14 Οκτ 2019

«Έξω η αστυνομία από τα σχολεία μας!» – Διευθύντρια και αστυνομικοί απειλούν μαθητές πριν αποφασίσουν τη στάση τους απέναντι στα προβλήματα του σχολείου

Την είσοδο της διευθύντριας του σχολείου με τη συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων στο 3ο ΕΠΑΛ Ιωαννίνων την ώρα που οι μαθητές συζητούσαν για τη στάση τους απέναντι στα προβλήματα και τις ελλείψεις του σχολείου καταγγέλλει η ΤΕ Μαθητών Ιωαννίνων της ΚΝΕ. Όπως σημειώνει, οι μαθητές του ΕΠΑΛ εδώ και ένα μήνα περίπου με ανοιχτά σχολεία έρχονται αντιμέτωποι με τεράστια κενά σε καθηγητές, υλικοτεχνικό εξοπλισμό, ελλιπή παροχή γνώσης, τζάμπα μαθητεία. Πήραν λοιπόν την κατάσταση στα χέρια τους, ώστε να διεκδικήσουν αυτά που σήμερα δικαιούνται. Ως απάντηση, η κυβέρνηση και το υπουργείο έστειλαν τις αστυνομικές δυνάμεις να εισβάλουν μέσα στο σχολείο και να απειλήσουν τους μαθητές!
Ο Μαθητικός Τομέας Ιωαννίνων της ΚΝΕ αναφέρει ακόμη:
«Αλήθεια, να μας απαντήσει η κυβέρνηση και το υπουργείο:
Πόσο εγκληματική πράξη είναι να διεκδικείς
– Ολοκληρωμένη μόρφωση;
– Στελέχωση όλων των ειδικοτήτων;
– Σύγχρονο εργαστηριακό εξοπλισμό;
– Πρακτική άσκηση για όλους τους μαθητές του ΕΠΑΛ με πλήρη εργασιακά δικαιώματα;
Δεν μας φοβίζει η καταστολή τους!
Οι μαθητές του ΕΠΑΛ έδειξαν το δρόμο.
Έδιωξαν τις αστυνομικές δυνάμεις και κάλεσαν σε Γενική Συνέλευση όλο το σχολείο.
Στον οργανωμένο αγώνα μας βρίσκεται η λύση για το σχολείο που έχουμε ανάγκη σήμερα, για το σχολείο που θα μορφώνει και δεν θα εξοντώνει!
Η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, που πέρσι είχε κάνει τα μαθητοδικεία συνήθεια, να πάρουν το μήνυμά τους!
Είμαστε έτοιμοι – Ούτε βήμα πίσω από τον δίκαιο αγώνα μας!!!»

"Δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμα τις Ινδίες"



Ακόμα στην Ευρώπη δεν έχουμε ανακαλύψει τις "Ινδίες" και ο πλανήτης φλέγεται. Ο Ιμπεριαλισμός έχει γίνει εξαιρετικά επιθετικός και ο μηχανισμός του συστήματος έχει βάλει στα ηχεία να παίζει το "νανούρισμα". Από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα και από την Λισαβόνα έως την Στοκχόλμη. Αυτά είναι τα σύνορα του κόσμου για τον μέσο Ευρωπαίο πολίτη. 

Ενώ είναι ξεκάθαρο πως από τα Ευρωατλαντικά Όρη έχει ξεκινήσει η βομβιστική καταιγίδα που πλήττει την Μέση Ανατολή ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης αναλώνεται σε οικονομικά θέματα και συζητήσεις που δεν μπορεί να ρυθμίσει.

Ολάκεροι λαοί γίνονται στάχτη και πολιτείες ολόκληρες βουλιάζουν στην λαίλαπα της σφαγής. Γιατί δεν είναι πόλεμοι αυτοί... Σφαγές είναι! Και μάλιστα πρωτόγνωρες. Στα συμβούλια του NATO ο Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου κάθεται σε μια γωνιά αόρατη φιγούρα και δακρύζει από συγκίνηση για την συνέχιση του έργου του. Οι Αμερικανοί πουλάνε και αγοράζουν ολόκληρες περιοχές και λαούς με μια απλή εκκένωση και το αντί-Ιμπεριαλιστικό κίνημα φαίνεται αδύναμο μπροστά στον γίγαντα που έχει αμολήσει τα μπάσταρδα και άσωτα παιδιά του όπως το τωρινό παράδειγμα της Τουρκίας. Ο Τραμπ μοιάζει με ήρωα επειδή δεν πούλησε F-35 στους Τούρκους. Δέκα αεροπλάνα δεν αλλάζουν το αποτέλεσμα. Η επέμβαση στα οικονομικά των χωρών, οι στρατιωτικές επεμβάσεις και οι στημένες χούντες ασφαλώς θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε νέες συμφορές. 

