Translate

6 Μαρ 2014

ΣΥΡΙΖΑ: Ο σκληρός διαπραγματευτής.......... της ΕΕ!!!!!!!!!!

 ΣΥΡΙΖΑ: Ο σκληρός διαπραγματευτής.......... της ΕΕ!!!!!!!!!!


Σε μια προσπάθεια «νέας ανανέωσης» της παλιάς «ανανέωσης» του ΣΥΝ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί μέσα από «παρθενογένεση» να επανεμφανίσει την ίδια στρατηγική ως «νέα, φρέσκια, αδοκίμαστη».
Όμως, όσες ταμπέλες και αν αλλάξει ένα κόμμα, κάθε κόμμα, κρίνεται από το ένα και βασικό: Ποια τάξη υπηρετεί, είναι με την αστική ή την εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματα μαζί της - της φτωχομεσαίας αγροτιάς, των μικρών επαγγελματιών και εμπόρων. Δηλαδή, είναι με την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής -την αστική εξουσία- ή με την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και την εργατική εξουσία. Ενδιάμεση οικονομία - πολιτική δεν υπάρχει. Και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην απέναντι όχθη, με το κεφάλαιο και την εξουσία του, όσο και να καμώνεται ότι αποτελεί κάτι «νέο» και διαφορετικό. Αυτή την τάξη υπηρετεί παντού, στην ευρωβουλή, στη Βουλή ως «αντιπολίτευση», στα συνδικάτα, στην κοινωνία.
1. Ο ΣΥΡΙΖΑ πάντα προσπαθούσε να εμφανιστεί ως το «νέο» κόντρα στο παλιό σε αντιπαράθεση με το ΚΚΕ.
Ο πυρήνας των στελεχών, οι θεωρητικοί του, είχαν ταχθεί υπέρ της ΕΟΚ ανάγοντάς την ως νομοτέλεια και μετά ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΕ, παίρνοντας θέση στην πλευρά της αστικής τάξης -του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης- και όχι της εργατικής τάξης, ενισχύοντας την επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ, που ήταν το μόνο που υποστήριζε και υποστηρίζει ότι η ΕΕ είναι λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου, και γι΄αυτό όχι μόνο δεν μπορεί να αλλάξει χαρακτήρα, αλλά οι ανταγωνισμοί στο πλαίσιό της, είναι «σάρκα-νύχι» λόγω του ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα της και της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού.
Οι «ανανεωτικές» ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Ο «ευρωκομμουνισμός», η σοσιαλδημοκρατία, η «κεντροαριστερά» όχι μόνο δεν βελτίωσαν τη θέση των εργαζομένων, αντίθετα μαζί με τη «νεο-φιλελεύθερη», «σοσιαλδημοκρατική» διαχείριση, οδήγησαν στην κρίση, στο τσάκισμα των λαών.

2. Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα λέει ότι για τα λαϊκά προβλήματα φταίει το γεγονός ότι η ΕΕ έχει απολέσει το κοινωνικό της πρόσωπο. Δηλαδή, όταν ψήφιζε το Μάαστριχτ ο ΣΥΝ, ήταν η Ευρώπη της «κοινωνικής αλληλεγγύης» και χάλασε στην πορεία;
Ποιο είναι αυτό το «κοινωνικό κεκτημένο» της ΕΕ που «λαβώθηκε»…; Τι κατακρίνει και τι υπερασπίζεται; Όλα αυτά που ο ΣΥΝ ψήφιζε ή στήριζε και εξακολουθεί να στηρίζει ως ΣΥΡΙΖΑ και να τα υλοποιεί με τη δράση του στους Δήμους, στα συνδικάτα.
Ενδεικτικά, για να θυμάται και να γνωρίζει ο λαός και η νεολαία:
- Η Συνθήκη του Μάαστριχτ: Ίδρυσε την ΕΕ, η στρατηγική του κεφαλαίου στις νέες συνθήκες, της ανατροπής των εργασιακών και κοινωνικών κατακτήσεων, της Κοινωνικής Ασφάλισης, των ιδιωτικοποιήσεων κ.ά. Ο ΣΥΝ ψήφισε υπέρ στην ελληνική Βουλή, μαζί με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ.
- «Ευρωσύνταγμα» (24/03/03): Ο Μ. Παπαγιαννάκης, ηγετικός στέλεχος του ΣΥΝ, ψήφισε υπέρ.
- Οικονομική Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ): Η επίτευξή της περνούσε από τις ιδιωτικοποιήσεις, φορολογία για τα λαϊκά στρώματα, ενίσχυση ανταγωνιστικότητας που σήμαινε χτύπημα εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Ο ΣΥΝ τάχθηκε υπέρ.
- Πράσινη Βίβλος για το εργατικό δίκαιο: Κατάργηση ΣΣΕ και αντικατάστασής τους από την ατομική σύμβαση εργασίας. Περιορισμός των σχέσεων εργασίας αόριστου χρόνου και αντικατάστασή τους από τις ελαστικές μορφές απασχόλησης. Κατάργηση αποζημιώσεων απόλυσης, ορίων και προϋποθέσεων για τις ομαδικές απολύσεις. Γενίκευση της ενοικιάσεως εργαζομένων από τα ιδιωτικά γραφεία. Στις 11.7.2007 ψηφίστηκε στο Ευρωκοινοβούλιο έκθεση σχετικά με την Πράσινη αυτή Βίβλο. Ο ΣΥΝ ψήφισε αποχή.
- «Έκθεση ΣΕΡΚΑΣ» (05/11/2008, στην επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) που εισάγει το σπάσιμο του χρόνου εργασίας σε «ενεργό - ανενεργό», τη διατήρηση της «ρήτρας αυτοεξαίρεσης» από το 48ωρο για μια 3ετία, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα εφαρμογής του 65ωρου σε 5νθήμερη εργασία έως και 78ωρου σε 6ήμερη εργασία, τη 12μηνη -αντί 6μηνη- περίοδο διευθέτησης του χρόνου εργασίας. Ο ΣΥΝ ψηφίζει υπέρ.


- Ιδιωτικοποίηση λιμανιών (11/2003) - ΣΥΝ: Αποχή. Για το ίδιο θέμα με τη μορφή Έκθεσης (του Ortuondo Larrea «σχετικά με μια ευρωπαϊκή πολιτική για τα λιμάνια») για την ιδιωτικοποίηση κερδοφόρων λιμενικών υπηρεσιών και τον περιορισμό των κρατικών επιδοτήσεων στους οργανισμούς των λιμανιών (1/9/2008). Ο ΣΥΝ υπερψηφίζει την έκθεση.
- Έκθεση «Προς επαρκή, βιώσιμα και ασφαλή ευρωπαϊκά συνταξιοδοτικά συστήματα» (21/5/2013): Προωθεί όλο το ευρωενωσιακό πλαίσιο της κατεδάφισης των δημόσιων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε λευκό.
- Σχέδιο «Ανάν» για τη διχοτόμηση ουσιαστικά της Κύπρου - ΣΥΝ: ο Ν. Χουντής αποχή και ο Παπαγιαννάκης υπέρ.
- Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014-2020. Ψήφισμα που ζητούσε «αναπτυξιακό» δήθεν προϋπολογισμό της ΕΕ, για την υλοποίηση της αντιλαϊκής «Στρατηγικής ΕΕ-2020». Ο ΣΥΡΙΖΑ το υπερψήφισε.
- «Μπολόνια»: Έκθεση «Σχετικά με τα πανεπιστήμια και την ανωτάτη εκπαίδευση στον ευρωπαϊκό χώρο της γνώσης» (23/5/2005), όπου έθετε το θέμα της επιτάχυνσης της «Μπολόνια», δηλαδή της παραπέρα ιδιωτικοποίησης της παιδείας. Ο ΣΥΝ ψήφισε υπέρ.
- Οδηγία για την εφαρμογή του κεκτημένου ΣΕΓΚΕΝ στα νέα-κράτη μέλη της ΕΕ (15/11/2007). O ΣΥΝ λόγω του θορύβου καταψήφισε τη «Σύμβαση Σέγκεν», αλλά υπερψήφισε την επέκταση της εφαρμογής της!
- Κανονισμός για την «Ίδρυση Ευρωπαϊκής Αστυνομικής Ακαδημίας» (12/4/2005). Ο ΣΥΝ ψήφισε λευκό.
- Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ): Ο ΣΥΝ, δίνοντας στήριξη στη στρατηγική της, θεωρούσε ότι «ακόμα και αν δεν υπήρχε η ΚΑΠ θα έπρεπε να την εφεύρουμε» (δήλωση Δ. Παπαδημούλη).
- Κοινή Αγορά Αγροτικών προϊόντων (ΚΟΑ): Ανοίγει το δρόμο της πλήρους απελευθέρωσης της αγοράς στην αγροτική οικονομία. Ο ΣΥΝ ψήφισε αποχή.
- «Χρηματοδοτικό μέσο για την προαγωγή της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου παγκοσμίως» (14/3/2006). Το ταμείο για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της ΕΕ σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο ΣΥΝ ψήφισε υπέρ!


