23 Ιουλ 2017

ΚΕΡΚΥΡΑ- ΟΧΙ στις λευκές νύχτες που μαυρίζουν τις ζωές μας!




Η υποκρισία και ο εμπαιγμός του Εμπορικού Συλλόγου Κέρκυρας δεν έχουν όρια! Για ακόμα μία φορά εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, χτυπά τους εργαζόμενους και τους μικροκαταστηματάρχες. Μετά τα ήξεις αφήξεις για το μέτρο της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας (μιας και στην πράξη υπερασπίζεται την κατάργησή της), για ακόμα μια φορά διοργανώνει «λευκή νύχτα», συμβάλλοντας στην περαιτέρω απελευθέρωση του ωραρίου, που άνοιξε το δρόμο για την κατάργηση της αργίας της Κυριακής! Για ακόμα μία φορά αποκαλύπτει το πραγματικό του πρόσωπο, που είναι άκρως εχθρικό απέναντι σε μικρομαγαζάτορες και εργαζόμενους, καθώς με τις μεθοδεύσεις του αυξάνει την εκμετάλλευση και εξαντλεί ακόμα περισσότερο τους ήδη εξαντλημένους εργαζόμενους και εξωθεί πολλούς μικρούς καταστηματάρχες στο λουκέτο!

Η απόφαση αυτή είναι "βούτυρο στο ψωμί" των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων και των πολυεθνικών εταιριών, που σε πλήρη συνεννόηση με την κυβέρνηση επιδιώκουν να περάσουν μέτρα για την περαιτέρω απελευθέρωση του ωραρίου και την κατάργηση αργιών, για να γιγαντώσουν τα κέρδη τους και να εκτοπίσουν τους μικρούς επαγγελματίες.

Οι «λευκές νύχτες» είναι ένα ακόμη μέτρο, που μαζί με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας επιχειρεί να χτυπήσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, να προσφέρει ακόμη πιο φθηνή εργατική δύναμη στους μονοπωλιακούς ομίλους και να ωφελήσει του «μεγάλους» του κλάδου.

Η επέκταση του ωραίου, ούτε θα τονώσει την αγορά, ούτε θα φέρει θέσεις εργασίας, ούτε θα φέρει την πολυδιαφημισμένη ανάπτυξη για τους εργαζόμενους και τους μικρούς επαγγελματίες του εμπορίου. Η όποια αναιμική καπιταλιστική ανάπτυξη θα ωφελήσει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Για αυτό είναι απαραίτητη η συμμαχία των εργαζομένων και των μικρών επαγγελματιών ενάντια στις μειώσεις μισθών, την εντατικοποίηση της εργασίας, τη φοροληστεία, τις περικοπές σε ασφαλιστικό, υγεία και παιδεία.

Βαρύτατες ευθύνες για την κατάσταση αυτή φέρει η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, που συμβάλει με τους ανθρώπους της στην περαιτέρω απελευθέρωση του ωραρίου, όπως συνέβη και την περασμένη Κυριακή (16/7) με την υπεύθυνη του καταστήματος Marks & Spencer, η οποία είναι αντιπρόσωπος στο Εργατικό Κέντρο (από την πλευρά της πλειοψηφίας) και πρόεδρος σωματείου, που έχει δημιουργήσει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, για να διασπάσει τους εργαζόμενους και να τους απομακρύνει από το Σωματείο μας και τον ταξικό αγώνα, και η οποία εξανάγκασε τις εργαζόμενες να παραμείνουν μέσα στο κατάστημα και να εργαστούν με τη δικαιολογία του φόρτου εργασίας...! Ευθύνες έχει επίσης η Δημοτική Αρχή που υποστηρίζει την απελευθέρωση του ωραρίου και αυτές τις εκδηλώσεις (λευκή νύχτα), καθώς και η Περιφέρεια-Αντιπεριφέρεια, που ως το μακρύ χέρι της κεντρικής εξουσίας εφαρμόζει όλο το αντιλαϊκό οπλοστάσιο, που ψηφίζουν οι κυβερνήσεις, όπως την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας κ.λπ. 

Θεωρούμε επίσης ότι είναι εξαιρετικά αρνητικό να χρησιμοποιεί ο Εμπορικός Σύλλογος την εθελοντική, πολιτιστική προσφορά των φιλαρμονικών και των συλλόγων για να εξυπηρετήσει τα σχέδιά του. Η πολιτιστική κληρονομιά του νησιού δεν είναι και δε μπορεί να χρησιμοποιείται για την κερδοφορία μιας χούφτας μεγαλοεπιχειρηματιών. Η προβολή της Κέρκυρας με τέτοιου είδους εκδηλώσεις θα μπορούσε να γίνει και χωρίς τα μαγαζιά ανοιχτά μέχρι τα ξημερώματα και χωρίς οι εργαζόμενοι να ξεροσταλιάζουν όλη μέρα στη δουλειά. 
  
Καλούμε τους εμποροϋπαλλήλους να μη δεχτούν να δουλέψουν μέχρι τα ξημερώματα, αφού δεν είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν. Δεν υπάρχει κανένας νόμος που να επιβάλλει στον εργαζόμενο να δουλεύει αυτές τις ώρες. Καλούμε τους μικρούς επαγγελματίες να σκεφτούν, ότι σύμμαχός τους είναι ο εργαζόμενος και όχι η πολυεθνική ή ο μεγαλοεπιχειρηματίας, που τους κλείνει τα μαγαζιά.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους μικροεπαγγελματίες του κλάδου να παλέψουμε για:

  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους
  • Εθνικό ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων που δεν θα ξεπερνά τις 48 ώρες, με 3 απογεύματα κλειστά και με σταθερό ωράριο
  • Νομοθετική  κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας. Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά. Υπερασπίζουμε την Κυριακή ως υποχρεωτική αργία για όλα τα καταστήματα
  • Κατάργηση της μερικής απασχόλησης, του ωρομισθίου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και όλων των ελαστικών μορφών εργασίας
  • 8ωρο, 5ημερο, 40ωρο για τους εργαζόμενους
  • Κατάργηση όλων των νόμων και διατάξεων που απελευθερώνουν το ωράριο
  • Κατάργηση των αντεργατικών – αντιλαϊκών νόμων των μνημονίων που τσακίζουν τις εργασιακές σχέσεις, μειώνουν τους μισθούς με τη διάλυση των ΣΣΕ για τους εμποροϋπάλληλους και οδηγούν τους αυτοαπασχολούμενους σε χρέη και λουκέτα
  • Όχι στη νέα φοροληστεία, στα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα που διαλύουν το εργατικό λαϊκό εισόδημα. Ένταξη των αυτοαπασχολούμενων στο αφορολόγητο όριο. Να σταματήσουν εδώ και τώρα οι πλειστηριασμοί , οι κατασχέσεις
  • Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων των μνημονίων, που μειώνουν συντάξεις και παροχές


Καλούμε όλο τον λαό του νησιού μας να εναντιωθεί στα σχέδια αυτά των μεγάλων αφεντικών, ντόπιων και ξένων και να συμμετέχει στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργανώνει ο Κερκυραϊκός Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων και ο Πανκερκυραϊκός Σύνδεσμος Αυτοαπασχολούμενων, Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων την Πέμπτη 27 Ιούλη, στις 20:30 στην πλατεία Γεωργάκη.

ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ Οξύνεται η σύγκρουση μπροστά στην εκλογή Συντακτικής Συνέλευσης