Εκατομμύρια ξεριζωμένοι άνθρωποι αυτήν την ώρα βαδίζουν μέσα σε τοπία που πέφτουν βόμβες με την λαχτάρα της ελευθερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας. Χιλιάδες ίσως εκατομμύρια αγωνιστές ανά τον πλανήτη αυτήν την στιγμή κρατούν αντίσταση και στέκονται όρθιοι μπροστά στον εισβολέα, τον τύραννο, το αφεντικό, τον Δεσποτισμό... Χρέος κάθε ελεύθερου και δημοκράτη πολίτη αυτού του κόσμου δεν είναι να ψηφίζει αλλά να σπάει αλυσίδες και δεσμά.
Χρέος του είναι να υπερασπιστεί ακόμα και με το όπλο του αν χρειαστεί και να ελευθερώσει κάθε παιδί που κουβαλά λάσπη και κακάο, κάθε παιδί αλυσοδεμένο σε ορυχεία, κάθε παιδί που κάνει μάθημα σε βομβαρδισμένο σχολείο.

Αυτήν την ελευθερία και αυτό το μήνυμα φέρνει ο Σοσιαλισμός. Από χιλιάδες χρόνια πριν ο άνθρωπος επαναστατεί για την ελευθερία του και την αξιοπρέπεια του.

Για το δικαίωμα στην εργασία, την παιδεία, την υγεία, την Ειρήνη! Ο Σοσιαλισμός είναι η απάντηση στον Σκοταδισμό και την απανθρωπιά του καπιταλισμού που μέρα με την μέρα μετατρέπεται σε Ιμπεριαλισμό ακόμα και σε πολύ τοπικό επίπεδο. Γιατί η επίθεση στον μισθό σου και στον πλούτο που παράγεις πολύ εύστοχα μπορεί να χαρακτηριστεί με την λέξη Ιμπεριαλισμός. Ιμπεριαλισμός του αφεντικού.

Για την Ειρήνη και την ελευθερία μονάχα μια πορεία υπάρχει...Η Σοσιαλιστική Επανάσταση!

- Άρθρο της KFA Greece για τον Ιμπεριαλισμό

Μονοπώλια - φασισμός: Ακατάλυτοι δεσμοί που δεν αφήνουν περιθώρια σε λαθροχείρες



Συνάντηση του Χίτλερ με στελέχη της IBM
Associated Press
Συνάντηση του Χίτλερ με στελέχη της IBM
«Ο καπιταλισμός στηρίζεται στην ελεύθερη επιλογή. Είναι δυνατόν η Γκεστάπο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η "τελική λύση" να είναι προϊόντα ελεύθερης επιλογής; Η ελεύθερη επιχείρηση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της καπιταλιστικής οικονομίας...». Οι παραπάνω ισχυρισμοί περιλαμβάνονται σε άρθρο γνωστού προπαγανδιστή της αστικής τάξης, με το οποίο προσπαθεί να στηρίξει την κατάπτυστη θεωρία των «δύο ολοκληρωτισμών» σε οικονομική βάση. Πρόκειται για αρθρογραφία που ουσιαστικά προσπαθεί να δώσει «οικονομική βάση» στη συζήτηση που επιχειρεί να ταυτίσει κομμουνισμό και ναζισμό αναπαράγοντας τις γνωστές και χρεοκοπημένες θεωρίες των «δύο άκρων». Είναι σίγουρο ότι τέτοια αρθρογραφία θα δυναμώσει και με αφορμή τη στήριξη του κατάπτυστου αντικομμουνιστικού ψηφίσματος της ΕΕ αλλά και με αφορμή τα 30 χρόνια από τη νίκη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και την Ανατολική Ευρώπη.

