Δια του Τύπου

 Δια του Τύπου

Στο κατώφλι της νέας χρονιάς, μια μερίδα του κυριακάτικου τύπου, δανείζεται τους πρωτοσέλιδους τίτλους της απ’ την χρονική συγκυρία, κυνηγώντας (μάταια μάλλον) την πρωτοτυπία και την έκπληξη. Αν και τίποτα δεν μπορεί να απειλήσει στην κορυφή των κλισέ την χιλιοειπωμένη πασχαλιάτικη ευχή στους συντρόφους για καλή επ-ανάσταση, που ούτε στη δευτέρα παρουσία δε θα πάψει να λέγεται..

Στο σπίτι όπου θα κάνει αλλαγή η κε του μπλοκ μπαίνουν δύο εφημερίδες: το πριν του άβερελ και ο κυριακάτικος ρίζος για το θηλυκό γονιό. Χτες μπήκε εκτάκτως και το έθνος του μπόμπολα που έδινε το ‘ταξιδεύοντας στη ρωσία’ (σοβιετική ένωση) του καζαντζάκη (που θα μας απασχολήσει μάλλον σε κάποια προσεχή ανάρτηση) κι ένα ημερολόγιο-ατζέντα του αρκά. Αλλά οι προσφορές κάλυπταν όλο σχεδόν το πρωτοσέλιδο και δεν πολυσκαλίσαμε το εσωτερικό της συσκευασίας, γιατί, για να ‘μαι ειλικρινής, κι εμείς για τις προσφορές το πήραμε.

Παίρνεις λοιπόν τις άλλες δύο εφημερίδες, τις βάζεις δίπλα-δίπλα και συγκρίνεις τα πρωτοσέλιδα. Η μία έχει το μήνυμα του κκε για τη νέα χρονιά, να γίνει έτος λαϊκής αγωνιστικής ανάτασης, ενίσχυσης του κινήματος και της λαϊκής συμμαχίας, κτλ. Ενώ η άλλη λέει ότι θα καεί ο σαμαράς στην «κόλαση 2014». Και μόνο από τη στόχευση δηλ, καταλαβαίνεις πολλά για το στίγμα του χώρου που εκφράζει η καθεμιά.

Εντάξει, δεν έτρεφα ενδόμυχες ελπίδες και για την παγκόσμια επανάσταση μες στο 14’, αλλά περίμενα κάτι πιο βαθύ (που με λερώνει) από την «εφημερίδα της ανεξάρτητης αριστεράς». Προχώρησα για διευκρινίσεις στον υπότιτλο, μήπως και την παρεξήγησα (οι υπογραμμίσεις δικές μου).

…στην κόλαση που θα δημιουργήσει με την πολιτική της θα καούν πολιτικά ο σαμαράς, ο βενιζέλος κι όλος αυτός ο απεχθής μνημονιακός εσμός των αδίστακτων αρπακτικών που λυμαίνονται τη χώρα προς όφελος της ελληνικής αστικής τάξης και των ξένων επικυρίαρχων της εε και του δντ.

Και παρακάτω.

Είτε η επονείδιστη κυβέρνησή τους πέσει από το βάρος των λαϊκών κινητοποιήσεων είτε διαλυθεί από το βάρος της αναμενόμενης συντριπτικής ήττας τους στις ευρωεκλογές του μαΐου, το βέβαιο είναι πως η ανατροπή της κυβέρνησης κι η απαλλαγή από αυτήν θα οδηγήσει σε λαϊκή έξαρση. Ανεξάρτητα από τη σύνθεση της κυβέρνησης που θα σχηματιστεί, είναι απολύτως σίγουρο ότι θα κυριαρχήσει πνεύμα διεκδικητικότητας και μαχητικότητας στις μάζες των εργαζομένων, της νεολαίας, των μεσαίων στρωμάτων, των συνταξιούχων. Οι απελπισμένοι, οι αδρανείς, οι υποταγμένοι θα σηκώσουν κεφάλι και θα διεκδικούν τον ουρανό με τ’ άστρα!

Και λαγούς με πετραχήλια, θα πρόσθετα. Ειδικά αν πάει σε επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου πχ, θα πρέπει να έχεις και μερικά δευτερεύοντα αιτήματα (πχ λαγούς με πετραχήλια, τον ουρανό με τ' άστρα, κτλ), που να τα θυσιάσεις τακτικά στο βωμό της διαπραγμάτευσης, για να κερδίσεις τα υπόλοιπα που σε ενδιαφέρουν.

