ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ Για την αναζωογόνηση - ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Για την αναζωογόνηση - ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος

Το ΚΚΕ με εμπιστοσύνη απευθύνεται στην εργατική τάξη που εδώ και πολύ καιρό δοκιμάζεται σκληρά από την ανεργία, την άγρια σφαγή των μισθών, τους εξοντωτικούς φόρους και τα χαράτσια, το γκρέμισμα βασικών κατακτήσεών της στο εργασιακό, ασφαλιστικό, στις συντάξεις και τις όποιες παροχές Υγείας, στη μόρφωση των παιδιών, σε όλα τα δικαιώματά της.

Στα ερωτήματα που βασανίζουν και απασχολούν κάθε εργατική και λαϊκή οικογένεια - Πώς θα πάρουμε μια ανάσα; Πώς θα μπει ένα τέλος στον εφιάλτη της ανεργίας, στους μισθούς της πείνας; Πότε θα σταματήσει αυτός ο κατήφορος στη φτώχεια και στην ανασφάλεια; Υπάρχει λύση; - το ΚΚΕ παίρνει θέση και με την ευθύνη, τη γνώση και την εμπειρία δίνει απάντηση που έχει και συμφέρον και χρέος να τη σκεφτεί σοβαρά κάθε εργαζόμενος, κάθε άνεργος και άνεργη γιατί είναι το Κόμμα που του είπε την αλήθεια γι' αυτά που τώρα ζει και οι προβλέψεις του αποδείχτηκαν ολόσωστες.

Το σύνθημα - κάλεσμα που απηύθυνε το ΚΚΕ στους εργαζόμενους και στο λαό, από την αρχή της κρίσης, «Μη ματώνεις για τα κέρδη της πλουτοκρατίας», είναι επίκαιρο όσο ποτέ.

Η εργατική τάξη πλήρωσε ακριβά την καπιταλιστική ανάπτυξη πριν το 2009, όπου τα μονοπώλια είχαν κολοσσιαία κέρδη. Τη μάτωσαν κυριολεκτικά με τα βάρβαρα μέτρα και τα μνημόνια στη φάση της κρίσης, ώστε να μην υποστούν μεγάλες ζημιές τα τραπεζικά, εμπορικά, βιομηχανικά μονοπώλια και για να ανακάμψει η κερδοφορία τους.

Τώρα βρίσκεται μπρος στο μεγάλο κίνδυνο να καταδικάσουν, την εργατική τάξη και τα παιδιά της, στην πιο στυγνή και άγρια εκμετάλλευση, και να ζήσει μόνιμα στην εξαθλίωση για να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη, που θα είναι προσωρινή, θα αφορά μερικούς κλάδους, θα είναι συνολικά αναιμική!

Για να μην παγιωθούν τα αντεργατικά μέτρα, να μη συνοδευτούν από νέα, απαιτούνται μαζικοί πανεργατικοί απεργιακοί αγώνες.

Τώρα είναι η ώρα ευθύνης και απόφασης για κάθε εργάτη και εργάτρια. Είναι ώρα συστράτευσης και συμπόρευσης με το ΚΚΕ για να προχωρήσει γρήγορα και αποφασιστικά η οικοδόμηση της ταξικής ενότητας, της οργάνωσης και της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος. Αυτή είναι η βασική προϋπόθεση για να δυναμώσει συνολικά η πάλη της εργατικής τάξης και η λαϊκή συμμαχία, να εμποδιστούν αλλά και να μπει τέλος στα αντεργατικά μέτρα, για να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση, τη βαρβαρότητα και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού.

1. Η αλήθεια είναι ότι η εργατική τάξη, παρά τους μεγάλους και σκληρούς αγώνες που έδωσε, σε ορισμένες φάσεις και σε συγκεκριμένους χώρους και κλάδους, δεν έχει χρησιμοποιήσει μέχρι τώρα ακόμα την πραγματική της δύναμη.

Ο βασικός λόγος είναι ότι το μεγαλύτερο τμήμα της τόσο πριν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης όσο και μετά παραμένει δέσμιο των απατηλών διλημμάτων και των αστικών ιδεολογημάτων που καλλιεργούν τα κόμματα του συστήματος και της ΕΕ και άλλοι μηχανισμοί του μεγάλου κεφαλαίου, όπως, «η ΕΕ είναι μονόδρομος και προς όφελος του λαού», «η πολιτική και τα μέτρα ανάκαμψης της οικονομίας, επομένως η κερδοφορία για τις επιχειρήσεις, συμφέρουν και τους εργάτες, θα εξασφαλίσουν θέσεις εργασίας», «για την κρίση, το χρέος, την ανεργία φταίνε οι μεγάλοι μισθοί και οι συντάξεις» κ.ά. Ετσι γίνεται ευάλωτη στους εκβιασμούς, στις απάτες και τα εκλογικά διλήμματα που θέτουν ανταγωνιζόμενα κόμματα για το ποιος θα καταλάβει την κυβερνητική καρέκλα.

Παρά και ενάντια στις προσπάθειες που κατέβαλε το ΚΚΕ, δεν έγινε κατορθωτό εργατικές και λαϊκές δυνάμεις να χειραφετηθούν και να μην παγιδευτούν από αστικές θεωρίες, όπως αυτή περί «κρίσης χρέους», από μικροαστικές ψευτολύσεις και αυταπάτες.

Οι τάσεις χειραφέτησης και ριζοσπαστισμού, σε όλες τις φάσεις εξέλιξης της καπιταλιστικής κρίσης αλλά και πιο πριν, υπονομεύθηκαν με καθοριστική συμβολή και ευθύνη δυνάμεων με συνθήματα που καλλιεργούν την απατηλή πολιτική αντίληψη ότι η βελτίωση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος εξαρτάται από την κατάργηση των μνημονίων, από την επαναδιαπραγμάτευση και μερική διαγραφή του δημόσιου χρέους από την ΕΕ, ότι γι' αυτό απαιτείται κυβερνητική εναλλαγή, διαμόρφωση «αριστερής» κυβέρνησης.

Η αλήθεια είναι ότι μισθοί μειώνονται και σε επιχειρήσεις, κλάδους, χώρες που έχουν ανεβασμένη κερδοφορία. Η αλήθεια είναι ότι αυτά τα μέτρα τα είχαν προαποφασισμένα στην ΕΕ πριν την κρίση και τα εφαρμόζουν σε όλες τις χώρες, ανάλογα με τις συνθήκες και τις προτεραιότητές τους, είτε έχουν είτε όχι μνημόνια και υψηλό χρέος. Η ελληνική πλουτοκρατία με αφορμή την κρίση άδραξε την ευκαιρία και επιτάχυνε την επιβολή τους. Η αλήθεια είναι ότι στον γερασμένο πλέον καπιταλισμό, η αστική τάξη για να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα επιβάλλει νέες «θυσίες» για το λαό, με μειώσεις μισθών και συντάξεων, με διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, με ιδιωτικοποίηση του Ασφαλιστικού, της Υγείας και της μόρφωσης. Η ένταση και το βάθεμα της εκμετάλλευσης των εργατών αποτελεί όρο για τον ανταγωνισμό των μονοπωλίων. Γι' αυτό δε μένει έξω από τον καπιταλιστικό οδοστρωτήρα καμία κατηγορία, κανένας κλάδος.

Η αλήθεια είναι ότι το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα, σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, βρέθηκε αποδυναμωμένο, χειραγωγημένο στην επίθεση του κεφαλαίου. Βρίσκεται σε ιδεολογική - πολιτική - οργανωτική υποχώρηση, αδύναμο να υποστηρίξει αποφασιστικά την ανάπτυξη της εργατικής - λαϊκής πάλης συνολικά, για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας που γεννά κρίσεις - πολέμους - το φασισμό, ναζισμό. Με την οικονομική κρίση είχαν σημαντικές απώλειες όχι μόνο η εργατική τάξη και οι πιο φτωχοί αγρότες, αλλά και μικροαστικές δυνάμεις, δημόσιοι υπάλληλοι, μεσαίοι αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι. Αυτές οι δυνάμεις αντέδρασαν, εμφάνισαν κινηματική δράση υπεράσπισης της προηγούμενης θέσης τους, σε αρκετές περιπτώσεις σε αντιπαράθεση με εκείνο το τμήμα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος που με συνέπεια συγκρουόταν με τους καπιταλιστές, τους μεγαλοαγρότες, την ΕΕ, κι όχι μόνο με τη μια ή την άλλη κυβέρνηση. Εγιναν φορείς των λεγόμενων «νέων κινημάτων των αγανακτισμένων», που μιλούσαν ενάντια στο μνημόνιο αλλά ταυτόχρονα υιοθετούσαν αντιδραστικά συνθήματα, όπως «έξω τα κόμματα και τα συνδικάτα». Μέσα σ' αυτά κρύφθηκε και απέκτησε το δήθεν αντισυστημικό προσωπείο και η ναζιστική ΧΑ.

Οι τάσεις χειραφέτησης υπονομεύτηκαν από τον αντικομμουνισμό, τις συκοφαντικές επιθέσεις και τις προβοκάτσιες κατά του ΚΚΕ, ενώ κλιμακωνόταν η κρατική καταστολή και δυνάμωναν οι εκβιαστικοί και τρομοκρατικοί μηχανισμοί των ίδιων των μεγαλοκαπιταλιστών κατά του ΠΑΜΕ και των εργατικών αγώνων, αξιοποιώντας την εγκληματική δράση της ναζιστικής ΧΑ.

2. Είναι επιτακτική ανάγκη κάθε εργάτης και εργάτρια να βγάλει σωστά συμπεράσματα μελετώντας την πείρα που βγαίνει από τις εξελίξεις που υπάρχουν στον τόπο δουλειάς, στον κλάδο και γενικότερα στη χώρα καθώς και από όσα γίνονται στις άλλες χώρες της ΕΕ και γενικότερα στις καπιταλιστικές οικονομίες.

Να σκεφτεί από την αρχή ορισμένα ζητήματα δείχνοντας μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις τεκμηριωμένες και επιβεβαιωμένες θέσεις του ΚΚΕ και τη μόνη πρόταση φιλολαϊκής διεξόδου από την κρίση που προτείνει.

Τώρα υπάρχουν ακλόνητες αποδείξεις ότι το ΚΚΕ είχε δίκιο που έλεγε ότι η ένταξη και η προσαρμογή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την ΟΝΕ, οι μεταρρυθμίσεις υπέρ της απελευθέρωσης και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου θα έφερναν βάσανα στο λαό και θα οδηγούσαν σε βαθιά κρίση. Δεν έλεγαν την αλήθεια τα άλλα κόμματα που του υπόσχονταν ότι η ένταξη στην ΕΕ και την ΟΝΕ θα οδηγούσε σε «ευημερία», «σύγκλιση» και σε «σταθερή ανάπτυξη».

Αποδείχθηκε ολόσωστη η θέση του ΚΚΕ ότι η βαθιά και παρατεταμένη οικονομική κρίση που έπληξε την Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες της ΕΕ, είναι καπιταλιστική, είναι αποτέλεσμα των αντιφάσεων του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής (αναρχία, ανισομετρία κ.λπ.), της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου που αδυνατεί να βρει διέξοδο υψηλής κερδοφορίας. Το υψηλό κρατικό χρέος είναι αποτέλεσμα και όχι η αιτία της κρίσης γιατί αυτό διαμορφώθηκε στη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης και στήριξε την κερδοφορία του κεφαλαίου. Ο λαός δεν πρέπει να δεχτεί να πληρώσει ολόκληρο ή ένα μέρος του γιατί αυτός δεν ωφελήθηκε από αυτό με κανέναν τρόπο. Επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι η ΕΕ αποτελεί μια διακρατική λυκοσυμμαχία των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, που στο εσωτερικό της παραμένει και διευρύνεται η ανισομετρία.

3. Ενας καθοριστικά αρνητικός παράγοντας για τον οποίο η εργατική τάξη βρέθηκε απροετοίμαστη μπροστά στην καπιταλιστική κρίση και την ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου ήταν ο έλεγχος, πρωτίστως, των ηγετικών οργάνων του συνδικαλιστικού κινήματος από εκείνες τις δυνάμεις που αντιμάχονταν την ταξική ενότητα και αφύπνιση, που καλλιέργησαν τον συντεχνιασμό, που προωθούσαν την ταξική συνεργασία με τους καπιταλιστές, τη συναίνεση με τις κυβερνήσεις και την υποταγή στην ΕΕ. Ανέπτυσσαν μια πολύμορφη συναλλαγή μαζί τους οδηγώντας στη διάλυση και τον εκφυλισμό. Τις όποιες αγωνιστικές «κορόνες» έριχναν κατά καιρούς, κάτω από την πίεση του ΠΑΜΕ, ακόμα και τις απεργίες που κήρυξαν τις υπέτασσαν τόσο σε κομματικές σκοπιμότητες ώστε να διευκολυνθεί η κυβερνητική εναλλαγή ανάμεσα σε κόμματα διαχείρισης του εκμεταλλευτικού συστήματος, όσο και στον εγκλωβισμό, στην εκτόνωση αγωνιστικών διαθέσεων σε ανώδυνα κανάλια.

