Με αφορμή τα γεγονότα στη Χαλκιδική

Με αφορμή τα γεγονότα στη Χαλκιδική

Τα γεγονότα που διαδραματίζονται στις Σκουριές της Χαλκιδικής με επίκεντρο την επένδυση στο χρυσό, μετά την προβοκατόρικη δράση μηχανισμών καλά εκπαιδευμένων στο μεταλλείο, τις καταστροφές που έκαναν, δημιουργούν πολλές σκέψεις γύρω απ' αυτή την υπόθεση. Είναι γεγονός ότι στην περιοχή της Χαλκιδικής υπάρχουν και συγκρούονται διαφορετικά επιχειρηματικά συμφέροντα. Το πλούσιο υπέδαφος σε χρυσό, χαλκό και άλλα μέταλλα δίνει τη δυνατότητα για ανάπτυξη μονοπωλιακής επιχειρηματικής δράσης στην εξόρυξη και επεξεργασία τους με τεράστια κέρδη. Την ίδια ώρα η περιοχή αποτελεί φιλέτο για μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού και την ανάπτυξη του συγκεκριμένου τομέα που υπονομεύεται από την εξορυκτική βιομηχανία.

Εχει σχέση η προβοκατόρικη ενέργεια με τους ανταγωνισμούς των επιχειρηματικών συμφερόντων στους δύο τομείς; Ποιος μπορεί να το αποκλείσει; Φαίνεται ακόμη ότι η πρόταξη από κάποιες δυνάμεις της υπόθεσης «προστασία του περιβάλλοντος» και μόνον αυτή, ως κόντρα με την «Ελληνικός Χρυσός» που αγόρασε τα κοιτάσματα στην περιοχή για να ανοίξει ορυχεία και να επεξεργαστεί τα μέταλλα, αλλά και με την κυβέρνηση, συγκαλύπτει το πραγματικό πρόβλημα, είτε αυτό έχει να κάνει με τους επιχειρηματικούς ανταγωνισμούς, είτε με την προστασία των κατοίκων της περιοχής. Και κυρίως με το ζήτημα σε ποιον ανήκει ο πλούτος, είτε ο ορυκτός, είτε η φυσικός που είναι η βάση για τον τουρισμό και πώς μπορεί να προστατευτεί ο πλούτος και το περιβάλλον.

***

Τον αγώνα των κατοίκων της περιοχής που παλεύουν για την προστασία των ίδιων και του τόπου τους από τους κινδύνους που προκύπτουν από τη λειτουργία των ορυχείων και την επεξεργασία του χρυσού και ιδιαίτερα από τη χρήση υδροκυανίου κατά την επεξεργασία του μεταλλεύματος, έχοντας και την αρνητική εμπειρία των μεταλλείων χρυσού της Ολυμπιάδας, φαίνεται οτι πασχίζουν να τον εκμεταλλευτούν διάφορες δυνάμεις κατά το δοκούν και για διαφορετικά συμφέροντα. Και αυτοί που έστησαν την προβοκάτσια, και η κυβέρνηση που έστησε αντισυγκέντρωση μαζί με την εταιρεία υπέρ των συμφερόντων της εταιρείας, και όσοι περιορίζουν τον αγώνα αποκλειστικά στο περιβάλλον.

Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη για την τροπή που παίρνει η υπόθεση και μάλιστα με τα προχτεσινά γεγονότα της πιο άγριας καταστολής στην Ιερισσό, με θύματα ακόμη και παιδιά του σχολείου, στο όνομα να βρει τους προβοκάτορες... Αποκαλύπτει αυτό που πραγματικά είναι, ο ισχυρός προστάτης του κεφαλαίου, ακόμη και αν χρειαστεί να τσακίσει το λαό. Είναι αδίστακτη. Και έχει τεράστια ευθύνη για το πού οδηγεί την κατάσταση σε όφελος της εταιρείας χρυσού. Ετσι κι αλλιώς, τη «νύφη» και των ανταγωνισμών των επιχειρηματικών συμφερόντων και των κινδύνων από την επεξεργασία χρυσού και βεβαίως από την κατασταλτική δράση, θα την πληρώσουν οι λαϊκοί άνθρωποι της περιοχής. Γιατί είτε με την εκμετάλλευση των ορυχείων μόνο είτε με τον τουριστική εκμετάλλευση της περιοχής, μισθούς πείνας θα έχουν, η ανεργία θα συνεχίσει να υπάρχει, τον φυσικό πλούτο δεν μπορούν να τον χαρούν για δική τους ανάπαυση και διακοπές, ενώ ταυτόγχρονα οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα βγάλουν τεράστια κέρδη από τη ληστρική εκμετάλλευση των ίδιων και της περιοχής.

***

Και όμως υπάρχει λύση. Ο πλούτος αυτός πρέπει να γίνει κοινωνική ιδιοκτησία, να ανήκει στο λαό. Σε συνθήκες λαϊκής οικονομίας. Σε τέτοιες συνθήκες, με τον κεντρικό σχεδιασμό, η ανάπτυξη δεν θα γίνεται με κριτήριο το κέρδος των μονοπωλιακών ομίλων αλλά όλης της κοινωνίας, δηλαδή των εργαζομένων αφού δεν θα υπάρχουν καπιταλιστές. Ετσι βεβαίως οι κίνδυνοι από την επεξεργασία χρυσού μπορούν να εκλείψουν γιατί η τεχνολογία και η επιστήμη μπορούν να τους αντιμετωπίσουν. Για τον καπιταλιστή αυτό έχει κόστος γι' αυτό και δεν παίρνει τα ανάλογα μέτρα. Για μια κοινωνικοποιημένη οικονομία, που αναπτύσσεται για την κάλυψη των αναγκών του εργαζόμενου, αυτό δε θεωρείται κόστος. Ταυτόχρονα επειδή έτσι θα έχουν τα πράγματα θα προστατεύεται το περιβάλλον, ενώ και ο φυσικός πλούτος θα ανήκει στο λαό και όχι στους μεγαλοεπιχειρηματίες του τουρισμού, άρα θα τον απολαμβάνει. Οσο για τους κινδύνους των χωριών της περιοχής (στην Ολυμπιάδα κινδύνευαν και τα σπίτια), αν χρειαστεί, η λαϊκή οικονομία θα φροντίζει για τη μεταφορά τους σε ασφαλείς χώρους με σύγχρονες λαϊκές κατοικίες που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις να ζουν οι λαϊκοί άνθρωποι έχοντας εξασφαλίσει όλες τις σύγχρονες ανάγκες τους, σε όλους τους τομείς - Υγεία, Παιδεία, Περιβάλλον κλπ. Οι ίδιοι θα δουλεύουν, θα παράγουν και θα δημιουργούν αυτές τις συνθήκες σε όφελός τους, ενώ σήμερα τις στερούνται γιατί στην οικονομία κυριαρχούν οι καπιταλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Τα ... καλύτερα παιδιά των εφοπλιστών

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Τα ... καλύτερα παιδιά των εφοπλιστών

Ερώτηση «βγαλμένη» κατευθείαν από τα συρτάρια της Ενωσης Εφοπλιστών, κατέθεσαν στη Βουλή τα φασιστοειδή και ζητούν ενίσχυση των ναυτιλιακών εταιρειών

Νέα προνόμια για τους εφοπλιστές ζητά η Χρυσή Αυγή, πιστό τσιράκι του μεγάλου κεφαλαίου. Προνόμια που θα τα πληρώσουν από την τσέπη τους οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά.

Η νεοναζιστική οργάνωση κατέθεσε στη Βουλή Ερώτηση προς τους υπουργούς Ναυτιλίας και Οικονομικών με θέμα: «Λύση στη χρηματοδότηση των ναυτιλιακών εταιρειών», βγαλμένη θαρρείς κατ' ευθείαν από τα συρτάρια της Ενωσης Εφοπλιστών. Και γράφει στο κατάπτυστο κείμενό της κλαψουρίζοντας για τους εφοπλιστές:

«Η οικονομική κρίση που μαστίζει την παγκόσμια οικονομία αλλά και η έλλειψη ρευστότητας έχει πλήξει και την ελληνική ναυτιλία. Η μείωση των ναύλων ακολουθεί πτωτική πορεία, οι ναυπηγήσεις έχουν παγώσει λόγω έλλειψης ρευστού ή εγγυήσεων (...) Με τη λελογισμένη ενίσχυση των ναυτιλιακών εταιρειών υπό όρους από τη μεριά του κράτους και με το κατάλληλο νομοθετικό περιβάλλον (π.χ. αύξηση ελληνικών πληρωμάτων, ενίσχυση νεότευκτων στο ελληνικό νηολόγιο κλπ.) υπολογίζεται ότι θα υπάρχει άνοδος των κερδών του κράτους».

