Επιταχύνουν την πολιτική ξεπουλήματος

Επιταχύνουν την πολιτική ξεπουλήματος

Θεωρούν την παραχώρηση του 33% του ΟΠΑΠ σημείο στροφής για επιτάχυνση της αντιδραστικής πολιτικής τους

Το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου, χωρίς καμιά απολύτως εξαίρεση, θα περάσει σε ιδιωτικές εταιρείες. Αυτό είναι το μήνυμα που προσπαθούν να ξαναζεστάνουν τα κυβερνητικά στελέχη, μετά την υπογραφή της σύμβασης για την παραχώρηση του 33% του ΟΠΑΠ, μία από τις πλέον κερδοφόρες επιχειρήσεις της χώρας. Με επιχειρήματα που στοχεύουν στον αποπροσανατολισμό των εργαζομένων από τον εγκληματικό χαρακτήρα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, στη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ετοιμάζονται να περάσουν στην επόμενη φάση υλοποίησης της πολιτικής εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν στους εργαζόμενους της χώρας και παραδίνονται στο μεγάλο κεφάλαιο, προκειμένου να στηριχθεί η κερδοφορία του.

Σύμφωνα με δηλώσεις του επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ το Σεπτέμβρη αναμένεται να υπάρξει πρόσκληση ενδιαφέροντος για τους οργανισμούς Λιμανιών Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, με στόχο μέχρι το καλοκαίρι του 2014 να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ιδιωτικοποίησης. Επίσης, το Σεπτέμβρη αναμένεται η πρόσκληση ενδιαφέροντος και για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, με στόχο να έχει ολοκληρωθεί η ιδιωτικοποίηση το 1ο τρίμηνο του 2014.

Αναλυτικότερα, το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων προβλέπει ξεπούλημα για εταιρείες όπως:

Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος: Ο Οργανισμός έχει «σπάσει» σε κομμάτια τα οποία θα πωληθούν, ανάλογα με τις συνθήκες που θα διαμορφωθούν στην αγορά, είτε ενιαία, είτε σε κομμάτια, είτε σε έναν είτε σε περισσότερους υποψηφίους. Οι «νέες» εταιρείες είναι: 1) Διαχειριστής Σιδηροδρόμου (ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ), 2) Σιδηροδρομικοί Σταθμοί, Συντήρηση Τροχαίου Υλικού και Σιδηροδρομικού Εξοπλισμού (ROSCO).

Διεθνές Αεροδρόμιο της ΧΟΧΤΙΦ: Καταρχήν το κομμάτι που ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο, ενώ σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα και η ΧΟΧΤΙΦ προσανατολίζεται να πουλήσει το δικό της μερίδιο, επειδή αποσύρεται από τη διαχείριση αεροδρομίων.

Τοπικά Αεροδρόμια: Μεταξύ αυτών της Θεσσαλονίκης, της Ρόδου, της Κέρκυρας, των Χανίων, της Κω, της Ζακύνθου, της Σαντορίνης, της Μυτιλήνης, της Σάμου και της Μυκόνου.

Οι «Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι ΑΕ»: Εδώ συμπεριλαμβάνονται οι οδοί Ελευσίνας - Κορίνθου - Πάτρας - Πύργου - Καλαμάτας (366 χλμ.), Μαλιακός - Κλειδί (230 χλμ.), Αντίρριο - Ιωάννινα (196 χλμ.), Κεντρικής Ελλάδας, (175 χλμ.), Κορίνθου - Τρίπολης - Καλαμάτας (205 χλμ.)

Εταιρεία Υδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτεύουσας (ΕΥΔΑΠ): Το ελληνικό δημόσιο κατέχει 61% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, ενώ το 10% που ανήκε στην Αγροτική Τράπεζα έχει ήδη περιέλθει στην Τράπεζα Πειραιώς.

Εταιρεία Υδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ ΑΕ): Στο ελληνικό Δημόσιο ανήκει το 74% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. Πακέτο 5% των μετοχών ανήκει στη γαλλική εταιρεία ΣΟΥΕΖ, η οποία είναι και μία από τις επιχειρήσεις που σε κοινοπραξία με τον «Ελλάκτωρα» του Μπόμπολα κατέθεσαν δεσμευτική πρόταση για το 51% των μετοχών της ΕΥΑΘ.

Οργανισμός Λιμένος Πειραιά (ΟΛΠ): Στο λιμάνι του Πειραιά, στο Δημόσιο ανήκει το 74% των μετοχών του ΟΛΠ, ενώ η κυβέρνηση έχει αναθέσει σε χρηματοοικονομικές εταιρείες να εξετάσουν τα σενάρια πιθανής αύξησης του ποσοστού που θα ανήκει σε ιδιώτες.

11 λιμάνια ως εταιρείες περιορισμένης ευθύνης: Η παραπάνω μελέτη για τον ΟΛΠ θα αφορά και 11 ακόμα λιμάνια της χώρας, τα οποία μέχρι σήμερα ανήκουν 100% στο ελληνικό δημόσιο, αλλά έχει αποφασιστεί η παραχώρησή τους σε ιδιώτες. Πρόκειται για τα λιμάνια της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), του Βόλου, της Ραφήνας, της Ηγουμενίτσας, της Πάτρας, της Αλεξανδρούπολης, του Ηρακλείου, της Ελευσίνας, του Λαυρίου, της Κέρκυρας και της Καβάλας.

Μικρά λιμάνια και μαρίνες: Εδώ χάνει η μάνα το παιδί... Οι στόχοι της ιδιωτικοποίησης προκύπτουν από ένα χάρτη που διακινεί το ΤΑΙΠΕΔ και εμφανίζονται λιμάνια και μαρίνες σε ολόκληρη τη χώρα. Ανάμεσά τους οι μαρίνες και μικρά λιμάνια όπως της Γλυφάδας και του Αλίμου, του Πόρου και της Υδρας, της Πύλου και του Κατάκολου, της Σκύρου και της Σκιάθου, της Ρόδου, της Μυκόνου, της Κω, της Χίου κ.λπ.

Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ): Οι κυβερνήσεις του δικομματισμού κατάφεραν ήδη να ξεπουλήσουν το 49% της ΔΕΗ. Η υπόθεση της παραπέρα ιδιωτικοποίησής της είναι και αυτόνομη, μπορεί όμως να εξελιχθεί σε συνδυασμό με την πορεία που θα έχει η ΔΕΠΑ και ο ΔΕΣΦΑ, επιχειρήσεις για τις οποίες έχουν δείξει ενδιαφέρον ρωσικές πολυεθνικές με επικεφαλής την ΓΚΑΖΠΡΟΜ (πρόσφατα και αζέρικες). Στο ΤΑΙΠΕΔ έχει ήδη μεταβιβαστεί το 17% των κρατικών μετοχών, κάτι που μπορεί να προϊδεάζει για το μέγεθος του πρώτου πακέτου που θα ιδιωτικοποιηθεί.

Ο κατάλογος συμπληρώνεται από μια σειρά μετοχικές εταιρείες όπως είναι τα Κρατικά Λαχεία, η Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ), ο Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος, τα «Ελληνικά Πετρέλαια» (ΕΛΠΕ), η ΛΑΡΚΟ, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων.

Τέλος, στο κεφάλαιο «Αξιοποίηση γης» προβλέπεται η, με διάφορες μορφές, παραχώρηση σε ιδιώτες εκτάσεων, αλλά και τουριστικών κύρια εγκαταστάσεων, που βρίσκονται σε διάφορα σημεία της χώρας.

Ιδου η ΕΕ

Η ιστορία της πορνείας. Αναγόμωση [1]

Οταν βάζω τις μικρές για ύπνο τούς διαβάζω πάντα ένα παραμύθι. Είναι δύσκολο να τους λες “κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”, όταν γίνεσαι μια “διαδικτυακή πόρνη” για να τους εξασφαλίσεις στέγη και τροφή. Αλλά δεν βρήκα άλλη δουλειά για να επιζήσουμε


Τους τελευταίους μήνες έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο, δηλωμένες πόρνες στην Ελλάδα να έρχονται στην Κύπρο ενώ: Υπάρχουν πληροφορίες πως και νεαρές Κύπριες άρχισαν να επιδίδονται σε πορνεία (όχι στον δρόμο) για να επιβιώσουν. Οι πληροφορίες αυτές διερευνώνται μέσα και από καμουφλαρισμένες αγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας
  
Αυτή η περίπτωση δεν είναι η μοναδική στην Πάτρα. Και δεν μιλάμε για τις περιπτώσεις που αφορούν σε αλλοδαπές που πηγαίνουν στα καφενεία αναζητώντας ηλικιωμένους ή σε εκείνες που κάνουν πιάτσα στο δρόμο. Ο λόγος αφορά γυναίκες υπεράνω υποψίας, παντρεμένες και με παιδιά. Και δυστυχώς τα ανάλογα κρούσματα έχουν αυξητικές τάσεις τους τελευταίους μήνες.

