Πρώτη φορά ΚΚΕ

 Πρώτη φορά ΚΚΕ

Όπως λέγαμε σε ένα προηγούμενο κείμενο…

Αν τα δημοψηφίσματα μπορούσαν να αλλάξουν την ΕΕ, θα ήταν μονομερής ενέργεια. Κι αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες. Κι όλοι μαζί, ομαδικά, θα είχαμε βγει στην παρανομία, με τόσες κάλπες τον τελευταίο χρόνο.

Κι αν θα μπορούσαν τον κόσμο να άλλαζαν, θα ξαναέβαφαν γαλάζια τη θάλασσα. Και θα είχαμε τόσο κοσμογονικές αλλαγές, που τώρα θα ψάχναμε το επόμενο στάδιο εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας, μετά από τον κομμουνισμό.

(Παρεμπιπτόντως, είναι αρκετά κωμικό να αρνείσαι την εξέλιξη τόσο στην κοινωνία, όσο και στη φύση. Κι είναι αρκετά αντιφατικό που οι κοινωνικοί δαρβινιστές δέχονται στο πρώτο σκέλος μόνο την «ανθρωποφαγία», ότι άνθρωπος έναντι ανθρώπου, ίσον λύκος, αλλά αρνούνται τη διαδοχή των κοινωνικών συστημάτων στην ανθρώπινη ιστορία. Απ’ αυτή την άποψη, ο μεσαιωνικός σκοταδισμός που αρνείται εντελώς κάθε έννοια εξέλιξης, μοιάζει να έχει τουλάχιστον κάποια εσωτερική λογική συνέπεια).

Οι εκλογές λοιπόν είναι εκείνη η περίσταση, όπου μπορείς να ακούσεις άτομα που δεν έχουν ψηφίσει ποτέ στη ζωή τους το Κόμμα, να γκρινιάζουν γιατί αυτό είναι κολλημένο στο 5%. Ή να απαντήσεις σε όσους έμαθαν να παπαγαλίζουν πως το Κκε δε θέλει να κυβερνήσει, ότι πρέπει να το τιμωρήσουν και να το βγάλουν επίτηδες πρώτο κόμμα, για να δούμε τι θα κάνει. Ή να τους λες αυτό που λέει κι ο Πάνος με το σκίτσο του.

Οι εκλογές είναι ευκαιρία για μαζικό άνοιγμα, για να πιάσεις δεκάδες συζητήσεις, χωρίς το σκόπελο άλλων φορών που συναντούσαμε τοίχο στα αυτιά των άλλων. Τώρα όμως ο κόσμος διψάει να μάθει, να λύσει απορίες, ακόμα και τις πιο χαζές ή τις πιο σύνθετες. Σου ανοίγει από μόνος του κουβέντα, όπως ένα παιδί που είναι γεμάτο ερωτήσεις και τις παράγει με ρυθμό πολυβόλου. Ή μπορείς εναλλακτικά να πηγαίνεις πχ ξεκάρφωτος σε μια στάση με ένα σφο και να πιάνετε τη σκηνή, που έχετε προβάρει από πριν: που λες τάδε εγώ το σκέφτηκα. Δεν είμαι ΚΚΕ, εγώ τους κομμουνιστές, ούτε να τους δω δε μπορώ. Αλλά να σου πω κάτι; Μόνο αυτό πέφτει μέσα σε ό,τι μας λέει. Γι’ αυτό σου λέω, Κουκουέ.

Είναι η περίσταση όπου πρέπει να μάθεις να κωδικοποιείς μια πρόταση εξουσίας σε ατάκες, τίτλους και συνθήματα. Αρκεί να μη σου μείνει κουσούρι, όταν θα πρέπει να τα αναλύσεις.

Οι εκλογές μπορούν να σε κάνουν να χαρείς με το ποσοστό του κόμματος ή να μελαγχολήσεις άμα σκεφτείς πόσο μεγαλύτερο θα μπορούσε ή θα έπρεπε να είναι. Αλλά ούτως ή άλλως οι εκλογές από μόνες τους δε λένε τίποτα. Μια σημαντική ενίσχυση μπορεί να εξατμιστεί όσο εύκολα έρχεται, αν δεν ατσαλωθεί με άλλους δεσμούς (προσωπικούς και κινηματικούς) και μείνει μόνο στην απρόσωπη, συγκυριακή επαφή-συνάντηση της κάλπης.

Είναι αφορμή για να δεις πόσο επηρεάζει ένα καλό ή ένα κακό αποτέλεσμα το δικό μας κόσμο, το στενό μας περίγυρο και να καταλάβεις πως οι εκλογές, ως μέσο, κάθε άλλο παρά ξεπερασμένες είναι για τη μέση συνείδηση, ακόμα και των δικών μας ψηφοφόρων. Κάτι που φαίνεται πολλές φορές και στη δική μας καμπανιακή δράση (πχ στις συχνότερες αναρτήσεις της κε του μπλοκ, για να μη βγάζω έξω τη δική μου ουρά).

Οι εκλογές είναι ευκαιρία για τρελό, αστικό πατατάκι, ατάκες, πολιτικές συζητήσεις, για να καλύψεις το έλλειμμα όλης της χρονιάς, που γίνεται μια κουβέντα τη βδομάδα και αν (κι αυτή δεν έχει πάντα δικό μας εκπρόσωπο). Αν και στη διαδρομή μπορεί να μελαγχολήσεις με το πόσο μη πολιτικές είναι οι περισσότερες τοποθετήσεις, με τις άδειες λέξεις, τα κούφια συνθήματα. Αύριο-μπροστά… Και οι δύο τελευταίες (στην κυριολεξία) λέξεις της μόδας. αφήγημα-διακύβευμα. Το διακύβευμα είναι ποιος μπορεί να εφαρμόσει καλύτερα το μνημόνιο, με πιο ήπια προσαρμογή και περισσότερη βαζελίνη, ή ποιος θα έχει το πιο πειστικό αφήγημα για τον κόσμο που διψάει να ακούσει παραμυθάκια.

Παράλληλα όμως είναι ευκαιρία να χορτάσεις τους δικούς μας εκπροσώπους, που συνήθως δεν τους βλέπεις ούτε με κιάλια στα κανάλια, να γκρινιάξεις λίγο με αυτούς που δε σου αρέσουν ή δεν τα λένε όπως θα ήθελες, και στο τέλος να ανέβει το ηθικό σου με την προεκλογική συγκέντρωση, που είναι η πιο μεγάλη απ’ όλες. Η ελπίδα είναι εδώ. Κι ας μην της δίνουμε πάντα φανταχτερό περιτύλιγμα…

Οι εκλογές είναι βαθιά μελαγχολία για όλο αυτό το πανηγυράκι, τους τηλεοπτικούς όρους, τα πλαστικά χαμόγελα, το χαρτομάνι, τα πεταμένα «οράματα» στο χώμα, αλλά κυρίως για τον κόσμο που θα βρεθεί να τα πιστέψει και να τους δώσει την ψήφο του. Είναι η μελαγχολία (και προφανώς δεν είναι τυχαία η τόσο συχνή επανάληψη της λέξης για τους όρους σε αυτό το γήπεδο που γέρνει εναντίον μας) ενώ προσέρχεσαι να ψηφίσεις ή είσαι εκλογικός αντιπρόσωπος και κόβεις φάτσες γύρω σου, πέφτοντας στο μοιραίο λάθος του φυσιογνωμισμού. Αυτός ο κάγκουρας μοιάζει με χρυσαυγίτη… η άλλη κυράτσα, σιγά να μην είναι δική μας… κοκ. Δεν ανταποκρίνονται βλέπεις στα δικά σου στερεότυπα για το πώς πρέπει να είναι και να φαίνεται η γυναίκα του καίσαρα, για να είναι ελπιδοφόρα στην όψη, να έχει γεννηθεί πχ με μούσια, φισεκλίκια, μαύρα, σγουρά μαλλιά, (που) τα ανέμιζε ο αέρας στα ζερβά...