Ρωτά: «Θα δοθούν εγγυητικές επιστολές από το κράτος για να μπορέσουν να λύσουν το πρόβλημα οι ναυτιλιακές εταιρείες; Με ποιον τρόπο προτίθενται να στηρίξουν τις ναυτιλιακές εταιρείες; Ειδικότερα, πρόκειται να ρυθμιστεί νομοθετικά το πλαίσιο που διέπει εν συνόλω τη ναυτιλία στην Ελλάδα, ώστε να καταστεί ευνοϊκότερο το κλίμα για επιστροφή ελληνικών σημαιών και ναύλων στη χώρα μας;».

Ζητά επομένως το ελληνικό δημόσιο, ο ελληνικός λαός, να επιδοτήσουν παραπέρα τους εφοπλιστές μπας και προσλάβουν κάποιον Ελληνα, να αποπληρώσουν το τραπεζικό δάνειο ενός μεγαλοεπιχειρηματία αν η πλοιοκτήτρια off shore του κηρύξει για το τυπικό μια πτώχευση γλιτώνοντας ο ίδιος την αποπληρωμή. Τι περισσότερο να ζητήσει ένας εφοπλιστής;

Τα ζητούν αυτά τάχα νοιαζόμενοι τον Ελληνα ναυτικό ενώ δε λένε κουβέντα π.χ. για τοκαμποτάζ για το οποίο χρόνια αγωνίζονται οι ναυτεργάτες και έχει να κάνει ακριβώς με τη διατήρηση ελληνικού πληρώματος στα πλοία. Οι ναυτεργάτες υπερασπίζονται την ύπαρξη ελληνικού πληρώματος πρώτα και κύρια για την ασφάλεια τη δικιά τους και των επιβατών. Στα ναυάγια που έγιναν τα τελευταία χρόνια, το πλήρωμα δεν μπορούσε να συνεννοηθεί ούτε για να κατεβάσει τις βάρκες γιατί απλούστατα δε μιλάει την ίδια γλώσσα. Ομως τέτοια ζητήματα η Χρυσή Αυγή δεν αγγίζει καθώς θίγονται μονοπώλια. Μόνο υπόσχεται δυο τρεις προσλήψεις, δίνοντας με το άλλο χέρι εκατομμύρια του λαού.

Η ερώτηση των φασιστοειδών έρχεται σαν συνέχεια μιας σειράς πρότερων τέτοιων κινήσεων, όλες αποκαλυπτικές για τον βαθιά αντιλαϊκό κι αντιδραστικό ρόλο των εν Ελλάδι νεοναζί. Τον περασμένο Νοέμβρη, ο βουλευτής τους Παναγιώταρος μιλώντας στηνΕπιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής έλεγε μεταξύ άλλων: «(...) βλέπουμε στον προϋπολογισμό που λέτε ότι από φορολόγηση των πλοίων υπό ελληνική σημαία θα αποκομίσουμε 80 εκατ. ευρώ... ε το πιο εύκολο που θα κάνουν οι Ελληνες πλοιοκτήτες είναι να αλλάξουν τη σημαία για να γλιτώσουν τα λεφτά, αντί να βρεθεί μια χρυσή τομήκι από δυο τρεις Ελληνες που είναι μάξιμουμ σε κάθε πλήρωμα, ο καπετάνιος και ο πρώτος μηχανικός, να δοθούν κίνητρα για να είναι και οι υπόλοιποι ναύτες Ελληνες(...)».

Φλεβάρη, μέρες απεργίας των ναυτεργατών, ο «αρχηγός» των εν Ελλάδι νεοναζί Μιχαλολιάκος, ερωτώμενος σε τηλεοπτικό κανάλι γιατί η οργάνωση δεν πάει στο λιμάνι να συμπαρασταθεί στους απεργούς ναυτεργάτες απάντησε: «Βγάλαμε ανακοίνωση (σ.σ. μία δυόμισι σειρών) για το θέμα και οπωσδήποτε είμαστε στο πλευρό των απεργών, από την άλλη πλευρά όμως υπάρχει κι ένας ολόκληρος λαός που απαιτεί από το κράτος, κι αυτός (σ.σ. ο λαός) είναι το θύμα της υποθέσεως, από τη μια μεριά δηλαδή το κράτος, ένα ανήμπορο κράτος, από την άλλη οι εργατοπατέρες, δεν είναι αθώοι, έτσι; Εχουν κάνει πολλά...». Επιχειρηματολογία κατευθείαν από τα υπόγεια του Μαξίμου και την Ενωση Εφοπλιστών.

Τέτοιοι είναι και αυτό που τους πρέπει είναι ο λαός να τούς απομονώνει όπου τους βρίσκει.

«Ξεχωριστός» Καραμανλής...

«Ξεχωριστός» Καραμανλής...

Συγγνώμη που δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτό το «μεθύσι της γενικής συναδέλφωσης» και στο φεστιβάλ του «πολιτικού καθωσπρεπισμού».

Που δεν θα ανέβουμε στην πασαρέλα του χαμαιλεοντισμού.

Μας συγχωρείτε, επίσης, που δεν θα πιούμε από το «νερό της πολιτικής και ιστορικής λήθης» που σερβίρεται στα Μέγαρα Μουσικής και από τα Μέγαρα της «ενημέρωσης».

***

Ως εκ τούτου:

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής, ο «συντηρητικός ριζοσπάστης», ο «εθνάρχης», είναι ο Καραμανλής της «βίας και νοθείας». Του ανελέητου αντικομμουνισμού. Των εξοριών. Των πιστοποιητικών «κοινωνικών φρονημάτων». Του «φακελώματος». Του αδυσώπητου κυνηγητού των αριστερών, των δημοκρατών. Της υποκρισίας του «ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;» όταν στη χώρα που ο ίδιος κυβερνούσε αλώνιζαν τα «τρίκυκλα» και οι «Γκοτζαμάνηδες» που δολοφονούσαν τον Γρηγόρη Λαμπράκη, οι πρωταγωνιστές της «Καρφίτσας» και οι επιφορτισμένοι να ψηφίζουν δυο και τρεις φορές στις εκλογές του '61.

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής εμφανίζεται το 1935 ως βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος. Σε ένα χρόνο στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε η δικτατορία του Μεταξά. Οταν ο λαός στέναζε στις φυλακές και τις εξορίες, όταν με το ρετσινόλαδο, την καυτερή πιπεριά, τα βασανιστήρια, τις δολοφονίες, προσπαθούσαν να τσακίσουν τη λαϊκή αντίσταση, όταν οΜεταξάς υμνούσε τον Χίτλερ και τη νέα τάξη του φασισμού, ο «νεαρός βουλευτής Σερρών», ο «ιδρυτής και αποκαταστάτης της Δημοκρατίας» προτίμησε το δρόμο της σιωπής.

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής ήταν ένας εκ των απόντων από τις μεγάλες δοκιμασίες αυτής της χώρας, όπως την περίοδο της Κατοχής

(σ.σ.: «ο Καραμανλής δεν παρασύρθηκε στα βουνά», λέει η Ελένη Βλάχου στα απομνημονεύματά της, απευθύνοντας... έπαινο στον τεθνεώτα).

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής ήταν αυτός που όταν αργότερα έγινε πρωθυπουργός, τίμησε στους υπουργικούς θώκους άτομα σαν τον Θεμελή, που την Κατοχή, ως διορισμένος νομάρχης από τους χιτλερικούς, διακήρυττε:

«Πας λαμβάνει τα όπλα κατά των Γερμανών δεν είναι Ελλην»...