3. Η αποσιώπηση της αυτοκριτικής του δεν σημαίνει ότι έχει εγκαταλείψει τη στρατηγική υπέρ των μονοπωλίων και της εξουσίας του, αντίθετα. Ως «αντιπολίτευση» κατηγορεί τη ΝΔ περί «κακής διαχείρισης, περιοριστικής πολιτικής», που δεν οδηγεί σε ανάπτυξη -την καπιταλιστική- αντιπροτείνοντας ένα άλλο μείγμα, της «επεκτατικής» πολιτικής, δηλαδή …καπιταλιστική ανάπτυξη, η οποία ενώ έχει εφαρμοστεί τα προηγούμενα χρόνια σε μια σειρά χώρες της ΕΕ, οδήγησε στην κρίση…
Οι «νέες» προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, για «επαναδιαπραγμάτευση», «κούρεμα» -ήδη συντελούνται και από τη ΝΔ και από άλλες χώρες- αντανακλούν τις «νέες» ανάγκες των μονοπωλίων στις σύγχρονες συνθήκες, τη διαπάλη τμημάτων της αστικής τάξης για τη λιγότερη χασούρα.
Με λίγα λόγια, το «νέο» του ΣΥΡΙΖΑ είναι: «Με την φτώχεια ή την φτώχεια», με την «ανεργία ή την ανεργία», με την «εμπορευματοποίηση της υγείας ή με την εμπορευματοποίηση της υγείας» κ.ο.κ!
Επιβεβαιώθηκε το ΚΚΕ, όχι μόνο για το χαρακτήρα της ΕΕ, αλλά και για το ότι με όποιο «μείγμα» διαχείρισης, ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται, αλλά χειροτερεύει.
Ο εργαζόμενος λαός και οι ανάγκες του είναι εμπορεύματα - μέσα εκμετάλλευσης για την καπιταλιστική κερδοφορία και τα σημερινά ψίχουλα ως «δέλεαρ» για να αρπαχθεί το ψωμί από το τραπέζι, ενώ αύριο θα εκλείπουν και αυτά…

Γι΄αυτό τώρα: Ισχυρό ΚΚΕ για ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση παντού για να μπουν εμπόδια στην αντιλαϊκή επίθεση, για να κερδηθεί έστω και κάτι άμεσα, με στόχο την εργατική – λαϊκή εξουσία, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.  
902.gr

Μα καλά, συγκρούεται το ΠΑΜΕ;; -ΒΊΝΤΕΟ από Σταδίου το πρωί

 Μα καλά, συγκρούεται το ΠΑΜΕ;; -ΒΊΝΤΕΟ από Σταδίου το πρωί

Oι εικόνες τα λένε όλα. Ξαφνικά και ενώ η ομάδα που έσπασε το φράγμα των ΜΑΤ επιστρέφει συντεταγμένα για να συναντήσει το κομμάτι της διαδήλωσης που δεν μπόρεσε να περάσει το στενό ...των Θερμοπυλών, τα ΜΑΤ κάνουν επίθεση εντελώς απρόκλητα.
Το μεγαλείο της "Δημοκρατίας" που ...πρέπει να στηρίξουμε...
Αναρτήθηκε από

Το ξήλωμα του "κινηματικού" πουλόβερ

 Το ξήλωμα του "κινηματικού" πουλόβερ

Στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ, κατά κύριο λόγο, και οι σύμμαχοί τους στην ΕΕ, έκαναν δύο μεγάλα και στρατηγικής σημασίας λάθη:

1. Πανικοβλημένοι από την αιφνιδιαστική κίνηση Γιανουκόβιτς, υπό την οικονομική πίεση Πούτιν βεβαίως, να μην υπογράψει την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, βιάστηκαν να ανατρέψουν την κυβέρνηση, και στην βιασύνη τους έδωσαν πλήρη ελευθερία κινήσεων στα ναζιστικά αποβράσματα, που άφησαν ατελείωτα εμετικώς απολαυστικά οπτικά ίχνη του χαρακτήρα και των ενεργειών τους για όλη την παγκόσμια κοινή γνώμη. Αν η Δύση είχε επιλέξει το δρόμο της γνωστής συνταγής της "μη βίαιης εξέγερσης της κοινωνίας των πολιτών", αν είχαν επιλέξει το δοκιμασμένο καραγκιοζιλίκι της "χρωματιστής επανάστασης", τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά. Κάηκαν, μεταξύ άλλων, και οι γοητευτικές μπαλακλαβωμένες Πούσι Ράιοτ, ενώ τσουρουφλίστηκε και ο φιλόσοφος-εραστής Σλαβόι.

2. Υποτίμησαν δραστικά τη διαφορά της Ρωσίας από τις άλλες χώρες-θύματα της κινηματικής πλεκτάνης -- και δεν εννοώ τη στρατιωτική και πληθυσμιακή της δύναμη: η Ρωσία έχει επίσης ανώτερης ισχύος και εμβέλειας αντι-προπαγανδιστικό μηχανισμό, με πολύ ισχυρά χαρτιά το αγγλόφωνο κανάλι και διαδικτυακό τόπο Russia Today, τις διαρροές Snowden, και τα Wikileaks του Assange. Αν προσθέσει κάποιος και την τεχνογνωσία των Ρώσων στις υποκλοπές συνδιαλέξεων, παίρνει την καταστροφική για το "αυθόρμητο κινηματικό" παραμύθι εικόνα ξεβρακωμένων Αμερικανο-Ευρωπαίων και έκθετης για πληθώρα ιμπεριαλο-φασιστικών διαπλοκών "κινηματικής αριστεράς και αντιεξουσίας". Το ρεζιλίκι συνεχίζεται αμείωτο, προς δική μας τέρψη και προς δυνητικό λαϊκό όφελος, βεβαίως. Καιρός ήταν.

