Γεωπολιτική Τρομοκρατία (Η Συρία είναι κοντά)

Γεωπολιτική Τρομοκρατία (Η Συρία είναι κοντά)

 

Χωρίς αμφιβολία. Η νέα τροπή του μακελειού, η επιδρομή των πολλαπλών υπερδυνάμεων που συγκροτούν  μια πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή εναντίον μιας μικρής και σχετικά ανίσχυρης χώρας, συνιστά πρώτιστα ένα ψυχολογικό πόλεμο.  

Η Συρία δεν έχει τέτοιο ορυκτό πλούτο (υδρογονάνθρακες και μη) που να την καθιστά

ελκυστικό στόχο των αδηφάγων επιδρομέων. Ο ρόλος που το καθεστώς της θα μπορούσε να παίξει, τώρα ή στο μέλλον, ώστε να συμβάλει σε κάποιον περιορισμό της  κραιπάλης των ιμπεριαλιστών για ξαναμοίρασα των πηγών της περιοχής και για τον έλεγχο των αγωγών μεταφοράς των προϊόντων τους στην Ευρώπη κι αλλού,  είναι αμελητέος.

Το προβλημα με την Συρία είναι ότι εμφανίζεται σαν ένα κράτος που αρνείται, ως ένα βαθμό, να ευθυγραμμισθεί με τη «νέα τάξη» που με θαυμαστή ομοψυχία προσπαθούν να επιβάλλουν  οι δυτικοί ιμπεριαλιστές στην Μέση Ανατολή και επέκεινα, εμφανίζεται σαν ένα κράτος εχθρικό προς τον κύριο φύλακα των συμφερόντων τους στην περιοχή, το Ισραήλ, και αμυδρώς αποτελεί απειλή για τις γειτονικές της αραβικές νομαδο-μοναρχίες. Κι αυτά είναι αρκετά για να την μετατρέψουν σε στόχαστρο.

Λέω λοιπόν ότι αυτός ο πόλεμος είναι πρώτιστα ψυχολογικός, διότι ο σκοπός του είναι να δείξει στους σύριους και στους υπόλοιπους λαούς στην περιοχή και σ’ όλη την υφήλιο, ότι αυτή η ελίτ που κυβερνά τον κόσμο, με τις αστικές τάξεις διάφορων εθνοτήτων απόλυτα ευθυγραμμισμένες μαζί της – ακόμα κι όταν τα συμφέροντα μερίδων τους θίγονται εν μέρει από αυτήν την νέα τάξη πραγμάτων – δεν ανέχεται έκφραση εχθρότητας εναντίον της και εναντίον των σχεδίων της. Ο κύριος σκοπός αυτού του πόλεμου είναι η άσκηση μιας γεωπολιτικής τρομοκρατίας.

Όταν βλέπεις τα μέσα ενημέρωσης των αστών σαδιστικά να καταρτούν με λεπτομέρεια εικονογραφημένες λίστες του οπλοστασίου που οι επιδρομείς παρατάσσουν, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο διατίθενται να το χρησιμοποιήσουν, η εντύπωση που δημιουργούν και το αδήλωτο μήνυμα τους στους λαούς είναι ότι αυτοί που σήμερα κρατούν τον κόσμο είναι ακατανίκητοι και κάθε σκέψη για αντιπαράθεση μαζί τους είναι «εξωπραγματική», «ουτοπική», κάθε ελπίδα ότι ένας λαός μπορεί να αποφασίσει για το παρόν και το μέλλον του, ακόμα και κόντρα σ’ αυτό το τρομακτικό οπλοστάσιο, αποτελεί «χίμαιρα». Αυτός είναι ο πρώτιστος στόχος τους. 

Η επίδειξη δύναμης, αλαζονείας, αμοραλισμού, συνδυάζεται με παντελή ασέβεια για την αξία της ζωής των αμέτρητων θυμάτων τους. Η σαδιστική μετάδοση και αναμετάδοση της εικονογραφίας τουγεωπολιτικού τρόμου στις οθόνες μας, το σφυροκόπημα τους με κάθε επικοινωνιακό μέσο, είναι μέρος της μάχης που δίνεται, είναι επιβεβαίωση ότι αυτός ο άμεσα επικείμενος θερμός πόλεμος είναι συνάμα και ψυχρός πόλεμος, για το σπάσιμο των νεύρων μας, είναι πόλεμος εναντίον μας, εναντίον όλων εκείνων που δεν ταυτίζονται με την νέα «τάξη» τους.  

Ένα μάλλον ρητορικό ερώτημα στο τέλος:

Που στηρίζεται αυτή η αλαζονεία τους; Είναι σίγουρα μια τραγική ειρωνεία ότι ενώ αυτή η κοινωνική τάξη έχει χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας όπως την βιώνει σχεδόν ολόκληρος ο όγκος της ανθρωπότητας (λόγω του εξωφρενικού πλούτου και δύναμης που κατέχει) και επειδή καταφέρνει (προς το παρόν) να πλάθει και να συντηρεί αυτήν την κατάσταση χειραγωγώντας τον υπόλοιπο πληθυσμό, αντί να αναγνωρίσει ότι η ίδια και το έργο της αποτελούν αναμφισβήτητα μια διαστροφή της ανθρώπινης φύσης, θεωρούν ότι οι καθυπότακτοί τους είναι άνθρωποι χαμηλότερης νοημοσύνης και αξίας, άνθρωποι «κατώτερης» φύσης. Μας θεωρούν κάτι λιγότερο από ζώα και μας συμπεριφέρονται ωσάν να είμαστε αναλώσιμα υποζύγια.

Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. Όποιος δεν τους αντιστέκεται, όποιος δεν παλεύει να τους ανατρέψει, αν δεν είναι άρρωστος ή αστός, καθίσταται ένα «πρόθυμα ηλίθιο» ζώον.

VIDEO.Στρατηγός Wesley Clark. Είχε παρθεί απόφαση για επίθεση στην Συρία απο το 2001, όπως και σε άλλες 6 χώρες.

VIDEO.Στρατηγός Wesley Clark. Είχε παρθεί απόφαση για επίθεση στην Συρία απο το 2001, όπως και σε άλλες 6 χώρες.

Ο τετράστερος στρατηγός Wesley Clark δεν είναι σίγουρα αθώος του αίματος.. Ήταν διοικητης Στρατιάς και είχε την εποπτεία των Βαλκανίων, καθώς και αρχιτέκτονας στην επιχείρηση στο Κόσοβο.

Aυτή την εποχή έχει εταιρεία εκμετάλλευσης κοιτασμάτων άνθρακα για την παραγωγή συνθετικού πετρελαίου, η οποία δραστηριοποιήται στα Βαλκάνια.

Επίσης είναι σύμβουλος της Ρουμανικής Κυβέρνησης για θέματα Ασφαλείας

Ας ακούσουμε όμως τι δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή αφότου συνταξιοδοτήθηκε.

                                                    Ο στρατηγός Wesley Clark

…Επειδή πήγαινα μέσω Πενταγώνου αμέσως μετά την 9/11. Περίπου δέκα ημέρες μετά την 9/11, πήγα μέσω Πενταγώνου και είδα τον Γραμματέα Ράμσφελντ και τον Αναπληρωτή Γραμματέα Γούλφοβιτς  Κατέβηκα μετά απλά για να πω ένα γεια σε μερικούς από τους ανθρώπους του Γενικού Επιτελείου που εργάζονταν παλαιότερα για μένα, και ένας από τους στρατηγούς με κάλεσε μέσα

Μου λέει, “Κύριε, πρέπει να έρθετε  και να μιλήσουμε για ένα δευτερόλεπτο"
  Του εϊίπα, "Λοιπόν, είσαι πολύ απασχολημένος".

 «Όχι, όχι." Λέει, “Αποφασίσαμε να πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ”.Αυτό έγινε ή στις 20η Σεπτεμβρίου ή εκεί γύρω.

Είπα, "Πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ. Γιατί;" Μου λέει, "Δεν ξέρω".

Μου λέει, “Υποθέτω ότι δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν”. Οπότε είπα, "Λοιπόν,  βρήκαν κάποια στοιχεία που να συνδέουν τον Σαντάμ με την Αλ Κάιντα;"  “Όχι, όχι.” Μου λέει.

"Δεν υπάρχει τίποτα νεότερο απο εκεί. Απλά πήραν την απόφαση να πάμε σε πόλεμο με το Ιράκ."