Σε αδρές γραμμές το συμπέρασμα του συγκεκριμένου άρθρου είναι ότι ο φασισμός και ο κομμουνισμός είναι ταυτόσημοι επειδή τάχα προβλέπουν «κρατικά ελεγχόμενη οικονομία».

Πρόκειται για έναν ακόμη μεγάλο μύθο, που έρχεται σε αντίθεση με την ίδια την πραγματικότητα.


«Ελεύθερη επιλογή» του κεφαλαίου η στήριξη των ναζί
 
Για να δούμε, όμως, η καπιταλιστική ανάπτυξη, που δήθεν στηρίζεται στην «ελεύθερη επιλογή», πόσο εμποδίστηκε από το ναζισμό; Είναι τυχαίο το γεγονός ότι στα χρόνια του Χίτλερ άνθισαν καπιταλιστικές επιχειρήσεις που μεταπολεμικά, μέχρι και σήμερα, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην καπιταλιστική ανάπτυξη διεθνώς;

Ο εν λόγω αρθρογράφος συγκρίνει τον κεντρικό σχεδιασμό, τη θεμελιώδη δηλαδή σχέση παραγωγής του σοσιαλισμού, που στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία, με μέτρα που πήρε η ναζιστική κυβέρνηση του Χίτλερ για να ενισχύσει την ίδια την καπιταλιστική ιδιοκτησία, τους Γερμανούς βιομήχανους και τραπεζίτες, κάτι που άλλωστε το κάνουν όλες οι αστικές κυβερνήσεις, όπως και οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Σε συνθήκες κρίσης, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας αλλά και σε συνθήκες ανασυγκρότησης δεν είναι λίγες φορές που το αστικό κράτος παίρνει «πάνω του» τομείς της οικονομίας, που πραγματοποιεί εκτενή σχέδια παρεμβάσεων προκειμένου να στηρίξει την καπιταλιστική εκμετάλλευση, να στηρίξει την «ιδιωτική πρωτοβουλία» και όχι να την υπονομεύσει. Τι ήταν αλήθεια ο κεϊνσιανισμός;

Προφανώς τέτοιες ...σκέψεις δεν βασάνιζαν τον πρόεδρο του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων, Γ. Κρουπ, όταν κατέθετε στον Χίτλερ τα σχέδια του Συνδέσμου για την αναδιοργάνωση της γερμανικής βιομηχανίας. Οσο για τα οφέλη της γερμανικής βιομηχανίας από το ναζισμό, ο ίδιος ο Κρουπ ήταν ξεκάθαρος: «Ο εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνισμού) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. των βιομηχάνων!)».

Βεβαίως, η γοητεία που ασκούσε το ναζιστικό κόμμα στα γερμανικά μονοπώλια είχε αρχίσει να φαίνεται πολύ νωρίτερα: Το Φλεβάρη του 1934 ο Χίτλερ είχε συνάντηση με 25 από τους μεγαλύτερους βιομήχανους της Γερμανίας, όπου παραβρέθηκε και ο διευθυντής της Τράπεζας του Ράιχ - μετέπειτα υπουργός Οικονομικών των ναζί - Σαχτ. Οι εκπρόσωποι αυτοί του γερμανικού κεφαλαίου, μάλλον στο όνομα της «ελεύθερης επιλογής» αποφάσισαν να στηρίξουν την ...«τελική λύση», συστήνοντας μέχρι και ειδικό ταμείο για την υποστήριξη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ύψους 3.000.000 μάρκων! Στις αμέσως επόμενες εκλογές, το κόμμα του Χίτλερ έλαβε το 43,9% των ψήφων. Με το άνοιγμα των αρχείων της «Κρουπ» προέκυψε ότι μόνο π.χ. το εργοστάσιο της εταιρείας στο Εσσεν είχε «προσφέρει» έως το 1945 το ιλιγγιώδες ποσό των 4.738.446 μάρκων στο «Ταμείο του Χίτλερ». Φαίνεται ότι όλο αυτό το απαύγασμα των «ελεύθερων επιχειρήσεων», που ανέδειξε τους ναζί στην εξουσία και τους στήριξε αποφασιστικά, δεν είχε προβλέψει τις σημερινές ακροβασίες των θεωρητικών της «φιλελεύθερης οικονομίας»...