Την τρομοκρατική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων δέχτηκαν εργαζόμενοι και άνεργοι στο κέντρο της Αθήνας

 Την τρομοκρατική επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων δέχτηκαν εργαζόμενοι και άνεργοι στο κέντρο της Αθήνας

 


Την βάρβαρη και τρομοκρατική επίθεση δέχτηκε στο κέντρο της Αθήνας ομάδα διαδηλωτών εργαζομένων και ανέργων που διαμαρτύρονται για την ανεργία. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις των ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, και ΥΑΤ απομόνωσαν ομάδα διαδηλωτών μετά την οδό Κολοκοτρώνη και στους γύρω δρόμους, ξυλοκοπώντας τους και ρίχνοντας χημικά. Από την επίθεση δεν γλίτωσαν ούτε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Μπάμπης Αγγουράκης, φωτογράφοι και δημοσιογράφοι. 
Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έχουν αποκλείσει τη Σταδίου και τους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα, δεν τους επέτρεψαν την πορεία προς το Υπουργείο Οικονομικών όπου βρίσκεται ο υπουργός Εργασίας, Γιάννης Βρούτσης, με τον οποίο απαιτούν να συναντηθούν προκειμένου να του θέσουν τα αιτήματά τους. Απαιτούν να ανοίξει ο δρόμος προκειμένου να μεταβούν ομαλά στο υπουργείο Οικονομικών, καθώς στο Υπουργείο Εργασίας δεν ήταν κανείς για να τους δεχτεί.
Τη σημερινή κινητοποίηση πραγματοποιούν τα Συνδικάτα Οικοδόμων Αθήνας, Κλωστοϋφαντουργίας, Ιματισμού και Δέρματος, Μετάλλου Αττικής, τα Σωματεία στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, η Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων και η Ένωση Ηλεκτροτεχνιτών Αττικής. Συμμετέχουν επίσης δεκάδες σωματεία καθώς και η ΟΒΣΑ, τα ναυτεργατικά σωματεία «ΠΕΜΕΝ» και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», η Επιτροπή Ανέργων Ναυτεργατών, ενώ την κινητοποίηση στηρίζει και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά.
Συμμετέχουν επίσης η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑΜΕΑ Αττικής και Νήσων.
Οι διαδηλωτές εφθασαν με πορεία στο Υπουργείο Εργασίας μέσω της οδού Σταδίου με αφετηρία την Ομόνοια όπου πραγματοποίησαν νωρίτερα συγκέντρωση.
Στη συγκέντρωση στην Ομόνοια, μιλώντας ο Σταύρος Λίτσας, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, αφού παράθεσε το πλαίσιο αιτημάτων ανακούφισης των ανέργων και των οικογενειών τους, πρόσθεσε πως απαιτούμε δουλειά, με άμεσα μέτρα από την κυβέρνηση στο να ανοίξουν οι δουλειές, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη άμεσης κατάργησης του νομοθετικού πλαισίου που ουσιαστικά έχει δώσει το δικαίωμα να έχουν μετατραπεί οι εργασιακοί χώροι σε σύγχρονο μεσαίωνα. Ξέρουμε πρόσθεσε ότι αυτά τα αιτήματα που θέτουμε δεν θα υλοποιηθούν από την μιά ημέρα στην άλλη, αλλά ότι απαιτούνται διαρκείς, ταξικοί, ανυποχώρητοι αγώνες, με το κεφάλι ψηλά. Ο αγώνας δεν είναι εργολαβία για να τον αναθέσουμε σε άλλους. Απαιτείται και η δική μας , μαζική συμμετοχή, κατέληξε.
Με το σύνθημα: «Αντιστεκόμαστε, οργανώνουμε την πάλη μας, δυναμώνουμε τον αγώνα μας», τα σωματεία που διοργανώνουν την κινητοποίηση συμμετέχουν στην κινητοποίηση τονίζοντας σε κοινή ανακοίνωσή τους ότι: «Οι κλάδοι που εκπροσωπούμε, είναι αυτοί που έχει τσακίσει η ανεργία σε τέτοιο βαθμό που δεν υπάρχει προηγούμενο. Οι επιπτώσεις είναι πολλές και τεράστιες και για μας και για τις οικογένειές μας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων μας παραμένουν άνεργοι χωρίς να "σταυρώνουν" μεροκάματο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ζουν καθημερινά τον εφιάλτη της επιβίωσης, ανασφάλιστοι, χωρίς γιατρό και φάρμακα, χωρίς καμία επιδότηση. Αρκετοί χωρίς φως, νερό, πετρέλαιο. Άλλοι κινδυνεύουν από πλειστηριασμούς και άλλοι από τον κίνδυνο της έξωσης από το σπίτι λόγω των οφειλών.
Παλεύουμε για:
  • Έκτακτο επίδομα 1.000 ευρώ.
  • Επίδομα ανεργίας για όλη την περίοδο της ανεργίας.
  • Επίδομα ανεργίας στα 600 ευρώ.
  • Κατάργηση της αύξησης κατά δύο χρόνια στα όρια ηλικίας. Μείωση των ορίων ηλικίας στα 50 και στα 55 χρόνια στις γυναίκες και τους άνδρες αντίστοιχα στα ΒΑΕ και στα 55 και 60 στους άλλους κλάδους.
  • Το διάστημα της ανεργίας να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος χωρίς επιβάρυνση των ανέργων.
  • Σφράγισμα των βιβλιαρίων όλων των ανέργων. Όσο διαρκεί η ανεργία, οι άνεργοι και τα μέλη της οικογένειάς τους να έχουν πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Κανένας πλειστηριασμός σε σπίτι λαϊκής οικογένειας.
  • Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας.
  • Μείωση 30% των τιμολογίων ΔΕΚΟ με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.
  • Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριορίστων διαδρομών στις αστικές συγκοινωνίες.
  • Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσο καιρό κάποιος είναι άνεργος.
  • Κατάργηση των χαρατσιών, κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης, κατάργηση των δημοτικών τελών στους άνεργους και μείωσή τους στους υπόλοιπους εργαζόμενους.
  • Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του από το κράτος. Κρατική αγορά συγκέντρωσης και διάθεσης τροφίμων σε ανέργους.
  • Να αρθεί ο περιορισμός για τα παιδιά των ανέργων που δε γίνονται δεκτά σήμερα στους Παιδικούς Σταθμούς.
  • Να χορηγηθεί 1.000 ευρώ ετήσιο εφάπαξ βοήθημα για κάθε παιδί των εργαζομένων και των ανέργων, από 100 ευρώ που ισχύει σήμερα.
  • Όλα τα χρήματα, ανεξάρτητα από την πηγή προέλευσής τους, που εισρέουν στον ΟΑΕΔ για την επιχορήγηση των επιχειρήσεων, να διατεθούν για την κάλυψη των αναγκών των ανέργων.
  • Αύξηση της αποζημίωσης σε εργάτες και τεχνίτες λόγω απόλυσης, στο ύψος της αποζημίωσης που καταβάλλεται στους υπαλλήλους, σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 2112/1920. Κατάργηση των Προεδρικών Διαταγμάτων που ισοπέδωσαν τις αποζημιώσεις». (Παρακάτω επισυνάπτεται ολόκληρη η ανακοίνωσή τους)
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της κινητοποίησης, τα σωματεία πραγματοποιούν εξορμήσεις σε καταστήματα ΟΑΕΔ, συσκέψεις και άλλες πρωτοβουλίες.
ΠΑΜΕ: Κανένας συμβιβασμός με την κατάσταση που θέλει την εργατική τάξη στον καιάδα της ανεργίας
Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί όλους τους άνεργους, τις άνεργες, τους απολυμένους από όλους τους κλάδους, να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση που διοργανώνουν τα συνδικάτα στις 6 Μάρτη στις 10 π.μ. στην Ομόνοια.
«Το ΠΑΜΕ καλεί τους ανέργους, τους απολυμένους να μη συμβιβαστούν με την κατάσταση που θέλει την εργατική τάξη στον καιάδα της ανεργίας. Να οργανώσουν την πάλη τους, να έρθουν σε επαφή με τα σωματεία τους, να δυναμώσει η φωνή της αντίστασης μέσα στους τόπους δουλειάς.
Καλούμε και άλλα συνδικάτα να μπουν στη μάχη αυτή για το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας, το οποίο πρέπει να είναι μόνιμο και βασικό μέτωπο πάλης ολόκληρης της εργατικής τάξης. Τα συνδικάτα να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση της πάλης των ανέργων κλάδο το κλάδο, σωματείο το σωματείο, επιχείρηση την επιχείρηση».
Κινητοποιήσεις και σε άλλες πόλεις
Στην Κέρκυρα, η γραμματεία Κέρκυρας του ΠΑΜΕ πραγματοποιεί συγκέντρωση από το πρωί στον ΟΑΕΔ. Στην συγκέντρωση μίλησε ο Σπύρος Ραυτόπουλος, γραμματέας του σωματείου Οικοδόμων Κέρκυρας, ενώ αμέσως μετά έγινε μαζική κατέθεση του υπομνήματος με τα αιτήματά τους στον τοπικό διευθυντή του ΟΑΕΔ.
Στην Αλεξανδρουπολη, σωματεία το πρωί μέλη των Σωματείων και της Επιτροπής Ανέργων Αλεξ/πολης πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία του ΟΑΕΔ Αλεξ/πολης όπου και παρέδωσαν υπόμνημα με αιτήματα που αφορούν τους άνεργους και τους εργαζόμενους στα 5μηνα.
Στην ανακοίνωσή τους επισημαίνουν:
Διεκδικούμε μέτρα προστασίας των ανέργων
Πλήρη σταθερή εργασία για όλους.(Διαβάστε στο συνημμένο το υπόμνημα με τα αιτήματα των σωματείων της Αλεξανδρούπολης για την ανεργία).
Στην Πάτρα, η Γραμματεία Αχαΐας του ΠΑΜΕ, καλεί σε συλλαλητήριο, σήμερα Πέμπτη 6 Μάρτη στις 7 μ.μ. στην πλατεία Γεωργίου. Καλεί τους άνεργους και τις άνεργες της πόλης, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τη φτωχή και μεσαία αγροτιά, τους μικρούς και ξεκληρισμένους ΕΒΕ, την ΟΓΕ και τη νεολαία να κάνουν δική τους υπόθεση το συλλαλητήριο για την ανεργία. Με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων και Διοικητικών Συμβουλίων να συμμετάσχουν μαζικά στο συλλαλητήριο.
Στην Τρίπολη, η τοπική Γραμματεία καλεί στο συλλαλητήριο στις 6.30 μ.μ. στην πλ. Πετρινού.
Στην Καλαμάτα, η γραμματεία Μεσσηνίας του ΠΑΜΕ καλεί σε κινητοποίηση στις 7 μ.μ. στην πλατεία 23ης Μαρτίου.
Στην Ξάνθη, η γραμματεία Ξάνθης του ΠΑΜΕ καλεί στις 7 μ.μ, στην πλατεία Ελευθερίας

Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟY: Πολύ σαβούρα στο «Ποτάμι»..

 Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟY: Πολύ σαβούρα στο «Ποτάμι»..


Παρατήρηση πρώτη: Μεταξύ φίλων, είτε υπό την στενή και ουσιαστική έννοια, είτε υπό την ευρεία και τυπική έννοια, οι πιο φιλικές είναι οι καθαρές κουβέντες.


Παρατήρηση δεύτερη: Ο κ.Σταύρος Θεοδωράκης σε άρθρο του στα «Νέα» ανάμεσα στους λόγους που εξέθεσε για την απόφασή του να προχωρήσει στην συγκρότηση πολιτικού κόμματος ήταν και η «πολιορκία» που δεχόταν από τους θαυμαστές του: «Μπες μπροστά ρε Σταύρο. Εσένα σε ξέρει ο κόσμος. Μήπως καταφέρουμε να αλλάξουμε κάτι». Έτσι γράφει ότι του είπαν...Δεν ξέρουμε αν αυτός είναι επαρκής λόγος για τη δημιουργία κόμματος. Να σε ξέρει ο κόσμος. Και τον Σεφερλή τον ξέρει ο κόσμος. Και τον Γιώργο Αυτιά. Και τον Βαμβακούλα. Ίσως πάλι αδικούμε τον κ.Σταύρο Θεοδωράκη δίνοντας υπέρμετρη σημασία σε μια φράση του που τον εμφανίζει τρόπον τινά να ενδίδει στις απαιτήσεις και στις πιέσεις του κόσμου να κατέλθει στον πολιτικό στίβο. Είναι όμως μια εξήγηση που σε συνδυασμό με την ονομασία του φορέα («Ποτάμι») ομολογούμε ότι μας ανακάλεσε στη μνήμη σκηνές από την ταινία «Τύφλα να έχει ο Μάρλον Μπράντο». Εκεί ακουγόταν και το παρακάτω ποιηματάκι :
«Ησυχο – ήσυχο το ποταμάκι/ αργοκυλάει το γαλάζιο το νεράκι/ και τραγουδάει την αγάπη τη χρυσή/ μιας κι ήρθες αγαπούλα μου εσύ».     
Η διαφορά είναι ότι στην ταινία ο Θανάσης Βέγγος δεν είχε, τελικά, ενδώσει στην «πολιορκία» που του ασκούσε το «ποταμάκι»:


Παρατήρηση τρίτη: Παρακάμπτουμε το γεγονός ότι το «Ποτάμι» εμφανίστηκε την ακριβώς επόμενη μέρα του μαραζώματος της «Ελιάς» και της επανενατένισης από τις συνιστώσες της των 58 σημείων του θολού τους ορίζοντα.
Παρακάμπτουμε τις αναφορές που βλέπουν στο εγχείρημα από «Μπεπεγκριλισμό» και «τηλεμάρκετινγκ» έως αναπαλαίωση του σημιτικού «εκσυγχρονισμού» σε μεταπολιτική «απολιτίκ» συσκευασία.
Κρατάμε το προφανές: Ο καθένας έχει δικαίωμα να τοποθετείται και να δρα πολιτικά ανά πάσα στιγμή και με όλους τους τρόπους. Να θέτει υποψηφιότητα σε αυτό που ονομάζεται «κεντρική πολιτική σκηνή». Το τί φυτρώνει, φυσικά, στην κεντρική πολιτική σκηνή προσδιορίζεται και σχετίζεται άμεσα με την εκάστοτε εποχή και τις εκάστοτε συνθήκες. Στις μέρες μας πρώτο τραπέζι στην πολιτική πίστα έχουν πιάσει από τον Άδωνι Γεωργιάδη μέχρι τον Γιακουμάτο κι από τον Κωνσταντινοκάτι του ΠΑΣΟΚ μέχρι τους «Καιάδες». Στον Σταύρο Θεοδωράκη θα κολλήσουμε τώρα;
Εν ολίγοις:  Στην κεντρική πολιτική σκηνή υπήρξε Ελευθέριος Βενιζέλος. Αλλά αυτό δεν απέτρεψε να υπάρξει ούτε Κλη-κλης ούτε Ευάγγελος Βενιζέλος. Υπήρξε Τρικούπης. Αυτό δεν απέτρεψε να υπάρξει και Γουλιμής. Υπήρξε Αντρέας και Γεώργιος Παπανδρέου. Αυτό δεν απέτρεψε να υπάρξει και Γιώργος Παπανδρέου. Υπήρξε και Μίκης Θεοδωράκης. Γιατί όχι και Σταύρος...