Η βασική πηγή και η δύναμη αυτών των συνδικαλιστικών μηχανισμών της ενσωμάτωσης, εξαγοράς και εκφυλισμού ήταν και είναι μια καλοπληρωμένη εργατική αριστοκρατία, που διαπλέκεται ή διασυνδέεται με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Οι μηχανισμοί αυτοί στηρίζονταν και βρίσκονταν σε συναλλαγή με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, ενώ πλέον ένα σημαντικό τους μέρος έχει προσχωρήσει ή συνεργάζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Για να λυθούν τα χέρια των εργαζομένων, να υψωθεί το αγωνιστικό τους ανάστημα, να ανασυνταχθεί και να ανακάμψει το εργατικό - λαϊκό κίνημα απαιτείται η πολιτική και ιδεολογική χειραφέτηση, απεγκλωβισμός από ιδεολογήματα που παγιδεύουν, εξαπατούν και οδηγούν στη μοιρολατρία, στην υποταγή ή στην ήττα.

Το επόμενο χρονικό διάστημα είναι πολύ κρίσιμο.

Από τη μια οι εκβιασμοί και η καταστολή από τις κυβερνήσεις και τους καπιταλιστές κλιμακώνονται και γίνονται όλο και πιο άγριοι, από την άλλη οι δυνάμεις του σάπιου συνδικαλισμού, που υπήρξαν φανατικοί υπηρέτες των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μεταμορφώνονται θρασύτατα τώρα, μετακινούμενες ή συνεργαζόμενες με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, σε αγωνιστές και δήθεν αναμορφωτές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ο κίνδυνος παγίδευσης, αφοπλισμού και υποταγής του εργατικού κινήματος είναι υπαρκτός και πρέπει να εμποδιστεί.

Υπάρχουν και οι δυνάμεις και οι δυνατότητες.

Με καθοριστική συμβολή του ΚΚΕ, παρά τις επιθέσεις των μηχανισμών του μεγάλου κεφαλαίου και των κομμάτων του, κόντρα στο ρεύμα των αυταπατών και της απογοήτευσης, παραμένουν ισχυρές και αξιόμαχες οι ασυμβίβαστες ταξικές αγωνιστικές δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, οι οποίες, αν ενισχυθούν, μπορούν να πρωτοστατήσουν και να τροφοδοτήσουν την αναγκαία οργανωτική, ταξική αναζωογόνηση του κινήματος.

Στο πού τελικά θα γείρει η πλάστιγγα θα εξαρτηθεί από ποια θέση θα πάρει και σε ποια πλευρά θα σταθεί η μεγάλη πλειοψηφία των εργατών που τώρα αγωνιούν και αναζητούν λύση.

4. Το ΚΚΕ απευθύνεται σε κάθε τίμιο εργάτη και εργάτρια και ειδικά στους νέους και τις νέες και τους καλεί να κάνουν το αποφασιστικό βήμα μπροστά.

Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν αντιλήψεις ότι «η δική μας επιχείρηση δεν πρόκειται να μειώσει μισθούς και να κάνει απολύσεις γιατί έχει πολλά κέρδη» ή ότι «πρέπει να δεχθούμε τις μειώσεις και απολύσεις, να προστατευθούν τα κέρδη, ώστε να σωθούν τουλάχιστον οι δουλειές μας». Υπάρχουν πια χιλιάδες αποδείξεις ότι αυτές οι αντιλήψεις το μόνο που κάνουν είναι να αφοπλίζουν τους εργάτες γιατί οι νόμοι λειτουργίας του καπιταλισμού είναι αμείλικτοι. Ο καπιταλιστής, με τις δυνατότητες που του δίνει η Ευρωπαϊκή Ενωση, μπορεί ανά πάσα στιγμή ή να μεταφέρει την επιχείρηση και το κεφάλαιό του σε άλλη χώρα ή να την κλείσει και να μεταφέρει τα κεφάλαιά του σε άλλες δραστηριότητες που του δίνουν ακόμα πιο υψηλό κέρδος!

Αποτελεί απάτη και εμπαιγμό τόσο η θέση της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ ότι τα βάσανα για το λαό θα τελειώσουν όταν σημειωθεί το «πρωτογενές πλεόνασμα», όσο και οι ισχυρισμοί του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτό θα συμβεί όταν γίνει κυβέρνηση γιατί έχει «σχέδιο ανάπτυξης»!

Οποια κόμματα και αν είναι στην κυβέρνηση για να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη θα υποχρεώνουν τους εργάτες και το λαό να ζουν στην εξαθλίωση, να μοιράζονται μέσα στην οικογένεια μια ολιγόμηνη και κακοπληρωμένη εργασία, να παραιτηθούν από τα σύγχρονα δικαιώματά τους. Η αντιπαράθεση κυβέρνησης - ΣΥΡΙΖΑ για αναδιάρθρωση ή «κούρεμα» του χρέους αφορά το ποιο τμήμα της πλουτοκρατίας θα έχει περισσότερα οφέλη, αλλά και στη μια και στην άλλη περίπτωση το βαρύ κόστος θα το πληρώσει και πάλι ο λαός.

Είναι παγίδα και υπονόμευση των αγώνων και της ανάκαμψης του εργατικού κινήματος η επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ με τη βοήθεια δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προωθούν ως κεντρικό αίτημα και στόχο των εργατικών κινητοποιήσεων την εναλλαγή των κομμάτων στην κυβέρνηση και όχι την πορεία οριστικής ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής και της εξουσίας των μονοπωλίων, που συνεχώς αναπαράγει την αντιλαϊκή πολιτική.

Η τακτική τους για δήθεν «ανένδοτους αγώνες», με καλέσματα για απεργίες διαρκείας, οδηγεί πιο βαθιά στον εκφυλισμό και στη διάλυση όταν δεν πατούν στις διαθέσεις των εργαζομένων και δεν έχουν ως σκοπό τον αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, δεν περιέχουν στοιχειώδη πρόβλεψη για τη συνέχεια και αποτελεσματικότητα του αγώνα. Οταν λαμβάνονται αποφάσεις στο όνομά τους και όχι με τη μαζική συμμετοχή τους. Οταν δεν παίρνουν κανένα ουσιαστικό μέτρο για να οργανωθεί πραγματικά η απεργία, αλλά, αντίθετα, αποδέχονται και ανέχονται ή και υπογείως προωθούν την απεργοσπασία.

Ναρκοθετημένος από τα πριν είναι ο αποκομμένος και ο περιορισμένος αγώνας της τελευταίας στιγμής όταν έχουν δρομολογηθεί εδώ και καιρό το κλείσιμο ή ιδιωτικοποίηση και όταν η πάλη περιορίζεται στους όρους που θα γίνει η ιδιωτικοποίηση.

5. Το ΚΚΕ καλεί κάθε εργάτρια και εργάτη, είτε είναι στη δουλειά είτε στην ανεργία, να έρθει μαζί του στη μάχη για να πάρουν τώρα αγωνιστική ζωή τα Σωματεία, οι Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, ώστε με τη συμμετοχή των ίδιων των εργαζομένων να γίνουν ακαταμάχητα κάστρα της ταξικής ενότητας, της πάλης και της αλληλεγγύης.

Οι ίδιοι οι οργανωμένοι εργάτες και εργάτριες να διώξουν από τα όργανα του κινήματος τους συνδικαλιστές της υποκρισίας, της συναλλαγής και της υποταγής στον καπιταλισμό και την ΕΕ. Να μην παγιδευτεί η εργατική τάξη στη νέα μεταμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, με πρωταγωνιστές τώρα από τη μια τη ΝΔ και από την άλλη τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ έγκαιρα αποκάλυψε ότι η ΧΑ είναι μια ναζιστική, φασιστική, ρατσιστική, αντεργατική και αντικομμουνιστική οργάνωση με αδίστακτη, εγκληματική πρακτική στην υπηρεσία του σάπιου συστήματος. Καλεί το εργατικό και λαϊκό κίνημα να θωρακιστεί απέναντι στη δολιότητα της ναζιστικής ΧΑ και να την πετάξει έξω από τους τόπους δουλειάς και τις εργατικές συνοικίες.

Η εργατική τάξη να ηγηθεί στην οικοδόμηση της λαϊκής συμμαχίας με τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και του χωριού, για μια δυναμική λαϊκή αντεπίθεση με στόχο τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος του λαού, με αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους, κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων, κατακτώντας την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Οχι σκόντο στις ανάγκες, στην ελπίδα, στη δυνατότητα αλλά και στον αγώνα. Κανένας μόνος του στην κρίση. Οργάνωση της λαϊκής αλληλεγγύης. Ενας για όλους και όλοι για έναν!

Είναι αδιανόητο η εργατική τάξη, οι γυναίκες και οι νέοι της να παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους όταν είναι τεράστιος ο πλούτος που σήμερα παράγουν, αλλά τον κατασπαράζουν τα μονοπώλια - οι καπιταλιστές παράσιτα.

Σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία παρέχουν απίστευτες δυνατότητες στην παραγωγικότητα των μέσων παραγωγής, επομένως στη δυνατότητα δραστικά να μειωθεί ο χρόνος εργασίας, εξασφαλίζοντας ένα ανεβασμένο επίπεδο κοινωνικής ευημερίας. Αυτό το εμποδίζει το κεφάλαιο που ελέγχει τα μέσα παραγωγής και τα χρησιμοποιεί με σκοπό το κέρδος του και όχι τις ανάγκες των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Είναι ώριμο, ρεαλιστικό και αναγκαίο:

-- Η σταθερή εργασία για όλους με διευρυμένο ελεύθερο χρόνο.

-- Οι σύγχρονες και εντελώς δωρεάν δημόσιες υπηρεσίες Υγείας, μόρφωσης, πολιτισμού, αθλητισμού.

-- Να εξασφαλιστεί η δωρεάν φροντίδα με παιδικούς σταθμούς, αναψυχή και διακοπές για όλα τα παιδιά.

-- Να μειωθούν τα όρια συνταξιοδότησης και να εξασφαλιστούν οι ανάγκες των συνταξιούχων, να υπάρχει προστασία της γυναίκας και της μητρότητας.

-- Να εξασφαλιστούν η λαϊκή στέγη, οι διακοπές και ο λαϊκός τουρισμός.

Αυτό είναι το κοινωνικό περιεχόμενο της σοσιαλιστικής οργάνωσης της κοινωνίας, όπου όλα θα υπηρετούν τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού έχοντας το τιμόνι της εξουσίας και των επιχειρήσεων η ίδια η εργατική τάξη.

Καμιά υποταγή στον καπιταλισμό, είναι ιστορικά ξεπερασμένος, μόνο κρίσεις, φτώχεια και πολέμους μπορεί να φέρει στους λαούς.

Ο σοσιαλισμός είναι επίκαιρος και αναγκαίος όσο ποτέ άλλοτε.

ΑΘΗΝΑ 12/10/2013

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΒΡΕΤΑΝΙΑ Νέες αυξήσεις - φωτιά από τα μονοπώλια ενέργειας

ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Νέες αυξήσεις - φωτιά από τα μονοπώλια ενέργειας

Από παλιότερες κινητοποιήσεις στο Μάντσεστερ ενάντια στις περικοπές σε κοινωνικές υπηρεσίες

Σαν κεραυνός χτύπησε περίπου 4.400.000 νοικοκυριά στη Βρετανία την περασμένη Πέμπτη η ανακοίνωση της εταιρείας ηλεκτρισμού SSE, που είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παροχής ηλεκτρισμού στη χώρα, πως από την 15η Νοέμβρη θα αυξήσει από 8,2% ως 9,7% τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος! Η είδηση κεραυνοβολεί εκατομμύρια νοικοκυριά που ακόμη δεν είχαν καλά καλά συνέρθει από το προηγούμενο «ηλεκτροσόκ» της περσινής μέσης αύξησης των τιμολογίων ρεύματος κατά 6% με 10,8% μέσα στο τετράμηνο Αύγουστος - Δεκέμβρης 2012, ενώ χρόνο με το χρόνο αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός εκατομμυρίων ανθρώπων που αδυνατούν να εξασφαλίσουν τη θέρμανσή τους. Κυρίως λόγω της ακρίβειας και των πολιτικών φτωχοποίησης του λαού που επιβάλουν οι αστικές κυβερνήσεις, ιδιαίτερα μετά την έναρξη της καπιταλιστικής κρίσης το 2008, και που έχουν φέρει πλέον τα πράγματα σε τέτοιο χάλι ώστε ο βρετανικός Ερυθρός Σταυρός να ετοιμάζει από φέτος το χειμώνα εκστρατεία συγκέντρωσης και διανομής τροφίμων σε φτωχές οικογένειες, για πρώτη φορά από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου!

Εξυπακούεται πως δε θα είναι μοναδική περίπτωση η αύξηση στα τιμολόγια ρεύματος από τη SSE, που επικαλέστηκε αύξηση του κόστους χονδρικής στην αγορά Ενέργειας, στη μεταφορά της, αλλά και λόγω των κρατήσεων που υποχρεούται να κάνει από το βρετανικό δημόσιο υπέρ της «πράσινης ενέργειας». Σχεδόν όλοι προεξοφλούν πως μέσα στο επόμενο διάστημα θα σημειωθούν αλυσιδωτές αυξήσεις σε βασικές υπηρεσίες και αγαθά και ότι θα προβούν σε ανάλογες κινήσεις και οι άλλες πέντε μεγάλες εταιρείες ηλεκτρισμού. Δηλαδή αυτές που δημιουργήθηκαν μετά την ιδιωτικοποίηση του τομέα Ενέργειας το 1990, όπως οι «British Gas», «EDF Energy», «E.ON Energy», «Νpower» και «Scottish Power».