Αλλά αν είναι να γίνουν όλα αυτά τα συγκλονιστικά, γιατί να μην ψηφίσουμε απευθείας σύριζα ρε παιδιά –ανεξάρτητα, πάντα, από τη σύνθεση της κυβέρνησης, η οποία δεν ξέρουμε τι μπορεί να είναι; Μας το εξηγεί παρακάτω.

Η δράση των μαζών θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα διαμόρφωσης του νέου συσχετισμού ταξικών δυνάμεων που –θεωρητικά μιλώντας- μπορούν να ανατρέψουν και να ακυρώσουν πολλές από τις υποχωρήσεις τις οποίες θα έχει ενδεχομένως κάνει η νέα κυβέρνηση.

Ενδεχομένως… Μπορεί και ναι, μπορεί και όχι. Η ζωή θα δείξει. Ναι αλλά θεωρητικά μιλώντας πάντα, γιατί να ψηφίσει κανείς ανταρσύα, που δύσκολα θα μπει στη βουλή και να μην το ρίξει κατευθείαν στην αριστερή κυβέρνηση στις εκλογές; Κι έτερον εκάτερον τι θα κάνει μετά στο κίνημα για να διαμορφώσει τους ταξικούς συσχετισμούς.

Εδώ έχουμε φτάσει σε ένα σημείο, όπου όπως έλεγε παλιά ο κάσπερ σε μια ανάρτησή του, έχεις μπροστά σου κι ένα κουτί κακάο, κατεβάζεις στωικά μια γουλιά και συνεχίζεις. Μέχρι να στραβοκαταπιείς και να πνιγείς με όσα διαβάζεις και να πετάξεις την εφημερίδα στον τοίχο, μαζί με το κακάο. Και αυτό μολονότι το φύλλο αυτό περιέχει και αξιόλογα κείμενα, όπως η δισέλιδη ανάλυση για το έργο του ρίτσου, με αφορμή την έκδοση της συλλογής υπερώο, υπό την επιμέλεια της κόρης του, έρης.

Το ξεφύλλισμα του ρίζου από την άλλη, μπορεί να σου προσφέρει (πέρα από το ενημερωτικό κομμάτι και τον ιδεολογικό-πολιτικό εξοπλισμό) μια σειρά απρόσμενους και σπάνιους συνειρμούς, που αγγίζουν ευαίσθητες χορδές του κοινού.

Όπως για παράδειγμα η εικόνα του θερινού παράδεισου, που έχεις κρατήσει στο μυαλό σου για τη θάσο και γκρεμίζεται τον χειμώνα, με τα δρομολόγια των πλοίων να θυμίζουν πλέον άγονη γραμμή (τελειώνουν από τις δέκα το πρωί για την καβάλα κι εκλείπουν εντελώς το σαββατοκύριακο), όσο καθορίζονται από τις «ανάγκες» και το κέρδος της εταιρίας. Εδώ να δεις υλικό για να γράψει κανείς σήμερα το «ταξιδεύοντας στη θάσο».

Κρατάς στα «υπ’ όψιν» την πολύ καλή βιβλιοπαρουσίαση του υπόγειου ρεύματος του άλμπερτ μαλτς για μελλοντική αξιοποίηση κι αντιπαραβολή με το βασιλιά άνθρακα του σίνκλερ· καθώς και μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη με την εύη κοντόρα για τις πρωτότυπες παιδικές ιστορίες που εκλαϊκεύουν την κρίση για τους μεγάλους.

Και προχωράμε στις γιορταστικές εκδηλώσεις και τα χριστουγεννιάτικα φεστιβάλ του κόμματος και της ογε για τους εκκολαπτόμενους νέους πρωτοπόρους, όπου συναντάμε κι ένα πρωτότυπο γράμμα-κόλαφο ενός πραγματικά κόκκινου και ταξικού αγιοβασίλη προς τα παιδιά, που λέει μεταξύ άλλων.

Ξέρω ότι μερικοί από σας αναρωτιόσασταν αν θα σας επισκεπτόμουν φέτος, αλλά βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσω ότι είμαι πάντα στο πόστο μου και θα προσπαθήσω να σας ικανοποιήσω όσο μπορώ. Να ξέρετε, όμως, ότι δεν είναι καθόλου εύκολο αυτό και, σας βεβαιώνω, όσο περνάει ο καιρός γίνεται δυσκολότερο!

(…)

Πρέπει να ομολογήσω ότι τα έχω χάσει με όσα είδα στον κόσμο σας και δεν διστάζω να παραδεχτώ ότι δεν μου αρέσουν καθόλου... Ένα μόνο θα πω: Μην περιμένετε από μένα να διορθώσω τ' αδιόρθωτα! Ούτε κι από κανέναν άλλο δηλαδή...

Δεν ξέρω μόνο αν στο τέλος ο Άι κλείνει και με συντροφικούς χαιρετισμούς.