 Η κρίση έχει αυξήσει την πορνεία στην Ισπανία. Σε πολυσύχναστο, κεντρικό δρόμο της Μαδρίτης το εμπόριο του σεξ δε σταματάει καμία ώρα της ημέρας, ανακυρήσοντας την Ισπανία τον «οίκο ανοχής της Ευρώπης", με έως και 500.000 γυναίκες που εργάζονται ως πόρνες. Κάθε μέρα, 1,5 εκατομμύρια άνδρες αγοράζουν σεξ στην Ισπανία. Το σεξουαλικό εμπόριο επιφέρει έσοδα πάνω από περίπου € 40 δισεκατομμύρια ετησίως, σχεδόν το ισοδύναμο του προϋπολογισμού για την εκπαίδευση της Ισπανίας.
  
Το «εύκολο» και «γρήγορο» χρήμα αποτελεί ισχυρό κίνητρο για τους ‘μη- έχοντες’ τα απαραίτητα για επιβίωσή, σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που πλήττεται σοβαρότατα από την οικονομική κρίση και με αυξημένο ποσοστό ανεργίας. Το φαινόμενο παρατηρείται εντονότερα στην Αθήνα χωρίς αυτό να αποκλείει περιπτώσεις ανδρικής πορνείας σε επαρχιακές πόλεις. Οι άνδρες «πόρνοι» παρέχουν αγοραίο έρωτα σε άλλους άνδρες ή γυναίκες με χρηματικά ή υλικά ανταλλάγματα


Λογικό, λοιπόν, η υπεπροσφορά, διογκωμένη από τους νεοεισερχόμενους«ερασι»-τέχνες, να δημιουργεί πρόβλημα στις/στους επαγγελματίες 

Monopolies Watch 9: Εφοπλιστικό Κεφάλαιο 1

Monopolies Watch 9: Εφοπλιστικό Κεφάλαιο 1

ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Τεράστιες επενδύσεις σε πλοία μεταφοράς LNG

Χρυσοφόρες μπίζνες για τις ελληνόκτητες εταιρείες, την ώρα που οι ναυτεργάτες σαπίζουν στην ανεργία και στα ναυπηγεία δεν πέφτει ούτε σφυριά

Μια ακόμα πλευρά των ανταγωνισμών για την Ενέργεια και τη φρενίτιδα μερίδων του κεφαλαίου γύρω από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου, δίνει η μελέτη της συμβουλευτικής εταιρείας Douglas Westwood, σύμφωνα με την οποία οι κεφαλαιακές επενδύσεις στο LNG (Liquefied Natural Gas - υγροποιημένο αέριο) πρόκειται να υπερδιπλασιαστούν στα 228 δισ. δολάρια διεθνώς κατά την περίοδο 2013-17. Η εταιρεία προβλέπει πολλαπλασιασμό των έργων υγροποίησης αερίου τόσο στην ξηρά, όσο και στη θάλασσα, αλλά και των τερματικών αεριοποίησης.

Γεωγραφικά, σημειώνει ότι θα πρωταγωνιστήσουν η περιοχή της Αυστραλίας και η Βόρεια Αμερική, όπου η εξόρυξη του σχιστολιθικού αερίου αναμένεται να φέρει τις ΗΠΑ στις πρώτες θέσεις των εξαγωγέων παγκόσμια, μαζί με τη Ρωσία, το Κατάρ και την Αυστραλία. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Douglas Westwood, οι σταθμοί υγροποίησης θα απαιτήσουν επενδύσεις 143 δισ. δολαρίων, ενώ οι τερματικοί σταθμοί 50 δισ. και τα πλοία LNG άλλα 50 δισ. δολάρια.

Αλλες πηγές της αγοράς Ενέργειας, προβλέπουν ότι το παγκόσμιο εμπόριο LNG θα αυξηθεί από 310 δισ. κ.μ. που ήταν το 2011, στα 570 δισ. κ.μ. το 2020 και τα 880 δισ. κ.μ. το 2030. Η αύξηση θα οφείλεται κυρίως στην άνοδο των εισαγωγών από Κίνα και Ινδία. Τα δύο αυτά κράτη αναμένεται να αυξήσουν τις εισαγωγές τους τόσο από το Κατάρ όσο και την Αυστραλία. Παράλληλα, υπολογίζεται ότι τα κράτη που θα εισάγουν υγροποιημένο φυσικό αέριο θα φθάσουν τα 40 μέχρι το 2030.

Πρόσφατη έρευνα της γαλλικής BNP, κατέληγε στην εκτίμηση ότι οι ασιατικές χώρες θα χρειαστούν επιπλέον 8 εκ. τόνους LNG, για να καλύψουν το ενεργειακό τους ισοζύγιο. Σαν αποτέλεσμα, το LNG αναμένεται να κερδίσει ραγδαία μεγαλύτερο μερίδιο στην παγκόσμια αγορά Ενέργειας, από το 19% που κατέχει σήμερα.

Ο παγκόσμιος στόλος μεταφοράς LNG αριθμεί σήμερα πλοία μεταφορικής ικανότητας 53 εκ. κυβικών μέτρων. Εως το 2030, υπολογίζεται ότι ο στόλος αυτός θα πρέπει να αυξηθεί από τα 360 πλοία μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου που είναι σήμερα, στα 900, με συνολική χωρητικότητα 90 εκ. κυβικών μέτρων, προκειμένου να καλύψει την παγκόσμια ζήτηση στις θαλάσσιες μεταφορές. Σύμφωνα με στοιχεία της Κομισιόν, από το συνολικό αριθμό των πλοίων μεταφοράς LNG, το 1/6 ήταν κάτω από τη σημαία κράτους - μέλους της ΕΕ, ενώ εκτιμάται ότι οι ανάγκες της θα απορροφούν μελλοντικά το 30% του συνόλου των δρομολογίων παγκόσμια.

Οι εξελίξεις αυτές συνδέονται άμεσα με τους σχεδιασμούς του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου, το οποίο φιλοδοξεί να κυριαρχήσει στις θαλάσσιες μεταφορές του LNG και να πολλαπλασιάσει τα κέρδη του. Γι' αυτό, οι εφοπλιστές προχωρούν σε μαζικές παραγγελίες πλοίων μεταφοράς LNG, πολλά από τα οποία κοστίζουν ακόμα και πάνω από 200 εκ. δολάρια. Τα προσδοκώμενα όμως έσοδα είναι πολλαπλάσια, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι ναύλοι στην αγορά κυμαίνονται στα 90.000 δολάρια την ημέρα, ενώ αυξάνεται σταδιακά η ζήτηση για διετή χρονοναύλωση, με ναύλο πάνω από 120.000 δολάρια ημερησίως.

Την ίδια ώρα που τα δικαιώματα των ναυτεργατών τσακίζονται ανελέητα, τα ναυπηγεία στην Ελλάδα απαξιώνονται και οι εφοπλιστές δεν προλαβαίνουν να μετρούν φοροαπαλλαγές και προνόμια, οι στόλοι τους γιγαντώνονται στις θάλασσες, μαζί με την τεράστια ήδη κερδοφορία τους.

Ριζοσπάστης

Αργεντινή: Πληρώνουν ομόλογα επενδυτών που αρνήθηκαν το «κούρεμα»

Αργεντινή: Πληρώνουν ομόλογα επενδυτών που αρνήθηκαν το «κούρεμα»

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στον Τύπο, η Αργεντινή προχωρά στην πληρωμή ομολόγου 2 δισ. δολαρίων που λήγει στις 12 Σεπτέμβρη και ανήκει σε ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος αρνήθηκε να συμμετέχει στο υποχρεωτικό «κούρεμα» του χρέους, όταν η χώρα χρεοκόπησε το 2001.

Όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας, «σήμερα η Αργεντινή χρωστά σε συνάλλαγμα σε ιδιώτες πιστωτές λιγότερο από το 10% του ΑΕΠ».

Η Αργεντινή βρίσκεται την τελευταία δεκαετία σε δικαστική διαμάχη με hedge funds που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην αναδιάρθρωση του χρέους 100 δισ. δολ. το 2001. Έως σήμερα η χώρα έχει αναδιαρθρώσει το 93% του χρέους που είχε τότε, όμως τα χρωστούμενα που τώρα διεκδικούνται δικαστικά, κινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα την οικονομία της.

