13 Οκτ 2019

Η επιστολή του στρατευμένου που αρνήθηκε να αποδώσει τιμές στον Πομπέο

Στρατευμένος που υπηρετεί στον Λόχο Φρούρησης και Απόδοσης Τιμών (ΛΦΑΤ), που εδρεύει στο Στρατόπεδο Παπάγου, στο Πεντάγωνο, με επιστολή του κάνει γνωστό ότι αρνήθηκε να αποδώσει τιμές στον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μ. Πομπέο και καταγγέλει ότι παρεμποδίστηκε να βγει παραπονούμενος στην αναφορά, παρά το ότι ενημέρωσε τη διοίκηση της μονάδας του πως η απόδοση τιμών “στον εκπρόσωπο των φονιάδων των λαών” προσβάλλει τη συνείδησή του και τον πατριωτισμό του. Αναδημοσιεύουμε την επιστολή από τον Ριζοσπάστη:
«Υπηρετώ στο Λόχο Φρούρησης και Απόδοσης Τιμών (ΛΦΑΤ), που εδρεύει στο Στρατόπεδο Παπάγου, στο Πεντάγωνο.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση με την ανανέωση της Συμφωνίας για τις αμερικανικές βάσεις δίνει “γην και ύδωρ” στους ιμπεριαλιστές για τα δολοφονικά τους σχέδια και παίρνει τα εύσημά τους, που υπερβαίνει το ΝΑΤΟικό στόχο δαπανών για την άμυνα, στο στρατόπεδο ακούμε πως λεφτά για τις ανάγκες των φαντάρων δεν υπάρχουν, ούτε καν για να επισκευαστούν οι τουαλέτες, που έτσι κι αλλιώς δεν επαρκούν για τη μεγάλη δύναμη οπλιτών του λόχου.
Την ίδια στιγμή που φαντάροι του λόχου, όχι μόνο από την Αττική αλλά και πολλοί από την υπόλοιπη Ελλάδα, αναγκάζονται να δουλεύουν στις εξόδους τους, μας διέταξαν να υποδεχτούμε “μετά βαΐων και κλάδων”, με τιμητικό άγημα, τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο, που ήρθε στη χώρα μας για την υπογραφή της κατάπτυστης Συμφωνίας.
Η Συμφωνία εκθέτει τη χώρα σε νέους κινδύνους, την εμπλέκει βαθύτερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς. Δεν υπηρετεί την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, αλλά την μετατρέπει σε μια “απέραντη βάση” – ορμητήριο για ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Κανένα από τα “ανταλλάγματα” που προβάλλουν ως “τυράκι” μπροστά στη φάκα – δηλώσεις στήριξης απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, επενδύσεις – δεν πρέπει να μας ξεγελάει. Το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα στο Αιγαίο. Τους επιχειρηματικούς ομίλους της Ενέργειας δεν τους απασχολεί το αν θα κάνουν τις μπίζνες τους με την Ελλάδα ή με την Τουρκία.
Η ανάπτυξή τους εν καιρώ ειρήνης είναι αυτή που μας καταδικάζει στην ανεργία, στην κακοπληρωμένη δουλειά, είναι η άλλη όψη του πολέμου που ξεσπά όταν τα μονοπώλια δεν τα βρίσκουν στη μοιρασιά των αγορών και των ενεργειακών πηγών.
Την ίδια στιγμή που η επίσκεψη Πομπέο σηματοδοτεί όλα αυτά, ορισμένα στελέχη επιχειρούν να συνδέσουν κάθε μορφή αντίθεσης στην πολιτική αυτή με “έλλειψη πατριωτισμού”, κάθε διαμαρτυρία και διαδήλωση από λαϊκούς φορείς με “τρομοκρατικές επιθέσεις” που “απειλούν” την ασφάλεια του Πενταγώνου.
Για όλους αυτούς τους λόγους αρνούμαι να αποδώσω τιμές με οποιονδήποτε τρόπο στον εκπρόσωπο των φονιάδων των λαών. Οσο κι αν προσπαθούν να με εμποδίσουν να βγω παραπονούμενος στην αναφορά, έχω δηλώσει στη διοίκηση της μονάδας μου πως κάτι τέτοιο προσβάλλει τη συνείδησή μου και τον πατριωτισμό μου.
Η συζήτηση για τις εξελίξεις και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας μέσα και έξω από τα στρατόπεδα, η συμπόρευση με το εργατικό – λαϊκό κίνημα πρέπει να δυναμώσει, είναι μονόδρομος για τους φαντάρους των λαϊκών οικογενειών».

Καρδούχοι πάντα μόνοι είσασταν ..


Για όσους δεν έχουν κατανοήσει τι συμβαίνει με τους Κούρδους αυτή τη στιγμή, εδώ είναι ένα μικρό (απλοποιημένο) μάθημα Ιστορίας:

-Οι Κούρδοι ζουν σε αυτή την περιοχή που την αποκαλούν σήμερα πατρίδα τους, εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι υποσχέθηκαν στους Κούρδους ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν να διαμένουν ειρηνικά σε αυτές τις περιοχές, επειδή σκόπευαν να δημιουργήσουν μια χώρα που θα ονομαζόταν Κουρδιστάν.
Άλλαξαν την υπόσχεση αυτή και χώρισαν την κουρδική πατρίδα στα τέσσερα με τη δημιουργία του Ιράκ, του Ιράν, της Τουρκίας και της Συρίας.


- Και οι τέσσερις αυτές χώρες έχουν καταδιώξει τους κουρδικούς τους πληθυσμούς από τότε.
Η Τουρκία έχει διαπράξει τις χειρότερες φρικαλεότητες εκείνη την εποχή, και μέχρι πρόσφατα η κουρδική γλώσσα, τα κουρδικά ονόματα και άλλα απαγορεύτηκαν όλα.
Η Τουρκία αρνείται ακόμη να καλέσει αυτούς τους ανθρώπους Κούρδους και τους χαρακτηρίζει ως "Βουνότουρκους" – μια παραποίηση, που έχει σχεδιαστεί για να χαρακτηρίσει τους Κούρδους ως βάρβαρους και αμόρφωτους.

-Χιλιάδες Κούρδοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και του '90 που αγωνίστηκαν ενάντια στους τουρκικούς καταπιεστές τους, και ακόμη η κατάσταση αυτή έχει ελάχιστα βελτιωθεί.
- Ακολουθεί η εισβολή του 2003 στο Ιράκ.
Όταν οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες δυτικές χώρες εισέβαλαν στο Ιράκ, οι Κούρδοι πολέμησαν μαζί με τους συμμάχους και εναντίον του στρατού του Σαντάμ.
Κατάφεραν γι αυτό, να δημιουργήσουν μια αυτόνομη περιοχή στο Ιράκ .

- Όταν το ISIS άρχισε να αρπάζει μαζικές περιοχές στο Ιράκ, οι Κούρδοι αγωνίστηκαν με συμμαχική βοήθεια και τους πέταξαν έξω.
Όταν το ISIS άρχισε να κατακτά εδάφη και να δολοφονεί χιλιάδες στη Συρία, ο Σύρος πρόεδρος Άσαντ διέταξε τον στρατό του να εγκαταλείψει την περιοχή και άφησε εκατομμύρια Κούρδων να πεθάνουν εκεί.
Θα το έκαναν ακόμη και αν δεν υπήρχε η βοήθεια των αεροπορικών κτυπημάτων και των όπλων της συμμαχίας που τους επέτρεψαν να σπρώξουν πίσω το ISIS και να χαράξουν μια άλλη αυτόνομη περιοχή στην πατρίδα τους.

- Αυτή η περιοχή είναι η Rojava.
Οι άνθρωποι εκεί ζουν κάτω από ένα σύστημα που ονομάζεται Δημοκρατική Συνομοσπονδία που βασίζεται στα δικαιώματα των εργαζομένων, την ισότητα, το φεμινισμό και την οικολογία. Μια εκδοχή της δημοκρατίας, που είναι πολύ πιο δημοκρατική από οποιοδήποτε σύστημα που χρησιμοποιείται σήμερα σε οποιαδήποτε δυτική χώρα.
-Για τους Κούρδους το να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ στη Συρία, ήταν μονόδρομος, αν δεν ήθελαν να πεθάνουν, καθώς δεν είχαν καμία επιλογή αφού εγκαταλείφθηκαν από τον Άσαντ.

-Τώρα οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τους Κούρδους και τους άφησαν να πεθάνουν κι αυτοί.
Δεν είναι πλέον "χρήσιμοι" και φαίνεται ότι η Αμερική δεν συνηθίζει, πέραν των συμφερόντων της, να βοηθά λαούς που δεν υποκύπτουν στο διεθνές τραπεζικό καρτέλ και είναι αποφασισμένοι να ζήσουν σε μια πραγματική δημοκρατία.

-Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι επιθυμούν να φέρουν τη «δημοκρατία» στη Μέση Ανατολή, αλλά όχι αυτό το είδος δημοκρατίας.
Ο Άσαντ και η Ρωσία αρνούνται να υποστηρίξουν τους Κούρδους τώρα επειδή συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ αντί να δολοφονηθούν.
Και η Τουρκία (ο μεγαλύτερος καταπιεστής του κουρδικού λαού και η χώρα που χρηματοδοτούσε κυριολεκτικά το ISIS) εισέβαλε στη γη τους με έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ με σκοπό την εθνοκάθαρση, τη γενοκτονία και την απελευθέρωση των κρατουμένων του ISIS.

- Ο κουρδικός λαός δεν μπορεί να κερδίσει.
Κάθε μεγάλη παγκόσμια δύναμη τους χρησιμοποιεί όταν ταιριάζει στην ατζέντα τους, και στη συνέχεια τους πετάν ''τροφή στους λύκους''.
- Οι ΗΠΑ δεν θα συμπαρασταθούν στους Κούρδους.
Η κυβέρνηση της Συρίας δεν θα τους συμπαρασταθεί και ούτε το Ιράν, ούτε η Ρωσία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε άτομο με καρδιά που διαβάζει αυτό πρέπει να υψώσει τη φωνή του τώρα !
* Υπάρχει ένα παλιό κουρδικό ρητό που λέει " ΦΙΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΟΥΝΑ".
Ας δείξουμε στους Κούρδους ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Ο καθένας μας ας κάνει ό,τι μπορεί. Ο λαός αυτός δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί στην τύχη του...


