20 Μαΐ 2012

Οι Ελληνικές Μουσικές Γιορτές προσκαλούν...



Οι Ελληνικές Μουσικές Γιορτές προσκαλούν...
Μανώλης Καλομοίρης
Διαχρονικές «σελίδες» της μουσικής ιστορίας μας θα ξεδιπλώσουν και φέτος, για όγδοη χρονιά, οι «Ελληνικές Μουσικές Γιορτές», με στόχο να γνωρίσουν στο κοινό σημαντικές πτυχές της ελληνικής μουσικής δημιουργίας, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της παραμένει άγνωστη για το πλατύτερο ακροατήριο. Η αξιέπαινη διοργάνωση, που δυστυχώς πλέον δεν εντάσσεται στον προγραμματισμό της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών όπως γινόταν από το 2005 μέχρι και πέρσι, πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του αρχιμουσικού Βύρωνα Φιδετζή, εμπνευστή και συντονιστή τους, ο οποίος υπογράφει και την καλλιτεχνική επιμέλεια του κύκλου.
Οι «Ελληνικές Μουσικές Γιορτές» θα γίνουν από τις 24 Μαΐου ως τις 16 Ιουνίου, στην Αθήνα, την Κέρκυρα και τη Μύκονο. Περιλαμβάνουν συνολικά επτά συναυλίες, με παγκόσμιες πρώτες εκτελέσεις ελληνικών έργων του 19ου και του 20ού αιώνα, καθώς και ένα μεγάλο Σεμινάριο Νεοελληνικής Μουσικής Ιστορίας και Ιστοριογραφίας. Ο φετινός κύκλος, αποτελεί συνδιοργάνωση του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου («Εργαστήριο Ελληνικής Μουσικής», περιοδικό «Μουσικός Ελληνομνήμων») και του Ωδείου Αθηνών, και πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και του Δήμου Μυκόνου.
Η αυλαία θ' ανοίξει (24/5, 8.30μμ, αίθουσα «Παρνασσός») με συναυλία του γνωστού πιανίστα Αρη Γαρουφαλή, ο οποίος θα ερμηνεύσει τα πιανιστικά άπαντα του Μανώλη Καλομοίρη. Τιμές εισιτηρίων: 5, 10, 15 ευρώ.
Θ' ακολουθήσει (27/5, 8.30μμ, Γρυπάρειο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Μυκόνου) η εκδήλωση - αφιέρωμα στον Μυκονιάτη συνθέτη Γεώργιο Αξιώτη (1875-1924), στο πλαίσιο της οποίας, θα ακουστούν έργα του συνθέτη για φωνή και πιάνο, σόλο πιάνο και κουαρτέτο εγχόρδων, κάποια από τα οποία σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση. Συμμετέχουν: Ελένη Σταμίδου (υψίφωνος), Απόστολος Παληός (πιάνο), «Κουαρτέτο Εγχόρδων Κυδωνιάτης» (Χρήστος Κολοβός - α΄ βιολί, Γιάννης Αιγυπτιάδης - β΄ βιολί, Βαγγέλης Καραφαντής - βιόλα, Μαρίνα Κολοβού - τσέλο). Μουσικολογική επιμέλεια: Γιάννης Μπελώνης. Μουσική επιμέλεια: Χρήστος Κολοβός. Θα προηγηθεί ομιλία για τη ζωή και το έργο του Γ. Αξιώτη, από τον Γιάννη Μπελώνη, με θέμα: «Μια πρώτη προσέγγιση της ζωής και του συνθετικού έργου του Γεωργίου Αξιώτη», και χαιρετισμός από τον Β. Φιδετζή. Η εκδήλωση είναι συνδιοργάνωση με τον Πολιτιστικό, Αθλητικό και Κοινωνικό Οργανισμό «Γ. Αξιώτης» και τον Δήμο Μυκόνου. Είσοδος ελεύθερη.
Παύλος Καρρέρ
Στις 28/5 (8.30μμ), στην αίθουσα «Παρνασσός» θα πραγματοποιηθεί συναυλία με έργα των Λεωνίδα Αλβάνα, Δημητρίου Λιάλιου (πρώτη παγκόσμια εκτέλεση), Αιμιλίου Ριάδη, Γεράσιμου Ρομποτή, Αλέξανδρου Γκρεκ και Γιάννη Τουλή. Συμμετέχουν: Μάιρα Μηλολιδάκη (υψίφωνος), Ελενα Μαραγκού (μεσόφωνος), Δημήτρης Πλατανιάς (βαρύτονος), Παντελής Σταματέλος (βιολί), Γιάννης Τουλής (βιολοντσέλο), Τίτος Γουβέλης (πιάνο). Τιμές εισιτηρίων: 5, 10, 15 ευρώ.
Στις 31/5 (8.30μμ), και πάλι στην αίθουσα «Παρνασσός» η Χορωδία της Εμπορικής Τράπεζας θα παρουσιάσει ύμνους Eλλήνων συνθετών. Θα ακουστούν μεταξύ άλλων: ο «Υμνος του Παρνασσού» του Θεμιστοκλή Πολυκράτη, ο ύμνος «Εις τον Βάκχο» του Σπύρου Σαμάρα (α' παγκόσμια εκτέλεση), ο «Υμνος της Ελληνικής Δημοκρατίας» του Διονύσιου Λαυράγκα, ο «Υμνος των Ριζοσπαστών» του Νικολάου Μεταξά - Τζανή, και ύμνοι των Νικολάου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου, Γεώργιου Λαμπίρη, Σπυρίδωνα Ξύνδα, Ραφαήλ Παριζίνη, Διονύσιου Ροδοθεάτου, Σπυρίδωνα Καίσαρη, Δημητρίου Ροδίου, κ.ά. Τη Χορωδία της Εμπορικής Τράπεζας διευθύνει ο Σταύρος Μπερής. Συνοδεύει η Κατερίνα Καραμπάτσα στο πιάνο. Μουσικολογική επιμέλεια: Γιώργος Κωνστάντζος. Τιμές εισιτηρίων: 5, 10, 15 ευρώ.
Η πέμπτη συναυλία του κύκλου, θα πραγματοποιηθεί στις 3/6 (8.30μμ), στην Ιόνιο Ακαδημία, στην Κέρκυρα, με τη συμμετοχή της Ορχήστρας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει έργα των Δομένικου Παδοβά, Ραφαήλ Παριζίνη, Διονύσιου Ροδοθεάτου και Νικολάου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου. Σολίστ: Μιλτιάδης Κασσάρας, βιολοντσέλο. Μουσική Διεύθυνση: Βύρων Φιδετζής. Είσοδος ελεύθερη.
Η επόμενη εκδήλωση, με τίτλο «Η πρώτη συναυλία», που θα πραγματοποιηθεί στις 11/6 (8.30μμ), στο Ωδείο Αθηνών, αποτελεί αναβίωση της πρώτης συναυλίας με έργα Μανώλη Καλομοίρη, όπως αυτή δόθηκε πριν από 104 χρόνια, στις 11 Ιουνίου 1908, στο Ωδείο Αθηνών. Την εκδήλωση θα προλογίσει ο συνθέτης Φίλιππος Τσαλαχούρης, με σκοπό να αναδείξει τη σπουδαιότητα της συγκεκριμένης συναυλίας για εκείνη την εποχή και να τονίσει την αξία της ως αφετηρία της Εθνικής μας Μουσικής Σχολής. Θα συμμετέχουν: Μάιρα Μηλολιδάκη (υψίφωνος), Γιώργος Ματθαιακάκης (βαρύτονος), Τίτος Γουβέλης και Χαράλαμπος Αγγελόπουλος (πιάνο). Είσοδος ελεύθερη.
Ο φετινός κύκλος των «Ελληνικών Μουσικών Γιορτών» θα ολοκληρωθεί στις 16 Ιουνίου (8.30μμ), στο Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», με παρουσίαση της όπερας «Μάρκος Μπότσαρης» του Παύλου Καρρέρ. Το λυρικό έργο του Ζακύνθιου δημιουργού περιλαμβάνει την περίφημη άρια του Γερο-Δήμου σε στίχους Αρ. Βαλαωρίτη, που έγινε τόσο δημοφιλής, ώστε να τη θεωρούν δημοτικό τραγούδι. Θα συμμετέχουν Ελληνες σολίστ με διεθνείς διακρίσεις, με τη σύμπραξη της Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων, υπό τη διεύθυνση του Σταύρου Μπερή. Ερμηνεύουν: Σοφία Κυανίδου (υψίφωνος), Λένια Ζαφειροπούλου (υψίφωνος), Γιάννης Χριστόπουλος (τενόρος), Διονύσης Σούρμπης (βαρύτονος), Δημήτρης Καβράκος (μπάσος), Δημήτρης Γιάκας (πιάνο). Τιμές εισιτηρίων: 5, 10, 15 ευρώ.

Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ


Παρακαλώ, Χρυσαυγίτες, μην κλαίτε
1. Οποιος ντρέπεται για την καταγωγή των ιδεών του ντρέπεται για την ίδια του την καταγωγή. Παρακολούθησα την πρώτη δημόσια εμφάνιση της «Χρυσής Αυγής» μετά τις εκλογές σ' ένα από τα «πορνοκάναλα», όπως τα χαρακτηρίζει ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος. Ο ίδιος ανέλαβε να καθαρίσει την οργάνωση από τις αρχές στις οποίες χρωστάει την ύπαρξή της. Οταν ο δημοσιογράφος τού παρουσίασε μια σειρά φωτογραφιών με μέλη της οργάνωσης να χαιρετούν ναζιστικά, ο Κασιδιάρης εκπρόσωπος Τύπου είπε ότι διαφωνεί, «αλλά τι να κάνουμε, να τους κόψουμε το χέρι;». Δεν ήξερα πως αποποιούνται τώρα ακόμα και το χαιρετισμό τους. Ο δε αρχηγός τους Μιχαλολιάκος εξήγησε για τα τεύχη του περιοδικού της «Χρυσής Αυγής» αφιερωμένα στον Χίτλερ και τον Γκαίμπελς, πως αυτά είχαν τυπωθεί τη δεκαετία του '80 και δεν τον εκφράζουν πια. Τώρα δηλώνει εθνικιστής.
2. Στο δρόμο τσαμπουκάς και στη Βουλή χαλβάς. Αυτό το σύνθημα προτείνω στον κ. Κασιδιάρη για κάθε Χρυσαυγίτη. Εφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καμία σχέση με τη βία, ότι δεν έχουν εμπλακεί σε ξυλοδαρμούς εναντίον μεταναστών. Δεν ήξερα πως έχουν μετεξελιχθεί σε μια χριστιανική φιλάνθρωπη αδελφότητα. Τα πουλάνε όλα για τις ψήφους.
3. Οι απαντήσεις του εκπροσώπου Τύπου της «Χρυσής Αυγής» για την Επταετία είναι μοναδικές: Δεν είχα γεννηθεί άρα δεν έχω γνώμη... Και στην Κατοχή δεν είχε γεννηθεί, πόσο μάλλον το 1821, άρα πώς κι έχει γνώμη γι' αυτά; Μόνον ο Μιχαλολιάκος μιλάει συγκινημένος για τη σχέση του με τον Παπαδόπουλο και τον Ντερτιλή.
4. Ο αρχηγός της «Χρυσής Αυγής» μιλάει για στρατιώτες όταν αναφέρεται στα μέλη της. Παίζουν τους στρατιώτες, όχι όμως με τον τρόπο ενός ομοϊδέατη τους, όπως ήταν ο Γιούκιο Μισίμα, ο οποίος αυτοκτόνησε από υπέρμετρο εθνικισμό, ενάντια στον πολιτισμό της Δύσης που επηρέαζε άμεσα τα ήθη της Ιαπωνίας. Εδώ έχουμε ανθρώπους που υποδύονται τα στρατιωτάκια σε μια κακή θεατρική παράσταση, κυνηγώντας μια θεσούλα στο κοινοβούλιο, το οποίο ισχυρίζονται πως σιχαίνονται.
5. Τίποτα δεν είναι χειρότερο σ' αυτόν τον κόσμο από το να μην μπορείς να διαλέξεις τον αντίπαλό σου.
6. Κάνουν λάθος όσοι φωνάζουν να βγει εκτός νόμου η «Χρυσή Αυγή». Γι' αυτό θα φροντίσει μόνη της κάποια στιγμή. Προσώρας αυτή η ατραξιόν εκπροσωπεί το εθνικό μας κιτς, που κόντευε να χαθεί μέσα στη σοβαροφάνεια της δημοκρατίας μας.

ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ Για μια θέση στα κέρδη...



ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ
Για μια θέση στα κέρδη...
Παραδοσιακά στην ποδοσφαιρική Ευρώπη ο Μάης πάντα έφερνε τα χαμόγελα ή...τα κλάματα όσον αφορά τις ομάδες και τους στόχους που είχαν θέσει στην αρχή της χρονιάς. Τα τελευταία χρόνια όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει...Τα όρια μεταξύ χαράς-λύπης έχουν γίνει δυσδιάκριτα αν αναλογιστεί κανείς ότι βλέπουμε...φιέστες να γίνονται ακόμα και για την κατάκτηση της δεύτερης ή της τρίτης θέσης στην βαθμολογία. Η αιτία προφανής...Τα κέρδη και μόνον αυτά. Τα οποία πλέον μπορούν να έρθουν με πολλούς τρόπους... Το άνοιγμα άλλωστε του Τσάμπιονς Λιγκ την τελευταία δεκαετία με τις συμμετοχές όχι μόνο των πρωταθλητών αλλά ακόμα και ομάδων που τερματίζουν στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας, έχει αλλάξει κατά πολύ ό,τι παραδοσιακά συνέβαινε... Και κυρίως την εικόνα των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.
Νέα ήθη...νέα κέρδη
Πλέον η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος πέρα από τους ιστορικούς λόγους δεν ενδιαφέρει και πολύ εάν δεν υπάρχει κάτι άλλο πιο σημαντικό - όπως π.χ. η απευθείας πρόκριση στους ομίλους - και η απώλειά του μπορεί να αντισταθμιστεί με μια συμμετοχή στην διοργάνωση που μοιράζει τα λεφτά. Ομάδες στήνονται από το καλοκαίρι με αποκλειστικό στόχο την εξασφάλιση μιας θέσης για το «Τσάμπιονς Λιγκ» και χωρίς παραπέρα στόχους. Ποντάρουν σε αυτό ακόμα και την ίδια τους την ύπαρξη. Και στο τέλος της χρονιάς η ευρωπαϊκή πορεία και όχι η αντίστοιχη στην εσωτερική διοργάνωση είναι αυτή που κρίνει το εάν θα θεωρηθεί επιτυχημένη ή αποτυχημένη. Και βέβαια όπου επιτυχία ή αποτυχία, αυτό συνδέεται άμεσα με το ποσό που θα έχουν κερδίσει οι επιχειρηματίες-ιδιοκτήτες της κάθε ομάδας από την πορεία της ομάδας.
Η συμμετοχή στο «Τσάμπιονς Λιγκ» και τα όσα αυτή επιφέρει στον τομέα των κερδών είναι αυτό που μετράει στους περισσότερους συλλόγους
Η δομή του «Τσάμπιονς Λιγκ» αποδεικνύει ότι αποτελεί το καλύτερο προϊόν προς πώληση στο χώρο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου με τεράστια κέρδη για την διοργανώτρια αρχή UEFA αλλά και τις πολυεθνικές που το στηρίζουν. Και πλέον όλοι θέλουν να συμμετέχουν έστω και εάν απλά δαγκώσουν ένα μικρό κομμάτι της πίτας των κερδών αφού έχει αποδειχθεί ότι η ψαλίδα ισχυρών-αδύναμων τα τελευταία χρόνια όχι μόνο δεν έχει κλείσει αλλά συνεχώς ανοίγει. Ολα αυτά δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά τα κλασικότερα παραδείγματα για το τι τελικά μετράει και έχει αξία στο σημερινό ευρωπαϊκό επαγγελματικό ποδόσφαιρο.Τα κέρδη των επιχειρηματιών που βρίσκονται στο χώρο του ποδοσφαίρου και μόνον αυτά!!!
Συμπληρώθηκε το παζλ
Σχεδόν ολοκληρωμένη είναι από το βράδυ της περασμένης Κυριακής η εικόνα του νέου «Τσάμπιονς Λιγκ» αφού ολοκληρώθηκαν οι εκκρεμότητες στα σημαντικά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, είτε αφορούσαν τις ομάδες που θα είναι απευθείας στους ομίλους είτε τον προκριματικό των μη πρωταθλητών που αφορά την ελληνική ομάδα που θα πάρει το δεύτερο εισιτήριο για τη διοργάνωση. Σήμερα αναμένεται να τελειώσουν και οι εκρεμμότητες από ελληνικής πλευράς με την διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής των πλέι οφ.
Ο Ολυμπιακός...
Ο Ολυμπιακός πήρε το δώρο από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, που έχασε στο φινάλε από τη Ρούμπιν Καζάν το δεύτερο ρωσικό εισιτήριο πίσω από τη Ζενίτ. Ταυτόχρονα στα υπόλοιπα πρωταθλήματα δεν άλλαξε κάτι ώστε να προκύψει ομάδα με υψηλότερο συντελεστή από τον πρωταθλητή Ελλάδας. Ετσι ο πρωταθλητής Ελλάδας μετέχει στη διοργάνωση με τον 17ο καλύτερο συντελεστή, που τον φέρνει αυτή τη στιγμή επικεφαλής στο τρίτο γκρουπ δυναμικότητας, αλλά από πάνω του υπάρχουν Τότεναμ, Μπράγκα και Ντιναμό Κιέβου που θα πρέπει να προκριθούν από τον προκριματικό των μη πρωταθλητών. Με έναν ενδεχόμενο αποκλεισμό των τριών αυτών ομάδων τον Αύγουστο, οι «ερυθρόλευκοι» θα ανέβουν στο δεύτερο γκρουπ δυναμικότητας. Υπάρχει βεβαίως και η πιθανότητα να κατακτήσει η Τσέλσι το φετινό τρόπαιο, να πάρει τη θέση της Τότεναμ αλλά θα είναι απευθείας στους ομίλους, οπότε ο Ολυμπιακός θα πηγαίνει για ένα στα δύο, δηλαδή θα πρέπει να αποκλειστεί ή η Μπράγκα ή η Ντιναμό Κιέβου.
...και οι υπόλοιποι
Οσον αφορά το δεύτερο ελληνικό εισιτήριο το οποίο θα οριστικοποιηθεί σήμερα στην τελευταία αγωνιστική των πλέι οφ τα πράγματα έχουν ως εξής: Με τα τωρινά δεδομένα αν ο Παναθηναϊκός πάρει το δεύτερο εισιτήριο, θα είναι στους ισχυρούς του πρώτου προκριματικού μαζί με Μπράγκα, Ντιναμό Κιέβου, Σπαρτάκ Μόσχας και Φενέρμπαχτσε και οι πιθανοί του αντίπαλοι θα είναι Φέγενορντ, Μπριζ, Μάδεργουελ και πιθανότατα η Νόρτζελαντ με τη Βασλούι. Αντίθετα ΠΑΟΚ, ΑΕΚ ή Ατρόμητος θα είναι στους ανίσχυρους και οι πιθανοί τους αντίπαλοι στον πρώτο προκριματικό θα είναι Μπράγκα, Ντιναμό Κιέβου, Σπαρτάκ Μόσχας, Φενέρμπαχτσε και Μπριζ. Πολλά όμως εξαρτώνται και από το τι θα έχει γίνει στο φετινό τελικό της διοργάνωσης (επρόκειτο να διεξαχθεί χθες βράδυ). Αν η Τσέλσι κατακτήσει το φετινό, στον πρώτο προκριματικό θα μετάσχουν οχτώ ομάδες. Σε αυτή την περίπτωση Παναθηναϊκός ή ΑΕΚ ή ΠΑΟΚ θα είναι στους ισχυρούς μαζί με Ντιναμό Κιέβου, Φενέρμπαχτσε και Μπριζ και οι πιθανοί τους αντίπαλοι θα είναι Φέγενορντ, Μάδεργουελ και πιθανότατα η Νόρτζελαντ με τη Βασλούι. Ο Ατρόμητος θα είναι και σε αυτό το ενδεχόμενο στους ανίσχυρους.