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής ήταν πρωθυπουργός της χώρας που εξασφάλισε «ετεροδικία» και ατιμωρησία στον Αμερικανό λοχία, που σκότωσε τον αρχηγό του ΕΛΑΣ και κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της τότε ΕΔΑ, τον στρατηγό Στέφανο Σαράφη, στις 31 Μάη 1957.

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής είναι ο Καραμανλής της εποχής δυσωδών υποθέσεων, όπως του τραμ και της πλατείας Ομονοίας. Των «περίφημων» συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου για το Κυπριακό και των δηλώσεων: «Η Κύπρος είναι μακριά»! Της «τσιμεντοποίησης» μιας ολόκληρης χώρας που η πλειοψηφία του λαού της θάφτηκε στα κοινωνικά γκέτο της «αντιπαροχής». Της αιμορραγίας της μετανάστευσης. Των μηχανορραφιών του Παλατιού. Της βαθύτατης πρόσδεσης της Ελλάδας στο «ευρωατλαντικό άρμα».

*

Ο «ξεχωριστός» Καραμανλής ήταν που έφυγε σαν «Τριανταφυλλίδης», αλλά από το Παρίσι, όταν πια είχε ξαναγίνει «Καραμανλής», να τι έγραφε, υμνολογώντας τη χούντα δύο μήνες μετά το αμερικανόπνευστο πραξικόπημα των συνταγματαρχών, απευθυνόμενος στον χουντικό «πρωθυπουργό», Κ. Κόλλια:

«Με ικανοποίησιν έλαβον γνώσιν των τελευταίων δηλώσεών σας προς την Επιτροπήν Αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Επιβεβαιώνουν την θέλησιν της Κυβερνήσεως όπως αποκαταστήση την ομαλότητα και μάλιστα επί υγιεστέρων βάσεων, διά του εκσυγχρονισμού του πολιτεύματος της χώρας (...) Δεν αμφιβάλλω ότι οι πρωτοστατήσαντες εις την εκτροπήν εκινήθησαν με αγαθάς προθέσεις (το αν, καλώς ή κακώς, εξετίμησαν τους κινδύνους οι οποίοι κατά τη γνώμη τους ηπείλουν το Εθνος, θα κριθεί από την Ιστορίαν)... Δεν γνωρίζω ούτε τας προθέσεις ούτε τας δυνατότητας τηςεπαναστατικής Κυβερνήσεως. Εύχομαι να έχει συλλάβει ορθώς την αποστολήν της και να έχει την ικανότητα να την φέρη εις πέρας. Εάν όμως, δι' οιονδήποτε λόγον, υστερή είτε εις το πρώτον είτε εις το δεύτερον, τότε οφείλει να αφήσει την πρωτοβουλίαν εις τον Ρυθμιστήν του Πολιτεύματος, προσφέρουσα εις Αυτόν και την συμπαράστασίν της».

*

Στο σημείο αυτό, τα σχόλια για τον «ξεχωριστό» Καραμανλή περιττεύουν...

***

Οσο για τον «άλλον», για τον μετά το 1974 Καραμανλή, λίγη σοβαρότητα δε βλάπτει. Με ποια λογική, δηλαδή, μετά από τόσα χρόνια και - κυρίως - μετά από τόσες εξελίξεις και σε μια φάση που η άρχουσα τάξη είχε να λύσει σχεδόν εντελώς καινούρια προβλήματα, ο Καραμανλής θα έπρεπε να είναι ο ίδιος με τις δεκαετίες του '50 και του '60;

Σε τελευταία ανάλυση, αν είχε παραμείνει ίδιος, αν δεν είχε την «ικανότητα να αλλάζει», εκείνοι που τον καθιέρωσαν στην πολιτική ηγεσία, που τον διόρισαν πρωθυπουργό το '55, θα τον είχαν αποστρατεύσει από εκείνη κιόλας την περίοδο.

Πάντως, για όσους (βυθισμένοι στον οπορτουνισμό τους κάνουν ότι) δεν έχουν καταλάβει πως:

«"Ο Καραμανλής είναι ένας. Αν δεν το καταλάβατε εσείς οι αριστεροί, το φταίξιμο είναι δικό σας". Αυτά είπε ο Κ. Καραμανλής στον Λ. Κύρκο, όταν ο τελευταίος του μίλησε κάποτε "για τον Καραμανλή των δύο φάσεων"» («Ρ», 25/4/1998),

έχουμε να επισημάνουμε:

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή (σ.σ.: του πιο... «ξεχωριστού») ήταν που ο Κουμής και η Κανελλοπούλου δολοφονήθηκαν από το ίδιο κράτος που υποτίθεται ότι 6 χρόνια μετά την έλευση Καραμανλή από το Παρίσι είχε... εκδημοκρατιστεί.

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή, στη θέση της ξεπερασμένης για τις ανάγκες του αστικού πολιτικού συστήματος βασιλείας, ήρθε να εδραιωθεί ο «εκσυγχρονισμός» του δικομματισμού.

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή ο αρχικός αναγκαίος ελιγμός της αποχώρησης από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ λόγω της προδοσίας της Κύπρου επελέγη για να μετατραπεί σε πλήρη επαναπροσχώρηση στο ΝΑΤΟ, σε ενταφιασμό του φακέλου της Κύπρου και για να βαθύνει, τελικά, εκείνο το στεντορείως δηλωθέν: «Ανήκομεν εις την Δύσιν».

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή συντελέστηκε η... «κατάργηση της πάλης των τάξεων» και ψηφίστηκε ένα από τα πιο αντεργατικά νομοθετήματα που γνώρισε ποτέ ο τόπος, ο περιβόητος «Νόμος 330 περί εργατικών οργανώσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών», που (εδώ και 35 χρόνια, πριν όλα αυτά τα ξανασκεφτούν ο Σαμαράς, ο Βρούτσης και η τρόικα) περιόριζε δραστικά το δικαίωμα της απεργίας, κατοχύρωνε την ανταπεργία των εργοδοτών (λοκ άουτ), νομιμοποιούσε τη συγκρότηση απεργοσπαστικών μηχανισμών και, κυρίως, απαγόρευε την «πολιτική απεργία».

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή επεκτάθηκε επί το κοινοβουλευτικότερον όλο το χουντικό νομοθέτημα για τη φοροασυλία των εφοπλιστών.

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή, με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975, επανήλθε το μετεμφυλιακό Σύνταγμα του '52, με τις πρόνοιες του οποίου, μεταξύ άλλων, οι κομμουνιστές στέλνονταν στις εξορίες και στις φυλακές...

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή, στήθηκαν τα πανηγύρια για τον «παράδεισο της ΕΟΚ» που εξ αρχής μετατράπηκε σε χωματερές, αργότερα σε «θυσίες» για το ευρώ και την ΟΝΕ και σήμερα έγινε «τρόικα». Μια ένταξη που, όπως ο ίδιος είχε ομολογήσει (σ.σ.: «πολιτικοί λόγοι επιβάλλουν την ένταξη», είχε πει), στόχευε στη θωράκιση της εξουσίας των πλουτοκρατών, στην απόκτηση στηριγμάτων της αστικής πολιτικής εξουσίας για την ενίσχυση του καθεστώτος της.

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή είχαμε τη «σοσιαλμανία» (!) του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού που κρατικοποιούσε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι ιδιοκτήτες των οποίων αποχωρούσαν με το αζημίωτο, οι ίδιοι ξελάσπωναν και τα χρέη τους φορτώνονταν στις πλάτες των εργαζομένων, όπως συνέβη, π.χ., με την «Ολυμπιακή Αεροπορία», η κρατικοποίηση της οποίας έγινε με τις ευλογίες του Αριστοτέλη Ωνάση και τα χρέη της ανέλαβε ο κρατικός προϋπολογισμός.

*

Επί του «άλλου» Καραμανλή ένα ολόκληρο έθνος, το έθνος των εργαζομένων, έμαθε να ξυπνά και να κοιμάται με την προσταγή: «Λιτότης»!

***

Εν κατακλείδι:

Το δικαίωμα συμμετοχής στην πολιτική και στην ιστορική μνήμη δεν το έχουν μόνο οι τελετάρχες και οι κάθε λογής υμνολόγοι των «εθναρχών».