  Salar Adnan.Κούρδος πανεπιστημιακος






"Dance me to the end of love"


 Το "Dance me to the end of love" του Λέοναρντ Κοεν  όλοι πιστεύουμε ότι είναι ένα ρομαντικό τραγούδι που εξυμνεί τον έρωτα. Όμως όχι.
Ο Κόεν έγραψε το «Dance me to the end of love» για να υμνήσει την ακατάλυτη δύναμη τής αγάπης, με αφορμή την τραγική εμπειρία τού εκ Θεσσαλονίκης Ελληνοεβραίου «βιολιστή του Άουσβιτς» Ιάκωβου Στρούμσα, ο οποίος ήταν υποχρεωμένος από τους αξιωματικούς των Ες Ες να αποχαιρετά με κλασική μουσική και εμβατήρια συγγενείς και φίλους που όδευαν προς τους θαλάμους αερίων. Η συγκεκριμένη ορχήστρα είχε οριστεί από τους ναζί, για λόγους ευταξίας αλλά και σαρκασμού, να συνοδεύει με μουσική τη θλιβερή πορεία των καταραμένων του Τρίτου Ραιχ προς τους θαλάμους αερίων (σπρώχνονταν γυμνοί προς το χώρο των υποτιθέμενων λουτρών,όπου τους περίμενε το θανατηφόρο δηλητήριο).
Την ώρα ακριβώς που μπροστά τους σπρώχνονταν προς το θάνατο ομόφυλοι και ομόθρησκοί τους, φίλοι, συγγενείς, αγαπημένα τους πρόσωπα. Ο Κοεν τραγουδάει εκ μέρους μιας γυναίκας. Πρόκειται για τη σύζυγο του Στρούμσα. Μέσα από τη φωνή του και με τους στίχους του, εκείνη απευθύνεται στον αγαπημένο της για τελευταία φορά, καθώς σπρώχνεται μέσα στο γενικευμένο ΠΑΝΙΚΟ προς τους θαλάμους αερίων και τους φούρνους αναζητώντας μια ύστατη ευλογία απαντοχής και αναπτέρωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Απέναντί της,ο αγαπημένος της παίζει βιολί σε αυτήν την ύστατη συνάντησή τους,παρηγορώντας την,προτού εκείνη αποχωρίσει για πάντα από τη σκηνή, από τη ζωή του βιολιστή και από τη ζωή της αγάπης.
Εκείνη τον παρακαλά, τον παροτρύνει: «Dance me to the end of love».
Στη φωτο, ο Ιάκωβος Στρουμσα

Γ.Γ.



Το «μαύρο» δεν γίνεται «άσπρο»... Απάντηση στη συκοφαντία με ενίσχυση του αγώνα

 

Με τη συκοφαντική προπαγάνδα κυβέρνησης και ΜΜΕ να κάνει το μαύρο άσπρο και να παρουσιάζει τα θύματα της καταστολής ως θύτες αντιμετωπίστηκε η μεγάλη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση του περασμένου Σαββάτου στην Αθήνα, ενάντια στην επίσκεψη Πομπέο και τη Συμφωνία για τις βάσεις. Μια εκστρατεία ψέματος και διαστρέβλωσης, την ώρα που τα ΜΑΤ χτυπούσαν σαν αφιονιασμένοι με γκλομπ τους διαδηλωτές και έριχναν χημικά μέσα στα πόδια παιδιών και ηλικιωμένων.


Η μαζική και μαχητική αυτή διαδήλωση, όπως και οι αντίστοιχες κινητοποιήσεις σε μια σειρά από πόλεις της χώρας, ειδικά εκείνες που μετατρέπονται σε «πεδία βολής» των ΗΠΑ (Χανιά, Αλεξανδρούπολη, Βόλος, Λάρισα κ.λπ.), «τσαλάκωσαν» την προσπάθεια να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου, να φανεί ότι ο λαός αποδέχεται την επικίνδυνη εμπλοκή στα βρώμικα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Κι αυτό είναι που δεν μπορούν να χωνέψουν η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία, η πρεσβεία των ΗΠΑ και το τσούρμο των αντικομμουνιστών που βγήκαν παγανιά, βυσσοδομώντας σε βάρος του ΚΚΕ και του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Η «σιγή ασυρμάτου» δεν πέρασε

Αφού δεν πέρασε η προσπάθειά τους να θαφτούν οι αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις και να κυριαρχήσει ο εφησυχασμός, αφού διαπίστωσαν ότι η μεγάλη καμπάνια της Επιτροπής Αγώνα ενάντια στη Συμφωνία βρήκε θερμή ανταπόκριση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα, σειρά είχε η προσπάθεια να απαξιωθεί το συλλαλητήριο, λέγοντας ότι πρόκειται για «εθιμοτυπική αντίδραση» και ότι τα συνθήματα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» και «Pompeo go home» είναι «γραφικότητες» που ανήκουν στο παρελθόν. Κοντά στα παραπάνω, και σε μια προσπάθεια να μην κατέβει ο λαός στους δρόμους, ήρθε και η καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας, όπως με τα ρεπορτάζ για το «στρατό πρακτόρων» στην Αθήνα, για το «Χίλτον» που είναι «φρούριο», για τους εκατοντάδες αστυνομικούς που είναι «επί ποδός» προστατεύοντας τον Πομπέο, κ.λπ.

Το πρωί του Σαββάτου, όμως, οι χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μαθητές και φοιτητές, οι συνταξιούχοι που έδωσαν το μαχητικό «παρών» στη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα και στην πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία, έστειλαν ένα ηχηρό αντιιμπεριαλιστικό μήνυμα. Η επιχείρηση «να μην κουνηθεί φύλλο» είχε πέσει στο κενό, κάτι που προφανώς προκάλεσε τις ευαίσθητες χορδές εκείνων που προωθούν τη «μείωση του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα».

Τραγελαφικοί ισχυρισμοί...

Γι' αυτό και είχε έρθει η ώρα της καταστολής... Η επιχείρηση - σκούπα των ΜΑΤ, με την απρόκλητη επέμβαση στο κύριο σώμα της διαδήλωσης, αφού πρώτα είχαν απομακρυνθεί με χημικά και γκλομπ οι «εγκληματίες» που τόλμησαν να πετάξουν κόκκινη μπογιά στο μεταλλικό κουφάρι του μακελάρη Τρούμαν, έδειξε ξανά ότι σε μια χώρα - «προμαχώνα» του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού η ανοχή στη λαϊκή αντιιμπεριαλιστική δράση είναι μηδενική. Η καταστολή σκοπό είχε να διαλύσει την πορεία, να μην επιτρέψει στους διαδηλωτές να φτάσουν στην πρεσβεία - μια προσπάθεια που έπεσε στο κενό.

Σαν να μην έφταναν ο αυταρχισμός των ΜΑΤ, τα χημικά και οι κρότου - λάμψης σε μια ειρηνική διαδήλωση όπου συμμετείχαν οικογένειες με μικρά παιδιά, ήρθε και ο προπαγανδιστικός ορυμαγδός από τα αστικά ΜΜΕ. Μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση θυματοποίησης της αστυνομίας, παρουσίασης των άοπλων διαδηλωτών, που χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ με πλήρη εξάρτηση, ως «επιτιθέμενων»! Οι τίτλοι της συκοφαντίας είναι χαρακτηριστικοί: «Εικόνες σοκ στο κέντρο της Αθήνας», «πεδίο μάχης», «συμπλοκές σώμα με σώμα», «δολοφονικό χτύπημα σε άνδρες των ΜΑΤ» και άλλα τέτοια παιδαριώδη αξιοποιήθηκαν στη γελοία προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας, για να δοθεί κάλυψη στη βάρβαρη - με εντολή άνωθεν - καταστολή. Συνδικαλιστές της αστυνομίας που λιβανίζουν την κυβέρνηση παρέλαυναν στα κανάλια παριστάνοντας τα θύματα, ενώ η ΓΑΔΑ - προφανώς επίσης με εντολή άνωθεν - ξεκίνησε να διακινεί «ενημερώσεις» σε δημοσιογράφους, κάνοντας λόγο για «αδικαιολόγητη βία κατά αστυνομικών», όταν ανάμεσα στα αποτελέσματα της επέμβασης ήταν και ανοιγμένα κεφάλια διαδηλωτών...

Η «επιστράτευση» ήταν γενικευμένη: Από τη διακίνηση φωτογραφικού υλικού «κομμένου και ραμμένου» στα μέτρα της συκοφάντησης, μέχρι και χωροφυλακίστικες ενέργειες, όπως του αντικομμουνιστή βουλευτή της ΝΔ Κ. Μπογδάνου, που σαν πρόθυμος χαφιές έσπευσε να δώσει «αποδείξεις και ονόματα», μετατρέποντας τα τηλεοπτικά στούντιο σε δικαστήρια. Η στόχευση ξεκάθαρη: Να διαδοθεί το «μήνυμα» ότι η αντιιμπεριαλιστική δράση μπαίνει στο στόχαστρο και, όπου δεν πιάνει τόπο η φιλοΝΑΤΟική και φιλοαμερικάνικη προπαγάνδα, επιστρατεύεται η καταστολή.

Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο

Είναι προφανές ότι δεν τους φταίει μια συμβολική κίνηση, όπως οι μπογιές σε ένα άγαλμα, όπως άλλωστε δεν ήταν αυτό που ενόχλησε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2018, όταν η αστυνομία, πάλι με εντολές άνωθεν και με μαφιόζικες πρακτικές, έστελνε στο νοσοκομείο και στα δικαστήρια φοιτητές για μια αντίστοιχη ενέργεια. Δεν θέλουν απλά να προστατεύσουν ένα αισχρό μνημείο, που άλλωστε είναι μόνιμα στο στόχαστρο του λαϊκού κινήματος, από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκε στο κέντρο της Αθήνας. Το πρόβλημα είναι ότι την ώρα που η ελληνική αστική τάξη, η κυβέρνηση της ΝΔ και τα κόμματα που ανταγωνίζονται ποιοι είναι πιο φιλοΝΑΤΟικοί από τον ΣΥΡΙΖΑ και όλους τους άλλους, δίνουν τα «ρέστα» τους, προσφέρουν αέρα, γη και νερό για τη στήριξη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, οι αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας, έρχονται σε ευθεία αμφισβήτηση και αντίθεση.

Δεν ανέχονται το γεγονός ότι παρά τον πακτωλό κονδυλίων, τα ιλουστρασιόν φυλλάδια, τις λιωμένες σόλες του πρέσβη που γυρνάει όλη τη χώρα για να «διαφημίσει» στις «τοπικές κοινωνίες» τα δολάρια που τάχα θα «ακουμπάνε» οι δολοφόνοι πεζοναύτες των ΗΠΑ στις «εξόδους» τους από τις βάσεις, η αντίσταση παραμένει ισχυρή.

Στο στόχαστρο είναι το ΚΚΕ, επειδή οι κομμουνιστές πρωτοστατούν στην οργάνωση της αντίδρασης στην επικίνδυνη εμπλοκή.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν είναι μόνο οι μνήμες του παρελθόντος για το τι σημαίνει ΝΑΤΟ, τι σημαίνει εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Είναι και οι εξελίξεις του σήμερα και του αύριο, το γεγονός ότι η χώρα γίνεται μαγνήτης κινδύνων και μάλιστα σε μια περιοχή που - όπως βλέπουμε με την τουρκική εισβολή στη Συρία - δεν αργεί να πάρει φωτιά, που προβληματίζουν, που προκαλούν ανησυχία και που δυναμώνουν τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα και σε νεότερες γενιές.