 Μου είπε “Νομίζω ότι είναι σαν να μην ξέρουμε τι να κάνουμε σχετικά με τους τρομοκράτες, αλλά έχουμε ένα καλό στρατό και μπορούμε να ρίχνουμε κυβερνήσεις”.

Και είπε, “Υποθέτω ότι αν το μόνο εργαλείο που έχεις είναι ένα σφυρί, κάθε πρόβλημα πρέπει να μοιάζει με καρφί.”

Έτσι επέστρεψα για να τον δω, μερικές εβδομάδες αργότερα, και εκείνες τις μέρες βομβαρδϊζαμε το Αφγανιστάν. Είπα, "Θα πάμε ακόμα σε πόλεμο με το Ιράκ;" Και μου λέει, "Ω, κάτι χειρότερο από αυτό".

¨Απλωσε το χέρι του στο γραφείο. Πήρε ένα κομμάτι χαρτί. Και είπε, «Μόλις έλαβα  ακριβώς αυτό από πάνω» - δηλαδή από το Γραφείο του υπουργού Άμυνας - ".  "Σήμερα"

Και λέει, "Αυτό είναι ένα σημείωμα που περιγράφει πώς θα πάμε και θα διαλύσουμε επτά χώρες σε πέντε χρόνια, αρχής γενομένης με το Ιράκ, και στη συνέχεια, τη Συρία, το Λίβανο, τη Λιβύη, τη Σομαλία, το Σουδάν και, τελειώνοντας, το Ιράν."

Είπα, "Είναι διαβαθμισμένο;" Είπε, "Μάλιστα, κύριε." Του λέω, "Λοιπόν, μην μου το δείχνεις". Και τον είδα έναν χρόνο μετά πάνω-κάτω και του είπα, "Το θυμάσαι αυτό;" Μου λέει, "Κύριε, εγώ δεν σας έδειξα εκείνο το σημείωμα! Δεν σας το έδειξα!"

Μετάφραση-Απόδοση: LEFTeria-news

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΕΓΓΡΑΦΟ. Foreign Policy (USA) Αρχεία αποκαλύπτουν ότι ΗΠΑ βοηθούσαν Σαντάμ στον χημικό πόλεμο, για τον οποίο έπειτα τον κατηγόρησαν.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2013/08/foreign-policy-usa.html

INDEPENDENT. Έχει καταλάβει ο Ομπάμα ότι συμμαχεί με την Αλ Κάιντα? Τι έγινε στην τελευταία επίθεση ΗΠΑ στην περιοχή.

http://lefteria-news.blogspot.gr/2013/08/independent.html

Θέλουν την Ελλάδα στον πόλεμο

Θέλουν την Ελλάδα στον πόλεμο

«...η Ελλάδα πρέπει να ταχθεί ενεργά και αποφασιστικά στο πλευρό των δυτικών Συμμάχων της. ΗΠΑ, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία και, στο βάθος, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, το Ισραήλ, συγκροτούν σήμερα ένα κοινό μέτωπο από το οποίο η Ελλάδα κάθε άλλο παρά μπορεί ή πρέπει να απουσιάζει... η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ συγκροτούν από κοινού έναν αναντικατάστατο "διάδρομο" σταθερότητας, ασφάλειας και παρουσίας της Δύσης στο επίκεντρο της πιο πολύπλοκης και επικίνδυνης περιοχής του κόσμου, η οποία ήδη κοχλάζει. Την ίδια ώρα, η Ενέργεια είναι ένας νέος, πρόσθετος καθοριστικής σημασίας παράγοντας που τις συνδέει... Η Ελλάδα οφείλει να διαδραματίσει το ρόλο της στο δυτικό κόσμο: κάθε φορά που το έπραξε, σε τόσο έντονα μεταβατικές εποχές, βγήκε πιο ισχυρή, ενώ, κάθε φορά που το αρνήθηκε, έβλαψε, ενίοτε δραματικά, τα συμφέροντά της... Εκατό χρόνια πριν, το 1913, ο Ελευθέριος Βενιζέλος μεγάλωνε την Ελλάδα όχι απλώς συντασσόμενος με τη Δύση, αλλά αποκτώντας το ρόλο της αιχμής του δόρατός της» («Ηλεκτρονικό Βήμα», 28/8/2013).

«Η γεωπολιτική σου σημασία δεν είναι μπιμπελό που έχεις να το δείχνεις στους ξένους. Οχι. Η γεωπολιτική αξία είναι ένα γερό χαρτί που το παίζεις ανάλογα με τα συμφέροντα και τους υπολογισμούς σου... Ο Βενιζέλος έπαιξε τα χαρτιά του, με κέρδη και ζημιές που πόνεσαν, αλλά τα έπαιξε και μεγάλωσε την Ελλάδα» («Καθημερινή», 28/8/2013).

***

Τα παραπάνω αποσπάσματα και των δύο άρθρων αναδεικνύουν το «γερό χαρτί» που προβάλλει η αστική τάξη της Ελλάδας, τη γεωστρατηγική σημασία της χώρας για το κεφάλαιο, στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Και σ' αυτό το πλαίσιο κάνει επιλογή συμμαχιών με ισχυρά καπιταλιστικά κράτη. «Η Ελλάδα οφείλει να διαδραματίσει το ρόλο της», λέει το ένα, «η γεωπολιτική αξία είναι ένα γερό χαρτί που το παίζεις ανάλογα με τα συμφέροντα και τους υπολογισμούς σου», το άλλο. Η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας αποτελεί στρατηγική της αστικής τάξης. Και επιμένει να αξιοποιεί τη γεωστρατηγική θέση της, προκειμένου να αναβαθμιστεί στο ιμπεριαλιστικό σύστημα σε σχέση με τους άλλους ανταγωνιστές της στην περιοχή μας. Επομένως, να συνδράμει και ως θύτης των λαών σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο και δεν το έχει κάνει για πρώτη φορά.

Αλλωστε, η αναφορά και των δύο άρθρων στον Ελ. Βενιζέλο και τη συμμετοχή του στους βαλκανικούς πολέμους το 1913, σαν ιστορικό παράδειγμα, κρύβει την ουσία της σημερινής πραγματικότητας. Τότε έγινε ξεσηκωμός των βαλκανικών κρατών ενάντια στην καταρρέουσα οθωμανική αυτοκρατορία και ολοκληρώθηκαν τα αστικά εθνικά κράτη, απελευθερώνοντας από την οθωμανική αυτοκρατορία εδάφη που κατοικούνταν από τους πληθυσμούς τους. Βεβαίως και αυτοί οι πόλεμοι είχαν σχέση με τις αντιθέσεις ανάμεσα στη συμμαχία της ΑΝΤΑΝΤ, δηλαδή Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία που συνέβαλαν στο αποτέλεσμά του, (στο Λονδίνο έγινε η συνθήκη τερματισμού τους), και τη συμμαχία Αυστροουγγαρίας, Γερμανίας. Οι βαλκανικοί πόλεμοι όξυναν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και επιτάχυναν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Βενιζέλος, έστω και με ζημιές, γράφει το ένα άρθρο, μεγάλωσε την Ελλάδα. Το ίδιο γράφει και το άλλο. Τι κρύβουν; Οτι στη συνέχεια, η Ελλάδα με κυβέρνηση Βενιζέλου πήρε μέρος στον πρώτο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο (1914), με την ιμπεριαλιστική συμμαχία της Αντάντ. Επίσης, η κυβέρνηση Βενιζέλου που μεγάλωσε την Ελλάδα, ξεκίνησε τη Μικρασιατική Εκστρατεία, ακριβώς για να επιβάλει τη Συνθήκη διαμελισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε όφελος των νικητών κρατών της ΑΝΤΑΝΤ στον πόλεμο. Αυτός ήταν και ο ρόλος της αιχμής του δόρατος της Δύσης τότε. Βεβαίως, το κεφάλαιο στην Ελλάδα ωφελήθηκε, ο λαός φορτώθηκε τα δεινά και των πολέμων και της προσφυγιάς των Μικρασιατών και πλήρωσε ακριβά τα οφέλη των αστών.

