Μικρομεσαίοι: αυτά τα τρωκτικά

Μικρομεσαίοι: αυτά τα τρωκτικά 

 Εκτός από τα λαμόγια που εισπράττουν συντάξεις πεθαμένων, στα οποία αναφερθήκαμε χτες, οι καλοί μας πολιτικοί (φυσικά, με την βοήθεια των επίσης καλών μας δημοσιογράφων) μας δείχνουν τις τελευταίες μέρες, με το δάχτυλο τεντωμένο, ποιοι άλλοι ευθύνονται για την κατάντια αυτού του τόπου: οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες που φοροδιαφυγούν (*).

 Σύμφωνα με την περισπούδαστη δημοσιογράφα κύρια Πυργιώτη, για παράδειγμα, δεν θα χρειάζονταν τα μέτρα των 11,5 δισ. αν οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες ήσαν συνεπείς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις, διότι περίπου εκεί υπολογίζονται τα "διαφυγόντα έσοδα" του κράτους από την φοροδιαφυγή αυτών των "τρωκτικών". Βλέπετε, οι εν λόγω επαγγελματίες είναι και χιλιάδες αλλά και διασπαρμένοι σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, οπότε η σύλληψή τους είναι από εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη.

 Είναι λογικό, λοιπόν, να αγανακτεί και να εξανίσταται ο κάθε μισθωτός ή συνταξιούχος, καθώς βλέπει να τσακίζονται οι αποδοχές του προκειμένου να εξοικονομηθούν όσα κλέβουν όλα αυτά τα τρωκτικά, οι μικρομεσαίοι. Και είναι επίσης λογικό να συμφωνεί με τον υπουργό οικονομικών, ο οποίος φωνάζει προς κάθε κατεύθυνση ότι όλοι οφείλουμε να ζητάμε απόδειξη για κάθε συναλλαγή μας καθώς οι φόροι, τους οποίους γλιτώνει όποιος δεν κόβει απόδειξη, θα πέσουν στην πλάτη μας. Όμως, πόσο έτσι είναι τα πράγματα; Ας το κουβεντιάσουμε λίγο.

 Πρώτα-πρώτα, ας δεχτούμε ότι η φοροδιαφυγή των μικρομεσαίων δημιούργησε την "τρύπα" που πάνε τώρα να βουλώσουν τα μνημονιακά μέτρα. Εντεκάμισυ δισ. μας λένε ότι κάνουν αυτά τα μέτρα; Πάνω από είκοσι λέω εγώ ότι θα φτάσουν ίσαμε το τέλος του 2013, αλλά δεν θα τα χαλάσουμε εδώ. Όσα και να 'ναι, πάντως, προέρχονται από την φοροδιαφυγή των μικρομεσαίων, εν τάξει; Πάει καλά. Πώς διάβολο γίνεται, λοιπόν, να κλείνουν τα μικρομεσαία μαγαζιά με ρυθμό πολυβόλου, το ένα μετά το άλλο; Πώς εξηγείται να κλέβουν εκατομμύρια από την μια και να πτωχεύουν από την άλλη; Τί τα 'καναν τόσα λεφτά οι μικρομεσαίοι; Στα μπουζούκια τα φάγανε ή στις πουτάνες; Δεν μπορεί, κάπου τα φάγανε γιατί στην Ελβετία δεν τα βγάλανε, σίγουρα.

 Πάμε παρακάτω. Προσωπικά, είμαι ελεύθερος επαγγελματίας 27 χρόνια. Στο επαγγελματικό μου διάβα απέκτησα -πόσα να πούμε;- εκατό χιλιάδες (υπερπαραφουσκωμένο νούμερο, αλλά δεν πειράζει) "μαύρο" εισόδημα, για το οποίο το κράτος δεν εισέπραξε ούτε ΦΠΑ ούτε φόρο εισοδήματος. Ας πούμε, λοιπόν, ότι ζημίωσα το κράτος 40-50 χιλιάρικα μέσα σε 27 χρόνια. Πάει καλά ως εδώ; Ωραία. Όμως, όλα αυτά τα χρόνια, το κράτος μού πήρε πάνω από 50 χιλιάρικα για συμβιβασμούς και περαιώσεις, μου πήρε παραπάνω φόρο από τους μισθωτούς (μέχρι πρόσφατα, οι ελεύθεροι επαγγελματίες είχαν λιγώτερο αφορολόγητο από τους μισθωτούς), μου επέβαλε πρόστιμα και προσαυξήσεις όποτε καθυστερούσα τις πληρωμές μου και δεν πρόκειται ποτέ να μου δώσει "εφ' άπαξ" όταν θα βγω στην σύνταξη. Παράλληλα, χρειάστηκε να πληρώσω ένα σωρό "μαύρα": την πολεοδομία για να βγάλω άδεια, τον γιατρό για να χειρουργήσει τον πατέρα μου, τον εφοριακό για να μη με τσακίσει, τον υπάλληλο της περιφέρειας για να μου "τρέξει" την επιδότηση, τον καθηγητή που έκανε ιδιαίτερο στο παιδί μου κλπ., δαπάνες που δεν θα έκανα αν το κράτος δεν κακοπλήρωνε ή δεν είχε έλλειψη σε υπαλλήλους, γιατρούς και δασκάλους.  Πώς το βλέπετε το θέμα; Σε τελική ανάλυση, έχει βγει χαμένο το κράτος από μένα ή κερδισμένο;

 Ας πούμε τώρα ότι ήμουν 100% νομοταγής. Πήρα, λοιπόν, από κάποιον πελάτη μου 1.000 ευρώ κι έκοψα την σχετική απόδειξη, καταβάλλοντας τον αναλογούντα ΦΠΑ στο κράτος (ας αφήσουμε έξω τον φόρο εισοδήματος, για ευκολία). Έτσι, από το χιλιάρικο, μου έμειναν 813 ευρώ. Ακριβώς τόσα πλήρωσα στο συνεργείο όπου πήγα το αυτοκίνητό μου για επισκευή. Ο συνεργειάς έκοψε απόδειξη, πλήρωσε τον αναλογούντα ΦΠΑ και του έμειναν 661 ευρώ, με τα οποία πλήρωσε τον μπογιατζή που του έβαψε το σπίτι. Ο μπογιατζής έκοψε απόδειξη κι αυτός, πλήρωσε κανονικά τον ΦΠΑ του και με τα ρέστα, 537 ευρώ, αγόρασε κάτι μικροέπιπλα για το σπίτι του. Νόμιμος κι ο επιπλοποιός, έκοψε απόδειξη, πλήρωσε τον ΦΠΑ και του έμειναν 437 ευρώ, με τα οποία ξόφλησε το φροντιστήριο των παιδιών του. Μετά την πληρωμή του ΦΠΑ, στον καθηγητή έμειναν 355 ευρώ. Παναπεί, δηλαδή, μετά από 5 νταραβέρια, το κράτος πήρε το 65% από το χιλιάρικό μου (ξαναλέω, δίχως να λογαριάσουμε τους φόρους εισοδήματος). Όμορφα;

 Συνεχίζουμε. Επειδή όλοι οι συναλλασσόμενοι ήμασταν νομοταγείς πολίτες, από την αγορά χάθηκε το 65% των χρημάτων και πήγε στο κράτος. Αν το κράτος μάς επέστρεφε αυτά τα λεφτά ως κοινωνικές παροχές, δεν θα υπήρχε πρόβλημα: τα χρήματα θα επέστρεφαν σε μας ως πλατείες, νοσοκομεία, σχολεία, επιδόματα κλπ κλπ. Όμως, από την στιγμή που αυτά τα λεφτά δεν επιστρέφουν σε μας αλλά δίνονται σε κάποιους πονηρούς, οι οποίοι τα παίρνουν και τα βγάζουν στο εξωτερικό (η διεθνής των τοκογλύφων που λέμε, οι αγορές) τότε ναι, υπάρχει πρόβλημα.

 Τώρα, ποιος ζημιώνει αν εμείς πάψουμε να είμαστε νομοταγείς και δεν ξανακόψουμε απόδειξη; Η ντόπια αγορά θα είναι σίγουρα κερδισμένη, αφού το αρχικό χιλιάρικο θα παραμείνει χιλιάρικο όσα χέρια κι αν αλλάξει. Θα ζημιώσει το κράτος; Μα το κράτος θα ζημίωνε αν ήταν όντως "κράτος", δηλαδή αν νοιαζόταν για τους πολίτες του. Τώρα, όμως, δεν είναι "κράτος" αλλά εισπράκτορας των τοκογλύφων. Τελικά, δηλαδή, είτε με το τούτο είτε με το 'κείνο, σκοπός του είναι να μας πάρει τα λεφτά για να τα δώσει στους πονηρούς που προαναφέραμε, οι οποίοι είναι και οι μόνοι ζημιωμένοι από την οποιαδήποτε φοροδιαφυγή σ' ένα τέτοιο κράτος. Υπ' αυτή την άποψη, λοιπόν, ούτε του μισθωτού είναι εχθρός ο μικρομεσαίος επαγγελματίας που φοροδιαφυγεί, ούτε του μικρομεσαίου επαγγελματία είναι εχθρός ο μισθωτός που τεμπελιάζει. Κοινός εχθρός και των δυο είναι το αστικό κράτος που τους έχει αμφότερους γραμμένους στα καπιταλιστικά παπάρια του.