Οι εκλογές είναι τέλος ευκαιρία για «στοιχηματικό» πατατάκι, να κάνεις προβλέψεις, να δεις ποιος θα πέσει πιο κοντά από την παρέα σου. Τι ρε τόσο λίγο μας βάζεις. Και τα λοιπά τα βγάζεις 10%; Σαν πολλά δε σου περισσεύουν;

Οι εκλογές έχουν γίνει συνήθεια που δεν πρέπει να γίνει λατρεία, και έχουν μέσα τους το σπέρμα της ανάθεσης. Μόνο που στην περίπτωση του κόμματος, είναι τόσο πολλά αυτά που πρέπει να ξεπεράσει κανείς για να το ψηφίσει πρώτη φορά, οι προκαταλήψεις και οι φόβοι που πρέπει να νικήσει, ώστε να είναι όντως ένα πρώτο, μικρό βήμα (που δεν πρέπει να μείνει μετέωρο σαν του πελαργού) για την χειραφέτησή του.

Για αυτό λοιπόν, πρώτη φορά Κουκουέ…

Δυο εικόνες που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου πριν ψηφίσεις

 Δυο εικόνες που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου πριν ψηφίσεις

Γιατί όχι;

 Γιατί όχι;

Αυτές τις μέρες μπορεί να διαβάσει κανείς πολλά κείμενα στην μπλογκόσφαιρα εν όψει των εκλογών, που καλούν σε ψήφο στο Κουκουέ κι εξηγούν «γιατί ΚΚΕ», (που είναι και η σωστή κατάληξη σε κάθε συζήτηση). Η κε του μπλοκ θα τηρήσει με τη σειρά της την παράδοση στο αυριανό σημείωμα, αλλά σήμερα θα ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό, που θα μπορούσε να έχει και τη θέση μιας εις άτοπον επαγωγής: γιατί όχι όλους τους υπόλοιπους.

Ας ξεκινήσουμε με τα εύκολα.

Όχι τους Ανελ, γιατί ήταν ένα μικρό καράβι που πήγε αταξίδευτο, κι αυτό είναι το βαθύτερο νόημα ενός από τα σποτάκια τους. Και γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι κίνητρο να ψηφίσεις ένα κόμμα, για να βοηθήσει κάποιο άλλο να κυβερνήσει. Πας κατευθείαν στο άλλο και τέλος.

Όχι Λεβέντη, γιατί όπως λέει και ο 2310, επιστράτευσε όλο του το σόι στα ψηφοδέλτια, για να χτυπήσει τα σόγια των πολιτικών. Και έχουμε ήδη αρκετούς γραφικούς, για να προσθέσουμε άλλον ένα, που να καταγγέλλει το δικομματισμό, γιατί δεν κατάφερε να γίνει κομμάτι του, με κοινοβουλευτικό πόστο, το 74’ και το 89’.

Όχι το Ποτάμι γιατί είναι χειρότεροι από τους φασίστες και γιατί ο εγωπαθής Θεοδωράκης δεν άντεξε να μη βγάλει ένα σποτάκι με τη μουτσούνα του και γιατί όταν σου λένε «δώσε μας δέκα», εννούν βασικά δύο φάσκελα.

Όχι το Πασόκ, γιατί όπως γράφει κι ο Θοδωρής, θα είναι πάλι εδώ να μας (συγ)κυβερνάει και να μας θυμίζει πόσο Πασόκος λαός είμαστε κατά βάθος. Αυτά βλέπει ο Μπένι και βγαίνει από την τρύπα του, με σύνθημα: τώρα που τα ψέματα τελείωσαν, ήρθε η ώρα να ξανασυναντηθούμε. Σα να σου λέει δηλ, γύρνα σε εμένα, στον επαγγελματία του είδους, που ξέρεις κι εμπιστεύεσαι.

Όχι τη Νδ, γιατί δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και της κάμερας, ενώ η κεντρική της συγκέντρωση είχε μέσο όρο ηλικίας τα 9ήμερα (όπως λέει κάπου ο Αρκάς), και την εξέδρα σχεδόν πάνω στο δρόμο, για να κρύβει τα κενά. Τα ύστερα του κόσμου (ηλικιακά μιλώντας) απέναντι στη νιότη του...

Όχι τη ΛαΕ, γιατί... Βασικά τα πολλά λόγια είναι φτώχια και μια εικόνα χίλιες λέξεις. Κι επειδή πέφτουμε πολλές φορές στη λούμπα της υπερανάλυσης των διαφορών μας, ας κρατήσουμε αυτό και μόνο ως λόγο...

Λένε μάλιστα πως χόρεψε έτσι και το Μπέλα Τσάο, που πρέπει να της φάνηκε ωραίο σουξέ.

Τις προάλλες πάλι οδηγούσε σε μια εκπομπή για το αυτοκίνητο και μιλούσε στην κάμερα για το 89’, τη συγκυβέρνηση και τα δεκανίκια του συστήματος. Και δε μου το βγάζεις από το μυαλό πως αυτά κάποιος Ναρίτης της τα σφύριξε (μαζί με το «Βάρκιζα τέλος»). Ξέχασε όμως να της πει και για το Λαφαζάνη.

Όχι την Ανταρσυα, γιατί ο διεθνολόγος-σεισμολόγος Δελαστίκ, που για κάποιο περίεργο λόγο δεν ακολούθησε τον Πι-Πι στη ΛαΕ, εκθείαζε σε άρθρα του την κυβέρνηση της Ουγγαρίας για κάποια δευτερεύουσα διαφοροποίησή της (αν δεν κάνω λάθος, την ίδια που φέρεται απάνθρωπα σήμερα στους πρόσφυγες και τους κατηγορεί πως χρησιμοποιούν μικρά παιδιά ως ασπίδα). Αν και η καταγγελία κάποιων φεμινιστριών, πως το σποτάκι της προωθεί-διαφημίζει τη μαστροπία, είναι τόσο γραφική, που έχει σχεδόν πλάκα, καθιστώντας σχεδόν συμπαθή τον καταγγελλόμενο χώρο.

Την Ανταρσυα μπορείς να την ψηφίσεις και συναισθηματικά, αν φοβάσαι πως αυτή είναι ίσως η τελευταία της φορά, σαν το Ευρωμπάσκετ του Σπανούλη. Και θα ‘χε ενδιαφέρον να ‘μεναν ξανά στα ρηχά, να βγει ο Χάγιος να αναλάβει την πολιτική ευθύνη (που ‘ναι και της μόδας ως φράση) και στο καπάκι ο Μάρκου να πει «θέτω τον εαυτό μου στην υπηρεσία της παράταξης» ή κάποιο συλλογικό κείμενο, που να λέει πάνω-κάτω το ίδιο, με βαριά, παλικαρίσια αναπνοή και ωραίες, βαρύγδουπες φράσεις για το αντικαπιταλιστικό αφήγημα και την ανάβαση από το μεταβατικό στο στρατηγικό στόχο.

Η πολιτική ευθύνη ήταν στην επικαιρότητα και το 89’ που αγαπήσαμε, με το σκάνδαλο Κοσκωτά και τον Ανδρέα να αποποιείται την ποινική ευθύνη, για να αναλάβει την πολιτική. Το αντίστροφο από τη λογική των σημερινών στελεχών της ΛαΕ, όταν ερχόταν το τρίτο μνημόνιο: «καταδικάζουμε τη δολοφονία, στηρίζουμε το δολοφόνο». Και κάτι σαν την προχτεσινή δήλωση του Μιχαλολιάκου στον Χατζηνικολάου (που αποδεικνύει πόσο προοδευτικός είναι, ξεπλένοντας τους φασίστες δυο χρόνια μετά τη δολοφονία του Φύσσα): «αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη». Σα να λέμε: εκτρέφουμε πολιτικά τους δολοφόνους, αλλά δεν έχουμε τυπικά ποινική ευθύνη για τα δικά τους εγκλήματα.