Ανδρ. ΠΑΓΑΝΟΠΟΥΛΟΣ



ΟΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ
Απευθείας στους ομίλους
Η μοναδική εκκρεμότητα για να οριστικοποιηθεί η προνομιούχος 22άδα έχει να κάνει με το πρωτάθλημα της Δανίας που ολοκληρώνεται στις 23 Μαΐου, αλλά και με τον τελικό του Champions League στο Μόναχο. Αν το κατακτήσει η Τσέλσι, θα συμπληρώσει την 22άδα, ενώ με την Μπάγερν πρωταθλήτρια Ευρώπης η 22η ομάδα θα είναι η πρωταθλήτρια του 13ου Βελγίου στη βαθμολογία της UEFA, Αντερλεχτ. Ας δούμε αναλυτικά τη λίστα των ομάδων:
AΓΓΛΙΑ: Μάντσεστερ Σίτι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Aρσεναλ
ΙΣΠΑΝΙΑ: Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Βαλένθια
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ντόρτμουντ, Μπάγερν, Σάλκε
ΙΤΑΛΙΑ: Γιουβέντους, Μίλαν
ΓΑΛΛΙΑ: Μονπελιέ, Παρί Σεν Ζερμαίν
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Πόρτο, Μπενφίκα
ΡΩΣΙΑ: Ζενίτ
ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Σαχτάρ Ντόνεντσκ
ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Αγιαξ
ΤΟΥΡΚΙΑ: Γαλατασαράι
ΕΛΛΑΔΑ: Ολυμπιακός
ΔΑΝΙΑ: Υπάρχουν ακόμα δύο αγωνιστικές (φινάλε στις 23 Μαΐου) και προς το παρόν προηγείται η Κοπεγχάγη, αλλά η Νόρτζελαντ έχει ένα ματς λιγότερο...
ΒΕΛΓΙΟ: Αντερλεχτ (θα είναι απευθείας στους ομίλους αν κατακτήσει το Champions League η Μπάγερν. Αν το κατακτήσει η Μπάγερν, θα μετακομίσει στον προκριματικό των πρωταθλητών).
Πλέι οφ
ΑΓΓΛΙΑ: Τότεναμ
ΙΣΠΑΝΙΑ: Mάλαγα
ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Γκλάντμπαχ
ΙΤΑΛΙΑ: Ουντινέζε
ΓΑΛΛΙΑ: Λιλ
Α' Προκριματικός
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Μπράγκα
ΡΩΣΙΑ: Σπαρτάκ Μόσχας
ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Ντιναμό Κιέβου
ΟΛΛΑΝΔΙΑ: Φέγενορντ
ΤΟΥΡΚΙΑ: Φενέρμπαχτσε
ΕΛΛΑΔΑ: Η πρώτη των πλέι οφ
ΔΑΝΙΑ: Νόρτζελαντ ή Κοπεγχάγη
ΒΕΛΓΙΟ: Μπριζ
ΡΟΥΜΑΝΙΑ: Βασλούι ή Κλουζ ή Στεάουα
ΣΚΟΤΙΑ: Μάδεργουελ
Τα γκρουπ δυναμικότητας
Σχεδόν δεδομένη είναι η σύνθεση των δύο πρώτων γκρουπ δυναμικότητας για την κλήρωση των ομίλων στα τέλη του Αυγούστου στο Μονακό. Οσον αφορά τους 8 επικεφαλής ομίλων το μόνο που μπορεί να αλλάξει είναι να μπει η Τσέλσι ως κάτοχος του τροπαίου και σε αυτήν την περίπτωση θα πέσει η Βαλένθια στο δεύτερο γκρουπ.
Οσον αφορά το δεύτερο γκρουπ δεν γνωρίζουμε αν τελικά θα υπάρχει η Τότεναμ που πήρε το τέταρτο αγγλικό εισιτήριο και εκτός από την... απειλή της Τσέλσι, θα πρέπει να προκριθεί από τον προκριματικό, κάτι που ισχύει και για την Μπράγκα και την Ντιναμό Κιέβου.
Αν ο Παναθηναϊκός μπει στους ομίλους, λογικά θα είναι στο τρίτο γκρουπ δυναμικότητας, ενώ αν τα καταφέρουν ΠΑΟΚ ή ΑΕΚ ή Ατρόμητος θα βρίσκονται στο τέταρτο γκρουπ.

Υποταγή ή αντεπίθεση;



ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΜΕ
Υποταγή ή αντεπίθεση;

Δύο κρίσιμες συνελεύσεις για τους δημοσιογράφους και γενικότερα τους εργαζόμενους στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ πρόκειται να γίνουν τις επόμενες μέρες. Μεθαύριο Τρίτη συνέρχεται η τακτική ετήσια συνέλευση της ΕΣΗΕΑ και στις 31 Μάη η συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ. Οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι βιώνουν καθημερινά τον πόλεμο που έχουν κηρύξει οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και η πλουτοκρατία. Ο μόνιμος φόβος της απόλυσης, η ανεργία που θερίζει, οι μειώσεις μισθών διαμορφώνουν τη στυγνή πραγματικότητα. Ζητούμενο παραμένει η υπογραφή ΣΣΕ που έχουν λήξει από το 2009. Οι εργοδότες - με τις πλάτες στην ουσία των δυνάμεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στη διοίκηση της ΕΣΗΕΑ - έχουν πετύχει την επιβολή των ατομικών συμβάσεων με δραματικές μειώσεις μισθών σχεδόν στο σύνολο των επιχειρήσεων του αστικού Τύπου. Παράλληλα, τα ασφαλιστικά ταμεία ΕΤΑΠ ΜΜΕ και ΕΔΟΕΑΠ εφαρμόζουν με ευλάβεια την κυβερνητική πολιτική του σφαγιασμού των δικαιωμάτων και παροχών. (Με την υπογράμμιση ότι στο ΕΤΑΠ πρόεδρος είναι δημοσιογράφος προσκείμενος στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στον ΕΔΟΕΑΠ το κουμάντο έχει ο ίδιος πολιτικός χώρος).
Το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ έχει αποφασίσει για κήρυξη απεργιακών κινητοποιήσεων, αρχής γενομένης με 24ωρη στις 28 Μάη, αλλά, παρά τις επίμονες προσπάθειες των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, για μια ακόμη φορά και με ευθύνη των προσκείμενων στον ΣΥΡΙΖΑ δυνάμεων, και αυτή η απόφαση δε συνοδεύεται σκοπίμως από συγκεκριμένο διεκδικητικό πλαίσιο, ούτε με τα απαραίτητα μέτρα για την καλύτερη οργάνωση του αγώνα.
Ο λόγος είναι ότι, στην πραγματικότητα, δε θέλουν με τίποτα να εκφραστεί στην πράξη η αντίσταση και η διεκδίκηση των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Η «Συσπείρωση» (ΣΥΡΙΖΑ), η οποία ζητάει από την απεργία να εξαιρεθεί η ΕΡΤ «για να ενημερώνεται προεκλογικά ο λαός» (!), έχει ήδη ομολογήσει ότι θέλει την 24ωρη απεργία, μόνο και μόνο γιατί, αν η εκλογική αναμέτρηση «διεξαχθεί σε κενό συνδικαλιστικής δράσης και διεκδίκησης» θα ευνοηθούν οι «μνημονιακές» δυνάμεις! Ενώ, από την πλευρά τους, οι προσκείμενες σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ δυνάμεις έσπευσαν όχι μόνο να ταχθούν απέναντι σε αυτήν την απεργία, αλλά να την καταγγείλουν ως παράνομη...
Το θέμα θα απασχολήσει τη γενική συνέλευση της ΕΣΗΕΑ, αλλά είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να επαναληφθεί ό,τι έγινε στην προηγούμενη έκτακτη συνέλευση τον περασμένο Γενάρη. Οπου - με ευθύνη των ίδιων παρατάξεων που δεν ήθελαν με τίποτα να ληφθούν συγκεκριμένες αποφάσεις - αντί για ουσιαστική συζήτηση το πώς θα οργανωθεί ο αγώνας με πλαίσιο, στόχους και περιεχόμενο, πώς θα επιτευχθεί η ενότητα των εργαζόμενων δημοσιογράφων και οι συλλογικές διαδικασίες - η αντιπαράθεση περιορίστηκε μόνο στη... μορφή πάλης, στην απεργία διαρκείας ή όχι.
Είναι στο χέρι όμως των εργαζόμενων δημοσιογράφων να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Με τη μαζική συμμετοχή τους στη συνέλευση, αλλά κυρίως με την καθοριστική συμβολή τους στη συζήτηση και τις αποφάσεις, να βάλουν τη σφραγίδα τους στις εξελίξεις. Η απόφαση για απεργία αντικειμενικά αντιστοιχεί στις ανάγκες, αλλά η οργάνωση και η κλιμάκωση του αγώνα έχουν απαιτήσεις. Δηλαδή:
1. Η επίθεση κυβέρνησης - εργοδοσίας έχει ταξικά πολιτικά χαρακτηριστικά και ολοφάνερα στρατηγικό και όχι συγκυριακό χαρακτήρα. Ο σύγχρονος καπιταλισμός και η ανταγωνιστικότητα - κερδοφορία του κεφαλαίου απαιτούν την «κινεζοποίηση» των συνθηκών εργασίας και ζωής των εργαζομένων. Και όχι μόνο... Η πολιτική αυτή είναι μονόδρομος για το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Που, απ' τη μια φανερώνει τα ελάχιστα - αν όχι ανύπαρκτα - περιθώρια ελιγμών και παραχωρήσεων των κυρίαρχων δυνάμεων και, επομένως, τα ακόμη περισσότερο στενά όρια κατακτήσεων από τους λαϊκούς αγώνες, στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος. Κι από την άλλη, κάνει ακόμη πιο επίκαιρο, αναγκαίο και ρεαλιστικό το μόνο προς όφελος του λΜΜΕαού δρόμο ανάπτυξης με λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία.
Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος. Ολοι όσοι το ισχυρίζονται, καλλιεργούν και σκορπίζουν αυταπάτες, εμποδίζουν και δυσκολεύουν τη χειραφέτηση και ενίσχυση του ταξικού κινήματος.
Η ελάχιστα πολιτική και ταξική απάντηση απαιτεί την κατηγορηματική απόρριψη της πολιτικής προστασίας των κεφαλαιοκρατών και επιβολής βαριών θυσιών στο λαό. Οπως και των ιδεολογημάτων «όλοι πρέπει να πληρώσουμε για την κρίση» και «όλοι ευθυνόμαστε για το χρέος». Να πληρώσουν η ολιγαρχία του πλούτου, όλοι όσοι συσσώρευαν και σωρεύουν χρόνια τώρα αμύθητα κέρδη. Η πολιτική και ταξική απάντηση απαιτεί τη διαμόρφωση και διεκδίκηση αιτημάτων, στη βάση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων, ανάλογα με τον παραγόμενο κοινωνικό πλούτο και όχι διεκδικητικό πλαίσιο προσαρμοσμένο στα κάθε φορά όρια που εξυπηρετούν την ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία των κεφαλαιοκρατών, δηλαδή της ταξικής υποταγής και αλλοτρίωσης.
2.Είναι προφανές ότι άλλο πράγμα είναι η βασική αφετηρία και η λογική διαμόρφωσης των αιτημάτων των εργαζομένων και άλλο η έκβαση των αγώνων, ως αποτέλεσμα, πρώτα και κύρια, του κάθε φορά ειδικού και γενικότερου συσχετισμού δυνάμεων. Ομως, ένα ελάχιστο πλαίσιο άμυνας απέναντι στην καθολική επίθεση κυβέρνησης και εργοδοσίας δεν μπορεί παρά να έχει στόχους πάλης όπως:
  • Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις, τώρα ΣΣΕ με αυξήσεις σε μισθούς, ιδιαίτερα στα χαμηλά κλιμάκια. Στις ΣΣΕ να υπάγονται και όσοι εργάζονται στα λεγόμενα «new media». Κατάργηση κάθε μορφής ατομικής σύμβασης ή συμφωνίας που προβλέπει μειώσεις. Να παρθούν πίσω όλες οι αποφάσεις για μείωση αποδοχών στα δημόσια ΜΜΕ (ΕΡΤ, ΑΠΕ) και να ισχύσουν οι κλαδικές συμβάσεις. Αμεση κατάργηση όλων των λεγόμενων ελαστικών σχέσεων (ΔΠΥ κ.λπ.) Οχι απλήρωτη και «μαύρη» πρακτική εξάσκηση, αλλά με πλήρη μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
  • Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων. Οσο διαρκεί η ανεργία, επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ, να υπολογίζεται ο χρόνος ως συντάξιμος, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και αναστολή πληρωμών των δανείων.
  • Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι, να επιστρέψουν όλα τα κλεμμένα αποθεματικά των Ταμείων.
3. Αμεση και κρίσιμη σχέση με το δημοσιογραφικό κλάδο και τον αγώνα του έχει το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι έχουν σχέση μισθωτής εργασίας με τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων Τύπου, αλλά οι επιχειρήσεις αυτές δε λειτουργούν απλά με σκοπό το άμεσο οικονομικό κέρδος, αλλά αποσκοπούν κυρίως στη χειραγώγηση του λαού στην αστική πολιτική, τη στήριξη του αστικού πολιτικού συστήματος, εξυπηρετούν τα γενικά συμφέροντα των αστών και βεβαίως τα ιδιαίτερα των επιχειρηματικών ομίλων ιδιοκτησίας τους. Στην πλειοψηφία τους, οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι υφίστανται τις συνέπειες από τη γενικότερη αντεργατική - αντιλαϊκή πολιτική, την οποία όμως αντικειμενικά και από τη σχέση εργασίας τους υποχρεώνονται να αναπαράγουν, ως εργαζόμενοι στα αστικά ΜΜΕ. Προκύπτει το θέμα των σοβαρών και κρίσιμων ευθυνών έναντι του στοιχειώδους λαϊκού δικαιώματος της ουσιαστικής ενημέρωσης. Ο αγώνας των δημοσιογράφων και των εργαζομένων στα ΜΜΕ, για τα μισθολογικά, εργασιακά και άλλα αιτήματά τους είναι άρρηκτα δεμένος, με τον αγώνα ενάντια σε οποιαδήποτε χειραγώγηση και αποπροσανατολισμό του λαού. Ερχεται έντονα στο προσκήνιο η αλήθεια ότι η ιδιοκτησία των κεφαλαιοκρατών στα ΜΜΕ βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την ουσιαστική ενημέρωση του λαού και ό,τι αυτή συνεπάγεται, ενώ αντίθετα, ο ταξικός Τύπος («Ριζοσπάστης», «902») είναι σύμμαχοι και εκφραστές των συμφερόντων και των εργαζομένων στον αστικό Τύπο.
4. Το θετικό βήμα συντονισμού στα ΜΜΕ με τη Διασωματειακή αποδείχνεται σήμερα ανεπαρκές, μπροστά στο συνολικό χαρακτήρα της επίθεσης. Είναι φανερή η ανάγκη, ταυτόχρονα, με το παραπέρα στέριωμα του κλαδικού συντονισμού και, κυρίως, την αποφασιστική ενίσχυση του ταξικού προσανατολισμού και κλιμάκωσης των αγώνων, να προχωρήσει η συμπαράταξη των εργαζομένων στα ΜΜΕ με τις ταξικές δυνάμεις σε άλλους κλάδου, ο γενικότερος συντονισμός των αγώνων και η ενιαία δράση με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και το ΠΑΜΕ.
5. Η λογική που εξαντλεί έναν αγώνα στη μορφή πάλης, συνήθως αποτελεί και τροχοπέδη του. Πολύ περισσότερο σε ένα χώρο όπως αυτόν των ΜΜΕ που οι μεγάλες ελλείψεις, ανεπάρκειες και προβλήματα, που, σε μεγάλο βαθμό, χαρακτηρίζουν το κίνημα, πρώτα και κύρια στον προσανατολισμό και το περιεχόμενό του, δυσκολεύουν σημαντικά την αποτελεσματικότητά του. Οι μορφές πάλης πρέπει να αντιστοιχούν στην αναγκαιότητα κλιμάκωσης, στην ανάληψη της πρωτοβουλίας και της οργάνωσης των ίδιων των εργαζομένων. Η οργάνωση και η κλιμάκωση του αγώνα έχουν απαιτήσεις. Δε μπορεί να αφεθεί «με εξουσιοδότηση» σε εργοδοτικές - κυβερνητικές πλειοψηφίες «σωματείων» και Ομοσπονδιών. Αυτές είναι θεμελιακός παράγοντας - εμπόδιο στην ανάπτυξη του κινήματος. Αλίμονο σε όποιον πιστεύει - ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες - ότι θα φέρουν σε πέρας τον αγώνα, ενάντια στην επίθεση κυβέρνησης - εργοδοσίας, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις και λογικές, που υπηρετούν και στηρίζουν τις κυβερνητικές και εργοδοτικές πολιτικές και τακτικές.
6. Η οργάνωση στα ίδια «σωματεία» εργαζομένων και στελεχών της εργοδοσίας, τα υπόγεια νήματα εξαναγκασμού και χειραγώγησης της πλειοψηφίας των εργαζομένων, αποτελούν τροχοπέδη για κάθε προσπάθεια ενεργητικής συμμετοχής στην οργάνωση του αγώνα που αντικειμενικά θα είναι μακροχρόνιος, στην περιφρούρησή του, στην πραγματική ενότητα με βάση τα συμφέροντα της πλειοψηφίας, στην επιδίωξη αναζήτησης συμμάχων στήριξης. Αρα, η πραγματική ενότητα με βάση τα συμφέροντα της πλειοψηφίας, προϋποθέτει συγκεκριμένο διεκδικητικό πλαίσιο που πρέπει να συζητηθεί και να γίνει συναπόφαση όλων των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Προϋποθέτει, επίσης, την άμεση εγγραφή στην ΕΣΗΕΑ όλων όσοι εργάζονται ως δημοσιογράφοι σε εφημερίδες, σταθμούς και διαδίκτυο. Είναι αναγκαιότητα η οργάνωση σε κάθε χώρο δουλειάς, η συγκρότηση παντού Επιτροπών Αγώνα, η αποφασιστική ενίσχυση των συλλογικών διαδικασιών.