 Ας τελειώνουμε με κάτι που μπορεί να ακουστεί παράδοξο αλλά είναι απόλυτα τεκμηριωμένο. Αν το επίπεδο ζωής των λαϊκών στρωμάτων βελτιώθηκε τα τελευταία 60 χρόνια, τούτο οφείλεται σε δυο κυρίως παράγοντες: στα εμβάσματα των μεταναστών και των ναυτικών κατ' αρχάς και στην "μαύρη" οικονομία των μικρομεσαίων εν συνεχεία. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η βιοτική βελτίωση αυτού του τόπου χρωστάει πολλά στην φοροαποφυγή και στην φοροδιαφυγή των μικρομεσαίων: στον φτωχοψαρά, στον μπατίρη με τα 1-2 ρουμ-του-λετ, στην πουτάνα τού δρόμου, στον φούρναρη της γειτονιάς, στον ψιλικαντζή, στον μικρομαγαζάτορα της γωνίας. Σε όλους αυτούς που μεγάλωσαν και μόρφωσαν παιδιά επειδή δεν πλήρωναν φόρους. Για την ακρίβεια: επειδή δεν πλήρωναν όλους αυτούς τους παράλογους φόρους που το κράτος επιμένει να θέλει να εισπράξει από πλατειά λαϊκά στρώματα, μόνο και μόνο για να μην υποχρεωθεί να τους αναζητήσει από τους λίγους που έχουν πράγματι φοροδοτική ικανότητα.

 Κι ένα τελευταίο: η επιμονή τής καθεστηκυίας τάξης να δείχνει, με το δάχτυλο τεντωμένο, τους μικρομεσαίους, την ώρα που προβαίνει σε σκανδαλώδη μείωση της φορολογίας των μεγαλομεγάλων και στην νομιμοποίηση της φορολογικής ασυλίας των μεγαλοκαταθετών τού εξωτερικού, είναι εξαιρετικά περίεργη (για να μη πω σκανδαλωδεστάτη). Τελεία και παύλα.

cogito ergo



ΥΓ:  Συγγνώμη αν το "φοροδιαφυγώ" ακούγεται παράταιρο, άκομψο ή λανθασμένο αλλά η λέξη είναι απόλυτα σωστή. Σύμφωνα με τον σχετικό "νόμο τού Σκάλιγκερ" (υποθέτω ότι οι φιλόλογοι με εννοούν), δεν υπάρχει λέξη "φοροδιαφεύγω". Όπως δεν υπάρχει λέξη "δενδροφυτεύω", αλλά ας μην ασχοληθούμε τώρα μ' αυτά.

Στα τοκοχρεολύσια το 54% των δαπανών!

Στα τοκοχρεολύσια το 54% των δαπανών!

Με το 46% των κρατικών δαπανών καλύπτεται το σύνολο των λειτουργικών αναγκών του κράτους

Στα 74,8 δισ. ευρώ ανήλθε το σύνολο των κρατικών δαπανών του Προϋπολογισμού, το οκτάμηνο Γενάρης - Αύγουστος 2012. Από αυτά, τα 40,3 δισ. πληρώθηκαν για την εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους, ενώ τα υπόλοιπα 34,5 δισ. για την κάλυψη του συνόλου όλων των δαπανών της κρατικής μηχανής, δηλαδή πληρωμή μισθών, συντάξεων, επιχορηγήσεων, Υγεία, Παιδεία, Αμυνα, Τοπική Διοίκηση, κάλυψη λειτουργικών δαπανών κλπ. Δηλαδή το 53,9% των συνολικών δαπανών καταλήγει στα χέρια των πιστωτών του ελληνικού κράτους και μόνο το 46,1% διατίθεται για όλες τις άλλες κρατικές λειτουργίες.

Αυτά τα στοιχεία προκύπτουν από την αναλυτική παρουσίαση της εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού το οκτάμηνο Γενάρης - Αύγουστος 2012 από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

Σε ό,τι αφορά την πληρωμή χρεολυσίων, αυτή κατανέμεται σε 12,4 δισ. λήξεις μακροχρόνιων τίτλων και 26,8 δισ. λήξεις βραχυχρόνιων τίτλων. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι το συγκεκριμένο οκτάμηνο το Ελληνικό Δημόσιο προχώρησε σε μαζικές εκδόσεις βραχυχρόνιων τίτλων (έντοκα γραμμάτια) για να καλύψει παλαιότερες εκδόσεις που έληγαν, αλλά και να πληρώσει το ληξιπρόθεσμο ομολογιακό δάνειο των 3,2 δισ. ευρώ που είχε στα χέρια της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι τόκοι τέλος του χρέους ανήλθαν στα 11,1 δισ. ευρώ.

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ότι το οκτάμηνο έχουν απορροφήσει το 80,1% της συνολικής κρατικής επιχορήγησης, η οποία σε απόλυτα μεγέθη ανέρχεται μόλις στα 10,5 δισ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ο ΟΓΑ έχει απορροφήσει το 84,9% της επιχορήγησης (3,1 δισ.) και το ΙΚΑ το 80,5% (2,95 δισ.). Επίσης για την καταβολή του ΕΚΑΣ (πλην των συνταξιούχων του Δημοσίου) έχει καταβληθεί το 87,9% της κρατικής επιχορήγησης (628 εκατ.), ενώ σε χαμηλότερα ποσοστά κινείται η κάλυψη των άλλων ασφαλιστικών φορέων.

Ενδεικτικό της σφαγής των κοινωνικών δαπανών είναι ότι το οκτάμηνο του 2012 οι πρωτογενείς δαπάνες (μισθοί, συντάξεις, ασφάλιση, περίθαλψη, αποδιδόμενοι πόροι στην Τοπική Διοίκηση) ανήλθαν στα 30,9 δισ. ευρώ, έναντι 34,1 δισ. ευρώ το αντίστοιχο οκτάμηνο του 2011 (μείωση 9,4%).

MEGA-θράσος!

MEGA-θράσος!

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Οι κύριοι του MEGA φρικίασαν στο δελτίο των «8» για τους φορολογικά ασυνείδητους ελεύθερους επαγγελματίες που δεν πληρώνουν τους φόρους τους και είναι εξ αυτού του λόγου, όπως διαπίστωσαν ομοθυμαδόν, που η καημένη η κυβέρνηση, από κοινού με την καημένη την τρόικα, «αναγκάζεται» να κόβει μισθούς και συντάξεις...

*

Οι κύριοι του MEGA, στις πολύτιμες επισημάνσεις τους δεν βρήκαν χρόνο να αναφερθούν στις κάποιες (πολλές) εκατοντάδες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες που έβαλαν «λουκέτο» στα μαγαζιά τους τα χρόνια που αυτοί - οι κύριοι του MEGA - λιβανίζουν τους «σωτήρες» και τα Μνημόνια και που τώρα οι πρώην ελεύθεροι επαγγελματίες και νυν κατεστραμμένοι δεν έχουν όχι φόρους να πληρώσουν, αλλά ούτε παξιμάδι να αγοράσουν...

***

Επίσης οι κύριοι του MEGA - κάποιοι μάλιστα εξ αυτών με τη γνωστή χυδαιότητά τους - επιχείρησαν να βρουν «αριστερό» πρόσημο στο γεγονός ότι κάποιοι τραγουδιστές σύστησαν εταιρείες για να φορολογούνται τα εισοδήματά τους με ειδικό τρόπο και ως εκ τούτου - κατά τους κυρίους του MEGA - προβαίνουν σε φοροδιαφυγή με νόμιμα «κόλπα».

*

Οι κύριοι του ΜEGA όταν κάθονται στα τηλεπαραθύρια του λαϊκισμού και ανεμίζουν τη σημαία της φορολογικής ευσυνειδησίας έχουν βρει

- εκεί, αναμεταξύ τους -

κανέναν κοντινό τους ή κοντινούς τους, που να έχουν συστήσει τέτοιες και αντίστοιχες εταιρείες για να απολαμβάνουν οι ίδιοι τα φορολογικά προνόμια, για τα οποία καταγγέλλουν τους άλλους σαν φοροφυγάδες;

Ε;...

... και «ο καθείς εφ' ω ετάχθη»

Η «αριστεροσύνη» του ΣΥΡΙΖΑ...

Την ...αριστεροσύνη του ΣΥΡΙΖΑ επικαλείται η χτεσινή «Αυγή» για να ψέξει το ΚΚΕ ότι ασκεί άδικη κριτική σε βάρος του. Παραθέτει μάλιστα διάφορα παραδείγματα «ατάκτως ερριμμένα», από θέσεις που διατύπωσε κατά καιρούς το ΚΚΕ για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στα επιμέρους μέτωπα, αλλά και στη στρατηγική του γραμμή, για να ισχυριστεί τελικά ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα λέει το ΚΚΕ, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αριστερός! Αρα, σύμφωνα με την «Αυγή», δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τα ναρκωτικά να αναπαράγουν τη ναρκω-κουλτούρα. Ούτε είναι δυνατόν η στρατηγική του να υπηρετεί το κεφάλαιο και οι θέσεις του για την κρίση να γίνονται αντικείμενο αξιοποίησης από ιμπεριαλιστικά κέντρα ανταγωνιστικά προς τη Γερμανία. Ούτε γίνεται - σύμφωνα πάντα με την «Αυγή» - η διαχείριση που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ να οδηγεί στη σφαγή του λαού από άλλο δρόμο. Γιατί; Μα επειδή - αναφωνεί η «Αυγή» - ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αριστερός! Τους θυμίζουμε ότι στήριξαν το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που απελευθέρωνε τη χρήση ναρκωτικών, ότι όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική δε λένε κουβέντα για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, εκτιμούν πολύ την πολιτική διαχείρισης των ΗΠΑ και του Ομπάμα, λένε για εξυγίανση των τραπεζών, μιλούν για δημιουργία συνθηκών ώστε να έλθουν οι επενδυτές για να αναπτυχθεί η οικονομία, αλλά αυτό απαιτεί πάμφθηνους εργαζόμενους. Γιατί λοιπόν σκούζουν; Ας μην τρώγονται με τα ρούχα τους εκεί στην «Αυγή», την ίδια ώρα μάλιστα που ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει από μόνος του ότι προσαρμόζεται στον αναβαθμισμένο «θεσμικό» ρόλο που του αναθέτει το σύστημα.