Παρατήρηση τέταρτη: Στην πολιτική (και όχι μόνο) τίποτα, είτε μιλάμε για «ποτάμια» είτε για «λίμνες», είτε για «βουνά» είτε για «λαγκάδια», δεν προκύπτει από παρθενογέννεση. Κατά τεκμήριο, δε, όσοι επαγγέλλονται με όρους διαφημιστικής εμμονής τη «νιότη», τη «φρεσκάδα» το «άφθαρτο» και τον «αντικομφορμισμό» τους, συλλαμβάνονται επ’ αυτοφόρω να κουβαλάνε επάνω τους όλη τη σκουριά  ενός παρελθόντος που προσπαθεί να μεταμφιεστεί για να επιβιώσει και στο μέλλον.  
Θεωρίες, για παράδειγμα, του τύπου «είμαστε και αριστεροί αλλά ασπαζόμαστε και φιλελεύθερες ιδέες» έχουν ξανακουστεί από τον κ.Γιώργο Παπανδρέου όταν έλεγε ότι «έφερα το ΔΝΤ στην Ελλάδα και τώρα είμαι περισσότερο σοσιαλιστής»!
Θεωρίες για το Μνημόνιο που το παρουσιάζουν σαν «αναγκαίο κακό», ακόμα κι αν ηχούν διαφορετικά όταν τις λέει ο Στουρνάρας με γραβάτα απ’ όταν τις λέει ο Σταύρος με σακίδιο, στην ουσία τους, όμως, είναι μεταξύ τους ίδιες...   
 

Παρατήρηση πέμπτη: Ο κ.Σταύρος Θεοδωράκης κουβαλάει – εξ αντικειμένου – ως εφόδιο της πολιτικής του σταδιοδρομίας την δημοσιογραφική του διαδρομή. Μάλιστα ακούσαμε (στην «Ελληνοφρένεια») ότι διακατέχεται από την άποψη πως η δημοσιογραφία πρέπει να βρίσκεται απέναντι στους ισχυρούς, στις εξουσίες, στους εξουσιαστές. Έχει πει επιπλέον ότι αν τέτοια ήταν η δημοσιογραφία τη δεκαετία του ’90, σήμερα αλλιώς θα ήταν τα πράγματα στη χώρα.
Αν αυτό συνιστά αυτοκριτική για το γεγονός ότι το 1999, κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας, ο κ.Σταύρος Θεοδωράκης εξέδωσε το περιοδικό που διεύθυνε, το ΚΛΙΚ», με εξώφυλλο την αμερικανική σημαία ως πρόταση «αριστερής» ενατένισης του «αντιεξουσιαστικού» ΝΑΤΟ, τότε πάει καλά...
Πάντως το ποια είναι η στάση ενός δημοσιογράφου απέναντι στην εξουσία δεν προσδιορίζεται από (τις πολύ ωραίες) εκπομπές για την Κούνεβα ή για τον χαμό του Παύλου Φύσσα.  Προσδιορίζεται από άλλες εκπομπές. Για να θυμηθούμε μία, θα αναφέρουμε σαν παράδειγμα εκείνη τον Νοέμβρη του 2011 που δεν απείχε και πολύ από αυτό που θα αποκαλούσαμε «μακιγιάζ» της κυβέρνησης του τραπεζίτη Παπαδήμου.
Επιμένουμε, μάλιστα, διπλά σε εκπομπές όπως εκείνη, γιατί σε τέτοιες εκπομπές αναδεικνύεται και κάτι ακόμα: Ποια «Αριστερά» επιλέγει κανείς να θεωρεί «πρωταγωνιστή». Δεν θα συμφωνήσουμε ότι προδιαθέτει για κάποια «αλλαγή» το είδος της «Αριστεράς», όπως την εννοεί ο κύριος Ψαριανός, που κλήθηκε τότε να συμβάλει στην ανάδειξη σαν υπέρτατου αγαθού εκείνης της «εθνικής ενότητας» στην κολυμπήθρα της οποίας «εξαγνίζονται» τα πάντα: Από τα Μνημόνια μέχρι η ακροδεξιά (που τότε συγκυβερνούσε μέσω του ΛΑΟΣ)...

Παρατήρηση έκτη: Κάθε πολιτική πρόταση προσδιορίζεται και από τα πρόσωπα που την υπηρετούν.  Αυτό το αναγνωρίζει ο ίδιος ο κ.Σταύρος Θεοδωράκης παρουσιάζοντας τους συνεργάτες και υποστηρικτές της προσπάθειάς του. Δεδομένου ότι το «Ποτάμι» έχει μια θολή ιδεολογική κοίτη, αυτό είναι ένα γεγονός που επιβάλει να ψάχνει κανείς όλες τις εκδοχές για το ποια θα μπορούσε να είναι η κατάληξή του.Δεν λέμε ότι η κατάληξή του θα προσδιοριστεί από όσα θα αναφέρουμε παρακάτω. Λέμε όμως ότι αφού το «Ποτάμι» έχει κωπηλάτες πρέπει να ξέρουμε τι σόι κουπί τραβάνε μερικοί από αυτούς. Η΄ πόσο επιρρεπείς είναι στην ρότα του καιρού. Η΄ πόσο έχουν μεταβάλει απόψεις για προηγούμενες σκέψεις τους σε σχέση με την τωρινή πολιτική τους πρόταση.
Θεωρούμε αναγκαίο, επίσης, να επισημάνουμε εκ προοιμίου ότι το κείμενο που θα ακολουθήσει θα σας προκαλέσει ανατριχίλα. Το αναδημοσιεύουμε γιατί πιστεύουμε βαθιά ότι όπως - κατά τον Μαρξ - το έγκλημα πρέπει να καθίσταται όσο πιο ατιμωτικό γίνεται μέσω της δημοσίευσης και της ανακοίνωσής του, το ίδιο ακριβώς ισχύει με την ξεφτίλα και με τη «μαυρίλα». Το αναδημοσιεύουμε γιατί πιστεύουμε, επιπλέον, ότι είναι απαραίτητο να θυμόμαστε το πώς διαμορφώθηκε η κυρίαρχη προπαγάνδα του συστήματος την περίοδο της επιβολής του Μνημονίου. Σημείωση πρώτη: Το κείμενο αυτό γράφτηκε τον Απρίλη του 2010, λίγα 24ωρα πριν από την ψήφιση του Μνημονίου. Σημείωση δεύτερη: Πρόθεση του συντάκτη του ήταν να κοινοποιήσει σκέψεις (ή μήπως και συστάσεις;) σχετικά με το «πώς» το πολιτικό σύστημα έπρεπε να κινηθεί «για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν τα επόμενα 24ωρα». Μετά την αναγκαία εισαγωγή, πάμε στο συγκεκριμένο κείμενο  (σ.σ.: Παρακαλούμε την προσοχή σας):
 «Να κάνουμε εκλογές; Δεν είμαστε αυτόχειρες. Άρα τι μένει; Μια κυβέρνηση σαν εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974, από όλους τους πολιτικούς χώρους. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει έκτακτες εξουσίες, για να το πω πιο απλάη χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία αλλά ορισμένα άρθρα του συντάγματος πρέπει να βγουν "εκτός" ή να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα να κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτοφώρου, πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς(...). Στο Βέλγιο πριν μερικά χρόνια μια τέτοια κυβέρνηση συνασπισμού προχώρησε σε αναστολή ορισμένων συνταγματικών διατάξεων για ένα διάστημα (...)»...
Η ελεγεία υπέρ της επιβολής του ...δημοκρατικού «γύψου», που μόλις διαβάσατε, φέρει την υπογραφή «Τάσος Τέλογλου». Δημοσιεύτηκε με ημερομηνία «28/4/2010» και ώρα «10:20:31 π.μ.» στο ηλεκτρονικό σάιτ «Protagon.gr» που αποτελεί την ιντερνετική εκδοχή της τηλεοπτικής εκπομπής «Πρωταγωνιστές» του κ. Σταύρου Θεοδωράκη (MEGA).
Στο άνωθεν «μανιφέστο», βλέπετε πόσο περίτεχνα είχε εισαχθεί η λέξη «δικτατορία» στο κομψό λεξιλόγιο περί της «σωτηρίας» του τόπου; Είναι ακριβώς το σημείο όπου χάσκει η δημοκρατική χρεοκοπία των εισηγητών ενός καθεστώτος όπου «ορισμένα άρθρα του συντάγματος πρέπει να βγουν "εκτός"», και να τεθούν σε«αναστολή»! Όπως η απεργία, αλλά ακόμα και η διαμαρτυρία (!)...
Είναι αναγκαίο – λέγαμε τότε – σε τέτοια κείμενα να δίδεται η δέουσα προσοχή. Το επαναλαμβάνουμε και τώρα. Όχι λόγω του ειδικού βάρους του συντάκτη του. Ούτε διότι η εκείνη του η άποψη δείχνει να έχει ισχυρά ερείσματα μεταξύ των (υπόλοιπων) «σωτήρων» του τόπου. Αλλά γιατί το όλο πνεύμα του κειμένου απέδιδε περίφημα τι κρύβεται πίσω από το μανδύα της «αντικειμενικότητας», του «πλουραλισμού», του «ρεαλισμού» και της «νομιμότητας», με τον οποίο κυκλοφορούν επιφανείς διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Σαν μερικούς από αυτούς που έχουν καβαλήσει το «Ποτάμι»...