Ενδοαστικές κόντρες και ενεργειακή φτώχεια

Μπροστά στο πρόβλημα συνεχούς διόγκωσης της ενεργειακής φτώχειας (δηλαδή της αδυναμίας των νοικοκυριών να εξασφαλίσουν ηλεκτρικό ρεύμα και καύσιμα για τις βασικές ανάγκες, από τη στιγμή που καλούνται να δώσουν πάνω από το 10% του εισοδήματός τους για Ενέργεια), Συντηρητικοί και Εργατικοί προβαίνουν σε αντιπαραθέσεις αποφεύγοντας αμφότεροι να θίξουν τη ρίζα του ζητήματος, που δεν είναι άλλη από την παράδοση του αγαθού της Ενέργειας στα μονοπώλια.

Ο συντηρητικός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον εξέφρασε «απογοήτευση» για την απόφαση της εταιρείας SSE καλώντας τους Βρετανούς πολίτες να επιδοθούν σε ένα μάταιο κυνήγι φθηνότερων τιμολογίων από την τάχα «ελεύθερη» αγορά Ενέργειας. Ο ηγέτης των Εργατικών, Εντ Μίλιμπαντ, έσπευσε να κατηγορήσει τον Κάμερον πως έχει αφήσει ελεύθερες τις εταιρείες να «αλωνίζουν» τις τσέπες των Βρετανών πολιτών, επαναλαμβάνοντας τη μάλλον δυσεπίτευκτη υπόσχεσή του πως εάν εκλεγεί στις εκλογές του 2015 θα παγώσει για ένα 20μηνο τα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος...

Ορατός και ο κίνδυνος μπλακ-άουτ...

Ωστόσο, παρά το κύμα των συνεχόμενων αυξήσεων, η Βρετανία δεν έχει λύσει κεντρικά ενεργειακά ζητήματα όχι μόνον σε ό,τι αφορά το πόσο απρόσιτο γίνεται πλέον το αγαθό της Ενέργειας για τα λαϊκά νοικοκυριά, αλλά και σε ό,τι αφορά στην παραγωγή Ενέργειας, η οποία δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στα μονοπώλια, κυρίως λόγω του αυξημένου κόστους και της εξεζητημένης τεχνολογίας που απαιτείται ιδιαίτερα μετά την προώθηση της παραγωγής ενέργειας από (σαφώς ακριβότερες) πηγές όπως οι ανανεώσιμες, π.χ. αιολική, φωτοβολταϊκά κλπ.

Η πολυεθνική εταιρεία ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου «Νational Grid» («Εθνικό Δίκτυο»), που είναι από τους μεγαλύτερους ομίλους και επενδυτές στον κόσμο στον τομέα της Ενέργειας, με έντονη δραστηριοποίηση και στη Βρετανία, προειδοποίησε στις 8 του μήνα πως ο κίνδυνος για μπλακ-άουτ είναι ο υψηλότερος της τελευταίας δεκαετίας, καθώς τα ενεργειακά αποθέματα εξαντλούνται λόγω της στροφής που πραγματοποιεί το Λονδίνο στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Η «National Grid» κάνει λόγο για «δραματική μείωση της λειτουργίας των εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα ανά τη Βρετανία» και προειδοποιεί πως ενδέχεται να προβεί σε «έκτακτα μέτρα», μην αποκλείοντας σε περίπτωση βαρυχειμωνιάς περιορισμό της ηλεκτροδότησης σε ώρες αιχμής ή εισαγωγή ενέργειας από την ηπειρωτική Ευρώπη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, τον περασμένο Μάη, το ειδησεογραφικό δίκτυο «Μπλούμπεργκ» σημείωνε πως την επόμενη διετία το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στη Βρετανία θα διπλασιαστεί, ιδιαίτερα σε σχέση με τη Γερμανία, κυρίως γιατί το Λονδίνο υστερεί στην ανάπτυξη φωτοβολταϊκών και αιολικών πάρκων. Προβλέπεται δηλαδή, πως η Ενέργεια στη Βρετανία το Μάη του 2015 θα είναι 85% ακριβότερη απ' ό,τι στη μεγαλύτερη ενεργειακή αγορά της Ευρώπης, τη Γερμανία, καθώς θα διαμορφωθεί στα 83,11 δολάρια/KWh, έναντι 44,41 δολ./KWh στη γερμανική αγορά.

Ομως παρά τις χαμηλότερες τιμές ενέργειας στη Γερμανία των περίπου 40.000.000 νοικοκυριών και εκεί, τα τιμολόγια ρεύματος όχι μόνον δεν πέφτουν, αλλά έχουν αυξηθεί πάνω από 17% από τα τέλη του 2009 (σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat). Αυτό συμβαίνει γιατί οι εταιρείες ενέργειας μετακυλύουν τα κόστη παραγωγής της ηλιακής και αιολικής ενέργειας εξολοκλήρου στους καταναλωτές. Οπως άλλωστε κάνουν τα μονοπώλια απανταχού...

Από τα παραπάνω είναι φανερό πως όσο ο τομέας της ηλεκτρικής (και όχι μόνον) Ενέργειας παραμένει στα χέρια μονοπωλιακών ομίλων, ακόμη και αστικών δημόσιων οργανισμών, είτε στη Βρετανία, είτε στη Γερμανία, είτε οπουδήποτε αλλού, τα λαϊκά νοικοκυριά θα στενάζουν συνεχώς από τα αλλεπάλληλα κύματα ακρίβειας. Γι' αυτό και η λύση δεν μπορεί παρά να βρεθεί με την ανατροπή του καπιταλισμού...

Δέσποινα ΟΡΦΑΝΑΚΗ

ΛΙΒΥΗ Στο χάος δύο χρόνια μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση

ΛΙΒΥΗ

Στο χάος δύο χρόνια μετά την ιμπεριαλιστική επέμβαση

Ομηρος για λίγες ώρες στα χέρια δεκάδων ενόπλων, που φέρονται να έχουν κάποια σχέση με τμήματα της ίδιας της κυβέρνησης, βρέθηκε την περασμένη Πέμπτη οπρωθυπουργός της Λιβύης Αλί Ζεϊντάν. Ο ίδιος αρχικά μίλησε για «ατύχημα» και την επόμενη μέρα για «απόπειρα πραξικοπήματος» χωρίς να κατονομάσει, αρχικώς τουλάχιστον, τους ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς. Το πρωτοφανές περιστατικό, που έλαβε χώρα υπό συγκεχυμένες ακόμη συνθήκες και για αδιευκρίνιστους λόγους, έφερε με γλαφυρό τρόπο στο προσκήνιο την απερίγραπτη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα εδώ και περίπου δύο χρόνια, από τότε που, δια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης, ανατράπηκε το καθεστώς Καντάφι: το ολοένα μεγαλύτερο χάος.

Η κεντρική κυβέρνηση δεν ελέγχει τίποτε, πιθανώς ούτε καν την πρωτεύουσα και όπως, αποδεικνύει η απαγωγή Ζεϊντάν, ούτε καν το ένα τμήμα της ελέγχει το άλλο. Ενοπλες ομάδες, οι περισσότερες εκ των οποίων συμμετείχαν στο συνονθύλευμα των «αντικαθεστωτικών», λυμαίνονται τη χώρα και διεκδικούν νομή από την πίτα της εξουσίας και του ενεργειακού πλούτου της χώρας, ο οποίος ήταν και ένα από τα βασικά κίνητρα των τότε ιμπεριαλιστικών «ευαισθησιών» για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» απέναντι στον «αιμοσταγή» Καντάφι, που μέχρι πρότινος ήταν καλός σύμμαχος.

Το «ενδιαφέρον» για τη Λιβύη

Οι χώρες της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου ελέγχουν περισσότερο από το 60% των ενεργειακών αποθεμάτων παγκοσμίως. Με δεδομένο ότι ηΛιβύη κατατάσσεται στην 9η θέση παγκοσμίως με αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα 43,6 δισ. βαρέλια (3,5% επί του συνόλου), με 1.500 δισ. κυβικά μέτραφυσικού αερίου, με δεδομένο ότι το εξαγόμενο πετρέλαιο, στη συντριπτική του πλειοψηφία (περίπου 80%) προορίζεται για την ευρωπαϊκή αγορά, ότι είναι καλής ποιότητας και ότι αποφέρει τεράστια κέρδη, καθώς το κόστος εξόρυξής του δεν είναι μεγάλο, είναι προφανές γιατί δεν έπαψε ποτέ να μετατρέπεται σε «μήλον της Εριδος» μεταξύ των ιμπεριαλιστών για τον έλεγχο ενεργειακών πηγών και δρόμων. Σε αυτά, θα πρέπει να συνυπολογιστούν τα αποδεδειγμένα αποθέματα φρέσκου νερού, σε πηγάδια δεκάδων χιλιάδων χρόνων κάτω από την έρημο στο νότο της Λιβύης.

Τόσο η βρετανική BP, όσο και η γαλλική «Total» είχαν (η πρώτη το 2007 και η δεύτερη το 2009 ως ανανέωση) εξασφαλίσει μακρόχρονα συμβόλαια εκμετάλλευσης του ενεργειακού πλούτου της Λιβύης. Ανάλογα συμβόλαια είχαν επίσης η ιταλική ENI, η ισπανική «Repsol», οι αμερικανικές «Εxxon Mobil», «Chevron», «Occidental Petroleum», «Hess», «Conoco Phillips», η γερμανική RW DIA E. Επίσης, μέσα από συμφωνίες με το καθεστώς Καντάφι 75 κινεζικές εταιρείες ήταν παρούσες στη Λιβύη μέχρι το Μάρτη του 2011 (π.χ. η κινεζική «China National Petroleum Corp.» απορροφούσε πριν την επέμβαση το 11% του λιβυκού πετρελαίου). Από πλευράς Ρωσίας, δραστηριοποιούνταν στη Λιβύη οι ρωσικές «Gazprom», «Tatneft» και «Lukoil», μερικές από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές, όπως οι «Tekhnopromexport» και«Monolitspetsstrooi», αλλά και η ρωσική κρατική εταιρεία σιδηροδρόμων, με συμβόλαια της τάξης των 2,2 δισ. ευρώ. Από αυτές τις εταιρείες, μετά την ανατροπή Καντάφι, οι ρωσικές και κινεζικές δεν επέστρεψαν, όπως και αρκετές από τις υπόλοιπες, τουλάχιστον εμφανώς.

Σε όλα αυτά, θα πρέπει να συνυπολογιστεί και το ότι η Λιβύη συνορεύει με χώρες όπως η Αλγερία, η Τυνησία, η Αίγυπτος, ο Νίγηρας και το Τσαντ. Η αφρικανική ήπειρος, στο σύνολό της, αποτελεί ένα πρώτης τάξης πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης τόσο για το πλούσιο υπέδαφός της, όσο και για τις μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις της, που αναδεικνύονται ολοένα και πιο κρίσιμης σημασίας, για τη διασφάλιση τροφής παγκοσμίως.

Σχέδια επί χάρτου

Εχοντας όλα αυτά κατά νου, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία Καντάφι, η Αμερικανίδα τότε υπουργός Εξωτερικών, Χίλαρι Κλίντον, είχε μεταβεί στην Τρίπολη για να θέσει τα «θέλω» των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ως προς την επόμενη ημέρα. Είχε, τότε, μίλησε για «μια κυβέρνηση που θα αναδειχθεί με εκλογές, θα περιλαμβάνει όλες τις συνιστώσες της νέας πολιτικής σκηνής, και θα αποκαταστήσει το συντομότερο δυνατό την ηρεμία κατάσχοντας τα ανεξέλεγκτα όπλα που κυκλοφορούν στη χώρα». Το πλαίσιο που περιέγραφε ήταν το κατάλληλο για να ανθίσει εκ νέου η ενεργειακή βιομηχανία της χώρας προς όφελος σειράς μονοπωλίων που σχετίζονταν με τους ισχυρούς συμμάχους των νικητών. Για να διασφαλιστεί γίνονταν συζητήσεις και για ενδεχόμενη ανάπτυξη ξένων δυνάμεων είτε υπό τον Αραβικό Σύνδεσμο είτε υπό την Αφρικανική Ενωση.

Οι σχεδιασμοί δεν τελεσφόρησαν. Η χώρα κατρακύλησε προς το απόλυτο χάος. Σταθμοί σε αυτήν την πορεία η ανακήρυξη ημιαυτονομίας στην ανατολική επαρχία της Κυρηναϊκής, της πλουσιότερης περιοχής της χώρας με πρωτεύουσα τη Βεγγάζη, μόλις πέντε μήνες μετά τη δολοφονία Καντάφι (στόχος της οποίας ξεκάθαρα ήταν η ανάληψη από τις τοπικές αρχές του πρώτου λόγου επί του ενεργειακού πλούτου της), η δολοφονία του Αμερικανού πρέσβη και άλλων τριών διπλωματικών υπαλλήλων στο αμερικανικό προξενείο της Βεγγάζης το Σεπτέμβρη του 2012 και το φαινόμενο τωνκαταλήψεων πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, τερματικών σταθμών, διυλιστηρίων κ.λπ. από ομάδες ενόπλων, αρχής γενομένης από την περίοδο των εκλογών.