... και «ο καθείς εφ' ω ετάχθη»

Οσο για το αν ηττήθηκαν οι χαλυβουργοί, όπως ισχυρίζεται η «Αυγή», «επειδή ο πολιτικός συσχετισμός δύναμης ήταν εναντίον τους», ας ψαχτούν καλύτερα εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ για τις πλάτες που βάζουν τόσα χρόνια στον εκφυλισμό του κινήματος, στηρίζοντας τους εργοδοτικούς - κυβερνητικούς συνδικαλιστές στη ΓΣΕΕ και παντού. Ας ψαχτούν καλύτερα για την ηττοπάθεια που καλλιεργεί στο κίνημα η θέση ότι οι σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων θα ικανοποιηθούν στη «δευτέρα παρουσία» και ότι αυτό που τώρα μετράει είναι να συνυπάρξουν με καλύτερους τάχα όρους εργάτες και αφεντικά. Κόντρα σ' αυτές τις λογικές πάλεψαν οι χαλυβουργοί και ο αγώνας τους είναι νίκη και παρακαταθήκη για την εργατική τάξη. Αλλά ποιος θα τα πει αυτά στον ΣΥΡΙΖΑ; Ο Βασιλόπουλος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, που υπογράφει μειώσεις στους μισθούς; 'Η ο Ράιχενμπαχ, με τον οποίο το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε προχτές ότι μοιράζονται τους ίδιους στόχους ως προς τα δημοσιονομικά;

Παραλήρημα Μιχαλολιάκου

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Δεκανίκι του καπιταλιστικού συστήματος

Παραλήρημα Μιχαλολιάκου στη χτεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας

Το ρόλο της Χρυσής Αυγής ως το καλύτερο στήριγμα του καπιταλιστικού συστήματος που καταστρέφει το λαό, επιβεβαίωσε χτες ο γενικός γραμματέας της Ν. Μιχαλολιάκος, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα. Για άλλη μια φορά εμφάνισε το κόμμα του ως αντισυστημικό και υποστήριξε ότι «πλέον όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα έχουν ενωθεί προκειμένου να "χτυπήσουν τη Χρυσή Αυγή" καθώς τους δημιουργεί τρόμο και εφιάλτες».

Η αλήθεια είναι ότι τα αστικά πολιτικά κόμματα έστησαν μαζί με τη Χρυσή Αυγή ένα βρώμικο παιχνίδι σε βάρος του λαού. Η συγκυβέρνηση πυροδοτεί τη ρατσιστική της δράση με την πολιτική καταστολής σε βάρος των μεταναστών, τους στοχοποιεί, τους κυνηγά, δίνει το πάτημα για τραμπούκικες ενέργειες βουλευτών και μελών της Χρυσής Αυγής. Ταυτόχρονα, τα αστικά ΜΜΕ, που κάνουν πως καταγγέλλουν τη Χρυσή Αυγή, επίσης στοχοποιούν τους μετανάστες ως εγκληματίες, καλλιεργούν κι αυτά με τη σειρά τους συνείδηση στο λαό ώστε να αποδέχεται και να επιδοκιμάζει τη δολοφονική της δράση. Είναι η άλλη όψη του ίδιου σάπιου συστήματος.

Η Χρυσή Αυγή είναι ενταγμένη στο σύστημα μέχρι το μεδούλι και το δείχνει με κάθε τρόπο. Διόλου τυχαία στην προσφιλή τους λογική του τσουβαλιάσματος (σ.σ. αγαπημένη μέθοδος αστικών πολιτικών κομμάτων και αστικών ΜΜΕ), ο Ν. Μιχαλολιάκος μίλησε γενικά για την«αριστερά», λέγοντας ότι «δεν μπορούν να μιλάνε για δημοκρατία εκείνοι που άνοιξαν την κερκόπορτα για να καταστραφεί η χώρα» και δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι «δεν έχουν κυβερνήσει καθώς και εκείνοι έχουν διορίσει μεγάλο μέρος των δημοσίων υπαλλήλων».

Παρακάμπτει το γεγονός ότι το ΚΚΕ είναι απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα που γεννά και τέτοια φαινόμενα. Γιατί το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα γεννά κι αναπαράγει φαινόμενα ρουσφετολογικών διορισμών και διαφθοράς, προκειμένου να φτιαχτεί εκλογική πελατεία, να δημιουργήσουν συνειδήσεις βολέματος και αναζήτησης προσωπικών λύσεων απέναντι στα λαϊκά προβλήματα που μόνο έτσι δεν αντιμετωπίζονται. Η Χρυσή Αυγή παλεύει για τη διαιώνιση αυτού του σάπιου συστήματος και άρα όλων όσων σάπιων φαινομένων το συνοδεύουν και τάχα καμώνεται ότι καταγγέλλει.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι εκτεταμένη ήταν η αναφορά του Ν. Μιχαλολιάκου και στα λεγόμενα σκάνδαλα, για τα οποία είπε ότι «η Δικαιοσύνη αφήνει τους κλέφτες ατιμώρητους και ανώνυμους και για τους δικούς μας βουλευτές έφεραν την άρση ασυλίας μέσα σε 3 ημέρες. Η Χρυσή Αυγή θα αποκαλύψει τους κλέφτες, που δεν είναι μόνο 32, αλλά είναι περισσότεροι».

Φυσικά δεν αναφέρεται στους κλέφτες του πλούτου που παράγεται με τον ιδρώτα του λαού, λέξη δεν λέει για τους καπιταλιστές, τα μονοπώλια, τους μεγαλοεπιχειρηματίες Ελληνες και ξένους. Επικεντρώνει σκόπιμα στους «32 κλέφτες» βουλευτές (προπαγάνδα που έστησαν το προηγούμενο διάστημα τα αστικά επιτελεία), για να αφήσει στο απυρόβλητο το ελληνικό κεφάλαιο, αυτό που υπερασπίζεται με κάθε τρόπο η «πατριωτική» και «λαοπρόβλητη» Χρυσή Αυγή κι ας πίνει το αίμα του λαού.

Μεσάζοντες της εργοδοσίας

Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, ενώ μιλούν και τάχα κόπτονται για τον ελληνικό λαό που στενάζει, παίζουν το ρόλο του μεσάζοντα προς εύρεση φτηνών, δίχως δικαιώματα, εργατικών χεριών για τη μεγαλοεργοδοσία σε πρόσκαιρες, εποχιακές δουλειές. Υποστηρίζουν ότι έτσι καταπολεμούν την ανεργία για την οποία, σύμφωνα με τους χρυσαυγίτες, δεν φταίει η καπιταλιστική κρίση (και εδώ λάδι βγάζουν το σύστημα) αλλά οι ...μετανάστες. Λες και στην Ισπανία που το ποσοστό της ανεργίας φτάνει το 25,1%, φταίνε οι μετανάστες!

Και μπαίνει επίσης το ερώτημα: Τι διαφορετικό κάνουν από την «αντισυστημική» Χρυσή Αυγή η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ενωση, οι εργοδότες με τα τόσα προγράμματα (από δήμους, ΜΚΟ, επιδοτούμενες επιχειρήσεις κλπ.) που υλοποιούν για κάποια πεντάμηνα υποαπασχόλησης με μισθούς πείνας; Κι αυτοί για καταπολέμηση της ανεργίας μιλάνε, την ίδια ανακύκλωση ανεργίας κάνουν, το ίδιο μοίρασμα φτώχειας στα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Και ακριβώς επειδή στέκονται απέναντι από το λαό και τα πραγματικά συμφέροντά του, αν σήμερα επικεντρώνουν και στοχοποιούν ως «εχθρό» τους μετανάστες, αν μοιράζουν συσσίτια και δίνουν αίμα «μόνο για Ελληνες», περνώντας το μήνυμα ότι οι πεινασμένοι μετανάστες αξίζει να πεθάνουν απλά και μόνο επειδή έχουν διαφορετική θρησκεία και χρώμα, οι χρυσαυγίτες είναι που ως δύναμη κρούσης του συστήματος θα επιχειρήσουν να τσακίσουν και τους Ελληνες εργαζόμενους, μόλις αντιδράσουν στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική.

Από το 2004 επιπλέον φόροι 74,7 δισ. ευρώ!

Από το 2004 επιπλέον φόροι 74,7 δισ. ευρώ!

Αν παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των φορολογικών εσόδων του κράτους από το 2004 μέχρι σήμερα, τα στοιχεία που προκύπτουν για τη διαχρονική φοροαφαίμαξη είναι συγκλονιστικά.