«Εθνάρχης», μεν, ο - για κάποιους «ξεχωριστός» - Καραμανλής, αλλά:

«Ποιου έθνους εθνάρχης;».

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό μιας και ο διαχωρισμός των «εθνών» εντός του ίδιου έθνους είναι τόσο παλιός και τόσο υπαρκτός, όσο ο διαχωρισμός των κοινωνιών σε τάξεις. Θα προσθέταμε, μάλιστα, ότι είναι τόσο παλιός όσο ο διαχωρισμός «Αριστερά - Δεξιά», αν δυστυχώς με τις έννοιες αυτές δεν φρόντιζαν κάποιοι να χάνει πλέον η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, και για να το κάνουμε όσο γίνεται πιο ευδιάκριτο, πρόκειται για διαχωρισμό τόσο παλιό, όσο και ο διαχωρισμός ανάμεσα στους φτωχούς και στους πλούσιους. Στους καταπιεζόμενους και στους εκμεταλλευτές. Στους «έχοντες» και στους «μη έχοντες». Στα αφεντικά και στους υπαλλήλους τους. Στους αστούς και στους προλετάριους.

«Εθνάρχης», επομένως, και «ξεχωριστός», ο Καραμανλής δεν υπήρξε ποτέ και για τα δύο αυτά (ξε)χωριστά «έθνη». Παρά μόνο για το ένα.

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τα «όπλα» του ΣΥΡΙΖΑ και γιατί δεν τα παραδίδει

Τα «όπλα» του ΣΥΡΙΖΑ και γιατί δεν τα παραδίδει

Ο Αλέξης Τσίπρας, σε μια από τις συνεντεύξεις του, προσπαθώντας να πείσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι επικίνδυνος για το σύστημα και ότι δε θα απογοητεύσει το λαό έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Η δική μας Αριστερά δε θα παραδώσει τα όπλα της». Το ερώτημα που μπαίνει είναι τι όπλα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ποιανού υπηρεσία είναι και γιατί δε θα τα παραδώσει.

Κατ' αρχάς, στην περίπτωσή του, η αστική τάξη με τίποτα δε θα ήθελε να παραδώσει τα όπλα του. Αντίθετα, θέλει να τα κρατήσει και να τα «φυλάει σαν τα μάτια του», γιατί είναι όπλα - εφεδρείες που η ίδια η αστική τάξη μπορεί κάποια στιγμή να τον καλέσει να τα χρησιμοποιήσει για να τη βγάλει από ενδεχόμενη δύσκολη θέση. Ασε που πολλά απ' αυτά τα όπλα ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ τα χρησιμοποιεί για να κουκουλώνει, να αποκρύβει από το λαό τις βασικές αιτίες που είναι υπεύθυνες για τα βάσανά του. Τι άλλο π.χ. εκτός από κουκούλωμα μπορεί να είναι η προσπάθεια που έκανε και κάνει, να ερμηνεύει δηλαδή την ίδια την καπιταλιστική κρίση σαν κρίση που απορρέει από όποια αιτία μπορεί να φανταστεί κανείς εκτός από την πραγματική; Ολα τα όπλα τα δοκίμασε: «Κρίση που προκάλεσαν τα «golden boys», «κρίση του καζινοκαπιταλισμού», «κρίση του τραπεζικού συστήματος», «κρίση χρέους» και πάει λέγοντας. Ολες οι κατά καιρούς ερμηνείες που έχει υιοθετήσει ο ΣΥΡΙΖΑ για την καπιταλιστική κρίση παραπέμπουν στην ουσία σ' ένα και μόνο ζήτημα.

Δεν φταίει ο καπιταλισμός, αλλά οι κατά καιρούς στρεβλώσεις του, που προκαλούνται από ανίκανες κυβερνήσεις, που εφαρμόζουν διαχειριστικές λογικές και πολιτικές που «στραβώνουν» το σύστημα. Αρα μια «αριστερή» κυβέρνηση με μια άλλη «αριστερή» διαχείριση θα φέρει το σύστημα στον «ίσιο δρόμο», «στην ευθεία», θα «κουρέψει» τις ακραίες εκφράσεις του μέσα από το δημόσιο έλεγχο π.χ. των τραπεζών, θα βάλει «κανόνες» στις κερδοσκοπικές αγορές κ.λπ. Με δυο λόγια, αυτό που προσπαθεί να μεταδώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στα λαϊκά στρώματα, αλλά χωρίς να το λέει ανοιχτά (γιατί θέλει να ντύνεται με «ριζοσπαστικά - επαναστατικά» συνθήματα και εκφράσεις) είναι ότι αυτός σαν αριστερή κυβέρνηση θα βάλει τον καπιταλισμό να δουλέψει προς όφελός τους.

Η προσπάθεια αυτή από μόνη της είναι μια μεγάλη υπηρεσία στην αστική τάξη που έχει κάθε λόγο να κρύβει από το λαό ότι ο ίδιος ο καπιταλισμός έχει στο γενετικό του σύστημα τις κρίσεις και ότι η όποια ανάπτυξη γίνει, όταν και για όσο διάστημα βγει από την κρίση, δεν μπορεί να ικανοποιεί και τις ανάγκες αυτής της τάξης και τις ανάγκες του λαού. Αυτή, λοιπόν, η προσπάθεια που 'κανε ο ΣΥΡΙΖΑ να πείσει και μέσα στο εργατικό - λαϊκό κίνημα της εργατικής τάξης, τους εργαζόμενους ότι «μπορούν και ΜΑΖΙ με τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ» αρκεί να έχουν μια αριστερή κυβέρνηση είναι το βασικό όπλο που διαθέτει για να γίνει αποδεκτός και σαν επερχόμενη κυβέρνηση, και καμιά αστική τάξη δε θα του ζητήσει να το παραδώσει. Αντίθετα, θα του ζητά συνεχώς να το χρησιμοποιεί όσο μπορεί για τον αναγκαίο προσανατολισμό του λαού και του κινήματος σ' αυτό το κανάλι. 'Η μήπως θα του ζητήσει να παραδώσει άλλα όπλα που κατά καιρούς χρησιμοποίησε; Για παράδειγμα, προεκλογικό όπλο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι σαν κυβέρνηση θα καταργήσει το Μνημόνιο. Αλλά μετεκλογικά το άλλαξε με άλλο όπλο που λέει ακύρωση - επαναδιαπραγμάτευση, δηλαδή άλλο Μνημόνιο ή Μνημόνιο με άλλο όνομα, αλλά με αριστερή κυβέρνηση.

«Πυροβολούσε» στην αρχή με την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών, λέγοντας ότι όλα τα λεφτά πάνε στη «μαύρη τρύπα» κι όχι στο λαό (λες και μπορούσαν να πάνε). Τώρα με άλλο «όπλο» λέει ΝΑΙ στην ανακεφαλαιοποίηση, γιατί χωρίς τράπεζες δεν μπορεί να γίνει ανάπτυξη (καπιταλιστική εννοείται). Οπως είπε ο πρόεδρος «πρέπει να κρατήσουμε ζωντανό το χρηματοπιστωτικό σύστημα», δηλαδή τους κεφαλαιοκράτες. Αριστερή κυβέρνηση και τραπεζίτες «ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ».

Οπλο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν π.χ. προεκλογικά το «η αριστερή κυβέρνηση θα επαναφέρει τους μισθούς στα προ κρίσης επίπεδα». Μετά τις εκλογές, πήραν άλλο όπλο, που έλεγε, θα υπάρξει «διόρθωση» στους μισθούς εάν κι εφόσον υπάρξει ανάπτυξη και σε βάθος χρόνου. Δηλαδή, ουσιαστικά αυξήσεις δε θα 'χεις, αλλά θα έχεις αριστερή κυβέρνηση.

Προεκλογικό, επίσης, όπλο ήταν ότι η αριστερή κυβέρνηση θα ξεφόρτωνε το λαό από τα χαράτσια. Μετά τις εκλογές κι αυτό το όπλο άλλαξε με άλλο μοντέλο. Δεν καταργούνται τα χαράτσια. Απλά θα παγώσουν. Μέχρι να υπάρξει ανάπτυξη, οπότε θα «ξεπαγώσουν»!! Και για τους άνεργους, θα παγώσουν με την προϋπόθεση ότι δεν έχουν άλλο εισόδημα! Γιατί αν έχουν, ούτε γι' αυτούς θα παγώσουν!! Δηλαδή, θα τα σέρνει ο λαός στην πλάτη του μέχρι να τα πληρώσει, αλλά με αριστερή κυβέρνηση.