Οι εκλογές, τον Ιούλιο του 2012 (μετά από αλλεπάλληλες αλλαγές του εκλογικού νόμου προκειμένου να μείνουν όλοι οι τοπικοί φύλαρχοι αλλά και οι διάφορες ένοπλες ομάδες ευχαριστημένοι) ενέτειναν αντί να αποκλιμακώσουν την ένταση. Μέσα σε περίπου ένα χρόνο, τρεις φορές άλλαξε ο πρωθυπουργός, που επιλέγεται από τα μέλη του 200μελούς Εθνικού Γενικού Συμβουλίου (από το οποίο οι 120 έδρες έχουν καταληφθεί από «ανεξάρτητους» που στην πλειοψηφία τους εκφράζουν διαφορετικές ένοπλες ομάδες).Δεκάδες φορές εισέβαλαν στην έδρα του Κοινοβουλίου ένοπλοι διατυπώνοντας ποικίλα αιτήματα, κυρίως πληρωμών και προσλήψρων σε κρατικούς μηχανισμούς. Σχεδόν καμία από τις ένοπλες ομάδες δε συναίνεσε στις εκκλήσεις για ενσωμάτωση στους υπό διαμόρφωση μηχανισμούς του στρατού και της αστυνομίας.

Ηδη, στις αρχές του 2012 υπήρχε η εκτίμηση ότι στη χώρα δρούσαν ανεξέλεγκτα περί τους 200.000 ενόπλους, αριθμός που σήμερα ίσως έχει αυξηθεί αφού τα σύνορα δεν ελέγχονται επαρκώς και μισθοφόροι ποικίλων κινήτρων πηγαινοέρχονται μαζί με τον οπλισμό τους. Οι πράξεις αντεκδίκησης κατά υποστηρικτών του Καντάφι, ακόμη και αν αφορούσαν ολόκληρες πόλεις, όπως η Ταουάργκα των 30.000 κατοίκων που εκδιώχθηκαν βιαίως από τις εστίες τους, είναι καθημερινότητα. Το ίδιο και οι συλλήψεις, οι βασανισμοί, οι φυλακίσεις από ενόπλους που ουδείς γνωρίζει τι στόχο έχουν και από ποιον ελέγχονται. Ο πιο πρόσφατος απολογισμός ανθρωπιστικών οργανώσεων έκανε λόγο για τουλάχιστον 8.000 ανθρώπους που κρατούνται χωρίς κατηγορίες, χωρίς πρόσβαση σε δικηγόρο, υπό απάνθρωπες συνθήκες σε διαφόρων ειδών αυτοσχέδια κρατητήρια.

Ανασφάλεια για τα μονοπώλια

Υπό αυτές τις συνθήκες αποδείχτηκαν φρούδες οι ελπίδες των ιμπεριαλιστών και των μονοπωλίων για γρήγορη επάνοδο της Λιβύης στην αγορά πετρελαίου και στα επίπεδα της προ της επέμβασης παραγωγής της του 1,6 εκατομμυρίου βαρελιών ημερησίως. Από τις αρχές του χρόνου η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί στα 100.000 - 200.000 βαρέλια ημερησίως έναντι 1,4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως που είχε φτάσει κάποια στιγμή, κάτι που σημαίνει απώλειες περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων ημερησίως τόσο για τα κυβερνητικά έσοδα όσο και για τις πετρελαϊκές εταιρείες.

Τις τελευταίες βδομάδες, για πολλοστή φορά, έχουν παραλύσει οι τερματικοί σταθμοί και οι πετρελαιοπηγές καθώς οι ένοπλοι φρουροί σε αυτές πραγματοποιούν διαμαρτυρίες ζητώντας μεγαλύτερο μερίδιο στον έλεγχο των εγκαταστάσεων, για λογαριασμό των οργανώσεων και των φυλάρχων για τους οποίους δρουν. Κάποια μονοπώλια ήδη φαίνεται να ετοιμάζονται για αποχώρηση, τουλάχιστον για την ώρα.

Ο αυστριακός πετρελαϊκός κολοσσός OMV αγόρασε πετρελαιοπηγές στη Βόρεια Θάλασσα, το Σεπτέμβριο, από τη «Statoil», έναντι 2,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να καλύψει τις απώλειες από την αστάθεια στη Λιβύη, όπως δήλωνε εκπρόσωπός της. Σε ανάλογες κινήσεις προς την Ασία έχει επιδοθεί και η ΕΝΙ, που ήταν η πρώτη που επαναδραστηριοποιήθηκε μετά την επέμβαση και εξάγει απρόσκοπτα φυσικό αέριο υποθαλάσσια προς την Ιταλία. Πληροφορίες ήθελαν την αμερικανική «Marathon Oil»,που είχε εξασφαλίσει σημαντικές επενδύσεις, να συζητά την πώληση τους τον Ιούλη, ενώ η «Conoco Phillips» φέρεται επίσης να σχεδιάζει την «έξοδό» της από τη Λιβύη. Σύμφωνα με τις πηγές αυτές, η μοναδική εταιρεία, που προς το παρόν, δηλώνει αποφασισμένη να παραμείνει στη χώρα είναι η ισπανική «Repsol».

Η Λιβύη, ήδη, θυμίζει ως ένα βαθμό το Ιράκ (ανεξέλεγκτη δράση ενόπλων, αστάθεια που αποτρέπει την πλήρη δραστηριοποίηση μονοπωλίων) αλλά δεν αποκλείεται να μετατραπεί και σε Σομαλία (επικράτηση ολοκληρωτικού αιματηρού χάους και κατάρρευση κάθε έννοιας κεντρικής διοίκησης). Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που επενέβησαν απροκάλυπτα για να διασφαλίσουν μεγαλύτερα κέρδη, γεωστρατηγικά και ενεργειακά, δε μοιάζουν, στην παρούσα φάση, διατεθειμένες να αναμιχθούν αποφασιστικά στο χάος που δημιούργησαν. Ενδεικτικό είναι ότι εδώ και ένα χρόνο περίπου Βρετανία, Γαλλία αλλά και ΗΠΑ δηλώνουν «έτοιμες να αναλάβουν την εκπαίδευση των λιβυκών δυνάμεων ασφαλείας» αλλά έξω από τη χώρα και εφόσον η λιβυκή ηγεσία επιλέξει ποιους θα στείλει, κάτι που στην παρούσα φάση μοιάζει αδύνατο λόγω των εσωτερικών έριδων.

Ελένη ΜΑΥΡΟΥΛΗ

ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΙ ΘΥΛΑΚΕΣ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ Εξυπηρετούν πολύπλευρα συμφέροντα

ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΙ ΘΥΛΑΚΕΣ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ

Εξυπηρετούν πολύπλευρα συμφέροντα

«(...) Θεωρούμε τον Αδόλφο Χίτλερ σαν την κορυφαία φυσιογνωμία του 20ού αιώνα! Ηταν βέβαια ατυχής συγκυρία το γεγονός ότι η Γερμανία επετέθη στην Ελλάδα, αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να θαυμάζουμε και να εκτιμούμε την κυρίαρχη αυτή, για την ιδεολογία μας, μορφή»... Τάδε έφη (περιοδικό «ΕΝΑ») το 1990Π. Αδαμόπουλος, τότε υπεύθυνος Τύπου της Χρυσής Αυγής.

Και όμως, πολλοί σήμερα παρουσιάζονται σαν να πέφτουν απ' τα σύννεφα. Η ταυτότητα της Χρυσής Αυγής ήταν γνωστή. Το πραγματικό πρόσωπο και οι επιδιώξεις της δεν κρύβονται. Οπου και υπό όποιον μανδύα και αν δρα. Στους χώρους δουλειάς, τη γειτονιά, το σχολείο, τις πλατείες, τα γήπεδα.

Στην ιστοσελίδα «ethnikismos.org ή rethimno.org»(2), άρθρο - με τίτλο «ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ» - κατέληγε: «Οπως το νερό αποτελεί "καλό αγωγό" για τη μεταφορά ηλεκτρικών φορτίων, έτσι και η εξέδρα αποτελεί "καλό αγωγό" για τη διακίνηση εθνικιστικών ιδεών(...)»...

Από το 2004 - σε ρεπορτάζ - είχαμε αναφερθεί σχετικά. Π.χ., στο γκρουπ «Red nasionalists» («Κόκκινοι εθνικιστές»), «κατά κόσμον "Πορφυρή Φάλαγγα"», του Ολυμπιακού. Κεντρικό σύνθημά τους «ΘΡΥΛΟΣ - ΘΡΗΣΚΕΙΑ - ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΒΙΑ...»... 'Η στους «Misfits» που ως σήμα έχουν τη νεκροκεφαλή των SS...

«(...) Υπάρχουν υποψίες ότι κάποια άτομα που κάνουν μεροκάματα στην 7 κάνουν και στη Χρυσή Αυγή. Μάλιστα υπάρχει και ένα άτομο που ήταν υποψήφιος στις εκλογές με τη Χρυσή Αυγή και σήμερα υπάλληλός της και μέχρι πρότινος αρχισυνδεσμίτης στη Θύρα 7».

«Ο Σίμος έκανε κουμάντο στη Θύρα 7, αλλά τώρα δεν εμπλέκεται εμφανώς σε επεισόδια. Οι ψήφοι του Σίμου σε μεγάλο βαθμό προέρχονταν από τον Ολυμπιακό. Η Χρυσή Αυγή έχει έναν μεγάλο πυρήνα στη Θύρα 7, αλλά όχι όλον τον κόσμο. (...)Υπήρξαν και προσπάθειες να φτιαχτούν αντιφασιστικοί σύλλογοι, αλλά η ηγεσία της 7, όταν το αντιλήφθηκε, προσπάθησε να περάσει κλίμα μη πολιτικοποίησης (...)Ακροδεξιός που συνελήφθη στη Μεταμόρφωση για τέσσερις ρατσιστικές επιθέσεις ήταν οργανωμένος συνδεσμίτης του Ολυμπιακού» («ΒΗmagazino» 9/7/2013).

Μπορεί η Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οπαδών (ΝΟΠΟ), επίσημα να έχει διαλυθεί, πολλοί όμως θεωρούν ότι οι συνεχιστές/θαυμαστές της δρουν μέσω άλλων συνδέσμων.

Στο διαδίκτυο σε σχετικό θέμα, κάποιος - το 2010 - υποστήριζε: «Ο αρχικός πάντως πυρήνας της ΝΟΠΟ ποτέ δε συνελήφθη... Σήμερα εκείνος ο πυρήνας εξακολουθεί και πηγαίνει να παρακολουθεί την ομάδα του από τη Θύρα R2 και τα επίσημα του ΟΑΚΑ». Ενώ κάποιος «που τα έζησε» αναφέρεται σε άτομα με «πραγματικά τέτοια πιστεύω», όπως ο «ma.vor., γνωστός στον ευρύ κόσμο τώρα καθώς είναι μέλος δεξιού εθνικιστικού κόμματος».

Κάποιος άλλος, με σήμα τον αγκυλωτό σταυρό, έγραφε: «Ο,τι και να κάνουν στην εκάστοτε εξέδρα θα βλέπουν εθνικιστές είτε τους αρέσει ή όχι σύντομα θα ξαναπάρουμε τα γήπεδα και οι αγκυλωτοί και οι κέλτικοι θα ανεμίζουν περήφανα στα κάγκελα των θυρών... ΝΟΠΟ ΝΟΠΟ S S ΠΑΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΘΥΡΑ 13 ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!!!!!!!!!! "ATHENS SKINHEAD ARMY SIEG HEIL"».

«Αγανακτισμένος» οπαδός και επιχειρησιακή ισχύς

Δημοσίευμα στον «Ριζοσπάστη» το 2010, κατέληγε: Πληροφορίες θέλουν τους πυρήνες εθνικιστικών και ακροδεξιών στοιχείων από τις 3 ομάδες του πάλαι ποτέ ΠΟΚ (αλλά και άλλων ομάδων) να συνεργάζονται όχι μόνο υπό το μανδύα του οπαδού στην Εθνική, αλλά και για άλλες επικίνδυνες «αποστολές»...

Η συνεργασία τους φέρεται να είναι ακόμα στενότερη όταν το θέμα δεν αφορά σε ομάδες. Π.χ., συμμετείχαν ενεργά και δίπλα δίπλα στα επεισόδια που είχαν γίνει από φασίστες στον Αγ. Παντελεήμονα και στις επιθέσεις σε μετανάστες. Δρουν - με αγαστή συνεργασία και οργάνωση - προβοκατόρικα σε συγκεντρώσεις, πορείες, αγωνιστικές εκδηλώσεις.

Στις 6 Οκτώβρη 2013 το «Βήμα» δημοσιεύει τον φάκελο 25χρονου από τον Πειραιά. «Σύμφωνα με αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ., η πορεία του από χούλιγκαν, σε συμμορίες και ύστερα στη Χρυσή Αυγή δεν είναι μοναδική για μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης. Πολλοί υποστηρικτές της ΧΑ έχουν αυτή την προέλευση ή πλαισιώνουν θύρες φανατικών οπαδών μέσα από τις οποίες αποκτούν διασυνδέσεις και νέα επιχειρησιακή ισχύ.

(...) Προσφάτως το ενδιαφέρον της ΕΛ.ΑΣ. εστιάσθηκε σε εμπλοκή του σε λαθρεμπόριο όπλων μέσω Κρήτης και σε άλλα ποινικά αδικήματα (...) Η Αντιτρομοκρατική άρχισε να παρακολουθεί τις συνομιλίες του από τις οποίες προέκυψαν και οι συνεχείς επαφές του με τηνΧρυσή Αυγή, στην οποία είχε αναλάβει υπεύθυνος ασφαλείας της τοπικής οργάνωσης στον Πειραιά»...