Ομως, δεν ήταν μόνο τα γερμανικά μονοπώλια που βρήκαν στο πρόσωπο του Χίτλερ τον άνθρωπό τους. Καταλυτικό ρόλο στην υποστήριξη του ναζισμού έπαιξαν και αμερικανικά μονοπώλια, όπως η «Ford», η «General Motors» (μέσω της θυγατρικής της «Opel» και όχι μόνο), η «General Electric», η «Standard Oil» (η σημερινή «ExxonMobil»), η IBM, η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ&Τ), η Τράπεζα Chase Manhattan και πολλοί άλλοι, που έκαναν τεράστιες επενδύσεις, επωφελούμενοι από το «εξαιρετικό» επιχειρηματικό κλίμα που πρόσφερε η ναζιστική Γερμανία, αποκομίζοντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη. Μάλιστα, τόσο ο πρόεδρος της IBM, T. Watson, όσο και ο πρόεδρος της «Ford», H. Ford, τιμήθηκαν για τις «υπηρεσίες» τους στο Γ' Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού το 1937 και το 1938, αντίστοιχα.

Τζάμπα εργατικό δυναμικό και μπίζνες στα κολαστήρια
 
Απάντηση στο ερώτημα του αρθρογράφου αν μπορεί να συνδυαστεί ο καπιταλισμός, που στηρίζεται στην «ελεύθερη επιλογή», με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δίνει ειδικά το γεγονός ότι μια από τις μεγαλύτερες προσφορές του ναζιστικού καθεστώτος στα μονοπώλια ήταν το τζάμπα εργατικό δυναμικό που αντλούνταν από τα κολαστήρια, όπως το Αουσβιτς. Για παράδειγμα, η «I. G. Farben» (παραγωγός του αερίου εξόντωσης «Zyklon B») ήταν εταιρεία - πρότυπο για την «αξιοποίηση» εργατών από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με τα στελέχη της να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη για τη χρήση καταναγκαστικής εργασίας σε βιομηχανίες όπως η «Volkswagen», η «Messerschmitt», η «Heinkel», κ.ά. Το τεραστίων διαστάσεων βιομηχανικό συγκρότημα «Buna» της «I. G. Farben» κατασκευάστηκε από κρατούμενους του Αουσβιτς, ενώ την περίοδο της λειτουργίας του απασχολούσε σχεδόν 85.000 κρατούμενους. Αυτή η εξοντωτική εκμετάλλευση είχε αποτέλεσμα, κι έτσι μαζί με την πολύμορφη στήριξη που απολάμβανε από το ναζιστικό καθεστώς, τα καθαρά κέρδη του ομίλου εκτοξεύτηκαν από ζημιές τη χρονιά που ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία, σε 57.216.392 μάρκα μόλις δύο χρόνια μετά και 111.555.216 μάρκα το 1941. Η αξία του διπλασιάστηκε την περίοδο 1933 - 1942, ενώ μόνο το 1942 - 1943 αυξήθηκε κατά 80%!