Οπλο, επίσης, ήταν το «μας έβαλαν στο ΔΝΤ που, όπου έχει πάει, έφερε την καταστροφή». Τώρα το νέο όπλο λέει: «ΝΑΙ στην πρόταση του ΔΝΤ για επιπλέον "κούρεμα" του χρέους» που βέβαια θα φέρει νέα βάρη για το λαό, όπως και το προηγούμενο «κούρεμα», αλλά με αριστερή κυβέρνηση.

Ολα αυτά, το «μοντέλα όπλων» που, κατά καιρούς κι ανάλογα με την περίπτωση, χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκουν σ' ένα και μοναδικό οπλοστάσιο της διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος. Το οπλοστάσιο απ' όπου προμηθεύονται όπλα για τον αποπροσανατολισμό του λαού, όλα εκείνα τα κόμματα που στόχο κι όνειρό τους είναι να βρεθούν σε κυβερνητική θέση κι από αυτή να δώσουν τη δική τους συμβολή για τη διαιώνιση του εκμεταλλευτικού συστήματος. Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, τα «όπλα» του εμφανίζονται υπέρ του λαού, ενώ είναι αστικά, και μάλιστα παλιά αστικά όπλα, που εμφανίζονται σαν δήθεν σύγχρονα μοντέλα. Είναι όπλα, με τα οποία προσπαθούν να αφοπλίσουν το λαό και το κίνημά του. Μ' αυτά τα όπλα, δίνει εξετάσεις και διαπιστευτήρια ακόμα και στην πολιτική και επιχειρηματική ελίτ των ΗΠΑ, ανακηρύσσοντας την πολιτική Ομπάμα σαν πολιτική διαχείρισης της κρίσης που πρέπει να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα. Και μάλιστα από «αριστερή κυβέρνηση». Τι να πει κανείς! Φαίνεται πως είτε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει προσχωρήσει στις «αριστερές» ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ ή ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη γίνει αποδεκτός από τους Αμερικανούς γιατί οι ιδέες του δεν είναι ούτε καν αριστερές και τα όπλα του καθόλου επικίνδυνα γι' αυτούς και τα συμφέροντά τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, δεν έχει κανένα λαϊκό όπλο για να παραδώσει στην αστική τάξη. Αντίθετα ό,τι όπλα διαθέτει είναι παρμένα από το οπλοστάσιό της, με στόχο να θολώσει τα νερά, να στρέψει το λαό πέρα από τις πραγματικές αιτίες που τον οδηγούν στην απόγνωση. Κυρίως να εμποδίσει το λαϊκό - εργατικό κίνημα να δει τον πραγματικό εχθρό, τον πραγματικό του αντίπαλο και να συγκρουστεί μαζί του. Ο λαός έχει τα δικά του όπλα. Την ταξική οργάνωση και πάλη του. Την ταξική Λαϊκή Συμμαχία του εργάτη - του αυτοαπασχολούμενου - του φτωχού αγρότη, της νεολαίας. Τη μοναδική συμμαχία που είναι ικανή μέσα από την αδιάκοπη πάλη για τα λαϊκά προβλήματα να αναμετρηθεί με την αντιλαϊκή συμμαχία κυβέρνησης - Ευρωπαϊκής Ενωσης - μονοπωλίων, να συγκρουστεί μαζί της και να νικήσει. Αυτά τα όπλα φοβάται η αστική τάξη και γι' αυτό τα πολεμάει με νύχια και με δόντια.

Γιώτης ΣΑΝΤΖΑΡΙΔΗΣ

ΓΑΛΛΙΑ Νέες περικοπές από το «σοσιαλιστή» Ολάντ

ΓΑΛΛΙΑ

Νέες περικοπές από το «σοσιαλιστή» Ολάντ

ΠΑΡΙΣΙ.--

Επιστολή με την οποία ζητά από τους υπουργούς να υπολογίσουν τι δαπάνες μπορούν να περικόψουν έτσι ώστε να εξοικονομηθούν άλλα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα ενταχθούν στον προϋπολογισμό του 2014, που έχει, ήδη, αρχίσει να καταρτίζεται, απέστειλε ο Γάλλος πρωθυπουργός Ζαν Μαρκ Ερό σε όλα τα υπουργεία. Στην επιστολή, σύμφωνα με πληροφορίες, ξεκαθαρίζεται ότι στόχος είναι να ελεγχθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για νέο κύκλο περιστολής κρατικών δαπανών, τον οποίο θα κληθούν με διάφορους τρόπους να «πληρώσουν» οι Γάλλοι εργαζόμενοι, που ήδη βρίσκονται υπό την πίεση της αύξησης της ανεργίας και της νέας νομοθεσίας «μεταρρύθμισης της αγοράς εργασίας» που ουσιαστικά ελαστικοποιεί τις σχέσεις εργασίας και διευκολύνει τις απολύσεις με αντάλλαγμα ένα μίνιμουμ ασφάλισης. Παρ' όλα αυτά, η γαλλική κυβέρνηση υπό τον «σοσιαλιστή» Ολάντ -που προεκλογικώς ξιφουλκούσε κατά της δημοσιονομικής λιτότητας κλπ- ισχυρίζεται θρασύτατα ότι με τον τρόπο αυτό «θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και θα βρεθούν πόροι για να στηριχθούν οι πιο αδύναμοι και να αντιμετωπιστεί η ανεργία»!