Τον περασμένο Οκτώβρη, δικαστήριο των ΗΠΑ διέταξε τη χώρα να πληρώσει περισσότερα από 1,3 δισ. δολ. σε hedge funds της «Elliott Management LLC΄s NML Capital» και «Aurelius Capital». Το εφετικό δικαστήριο δεν έχει λάβει ακόμα απόφαση για το αν η πρόταση της Αργεντινής για διακανονισμό με τα hedge funds είναι σύμφωνη με προηγούμενη απόφαση για ίση μεταχείριση των όλων πιστωτών. Τα funds έχουν απορρίψει την πρόταση της Αργεντινής και πλέον η χώρα, ανάλογα και με την τελική απόφαση, θα βρεθεί αντιμέτωπη με το δίλημμα να διαλέξει ανάμεσα στην πληρωμή των funds ή τη στάση πληρωμών στα τρέχοντα ομόλογα.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που προκύπτει είναι ότι οι διάφοροι ενδοϊμπεριαλιστικοί συμβιβασμοί, όπως αυτός που έγινε για το χρέος της Αργεντινής το 2001, είναι πρόσκαιροι και κανένα αντίκρυσμα δεν έχουν για το λαό, ακόμα κι αν η αστική τάξη καμώνεται πως τους κάνει για λογαριασμό του. Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι τα χρήματα που θα κληθεί να επιστρέψει στους δανειστές της η Αργεντινή, θα λείψουν από στοιχειώδεις υπηρεσίες προς τα λαϊκά στρώματα, τα οποία ήταν αυτά που πλήρωσαν και την κρίση που έπληξε τη χώρα στα τέλη της περασμένης δεκαετίας.

Ο λαός δεν πρέπει να τρώει το παραμύθι ότι το κούρεμα και τα διάφορα PSI τον αλαφρώνουν από το χρέος, όπως έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ, εκθειάζοντας τη διαχείριση της κρίσης στην Αργεντινή. Για την πλουτοκρατία γίνονται, και όταν οι κόντρες στο εσωτερικό της οξυνθούν, το μάρμαρο καλείται να το πληρώσει πάλι ο λαός.

Να ποιοι είναι οι "δημοκράτες" που το "σταλινικό" ΠΑΜΕ δεν αφήνει να διαδηλώνουν ελεύθερα μέσα στις γραμμές του

Να ποιοι είναι οι "δημοκράτες" που το "σταλινικό" ΠΑΜΕ δεν αφήνει να διαδηλώνουν ελεύθερα μέσα στις γραμμές του

Επειδή το ψέμα έχει κοντά ποδάρια πριν συμπληρωθούν καλά καλά δυο χρόνια από την επίθεση που δέχθηκαν οι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ στη πλατεία συντάγματος, στις 20 Οκτώβρη 2011, από κρανοφόρους προβοκάτορες με μολότοφ, χημικά αέρια, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και πέτρες, επιχειρώντας να διαλύσουν τη μεγαλειώδη συγκέντρωση εργατών και λαού στο Σύνταγμα, ένα τυχαίο βίντεο ενός φασιστοειδούς ξετυλίγει ένα νήμα απίστευτου βάθους.

Πηγή: redflyplanet

Αναδημοσίευση  από ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ 

Σχόλιο του Γήταυρου:  

Ας θυμηθούν το τι έλεγαν τότε πάρα πολλοί "προοδευτικοί " για το "κακό" και "σταλινικό" ΠΑΜΕ που με τα ΚΝΑΤ κάνει περιφρούρηση της βουλής και δεν αφήνει το λαό να διαδηλώσει ελεύθερα.
Ας βγουν όλοι όσοι "υιοθέτησαν" τότε αυτά τα "μπουμπούκια" να μας πουν τη γνώμη τους τώρα.
Κι αν το λέει η καρδούλα τους να ζητήσουν συγνώμη.

Το σκληρό τυρί και οι αγρότες με τις Φερράρι

Το σκληρό τυρί και οι αγρότες με τις Φερράρι

Η νυχτιά ήταν υπέροχη. Επί τέλους, μετά από ένα τριήμερο κάψας, η αύρα ήταν κάπως δροσερή. Κι όπως είχα φάει τα μεζεκλίκια μου κι είχα κατεβάσει και αρκετούτσικα μπουκάλια παγωμένης μπύρας, σκόπευα ν' αράξω για λίγο στην άκρη της παραλίας και να χαλαρώσω, ίσαμε να νοιώσω τα βλέφαρά μου να βαραίνουν και να παω για ύπνο. Όλες οι λεπτομέρειες έδειχναν να στήνουν ένα ιδανικό σκηνικό διακοπών. Όμως, όπως λέει ο λαός, μπορεί να θέλει ο παπάς ν' αγιάσει αλλά δεν αφήνουν οι διαόλοι.

Δίπλα, η παρέα έκλεινε την ημέρα της με μια "βαθυστόχαστη" συζήτηση, αναλύοντας την πολιτική και οικονομική κατάσταση του τόπου. Ξέρω πως όλες αυτές οι καφενειακού επιπέδου συζητήσεις, οι οποίες έχουν ως βασική πηγή πληροφοριών τα τηλεοπτικά δελτία των οκτώ, με εκνευρίζουν αλλά αφτί είναι αυτό. Τί να κάνω; Να κυκλοφορώ με ωτασπίδες; Τον λόγο είχε πάρει ένας συνταξιούχος:

- Κάποτε, όταν πηγαίναμε σούπερ μάρκετ με την γυναίκα μου, την έβλεπα να βάζει στο καρότσι κανένα εισαγόμενο προΪόν και το έβγαζα. "Έχουμε ελληνικό τέτοιο", της έλεγα. Σήμερα, εγώ ο ίδιος αγοράζω σκληρό τυρί Δανίας, όχι ελληνικό. Ξέρετε γιατί; Γιατί το σκληρό τυρί Δανίας έχει έξι ευρώ το κιλό και το ελληνικό εννέα. Και γιατί το ελληνικό είναι ακριβώτερο; Επειδή οι δικοί μας οι αγρότες είναι καλομαθημένοι κι έχουνε μάθει στην εύκολη κονόμα.

Αυτομάτως η γυνααίκα μου γύρισε και με κοίταξε. Σίγουρα ανησύχησε καθώς είδε το ένα μου μάτι να πεταρίζει και το πόδι μου να χτυπάει την άμμο, σαν να μετρούσε τα δευτερόλεπτα για την επικείμενη έκρηξη. "Ήρεμα", μου ψιθύρισε και μου έσφιξε το μπράτσο. Της έρριξα μια συνοφρυωμένη ματιά αλλά αποφάσισα να δώσω τόπο στην οργή. Δυστυχώς, ο συνταξιούχος είχε πάρει φόρα:

- Να σας πω και το άλλο; Είχα πάει σ' ένα χωριό της Βοιωτίας και οι αγρότες είχαν Φερράρι.

"Είχα πάει"! Αυτή ήταν η θρυαλλίδα που έφερε την υποβόσκουσα έκρηξη. Η λαβή της γυναίκας μου στο μπράτσο στάθηκε αδύνατο να με συγκρατήσει. Πετάχτηκα και απευθύνθηκα στον νεαρότερο της παρέας:

- Εσύ, τώρα, τί κατάλαβες, χρυσέ μου άνθρωπε; Πες μου, σε παρακαλώ, τί κατάλαβες; Ότι υπάρχει ένα χωριό στην Βοιωτία, όπου όλοι οι αγρότες έχουν Φερράρι. Αυτό δεν κατάλαβες; Όχι ότι σε κάποιο κωλοχώρι υπάρχει ένα κομματόσκυλο, που έχει κονομήσει από τις παράνομες επιδοτήσεις τόσα φράγκα ώστε απόχτησε Φερράρι. Εσύ κατάλαβες ότι όλοι οι αγρότες σ' αυτό το κωλοχώρι έχουν Φερράρι.