***

Και τα δύο άρθρα πασχίζουν να πείσουν για την αναγκαιότητα συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ με συμμετοχή και κρατών της ΕΕ στη Συρία. Προβάλλοντας τη δυνατότητα ισχυροποίησης της θέσης της αστικής τάξης της Ελλάδας και μέσω της ισχυροποίησης του άξονα Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας, όπως γράφεται στο ένα άρθρο, άξονας που ενισχύεται και από τις στρατηγικές συμφωνίες τόσο σε επίπεδο εκμετάλλευσης της Ενέργειας και της μεταφοράς της όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Να λοιπόν και η αποκάλυψη από τους αστούς της αιτίας του πολέμου. Τα χημικά προβάλλουν, αλλά άφησαν τα προσχήματα, μπροστά στο ζήτημα της μοιρασιάς των ενεργειακών πόρων σε συνδυασμό με τη γεωστρατηγική αναβάθμιση, δηλαδή τη βελτίωση της θέσης τους στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Να και η πραγματική αιτία του πολέμου και όχι το αντιδημοκρατικό καθεστώς Ασαντ.

Καλά λοιπόν τα ιστορικά παραδείγματα για το πώς μεγάλωσε η Ελλάδα, που προβάλλονται ως δόλωμα στο λαό για να ανεχτεί ή και να συμφωνήσει με τη συμμετοχή της Ελλάδας σε έναν ακόμη ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αλλά διδακτικά και τα μαθήματα από τη συμμετοχή της σ' αυτούς τους πολέμους. Από τότε μέχρι σήμερα. Συμμετοχή που πασχίζουν να την εμφανίσουν και ως «εθνικό ζήτημα». Αλλά τα ταξικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της είναι εχθρικά με τα συμφέροντα των αστών και δεν έχουν κανένα λόγο να υποτάσσονται στο «εθνικό συμφέρον των αστών. Αυτοί πληρώνουν και με αίμα τα κέρδη των αστών και από τη συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας, με καμιά μορφή, στην επέμβαση. «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών». Η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, να χαράξουν τη δική τους αυτοτελή πορεία, σε ρήξη με το κεφάλαιο και την εξουσία του.

Η «μάνα», ο «πατέρας» και η «μαμή»

Η «μάνα», ο «πατέρας» και η «μαμή»

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο μεν αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης, ο Ε. Βενιζέλος, είπε στο «Reuters»:

«Εχουμε καταδικάσει με πολύ καθαρό και απερίφραστο τρόπο τη χρήση χημικών όπλων,που είναι απάνθρωπη, που είναι ένα ειδεχθές έγκλημα, που παραβιάζει, προφανώς, αυστηρούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και άρα πρέπει να υπάρξει μια διεθνής απάντηση στο όνομα της νομιμότητας και στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Για όσους δεν κατάλαβαν: Την ώρα που οι επιθεωρητές του ΟΗΕ ούτε καν τυπικά δεν έχουν καταθέσει το πόρισμα των ελέγχων τους στη Συρία, την ώρα που ακόμα κι αυτή η γνωστή Κάρλα Ντελ Πόντε αποδίδει τη χρήση χημικών στους λεγόμενους «αντάρτες» της Συρίας,

ο... σοσιαλιστής πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο απεφάνθη ότι τέτοια χρήση έγινε από πλευράς συριακού καθεστώτος, αλλά και πρωτοστατεί (!) όσον αφορά στην επιχειρηματολογία των «γερακιών» περί «διεθνούς απάντησης»!

*

Ο δε υφυπουργός Εξωτερικών, ο Δ. Κούρκουλας, μιλώντας στο κυβερνητικό τηλε-έκτρωμα της «ΔΤ», όσον αφορά στην επικείμενη εμπλοκή της Ελλάδας στον όλεθρο, είπε:

«Θα ήταν εγκληματικό για τη χώρα μας να μείνει απούσα από όλη αυτήν την κοσμογονία που γίνεται στην περιοχή»!

Κατά τον κύριο υφυπουργό, όπως βλέπετε, το «εγκληματικό» δεν είναι να συμμετάσχεις στο έγκλημα. Το «εγκληματικό» είναι να μη συμμετάσχεις στο έγκλημα!

Μετά τον Ησίοδο και τον Πλάτωνα, έχουμε - όπως βλέπετε - και τον Κούρκουλα, ο οποίος αποφάσισε να πιάσει τα του Σύμπαντος από την αρχή της Γενέσεως για να μας παρουσιάσει την «κοσμογονία» ως μια υπόθεση «φωτιάς» (προερχόμενη από τους «Τόμαχοκ» προφανώς), κατακλυσμού και καταστροφής, από την οποία η Ελλάδα «θα ήταν εγκληματικό να απουσιάζει»!

*

Οσο για τις ναυαρχίδες του αστικού καθεστώτος στο χώρο του Τύπου, επίσης δε μασούν τα λόγια τους:

Το μεν «Βήμα», σε επώνυμο άρθρο στην ηλεκτρονική του έκδοση, προχτές, έγραφε:

«(...) η Ελλάδα πρέπει να ταχθεί ενεργά και αποφασιστικά στο πλευρό των δυτικών Συμμάχων της. ΗΠΑ, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία και, στο βάθος, με έναν ιδιαίτερο τρόπο, το Ισραήλ, συγκροτούν σήμερα ένα κοινό μέτωπο από το οποίο η Ελλάδα κάθε άλλο παρά μπορεί ή πρέπει να απουσιάζει. Αυτό που ξεκινά ίσως οδηγήσει σε ευρύτερες ανακατατάξεις και η χώρα μας πρέπει να είναι παρούσα όχι επειδή διεκδικεί κάτι, αλλά επειδή οφείλει να σταθεί στο πλευρό των συμμάχων της και να αποδείξει τη χρησιμότητά της είτε στη σταθεροποίηση της κατάστασης είτε ακόμα και στη νέα αρχιτεκτονική που μπορεί να προκύψει για την ευρύτερη περιοχή (...)».

«Η Ελλάδα "ανήκει" στη Δύση (...)» προσέθετε, στη συνέχεια, ο αρθρογράφος, λες και υπήρχε ποτέ κίνδυνος να τον παρερμηνεύσει κανείς...

*

Η δε «Καθημερινή», την ίδια μέρα, σημείωνε:

«Ολα δείχνουν ότι σύντομα θα υπάρξει στρατιωτική επέμβαση της Δύσης στη Συρία. Η Ελλάδα θα κληθεί να διαδραματίσει κρίσιμο υποστηρικτικό ρόλο λόγω της γεωπολιτικής της θέσης, αλλά και των σοβαρών ανωμαλιών στις σχέσεις της Αγκυρας με τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Η ελληνική πολιτική ηγεσία πρέπει να ζυγίσει πολύ προσεκτικά τα οφέλη και τους κινδύνους από έναν τέτοιο ρόλο. Από κάποια στιγμή και πέρα, μπορεί να μιλάμε μόνοι μας για τον μοναδικό γεωπολιτικό μας ρόλο, αλλά κανείς δεν θα τον παίρνει σοβαρά αν δεν μεταφράζεται σε πρακτικές συμμαχίες και διευκολύνσεις. Πρόκειται για δύσκολες αποφάσεις. Καλό θα ήταν να τις λάβει η πολιτική ηγεσία σε πλήρη εθνική συνεννόηση. Η Ελλάδα πάντοτε κέρδισε όταν έπαιξε σωστά τα γεωπολιτικά της χαρτιά με αρραγές το εσωτερικό της μέτωπο».

Είναι πρόδηλο ότι η εφημερίδα δεν έχει κανένα δίλημμα ως προς τις «διευκολύνσεις» και την «υποστήριξη» που όχι μόνο «πρέπει» να παρασχεθούν προς τους συμμάχους, αλλά μάλιστα, όπως συστήνει στους πολιτικούς «επιτελάρχες» της ντόπιας ολιγαρχίας, πρέπει να λείπουν και οι πολλές κουβέντες και να απομονωθούν «πλήρως» οι όποιες φωνές αντίδρασης στο έγκλημα, καθότι όταν η τάξη που εκπροσωπεί η «Καθημερινή» προσδοκά «οφέλη» από την εμπλοκή της Ελλάδας σε δολοφονίες απαιτείται «εθνική συνεννόησις»...

***

Πιστεύουμε ότι είναι τόσο απροσχημάτιστος ο αμοραλισμός, ο κυνισμός, η ωμότητα με την οποία μιλά η ελληνική άρχουσα τάξη, που δε χρειάζεται από μέρους μας κανένα σχόλιο.

Μόνο μια παρατήρηση:

Αυτοί όλοι είναι που κατηγορούν για «βία» τους κομμουνιστές, διαστρέφοντας είτε συνειδητά είτε από πολιτικό και φιλοσοφικό αναλφαβητισμό τη ρήση του Μαρξ ότι «η βία είναι η μαμή της Ιστορίας».