Ο δρόμος της ρήξης, της σύγκρουσης απαιτεί θυσίες,


ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2012




Εργαζόμενοι μισθωτοί, άνεργοι και συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματοβιοτέχνες, έμποροι, επαγγελματίες, αγρότες, νέοι και νέες, γυναίκες.
Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, που, με την ψήφο τους και τη στράτευσή τους, συνέβαλαν και συμβάλλουν στην πολύμορφη στήριξη του ΚΚΕ, που αποτελεί την καθοριστική δύναμη για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης.
Καλούμε ιδιαίτερα τους εργατοϋπάλληλους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα που, για πολλά χρόνια, ψήφιζαν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να προβληματιστούν με βάση και τα νέα δεδομένα.
Καλούμε όλους εσάς, που κάνατε ήδη το πρώτο βήμα απεγκλωβισμού από την κινδυνολογία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, να μην αφήσετε αυτό το βήμα μετέωρο.
Απευθυνόμαστε σε εσάς, που γνωρίζετε την προσφορά του ΚΚΕ, αλλά δώσατε την ψήφο σας σε άλλο κόμμα, που υποσχέθηκε ότι υπάρχει ελπίδα για άμεση και εύκολη κυβερνητική λύση.
Απευθυνόμαστε σε εσάς, που αισθάνεστε αριστεροί, ριζοσπάστες, που η πείρα σας δείχνει ότι ο ευρωμονόδρομος δε χωρά φιλεργατική, φιλολαϊκή πολιτική. Φιλολαϊκή πολιτική και σεβασμός της λαϊκής κυριαρχίας δε χωρά μέσα στην Ευρωπαϊκη Ενωση και με υπόκλιση στο ΝΑΤΟ.
Ανεξάρτητα από τις διαφορές που έχετε με το ΚΚΕ, μπορείτε να σκεφτείτε με ψυχραιμία τι σημαίνει ανάληψη ευθύνης σε κυβέρνηση διαχείρισης, τι σημαίνει «κυβερνώσα αριστερά». Σημαίνει ότι τα προβλήματα του λαού δε θα λυθούν, θα χειροτερέψουν, καθώς η κρίση στην Ευρωζώνη βαθαίνει και γίνεται ακόμα πιο δύσκολη η διαχείριση των καθημερινών προβλημάτων των εργαζομένων μέσα σ' αυτήν, στο οικονομικό έδαφος των μονοπωλίων.
Αντισταθείτε στη λογική του μικρότερου κακού, της υποχώρησης, της μείωσης των απαιτήσεων στο όνομα του ρεαλισμού.
Να αψηφήσετε τα παλιά και νέα παραπλανητικά διλήμματα, που αποβλέπουν να παραδοθεί αμαχητί ο ελληνικός λαός στην προσπάθεια αναπαλαίωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, για να παρεμποδιστεί η αναγέννηση και γιγάντωση του εργατικού, λαϊκού ρεύματος αντεπίθεσης, που διεκδικεί φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση, φιλολαϊκή ανάπτυξη.
Μην ταλαντεύεστε μπροστά στα ηττοπαθή κηρύγματα ότι ο λαός δεν έχει ελπίδα να νικήσει. Αυτή η λογική θα σας οδηγήσει σε ήττα και νέα βάσανα ΣΗΜΕΡΑ.
Σας καλούμε να βγάλετε συμπεράσματα από το παιχνίδι που παίχτηκε στις πλάτες των εργαζομένων κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών και τη συγκρότηση εκλογικής υπηρεσιακής κυβέρνησης. Σ' αυτό το μικρό χρονικό διάστημα, βγήκαν στην επιφάνεια πολλά αποκαλυπτικά στοιχεία, που δε φαίνονταν τόσο και σε τέτοια έκταση τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα στην προηγούμενη εκλογική περίοδο. Κύριος σκοπός των πρωταγωνιστών των διερευνητικών εντολών ήταν η μαζική παραπλάνηση του λαού. Τα ευρωενωσιακά κόμματα κάθε απόχρωσης επιδιώκουν να τον εγκλωβίσουν στη λαϊκή φτώχεια για την εξασφάλιση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Ο δρόμος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με το σημερινό ή κάποιο τροποποιημένο Σύμφωνό της, αν βαθύνει η κρίση στην Ευρωζώνη, σημαίνει σχετική και απόλυτη εξαθλίωση, ανεργία, καταπίεση, μόνιμη ανασφάλεια. Κανένα νέο Σύμφωνο, κανένα νέο Μνημόνιο ή νέα Δανειακή Συμφωνία δε θα έρθει σε αντιπαράθεση με το στρατηγικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ενωσης: Ανταγωνιστικότητα επιχειρηματικότητα κερδοφορία που εξυπηρετείται από την πιο βάρβαρη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Αυτά τα σενάρια πρέπει να τα αντιμετωπίσει έγκαιρα ο λαός, με παλλαϊκό κίνημα ριζωμένο στους τόπους δουλειάς, στα γραφεία, στις πόλεις και τα χωριά. Εδώ κρίνεται, αν ο λαός θα αποσπάσει παραχωρήσεις, αν τελικά θα νικήσει. Χωρίς ενισχυμένο στο κίνημα και στη Βουλή ΚΚΕ δε θα είναι αποτελεσματική η λαϊκή αντεπίθεση.
Μονόδρομος για τη λαϊκή ευημερία είναι η ρήξη και με την Ευρωπαϊκή Ενωση και με την κυριαρχία των μονοπωλίων, των καπιταλιστικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα.
ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ, ΔΩΣΤΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΓΑΝΤΩΘΕΙ Ο ΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ, ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Ζητάνε από το ΚΚΕ να βάλει νερό στο κρασί του, για να βάλει πλάτη στη διαχείριση της κρίσης σε βάρος του λαού. Θέλουν και το ΚΚΕ στην κυβέρνηση, για να μην έχουν αντιπολίτευση, να μην υπάρχει ισχυρό αντίβαρο στην κοινωνία. Το ΚΚΕ δεν έχει δικαίωμα να γίνει το κυβερνητικό άλλοθι για τον αφοπλισμό και τη διάλυση του κινήματος.
Ζητάνε να ακυρώσει ό,τι κατέκτησε: Την ικανότητα αντοχής και αγωνιστικής προσαρμογής σε συνθήκες πισωγυρίσματος του εργατικού κινήματος και της καπιταλιστικής παλινόρθωσης. Να ακυρώσει τη συνέπεια στάσης και δράσης κόντρα στο αντιδραστικό ή αποπροσανατολιστικό ρεύμα, να αρνηθεί την αναζωογόνηση της ελπίδας ότι οι λαοί θα κατακτήσουν την εξουσία.
Δεν υπάρχουν ανώδυνες λύσεις. Ο δρόμος της ρήξης, της σύγκρουσης απαιτεί θυσίες, αυτές όμως οδηγούν στη λαϊκή ευημερία. Ο δρόμος του συμβιβασμού, της υποταγής απαιτεί δίχως τέλος θυσίες, χωρίς θετική προοπτική για το λαό.