Ορισμένα σημεία από τις τοποθετήσεις του ΚΚ Βενεζουέλας

Η αντιδραστική αντιπολίτευση καλεί σε βοήθεια τις ΗΠΑ
Copyright 2016 The Associated
Η αντιδραστική αντιπολίτευση καλεί σε βοήθεια τις ΗΠΑ
Ανεβαίνει το «θερμόμετρο» της έντασης στην Βενεζουέλα, μια βδομάδα πριν τη διενέργεια στις 30 Ιούλη της εκλογής για τους αντιπροσώπους της Συντακτικής Συνέλευσης που έχει προτείνει ο σοσιαλδημοκράτης Πρόεδρος της χώρας Νικολάς Μαδούρο, μια πρόταση που εντάσσει στο πλαίσιο της «εμπέδωσης του κλίματος ειρήνης, εθνικής συμφιλίωσης και συμμετοχικής δημοκρατίας». Συνοπτικά η κυβερνητική πρόταση, που βασίζεται σε άρθρα του Συντάγματος, προτείνει την εκλογή 545 αντιπροσώπων με δύο κριτήρια, το κλαδικό (173) και το εδαφικό (364), ενώ οι αυτόχθονες ινδιάνικοι πληθυσμοί έχουν 8 αντιπροσώπους και μπορούν να υποβάλουν υποψηφιότητα και αξιωματούχοι του κράτους, εφόσον πρώτα παραιτηθούν (τέτοια είναι η περίπτωση της πρώην υπουργού Εξωτερικών Ντέλσι Ροντρίγκεζ).
Η αντιδραστική αντιπολίτευση, που συσπειρώνεται στο λεγόμενο «Τραπέζι Δημοκρατικής Ενότητας» (ΜUD) αποτελείται από κάπου 21 κόμματα, παλιά και νέα (νεοφιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά), κλιμακώνει επίσης τις ενέργειές της με στόχο τη ματαίωση της εκλογής Συντακτικής Συνέλευσης, επικαλούμενη άλλα άρθρα του Συντάγματος του 1999, που θυμίζουμε προώθησε ο τότε Πρόεδρος Ούγκο Τσάβες, ο οποίος είχε ανέβει στην εξουσία με πρόγραμμα φιλολαϊκών διακηρύξεων, που στηρίζονταν κυρίως στην αξιοποίηση από το κράτος των εσόδων από τους υδρογονάνθρακες.
Η κυβέρνηση Μαδούρο επιχειρεί με τη Συντακτική Συνέλευση να αντιπαρέλθει το γεγονός ότι από τις εκλογές του Δεκέμβρη 2015, μετά το θάνατο του Τσάβες (πέθανε από καρκίνο το Μάρτη του 2013), η αντιπολίτευση έχει πάρει την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου (112 στις 167 έδρες του) και μπλοκάρει κάθε πρόταση του Προέδρου, που διοικεί με Προεδρικά Διατάγματα, λόγω της μορφής του πολιτεύματος (προεδρικό σύστημα). Η αντιπολίτευση από την πλευρά της, αξιοποιώντας το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης (αντικειμενική εξέλιξη, που επιδεινώθηκε με τη μείωση των εσόδων από την πτώση της τιμής του πετρελαίου) και την αποτυχία της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης του καπιταλισμού, επιχειρεί να καρπωθεί την υπαρκτή λαϊκή δυσαρέσκεια από τις ελλείψεις βασικών αγαθών, τον πληθωρισμό στο 700% που εξανεμίζει το λαϊκό εισόδημα, για να εφαρμόσει το δικό της μείγμα αστικής διαχείρισης. Τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στο εξωτερικό, τα αποτελέσματα αυτής της «αριστερής» αστικής διαχείρισης εμφανίζονται ως δήθεν «αποτυχία του σοσιαλισμού», αφού οι κυβερνήσεις Τσάβες και Μαδούρο τα τελευταία 17 χρόνια επικαλούνταν το λεγόμενο «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα», που είναι όμως καραμπινάτος καπιταλισμός. Σε αυτήν την προσπάθεια η αντιπολίτευση έχει την πολύπλευρη στήριξη ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ, ΕΕ) και αστικών κυβερνήσεων - συμμάχων τους στην Λατινική Αμερική (όπως της Κολομβίας, της Βραζιλίας, της Αργεντινής, του Μεξικού κ.λπ.), που θέλουν να ανακτήσουν αγορές στη Βενεζουέλα και την περιοχή, που έχασαν τα τελευταία χρόνια από ανταγωνιστές όπως η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, που «έχτισαν» τις δικές τους συμμαχίες με τις λεγόμενες «προοδευτικές κυβερνήσεις».
Κομμάτια του «παζλ» της σύγκρουσης
Στοιχεία του «παζλ» αυτής της σύγκρουσης στη Βενεζουέλα είναι ενδεικτικά: Από τις αρχές Απρίλη φέτος η αντιδραστική αντιπολίτευση προσπαθεί να δημιουργήσει συνθήκες χάους, με διαδηλώσεις, αποκλεισμούς δρόμων, βανδαλισμούς έως και δολοφονίες και πυρπολισμούς ανθρώπων. Σε αυτό το σκηνικό βίας έχουν σκοτωθεί μέσα σε 4 μήνες γύρω στα 100 άτομα, που βεβαίως από αστικά ΜΜΕ διεθνώς και στην χώρα μας τα καταλογίζουν αποκλειστικά στη κυβέρνηση, ενώ στην πραγματικότητα προέρχονται και από τις δύο αντιτιθέμενες πλευρές.
Αλλο χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό στις 26 Ιούνη, όταν ο αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας, Οσκαρ Πέρες, σήκωσε ένα ελικόπτερο και έριξε χειροβομβίδες και πυρά σε κυβερνητικά κτίρια. Ο Πέρες, με καριέρα και ηθοποιού σε ταινίες δράσης, που καταζητείται, εμφανίζεται να είναι μέρος ομάδας μελών των σωμάτων ασφαλείας και πολιτών που καλεί σε ανατροπή του Μαδούρο «για να σταματήσουν να έχουν τον έλεγχο της χώρας οι Κουβανοί».
Επόμενο βήμα ήταν η διενέργεια του λεγόμενου «δημοψηφίσματος» από την MUD στις 16 Ιούλη κατά της Συντακτικής Συνέλευσης και υπέρ άμεσης διενέργειας προεδρικών εκλογών, για να φύγει ο Μαδούρο. Στη διαδικασία εμφανίστηκε ότι συμμετείχαν κάπου 7,1 εκατομμύρια, με το 98% να στηρίζει τις προτάσεις αυτές (θυμίζουμε ότι το 2015 η αντιπολίτευση είχε πάρει 7,7 εκατομμύρια ψήφους). Ωστόσο δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί τίποτε, καθώς η καλπονοθεία ήταν το κύριο χαρακτηριστικό. Την ίδια μέρα, η κυβέρνηση επέλεξε να κάνει «δοκιμή» των συστημάτων για την εκλογή της ερχόμενης Κυριακής.
Τελευταίο κομμάτι του «παζλ» ήταν η επιχείρηση «γενική απεργία» την περασμένη Πέμπτη 20 Ιούλη, όπου ομολογουμένως η συμμετοχή των εργαζομένων ήταν πολύ μικρή, κάτω από τις προσδοκίες των πατρόνων της. Και η συνέχεια αναμένεται εξίσου εκρηκτική έως τις 30 Ιούλη.
Το ΚΚ Βενεζουέλας και οι εκτιμήσεις του
Σε αυτό το κλίμα αξίζει κανείς να δει τις εκτιμήσεις του ΚΚ Βενεζουέλας για τις εξελίξεις και την προοπτική της λαϊκής πάλης, που εκφράστηκε και στο πρόσφατο 15ο Συνέδριό του, στο οποίο συμμετείχε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ με επικεφαλής τον Γιώργο Μαρίνο, μέλος του ΠΓ της ΚΕ.
Το ΚΚ Βενεζουέλας έχει στηρίξει κριτικά όλα αυτά τα χρόνια τις κυβερνήσεις Τσάβες και Μαδούρο, τη λεγόμενη «Μπολιβαριανή διαδικασία», καλώντας σε βάθεμα των όποιων θετικών μέτρων των πρώτων χρόνων και για τη σύγκρουση με το κεφάλαιο, που εξακολουθεί να έχει την οικονομική εξουσία. Στη δεδομένη φάση το ΚΚ Βενεζουέλας ασκεί κριτική, γιατί ουσιαστικά δεν λειτουργεί ο λεγόμενος Μεγάλος Πατριωτικός Πόλος (ένα σύστημα συνεργασίας και συμμαχίας όλων των πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν τη λεγομένη «Μπολιβαριανή διαδικασία»), επειδή το κυβερνών Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα Βενεζουέλας αρνείται τον όποιο συντονισμό και συζήτηση εδώ και μήνες. Ετσι δεν συμμετέχει στην κυβερνητική πλατφόρμα και μαζί με άλλες δυνάμεις, το κόμμα «Πατρίδα για όλους», το κόμμα «Δίκτυα», το Επαναστατικό Κόμμα Εργασίας και τις οργανώσεις «Γκαγιόνες», «Γενναίος Νότος» και «Αντιιμπεριαλιστικές Φωνές» συγκρότησαν το Λαϊκό Αντιφασιστικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο, που διακηρύσσει ότι επιδιώκει «επαναστατική απάντηση» στην κρίση του καπιταλισμού, και ταυτόχρονα ανακοίνωσε τη δημιουργία της εκλογικής πλατφόρμας για τη Συντακτική Συνέλευση, με την επωνυμία «Ενότητα για να προχωρήσουμε 2017» (Union para Avanzar 2017).
Αξίζει να θυμίσουμε ότι το ΚΚ Βενεζουέλας βρέθηκε στο στόχαστρο των μηχανισμών του αστικού κράτους και συγκεκριμένα την Εθνική Εκλογική Επιτροπή, η οποία, αξιοποιώντας νόμους του 1960, του ζήτησε να καταθέσει ονόματα και υπογραφές μελών του, αλλιώς θα έχανε το δικαίωμα συμμετοχής στις εκλογές. Τελικά, μετά από αντιδράσεις και τη διεθνιστική αλληλεγγύη, η απόφαση αυτή πάρθηκε πίσω.
Ορισμένα σημεία από τα ντοκουμέντα του ΚΚ Βενεζουέλας
Παραθέτουμε ορισμένα σημεία από τα ντοκουμέντα του ΚΚ Βενεζουέλας, χωρίς να μπαίνουμε με το παρόν δημοσίευμα σε αναλυτικό και κριτικό σχολιασμό τους.
Σημειώνει το ΚΚ Βενεζουέλας ότι θεωρεί αναγκαία την «ανασύνθεση της πιο πλατιάς και συνειδητής λαϊκής αντιιμπεριαλιστικής και αντιολιγαρχικής ενότητας, για να αντιπαρατεθούμε στο φασιστικό και νεοφιλελεύθερο σχέδιο της φιλοϊμπεριαλιστικής δεξιάς, αλλά επίσης και για να αντιμετωπίσουμε και να κατανικήσουμε τις ξεπουλημένες, παραδομένες και διεφθαρμένες τάσεις εκείνων που, έχοντας οχυρωθεί σε δομές του βενεζουελάνικου κράτους, με ψευδοεπαναστατικές στάσεις, συνωμοτούν ενάντια στην εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό, αξιοποιώντας τις κυβερνητικές τους θέσεις και τη μαζική τους επιρροή για να χειραγωγήσουν και να ξεγελάσουν το λαό».
Το ΚΚΒ θεωρεί ότι «δεν είναι λογικό να αναμένεται μια βελτίωση της κατάστασης του λαού και των εργαζομένων σε βραχυ/μεσοπρόθεσμο ορίζοντα μέσα στο πλαίσιο των σημερινών καπιταλιστικών οικονομικών δομών». Προτείνει τη «διαμόρφωση ενός Εθνικού Σχεδίου εκβιομηχάνισης, με έμφαση στον τομέα της μεταποίησης και της μαζικής γεωργίας, κάτι που απαιτεί τον εργατικό λαϊκό έλεγχο».
Σημειώνεται ακόμα ότι «καθώς παραμένουν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, το εξαρτημένο μοντέλο καπιταλιστικής συσσώρευσης της χώρας και ανέγγιχτος ο παλιός κρατικός μηχανισμός της αστικής τάξης, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν να αποτελούν αντικείμενο επιθέσεων από την εργοδοσία, ιδιωτική και δημόσια. Συνεχίζεται η έλλειψη ενός ισχυρού ταξικού οργανωμένου κινήματος. Συνεχίζουν να σημειώνονται επαναλαμβανόμενα επεισόδια ποινικοποίησης εργατικών και αγροτικών αγώνων και αστυνομικής καταστολής, περιορισμού και άρνησης συνδικαλιστικών ελευθεριών. Η αστική τάξη απαιτεί την επιβολή της "εργασιακής ειρήνης" και η ρεφορμιστική συνθηκολόγηση που διαχειρίζεται τον εξαρτημένο καπιταλισμό προς όφελος του κεφαλαίου σε αντιστοιχία».
Η προδιαγεγραμμένη πορεία του «ρεφορμιστικού προοδευτισμού»
Αναφορικά με την «προδιαγεγραμμένη πορεία των ρεφορμιστικών προοδευτικών διαδικασιών της Λατινικής Αμερικής», εκτιμά ότι το ρεύμα του «ρεφορμιστικού προοδευτισμού αναπτύχθηκε κάτω από την καθοδήγηση αστικών και μικροαστικών τμημάτων, με ορισμένο εθνικό και πατριωτικό περιεχόμενο, που προώθησαν εσωτερικές διαδικασίες καπιταλιστικής συσσώρευσης με ορισμένο βαθμό αυτονομίας απέναντι στην κυριαρχία των ιμπεριαλιστικών μεγάλων διεθνών επιχειρήσεων».
Θεωρεί ότι οι διάφορες διακρατικές ενώσεις με Ρωσία ή Κίνα στην περιοχή από αυτές τις κυβερνήσεις «μειώσανε την πολιτική επιρροή του βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού αν και δεν κατάφεραν να διαρρήξουν την εξάρτηση».
Απέναντι στη σημερινή κατάσταση αντιπροτείνει ένα «εναλλακτικό σχέδιο για μια λαϊκή - δημοκρατική κυβέρνηση» που συνιστά «την πρόταση του ΚΚ Βενεζουέλας για την έξοδο από την κρίση», περιλαμβάνει μια σειρά μέτρα και στόχους, ανάμεσά τους εθνικοποιήσεις, θεσμούς εργατικού ελέγχου κ.ά.
Είναι καθαρό ότι είναι κρίσιμο για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα στη Βενεζουέλα, όπως και σε άλλες χώρες, να χειραφετηθούν από τις αντιτιθέμενες αστικές πλευρές διαφορετικών εκδοχών διαχείρισης, να αντιπαλέψουν κάθε παρέμβαση των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και οργανισμών των ΗΠΑ και της ΕΕ, να ακολουθήσουν το δρόμο σύγκρουσης με τον καπιταλισμό και την εξουσία του, χωρίς αυταπάτες και ψευδαισθήσεις για κυβερνήσεις στο έδαφος του καπιταλισμού. Σε αυτό το καθήκον, να φωτίσουν στο λαό αυτό το δρόμο, κρίνονται τα ΚΚ, οι θέσεις τους και οι στρατηγικές τους επεξεργασίες.

Ξεκίνησε η κατασκευή του «Εξαιρετικά Μεγάλου Τηλεσκοπίου»





Καλλιτεχνική απεικόνιση του ELT με τα λέιζερ - οδηγούς σε λειτουργία
Καλλιτεχνική απεικόνιση του ELT με τα λέιζερ - οδηγούς σε λειτουργία
Μετά από πολλές αναβολές άρχισαν πρόσφατα στην κορυφή του όρους Αρμαζόνες στη Χιλή, οι εργασίες για την κατασκευή του μεγαλύτερου οπτικού τηλεσκοπίου στον κόσμο, του ...Εξαιρετικά Μεγάλου Τηλεσκοπίου (Extremely Large Telescope ή ELT). Το νέο τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Αστρονομική Ερευνα στο Νότιο Ημισφαίριο (European Southern Observatory, ή ESO), αναμένεται να ανοίξει μια νέα εποχή στην αστρονομία, καθώς θα είναι το πρώτο μιας νέας μεγαλύτερης κλίμακας επίγειων οπτικών και υπερύθρων τηλεσκοπίων.
Το ELT θα έχει πρωτεύον κάτοπτρο διαμέτρου 39 μέτρων και θα βρίσκεται μέσα σε ένα περιστρεφόμενο θόλο διαμέτρου 85 μέτρων! Η περιοχή εγκατάστασής του δωρήθηκε από την χιλιανή κυβέρνηση στον ESO, ώστε να εξασφαλιστεί ότι σε αυτήν δεν θα αναπτυχθεί στο μέλλον καμία φωτορρυπαντική δραστηριότητα που θα μείωνε τη διακριτική του ικανότητα και αποτελεσματικότητα. Το όρος Αρμαζόνες, όπως και το όρος Παρανάλ και άλλες κορυφές γύρω από την έρημο Ατακάμα όπου υπάρχουν τηλεσκόπια του ESO και άλλων ξένων φορέων, είναι ιδανικά σημεία για την εγκατάσταση τέτοιων αστρονομικών οργάνων, λόγω του μεγάλου υψομέτρου (πάνω από 3.000 μέτρα) και της πολύ χαμηλής υγρασίας στην περιοχή.
Το ELT θα συγκεντρώνει 100 εκατομμύρια φορές περισσότερο φως από το ανθρώπινο μάτι, 8 εκατομμύρια φορές περισσότερο από το τηλεσκόπιο του Γαλιλαίου και 26 φορές περισσότερο απ' ό,τι κάθε μονάδα του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου, του ESO. Το τεράστιο κάτοπτρό του θα το κάνει ικανό να δίνει 15 φορές πιο καθαρές εικόνες από εκείνες που δίνει το μεγαλύτερο σήμερα επίγειο τηλεσκόπιο, αλλά ακόμη και το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ. Η διάμετρος των 39 μέτρων ήταν η ελάχιστη που μπορεί να εξασφαλίσει τη με άμεσο τρόπο μελέτη μικρών βραχωδών εξωπλανητών και της ατμόσφαιράς τους (τα μεγαλύτερα σημερινά τηλεσκόπια έχουν διάμετρο κατόπτρου έως 10 μέτρα). Για να αντισταθμίζονται παραμορφώσεις των αστρονομικών ειδώλων εξαιτίας αναταραχών στην ατμόσφαιρα, το ELT θα διαθέτει ειδικά προσαρμοστικά οπτικά στοιχεία και 6.000 σερβομηχανισμούς για την αλλαγή του σχήματος των κατόπτρων του 1.000 φορές το δευτερόλεπτο!

Για οικονομικούς λόγους έγιναν περικοπές στον αρχικό σχεδιασμό του ELT και έμειναν κάποια υποσυστήματα να υλοποιηθούν αργότερα, αν υλοποιηθούν τελικά. Τα όργανα που θα φέρει το ELT στην πρώτη φάση λειτουργίας του θα είναι το HARMONI, ένας φασματογράφος για τη μελέτη μακρινών γαλαξιών και εξωπλανητών, το MAORY, μια συσκευή προσαρμοστικών οπτικών που θα εξαλείφει τις προκαλούμενες από την ατμόσφαιρα στρεβλώσεις των ειδώλων των άστρων, το METIS, μια κάμερα και φασματογράφος υπερύθρων ακτίνων, που θα επικεντρωθεί στους εξωπλανήτες, τους πρωτοπλανητικούς δίσκους, τα ουράνια σώματα του Ηλιακού Συστήματος, τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες και τους γαλαξίες που απομακρύνονται με μεγάλη ταχύτητα από τον δικό μας και το MICADO, μια φωτογραφική κάμερα υπερύθρων, που θα είναι συγκρίσιμη με εκείνη του διαστημικού τηλεσκοπίου Τζέιμς Γουέμπ, αλλά με ανάλυση 6 φορές μεγαλύτερη.
Το ELT αναμένεται να καταγράψει το πρώτο φως άστρου το 2024 και τα όργανά του να τεθούν σε λειτουργία το 2025.