*

Οι επιπλέον άμεσοι και έμμεσοι φόροι που

- με έτος βάσης το 2004 -

έχουν επιβληθεί τα οχτώ τελευταία χρόνια ανέρχονται στα 74,7 δισ. ευρώ!

*

Συγκεκριμένα, από τα 39,484 δισ. ευρώ του 2004 πήγαμε

το 2005 σε 42,093 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 2,609 δισ.,

το 2006 σε 44,991 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 5,507 δισ.,

το 2007 σε 48.405 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 8,921 δισ.,

το 2008 σε 51.085 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 11,601 δισ.,

το 2009 σε 49,725 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 10,241 δισ.,

το 2010 σε 51.266 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 11,782 δισ.,

το 2011 σε 49.703 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 10,219 δισ.,

το 2012 σε 53.301 δισ. ευρώ - αύξηση έναντι του 2004 κατά 13,817 δισ.

*

Επαναλαμβάνουμε:

Από το 2004 - το έτος ορόσημο της «ισχυρής Ελλάδας» - μέχρι το 2012, σε μια περίοδο που οι φορολογικοί συντελεστές για τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου μειώθηκαν πάνω από 50% (!!!), σε ένα διάστημα που εκδηλώθηκε «τσουνάμι» φοροαπαλλαγών και χαριστικών ρυθμίσεων για τους κεφαλαιοκράτες,

το σύνολο των επιπλέον φόρων που έχουν επιβληθεί στο λαό, όπως καταγράφεται στον προϋπολογισμό του 2012,

ανέρχονται στα 74,7 δισ. ευρώ!

*

Και λέμε ότι το ειδεχθές αυτό βάρος έχει πέσει στις πλάτες του λαού, διότι όλοι γνωρίζουν, φυσικά, ποια είναι τα υποζύγια που πληρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία τόσο των άμεσων όσο και των έμμεσων φόρων.

Τα ίδια αυτά υποζύγια είναι που οδηγούνται, για μια ακόμα φορά, στον Προκρούστη των νέων και ανελέητων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, των νέων χαρατσιών και της νέας φοροληστείας!

*

Κατόπιν τούτων ο λόγος ανήκει - δικαιωματικά - στον Γεώργιο Σουρή και στα όσα έγραφε (παραπλεύρως δεξιά) το 1883...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΡΕΤΑΝΙΑ «Κυνηγοί κεφαλών» μεταναστών

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

«Κυνηγοί κεφαλών» μεταναστών

Το κυνήγι των μεταναστών παίρνει νέες διαστάσεις στη Βρετανία και ουσιαστικά θα γίνεται από «κυνηγούς κεφαλών». Οπως έγινε γνωστό αυτές τις μέρες, η κυβέρνηση έχει αναθέσει στην ιδιωτική εταιρεία «Capita» να ανακαλύψει τους περίπου 170.000 μετανάστες χωρίς χαρτιά. Οπως υπολογίζεται, για το 40% των περιπτώσεων μεταναστών που λήγει η άδεια παραμονής οι αρχές δε γνωρίζουν πού βρίσκονται για να τους απελάσουν. Ετσι οι «κυνηγοί κεφάλων» αναλαμβάνουν να τους βρουν και να τους παραδώσουν με ...«πληρωμή με το κομμάτι» που έχει προϋπολογιστεί σε 40 εκατ. στερλίνες. Η «Αγρια Δύση» εμφανίζεται στην πιο κυνική μορφή της, γιατί πάντα οι αστικές κυβερνήσεις και το κεφάλαιο χρησιμοποιούν τους μετανάστες όταν τους βολεύει φυσικά ως φτηνό εργατικό δυναμικό και τους πετούν όταν δεν τους χρειάζονται.

    

Ιστορία του ΔΣΕ, μέρος 47: Η Μάχη του “Κλέφτη” και ο ελιγμός στο Βίτσι

Ιστορία του ΔΣΕ, μέρος 47: Η Μάχη του “Κλέφτη” και ο ελιγμός στο Βίτσι

Η μάχη του “Κλέφτη”

Το ύψωμα του “Κλέφτη”, είναι η ψηλότερη κορυφή του όρους Σμόλικα. Εχει στρατηγική σημασία, καθώς στέκει πάνω από τη Σαμαρίνα και δεσπόζει σε μια ευρύτερη περιοχή της βόρειας οροσειράς της Πίνδου. Τόσο στη βουνοκορφή αυτή, όσο και σε μια σειρά άλλες (Πολιάνα, Γύφτισσα, Κάμενικ, Γκόλιο, Σκούζα, Κίρκορι, Προφήτης Ηλίας κλπ) διεξήχθηκαν σκληρότατες μάχες ανάμεσα στους μαχητές και τις μαχήτριες του ΔΣΕ και των κατά πολύ υπέρτερων δυνάμεων του κυβερνητικού στρατού.

Στο σημερινό “Ρ” φιλοξενούμε τις μνήμες από τις μάχες αυτές, της Ελένης Κατσή (Παχή), μιας μαχήτριας τότε του ΔΣΕ. Μιας μαχήτριας, που υπεράσπισε και κράτησε, μαζί με τους υπολοίπους συναγωνιστές της, το ύψωμα του Κλέφτη. “Η μάχη του Κλέφτη κατέχει μια ξεχωριστή θέση στην εποποιία του Γράμμου, για την ηρωική αντίσταση και τις θυσίες των υπερασπιστών του, για την άφθαστη παλικαριά και την απεριόριστη αφοσίωση των μαχητών και διοικητών, στο καθήκον που τους είχε ανατεθεί.

Οσα και να έχουν γραφτεί είναι αδύνατον να συλλάβει ο νους την αυταπάρνηση και τον ηρωισμό, κάθε λεπτό, κάθε ώρα και κάθε μέρα, σε κάθε μαχητή και μαχήτρια του ΔΣΕ. Εγώ, θα προσπαθήσω να αναφερθώ σε μια μέρα, από τις πολλές, που υπεράσπιζα, μαζί με άλλους συντρόφους, τον Κλέφτη. Την ημέρα, που είναι σημαντική, γιατί για πρώτη φορά τραυματίστηκα (διαμπερές στο πόδι). Γράφω το πρώτο τραύμα, γιατί στη διάρκεια του εμφύλιου τραυματίστηκα άλλες πέντε φορές.

Ηταν 3 Ιούλη 1948. Μέρα καυτή, όχι μονάχα απ’ τη ζέστη του καλοκαιριού, αλλά κυρίως από την πολεμική ατμόσφαιρα, που επικρατούσε στον Κλέφτη. Ο κυβερνητικός στρατός, αυτή την ημέρα έβαλε στόχο, να καταλάβει τον Κλέφτη. Και τούτο, γιατί είχε έρθει στο μέτωπο το τότε βασιλικό ζεύγος, προκειμένου να ενθαρρύνει τον κυβερνητικό στρατό. Από τις πρώτες πρωινές ώρες είδαμε τον “Γαλατά” (σ.σ. αναγνωριστικό αεροπλάνο των κυβερνητικών δυνάμεων) να ανιχνεύει τη διάταξή μας και σε λίγο καταφθάνουν κατά σμήνη τα αεροπλάνα. Κι όπως ήμασταν τελείως ανυπεράσπιστοι από κάποια αντιαεροπορική άμυνα, κατέβαιναν όσο ήθελαν χαμηλά, μυδραλιοβολούσαν τις θέσεις μας και βομβάρδιζαν, ρίχνοντας ρουκέτες, βαρέλια με βενζίνη, τα οποία μόλις έπεφταν στη γη έσκαζαν και αναφλέγονταν. Τα δέντρα έπαιρναν φωτιά, όπως και τα χόρτα, δημιουργώντας πολλές εστίες πυρκαγιών. Τόσο η αεροπορική επιδρομή, όσο και η προπαρασκευή του πυροβολικού που ακολούθησε, απέβλεπαν να εξοντώσουν κάθε ζωντανή ύπαρξη πάνω στο ανασκαμμένο και καψαλισμένο ύψωμα. Τα πολυβολεία μας, τα αμπριά μας, αν και έπαθαν σημαντικές ζημιές, μας προστάτευαν, μας πρόσφεραν ανεκτίμητες υπηρεσίες σ’ αυτές τις τρομερές δοκιμασίες.