Το ΚΚΕ διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στη δυναμική ανάπτυξη των εργατικών, λαϊκών κινητοποιήσεων, απεργιακών αγώνων, μαζικών συλλαλητηρίων, στην απο κάλυψη του ταξικού χαρακτήρα της πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Ο καθένας και η καθεμιά πρέπει να μετρήσουν και το σήμερα και το αύριο, να αναλογιστούν προς τα πού θα πάνε τα πράγματα, αν το λαϊκό κίνημα μετατραπεί σε στήριγμα και χειροκροτητή μιας κυβέρνησης συνεργασίας του ενός ή του άλλου μίγματος αντιλαϊκής πολιτικής. Μη βάζετε πλάτη στην «αριστερή» διαχείριση της μιζέριας.
ΤΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ! ΔΕ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Οι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφτούν ότι αυτήν την κρίσιμη ώρα δε θα αλλάξει η ζωή τους με αλλαγή της κυβερνητικής συγχορδίας, αλλά με αντεπίθεση διεκδίκησης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, για ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, που προϋποθέτει ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Και αυτή τη φορά, είτε η μια είτε η άλλη επιλογή κυβερνητικής διαχείρι σης, «δεξιά» ή «αριστερή», κεντροδεξιά ή κεντροαριστερή, δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ανακούφιση του λαού από τα βάρη του Μνημονίου, της Δανειακής Συνθήκης. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, η αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική θα λειτουργήσει ως οδοστρωτήρας, αφού μπροστά μας είναι το ενδεχόμενο της πτώχευσης και της πιο άγριας αντιλαϊκής προ σαρμογής.
Ο καυγάς μεταξύ τους είναι άδειο πουκάμισο, αφού στηρίζουν τον ευρω μονόδρομο, τα μονοπώλια, όλο το πλέγμα των δεσμεύσεων της χώρας που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΝΑΤΟ, τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ.
Η κεντροδεξιά είναι η δοκιμασμένη αντιλαϊκή λύση, με άξονα τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν αλλάζουν, παρά το μετεκλογικό ελιγμό τους. Στον κεντροδεξιό ελιγμό εντάσσεται και το κόμμα του Καμμένου, «Ανεξάρτητοι Ελληνες». Η κεντροαριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την προσχώρηση και στελεχών του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή η λεγόμενη «αριστερή» διακυβέρνηση συνεργασίας ούτε θέλει, ούτε μπορεί να οδηγήσει το λαό σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, των ελληνικών και ξένων μονοπωλιακών ομίλων, σε ριζική αντιπαράθεση με τις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ.
Η επιλογή μιας τέτοιας κυβέρνησης γίνεται με άλλο τρόπο επικίνδυνη για το λαό, αφού καλλιεργεί αυταπάτες ότι μέσα στα πλαίσια του συστήματος και χωρίς ανατροπές θα υπάρξει ευημερία. Αντικειμενικά, θα επιβάλει νέα μέτρα, στο όνομα της παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που τον θεωρεί μονόδρομο, της απατηλής αναμονής για αλλαγή της αντιλαϊκής στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ετσι, η σπορά αβάσιμων προσδοκιών στο λαό θα θερίσει τη λαϊκή απογοήτευση, όπως έγινε και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Αποδείχτηκε, για ακόμα μια φορά, ότι ο χώρος του Συνασπισμού/ΣΥΡΙΖΑ είναι δύναμη αφερέγγυα και αναξιόπιστη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ δεν μπορούν και δε θέλουν να σταθούν εμπόδιο σε κάθε μορφής πίεση και εκβιασμό. Σπέρνουν εφησυχασμό ότι οι ηγεσίες τους μπορούν να διαπραγματευτούν, να διεκδικήσουν φιλολαϊκές λύσεις μέσα στα όργανα της λυκοσυμμαχίας, με την πειθώ, τα παρακάλια, χωρίς να συναντήσουν κανέναν αντιπερισπασμό.
Καλλιεργούν σκόπιμα τη λαθεμένη άποψη ότι η οικονομική κρίση οφείλεται στη φιλελεύθερη διαχείριση, συσκοτίζουν την αλήθεια ότι ο λαός ζει την οικονομική κρίση που γεννιέται στα σπλάχνα του καπιταλιστικού συστήματος, ότι η έκταση και το βάθος της σημερινής κρίσης δείχνουν το βάθος της σαπίλας του. Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να απαλλαγεί από τις κρίσεις του, όποιο μίγμα διαχείρισης και αν κυριαρχήσει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και δίπλα του η ΔΗΜΑΡ, καθώς και τα άλλα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα, σιωπούν για τους ανταγωνισμούς που αναπτύσσονται στη γειτονική μας περιοχή, στην Ανατολική Μεσόγειο, που εγκυμονούν πολεμικές συγκρούσεις για το μοίρασμα του πλούτου. Δεν αμφισβητούν τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, στους επιθετικούς σχεδιασμούς του, από τους οποίους προκύπτουν και νέοι τεράστιοι κίνδυνοι.
Ζητούν την ψήφο, θέλουν να κυβερνήσουν με λευκές σελίδες στα προγράμματά τους.
ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΕΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗ ΧΑΣΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ Η ΕΛΠΙΔΑ!
Από τη στιγμή που η λαϊκή πλειοψηφία δεν έχει ακόμα αποφασίσει την αναγκαστική, από τα πράγματα, αναμέτρηση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την Ευρωπαϊκή Ενωση, ελπίδα αποτελεί η στήριξη του ΚΚΕ στην κάλπη και η συνάντηση με τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες στους τόπους δουλειάς, στη λαϊκή γειτονιά, στην ύπαιθρο για την αναγέννηση του κινήματος.
Για να υπάρχει μέσα στο λαό και στη Βουλή μαχητική ριζοσπαστική δύναμη αντιπολίτευσης και αντεπίθεσης.
Ισχυρό ΚΚΕ ΙΣΧΥΡΟ ΛΑΪΚΟ ΑΝΤΙΒΑΡΟ είναι η μόνη επιλογή απέναντι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, στο πολιτικό σύστημα, που μεταμφιεσμένο θέλει να υποτάξει το λαό, να τον αναγκάσει να παραιτηθεί από τις δίκαιες διεκδικήσεις του.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΠΟΛΥ!
ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙ ΤΟ ΚΚΕ
Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ, και τα άλλα αντιμνημονιακά κόμματα, παρά την όποια κριτική μεταξύ τους, έχουν επιλεγεί από την αστική τάξη ως οι ικανότερες δυνάμεις για το ξελάσπωμα του αστικού πολιτικού συστήματος μετά τη μεγάλη φθορά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Εχουν επιλεγεί για τον εγκλωβισμό της ριζοσπαστικής διάθεσης, για την απονεύρωση του λαϊκού παράγοντα και για την εκλογική συρρίκνωση του ΚΚΕ, που είναι βασικός στόχος της αστικής τάξης.
Η επίθεση στο ΚΚΕ γίνεται, γιατί αρνείται να μαντρωθεί σε μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης σε βάρος του λαού και των παραγωγικών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας.
Για να παρεμποδιστεί ο πρωτοπόρος ρόλος του ΚΚΕ στη συσπείρωση δυνάμεων και στη συμμαχία της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων στην πόλη και στην ύπαιθρο με την ενεργητική συμμετοχή της νεολαίας, των γυναικών.
Για να μειωθεί η πολιτική επιρροή του, να εκβιαστεί και τελικά να μεταλλαχθεί.
Αν το ΚΚΕ, κάθε φορά, πήγαινε με το ρεύμα δε θα υπήρχε εργατικό λαϊκό κίνημα, θα είχε ενσωματωθεί καθολικά.
Καμία πίεση και κανένας κάλπικος εκβιασμός δε θα περάσει!
ΑΦΥΠΝΙΣΗ, ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ, ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ
Η ιστορική ευθύνη του ΚΚΕ ορθώνεται απέναντι στην ιστορική ανευθυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στην προσπάθεια να γίνει συνένοχος σε μια κυβέρνηση διαχείρισης υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο λαός δε χρειάζεται το ΚΚΕ στο ρόλο ενός ακόμα υπηρέτη των μονοπωλίων και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Είναι χαρακτηριστικά τα ιστορικά παραδείγματα της συμμετοχής των κομμουνιστών στις κεντροαριστερές κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας. Και αυτές οι κυβερνήσεις πήραν αντιλαϊκά μέτρα, χτύπησαν το εργατικό λαϊκό κίνημα, το οδήγησαν σε υποχώρηση.
Το ΚΚΕ έχει την ιστορική ευθύνη να μη γίνει το άλλοθι σε μια κυβέρνηση, που από τώρα είναι ολοφάνερο ότι δεν πρόκειται να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο του λαού, να αντιμετωπίσει τη λιτότητα και την ανεργία, είτε αυτή είναι κεντροδεξιά είτε της κεντροαριστερής «αριστερής» συνεργασίας.
ΤΩΡΑ, ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟ ΤΟ ΚΚΕ! ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ σημαίνει ΠΛΗΓΜΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΜΟΝΟΔΡΟΜΟΥ
Ετσι δυναμώνει η εργατική λαϊκή αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, για να γίνει ο λαός πρωταγωνιστής στις εξελίξεις, που αποτρέπει τα χειρότερα, που διεκδικεί βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, να ανοίξει ο δρόμος, για να βρεθεί ο ίδιος στην εξουσία.
Η δημιουργία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι η άλλη όψη του νομίσματος των εκβιασμών και του εκφοβισμού της «ακυβερνησίας»
Κάθε κυβέρνηση, σε οποιαδήποτε χώρα, δεν αντιμετωπίζει επιλεκτικά 5 6 ζητήματα, αλλά όλα τα κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι οι γενικότερες δεσμεύσεις από την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ, οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ. Επομένως, θα κριθεί για τα πάντα.
Η πείρα του κινήματος, των Κομμουνιστικών Κομμάτων στην Ευρώπη έχει δείξει ότι η στρατηγική επιλογή του ευρωμονόδρομου και της συμμετοχής στο ΝΑΤΟ αποτέλεσε έναν από τους ισχυρούς παράγοντες συμμόρφωσης και συμβιβασμού, παραίτησης από την ταξική πάλη και τη ριζική αλλαγή, με τραγικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους.
ΓΚΡΕΜΙΣΤΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ `Η ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Με την Ευρωπαϊκή Ενωση και την εξουσία των μονοπωλίων δεν υπάρχει ελπίδα! Περισσότεροι από 24 εκατομμύρια Ευρωπαίοι είναι άνεργοι, 115 εκατομμύρια ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας!
ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ
Δεν υπάρχουν κοινές λύσεις που συμφέρουν εργαζόμενο λαό και κεφάλαιο. Δεν υπάρχει πρόοδος και ασφάλεια για το μέλλον χωρίς αντιπαράθεση και σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ενωση, τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας.
Αυτήν την πραγματική διαχωριστική γραμμή συγκαλύπτουν οι ψεύτικοι διαχωρισμοί «ευρωπαϊκός» και «αντιευρωπαϊκός» προσανατολισμός, «δεξιά» και «αριστερά». Και οι μεν και οι δε, παρά τις διαφορές τους, σπέρνουν έωλες ελπίδες ότι η αναδιαπραγμάτευση του Συμφώνου για το Ευρώ, του Μνημονίου και της Δανειακής Συνθήκης, μπορεί να αποβεί συμφέρουσα και για τους επιχειρηματικούς ομίλους και για τους εργαζόμενους. Μετά τις εκλογές, οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν προκύψει δεν πρόκειται να προχωρήσει σε κατάργησή τους ή σε απαγκίστρωση, όπως λέγεται. Οι συμβάσεις αυτές στηρίζονται από το εγχώριο μονοπωλιακό κεφάλαιο, δεν επιβλήθηκαν από τα έξω και μόνο.
ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ
Οποια τροποποίηση και να γίνει δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει την ανεργία, να ανακόψει την επικράτηση της μισοεργασίας μισοανεργίας. Το κύριο χαρακτηριστικό θα είναι η φθηνότερη εργατική δύναμη, η ισοπέδωση των λαϊκών δικαιωμάτων, η επέκταση της δυνατότητας κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου σε νέα πεδία σε βάρος της λαϊκής ευημερίας. Δεν πρόκειται να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι που πέρασαν τα τελευταία χρόνια, καθώς και η εμπορευματοποίηση των Παιδείας Υγείας Πρόνοιας στο πνεύμα και το γράμμα της Συνθήκης του Μάαστριχτ, οι εφαρμοστικοί νόμοι που συνοδεύουν τα Μνημόνια σε συνθήκες κρίσης.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ
Η επίθεση κατάργησης των όποιων κατακτήσεων των λαών της Ευρώπης ξεκίνησε σε όλα τα κράτη μέλη πριν από την κρίση. Σήμερα, η επίθεση κλιμακώνεται παντού, ανεξάρτητα αν έχει υιοθετηθεί Μνημόνιο ή όχι: Στην εργατική τάξη της Γερμανίας που δεν είναι υπερχρεωμένη χώρα, της Βρετανίας που βρίσκεται έξω από το ευρώ, της Ιρλανδίας που υπήρξε ο πιο καλός μαθητής εφαρμογής αυτών των κατευθύνσεων. Δεν είναι φρέσκια η συζήτηση για τον περιβόητο «νέο ευρωπαϊκό άνεμο»που δήθεν πνέει μετά τις γαλλικές και ελληνικές εκλογές.
Είναι συζήτηση υπό την πίεση των αντιφάσεων και εγγενών δυσκολιών του καπιταλιστικού συστήματος, στη διαχείριση της κρίσης και κυρίως κάτω από το βάρος της λαϊκής δυσαρέσκειας και των αγώνων. Η συζήτηση δεν στοχεύει στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν τα βάρη της κρίσης και του καπιταλιστικού ανταγωνισμού, θα χειροτερέψουν οι κατώτεροι μισθοί και τα μεροκάματα, όλη η κλίμακα των μισθών και μεροκάματων. Θα οδηγήσει στη γενική ισοπέδωση, ενώ τα ψίχουλα δεν πρόκειται να ανακουφίσουν τους πιο εξαθλιωμένους. Οι νέοι και οι νέες των λαϊκών οικογενειών θα βιώσουν μια δραματική ζωή, δε θα ξέρουν αν θα έχουν δουλειά την επόμενη μέρα, τον επόμενο μήνα. Οποια τροποποίηση και να γίνει στο Μνημόνιο δεν πρόκειται να αναιρέσει τις θεμελιακές διαχρονικές κατευθύνσεις που προκύπτουν από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ έως τη «Στρατηγική ΕΕ 2020», που είναι εργαλείο για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου.
ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ
Δεν αποκλείεται, σύμφωνα με τα σενάρια που ήδη συζητούνται, η συρρίκνωση της Ευρωζώνης, με έξωση της Ελλάδας και άλλων χωρών ή με εσωτερική υποτίμηση του ευρώ στη χώρα μας. Οι εκβιασμοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΔΝΤ είναι πραγματικοί και η απάντηση δεν μπορεί να είναι ο εφησυχασμός που καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ξετυλίγεται ουσιαστική κλιμάκωση της επίθεσης στους μισθωτούς και στους αυτοαπασχολούμενους με επιλεκτικές εξαιρέσεις ομάδων ακραίας φτώχειας που αδυνατούν πλέον να επιβιώσουν με την κατώτατη σύνταξη, τον κατώτατο μισθό πείνας, το επίδομα ανεργίας. Γι' αυτό και ο ΣΕΒ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ στη μετεκλογική φάση των εντολών καλούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ να πρωταγωνιστήσει σε μια κυβέρνηση επαναδιαπραγμάτευσης, στο πλαίσιο του λεγόμενου ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Επαναδιαπραγμάτευση προς όφελος της αστικής τάξης και ψίχουλα στο λαό για τα μάτια του κόσμου.
ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΕΙΤΕ
Η διαπραγμάτευση του Μνημονίου δε συνιστά σωτηρία όπως υποστηρίζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε και τομή όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η συνέχεια και συνέπεια του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και της αναπόφευκτης κρίσης που προκαλεί. Τα διλήμματα μνημόνιο ή αντιμνημόνιο, ευρώ ή δραχμή, καταγγελία ή σταδιακή απαγκίστρωση ή αναδιαπραγμάτευση είναι παραπλανητικά, δεν απαλλάσσουν το λαό από τις δεσμεύσεις και τα βάσανα.
Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ της Αριστεράς που είναι η βασική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ υπέγραψε το μεγαλύτερο και πιο ισχυρό Μνημόνιο που ήταν η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Το Μνημόνιο περιέχει μέτρα που είναι καθορισμένα και υποχρεωτικά για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως για τις ιδιωτικοποιήσεις, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, της Κοινωνικής Ασφάλισης, την παραπέρα εμπορευματοποίηση των Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας κ.λπ.
Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν άλλαξε σε σύγκριση με το Συνασπισμό του 1992. Ελίσσεται και παραπλανά το λαό. Εκφράζει τη θέληση και τη δύναμη εκείνων που πιστεύουν ότι μπορούν να συνυπάρχουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των εργαζομένων, των εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων. Αυτή η εποχή τελείωσε. Η μόνη σταθερότητα που δείχνει είναι στην υπόσχεση να κυβερνήσει σε μια Ελλάδα που θα συμμετέχει στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην οποία οι λαοί δήθεν μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά με το κεφάλαιο, τα μονοπώλια.
ΟΙ ΜΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ
Με το δίλημμα «ελληνική ή ευρωπαϊκή λύση», επιδιώκεται να εφησυχάσει ο ελληνικός λαός, να επιτευχθεί η λεγόμενη κοινωνική συνοχή, δηλαδή η υποταγή των εργαζομένων στη σκληρή καπιταλιστική εργοδοσία, να μεταφερθεί η διεκδίκηση σε επίπεδο διακρατικών συζητήσεων, στα μαγειρεία της λυκοσυμμαχίας.
Η λαϊκή πάλη διεξάγεται πριν απ' όλα στο εσωτερικό της χώρας, στο εθνικό πεδίο και ταυτόχρονα επεκτείνεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να επιτυγχάνονται συντονισμένα πυρά κατά της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Με το δίλημμα «λιτότητα ή ανάπτυξη» που υιοθετούν όλα τα άλλα κόμματα εξαπατούν το λαό, γιατί η όποια ανάκαμψη επιτευχθεί στην καπιταλιστική ανάπτυξη και κερδοφορία θα έχει συστατικό στοιχείο της τη λιτότητα, τις βάρβαρες εργασιακές σχέσεις, την ακριβοπληρωμένη εμπορευματοποιημένη Παιδεία και Υγεία, τις εξαθλιωμένες δημόσιες παροχές, τη σχετική και απόλυτη εξαθλίωση, τη λεηλασία του εθνικού πλούτου.
Το δίπολο «δεξιά ή αριστερά» βολεύει απόλυτα τους χειρισμούς των καπιταλιστών, βιομηχάνων, εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων, των μεσαζόντων. Βολεύει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως κόμματα του κεφαλαίου, βολεύει την προσπάθεια συσπείρωσης της κεντροδεξιάς, αλλά και την αναστήλωση της σοσιαλδημοκρατίας με επίκεντρο τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ, ώστε να διαμορφωθεί μια σύγχρονη κεντροαριστερά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΜΙΜΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΜΕ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΙΣ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Η λογοκοπία του είναι φανερή. Με την πρώτη δυσκολία εγκαταλείπει ή τροποποιεί συνθήματα πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση όπως στοχεύει. Αποδεικνύεται περίτρανα από την τούμπα που έκανε στην επιστολή προς τον κ. Μπαρόζο. Αποδεικνύεται από τις διαφορετικές και αντιφατικές δηλώσεις των στελεχών του, αντιφάσεις που περιλαμβάνονται και στα κεντρικά προγραμματικά του κείμενα, στις κεντρικές ομιλίες, που συνειδητά στοχεύουν στο κέρδισμα ψήφων με ασάφεια πολιτικής.
Επιβεβαιώνεται το γνωστό φαινόμενο «με άλλα συνθήματα απειλώ, κερδίζω ψήφους, με άλλα κυβερνώ».
Οποιο κόμμα, όπως και αν λέγεται, δεν έχει πρόγραμμα ριζικής αντιπαράθεσης και ρήξης σύγκρουσης με το κεφάλαιο, τους μονοπωλιακούς επιχειρηματικούς ομίλους δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα πιεστικά λαϊκά προβλήματα, στις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ καλούν το λαό να πληρώσει και πάλι ένα μεγάλο μέρος του χρέους για το οποίο δεν ευθύνεται, αλλά και δεν ωφελήθηκε απ' τη μερική διαγραφή του.
Προτείνει τη φορολογία του κεφαλαίου ως πηγή, για να αντλήσει πόρους, όταν όλοι γνωρίζουν ότι στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στην Ελλάδα μια επιλογή κατεύθυνσης ισχύει, η νέα μείωση της φορολογίας των κερδών, η μείωση έως και απαλλαγή από εργοδοτικές εισφορές για τα ασφαλιστικά ταμεία, ως ένας από τους βασικούς όρους για να γίνουν ελληνικές και ξένες επενδύσεις από επιχειρηματικούς ομίλους.
Οι ελάχιστες διορθώσεις της εργατικής νομοθεσίας που προτείνουν διατηρούν λυμένα τα χέρια των καπιταλιστών να επιβάλουν νέα αντεργατικά μέτρα, καλούν τους εργαζόμενους να επιβιώσουν στη ζούγκλα της προσωρινής ευέλικτης απασχόλησης, που αφορά όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ολα αυτά σε συνθήκες όπου ο εφεδρικός στρατός των ανέργων ξεπερνά το 20%.