Η Ηρα μπήκε στο μάτι του Δία





Φωτογραφία της Ερυθράς Κηλίδας του Δία που έστειλε το «Juno», έντονα επεξεργασμένη χρωματικά, ώστε να αναδεικνύονται καλύτερα - και εντυπωσιακότερα - τα χαρακτηριστικά της
Φωτογραφία της Ερυθράς Κηλίδας του Δία που έστειλε το «Juno», έντονα επεξεργασμένη χρωματικά, ώστε να αναδεικνύονται καλύτερα - και εντυπωσιακότερα - τα χαρακτηριστικά της
Με τρομακτικούς ανέμους ταχύτητας 650 χιλιομέτρων την ώρα, η Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα περιδινίζεται στους ουρανούς του Δία τα τελευταία 150 χρόνια, αν όχι περισσότερο. Οι πρώτοι άνθρωποι που έστρεψαν τηλεσκόπιο προς τον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος ήδη από το 1.600, εντόπισαν ένα μεγάλο σημάδι πάνω του, όμως δεν είναι σαφές αν πρόκειται για την ίδια καταιγίδα που βλέπουμε εμείς σήμερα. Πριν από λίγες μέρες, η «Ηρα» («Juno»), το σκάφος της ομώνυμης αποστολής της NASA, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Δία, έκανε το κοντινότερο πέρασμα, που έχει κάνει ποτέ ανθρώπινο κατασκεύασμα πάνω από αυτό το διαστημικό ορόσημο, στέλνοντας εξαιρετικής λεπτομέρειας φωτογραφίες. Οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν ένα περίπλοκο κουβάρι από σκοτεινά, σύννεφα σαν φλέβες, που ανοίγουν δρόμο μέσα σε μια βυσσινί οβάλ περιοχή. Η διάμετρο της Κηλίδας σήμερα είναι 16.350 χιλιόμετρα, δηλαδή 1,3 φορές η διάμετρος της Γης, αλλά στη σύγχρονη εποχή εμφανίζεται αργά αλλά σταθερά να συρρικνώνεται.
Οι επιστήμονες θα χρειαστούν αρκετό καιρό για να αναλύσουν τα δεδομένα όχι μόνο από την κάμερα της «Ηρας», αλλά και από τα άλλα 7 επιστημονικά όργανα που φέρει, για να ρίξουν φως στο παρελθόν, στο παρόν και το μέλλον της Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας. Στο μεταξύ, η επιστημονική ομάδα της αποστολής αποφάσισε και έδωσε τις πρωτόλειες φωτογραφίες σε επιστήμονες που δεν συμμετέχουν σε αυτή (ερασιτέχνες αστρονόμους κ.ά.), για να τις επεξεργαστούν με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή, ώστε να αναδειχτούν το ταχύτερο δυνατό λεπτομέρειες, που αποτυπώνονται σ' αυτές, έστω σε ένα πρώτο επίπεδο.
Το σκάφος «Juno» πέρασε πάνω από τα συστρεφόμενα βυσσινί νέφη της Κηλίδας σε απόσταση μόλις 9.000 χιλιομέτρων, βυθιζόμενο για άλλη μια φορά στο πολύ ισχυρό μαγνητικό πεδίο του Δία (εκατομμύρια φορές ισχυρότερο από το γήινο). Ωστόσο, το κοντινότερο πέρασμα πάνω από τον αεριώδη γίγαντα, σε ύψος από τα ανώτερα νέφη μόλις 3.400 χιλιομέτρων ήταν το πρώτο, καθώς το σκάφος ξεκινούσε τη μελέτη του πολικού σέλαος του πλανήτη, της ατμόσφαιρας και της μαγνητόσφαιράς του. Η «Ηρα» εκτοξεύτηκε από το ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα, στις 5 Αυγούστου του 2011 και έφτασε στον Δία στις 4 Ιούλη του 2016. Η αποστολή της προβλέπεται να διαρκέσει έως τον Φλεβάρη του 2018. Το επόμενο κοντινό πέρασμα πάνω από τα νέφη του θα το κάνει την 1η του Σεπτέμβρη.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: www.nasa.gov

FIFA «Σωσίβιο» από ΗΠΑ, Κίνα και αλλαγή συσχετισμών



Οι αποκαλύψεις των σκανδάλων διαφθοράς και η αποχώρηση των πολυεθνικών έκαναν τα ταμεία της FIFA να αδειάσουν
Οι αποκαλύψεις των σκανδάλων διαφθοράς και η αποχώρηση των πολυεθνικών έκαναν τα ταμεία της FIFA να αδειάσουν
Hταν το 2010 όταν η Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) με μια απόφασή της «τάραζε τα νερά» σχετικά με τα όσα γνώριζαν οι πάντες μέχρι τότε για τη διαδικασία ανάδειξης της διοργανώτριας χώρας του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Εκείνη τη χρονιά, και ενόψει της εκλογής υποψήφιας χώρας για τη διοργάνωση του 2018, από μεριάς FIFA αποφασίστηκε μια αλλαγή στη διαδικασία. Αυτή αφορούσε την εκλογή διπλής πλέον ανάθεσης, τόσο για το συγκεκριμένο Μουντιάλ, όσο και για το επόμενο το 2022. Ως γνωστόν, τελικοί νικητές για τις δυο διοργανώσεις αναδείχθηκαν η Ρωσία και το Κατάρ. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν η αφορμή ώστε να ξετυλιχτεί για τη FIFA ένα «κουβάρι» που το τέλος του έφτασε μέχρι την κορυφή της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας. Ενα «κουβάρι» αποκαλύψεων για σκάνδαλα διαφθοράς με χρηματισμό παραγόντων, κυρίως από την πλευρά του Κατάρ που οδήγησε σε μια τετραετία περίπου (2012 - 2016) σαρωτικών αλλαγών και εξελίξεων στις τάξεις της Αρχής του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Παρότι δεν υπήρξε συνέπεια για τους δύο διοργανωτές, αφού αυτά θα διεξαχθούν κανονικά (με το Μουντιάλ του Κατάρ μάλιστα να έχει την πρωτοτυπία ότι θα γίνει χειμώνα), στη FIFA τίποτα δεν έμεινε ίδιο, ούτε καν ο μέχρι τότε πανίσχυρος (όπως φάνταζε) πρόεδρός της, Σεπ Μπλάτερ. Πλέον τα «ηνία» της Συνομοσπονδίας έχει πάρει ο Ελβετός πρώην Νο 2 της UEFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, υποσχόμενος «μια νέα σελίδα».
Μείωση εσόδων και αναζήτηση νέων πηγών

Η προοπτική ενός Μουντιάλ στις ΗΠΑ και η κινεζική βοήθεια φέρνουν ικανοποίηση στους διοικούντες της FIFA για τα νέα οικονομικά δεδομένα που δημιουργούνται
Associated Press
Η προοπτική ενός Μουντιάλ στις ΗΠΑ και η κινεζική βοήθεια φέρνουν ικανοποίηση στους διοικούντες της FIFA για τα νέα οικονομικά δεδομένα που δημιουργούνται
Ωστόσο, οι επιπτώσεις των σκανδάλων για τη FIFA δεν περιορίστηκαν στα πρόσωπα. Ενα από τα πρώτα προβλήματα που κλήθηκε να αντιμετωπίσει ο νέος πρόεδρος είχε να κάνει με τις πολυεθνικές χορηγούς. Στον κόσμο του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου είναι γνωστή η πρακτική που ακολουθείται από τις πολυεθνικές όταν η κατάσταση «στραβώσει» και έρθουν στην επιφάνεια τα κακώς κείμενα. Από το αρχικό ξάφνιασμα της αποκάλυψης του όποιου παρασκηνίου, την τακτική τού «δεν ξέρω - δεν άκουσα», μέχρι τη διακοπή συμβολαίων, οι πολυεθνικές προσπαθούν να προστατευτούν από μια σημαντική επικοινωνιακή ζημιά με σοβαρές συνέπειες και στα κέρδη τους. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην περίπτωση της FIFA, που είδε τα έσοδά της να μειώνονται αρκετά και τους χορηγούς να αλλάζουν στάση μετά τις αποκαλύψεις. Ωστόσο σε ένα ποδόσφαιρο πρόσφορο έδαφος για επιχειρηματικές και γενικότερες, ακόμα και γεωστρατηγικές κόντρες συμφερόντων (όπως έχουν δείξει τα παραδείγματα μέχρι σήμερα), η κάθε «αναστάτωση» δημιουργεί και τις προϋποθέσεις για αλλαγή συμμαχιών και του στάτους κβο. Για παράδειγμα, τη «βάρκα» που βούλιαζε για τη FIFA φαίνεται πλέον να σώζουν τα «σωσίβια» (κεφάλαια) προερχόμενα από τις ΗΠΑ και την Κίνα, στις οποίες επικεντρώνονται οι προσπάθειες των διοικούντων της Συνομοσπονδίας για νέα στηρίγματα.
«Σωσίβιο» το Μουντιάλ 2026

Η προοπτική περαιτέρω αναβάθμισης του ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ - και της αντίστοιχης κερδοφορίας του κεφαλαίου - παίζει καταλυτικό ρόλο στις συζητήσεις για τη διοργάνωση του Μουντιάλ 2026
Associated Press
Η προοπτική περαιτέρω αναβάθμισης του ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ - και της αντίστοιχης κερδοφορίας του κεφαλαίου - παίζει καταλυτικό ρόλο στις συζητήσεις για τη διοργάνωση του Μουντιάλ 2026
Μπορεί τυπικά οι διοικούντες της FIFA να θέλουν να κρατήσουν τα προσχήματα σχετικά με τη διαδικασία ανάδειξης της διοργανώτριας χώρας του Μουντιάλ 2026, ωστόσο είναι κοινό μυστικό ότι αυτό οδεύει ολοταχώς προς την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Το ενδιαφέρον κυρίως των ΗΠΑ, επικαλυμμένο με την κοινή υποψηφιότητα Μεξικού και Καναδά, για πολλούς κάνει τα πράγματα να θεωρούνται τελειωμένα για το πού θα διεξαχθεί, όσο κι αν από πλευράς FIFA γίνονται προσπάθειες να κρατηθούν και άλλοι παίκτες στο παιχνίδι, τουλάχιστον μέχρι τη διαδικασία εκλογής (για προφανείς λόγους). Προς την κατάληξη αυτή «δείχνει» κατά πολλούς και η απόφαση για αύξηση των ομάδων στο συγκεκριμένο Μουντιάλ, από 32 που ισχύει μέχρι το 2022 σε 48, η οποία θέτει τεράστιες δυσκολίες για διοργάνωση από άλλους υποψήφιους (π.χ. ενδιαφέρον Μαρόκου). Αντίθετα, η ισχύς της συγκεκριμένης αμερικανικής τριάδας χωρών δείχνει να παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια πως το Μουντιάλ θα στεφθεί με επιτυχία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται για τη FIFA και τα κέρδη της. Ενα κλασικό παράδειγμα αποτελεί το «χοντρό» παιχνίδι που φέρεται να παίζεται γύρω από τα τηλεοπτικά δικαιώματα της διοργάνωσης.
Μάλιστα, δημοσιεύματα από Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ αποκάλυψαν πριν λίγους μήνες ότι η FIFA θα χάσει τηλεοπτικά έσοδα ύψους 300 εκατ. δολαρίων, αν το Μουντιάλ του 2026 δεν λάβει χώρα στις ΗΠΑ. Και αυτό γιατί ήδη από το 2015, και μάλιστα εν μέσω των αποκαλύψεων για τα σκάνδαλα, η FIFA συμφώνησε και μάλιστα με απευθείας ανάθεση - κάτι που προκάλεσε αίσθηση - με δυο αμερικανικούς τηλεοπτικούς κολοσσούς για τα δικαιώματα της μετάδοσης των αγώνων του 2026, στην ίδια τιμή που πλήρωσαν για τα αντίστοιχα του 2022 (ενώ συνήθως η τιμή μεγαλώνει για την επόμενη διοργάνωση), συν το έξτρα μπόνους αν το Μουντιάλ γίνει στις ΗΠΑ. Σε αντάλλαγμα, η FIFA πήρε εγγυήσεις από τους σταθμούς πως δεν θα αντιδράσουν στην απόφαση το Μουντιάλ του Κατάρ να γίνει χειμώνα, αφού πλήρωσαν περίπου 1,1 δισ. δολάρια για τις διοργανώσεις του 2018 και 2022 με το σκεπτικό ότι θα διεξαχθούν (και οι δυο) αρχές καλοκαιριού.
Σε όλα αυτά βέβαια θα πρέπει να προστεθούν και τα έσοδα της FIFA από την περαιτέρω ισχυροποίηση του ποδοσφαίρου στην αμερικανική αγορά που αναμένεται με τη διοργάνωση του Μουντιάλ στις ΗΠΑ.
Οικονομική ανάσα από την Κίνα με υψηλές προοπτικές
Την ίδια ώρα που στο τραπέζι βρίσκεται η συζήτηση για την διεξαγωγή του Μουντιάλ 2022 σε ΗΠΑ - Καναδά - Μεξικό, οικονομική ανάσα δείχνει να έρχεται για τη FIFA και από την Ανατολή και συγκεκριμένα από την Κίνα. Κινεζικές εταιρείες υπογράφουν μεγάλες χορηγικές συμφωνίες, με αντάλλαγμα μεγάλη διαφημιστική προβολή, αλλά και τη σοβαρή αύξηση της πιθανότητας η χώρα τους να φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Τρεις απ' αυτές, που έχουν υπογραφεί το τελευταίο διάστημα, θα αποφέρουν στα ταμεία της FIFA εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Ο,τι καλύτερο και πιο κερδοφόρο δηλαδή, σε μια εποχή που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της ύστερα από τα πλήγματα που της προκάλεσε η αποκάλυψη των σκανδάλων διαφθοράς. Η κινεζική βοήθεια ουσιαστικά ισοσκελίζει άμεσα και με επιπλέον κέρδος τις απώλειες από το σπάσιμο συμβολαίων (με αφορμή τα σκάνδαλα) έξι κορυφαίων πολυεθνικών - βασικών χορηγών για χρόνια. Παράλληλα, τα νέα δεδομένα και η κινεζική βοήθεια δείχνουν να «λύνουν» τα χέρια της FIFA και σε ένα επιπρόσθετο και πιο άμεσο πρόβλημα, που συσχετίζεται με το Μουντιάλ 2018 στη Ρωσία, για το οποίο όλες οι πόρτες, εκτός από αυτές της Κίνας, ήταν κλειστές όσον αφορά τις χορηγίες.
Από πλευράς κινεζικών πολυεθνικών, η συνεργασία με τη FIFA, πέρα απ' το ότι τους δίνει το δικαίωμα για μπάσιμο στην κερδοφόρα αγορά του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, σπάζοντας το μέχρι τώρα επιχειρηματικό στάτους κβο, έχει και μια άλλη προοπτική: Τη διοργάνωση Μουντιάλ στην Κίνα, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για τα κέρδη εκατέρωθεν από μια τόσο προσοδοφόρα αγορά. Η συζήτηση γίνεται για τη διοργάνωση του 2030, για την οποία πολλοί Κινέζοι αξιωματούχοι, τόσο του ποδοσφαίρου όσο και της πολιτικής ηγεσίας, έχουν αφήσει να εννοηθεί πως θα υποβάλουν υποψηφιότητα.