Ελλάδα - «προτιμώμενος εταίρος» για τις ΗΠΑ σημαίνει ίσως πολλά για τα σχέδια και τις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων, των εφοπλιστών κ.λπ. Σημαίνει όμως δεινά και κινδύνους για το λαό μας, για τη νεολαία. Η απάντηση λοιπόν είναι μία: Να δυναμώσει ο αγώνας παντού. Να πολλαπλασιαστούν οι υπογραφές καταδίκης της Συμφωνίας. Σε κάθε πόλη, συνοικία, χώρο δουλειάς, σχολεία και σχολές, να δυναμώσει το σύνθημα «Ούτε γη ούτε νερό ούτε αέρα στους φονιάδες των λαών».




Οταν ο Πομπέο... εκθέτει τα «παπαγαλάκια» της πρεσβείας



Eurokinissi
Αποκαλυπτικές, μία προς μία, ήταν οι τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μ. Πομπέο, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, για όσους την ίδια ώρα διακινούσαν «με ένα στόμα μια φωνή» τη δηλητηριώδη προπαγάνδα περί «ανταλλαγμάτων» από τη Συμφωνία για τις βάσεις, όπως και συνολικά από την εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ. Ας δούμε λοιπόν πώς ο ίδιος ο Πομπέο... κατέρριψε ένα προς ένα τα παραμύθια που διακίνησαν ξανά με τόση θέρμη τα αστικά επιτελεία και τα κυβερνητικά στελέχη, με σκοπό να στοιχίσουν το λαό στα επικίνδυνα σχέδια.

Μύθος 1ος: Η Ελλάδα με τις συμφωνίες αυτές γίνεται πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή, παίρνει ως «αντάλλαγμα» τη μεγαλύτερη ασφάλεια
 
Για το τι γίνεται η Ελλάδα με τη νέα Συμφωνία με τις ΗΠΑ ο Πομπέο ήταν παραπάνω από ξεκάθαρος: «Εχουμε πολλούς στρατηγικούς στόχους και με την Ελλάδα θα έχουμε μια νέα αμυντική συνεργασία που θα έχει σημασία» για τους στόχους αυτούς, είπε σε συνέντευξή του, σημειώνοντας μάλιστα πως η σχέση αυτή εκτείνεται «δεκαετίες μπροστά», είναι «κάτι βαθύτερο από τα δικαιώματα να έχουμε βάσεις» και «δίνει πολιτικά σήματα που είναι ευρύτερα και βαθύτερα», ανεξάρτητα από τις εναλλαγές των κυβερνήσεων σε ΗΠΑ και Ελλάδα.


Να λοιπόν ποια είναι η ουσία της Συμφωνίας με τις ΗΠΑ, όσο και του «Στρατηγικού Διαλόγου», που δεν μπορούν να κρύψουν ούτε όλα μαζί τα παραμύθια των αστικών επιτελείων: Η κυβέρνηση προσφέρει «γη, αέρα και νερό», βάσεις από την Αλεξανδρούπολη έως τη Θεσσαλία και την Κρήτη, αναλαμβάνει κάθε λογής βρώμικες αποστολές για τους «στρατηγικούς στόχους» των ΗΠΑ στην περιοχή.

Αλλά μήπως έτσι, όπως ισχυρίζονται τα επιτελεία της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, παίρνουμε όλοι μαζί ως βασικό αντάλλαγμα την «έξτρα ασφάλεια» και τις «αμερικανικές πλάτες», αφού όπως π.χ. έλεγε ο υπουργός Αμυνας, οι βάσεις της Ελλάδας γίνονται και βάσεις των Αμερικανών και «όλοι αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αυτό»;

Για όσους «δεν αντιλαμβάνονται» τι σημαίνει αυτό, ο Πομπέο φρόντισε να κάνει λιανά αυτά τα «οφέλη»: «Η Ελλάδα», είπε στην ίδια συνέντευξη, «επωφελείται από τη στενή σχέση ανάμεσα στις Ενοπλες Δυνάμεις μας, τους κοινούς κανόνες αντίληψης και επιχειρήσεων (...) που θα μας βοηθήσουν σε περίπτωση που χρειαστεί να αμυνθούμε ή να αποτρέψουμε αποφασισμένους αντιπάλους».

Οι Ενοπλες Δυνάμεις, δηλαδή, μαθαίνουν να πολεμάνε για τις ΗΠΑ και για τους «στρατηγικούς τους στόχους» σε όλη την περιοχή! Και τα αμερικανικά ορμητήρια που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε όλη την Ελλάδα, προφανώς γίνονται στόχος των «αποφασισμένων αντιπάλων». Αυτά κι αν αποπνέουν... ασφάλεια και σταθερότητα.

Μύθος 2ος: Δεν πρόκειται για συμφωνίες που στρέφονται κατά κάποιου άλλου
 
Τα αστικά επιτελεία και τα κυβερνητικά στελέχη, «δασκαλεμένα» και στη γνωστή προσπάθεια εφησυχασμού για το τι σημαίνει η παραπέρα εμπλοκή, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν λένε πως τάχα αυτές είναι συμφωνίες διμερείς, πως «δεν στρέφονται εναντίον κάποιου».

Η πραγματικότητα είναι ακριβώς ανάποδη: Η «αναβάθμιση» στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό σημαίνει πως ο λαός μας μπαίνει απευθείας στο «μάτι του κυκλώνα» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τη μοιρασιά της λείας της Ενέργειας, των δρόμων μεταφοράς της, των αγορών και των «σφαιρών επιρροής».

Κι αν κανείς δεν πιστεύει το... κολλημένο ΚΚΕ, μπορεί να ακούσει τον ίδιο τον Πομπέο.

Στην ομιλία του στο «Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος», είπε επί λέξει: «Είναι συναρπαστικό ότι η ανανέωση των σχέσεών μας φτάνει σε αυτήν τη σημαντική στιγμή. Οπως ο Πρόεδρος Τραμπ είπε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ "ο καιρός μας είναι καιρός μεγάλων ανταγωνισμών, υψηλών ρίσκων και καθαρών επιλογών". Και αυτό αληθεύει τόσο για την Ανατολική Μεσόγειο όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Πάρτε για παράδειγμα τα Βαλκάνια, που παραμένουν μια περιοχή στρατηγικού ανταγωνισμού (...) τη Ρωσία, που υπονομεύει την κυριαρχία των γειτόνων σας, προσπαθεί να καταπνίξει τη θρησκευτική ελευθερία πολλών ορθόδοξων πιστών (...) το Ιράν, που οι τρομοκράτες αντιπρόσωποί του έχουν αποσταθεροποιήσει τη Μ. Ανατολή, μετέτρεψαν τον Λίβανο σε κράτος - "πελάτη" και συνέβαλαν στη δημιουργία της προσφυγικής κρίσης που εξακολουθεί να επιδρά στην Ελλάδα έως σήμερα.

Πάρτε για παράδειγμα την Κίνα, που χρησιμοποιεί οικονομικά μέσα για να εξαναγκάσει χώρες σε ετεροβαρείς συμφωνίες που ωφελούν το Πεκίνο και αφήνουν τους πελάτες στο τέλμα του χρέους (...) τον σφοδρό ανταγωνισμό για τις ενεργειακές πηγές, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή οικονομική και στρατηγική αποσταθεροποίηση στην περιοχή».

Δίνοντας μάλιστα τα συγχαρητήρια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στη σημερινή για την εμπλοκή στα σχέδια αυτά, τόνισε πως «αυτό που είναι εξαιρετικό για καθένα από αυτά, είναι ότι βλέπουμε την Ελλάδα να αναλαμβάνει αυτές τις προκλήσεις, δείχνοντας το δρόμο μπροστά. Εξασφαλίσατε τη Συμφωνία των Πρεσπών. (...) Πήρατε κυρώσεις κατά της Ρωσίας για την εισβολή της στην Κριμαία και την Ανατολική Ουκρανία. Αρνηθήκατε σε ένα ιρανικό πλοίο γεμάτο πετρέλαιο, πετρέλαιο για τον Ασαντ, να δέσει στα ελληνικά λιμάνια. Και εξετάζετε εξονυχιστικά τα ρίσκα του να επιτρέψετε στην Κίνα να χτίσει τα ευαίσθητα δίκτυα 5G. (...) Διευρύνατε τους δεσμούς με το Ισραήλ για να εξασφαλίσετε τις ενεργειακές προμήθειες. Και αρχίζετε να βλέπετε τον κόσμο ακριβώς όπως τον βλέπουμε εμείς».

Και «προβάλλοντας» στο μέλλον την εμπλοκή αυτή, τόνισε: «Κοιτάξτε, είναι κάπως εγωιστικό. Οι ΗΠΑ χρειάζονται να κρατήσουν την Ελλάδα επιτυχημένη και να βοηθήσουν να εξασφαλιστεί η Ανατολική Μεσόγειος. Γι' αυτό ας συνεχίσουμε τη δουλειά μας για να σταματήσουμε την κακόβουλη ρωσική επιρροή, τόσο στην Ελλάδα, όσο και εντός των συνόρων των γειτόνων σας. Ας συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση στο Ιράν, το μεγαλύτερο κράτος - σπόνσορα της τρομοκρατίας, μέχρις ότου το καθεστώς γίνει ένα φυσιολογικό έθνος. Ας πάρουμε στα σοβαρά την ΕΕ, όταν χαρακτηρίζει την Κίνα "συστημικό αντίπαλο". Ας στηρίξουμε την εφαρμογή του νόμου κι ας χτίσουμε συνεργασίες με ελεύθερα έθνη, ώστε να εξάγουμε τις ενεργειακές πηγές με έναν ειρηνικό και συντονισμένο τρόπο».
Αυτή είναι λοιπόν η «πληρωμή» που έχει να περιμένει ο λαός: Ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ακόμα πιο «μέσα» στο στόχαστρο των ανταγωνιστών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, παίζοντας τη ζωή του «κορόνα - γράμματα» για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Μύθος 3ος: Η αναβάθμιση των σχέσεων με τις ΗΠΑ αποτελεί «ασπίδα» απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα
 
Δυστυχώς για εκείνους, τα παραμύθια που διακινούσαν ότι η Συμφωνία με τους δολοφόνους και οι δηλώσεις Πομπέο αποτελούν τάχα «χαστούκι» στην «απομονωμένη» Τουρκία και «ψήφο εμπιστοσύνης» στο πραγματικά «καλό παιδί» των Αμερικανών στην περιοχή, όπως και εγγύηση για την εφαρμογή του «διεθνούς δικαίου» στην περιοχή, έγιναν θρύψαλα «πριν αλέκτορα φωνήσαι», αφού συνέπεσαν με το «πράσινο φως» των ΗΠΑ στην Τουρκία να εισβάλει στη Συρία, προκαλώντας... μια κάποια αμηχανία στη βρώμικη προπαγάνδα.