Ξαφνικά έπεσε νεκρική σιγή. Ο πριν λίγο λαλίστατος συνταξιούχος είχε κοκκινήσει και ολόκληρη η παρέα με κοίταζε σαν να είχα κατεβεί από τον Άρη. Στράφηκα στον συνταξιούχο:

- Δεν σε ρωτάω να μου πεις ποιο είναι το χωριό που λες επειδή δεν το ξέρεις. Και δεν το ξέρεις επειδή δεν έχεις πάει. Απλώς θυμάσαι την Τρέμη με τον Πρετεντέρη να κάνουν βούκινο τους "αγρότες με τις Φερράρι" και θεώρησες τόσο αξιόπιστη την είδηση ώστε έβαλες και τον εαυτό σου στην σκηνή. Έτσι δεν είναι;

Ομολογώ ότι τον λυπήθηκα έτσι που τον έβλεπα κατακόκκινο να έχει καταπιεί την γλώσσα του. Κι επειδή φοβήθηκα μη πάθει κανένα εγκεφαλικό και το έχω βάρος στην συνείδησή μου, συνέχισα:

- Όσο για το ακριβό ελληνικό σκληρό τυρί που έλεγες πρωτύτερα, έφτασες σ' αυτή την ηλικία και δεν έχεις μάθει ότι το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα σε τούτον εδώ τον ρημαδότοπο τα διαφεντεύουν τρεις εταιρείες, που έχουν κάνει καρτέλ. Μπας και νομίζεις ότι ο αγρότης είναι που βάζει τιμή στο τυρί εννιά ευρώ το κιλό; Η Φάγε, η Νεστλέ και η Νουνού βάζουν τις τιμές. Ο αγρότης ένα πενηνταράκι το κιλό θα πάρει για το γάλα του, όσο και να πληρώσεις εσύ για το τυρί. Αυτό δεν στο είπανε σε κανένα δελτίο ειδήσεων;

Θα έλεγα κι άλλα αλλά καταλάβαινα ότι είχα δυναμώσει την φωνή μου και ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Απλώς, πρόσθεσα δυο-τρία πιο χαλαρά σχόλια, ώστε να ρίξω την ένταση που είχα δημιουργήσει. Έτσι, η παρέα βρήκε την ευκαιρία να σηκωθεί με μιας και ο γεροντότερος ανέλαβε να σβήσει την φωτιά:

- Άντε να πάμε και για ύπνο. Αυτές οι κουβέντες δεν βγάζουν πουθενά. Καληνύχτα.

Είπα κι εγώ μια καληνύχτα με ζορισμένο χαμόγελο και κράτησα το "καλά ξυπνητούρια" πίσω από τα δόντια μου. Το διαλύσαμε και τραβήξαμε για τα δωμάτιά μας. Δίπλα μου, άκουσα την γυναίκα μου να ψιθυρίζει:

- Μην ανησυχείς, ο Σαμαράς δεν κινδυνεύει.

Ώρες-ώρες, αυτό το φλέγμα της με σκοτώνει...

Freedom όπως Friedman;

Freedom όπως Friedman;

Η ελευθερία λένε, είναι το υπέρτατο αγαθό....Όμως η ελευθερία δεν είναι διακόπτης, δηλαδή δεν μπορείς να πεις "είμαι ελεύθερος" ή "δεν είμαι ελεύθερος". Υπάρχει βλέπετε μια κλίμακα στην οποία ο καθένας μπορεί να είναι ψηλά, χαμηλότερα, πιο χαμηλά, ή στον πάτο.

Στις μέρες μας ο πιο συνηθισμένος τρόπος να αποκτήσεις κάποια ποσότητα ελευθερίας είναι να την αγοράσεις... άρα, όσο πιο πολύ ανταλλακτικό αγαθό έχεις, τόση περισσότερη ελευθερία μπορεί αυτό να σου εξασφαλίσει. Ας πούμε ένας πολύ πλούσιος μπορεί μέσα σε μερικές ώρες να ταξιδέψει με το ιδιωτικό του τζετ σε ολόκληρο τον κόσμο ενώ ένας φτωχός δεν μπορεί καλά καλά να περάσει τα πρώτα διόδια της εθνικής. Άρα, δεν πρέπει να μιλάμε έτσι αφηρημμένα για ελευθερία, αλλά πρέπει να λογαριάζουμε και το πλαίσιο πάνω στο οποίο νοείται η ελευθερία αυτή, διότι διαφορετικά είναι μια α-νόητη λέξη και τίποτα παραπάνω. Το να υμνείς την ελευθερία χωρίς να ορίζεις τι είδους ελευθερία είναι αυτή που υμνείς, είναι σαν να κανονίζεις ενα ραντεβού χωρίς να συμφωνήσεις με το άλλο άτομο για το που και το πότε.

Κάποιοι, είτε επειδή είναι ευνοημένοι είτε επειδή για κάποιο λόγο αναπαράγουν την ιδεολογία των ευνοημένων, ταυτίζουν την ελευθερία με την μη "κηδεμονία". Ένα κράτος που προσπαθεί να έχει μια πολιτική ενάντια στο να χάνουν οι άνθρωποι τα σπίτια τους είναι ένα κράτος "κηδεμόνας", και αυτό δεν αρέσει καθόλου στους οπαδούς του φιλελευθερισμού για παράδειγμα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτού του είδους η ελευθερία είναι η ελευθερία που έχει ένα κοπάδι πρόβατα όταν το αμολήσεις στη ζούγκλα. Τον μόνο που θα μπορούσε να εξυπηρετεί μια τέτοιου είδους ελευθερία είναι τα άγρια θηρία.




Μπορεί όμως μια οργανωμένη κοινωνία να θεωρεί ελευθερία αυτό το πράγμα; Η πρώτη απάντηση που μας έρχεται στο μυαλό είναι "όχι, δεν μπορεί", έλα όμως που ζούμε λίγο πολύ όλοι μας σε τέτοιες συνθήκες. Και μάλιστα η κατάσταση αυτή ολοένα επιδεινώνεται, μας στερούν κάθε μέρα όλο και περισσότερη ελευθερία, γιατί τι άλλο είναι αν όχι περιορισμός της ελευθερίας μας οι μειώσεις των μισθών, η αύξηση των τιμών στις μεταφορές, το φούσκωμα των τιμολογίων της ΔΕΗ κλπ; Ο κόσμος μας μοιάζει μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο με στρατόπεδο συγκέντρωσης και μάλιστα με τα όλα του αφού διαθέτει σταθμούς ελέγχου, συρματοπλέγματα, σκοπιές, φρουρούς, αναφορές, συσσίτια, βούρδουλα, απομόνωση, ναζί...και βάσανα, κάθε είδους βάσανα που δεν μοιάζουν να έχουν τελειωμό.

Προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου η λέξη ελευθερία διότι είναι από εκείνες τις λέξεις που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά κόρων από τους δυνάστες των λαών με σκοπό την χειραγώγηση. Επίσης δεν μου αρέσει επειδή απόλυτη ελευθερία ούτε πρέπει ούτε μπορεί να υπάρξει, η ζωή του ανθρώπου είναι γεμάτη περιορισμούς και δεσμεύσεις, δεν γίνεται αλλιώς, άρα σημασία έχει ποιοί περιορισμοί και ποιές δεσμεύσεις τίθενται στον καθένα. Για παράδειγμα μια ερωτική σχέση σου περιορίζει σε μεγάλο βαθμό την ελευθερία σου, είναι όμως κάτι που το επέλεξες, το να μην έχεις όμως να πληρώσεις το εισιτήριο του λεωφορείου είναι κάτι διαφορετικό. Αντίστοιχα, είναι άλλο πράγμα να αγωνίζεσαι ενάντια στους δυνάστες σου, και άλλο πράγμα να σε στέλνουν σε μια αιματοχυσία στην άλλη άκρη του κόσμου, δήθεν για την εξασφάλιση της ελευθερίας και της ειρήνης(and the American way of life).