Τους φασίστες είναι αυτονόητο πως δεν πρέπει να τους ψηφίσει κανείς. Κι αν χρειάζεται κάποιο επιπρόσθετο επιχείρημα, μπορεί να δει κανείς αυτή τη μικρή ειδησούλα από ένα φιλικό, κόκκινο ιστολόγιο, που ξεσκεπάζει το πραγματικό «αντισυστημικό κι αντιμνημονιακό» της πρόσωπο. Το ζήτημα όμως είναι τι ακριβώς προσπαθεί να πετύχει αυτή η δήλωση, στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Κι εδώ υπάρχει και μια άλλη ανάγνωση, πως η παραδοχή αυτή δεν είναι κάποιο είδος επικοινωνιακής γκάφας, που θα ψαλιδίσει τα ποσοστά των ναζί, αλλά συνειδητή επιλογή, για να μετρήσει και να συσπειρώσει τους εκμαυλισμένους κι αποθρασυμένους οπαδούς της, που έγιναν χρυσαυγίτες, ακριβώς γιατί καμαρώνουν με το θρασύδειλο κι ατιμώρητο νταηλίκι, με τη λογική και τις πράξεις των παρακρατικών τραμπούκων.

Και φτάνουμε στην κυβερνητική Αριστερά, που εκφράζει το νέο (μνημόνιο) ενάντια στο παλιό. Τόσο νέο και επαναστατικό, που ο κόσμος νιώθει την ανάγκη να σκύψει ευλαβικά μπροστά του και να το χειροφιλήσει, προσκυνώντας το.

Αλλά το πιο εκπληκτικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο είναι ο τρόπος με τον οποίο διάλεξε το επιτελείο του Τσίπρα να τρολάρει για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, σε βαθμό που να λες μήπως χάκαρε το λογαριασμό του Αλέξη κάποιος από τη ΛαΕ.

Κι έρχονται τόσο πολλά πράγματα στο νου σου, που δεν ξέρεις τι να πρωτοπείς και μένεις απλά σιωπηλός, να μετράς συνειρμούς.

Η σκηνή που η Παναγοπούλου φαντάζεται το Γαρδέλη σαν Άγιο Παντελεήμονα, στο Όταν οι Ρόδες χορεύουν. Και το επόμενο σποτάκι του Σύριζα μπορεί να βασιστεί πάνω στο προλεκάλτ «έλα στο Φως και φύγε από το Σκοτάδι». Ή ίσως «δούλεψε, δούλεψε, μόνο από τον κόπο σου φέρνει η ζωή» (με μικρό για να μην έχουμε και παρεξηγήσεις).

Προχτές στο μπαρ το «ταξικό ναυάγιο» βρέθηκα να τα πίνω με έναν Χάγιο. Αυτή τη φορά λες να πάνε στις διερευνητικές εντολές (έστω και χωρίς έδρες, απλά για τη φάση και την ανταλλαγή απόψεων);

Και μένοντας στην ίδια περίοδο (κοντά στο εθνοσωτήριο 89’), τους στίχους από τον «Άγιο» του Ρακιντζή, που προσπαθεί να πείσει τη δικιά του πως είναι έντιμος και καλό παιδί (άντε το πολύ-πολύ να κάνω και εγώ καμία αρπαχτή).

Για κοίτα με καλά πιο πάνω απ’ το κεφάλι

Φοράω φωτοστέφανο, σαναγγελούδι, σαν τον Άγιο Στέφανο

Αν και θα ταίριαζε ίσως κι ο άι-Γιώργης, με τη μορφή του Τρότσκι να σκοτώνει το τέρας του φασισμού. Μα πώς δεν το σκέφτηκαν στην Κουμουνδούρου... Θα μου πεις βέβαια πως είναι κόμμα αρχών, όχι αρχηγών..

Μαύρο λοιπόν σε όλους αυτούς, γιατί καθένας με τον τρόπο του, λίγο-πολύ, στηρίζουν τη μεγάλη ευρωπαϊκή ιδέα. Ενώ όπως λέει κι ο Παφίλης: τι άλλο πρέπει να γίνει δηλ για να δούμε πως η ΕΕ είναι αντιλαϊκή; Να μας ρίξουν πυρηνικά;

Άσε που κι αυτό δεν είναι εγγύηση, όπως μας δείχνει η περίπτωση της Ιαπωνίας και η σχέση της με τις ΗΠΑ.

Και το Κουκουέ κύριε; Τι λόγους έχει να μην το ψηφίσεις;

Πχ γιατί έχει πάντα δίκιο και σου τη σπάει. Ή γιατί ο Κούτσι φοράει μια ρέπλικα ρόλεξ, η Αλέκα έχει άι-παντ, κι η Κανέλλη, που δεν είναι καν μέλος του, δε γίνεται αρχηγός να βγάλει 30%. Ή επίσης γιατί δε θέλει να κυβερνήσει (αλλά να κυβερνήσεις εσύ).

Αλλά αυτά θα τα δούμε κι αύριο.

Αυτό είναι το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης.Εσυ θα το υπογραψεις με τη ψηφο σου;

Αυτό είναι το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε τη ΝΔ

Ενας μακρύς κατάλογος αντιλαϊκών μέτρων θα υλοποιηθεί αμέσως μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτέμβρη, ανεξάρτητα από το σχήμα της επόμενης κυβέρνησης. Είτε με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με κορμό τη ΝΔ, η επόμενη κυβέρνηση θα υλοποιήσει όλες τις δεσμεύσεις του τρίτου μνημονίου που το ψήφισαν στη Βουλή ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ και Ποτάμι. Αυτό ακριβώς είναι το επόμενο πρόγραμμα διακυβέρνησης. Αν δει κανείς τι προβλέπει το μνημόνιο για τους επόμενους μήνες θα καταλάβει ότι ο αντιλαϊκός «οδικός χάρτης» είναι έτοιμος και ότι από τις εκλογές θα προκύψει το σχήμα που θα τον υλοποιήσει.