«Για συμμετοχή στη δολοφονία του νεαρού οπαδού του Παναθηναϊκού Μιχάλη Φιλόπουλου τον Μάρτιο του 2007 έχει κατηγορηθεί ο Γιώργος Α. (στέλεχος του κόμματος στην Αν. Αττική), τον οποίο κατονομάζει ως εκπαιδευτή της Χρυσής Αυγής ο προστατευόμενος μάρτυρας Γ. Εις βάρος του είχε ασκηθεί δίωξη για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, καθώς και για κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών (...) Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον είχε κρίνει αθώο (...) Πλην του Γιώργου Α., εμπλοκή στις έρευνες για τη ΧΑ αποκαλύπτεται και για τον Νίκο Α.» (8/10, «H KAΘHMEPINH»).

Είχε συλληφθεί το Νοέμβρη του 2008 για συμμετοχή - κατά τη διάρκεια εκπομπής της «Θύρας 7» - στην επίθεση Παναθηναϊκών κατά του Extra 3. «Από την κατάθεση του "μάρτυρα Γ" προκύπτει μάλιστα ότι ο Νίκος Α. είχε μετάσχει σε επίθεση σε σπίτι αλλοδαπών στη Νίκαια, μαζί με τον χούλιγκαν του Ολυμπιακού Γιώργο Α.»...

ΓΑΛΑΖΙΑ ΣΤΡΑΤΙΑ: Ο βραχίονας της Χρυσής Αυγής στα γήπεδα

Στη «Χρυσή Αυγή» (19/9/1997) - σε άρθρο με τίτλο «Φίλαθλοι και Εθνικισμός» - ο τότε υπεύθυνος νεολαίας, Γ. Μάστορας, ανέφερε: «(...) Εχουμε διατυπώσει και στο παρελθόν την άποψή μας πως οι χώροι των αθλητικών συναντήσεων προσφέρονται για την προώθηση των εθνικιστικών θέσεων και ιδεωδών και φυσικά δε θα μείνουμε άπραγοι στο συγκεκριμένο τομέα. Το θέμα αυτό έχει πολύ "ψωμί" για να το αφήσουμε ανεκμετάλλευτο»...

Και δεν το άφησαν. Στις εξέδρες, σε επίπεδο εθνικών ομάδων, ο βραχίονας κυρίως της Χρυσής Αυγής (αλλά και άλλων - αντίστοιχης ιδεολογίας - μορφωμάτων) έγινε η Γαλάζια Στρατιά.

Τα γραφεία της ήταν - όπως και της ΤΟ Παγκρατίου της Χρυσής Αυγής - στη συμβολή των οδών Πρόκλου και Αρχύτα στην πλατεία Βαρνάβα. Πρωτοεμφανίστηκε οργανωμένα σε αγώνα με τη Φινλανδία (Οκτώβρη του 2000), με περίπου 200 άτομα που έφεραν σβάστικες και χαιρετούσαν ναζιστικά.

Εκπρόσωποι της Γαλάζιας Στρατιάς είχαν παρευρεθεί στην «5η ΓΙΟΡΤΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ». Αντιγράφουμε απόσπασμα από σχετικό δημοσίευμα της «Χρυσής Αυγής»: «Στο δεύτερο μέρος της εκδήλωσης ανέβηκαν στο βήμα οι εκπρόσωποι της Γαλάζιας Στρατιάς (...) Πλούσιο τηλεοπτικό υλικό συνόδευσε την παρουσίαση της Γαλάζιας Στρατιάς. Με εικόνες από τα πρόσφατα επεισόδια που ακολούθησαν τον ποδοσφαιρικό αγώνα Αλβανίας - Ελλάδος»...

Την 1/7/2004 η εφημερίδα «Χρυσή Αυγή» έγραφε: «Το "EURO 2008" (σ.σ. υποψηφιότητα συνδιοργάνωσης Ελλάδας - Τουρκίας) έδωσε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στη "Γαλάζια Στρατιά" να αποκτήσει και πολιτικό και ιδεολογικό ρόλο ή μάλλον λόγο (...) Σιγά σιγά, λοιπόν, και με σαφείς πλέον προσανατολισμούς, ήρθε το ματς του προκριματικού γύρου με την Ισπανία στη Λεωφόρο. (...) Το πολυεθνικό μωσαϊκό να ραγίζει από τη δυνατή φωνή ενός αδέσμευτου εθνικά προσανατολισμένου συνδέσμου, που είχε βάλει σκοπό του, μεταξύ άλλων, να χαλάσει αυτό το πολυπολιτισμικό παραμύθι»...

Μετά από επίθεση σε μετανάστες, η απάντηση σχετικού σχολίου, σε διαδικτυακή συζήτηση, ήταν: «Η Γαλάζια Στρατιά δεν επιτέθηκε σε ανθρώπους, αλλά σε Πακιστανούς. Εχει κάποια διαφορά. Αν την έπεφταν λόγου χάριν σε Γάλλους, Ολλανδούς, Ρώσους, Σέρβους κ.λπ., να πω, μάλιστα, επιτέθηκαν σε ανθρώπους. Τώρα δεν συνέβη κάτι τέτοιο»...

Οι επικεφαλής

Αρχηγός της Γαλάζιας Στρατιάς ήταν ο (νυν βουλευτής της Χρυσής Αυγής) Ηλ. Παναγιώταρος. Σε συνέντευξή του στην «Espresso» (9/9/2004 ) είχε ισχυριστεί ότι «λειτουργούμε νόμιμα». Για να είναι νόμιμος ένας σύνδεσμος, έπρεπε να διαθέτει αναγνώριση από τη ΓΓΑ. Αίτηση, στο αρμόδιο τμήμα της ΓΓΑ, δεν κατατέθηκε ποτέ...

Επίσης, είχε δηλώσει: «Αν θέλουν να μας αποκαλούν φασίστες, δεν τους χαλάμε το χατίρι. Εμείς δηλώνουμε ότι είμαστε Ελληνες εθνικιστές. Οσο για την "Χρυσή Αυγή", γιατί να έχουν όλοι βήμα λόγου και όχι οι Ελληνες εθνικιστές; Η σχέση μας με την "Χρυσή Αυγή" είναι πολύ καλή. Μας βοηθάνε και τους βοηθάμε, μας δίνουν βήμα (...) Μέλη της "Χρυσής Αυγής" είναι μέλη του συλλόγου μας και μέλη του συλλόγου μας αποτελούν μέλη της "Χρυσής Αυγής"».

Οταν ρωτήθηκε γιατί σύλλογος και όχι μεμονωμένη παρουσία στο γήπεδο, απάντησε: «Οι κομμουνιστές γιατί έχουν κάνει χίλια οργανωμένα σωματεία; (...) Ο σύλλογος αυτός εξυπηρετεί και τον εθνικισμό, ο οποίος εθνικισμός δεν είναι ντροπή». Επίσης, είχε δηλώσει: «(...) Δεν είναι ό,τι χειρότερο ο ναζιστικός χαιρετισμός (...)».

Ενα χρόνο αργότερα, στην ΕΡΤ (εκπομπή ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΡΙΔΑΣ), προβλήθηκε ρεπορτάζ για τη βία στα γήπεδα. Μέρος του παρουσιάστηκε και στα δελτία ειδήσεων. Ενας από τους συνεντευξιαζόμενους ήταν και ο επικεφαλής της Γαλάζιας Στρατιάς.

Υπεύθυνος του συνδέσμου στη συμπρωτεύουσα είναι - σύμφωνα με το βιογραφικό του - ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης της Χρυσής Αυγής, Αντ. Γρέγος. Επίσης, μεταξύ άλλων, είναι «Τομεάρχης της Χρυσής Αυγής Μακεδονίας - Θράκης και αντιμετώπισης ανθελληνικής προπαγάνδας, αθλητής του kick-boxing και μέλος του ΔΣ της Πανελλήνιας Ενωσης Kick-boxing (Π.Ε.Κ.), σημερινής ΠΟΚ. και μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αυτοάμυνας (ΕΟΑ)».

Κατά την ιστοσελίδα «iefimerida.gr» (3/6/2013) εργαζόταν ως «πορτιέρης στα νυχτερινά μαγαζιά του Παναγιώτη Σαξώνη, που καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη μαζί με τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο».

Στην ακροαματική διαδικασία «(...) η κατάθεση του Γρέγου ήταν μια αποθέωση του "δεν ξέρω", "δεν είδα", "δεν άκουσα", "δεν θυμάμαι", προκαλώντας την οργή του προέδρου του δικαστηρίου, ο οποίος τον επέπληξε τρεις φορές για τη συμπεριφορά του.

(...) Ο βουλευτής ισχυρίστηκε πως δεν εργάστηκε ποτέ στα μαγαζιά του Σαξώνη, αλλά οι συνήγοροι του δημοτικού ταμία ήταν αποκαλυπτικοί και τον άδειασαν. Κατέθεσαν στο δικαστήριο άλμπουμ φωτογραφιών που δείχνουν τον ίδιο στην "πόρτα" του μαγαζιού "Boom". "Ντράπηκε που αρνήθηκε ότι έπαιρνε δεύτερο μεροκάματο, δουλεύοντας ως μπράβος στα νυχτερινά μαγαζιά του κατηγορουμένου!", είπε στο δικαστήριο δηκτικά ο συνήγορος».

Και - ορισμένες από τις - δράσεις της

«Ζητείται διαχειριστής για τη σελίδα της Γαλάζιας Στρατιάς, φασιστικών πολιτικών φρονημάτων, γηπεδόβιος, χουλιγκάνος, με γνώσεις αθλητικογραφίας και κυρίως καράτε και street fight (σ.σ. μάχη δρόμου!!). Αποστείλατε βιογραφικά στη Γαλάζια Στρατιά»... (ιστοσελίδα «meandros.net»).

Το Νοέμβρη του 2001, μέλη της διαδήλωσαν έξω από την ΕΠΟ κατά της υποψηφιότητας Ελλάδας - Τουρκίας για συνδιοργάνωση του Euro 2008. Φώναξαν υβριστικά και ρατσιστικά συνθήματα, έκαψαν τουρκική σημαία. Ενα από τα πανό έγραφε: «Ελληνοτουρκική φιλία; Οχι ευχαριστώ».

«Η διάθεση του ξεσηκωμού παραμένει ισχυρή και αμετακίνητη. Ακόμα και όταν δεν πρόκειται για την υπεράσπιση της ελευθερίας ή για το δίκιο του εργάτη, οι άνθρωποι υπερασπίζονται άλλα ιδανικά. Οπως αυτή η ομάδα που με τον τίτλο "Γαλάζια στρατιά" πραγματοποίησε με πλακάτ και έντονα συνθήματα πορεία (...) Είναι άνθρωποι που αισθάνονται να σηκώνεται η τρίχα τους από αγανάκτηση και από πολλές πλευρές δεν έχουν άδικο» («Αυριανή», 23/11/2001).

Το 2004 έγιναν πολλές επιθέσεις σε αλλοδαπούς, με πρόσχημα την Εθνική ομάδα. Υστερα από τον αγώνα Αλβανίας - Ελλάδας (όπου οι ντόπιοι ομοϊδεάτες τους στα Τίρανα συμπεριφέρθηκαν με αντίστοιχο τρόπο) έγινανεπιθέσεις σε Αλβανούς, στην Ομόνοια.

Πώς είχε τοποθετηθεί («Espresso») ο Παναγιώταρος; «(...) Εγώ όσους έψαξα εκείνο το βράδυ να μιλήσουμε για το αποτέλεσμα του αγώνα έλειπαν έξω στους δρόμους»... Μετά τον αγώνα Ελλάδας - Αλβανίας είχε δηλώσει: «Είμαστε εθνικιστές και το μίσος είναι υγιές συναίσθημα του ανθρώπου όταν στρέφεται ενάντια σε υπάνθρωπους»...

Τον Ιούνη του 2005 η Εθνική αγωνίζεται στην Τουρκία. Σε σχετική ερώτηση στέλεχος της Γαλάζιας Στρατιάς απαντά: «Εγώ θα πήγαινα μόνο με την ιδιότητα που είχα στο στρατό. Οδηγός σε άρμα. Αλλιώς δε θέλω να πάω στην Τουρκία. Ούτε σαν φίλαθλος, ούτε σαν τίποτα δε θέλω να πάω στην Κωνσταντινούπολη. Σας ικανοποιεί η απάντησή μου;» (ρ/σ «Φλας», 30/3/2005).

Περίπου δύο χρόνια αργότερα (Μάρτη του 2007) οι δύο ομάδες αναμετρώνται στο «Γ. Καραϊσκάκης». Μέλη της είναι στην εξέδρα με ναζιστικά σύμβολα και χαιρετούν φασιστικά στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Φώναξαν συνθήματα όπως «Φωτιά, φωτιά στα κόκκινα σκυλιά» και «σκ... σκ..., στον τάφο του Κεμάλ».

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση και τις δηλώσεις του τότε προέδρου της ΕΠΟ, Β. Γκαγκάτση, «οι έλεγχοι θα είναι εξαιρετικά αυστηροί. Δε θα επιτραπεί η είσοδος πανό με υβριστικό ή ξενόγλωσσο περιεχόμενο».