Κατά τη γνώμη μου είναι προτιμότερος ο όρος "απελευθέρωση"...όχι πως δεν τον έχουν μολύνει και αυτόν(απελευθέρωση μισθών, απελευθέρωση ωραρίων, απελευθέρωση τιμών), όμως έχει μια δυναμικότητα που στερείται ο όρος "ελευθερία". Απελευθέρωση ας πούμε από τον νόμο της καπιταλιστικής ζούγκλας που δίνει τη δυνατότητα(και τα μέσα) στους δυνατούς να ασελγούν πάνω στους αδύναμους. Ίσως όμως και απελευθέρωση από τη ματαιοδοξία, τις φρούδες ελπίδες μεγαλείου, τις μικροαστικές προκαταλήψεις. Και αυτό γιατί όσο η Σταχτομπούτα περιμένει τον πρίγκιπα να την βγάλει από τη μιζέρια της, τόσο πάει να πει ότι μέσα της νομιμοποιεί την βασιλεία να υπάρχει. Έτσι αντίστοιχα όσο ο μπακάλης ελπίζει ότι μια μέρα θα γίνει Super Market, τόσο νομιμοποιεί την ύπαρξη του Super Market που γίνεται η αιτία να κλείσει το μπακάλικο... Δηλαδή όσο ο φτωχός ονειρεύεται ότι μια μέρα θα γίνει πλούσιος, τόσο νομιμοποιεί και την ύπαρξη του πλούσιου που είναι αιτία για την δική του φτώχεια. Στην πραγματικότητα υπάρχουν απειροελάχιστες πιθανότητες κάτι τέτοιο να γίνει, αυτός που γεννιέται φτωχός δεν είναι ένας εν δυνάμει πλούσιος και επιτυχημένος όπως το σύστημα θέλει να τον κάνει να πιστέψει, είναι ένας εν δυνάμει σκλάβος, αυτή είναι η αναμενόμενη εξέλιξη του στην κοινωνία της αγοράς. Αν κάποιος το αμφισβητεί αυτό ας δει τα στατιστικά για την ολοένα αυξανόμενη ανέχεια, και για την συγκέντρωση όλο και περισσότερου πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια γιατί αυτή είναι η γενική τάση. Για να το πούμε και διαφορετικά, οι πόρτες του American Dream είναι κλειδαμπαρωμένες και το κλειδί δεν το έχουμε εμείς αλλά εκείνοι που βρίσκονται από την άλλη πλευρά, ενώ ο αριθμός εκείνων που θα τις διαβούνε τελικά είναι ασύγκριτα μικρότερος από τον αριθμό όλων αυτών που θα ανοίξει και θα τους καταπιεί η καταπακτή του American Nightmare.

Οπότε η ελευθερία, έτσι ξερά, χωρίς το δυναμικό "απε" μπροστά δεν είναι τίποτα παραπάνω από την συντήρηση ενός βαθέως άδικου κόσμου, ενός κόσμου που ο διεστραμμένος παράδεισος του ενός, εγγυάται την κόλαση σε χιλιάδες άλλους. Είναι η ελευθερία που έχεις να επιλέξεις μεταξύ του να πεθάνεις από τις αναθυμιάσεις ενός μαγκαλιού ή να πηδήξεις(ή σε πηδήξουν) από το λεωφορείο επειδή δεν σου περίσσευαν τα χρήματα για να αγοράσεις εισιτήριο. Η ακόμα χειρότερα, είναι η ελευθερία του να εγκαταλείψεις τη χώρα σου επειδή δεν μπορείς να βρεις δουλειά, η επειδή σε έχουνε ταράξει στους βομβαρδισμούς. Είναι η ελευθερία του να μη σπουδάσουν τα παιδιά σου(η και να μην έχουν να φάνε), να σου πάρουν το σπίτι, να μην μπορείς να αγοράσεις φάρμακα να σου κόβουν το ρεύμα, είναι η ελευθερία του να επιλέξεις τον τρόπο που θα αυτοκτονήσεις.

Ας το δούμε και διαφορετικά... Ας πούμε ότι γεννιέσαι σε ένα μικρό δωμάτιο, στο δωμάτιο αυτό υπάρχει ένας κερματοδέκτης  ένα μικρό παράθυρο και μια κλειδαμπαρωμένη πόρτα. Σου μιλάει κάποιος από το παράθυρο και σου λέει. "Ψιτ φίλε, πάρε αυτό το ύφασμα, αυτή τη βελόνα και την κλωστή και ράψε μου γελέκα, για κάθε κομμάτι που θα μου ράβεις θα σου δίνω 1 κέρμα, εσύ θα ρίχνεις τα κέρματα στον κερματοδέκτη και όταν μαζευτούνε αρκετά η πόρτα θα ανοίξει". Εσύ λοιπόν ιδρώνεις να ράψεις όσο το δυνατόν περισσότερα γελέκα για να μαζέψεις κέρματα για τον κερματοδέκτη, ο άλλος παίρνει τα γελέκα από το παράθυρο, και πηγαίνει από την άλλη μεριά του κερματοδέκτη μαζεύει το κέρμα και σε πληρώνει συνεχώς με το ίδιο...Μόνο αν ήταν χαζός θα σου άνοιγε κάποτε την πόρτα, ή αν είχε ανθρωπιά, είναι όμως δυνατόν ένας τέτοιος εκμεταλλευτής να έχει ανθρωπιά; Τώρα αν σου δίνει ένα ξεροκόμματο για να μπορείς να συνεχίσεις να του φτιάζεις γελέκα δεν είναι ότι του κοστίζει κάτι, έτσι και αλλιώς με τον δικό σου ιδρώτα το έχει αγοράσει και το ξεροκόμματο αυτό που σου πετάει. Ας υποθέσουμε τώρα ότι αυτός έχει και άλλους σαν και σένα κλεισμένους στα δωμάτια, και ότι και εκείνοι του φτιάχνουν διάφορα πράγματα τα οποία τα πουλάει στην αγορά, όσο περισσότερα προϊόντα [που είναι φτιαγμένα από ξένη εργασία] πουλάει, τόσο περισσότερα κερδίζει. Και επειδή όσο περισσότερα πουλάει τόσο περισσότερα κερδίζει, σου απαιτεί και εσένα να φτιάχνεις όλο και περισσότερα γελέκα, αλλά το ξεροκόμματο δεν πλησιαίνει αναλόγως με τις δικές σου επιδόσεις. Όμως τι γίνεται όταν βρει αυτός ο (απ)άνθρωπος ένα τρόπο, ας πούμε εγκαθιστώντας στα κελιά ραπτομηχανές, να παράγει με 10 κρατούμενους εργάτες αντί για 20 όλο εκείνο το προϊόν που μπορεί τελικά να διαθέσει στην αγορά; Ποιός τον υποχρεώνει να συνεχίσει να πετάει το ξεροκόμματο και στους 20; Κανένας, ας ψοφήσουν οι μισοί, ας φάνε τις σάρκες τους, λίγο που τον ενδιαφέρει! Ε ακριβώς αυτού του είδους την ελευθερία απολαμβάνουμε σήμερα, τώρα αν του ενός το κελί είναι λίγο μεγαλύτερο από του άλλου και αν κάποιος τρώει εκτός από ξερό ψωμί και λίγο φτηνό τυράκι, καλό θα ήταν να έχουμε στο νου μας ότι κάθε φάκα έχει και το τυράκι της και κάθε αγκίστρι το δόλωμα του.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Και δυο παλιότερα μου ποιήματα Bonus

Άνοιξε τα μάτια
Έχει γεμίσει το μυαλό σου άγνωστες λέξεις, που όταν το νόημα τους σου γίνεται κατανοητό, θα προτιμούσες να είχανε μείνει άγνωστες.
Η αλήθεια βρίσκεται τώρα γυμνή μπροστά σου, αχ πόση ασχήμια κάλυπτε η χλαμύδα της, τυλίξτε την με μια πετσέτα.
Βιώνεις, και δεν είναι ποτέ αργά να το παραδεχθείς, ένα κόσμο που σε παγίδευσε μέσα σε όνειρα τσιμεντένια κελιά, χωρίς παράθυρα.
Τα άλλοτε στους τοίχους ζωγραφισμένα ροζ συννεφάκια, τώρα μαυρίσανε και έπιασε φωτιά και αντάρα και μπόρα.
Είχες κλειστεί για ασφάλεια, ή από ανασφάλεια στο κελί σου, μα τώρα ψάχνεις την διέξοδο…
Όχι μην παρακαλάς τους δεσμοφύλακες να σου δώσουν το κλειδί, αυτοί μόνο από κελί σε κελί μπορούν να σε οδηγήσουν.
Ο μόνος τρόπος, αν θέλεις να πραγματικά αποδράσεις, είναι να αποφασίσεις ότι δεν έχεις ανάγκη την φυλακή σου.
Μην περιμένεις τους τοίχους της απο μόνοι τους να γκρεμιστούν, σταμάτα να ονειρεύεσαι και άρχισε να οραματίζεσαι, άνοιξε τα μάτια σου τώρα και βόηθα με να ανοίξουν τα δικά μου.