Τις ψεύτικες προσδοκίες είχε φροντίσει βέβαια να γειώσει προηγουμένως ο ίδιος ο Πομπέο, ξεκαθαρίζοντας π.χ. σε συνέντευξή του πως η σχέση των ΗΠΑ με την Ελλάδα δεν λειτουργεί σε καμία περίπτωση «ανταγωνιστικά» με την Τουρκία, που «είναι για εμάς ένας σημαντικός εμπορικός εταίρος, σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, (με) σημαντικές στρατιωτικές υποδομές», αφού «κάθε χώρα έχει (...) τις δικές της ευκαιρίες να έχουν καλά αποτελέσματα για το ΝΑΤΟ αλλά (...) και τις ΗΠΑ».
Οσο για τα «αυστηρά μηνύματα» στην άλλη πλευρά του Αιγαίου;

Στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Ν. Δένδια, όσον αφορά τις ενέργειες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο αρκέστηκε να πει ότι «κατανοούμε τους κινδύνους. Γνωρίζουμε τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα και δουλεύουμε πολύ στενά για να (...) μην έχουμε στρατιωτικοποίηση των θεμάτων και να πετύχουμε αποκλιμάκωση», με τα ανάλογα προφανώς «ανταλλάγματα» στην Τουρκία για να παραμείνει στο αμερικανοΝΑΤΟικό στρατόπεδο.

Ενώ σε ερώτηση για την Κύπρο και τι συζήτησε με τον πρωθυπουργό απέφυγε να μιλήσει για κυπριακή ΑΟΖ, κάνοντας μια γενική αναφορά περί διεθνών υδάτων: «Ξεκαθαρίσαμε πως επιχειρήσεις σε διεθνή ύδατα είναι σύμφωνα με διεθνείς κανόνες. Και είπαμε στην Τουρκία ότι θα αναλάβουμε δράση για να διασφαλίσουμε ότι έχουμε έννομες ενέργειες όπου κυριαρχεί το διεθνές δίκαιο», το «δίκαιο» που οι ιμπεριαλιστές έχουν κάνει κουρελόχαρτο, κόβοντάς το και ράβοντάς το κάθε φορά στα μέτρα τους.

Το μόνο σημείο όπου έγινε συγκεκριμένος ο Πομπέο είναι όταν ρωτήθηκε σχετικά με τα μονοπώλια των ΗΠΑ στην κυπριακή ΑΟΖ, ξεκαθαρίζοντας πως «οι ΗΠΑ πάντα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να προστατεύσουν τα εμπορικά συμφέροντά τους». Αναφορά που βέβαια όχι μόνο δεν αποτελεί διαβεβαίωση ότι τάχα οι ΗΠΑ θα σταθούν... θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου, όπως λέει η κυβέρνηση, αλλά το ακριβώς αντίθετο, αφού γι' αυτά τα συμφέροντα «τρέχουν» τα σχέδια συνδιαχείρισης του Αιγαίου και της κυπριακής ΑΟΖ, αλλά και τα διχοτομικά σχέδια στο Κυπριακό. Αλλωστε, η αναφορά του ότι η προσδοκία είναι πως «κάθε χώρα που θέλει να προστατέψει τη δική της κυριαρχία θα προσφέρει σε άλλες χώρες την ίδια ευκαιρία» μιλάει από μόνη της.

Εξάλλου, μιλώντας στο ΙΣΝ, απαντώντας σε ερώτηση για το τι πρέπει να περιμένει από τις ΗΠΑ η Ελλάδα σε περίπτωση που τουρκικές δυνάμεις αποβιβαστούν σε ένα ελληνικό νησί (!), είπε ότι «θα δράσουμε για να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε τις βασικές αξίες της κυριαρχίας ενός κράτους, του κράτους δικαίου και της προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας». Τα αστικά επιτελεία που «πανηγύρισαν» πολύ για την παραπάνω δήλωση, φρόντισαν να θάψουν το άλλο μισό της απάντησης. Οτι «θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μια δέσμη κινήτρων που λένε πως "αυτός δεν είναι ο τρόπος για τις χώρες να επωφεληθούν"», αποκαλύπτοντας δηλαδή πως το «γκριζάρισμα» των κυριαρχικών δικαιωμάτων και τα σχέδια συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται προ πολλού πάνω στο τραπέζι από τους ίδιους τους Αμερικανούς.

Μύθος 4ος: Η Ελλάδα έχει να περιμένει οικονομικά ανταλλάγματα, πήρε «ψήφο εμπιστοσύνης» από τους επενδυτές
 
Εννοείται ότι από τη φαρέτρα των αστικών επιτελείων δεν έλειψαν και τα περί μεγάλων οικονομικών ανταλλαγμάτων, ευημερίας, «επενδύσεων» και άλλα τέτοια.

Για το ποιος έχει να περιμένει από αυτά, μίλησε επίσης ο Πομπέο, π.χ. αναφερόμενος στα συμφέροντα των εφοπλιστών «στα νερά που η Ελλάδα εξαρτάται για τη ναυτιλία και τις μεταφορές της», στις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων στα Βαλκάνια, όπου οι ΗΠΑ «θέλουν να δουν την Ελλάδα να ηγείται» στα σχέδια ευρωατλαντικής διεύρυνσης και «σταθερότητας».

Οσο για τους ομίλους των ΗΠΑ, ήταν παραπάνω από ξεκάθαρος ότι οι «επενδύσεις» τους εδώ πάνε χέρι χέρι με την ένταση της εκμετάλλευσης, τα «σταθερά και προβλέψιμα» προνόμια και φοροαπαλλαγές και βέβαια το πιάσιμο «πόστων» απέναντι στους ανταγωνιστές.

Είπε βέβαια και για τα... ανταλλάγματα του είδους «όπου φιλοξενείτε Αμερικανούς (...) επωφελούνται οικονομικά και όλες αυτές οι τοποθεσίες». Μια άθλια εκδοχή δηλαδή του «καλώς ήρθε το δολάριο», τα «τριάντα αργύρια» της εμπλοκής, για να δεχτεί ο λαός να «βάλει πλάτη» στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Ο λαός θα τους επιστρέψει «συστημένα» αυτά και τα υπόλοιπα «ανταλλάγματα», δυναμώνοντας την πάλη του απέναντι στη βρώμικη εμπλοκή, για να ξεκουμπιστούν μια και καλή οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί φονιάδες.


Τ.
 
Ριζοσπάστης  Σάββατο 12 Οχτώβρη 2019 - Κυριακή 13 Οχτώβρη 2019

12 Οκτ 2019

Εισβολή στην Συρία: Μεγαλώνει ο αριθμός των θυμάτων – Ξεπερνούν τους 190.000 οι εκτοπισμένοι

Η συριακή -υπό την ηγεσία των Κούρδων- διοίκηση στα βορειοανατολικά της Συρίας δήλωσε σήμερα ότι 191.069 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τις εστίες τους, ως συνέπεια των τουρκικών πολεμικών επιχειρήσεων.
Σε ανακοίνωσή της, η κουρδική αρχή δήλωσε ότι η επίθεση έχει προκαλέσει διαδοχικά κύματα εκτοπισμού από το Ντεϊρίκ που είναι γνωστό κι ως αλ-Μαλικίγια στα ιρακινά σύνορα προς το Κομπάνι και σε απόσταση 400 χιλιομέτρων προς τα δυτικά.
Ο ΟΗΕ εκτιμούσε χθες ότι περίπου 100.000 άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους στα βόρεια της Συρίας, από την έναρξη των τουρκικών πολεμικών επιχειρήσεων, την Τετάρτη.
Συριακό Παρατηρητήριο: Νεκροί 30 άμαχοι και 74 Κούρδοι μαχητές
Τριάντα άμαχοι και 74 Κούρδοι μαχητές έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της τουρκικής πολεμικής επιθετικής ενέργειας κατά περιοχών στα βόρεια της Συρίας, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Παρ’ ολίγο να χτυπήσουν… αμερικανούς στρατιώτες
Αμερικανοί στρατιωτικοί βρέθηκαν χθες Παρασκευή αντιμέτωποι με πυρά του πυροβολικού των ένοπλων δυνάμεων της Τουρκίας κοντά στην πόλη Κομπάνι, στη βόρεια Συρία, επιβεβαίωσε εκπρόσωπος του Πενταγώνου με δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησε.
Τα πυρά πάντως δεν προκάλεσαν τραυματισμούς στελεχών του στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ, διευκρίνισε ο πλοίαρχος Μπρουκ ΝτιΓουόλτ, εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.
Σημειώθηκε έκρηξη «μερικές εκατοντάδες μέτρα» από φυλάκιο των Αμερικανών, σε περιοχή όπου οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν λάβει «γνώση» πως βρίσκονται στρατιωτικοί των ΗΠΑ.
Οι αμερικανικές δυνάμεις δεν έχουν αναδιπλωθεί από τις θέσεις τους στο Κομπάνι, ξεκαθάρισε ο πλοίαρχος.
Ο στρατηγός Μαρκ Μάιλι, αρχηγός του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας των ΗΠΑ, τόνισε νωρίτερα σε δημοσιογράφους στο Πεντάγωνο πως οι τουρκικές δυνάμεις είναι πλήρως ενημερωμένες για το πού βρίσκονται αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή επιχειρήσεων, ότι τους δόθηκαν αναλυτικά συντεταγμένες. «Οι πάντες γνωρίζουν ότι είμαστε ο αμερικανικός στρατός» και «επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας στην αυτοάμυνα», διεμήνυσε ο στρατηγός Μάιλι.

Η «μεγάλη εικόνα» πίσω από τις επικίνδυνες εξελίξεις στην περιοχή

kke

Το ΚΚΕ μελετάει και αναλύει τις διεθνείς εξελίξεις, ενημερώνει έγκαιρα το λαό μας για τις θέσεις του, τις τάσεις που γεννιόνται και αναπτύσσονται μέσα στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, στηρίζει την ανάπτυξη της κοινής πάλης των λαών. Η προσπάθεια αυτή συμβάλλει στην όξυνση του ταξικού κριτηρίου και στην ενίσχυση της εργατικής, λαϊκής απαιτητικότητας, ενάντια στη μεθοδική δουλειά των αστικών και οπορτουνιστικών κομμάτων και των καπιταλιστικών ιδεολογικών μηχανισμών που μεθοδικά κρύβουν το «δάσος», τη «μεγάλη εικόνα» των εξελίξεων, για να παίζουν κάθε φορά «με το δέντρο» τροφοδοτώντας με αποσπασματικά γεγονότα τη σκέψη για να χειραγωγούν λαϊκές συνειδήσεις.