Και πανό με ξενόγλωσσο (υβριστικό) περιεχόμενο υπήρξε και ελληνόγλωσσο που έγραφε «πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Κωνσταντινούπολη». Το οποίο όχι μόνο πέρασε αλλά και κανείς δε φρόντισε να το κατεβάσει... Επίσης ανενόχλητοι, οι φασίστες, τραμπούκισαν σε όσους διαφωνούσαν. Η δυναμική παρουσία τους είχε ζητηθεί και από το διαδίκτυο. Κανείς δεν ασχολήθηκε...

Αλλαξε ο Μανωλιός

Τα τελευταία χρόνια η Γαλάζια Στρατιά - επίσημα - φαίνεται να αποσύρεται από την ενεργό δράση. Οι φασίστες εμφανίζονται υπό τη σκέπη των Ultras Hellas και άλλων γκρουπ.

Στο μπλοκ «mavroskrinos.blogspot.com», το Εθνικιστικό Μέτωπο Πελοποννήσου «Λύκοι του Μοριά» αναφερόταν σε «άλλη μια δυναμική παρουσία νέων Εθνικιστών και Εθνικοσοσιαλιστών στο γήπεδο του Αστέρα Τρίπολης με αφορμή τον αγώνα (σ.σ. 13/10/09) της Εθνικής Ελπίδων ενάντια στην Λιθουανία.

(...) Δεν το κρύβουμε στο ελάχιστο ότι στο γήπεδο βρισκόμαστε για να στρατολογήσουμε νέους και νέες στις τάξεις του Ελληνικού Εθνικοσοσιαλισμού. Δεν πηγαίνουμε στις εξέδρες απλά για να φωνάξουμε κάποια συνθήματα αλλά προχωράμε μερικά βήματα ακόμα παραπέρα»... Και σε άλλο φόρουμ: «Το γήπεδο δεν αποτελεί το σκοπό αλλά μόνο ένα μέσο για την διάδοση των ιδεών μας»...

Το Σεπτέμβρη του 2010, στον αγώνα με τη Γεωργία, οι φασίστες-ναζιστές παρουσιάστηκαν και πάλι, οργανωμένοι στο «Γ. Καραϊσκάκης». Με σύμβολα, όπως ο κέλτικος και ο σιδηρούς σταυρός, μια πολεμική σημαία της Γερμανίας κ.ά.

Επίσης, κρέμασαν πανό που έγραφε «βόρεια προάστια». Οι δύο λέξεις χωρίζονταν με τα σταυρωμένα επεκτεινόμενα βέλη. Χαρακτηριστικό εθνικιστικό σήμα (το χρησιμοποιούν η Χρυσή Αυγή, η νεοναζιστική λίγκα του Αγ. Γεωργίου στην Αγγλία κ.ά.)... Στο ημίχρονο μεταφέρθηκαν στο απέναντι πέταλο (χωρίς κανείς να τους εμποδίσει) για να... υποδεχτούν τον Γεωργιανό τερματοφύλακα.

Σε σχετική ανάρτησή τους - υπό τον τίτλο «Η πραγματική εικόνα των ULTRAS» - ανέφεραν (διατηρούμε την ορθογραφία και σύνταξη): «Mετά τον αγώνα με την Γεωργία ακούστηκαν πολλά σχόλια για μας (αρνητικά ή θετικά όπως το βλέπει κάνεις) και θέλουμε μέσα απο το blog να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους.

Σε έναν τέτοιο σύνδεσμο της εθνικής, δηλαδή σε έναν σύνδεσμο καθαρά οπαδικό, είναι λογικό οι περισσότεροι που τον αποτελούν να είναι τουλάχιστον πατριώτες! Δεν το αρνηθήκαμε ποτέ εξάλλου αυτό. Αυτό που έχουμε πεί είναι πως δεν βάζουμε καμιά πολιτική ταμπέλα και δεν ανήκουμε σε κανένα πολιτικό κίνημα ή σχήμα. Σε παλιότερη ανάρτηση είχαμε πει πως αυτό που πάμε να περάσουμε δεν έχει να κάνει με πολιτική, αλλά με οπαδική νοοτροπία όπου αγωνίζεται η εθνική μας. Αυτό δεν σημαίνει πως θα καθόμαστε να ελέγχουμε ακριβώς τι πανό / σημαία κουβαλάει ο καθένας, το τι φοράει ο καθένας κλπ. Ο καθένας είναι υπέυθηνος για τις πράξεις του. Εμείς δεν είμαστε αντίθετοι σε τίποτα αρκεί να μην προκαλεί πρόβλημα σε μας, στο σύνδεσμο και να προσβάλει την Ελλάδα!

Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η οργάνωση της κερκίδας της εθνικής και να περάσουμε όσο περισσότερο μπορούμε μια οπαδική φάση. Αυτό είναι άλλωστε που μας διαφέρει απο τους άλλους».

Τον περασμένο Σεπτέμβρη η Εθνική υποδέχτηκε τη Λετονία. Η ακροδεξιά είχε ξανά οργανωμένη παρουσία. Με εθνικιστικά, ρατσιστικά και υβριστικά συνθήματα, με αλλεπάλληλους ναζιστικούς χαιρετισμούς. Ειδικά ο πυρήνας που βρισκόταν στη θύρα 7, πίσω από το τέρμα. Αραγε, έχει να πει κάτι η ΕΠΟ, για το επαναλαμβανόμενο γεγονός;

Σ.σ. Το κείμενο γράφτηκε πριν από την αναμέτρηση της Παρασκευής με τη Σλοβακία.

Γιώργος ΚΑΝΤΖΙΛΙΕΡΗΣ

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ Τα γονίδια, ο «εθισμός» και ο κοινωνικός παράγοντας

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Τα γονίδια, ο «εθισμός» και ο κοινωνικός παράγοντας

Μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990 η παχυσαρκία θεωρούνταν αποκλειστικά αποτέλεσμα της έλλειψης θέλησης και αυτοελέγχου. Η πρώτη αλλαγή θεώρησης από τη μεριά της επιστημονικής κοινότητας έγινε όταν σε πειράματα με δύο οικογένειες ποντικιών που φαίνονταν να έχουν κληρονομική προδιάθεση προς την παχυσαρκία, εντόπισαν τους παράγοντες που τα οδηγούσαν στην υπερφαγία. Ανακάλυψαν ότι στη μια οικογένεια υπήρχε λάθος στο γενετικό κώδικα, με επίπτωση στα λιποκύτταρα που παράγουν την ορμόνη λεπτίνη. Τα ποντίκια, όπως και οι άνθρωποι, εκκρίνουν λεπτίνη μετά από ένα γεύμα, ώστε να καταστείλουν την όρεξη και να αποφύγουν την υπερβολική κατανάλωση φαγητού. Τα παχύσαρκα ποντίκια είχαν μειωμένη παραγωγή λεπτίνης και ακόρεστη όρεξη.

Αργότερα οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η παχυσαρκία στη δεύτερη οικογένεια ποντικιών οφειλόταν σε γενετικό ελάττωμα που επηρέαζε την ικανότητά τους να αντιδρούν στη λεπτίνη και να ρυθμίζουν τις λειτουργίες της. Τα ευρήματα φαινόταν να κάνουν σαφές ότι οι ορμόνες ρυθμίζουν την όρεξη και κατ' επέκταση το σωματικό βάρος. Μια ορμονική διαταραχή μπορούσε να οδηγήσει σε υπερβολική κατανάλωση φαγητού. Αλλωστε, η παχυσαρκία εκδηλώνεται και σε οικογένειες ανθρώπων που έχουν γενετικό ελάττωμα σχετιζόμενο με τη λεπτίνη.

Ορμονική διαταραχή γονιδιακής προέλευσης;

Ωστόσο, δύο παρατηρήσεις δείχνουν ότι η θεώρηση της παχυσαρκίας ως ορμονικής διαταραχής είναι μάλλον απλοϊκή. Καταρχήν μόνο ένα μικρό μέρος των παχύσαρκων ανθρώπων έχουν γενετικό πρόβλημα σχετιζόμενο με τις ορμόνες που επηρεάζουν την όρεξη. Επιπλέον, θα έπρεπε οι παχύσαρκοι άνθρωποι είτε να έχουν χαμηλά επίπεδα ορμονών που καταστέλλουν την όρεξη, είτε υψηλά επίπεδα ορμονών που δημιουργούν όρεξη για φαγητό. Στην πραγματικότητα, όμως, συμβαίνει το αντίθετο. Παχύσαρκοι άνθρωποι παραδόξως έχουν υψηλά επίπεδα ορμονών που καταστέλλουν την όρεξη, συμπεριλαμβανομένων της λεπτίνης και της ινσουλίνης. Για να αντιμετωπίσουν το παράδοξο, ορισμένοι επιστήμονες άρχισαν να σκέφτονται για το πρόβλημα της παχυσαρκίας με όρους εθισμού, ανάλογου - σε πιο ήπια μορφή - με εκείνον που προκαλούν τα ναρκωτικά.

Οι ορμόνες που ελέγχουν την όρεξη επιδρούν σε συγκεκριμένα νευρωνικά μονοπάτια στον εγκέφαλο, που ελέγχουν το συναίσθημα της ευχαρίστησης. Στις περιόδους που δεν υπάρχει πρόσληψη τροφής, οι ορμόνες αυξάνουν την ευαισθησία των νευρωνικών κυκλωμάτων ανταμοιβής, που σχετίζονται με την τροφή, ιδιαίτερα στο ραβδωτό σώμα (striatum). Το ραβδωτό σώμα περιέχει μεγάλες συγκεντρώσεις ενδορφινών, χημικών ενώσεων που ενισχύουν τα συναισθήματα της ευχαρίστησης και της επιβράβευσης.

Καθώς τρώμε, το στομάχι και το έντερο εκκρίνουν ορμόνες καταστολής της όρεξης, που μειώνουν τα πυροδοτούμενα από το ραβδωτό σώμα συναισθήματα ευχαρίστησης. Αυτή η διαδικασία κάνει το φαγητό να φαίνεται όλο και λιγότερο επιθυμητό, προκαλεί συναίσθημα χορτασμού, και τελικά παύουμε να τρώμε και ασχολούμαστε με κάτι άλλο. Οι ορμόνες που ρυθμίζουν την όρεξη ελέγχουν την ποσότητα τροφής που καταναλώνουμε τροποποιώντας την εμπειρία ευχαρίστησης από την κατανάλωση του γεύματος.

Το σύστημα επιβράβευσης

Μερικές σύγχρονες τροφές, πλούσιες σε λίπη και σάκχαρα και συχνά οπτικά ελκυστικές, επηρεάζουν έντονα το σύστημα επιβράβευσης, τόσο ώστε να υπερνικήσουν την επίδραση των ορμονών καταστολής της όρεξης, ωθώντας μας να φάμε. Αυτές οι τροφές ενεργοποιούν τα νευρωνικά κυκλώματα επιβράβευσης πιο έντονα απ' ό,τι μπορεί η λεπτίνη να τα καταστείλει.

Ο άνθρωπος στην εξέλιξή του ανέπτυξε ένα αποτελεσματικό σύστημα για τη διατήρηση υγιούς και αντίστοιχου με το ύψος και τη σωματοδομή του βάρους, αλλά οι λαχταριστές τροφές που μας περιτριγυρίζουν σήμερα μπορούν να υπερνικήσουν τα σήματα που στέλνει το σύστημα αυτό, με αποτέλεσμα την αύξηση του βάρους.

Ο οργανισμός προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση αυτή αυξάνοντας τα επίπεδα στο αίμα των ορμονών καταστολής της όρεξης, όπως η λεπτίνη και η ινσουλίνη. Οσο το περιττό βάρος αυξάνει, τόσο αυξάνεται και η συγκέντρωση των ορμονών στο αίμα, όμως σταδιακά η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται, καθώς το σώμα αποκτά ανοχή σε αυτές και παύει να ανταποκρίνεται.

Μελέτες έδειξαν επιπλέον ότι σε ορισμένους υπέρβαρους ανθρώπους τα συστήματα επιβράβευσης του εγκεφάλου εμφανίζουν ήπια αντίδραση στο φαγητό, ακόμα και στις λαχταριστές σαβουροτροφές. Για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα και να νιώσουν την ίδια ευχαρίστηση που νιώθουν οι άνθρωποι κανονικού βάρους όταν τρώνε, οι συγκεκριμένοι υπέρβαροι τρώνε μεγαλύτερες ποσότητες τροφής, πέφτοντας ενδεχομένως σε ένα φαύλο κύκλο, που οδηγεί στην παχυσαρκία.

Η παχυσαρκία απ' ό,τι φαίνεται δεν προκαλείται από έλλειψη θέλησης και δεν είναι πάντα αποτέλεσμα ορμονικής διαταραχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις οφείλεται στην υπερβολική κατανάλωση τροφής απλώς για λόγους ευχαρίστησης, που κάνουν τα νευρωνικά δίκτυα επιβράβευσης να πάθουν αμόκ. Δημιουργείται ένας κύκλος ανατροφοδότησης, όπου όσο περισσότερο τρως, τόσο περισσότερο θέλεις και τόσο πιο δύσκολο γίνεται να ικανοποιηθεί η όρεξή σου. Ορισμένοι επιστήμονες μίλησαν για εθισμό ανάλογο με αυτόν των ναρκωτικών, αντιμετωπίζοντας την κατακραυγή άλλων συναδέλφων τους. Τελικά, και με τη θεωρία του εθισμού, με έναν τρόπο ξαναγυρίσαμε στην αρχική αντίληψη, περί θέλησης αδύναμης να αντισταθεί στην προσωρινή εύκολη ευχαρίστηση.