Δεν είναι μόνο ότι έτσι συνεχίζουμε τις καλύτερες παραδόσεις των κλασικών, στα χνάρια των ιστοριών του γκοσινί, όπου ο μικρός νικόλας παίρνει ένα γράμμα από τον άγιο βασίλη, που του εξηγεί, ότι δεν έχει αρκετά λεφτά φέτος, για να του πάρει το δώρο που ήθελε, εξαιτίας ενός τροχαίου που είχε με το έλκηθρο και του κόστισε ένα σωρό χρήματα, αλλά το λάθος ήταν του άλλου οδηγού, ο οποίος είχε...

 Είναι κυρίως ότι σε αυτές τις εκδηλώσεις υπάρχουν κάποια μοναδικά σε στιγμιότυπα, που σε κάνουν να λες «δεν υπάρχει». Σαν κι αυτό πχ.

Δεν υπάρχει...

Στο πρόγραμμα αυτών των γιορτών υπάρχουν κάποια εργαστήρια και δραστηριότητες, με δασκάλες συντρόφισσες του παιδαγωγικού, πχ ζωγραφική, facepainting, κτλ. Αν και υποψιάζομαι ότι ο πραγματικός τίτλος τους θα μπορούσε να είναι: πώς φτιάχνουμε στράτσα, κινέζικα, κτλ.

Κι αφού πιάσαμε τις επιστολές, θα ήταν παράλειψη ασυγχώρητη να μη γίνει μια ειδική μνεία στην κατάθεση ψυχής μιας συντρόφισσας από τη θέρμη, που διηγείται στη στήλη επικοινωνίας του ρίζου με τους αναγνώστες μια συγκινητική προσωπική της εμπειρία από την πρώτη της επαφή με το ριζοσπάστη στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Αγαπητέ "Ρίζο" σας διαβάζω εδώ και πολλά χρόνια. Τελευταία παρατηρώ πολλές προσπάθειες και αλλαγές για τη βελτίωσή σου. Εύχομαι το καλύτερο. Αυτές τις μέρες φέρνω στη μνήμη μου ένα γεγονός -προσωπικό γεγονός- που θέλω να το μοιραστώ μαζί σου, αλλά και με τους αναγνώστες σου. Πήγα το 1974 στο Βουκουρέστι, όπου ήταν βαριά άρρωστος ο πατέρας μου, αφού πέρασα πρώτα από τα Γραφεία των Πολιτικών Προσφύγων. Εκεί ένας φίλος του πατέρα μου και σύντροφος μου έδωσε να του πάω δώρο μια εφημερίδα. Ηταν ο "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", ο πρώτος μετά τη δικτατορία. Εγώ, φοιτήτρια τότε, γεννημένη στην ξενιτιά, παιδί τότε, περπατούσα και παραμιλούσα. Κοιτούσα αριστερά και δεξιά μήπως με δει κάποιος να μονολογώ... Η απορία μου μεγάλη. Η καρδιά μου χτυπά δυνατά. Οι ερωτήσεις μέσα μου πολλές. Μήπως δεν άκουσα καλά... Μήπως εννοούσε κάτι ο σύντροφος... Εφτασα στο Νοσοκομείο. Ούτε που το κατάλαβα. Βλέπω τον πατέρα μου. Βγάζω μουδιασμένη από την τσάντα μου αυτό το παράξενο και περίεργο για μένα δώρο ...τον "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" και εκεί που σκεφτόμουν πώς να του το πω, μου άρπαξε ξαφνικά την εφημερίδα, την αγκάλιασε, δάκρυσε για πολλή ώρα σαν μικρό παιδί. Καθίσαμε αρκετή ώρα αμίλητοι . Κοιτούσαμε ο ένας τον άλλο. Τα μάτια του είχαν δάκρυα χαράς και συγκίνησης. Τα δικά μου μάτια ήταν γεμάτα με δάκρυα απορίας, όπως θα άρμοζε σε ένα παιδί που γεννήθηκε στην προσφυγιά από γονείς αγωνιστές... Η ώρα πέρασε και ξαφνικά κατάλαβα ότι ξέχασε να με φιλήσει, να...να...να... Εγώ πρώτη φορά το 1974 είδα την εφημερίδα "Ριζοσπάστης". Απορούσα για πολλή ώρα. Δεν ήξερα τι έκανα και τι ήταν αυτή η λαχτάρα. Επιτέλους ήρθε η σειρά μου. Οταν ηρέμησε, μου μίλησε για την εφημερίδα της εργατιάς και του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Τότε έμαθα και για την αξία αυτού του πρωτότυπου δώρου και συνέχισα να την κρατώ σφιχτά μέχρι και σήμερα. Ετσι, όπως αρμόζει σε μας, τα παιδιά των Ελλήνων, των Αγωνιστών της Αντίστασης και του ΕΜΦΥΛΙΟΥ που μας δώσανε την ανεμελιά, τα όνειρα και την ελπίδα στις ανατολικές χώρες που μας φιλοξένησαν. Ισως η δική μας γενιά σήμερα να έχει δώρο-ρόλο στην ενημέρωση των επόμενων γενιών για τα ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ, έτσι όπως ζήσαμε, μεγαλώσαμε, σπουδάσαμε εκεί . Ο "Ριζοσπάστης" θα είναι ένα καλό βήμα λόγου για μας που απολαύσαμε τα επιτεύγματα του Σοσιαλισμού. Ευχαριστώ για το βήμα και την ευκαιρία που μου δώσατε να μοιραστώ τα συναισθήματά μου που τα κουβαλώ εδώ και 39 χρόνια.