🔺 Η ουσία της «μεγάλης εικόνας»🔻🔻

◾ Οι εξελίξεις είναι πυκνές και επικίνδυνες. Στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει το Αιγαίο, την Α. Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα, τη Μ. Ανατολή, τη Β. Αφρική, τον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα, ζούμε σημαντικά γεγονότα.
◾ Ιμπεριαλιστικούς πολέμους όπως στη Συρία, στη Λιβύη, στην Υεμένη, στην Ουκρανία. Θερμές εστίες που παίρνουν πολεμικά χαρακτηριστικά, όπως στον Περσικό Κόλπο.
◾ Διατήρηση της τουρκικής κατοχής στην Κύπρο και σε περιοχές της Συρίας.
Ισραηλινή κατοχή στα Παλαιστινιακά εδάφη αλλά και σε συριακά εδάφη (Γκολάν).
◾ Συστηματική καταπάτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ.
Παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου στο Αιγαίο.
◾ Νομιμοποίηση του κράτους – προτεκτοράτου του Κοσόβου και διαπραγματεύσεις για αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια και πολλά άλλα.

🔺 Αυτά είναι στοιχεία της «μεγάλης εικόνας», είναι αυτό που φαίνεται, αλλά η ουσία της είναι βαθύτερη κι αυτή (η ουσία) είναι ανάγκη να καταγράφεται στη λαϊκή σκέψη για να εξάγονται συμπεράσματα, να ξεχωρίζει ο πραγματικός αντίπαλος και να γίνεται κτήμα των εργαζομένων η αναγκαιότητα της εργατικής, λαϊκής πάλης με κατεύθυνση την οργάνωση, την αντίσταση και την αντεπίθεση για την εξάλειψη των αιτιών που προκαλούν τη δραματική κατάσταση που βιώνουν οι λαοί, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την εκμετάλλευση, τη φτώχεια, την προσφυγιά 🔻🔻
Ποια είναι η πηγή του κακού που διαχρονικά και σήμερα βάζει τη σφραγίδα της στις εξελίξεις σε συνθήκες «ιμπεριαλιστικής ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, που στα σπλάχνα της γεννιόνται οι όροι που οδηγούν σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους;
Η ουσία είναι πως ο «εμπρηστής» είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και ο πυρήνας του, τα μονοπώλια, που κινούνται με κίνητρο την αύξηση των κερδών τους, τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των αγορών, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων, Ενέργειας, οι γεωστρατηγικές στοχεύσεις κ.ά. Αυτή είναι η βάση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού στον οποίο εμπλέκονται οι αστικές τάξεις, καπιταλιστικά κράτη, συμμαχίες μονιμότερες ή προσωρινές.
Ο ανταγωνισμός αυτός είναι αδυσώπητος. Κυριαρχούν οι ισχυρότεροι μονοπωλιακοί όμιλοι, τα πιο ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, αλλά στο «χορό» των συμφερόντων συμμετέχουν αστικές τάξεις και κράτη που δεν κατέχουν ηγετική αλλά ενδιάμεση θέση στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, όπως π.χ. η Ελλάδα. Πολλές φορές οι αστικές τάξεις αυτών των κρατών και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι εκπληρώνουν αποστολές δυσανάλογες με την οικονομική και στρατιωτική τους δύναμη, μέσα από την πρόσδεση σε ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, σε στενή σχέση με τις ΗΠΑ ή άλλο ιμπεριαλιστικό μπλοκ κι αυτό δεν χωρά καμία υποτίμηση.
Το παραπέρα σάπισμα του καπιταλισμού που εκδηλώθηκε (και) με την οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας, η ασθενική καπιταλιστική ανάπτυξη αυτήν την περίοδο, σε συνδυασμό με πιθανή εκδήλωση νέας κρίσης, αποτελούν βάση όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Αυτή η προοπτική, σε περιβάλλον αυξημένων τεχνολογικών δυνατοτήτων π.χ. στον ενεργειακό τομέα, που ανοίγουν νέα πεδία αναμέτρησης, σε συνθήκες σύγχρονων πυρηνικών και συμβατικών οπλικών συστημάτων, αποκτά εκρηκτικά χαρακτηριστικά.
Ολα αυτά επιβάλλεται να συνυπολογίζονται. Η «φορτούνα» που επικρατεί στο ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν είναι προσωρινή, είναι μόνιμη και οι συμβιβασμοί στη μια ή την άλλη περίπτωση μπορεί να αμβλύνουν την ένταση σε μια θερμή εστία αλλά την ίδια ώρα τροφοδοτούν άλλες στο πλαίσιο ενός φαύλου κύκλου που επεκτείνεται και θα προκαλεί νέες συγκρούσεις.

Πολύ επικίνδυνη η εμπλοκή της Ελλάδας

Οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, ως πολιτικο-στρατιωτικός βραχίονας, και η ΕΕ, ως διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση, ευθύνονται για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους π.χ. στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Συρία, στη Λιβύη κ.α. Προωθούν τα δικά τους σχέδια σε όλη την υδρόγειο και ανοίγουν δρόμους στα αμερικανικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια, σημαδεύουν στρατηγικής σημασίας περιοχές εν μέσω αντιθέσεων και ανταγωνισμών. Σε αυτήν την πορεία εκτελούνται συμφωνίες δισεκατομμυρίων δολαρίων με τη Ρωσία και την Κίνα αλλά παράλληλα τα αντιτιθέμενα συμφέροντα διασταυρώνονται σε μια πολύ επικίνδυνη κούρσα οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών αντιπαραθέσεων.
Οι βασικοί «παίχτες» δεν είναι μόνοι τους. Ο καθένας έχει τους δικούς του συμμάχους, σταθερούς ή ασταθείς, αλλά ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας αυτών των συμμαχιών τονίζει πως είναι πολιτικός κυνισμός και εμπαιγμός κατά των λαών η αναζήτηση «οάσεων» ειρήνης, σταθερότητας, ασφάλειας μέσα σε αυτές τις λυκοσυμμαχίες.
ΣΥΡΙΑ χιλιάδες πρόσφυγες

🔺 Τα παραδείγματα είναι πολλά, η επικαιρότητα τα φωτίζει και επιβεβαιώνει την ανάλυση του ΚΚΕ 🔻🔻

◾ Πρώτο. Στη Συρία (πριν από το 2011) εκδηλώθηκε ανταγωνισμός για τους ενεργειακούς αγωγούς και στη συνέχεια εξαπολύθηκε ιμπεριαλιστικός πόλεμος για τον έλεγχο της χώρας. Με πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ, ισχυρά κράτη της ΕΕ, τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία κ.ά. στήθηκε η μηχανή των τζιχαντιστών και επιδιώχθηκε το ξήλωμα του Προέδρου Ασαντ που στηρίχθηκε στη Ρωσία και το Ιράν. Ο πόλεμος πέρασε από πολλές φάσεις και με την ήττα των τζιχαντιστών πέρασε σε νέα φάση η αντιπαράθεση για το διαμελισμό της χώρας, πράγμα που διαπιστώνεται και με την προχτεσινή εισβολή τουρκικών δυνάμεων στη Βόρεια Συρία, εκεί όπου κυριαρχεί ο κουρδικός πληθυσμός.
Η κουρδική ηγεσία δέθηκε με τις ΗΠΑ, εξασφάλισε οπλισμό και προώθησε σχέδιο αυτονόμησης, αλλά αυτό πυροδότησε την αντιπαράθεση με την Τουρκία, που έχει τις δικές της επιδιώξεις για τον έλεγχο της περιοχής και την αποτροπή συνένωσης του κουρδικού πληθυσμού των γειτονικών κρατών.
Η τουρκική αστική τάξη δεν αρκέστηκε στις δύο επιχειρήσεις, στην «Ασπίδα του Ευφράτη» το 2016 και τον «Κλάδο Ελιάς» το 2018, με τις οποίες ελέγχει ήδη το 10% του συριακού εδάφους, αλλά προχώρησε σε τρίτη επιχείρηση («Πηγή της Ειρήνης») για να αλλάξει τα σύνορα, στο όνομα της δημιουργίας «ζώνης ασφαλείας», με την έγκριση των ΗΠΑ και την ανοχή της Ρωσίας.
Αυτή η επιλογή κυριάρχησε μέσα από τις αντιθέσεις που εκδηλώνονται στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα και στις διαπραγματεύσεις – παζάρια των αστικών τάξεων και των πολιτικών τους εκπροσώπων για την τύχη της Συρίας και της περιοχής. Ο κουρδικός πληθυσμός, όπως συμβαίνει συνήθως, βρέθηκε στη μέση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών αφού στην πράξη επιβεβαιώθηκε ο κανόνας πως τα ιμπεριαλιστικά μπλοκ κοιτάζουν τα δικά τους συμφέροντα, «δεν πιάνονται φίλοι», είναι αντίπαλοι των λαών. Οι ανακοινώσεις της ΕΕ και κρατών – μελών, αλλά και δηλώσεις Αμερικανών παραγόντων, για την επίθεση της Τουρκίας, επαναλαμβάνουν γνωστά υποκριτικά σλόγκαν και δεν μπορούν να διαγράψουν πως όλη την προηγούμενη περίοδο έβαλαν το χέρι τους στη δημιουργία της σημερινής οδυνηρής κατάστασης.
◾ Δεύτερο. Η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβερνητική θέση ή την αντιπολίτευση αναμασούν τους ίδιους διάτρητους ισχυρισμούς για το ρόλο της Τουρκίας. Η ανάλυση και η πολιτική τους πρακτική υποβαθμίζουν ή αποσιωπούν τις αντιθέσεις των αστικών τάξεων και προσπερνούν τους ανταγωνισμούς, παρουσιάζουν τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις σαν σωτήρες. Η ανάλυσή τους διαψεύδεται από τις εξελίξεις και εκτίθενται, ειδικά όταν η κατάσταση οξύνεται όπως σήμερα. Γιατί στην πράξη αποδεικνύεται πως η Τουρκία δεν κλιμακώνει την επιθετικότητά της για «εσωτερική κατανάλωση», ούτε ακολουθεί «λάθος πολιτική», ή είναι «απομονωμένη», όπως υποστηρίζουν τα αστικά κόμματα.
Η Τουρκία, ως ισχυρή ΝΑΤΟική δύναμη, έχει επιθετικούς στόχους. Προχωρά στην πράξη τη διχοτόμηση της Κύπρου, διεκδικεί στο Αιγαίο, απειλεί, πιέζει για συνδιαχείριση και διαμορφώνονται όροι ακόμα και για θερμό επεισόδιο. Την ίδια ώρα επεκτείνεται στη Συρία, παρεμβαίνει στο Ιράκ και τη Λιβύη, δημιουργεί στρατιωτικές βάσεις στο Κατάρ, στη Σομαλία κ.α.
Ολα για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και την αναβάθμιση της θέσης της στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Συνεπώς η κενολογία της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται σε αδιέξοδο και καταφεύγουν στην απολογητική περί του «Διεθνούς Δικαίου» καλλιεργώντας ψεύτικες και πάλι προσδοκίες, αφού αυτό αγνοείται ή χρησιμοποιείται καταπώς εξυπηρετεί τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
◾ Τρίτο. Η ελληνική αστική τάξη παρεμβαίνει κι αυτή στη γραμμή της γεωστρατηγικής αναβάθμισης. Η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ καθώς και όλα τα άλλα κόμματα των μονοπωλίων, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στηρίζουν την εμπλοκή της χώρας πιο βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις. Οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συμμετέχουν σε 12 αποστολές στο εξωτερικό, από τον Ινδικό Ωκεανό, το Αφγανιστάν, μέχρι τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Η εμπλοκή της αστικής τάξης και των κομμάτων της ενισχύεται μέσα από τον «Στρατηγικό Διάλογο» με τους Αμερικανούς που άνοιξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και συνεχίζει η κυβέρνηση ΝΔ σήμερα, με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα μεταξύ των άλλων την πρόσφατη ανανέωση και επέκταση της «Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» Ελλάδας – ΗΠΑ.
Ο χαρακτηρισμός «Αμυντική» είναι παραπειστικός και αποσκοπεί να αποκρύψει πως στη Σούδα, στη Λάρισα, στο Στεφανοβίκειο, στην Αλεξανδρούπολη, στο Ακτιο και σε άλλες ευρω-ατλαντικές «φωλιές» δημιουργείται μια ισχυρή πολεμική υποδομή, ένα τόξο οπλικών συστημάτων και εγκαταστάσεων που συνδέονται με παρόμοιες σε άλλες χώρες και είναι στην υπηρεσία των πολιτικοστρατιωτικών σχεδίων των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία, με μεγάλους κινδύνους για το λαό μας.
Οι κίνδυνοι αυτοί εντείνονται από τις αναβαθμισμένες σχέσεις της χώρας με το Ισραήλ που δολοφονεί τον Παλαιστινιακό λαό και απειλεί με πόλεμο το Ιράν ή ακόμα τις σχέσεις με την Αίγυπτο που συμμετέχει στη στρατιωτική συμμαχία με τη Σαουδική Αραβία κατά του λαού της Υεμένης, στις επιχειρήσεις στη Λιβύη και τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Μητσοτάκης «πίνουν νερό» στο όνομα του κ. Νετανιάχου και του κ. Σίσι… με φόντο τα χαμόγελα των Αμερικανών.
Οι ευθύνες των αστικών δυνάμεων είναι τεράστιες. Η πολιτική τους ευνοεί τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους στην περιοχή, με διεθνούς εμβέλειας επιδράσεις, και στο έδαφος αυτό ξεπερνούν κάθε όριο προκλητικότητας οι ισχυρισμοί πως το βάθεμα της σχέσης της Ελλάδας με τους φονικούς ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, που μετράνε εκατοντάδες εγκλήματα, πολέμους και επεμβάσεις, μπορεί να εξασφαλίσει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή, την ασφάλεια του λαού μας και των άλλων λαών.