Ακατάλληλη εξελικτική συμπεριφορά, σε ακατάλληλο κόσμο

Κάθε άνθρωπος που τρώει υπερβολικά μπορεί να το κάνει για διαφορετικό λόγο και με διαφορετικό τρόπο (τρώγοντας διαφορετικές τροφές). Γιατί, όμως, ποτέ άλλοτε στην ιστορία της η ανθρωπότητα δεν αντιμετώπιζε τόσο έντονο πρόβλημα με την παχυσαρκία; Γιατί μόνο τώρα και όχι στο παρελθόν τα γονίδια, οι ορμόνες, το κύκλωμα επιβράβευσης και οι άλλοι παράγοντες που ανακαλύπτουν οι επιστήμονες επιδρούν με τρόπο που να έχει αυξηθεί κατακόρυφα το ποσοστό των παχύσαρκων; Μήπως υπάρχει και κοινωνικός παράγοντας;

Οι σύγχρονες τροφές των καπιταλιστικών καταναλωτικών προτύπων, οι τροφές υψηλής θερμιδικής αξίας, μπορούν να υπερνικήσουν τα βιολογικά συστήματα προστασίας του οργανισμού, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές. Στη διάρκεια των εκατομμυρίων ετών της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους, η μεγαλύτερη ανησυχία των ανθρώπων δεν ήταν η καταστολή της όρεξης, αλλά το κυνήγι, η συλλογή και η καλλιέργεια αρκετής τροφής, ώστε να τα βγάλουν πέρα στις δύσκολες περιόδους. Οι βιολογικοί μηχανισμοί μας είναι πιο αποτελεσματικοί για την παρότρυνση πρόσληψης τροφής όταν πεινάμε, παρά για να καταστέλλουν την κατανάλωση φαγητού όταν έχουμε χορτάσει. Ο οργανισμός μας λογικά επιδιώκει την υπερκατανάλωση φαγητού πλούσιου σε θερμίδες όταν είναι ασαφές ή αμφίβολο πότε θα υπάρχει ξανά διαθέσιμο. Αυτή η εξελικτική συμπεριφορά δεν είναι πια χρήσιμη σε έναν κόσμο γεμάτο με σαβουροτροφές.

Δεν είναι, όμως, νομοτέλεια να ζούμε σε έναν κόσμο που ο παραγόμενος από τους εργαζόμενους πλούτος παίρνει τη διατροφική μορφή των σαβουροτροφών, μόνο και μόνο για να αυξάνεται η κατανάλωση και τα κέρδη των μονοπωλίων. Οπου κατακλύζεσαι από ακατάλληλες τροφές, βομβαρδίζεσαι από τις διαφημίσεις τους και σου λένε ότι είναι δική σου ευθύνη να αντισταθείς και να μην τις καταναλώσεις. Οπου η προληπτική ιατρική είναι σχεδόν ανύπαρκτη και όταν εκδηλωθούν τα προβλήματα από την παχυσαρκία ή οποιαδήποτε άλλη ασθένεια πρέπει να έχεις χρήματα για να τα αντιμετωπίσεις. Μπορεί και πρέπει να υπάρξει ένας κόσμος που έχοντας μοναδικό κίνητρο την ικανοποίηση των σύγχρονων ανθρώπινων αναγκών θα φροντίζει και για τη σωστή διατροφή όλων των ανθρώπων και για τη σωστή ενημέρωσή τους και για την προληπτική κατά το δυνατόν αντιμετώπιση των περιπτώσεων που υπάρχει κληρονομική τάση προς την παχυσαρκία. Ενας κόσμος χωρίς τη νευρική υπερφαγία που προκαλεί το άγχος της εντατικοποιημένης δουλειάς, της έλλειψης ελεύθερου χρόνου, της απειλής της απόλυσης, γιατί ακριβώς οι σχέσεις παραγωγής χωρίς εκμετάλλευση θα έχουν εξαλείψει αυτές τις αιτίες. Η διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον θα είναι πραγματικά προσωπική ευθύνη του καθενός, απέναντι στον εαυτό του και την κοινωνία.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

«ΓΚΡΙΓΚΟΡΟΒΙΤΣ ΜΠΑΛΕ» Δύο αξεπέραστα έργα

«ΓΚΡΙΓΚΟΡΟΒΙΤΣ ΜΠΑΛΕ»

Δύο αξεπέραστα έργα

«Η λίμνη των κύκνων»

Ο σπουδαιότερος εν ζωή Ρώσος χορογράφος και για 30 χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής των Μπολσόι (όπου συνεχίζει να χορογραφεί μέχρι και σήμερα, στα 86 του) έρχεται και πάλι στην Ελλάδα με τους 70 συντελεστές του «Γκριγκορόβιτς Μπαλέ» και παρουσιάζει, στο Μπάντμιντον, την τρυφερή διασκευή του για το αριστούργημα του Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι «Η Λίμνη των Κύκνων» (15 και 18, 19, 20, 21 και 22 Οκτώβρη), αλλά και τη δική του εκδοχή στο εκπληκτικό μπαλέτο του Λούντβιχ Μίνκους «Δον Κιχώτης» (16 και 17 Οκτώβρη).

Και τα δύο έργα είναι βασισμένα σε κλασικές χορογραφίες του Μαριούς Πετιπά και αποτελούν δείγματα της διαφορετικότητας του σπουδαίου έργου του, καθώς στη «Λίμνη των Κύκνων» επιλέγει υπερφυσικά στοιχεία, πρίγκιπες και πριγκίπισσες του ρομαντικού μπαλέτου, ενώ στον «Δον Κιχώτη» επιλέγει για ήρωες πραγματικούς ανθρώπους της καθημερινότητας, όπως οι δύο ερωτευμένοι νέοι, ο Μπαζίλιο και η Κίτρι.

Το «Γκριγκορόβιτς Μπαλέ» και ο Γιούρι Νικολάεβιτς μάς παρουσιάζουν, με δύο διαφορετικά έργα, ένα μοναδικό αφιέρωμα στον μεγάλο Γάλλο χορογράφο και χορευτή που έζησε και δημιούργησε στη Ρωσία, τον Μαριούς Πετιπά.

Το «μπαλέτο των μπαλέτων»

Το έχουν πει «Το μπαλέτο των μπαλέτων!». Και έχουν δίκιο. Η «Λίμνη των Κύκνων» είναι μια συγκινητική ιστορία που ο Τσαϊκόφσκι έκανε αθάνατη, σε χορογραφία των Μαριούς Πετιπά και Λεβ Ιβάνοφ. Τη μουσική της παράστασης έγραψε ο Ρώσος συνθέτης Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι τη διετία 1875 - 1876, ενώ η ιστορία της βασίζεται σε ρωσικά λαϊκά παραμύθια καθώς και σε έναν αρχαίο γερμανικό μύθο. Η πρωτότυπη χορογραφία ανήκει στον Julius Reisinger. Η πρεμιέρα της παράστασης δόθηκε στο θέατρο Μπολσόι της Μόσχας, στις 20 Φλεβάρη 1877 και ήταν αποτυχία. Αρκετά χρόνια αργότερα, όμως, και συγκεκριμένα στις 15 Γενάρη 1895 (ένα χρόνο μετά το θάνατο του Τσαϊκόφσκι), στην Αγία Πετρούπολη, με νέα χορογραφία, αυτή τη φορά από τους Μαριούς Πετιπά και Λεβ Ιβάνοφ, η παράσταση γνωρίζει την αποθέωση. Στις 25 Δεκέμβρη του 1969 ο μεγάλος Ρώσος χορογράφος Γιούρι Γκριγκορόβιτς διασκευάζει και παρουσιάζει την πρεμιέρα του στα μπαλέτα Μπολσόι με την κλασική χορογραφία της «Λίμνης των Κύκνων», που έμεινε στην ιστορία του θεάτρου και γνώρισε αποθέωση για πάνω από 30 χρόνια. Πρωταγωνίστρια σε αυτή την ιστορική πρεμιέρα ήταν η γυναίκα του και αξέχαστη μπαλαρίνα των Μπολσόι, Ναταλία Μπεσμέρτνοβα, σε μια τολμηρή για την εποχή της εκδοχή, μια εκδοχή που ο Γιούρι Νικολάεβιτς δούλευε από τη μέρα που έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής στο διάσημο μπαλέτο, δηλαδή 5 χρόνια πριν.

Η «Λίμνη των Κύκνων» του Γιούρι Γκριγκορόβιτς έμεινε στην ιστορία αφού σε αυτήν το τέλος ήταν αίσιο, δηλαδή ο πρίγκιπας και η Οντέτ (ο «Λευκός Κύκνος») πετάνε μακριά, ερωτευμένοι και ευτυχισμένοι. Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν σχεδιασμένα από τον διάσημο, αξέχαστο ζωγράφο, σκηνογράφο και ενδυματολόγο των Μπολσόι Σιμόν Βιρσαλάτζε.

Μέχρι το 1997 οπότε άφησε για 4 χρόνια τα Μπολσόι (μέχρι το 2001 που επανήλθε) η δική του «Λίμνη των Κύκνων» είχε σπάσει τα ρεκόρ, με 238 παραστάσεις στο διάσημο θέατρο της Μόσχας και σχεδόν 500 παραστάσεις στις παγκόσμιες περιοδείες των Μπολσόι σε όλο τον κόσμο! Το 2001 ξαναχορογραφεί τη «Λίμνη των Κύκνων» για τα Μπολσόι και επαναφέρει το τραγικό τέλος. Αυτή η χορογραφία του, πάντα με τα ίδια σκηνικά και κοστούμια Βιρσαλάτζε, παρουσιάζεται στο διάσημο μπαλέτο μέχρι και σήμερα.

Η ρεαλιστικότητα του «Δον Κιχώτη»

Το αξεπέραστο έργο για μπαλέτο του Λούντβιχ Μίνκους «Δον Κιχώτης» παρουσιάστηκε πρώτη φορά από τον Μαριούς Πετιπά στις 26 Δεκέμβρη του 1869 από το Μπαλέτο των Μπολσόι της Μόσχας και αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα κλασικά έργα παγκοσμίως και χαρακτηριστικό δείγμα της ρωσικής τέχνης του μπαλέτου. Μια δεύτερη, περισσότερο δραματοποιημένη, παρουσίαση του μπαλέτου έγινε και πάλι από τον Πετιπά στην Αγία Πετρούπολη το 1871. Το 1900, ο Γκόρσκι έδωσε τη δική του πιο ρεαλιστική ερμηνεία. Το 1940 ο Ζαχάροφ ανέβασε εκ νέου τον «Δον Κιχώτη» και η παραγωγή αυτή υπήρχε πάντα στο ρεπερτόριο των Μπαλέτων Μπολσόι.

Στις 15 Δεκέμβρη του 1994, ο καλλιτεχνικός διευθυντής των διάσημων μπαλέτων Γιούρι Γκριγκορόβιτς παρουσιάζει τη δική του εκδοχή. Ο μεγάλος χορογράφος τονίζει περισσότερο μερικά μοναδικά σημεία στη χορογραφία του Πετιπά, όπως το «Grand pas de deux», αλλά και γενικότερα το ρόλο της «Κίτρι» (δεν είναι τυχαίο ότι η «Κίτρι» ήταν ο ρόλος που έκανε παγκοσμίως γνωστή τη μεγάλη μπαλαρίνα Μάγια Πλισέτσκαγια και αποτελεί ρόλο ζωής για κάθε χορεύτρια κλασικού ρεπερτορίου σε όλο τον κόσμο).

Εντεκα χρόνια μετά την πρεμιέρα στα Μπολσόι, το 2005, ο Γιούρι Γκριγκορόβιτς χορογραφεί τον «Δον Κιχώτη» με το «Γκριγκορόβιτς Μπαλέ» και σε αυτή την εκδοχή βασίζεται όχι μόνο στη χορογραφία του Μαριούς Πετιπά αλλά χρησιμοποιεί και στοιχεία από τη χορογραφία του Αλεξάντερ Γκόρσκι. Τα σκηνικά και κοστούμια είναι του Ντιμίτρι Τσερμπάτζι, μαθητή του αξέχαστου σκηνογράφου των Μπολσόι Σιμόν Βιρσαλάτζε.

Σ. Α.

    

Βαρεμένη Πυθία

1. Η θεωρία των άκρων γεννήθηκε στο κεφάλι του μακαρίτη Αβέρωφ από τις πρώτες κιόλας ώρες της Μεταπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο καλύτερος μαθητής του, ο Αντώνης Σαμαράς, προσπαθεί με πλάγιο τρόπο, όποτε μπορεί, να την επικαλείται. Ετσι είναι. Οταν κάποιος έχει μπροστά του ατέλειωτα μνημόνια, αναγκάζεται συχνά να καταφεύγει στα λόγια του μέντορά του. Δεν πρόκειται όμως για θεωρία, αλλά για όνειρο άπιαστο, που φαντασιώνεται κάθε δεξιά κυβέρνηση. Το να χρησιμοποιείς όμως αυτή τη θεωρία για να χτυπήσεις ως αντισυνταγματάρχης τις συλλήψεις των χρυσαυγιτών, αυτό είναι επικίνδυνο.