Στα παραπάνω να συμπληρώσουμε κι άλλες «δουλίτσες» που έκαναν με το ναζισμό τεράστια μονοπώλια, τα οποία οι «φιλελεύθεροι» αρθρογράφοι θεωρούν «πρότυπα» καπιταλιστικής ανάπτυξης: Η μηχανογραφική οργάνωση των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης - εξόντωσης έγινε με τεχνολογία της IBM. Η «Standard Oil» προμήθευε με καύσιμα τόσο τους Συμμάχους όσο και τον Αξονα στη διάρκεια του πολέμου. Η ITT συνέδραμε σημαντικά τη βελτίωση του γερμανικού συστήματος πληροφοριών και σχεδίασε τις βόμβες «Focke - Wulfs» που χρησιμοποιήθηκαν ενάντια στα συμμαχικά στρατεύματα. Η «General Motors» κατασκεύασε χιλιάδες θωρακισμένα αυτοκίνητα, φορτηγά και τανκς για τον γερμανικό στρατό. Η «Fordwerke» (εργοστάσιο της «Ford» στο Βερολίνο) υπήρξε υπεύθυνη για την προμήθεια του 1/3 σχεδόν του συνόλου των φορτηγών της Βέρμαχτ. Οι μισοί «εργαζόμενοι» της εταιρείας ήταν «σκλάβοι εργασίας», προερχόμενοι από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις κατεχόμενες περιοχές. Το ίδιο και στη μονάδα της «Ford» στην Κολωνία, όπου τουλάχιστον 1.200 εργάτες ήταν Ρώσοι, πολλές φορές ανήλικοι. Και όμως, η μονάδα της «Ford» στη Κολωνία όχι μόνο συνέχισε να λειτουργεί μετά τον πόλεμο, αλλά έλαβε και 1 εκατ. δολάρια ως αποζημίωση για τις ζημιές που υπέστη στη διάρκεια του βομβαρδισμού της πόλης από τους Συμμάχους! Η «General Motors» έλαβε επίσης 33 εκατ. δολάρια σε φοροαπαλλαγές από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για τις ζημιές που υπέστησαν τα εργοστάσιά της σε Γερμανία και Αυστρία στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!

Ομως, θα μπορούσε κανείς να αναφερθεί και στα τάγματα καταναγκαστικής εργασίας και τα στρατόπεδα εργασίας ανέργων, που είχαν μεγάλη πέραση στις ΗΠΑ ειδικά την περίοδο του New Deal και των κρατικών επενδύσεων σε υποδομές (δρόμους κ.λπ.), που αξιοποιήθηκαν ως μέσο για την αντιμετώπιση της κρίσης αλλά και την πολεμική προετοιμασία των ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που όλοι περίμεναν.

Οι «αθώοι» ναζί και το μεταπολεμικό «θαύμα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης
 
Εξίσου χαρακτηριστική είναι η τύχη που είχαν τα επιφανή στελέχη των επιχειρηματικών κολοσσών: Από τα 24 διευθυντικά στελέχη της «I. G. Farben» στα οποία απαγγέλθηκαν κατηγορίες (π.χ. για εγκλήματα πολέμου), τα 11 αθωώθηκαν, ενώ στα υπόλοιπα επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 1 - 7 χρόνων. Ο Κρουπ και άλλα εννέα μέλη του ΔΣ του ομίλου του επίσης καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου σε φυλάκιση μέχρι και 12 χρόνια. Ο μεγαλοτραπεζίτης Σαχτ αθωώθηκε, παρά τις ενστάσεις της σοβιετικής πλευράς, ενώ κανένα από τα στελέχη των εταιρειών δυτικών συμφερόντων δεν αντιμετώπισε κατηγορίες και δεν τιμωρήθηκε. Μάλιστα, το 1950 - 1951 η Υπατη Αρμοστεία των ΗΠΑ στην Αμερικανική Ζώνη κατοχής της Γερμανίας άρχισε να αμνηστεύει έναν έναν όλους τους βιομήχανους - τραπεζίτες που είχαν καταδικαστεί ως εγκληματίες πολέμου, όπως ο Κρουπ, τα στελέχη της «I. G. Farben» ή ο Φρίντριχ Φλικ (ένας από τους βασικότερους οικονομικούς υποστηρικτές του Χίτλερ και του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, που επίσης αποκόμισε τεράστια κέρδη, χρησιμοποιώντας σκλάβους εργάτες που μίσθωνε από τα SS). Οι περιουσίες που είχαν κατασχεθεί επιστράφηκαν, ενώ πολλοί αποκαταστάθηκαν στα διευθυντικά πόστα που είχαν και πριν, ώστε να συνεχίσουν να κερδοφορούν.

Η μεταπολεμική ανάκαμψη των γερμανικών μονοπωλίων υπήρξε εντυπωσιακή. Λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση του Κρουπ, η εταιρεία του φιγουράριζε στη 12η θέση διεθνώς (σήμερα η «Thyssen Krupp» είναι μια πολυεθνική με πάνω από 670 θυγατρικές παγκοσμίως). Ο Φλικ έγινε επίσης ξανά ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη Γερμανία. Η «I. G. Farben», αν και χωρίστηκε σε 12 διαφορετικές εταιρείες μετά τον πόλεμο, σύντομα άγγιξε την κερδοφορία που είχε προπολεμικά, με ορισμένες εξ αυτών, όπως η «Bayer» (η γνωστή φαρμακοβιομηχανία), να παραμένουν μέχρι τις μέρες μας σημαντικοί μονοπωλιακοί κολοσσοί της ΕΕ.