22 Ιουλ 2017

Μήπως είσαι κρυφοκουμούνι ;;

 



Εταιρεία διανομής διαφημιστικών εντύπων με έδρα την Πάτρα, υποχρεώνει τους υπαλλήλους της, να φορούν GPS! Τους παρακολουθεί σε κάθε βήμα τους. Πόρτα την πόρτα. Ακόμα και αυτή της τουαλέτας. Ο εργαζόμενος πρέπει να γράφει χιλιόμετρα. Το «μεγάλο μάτι» παρακολουθεί. Ανάπαυση και στάσεις δεν επιτρέπονται…
Αυτή την απίστευτη ιστορία, σύγχρονης δουλείας, φέρνει στην επιφάνεια η ειδησεογραφική ιστοσελίδα, patratimes.gr. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η εταιρεία η οποία «έχει έδρα την Πάτρα και δραστηριοποιείται και σε όμορους νομούς, ειδικευόμενη στην διανομή διαφημιστικών εντύπων, κυριολεκτικά παρακολουθεί σε κάθε βήμα τους εργαζόμενους σε αυτή, φορώντας τους GPS»!
Τα αφεντικά της εταιρείας, μεταχειρίζονται το ανθρώπινο σώμα, σαν μηχάνημα. Κάθε βήμα. μετριέται. Κάθε στάση καταγράφεται. «Όποιος εργαζόμενος τολμήσει να καθίσει έστω και ένα λεπτό για να ξεκουραστεί, αμέσως το ανακαλούν την τάξη καθώς το σύστημα παρακολούθησης ,τους ενημερώνει πως σταμάτησε να περπατά»(!!!), αναφέρει το patratimes.
Ανατριχίλα. Εικόνες και καταστάσεις που παραπέμπουν στις πιο μαύρες σελίδες εργασιακής σκλαβιάς. Περπάτα… Περπάτα…. Μη σταματάς. «Ράους» για 17,5 ευρώ! Αυτό είναι το «μεροκάματο» για πέντε ώρες ασταμάτητης διανομής φυλλαδίων. Όμως και αυτό το ωράριο είναι στα χαρτιά. Σύμφωνα με το Πατραϊκό Site, μόνο στη σύμβαση πρόσληψης αναγράφεται το πεντάωρο, γιατί στην πραγματικότητα «οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται σε δουλειά από τις 7.00 το πρωί έως τις 9.00 με 9.30 το βράδυ». Έτσι ένας υπάλληλος μπορεί να περπατήσει μέχρι και 14 ώρες τη μέρα. Ασταμάτητα γιατί το GPS …παρακολουθεί. Για υπερωρίες ούτε λόγος φυσικά, ενώ όποιος δεν αντέξει και δηλώσει παραίτηση, η πληρωμή των δεδουλευμένων του, γίνεται ένα με δύο μήνες μετά!!!
Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια πηγή: «Ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους υποχρεώνεται να διανύει καθημερινά μία απόσταση 42 χιλιομέτρων χωρίς δικαίωμα για ξεκούραση ενώ δεν του διατίθεται ούτε ένα μπουκάλι νερό»… Καταναγκαστικά έργα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και όποιος αντέξει. Όποιος πάλι εργαζόμενος διεκδικήσει ανθρώπινες εργασιακές συνθήκες, η εργοδοσία έχει έτοιμη την απάντηση και τις απειλές.
«Μήπως είσαι παλιοκουμούνι….»;
Οι απειλές, οι προσωπικές επιθέσεις, οι προσβολές, είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος στο «ελληνικό εργασιακό Nταχάου». Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση, σύμφωνα με το patratimes, της επίθεσης που δέχτηκε «ένας από τους εργαζόμενους όταν κατά τις ημέρες του καύσωνα ζήτησε από την εταιρεία να τους χορηγεί μερικά μπουκάλια νερό».
Η απάντηση ενός εκ των υπευθύνων είναι αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί καθώς απευθυνόμενος στον εργαζόμενο του είπε: «Να σου πω ρε μάγκα μήπως είσαι κρυφοκουμούνι; Λες και ακούω να μιλάει ο Πελετίδης (…) αύριο που θα πηγαίνουμε για διανομή στον Πύργο, θα δεις στα φραουλοχώραφα πώς και πόσες ώρες δουλεύουν οι πακιστανοί και άμα λάχει τους ρίχνουν καμιά τουφεκιά και δεν τρέχει και τίποτα…»!!!
Αυτός είναι ο εργασιακός μεσαίωνας, στην Πάτρα του 2017. Στην Ελλάδα του Τσίπρα και της Αχτσιόγλου, που την προηγούμενη εβδομάδα …πάταξαν με εξαγγελίες την εργοδοτική αυθαιρεσία.

Νέα κλιμάκωση της Ισραηλινής επιθετικότητας σε βάρος των Παλαιστινίων

        

Σε νέα κλιμάκωση της επιθετικότητας του προχώρησε το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ, ενάντια στον παλαιστινιακό λαό και επέβαλε περιορισμούς στην πρόσβαση στο τέμενος Αλ – Άκσα, στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, με πρόσχημα την επίκληση μέτρων ασφαλείας. Μια κίνηση που συνοδεύτηκε με νέα άγρια καταστολή και νέα θύματα Παλαιστινίων από τα πυρά του ισραηλινού στρατού.
Οι νέοι περιορισμοί και η καταστολή του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων αποτελούν νέα βάρβαρη παραβίαση ακόμη και των στοιχειωδών δικαιωμάτων του παλαιστινιακού λαού, που στοχεύει στην ντε φάκτο αλλαγή καθεστώτος σε ιστορικούς – θρησκευτικούς χώρους. Την ίδια ώρα συνεχίζει την προκλητική οικοδόμηση νέων εποικισμών στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης.

Οι συγκεκριμένες εξελίξεις έχουν τη στήριξη των ΕΕ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που εμβαθύνουν τη συνεργασία με το Ισραήλ σε πολιτικό-οικονομικό αλλά και στρατιωτικό επίπεδο. Η “δίκαιη ανάπτυξη” της κυβέρνησης του Τσίπρα είναι βαμμένη στο αίμα των εργασιακών-λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά και των λαών-θύματα του ιμπεριαλισμού.

Προβληματίζομαι


Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λένε. Αν αρχίζεις και χορεύεις στο ταψί ή συμβατικά, χάνεις την ανάσα σου και μαζί την όρεξη να τραγουδήσεις. Πρέπει λοιπόν να αποκτήσεις καλή φυσική κατάσταση ή αν μιλάμε με πολιτικούς όρους, να γίνεις σφος παντός καιρού, να μη βάζεις κώλο κάτω, χωρίς όμως να χάνεις την ανάσα σου και τη λαλιά σου, να μην προβληματίζεσαι, τι δεν πάει καλά, τι θα μπορούσε να πάει καλύτερα. Και το δικό σου τραγούδι θα έχει μεγαλύτερη αξία, γιατί δεν είναι η ματιά του εξωτερικού παρατηρητή, ο εύκολος αφορισμός, το μακρύ μας και το κοντό μας, αλλά μπορεί να εντοπίσει το πρόβλημα και να εστιάσει στην ουσία.

Αρκεί να μην κουραστείς, να μη γίνεις σαν τους πρώην που ιδιωτεύουν, I 'm never gonna dance again guilty feet I 've got no rythm. Και να μην είσαι από αυτούς που φοβούνται να δράσουν, να χορέψουν, να εκτεθούν. Κι αν δεν ξέρεις το χορό του Ησαΐα, μη φοβάσαι θα στον μάθει ο παπάς...

Επίσης, νηστικό αρκούδι δε χορεύει. Αλλά κινητοποιείται, για να διεκδικήσει το ψωμί του. Ενώ αν παραφάει ούτε να χορέψει μπορεί, γιατί θα τα ξεράσει όλα στην πίστα, ούτε να κινητοποιηθεί σοβαρά, γιατί θα τα ξεράσει όλα στον πρώτο ανακριτή, χαρτί και καλαμάρι. Γενικά όμως, το αν θα βγεις μπροστά να αντιδράσεις και να κινητοποιηθείς, δεν έχει να κάνει (μόνο) με το αν τρως ή αν πεινάς και με το ότι μας χορεύουν στο ταψί οι κρατούντες. Δε διαμορφώνεται αυτομάτως από αυτά η συλλογική συνείδηση.

Δεν ξέρω πόση αξία έχουν τα παρακάτω λοιπόν (τουλάχιστον οι φορές που κατεβαίνω στο δρόμο είναι πολλαπλάσιες από αυτές που ανεβαίνω στην πίστα -αν και τώρα που το σκέφτομαι, τα πολλαπλάσια του μηδέν είναι μηδέν) ως λόγια ενός εξωτερικού παρατηρητή, που πολλά τραγούδια λέει. Αλλά θα απαντούσα σε κάποιον που πιστεύει πως ευθυγραμμιζόμαστε πλήρως με τη γραμμή και έχουμε φωνή μόνο για να την περάσουμε στους άλλους, τα εξής.

Προβληματίζομαι πώς θα μπορούσε η καπιταλιστική κρίση να μετατραπεί σε επαναστατική κρίση. με ποιον τρόπο θα μπορούσε η πρωτοπορία κι ο υποκειμενικός παράγοντας να αξιοποιήσει κάποια ρήγματα και να οξύνει τα πράγματα ως την αντικειμενική εμφάνιση της επαναστατικής κατάστασης. Ποια είναι η σχέση τακτικής-στρατηγικής κι αν η τελευταία ταυτίζεται ή όχι με το στρατηγικό στόχο (που για αυτό χρειάζεται ξεχωριστό κείμενο).

Προβληματίζομαι τι θέση θα έχουν στην κοινωνία του μέλλοντος οι εμπορευματικές σχέσεις. Αν η αυτοματοποίηση μπορεί να εξαλείψει αυτόματα τα κατάλοιπα του παρελθόντος ή χωρίζεται κι αυτή σε κατώτερες κι ανώτερες φάσεις. Προβληματίζομαι αν ο εργάτης κι η νοικοκυρά θα μπορούν όντως να αναλάβουν την απλοποιημένη διεύθυνση μιας ολοένα και πιο σύνθετης, εξελιγμένης παραγωγής. Ποια θα είναι η θέση των ειδικών κι αν θα χρειαστεί να τους πληρώνουμε περισσότερο, αν μπορούμε να κρατήσουμε μόνο το κριτήριο του χρόνου (ποσότητα εργασίας) για την ειδικευμένη εργασία. Και ποια θα είναι η προωθητική δύναμη της εξέλιξης σε μια κοινωνία όπου επιλύονται οι βασικές αντιθέσεις.

Προβληματίζομαι πώς θα διαπαιδαγωγηθεί στις μέρες μας το κίνημα σε ποιο δυναμικές διαδηλώσεις (βλέπε και την μπροσούρα "από τη μαχητική πείρα των μπολσεβίκων"), που δε θα είναι εκτονώσεις, στα όρια της προβοκάτσιας, με όρους κοινωνίας του θεάματος.
Πώς θα πιάσουμε επαφή με περισσότερος μετανάστες-πρόσφυγες κι αν θα μπορούσε ποτέ να γίνει ένα επαναστατικό άλμα με αξιώσεις, χωρίς να συγκινήσει αυτές τις μάζες και να εξασφαλίσει τη δική τους ενεργό συμμετοχή κι υποστήριξη.
Πώς θα αντιμετωπίσουμε το λούμπεν προλεταριάτο την κρίσιμη στιγμή, πώς θα εξουδετερώσουμε τη μαφία και το οργανωμένο έγκλημα.
Προβληματίζομαι ακόμα και για το ζήτημα των έμφυλων σχέσεων και την ανάγκη να βγει μια πιο ολοκληρωμένη επεξεργασία σχετικά.

Σου φαίνονται λίγα όλα αυτά; Ή χωρίς σημασία; Σου φαίνεται πως λιβανίζουμε τη γραμμή και λέμε πως τα κάνουμε όλα σωστά, έχοντας για όλα έτοιμες απαντήσεις; Με/μας προβληματίζουν πολλά και διάφορα, αλλά δεν είναι αυτά που θα ήθελες να ακούσεις.

Όχι, δε με προβληματίζει -με την έννοια που μπαίνει συνήθως- η  εξάρτηση, το ΑΑΔΜ, αν είναι ιμπεριαλιστική η Ελλάδα ή η Ρωσία. Χρειάζεται οπωσδήποτε μια πιο ολοκληρωμένη επεξεργασία και συνεχής μελέτη για το σύγχρονο ιμπεριαλισμό, αλλά δεν καταλαβαίνω να την βοηθάν και να την προωθούν τέτοιου είδους προβληματισμοί (εντός ή εκτός εισαγωγικών).

Όχι, δε με προβληματίζει πως το ΚΚΕ χάνει ιστορικές ευκαιρίες, είναι κόμμα λαθών, όπως το 15', ότι δε συνεργάζεται με κανέναν, δε θέλει να κυβερνήσει, να συγκυβερνήσει, να βγάλει υπουργούς, κοκ. Για την ακρίβεια, θα με προβλημάτιζε περισσότερο το αντίθετο.

Με προβληματίζει πχ πώς θα πιάσουμε το νέο ως μορφή και περιεχόμενο στο Φεστιβάλ για να το κάνουμε καλύτερα. Αλλά δε με προβληματίζει το δέντρο του τάδε σελέμπριτι που θα έρθει ή πχ ο Νταλάρας, που είναι εντελώς Πασόκος, αλλά νομίζω πως θα πάω να τον ακούσω κιόλας, ιδίως αν είναι στο πλαίσιο κάποιου αφιερώματος στο Λοΐζο, γιατί -πώς να το κάνουμε;- έχει πει ιστορικά κι ανεπανάληπτα τραγούδια, αντικειμενικά μιλώντας.

Το πρόβλημα είναι πως αυτά που μας προβληματίζουν δεν ικανοποιούν όσους θεωρούν πρόβλημα το ΚΚΕ και περιμένουν κι από εμάς να πούμε το ίδιο, για να αποδείξουμε πως δεν είμαστε κολλημένοι. Αλλιώς θα είμαστε από κομματόσκυλα έως -κατά φαντασίαν- έμμισθοι και δεν υπάρχει σωτηρία -για εμάς, ούτε για αυτούς. Οπότε το ζήτημα είναι να κερδίσουμε όλους τους άλλους, που μπορεί και να επηρεάζονται από όλα αυτά, αλλά δεν είναι χαμένη υπόθεση.