Oι Αμερικανοί έκαναν και δοκιμές νέων όπλων στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Στις μάχες για την κατάληψη του “Κλέφτη”, πρωτοχρησιμοποιήθηκαν οι βόμβες Ναπάλμ, που βρήκαν αργότερα ευρεία χρήση στο Βιετνάμ. Στις φωτογραφίες, απολιθωμένα δέντρα, στο ύψωμα του “Κλέφτη”, χτυπημένα από βόμβες Ναπάλμ, όπως έχουν μείνει μέχρι σήμερα

Κατόπιν, περνάει στην επίθεση το πολυάριθμο πεζικό του αντίπαλου. Καθώς κάνουν έφοδο, τους συναντάμε με πείσμα έξω από τα χαρακώματα, τους ανατρέπουμε, τους εξαναγκάζουμε σε υποχώρηση, στη βάση της εξόρμησής του. Τις απογευματινές ώρες αρχίζει καινούρια επίθεση. Πριν απ’ αυτή, είχε προηγηθεί νέο ισχυρό σφυροκόπημα των θέσεών μας από την αεροπορία και το πυροβολικό. Το άφθονο και καυτό σίδερο, που αυτή τη φορά ρίχτηκε, έχει σκοπό να μην αφήσει τίποτε όρθιο και ζωντανό στις θέσεις μας. Δεν άκουγες τίποτε, μόνο ένα συνεχές μπουμπουνητό. Η επιφάνεια του εδάφους οργώνεται από τις οβίδες. Ξεφλουδίζονται, κόβονται, ξεριζώνονται τα δέντρα. Ενα σύννεφο σκόνης και καπνού σκεπάζει τη διάταξή μας. Τα πολυβολεία, τα αμπριά μας παθαίνουν καινούριες σημαντικές ζημιές. Τα σκέπαστρα, οι περισσότεροι είσοδοι και έξοδοι σκεπάζονται με χώμα. Υπάρχουν απώλειες, νεκροί και τραυματίες. Αρχίζει καινούρια επίθεση. Χαρακώματα και θέσεις τώρα δεν υπάρχουν πια. Ισοπεδώθηκαν από τους βομβαρδισμούς. Η μάχη τώρα γίνεται από λακκούβα σε λακκούβα, από δέντρο σε δέντρο, από πέτρα σε πέτρα. Ο αντίπαλος φτάνει κοντά στις θέσεις μας, άλλοι έρχονται στα χέρια με τους μαχητές του ΔΣΕ. Στο πεδίο της μάχης χύνεται ελληνικό αίμα. Υπάρχουν τραυματίες, πέφτουν κορμιά. Πάνω σ’ αυτή την επίθεση τραυματίστηκα κι εγώ, όμως δεν είχαμε ώρα να σκεφτούμε, ούτε για το δέσιμο του τραύματος. Ολη μας η σκέψη ήταν να κρατήσουμε τον Κλέφτη, με κάθε θυσία. Κανένας τραυματίας δε φεύγει από τη θέση του. Αυτοί, που δεν μπορούσαν να πιάσουν όπλο, όταν εμείς κάναμε αντεπίθεση, φωνάζανε “αέρα! αέρα! επάνω τους και τους φάγαμε!”.

Παρ’ όλες τις απώλειες που είχαμε και τις μεγάλες δυνάμεις του εχθρού, που έκαναν την επίθεση (δύο επίλεκτες ταξιαρχίες κι εμείς ένα τάγμα, με ταγματάρχη τον Αλευρά Ηλία), κάναμε την αντεπίθεση με χειροβομβίδες και ανατρέψαμε και πάλι τον εχθρό. Εγώ, παρά το διαμπερές τραύμα στο πόδι, δεν καταλάβαινα πόνο, ενώ το άρβυλο είχε γεμίσει αίμα. Οταν πήρα εντολή, να πάω στο σταθμό επίδεσης, έφυγα με μια μεγάλη ικανοποίηση, ότι τον Κλέφτη δεν μπόρεσαν να τον πάρουν.

Ο Κλέφτης κράτησε, γιατί τον υπεράσπισαν αγωνιστές, με υπέροχα ιδανικά: Εθνική ανεξαρτησία, ελευθερία, δημοκρατία, σοσιαλισμό.

Ελένη ΚΑΤΣΗ (ΠΑΧΗ)“

Ο ελιγμός στο Βίτσι

Υστερα από 70, σχεδόν μέρες, συνεχών και αδιάκοπων μαχών στη Βόρεια Πίνδο και κάτω από τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, ο ΔΣΕ υποχρεώθηκε σε υποχώρηση η οποία και έγινε συντεταγμένα με τον περίφημο ελιγμό των δυνάμεών του στο χώρο του Βίτσι, τη νύχτα 20 προς 21 Αυγούστου του 1948. Ο ελιγμός πραγματοποιήθηκε με τη δημιουργία ρήγματος στο μέτωπο του αντιπάλου στην Αλεβίτσα. Η ενέργεια του ρήγματος στέφθηκε με επιτυχία και ο ελιγμός ολοκληρώθηκε πλήρως το βράδυ της 21ης Αυγούστου με το πέρασμα στην περιοχή του Βίτσι και των τελευταίων δυνάμεων του ΔΣΕ που είχαν μείνει στα μετόπισθεν για να καλύψουν την υποχώρηση.

Ο ελιγμός στο Βίτσι έφερε παραζάλη στους αντιπάλους του ΔΣΕ και γράφτηκαν γι’ αυτόν διάφορα παραμύθια στη μετεμφυλιακή περίοδο. Ο στρατηγός Δ. Ζαφειρόπουλος λέει συγκεκριμένα στο βιβλίο του “Αντισυμμοριακός Αγών” (σελ. 413): “Η άτακτος φυγή των (σημ. “Ρ”: εννοεί του ΔΣΕ) διενεργήθη διά των διαβάσεων των χωρίων Γράμμος – Φούσα – Σλήμνιτσα – Μονόπυλον κυρίως κατά τη νύχτα της 20-21 Αυγούστου, καθ’ ην πανικόβλητοι και διαλελυμένοι, εγκαταλείψαντες τον βαρύ οπλισμό των, διέφυγον διά του κυρίως όγκου των προς Αλβανίαν και διά μέρους των εσκηνοθέτησαν τον διαφημιζόμενον ελιγμόν της Αλεβίτσης προς απόκρυψιν της φυγής των εις Αλβανίαν. Οι εις την Αλβανίαν καταφυγόντες συμμορίται συνεκεντρώθησαν και εξοπλίστηκαν, πλαισιωθέντες υπό νέων κατωτέρων στελεχών, άρτι αποφοιτησάντων εκ των Σχολών του Μπούλκες”.

Τις φαντασιοπληξίες αυτές του στρατηγού Ζαφειρόπουλου αποκαλύπτει – και φυσικά διαψεύδει – ο στρατηγός Θρ. Τσακαλώτος ο οποίος γράφει σχετικά: “Ως απεδείχθη εκ των υστέρων, το Β` σώμα Στρατού δεν εξεμεταλλεύθη εγκαίρως την εξαιρετικήν ταύτην ευκαιρίαν και ούτως οι συμμορίται, καίτοι συντετριμμένοι εκ της κεραυνοβόλου ενεργείας του Α` Σώματος Στρατού εις ΓΡΑΜΜΟΝ, κατόρθωσαν εν ανέσει να συμπτυχθούν μέσω της διατάξεως του Β` Σώματος Στρατού προς ΒΙΤΣΙ, όπου ανασυγκροτηθέντες και αναδιοργανωθέντες, εδημιούργησαν τη γνωστήν κατάστασιν Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 1948, ήτις ου μόνον εξουδετέρωσε πλήρως τη νίκην του ΓΡΑΜΜΟΥ, αλλά και παρ’ ολίγον ν’ αποτελέση τον τάφον του Εθνικού Στρατού…” (Θρ. Τσακαλώτος: “40 Χρόνια Στρατιώτης της Ελλάδος”, τόμος Β`, σελ. 154).

Τα περί διάλυσης και συντριβής του Δημοκρατικού Στρατού στο Γράμμο για τα οποία κάνουν λόγο και ο Ζαφειρόπουλος και ο Τσακαλώτος αναμφισβήτητα δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα κι αυτό φαίνεται από τη συνέχεια των πολεμικών επιχειρήσεων στο Βίτσι. Ο Ζαφειρόπουλος εξηγεί το γεγονός ότι ο ΔΣΕ ανασυγκροτήθηκε και συνέχισε τις επιχειρήσεις με το παραμύθι της ανασύνταξης των δυνάμεών του στην Αλβανία. Αλλά αν είχε συμβεί η συντριβή των ανταρτών στο Γράμμο και η σύμπτυξη των υπολειμμάτων τους στο Αλβανικό έδαφος – κάτι που διαψεύδει κατηγορηματικά ο Τσακαλώτος – τότε θα είχε στεφθεί με πλήρη επιτυχία το Σχέδιο “Κορωνίς” και θα ήταν αδύνατη η συνέχιση του πολέμου από μέρους του ΔΣΕ. Από την άλλη μεριά ο Τσακαλώτος κάνει λόγο για συντριβή του ΔΣΕ στον Γράμμο, αποδίδει σε μη εκμετάλλευση της δημιουργηθήσας κατάστασης, από το Β` σώμα Στρατού, τον ελιγμό στο Βίτσι και δε δίνει καμιά δικαιολογία που να εξηγεί πως αυτές οι συντριμμένες δυνάμεις ανταρτών μπόρεσαν και πολέμησαν στη συνέχεια με τόση επιτυχία ούτως ώστε – με τα δικά του λεγόμενα – όχι μόνο να εξουδετερώσουν τη νίκη του κυβερνητικού στρατού στο Γράμμο αλλά, παρολίγο να του φτιάσουν και τον τάφο. Τέτοια πράγματα δε γίνονται από συντριμμένους και διαλυμένους στρατούς. Κι ο ΔΣΕ δεν ήταν καθόλου διαλυμένος, αν αναλογιστεί κανείς ότι η μάχη στο Βίτσι – που ουσιαστικά ήταν η τελευταία φάση της μάχης του Γράμμου – άρχισε στις 26-8-1948 και τελείωσε στις 17 Οκτώβρη του ιδίου έτους.