🚩 Ελπιδοφόρα η πάλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ

Στις συνθήκες αυτές η πάλη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και των αγωνιστικών μαζικών οργανώσεων ανοίγει νέους δρόμους στην επικοινωνία με εργατικές, λαϊκές δυνάμεις, με νέους και νέες κι αυτό αποδεικνύουν και οι πρόσφατες κινητοποιήσεις κατά της επίσκεψης Πομπέο και της Ελληνοαμερικανικής Συμφωνίας για τις βάσεις. Η πείρα αυτή είναι πολύτιμη και μπορεί να αξιοποιηθεί στους νέους αγώνες, στην αντιπαράθεση με την αντιλαϊκή πολιτική και το σύστημα, σε όλα τα μέτωπα.

Ο αντίπαλος κάνει τη δουλειά του, επιτίθεται στο ΚΚΕ, καταφεύγει στον αντικομμουνισμό, αλλά η σχεδιασμένη ιδεολογικοπολιτική δουλειά, η ουσιαστική ενημέρωση των λαϊκών δυνάμεων και της νεολαίας και η συμμετοχή τους στη δράση θα δίνουν νέα εφόδια για την αναμέτρηση με τις δυσκολίες και θα ξεπερνιούνται εμπόδια. Μέσα σ’ αυτήν την πορεία θα μπαίνουν γερές βάσεις για το δυνάμωμα του αντιμονοπωλιακού – αντικαπιταλιστικού αγώνα και τη μαζική κατανόηση της αναγκαιότητας ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για τη νέα σοσιαλιστική κοινωνία. Γιατί αυτή είναι η απάντηση κατά των ιμπεριαλιστικών πολέμων, της εκμετάλλευσης και της φτώχειας και ο αγώνας που δίνει το ΚΚΕ είναι μια μεγάλη διεθνιστική συμβολή για την ενίσχυση της πάλης των λαών.

           Του Γιώργου ΜΑΡΙΝΟΥ
Μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Ανάπτυξη – οδοστρωτήρας σε “ό,τι εμποδίζει την επιχειρηματικότητα”…

Ο Μητσοτάκης στην προεκλογική περίοδο σε μια συνάντηση που είχε με επιχειρηματίες μπροστά στις κάμερες είχε πει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα σαρώσει ως οδοστρωτήρας οτιδήποτε εμποδίζει την επιχειρηματικότητα. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές η κυβέρνηση κάνει πράξη τα λόγια του πρωθυπουργού με το αναπτυξιακό – πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε την Πέμπτη 10/10 στη βουλή. Μιλάμε πραγματικά για ένα νομοσχέδιο – οδοστρωτήρα. Οδοστρωτήρα εργασιακών δικαιωμάτων και συνδικαλιστικών ελευθεριών γιατί όπως αποδεικνύεται αυτά θεωρούν στην κυβέρνηση εμπόδια στην επιχειρηματικότητα.
Εμπόδιο οι κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, εμπόδιο η μονομερής προσφυγή στον ΟΜΕΔ, εμπόδιο οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, εμπόδιο το σωματείο, εμπόδιο η απεργία. Όλα αυτά τα εμπόδια επιδιώκει να σαρώσει ο οδοστρωτήρας της ΝΔ με στόχο την ανάπτυξη! Η ανάπτυξη τους, δηλαδή, περνά μέσα:
  • -Από την περαιτέρω μείωση του μέσου μισθού που θα έρθει ως συνέπεια της ουσιαστικής κατάργησης των κλαδικών ΣΣΕ με τις ρήτρες εξαίρεσης που θεσπίζονται
  • -Από την ακόμα πιο δύσκολη υπογραφή οποιασδήποτε ΣΣΕ αφού πέρα από την κατάργηση της μονομερούς προσφυγής στον ΟΜΕΔ το νομοσχέδιο προβλέπει ότι κάθε ΣΣΕ θα πρέπει να έχει την τελική έγκριση του υπουργού καταργώντας στην πράξη τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις
  • -Από την επιβολή σιγής νεκροταφείου μέσα στους χώρους δουλειάς αφού η παράδοση του ηλεκτρονικού μητρώου των σωματείων στο υπουργείο, άρα και στην εργοδοσία, διευρύνει το φόβο του εργαζόμενου να οργανωθεί στο σωματείο του
  • -Από την ακόμα πιο δύσκολη και ελεγχόμενη διαδικασία προκήρυξης μιας απεργίας, αφού πέρα από το 50%+1 που θέσπισε ο ΣΥΡΙΖΑ και διατηρεί τώρα η ΝΔ στο νομοσχέδιο – οδοστρωτήρα, προβλέπεται η ηλεκτρονική ψηφοφορία με στόχο αφενός την αποδυνάμωση συλλογικών διαδικασιών όπως η Γενική Συνέλευση του συνδικάτου, αφετέρου τον έλεγχο της ψηφοφορίας, αφού η ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν εξασφαλίζει ούτε τη μυστικότητα της ψήφου ούτε το ανεμπόδιστο της ψήφου.
Ο αναπτυξιακός νόμος πέρα από τις αντεργατικές διατάξεις προβλέπει μια σειρά μέτρων χρηματοδότησης των επιχειρήσεων με ζεστό κρατικό χρήμα, «διευκολύνσεων» για την απόκρυψη «μαύρου χρήματος» (πώς αλλιώς μπορεί να εκληφθεί η πρόβλεψή του ότι δεν υποχρεούνται να ονομαστικοποιήσουν τις μετοχές τους οι ιδιοκτήτες ΜΜΕ;) αλλά και fast track διαδικασίες για άρση αρχαιολογικών «εμποδίων», για αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων χωρίς έλεγχο του κράτους κ.α.
Το νομοσχέδιο αυτό αποδεικνύει και στον πλέον δύσπιστο τι σημαίνει για τους κυβερνώντες και το κεφάλαιο ο όρος «ανάπτυξη». Σημαίνει προνόμια για τη μεγαλοεργοδοσία και το κεφάλαιο και κατάργηση κάθε έννοιας, ακόμα και στοιχειώδους, προστασίας των εργαζόμενων. Μιλάμε, δηλαδή, για μια ανάπτυξη που θα πατήσει πάνω στον εργασιακό μεσαίωνα που έχει επιβληθεί και στους μισθούς πείνας. Προετοιμάζουν ένα μέλλον ζοφερό για τους πολλούς, για αυτούς δηλαδή που παράγουν τον πλούτο, τους εργαζόμενους, κι ένα μέλλον φωτεινό για τους λίγους, για αυτούς που καρπώνονται αυτόν τον πλούτο, τους εργοδότες. Οι πολλοί, οι εργαζόμενοι, που όχι απλά δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από αυτή την ανάπτυξη αλλά αντίθετα ετοιμαζόμαστε να μετρήσουμε πόσα ακόμα θα χάσουμε οφείλουμε να αποτρέψουμε τη νέα σφαγή που μας ετοιμάζουν.
Δεν πρέπει να περάσει αυτό το νομοσχέδιο! Οι 2 απεργίες κόντρα σε κυβέρνηση, εργοδοσία, ΜΜΕ και συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ ήταν επιτυχημένες και αφήνουν παρακαταθήκη για το μέλλον. Τις επόμενες μέρες οι εργαζόμενοι πρέπει με τη συμμετοχή μας στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ στις 17ης Οκτώβρη αλλά και στις νέες απεργιακές κινητοποιήσεις που θα προετοιμάσουν τα συνδικάτα οφείλουμε να τους αναγκάσουμε να βάλουν στην εξίσωση της ανάπτυξής τους τα συμφέροντα των πολλών, των εργαζόμενων. Ήρθε η ώρα να βγούμε στην αντεπίθεση. Να διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν.