Ποια είναι, όμως, τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο και θα υλοποιηθούν μέχρι το τέλος του 2015, αρχές 2016; Εχουμε και λέμε:
-- Επιβολή και είσπραξη της 1ης δόσης του ΕΝΦΙΑ από τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά.
-- Σταδιακή αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος από το 55% στο 100% για αυτοαπασχολούμενους, μικρές επιχειρήσεις και για εργαζόμενους με μπλοκάκια.
-- «Κούρεμα» κατά 50% του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης.
-- Αύξηση του φόρου που τον έχουν ονομάσει «εισφορά αλληλεγγύης» για μισθωτούς, που ενσωματώνεται πλέον στο φόρο εισοδήματος.
-- Εναρξη εφαρμογής των αντιασφαλιστικών νόμων που προβλέπονται στο 1ο και στο 2ο μνημόνιο.
-- Σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ από αρχές 2016.
-- Νέο Ασφαλιστικό από τον Οκτώβρη, με αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μειώσεις συντάξεων μέσω της διασύνδεσης εισφορών - παροχών, μείωση της κρατικής επιχορήγησης προς τα Ταμεία.
-- Περικοπές ύψους 2,25 δισ. ευρώ στις κρατικές δαπάνες για τις συντάξεις για τα έτη 2015 - 2016.
-- Κατάργηση της εξάμηνης μετενέργειας για τις Συλλογικές Συμβάσεις.
-- Από 1/10/2015 κατάργηση του μειωμένου ειδικού φόρου στο αγροτικό πετρέλαιο και αύξηση από 66 ευρώ στα 200 ευρώ ανά χιλιόλιτρο.
-- Αύξηση του φόρου εισοδήματος των αγροτών από 13% στο 20% για τα εισοδήματα του 2016.
-- Μείωση του ακατάσχετου ορίου μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων, από τα 1.500 ευρώ στα 1.000 ευρώ, για οφειλές στο Δημόσιο.
-- Συμπληρωματικός προϋπολογισμός τον Οκτώβρη του 2015 για να υπάρξουν και άλλα δημοσιονομικά μέτρα εάν δεν υλοποιηθούν οι παραπάνω δεσμεύσεις.
-- Αύξηση του φορολογικού συντελεστή στα εισοδήματα από ενοίκια, σ' αυτά κάτω από 12.000 στο 15% από 11% και σ' αυτά άνω των 12.000 στο 35% από 33%. Μέτρο που θα χτυπήσει και τους ενοικιαστές στους οποίους θα μεταφερθεί αυτό το κόστος.
-- Διορισμός των μελών του Δημοσιονομικού Συμβουλίου που θα ξεκινήσει να λειτουργεί και να ελέγχει την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού που θα καταρτισθεί τον Οκτώβρη. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο θα προχωρά σε άμεσες περικοπές μισθών, συντάξεων και κρατικών δαπανών (π.χ. νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια κλπ.) εάν το χρηματοδοτικό πρόγραμμα δεν κυλά με βάση το μνημόνιο.
-- Προσδιορισμός έως τον Οκτώβρη νέων δημοσιονομικών μέτρων σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών για να καλυφθεί το κόστος από τη δικαστική απόφαση που δικαιώνει συνταξιούχους για τις περικοπές από το 2012 και μετά.
-- Υποβολή δεσμευτικών προσφορών μέσα στον Οκτώβρη του 2015 για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ. Το μνημόνιο προβλέπει πως αυτή «μπορεί να αντικατασταθεί από εναλλακτικό σχέδιο με ισοδύναμα αποτελέσματα όσον αφορά τον ανταγωνισμό και τις προοπτικές επενδύσεων, σύμφωνα με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές και σε συμφωνία με τους θεσμούς...».
-- Αμεσα θα γίνει η επανεξέταση της φορολόγησης στην Ενέργεια. Σήμερα ο φόρος είναι στο 13% και δεν αποκλείεται να αυξηθεί.
-- Θέσπιση μέχρι το Δεκέμβρη του 2015 νέου συστήματος μόνιμης κινητικότητας στο Δημόσιο.
Τα παραπάνω είναι μερικά απ' όσα αναμένεται να γίνουν άμεσα, ανεξάρτητα από το ποιοι θα συγκροτήσουν την επόμενη κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές. Αλλωστε, ο ΣΥΡΙΖΑ, στο πρόγραμμα που παρουσίασε, από τις πρώτες σελίδες κιόλας δηλώνει ξεκάθαρα ότι θα τηρήσει τη συμφωνία που έφερε στη Βουλή.
Το ίδιο ισχύει και με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΑΝΕΛ. Λένε όλοι τους ότι θέλουν συνεργασία για να υλοποιηθεί αποτελεσματικά η νέα σφαγή του λαού. Εχουν δεσμευτεί απέναντι στους «εταίρους» τους γι' αυτό, έχουν βάλει την υπογραφή τους σε πολλά κείμενα που πέρασαν από τη Βουλή, από τα μέσα Ιούλη μέχρι και λίγο πριν προκηρυχθούν οι εκλογές.
Θυμίζουμε ότι μέσα στον Οκτώβρη έχει προγραμματιστεί να γίνει η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος, δηλαδή θα ελεγχθεί το εάν τα παραπάνω αντιλαϊκά μέτρα, καθώς και όσα ψηφίστηκαν στα μέσα Ιούλη, θα έχουν υλοποιηθεί, προκειμένου να συνεχιστεί κανονικά η διαδικασία της δανειοδότησης.

Αυτή είναι η στρατηγική τους!

Αξίζει όμως εδώ να αναφέρουμε ορισμένες γενικές αρχές του μνημονίου, ώστε να γίνει αντιληπτό και το περιεχόμενο των μέτρων, που εξυπηρετούν απόλυτα την καπιταλιστική κερδοφορία, την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, την ανάκαμψη των κερδών των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.
Στην Παράγραφο Γ «Συμφωνία Δημοσιονομικών Στόχων και Μεταρρυθμίσεων» του μνημονίου, στο κεφάλαιο με τίτλο «Προοπτική και Στρατηγική» αναφέρει:
-- «Η κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίηση και τη νόμιμη έγκρισή τους».
Δηλαδή, οι διαπραγματεύσεις από εδώ και στο εξής δεν ξεκινούν από μηδενική βάση, αλλά από μια πολύ συγκεκριμένη βάση, που είναι το μνημόνιο και ό,τι αυτό εξυπηρετεί.
-- «Για την επιτυχία (σ.σ. του μνημονίου) θα απαιτηθεί η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί πολλά έτη. Για το σκοπό αυτό απαιτείται πολιτική δέσμευση αλλά επίσης και η τεχνική ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να την υλοποιήσει».
Εδώ αποκαλύπτεται ότι όσα έχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΑΝΕΛ θα βαρύνουν το λαό για δεκαετίες και όσα ακούγονται περί παράλληλου προγράμματος και ισοδύναμων μέτρων είναι παραμύθια για να αρπάξουν την ψήφο του λαού και πάλι.
-- «Οι ελληνικές αρχές μπορούν να ζητήσουν τεχνική βοήθεια για να επεξεργαστούν περαιτέρω τη στρατηγική ανάπτυξης, η οποία θα μπορούσε να στοχεύει, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία ελκυστικότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος».
Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι το τρίτο μνημόνιο καθώς και τα δύο προηγούμενα έχουν στόχο την εξυπηρέτηση των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου και η ανάπτυξη που εννοούν αφορά την καπιταλιστική ανάπτυξη και την ανάκαμψη των κερδών τους που θα χτιστεί πάνω στα ερείπια των εργασιακών δικαιωμάτων.
-- «Η ελληνική κυβέρνηση θα παρακολουθεί τους δημοσιονομικούς κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών αποφάσεων και θα λάβει αντισταθμιστικά μέτρα στο βαθμό που αυτό απαιτείται για την εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων».
Είναι φανερό ότι το συγκεκριμένο μνημόνιο κρύβει κι άλλα μνημόνια που θα συμφωνηθούν στο μέλλον, σε περίπτωση που κάποιο από τα μέτρα κρίνεται αναποτελεσματικό για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους δημοσιονομικούς στόχους υπέρ του κεφαλαίου.
-- «Οι θεσμοί είναι έτοιμοι να λάβουν υπόψη τους τα άλλα διαρθρωτικά μέτρα (...) σε αντικατάσταση ορισμένων μέτρων από αυτά που αναφέρθηκαν προηγουμένως (...) υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά θα παρουσιαστούν στους θεσμούς κατά τη διάρκεια της φάσης του σχεδιασμού και ότι θα είναι συγκεκριμένα και ποσοτικά μετρήσιμα σε επαρκή βαθμό και ότι, ελλείψει αυτών, η βασική επιλογή είναι εκείνη που προσδιορίζεται παραπάνω».
Τα περιβόητα ισοδύναμα μέτρα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μέτρα που θα αντικαθιστούν κάποια αντιλαϊκά μέτρα. Και τα ισοδύναμα θα είναι το ίδιο ή και χειρότερα από όσα προβλέπει το μνημόνιο.
-- «Τα τελευταία έτη έχουν συντελεστεί μείζονες αλλαγές στους ελληνικούς θεσμούς της αγοράς εργασίας και στα συστήματα διαπραγμάτευσης των μισθών, ώστε να καταστεί η αγορά εργασίας πιο ευέλικτη. Οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ στους θεσμούς της αγοράς εργασίας και να ενισχύσουν τον εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Η προσέγγιση αυτή πρέπει να εξισορροπήσει την ευελιξία με τη δικαιοσύνη για εργαζόμενους και εργοδότες (...)».
Εδώ περιγράφεται με σαφή τρόπο η κατεύθυνση της όποιας διαπραγμάτευσης για τα Εργασιακά, που βέβαια δεν είναι τίποτα άλλο από μέτρα που θα χτυπήσουν ό,τι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Το τι σημαίνει «κοινωνικός διάλογος» το έχουν βιώσει οι εργαζόμενοι πολλά χρόνια τώρα, όπως και το πού έχουν οδηγήσει οι «κοινωνικοί διάλογοι».
-- «...Οι αρχές θα ευθυγραμμίσουν τα πλαίσια για τις ομαδικές απολύσεις, τη συλλογική δράση (;) και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ».
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να διατείνεται ότι δεν πέρασαν οι ομαδικές απολύσεις, όμως από το μνημόνιο προκύπτουν άλλα πράγματα. Το θέμα όχι μόνο είναι ανοιχτό αλλά όταν εμπλέκονται στο θέμα οι περιβόητες «βέλτιστες πρακτικές», τότε είναι βέβαιο ότι η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων είναι προ των πυλών, όπως άλλωστε σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ερώτημα προκαλεί η αναφορά στη «συλλογική δράση», που προφανώς παραπέμπει στη συνδικαλιστική δράση στους τόπους δουλειάς, που, ως γνωστόν, εδώ και πέντε χρόνια οι εταίροι του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν να περιοριστεί...