Παρατήρηση έβδομη: Μεταξύ των υπολοίπων επιφανών συνεργατών του κ.Σταύρου Θεοδωράκη είναι και ο κ.Νίκος Μαραντζίδης. Ο κ.Μαραντζίδης και ο συνεργάτης του εξ Ηνωμένων Πολιτειών καθηγητής του Πανεπιστημίου του Yale κ. Καλύβας, από την εκπνοή του προηγούμενου αιώνα- και από τις αρχές του νέου πιο μαχητικά- ανέλαβαν την αναθεώρηση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ασφαλώς δεν είναι του παρόντος να ανατρέξει κανείς σε όλες τις πλευρές του εγχειρήματός τους. Δυο τρεις επισημάνσεις όμως είναι απαραίτητες για να φανεί η κατεύθυνση και ο προσανατολισμός τους.
Το 2004 οι δύο αυτοί κύριοι εγκαινίασαν έναν διάλογο μέσα από την εφημερίδα τα «Νέα» όπου προέβαλαν επιτακτικά την ανάγκη η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας να αναθεωρηθεί. Το εναρκτήριο λάκτισμα το έδωσαν με κοινό άρθρο στο φύλλο της 20-03-2004 όπου μεταξύ άλλων έγραφαν:
«Ώριμη για διερεύνηση είναι πλέον και η ιδέα πως η συνεργασία με τον εχθρό δεν ήταν πραγματικά ελληνικό φαινόμενο, πως μόνο λίγοι ΄΄καιροσκόποι΄΄ έπαιρναν εντολές από τους Γερμανούς. Το όλο ζήτημα της ελληνικής συνεργασίας θα αποτελέσει αντικείμενο συνεδρίου που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο καλοκαίρι. Είναι σαφές όμως ότι οι Έλληνες εργάστηκαν πλάι στους Γερμανούς για πολλούς λόγους: ένας είναι το κοινό αντικομμουνιστικό μένος, ένας άλλος ο φόβος των Βουλγάρων (στον Βορρά) και ένας τρίτος το μίσος και ο φόβος του EAM/ΕΛΑΣ».
Δηλαδή: Όλες αυτές οι προδοτικές συμμορίες- κι ανάμεσά τους η κορυφαία, τα Τάγματα Ασφαλείας- που... «εργάστηκαν» πλάι στους ναζί, δεν είχαν καμία σχέση με την προδοσία της πατρίδας και του ελληνικού λαού. Δεν ήταν προδότες και δωσίλογοι. Ήταν «απλώς» αντικομμουνιστές, ήταν «απλώς» αντιεαμίτες και- γιατί όχι- πατριώτες αφού ήθελαν να αντιμετωπίσουν τον Βούλγαρο κατακτητή!!! Άλλωστε μπροστά στο Βούλγαρο κατακτητή γιατί να μη συνεργάζεται κανείς με τον Γερμανός ναζί κατακτητή; (!!!).
Το συνέδριο που προανήγγειλαν αυτοί οι κύριοι έγινε και τα πρακτικά του κυκλοφόρησαν σε βιβλίο με τον τίτλο «Οι άλλοι καπετάνιοι». Τι ήταν οι άλλοι καπετάνιοι; Μας το λέει ο κ. Μαραντζίδης στην εισαγωγή του βιβλίου:
«Στον όρο άλλοι καπετάνιοι- γράφει- συμπεριλαμβάνονται όσοι κατά τα χρόνια της Κατοχής ηγούνται κάποιας μικρής ή μεγάλης ομάδας ένοπλων ανδρών και ήρθαν αντιμέτωποι με το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ με τη στάση και τη δράση τους. Κάτω από τον τίτλο του αντικομουνιστή ενόπλου παρουσιάζονται τρεις βασικές κατηγορίες καπεταναίων: α) αυτοί οι οποίοι συμμετείχαν σε αντιστασιακές οργανώσεις πολεμώντας μέχρι το τέλος της Κατοχής σε έναν διμέτωπο αγώνα ενάντια στους στρατούς κατοχής και από το 1943 ενάντια στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ  β) όσοι συνεργάσθηκαν αμέσως με τις δυνάμεις κατοχής συγκροτώντας ένοπλα σώματα, όπως ο Πούλος και γ) αυτοί που, ξεκινώντας να δημιουργήσουν αντιστασιακές ομάδες, οδηγήθηκαν μέσω της εμφύλιας σύγκρουσης του 1943-1944 σε σταδιακή συνεργασία με τους Γερμανούς, αναγορεύοντας σε σημαντικότερο παράγοντα τον κίνδυνο κυριαρχίας του ΕΑΜ και του ΚΚΕ στο μεταπολεμικό πολιτικό σκηνικό».
Με άλλα λόγια: Όσοι πρόδωσαν δεν πρόδωσαν γιατί ήταν φασίστες, ή γιατί θέλησαν να ωφεληθούν από τις δυνάμεις κατοχής. Όλοι αυτοί δεν ήταν προδότες. Ήταν «απλώς» αντικομουνιστές! Κι όσοι δεν ξεκίνησαν από την αρχή με σκοπό να συνεργαστούν με τον κατακτητή, στη συνέχεια... υποχρεώθηκαν να συνεργαστούν με ευθύνη του ΕΑΜ!!!
Αυτή η σαβούρα του έσχατου αντικομμουνισμού, μέσω του οποίου - όπως σημειώνει ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης -  «ο ναζισμός όχι μόνο αθωώνεται αλλά αξίζει να ακολουθήσει κανείς τα ίχνη του», που φτάνει στο σημείο να αθωώνει και τα ναζιστικά ολοκαυτώματα και τους ντόπιους συνεργάτες των ναζί, μιας και κατά ορισμένους όλα αυτά δεν ήταν παρά ...αντίποινα και αντανακλαστικές κινήσεις την ευθύνη των οποίων φέρει η δράση του ΕΛΑΣ (!), ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι δεν έχει σχέση με τον «αριστερό» κ.Σταύρο Θεοδωράκη.Αλλά εκείνο που ξέρουμε είναι ότι, μέσα στον αχταρμά που λέγεται «Ποτάμι», η σαβούρα αυτή κολυμπάει μαζί του...

Ποιος βρίσκεται πίσω από την παγκόσμια εκστρατεία αλλαγής καθεστώτων; ΜΚΟ με την στήριξη της Wall Street και της Αμερικανικής Κατασκοπείας (Ι)

 Ποιος βρίσκεται πίσω από την παγκόσμια εκστρατεία αλλαγής καθεστώτων; ΜΚΟ με την στήριξη της Wall Street και της Αμερικανικής Κατασκοπείας (Ι)

"Sdrja Popovic, εκπαιδευτής επαναστάσεων"
Ποιος βρίσκεται πίσω από την παγκόσμια εκστρατεία αλλαγής καθεστώτων; ΜΚΟ με την στήριξη της Wall Street και της Αμερικανικής Κατασκοπείας
Αποκάλυψη: Παγκόσμια γνωστός ακτιβιστής συνεργάστηκε με την Εταιρεία Κατασκοπείας Stratfor
των Carl Gibson και Steve Horn
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Ο Σέρβος Srdja Popovic είναι γνωστός σε πολλούς ως ηγετικής σημασίας αρχιτέκτονας της αλλαγής καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη και αλλού από τα τέλη του 1990, καθώς ήταν ένας από τους συνιδρυτές του Otpor!, της επιχορηγούμενης από τις ΗΠΑ Σερβικής Ακτιβιστικής Ομάδας που ανέτρεψε τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς το 2000.