ΑΝΝΑ ΚΕΦΑΛΕΛΗ ΘΕΡΜΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αυτό το 'ρουμάνικο' περιστατικό, μου θύμισε μια άλλη... τρομακτική ιστορία σχετικά με αυτή την χώρα, που διαδραματιζόταν τέτοιες μέρες περίπου, πριν από αρκετά χρόνια, κι υπάρχουν τα σχετικά ντοκουμέντα να τη θυμίζουν

Το πγ της κε του κκε χαιρετίζει την ηρωική εξέγερση του ρουμάνικου λαού, που πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος, ανέτρεψε το δεσποτικό, τυραννικό καθεστώς τσαουσέσκου. Ένα καθεστώς που ματοκύλισε τη ρουμανία και ποδοπάτησε βάναυσα το σοσιαλισμό και τις μεγάλες ανθρωπιστικές και δημοκρατικές αξίες του.

Στις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν και εξελίσσονται στη ρουμανία, το κκε υποστηρίζει τις προσπάθειες για την εξομάλυνση της κατάστασης ώστε ο ρουμάνικος λαός να μη θρηνήσει νέα θύματα.

Το πγ της κε του κκε εύχεται, μετά την ανατροπή του τσαουσέσκου, η ρουμανία να προχωρήσει γρήγορα μπροστά και με σταθερότητα, και να μπορέσει να ξεπεράσει τα μεγάλα προβλήματά της, στο δρόμο της σοσιαλιστικής ανάπτυξης που θα έχει στο κέντρο της τον άνθρωπο και το σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών του ρουμάνικου λαού.

Σ’ αυτήν την κατεύθυνση θα εκφράσουν την πιο ενεργή αλληλεγγύη τους στο ρουμανικό λαό οι έλληνες κομμουνιστές.

27. 12. 89

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

Κι όλα αυτά για μια ρουμανία, που ‘χε μια σχετική αυτονομία από τη σοβιετική ένωση (για αυτό και ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με το λεγόμενο κκε εσωτερικού) και αρκετά κουσούρια (που τα "επισήμανε εύστοχα" κι ο μαχητής της ελευθερίας τέρενς κουίκ, όταν άφησε ως αθλητικός ανταποκριτής για λίγες μέρες τη θαλπωρή της δημοκρατικής ελλάδας επί επταετίας). Αλλά αυτή ακριβώς η αυτονομία ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο η αντεπανάσταση δεν ήταν βελούδινη και χρειάστηκε η σκηνοθεσία με τους μαζικούς τάφους στην τιμισοάρα και η ένοπλη βία για να επικρατήσει.

Το παραπάνω ντοκουμέντο περιλαμβάνεται στο βιβλιαράκι από το 12^ο ως το 13^ο συνέδριο του κκε (σελ 268), που περιέχει κι άλλα αντίστοιχα «τρομακτικά» ντοκουμέντα. Και συνίσταται ιδιαίτερα η ανάγνωσή του σε όσους φωνάζουν υστερικά για αποκαθήλωση του χαρίλαου κι άλλα τέτοια ηχηρά, χωρίς (;) να καταλαβαίνουν τι είναι στην πραγματικότητα αυτό που πρέπει να μπει στο στόχαστρο της κριτικής του δοκιμίου και να... αποκαθηλωθεί.