Κώστας ΠΑΣΑΚΥΡΙΑΚΟΣ

ΤΩΡΑ   ΚΚΡ

Ψηφίζουμε και στηρίζουμε το ΚΚΕ

Κάλεσμα ενίσχυσης του ΚΚΕ μπροστά στις εκλογές στις 20 Σεπτέμβρη απευθύνουν πάνω από 250 καλλιτέχνες και δημιουργοί, που υπογράφουν κείμενο στήριξης του Κόμματος.

Το κείμενο έχει ως εξής:

«Ψηφίζουμε και στηρίζουμε το ΚΚΕ. (Δυναμώνουμε το ΚΚΕ και στη Βουλή). Γιατί μας λένε ότι "ο καπιταλισμός μπορεί να έχει ανθρώπινο πρόσωπο" και μόνο τα πρόσωπα των καπιταλιστών είναι χαρούμενα. Γιατί μας λένε ότι θα "σκίσουν τα μνημόνια" και ο λαός "σκίζεται" για να πληρώνει φόρους. Γιατί μας λένε ότι "μέσα στην ΕΕ είμαστε ασφαλείς" και η λαϊκή οικογένεια μοχθεί για να εξασφαλίσει το γάλα του παιδιού της.

Γιατί όταν μας λένε ότι "η λύση βρίσκεται σ' ένα εθνικό νόμισμα" χωρίς αποδέσμευση από ΕΕ (κλπ.) και αλλαγή τάξης στην εξουσία, μερίδα των μονοπωλίων ετοιμάζεται να μετρήσει τα πλούτη της και ο λαός να μετρήσει τις ραφές της άδειας του τσέπης. Γιατί αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί και κανένας δεν πρέπει να μείνει θεατής, κανείς δεν πρέπει να χειροκροτήσει.

Γιατί χορτάσαμε από "σωτήρες" που μόνο του κεφαλαίου τη σωτηρία αποζητούν. Γιατί η ελπίδα, που έχουν τσαλαπατήσει, βρίσκεται στο λαό που δεν σκύβει το κεφάλι. Γιατί την επόμενη μέρα των εκλογών χρειάζεται ισχυρό κίνημα που θα αντιπαλέψει τα μέτρα και να αποσπάσει κατακτήσεις. Γιατί απέναντι σε όλα αυτά τα γιατί, η απάντηση είναι στον αγώνα των ανθρώπων της δουλειάς. Γιατί ο αγώνας έχει για αρχικά του τρία κόκκινα γράμματα: ΚΚΕ».

Το κείμενο υπογράφουν οι:

ΑΒΡΑΜΙΔΟΥ ΖΩΗ ηθοποιός,

ΑΓΑΛΙΑΝΟΥ ΠΑΥΛΙΝΑ σκηνοθέτις,

ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ εργαζ. οπτικοακουστικού,

ΑΓΚΑΒΑΝΑΚΗ ΗΡΩ ζωγράφος,

ΑΔΑΜΙΔΗΣ ΕΡΜΗΣ μουσικός,

ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ συνθέτης, μουσικός,

ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΣΤΡΑΤΗΣ ζωγράφος,

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ μουσικός,

ΑΛΜΠΑΝΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ ηθοποιός,

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ηθοποιός,

ΑΝΤΩΝΑΡΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ηθοποιός,

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ γλύπτης,

ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΗΣ ποιητής,

ΑΠΕΙΡΑΝΘΙΤΟΥ ΖΩΗ καλλιτέχνις Λυρικής,

ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΑΚΗΣ διευθυντής φωτογραφίας,

ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ ΜΑΚΗΣ ηθοποιός,

ΑΡΜΙΡΙΩΤΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ μουσικός,

ΑΡΧΟΝΤΙΔΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ συνθέτης,

ΑΡΩΝΗΣ ΧΑΡΗΣ ηθοποιός,

ΑΥΓΟΥΣΤΗ ΕΛΕΝΗ σπουδάστρια Δραματικής Σχολής,

ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ ΣΠΥΡΟΣ πολιτικός μηχανικός, συγγραφέας, ποιητής,

ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΥ ΜΑΡΙΑ ζωγράφος,

ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ζωγράφος,

ΒΑΡΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ μουσικός, εκπαιδευτικός,

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΝΤΩΝΗΣ μουσικός,

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ - ΠΕΤΣΑ ΒΕΡΑ λογοτέχνις, στιχουργός,

ΒΕΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ηθοποιός,

ΒΕΖΥΡΟΓΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ μουσικός,

ΒΙΤΣΕΝΤΖΑΤΟΣ ΤΑΣΟΣ, μουσικός,

ΒΙΤΣΕΤΖΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ηθοποιός,

ΒΛΑΧΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ηθοποιός,

ΒΛΗΣΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ηθοποιός,

ΒΟΓΙΑΤΖΗ ΔΑΝΑΗ χορεύτρια,

ΒΟΡΡΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ κινηματογραφίστρια,

ΒΡΑΧΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ζωγράφος,

ΓΑΛΛΙΟΣ ΝΙΚΟΣ θεατρολόγος,

ΓΑΝΩΣΕΛΗΣ ΚΩΣΤΑΣ μουσικός,

ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΜΑΡΙΟΣ χορευτής,

ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ ΕΛΕΑΝΝΑ ηθοποιός,

ΓΕΩΡΓΟΥΝΤΖΟΣ ΝΤΙΝΟΣ μουσικός,

ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ηθοποιός,

ΓΙΑΝΝΙΚΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ηθοποιός,

ΓΙΑΧΑΝΑΤΖΗ ΝΕΛΛΗ εικαστικός, κεραμίστρια,

ΓΚΕΛΜΠΕΣΗ ΚΑΛΗ λογοτέχνις,

ΓΚΕΣΟΥΛΗΣ ΝΙΚΟΣ ηθοποιός,

ΓΚΟΤΖΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ μουσικός,

ΓΚΟΥΜΑΣ ΑΛΕΞΗΣ θεατρολόγος,

ΓΟΓΟΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ εικαστικός,

ΓΡΑΜΨΑΣ ΘΟΔΩΡΟΣ ηθοποιός,

ΓΥΡΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ χορογράφος,

ΔΑΛΕΖΙΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ μουσικός,

ΔΑΡΡΑΣ ΚΩΣΤΑΣ μουσικός,

ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΑΣΑ ζωγράφος,

ΔΕΜΕΡΤΖΗ ΜΑΡΚΕΛΛΑ αρχιτέκτονας,

ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ηθοποιός,

ΔΗΜΕΓΓΕΛΗΣ ΤΑΣΟΣ καλλιτέχνης Λυρικής,

ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘΗΝΑ τραγουδίστρια,

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ καλλιτέχνης Λυρικής,

ΔΗΜΗΤΡΟΥΚΑ ΜΑΡΙΑ ηθοποιός,

ΔΟΥΚΑΣ ΝΙΚΟΣ μουσικός,

ΔΡΑΚΟΥ ΛΙΖΑ διευθύντρια παραγωγής,

ΔΡΙΒΑ ΕΙΡΗΝΗ ηθοποιός,

ΔΡΟΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ηθοποιός,

ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΕΙΡΗΝΗ καθηγήτρια μουσικής,

ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ μουσικός,

ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ ΝΙΚΟΣ ηθοποιός,

ΖΑΚΚΑΣ ΘΟΔΩΡΗΣ ζωγράφος,

ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ μουσικός,

ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΤΖΕΝΗ μουσικός,

ΖΟΥΛΙΑΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ μουσικός,

ΗΛΙΑΔΗΣ ΛΑΖΑΡΟΣ μουσικός,

ΗΛΙΑΔΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ μουσικός,

ΘΕΟΛΟΓΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ηθοποιός, σκηνοθέτης,