Οι φωτογραφίες είναι του Βαγγέλη ΤΟΚΑ

Περιεχόμενα

http://erodotos.wordpress.com/istoria-dse/

Ιστορία του ΔΣΕ, μέρος 46: Η Μάχη του Γράμμου (14/6 – 21/8/1948) και το σχέδιο “Κορωνίς”

Ιστορία του ΔΣΕ, μέρος 46: Η Μάχη του Γράμμου (14/6 – 21/8/1948) και το σχέδιο “Κορωνίς”

Η εβδομηνταήμερη εποποιία στη Βόρεια Πίνδο

Η μεγάλη μάχη του Γράμμου 14/6 – 21/8/1948

Η μεγάλη μάχη του Γράμμου, στη Βόρεια Πίνδο, κράτησε σχεδόν 70 μέρες. Αρχισε στις 14 Ιούνη του 1948 και τελείωσε, με τον περίφημο ελιγμό των δυνάμεων του ΔΣΕ στο Βίτσι, στις 20 προς 21 Αυγούστου του ίδιου έτους. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σε διάρκεια και σκληρότερο, από την άποψη των συγκρούσεων που έλαβαν χώρα, πολεμικό γεγονός σ’ όλη τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, που – αν μη τι άλλο – χρεοκόπησε στην κυριολεξία όλους τους ισχυρισμούς και την προπαγάνδα της ντόπιας αντίδρασης και των ξένων αφεντικών της, που υποστήριζαν ότι ο ΔΣΕ δεν ήταν πραγματικός εθνικοαπελευθερωτικός – επαναστατικός στρατός, αλλά μερικές συμμορίες κατσαπλιάδων.

Η ντόπια και ξένη αντίδραση οργάνωσαν αυτή τη μεγάλη εκστρατεία στη Βόρεια Πίνδο με στόχο την οριστική συντριβή του ΔΣΕ. Η εκστρατεία στηρίχτηκε στο στρατηγικό σχέδιο “ΚΟΡΩΝΙΣ”, η επωνυμία του οποίου φανερώνει και τον στόχο που είχαν, με την εφαρμογή του, αυτοί που το συνέταξαν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η επιχείρηση του κυβερνητικού στρατού στη Ρούμελη (15/4 – 3/5/1948) είχε την επωνυμία “Χαραυγή”, θέλοντας να συμβολίσει τη χαραυγή της νίκης των αντιπάλων του ΔΣΕ. Συνεπώς, η επιχείρηση “ΚΟΡΩΝΙΣ” που ακολούθησε στη Βόρεια Πίνδο σήμαινε την κορωνίδα αυτής της… νίκης.

Τι προέβλεπε το σχέδιο “ΚΟΡΩΝΙΣ”

Βάσει του σχεδίου “ΚΟΡΩΝΙΣ” η διάρκεια των επιχειρήσεων του κυβερνητικού στρατού στη Β. Πίνδο θα ήταν 3, το πολύ 4 εβδομάδες. Δηλαδή από 21 έως 28 μέρες. Στόχος η “εξάρθρωση στην περιοχή Γράμμου του Συμμοριακού ελέγχου με πλήρη συντριβή κι εξόντωση των εκεί συμμοριακών συγκροτημάτων. Σε συνέχεια εγκατάσταση στο Γράμμο των εθνικών δυνάμεων προς παρεμπόδιση ξανά μόλυνσής του από συμμορίτες”.

Το σχέδιο προέβλεπε τρεις φάσεις επιχειρήσεων: Η πρώτη φάση αφορούσε προκαταρκτικές ενέργειες για βελτίωση των βάσεων εξόρμησης των μεραρχιών του κυβερνητικού στρατού. Η δεύτερη φάση προέβλεπε γρήγορες ισχυρές επιθετικές κινήσεις κατά μήκος των αλβανικών συνόρων και από τις δύο κατευθύνσεις για απαγόρευση διαφυγής του ΔΣΕ στην Αλβανία. Ο χρόνος πραγματοποίησης αυτού του “φράγματος” προβλεπόταν για τρεις ημέρες. Τέλος, η τρίτη φάση προέβλεπε τη διατήρηση του φράγματος αποκοπής του ΔΣΕ από τη μεριά της Αλβανίας και διείσδυση του κυβερνητικού στρατού στο εσωτερικό του Γράμμου “προς απηνή δίωξη κι εξόντωση των συμμοριτών”.

Το σχέδιο “ΚΟΡΩΝΙΣ”, στην πορεία των επιχειρήσεων δέχτηκε απανωτές τροποποιήσεις και στην πράξη δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Ο στρατηγός Θρ. Τσακαλώτος λέει συγκεκριμένα γι’ αυτό το σχέδιο: “Δε γνωρίζω ποιος είναι ο κυριώτερος υπεύθυνος του σχεδίου επιχειρήσεων του Γράμμου του 1948. Ομως δικαίως, οι αγωνιζόμενοι αξιωματικοί έδωκαν εις το σχέδιον τούτο την ονομασίαν “Νηπιώδες”. Πράγματι, είνε απαράδεκτος η αναφερόμενη εις το σχέδιον τούτο διατύπωσις ότι εντός 24ώρου (Σημ. “Ρ”: Ο Τσακαλώτος κάνει λάθος. Το σχέδιο μιλάει για τρεις μέρες) η IX Μεραρχία (Μανιδάκη) από της Ηπείρου και η XV μεραρχία (Λάιου) από Δυτ. Μακεδονίας θα ηνούντο εις την κορυφήν του Γράμμου, κινούμεναι σχεδόν παραλλήλως των Αλβανικών συνόρων… Το νηπιώδες σχέδιον έλαβε την εκδίκησίν του. Αι Μεραρχίαι, όχι μόνο δεν ηνώθησαν εντός 24ώρου αλλά ποτέ. Η μάχη αυτή θα στοιχίσει εις το έθνος υπέρ τας 14.000 εκτός μάχης” (Θρ. Τσακαλώτου: “40 χρόνια στρατιώτης της Ελλάδας”, τόμος β`, σελ 123 και 125).

Ο συσχετισμός δυνάμεων σε επίπεδο ηγεσίας

Εξετάζοντας το συσχετισμό δυνάμεων που συγκρούστηκαν στη Βόρεια Πίνδο το 1948, έχει αξία να αναφερθούμε στις ηγεσίες του κυβερνητικού στρατού και του ΔΣΕ, γιατί αποτελούν συστατικό στοιχείο αυτού του συσχετισμού που μας βοηθάει να τον κατανοήσουμε ολοκληρωμένα.

Η ηγεσία του κυβερνητικού στρατού: Το ανώτατο κλιμάκιό της αποτελούσαν οι:

- Γιαντζής Δημήτριος, αντιστράτηγος, αρχηγός του ΓΕΣ.

- Σακελαρίου Πέτρος, υποναύαρχος, αρχηγός του ΓΕΝ.

- Μυτιληναίος Χρήστος, σμήναρχος, αρχηγός του ΓΕΑ.

- Βαν Φλιτ, υποστράτηγος, αρχηγός της Αμερικανικής Στρατιωτικής Αποστολής.

- Τζέκινς, υποστράτηγος, υπαρχηγός της Αμερικάνικης Στρατιωτικής Αποστολής.

- Ντάουν, υποστράτηγος, αρχηγός της Βρετανικής Στρατιωτικής Αποστολής.

Αρχηγός όλου αυτού του στρατιωτικού επιτελικού οργάνου ήταν ο Βαν Φλιτ.

Το αμέσως κατώτερο κλιμάκιο της στρατιωτικής ηγεσίας αποτελούσαν οι:

- Θρ. Τσακαλώτος, αντιστράτηγος, διοικητής του Α` Σώματος Στρατού.

- Παν. Καλογερόπουλος, αντιστράτηγος, αρχηγός του Β` Σώματος Στρατού, ο οποίος και αντικαταστάθηκε από τις 5/8/1948 από τον αντιστράτηγο Στ. Κιτριλάκη.

- Θεοδ. Γρηγορόπουλος, αντιστράτηγος, αρχηγός του Γ` Σώματος Στρατού.

Διοικητές των μεραρχιών που πήραν μέρος στη μάχη ήταν: της I Μεραρχίας ο υποστράτηγος Θωμάς Πετζόπουλος, της ΙΙ ο υποστράτηγος Ν. Παπανικολάου, της VIII ο υποστράτηγος Α. Μπαλοδήμος, της IX ο υποστράτηγος Στ. Μανιδάκης, της X ο υποστράτηγος Ευθ. Βασιλάς και της XV ο υποστράτηγος Δ. Λάιος.

Η ηγεσία του ΔΣΕ: Η ανώτατη ηγεσία του ΔΣΕ αποτελούνταν από τους Μ. Βαφειάδη αρχηγό του Δημοκρατικού Στρατού, Β. Μπαρτζιώτα πολιτικό επίτροπο του Γενικού Αρχηγείου και φυσικά τον Ν. Ζαχαριάδη ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στη Βόρεια Πίνδο έδρασαν ουσιαστικά δύο μεγάλες μονάδες του ΔΣΕ που στην πραγματικότητα ήταν δύο ελαφριές μεραρχίες πεζικού: Οι δυνάμεις του Αρχηγείου Δυτικής Μακεδονίας (ΑΔΜ) και η 670 Μονάδα. Διοικητής του ΑΔΜ ήταν ο Β. Γκανιάτσος (Χείμαρρος). Ουσιαστικός, όμως, διοικητής ήταν ο Δ. Βλαντάς, αναπληρωματικό μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο οποίος είχε, τότε, στο ΑΔΜ τα καθήκοντα που πολιτικού επιτρόπου. Διοικητής της 670 Μονάδας ήταν ο Γ. Βοντίτσιος – Γούσιας.