Οι αφίξεις βγάζουν «πρωταθλήτρια» την Κέρκυρα και τα Ιόνια, αλλά οι εργαζόμενοι στενάζουν

  





Οι αφίξεις βγάζουν «πρωταθλήτρια» την Κέρκυρα και τα Ιόνια, αλλά οι εργαζόμενοι στενάζουν
Ιόνια νησιά και Κέρκυρα καταλαμβάνουν πρωτιά στην προτίμηση των τουριστών, με τα νούμερα να ανεβαίνουν και το νησί να ξεχωρίζει στη λίστα των ελληνικών προορισμών. Την ώρα, όμως που ευημερούν οι αριθμοί των αφίξεων οι εργαζόμενοι στον τουρισμό στενάζουν βλέποντας ο αριθμός των εργαζοιμένων να συρρικνώνεται κατά το 1/3, το εισόδημά τους να μειώνεται δραματικά και οι συνθήκες εργασίας να θυμίζουν μεσαίωνα. Γενικότερα οι αφίξεις δε σημαίνουν και αύξηση του τζίρου και των κερδών, ειδικότερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

«Πρωταθλήτρια» του τουρισμού η Κέρκυρα

Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων παρουσίασε αύξηση τουρισμού 12,1%, σε σχέση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2016, ενώ ακολουθούν η Κρήτη με 11,7% και τα Δωδεκάνησα με 11,2% με στοιχεία της ΥΠΑ και του ΣΕΤΕ
Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία η Κέρκυρα παρουσιάζει αύξηση τουριστικών αυξήσεων 6,70%, το 'Ακτιο 21,10%, η Κεφαλονιά 9,20% και η Ζάκυνθος 19,20%.
Σε δηλώσεις του ο αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού και Νησιωτικής Πολιτικής της ΠΙΝ Σπύρος Γαλιατσάτος, ανέφερε ότι « η άνοδος της τουριστικής επισκεψιμότητας στο Ιόνιο είναι συνεχής και σταθερή, σε όλα τα νησιά της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων λόγω του αποτελεσματικού τουριστικού σχεδιασμού στον τομέα της προβολής των νησιών, στις δημόσιες σχέσεις, οι οποίες έχουν προωθητικό χαρακτήρα, αλλά και λόγω του κύρους και της συνέπειας της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων στις σχέσεις με τους συνεργάτες της, με το υπουργείο Τουρισμού, τα γραφεία ΕΟΤ εσωτερικού και εξωτερικού, τις πρεσβείες, τα ελληνικά Προξενεία, τα γραφεία Δημοσίων Σχέσεων και όλους τους φορείς του τόπου».

«Η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων θα συνεχίσει να εργάζεται στον τομέα της προβολής και ανάπτυξης της τουριστικής οικονομίας με στόχο τα αποτελέσματα αυτά να διαχυθούν όσο γίνεται περισσότερο στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, κυρίως δια μέσου των επενδύσεων, οι οποίες κινούνται έντονα σε όλα τα νησιά. Φυσικά όλα αυτά αποκτούν υπόβαθρο με τις συνεχείς προσπάθειες των τουριστικών επιχειρήσεων για την βελτίωση των εγκαταστάσεών τους και της βελτίωσης της παροχής υπηρεσιών» δήλωσε ο Σπύρος Γαλιατσάτος.
Αυτην την αναπτυξη θελουν

Δεν είναι ανάπτυξη η τσιμεντοποίηση του Ολύμπου για τα κέρδη των λίγων


Το βουνό του Ολύμπου στέκει εκεί αγέρωχο και στο διάβα των χρόνων η μυσταγωγία των μύθων  του το κάνει ακόμα πιο συναρπαστικό από ότι είναι.  Βουνό προσβάσιμο για όλο τον κόσμο, που αναδεικνύεται αυτό από το φιλόξενο τοπίο του, εκεί που η άγρια και μοναδική  ομορφιά συμπλέει  με την μοναδική χλωρίδα και πανίδα.
Για την μεγάλη του βιοποικιλότητα και για την προστασία αυτής,  ο Όλυμπος ανακηρύχτηκε το 1938 στον πρώτο Εθνικό Δρυμό της χώρας. Το βουνό  χαρακτηρίζεται από τις πλουσιότερες σε χλωρίδα περιοχές της χώρας. 1700 είδη και υποείδη αντιστοιχούν στο 25% της Ελληνικής χλωρίδας. Από αυτά τα 187 χαρακτηρίζονται ως σημαντικά, 56 είναι ενδημικά Ελληνικά, από τα οποία 23 ενδημικά τοπικά, δηλαδή βρίσκονται μόνο στον Όλυμπο και 16 είναι σπάνια στην  Ελλάδα.
Το 1981 η ΟΥΝΕΣΚΟ ανακήρυξε τον Όλυμπο «Διατηρητέο Οικοσύστημα της Παγκόσμιας  Βιόσφαιρας». Επίσης έχει κατοχυρωθεί στον κατάλογο του ευρωπαϊκού δικτύου NATURA 2000 ως «ζώνη ειδικής προστασίας».
Έρχεται πάλι στην επικαιρότητα η ψευδεπίγραφη δήθεν «αξιοποίηση του Ολύμπου», με στόχο την εκμετάλλευση του βουνού, δηλαδή την τσιμεντοποίησή του και καταστροφή τμήματος της βιοποικιλότητας του, για τα κέρδη μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Εδώ και χρόνια καραδοκούν κοράκια του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου,  που λιγουρεύονται την εκμετάλλευση του Ολύμπου με ξενοδοχειακές μονάδες, ελικοδρόμια, «μπακαλόους», SPA, κ.ά. ανούσιες  παροχές, που είναι αναντίστοιχες και βρίσκονται σε δυσαρμονία με το περιβάλλον, την φιλοσοφία  και την φύση του βουνού. Έχουν στόχο μόνο την αυξανομένη κερδοφορία μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, προσβλέποντας σε έναν κόσμο με γεμάτα πορτοφόλια που ψάχνει για εφήμερες ανέσεις, χωρίς να αφουγκράζεται το πολιτιστικό, ιστορικό, φυσικό  φορτίο που ακτινοβολεί το  βουνό και που το μοιράζεται  απλόχερα  μαζί μας, καλώντας μας να το ανακαλύψουμε, περπατώντας πάνω σε αυτό,  σε κάθε σπιθαμή του εδάφους του.
Αυτή η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται κατά καιρούς εγχώρια και ντόπια φερέφωνα είναι μονόπλευρη και μόνο στόχο έχει τα κέρδη των λίγων. Βγαίνουν «ντελάληδες» επιχειρηματικών συμφερόντων και μιλάνε για την «αξιοποίηση» του Ολύμπου. Από πού προκύπτει αυτό;
Χιλιάδες κόσμος επισκέπτεται το βουνό από όλο τον κόσμο, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες και με τον κατάλληλο προσωπικό εξοπλισμό του περπατάει το βουνό στα ενδεδειγμένα μονοπάτια, που είναι καθαρά και ευδιάκριτα σε όλους, με την φροντίδα ορειβατικών συλλόγων και  εθελοντών που αγαπούν το  βουνό.
Τα οργανωμένα καταφύγια βουνού παρέχουν  υπηρεσίες  (ξεκούρασης, τροφή, ροφήματα, ύπνο, πληροφορίες), είναι σε αρκετά καλό επίπεδο και είναι ανοιχτά για όλο τον κόσμο, για διανυκτερεύσεις και στάσεις.
Τα καταφύγια που βρίσκονται στο «οροπέδιο των μουσών» κοντά στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου τον Μύτικα, τα   καταφύγια «Κάκαλου» και «Γιόσα Αποστολίδη»,  παρέχουν ειδή προστασίας για ορειβάτες που θέλουν να σκαρφαλώσουν στην ψηλότερη κορυφή.
Το βουνό είναι προσιτό και ανοιχτό για όλο τον κόσμο και αυτό χάρη στους χιλιάδες λάτρεις του βουνού και της φύσης, που ανιδιοτελώς και σε πραγματικά εθελοντική βάση, ξόδεψαν χρόνο, έβαλαν μεράκι και ψυχή, για να αποτελεί ο Όλυμπος πραγματικά προορισμό για όλο τον κόσμο, από όλο τον κόσμο. Και το κατάφεραν, όταν πολλοί από εμάς δεν ξέραμε πού πέφτει το βουνό. Και τώρα έρχονται κάποιοι «πονηροί» και μιλάνε για «αξιοποίηση του Ολύμπου» κλείνοντας το μάτι σε επιχειρηματικά συμφέροντα.
Η αντιδραστική, αποκρουστική άποψη, ότι τα κέρδη  των λίγων φέρνουν «ανάπτυξη» πρέπει να αποκρουστεί, ειδικά όταν μιλάμε για βουνά και κυρίως για το μεγαλύτερο βουνό της Ελλάδας και το δεύτερο των Βαλκανίων, τον Όλυμπο.
Τα κέρδη των λίγων καταστρέφουν και δεν φέρνουν ανάπτυξη και αυτό το έχουμε δει σε μια σειρά από παραγωγικούς τομείς που ρημάζουν, αφού πρώτα λεηλατήθηκαν από μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Να στήσουμε τείχος μπροστά στην λεηλασία του Ολύμπου από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Οι άνθρωποι των ορειβατικών συλλόγων να πάρουν δημόσια θέση· φυσιολατρικοί σύλλογοι, επιστημονικοί φορείς,  σωματεία, σύλλογοι, αλλά και όλος ο κόσμος που δεν θέλει να τσιμεντοποιηθεί το βουνό, να πάρουν  θέση. Να οργανώσουμε την αντίστασή μας ενιαία, τώρα, σε ενδεχόμενη επέμβαση στο βουνό, από τους βαστάζους  της κερδοσκοπίας, του χρήματος, του κεφαλαίου.

ΕΠ ΗΠΕΙΡΟΥ - ΚΕΡΚΥΡΑΣ - ΛΕΥΚΑΔΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ Τα λαϊκά στρώματα θα πληρώσουν τα κέρδη των επιχειρηματιών και στον τομέα των απορριμμάτων





Eurokinissi
Με φιέστα εγκαινιάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μαζί με την Περιφέρεια Ηπείρου την υπογραφή της σύμβασης με την εταιρεία «ΤΕΡΝΑ», για την κατασκευή μονάδας διαχείρισης απορριμμάτων που θα γίνει με Σύμπραξη Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στη Δωδώνη.
«Η κατασκευή αυτής της μονάδας, όπως και όλη η πολιτική της κυβέρνησης για τη διαχείριση των απορριμμάτων, είναι συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων και της συνολικότερης στρατηγικής της ΕΕ», σημειώνει η ΕΠ Ηπείρου - Κέρκυρας - Λευκάδας του ΚΚΕ.
Σε ανακοίνωσή της αναφέρει μεταξύ άλλων ότι τα λαϊκά στρώματα θα πληρώσουν και αυτό το έργο και συμπληρώνει: «Οι πανηγυρισμοί και οι διάφορες "φιλοπεριβαλλοντικές" και "φιλολαϊκές" διακηρύξεις κυβέρνησης, Περιφέρειας και δημοτικών αρχών δεν μπορούν και δεν πρέπει να κρύψουν την αλήθεια για τις λαϊκές οικογένειες:
-- Το αυξημένο κόστος κατασκευής αλλά και λειτουργίας της μονάδας φορτώνεται στις πλάτες του λαού, με ή χωρίς ΣΔΙΤ. Με τις πολιτικές όπως "πληρώνω όσο πετάω", της πιο ακραίας εκδοχής της αρχής "ο ρυπαίνων πληρώνει", με ανταποδοτικά τέλη ταφής, περιβαλλοντικούς φόρους, που υποστηρίζουν δημοτικές αρχές και διάφορες περιβαλλοντικές ΜΚΟ. Με αυτούς και άλλους τρόπους εξασφαλίζονται από τα σκουπίδια σίγουρα κέρδη για τους επιχειρηματίες.
-- Πρόκειται για κοροϊδία ότι διασφαλίζεται ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και αποβλήτων. Η ουσιαστική ανακύκλωση, που δήθεν όλοι προκρίνουν, υποβαθμίζεται, αφού επιλέγεται ένα μείγμα πανάκριβων τεχνολογιών, μαζί και αναποτελεσματικών. Αυτό γίνεται γιατί ο επιχειρηματίας θα πληρώνεται με τον τόνο των σκουπιδιών που φτάνουν στη μονάδα και έτσι τον ενδιαφέρει η μεγιστοποίηση του όγκου των σύμμεικτων απορριμμάτων και όχι η ανακύκλωση στην πηγή. Συνολικότερα ζητήματα που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας είναι όλα "στον αέρα".
-- Προβλέπεται να παράγεται βιοαέριο από τα απόβλητα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, που θα πωλείται από την εταιρεία ακριβότερα. Τη διαφορά θα την πληρώνουν και πάλι οι λαϊκές οικογένειες μέσα από τους φόρους για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).
-- Με την ιδιωτικοποίηση του συνόλου της επεξεργασίας των απορριμμάτων μπαίνουν στο δρόμο της απόλυσης εκατοντάδες εργαζόμενοι στην περιοχή, ενώ ενισχύεται η πολιτική ιδιωτικοποίησης και στον τομέα της αποκομιδής (ήδη σε ορισμένους δήμους έχει γίνει) που σημαίνει άμεσο "ζεστό" χρήμα για τους επιχειρηματίες!».
Πολιτικό το πρόβλημα
«Γίνεται φανερό», συνεχίζει η ανακοίνωση του Κόμματος, «ότι το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων δεν είναι τεχνικό αλλά πολιτικό. Στο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που μόνο κριτήριο έχει την κερδοφορία των επιχειρηματιών, τα σκουπίδια γίνονται χρυσάφι πάνω στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας, του περιβάλλοντος, των λαϊκών δικαιωμάτων. Ο τομέας των απορριμμάτων είναι άλλος ένας τομέας όπου αναδεικνύεται περίτρανα ότι η περιβόητη ανάπτυξη που επαγγέλλονται κυβέρνηση, ΕΕ και τα αστικά κόμματα περιλαμβάνει και άλλα "σκουπίδια" στις ζωές των εργατών και των λαϊκών οικογενειών. Το κυνήγι του κέρδους, η αναρχία της καπιταλιστικής παραγωγής, ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας του καπιταλισμού, η ατομική ιδιοκτησία στη γη, το υφιστάμενο καθεστώς των χρήσεων γης, καθιστούν αδύνατη τη φιλολαϊκή διαχείριση και των απορριμμάτων.
Το ΚΚΕ, στον αντίποδα αυτής της πολιτικής, παλεύει από κάθε μετερίζι πλαίσιο αιτημάτων για άμεση διεκδίκηση και πάλη και στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων με προμετωπίδα: Την αντίθεσή μας στην εμπορευματοποίηση της διαχείρισης των απορριμμάτων, την αντίθεσή μας στη μετατόπιση των βαρών στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων μέσα από τα ανταποδοτικά τέλη και με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, όπως το χαράτσι ταφής και το "πληρώνω όσο πετάω", την αντίθεσή μας στην ιδιωτικοποίηση, στις ΣΔΙΤ και στις συμβάσεις παραχώρησης. Παλεύουμε για την απόλυτη διασφάλιση όλων των εργαζομένων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη εργασιακά δικαιώματα».
Και καταλήγει:
«Η ουσιαστική και ριζική διαχείριση του προβλήματος των απορριμμάτων και αποβλήτων για το ΚΚΕ σημαίνει διαχείριση με γνώμονα τις λαϊκές ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματιών. Σημαίνει την ικανοποίηση ενός συνδυασμού κριτηρίων, το σεβασμό στο περιβάλλον, στη δημόσια υγεία, στους φυσικούς πόρους, στο λαϊκό εισόδημα, στα δικαιώματα, την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στον κλάδο. Η πρόταση αυτή μπορεί να γίνει εφικτή μόνο στο πλαίσιο ενός άλλου, ριζικά διαφορετικού δρόμου ανάπτυξης, με εργατική εξουσία. Ο επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός, ο ενιαίος κρατικός φορέας κατασκευών, που θα υλοποιεί φιλολαϊκά έργα, η κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, η κρατική ιδιοκτησία στη γη και στις τεχνικές υποδομές, ο εργατικός - λαϊκός έλεγχος μπορούν να αξιοποιήσουν τις επιστημονικές γνώσεις και τις τεχνικές που υπάρχουν και γι' αυτόν τον τομέα, με στόχο την υγεία και την προστασία του λαού και του περιβάλλοντος».