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΚΩΣΤΑΣ καλλιτέχνης Λυρικής,

ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ηθοποιός,

ΙΒΑΝΟΒΑ ΜΙΡΕΪΓ καλλιτέχνις Λυρικής,

ΙΜΠΡΟΧΩΡΗ ΚΑΙΤΗ ηθοποιός,

ΚΑΛΕΣΗΣ ΙΟΡΔΑΝΗΣ ηθοποιός,

ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ ΣΤΑΘΗΣ καθηγητής Μουσικής,

ΚΑΛΟΓΡΙΔΑΚΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ μουσικός,

ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ μουσικός,

ΚΑΜΙΝΑΡΗ ΣΟΦΙΑ μουσικός,

ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ μουσικός,

ΚΑΝΟΥΣΗΣ ΘΑΝΟΣ ηθοποιός,

ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ μουσικός,

ΚΑΡΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ υποψ. δρ. Θεατρολογίας,

ΚΑΡΕΛΛΑΣ ΘΟΔΩΡΗΣ τραγουδοποιός,

ΚΑΡΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ μουσικός,

ΚΑΡΟΥΣΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ποιητής, πρόεδρος ΕΕΛ,

ΚΑΤΣΑΒΟΥ ΑΛΙΚΗ ηθοποιός,

ΚΑΤΣΑΜΕΝΗ ΔΑΝΑΗ ηθοποιός,

ΚΑΤΣΑΝΟΥ ΣΟΦΙΑ μουσικός,

ΚΑΤΣΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ μουσικός, ενορχηστρωτής,

ΚΑΤΣΟΥΛΙΕΡΗ ΣΟΦΙΑ εργαζ. οπτικοακουστικού,

ΚΑΨΑΛΟΥ ΜΑΡΙΑ μουσικός,

ΚΑΨΟΚΑΒΑΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ μουσικός, εκπαιδευτικός,

ΚΕΛΕΠΟΥΡΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ μουσικός,

ΚΕΦΑΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ζωγράφος,

ΚΟΚΚΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ηθοποιός,

ΚΟΛΑΝΙΑΝ ΙΑΚΩΒΟΣ σολίστ, καθηγητής κιθάρας,

ΚΟΛΛΙΑ ΤΖΕΝΗ ηθοποιός,

ΚΟΛΛΙΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ φωτογράφος,

ΚΟΛΛΙΑΣ ΦΩΤΗΣ μουσικός,

ΚΟΛΟΒΟΣ ΗΛΙΑ ΧΡΗΣΤΟΣ διευθυντής ορχήστρας, δρ. Πανεπιστημίου Μόντρεαλ,

ΚΟΜΙΝΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ποιητής, ταμίας ΕΕΛ,

ΚΟΝΤΟΡΙΖΟΣ ΣΠΥΡΟΣ ηθοποιός,

ΚΟΡΑΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ μουσικός,

ΚΟΡΟΜΗΛΑ ΡΑΝΙΑ χαράκτρια,

ΚΟΡΦΙΑΤΗ ΔΑΝΑΗ χορεύτρια, δασκάλα χορού,

ΚΟΥΑΝΤΑΣ ΑΛΕΞΗΣ σκηνοθέτης,

ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ μουσικός,

ΚΟΥΕΛΗΣ ΘΟΔΩΡΗΣ μουσικός,

ΚΟΥΛΑΚΟΥ ΦΙΛΑΝΘΗ μουσικός,

ΚΟΥΛΙΖΑΚΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ηθοποιός,

ΚΟΥΜΑΡΙΩΤΗ ΧΑΡΑ μουσικός,

ΚΟΥΝΑΔΗ ΒΕΝΕΤΙΑ σπουδάστρια Θεατρολογίας,

ΚΟΥΤΡΟΚΟΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ηθοποιός,

ΚΟΥΤΣΙΑΜΠΑΣΑΚΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ κινηματογραφιστής,

ΚΟΥΤΣΙΟΥ ΝΤΙΝΑ ηθοποιός,

ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΟΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ηθοποιός,

ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ ΜΑΙΡΗ ηθοποιός,

ΚΡΕΤΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ζωγράφος,

ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΠΟΥΛΟΣ ΣΙΜΟΣ, ηθοποιός,

ΚΩΤΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ μέλος του συγκροτ. παραδοσιακών χορών Δόρα Στράτου, 

ΚΩΤΤΑΚΗ ΧΡΥΣΑ μουσικός,

ΛΑΡΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ τραγουδιστής,

ΛΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΝΑ χορεύτρια,

ΛΥΚΟΥΔΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ καθηγήτρια χορού,

ΛΥΚΟΥΔΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ συντηρητής αρχαιοτήτων,

ΛΥΚΟΥΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ μουσικός,

ΜΑΓΚΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ηθοποιός,

ΜΑΙΡΗ ΤΖΕΝΗ ζωγράφος,

ΜΑΪΣΤΡΕΛΟ ΜΑΡΙΑ δασκάλα χορού,

ΜΑΚΡΗ ΜΑΡΙΑ - ΕΛΕΝΗ ηθοποιός,

ΜΑΝΔΑΛΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ηθοποιός,  

ΜΑΝΙΦΑΒΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ μουσικός, 

ΜΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΘΩΜΑΣ λογοτέχνης, 

ΜΑΝΟΥΡΑ ΑΓΑΠΗ ηθοποιός, 

ΜΑΝΤΗ ΣΟΦΙΑ χορογράφος, χορεύτρια, δασκάλα χορού, 

ΜΑΟΥΤΣΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ μουσικός, 

ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ ΕΛΕΝΗ ζωγράφος, 

ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗΣ ΑΓΗΣ κινηματογραφιστής, δικηγόρος,

ΜΑΡΓΩΝΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ μουσικός, 

ΜΑΡΤΕΚΑΣ ΘΕΜΗΣ μουσικός, 

ΜΑΤΘΑΙΟΥΔΑΚΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ μονωδός Λυρικής, 

ΜΑΥΡΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ μουσικός, 

ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ ΗΛΙΑΝΑ, ηθοποιός, 

ΜΕΛΙΔΗΣ ΙΩΝ - ΝΙΚΟΛΑΟΣ, καθηγητής Μουσικής, 

ΜΕΛΙΣΣΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ηθοποιός, 

ΜΕΝΟΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ ηθοποιός, 

ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ μουσικός, 

ΜΕΤΣΙΚΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ τραγουδίστρια, 

ΜΗΛΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ζωγράφος, 

ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΦΑΝΗ ζωγράφος, 

ΜΙΧΑΗΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ μουσικός, 

ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΣ ΝΙΚΟΣ εικαστικός, 

ΜΟΡΤΖΟΣ ΦΡΙΞΟΣ καλλιτέχνης Λυρικής, 

ΜΟΣΧΟΒΟΣ ΝΙΚΟΣ ηθοποιός, 

ΜΟΥΛΙΑΚΟΥ ΙΩΑΝΝΑ ηθοποιός, 

ΜΟΥΡΓΕΛΑ ΟΛΓΑ ηθοποιός, 

ΜΟΥΡΚΟΥΣΗ ΜΑΡΙΑ λυρική τραγουδίστρια, μεταφράστρια, 

ΜΠΑΛΛΑ ΓΕΩΡΓΙΑ θεατρολόγος, 

ΜΠΑΡΔΑΝΗ - ΣΗΜΑΝΤΗΡΗ ΣΟΦΙΑ λογοτέχνις, 

ΜΠΑΡΜΠΑΡΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ τραγουδιστής, 

ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ χορεύτρια, 

ΜΠΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ηθοποιός, 

ΜΠΕΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ μαέστρος Χορωδίας ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, 