Διοικητές των ταξιαρχιών του ΑΔΜ ήταν: Ο Ηλίας Ρούνης (Μπαρμπαλιάς) της 107 Ταξιαρχίας, ο Γ. Γεωργιάδης της 14ης Ταξιαρχίας, ο Δ. Σιωμάδης της Ταξιαρχίας της Δημοκρατικής Νεολαίας και ο Δ. Ζυγούρας (Παλαιολόγος) της 16ης Ταξιαρχίας. Στην 670 Μονάδα διοικητές των Ταξιαρχιών ήταν οι εξής: Στην 102 Ταξιαρχία ο Γ. Γιαννούλης, στην 103 ο Α. Ρόσιος (Υψηλάντης) και στην 105 ο Παύλος Τομπουλίδης. Στα μέσα του Ιούλη το μέτωπο του Γράμμου ενίσχυσε και η 123 Θεσσαλική Ταξιαρχία με διοικητή τον Μ. Παπαδάμο (Φεραίος).

Επιτελάρχης του ΓΑ του ΔΣΕ ήταν ο Στ. Παπαγιάννης, επιτελάρχης του ΑΔΜ ήταν ο Β. Βενετσανόπουλος και της 670 Μονάδας ο Γ. Καλιανέσης και στη συνέχεια ο Ν. Θεοχαρόπουλος (Σκοτίδας).

Οπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ο αναγνώστης, η στρατιωτική ηγεσία του κυβερνητικού στρατού αποτελούνταν από επαγγελματίες υψηλόβαθμους στρατιωτικούς οι οποίοι είχαν την ενίσχυση – και βρίσκονταν υπό την καθοδήγηση – ανώτατων στρατιωτικών των δύο μεγάλων δυνάμεων της εποχής: Των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας. Αντίθετα, η στρατιωτική ηγεσία του ΔΣΕ είχε ελάχιστους επαγγελματίες στρατιωτικούς – σπουδασμένους σε στρατιωτικές σχολές – και φυσικά όχι υψηλόβαθμους. Κυρίως αποτελούνταν από πολιτικά στελέχη και αγωνιστές που είχαν μάθει τον πόλεμο στην πράξη, την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και του εμφυλίου. Αυτό το στοιχείο αναμφίβολα ήταν αρνητικό για το Δημοκρατικό Στρατό όσον αφορά το συσχετισμό δυνάμεων σε επίπεδο ηγετικών στρατιωτικών στελεχών. Κι όμως αυτοί οι αντάρτες αποδείχτηκαν πολλές φορές ανώτεροι των επαγγελματιών στρατιωτικών αντιπάλων τους, γεγονός που ερμηνεύεται και από τη φύση και τον χαρακτήρα του πολέμου που διεξήγαγε η κάθε πλευρά.

Ο συσχετισμός δυνάμεων στη βάση

Στη μάχη του Γράμμου πήραν μέρος 6 Μεραρχίες του κυβερνητικού Στρατού με σύνολο 17 ταξιαρχίες και 52 τάγματα. Η συνολική τους δύναμη σε άνδρες υπολογίζεται πάνω από 60.000. Και σ’ αυτούς πρέπει να προστεθούν δυνάμεις των ΜΑΥ και της Χωροφυλακής που έπαιρναν μέρος στις επιχειρήσεις. Αντίθετα οι δυνάμεις του ΔΣΕ ήταν πολύ ολιγάριθμες. Η συνολική παρατακτική δύναμη του Αρχηγείου Δυτικής Μακεδονίας υπολογίζεται σε 4.500, περίπου, άνδρες και της 670 Μονάδας περίπου στις 4.100. Δηλαδή το σύνολο της μάχιμης δύναμης του ΔΣΕ στο Γράμμο ήταν περί τις 8.600 άνδρες (Βλέπε: Δ. Βλαντά: “Εμφύλιος Πόλεμος 1945 – 1949″, Γ` τόμος, Β` ημίτομος, σελ. 41 και 175). Συνεπώς – χωρίς να υπολογίσουμε στη δύναμη του κυβερνητικού στρατού τους ΜΑΥδες και τη Χωροφυλακή – γίνεται λόγος για ένα συσχετισμό περίπου 1 προς 8 σε βάρος του ΔΣΕ. Κι αν σ’ όλα αυτά λάβουμε υπόψη τι εξοπλισμό είχε ο κυβερνητικός στρατός και τι ο ΔΣΕ, τότε γίνεται αντιληπτό πως ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν πολλαπλάσια αρνητικός για το Δημοκρατικό Στρατό. Κι όμως οι αντάρτες πολεμώντας με ανυπέρβλητο ηρωισμό – που αναγνωρίζεται και από τους αντιπάλους τους – μπόρεσαν και κράτησαν στο Γράμμο για 70, σχεδόν, ημέρες δίνοντας αδιάκοπη μάχη, σώμα με σώμα.

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του “Ρ”