Ξεπουλημα-Στο σφυρί από τα πρώτα το αεροδρόμιο Κέρκυρας

Πρωτιά στις πωλήσεις του κράτους έχει η Κέρκυρα. Μετά τον Ερημίτη σειρά έχει το αεροδρόμιο «Ι. Καποδίστριας» εντός του επόμενου έτους... Στην πρώτη ομάδα αποκρατικοποιήσεων βρίσκεται το αεροδρόμιο της Κέρκυρας και μάλιστα σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, η όλη διαδικασία αναμένεται να ολοκληρωθεί σε 1 – 1,5 χρόνο. Και παρά τα όσα λέγονται περί δικλίδων ασφαλείας για διατήρηση χαμηλών χρεώσεων, τα παραθυράκια που αφήνονται προς τους επίδοξους επενδυτές αναφέρουν ότι «αν ολοκληρώσουν επενδύσεις στα αεροδρόμια θα μπορούν να αλλάξουν τις χρεώσεις», ενώ οι αρμόδιοι της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι οι έως τώρα χαμηλές χρεώσεις στα περιφερειακά αεροδρόμια δεν έφεραν την προσδοκώμενη αύξηση κίνησης. Όλα τα αεροδρόμια στο σφυρί... Στον έλεγχο ιδιωτών θα περάσουν από το επόμενο έτος τουλάχιστον 14 ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια, τα οποία πρόκειται να αποκρατικοποιηθούν με τους διαγωνισμούς που θα βγάλει στον «αέρα» μέσα στον μήνα το ΤΑΙΠΕΔ. Ο αριθμός των αεροδρομίων που θα δοθούν σε ιδιώτες δυνητικά μπορεί να φτάσει έως τα 21, καθώς το υπουργείο Ανάπτυξης και το ΤΑΙΠΕΔ θα δώσουν στους υποψήφιους επενδυτές τη δυνατότητα να επιλέξουν, αν θέλουν, να προσθέσουν στην ομάδα που θα διαχειριστούν και κάποια μικρότερα αεροδρόμια. Μετά την ολοκλήρωση των διαγωνισμών που αναμένεται σε 1 - 1,5 χρόνο οι ιδιώτες επενδυτές θα έχουν υπό τον έλεγχό τους συντριπτικό ποσοστό του εισερχόμενου τουρισμού, αφού μέσω των αεροδρομίων που ιδιωτικοποιούνται εισέρχεται στη χώρα ο κύριος όγκος της τουριστικής κίνησης. Οι δύο ομάδες Στην 1η ομάδα: Εντάσσονται τα αεροδρόμια του Ιονίου και της ηπειρωτικής χώρας τα οποία το 2011 διακίνησαν 9,3 εκατομμύρια επιβάτες. Πρόκειται για τους αερολιμένες σε Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα, Ζάκυνθο, Κεφαλονιά, Άκτιο, Καβάλα, Χανιά. Το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της ομάδας είναι της Θεσσαλονίκης, μέσω του οποίου το 2011 διακινήθηκαν περίπου 4 εκατομμύρια επιβάτες. Επίσης κίνηση που προσεγγίζει τα 2 εκατομμύρια επιβάτες το έτος, κυρίως από το εξωτερικό, έχουν τα αεροδρόμια Κέρκυρας και Χανίων, ενώ το 1 εκατομμύριο επιβάτες προσεγγίζει το αεροδρόμιο της Ζακύνθου. Η 2η ομάδα απαρτίζεται από τα αεροδρόμια Δωδεκανήσων - Κυκλάδων και Αιγαίου με συνολική κίνηση 8,3 εκατ. επιβάτες το 2011. Την ομάδα αποτελούν τα αεροδρόμια σε Σκιάθο, Σάμο, Μυτιλήνη, Μύκονο, Σαντορίνη, Κω, Ρόδο. Το μεγαλύτερο της ομάδας είναι αυτό της Ρόδου με κίνηση άνω των 4 εκατομμυρίων επιβατών το 2011. Το αεροδρόμιο της Κω προσεγγίζει τα 2 εκατ. επιβάτες, ακολουθεί ο αερολιμένας της Σαντορίνης με περίπου 800.000 επιβάτες, ενώ μικρότερες είναι οι επιδόσεις των υπολοίπων. Επίσης, οι επενδυτές θα μπορούν να επιλέξουν και την ένταξη επιπλέον αεροδρομίων στην ομάδα τους. Ειδικότερα, στην πρώτη μπορούν να προστεθούν τα αεροδρόμια Αλεξανδρούπολης, Αράξου και Καλαμάτας, ενώ στη δεύτερη ομάδα ο επενδυτής θα μπορεί να επιλέξει, εφόσον το επιθυμεί, τα αεροδρόμια Καρπάθου, Χίου και Λήμνου. Επίσης, αν υπάρξει ενδιαφέρον προς παραχώρηση τίθεται και το αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου, χωρίς όμως να συνδέεται με κάποια ομάδα. Σημαντικό επενδυτικό ενδιαφέρον Ενδιαφέρον από επενδυτές υπάρχει ήδη, όπως σημείωσε ο διευθύνων σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ Γ. Εμίρης. Για τα ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια έχουν ενδιαφερθεί κατά καιρούς η Vinci, η οποία κέρδισε τον πρόσφατο διαγωνισμό για τα αεροδρόμια της Πορτογαλίας, η διαχειρίστρια του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης, γερμανική Fraport, ο όμιλος Corporacion America, που διαχειρίζεται 49 αεροδρόμια, ενώ «παρών» δηλώνει και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών. Οι διαγωνισμοί θα διεξαχθούν σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη, που θα διαρκέσει περίπου 2 μήνες, θα γίνει πρόσκληση, προεπιλογή των υποψηφίων. Στην δεύτερη φάση, διάρκειας 4 έως 6 μηνών, οι ενδιαφερόμενοι θα κληθούν να υποβάλουν τις προσφορές τους. Κατά την τρίτη φάση θα προχωρήσει η υπογραφή των συμβάσεων. Δικλίδες ασφαλείας για χαμηλές χρεώσεις Οι επενδυτές θα κληθούν να υλοποιήσουν έργα επενδύσεων ύψους 225 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία είναι απαραίτητα για την αναβάθμιση των αεροδρομίων. Ωστόσο, παράλληλα, θα υπάρξουν δικλίδες ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα τέλη θα διατηρηθούν σε ανταγωνιστικά επίπεδα. Η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των περιφερειακών αεροδρομίων είναι κρίσιμης σημασίας τόσο για το υπουργείο Ανάπτυξης όσο και για το ΤΑΙΠΕΔ, που προσπαθούν με όλες τις δυνάμεις τους να αποφύγουν λάθη που έγιναν στην περίπτωση του Αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος, όπως σημείσωε χαρακτηριστικά ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης. Η πρόταση του ΤΑΙΠΕΔ περιλαμβάνει τον περιορισμό των χρεώσεων βάσει σύγκρισης με δείγμα ανταγωνιστικών και συγκρίσιμων αεροδρομίων και μέγιστης απόδοσης αεροπορικών υποδομών. Οι παραχωρησιούχοι θα μπορούν να αυξήσουν τις χρεώσεις μόνο μετά την ολοκλήρωση της αναβάθμισης κάθε αεροδρομίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του ΤΑΙΠΕΔ το αεροδρόμιο της Αθήνας έχει μακράν τις ακριβότερες χρεώσεις συγκρινόμενο με αεροδρόμια της περιοχής όπως σε Σκόπια, Τουρκία, Κύπρο, Τυνησία, Μάλτα και Αίγυπτο. Πάντως, εκείνο που επισημάνθηκε με έμφαση κατά την παρουσίαση του σχεδίου αποκρατικοποίησης είναι ότι το χαμηλό επίπεδο των χρεώσεων στα περιφερειακά αεροδρόμια δεν οδήγησε τελικώς στην προσδοκώμενη αύξηση της κίνησης σε αυτά.

Ποιους «ξένους» αγκαλιάζουν τα φασιστοειδή;

Ποιους «ξένους» αγκαλιάζουν τα φασιστοειδή;

Γρηγοριάδης Κώστας

Oι τελευταίες αποκαλύψεις για τη ρατσιστική χολή που χύνει η Χρυσή Αυγή στις γειτονιές κατά βιοπαλαιστών δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Τη βρωμοδουλιά της κάνει η καθ' όλα συστημική οργάνωση διαχωρίζοντας τους εργάτες ακριβώς για να διασπά το μέτωπό τους, να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας, των μονοπωλίων. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, δεν εκφράζει τα ίδια ρατσιστικά αισθήματα και συνθήματα για μελαψούς επιχειρηματίες, π.χ., από το Κατάρ, ή άλλους «σωτήρες» που αγοράζουν δημόσια περιουσία για να κάνουν μπίζνες, απαιτώντας να γίνουν οι εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα όπως αυτές του Μπαγκλαντές. Να υποστούν, δηλαδή, οι Ελληνες εργαζόμενοι ό,τι υπέστη ο μετανάστης από το Πακιστάν, ό,τι τον ανάγκασε να έρθει στη χώρα μας αναζητώντας τρόπο επιβίωσης. Ισα ίσα που και στη Βουλή έκανε και προτάσεις ενισχυτικές σχετικής τροπολογίας της κυβέρνησης, διευκολύνοντας το ξεπούλημα νησιών και νησίδων, «ελληνικού εδάφους», σε ντόπια και ξένα μονοπώλια. Τους επιχειρηματίες, ανεξάρτητα από την εθνικότητα και το χρώμα τους, η Χρυσή Αυγή όχι μόνο δεν τους εχθρεύεται, αλλά τους περιμένει με ανοιχτές αγκάλες.

Στην πραγματικότητα, το ρατσιστικό της μίσος είναι μίσος ταξικό, μίσος απέναντι στην εργατική τάξη. Εχει ήδη δείξει σαφή δείγματα γραφής με άνανδρες τραμπούκικες επιθέσεις σε βάρος κομμουνιστών και συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ. Η εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία της Χρυσής Αυγής έχει αποκλειστικό εχθρό της τους εργαζόμενους, Ελληνες και ξένους, το εργατικό κίνημα και την πάλη της εργατικής τάξης, που με μπροστάρη το κόμμα της, το ΚΚΕ, πασχίζει να αποτινάξει την ταξική σκλαβιά. Γι' αυτό η Χρυσή Αυγή νοσταλγεί τις πιο μαύρες σελίδες της Ιστορίας με τις εκτελέσεις, εκτοπίσεις και βασανισμούς εκατοντάδων χιλιάδων κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών. Γι' αυτό και πρέπει να απομονωθεί από το λαό, να σταλεί στο βόθρο της Ιστορίας όπου ανήκει.