~.~

Η κούρσα

Ξύπνα, μην ανοίξεις τα μάτια σου, βάλε τα άκρα σου να κάνουν την δουλειά που σου έχουν μάθει.
Περπάτα, μην λοξοκοιτάξεις, δέξου το δώρο που σου κάναμε, φόρα τις παρωπίδες.
Ανάμεσα στον εφιάλτη φαντάσου τις γεύσεις, τις μελωδίες, τα χρώματα, τα αρώματα, που σε περιμένουν στην άκρη του τούνελ, άντεξε για χάρη τους το μαστίγιο.
Ξυπνώ, δεν με ξυπνούν τα κοκόρια, με ξυπνούν τα τσακάλια με τα αλυχτίσματα τους.
Δεν ανοίγω τα μάτια μου αν δεν φορέσω πρώτα τις παρωπίδες, φοβάμαι να κοιτάξω.
Περπατώ, τα χέρια και τα πόδια μου τα αφιερώνω στο σκοπό σας, μόνο πείτε μου για τα αρώματα, τις γεύσεις, τις μελωδίες, τα χρώματα που με περιμένουν στο τέλος του τούνελ.
Προχώρα, τρέξε!
Τρέχω, προχωράω!
Καρότο, μαστίγιο…
Τρέχω, τρέχω!
Βλέπεις το φως;
Το βλέπω!
Ωραία κάνε πιο γρήγορα!
Μαστίγιο, μαστίγιο, μαστίγιο, μαστίγιο, για το καλό σου…
Τρέχω, τρέχω, τρέχω…
Το φώς, η ζέστη, κοντεύω!
Ο κλίβανος, η φωτιά, η στάχτη…
Αυτός μας τελείωσε, γρήγορα το μαστίγιο, έρχεται ο επόμενος.

πηγηhttp://redflyplanet.blogspot.com/

NEW STATESMAN. Ελλάδα. Ο θάνατος ενός «τζαμπατζή»: Πότε θα αποδεχθούμε τα αποτελέσματα της λιτότητας;

NEW STATESMAN. Ελλάδα. Ο θάνατος ενός «τζαμπατζή»: Πότε θα αποδεχθούμε τα αποτελέσματα της λιτότητας;

The death of a "freeloader": When will we accept the results of austerity?

As an eighteen year old dies trying to flee a ticket inspector in Athens, police in Britain boast of apprehending a mother shoplifting to feed her two children. All across Europe, people are struggling to survive.

By Yiannis Baboulias Published 14 August 2013

Ένας άστεγος άντρας κοιμάται επάνω σε έναν εξαερισμό, έξω από εναν κλειστά σταθμό του μετρό στο κέντρο της Αθήνας. Φωτογραφία: Getty Images.

Ο θάνατος ενός «τζαμπατζή»: Πότε θα αποδεχθούμε τα αποτελέσματα της λιτότητας;

Καθώς ένας δεκαοκτάχρονος πέθανε προσπαθώντας να ξεφύγει από εναν ελεγκτή εισιτηρίων στην Αθήνα, η αστυνομία στην Βρετανία καυχιόταν για την σύλληψη μιαςμητέρας που έκλεβε από καταστήματα για να ταΐσει τα δύο παιδιά της. Σε όλη την Ευρώπη, οι άνθρωποι αγωνίζονται να επιβιώσουν.

 

"Ας μην συνηθίσουμε τον θάνατο" διαβάζεις σε μια αφίσα που βλέπεις στους τοίχους γύρω στην Αθήνα. Είναι ένα απλό μήνυμα: δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουμε να είμαστε σοκαρισμένοι από το θάνατο και τη δυστυχία που προκαλείται από τις επιλογές των ευρωπαίων ηγετών και της Ελληνικής κυβέρνησης. Από αυτοκτονίες εως «ατυχήματα», ο κατάλογος των θυμάτων έχει ονόματα που προστίθενται σε αυτόν καθημερινά.

Από τον Δημήτρη Χριστούλας, τον 77χρονο ο οποίος, τον Απρίλιο του περασμένου έτους,αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος, έως τον Babakar Diaye, τον 39χρονο από την Σενεγάλη, ο οποίος έπεσε στις γραμμές του τρένου από μεγάλο ύψος και πέθανε κυνηγημένος από τη δημοτική αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας, το τελικό αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: η απώλειαανθρώπινων ζωών.

Αλλά μερικές φορές τα πράγματα ξεφεύγουν. Μερικές φορές οι πρωινές ειδήσεις  διαβάζονται σαν να έχουν βγει από τους Άθλιους.

Χθες το βράδυ, ένας 18χρονος  έχασε τη ζωή τους στους δρόμους της Αθήνας. Παγιδευμένος χωρίς εισιτήριο σε ένα τρόλεϊ, προσπάθησε να ξεφύγει από τον ελεγκτή, ο οποίος είχε μόλις επιβιβαστεί, πιέζοντας το κουμπί έκτακτης ανάγκης και να πηδώντας έξω από την πόρτα. Έχασε την ισορροπία του και χτύπησε το κεφάλι του στο πεζοδρόμιο. Αφού μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, οι γιατροί διέγνωσαν τον θάνατό του.

Οι σκηνές που περιγράφονται από έναν αυτόπτη μάρτυρα κάνουν την υπόθεση να ηχεί πραγματικάτρομακτική. Λέει για το πώς το αγόρι προσπαθούσε να εξηγήσει ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι γονείς του ήταν άνεργοι, και ότι απλά δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά το εισιτήριο ή το πρόστιμο. Λέει οτι ο ελεγκτής του επιτέθηκε σωματικά και του έσκισε την μπλόυζα του, και ο οδηγός του λεωφορείου συμμετείχε και αυτός,  πριν από το θύμα κάνει μια απελπισμένη προσπάθεια ναξεφύγει.

Και μιλάει για συγκλονιστικές σκηνές όπου οι άλλοι επιβάτες σχεδόν περικύκλωσαν τον ελεγκτή,φωνάζοντας του: "μόλις πήρες την ζωή ενός παιδιού για ένα ευρώ».

Πιο συγκλονιστική είναι η αντίδραση από κάποιους που χρησιμοποιούν τα Ελληνικά social media -σχολιαστές, συγγραφείς, πολιτικοί. «Ο ελεγκτής έκανε μόνο τη δουλειά του», λένε. «Δεν είναι δικό του λάθος αν ένας τζαμπατζής αποφάσισε να πηδήξει από το λεωφορείο». Αυτό ήταν ο θάνατος ενός «τζαμπατζή». Όχι ενός άνεργου παιδιού χωρίς μέλλον, αλλά ενός τύπου που απλά δεν γούσταρε να πληρώσει το εισιτήριο του.

Αυτό αντικατοπτρίζει τη στάση που ορισμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έχουν επιδείξει στο παρελθόν, όπως τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους ο νεοδιορισθείς υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης. «Όσοι δεν προσαρμόζονται πεθαίνουν», έχει πει.

Σε έναν τραγικό παράλληλισμό που αψηφά τα σύνορα, σχεδόν την ίδια στιγμή που γινόταν είδηση το περιστατικό στην Ελλάδα​​, το αστυνομικό τμήμα του Cheetham & Crumpsall (Μάντσεστερ)έγραφε στο τουίτερ:


«Μόλις ασχοληθήκαμε με μια κλέφτρα καταστημάτων στα σούπερμάρκετ Tesco. Η κυρίαπροσπάθησε να φύγει χωρίς να πληρώσει για ορισμένα βαζάκια με παιδικές τροφές, είχε μαζί τηςτα δύο μικρά παιδιά της».

Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, αλλά το ύφος είναι αυτό που με πληγώνει. Τοφαινομενικά ασύνδετο γεγονός ότι προσπαθούσε να κλέψει παιδικά τρόφιμα με δύο παιδιά στην αγκαλιά της. Ακριβώς όπως στην περίπτωση του 18χρονου, το θέμα έχει αποσυνδεθεί από την αιτία. Η φτώχεια και η αδυναμία να πληρώσεις για τη μεταφορά ή για την τροφή, δεν περνάει απ την μεριά του νόμου.

Οι πλούσιοι δεν πρέπει να συμπάσχουν με τους μη έχοντες. Έτσι, ο κατάλογος των θυμάτωνμεγαλώνει.

Στη Βρετανία, η ποινικοποίηση των καταλήψεων κοστίσε ζωές τον περασμένο χειμώνα. Η φτηνήστέγαση είναι ανύπαρκτη στο Λονδίνο, και τα αχρησιμοποίητα ακίνητα ασφαλίστηκαν με ξύλινες σανίδες για να κρατήσουν τους ανεπιθύμητους άχρηστους απέξω, ενώ οι ιδιοκτήτες σχεδίαζαν πώς να ρουφήξουν κάθε δεκάρα από τους φτωχούς.