Λιγότερο γνωστή είναι μια αποκλειστική έρευνα του Occupy.com η οποία αποκαλύπτει ότι ο Popovic και η διάδοχη οργάνωση του Otpor!, η CANVAS [Κέντρο για την Εφαρμοσμένη Μη Βίαιη Δράση και Στρατηγικές] έχουν κρατήσει στενές επαφές με αξιωματούχο της Goldman Sachs και με την ιδιωτική εταιρεία πληροφοριών Stratfor (Strategic Forecasting, Inc.), όπως επίσης και με την Αμερικανική κυβέρνηση. Η σύζυγος του Popovic εργάστηκε επίσης στη Stratfor για ένα χρόνο.

Αντικυβερνητική διαδήλωση της χρηματοδοτούμενης από το National Endowment for Democracy Otpor!, Σερβία.

Οι αποκαλύψεις αυτές έρχονται μετά από χιλιάδες νέα email που αποκάλυψαν τα “Global Intelligence Files” του Wikileaks. Τα email αποκαλύπτουν πως ο Popovic συνεργάστηκε στενά με τη Stratfor, μια ιδιωτική εταιρεία με έδρα το Ώστεν του Τέξας, η οποία συγκεντρώνει πληροφορίες χρήσιμες για την κατασκοπεία σχετικά με τα γεωπολιτικά γεγονότα, καθώς και ακτιβιστές χρήσιμους για πελάτες που περιλαμβάνουν από το American Petroleum Institute και την Archer Daniels Midland μέχρι την Dow Chemical, την Duke Energy, τη Northrop Grumman, την Intel και την Coca-Cola.
Γκραφίτι της Otpor!, Σερβία

Αναφερόμενος στα email με τον κωδικό “SR501,” ο Popovic προσεγγίστηκε αρχικά από τη Stratfor το 2007, για να δώσει διάλεξη στα γραφεία της εταιρείας για γεγονότα που αφορούσαν την Ανατολική Ευρώπη, όπως κατέθεσε πηγή της Στράτφορ που ζήτησε να παραμείνει ανώνυμη στο ρεπορτάζ αυτό.

Σε ένα από τα email, ο Popovic μεταβίβασε πληροφορίες σχετικά με ακτιβιστές που βλάφτηκαν ή σκοτώθηκαν από την εξοπλισμένη από τις ΗΠΑ κυβέρνηση του Μπαχρέιν, τις οποίες πήρε από το Κέντρο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Μπαχρέιν κατά τη διάρκεια της καταστολής ενάντια σε φιλοδημοκρατικούς ακτιβιστές του Μπαχρέιν το Φθινόπωρο του 2011. Ο Popovic έγραψε επίσης επιχειρησιακό σχέδιο για την Stratfor, για το πώς μπορεί να ανατραπεί ο αποθανών πλέον πρόεδρος της Βενεζουέλα Ούγκο Τσάβεζ, τον Σεπτέμβρη του 2010.


Απάντηση του Ελ. Βαγενά σε ερώτηση του πόρταλ «PRAVDA.RU» για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας από την ΕΕ

 Απάντηση του Ελ. Βαγενά σε ερώτηση του πόρταλ «PRAVDA.RU» για τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας από την ΕΕ

Απάντηση του Ελισαίου Βαγενά, μέλους της ΚΕ και υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, σε ερώτηση του ρωσικού ειδησεογραφικού πόρταλ «PRAVDA.RU», σχετικά με τα σχέδια χρηματοδότησης των νέων αρχών της Ουκρανίας από την ΕΕ.
Ερώτηση: Ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποσχέθηκαν ότι θα διαθέσουν στην Ουκρανία 25 δισ. ευρώ ως ενίσχυση. Μια τέτοια δήλωση, κατά τη Σύνοδο Κορυφής των υπουργών Οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών της G20, έκανε ο επίτροπος  Οικονομικών, Όλι Ρεν. Αργότερα είπε ότι η Ελλάδα χρειάζεται επίσης νέα ενίσχυση ύψους 20 δισεκατομμυρίων.
1) Η ΕΕ έχει πολλές οικονομίες που έχουν ανάγκη από υποστήριξη. Μήπως θα έπρεπε να πάρουν απ’ αυτές χρήματα στο όνομα της διάσωσης της Ουκρανίας;
2) Η Ουκρανία μπορεί να πάρει αυτά τα χρήματα ή μόνον υποσχέσεις;
Απάντηση:
Στις μέρες μας, δηλαδή σε συνθήκες που κυριαρχούν σ’ ολόκληρο τον κόσμο οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, κανένας οργανισμός, είτε αυτός λέγεται ΔΝΤ, ΕΕ ή Τελωνειακή Ένωση είτε λέγεται ΗΠΑ, Γερμανία, Ρωσία κ.ο.κ. δεν δίνει χωρίς όρους χρήματα απλώς «για υποστήριξη». Τέτοιες «βοήθειες» πάντα κρύβουν ανταλλάγματα, οικονομικά ή γεωπολιτικά και βέβαια συνοδεύονται με εγγυήσεις πως θα παρθούν νέα αντιλαϊκά, αντεργατικά μέτρα, ώστε να διευκολυνθεί η κερδοφορία των καπιταλιστών και η αποπληρωμή των «βοηθειών» και δανείων από τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι.
Η ΕΕ δεν είναι ένα «φιλόπτωχο ταμείο» που μοιράζει «βοήθειες». Είναι ένας ισχυρός ιμπεριαλιστικός οργανισμός, μια ένωση για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, που συγκρούεται για να πάρει «στο χέρι» τις αγορές, τις πρώτες ύλες, τα δίκτυα αγωγών της Ουκρανίας.
Βεβαίως και θα μπορούσε να δώσει χρήματα ως «βοήθεια», όχι της Ουκρανίας, αλλά εκείνου του τμήματος της αστικής τάξης που στηρίζεται στα κόμματα που αναρριχήθηκαν στην κυβέρνηση και ενδιαφέρονται για τη σύνδεση της Ουκρανίας με την ΕΕ, εκτοπίζοντας το αντίπαλο τμήμα της αστικής τάξης της Ουκρανίας που επεδίωκε στενότερες σχέσεις με την καπιταλιστική Ρωσία.
Η «βοήθεια» αυτή δεν θα είναι για να «σωθεί η Ουκρανία», αλλά για την ενίσχυση και σταθεροποίηση συγκεκριμένου τμήματος-κλίκας της ουκρανικής αστικής τάξης.
Είναι αστείο να πιστεύει κανείς πως αυτή η «βοήθεια» είναι προς όφελος των εργαζομένων. Μια ματιά στην Ελλάδα, που είναι μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης και για 5η χρονιά βρίσκεται σε εξέλιξη η καπιταλιστική κρίση, οξύνοντας όλα τα κοινωνικά προβλήματα, όπως η ανεργία που έφτασε το 30%, είναι αρκετή για να βγούνε τα σωστά συμπεράσματα και να ξεπεραστεί η προπαγάνδα της ΕΕ.
Σε κάθε περίπτωση, οι εργαζόμενοι της Ουκρανίας πρέπει να χαράξουν τη δική τους στρατηγική για την υπεράσπιση των δικών τους, ταξικών συμφερόντων, που δεν ταυτίζονται με την ένταξη σε καμία διακρατική καπιταλιστική ένωση, αλλά βρίσκονται στο δρόμο της ανατροπής του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της επιστροφής της χώρας στις ράγες του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης.
902.gr

Οι διαστρεβλώσεις της «iskra» και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ

Οι διαστρεβλώσεις της «iskra» και η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ


Στην ιστοσελίδα της αριστερής πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ, «Iskra», ή έχουν χάσει τα «αυγά και τα πασχάλια» ή η αντιΚΚΕ τύφλωσή τους, τους οδηγεί σε τέτοιες προβοκάτσιες ολκής που δεν μπορούν να τις πιστέψουν ούτε οι ίδιοι οι εμπνευστές τους.

Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί το άρθρο - μνημείο διαστρέβλωσης των θέσεων του ΚΚΕ, που αναφέρει ότι το ΚΚΕ «παραβλέπει ότι στην Ουκρανία συνετελέσθη ανοιχτή σχεδιασμένη επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ...., ότι στη νέα Ουκρανία των ΗΠΑ και της ΕΕ αλωνίζουν νεοφασιστικές δυνάμεις...»; Και όλα αυτά επειδή το ΚΚΕ λέει ταυτόχρονα ότι στις πλάτες του ουκρανικού λαού διεξάγεται μια αντιπαράθεση των ΗΠΑ και της ΕΕ με τη Ρωσία, καθώς και των τμημάτων της ουκρανικής αστικής τάξης που άλλα τάσσονται με τον ένα ιμπεριαλιστή και άλλα με τον άλλον.
Αλήθεια, ποιοι τα λένε όλα αυτά; Ποιοι έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο στο ΚΚΕ; Αυτοί που το κόμμα τους έχει πάρει σβάρνα τα ινστιτούτα του ιμπεριαλισμού και των ΗΠΑ, από το Τέξας μέχρι τη Νέα Υόρκη και δε χάνει ευκαιρία να εκθειάζει το μοντέλο Ομπάμα και την αμερικανική διαχείριση της κρίσης; Η «iskra» το μόνο που κάνει, για μια ακόμη φορά, είναι να δίνει «αριστερή» κάλυψη στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και τα διαπιστευτήριά του στους ευρωατλαντικούς εταίρους.
Ας πάμε, όμως, και στα συγκεκριμένα που καταλογίζουν στο ΚΚΕ:
  • Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα, που, από την πρώτη στιγμή, τοποθετήθηκε για τις εξελίξεις στην Ουκρανία και τοποθετείται καθημερινά, καταγγέλλοντας την επέμβαση των ΗΠΑ - ΕΕ. Το μόνο που έχει να κάνει κάποιος είναι να ανατρέξει στις ανακοινώσεις του Κόμματος, τις ομιλίες και στις δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα, καθημερινά στο «Ριζοσπάστη» και στο portal «902.gr». Αλλοι ήταν εκείνοι που είχαν πάθει αφωνία για ημέρες και μόλις απέκτησαν φωνή το μόνο που ψέλλισαν ήταν κάτι για προστασία του «διεθνούς δικαίου από την ΕΕ» και για «πιο ενεργητική πολιτική της ελληνικής προεδρίας». Δηλαδή «βάλτε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα». Και, φυσικά, αναφερόμαστε στο κόμμα της «iskra», τον ΣΥΡΙΖΑ.
  • Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή κατήγγειλε ότι, στο πλαίσιο της λεγόμενης ουκρανικής αντιπολίτευσης και της νέας ουκρανικής κυβέρνησης, δρουν αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις και ένοπλες ναζιστικές ομάδες, με τις ευλογίες της ΕΕ και των ΗΠΑ. Αλλοι είναι εκείνοι που στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας τους φιλοξενούν άρθρα, τα οποία χαρακτηρίζουν τις εξελίξεις στην Ουκρανία «επανάσταση με λαϊκό και αντιαυταρχικό χαρακτήρα», ενάντια στα υπολείμματα του σοβιετικού καθεστώτος. Υιοθετώντας, με αυτόν τον τρόπο, όλη την επιχειρηματολογία των ναζί, αθωώνοντάς τους και συκοφαντώντας το σοσιαλισμό που γνώρισαν οι λαοί σε αυτές τις χώρες και που καμία σχέση δεν έχει με τύπους, όπως η Τιμοσένκο και ο Γιανουκόβιτς που απέκτησαν ισχύ λεηλατώντας το λαϊκό πλούτο και τη σοβιετική κληρονομιά. Και φυσικά αναφερόμαστε στην «Αυγή» (στο χτεσινό φύλλο, άρθρο με τίτλο «Ποια άνοιξη για την Ουκρανία»), επίσημο όργανο του ΣΥΡΙΖΑ.
  • Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή πήρε διεθνείς πρωτοβουλίες με άλλα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα, όπως η Κοινή Ανακοίνωση που υπογράφουν 38 Κόμματα, μεταξύ των οποίων το ΚΚ Ρωσικής Ομοσπονδίας, το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας, η Ενωση Κομμουνιστών Ουκρανίας. Η Ανακοίνωση αυτή καταδικάζει την επέμβαση των ΗΠΑ και της ΕΕ στην Ουκρανία, τους ανταγωνισμούς με τη Ρωσία, επισημαίνοντας πως «οι λαοί της Ευρώπης δεν έχουν συμφέρον να ταχθούν με την πλευρά του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστή της μιας ή της άλλης λυκοσυμμαχίας». Ταυτόχρονα, η Ανακοίνωση αυτή καταδικάζει εκείνες τις δυνάμεις, «που σκορπούν αυταπάτες ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια άλλη, "καλύτερη ΕΕ", "ένα άλλο καλύτερο σύμφωνο σύνδεσης της ΕΕ με την Ουκρανία". Ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις; Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι διεθνείς του σύμμαχοι στο ΚΕΑ, που σε ανακοίνωσή του δε βγάζει άχνα για την ΕΕ και το ρόλο της και αρκείται σε ευχολόγια για πολιτικές συνεργασίας. Αυτές είναι οι διεθνείς σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της «iskra».
  • Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή μίλησε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να εμπλακεί σε αυτόν τον ανταγωνισμό, να συμμετάσχει στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ. Αλλοι είναι εκείνοι που μιλάνε για την ελληνική κυβέρνηση, ότι είναι «ουραγός των εξελίξεων» και ζητούνε πιο ενεργητική πολιτική από τη μεριά της: Ο ΣΥΡΙΖΑ. Μα αυτό ακριβώς κάνει η κυβέρνηση. Ενεργητική πολιτική στο πλαίσιο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, προκειμένου να διασφαλίσει τις υποθέσεις της ελληνικής αστικής τάξης. Μόνο που αυτή η ενεργητική πολιτική είναι επικίνδυνη για το λαό.
  • Το ΚΚΕ λέει και κάτι ακόμη. Οτι ο λαός της Ουκρανίας πρέπει να αντιπαλέψει την αντιδραστική κυβέρνηση της Ουκρανίας, που στηρίζεται από ΗΠΑ - ΕΕ, ναζιστές και να οργανώσει τη δική του αυτοτελή πάλη ενάντια στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την εξουσία του κεφαλαίου. Να χαράξει το δρόμο που υπηρετεί τα δικά του συμφέροντα που δεν υπηρετείται μέσα από την ένωση με τη Ρωσία ή άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες.
Ο ουκρανικός, ο ελληνικός και οι άλλοι λαοί πρέπει να απορρίψουν αυτές τις επικίνδυνες θεωρίες. Να χαράξουν το δικό τους δρόμο για τη λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορούν να εκμεταλλεύονται και τις όποιες ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις προς όφελός τους, που φυσικά καμία σχέση δεν έχει με επιλογή ιμπεριαλιστή.

Γ.