Αν όλα τα παραπάνω δεν δίνουν πειστική απάντηση στο αρχικό ερώτημα του αρθρογράφου, υπάρχουν και οι «απόγονοι» του Χίτλερ, οι ναζί της Χρυσής Αυγής, που ειδικά όσο ήταν εκλεγμένοι στη Βουλή δεν άφησαν παραπονεμένους τους επιφανείς εκπροσώπους του «ελεύθερου επιχειρηματικού κόσμου»: Οι δεκάδες παρεμβάσεις των ναζί βουλευτών υπέρ των εφοπλιστών, τα δολοφονικά χτυπήματα σε κομμουνιστές και συνδικαλιστές εργάτες στο λιμάνι, για να «ξεβρωμίσει ο τόπος», όλα ήταν για την εμπέδωση της «ελεύθερης επιλογής» του κεφαλαίου να ξεζουμίζει τους εργαζόμενους.


Δ.
 
Ριζοσπάστης   Σάββατο 12 Οχτώβρη 2019 - Κυριακή 13 Οχτώβρη 2019

Υποχώρησε η κυβέρνηση του Εκουαδόρ – Συμφωνία για απόσυρση του διατάγματος για τα καύσιμα

Το βασικό τους στόχο πέτυχαν οι διαδηλωτές στο Εκουαδόρ, αγνοώντας την επιβολή στρατιωτικού νόμου από τον Λενίν Μορένο ενάντια στις κινητοποιήσεις των τελευταίων 12 ημερών.
Ο δεξιός πρόεδρος και οι ηγέτες των οργανώσεων ιθαγενών, που αποτελούν το ενα τέταρτο του πληθυσμού και πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις,  συμφώνησαν στην απόσυρση του διαβόητου διατάγματος 883, με το οποίο καταργούνταν η επιδότηση στα καύσιμα, οδηγώντας σε διπλασιασμό της τιμής τους.
Το μέτρο εντάσσεται στα πλαίσια των όρων δανειοδότησης της χώρας από το ΔΝΤ, πυροδοτώντας τις εντονότερες λαϊκές αντιδράσεις της δεκαετίας, με απολογισμό 7 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες και συλληφθέντες.   
“Με αυτή τη συμφωνία, οι κινητοποιήσεις τερματίζονται και δεσμευόμαστε στην αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα” ανέφερε κοινό ανακοινωθέν.
Χθες Κυριακή, ο ηγέτης της CONAIE, της μεγαλύτερης οργάνωσης ιθαγενών στη χώρα Χάιμε Βάργκας, ζήτησε την παραίτηση των υπουργών Εσωτερικών και άμυνας για χρήση “υπερβολικής βίας”, αίτημα που δεν έχει γίνει δεκτό.

Πλημμυρίσαμε από λόγια, υποσχέσεις, συμπάθεια και “μεγάλα” έργα!