Αυτοί, δηλαδή, που μπροστά στα μάτια μας προσκυνούν την ιμπεριαλιστική βία, τα εγκλήματα κατά λαών, τις εκτελέσεις των χιλιάδων και χιλιάδων ανθρώπων, τις εκατόμβες των νεκρών, προσκυνούν την ιμπεριαλιστική βία και την αναγορεύουν

όχι σαν «μαμή»,

αλλά σαν την ίδια τη «μάνα» και σαν τον ίδιο τον «πατέρα» της κτηνώδους πολιτικής τους και της αιμοβόρας Ιστορίας τους.

Ιμπεριαλισμός: Μια λέξη «ξύλινη»...

Ιμπεριαλισμός: Μια λέξη «ξύλινη»...

Ιράκ, Αύγουστος 2013, στις 29 του μηνός, πόλεις Βαγδάτη, Μπακούμπα, Μοσούλη, Μπάλαντ, τουλάχιστον 41 νεκροί.

Ιράκ, 28 Αυγούστου, πόλη Βαγδάτη, τουλάχιστον 71 νεκροί, τουλάχιστον 201 τραυματίες.

Ιράκ, 25 Αυγούστου, πόλη Μπακούμπα, τουλάχιστον 47 νεκροί.

Ιράκ, 23 Αυγούστου, πόλη Μανταέν, τουλάχιστον 14 νεκροί.

Ιράκ, 20 Αυγούστου, πόλεις Αμόρα, Νασιρίγια, Ισκανταρίγια, τουλάχιστον 10 νεκροί,δεκάδες τραυματίες.

Ιράκ, 15 Αυγούστου, πόλη Βαγδάτη, τουλάχιστον 25 νεκροί, πάνω από 60 τραυματίες.

Ιράκ, 12 Αυγούστου, πόλη Μπάλαντ, τουλάχιστον 8 νεκροί, πάνω από 24 τραυματίες.

Αύγουστος 2013, Ιράκ. Ανεπιβεβαίωτος και απροσδιόριστος ακόμα ο συνολικός αριθμός νεκρών.

*

Μήνας Ιούλιος 2013, Ιράκ. Πάνω από 1.000 νεκροί.

Μήνας Ιούνιος 2013, Ιράκ. Τουλάχιστον 761 νεκροί.

Μήνας Μάιος2013, Ιράκ. Τουλάχιστον 1.045 άνθρωποι νεκροί.

Μήνας Απρίλιος2013, Ιράκ. Πάνω από 712 νεκροί.

*

Αυτά συμβαίνουν, κάθε μέρα, διαρκώς, επί δέκα ολόκληρα χρόνια σε μια χώρα που βιώνει από το 2003 τον «ανθρωπισμό» τους.

Την ώρα που ετοιμάζονται να επιτεθούν στη Συρία, αυτά συμβαίνουν σε μια προηγούμενη «Συρία», στο Ιράκ.

Αυτή είναι η «δημοκρατία» τους. Αυτή είναι η «ελευθερία» τους. Αυτός είναι ο «ανθρωπισμός» τους. Καταγεγραμμένος με το μόνο τρόπο που μπορεί να καταγραφεί:

Με αριθμούς πτωμάτων, με εκατόμβες, με κουφάρια δολοφονημένων, με σορούς εκτελεσμένων.

*

Στη γλώσσα την «ξύλινη», τη «δογματική», την «ανέραστη», στη γλώσσα που αποστρέφονται οι τεχνοκράτες, που αποκηρύσσουν οι «ανήκομεν εις την Δύσιν», που λοιδορούν οι «ρεαλιστές» και τα τσιράκια τους,

αλλά στη μόνη γλώσσα που αποδίδει με επάρκεια τις έννοιες που αφορούν στη ζωή των κανονικών ανθρώπων,

όλα αυτά έχουν όνομα: «Ιμπεριαλισμός».

Και αυτοί που τον υπηρετούν έχουν επίσης ονόματα: «Δολοφόνοι», «Φονιάδες», «Καθάρματα».

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τα λουκέτα

Τα λουκέτα

Δεκάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις αυτοαπασχολουμένων και μικρών ΕΒΕ αναγκάζονται να βάλουν οριστικό λουκέτο, μην μπορώντας να αντεπεξέλθουν στις βαρύτατες συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Οι 90.000 μικροεπαγγελματίες που εκτιμάται ότι θα χρεοκοπήσουν το 2013, μαζί με τους εκατοντάδες χιλιάδες συναδέλφους τους που κατέβασαν ρολά τα προηγούμενα χρόνια, δεν μπόρεσαν να αντέξουν τους φόρους, τα χαράτσια, τις αυξημένες εισφορές, την αναδουλειά, το κόστος λειτουργίας, τις προοπτικές που διαγράφονται για το μέλλον. Στην ουσία, δεν κατάφεραν να αντισταθούν στις επιπτώσεις των φιλομονοπωλιακών μέτρων, της πολιτικής που πασχίζει να διασώσει από την κρίση το μεγάλο κεφάλαιο, σε βάρος των εργαζομένων, αλλά και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, όπως είναι οι αυτοαπασχολούμενοι.

Τα αρνητικά σημάδια για τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς ΕΒΕ δεν ανέκυψαν τώρα, με το ξέσπασμα της κρίσης. Οι καιροί που το μαγαζάκι της γωνίας μπορούσε να θρέψει την οικογένεια, να σπουδάσει τα παιδιά, και να αφήσει και κάτι για τα γεράματα, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η επιτάχυνση που σημειώθηκε στη συγκέντρωση του κεφαλαίου και συγκεντροποίηση της παραγωγής, συνοδεύτηκε με ενίσχυση των πιέσεων που δέχτηκαν τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού. Τα μέτρα στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου ήταν ταυτόχρονα και μέτρα περιορισμού της δράσης των περιβόητων «μικρομεσαίων».

Η εξασφάλιση του ακόμα μεγαλύτερου πλουτισμού της οικονομικής ολιγαρχίας, η κεφαλαιοποίηση των μυθικών κερδών που απέσπασε τις τελευταίες δεκαετίες, μπορούσε να στηριχθεί μόνο στην παραπέρα χειροτέρευση της θέσης που είχαν οι άλλες κοινωνικές ομάδες στην κοινωνία. Η μαζική εισβολή και η ενίσχυση της δύναμης των μονοπωλίων σε όλο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας, τα μέτρα για την «απελευθέρωση» της αγοράς, η αποδέσμευση κάθε επιθετικότητας του κεφαλαίου, όπως το απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες εξέλιξης του συστήματος, δημιούργησαν ένα αφόρητο και καταστροφικό τοπίο για κάθε αυτοαπασχολούμενο. Στην πραγματικότητα, οι νέες συνθήκες επιχειρηματικού ανταγωνισμού μοιάζουν σα να έβαλαν δίπλα - δίπλα, για να παραβγούν, το συνοικιακό μικρέμπορα που πούλαγε με το δεφτέρι, με το πολυεθνικό μεγαθήριο που έχει έδρα στις ΗΠΑ, παραγωγή στην Κίνα, παίρνει δάνεια στη Γερμανία και πουλάει σ' ολόκληρο τον κόσμο.

Τα δεδομένα που σπρώχνουν χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους στην περιθωριοποίηση και την πτώχευση δεν πρόκειται να αλλάξουν. Ακόμα και σε περίπτωση που άλλοι οικονομικοί δείκτες αρχίζουν να έχουν θετικό πρόσημο, τα περιθώρια «ανάκαμψης» για τις μικρές επιχειρήσεις δεν είναι απλά αμφίβολα. Είναι ανύπαρκτα. Το βεβαιώνουν, εκτός όλων των άλλων, οι επιλογές του μεγάλου κεφαλαίου. Από τη στιγμή που, στις μεγάλες πολυεθνικές, δε φτάνουν πλέον μόνο τα επιλεγμένα στέκια της αγοράς και αναπτύσσονται ήδη με υποκαταστήματά τους στις συνοικίες, είναι φανερό ότι ενισχύεται ακόμα πιο πολύ ο βαθμός μονοπώλησης. Κατ' επέκταση, συμπιέζεται ασφυκτικά ο χώρος μέσα στον οποίο μπορεί να δράσει ο μικρός ΕΒΕ.