Περιεχόμενα

http://erodotos.wordpress.com/istoria-dse/

Το βλακόμετρο Σεπτεμβρίου

Το βλακόμετρο Σεπτεμβρίου 

Public Issue: Πέφτουν όλοι, πλην Χρυσής Αυγής 

 Ο ένας στους δύο ψηφοφόρους δεν εμπιστεύεται κανένα κόμμα, όπως προκύπτει από το Βαρόμετρο Σεπτεμβρίου της Public Issue για τον ΣΚΑΪ και την Καθημερινή. 
[Γι αυτό άλλωστε, επειδή του Έλληνος ο κάλος στον εγκέφαλο ζυγό δεν υπομένει, την Ελλάδα δεν την κυβερνούν κόμματα, αλλά συμβούλιο σοφών δημογερόντων].
 Συγκεκριμένα το 20% δηλώνει ότι εμπιστεύεται περισσότερο τη ΝΔ, το 12% τον ΣΥΡΙΖΑ, το 9% το ΠΑΣΟΚ, το 8% τη ΔΗΜΑΡ, το 5% τη Χρυσή Αυγή, το 4% τους Ανεξάρτητους Έλληνες και το 3% το ΚΚΕ. 
[Είναι απόλυτα φυσικό να εμπιστεύεται λιγότερο από όλους το ΚΚΕ ο κοσμάκης -- λιγότερο, σαφώς, από μπράβους και μαχαιροβγάλτες. Ξέρει ο λαός ότι αν έρθει στα πράματα το ΚΚΕ, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα εγκαθιδρύσει καμιά δημοκρατία].
 Λίγους μήνες πριν, τον Ιούλιο του 2012, το 39% δήλωνε ότι δεν εμπιστεύονταν κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα.
 [Και αναδείκνυε στην εξουσία την συγκυβέρνηση που του τον φερμάρει σήμερα]
 Από τον τρόπο που κυβέρνηση και αντιπολίτευση αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της χώρας, το 79% δηλώνουν δυσαρεστημένοι από την κυβέρνηση και 85% από την αντιπολίτευση, ενώ ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση είναι το 20% των ερωτηθέντων και από την αντιπολίτευση το 13%. 
 [Ενώ το 100% είναι απόλυτα βέβαιο ότι μπορεί ακόμα να ξεχωρίσει κυβέρνηση και αντιπολίτευση].
 Αν γίνονταν αύριο εκλογές, το 38% εκτιμά ότι θα κέρδιζε η ΝΔ με μικρή διαφορά, το 31% ο ΣΥΡΙΖΑ με μικρή διαφορά, το 10% ο ΣΥΡΙΖΑ με μεγάλη διαφορά και το 5% η ΝΔ με μεγάλη διαφορά. Συνολικά, στην παράσταση νίκης, το 43% εκτιμά ότι θα κέρδιζε η ΝΔ και το 41% ο ΣΥΡΙΖΑ.
 [Όπου βλέπουμε πόση σχέση έχει η έκφραση δυσαρέσκειας σε κυβέρνηση ή αντιπολίτευση με τον υπολογισμό του ποιος θα κερδίσει πάλι στις εκλογές, δηλαδή πόσο σοβαρά παίρνει ο Έλληνας τον εαυτό του ως συνεπή με τις δηλώσεις του ψηφοφόρο]
 Αναφορικά με το κόμμα που μπορεί να κάνει την καλύτερη αντιπολίτευση, προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ με 32% και ακολουθούν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 14%, η Χρυσή Αυγή με 13%, το ΚΚΕ με 10% ενώ το 24% δεν επιλέγει κανένα από τα παραπάνω.
 [Αυτό τη στιγμή που οι δυσαρεστημένοι με την αντιπολίτευση είναι περισσότεροι από ό,τι με την κυβέρνηση, έτσι];
 Στη δημοτικότητα των πολιτικών κομμάτων, προηγείται η ΔΗΜΑΡ με 47% και ακολουθούν ΣΥΡΙΖΑ 42%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 40%, ΝΔ 38%, ΠΑΣΟΚ 23%, Χρυσή Αυγή 22% και ΚΚΕ 19%. 
 [Όπου η δημοφιλία ουδεμία σχέση έχει με εμπιστοσύνη, ευαρέσκεια, ή παράσταση νίκης, είναι κάτι άλλο, κάτι που έχει να κάνει με το πώς προφέρει το "ν" ο Φώτης].
 Ωστόσο, σε σύγκριση με τον Μάιο του 2012, η ΔΗΜΑΡ παρουσιάζει πτώση 15 μονάδων και η Χρυσή Αυγή αύξηση 10 μονάδων. 
 [Είναι να μην απογοητευτεί ο ΔΗΜΑΡίτης]
 Όσον αφορά στη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών, πρώτος έρχεται ο Φώτης Κουβέλης με 52% και ακολουθούν ο Αλέξης Τσίπρας 42%, ο Αντώνης Σαμαράς 39%, ο Πάνος Καμμένος 39%, ο Ευάγγελος Βενιζέλος 29%, ο Νίκος Μιχαλολιάκος 22% και η Αλέκα Παπαρήγα 20%. 
 [Με την έννοια ότι φαίνεται καλός συμβολαιογράφος άμα ήθελες να πας να κάνεις ένα προικοσύμφωνο ο Φώτης;]
 Σε σύγκριση με τον Μάιο, τη μεγαλύτερη πτώση παρουσιάζει ο Φώτης Κουβέλης με -15 μονάδες και τη μεγαλύτερη άνοδο ο Νίκος Μιχαλολιάκος με +8 μονάδες. 
 [Μην διανοηθεί κανείς να πει ότι ο περήφανος και κυρίαρχος ελληνικός λαός μετεξελίχθη από το 1981 και μετά σε μια ορδή από πρώην νεόπλουτους και νυν νεόπτωχους ουραγκοτάγκους!]
 Καταλληλότερος πρωθυπουργός ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και στον Αντώνη Σαμαρά, είναι ο Αντώνης Σαμαράς με 40% και ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας με 29%. Το 28% δεν προτιμά κανέναν από τους δύο.
 [Αλλά το σύνολο διάλεξε το ένα και μετά θα διαλέξει και τον άλλο].
 Ανάμεσα τους αρχηγούς και των επτά κομμάτων της Βουλής, καταλληλότερος για Πρωθυπουργός της χώρας είναι ο... κανένας με 30% 
 [Άτσα και αναρχιάρης ο Έλληνας! Απ' την πολύ την αντιεξουσία που κουβαλά στράφηκε στην παραλλαγή και τ' άρβυλο, μη νομίζετε!]
 και ακολουθούν: Α. Σαμαράς 22%, Αλ. Τσίπρας 17%, Ευ. Βενιζέλος 10%, Φ. Κουβέλης 8%, Π. Καμμένος 6%, Ν. Μιχαλολιάκος - Αλ. Παπαρήγα 3% . Τον περασμένο Μάιο ο κ. Τσίπρας είχε 22%, ο κ. Σαμαράς 20% ο κ. Βενιζέλος 16%, ενώ ο κανένας ελάμβανε 17%. 
 [Πώς είναι έτσι αυτή η Παπαρήγα, δεν έχει λίγο πρεστίζ, λίγο ευρωπαϊκό αέρα].
 Για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που έχει σήμερα η χώρα, το 29% εμπιστεύεται πολύ – αρκετά τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και το 64% λίγο - καθόλου. Πριν από περίπου ένα χρόνο, τον Νοέμβριο του 2011, το 21% εμπιστεύονταν πολύ – αρκετά τον Ευάγγελο Βενιζέλο και το 78% λίγο - καθόλου.
 [Και κάπως έτσι χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι, με το μπαρδόν κιόλα].
 Ανεξάρτητα από το τι ψηφίζουν, το 37% θεωρεί ότι μία κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα της χώρας. Το 23% προτιμά μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το 34% καμία από τις δύο. 
 [Το 37% δηλαδή δηλώνει βλαξ, το 23% βλαξ, και το υπόλοιπο 34% βλαξ. 94%: κερδίζει η βλακεία με "σταλινικό ποσοστό." Κάπως έτσι φτάνουμε και στην εθνική ομοψυχία].
 Το 68% αναμένει πρόωρες εκλογές και το 23% εκτιμά ότι η κυβέρνηση μάλλον θα εξαντλήσει την τετραετία. Επίσης, το 74% θεωρεί ότι τα πράγματα στη χώρα μας πηγαίνουν σε λάθος κατεύθυνση, έναντι του 66% που θεωρούσε το ίδιο τον Ιούλιο και του 86% τον Μάιο. Αντίθετα στη σωστή κατεύθυνση πηγαίνουν τα πράγματα για το19% των ερωτηθέντων τον Σεπτέμβριο, έναντι 23% τον Ιούλιο και 6% τον Μάιο.
 [Στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση πάνε "τα πράγματα" όπως πήγαιναν πάντα. Για το μυαλό σας δεν ξέρω σε τι ακριβώς κατεύθυσνη πάει...]
 Το 9% κρίνει ότι σε σύγκριση μ’ έναν χρόνο πριν, η θέση της χώρας μας στον κόσμο έγινε πιο ισχυρή. 
 [Έναντι των Πακιστανών μεταναστών;]
 Το αντίστοιχο ποσοστό του Μαίου ήταν 5%. Αντίθετα, το 60% κρίνει ότι η θέση της χώρας μας έγινε πιο αδύνατη, ενώ για το 31% η θέση της χώρας μας έμεινε η ίδια. Ακόμα, το 46% θεωρεί απίθανο να χρεοκοπήσει το ελληνικό κράτος τους επόμενους 12 μήνες έναντι ποσοστού 47% Ιούλιο και 38% Μάιο. Πιθανή είναι η χρεοκοπία για το 38% των ερωτηθέντων (39% τον Ιούλιο και 49% τον Μάιο). Το 13% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι το ελληνικό κράτος έχει ήδη χρεοκοπήσει. 
 [Στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα δηλαδή έχουν λίγο πάνω από τον ένα στους δέκα...]
 Από τους ψηφοφόρους των τριών πρώτων κομμάτων (βάσει των αποτελεσμάτων των τελευταίων βουλευτικών εκλογών), χρεοκοπία βλέπουν το 25% των ψηφοφόρων της ΝΔ, το 50% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και το 23% του ΠΑΣΟΚ. Η συντριπτική πλειοψηφία (88%) θεωρεί ότι τους επόμενους δύο – τρεις μήνες αναμένονται αρκετές απεργίες και κινητοποιήσεις. Επίσης, το 85% εκτιμά ότι τα νέα μέτρα που σχεδιάζει να πάρει η Κυβέρνηση αφορούν τους ίδιους προσωπικά ή κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς τους, ενώ το 11% κρίνει ότι δεν τους αφορούν. 
 [Ώπα, κυριλέ το 11%!]
  Όσον αφορά στο μνημόνιο, το 68% τάσσεται κατά του μνημονίου και το 21% υπέρ.
 [Απλά, κανείς δεν τάσσεται υπέρ του κόμματος που τάχθηκε έμπρακτα κατά του μνημονίου, και η πλειοψηφία υποστηρίζει τα κόμματα που τάσσονται υπέρ του μνημονίου. Εντελώς λογικό].
 Από τους ψηφοφόρους των τριών πρώτων κομμάτων (βάσει των αποτελεσμάτων των τελευταίων βουλευτικών εκλογών), περισσότερο υπέρ είναι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ (46%) και ακολουθούν της ΝΔ (38%). Όσον αφορά στον ΣΥΡΙΖΑ υπέρ του μνημονίου είναι μόλις το 4% των ψηφοφόρων του. Σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 52% την κρίνει θετικά και το 44% αρνητικά.
 [52% θετικές ψήφους η ΕΕ. Είδες τι κάνει η Eurovision;]
 Από τους ψηφοφόρους των τριών πρώτων κομμάτων, το 67% των ψηφοφόρων της ΝΔ κρίνει την ΕΕ θετικά. Το αντίστοιχο ποσοστό για το ΠΑΣΟΚ είναι 63% και για τον ΣΥΡΙΖΑ 39%.
 [Δικτατορία στον ΣΥΡΙΖΑ, η μεγάλη πλειοψηφία δεν γουστάρει ΕΕ, ο Αλέξης καπελώνει τη βάση. Γι αυτό ακριβώς το λόγο, επειδή υπάρχει αναντιστοιχία της πολιτικής της ηγεσίας και της βούλησης της βάσης, ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να μεγαλώνει τα ποσοστά του, όπως κάνει από τότε που ο Τσίπρας άρχισε να πρωτοκαπελώνει τη βούληση της βάσης].
 Επίσης, το 67% των ερωτηθέντων έχει θετική γνώμη για το ευρώ, έναντι 72% τον Ιούλιο και 77% τον Μάιο.
 [Αυτά βλέπει ο Σαμαράς και είπε αυτή τη φορά να μη σας βάλει ούτε βαζελίνη...]
 Αντίθετα αυξήθηκαν οι αρνητικές γνώμες για το κοινό νόμισμα, στο 31% τον Σεπτέμβριο, από 26% τον Ιούλιο και 22% τον Μάιο. Από τους ψηφοφόρους των κομμάτων, θετική γνώμη για το ευρώ έχουν το 90%, των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, το 81% της ΝΔ και το 52% του ΣΥΡΙΖΑ.
 [Το καπέλωμα του Αλέξη που λέγαμε...]
 Τέλος, το 53% θεωρεί ότι η Ευρωζώνη έχει μέλλον, αντίθετα με το 41% που κρίνει ότι η Ευρωζώνη δεν έχει μέλλον.
 [Δε βαριέσαι, μήπως έχει η Ελλάδα;]
 Η έρευνα διεξήχθη το διάστημα 6-11 Σεπτεμβρίου 2012. 
 [Join us για το βλακόμετρο Οκτωβρίου!]
 Πηγή:
www.capital.gr 
Lenin reloaded
 Κόκκινη προπαγάνδα εκτοξεύθηκε από  TRASH