Από τον επόμενο χειμώνα, τα εισιτήρια των τρένων, αναμένεται να αυξηθούν κατά 4% περισσότερο,κάνοντας την μετακίνηση για εργασία ακόμη πιο δύσκολη για εκείνους που έχουν εκτοπιστεί στα προάστια. Αυτό το ίδιο συνέβη και στην Ελλάδα, κάνοντας την αναζήτηση εργασίας αδύνατη για πολλούς, ακόμη και αν υπήρχαν θέσεις εργασίας στην ερειπωμένη αγορά εργασίας της χώρας. Τι θα συμβεί στην Βρετανία;
Είναι γελοίο.

Οι ανισότητες που πυροδότησαν την Αραβική Άνοιξη – της οποίας το ξήλωμα βλέπουμε σήμεραστην Αίγυπτο - επαναλαμβάνονται στη λιτότητα της Ευρώπης. Ο κοινωνικός ιστός, που το κράτος πρόνοιας τον κρατούσε ενωμένο, έχει κατεδαφιστεί. Εάν μείνεις άνεργος, οι πιθανότητες να γυρίσεις πίσω στη δουλειά γίνονται λιγότερες και περισσότερο λιγότερες, αν δεν έχεις κάποιου είδους υποστήριξη.


Σε μέρη όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και τώρα η Βρετανία, αυτή είναι η νέο, ακραίαπραγματικότητα. Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, θα μπορούσαμε όλοι να καταλήξουμε απόβλητοι ως "τζαμπατζήδες". Και στους θανάτους μας, είτε πρόκειται για το αποτέλεσμα του κρύου, δίωξης ή απελπισίας, θα μας επισημαίνουν ότι «απέτυχαν να προσαρμοστούν».

Μετάφραση: LEFTeria-news

ΔΙΑΒΑΣΤΕ - ΔΕΙΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ

Μια Καταγραφή τραμπουκισμών και ανεξέλεγκτου ακροδεξιού παροξυσμού, ελεγκτών & οδηγών ΕΘΕΛ-ΟΑΣΑ-ΟΑΣΘ

http://lefteria-news.blogspot.gr/2013/08/blog-post_14.html

People's Daily και Washington Post. Τραγωδίες απο σόμπες λόγω του ακριβού πετρελαίου. ΑΙΣΧΡΕΣ δηλώσεις Τζήμερου-Άδωνι Γεωργιάδη

http://lefteria-news.blogspot.gr/2013/03/peoples-daily-washington-post.html

WASHINGTON POST.Σε τραγωδία που σχετίζεται με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, 3 νεαρά αδέρφια νεκρά απο πυρκαγιά στο σπίτι.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2012/12/washington-post-3.html

VIDEO.RT.Τι έφεραν 3 χρόνια μνημονίου στην Ελλάδα.Ανεργία, μείωση ΑΕΠ,αυτοκτονίες και ρεπορτάζ για τα φάρμακα.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2013/05/videort-3.html

 

REUTERS.Οι απόπειρες αυτοκτονίας αυξάνονται στην Ελλάδα της κρίσης.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2012/11/reuters.html

 

http://www.newstatesman.com/world-affairs/2013/08/death-freeloader-when-will-we-accept-results-austerity

“Let’s not get used to death” reads a poster you see on walls around Athens. It’s a simple message: we should never stop being shocked by the death and suffering caused by the choices of European leaders and the Greek government. From suicides to “accidents”, the list of casualties has names added to it daily.

From Dimitris Christoulas, the 77-year-old who, in April last year, took his own life in Syntagma square, to Babakar Diaye, the 39-year-old man from Senegal who fell on the train tracks from a great height and died after being chased by the municipal police in downtown Athens, the end result is always the same: loss of human lives.

But sometimes the going gets too much. Sometimes the morning news reads like a page out of Les Misérables.

Last night, an 18-year-old died in the streets of Athens. Caught without a ticket on a trolley bus, he tried to escape the inspector who had just stepped on board by pushing the emergency button and jumping out of the door. He lost his balance and hit his head on the curb. After being taken to the hospital, the doctors pronounced him dead.

The scenes described by an eyewitness make the case sound truly appalling. He speaks of how the boy was trying to explain that both he and his parents were unemployed, and that he simply couldn’t afford the ticket or the fine. He speaks of the inspector physically assaulting him and ripping his shirt, and the bus driver joining in before the victim made a desperate attempt to escape.

And he speaks of shocking scenes where the other passengers almost mobbed the inspector, shouting at him: “you just took a kid's life for one euro”.

More shocking is the reaction seen by some using Greek social media - commentators, authors, politicians. “The inspector was only doing his job,” they say. “It’s not his fault if a freeloader decided to jump off the bus”. This was the death of a “freeloader”. Not of an unemployed kid with no future, but of a guy who simply didn’t feel like paying his fare.

  

This mirrors the attitude some government officials have shown in the past, such as the newly appointed Minister of Health, Adonis Georgiadis, who took up the post in December last year. “Those that cannot adapt, die,” he has said.

In a tragic parallel that defies borders, almost at the same time as the incident in Greece hit the news, the Cheetham & Crumpsall (Manchester) police station account tweeted:

  

Just dealt with a Shoplifter at Tesco. The lady tried to leave without paying for some jars of baby food, two young children with her.

I don’t know the specifics of the case, but the tone is what gets me. The seemingly unconnected fact that she was trying to steal baby food with two kids in her arms. Just as in the case of the 18-year-old, the subject is disconnected from the cause. Poverty and the inability to pay for transportation or food, does not get in the way of the law.

The haves are not supposed to empathise with the have-nots. So the list of victims gets bigger.

In Britain, the criminalisation of squatting cost lives last winter. Cheap housing is non-existent in London, and unused properties are boarded up to keep unwanted no-goods out, while landlords plot how to squeeze every penny out of the poor. Come next winter, train fares are expected to rise by more than four per cent, making commuting work even harder for those displaced to the suburbs. This same thing happened in Greece, making job-seeking impossible for many, even if there were jobs to be had in the nation's ruined job market. What will it come to in Britain?

It's farcical.

The inequalities that triggered the Arab spring - whose unravelling we are witnessing today in Egypt - are being repeated in austerity Europe. The social fabric, the welfare state that held it together, is being torn down. If you become unemployed, the chances of you getting back to work get slimmer and slimmer if you don’t have some sort of back-up.

In places like Greece, Spain, Portugal and now Britain, this a new, extreme reality. In this new reality, we could all end up being cast as “freeloaders”. And our deaths, be they the result of cold, persecution or despair, will be labelled as a “failure to adapt”.

Αναρτήθηκε από oko

Στα χέρια του λαού βρίσκεται η λύση

Ο κουρνιαχτός που σήκωσε η κυβέρνηση με τις προκλητικές θριαμβολογίες για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος, αποσκοπούσε στο να κρύψει ότι το «επίτευγμα» οφείλεται στην αιμορραγία που υφίσταται ο ελληνικός λαός. Συγχρόνως στο να κρύψει ότι νέα μέτρα βρίσκονται προ των πυλών στο όνομα της διατήρησης αυτή τη φορά και μεγέθυνσης του πλεονάσματος, προκειμένου να προχωρήσει η «δημοσιονομική προσαρμογή» της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας. Η ιστορία έχει επαναληφθεί στο παρελθόν, όταν κάθε στόχος της αστικής τάξης και του κράτους της, βαφτιζόταν «εθνικός», επιβάλλονταν θυσίες για την επίτευξή του και στη συνέχεια νέες θυσίες για τη διατήρησή του. Εξάλλου είναι πλέον πανθομολογούμενο - ακόμα κι απ' όσους ελεεινά κορόιδευαν το λαό - ότι τα αντιλαϊκά μέτρα ήρθαν, ώστε να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος των καπιταλιστών και θα μείνουν, ώστε να διασφαλίσουν ότι η φάση της αναιμικής ανάκαμψης θα είναι όσο το δυνατόν αποδοτικότερη για τα κέρδη τους.

***

Τα σενάρια για σύναψη νέου δανείου άρα και νέου μνημονίου ανατροφοδότησε το περιοδικό «Spiegel» που επικαλείται έγγραφο της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας για το υπουργείο Οικονομικών και το ΔΝΤ, σύμφωνα με το οποίο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «σίγουρα θα συμφωνήσουν σε νέο πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα το αργότερο στις αρχές του 2014», το οποίο υπολογίζεται σε τουλάχιστον 12 δισεκατομμύρια ευρώ (κατ' άλλους 14 δισ. ευρώ)! Η Bundesbank εκτιμά ακόμα ότι οι κίνδυνοι που διατρέχει το τρέχον πρόγραμμα είναι «πολύ μεγάλοι», ενώ κατακρίνει την έγκριση της τελευταίας δόσης των 5,8 δισ. ευρώ σαν «απόφαση με πολιτικά κίνητρα». Επικρίνει ακόμα και τις επιδόσεις της κυβέρνησης στην υλοποίηση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων σαν «ελάχιστα ικανοποιητική», δίνοντας μια γεύση των σαρωτικών ανατροπών που μένουν ακόμα να συντελεστούν. Ενισχύοντας το συγκεκριμένο σενάριο και ο διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Μ. Φράτσερ, δηλώνει ότι «σύντομα η Ελλάδα θα χρειαστεί περαιτέρω βοήθεια».