Το μέλλον για τους ανθρώπους που βγάζουν μεροκάματο από τη διατήρηση μιας μικρής επιχείρησης, στην οποία, εκτός από τους ίδιους, πολλές φορές απασχολούνται και άλλα μέλη των οικογενειών τους, δε βρίσκεται στο όνειρο να γίνουν μεγάλοι επιχειρηματίες. Διέξοδος γι' αυτούς είναι η συμπόρευση και η συμμαχία με τους εργαζόμενους, ώστε μαζί να ανατρέψουν την εξουσία των κεφαλαιοκρατών, με στόχο να πρωτοστατήσουν στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας, για την οποία θα αποτελεί στοιχειώδη υποχρέωση η εξασφάλιση εργασίας και ανθρώπινων συνθηκών ζωής για ολόκληρο το λαό.

Γιώργος ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

ΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ - ΟΧΙ στην επέμβαση στη Συρία και τη συμμετοχή της Ελλάδας

ΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ - ΟΧΙ στην επέμβαση στη Συρία και τη συμμετοχή της Ελλάδας

Ο Κ. Παρασκευάς στο βήμα

Αυτές τις μέρες κορυφώνεται η προπαγάνδα, ο «ψυχολογικός πόλεμος» με στόχο τον αποπροσανατολισμό, τη χειραγώγηση των λαϊκών συνειδήσεων, τον εκφοβισμό και την υποταγή τους, μπροστά στο δέος που προκαλεί ένας πόλεμος στην περιοχή. Οπως σε κάθε πόλεμο, έτσι και τώρα, κατασκευάζονται προσχήματα και μεγάλες ιδέες, για να συγκαλύψουν τις πραγματικές αιτίες, τους πραγματικούς στόχους των ιμπεριαλιστών.

Οι ιμπεριαλιστές έχουν κάνει δύο Παγκόσμιους Πολέμους για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και τώρα οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ενωση, που για δεκαετίες σφάζουν τους λαούς για τα ίδια συμφέροντα, εμφανίζονται σαν υπερασπιστές και θεματοφύλακες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ολοι αυτοί που τα χέρια τους και η πολιτική τους είναι βαμμένα με το αίμα των λαών. Αυτοί που έριξαν δύο ατομικές βόμβες στα κεφάλια των αμάχων, κόπτονται τώρα για τη χρήση χημικών.

Αυτοί που έκαψαν το Βιετνάμ απ' άκρη σ' άκρη με τις βόμβες Ναπάλμ, τώρα παριστάνουν τους ειρηνοποιούς. Αυτοί που έχουν κάνει τις επεμβάσεις σε άλλες χώρες καθημερινό σπορ, κόπτονται για τη δημοκρατία. Το πρόσχημα αυτή τη φορά είναι μπαγιάτικο και ξαναχρησιμοποιημένο. Είναι η δήθεν χρήση χημικών όπλων από την κυβέρνηση της Συρίας κατά αμάχων.

Αν θυμηθούμε στη Γιουγκοσλαβία, το πρόσχημα ήταν η εθνοκάθαρση από τον εγκληματία Μιλόσεβιτς. Στο Αφγανιστάν ήταν η τρομοκρατία και η επίθεση στους δίδυμους πύργους από τους Ταλιμπάν, που δημιούργησαν, εκπαίδευσαν και εξέθρεψαν οι ίδιες οι ΗΠΑ. Στο Ιράκ, ήταν ο κίνδυνος από τα χημικά όπλα του Σαντάμ Χουσεΐν, τα οποία τελικά αποδείχτηκε ότι δεν είχε. Στις χώρες της Βόρειας Αφρικής ήταν η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, η στήριξη της Αραβικής Ανοιξης, που εξελίσσεται στην πραγματικότητα σε αντιδραστικό χειμώνα.

Από τη μαζική συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Η θέση της εργατικής τάξης, του λαού, η θέση του ΚΚΕ είναι ξεκάθαρη, θέση αρχών. Οποια κριτική κι αν κάνει κανείς στον Ασαντ, όσες διαφωνίες κι αν έχει, ο ίδιος ο λαός της Συρίας τελικά είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει λύση. Ο κάθε λαός έχει αυτός μόνο δικαίωμα να καθορίζει τις εξελίξεις. Καμιά εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξουν οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα στρατευμένα παιδιά του λαού στην ιμπεριαλιστική προπαγάνδα. Να κλείσουν τα αυτιά τους στις σειρήνες του πολέμου. Να δουν και να κρίνουν τις πραγματικές αιτίες του πολέμου.

Οξυνση ανταγωνισμών σε συνθήκες κρίσης

Αυτός ο πόλεμος έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Γίνεται στις συνθήκες εξέλιξης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Στις συνθήκες όπου οξύνονται και εντείνονται οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις καπιταλιστικές χώρες. Είναι μια παραπέρα φάση κλιμάκωσης των ανταγωνισμών που προηγήθηκαν, γι' αυτό έχει πιο έντονους τους κινδύνους και τις πιθανότητες της κλιμάκωσης και της επέκτασής του στην ευρύτερη περιοχή. Η απειλή είναι πραγματικότητα. Ο κίνδυνος να πνιγούν στο αίμα οι λαοί της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου είναι υπαρκτός.

Ποιοι είναι αυτοί που προετοιμάζουν, που προκαλούν τον πόλεμο; Είναι οι ίδιοι που έχουν εξαπολύσει εδώ και καιρό έναν ακήρυχτο πόλεμο ενάντια στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα των λαών. Είναι αυτοί που αρπάζουν το ψωμί από το τραπέζι, αυτοί που δημιουργούν και κερδίζουν από την ανεργία. Είναι αυτοί που εφαρμόζουν το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής στο όνομα της ανταγωνιστικότητας, της αντιμετώπισης των ελλειμμάτων, του εξορθολογισμού της οικονομίας.

Με τον πόλεμο συνεχίζουν και εντείνουν την ίδια πολιτική με ακόμη πιο βάρβαρα μέσα. Οι πραγματικές αιτίες και οι επιδιώξεις του πολέμου είναι ανάγκη να αναδειχτούν, να αποκαλυφθούν. Αποτελούν κριτήριο για τη στάση της κάθε πολιτικής δύναμης και στο εσωτερικό της χώρας μας. Αποτελούν όρο και προϋπόθεση για να μη σφάζονται οι λαοί για ξένα συμφέροντα. Στο κυνήγι των ανταγωνισμών για το κράτημα, την επέκταση ισχυρών συμφερόντων πρωτοστατούν οι αστικές τάξεις των καπιταλιστικών χωρών της περιοχής, τμήματα των αστικών τάξεων, που ανταγωνίζονται και συγκρούονται μεταξύ τους μέσα στις χώρες της περιοχής και που βρίσκονται σε συμμαχία με αστικές τάξεις άλλων χωρών.

Οι λαϊκές δυνάμεις σύρονται στη σφαγή για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων. Για παράδειγμα, ο λαός της Αιγύπτου δεν έχει τίποτα να κερδίσει από τον ανταγωνισμό για το αν το πάνω χέρι και το κουμάντο θα το έχουν ο στρατός και οι λεγόμενοι «κοσμικοί» ή οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι. Τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη παίζουν στο παιχνίδι των ανταγωνισμών, υπονομεύουν, ανατρέπουν και στηρίζουν αστικές πολιτικές δυνάμεις με κριτήριο τα συμφέροντά τους.

Ενα και μόνο ένα ενιαίο στρατηγικό κριτήριο υπάρχει ανάμεσα στις αστικές δυνάμεις, ντόπιες και ξένες: Να μη χειραφετηθούν οι λαοί, τα λαϊκά κινήματα από την αστική πολιτική επιρροή και ιδεολογία. Να τσακιστεί ή να ενσωματωθεί κάθε προσπάθεια ανασύνταξης του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Οι ανταγωνισμοί δε γίνονται ούτε για τα δικαιώματα των λαών, ούτε για τη δημοκρατία, ούτε για τα μάτια της «ωραίας Ελένης». Γίνονται για το ψητό. Τον φυσικό πλούτο, πρώτα απ' όλα την Ενέργεια, τους δρόμους μεταφοράς, τα μερίδια των αγορών. Και το ψητό αυτό δεν ξαναμοιράζεται χωρίς πόλεμο.