Φτάνοντας λοιπόν στο κατώφλι της νέας χρονιάς, πρέπει να ξέρουμε πως το ζητούμενο είναι να μη μείνουμε στα ευχολόγια, που κρύβουν όπως-όπως την απαισιόδοξη αίσθηση, πως κάθε πέρσι και καλύτερα. Να μη μείνουμε σε μια τυπική αλλαγή χρόνου, όπου αλλάζει απλώς ένα ψηφίο, αλλά να πάμε στην …πραγματική αλλαγή (με κατεύθυνση το σοσιαλισμό). Να αλλάξουμε τον ιστορικό χρόνο, το ρου των γεγονότων και της εποχής μας, που παραμένει αντικειμενικά από ιστορική άποψη, εποχή περάσματος στο σοσιαλισμό.

Αλλιώς ο χρόνος θα είναι σαν τους κρητικούς μανωλιούς (που όπως πληροφορήθηκα γιορτάζουν ανήμερα τα χριστούγεννα) και θα βάλει απλώς τα ρούχα του αλλιώς, ενώ εμάς θα μας πάρουν το σπίτι και τα εσώρουχα…

Παραμένοντας πρόβατο ο χασάπης δεν θα σε..... προσπεράσει!!!!!!!

 Παραμένοντας πρόβατο ο χασάπης δεν θα σε..... προσπεράσει!!!!!!!

Τούτη δω η κυβέρνηση είναι ασταμάτητη.

Αφού πέτυχε ένα μέρος της κοινής γνώμης να αποδεχθεί ότι άνεργος  σημαίνει και φοροφυγάς συνεχίζει ακάθεκτη.

Έτσι λοιπόν μάθαμε ότι αν κάποιος ψαχουλεύει τον τραπεζικό σου λογαριασμό, σε ποιο ξενοδοχείο κοιμήθηκες, τι ποτό ήπιες, τι δώρο έκανες στον ανιψιό σου και αυτός είναι ο έφορος ή ο ρουφιάνος της γειτονιάς σου, δεν έχεις να...

φοβηθείς τίποτε, φτάνει φυσικά να είσαι νόμιμος.

Μετά ήλθαν στο φως χιλιάδες νέα στοιχεία για την κατ’ οίκον θέρμανση.

Πρώτα από όλα, μετά το κάπνισμα και το τζάκι βλάπτει σοβαρά την υγεία.

Αλήθεια το Υπουργείο έχει να προτείνει κάτι για τις εγκύους που χρησιμοποιούν τζάκι, ή για τα γερόντια που αναζητούν λίγη ζεστασιά δίπλα στην φωτιά;

Αλλά τελικά το μυστήριο λύθηκε.

Οι Έλληνες έχουν πετρέλαιο φυλαγμένο από προηγούμενα χρόνια. Το αφήνουν να παλαιώσει, όπως το καλό κρασί, και μόνο από μαζοχισμό πήραν τα βουνά για να κόψουν ξύλα.

Και σε τελική ανάλυση το Υπουργείο δεν είχε στον στόχο του τον καθημερινό πολίτη. Την κατανάλωση στις θερμαινόμενες πισίνες στόχευε.

Τους πλούσιους ήθελε να τιμωρήσει ο κ. Υπουργός. Οι υπόλοιποι είμαστε παράπλευρες απώλειες.

Έτσι λοιπόν, αντί των παραδοσιακών ευχών, η κυβέρνηση Σαμαρά δια στόματος  κ. Στουρνάρα εντόπισε τον πραγματικό εχθρό των Χριστουγέννων και του λαού: Οι θερμαινόμενες πισίνες που μαζί με:

Τους φοροφυγάδες,  τους λαθρέμπορους,  τους ταξιτζήδες, τους καθηγητές Μ.Ε, τους ναυτικούς, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους φορτηγατζήδες, τους  γιατρούς,  τους δασκάλους, τους διοικητικούς ΑΕΙ, τους πρώην εργαζόμενους στην ΕΡΤ, τους πρώην σχολικούς φύλακες,  τους εργαζομένους στο ΜΕΤΡΟ, τους δημοτικούς αστυνομικούς κλπ αποτελούν εμπόδια στην κυβέρνηση για την ολοκλήρωση ενός ακόμα success story

Και άφησε τα παπαγαλάκια να αποδείξουν την αλήθεια των όσων ελέχθησαν, με κάποιους από αυτούς να εκφράζουν την ιερή τους αγανάκτηση για το ….ταξίδι  του  ξάδελφου Λιάπη στην Μαλαισία.

Άλλος ένας (μνημονιακός) χειμώνας πλησιάζει στο τέλος του.

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε και την αλλαγή του χρόνου.

Και όμως ακόμα τους πιστεύουμε ή έστω τους ανεχόμαστε.

Κάποιοι μάλιστα είναι και σίγουροι πως παραμένοντας πρόβατα θα τους προσπεράσει ο χασάπης.

Ας συνεχίσουμε λοιπόν να είμαστε ευτυχισμένοι, μέσω του μνημονίου και το 2014.