Η παραγωγική ανασυγκρότηση που προτείνουν δεν καταργεί τις κοινοτικές ποσοστώσεις της ΚΑΠ, που μετέτρεψαν τη χώρα μας από αυτάρκη σε εισαγωγέα κρέατος, γάλακτος, ζάχαρης, των περισσότερων αγροτικών προϊόντων, και τις κοινοτικές δεσμεύσεις, που οδήγησαν σε συρρίκνωση τα ελληνικά ναυπηγεία, με αποτέλεσμα να μην παράγουν για τις ακτοπλοϊκές ανάγκες.
Δε θέτει στους πρώτους όρους για την κυβέρνηση συνεργασίας των αριστερών δυνάμεων την κατάργηση της λίστας των υποχρεωτικών ιδιωτικοποιήσεων. Η πρότασή του για δημόσιο έλεγχο των τραπεζών δε συνιστά φιλολαϊκή πολιτική, γιατί αφορά επιλεκτική και συγκυριακή ενίσχυση του κρατικού μεριδίου στο μετοχικό τους κεφάλαιο και στη διοίκησή τους, δεν αλλάζει το ρόλο των τραπεζών στο καπιταλιστικό σύστημα, δε θα δώσει «ανάσα» σε αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, μικρούς επιχειρηματίες. Κρατικοποιήσεις μπορεί να γίνουν όπως πραγματοποιεί ο φιλελεύθερος Ραχόι πρωθυπουργός στην Ισπανία, η πρόεδρος της Αργεντινής για το πετρέλαιο της χώρας, που, ενώ διώχνει τους Ισπανούς επιχειρηματίες, την ίδια ώρα καλεί Αμερικανούς, Κινέζους, Βραζιλιάνους και άλλους επιχειρηματίες να αναλάβουν τον πετρελαϊκό πλούτο της χώρας και μάλιστα σε τιμή ευκαιρίας όπως υποστηρίζει.
Η κρατικοποίηση των προβληματικών επιχειρήσεων δεν συνιστά αριστερή πολιτική, αυτήν την εφάρμοσαν και φιλελεύθερα κόμματα και σοσιαλδημοκρατικά. Αλλο κρατικοποίηση στις συνθήκες του καπιταλισμού και άλλο κοινωνικοποίηση στις συνθήκες της λαϊκής οικονομίας. Κρατικοποιούνται προβληματικές επιχειρήσεις των καπιταλιστών, εξυγιαίνονται με τη φορολογία της λαϊκής πλειοψηφίας και χαρίζονται ως κερδοφόρες σε επιχειρηματικούς ομίλους. Τέτοιου είδους κρατικοποιήσεις δε σχετίζονται με τον κοινωνικοποιημένο τομέα που ανήκει στο λαό, που καταργεί την καπιταλιστική ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για παραγωγική ανασυγκρότηση αφορά τον ίδιο δρόμο ανάπτυξης με κίνητρο το καπιταλιστικό κέρδος, που έφερε την κρίση και έχει καταστήσει ομήρους των τραπεζών τους αυτοαπασχολούμενους, τα λαϊκά νοικοκυριά και τους φτωχούς αγρότες, την ώρα που δέχονται την ασφυκτική πίεση του ανταγωνισμού από τους μονοπωλιακούς ομίλους.
Καμιά «επαναδιαπραγμάτευση» δεν μπορεί να μεταμορφώσει την Ευρωπαϊκή Ενωση από φύλακα της εξουσίας και των κερδών των μονοπωλίων σε Ευρώπη των λαών. Αυτός ο χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ενωσης καθορίζει και τη στρατηγική της. Η σημερινή ηγετική θέση της «Ντόιτσε Τέλεκομ» στις τηλεπικοινωνίες, της «Κόσκο» στο λιμάνι του Πειραιά, της «Χόχτιφ» στο αεροδρόμιο των Σπάτων, της «Βινσί» στη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου σε συμμαχία με ελληνικούς ομίλους είναι φυσική συνέπεια της απελευθέρωσης της κίνησης κεφαλαίου μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, στην οποία υποκλίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Η μάχη κρίνεται πρώτα απ'όλα μέσα στην Ελλάδα, στην αντιπαράθεση με την εξουσία των μονοπωλίων και όχι μόνο με τους διεθνείς συμμάχους της
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αποδυναμώθηκαν, πρέπει να συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο, δεν αξίζουν την ψήφο των εργατών, των υπαλλήλων, των φτωχών αυτοαπασχολούμενων και αγροτών. Το ίδιο δεν αξίζουν τα υποκατάστατά τους, όπως το κόμμα του Καμμένου.
Οι νέοι και οι νέες και γενικότερα οι εργαζόμενοι που υποφέρουν πρέπει να ξανασκεφτούν πολύ σοβαρά και να διορθώσουν την ψήφο που έδωσαν στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ενώ σίγουρα δε συμφωνούν με τις ναζιστικές απόψεις της. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι συστημική και όχι αντισυστημική δύναμη, αξιοποιείται από το αστικό πολιτικό σύστημα στην τακτική της ανάδειξης τρομοκρατικών διλημμάτων. Τέτοιοι φορείς και μορφώματα ενισχύονται, όταν το εργατικό κίνημα και η συμμαχία του με τις λαϊκές δυνάμεις των αυτοαπασχολούμενων στην πόλη και την ύπαιθρο είναι πίσω από τις απαιτήσεις του πολιτικού αγώνα.Οι εργαζόμενοι που υποφέρουν δεν πρέπει να παραπλανώνται με συνθήματα κορόνες κατά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, κατά της παραβίασης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, ενώ με το πρόγραμμά τους στην οικονομία στηρίζουν χωρίς καμιά αναστολή το κεφάλαιο, τα μονοπώλια που δεν έχουν πατρίδα.
ΔΩΣΤΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ
Η άρχουσα τάξη επιχειρεί να αναμορφώσει το πολιτικό προσωπικό της, με ένα νέο δικομματικό διπολικό σχήμα που διαδέχεται το δικομματικό σύστημα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Επιχειρείται η αναπαλαίωση της ΝΔ, αλλά και η μεταμόρφωση της σοσιαλδημοκρατίας με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ.
Το ΚΚΕ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην πολιτική φθορά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ με την ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση και αποκάλυψη του ταξικού χαρακτήρα της πολιτικής τους, με τις αγωνιστικές του πρωτοβουλίες, την ενθάρρυνση και τη στήριξη πολύμορφων αγώνων. Οι δυνάμεις του ΚΚΕ αναμετρήθηκαν με τη γραμμή της ταξικής συνεργασίας της ΓΣΕΕ και των άλλων τριτοβάθμιων οργανώσεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που καλούσε τους εργαζόμενους να διαπραγματευτούν πόσα θα χάσουν. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ, στο συνδικαλιστικό κίνημα και στην Τοπική Διοίκηση, συνεργάστηκε ανοικτά ή συγκαλυμμένα σε πάρα πολλές περιπτώσεις ακόμα και στην περίοδο της κρίσης με αντάλλαγμα και τη στήριξη στην ανάδειξη στελεχών του στα όργανα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΡΕΑΛΙΣΤΕΣ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ
Είναι ο δρόμος της κοινωνικοποίησης των μονοπωλίων, των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, όλων των μέσων σε κλάδους στρατηγικής σημασίας, που αξιοποιούνται με επιστημονικό κεντρικό πανεθνικό σχεδιασμό της οικονομίας, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και εργατικό έλεγχο.
Αυτός ο δρόμος θα απογειώσει τις αναξιοποίητες παραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας, που είναι πλούσια σε ενεργειακές πηγές και πρώτες ύλες. Θα κατανείμει τους πόρους, το ανθρώπινο δυναμικό, με κριτήριο και στόχο τη λαϊκή ευημερία και την κατάργηση των περιφερειακών ανισοτήτων. Θα προχωρήσει στη μονομερή διαγραφή του χρέους, στην κατάργηση των δαπανών για τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ, θα καταργήσει τις ξένες στρατιωτικές βάσεις και τα προγεφυρώματα στρατιωτικών επιχειρήσεων για τη συμμετοχή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Στο πραγματικό πολιτικό ερώτημα «με τα μονοπώλια ή με το λαό», «με το κεφάλαιο ή την εργασία», το ΚΚΕ δεν πατάει σε δύο βάρκες. Είναι το μόνο κόμμα που με σταθερότητα και συνέπεια έχει αποδείξει για πάνω από εννιά δεκαετίες ότι είναι με το λαό και δε θα τον προδώσει.
Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει προοπτική!
Το ΚΚΕ θέτει ακόμα πιο επιτακτικά την πιεστική αναγκαιότητα να πάρουν ενεργό ρόλο όλοι οι εργαζόμενοι στα σωματεία, στους κλάδους, στην εργατική συνέλευση στον τόπο δουλειάς και στον κλάδο, να αλλάξουν τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων στα όργανα του εργατικού κινήματος, του κινήματος των αυτοαπασχολούμενων, της αγροτιάς, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στα ΤΕΙ. Δίπλα σ' αυτό το κύριο μέτωπο ρήξης και αντεπίθεσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, σημαντικό ρόλο παίζει η λαϊκή συνέλευση στη γειτονιά, η μαθητική, σπουδαστική και φοιτητική συνέλευση, κάθε διαδικασία μαζικής μορφής, που υψώνει τη λαϊκή αυτενέργεια και πρωτοβουλία που προσελκύει, οργανώνει και κινητοποιεί. Μόνο όταν οι εργαζόμενοι πάρουν την υπόθεσή τους στα δικά τους χέρια, διαμορφώνουν αποφάσεις, ελέγχουν τις αποφάσεις, μόνο τότε θα ανακαλύψουν τη βαθύτερη αιτία των προβλημάτων τους, θα αποκτήσουν πολιτική πείρα, ταξική συνείδηση. Μόνο έτσι θα οικοδομήσουν την ισχυρή κοινωνική συμμαχία της ανατροπής. Θα αποκτήσουν πείρα και εμπειρία των δυνατοτήτων ανάπτυξης της χώρας, της δυνατότητας να κατακτήσουν την κοινωνική λαϊκή ευημερία, μακριά από τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Σ' αυτό το δρόμο πάλης θα αποσπούν παραχωρήσεις, θα δυσκολεύουν τα χειρότερα, θα αποτρέπουν, βαδίζοντας συνεχώς μπροστά στον ελπιδοφόρο δρόμο της λαϊκής διακυβέρνησης και εξουσίας. Η αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, σε συνδυασμό με τη μονομερή διαγραφή του χρέους και με τον πλούτο στα χέρια του λαού, αποτελεί την αισιόδοξη προοπτική του λαού. Θα απαλλαγεί από τη θηλιά της Δανειακής Σύμβασης και των Μνημονίων. Ο λαός θα γίνει κυρίαρχος, ανεξάρτητος και πατριώτης διεθνιστής μόνο όταν διαφεντεύει τον πλούτο της χώρας, αποφασίζει τι θα παράγει, καθορίζει ότι σκοπός της παραγωγής είναι η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών.
Εργαζόμενε, άνεργε, συνταξιούχε, νέε και νέα,
Την επόμενη ημέρα των εκλογών χρειάζεσαι το δικό σου κόμμα, τη δική σου δύναμη για την υπεράσπιση του μισθού μεροκάματου, της σύνταξης, του επιδόματος ανεργίας, για την κάλυψη των πολύ άμεσων αναγκών σου σε φάρμακα, ιατρική περίθαλψη, για προστασία από τα χαράτσια κ.λπ.
Ανάτρεψε στην κάλπη στημένα σκηνικά, κεντροδεξιά και κεντροαριστερά - δεξιάς ή αριστερής διαχείρισης που βάζουν το λαό στη γωνία.
Με το ΚΚΕ μπροστά!
17 Μάη 2012 Η ΚΕ τοΔημοσίευση ανάρτησηςυ ΚΚΕ