Κανένα κέρδος για τους λαούς

Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν, από το ποια συμμαχία των μονοπωλίων και καπιταλιστικών χωρών θα αποκτήσει το πάνω χέρι από τη μοιρασιά και τον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων στην ευρύτερη περιοχή. Δεν έχουν να κερδίσουν από τον ανταγωνισμό για το ποιοι μονοπωλιακοί όμιλοι θα ελέγχουν τους δρόμους μεταφοράς, μέσω των αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου. Ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τη μεγαλύτερη ή μικρότερη συμμετοχή της Ελλάδας και άλλων χωρών σε αυτήν τη μοιρασιά.

Ούτε από το πέρασμα των ενεργειακών αγωγών, ούτε από τις συμφωνίες για τις οποίες πανηγυρίζουν η αστική τάξη και η κυβέρνηση για τις επενδύσεις των Κινέζων και άλλων σε λιμάνια, σε σιδηροδρομικούς άξονες και αυτοκινητόδρομους. Μόνο νέα δεινά θα έχουν να αντιμετωπίσουν. Γιατί ένας βασικός όρος, για το ποια δύναμη θα υπερισχύσει στους ανταγωνισμούς, είναι αυτή η δύναμη να είναι περισσότερο ανταγωνιστική στο επίπεδο της οικονομίας και για να είναι περισσότερο ανταγωνιστική θα πρέπει να είναι πιο φτηνή η εργατική δύναμη.

Με την επέμβαση και τον πόλεμο στο Ιράκ η χώρα αυτή πέρασε σε μια ιδιότυπη τριχοτόμηση, όπου δημιουργήθηκαν «θύλακες» που αποτελούν ισχυρό οικονομικό και πολεμικό προγεφύρωμα των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, των συμμάχων τους. Την ίδια τύχη επιφυλάσσουν στη Συρία. Θεωρούν ότι είναι όρος για να κλιμακώσουν στη συνέχεια την επίθεση στο Ιράν. Σ' αυτό το στρατηγικό σχεδιασμό συμπίπτουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης της Τουρκίας, που θέλει να ενισχύσει το ρόλο της στην περιοχή αλλά και ευρύτερα. Από τη μια επιδιώκει και να εξυπηρετήσει τα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή, αλλά και από την άλλη επιδιώκει να προωθήσει και τη δική της «ατζέντα», που έρχεται σε αντίθεση με την εμφάνιση ενός κουρδικού κράτους.

Σ' αυτό το κουβάρι των ανταγωνισμών είναι μπλεγμένη μέχρι τα «μπούνια» η αστική τάξη της χώρας και η δικομματική κυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Αυτά που λένε ότι η Ελλάδα δε θα εμπλακεί είναι ψέμα. Καμιά εμπιστοσύνη - κανένας εφησυχασμός. Στις προετοιμαζόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά της Συρίας υπάρχει καταμερισμός και διάταξη δυνάμεων. Η Ελλάδα παίζει ενεργητικό ρόλο για τη διεξαγωγή και την έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων, όπως έγινε με το Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς οφείλεται στο γεγονός ότι η αστική τάξη της Ελλάδας συμμετέχει εθελούσια, συνειδητά, γιατί τυχοδιωκτικά και κερδοσκοπικά επιδιώκει να πάρει μέρος από το μοίρασμα της λείας στο πλευρό των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Ισχυρά τμήματα της αστικής τάξης, πολιτικές δυνάμεις και δημοσιογραφικά συγκροτήματα πανηγυρίζουν και θεωρούν τον πόλεμο ευκαιρία. Λένε ξεδιάντροπα ότι η Ελλάδα χάρη στον πόλεμο μπαίνει ξανά στο γεωστρατηγικό παιχνίδι.

Τι επιδιώκει η αστική τάξη;

Η πραγματικότητα είναι ότι η αστική τάξη της Ελλάδας συμμετέχει στο ξαναμοίρασμα, στην αναδιάταξη των συμφερόντων και σε αυτό το σχεδιασμό της θέλει να εντάξει τον εργαζόμενο λαό, ως προϋπόθεση για την προώθησή του. Στην ουσία, βλέπουν το λαό ως αναλώσιμο είδος, ως πολεμικό υλικό για να προωθήσουν τα σχέδιά τους. Προειδοποιούμε ότι εάν η πολεμική αντιπαράθεση γενικευτεί στην περιοχή, τότε οι συνέπειες θα είναι βαριές για τον εργαζόμενο λαό. Κανένας να μην παρασυρθεί από τη μαύρη προπαγάνδα ότι οι εργαζόμενοι θα βγουν ωφελημένοι στον τουρισμό, επειδή οι τουρίστες λόγω του πολέμου δε θα πάνε φέτος και του χρόνου στη Μέση Ανατολή.

Η εργατική τάξη πάντα είχε ηθική και αλληλεγγύη. Δεν είναι δική της αντίληψη το «ο θάνατός σου η ζωή μου». Δεν περιμένει να βγει ωφελημένη από τη δυστυχία και τις τραγωδίες άλλων λαών. Αυτές οι κυνικές τοποθετήσεις χαρακτηρίζουν τους αστούς και τα φερέφωνά τους. Πρέπει να απορριφθούν, να καταδικαστούν, να μην επιτραπεί να δηλητηριάσουν την εργατική τάξη, τη νεολαία, τα λαϊκά στρώματα.

Πέρα από όλα τα άλλα, αποτελεί μεγάλη ανοησία να θεωρούν οι εργαζόμενοι ότι θα βγουν ωφελημένοι όταν το σπίτι του διπλανού τους καίγεται. Να μην ξεχνά κανένας ότι αργά ή γρήγορα θα έρθει η σειρά του, όσο δεν χτυπιούνται και δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες που γεννούν τον πόλεμο.

Οι θεωρίες και τα επιχειρήματα της αστικής τάξης ότι «πρέπει να συμμετέχουμε, η Ελλάδα πρέπει να τηρήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις, γιατί χρειαζόμαστε συμμάχους, ότι συμμετέχοντας κερδίζουμε "πόντους" στα λεγόμενα εθνικά θέματα», αφορούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Δεν αφορούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Ο λαός έχει συμφέρον από τη συμμαχία και τη συνεργασία με τους λαούς των άλλων χωρών ενάντια στην αστική τάξη της κάθε χώρας, ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Ας μην ξεχνάει κανείς από τους θιασώτες της αστικής τάξης τα διδάγματα της Ιστορίας. Από τη συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς πάντα κερδισμένος βγήκε ο ισχυρότερος, χαμένος ο πιο αδύνατος. Η τυχοδιωκτική πολιτική της αστικής τάξης διέψευσε τον αστικό μεγαλοϊδεατισμό, οδήγησε το λαό σε τραγωδίες, όπως έγινε στη Μικρασιατική Εκστρατεία.

Αποκαλύπτονται οι δυνάμεις της διαχείρισης

Σε αυτές τις συνθήκες, γίνεται πιο φανερός και αποκαλυπτικός ο ρόλος των πολιτικών δυνάμεων. Για άλλη μια φορά, βαδίζουν χέρι - χέρι οι παραδοσιακοί δεξιοί (ρεπουμπλικανοί - χριστιανοδημοκράτες) με τη σοσιαλδημοκρατία. Οταν παρακολουθεί κανείς αυτές τις μέρες τις δηλώσεις του Ομπάμα και του Ολάντ δεν ξεχωρίζουν από αυτές του Κάμερον, όταν ακούει τον Βενιζέλο δεν έχει διαφορά από τον Αβραμόπουλο. Οι μάσκες πέφτουν.

Για εμάς δεν είναι τίποτα το καινούριο. Αλλά αποτελεί κριτήριο για το λαό η στάση των κάθε λογής οπορτουνιστών σε γενικά «ανύποπτες στιγμές», πώς οι οπορτουνιστές παραπλανούν κι εξαπατούν. Καλούμε το λαό να θυμηθεί τι έλεγε ο Τσίπρας, όταν εκλέχτηκε ο Ολάντ στη Γαλλία. «Οτι τώρα πνέει νέος άνεμος». Πού πήγε λοιπόν ο νέος άνεμος; Εγινε άνεμος ιμπεριαλιστικού πολέμου. Ας θυμηθούμε τι έλεγαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για τον Ομπάμα, τον αποκαλούσαν περιστέρι της ειρήνης, ενώ ήξεραν ότι είναι ιμπεριαλιστικό γεράκι.