ΓΡΕΚΙ

Mεγάλο φωτογραφικό αφιέρωμα στην ιστορία του ΚΚΕ (μέρος 3o)

Mεγάλο φωτογραφικό αφιέρωμα στην ιστορία του ΚΚΕ (μέρος 3o)

Τα βρετανικά τανκ εισβάλλουν στα γραφεία του ΕΑΜ στην Αθήνα κατά τα Δεκεμβριανά

O εφεδρικός ΕΛΑΣ Καισαριανής μετά την απελευθέρωση. Στο κέντρο η Μάνα της Καισαριανής Ευτυχία Μωρίκη

Υποδειγματική ΕΠΟΝ Καισαριανής

Ο λαός της Λέσβου στήνει οδοφράγματα για την απώθηση των Άγγλων στο νησί

Το επιτελείο του ΕΛΑΣ Υμηττού 

Ο Άρης με το Σαράφη στα Γιάννενα το 1944

Στελέχη της ΟΠΛΑ Καισαριανής

ΕΠΟΝίτισσες της Καισαριανής σε παρέλαση το 1944

H μάχη της σοδειάς. Αντάρτες και χωρικοί θερίζουν τα χωράφια.

Ο λαός της Αθήνας στη Βουλή κατά την απελευθέρωση

Πανό του 1ου Τομέα Κέντρου του ΕΑΜ κατά την απελευθέρωση

Οργάνωση του ΕΑΜ Γκύζη κατά την απελευθέρωση

Γυναίκες του ΕΑΜ γιορτάζουν την απελευθέρωση στην Αθήνα του 1944

Αετόπουλα σε συγκέντρωση για την απελευθέρωση στην Καισαριανή

Συμμαχικό τζιπ περνά από την συνοικία Άνθεια της Πάτρας

ΕΛΑΣίτες από το Αιγάλεω του 1ου Λόχου του 3/4 Τάγματος ΕΛΑΣ Αθήνας. Από αριστερά Αλέξανδρος Ζουμής, Πόπη Οικονομίδου, Παντελής Γκίνης στη μηχανή και ο Τάσος Γκίνης

Φύλλο πορείας του ΕΛΑΣ μετά τη Βάρκιζα

Φύλλο σύνδεσης του Βασίλης Λίγκου από την οργάνωση του ΕΛΑΣ στην οργάνωση της περιοχής που θα κατοικήσει

Μια από τις τελευταίες φωτογραφίες του Άρη το 1945

Φλεβάρης του 1945, εκδήλωση της ΕΠΟΝ Θεσσαλονίκης 

Ο Ανταρτοεπονίτης Τίμος, καβαλάρης του Μπουκουβάλα μεταφέρει στο συνέδριο της ΕΠΟΝ την σημαία του ΕΠΟΝίτικου ουλαμού του

Το κεντρικό συμβούλιο της ΕΠΟΝ σε ένα διάλειμμα της συνεδρίασής του επισκέπτεται το Σούνιο

Δεκέμβρης του 1945 ΕΠΟΝίτες σε συγκέντρωση στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. 

01/03/1946 Το προεδρείο των εργασιών του 8ου πανεργατικού συνεδρίου της ΓΣΕΕ

Πρωτότυπη εφημερίδα του ΕΑΜ Περιστερίου για την επίθεση σε αγωνιστές την Πρωτομαγιά του 1946. Η επίθεση εκτελέστηκε από χίτες. μπράβους και αστυνομικούς με την άμεση επίβλεψη των Άγγλων. 

Πρωτότυπη εφημερίδα του ΕΑΜ Περιστερίου για την επίθεση σε αγωνιστές την Πρωτομαγιά του 1946. Η επίθεση εκτελέστηκε από χίτες. μπράβους και αστυνομικούς με την άμεση επίβλεψη των Άγγλων. 

Πρωτότυπη εφημερίδα του ΕΑΜ Περιστερίου για την επίθεση σε αγωνιστές την Πρωτομαγιά του 1946. Η επίθεση εκτελέστηκε από χίτες. μπράβους και αστυνομικούς με την άμεση επίβλεψη των Άγγλων. 

Πρωτότυπη εφημερίδα του ΕΑΜ Περιστερίου για την επίθεση σε αγωνιστές την Πρωτομαγιά του 1946. Η επίθεση εκτελέστηκε από χίτες. μπράβους και αστυνομικούς με την άμεση επίβλεψη των Άγγλων. 

Κρατούμενοι αγωνιστές στις φυλακές Σπάρτης 

Αστυφύλακες κλείνουν την κεντρική λέσχη της ΕΠΟΝ Αθήνας το 1946

Ο ΕΠΟΝίτης Στάμκος Κλίγκος κρεμασμένος από Γερμανούς και ΠΑΟτζήδες στο Βελβεντό στις 13/04/1944

Σταυρόλεξα και τρίλιζες...