ΜΠΟΥΣΑΛΗΣ ΠΑΝΟΣ τραγουδοποιός, 

ΜΠΟΦΙΛΙΟΣ ΝΙΚΟΣ τραγουδιστής, 

ΝΑΚΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ηθοποιός, 

ΝΑΚΟΥ ΜΥΡΤΩ χορεύτρια, δασκάλα χορού, 

ΝΑΣΤΟΥ ΕΡΜΙΟΝΗ καλλιτέχνις Λυρικής,  

ΝΕΟΦΥΤΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ καλλιτέχνις Λυρικής, 

ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ΜΑΡΙΝΑ ηθοποιός, 

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΑΚΗΣ μουσικός, 

ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ σκηνοθέτις, 

ΞΕΝΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ηθοποιός, 

ΞΕΝΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ηθοποιός, 

ΞΕΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ τραγουδιστής, 

ΞΥΘΑΛΗΣ ΝΙΚΟΣ ηθοποιός, σκηνοθέτης, 

ΞΥΠΟΛΥΤΑΣ ΕΥΘΥΜΗΣ ηθοποιός, 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ηθοποιός, 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΟΥ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ηθοποιός, 

ΠΑΝΟΥ ΘΕΜΗΣ ηθοποιός, 

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ζωγράφος, 

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ηθοποιός, χορεύτρια, 

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΜΠΑΜΠΗΣ μουσικός, 

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ηλεκτρολόγος - φωτιστής, 

ΠΑΠΑΚΑΝΕΛΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ μουσικός, 

ΠΑΠΑΚΥΠΑΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ καθηγ. χορού, χορεύτρια,

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΦΑΙΔΡΑ ηθοποιός, 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΝΙΚΟΣ τραγουδιστής του σχήματος «Τοξικά Απόβλητα», 

ΠΑΤΣΙΑ ΔΩΡΑ θεατρολόγος, 

ΠΑΥΛΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ μηχανικός ΟΜΜΑ, 

ΠΑΥΛΟΥ ΜΙΡΑΝΤΑ ηθοποιός, 

ΠΕΠΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ηθοποιός, ποιητής, 

ΠΕΡΟΓΑΜΒΡΑΚΗΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ηθοποιός, 

ΠΕΤΡΙΔΗ ΣΑΒΒΙΝΑ ηθοποιός, 

ΠΕΤΡΙΔΗΣ ΑΛΕΚΟΣ ηθοποιός, 

ΠΙΤΤΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ καλλιτέχνης Λυρικής, 

ΠΛΑΤΑΡΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ καθηγήτρια Μουσικής,  

ΠΟΛΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ μουσικός, 

ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΙΩΣΗΦ ηθοποιός, 

ΠΡΕΒΕΖΑ ΡΑΝΙΑ ηθοποιός, 

ΡΑΚΙΤΖΗΣ ΤΑΚΗΣ μουσικός,

 ΡΕΜΠΑΠΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ μουσικός 

ΡΟΪΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ μουσικός, 

ΣΑΒΒΙΔΑΚΗΣ ΚΩΣΤΗΣ ηθοποιός, 

ΣΑΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΙΡΗ ηθοποιός,  

ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ ΑΘΗΝΑ μουσικολόγος, 

ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ μουσικός, 

ΣΕΡΕΛΕΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ καλλιτέχνης Λυρικής, 

ΣΙΒΡΟΓΛΟΥ ΣΟΦΙΑ ηθοποιός, 

ΣΚΑΡΠΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ διακοσμητής, 

ΣΚΟΠΕΛΙΤΗΣ Β. ΣΤΕΛΙΟΣ φωτογράφος, συγγραφέας, 

ΣΟΥΡΜΠΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ μονωδός Λυρικής, 

ΣΟΥΣΑΜΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ επιμελητής φωτισμού θεάτρου, 

ΣΟΥΤΟΓΛΟΥ ΕΦΗ ζωγράφος, 

ΣΠΥΡΑΚΗ ΟΛΓΑ χορογράφος, χορεύτρια, δασκάλα χορού, 

ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗ ζωγράφος, 

ΣΤΑΥΡΑΚΑ ΒΙΚΗ ηθοποιός, 

ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ μουσικός, 

ΣΤΟΥΜΠΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ζωγράφος, εκπαιδευτικός, 

ΣΤΡΑΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ σπουδαστής Δραματικής Σχολής, 

ΣΤΡΑΤΩΝΙΟΥ ΗΛΕΚΤΡΑ συγγραφέας, 

ΣΥΛΛΕΛΟΓΛΟΥ ΚΑΛΥΨΩ ηθοποιός, 

ΣΥΡΡΟΣ ΝΙΚΟΣ ποιητής, 

ΣΧΙΖΑ ΕΛΠΙΔΑ μουσικός, 

ΣΩΤΑΚΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ μουσικός, 

ΣΩΧΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ηθοποιός, 

ΤΕΜΖΕΛΙΔΗΣ ΘΕΟΔΟΣΗΣ μουσικός, 

ΤΖΑΜΑΡΙΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ μουσικός, 

ΤΖΑΤΖΙΜΑΚΗ ΕΛΕΝΗ τραγουδίστρια, συγγραφέας, 

ΤΟΥΡΝΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ ηθοποιός, 

ΤΣΑΚΑΛΙΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ μουσικός, 

ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ μουσικός, 

ΤΣΕΡΚΕΖΙΔΟΥ ΙΩΑΝΝΑ ηθοποιός, 

ΤΣΙΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ηθοποιός, 

ΤΣΟΡΑΝΙΔΗΣ ΦΩΤΗΣ μουσικός, 

ΤΣΟΡΤΕΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ηθοποιός, σκηνοθέτης, 

ΤΣΟΥΜΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ καλλιτέχνης Λυρικής, 

ΦΑΜΠΑ ΕΥΑ σολίστ, καθηγήτρια κιθάρας,

ΦΕΙΔΑΚΗ ΕΛΕΝΗ τραγουδίστρια, 

ΦΙΛΙΟΥΣΗ ΕΛΕΝΗ ηθοποιός, 

ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ ΒΙΒΗ θεατρολόγος, μουσικός, 

ΦΛΥΤΖΑΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ μουσικός, 

ΦΡΑΓΚΑΤΟΥ ΜΑΡΙΑ εικαστικός, 

ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ γλύπτης, 

ΧΑΛΚΙΑΣ ΝΙΚΟΣ μουσικός, 

ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ ΛΑΚΗΣ μουσικοσυνθέτης, 

ΧΑΤΖΙΔΑΚΗ ΦΩΤΕΙΝΗ καλλιτέχνις Λυρικής,

ΧΙΝΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ μουσικός συγκροτήματος «Γυάλα», 

ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ηθοποιός, 

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ ζωγράφος, αντιπρ. ΕΕΤΕ, 

ΨΑΡΑΔΑΚΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ μουσικός, 

ΨΥΧΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ηθοποιός, 

ΨΥΧΟΓΙΟΥ ΛΙΝΑ τραγουδίστρια, 

ΨΩΜΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ηθοποιός 

   Ποιο θέλεις τρίτο κόμμα στη Βουλή;