***

Καλά προετοιμασμένος πρέπει να βρεθεί το φθινόπωρο ο λαός, με δεδομένα όλα τα παραπάνω, αλλά και τα νέα μέτρα με τα οποία ετοιμάζεται η κυβέρνηση να υποδεχτεί την τρόικα το Σεπτέμβρη. Η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος, ενδεχομένως και ένα νέο «κούρεμα» του χρέους, όχι μόνο δε σηματοδοτεί την ανακοπή της επίθεσης σε βάρος του λαού αλλά ακριβώς το αντίθετο, την κλιμάκωσή της. Η κρίση είναι πολύ βαθιά, η διαχείρισή της δύσκολη υπόθεση, μαίνονται οι ανταγωνισμοί για το ποιας χώρας τα μονοπώλια θα ζημιωθούν λιγότερο και η κόντρα για το ποιο μείγμα είναι κατάλληλο να επισπεύσει την έξοδο και το πέρασμα σε αναιμική ανάκαμψη. Μέσα σ' αυτό το αξεδιάλυτο κουβάρι το μόνο βέβαιο είναι ότι η επίθεση στους λαούς θα ενταθεί, η χρεοκοπία τους θα επιταχυνθεί. Αλλωστε και με το ευρωενωσιακό μείγμα διαχείρισης και με το αμερικανικό, οι λαοί στενάζουν. Ο τερματισμός της λιτότητας, για τον οποίο πολλή συζήτηση γίνεται, δεν αφορά στη φτωχολογιά αλλά στα μονοπώλια, η ενίσχυση των οποίων με παραδάκι έχει μπει στον πάγο στο πλαίσιο της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής που προκρίνει η ΕΕ, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ.

***

Οταν μιλάνε για «τέλος της λιτότητας» δεν εννοούν άλλο από το να μπορέσει το κράτος να δαπανήσει περισσότερα χρήματα για το κεφάλαιο. Με δημόσιες επενδύσεις για υποδομές που έχουν ανάγκη οι επιχειρηματικοί όμιλοι, με φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις για να κάνουν όμιλοι επενδύσεις. Γι' αυτό και καίγονται, νυν και επίδοξοι διαχειριστές, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, για διευθέτηση του χρέους που θα επιτρέψει στο αστικό κράτος να ενισχύσει τα μονοπώλια.

Η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, φτωχοί αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, τα παιδιά τους, οι γυναίκες των φτωχών λαϊκών στρωμάτων δεν έχουν να πιαστούν παρά μόνο από τη δύναμη της συσπείρωσης, της οργάνωσής τους σε μια ισχυρή Λαϊκή Συμμαχία. Με την αντικαπιταλιστική αντιμονοπωλιακή της πάλη μπορεί να ανοίξει δρόμο, να διαμορφώσει όρους εξόδου από την κρίση προς όφελος του λαού και προϋποθέσεις μιας ανάπτυξης που στο κέντρο της θα έχει τον εργαζόμενο και τις ανάγκες του και όχι την πλουτοκρατία και τα κέρδη της.

Απομόνωση στην πράξη

Απομόνωση στην πράξη

Νέο χαστούκι εισέπραξαν οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, προσπαθώντας να αναπτύξουν σχέσεις με σωματεία και συνδικάτα. Ηταν σειρά του Εργατικού Κέντρου Χίου να τους τρίψει στη μούρη χαρτί που έστειλαν για να ...εγκαινιάσουν επαφές. Πρόσχημα, Ερώτηση που κατέθεσαν οι φασίστες στη Βουλή για το αν η κυβέρνηση χαρακτηρίσει «ιερή» τη Χίο. Τέτοιες οι προτεραιότητες των νεοναζί ενόσω οι νησιώτες στερούνται και τα στοιχειώδη, τη δυνατότητα απρόσκοπτης μεταφοράς, μετακίνησης και επικοινωνίας με άλλα νησιά και την ηπειρωτική χώρα, ό,τι τους στερούν οι παχυλά επιδοτούμενοι εφοπλιστές, αυτούς που υπερασπίζονται εντός και εκτός Βουλής οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής. «ΕΠΕΙΔΗ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ», απάντησε το Εργατικό Κέντρο. Συνέχεια ανάλογων απαντήσεων που είχαν δώσει προηγούμενα στους νεοναζί εργαζόμενοι άλλων κλάδων. Οι τέτοιες απαντήσεις στα μαντρόσκυλα του συστήματος δείχνουν πώς απομονώνονται στην πράξη οι μπράβοι των αφεντικών και των μονοπωλίων, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε λαϊκή γειτονιά.

Επικίνδυνες εξελίξεις

Επικίνδυνες εξελίξεις

Η είδηση ότι στη συνάντηση των υπουργών Αμυνας Ελλάδας - ΗΠΑ, πριν από μερικές μέρες στην Ουάσιγκτον, συζητήθηκε το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί σε αεροδρόμιο της Ελλάδας αμερικανική βάση στάθμευσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών, επαληθεύει τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ. Αποκαλύπτει ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες, Σαμαράς και Ομπάμα, Αβραμόπουλος και Χέιγκελ, συμφώνησαν σε συνέργειες που είναι σε βάρος του λαού. Οι ίδιοι, άλλωστε, παραδέχτηκαν ότι ψηλά στην ατζέντα των συνομιλιών βρέθηκαν τα «κοινά ενδιαφέροντα» των δύο χωρών στην περιοχή των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής, της Β. Αφρικής και της Αν. Μεσογείου.

Το αεροδρόμιο της Καλαμάτας υπήρξε ορμητήριο για τα αμερικανοΝΑΤΟικά πολεμικά αεροσκάφη που εξορμούσαν στη διάρκεια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Λιβύη. Τώρα, προβάλλει ως ο πιθανότερος τόπος για τη μεταστάθμευση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί από τους Αμερικανούς για στοχευμένες δολοφονίες και επιθέσεις σε Αφγανιστάν, Υεμένη, Πακιστάν. Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι αν τελικά εγκατασταθούν στην Ελλάδα, τα αεροπλάνα θα εκτελούν κατασκοπευτικές και δολοφονικές εξορμήσεις σε περιοχές όπου συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον τους οι ιμπεριαλιστές, όπως η Συρία, η Αίγυπτος και άλλες, εμπλέκοντας την Ελλάδα βαθύτερα στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς.

Στις συναντήσεις των στελεχών της κυβέρνησης με τις ΗΠΑ, συζητήθηκαν όλα τα θέματα που αφορούν στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Τι ειπώθηκε από τις δύο πλευρές; Τι δεσμεύσεις αναλήφθηκαν από την πλευρά της Ελλάδας, με δεδομένη την επιδίωξή της να αναβαθμίσει το ρόλο της στην περιοχή, για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης; Οι διαρροές για τα μη επανδρωμένα αεροπλάνα, οι αμερικανικές ελεγείες στην ελληνική κυβέρνηση για τη «φιλοξενία» της πολεμικής τους μηχανής στη βάση της Σούδας, η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει την Ελλάδα σαν «νησίδα σταθερότητας» σε μια περιοχή που δυναμιτίζουν οι ιμπεριαλιστές, η μνεία στο «παράθυρο ευκαιρίας» που ανοίγουν τα διχοτομικά σενάρια για το Κυπριακό, είναι παράγοντες που κυοφορούν νέους κινδύνους στην περιοχή.

Ο λαός πρέπει να βρίσκεται σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις. Να παλέψει για αποδέσμευση της χώρας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, για να κλείσει η βάση της Σούδας και οι άλλες ΝΑΤΟικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα. Η προοπτική για τον ελληνικό λαό δε βρίσκεται στην επιλογή ιμπεριαλιστή, όπως τον καλούν να κάνει όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις. Φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση δεν υπάρχει στο πλαίσιο της κυριαρχίας των μονοπωλίων, αλλά στην προοπτική της Λαϊκής Συμμαχίας, για να απαλλαγεί ο λαός από το καπιταλιστικό σύστημα, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, να υπάρξει μονομερής διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με εργατική - λαϊκή εξουσία.

Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