Σταυρόλεξα και τρίλιζες...

Με πολύ παραστατικό τρόπο ο «μικροπολιτικός» των «Νέων» προσπαθεί να σκιαγραφήσει τις διεργασίες που συντελούνται μέσα στα κόμματα αστικής διαχείρισης. Ολα κινούνται προς όλες τις κατευθύνσεις. Αλλού παίζεται σταυρόλεξο, αλλού τρίλιζα , αλλού σκραμπλ κλπ. Σε κάθε περίπτωση, όλα κινούνται σε ένα ενιαίο πλαίσιο, στη βάση της κοινής στρατηγικής κατεύθυνσης που χαρακτηρίζει όλο το αστικό πολιτικό σύστημα, με στόχο την εξασφάλιση της κυβερνητικής σταθερότητας και την απόσπαση της εργατικής λαϊκής στήριξης. Οποιο όμως και αν είναι το παιχνίδι, αυτό παίζεται στις πλάτες του λαού και των εργαζομένων, οι οποίοι πρέπει να μην ελπίζουν τίποτα θετικό από τέτοιου είδους παιχνίδια. Το κρίσιμο είναι να βάλουν τη δική τους σφραγίδα, όχι σαν θεατές στημένων παιχνιδιών, αλλά ως πρωταγωνιστές στο πεδίο της ταξικής πάλης...

    

Κλειδώνει τους λαούς στο στόχαστρο των μονοπωλίων

Κλειδώνει τους λαούς στο στόχαστρο των μονοπωλίων

Η πάλη των λαών μπορεί να εμποδίσει και να ανατρέψει τα επικίνδυνα σχέδια των ιμπεριαλιστών, ΕΕ και ΝΑΤΟ

Κεντρικό θέμα στη Σύνοδο Κορυφής των ηγετών των 28 κρατών - μελών της ΕΕ, πριν λίγες μέρες στις Βρυξέλλες, ήταν η ενίσχυση της «Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας» (ΚΠΑΑ), του στρατιωτικού - πολεμικού βραχίονα της ΕΕ. Κατά τη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναδείχτηκαν τόσο η κοινή επιδίωξη του ευρωπαϊκού κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων του να ενισχυθεί η επιθετικότητα της ΕΕ ενάντια στους λαούς, όσο και οι αντιθέσεις των κρατών - μελών, κυρίως των πιο ισχυρών, στο εσωτερικό της λυκοσυμμαχίας.

Εχει τη σημασία του το γεγονός ότι για πρώτη φορά από την ψήφιση της Συνθήκης της Λισαβόνας υπήρξε χωριστή συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η οποία κατέλαβε ολόκληρη σχεδόν την πρώτη μέρα της Συνόδου, για την «Αμυνα» της ΕΕ.

Τι προέβλεπε η Συνθήκη της Λισαβόνας

Θυμίζουμε ότι με τη Συνθήκη της Λισαβόνας (όπως μετονομάστηκε το «ευρωσύνταγμα»), μεταξύ άλλων:
-- Εντάθηκε η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ.
-- H Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της ΕΕ συνδέθηκε στενότερα με το ΝΑΤΟ.
-- Η ΕΕ υιοθέτησε για τον εαυτό της το δόγμα των ΗΠΑ περί «προληπτικού πολέμου».
-- Καθιερώθηκε και θεσμικά η «ρήτρα αλληλεγγύης», που κατοχυρώνει το δικαίωμα της ΕΕ να παρεμβαίνει στρατιωτικά και πολιτικά στις εσωτερικές εξελίξεις ακόμη και των κρατών - μελών της, με πρόσχημα την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας».

Στιγμιότυπο από την πρόσφατη στρατιωτική άσκηση «ΤΑΛΩΣ 13» του ευρωενωσιακού «Σχηματισμού Μάχης HELBROC» στον οποίο συμμετέχουν και ελληνικές δυνάμεις

-- Περιορίστηκαν ακόμη περισσότερο τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών - μελών.-- Δυνάμωσαν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της ΕΕ, όπως οι Eυρωαστυνομία και Eurojust (υπηρεσία συντονισμού δικαστικών ερευνών), ο οργανισμός φύλαξης εξωτερικών συνόρων (FRONTEX), δημιουργήθηκαν νέοι, όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κ.ά.
Μαζί με τις προαναφερόμενες ρυθμίσεις, ιδιαίτερη σημασία είχε η πρόβλεψη της Συνθήκης της Λισαβόνας για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) της ΕΕ, με σκοπό την εναρμόνιση της εξωτερικής πολιτικής και των επεμβάσεων της λυκοσυμμαχίας, το συντονισμό της εξωτερικής πολιτικής των κρατών - μελών.