Υποκρισία και ευθύνες




Η είδηση στον χτεσινό «Ριζοσπάστη» έχει ως εξής: Ο Αρειος Πάγος με σχετική του απόφαση στρέφεται ευθέως ενάντια στο δικαίωμα των εργαζομένων που μένουν απλήρωτοι από την εργοδοσία να προχωρούν σε επίσχεση εργασίας. Ουσιαστικά ορίζει ως καταχρηστικές τις επισχέσεις εργασίας για απλήρωτους εργαζόμενους όταν η εργοδοσία επικαλείται «οικονομική δυσπραγία». Τότε η επίσχεση μπορεί να θεωρηθεί «σιωπηρή» παραίτηση! Η απόφαση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια άλλη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, που ουσιαστικά λέει ότι η μακροχρόνια καθυστέρηση στη μη απόδοση μισθών από την εργοδοσία δεν αποτελεί «βλαπτική μεταβολή».
Για την τεκμηρίωση των δύο αποφάσεων αξιοποιείται προηγούμενη σχετική νομολογία, δηλαδή πλήθος αποφάσεων που έχουν παρθεί στην ίδια κατεύθυνση, όλο το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί από τις προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) υπέρ του κεφαλαίου μέχρι σήμερα, και που παγίωσε και εμβάθυνε η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Είναι επίσης πολύ αποκαλυπτικό ότι ως κριτήριο και για τις δύο αποφάσεις χρησιμοποιείται το επιχείρημα ότι «δεν βγαίνει» ο εργοδότης. Ενα επιχείρημα που πάντα επικαλείται η εργοδοσία για να προχωρήσει σε μέτρα που στοχεύουν στα δικαιώματα των εργαζομένων. Αναγνωρίζεται δηλαδή και στο σκεπτικό των αποφάσεων ως κριτήριο το αν το ένα ή το άλλο εργατικό δικαίωμα συμβαδίζει ή όχι με την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.
Οι απλήρωτοι λοιπόν εργαζόμενοι καλούνται από το αστικό κράτος και τους θεσμούς του να συνεχίσουν να δουλεύουν χωρίς να πληρώνονται!
Οι ευθύνες και η υποκρισία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι τεράστιες. Στελέχη της εμφανίζονται να βγαίνουν «στα κάγκελα» για αποφάσεις των δικαστηρίων, την ίδια ώρα που κατ' απαίτηση του μεγάλου κεφαλαίου διατηρούν στο ακέραιο και ενισχύουν παραπέρα το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο, πάνω στο οποίο πατάνε αυτές οι αποφάσεις, όπως έκαναν π.χ. με την ψήφιση της «απελευθέρωσης» των ομαδικών απολύσεων, με το παραπέρα «ξήλωμα» της κυριακάτικης αργίας, τις νέες «διευκολύνσεις» στη δράση των δουλεμπορικών γραφείων κ.ά. Ενώ βεβαίως έχουν στα χαρτιά τους για το άμεσο μέλλον, αφού είναι στα «προαπαιτούμενα» που έχουν προψηφίσει, την επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας.
Ο Αλ. Τσίπρας μάλιστα, κατά την επίσκεψή του την Τρίτη στο υπουργείο Εργασίας, ενώ εμφανίστηκε να δηλώνει (...σαν να μην είναι κυβέρνηση) ότι «το θεσμικό πλαίσιο δεν βοηθάει» τους χιλιάδες εργαζόμενους που μένουν απλήρωτοι από την εργοδοσία, όχι μόνο δεν εξήγγειλε την παραμικρή αλλαγή στο νομοθετικό πλαίσιο που κρατά τους εργαζόμενους σε ομηρία, αλλά ουσιαστικά απάλλαξε την εργοδοσία από τις ευθύνες και υποχρεώσεις της, εξαγγέλλοντας προγράμματα «οικονομικής ενίσχυσης των εργαζομένων», «επανεκπαίδευσης με νέες γνώσεις και ικανότητες» για άλλες ειδικότητες εργασίας, αυτοαπασχόλησης και «κοινωνικής οικονομίας»...
Η ουσία είναι ότι ενόψει της υλοποίησης των στόχων για την ανάκαμψη, το αστικό κράτος και οι θεσμοί του, για λογαριασμό του κεφαλαίου και των κερδών του, δείχνουν τα «δόντια» τους στους εργαζόμενους και τους υποδεικνύουν ότι πρέπει να συνεχίσουν να υπομένουν τα πάντα, όπως έκαναν και την περίοδο της κρίσης. Για να το πετύχουν αυτό έχουν στη «φαρέτρα» τους όλο το αντεργατικό νομοθετικό οπλοστάσιο που έχει διαμορφωθεί όλα αυτά τα χρόνια. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανώσουν την πάλη τους για να «ξηλωθεί» όλο αυτό το αντεργατικό πλαίσιο, και κυρίως για να φύγει από τη μέση το κριτήριο που ανάγουν και οι δύο αποφάσεις ως θέσφατο, δηλαδή το κριτήριο του καπιταλιστικού κέρδους, που λειτουργεί σήμερα ως το μέτρο κάθε δικαιώματος, κάθε διεκδίκησής τους.

Η «ανισότητα» των σεισμών


«Η ανισότητα μπροστά στον σεισμικό κίνδυνο» ήταν το θέμα της συνεδρίασης της Επιτροπής Ερευνας και Τεχνολογίας της Βουλής που έγινε την περασμένη Τετάρτη, δηλαδή περίπου ένα 24ωρο πριν τον μεγάλο σεισμό στη Κω.
Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της συζήτησης, κυρίως από την πλευρά του ΚΚΕ, τα οποία ουσιαστικά επιβεβαίωσε με όσα ανέφερε ο Θεοδόσης Τάσιος, Ομότιμος Καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, που ήταν και ο εισηγητής, έδειξαν ότι κάθε φορά τα θύματα αυτού του φυσικού φαινομένου είναι οι εργατικές - λαϊκές συνοικίες και υποβαθμισμένες περιοχές.
Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που σύμφωνα με τον καθηγητή «γεννάει το 50% της σεισμικής ενέργειας, κατά μέσο όρο μέσα στην πεντηκονταετία, που βγαίνει στην Ευρώπη κάθε χρόνο», ο κανονισμός για το χτίσιμο των κτιρίων που προβλέπει τα ελάχιστα για την αντισεισμική θωράκιση τροποποιήθηκε το 1985. Ωστόσο το 80% των κτιρίων της χώρας, δηλαδή περίπου 4.000.000 κτίρια, είναι κατασκευασμένα πριν το 1985. Πρόκειται στη συντριπτική τους πλειοψηφία για σπίτια που μένουν οι εργατικές - λαϊκές οικογένειες.
«Ο σεισμός έχει ταξική συνείδηση», ανέφερε ο Θ. Τάσιος, «διότι διεθνώς, ποια σπίτια είναι εκείνα τα οποία θα γκρεμίσει; Τα σπίτια των φτωχών. Γιατί τα σπίτια των φτωχών; Διότι αυτά είτε είναι αυθαίρετα, είτε δεν έγιναν με μελέτες, είτε είναι τα παλαιότερα από όλα». «Η διακινδύνευση, που είναι το ρίσκο που λέμε, δηλαδή οι κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες από την εκδήλωση του κινδύνου, είναι μεγάλες ή μικρές, ανάλογα με τη θέση, με τον πλούτο, με το σπίτι όπου μένεις», πρόσθεσε, για να καταλήξει: «Είναι βέβαιο ότι έχουμε μπροστά μας μια ανθρωπογενή ανισότητα ενώπιον της τεχνολογίας, ενώπιον του προσδόκιμου ζωής».
Σημείωσε ότι η αντισεισμική προστασία είναι «πολιτικό θέμα», αν και «έχουμε τεχνικούς και οικονομικούς ειδικούς», ωστόσο «χωλαίνει ο έλεγχος, χωλαίνουν οι προτεραιότητες των αξιών», «σε ποιο βαθμό χρηματοδοτείς ορισμένα πράγματα ή ενθαρρύνεις τη δανειοδότηση».
***
Ο βουλευτής του ΚΚΕ Σταύρος Τάσσος, παίρνοντας το λόγο, παρουσίασε τα εξής στοιχεία: «Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι μετά το σεισμό της Αθήνας του 1999 (της Πάρνηθας) αποφασίστηκε να γίνουν πρωτοβάθμιοι ταχείς οπτικοί έλεγχοι σε 80.000 με 90.000 δημόσια κτίρια, δηλαδή σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ. Είναι γνωστό ότι 17 χρόνια μετά δεν έχουν ελεγχθεί παρά μόνο το 15% αυτών των κτιρίων. Από αυτά που ελέγχθηκαν, το 30% βρέθηκε ότι είχε ανάγκη άμεσων επεμβάσεων. Αυτές δεν έχουν γίνει παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις». Εδώ θα πρέπει να προστεθεί ακόμα ότι από τις περίπου 14.500 σχολικές μονάδες σ' όλη τη χώρα, οι 4.440 έχουν χτιστεί πριν από το 1959 και οι 3.880 έχουν χτιστεί πριν από το 1985! Το 50% των νοσοκομειακών κτιρίων, δηλαδή περίπου 300 ανεξάρτητα από στατικής πλευράς κτίρια. Παρόμοια εικόνα επικρατεί και για τους χώρους δουλειάς.
Σχολιάζοντας τα στοιχεία αυτά, ανέφερε για την αντισεισμική θωράκιση ότι «όπως πολύ σωστά ανέφερε ο κ. καθηγητής, πρόκειται για πολιτική απόφαση» και γι' αυτό «δεν είναι δυνατόν κανείς να πιστεύει ότι μπορεί πραγματικά στο πλαίσιο αυτού του συστήματος να μειωθεί η ανισότητα. Δεν γίνεται. Είναι λειτουργικό στοιχείο. Οι δαπάνες για αντισεισμική θωράκιση είναι πολιτική απόφαση να μην είναι επιλέξιμες από την Ευρωπαϊκή Ενωση και για τη χώρα μας, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν φέρνουν τα επιθυμητά κέρδη στους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στον τομέα των κατασκευών». Και εδώ φαίνεται καθαρά η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος: «Στο κόστος και το όφελος», στο βωμό δηλαδή της κερδοφορίας του κεφαλαίου, θυσιάζεται «η προστασία της ανθρώπινης ζωής».
Προς επιβεβαίωση αυτών, αρκεί να αναφερθεί ότι την ώρα που χιλιάδες παιδιά πηγαίνουν σε σχολεία ετοιμόρροπα, στον κρατικό προϋπολογισμό του 2017 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και στους προηγούμενους των άλλων αντιλαϊκών κυβερνήσεων, δεν υπάρχει σαφής πρόβλεψη για την αντισεισμική θωράκιση. Το ίδιο και στους προϋπολογισμούς των 13 Περιφερειών, όπου πλειοψηφούν οι δυνάμεις ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Την ίδια ώρα βέβαια πέφτουν «βροχή» τα δισεκατομμύρια για την ενίσχυση της κερδοφορίας των επιχειρηματιών.
***
Αν κάτι επιβεβαιώνεται είναι πως η «ανισότητα απέναντι στο σεισμό» δεν είναι καθόλου φυσικό φαινόμενο, γι' αυτό και η θωράκιση από φυσικές καταστροφές, τα μέτρα προστασίας και πρόληψης, είναι υπόθεση της πάλης της εργατικής τάξης συνολικά του λαού.
Κυρίως όμως επιβεβαιώνεται και σε αυτή την περίπτωση ότι καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής και προστασία της ζωής των λαϊκών στρωμάτων είναι μεγέθη ασυμβίβαστα. Μόνο ο σοσιαλισμός, η εργατική εξουσία και οικονομία, που δεν θα αντιμετωπίζει τη γη ως εμπόρευμα, αλλά ως κοινωνικό αγαθό που ανήκει στο λαό και που - με «όπλο» τον κεντρικό σχεδιασμό - θα σχεδιάζει υποδομές και προγράμματα λαϊκής στέγης, παρέχοντας στους εργάτες και τις οικογένειές τους ασφαλείς χώρους κατοικίας, εργασίας, άθλησης, ψυχαγωγίας, μπορεί να λύσει οριστικά το πρόβλημα, να αξιοποιήσει και εδώ όλες τις σύγχρονες επιστημονικές και τεχνικές δυνατότητες προς όφελος των λαϊκών αναγκών και όχι με γνώμονα τις «προτεραιότητες» και τα περιθώρια της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