Η Απελευθέρωση της Αθήνας



12 Οκτώβρη 1944, η μεγάλη συγκέντρωση για την Απελευθέρωση της Αθήνας, στο Σύνταγμα
12 Οκτώβρη 1944, η μεγάλη συγκέντρωση για την Απελευθέρωση της Αθήνας, στο Σύνταγμα
«Νάτες και πάλι οι σημαίες της Καισαριανής
νάτες οι γειτονιές κατηφορίζοντας
(...) βήματα, βήματα, βήματα σαν τις σάλπιγγες της δικαιοσύνης
βήματα σαν τα τύμπανα της ελπίδας
είμαστε πολλοί, είμαστε όλοι
βήματα που βαδίζουν σίγουρα στο μέλλον.
Ο ήλιος είναι το ζήτω του λαού καρφωμένο στο διάστημα
οι τζαμαρίες αντιγράφουν την παρέλαση
ετούτες οι φωνές θα μείνουν τυπωμένες στην πρόσοψη της ιστορίας
Ενας δεν έχει χέρια
του φυτρώνουν φτερά
Ενας πηδάει τη μάντρα
τα λεωφορεία σταμάτησαν μπρος σ' ένα τείχος από ζήτω
τρέχουνε τα καρότσια των ανάπηρων στριμωγμένα απ' τα ζήτω
η ευτυχία λοιπόν δεν είναι παραμύθι.
Περπατάτε!».
(Γιάννης Ρίτσος, «Οι γειτονιές του κόσμου»)
***
12 του Οκτώβρη 1944. Οι Γερμανοί δεν έχουν προλάβει ακόμα να εκκενώσουν την πόλη κι ο λαός της πρωτεύουσας, από τις συνοικίες, τα εργοστάσια, τα σχολεία, τα υπουργεία, τα καταστήματα ξεχύνεται στους αθηναϊκούς δρόμους ζητωκραυγάζοντας για την απελευθέρωσή του.
Κύματα κύματα η λαοθάλασσα πλημμυρίζει την πλατεία Συντάγματος, τις οδούς Πανεπιστημίου, Σταδίου, Ακαδημίας, το Ζάππειο, την πλατεία Ομονοίας. Σε λίγες ώρες τα πάντα σημαιοστολίστηκαν με γαλανόλευκες και κόκκινες σημαίες. Τεράστια πανό του ΕΑΜ και του ΚΚΕ υψώθηκαν και τα συνθήματα για μια νέα Ελλάδα, λαοκρατική, περνούν σε όλα τα χείλη.

Νέοι σκαρφαλωμένοι σ' ένα τραμ πανηγυρίζουν
Νέοι σκαρφαλωμένοι σ' ένα τραμ πανηγυρίζουν
Οι 1.264 μέρες σκλαβιάς στο φασισμό είχαν πια τελειώσει, οι μαχητές του ΕΛΑΣ κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία, για να υψώσουν στη θέση της την ελληνική.
***
Συγκλονιστικά τα ρεπορτάζ για τις προηγούμενες μέρες, όπως καταγράφηκαν στην πρώτη έκδοση του «Ριζοσπάστη» που κυκλοφόρησε το ξημέρωμα της 12ης του Οκτώβρη χωρίς να έχει ακόμα την είδηση για την Απελευθέρωση. Εχει, όμως, το τι συνέβαινε ήδη στις γειτονιές. Κι αυτή η καταγραφή έχει ιδιαίτερη αξία για την ερμηνεία των γεγονότων που ακολούθησαν και που στέρησαν, τελικά, απ' το λαό τη λευτεριά για την οποία τόσο πολύ είχε ματώσει.
Ο ΕΛΑΣ στον Περισσό
«Στις 5 το απόγευμα της Κυριακής (8 του Οκτώβρη) αφού ξεκαθαρίσανε τους ταγματαλήτες από το οχυρό της δεξαμενής της Ούλεν, ύστερα από πεντάωρη σκληρή μάχη, τα ένδοξα παλληκάρια του ΕΛΑΣ μας, νικηφόρα, πάνοπλα με βαρύ και ελαφρύ οπλισμό, παρέλασαν στην κεντρική λεωφόρο και την Πλατεία της Εκκλησίας. Μέσα σε ζητωκραυγές του ενθουσιασμένου κόσμου που μαζεύτηκε απ' όλο τον Περισσό και από τους γύρω συνοικισμούς με σημαιούλες στο πέτο, για να παρακολουθήση με θαυμασμό και βαθειά συγκίνηση την παρέλαση. Γυναίκες και κορίτσια φορτωμένα με άνθη τραγουδώντας τον Εθνικό ύμνο έραναν τις πάνοπλες διμοιρίες του νικηφόρου Στρατού μας».
Στο Πολύγωνο
«Μοναδικός ήταν ο ενθουσιασμός του λαού στη μεγάλη συγκέντρωση που έγινε την Κυριακή το απόγευμα στη Σχολή Ευελπίδων, ύστερ' απ' το διώξιμο των Προδοτών και την κατάληψή της από τον ΕΛΑΣ. Υψώθηκε η σημαία στη Σχολή ενώ τα πλήθη χειροκροτούσαν. Ακολούθησε παρέλαση των τμημάτων ΕΛΑΣ, ΕΑΜ, ΕΠΟΝ και χιλιάδων διαδηλωτών. Στην πλατεία μίλησαν ομιλητές αντιπρόσωποι του ΕΛΑΣ, ΕΑΜ, Ε.Α., ΕΠΟΝ. Ολα τα σπίτια των γύρω συνοικιών σημαιοστολίστηκαν».
Στο Περιστέρι

Πλημμυρισμένη η οδός Σταδίου
Πλημμυρισμένη η οδός Σταδίου
«Το πρωί της Κυριακής έγιναν και στο Περιστέρι εκδηλώσεις της Λαϊκής Επιτροπής, γιορτές για την απελευθέρωση των Ορυχείων, την αγωνιζόμενη γυναίκα με ομιλήτρια μια γυναίκα. Μίλησε ο γραμματέας της Αχτίδας και άλλοι ομιλητές που χειροκροτήθηκαν».
Στο Πανεπιστήμιο
«Τη Δευτέρα στις 9.30, πάνω από 300 φοιτητές και σπουδαστές μαζεύτηκαν στην αίθουσα της Φιλοσοφικής Σχολής για να γιορτάσουν μια μεγάλη νίκη τους: Το άνοιγμα του Πανεπιστημίου μας. Στον τοίχο τα συνθήματα "Ανοιχτά Σχολειά", "Ζωή, χαρά και μόρφωση" κλείνουν τους αδιάκοπους αγώνες της φοιτητικής μας νειότης στα 3 χρόνια της σκλαβιάς. Μέσα σε θερμές εκδηλώσεις, οι πρώτοι ομιλητές ανοίγουν τη Συνέλευση της Κεντρικής Πανσπουδαστικής Επιτροπής Ανωτάτων Σχολών, βροντοφωνούν τη θέληση όλου του σπουδαστικού κόσμου να γιορτάσει τη λευτεριά της Αθήνας μέσα στ' ανοιχτά ιδρύματά του. Απ' το ίδιο βήμα μίλησε ο κ. Χόνδρος, ο κ. Μελάς και η Συνέλευση έκλεισε με τη θερμή ομιλία του Πρύτανη του Πολυτεχνείου κ. Κιτσίκη, που τόνισε πως η Ελληνική Νεολαία βρήκε για πρώτη φορά την ψυχή της και το δρόμο της μέσα στους ηρωικούς της αγώνες».
Ο τηλεβόας
«Το φώναζε ο τηλεβόας. "Να καθαρίσουμε τις γειτονιές, να ετοιμάσουμε το στόλισμά τους για τη μεγάλη μέρα της απελευθέρωσης". Χαρούμενο μελίσσι ευτυχίας ξεχύθηκε αμέσως ο κόσμος στη δουλιά. Απ' την Καισαριανή και τη Νέα Ελβετία ως τα Λιόσια και το Περιστέρι βγήκαν οι νοικοκυράδες ν' ασπρίσουν τα σπίτια τους, τ' αητόπουλα ρίχτηκαν να καθαρίσουν τους δρόμους απ' τις πέτρες, χαρούμενες φωνές και γέλια ακούγονται από παντού. Ο λαός της Αθήνας ετοιμάζεται να γιορτάσει όπως της αξίζει τη μέρα της λευτεριάς, να κάνει την πιο λαμπρή υποδοχή στους ελευθερωτές του, τον αδάμαστο ΕΛΑΣ και τους Συμμάχους».
***

Αντάρτες του ΕΛΑΣ στην Καισαριανή
Αντάρτες του ΕΛΑΣ στην Καισαριανή
Ολα ήταν έτοιμα, λοιπόν. Και μάλιστα κάτι παραπάνω από έτοιμα.
Ο ΕΛΑΣ είχε ήδη έτοιμο σχέδιο κατάληψης του Λεκανοπεδίου της Αττικής. Σχετικά με αυτό το σχέδιο υπάρχει στο Αρχείο του ΚΚΕ η έκθεση του επιτελικού αξιωματικού του ΕΛΑΣ, υπεύθυνου του ΙΙΙ Γραφείου του Γενικού Στρατηγείου, ταγματάρχη Θεόδωρου Μακρίδη (Εκτορας) [Εγγραφο 68490. Εκθεση του Ξ.Ι.Φ./30 (Θ. Μακρίδη) για τη δράση του ΕΛΑΣ την περίοδο 1940-1944 (συνολικά καταλαμβάνει 138 δακτυλογραφημένες σελίδες)].
Το σχέδιο συντάχτηκε αρχικά τον Σεπτέμβρη - Οκτώβρη 1943 και τροποποιήθηκε τον Μάρτη ή τον Απρίλη του 1944 και σε συνέχεια τον Αύγουστο του 1944.
«Απέβλεπεν κατ' αρχήν: 1) Εις την κατάληψιν των μεμονωμένων αστυνομικών τμημάτων και σταθμών χωροφυλακής. 2) Εις τον αποκλεισμόν ή εις την επιτήρησιν των επικέντρων επισωρεύσεως των αντιπάλων δυνάμεων, ως κρινομένης της εξουδετερώσεως ή καταλήψεώς των ακατορθώτου με τας δυνάμεις του Α' Σ.Σ.».
Το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε...
Στο μεταξύ, μια σειρά χώροι στο κέντρο της Αθήνας, που άφησαν οι Γερμανοί φεύγοντας, καταλαμβάνονταν από χωροφύλακες και άλλους συνεργάτες των Γερμανών, που συνέρρεαν στην Αθήνα από την ύπαιθρο. Καταλήφθηκαν τα ξενοδοχεία γύρω από την Ομόνοια «Μητρόπολις», «Ερμής», «Πάνθεον» κ.ά. Στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη κλείστηκαν οι χωροφύλακες και από την Ομόνοια έως την πλατεία Συντάγματος εγκαταστάθηκαν οι βρετανικές υπηρεσίες, ενώ σε ολόκληρο το συγκεκριμένο χώρο κυκλοφορούσαν οι Μπουραντάδες και οι Χίτες, προκαλώντας τον ΕΑΜικό κόσμο.