19 Μαΐ 2012

Αντρίκιες, ξάστερες κουβέντες.


Αντρίκιες, ξάστερες κουβέντες. 






 Είναι γεγονός, μάγκες μου, ότι ο ιμπεριαλισμός τρέμει. Έπαθε ψυχολογικό τραλαλά με τα αυξημένα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ. Η Κάγκελα Μέρκελ πάσχει εδώ και δέκα μέρες από ιλίγγους, κεραυνός έπεσε στο αεροπλάνο που μετέφερε τον Ολάντ-το γεγονός αποδίδεται στην εύνοια του Διός προς τον Τσίπρα και θεωρείται,  από πολιτικούς αναλυτές διεθνούς κύρους, ως προειδοποίηση του αρχηγού των Θεών του Ολύμπου για το τι θα τους συμβεί, αν βάλουν εμπόδια στον Αλέξη στο δρόμο του για την ταπείνωση των Βρυξελλών. Έντρομοι οι Ομπάμα και Ολάντ έσπευσαν να διακηρύξουν  την ακλόνητη πίστη τους στην παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Σε αντίθεση προς το ΜΕΓΚΑ, το οποίο στριμώχνει τους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο το BBC, όσο και η Wall Street Journal κάνουν αγώνα δρόμου για να αποκτήσουν την εύνοια του Αλέξη Τσίπρα, όστις εκλιπόντος του Βενιζέλου-ο οποίος είναι και χοντρός-προαλείφεται για το ρόλο του ηγέτη της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας. Ο Άλεξ συσπείρωσε μια μεγάλη μερίδα από πρώην ‘ευρωκομουνιστές’ στο κόμμα του, τους αφαίρεσε τον απεχθή προσδιορισμό κομμουνιστές και τους άφησε με το ευρώ. 


     Το ταξικό σχολείο στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες παράγει ημιμαθείς ‘παπαγάλους’,  με σκοπό να επανδρώσει τον κρατικό μηχανισμό του δικομματισμού με άτομα τα οποία θα εκτελούν τις κομματικές εντολές πάραυτα, άνευ κρίσεως, άνευ ετέρας καθυστερήσεως. Γι αυτό και τελείς υπό το κράτος εγκεφαλικής  εμπλοκής στην προσπάθειά σου να κατανοήσεις τα όσα συμβαίνουν γύρω σου. Έτσι αναλαμβάνουν δράση τα μεγάλα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, ώστε διά της περαιτέρω απονέκρωσης των εγκεφαλικών σου κυττάρων να οδηγήσουν την Ελλάδα,  στο ασφαλές λιμάνι του Ευρώ, στις όχθες της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. 




      Εγώ όμως γουστάρω να βλέπω την αγωνία της Τρέμη και του Πρετεντέρη για την εμμονή των κομμουνιστών να μη θέλουν ν’ απαλλάξουν την Αλέκα από τα καθήκοντα της Γραμματέως της ΚΕ. Ηδονίζομαι  να βλέπω τα κανάλια της διαπλοκής να κατηγορούν το ΚΚΕ, ότι δεν θέλει να συνεργαστεί στο σχηματισμό ‘αριστερής κυβέρνησης’, ενώ τρεις μέρες ο Τσίπρας περιέφερε την εντολή σ’ όλους τους ναούς των Αθηνών προκειμένου να ενημερώσει το χριστεπώνυμο πλήθος γιατί  δεν μπορεί να συνεργαστεί με όλους αυτούς οι οποίοι εψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ-μέχρι και στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ απευθύνθηκε. 


     Εγώ θα επαναλάβω ένα καθημερινό παράδειγμα για να σας κάνω πιο κατανοητό το πρόβλημα της λεγόμενης ‘επαναδιαπραγμάτευσης’ του χρέους. Έχετε λοιπόν πάρει από την Τράπεζα που χορηγεί το χαμηλότερο επιτόκιο ένα δάνειο. Επειδή ο κερατάς ο τραπεζίτης σας ζηλεύει που έχετε ωραία γυναίκα, σας αναγκάζει να βάλετε υποθήκη το σπίτι σας.  Που να ξέρατε όμως ότι αυτός ο αλιτήριος ο Γιωργάκης θα σας κουβαλούσε εδώ την Τρόικα, ενώ  ψηφίζατε οικογενειακώς τους Παπανδρέου από το 1963-τότε με τον ανένδοτο. Η ρουφιάνα η Τρόικα όμως σας βάζει το χέρι στα εισοδήματα, σας κόβει επιδόματα, μισθούς, προσθέτει φόρους και χαράτσια στα ήδη υπάρχοντα και βαράς φαλιμέντο.  Σε καλεί λοιπόν η Τράπεζα να ‘επαναδιαπραγματευθείς’ τους όρους του δανείου. Σου μικραίνει το ποσό των δόσεων και σου αυξάνει και τον χρόνο αποπληρωμής. Χαρούμενος εσύ βγαίνεις από την Τράπεζα, λες :’Κορόιδα, τους έπιασα’, αλλά ξαφνικά σκέφτεσαι ότι το σπίτι σου εξακολουθεί να παραμένει υποθηκευμένο.   Στην ουσία ποιος έπιασε κορόιδο ποιον; Βγήκε χαμένη η Τράπεζα; Το παραπάνω παράδειγμα από την καθημερινή ζωή μας, φέρε το στα μέτρα του χρέους της Ελλάδας. 


     Την αστική τάξη στην Ελλάδα-όπως και σε όλες τις χώρες-δεν πρέπει να την υποτιμάς. Ξέρει πόσες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι είναι κομματικά εξαρτημένοι, από τα κόμματα εξουσίας. Γνωρίζουν καλά οι αστοί, πόσα εκατομμύρια μικρομεσαίοι αγωνιούν για το αύριο, ξέρουν καλά, ότι μεσούσης της  ανεργίας  ο ιδιωτικός υπάλληλος  θα δεχτεί να δουλέψει και μια φορά τη βδομάδα και με πολύ λιγότερα λεφτά. Οι λίστες της ανεργίας αυξάνουν δραματικά κι ο εφιάλτης της ανεργίας σε υποχρεώνει σε ταπεινωτικές συνθήκες εργασίας. Ξαφνικά βλέπεις το γείτονά σου να βάζει λουκέτο, ενώ ένα χρόνο πριν ονειρευόταν να μετακομίσει στη μεσοαστική τάξη. Ακούς το γιο σου-καθηγητή- ότι δουλεύει για 680 ευρώ το μήνα καθαρά. Πας να κοιμηθείς το μεσημέρι και σου χαλάν το ύπνο οι ‘εισπρακτικές’ εταιρείες. Ο φόβος φωλιάζει μέσα σου. Ακούς και τις ειδήσεις στην τηλεόραση και λες και οι 300 ίδιοι είναι. Και κατεβάζεις τις ‘χριστοπαναγίες’ σου, ρίχνεις και τα φάσκελά σου και πας για ύπνο κι ονειρεύεσαι το παρελθόν, γιατί το μέλλον σε φοβίζει. Κι επειδή είσαι ένας απόφοιτος ελληνικού σχολείου, άρα δεν έχεις ‘κρίση’ δεν μπορείς να αναλύσεις ότι αυτό το χτες που βλέπεις στον ύπνο σου, ήταν αποτέλεσμα αγώνων άλλων, πριν από σένα. Δεν μπορεί να περάσει από το μυαλό σου, ότι ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ, αλλά χρειάζεται διαρκής ΑΓΩΝΑΣ. Αγώνας ΤΑΞΙΚΟΣ, ΜΑΖΙΚΟΣ. 


      ‘Γιατί, παππού, αυτοί οι άνθρωποι σηκώνουν τη γροθιά τους;- η απορία του μικρού ήρωα του μυθιστορήματος του Λουντέμη ‘Ένα παιδί μετράει τα’ άστρα’. Ο παππούς ατάραχος γύρισε και του λέει:’ Λύγισέ μου αυτό το δάχτυλο’, προσπάθησε ο μικρός στο τέλος τα κατάφερε, όπως τα κατάφερε και με τα υπόλοιπα τέσσερα δάχτυλα χωριστά. Τον κοίταξε ο μικρός τον παππού στα μάτια με ικανοποίηση. Κι ο παππούς τότε, απόμαχος καπνεργάτης, του λέει:’ Έλα ν’ ανοίξεις τώρα και τη γροθιά μου’.  Κι όσο κι αν προσπάθησε ο μικρός η γροθιά δεν άνοιξε. Καταλάβατε τώρα γιατί η λογοτεχνία εξαφανίζεται από τα σχολικά βιβλία, τα οποία έχουν γεμίσει από συνταγές μαγειρικής ;’ Βάλε το νερό να βράσει, ρίξε τα μακαρόνια…’ . έτσι μαθαίνουν την Προστακτική σήμερα στα σχολεία της ΑΜΑΘΕΙΑΣ. 


     Για να επανέλθουμε στους αστούς. Ξέρουν πολύ καλά να στηρίζουν και να προωθούν αυτόν, ο οποίος δεν θα αμφισβητήσει την ουσία της πολιτικής τους. Βλέπουν κι αυτοί ότι δεν τους βγαίνουν τα νούμερα, άρα αφού κάηκαν τα δυο βασικά του χαρτιά, πρέπει να φροντίσει για τη διάδοχη κατάσταση. Ξέρουν τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ, όπως γνωρίζουν καλά ότι ο μικροαστικός ενθουσιασμός, στις παρούσες συνθήκες, εύκολα θα μετατραπεί σε απογοήτευση. Φόβος, ενθουσιασμός απογοήτευση. Αυτό το τρίπτυχο διαχειρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα βρίσκεται στον ενθουσιασμό. Μετά θα σας έλθει ο ταμπλάς. Γιατί το σύνθημα το έχουμε ακούσει και πιο παλιά: ‘Στις 18 Σοσιαλισμός’. , Ταιριάζουν κι οι ημερομηνίες. 18 Ιούνη. Από τις 19 και μετά θα σας έρθει ο λογαριασμός, σε τιμές Βρυξελλών. 


     Εσείς τι θα διαλέξετε; Το πρόσκαιρο λύγισμα του ενός δαχτύλου;
     Εγώ διαλέγω τη γροθιά. ΚΚΕ ΔΑΓΚΩΤΟ!!!   
      Ο ΑΓΩΝΑΣ είναι μακρύς και δύσκολος. Αλλά αξίζει να τον τολμήσεις.  
  Γράφει ο Ρωμύλος Αβδής
 Κόκκινη προπαγάνδα εκτοξεύθηκε από  Redfly

TOP READ