Ας θυμηθούμε τι έλεγε για την Αραβική Ανοιξη και την πλατεία Ταχρίρ. Χαιρέτιζαν την ενσωμάτωση των λαών στους ανταγωνισμούς και στα παιχνίδια των αστικών τάξεων, των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Τώρα είναι ενάντια στον πόλεμο, αλλά η χτεσινή (σ.σ. προχτεσινή) «Αυγή», έχει ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τη Συρία, όπου ζητάει πολιτική επίλυση της κρίσης με ειρηνικό τρόπο, με ουσιαστική παρέμβαση του ΟΗΕ στις εξελίξεις, με στόχο την άμεση κατάπαυση του πυρός και τη διενέργεια ελεύθερων εκλογών, τη διασφάλιση των θεμελιακών δικαιωμάτων του συριακού λαού, καθώς και τη δυνατότητά του να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του χωρίς ντόπιους και ξένους δυνάστες.

Ας θυμηθούμε λίγο τι έλεγαν κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πέρσι για άμεση επέμβαση της διεθνούς κοινότητας για να ανατραπεί το αιμοσταγές καθεστώς του Ασαντ. Τι σημαίνει δηλαδή αυτό; Ποια διεθνής κοινότητα; Το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα; Οι φονιάδες των λαών; Δεν είναι κάλεσμα για ιμπεριαλιστική επέμβαση; Ακόμα και στο κρίσιμο ζήτημα του πολέμου αποδεικνύονται, για άλλη μια φορά, αφερέγγυοι - αναξιόπιστοι.

Κάνουνε ότι δεν έχουν καταλάβει ότι είναι σε εξέλιξη η επέμβαση στα εσωτερικά αυτής της χώρας, χρόνια τώρα, με τη συμμετοχή μισθοφόρων από άλλες χώρες, με τη στήριξη των ΗΠΑ και χωρών της ΕΕ. Ετσι βγάζουν αθώες τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Για άλλη μια φορά, ρίχνουν στάχτη στα μάτια του λαού, με το «και στο ληστή ψωμί και στο χωροφύλακα χαμπέρι», αφού ο σημερινός ΟΗΕ τη μόνη εγγύηση που μπορεί να δώσει είναι αυτή της τήρησης των ιμπεριαλιστικών ισορροπιών!

Κριτήριο δεν είναι τα δάκρυα για τον πόλεμο. Κριτήριο είναι η στάση απέναντι στους ιμπεριαλιστές. Οταν τέτοια στάση κρατάνε τώρα που είναι στην αντιπολίτευση, φαντασθείτε τι θα κάνουν αν βρεθούν στην κυβέρνηση. Είναι σίγουρο ότι θα κάνουν τα ίδια με αυτά με αυτά που έκανε ο Ντ' Αλέμα στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας.

Δεν είναι παντοδύναμοι οι ιμπεριαλιστές

Το ΚΚΕ καλεί το λαό σε αφύπνιση και σε συναγερμό. Να μη φοβηθεί, να μην υποχωρήσει μπροστά σε όσα συμβαίνουν. Τώρα, χωρίς καθυστέρηση να υπάρξει γενικός ξεσηκωμός. Ο πόλεμος θα αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση για ένταση της επιθετικότητας στο σύνολο των δικαιωμάτων, για ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Δεν είναι παντοδύναμοι οι ιμπεριαλιστές. Δεν είναι παντοδύναμη η αστική τάξη. Η επιθετικότητά τους δείχνει τις αδυναμίες και τα όρια του συστήματός τους. Παντοδύναμοι είναι οι λαοί αρκεί να αποφασίσουν να αντιπαρατεθούν με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Το ΚΚΕ καλεί τον ελληνικό λαό να αντιδράσει αποφασιστικά, να καταδικάσει κάθε συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στην προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Τώρα, είναι η ώρα να γίνουν βήματα για την ανασύνταξη του κινήματος. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σχολείο, πανεπιστήμιο, κάθε λαϊκή γειτονιά να γίνουν βήματα οργάνωσης της πάλης, προώθησης της λαϊκής συμμαχίας. Πρωτοστατούμε στην οργάνωση της πάλης ταυτόχρονα ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα.

Οργανώνουμε και προωθούμε τον αγώνα για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, που είναι υπεύθυνη για το σφαγιασμό των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, για την ανεργία, για την ένταση της εκμετάλλευσης, που φέρνει τους πολέμους. Τώρα, χωρίς καθυστέρηση, παλεύουμε για ισχυρό ΚΚΕ, τη μόνη δύναμη που μπορεί να παίξει αποφασιστικό ρόλο, να δώσει δύναμη και ώθηση στη λαϊκή πάλη. Να αναπτυχθεί ένα πανίσχυρο κίνημα που δε θα παγιδεύεται σε αυταπάτες άλλης διαχείρισης του συστήματος. Που θα ανοίγει δρόμο για ριζικές αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας.

Αγώνας τώρα για να μπει φραγμός στα σχέδια του κεφαλαίου στον πόλεμο. Αγώνας για ανατροπή για την εργατική - λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό. Κανένας φόβος καμιά υποταγή, αγώνας τώρα για την ανατροπή.

Ποιοι όλοι;

Ποιοι όλοι;
Την ατάκα από γνωστή διαφήμιση, «όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι εκτός από εκείνους που…» θυμίζει η κατάσταση στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Γιατί μετά από μια διήμερη πασαρέλα υπουργών και εκπροσώπων της κυβέρνησης ότι «κανένα παιδί δε θα μείνει εκτός παιδικών σταθμών» και την κατάλληλη βοήθεια από τα ΜΜΕ, επιχειρείται να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κανένα παιδί δε θα μείνει εκτός παιδικών σταθμών.

Η κατάσταση, βέβαια, είναι εντελώς διαφορετική, γιατί όταν η κυβέρνηση κομπάζει ότι εξασφάλισε μεγαλύτερη χρηματοδότηση για να μπουν «όλα τα παιδιά» στους παιδικούς σταθμούς, εννοεί ότι θα καλύψει τις θέσεις όσων έκαναν αίτηση μέσα από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ και πληρούν τα αυστηρά κριτήρια που αυτό θέτει. Να θυμίσουμε ότι το πρόγραμμα αυτό επιδοτεί θέσεις τόσο σε δημοτικούς όσο και σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς.

Αυτός ο κομπασμός, αυτή η πρεμούρα δεν αφορά ούτε στο ελάχιστο τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά σε όλη την Ελλάδα που περιμένουν να γίνουν δεκτά σε ένα δημοτικό παιδικό σταθμό, αλλά δεν πληρούσαν τα κριτήρια του ΕΣΠΑ. Όχι όλοι, λοιπόν. Γιατί υπάρχουν χιλιάδες παιδιά που σήμερα, στα τέλη του Αυγούστου, περιμένουν και θα περιμένουν καρτερικά μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη για να δουν αν και πότε θα προσληφθεί νέο προσωπικό με δίμηνες συμβάσεις, ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί και να ανακοινώσουν στη συνέχεια ποια παιδιά γίνονται δεκτά στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Ας μην κοροϊδεύουν οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης. Και φέτος χιλιάδες παιδιά θα μείνουν εκτός παιδικών σταθμών και γι’ αυτήν την κατάσταση ευθύνεται η πολιτική που εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους δήμους, την υποχρηματοδότηση, την πρόσληψη προσωπικού με ολιγόμηνες συμβάσεις κ.λπ. Η ζωή, η μόρφωση και η διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, όμως, δεν μπορούν να κοστολογούνται με δημοσιονομικούς όρους. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι δικαίωμα.

Είναι ο Ιμπεριαλισμός, ηλίθιε!

Είναι ο Ιμπεριαλισμός, ηλίθιε!

Του Νίκου Μόττα. 

Η επικείμενη στρατιωτική εισβολή ξένων δυνάμεων στο έδαφος της Συρίας επαναφέρει στο προσκήνιο τη θηριωδία του Ιμπεριαλισμού. Οι μεθοδεύσεις χωρών-μελών του ΝΑΤΟ για μια νέα αιματοχυσία στη Μέση Ανατολή αποδεικνύουν ότι τα συμφέροντα που οδηγούν το άρμα του Ιμπεριαλισμού δε γνωρίζουν ούτε σύνορα, ούτε πρόσωπα. Διαψεύδονται, λοιπόν, για άλλη μια φορά όλοι εκείνοι που πίστευαν ότι η εναλλαγή προσώπων στα ύπατα αξιώματα της αστικής εξουσίας μπορεί να επιφέρει αλλαγές στην ουσία της πολιτικής. Η αστική εξουσία, ως μοχλός κατοχύρωσης της παντοκρατορίας των μονοπωλίων και του Κεφαλαίου, είναι συνιφασμένη με τον Ιμπεριαλισμό. Γι' αυτό και ο περίφημος «νέος αέρας» που – δήθεν - θα έφερναν στη διεθνή πολιτική σκηνή ηγέτες όπως ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Φρανσουά Ολάντ αποδείχθηκε, όπως ήταν επόμενο, αέρας κοπανιστός.