2. Η κυρίαρχη δημοσιογραφία που αποτελείται από ακέραιους και ευαίσθητους ανθρώπους ανακάλυψε με πόνο τρύπες στο κέντημα του εισαγγελέα, το οποίο έδεσε τους χρυσαυγίτες. Επιθυμούν, και στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής, να τηρηθεί το Σύνταγμα με το νι και με το σίγμα και ν' αποδοθεί δικαιοσύνη. Και έχουν δίκιο. Μ' ένα τέτοιο νι και σίγμα οι χρυσαυγίτες έστησαν, παρέσυραν και δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα. Οσο για τον ξυλοδαρμό στο Πέραμα, η τύχη φρόντισε να μην έχουμε νεκρό από την ομάδα συντρόφων του ΠΑΜΕ. Αυτά τα λίγα διαδραματίστηκαν μέσα σ' ένα μήνα. Αν τα τάγματα εφόδου μπορούν ν' αντιμετωπιστούν με άρθρα του Συντάγματος, τότε το πολιτικό άρλεκιν που με περισσή φροντίδα μας χάριζαν τόσο καιρό σε συνέχειες οι δημοσιογράφοι επαληθεύεται. Σε αντίθετη περίπτωση, συστήνω να το διαβάζουν στα νεκροταφεία, γιατί δεν έχω συναντήσει ζωντανό άνθρωπο που να τα έχει τετρακόσια και να τον αφορά. Πώς μπορούμε μετά το Αουσβιτς να παραμιλάμε περί δικαιωμάτων των νεοναζί; Θα έπρεπε και μόνο στην εμφάνισή τους να θέτουμε σε λειτουργία την πανουργία μας για να εξαφανιστούν.

3. Φοβήθηκαν την αυτοδικία από την πλευρά των θυμάτων, αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισαν να δράσουν. Ο «κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων» στα στέκια των μεταναστών δεν θ' αργούσε να λάβει το σχήμα μιας τρομερής χειρονομίας δίχως προηγούμενο. Φοβήθηκαν και την εικόνα τους στο εξωτερικό και έσπευσαν να στείλουν τον Σαμαρά στην Αμερική, να παραμιλάει δεξιά και αριστερά σαν μια βαρεμένη Πυθία που δεν μασάει τα γνωστά φύλλα για να πει το χρησμό αλλά τα λόγια της.

4. Ο Δένδιας κατάφερε να κερδίσει τον οίκτο μας, γιατί τώρα στα γεράματα ανακάλυψε τι εστί συστηματική έρευνα. Αν και ακόμα συναντά αντιστάσεις από τα λαγωνικά του, που είναι γνωστά για το ρηχό και στείρο πνεύμα τους. Κάθε βράδυ οι μπάτσοι του, πριν αναλάβουν υπηρεσία, διασκέδαζαν στο ανοιχτό θέατρο της Χρυσής Αυγής. Το σόου περιλάμβανε ξυλοδαρμούς ημεδαπών και αλλοδαπών - μέχρι και Πακιστανούς πέταξαν στη θάλασσα οι χρυσαυγίτες. Η αγγλοσαξονική παιδεία του κάνει τον Δένδια να πιστεύει πως θ' ανακαλύψει τον μυστικό δεσμό μεταξύ των χρυσαυγιτών και των μπάτσων του. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι ο Δένδιας έχει περάσει στη μεταφυσική. Ας σταματήσει να επιμένει με σθένος ότι σ' εκείνον οφείλουμε την ιστορία της αποκάλυψης των δραστηριοτήτων των νεοναζί. Σύμφωνα με τη σημερινή κατάσταση, οι περιπτώσεις βίας που έρχονται στο φως είναι τόσο πολλές, που καθιστούν τον ισχυρισμό του χονδροειδή απρέπεια.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

«Η ίδια η εποχή μας οδηγεί στην πολιτική τέχνη»

«Η ίδια η εποχή μας οδηγεί στην πολιτική τέχνη»

Ο Φώντας Λάδης, ποιητής των στίχων του «Φασισμού», μιλάει στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ»

MotionTeam

Το τραγούδι ο «Φασισμός» του Φώντα Λάδη, σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου, αποδεικνύεται ότι παραμένει επίκαιρο 36 χρόνια μετά από τότε που ο ποιητής έγραψε τους στίχους. Ο «Ριζοσπάστης» μίλησε γι' αυτό με τον Φώντα Λάδη, ο οποίος έχει δώσει μερικά από τα σημαντικότερα εργατικού περιεχομένου τραγούδια, όπως το: «Λιώνουν τα νιάτα μας», «Το δέντρο», «Πάγωσ' η τσιμινιέρα», «Στη δουλειά και στον αγώνα»...

-- «Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον, δεν θα πεθάνει μόνος τσάκισέ τον...». Πριν από 36 χρόνια γράψατε αυτούς τους στίχους που έχουν σημαδέψει το λαό μας, την εργατική τάξη και την πάλη τους ενάντια στο φασισμό και τις αιτίες που τον γεννούν. Σήμερα, εξακολουθούν να είναι επίκαιροι.....

-- Ηταν σίγουρα μια ευτυχής στιγμή όταν γράφτηκε αυτό το ποίημα, κι αυτό φαίνεται από το αποτέλεσμα. Αν ξαναήρθε ακόμα περισσότερο στη επικαιρότητα εξαιτίας της συζήτησης για την ...πατρότητά του, αυτό είναι συγκυριακό και δευτερεύον. Συχνά έχω πει, πως σημασία έχει να ακούγονται οι στίχοι και όχι το να αναφέρεται το όνομα του ποιητή. Γι' αυτό δεν είχα ποτέ παρέμβει στο διαδίκτυο -απ' όπου ξεκίνησε αυτή η σύγχυση και οι σχετικές συζητήσεις- για να δηλώσω ή να τονίσω πως οι στίχοι είναι δικοί μου. Θα ήταν κάτι υπερβολικό. Ασε, που με κολάκευε στην αρχή να με μπερδεύουν με τον ...Μπρεχτ. Η στιγμή ωστόσο γι' αυτή τη διευκρίνιση έφτασε, μιας και -με την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα- οι στίχοι έγιναν και πάλι τραγικά επίκαιροι.

Ο Φώντας Λάδης

-- Πιστεύετε ότι ο φασισμός μπορεί να ξαναζωντανεύει και να απειλεί, μέσα σε κάποιες συνθήκες, αν δεν ξεριζωθούν οι κοινωνικές και οι πολιτικές αιτίες που τον γεννούν;

-- Αν δεν το πίστευα, δε θα είχα γράψει αυτό τον στίχο πριν από 36 χρόνια. Μετά τη δραστηριοποίηση των νεοναζί στην Ελλάδα, το πιστεύω ακόμα περισσότερο. Αν δεν απαλειφθούν οι αιτίες που τροφοδοτούν το φασισμό και το ναζισμό, είναι πιθανό -ακόμα κι αν κοπούν κάποια από τα κεφάλια της Λερναίας Υδρας- να ξαναδούμε παρόμοια φαινόμενα και στο μέλλον. Αυτό θα γίνει, αν το σύστημα, μέσα στην κρίση του, δε βρει άλλες μορφές για να διατηρήσει την κυριαρχία του. Αυτό, βέβαια, δε γίνεται μηχανιστικά, πάντα -ή μόνο- βάσει προδιαγεγραμμένων σχεδίων. Το θεριό τρέφεται αυτόματα από την εξαθλίωση στην οποία οδηγούνται τα λαϊκά στρώματα και από την απελπισία που την συνοδεύει. Τη λύση όμως ποτέ δεν μπορεί να την δώσει ένα καινούριο πρόβλημα.

-- Στο πλαίσιο της Εκθεσης «Ανθρωποι Χρώμα + Σίδερο» που διοργανώνουν σωματεία και Λαϊκές Επιτροπές στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη στο Πέραμα, έχει προγραμματιστεί για σήμερα Κυριακή, συναυλία με τίτλο τους στίχους σας. Τι έχετε να πείτε σ' αυτούς τους ανθρώπους;

-- Θυμίζω απλώς τους στίχους του τραγουδιού: «Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν, μα όχι και το μίσος του για μένα». Η τέχνη είναι ένα πολυσύνθετο και πολύπλευρο φαινόμενο. Ετσι κι αλλιώς, μπορούμε να τραγουδήσουμε τα πιστεύω μας με χίλιους τρόπους. Ξεκινώντας από ένα λουλούδι, διηγούμενοι μια ιστορία αγάπης, σατιρίζοντας μια κατάσταση, αφηγούμενοι μια παραβολή και ούτω καθ' εξής. Εδώ ξαναβρίσκουμε μπροστά μας τον Μπρεχτ. Αναφέρομαι στο κλασικό κείμενο του «Πέντε δυσκολίες για να γράψει κανείς την αλήθεια».

-- Στη δεκαετία του '70, σε μια ατμόσφαιρα που στιγματιζόταν από την εμπειρία της χούντας, τις δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής και τις βομβιστικές επιθέσεις πρωτοεμφανιζόμενων τότε φασιστικών ομάδων, γράψατε μια ενότητα τραγουδιών με τον γενικό τίτλο «Καθημερινός φασισμός». Κάποια από αυτά μελοποίησε ο Γιώργος Τσαγκάρης, αλλά δεν είχαν την τύχη να βγουν σε δίσκο. Σκέφτεστε να κάνετε κάτι μ' αυτό το υλικό;

-- Πρόκειται για 30 περίπου ποιήματα, που τα περισσότερα σκιτσάρουν καταστάσεις από τη δικτατορία στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες στη δεκαετία του '60 και του '70 αλλά και από τη δράση νεοφασιστικών ομάδων, την επιβίωση φασιστικών καταλοίπων στην Ισπανία, καθώς επίσης και κάποιες μορφές του συστήματος που μπορεί κανείς να τις ονομάσει «καθημερινό φασισμό». Καμιά δισκογραφική εταιρεία δε θέλησε να βγάλει αυτά τα τραγούδια. Ωστόσο, έστω και σαν στίχοι, χωρίς την επιπρόσθετη δύναμη της μουσικής, νομίζω πως δείχνουν αρκετά και μπορεί να βοηθήσουν, εμάς να θυμηθούμε, και τους νεότερους να καταλάβουν πώς φτάσαμε διαδοχικά ως εδώ. Θα βγουν, λοιπόν, σύντομα σε ένα μικρό βιβλίο από τις εκδόσεις «Μετρονόμος». Αυτό είχε αποφασιστεί και ξεκινήσει πολύ πριν από τις πρόσφατες εξελίξεις.

-- Το πολιτικό τραγούδι, ως τραγούδι αντίστασης και διαρκούς πάλης ενάντια σε κάθε μορφή πολιτικής και κοινωνικής αδικίας, υπάρχει σήμερα;

-- Σίγουρα υπάρχουν δείγματα πολιτικού τραγουδιού στο μεσοδιάστημα από τις δεκαετίες αυτές ως σήμερα. Η ζωή προχωράει. Ωστόσο, υπάρχει μια εμφανής μείωση της παρουσίας του πολιτικού τραγουδιού. Κυρίως είναι φανερή η έλλειψη της εκρηκτικής εκείνης ενότητας πολιτικού και πολιτιστικού στοιχείου, που χαρακτήρισε τη δεκαετία του '60. Γι αυτό «καταφεύγουμε» κάθε τόσο, ίσως υπερβολικά, σε παλαιότερα τραγούδια. Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι επιστρέφουμε στις μεγάλες στιγμές και στα μεγάλα γεγονότα. Ζούμε μια εποχή δημιουργική, που ίσως δώσει και καλλιτεχνικά δημιουργήματα αντίστοιχα. Η εποχή είναι τέτοια που θα πολιτικοποιήσει την τέχνη. Προσωπικά το ελπίζω...

-- Τι άλλο ετοιμάζετε;

-- Τα τελευταία χρόνια το έργο μου είναι κυρίως πεζογραφικό. Ετοιμάζω, λοιπόν, παράλληλα δυο - τρία βιβλία πεζογραφίας. Κάποια βιβλία μου κυκλοφόρησαν και στο εξωτερικό: το θεατρικό-ποιητικό έργο «Ο Νέος των Αθηνών», που εκδόθηκε στη Γαλλία, τα διηγήματά μου «Μπίρα και γρεναδίνη» που βγήκαν στα σέρβικα, ενώ σύντομα θα κυκλοφορήσουν στα κινέζικα, από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου της Χουνάν, τα ποιήματά μου «Διαδρομές στην Αθήνα», που ήδη έχουν βγει σε άλλες τρεις γλώσσες. Τέλος, σκέφτομαι να συγκεντρώσω για έκδοση όλους τους στίχους τραγουδιών που έχω γράψει.

Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ

    

Λιώνουν τα νιάτα μας

Στίχοι: Φώντας Λάδης

Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Ολη μέρα στα λιμάνια και στα ναυπηγεία

στου θανάτου τα καζάνια στα μηχανουργεία

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη

με τα κομμάτια μας δένει τ' ατσάλι

Στο πετσί μας η μουντζούρα που δε λέει να φύγει

η ζωή βαριά σκοτούρα κι η χαρά μας λίγη

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη

με τα κομμάτια μας δένει τ' ατσάλι

Οσο κι όσο τ' αγοράζουν το φτωχό κορμί μας

και περίσσια κέρδη βγάζουν απ' τη δύναμή μας

Λιώνουν τα νιάτα μας στη βιοπάλη

με τα κομμάτια μας δένει τ' ατσάλι