Ούτε Ιερισσό - ούτε όσιο!

Ούτε Ιερισσό - ούτε όσιο!

Τι συνέβη χτες στην Ιερισσό; Υπάρχουν δυο ειδών μαρτυρίες. Η μια περιλαμβάνει τις μαρτυρίες των παιδιών του σχολείου, των δασκάλων τους και των μανάδων τους.

Η καταγραφή τους έγινε από την εκπομπή «Ελληνοφρένεια» στο ραδιόφωνο «Real FM» χτες το μεσημέρι, τη στιγμή ακριβώς που εξελίσσονταν τα γεγονότα.

Ας την παρακολουθήσουμε:

***

«Ημαστε εδώ πέρα κανονικά, κάναμε μάθημα, είχαμε βγει έξω, έσκασε δακρυγόνο μέσα στο σχολείο, στην αυλή του σχολείου. Από τον πανικό μας όλοι αρχίσαμε να τρέχουμε να ανεβούμε τις σκάλες. Μια μαθήτρια έχασε τις αισθήσεις της. Εχει πέσει κάτω.Εχει υποστήριξη οξυγόνου και παθαίνει κρίσεις πανικού. Μια άλλη επίσης έχει λιποθυμήσει. Προσπαθούν να την επαναφέρουνε. Ολοι δεν μπορούμε να ανασάνουμε. Δεν μπορούμε να ανοίξουμε τα μάτια μας. Παντού μυρίζουν δακρυγόνα. Εχει έρθει ένας γιατρός με μια νοσοκόμα. Παραπάνω δεν μας φέρνουνε κι αυτούς δεν τους άφηναν να περάσουν. Τώρα έρχεται ένας ακόμα γιατρός από το μικροβιολογικό να μας βοηθήσει».

(Μαθήτρια της Γ' τάξης του Λυκείου της Ιερισσού)

*

«Ενώ η Αστυνομία έσπαγε τους κατοίκους στο δρόμο με χρήση δακρυγόνων δεν αρκέστηκαν μόνο σε αυτό αλλά ρίξανε δακρυγόνα και μέσα στο χώρο του σχολείου. Πέσανε πάρα πολλά δακρυγόνα. Πνιγήκαμε κυριολεκτικά. Τα παιδιά πάθανε αναπνευστικά προβλήματα. Πέσανε δακρυγόνα στο προαύλιο του σχολείου. (...) Εισβάλλοντας (σ.σ: τα ΜΑΤ) μέσα στο χωριό με εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων οι κάτοικοι άρχισαν να τρέχουνε. Ο δρόμος είναι μπροστά στο σχολείο. Είναι παράλογο αυτό που ζήσαμε. Τα δακρυγόνα πέσανε μέσα στην αυλή του σχολείου. Τα παιδιά τα είχαμε συγκεντρωμένα μέσα στο σχολείο και στο πίσω μέρος του προαυλίου γιατί είχαμε καταλάβει τι γίνεται. Παρ' όλα αυτά ήτανε τέτοια η χρήση χημικών που είχαμε λιποθυμίες παιδιών. Είμαστε το ίδιο σχολείο που έχουνε καλέσει ήδη τρεις μαθητές μας στην Ασφάλεια και στην Αντιτρομοκρατική. Δυο μαθήτριες 15 και 16 ετών και ένα μαθητή 18 χρονών. Είναι το ίδιο σχολείο...».

(Λέκκας Παναγιώτης, καθηγητής στο ΓΕΛ Ιερισσού)

*

«Είναι τα παιδιά μου εδώ στο σχολείο και εκτός από τα παιδιά μου είναι και τα άλλα παιδιά που είναι κι αυτά παιδιά μου. Είναι απαράδεκτο αυτό που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή.Μας έχουνε ρίξει δακρυγόνα μέσα στην αυλή του σχολείου. Εχουμε κλείσει τα παιδιά μέσα στο κτίριο όμως περνάει κι από τα παράθυρα ο καπνός. Εχουμε παιδιά με αναπνευστικά προβλήματα, έχουνε έρθει γιατροί για να τα υποστηρίξουνε, έχει έρθει ο κόσμος απ' έξω. Δεν ξέρω τι σκοπό έχει αυτή η επίθεση στο σχολείο, δεν ξέρω ποιον εξυπηρετεί. Λυπάμαι που σας μιλάω έτσι, δεν έχω ανάσα. Εχουμε εξοργιστεί, είμαστε όλοι οι γονείς εδώ, περιμένουμε κάποιος, κάποιος, υπεύθυνα να μας βοηθήσει, να αφήσουνε τα παιδιά μας να πάνε στα σπίτια τους και επιτέλους να σταματήσει αυτή η κατάσταση τρομοκρατίας που επικρατεί στο χωριό μας. Δεν ξέρουμε, κατηγορούμαστε για κάτι, είμαστε απλά ύποπτοι και έχουμε υποστεί αυτόν τον εκφοβισμό, αυτήν την τρομοκρατία; Εγώ είμαι αγράμματη, ας μας πει κάποιος υπεύθυνος, έτσι λειτουργεί το κράτος; Πέντε παιδιά αυτή τη στιγμή (σσ: έχουν αναπνευστικά προβλήματα) και η καθαρίστρια του σχολείου η οποία είναι σε χειρότερη κατάσταση. Προσπαθούμε να τα συνεφέρουμε. Είναι οι γιατροί από πάνω, έχουνε φέρει οξυγόνο, έχουμε αλείψει τα πρόσωπα των παιδιών μας με "μαλόξ", αυτά μας είπανε να κάνουμε. Αν υπάρχει κάποιος υπεύθυνος που μπορεί να βγει και να μας εξηγήσει γιατί γίνονται όλα αυτά να βγει τώρα και να αναλάβουνε όλοι αυτοί οι κύριοι που κρύβονται στις ζεστές καρέκλες τους τις ευθύνες τους. Ντροπή τους. Ντροπή τους. Ντροπή τους!»...

(Μητέρα μαθητών στο σχολείο)

*

Αυτή είναι η μαρτυρία των μαθητών, των μανάδων τους και των δασκάλων τους.

***

Ομως, όπως είπαμε, υπάρχει ένα ακόμα είδος μαρτυρίας για τα όσα συνέβησαν χτες στη Χαλκιδική. Είναι η μαρτυρία της Ελληνικής Αστυνομίας. Της Αστυνομίας του υπουργού «Προστασίας του Πολίτη» Δένδια, του Σαμαρά και των συγκυβερνητών του.

Σε ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. για τα χτεσινά γεγονότα, αναφέρεται ότι:

«...σχετικές καταγγελίες σε ΜΜΕ για χρήση χημικών σε σχολείο και οικίες της περιοχής, διαψεύδονται κατηγορηματικά».

*

Εναπόκειται, λοιπόν, στον αναγνώστη, εναπόκειται στους συμμαθητές των παιδιών απ' όλη την Ελλάδα, εναπόκειται στις μανάδες των παιδιών όλης της Ελλάδας, εναπόκειται στους δασκάλους όλης της Ελλάδας, να διαλέξουν:

Ποιος λέει την αλήθεια; Ποιον πιστεύουν;

Τα παιδιά, τις μανάδες των παιδιών, τους δασκάλους των παιδιών της Ιερισσού, τους πολίτες, δηλαδή, του χωριού ή τους... «προστάτες» των πολιτών;

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Στην κόπρο της Ιστορίας

Στην κόπρο της Ιστορίας

Τις τελευταίες μέρες ξεχείλισε πάλι η σαπίλα της Χρυσής Αυγής, με τη ρατσιστική χολή της και τη συστημική της βία να επιδεικνύονται ξανά εναντίον μεταναστών βιοπαλαιστών, αλλά και αγωνιστών του λαϊκού κινήματος. Οπως και οι πολιτικοί τους πρόγονοι χιτλερικοί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι χρυσαυγίτες απειλούν ανθρώπους ότι θα τους γδάρουν το δέρμα, θα τους κάψουν σε φούρνους, θα τους βγάλουν τα δόντια..! Αυτό προέκυψε από νέα ντοκουμέντα που είδαν το φως της δημοσιότητας με χρυσαυγίτες να βρίζουν μπρος στην κάμερα μετανάστες, να εξετάζουν τρόπους... εξουδετέρωσής τους: «Αν είναι μελαψοί θα τους ασπρίσουμε. Και μετά θα τους ασπρίσουμε στις κλοτσιές», «Είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε τους φούρνους» και να κάνουμε «τους μετανάστες σαπούνια», «θα τα έχουμε σαπούνια για τα αμάξια και τα πεζοδρόμια», με το δέρμα τους «θα φτιάξουμε λαμπατέρ»... Τους χαρακτηρίζουν «μιάσματα», «υπανθρώπους» και «μπαμπουίνους» που «μας αναπνέουν τον αέρα μας».