Από herko

Γράφει ο Ηρακλής Κακαβάνης //

Αυτές οι εκλογές δεν είναι ίδιες με τις προηγούμενες και πολύ περισσότερο με τις εκλογές άλλων χρόνων. Σε τούτες τις εκλογές δεν πάμε να εκλέξουμε κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το πρόγραμμα της, το οποίο διαφέρει λιγότερο ή περισσότερο από το πρόγραμμα του αντιπάλου κόμματος ή από αυτό των άλλων κομμάτων. Τα περισσότερα κόμματα είναι δεσμευμένα υλοποίηση στην υλοποίηση μιας βάρβαρης και εξοντωτικής για το λαό πολιτικής. Στην οποία πολιτική η Ευρωπαίοι «εταίροι» μας θέλουν την ευρύτερη συμφωνία – συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων, την οποία και έχουν. Ετσι η κυβέρνηση συνεργασίας που πιθανόν να προκύψει είτε με επικεφαλής τον Μεϊμαράκη, είτε τον Τσίπρα, είτε κάποιον «Παπαδήμου» θα έχει ένα πολύ συγκεκριμένο αντιλαϊκό πρόγραμμα, όπως αυτό καθορίζεται από το 3^ο Μνημόνιο, το οποίο και θα ακολουθήσει μέχρι κεραίας. Με κάθε τρόπο και κάθε κόστος.  Οι Ευρωπαίοι, μόλις την Τετάρτη το ξεκαθάρισαν, για να μην υπάρχουν παρερμηνείες, προσδοκίες κλπ: Καμιά μορφή διαπραγμάτευσης δεν πρόκειται να υπάρξει. Η συμφωνία για το τρίτο πρόγραμμα στήριξης «δεν μπορεί να αλλαχθεί» από τη νέα ελληνική κυβέρνηση.
Απέναντι σε αυτό ως αντιμνημονιακή δύναμη, εναλλακτική λύση, εκφραστής του  ΌΧΙ (και της διάθεσης – ελπίδας μας για καλύτερες ημέρες) προβάλλει η ΛΑΕΝ του Λαφαζάνη που συγκροτείται από κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και γυρολόγους – παράγοντες της «Αριστεράς».
Το κόμμα Λαφαζάνη και λοιπόν παραγόντων της «Αριστεράς», έχει ως τεκμήριο κρίσης της αξιοπιστίας του την ιστορία των προσώπων που τη συγκροτούν, στο πρόσφατο αλλά και στο απώτερο παρελθόν. Είναι αυτοί που ψήφισαν από το Μάαστριχτ μέχρι το πρόπλασμα του 3ου Μνημονίου και στήριζαν την κυβέρνηση μετά την ψήφισή του και, κατά δήλωση τους, δεν έριξαν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήρθαν σε σύγκρουση – ρήξη με την πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ.
Εχει όμως, τεκμήριο κρίσης, και τις συνεχείς δηλώσεις του Π. Λαφαζάνη και άλλων στελεχών και τη διακήρυξη που έδωσε στη δημοσιότητα, με την οποία συνεχίζει να καλλιεργεί το μύθο της καλής Ευρώπης και την ψευδαίσθηση, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές του Γενάρη, ότι είναι εφικτό εντός της ΕΕ ακλουθώντας τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, να υπάρξει διέξοδος από την κρίση και να ασκηθεί φιλολαϊκή πολιτική.
Η εμφάνιση και ο ρόλος της ΛΑΕΝ ούτε μας αιφνιδίασε ούτε μας είναι άγνωστος. Μάθαμε αρκετά από τη στάση του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια. Ενδύονται το μανδύα του ριζοσπαστισμού, και λειτουργούν ως ανάχωμα συγκράτησης ψηφοφόρων που θα στρέφονταν προς το ΚΚΕ. Όμως το σημαντικότερο δεν είναι αυτό. Ως δύναμη ανάσχεσης του ριζοσπαστισμού (παλιά μου τέχνη κόσκινο για τους περισσότερους από αυτούς) προσπαθούν να συγκαλύψουν την πραγματική αιτία του προβλήματος και καλλιεργούν το συμβιβασμό με την ιδέα έλλειψης άλλης προοπτικής. Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα βασικά τους επιχειρήματα είναι πως η πρόταση του ΚΚΕ δεν είναι ρεαλιστική και καταφεύγει είτε  σε επιθέσεις «φιλίας» είτε σε συκοφαντίες ότι δεν χτυπάει τον πραγματικό αντίπαλο, είτε σε διαχωρισμό της ηγεσίας από τα μέλη και τους ψηφοφόρους του Κόμματος.
Για τη Χρυσή Αυγή δε χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο παρά να επαναλάβουμε τους στίχους του Χικμέτ που εκφράζουν την πείρα όλης της ανθρωπότητας από το φασισμό:
«Δικοί σου εχθροί, δικοί μου εχθροί/ του σκεπτόμενου ανθρώπου είναι εχθροί».
Πάθαμε και μάθαμε από τη στάση τους και από τις επιλογές μας με κριτήριο το μικρότερο κακό. Τα πληρώσαμε ακριβά.  Δε θα αφήσουμε μια εγκληματική οργάνωση (Χρυσή Αυγή)  που όταν δε δολοφονεί υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου να είναι τρίτο κόμμα, ούτε αυτούς (ΠΟΤΑΜΙ – ΠΑΣΟΚ κλπ.) που εγγυώνται στους Ευρωπαίους την πιστότερη εφαρμογή του μνημονίου και τους άλλους που μας σερβίρουν τα ίδια παραμύθια με το ΣΥΡΙΖΑ του Γενάρη (Λαφαζάνης).
Δεν έχουμε το περιθώριο αυτές τις εκλογές να τις πάρουμε στην πλάκα, ούτε να αδιαφορήσουμε. Θα πάμε να ψηφήσιμουμε και κριτήριό μας ας είναι το ερώτημα «τι είναι αναγκαίο;».
Σε αυτές τις εκλογές μπορεί και πρέπει το ΚΚΕ να είναι τρίτη δύναμη στη Βουλή γιατί έτσι θα σταλεί ένα σαφές μήνυμα αντίθεσης  και διεκδίκησης, γιατί το ζητούμενο δεν είναι να ξεθυμάνουμε αλλά να επιλέξουμε το είδος της αντιπολίτευσης που θα έχουμε.
Απέναντι στη μνημονιακή κυβέρνηση, η απάντηση είναι η ενίσχυση του ΚΚΕ που θα είναι η πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση απέναντι στη σκληρότητα των μέτρων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Το ΚΚΕ που απέναντι στο μνημόνιο έχει τη δική του πρόταση εξουσίας που είναι έξω από το δρόμο που μας έφερε εδώ και έξω από τις αιτίες που μας οδήγησαν στα μνημόνια.
Αναγκαίο είναι εμείς να πάρουμε την εξουσία και τα κλειδιά της οικονομίας και αφού είναι αναγκαίο είναι και εφικτό.

   Ψήφος αξιοπρέπειας

Από herko 

Αν κάτι είναι πιο σίγουρο κι από την ανατολή του Ήλιου, είναι ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι διαχρονικά, εμφανίζονται οργισμένοι με τους πολιτικούς εκπροσώπους που ψηφίζουν γιατί αθετούν τις υποσχέσεις τους, λένε ωμά ψέματα και κοροϊδεύουν το λαό για να υφαρπάξουν την ψήφο του.
Η λέξη πολιτική έγινε σχεδόν συνώνυμη με την κομπίνα, το ψέμα, τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Οι πολιτικοί όμως δημιούργησαν καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση τους πολίτες-ψηφοφόρους τους. Για κάθε ανεκπλήρωτη υπόσχεση που δόθηκε προεκλογικά υπάρχει ένας κοψοχέρης μετεκλογικά. Κανένας απογοητευμένος ψηφοφόρος δεν έκοψε το χέρι του. Ούτε κυριολεκτικά ούτε μεταφορικά.
Σε αυτές τις εκλογές δεν κρίνεται τίποτα ουσιαστικό. Το μνημόνιο θα εφαρμοστεί με πάθος και τόλμη, χωρίς ιδεοληψίες (είπα να χρησιμοποιήσω μια μοντέρνα λέξη) από όποια κυβέρνηση σχηματιστεί. Αυτό που κρίνεται την Κυριακή είναι η αξιοπρέπεια του λαού. Πόσο ακόμα αντέχει να τον κοροϊδεύουν; Πόσες ακόμα Κυριακές θα τους χαρίσει; Πότε, επιτέλους, θα ψηφίσει κάποιος συνειδητά και αποφασισμένα κάποιον που δεν του είπε ποτέ ψέμματα για να του κλέψει τηνψήφο;Ω 

ΤΩΡΑ   ΚΚΕ