21 Ιουλ 2017

Πικέρμι 21/7/1944. Οι 54 κρεμασμένοι αγωνιστές



Τους 54 αγωνιστές, που χιτλερικοί δήμιοι κρέμασαν στα πευκόδεντρα στο 19ο χιλιόμετρο προς τη Ραφήνα στις 21 του Ιούλη 1944 θυμόμαστε και τιμάμε σήμερα. Ζούσαμε τους στερνούς μήνες της χιτλεροφασιστικής σκλαβιάς. Και τα ολοκαυτώματα, με εκατοντάδες νεκρούς, σημάδευαν απ' άκρη σε άκρη την Ελλάδα. Ο Κόκκινος Στρατός σε μια θυελλώδικη «έφοδο» έμπαινε στα Βαλκάνια. Και της τελικής συντριβής του χιτλερικού στρατού η μέρα πλησίαζε. Με κάθε τρόπο οι φασίστες εισβολείς του 1941 ζητούσαν να εξασφαλίσουν ανενόχλητη διαφυγή. Και μέσα σ' αυτή την προσπάθεια αναζητούσαν διόδους, έχοντας τη βοήθεια των Αγγλων και των ταγμάτων ασφαλείας. Στόχος τους ήταν η εξαπόλυση άγριας τρομοκρατίας προκειμένου να μπορέσουν ν' απαγκιστρωθούν και να αποφύγουν του ΕΛΑΣ τα χτυπήματα στην οπισθοχώρησή τους.
Ο εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας, που το Νοέμβρη του 1944 υπηρετούσε τότε στην Αθήνα, έδωσε πολλές πληροφορίες και στοιχεία για τους 54 κρεμασμένους από τους χιτλερικούς κατακτητές την 21η Ιούλη 1944 στο 19ο χλμ. προς τη Ραφήνα (δύο χιλιόμετρα πριν από το Πικέρμι).
Έδωσε επίσης και άλλες λεπτομέρειες για την εκταφή των κρεμασμένων, που έγινε μετά την απελευθέρωση. «Το Βήμα», 4/3/1978, τότε ακριβώς με επιμονή και άλλες πληροφορίες ανθρώπων, που βρέθηκαν στις αγγαρείες και το άνοιγμα του τάφου, αναφέρθηκε πως οι κρεμασμένοι ήταν 54 κι όχι 50 όπως ειπώθηκε και γράφτηκε τότε.
Πως και γιατί μπήκαν στους κρεμασμένους οι παραπανίσιοι 4; Ποιοι ήταν; Ολα αυτά τα ερωτηματικά καθιστούσαν την εκταφή αγωνιώδη για πολλές οικογένειες που αναζητούσαν τους δικούς των, που είχαν τότε εξαφανιστεί. Και εύλογο ήταν να τους αναζητούνε ολούθε.
«... Πήγαμε γράφει ο Π. Δελαπόρτας, ένα συγνεφιασμένο πρωί του Νοέμβρη 1944 στο Χαρβάτι. Το συνεργείο (του Δήμου Αθηναίων), που είχε πολλούς εργάτες, γρήγορα άνοιξε όλους τους τάφους που ήσαν ατομικοί για κάθε θύμα και ξέθαψε όλους τους κρεμασμένους. Θρήνος κι οδυρμός αντιλαλούσε στα γύρω. Μάνες, πατέρες, αδερφές, γυναίκες, κρατώντας τις φωτογραφίες εκείνων που έχασαν κι έκλαιγαν. Εκείνη η τραγική μάνα, που είχε μονάκριβο το παιδί που έχασε, έσχιζε καρδιές με το σιγανό της κλάμα και με μια στερεότυπη φράση, που έλεγε αδιάκοπα καθώς καθόταν σε μια πέτρα και κοίταζε τη φωτογραφία του γιου της: "Ακριβό μου και μοναδικό μου"! Αυτές τις πέντε λέξεις μοναχά έλεγε στο θρήνο της...».
Πράγματι ήταν 54 και όχι 50. Ελάχιστες σάρκες απόμεναν άλιωτες και περισσότερο σκελετοί ντυμένοι γιατί ολουνών τα ρούχα ήταν άθικτα και συγκρατούσαν τα κουφάρια. Απ' αυτά τα ρούχα αναγνωρίστηκαν οι περισσότεροι από τους συγγενείς τους.
Τους είχαν κρεμάσει με χοντρά μαύρα ηλεκτρικά καλώδια. Με το σφίξιμο του βρόχου στους λαιμούς τους από το βάρος τους κατά το κρέμασμα και τη νεκρική ακαμψία, που επήλθε ύστερα, τα καλώδια είχαν ενωθεί αδιάσπαστα σ' ένα σώμα με τους λαιμούς των κρεμασμένων.
Οι περισσότεροι συγγενείς είχαν μαζί τους φωτογραφίες. Ολοι λεβέντες, όλοι νιάτα, όλοι μια χαρά. Στους κρεμασμένους ο γιατρός Φίνος, ο πρόεδρος της Κοινότητας (τότε) Χαλανδρίου Μάρκου και άλλοι.
Η εκταφή τελικά βεβαίωσε πως οι κρεμασμένοι ήταν 54. Κι όχι 50, όπως αρχικά ειπώθηκε. Οι 4 παραπάνω ήταν φυματικοί από το σανατόριο Νταού Πεντέλης, που έκαναν αεροθεραπεία σ' ένα ύψωμα. Μόλις είδαν τους Γερμανούς να κρεμούν στα πεύκα τους πατριώτες άρχιζαν να τους αποδοκιμάζουν. Τότε οι Γερμανοί άρχισαν να τους κυνηγούν. Επιασαν 4 αυτούς που δεν μπορούσαν να τρέξουν και να ξεφύγουν. Και τους πρόσθεσαν στους 50 που είχαν φέρει από το Χαϊδάρι.
Οι περισσότεροι Πειραιώτες, κρατούμενοι στο Χαϊδάρι. Ομηροι, χωρίς καμιά κατηγορία, χωρίς καμιά απόφαση. Συνεργάτες των Γερμανών στο αποτρόπαιο έγκλημα τα Τάγματα Ασφαλείας.
Η Αδελφότητα των οικογενειών των 54 αγωνιστών, οι αντιστασιακές οργανώσεις, όλοι παρόντες στον τόπο του μαρτυρίου (19ο χιλιόμετρο στο δρόμο προς τη Ραφήνα). Τίμησαν τους 54 κρεμασμένους πατριώτες. Ακούστηκαν στις καρδιές τα αθάνατα μηνύματα της Εθνικής Αντίστασης. Τα ελληνικά νιάτα έσκυψαν να μάθουν την αλήθεια της Ιστορίας μας. Τον τιμημένο και πολύδακρυ αγώνα μας. 
Νίκος Καραντηνός
Πηγή: εδώ

Το ανέκδοτο του Μητσοτάκη για την Κω!

        


Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει μεγάλη κι ατέλειωτη πλάκα! Δεν ξέρουμε εάν ως πρωθυπουργός θα κάνει τόσο καλά την δουλειά των επιχειρηματικών ομίλων, όσο καλά την κάνει ο Τσίπρας ή όσο καλά την έκαναν οι προηγούμενοι, αλλά σίγουρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα μπορούσε να αντικαταστήσει επάξια τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο στα ανέκδοτα!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης που όνειρό του είναι να μετριούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης που η δράση του στην πολιτική ζωή μαζί με τους υπόλοιπους αστούς πολιτικούς έχει αφήσει τον λαό απροστάτευτο από τους σεισμούς και από τις άλλες φυσικές καταστροφές, αυτός ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε από τον κρατικό μηχανισμό να ενεργοποιηθεί για να αποκαταστήσει τις ζημιές στην Κω!
Ποιος κρατικός μηχανισμός να ενεργοποιηθεί;! Αυτός που έχει ήδη απολυθεί ή αυτός που είναι υπό απόλυση;! Μεγάλη κι ατέλειωτη πλάκα έχει και ο Μητσοτάκης αλλά και όσοι κατάντησαν έτσι το κράτος και που βγάζουν χολή για τους δημοσίους υπαλλήλους και ζητούν την ενεργοποίησή τους μόνο όταν τους έχουν ανάγκη για να σώσουν την τιμή του αστικού κράτους, όπως τώρα στην Κω!
Κανονικά οι δημόσιοι υπάλληλοι τώρα που τους χρειάζεται ο Μητσοτάκης και το αστικό κράτος θα έπρεπε όχι να ενεργοποιηθούν αλλά να ενεργηθούν, αλλά ευτυχώς δεν είναι σαν τον Μητσοτάκη και ο κάθε ένας τους θα δουλέψει στην Κω όσο 10 άτομα, ώστε να επουλωθούν οι πληγές του νησιού το δυνατόν συντομότερα! Το φιλότιμο τους όμως εκμεταλλεύεται ο Μητσοτάκης, ο Τσίπρας και όλοι οι υπόλοιποι! Το φιλότιμο και την αλληλεγγύη τους! Δεν λέμε ότι ο κρατικός μηχανισμός δεν πρέπει να λειτουργήσει με φιλότιμο στην Κω. Ίσα – ίσα το φιλότιμο και η αλληλεγγύη πρέπει να βρεθούν στην πρώτη γραμμή. Αλλά δεν φτάνει αυτό. Ο λαός, τον οποίον οι Μητσοτάκηδες και οι υπόλοιποι αστοί πολιτικοί όχι μόνο τσαλαπατούν με τις αντιλαϊκές πολιτικές που ασκούν, αλλά τον αφήνουν και στο έλεος των θεομηνιών, πρέπει να τους στείλει από εκεί που ήρθαν και να πάρει στα χέρια του και την τύχη του και την εξουσία.

Ραφαήλ Βασιλειάδης

Στον Αγυριστο τον Προσωρινο


Αγναντεύω τη θάλασσα και μου φαίνεται σαν ψέμα. Πάνε τρία χρόνια που δεν κατάφερα, όπως χιλιάδες άλλοι για μύριους λόγους, απ’ το σώμα ως την τσέπη, απ’ το χρόνο ως την ευθύνη, να την χωρέσω στα μάτια και στο πετσί μου. Η θάλασσα είναι αρμύρα που παστώνει βάσανα, στα βάζει σε μιαν άκρη στο σεντούκι της εμπειρίας, κι έχεις τροφή για τους απελπισμένους άγευστους κι ανάλατους καιρούς. Σ’ αυτόν εδώ τον πανέμορφο τόπο δεν γνώρισα κανέναν που να προσέλαβε την παράσταση της θάλασσας ως σανατόριο. Δεν είναι ποτέ ίδια, μα μένει απαράλλαχτη στη δύναμη της γοητείας που ασκεί, μια γοητεία βαριά κι απαιτητική, παιχνιδιάρα στα όρια του κινδύνου, έτοιμη να σ’ αγαπήσει ή να σε φτύσει αν δεν καταφέρεις να την αγαπήσεις όσο θα τη σεβαστείς.
Μια βάρκα, μια πετονιά, ένα σπαρτάρισμα που φέρνει το ψάρι στον κουβά και την παρέα στο τραπέζι, κι όλα όσα σε ξεμεδούλιαζαν, κάτι μαχαίρια που σου λέγαν ότι πρέπει να φτάσουν μέχρι τα κόκαλά σου για να καταλάβεις τι σου γίνεται, πάνε στον Αγύριστο τον Προσωρινό, κείνο τον Άγιο των ανθρώπινων στιγμών της ευτυχίας. Λατρεύω τη γλώσσα μου κάθε στιγμή που μέσα μου λειτουργεί και μετατρέπει τον Αγύριστο από διάολο σε άγιο, ικανό να σηκώσει τα βάρη τα μέσα μου και να θεραπεύει το χρόνιο της καθημερινότητας άσθμα της επιβίωσης. Είναι η ζωή αλαφρή και σοφά εύγευστη άμα τη λογίζεις για θάλασσα, και ταξίδι τόσο ποικιλόμορφης πορείας ίσαμε που να ξεχνάς το δεδομένο τελικό προορισμό…
Φέτος, τέσσερα χρόνια μετά τη θεόρατη πυρκαγιά, που έφαγε τα πλεμόνια των βουνών κι έβλεπα τα καμένα δέντρα να χάσκουν πάνω απ’ το γαλανό του νερού. Τρία χρόνια μετά τους καταιγιστικούς νοτιάδες, που εκδικήθηκαν έναν ολόκληρο χειμώνα τη φωτιά και μετέτρεψαν τις αμμουδερές παραλίες σε γκρεμνούς με απρόσιτα βράχια.
Είδα τη θάλασσα να θεραπεύει τον ίδιο της το θυμό. Να φτιάχνει εξ αρχής μικρές αμμούδες χρυσαφιές, να σμιλεύει σαν ερωτευμένος με τη μάζα της γης γλύπτης, απ’ την αρχή, το σχήμα της ακτογραμμής. Γεννοβόλησε με επιμονή παραλίες μικρές, που θ’ αντέξουν ως την ώρα που ο ανεκπαίδευτος τουρισμός θα τις κάνει καρτποστάλ και θα αγριέψουν τα αρμυρά θεριά για να τις φάνε και να τις σώσουν.
Πρώτη μου φορά είδα τη θάλασσα γιάτρισσα, να γυρνάει εκεί που την πλήγωσαν έργα ανθρώπων, όπως οι τσιμεντένιοι ντόκοι φαληρισμένων εργολάβων ανεκτέλεστων λιμανιών, και να πιάνει δουλειά καλλιτέχνη. Παρακάμπτοντας την άγνοια και τη μοχθηρότητα των καιρών, η θάλασσα συμμάχησε με τον Αγύριστο τον Προσωρινό του θέρους και με φίλησε κατάκαρδα.
Βάζω στη φιάλη της Κατιούσας μιαν ευχή και σας τη στέλνω: Μακάρι να βρέξετε τα βάσανά σας μια μέρα στη θάλασσα κι απ’ τα δάχτυλά να να στείλετε κάθε βαρυγκόμια στον Αγύριστο…γιατί ποτέ μια εικόνα δεν είναι χίλιες λέξεις αλλά μια ξέγνοιαστη ανάσα εξολοθρεύει μύριες βαρυγκόμιες.