Μετά τις πλημμύρες στην Κεφαλονιά, τις δηλώσεις της Περιφερειακής Αρχής αλλά και τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου η μόνη έκτακτη ανάγκη που πραγματικά υπάρχει είναι ο λαός να μη δείξει καμία εμπιστοσύνη και ανοχή.
Να μη συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από την εκπόνηση σύγχρονης και επικαιροποιημένης υδρολογικής–υδραυλικής μελέτης όλης της περιοχής. Να γίνουν όλα τα αντιπλημμυρικά έργα που είναι σε εκκρεμότητα αρκετά χρόνια τώρα.
Χωρίς καμία πρωτοτυπία όπως οι προηγούμενοι (ΣΥΡΙΖΑ) έτσι και οι επόμενοι (ΝΔ) μας μίλησαν για τα έντονα καιρικά φαινόμενα, μας είπαν ότι “είμαστε θύματα της κλιματικής αλλαγής”, της υπερβόσκησης, της άναρχης δόμησης και των σεισμών.
Εμείς όμως, λέμε, ότι ούτε συμφωνία με τον καιρό μπορούμε να κάνουμε, ούτε τα ερίφια να εξαφανίσουμε.
Μπορούμε όμως να αξιοποιήσουμε τα επιτεύγματα και την πρόοδο της επιστήμης, το εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό της χώρας, τον πλούτο που συγκεντρώνεται από την εργασία μας και να πάρουμε έγκαιρα μέτρα που μπορούν να προλάβουν ή να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις. Προϋπόθεση να μπουν σε προτεραιότητα οι λαϊκές ανάγκες.
Αυτή η προοπτική δεν χωράει σε μια πολιτική που σχεδιάζει στη λογική κόστους - οφέλους, που μετατρέπει το ίδιο το περιβάλλον σε πηγή κέρδους. Τέτοια έργα δεν χωρούν ούτε στην «ανάπτυξη για όλους» της Ν.Δ., ούτε στην «δίκαιη ανάπτυξη» του ΣΥΡΙΖΑ. Η υλοποίησή τους προσκρούει στην πολιτική ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Η άναρχη δόμηση, η δασοκτόνα πολιτική, οι χρήσεις γης, η υποχρηματοδότηση των λαϊκών αναγκών είναι αποτέλεσμα της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, με τις πλάτες των εκλεκτών τους στην Τοπική διοίκηση.
Υπηρετώντας αυτόν το δρόμο, οι περιφερειακές αρχές του κ. Σπύρου, του κ. Γαλιατσάτου και η παρούσα της κας Κράτσα, μοιάζουν στην:
-     προώθηση αποσπασματικών έργων (λεκάνες), ανεπαρκών και αναποτελεσματικών,
-     προσπάθεια ενσωμάτωσης των τοπικών κοινωνιών με τα λεγόμενα “αντισταθμιστικά οφέλη”,
-     παράδοση του δημόσιου πλούτου και της ενέργειας στα μονοπώλια των ανεμογεννητριών.
Η συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου επιβεβαιώνει τη συνέχιση αυτής της πορείας.
1.       Η απάντηση της Περιφερειακής αρχής, στο ερώτημα για τον ΠΕΣΔΑ, ότι δεν έχει ακόμα καταλήξει στη συνολική πολιτική της πρόταση για τη διαχείριση των απορριμμάτων αποκαλύπτει, ότι περιμένει τις εντολές της Κυβέρνησης για την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης του τομέα.
2.       Δεν πήραμε καμία απάντηση και καμία δέσμευση στο αίτημα, να δοθεί συγκεκριμένη εικόνα των έργων αντιπυρικής και αντιπλημμυρικής προστασίας που έχουν σχεδιαστεί ανά νησί, τα ποσά που έχουν προϋπολογιστεί, σε ποια προγράμματα θα ενταχθούν.
  1. Καμία απάντηση στο να διεκδικηθεί η απαραίτητη κρατική χρηματοδότηση για αντιπλημμυρικά-αντιπυρικά έργα για όλα τα Ιόνια Νησιά (Κεφαλονιά, Ιθάκη, Λευκάδα, Κέρκυρα, Παξοί και στα άλλα μικρά νησιά). Να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ όλα των αναγκαία έργα υποδομής για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των κατοίκων των νησιών μας.
  2. Καμία συμφωνία στο να διεκδικηθούν αποφασιστικά από την Κυβέρνηση, προσλήψεις του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού, τη στιγμή που στην Πολιτική Προστασία εργάζονται 1-2 υπάλληλοι και μάλιστα με πολλαπλά καθήκοντα.
Όλοι όμως συμφώνησαν με το χαρακτήρα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, στα οποία κάτω από βαρύγδουπους τίτλους, το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων κατευθύνεται στην επιχειρηματική δράση και στις ιδιωτικοποιήσεις, στα σεμινάρια και στις ημερίδες, φυσικά με ένα πολιτιστικό και περιβαλλοντικό, περιτύλιγμα.
Η μόνη πολύωρη “διαπραγμάτευση” ανάμεσα στην ΑΝΑΣΑ και την νέα περιφερειακή αρχή, ήταν για το ζήτημα της Thomas Cook. Όχι βέβαια για τους εργαζόμενους και τους μικροεπαγγελματίες. Αλλά κυρίως για το πώς θα κατευθυνθεί μεγαλύτερο πακέτο χρημάτων, μέσω της τουριστικής προβολής, σε λίγους και ποιος από τους δύο, Κράτσα ή Γαλιατσάτος, είναι πιο ικανός εκπρόσωπος των αναγκών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου. Στο τέλος φυσικά συμφώνησαν και μαζί με τις άλλες δυνάμεις κατέληξαν σε κοινή απόφαση!!
Ο λαός μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.


ΔΗΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ & ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 7/10/2019



Σε μια πολύωρη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι ο Δήμος όπως και το κράτος έχει συνέχεια.
Με συμβολικά παιχνίδια και  συγκρούσεις για το θεαθήναι, αναφορικά με την ονομασία του Δήμου, έγινε προσπάθεια να κρυφτεί το κύριο. Μεγαλύτερη σημασία έχει το επίπεδο διαβίωσης που έχουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα που ζουν στο Δήμο, αν καλύπτονται οι ανάγκες τους, αν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές με βάση τις σύγχρονες τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις.H σπουδή της νέας Δημοτικής Αρχής για το ζήτημα αυτό, χωρίς να έχει προηγηθεί συζήτηση με τους άλλους δήμους και τα Τοπικά Συμβούλια δείχνει τι βάζει σε προτεραιότητα.
Η υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών συμφερόντων δεν κρίνεται από τους τίτλους αλλά από την πράξη, από την πολιτική κατεύθυνση.     
Η προσπάθεια να εμφανιστεί μία εικόνα κοινωνικής ειρήνης και συνεργασίας για το «καλό όλων» δεν αναιρεί τη σκληρή πραγματικότητα των τεράστιων ποσών που δίνονται για άλλη μια φορά σε εργολάβους, ιδιωτικοποιώντας υπηρεσίες του Δήμου, (πριν λίγες μέρες δόθηκε ξανά μισό εκατομμύριο ευρώ σε ιδιώτη για την αποκομιδή), για την τουριστική προβολή (τουριστικό περίπτερο που κοστίζει 1.000  το τ.μ.) κλπ.
Από τη μεριά μας, θέσαμε σε πρώτο πλάνο την ανάγκη ξεχωριστής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου για τη διαχείριση των απορριμμάτων.
Ζητήσαμε να συζητηθούν αυτοτελώς τα θέματα σχολικής στέγης και πολιτικής προστασίας (αντιπλημμυρικά - αντιπυρικά έργα, αντισεισμικός έλεγχος κλπ).
Η νέα Δημοτική Αρχή εμφανίστηκε ανέτοιμη να απαντήσει στα ερωτήματα που της θέσαμε για την προσχολική αγωγή και απάντησε γενικόλογα και με παραπομπή σε επόμενες συνεδριάσεις. Τέτοια ζητήματα είναι όμως που «καίνε» τις λαϊκές οικογένειες του νησιού μας!
Όσον αφορά τα έργα που υλοποιούνται από εργολάβους, ζητήσαμε να έρχεται αναλυτικά η εικόνα τους στις εισηγήσεις αλλά και οι αιτιολογήσεις των απαράδεκτων κατ’ εμάς καθυστερήσεων σε έργα που έπρεπε εδώ και χρόνια να είχαν αποπερατωθεί και να απαντήσουν σε λαϊκές ανάγκες (αγροτική οδοποιία, επισκευές κτηρίων, Ναυσιθόειο  κλπ).
Ως Λαϊκή Συσπείρωση θέσαμε ανοιχτά ότι τόσο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο όσο και έξω από αυτό θα προβάλουμε τα λαϊκά συμφέροντα, θα διεκδικούμε τη κάλυψη των λαϊκών αναγκών, θα προσπαθούμε να κινητοποιούμε σε αυτή την κατεύθυνση.

10/10/2019

Οι δύο δίκες του Πολυτεχνείου και οι ποινές που (δεν) έφαγαν οι πρωταίτιοι

Κατιούσα Είναι γνωστό πως η διαδικασία της “αποχουντοποίησης” δηλαδή αφενός της δικαστικής δίωξης...

TOP READ