Να θυμίσουμε τις θριαμβολογίες του 2008, όταν ο Ομπάμα κέρδιζε τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ; Να θυμίσουμε το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Αυγή» στις 5 Νοέμβρη 2008 που τιτλοφορούνταν «Προσδοκίες από τη νίκη του Μπαράκ Ομπάμα: Να σταματήσουν οι πόλεμοι»; Όσοι πίστεψαν ότι η άνοδος του Ομπάμα και των Δημοκρατικών στην προεδρία των ΗΠΑ θα άλλαζε την εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης διαψεύστηκαν παταγωδώς. Τους διέψευσαν οι ίδιες οι εξελίξεις – το μακελειό στη Λιβύη το 2011 και τώρα τα τύμπανα του πολέμου που ηχούν στην Συρία. Ο Μπ.Ομπάμα όχι μόνο δεν ανέτρεψε το δόγμα Μπους, αλλά κινήθηκε στα βήματα του προκατόχου του παρά τις περί του αντιθέτου υποκριτικές διακηρύξεις: Οι στρατιωτικοι βομβαρδισμοί σε Αφγανιστάν καιΥεμένη, η ΝΑΤΟϊκή εισβολή στη Λιβύη, η υπόθαλψη τρομοκρατών στηνΣυρία, η λειτουργία των βασανιστηρίων του Γκουαντάναμο, ο συνεχιζόμενος οικονομικός αποκλεισμός της Κούβας αποτελούν απτά παραδείγματα της εξωτερικής πολιτικής Ομπάμα. Η ρητορική του αμερικανού προέδρου κατά τους πρώτους μήνες ανάληψης της εξουσίας (βλέπε ομιλίες σε Βερολίνο, Κάϊρο) είχε σαγηνέψει όσους ξεχνούσαν – ή έκαναν πως ξεχνούσαν – το γεγονός ότι τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ανεξαρτήτως των προσώπων που τα υπηρετούν, παραμένουν ο κινητήριος μοχλός της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.


Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση της Γαλλίας. Εκεί όπου ο πολυδιαφημισμένος σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ φέρεται αποφασισμένος να στηρίξει μια νέα αιματοχυσία στην Συρία,έχοντας μάλιστα τις πλάτες της γαλλικής Δεξιάς. Ο «νέος αέρας» που θα έφερνε μαζί του στην εξουσία ο «σοσιαλιστής» Ολάντ – ομογάλακτος των σοσιαλιστών του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ – αποδείχθηκε πως ήταν ο ίδιος «σοσιαλιστικός αέρας» που, προ δεκαπενταετίας, φούντωνε τις φιλοπολεμικές κραυγές των Σρέντερ, Ζοσπέν, Φίσερ και Μπλερ κατά τη διάρκεια του ΝΑΤΟϊκού εγκλήματος στη Γιουγκοσλαβία.

Τα όσα συμβαίνουν και αναμένεται να συμβούν, λοιπόν, στην Συρία είναι τα πειστήρια ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος. Από αυτά που μας έχει συνηθίσει εδώ και δεκαετίες το ανώτατο στάδιο της ανάπτυξης του Καπιταλισμού. Αυτού του ίδιου βάρβαρου Ιμπεριαλισμού που, όπως και στην περίπτωση του φασισμού, οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν, όχι όμως και το μίσος του για τους λαούς.

Πηγή: Revoloution now!

Δημοσιογραφικό κτήνος...

Δημοσιογραφικό κτήνος...

Η «αφέλεια» του αρθρογράφου

Αναρωτιέται τάχα αφελώς ο Μ. Μητσός στα «ΝΕΑ» αναφερόμενος στη χτεσινή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για τις εξελίξεις στη Συρία: «Με εκείνα τα παιδάκια με τις διεσταλμένες κόρες των ματιών και τους αφρούς στο στόμα τι θα γίνει; Κάποιο κτήνος δεν τα εξολόθρευσε χρησιμοποιώντας απαγορευμένα όπλα; Γιατί το ΚΚΕ δεν ζητά λοιπόν, έστω για τους τύπους, την παραδειγματική τιμωρία του;».

Εννοείται ότι το κτήνος που εξολόθρευσε τα παιδάκια και πολλούς ακόμα Σύριους πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά. Ποιο είναι όμως αυτό το κτήνος; Τους τελευταίους μόνο μήνες έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλές καταγγελίες για χρήση χημικών όπλων στη Συρία, ενώ κυκλοφορούν και βίντεο που δείχνουν την παρασκευή χημικών όπλων από τους λεγόμενους αντικαθεστωτικούς της Συρίας. Εδώ μέχρι και η δική τους, Κάρλα ντελ Πόντε, πρώην εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και μέλος της Επιτροπής του ΟΗΕ για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Συρία, σε συνέντευξή της τον περασμένο Ιούνη παραδέχτηκε ότι αυτοί που έχουν χρησιμοποιήσει χημικά όπλα στη Συρία και έχουν κάνει χρήση του αερίου Σαρίν είναι οι λεγόμενοι «αντικαθεστωτικοί». Να θυμίσουμε, ότι οι λεγόμενοι αντικαθεστωτικοί στηρίζονται ξεκάθαρα από ΗΠΑ και ΕΕ και μάλιστα τον περασμένο Μάη, η Ευρωπαϊκή Ένωση πήρε απόφαση να άρει το εμπάργκο όπλων προς τους «αντικαθεστωτικούς» της Συρίας, διατηρώντας παράλληλα όλες τις κυρώσεις προς την κυβέρνηση Άσαντ.

Αν ψάξει λίγο περισσότερο ο Μ. Μητσός, αν αρχίσει να «ξηλώνει το πουλόβερ» θα ανακαλύψει το κτήνος και τα κτήνη. Θα ανακαλύψει ότι πάντα οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις παρουσιάζονταν στο λαό (από τις κυβερνήσεις και τους διάφορους πρόθυμους στα ΜΜΕ) ως «ανθρωπιστικές επεμβάσεις» της «δημοκρατικής» Δύσης. Θυμόμαστε τις υποτιθέμενες εθνοκαθάρσεις του Μιλόσεβιτς εναντίον των Αλβανών Κοσσοβάρων, τους μαζικούς τάφους που ακόμα αναζητούνται, και τις ΝΑΤΟϊκές σφαγές αμάχων στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Θυμόμαστε τα υποτιθέμενα πυρηνικά όπλα του Χουσεΐν στο Ιράκ, που ακόμα δεν έχουν βρεθεί, όπως και τις εκατόμβες νεκρών αμάχων από τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Βασόρα και τους βασανισμούς στο Αμπου Γκράιμπ. Θυμόμαστε τον «αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία» που είχε εξαπολύσει ο Μπους τζούνιορ ενάντια στην Αλ Κάιντα και τα παρακλάδια της, που είχαν δημιουργήσει και ανδρώσει οι ίδιες οι ΗΠΑ στην περιοχή και τα οποία σήμερα – εντελώς συμπτωματικά – δεν τους ενοχλούν.

Για τον Μ. Μητσό, όλα τα παραπάνω μπορεί να εντάσσονται στην κατηγορία των θεωριών συνωμοσίας του ΚΚΕ. Έλα όμως που αυτές οι «θεωρίες» έχουν επιβεβαιωθεί στη διάρκεια των χρόνων, ενώ τα δικά τους επιχειρήματα που αξιοποιούνταν κάθε φορά για να δικαιολογήσουν κάποια ιμπεριαλιστική επέμβαση καταρρέουν το ένα μετά το άλλο…

Οι λαοί έχουν πείρα και γνωρίζουν ότι αυτοί είναι οι παντοτινοί χαμένοι από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους. Είναι, όμως, οι λαοί αυτοί που μπορούν να σταματήσουν τα κτήνη, με την πάλη τους ενάντια στο σύστημα που τα γεννά και τα θρέφει, με την πάλη τους για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

902.gr