Εφοπλιστές – κράτος




Η αναγωγή ενός σωματείου σε κράτος και ο υποβιβασμός ενός κράτους σε σωματείο
Συμφωνίες κατά κανόνα υπογράφονται μεταξύ ισοτίμων ή ανεξαρτήτων μερών που το ένα δεν υπόκειται ιεραρχικά στη δικαιοδοσία του άλλου.
Όταν όμως είναι να υπογραφεί συμφωνία ενός σωματείου με το κράτος στη νομοθετική εξουσία του οποίου υπάγεται τι γίνεται;


Απλούστατα, το κράτος ξεφτιλίζεται υποβιβαζόμενο σε σωματείο ή ακόμη χειρότερα το σωματείο ανάγεται σε ισότιμο του κράτους μέρος!
Αυτό συμβαίνει δυστυχώς στην περίπτωση της φορολογίας των εφοπλιστών. Με τους νόμους και τα απίστευτα προνόμια που έχουν ψηφιστεί, οι εφοπλιστές κατέστησαν κράτος εν κράτει. Έτσι, το κράτος δεν μπορεί να νομοθετήσει για τη φορολογία τους!!! Για να φορολογηθούν χρειάζεται μια επίσημη συμφωνία ισοτίμων… κρατών (μερών)!!! Η συμφωνία αυτή μάλιστα θα κυρωθεί με νόμο, όπως κυρώνονται όλες οι συμφωνίες μεταξύ κρατών!!!
Πώς έγινε αυτό; Όταν οι ξένοι πιέζουν (όχι αθώα αλλά για πλεονέκτημα ανταγωνιστικότητας των δικών τους εφοπλιστών)  για απόσπαση φόρων και από τους εφοπλιστές, γίνεται ο εξευτελισμός του κράτους. Αντί να νομοθετήσει φορολογία όπως κάνει για κάθε τάξη, στρώμα και ομάδα φορολογουμένων, υπογράφει με το σωματείο των εφοπλιστών μια συμφωνία τύπου «μεταξύ κρατών» με την οποία οι εφοπλιστές καλούνται, αν θέλουν και αν έχουν διάθεση, να πληρώσουν ένα κάποιο φόρο! Ναι, συμφωνία ενός κράτους με ένα σωματείο για να καταβάλουν τα μέλη του εθελοντικό φόρο!!!
Το χειρότερο όμως δεν είναι απλώς η συμφωνία. Το χειρότερο είναι πως η συμφωνία δεν παράγει έννομο δικαίωμα στο κράτος αφού ο φόρος είναι εθελοντικός! Με τα ξένα κράτη τα σύμφωνα έχουν όρους ισοδύναμους σε δικαιώματα και υποχρεώσεις. Με τους εφοπλιστές δεν υπάρχει καμία ισοδυναμία. Το κράτος υπογράφει μεν δεν έχει δε κανένα νομικό δικαίωμα εφαρμογής της υπογραφής του!
Δεν είναι θεωρίες αυτά. Είναι πραγματικός νόμος που έχει ψηφιστεί το 2013 από τη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ [Άρθρο 14 του Ν. 4223/13 (ΦΕΚ – 287 Α/31-12-2013): Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων και άλλες διατάξεις]
 και τώρα ανανεώνεται κανονικά και εξευτελιστικά από την κυβέρνηση ΣΡΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με νέο νόμο.
Μη σας γελάει που το κράτος εκτός του ότι απαξιώνει κάθε μέρα, μαζί με τους συνδικαλιστοπατέρες, τα συνδικάτα και τον συνδικαλισμό. Μη σας γελάει το ότι στέλνει τα ΜΑΤ κατά απεργών και διαδηλωτών σωματείων όταν ζητάνε ψωμί, δουλειά, ζωή. Μη σας γελάει που η αδέκαστος Δικαιοσύνη τους, βγάζει κάθε απεργία παράνομη και καταχρηστική. Υπάρχουν και σωματεία όπως η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, που στο νομοσχέδιο για να μη προκαλεί, ονομάζεται παραπλανητικά «Εφοπλιστικής Κοινότητα», η οποία έχει το προνόμιο να το τιμούν ως ισότιμο… κράτος! Φυσικά δεν υπάρχει νομική οντότητα με το όνομα «Εφοπλιστική Κοινότητα»! Μόνο ο καπιταλιστικός θεός τους ξέρει τέτοια κόλπα ισότιμης συμφωνίας μεταξύ κράτους και κάποιας κοινότητας, κάποιων ατόμων εφοπλιστών που και αυτοί υπογράφουν σαν να είναι… υπουργοί!
Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι στο τέλος υπογράφουν ισότιμα τη συμφωνία, με θράσος ο ένας και ανερυθρίαστα ο  άλλος, με τους τίτλους τους:
Για τη Ναυτιλιακή Κοινότητα:       
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΕΝΙΑΜΗΣ        
Για το Ελληνικό Δημόσιο:
Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ
Για να μην έχετε αυταπάτες τι φόρους πληρώνει ο «μεγαλύτερος στόλος πλοίων του κόσμου» δείτε και τα στοιχεία:
Με βάση τα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή το Υπουργείο Οικονομικών στις 13/4/2016 εξάγονται τα εξής:
ΦΟΡΟΣ ΠΛΟΙΩΝ
-Σύνολο φόρου πλοίων τριετίας 2013-2015=43,784 εκ.
-Μέσος όρος φόρου εφοπλιστών/έτος=14,594 εκ.
-Σύνολο φόρων του κράτους 2013-2015=132,789 δισεκ.
-Μέσος όρος φόρου κράτους/έτος=44,263 δισεκ.
-Ποσοστό Φόρων εφοπλιστών/έτος έναντι φόρων κράτους=0,033%
«ΟΙΚΙΟΘΕΛΗΣ ΦΟΡΟΣ»
-Σύνολο «οικιοθελούς φόρου» εφοπλιστών διετίας 2014-2015=85,976 εκ.
-Μέσος όρος έτους=42,988 εκ.
-Σύνολο φόρων του κράτους διετίας 2014-2015=88,386 δισεκ.
-Μέσος όρος φόρων του κράτους/έτος=44,193 δισεκ.
-Ποσοστό Φόρων εφοπλιστών/έτος έναντι φόρων κράτους=0,097%
Συνολικοί φόροι (υποχρεωτικοί και εθελοντικοί) του εμπορικού στόλου ως ποσοστό των φόρων του κράτους: 0,13%!






ΌΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΗΣΤΡΙΚΟΣ, ΔΙΑΒΟΛΟΤΑΞΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ.
Δείτε τι λέει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή
Στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην βουλή («Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/881 και άλλες διατάξεις» ) - μεταβολές στο τέλος επιτηδεύματος, στην φορολογία εισοδήματος , στον ΕΝΦΙΑ, και στον Κώδικα Διατάξεων φορολογίας κληρονομιών, δωρεών κ.λ.π. περιέχεται και η εξής τροποοίηση:
Κυρώνεται η συμφωνία μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και εφοπλιστικής κοινότητας, για την παράταση για ακόμη ένα έτος, το 2018, της καταβολής της οικειοθελούς παροχής τους.
Αιτιολογική έκθεση
Άρθρο 32:Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις κυρώνεται η από 28 Ιουνίου 2017 Πρόσθετη Πράξη στο από 18.07.2013 Συνυποσχετικό μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Ναυτιλιακής Κοινότητας όπως ισχύει μετά την από 31.07.2014 Πρόσθετη Πράξη αυτού. Στο πλαίσιο της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, την οποία διέρχεται η χώρα μας η Ναυτιλιακή Κοινότητα οικειοθελώς συμφώνησε να συνδράμει οικονομικά την Ελληνική Δημοκρατία για ένα επιπλέον έτος. Με την από 28 Ιουνίου 2017 Πρόσθετη Πράξη
τροποποιήθηκε το από 18.07.2013 Συνυποσχετικό μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Ναυτιλιακής Κοινότητας και συμφωνήθηκε η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΟΥΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ και για το έτος 2018, παράλληλα με τις ισχύουσες φορολογικές υποχρεώσεις που πηγάζουν από τη φορολογία πλοίων στα πλοία με ελληνική και ξένη σημαία.


Σχέδιο νόμου

Κύρωση Πρόσθετης Πράξης στο από 18.07.2013 Συνυποσχετικό μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Ναυτιλιακής Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε με την από 31.07.2014 Πρόσθετη Πράξη αυτού και κυρώθηκε με το άρθρο 42 του ν. 4301/2014 ΚΥΡΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΙΣΧΥ ΝΟΜΟΥ από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η από 28 Ιουνίου 2017  Πρόσθετη Πράξη στο από 18.07.2013 Συνυποσχετικό μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Ναυτιλιακής Κοινότητας, όπως ισχύει μετά την από 31.07.2014 Πρόσθετη Πράξη αυτού, που κυρώθηκαν με το άρθρο 42 του ν. 4301/2014 (Α' 223), της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:

«ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΡΑΞΗ ΣΤΟ ΑΠΟ 18/7/2013 ΣΥΝΥΠΟΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟ 31/7/2014 ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΡΑΞΗ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 42 ΤΟΥ Ν.4301/2014 (Α' 223)

Στην Αθήνα σήμερα την 28η Ιουνίου 2017 αφενός

1.    Το Ελληνικό Δημόσιο, όπως εκπροσωπείται για την υπογραφή του παρόντος από τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης κύριο Αλέξιο Τσίπρα (στο εξής το «Ελληνικό Δημόσιο») και αφετέρου
2.    Ατομικώς ένα έκαστο από τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που εμφαίνονται στο Παράρτημα I του Συνυποσχετικού, τα οποία δραστηριοποιούνται στη ναυτιλία, όπως εκπροσωπούνται ειδικώς για την υπογραφή της παρούσας από τον κύριο Θεόδωρο Βενιάμη, στον οποίο συντρέχει η ιδιότητα του Προέδρου της Ενώσεως Ελλήνων Εφοπλιστών (στο εξής η «Ναυτιλιακή Κοινότητα») καλούμενοι στην παρούσα νέα Πρόσθετη Πράξη, ένας έκαστος «Συμβαλλόμενο Μέρος», από κοινού «Συμβαλλόμενοι»,
Συμφωνούν, συναποδέχονται και συνομολογούν τα ακόλουθα:

Άρθρο 1

Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 του άρθρου 8 του από 18 Ιουλίου 2013 Συνυποσχετικού (στο εξής «Συνυποσχετικό») μεταξύ των Συμβαλλόμενων όπως ισχύει μετά την πρόσθετη πράξη της 31 Ιουλίου 2014 και κυρώθηκε με το άρθρο 42 του ν.4301/2014 (Α' 223), στην παρούσα νέα Πρόσθετη Πράξη, οι Συμβαλλόμενοι προβαίνουν σε τροποποίηση των άρθρων  3 «Υπολογισμός Οικειοθελούς Παροχής» και 4 «Χρόνος Καταβολής της Οικειοθελούς Παροχής», κατά τα οριζόμενα στα επόμενα άρθρα της παρούσας Πρόσθετης Πράξης.

Άρθρο 2

1. Στην περίπτωση α' της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του Συνυποσχετικού, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 3 παρ. 1 της από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετης Πράξης, η φράση «καταβάλλεται κατ' έτος επί τετραετία» αντικαθίσταται με τη φράση «καταβάλλεται κατ' έτος επί πενταετία».
2.    Στην περίπτωση β' της παραγράφου 1 του άρθρου 3 του Συνυποσχετικού, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 3 παρ. 2 της από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετης Πράξης η φράση «καταβάλλεται κατ' έτος επί τετραετία» αντικαθίσταται με τη φράση «καταβάλλεται κατ' έτος επί πενταετία».
3.    Στη παράγραφο 5 του άρθρου 3 του Συνυποσχετικού, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 3 παρ. 3 της από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετης Πράξης, η φράση «μέχρι και το τέλος του έτους 2016» αντικαθίσταται με τη φράση «μέχρι και το τέλος του έτους 2017».
4.    Η παράγραφος 6 του άρθρου 3 του Συνυποσχετικού, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 3 παρ. 3 της από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετης Πράξης αντικαθίσταται ως εξής: «Σε περίπτωση που τα καταβληθέντα ποσά της Οικειοθελούς Παροχής μέχρι και το τέλος του έτους 2017, υπερβαίνουν τα ποσά που ορίζονται στο σημείο Γ’ του προοιμίου του παρόντος η διαφορά θα προσμετράται για το έτος 2018. Στην περίπτωση κατά την οποία, το καταβληθέν ποσό της Οικειοθελούς Παροχής για τα έτη 2014-2018 υπερβεί απολογιστικά το ποσό που ορίζεται στο σημείο Γ’ του προοιμίου, τότε η διαφορά αυτή, μετά από κοινή συμφωνία της Κυβέρνησης με τη Ναυτιλιακή Κοινότητα, θα διατεθεί υπέρ του ειδικού σκοπού του Κεφαλαίου της Ναυτικής Εκπαίδευσης.»

5.    Στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 του Συνυποσχετικού, όπως ισχύει μετά την από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετη Πράξη, η φράση «κατά το χρονικό διάστημα 2014-2017» αντικαθίσταται με τη φράση «κατά το χρονικό διάστημα 2014-2018».
Άρθρο 3

Στην παράγραφο 4 του άρθρου 3 του Συνυποσχετικού, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 3 παρ. 3 της από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετης Πράξης, προστίθεται τελευταίο εδάφιο ως εξής:
«Κατ' εξαίρεση των οριζομένων στο άρθρο 43Α του ν.4172/2013, και για όλη τη διάρκεια ισχύος του Συνυποσχετικού, για τους μετόχους των πλοιοκτητριών εταιρειών η εισφορά αλληλεγγύης επί των ναυτιλιακών μερισμάτων τους επιβάλλεται στο ποσό αυτών που εισάγεται στην Ελλάδα. Για τον υπολογισμό του ποσού της Οικειοθελούς Παροχής λαμβάνεται υπόψη το ποσό που καταβάλλεται από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης κατά τα ως άνω».

Άρθρο 4

Όλοι οι λοιποί συμβατικοί όροι, συνθήκες και προϋποθέσεις του Συνυποσχετικού και της από 31 Ιουλίου 2014 Πρόσθετης Πράξης αυτού, εκτός αυτών που ορίζονται από τα άρθρα της παρούσας νέας Πρόσθετης Πράξης, παραμένουν αναλλοίωτοι και εν ισχύ.
Άρθρο 5

Σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 2 του Συνυποσχετικού «Έναρξη και λήξη ισχύος του Συμφωνητικού», η έναρξη ισχύος της παρούσας νέας Πρόσθετης Πράξης είναι η ημερομηνία δημοσίευσης στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης νόμου με τον οποίο θα κυρώνεται η παρούσα νέα Πρόσθετη Πράξη, και ως ημερομηνία λήξης αυτής ορίζεται ο συμβατικός χρόνος αποπληρωμής της Οικειοθελούς Παροχής, όπως ορίζεται στο Συνυποσχετικό, που τροποποιείται με την παρούσα. Η παρούσα Πρόσθετη Πράξη υπογράφεται ως έχει σε τρία (3) όμοια πρωτότυπα.

ΟΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ:

Για τη Ναυτιλιακή Κοινότητα       
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΕΝΙΑΜΗΣ        
Για το Ελληνικό Δημόσιο
Ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης ΑΛΕΞΙΟΣ ΤΣΙΠΡΑΣ



ΚΕΡΚΥΡΑ- ΟΧΙ στις λευκές νύχτες που μαυρίζουν τις ζωές μας!

Η υποκρισία και ο εμπαιγμός του Εμπορικού Συλλόγου Κέρκυρας δεν έχουν όρια! Για ακόμα μία φορά εξυπηρετώντας τα συμφέροντα τ...

TOP READ