Φυσικά όλα όσα ακούγονται, όσο «ακραία» κι αν φαίνονται, στην πραγματικότητα είναι βγαλμένα μέσα από την ίδια την επίσημη αστική προπαγάνδα, που αναδεικνύει ως ενόχους για όλα τα δεινά του λαού τους μετανάστες. Αυτά που λέει και κάνει η Χρυσή Αυγή πυροδοτούνται από την πολιτική της «μηδενικής ανοχής», της «ανακατάληψης των πόλεων» που προπαγανδίζει η ΝΔ, ο ίδιος ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, εγκαινιάζοντας το απάνθρωπο κυνηγητό σε βάρος των μεταναστών. Αλλωστε, η Χρυσή Αυγή γέννημα του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος είναι και το επιδεικνύει σε κάθε ευκαιρία και με όποιον τρόπο.

Σε αυτό το πλαίσιο δεν επιτίθεται μόνο σε μετανάστες, αλλά ταυτόχρονα στοχοποιεί και το ταξικό εργατικό κίνημα, τους πρωτοπόρους αγωνιστές. Μόνο τυχαία δεν είναι η φράση που ακούστηκε στα ίδια ντοκουμέντα «Τι άλλο θα πάρεις, ρε Γιώργο, από τους αριστερούς;», και η απάντηση «τα δόντια θα πάρουμε για κομπολόγια»... Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι απειλές που κατά καιρούς εξαπολύουν κατά αγωνιζόμενων μαθητών και απεργών εργατών, ακόμα και οι απειλές που εξαπέλυσαν την Τρίτη, μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού κατά δημοτικού συμβούλου και στελέχους του ΚΚΕ, στη συζήτηση του προβλήματος που υπάρχει εκεί με το ακατάλληλο νερό. Συζήτηση που το Κόμμα προκάλεσε και κατάφερε να γίνει στο Δημοτικό Συμβούλιο ακριβώς για ένα λαϊκό πρόβλημα, όπως είναι η τροφοδοσία με νερό.

Εχουμε λοιπόν από τη μία την εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης, τις απειλές και επιθέσεις κατά βιοπαλαιστών, και ταυτόχρονα τις υπηρεσίες τους στην άρχουσα τάξη, τον χυδαίο αντικομμουνισμό, την οργάνωση ταγμάτων εφόδου εναντίον του λαϊκού κινήματος. Οι εργαζόμενοι πρέπει από την εμπειρία τους να βγάλουν συμπεράσματα όχι μόνο για τους χρυσαυγίτες αλλά και για τις πολιτικές ευθύνες όλων αυτών που τους έβγαλαν στο προσκήνιο με στόχο το χτύπημα του κινήματος, που τους κάνουν πλάτες εφαρμόζοντας την ίδια «ατζέντα» με τα φασιστοειδή, που τα αξιοποιούν ως μακρύ χέρι του συστήματος στην προσπάθειά του να ξεπεράσει την κρίση του περνώντας πάνω από λαϊκά δικαιώματα και εργατικές κατακτήσεις. Με αυτά τα συμπεράσματα και με πολιτικές απαντήσεις κι οργανωμένο αγώνα, ο λαός να στείλει τόσο την Χρυσή Αυγή όσο και το σύστημα που τη γέννησε και τη θρέφει, γιατί τη χρειάζεται, στην κόπρο της Ιστορίας

ΓΕΡΜΑΝΙΑ Και με τα «πειραγμένα» στοιχεία η φτώχεια διευρύνεται

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Και με τα «πειραγμένα» στοιχεία η φτώχεια διευρύνεται

ΒΕΡΟΛΙΝΟ.--

Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών διευρύνθηκε, παρά τους δείκτες για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση αναφέρει η έκθεση της κυβέρνησης για τη φτώχεια που ενέκρινε χτες το υπουργικό συμβούλιο της Γερμανίας. Η έκθεση, που έπρεπε να είχε εγκριθεί από τον περασμένο Νοέμβρη, «πειράχτηκε» για να αμβλυθούν εκφράσεις που δείχνουν αυτό το χάσμα.

Στο πρώτο προσχέδιο της έκθεσης σημειώνονταν για παράδειγμα ότι «την ώρα που τα υψηλά εισοδήματα αυξάνονται, τα κατώτερα έχουν μειωθεί την τελευταία δεκαετία», το οποίο άλλαξε σε: «Η πτώση στους πραγματικούς μισθούς είναι απόρροια διαρθρωτικών βελτιώσεων στην αγορά εργασίας».

Οι μικροί μισθοί ενός τμήματος του εργατικού δυναμικού της χώρας, το οποίο δεν καλύπτεται από τον κατώτερο μισθό, και η κυριαρχία της μερικής απασχόλησης, αποτελούν σύμφωνα με τους εργαζόμενους την άλλη όψη του «γερμανικού θαύματος», της «ανταγωνιστικότητας και δημιουργίας θέσεων εργασίας». Πρόκειται για τα λεγόμενα μίνι-τζομπς, όπου 7 εκατομμύρια ζουν με κάτω από 400 ευρώ το μήνα.

Η έκθεση του Γερμανικού Ινστιτούτου Εργασίας αναφέρει για το διάστημα 2007-12 ότι το 10% των πλούσιων Γερμανών κατέχει πάνω από το 53% του συνολικού πλούτου της χώρας, ενώ το 50% των φτωχότερων Γερμανών μοιράζεται το 1% της συνολικής κρατικής περιουσίας. Οι καθαροί μισθοί μειώθηκαν κατά 6,1% στο διάστημα 2007-10 για το 10% των χαμηλότερα αμειβομένων εργαζομένων ωστόσο -όπως αναφέρεται- υπήρξε... θετική εξέλιξη στα διαθέσιμα έσοδα των νοικοκυριών, λόγω της ανθούσας αγοράς εργασίας με το δείκτη ανεργίας να μειώνεται από το 9% το 2007 στο 6,8% το 2012... Και η έκθεση σημειώνει ότι από την εξέλιξη αυτή επωφελήθηκε το 40% του λιγότερο εύρωστου οικονομικά πληθυσμού και ότι την ίδια περίοδο μειώθηκε και ο αριθμός των δικαιούχων κρατικών επιδομάτων.

Μολυσμένο γάλα με τοξίνες

Αντιμέτωπη με ένα ακόμη διατροφικό σκάνδαλο η «ισχυρή» βιομηχανία τροφίμων της Γερμανίας, που προβάλλεται ως «πρότυπο» παραγωγής και ανάπτυξης, δηλαδή καπιταλιστικής ασυδοσίας.

Χτες, το υπουργείο Περιβάλλοντος του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας ανακοίνωσε ότι σε μια σειρά αγροκτημάτων εντοπίστηκαν στο γάλα τοξικές ουσίες, θανατηφόρες τοξίνες, οι λεγόμενες αφλατοξίνες, που παράγονται από μικροσκοπικούς μύκητες. Τα δείγματα εντοπίστηκαν σε μία γαλακτομική μονάδα στην περιοχή Χοχζάουερλαντ και περιείχαν υπερδιπλάσια από τη μέγιστη επιτρεπτή περιεκτικότητα στο γάλα παρόμοιων ουσιών, που συμβάλουν στην εμφάνιση ογκολογικών παθήσεων και καρκίνου. Οι αρχές ερευνούν εάν η μολυσμένη παραγωγή ήδη έχει διοχετευθεί στο εμπόριο και προσωρινά απαγορεύθηκαν οι μεταφορές νέων παρτίδων.