Μπροστά από την παλιά Βουλή, στη Σταδίου, περνάει μια μεγάλη πορεία εργατών της ΠΑΟΥΕΡ και δίπλα τους με τα καπελάκια οι τραμβαγέρηδες. Στο τοιχάκι του περιβόλου διακρίνονται συνθήματα του ΚΚΕ. ΕΑΜ - ΚΟΑ
Μπροστά από την παλιά Βουλή, στη Σταδίου, περνάει μια μεγάλη πορεία εργατών της ΠΑΟΥΕΡ και δίπλα τους με τα καπελάκια οι τραμβαγέρηδες. Στο τοιχάκι του περιβόλου διακρίνονται συνθήματα του ΚΚΕ. ΕΑΜ - ΚΟΑ
Τα δεδομένα για την εποχή μαρτυρούν πως αυτό το διάστημα μόνος του ο ΕΛΑΣ Αθήνας και Πειραιά μπορούσε, αν έπαιρνε εντολή, να καταλάβει σε μια ώρα το κέντρο και όλη την Αθήνα. Τέτοια εντολή, όπως είναι γνωστό, δεν υπήρξε, ενώ κλιμάκιο της κυβέρνησης Παπανδρέου (Γ. Ζέβγος, Θεμ. Τσάτσος και Φιλ. Μανουηλίδης) ήδη βρισκόταν στην Αθήνα, όπου στις 13 Οκτώβρη 1944 συμμετείχε στη δοξολογία που έγινε στη Μητρόπολη.

Τα θρυλικά χωνιά
Τα θρυλικά χωνιά

Ποτάμια λαού γιορτάζουν την Απελευθέρωση
Ποτάμια λαού γιορτάζουν την Απελευθέρωση

Λ.

Βιολόγοι φτιάχνουν ένα απρόσβλητο από ιούς βακτήριο


Χρήσιμο σε φαρμακευτικές εταιρείες και βιομηχανίες τροφίμων, ενώ δεν λείπουν και σκέψεις για εφαρμογή της τεχνολογίας αυτής στο μέλλον και στον άνθρωπο



Ενας ιός προσγειώνεται πάνω σε ένα κύτταρο, όπως μια αράχνη προσγειώνεται πάνω σε μπαλόνι χίλιες φορές μεγαλύτερο απ' αυτήν. Εχει έξι πόδια απλωμένα κάτω από ένα σώμα, που μοιάζει σαν σύριγγα με μια ογκώδη κεφαλή από πάνω. Το θήραμα είναι ένα βακτήριο Escherichia coli και ο κυνηγός ένας βακτηριοφάγος ιός, που ονομάζεται λάμδα. Εχοντας βρει το θύμα του, ο λάμδα κάνει αυτό που τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων ιών έχουν κάνει αμέτρητες φορές από τότε που εμφανίστηκε ζωή στη Γη: Προσδένεται στην κυτταρική μεμβράνη με τα πόδια του, προσαρμόζει το τμήμα του, που μοιάζει με σύριγγα, σε έναν πόρο της και συσπειρώνεται, εισάγοντας το DNA του μέσα στο κύτταρο.
Το DNA περιέχει οδηγίες για την κατασκευή περισσότερων ιών και αυτή είναι ουσιαστικά η λειτουργία του ιού: Λειτουργεί ως κάψουλα που περιέχει τα σχέδια για την κατασκευή περισσότερων αντιγράφων του εαυτού του. Οι ιοί δεν έχουν τους μοριακούς μηχανισμούς για να φτιάχνουν νέα πράγματα. Γι' αυτό εισβάλλουν σε κύτταρα και πραγματοποιούν «αεροπειρατεία» του κυτταρικού εξοπλισμού, χρησιμοποιώντας τον για να κάνουν αντίγραφά τους, μέχρι να γίνουν τόσο πολλοί, που το κύτταρο να σκάσει και οι νέοι ιοί να διαχυθούν μολύνοντας κι άλλα κύτταρα. Οι ιοί μπορούν να κάνουν όλα αυτά επειδή όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, από τους ρινόκερους των αφρικανικών πεδιάδων, έως τους ...ρινοϊούς που μας προκαλούν συνάχι, χρησιμοποιούν το ίδιο σύστημα κωδικοποίησης, που βασίζεται στα νουκλεϊνικά οξέα. Εισάγοντας τέτοιον κώδικα μέσα στο κύτταρο, αυτό αρχίζει να χρησιμοποιεί τις οδηγίες του για να κατασκευάσει τις σχετικές πρωτεΐνες.
rE. coli - 57
Ομως τώρα ο λάμδα συναντά ένα άλλο, καινοφανές κύτταρο E. coli. Ο ιός ακολουθεί τη γνωστή διαδικασία, αλλά ο κυτταρικός μηχανισμός δεν αντιδρά στο DNA του. Αυτό οφείλεται στο ότι το βακτήριο χρησιμοποιεί ένα «λειτουργικό σύστημα» βασισμένο στο DNA, που δεν υπήρξε ποτέ πριν στη Γη και ο κώδικας του ιού είναι ασύμβατος με αυτό, το ίδιο όπως ασύμβατος και καταδικασμένος είναι ένας ιός των Windows μέσα σε υπολογιστή με Linux. Σύμφωνα με τους κατασκευαστές του τροποποιημένου βακτηρίου, η ίδια τύχη περιμένει και οποιονδήποτε άλλον ιό του επιτεθεί. Το όνομα του τροποποιημένου βακτηρίου: rE. coli - 57.
Το rE. coli - 57 κατασκευάζεται σε εργαστήριο της ιατρικής σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ στις ΗΠΑ, από επιστημονική ομάδα με επικεφαλής την Νίλι Οστροφ. Πρόκειται για το πιο πολύπλοκο έργο γενετικής τροποποίησης στην ιστορία και είναι το αντικείμενο θεωρητικής εργασίας του γενετιστή Τζορτζ Τσερτς, που δημοσιεύτηκε το 2016, προσδιορίζοντας 148.955 απαραίτητες αλλαγές στο γονιδίωμα του E. coli, ώστε αυτό να γίνει απρόσβλητο από ιούς. Η ομάδα της Οστροφ έχει πραγματοποιήσει το 63% των τροποποιήσεων και τα μικρόβια συνεχίζουν να ζουν και να ευημερούν. Οι ερευνητές θεωρούν ότι δεν θα αργήσει η ώρα που όλες οι απαραίτητες αλλαγές θα έχουν γίνει και το rE. coli - 57 θα μπορεί να δοκιμαστεί απέναντι σε πλειάδα διαφορετικών ιών.
Εκτυπωτές DNA
Η πραγματοποίηση τόσο πολλών αλλαγών στο γονιδίωμα ενός κυττάρου είναι δύσκολη υπόθεση, γι' αυτό οι ερευνητές σκέφτηκαν να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα εξαρχής σύνθεσης των τμημάτων DNA που χρειάζονταν. Σήμερα υπάρχουν εταιρείες σύνθεσης DNA, που χρησιμοποιούν εκτυπωτές με λειτουργία παρόμοια με των εκτυπωτών έγχυσης μελάνης (inkjet) και οι οποίοι μπορούν να κατασκευάσουν πιστά στα σχέδια, που θα τους δοθούν, τμήματα DNA μεγέθους 4.000 γενετικών γραμμάτων. Οι ερευνητές σχεδιάζουν τον κατάλληλο γενετικό κώδικα σε υπολογιστή και μετά παίρνουν έτοιμα τα τμήματα DNA, με τα οποία θα αντικαταστήσουν άλλα τμήματα στα κύτταρα των οργανισμών που μελετούν. Μάλιστα, η Οστροφ αντικατέστησε στο rE. coli - 57 και ένα πρόσθετο γονίδιο, για να το κάνει εξαρτημένο από ένα συνθετικό μη φυσικό αμινοξύ στην τροφή του, ώστε να πεθάνει αν τύχει και διαρρεύσει στο περιβάλλον.
Οι ιοί είναι εξαιρετικά διαδεδομένοι. Περίπου 800 εκατομμύρια απ' αυτούς καλύπτουν κατά μέσο όρο κάθε τετραγωνικό μέτρο της επιφάνειας του πλανήτη. Μας προκαλούν αρρώστιες, αλλά το ενδιαφέρον για την κατασκευή του rE. coli - 57 προέρχεται κυρίως από τα προβλήματα που δημιουργούν οι ιοί στις φαρμακοβιομηχανίες και στις βιομηχανίες τροφίμων, που χρησιμοποιούν βακτήρια για να παρασκευάσουν φάρμακα, γιαούρτια, τυριά κ.τ.λ. Ολο το υλικό στη γραμμή παραγωγής πρέπει να πεταχτεί στα σκουπίδια όταν τα βακτήρια αυτά μολυνθούν από ιούς και πεθάνουν. Το rE. coli - 57 μπορεί να σημαίνει δισεκατομμύρια δολάρια για τους κατασκευαστές του αν πετύχει. Αυτά όσον αφορά τα κίνητρα. Επιπλέον, σύμφωνα με την Οστροφ, το rE. coli - 57 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή εξωτικών αμινοξέων, πέρα από τα 20 αμινοξέα που υπάρχουν στη φύση και μ' αυτά τα αμινοξέα θα μπορούσαν ίσως να παρασκευαστούν «πρωτεΐνες σχεδιαστή», για να στοχεύσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια και αποτελεσματικότητα ασθένειες όπως το AIDS και ο καρκίνος.
Παραπέρα, το rE. coli - 57 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να κάνει και ανθρώπινα κύτταρα απρόσβλητα από ιούς. Κάτι τέτοιο θα έδινε οριστική λύση στις μολύνσεις από ιούς των ειδικών κυτταρικών σειρών, που χρησιμοποιούνται στην ιατρική έρευνα. Οταν τα χρησιμοποιούμενα κύτταρα μολυνθούν, τότε όλο το πείραμα πρέπει να ξαναγίνει από την αρχή, πράγμα που σημαίνει κόστος και καθυστέρηση. Βεβαίως, ο επαναπρογραμματισμός ανθρώπινων κυττάρων είναι πολύ πιο πολύπλοκος, αφού το ανθρώπινο DNA περιέχει 3,2 δισεκατομμύρια γενετικά «γράμματα», δηλαδή είναι 800 φορές πιο μεγάλο από το DNA του E. coli. Ορισμένοι επιστήμονες μη σχετιζόμενοι με την έρευνα του Χάρβαρντ, αμφιβάλλουν αν τα γενετικώς τροποποιημένα κύτταρα είτε των βακτηρίων είτε των ανθρώπων θα λειτουργούν όπως τα κανονικά κύτταρα, ενώ άλλοι εκφράζουν ανησυχίες ότι η τέτοια τροποποίηση κυττάρων φέρνει λίγο πιο κοντά την κατασκευή ανθρώπων κατά παραγγελία.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Η επιστολή του στρατευμένου που αρνήθηκε να αποδώσει τιμές στον Πομπέο

Κατιούσα Στρατευμένος που υπηρετεί στον Λόχο Φρούρησης και Απόδοσης Τιμών (ΛΦΑΤ), που εδρεύει στ...

TOP READ