Αξονες και προσανατολισμοί της ΚΠΑΑ

Τα όσα υιοθετήθηκαν από τους αρχηγούς των «28» στις Βρυξέλλες την περασμένη βδομάδα σε σχέση με την Κοινή Πολιτική Αμυνας και Ασφάλειας (ΚΠΑΑ) αποτελούν έκφραση της αυξανόμενης επιθετικότητας του μονοπωλιακού χαρακτήρα της ΕΕ και της ενίσχυσης του αντιδραστικού χαρακτήρα της.
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ με κείμενό της ήδη από το Νοέμβρη του 2013, και με βάση τις προεργασίες και τις εκθέσεις προετοιμασίας της ΕΕ για τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκέμβρη, σημείωνε μεταξύ άλλων:
«Η συζήτηση για την ΚΠΑΑ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι η πρώτη μετά το 2008 και με βάση τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ του Δεκέμβρη του 2012 θα κινηθεί γύρω από 3 άξονες:

• Βελτίωση της αποτελεσματικότητας της ΚΠΑΑ.
• Προώθηση της ανάπτυξης των πολεμικών δυνατοτήτων της ΕΕ σε διεθνή κλίμακα.
• Ισχυροποίηση της αμυντικής βιομηχανίας στην ΕΕ.

Στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής κυριάρχησαν οι συζητήσεις για ενίσχυση της επιθετικότητας της ΕΕ ενάντια στους λαούς, εν μέσω οξυμένων ενδοαστικών αντιθέσεων

Eurokinissi

Η ανάγκη αναδιάταξης σε πιο επιθετική κατεύθυνση της ΚΠΑΑ καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, όπως η καπιταλιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, οι δυσκολίες της αστικής διαχείρισης, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης, η δυναμική εμφάνιση στο προσκήνιο των διεθνών ανταγωνισμών ανερχόμενων καπιταλιστικών χωρών, όπως αυτές της ομάδας BRICS (Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Ν. Αφρική), ο προσανατολισμός του "αμυντικού δόγματος" των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας - Ειρηνικού κ.ά. Κοινός παρονομαστής των επιδιώξεων των αστικών τάξεων των κρατών - μελών της ΕΕ και των πολιτικών εκπροσώπων τους είναι η ένταση της επιθετικότητας της ΕΕ ενάντια στους λαούς, στο εσωτερικό της και σε τρίτες χώρες, η μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και η αύξηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της, ώστε να εξαπολύει ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ευρώπη».Παραπέρα, η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος αναλύοντας το χαρακτήρα της «ανανεωμένης» ΚΠΑΑ, έκανε σαφές ότι:
-- Πυλώνα της στρατιωτικής επιθετικής πολιτικής της ΕΕ συνεχίζει να αποτελεί το ΝΑΤΟ και η παραπέρα ανάπτυξη της στρατηγικής συνεργασίας των δύο ιμπεριαλιστικών οργανισμών, ώστε να αυξηθεί η ισχύς πυρός των ιμπεριαλιστικών τους επεμβάσεων. Ωστόσο, η ΕΕ θέλει να αποκτήσει εκείνες τις στρατιωτικές δυνατότητες που θα της επιτρέπουν να ενεργεί και μόνη της, αυτοτελώς, χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
-- Η γεωγραφική έκταση της ιμπεριαλιστικής δράσης της ΕΕ περιλαμβάνει κάθε σημείο του κόσμου. Γεωγραφικά, η ζώνη της ευθύνης της εκτείνεται πέραν της περιοχής της «Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας» (Ανατολική Ευρώπη, Καύκασος, χώρες του Μαγκρέμπ, Μέση Ανατολή). Περιλαμβάνει και αυτούς που τώρα συχνά ονομάζονται «οι γείτονες των γειτόνων», στην υποσαχάρια Αφρική (Σαχέλ), στο Κέρας της Αφρικής, στον Κόλπο και σε μικρότερο βαθμό την Κεντρική Ασία.
-- Η ΕΕ επεκτείνει τις στρατιωτικές της δυνατότητες σε όλα τα πεδία ιμπεριαλιστικής παρέμβασης. Εκτός από τα μέχρι σήμερα παραδοσιακά, όπως «η καταπολέμηση της τρομοκρατίας», «η διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής», πεδία δράσης αποτελούν «η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της ΕΕ», «η μετανάστευση», «οι επιθέσεις στον κυβερνοχώρο», «η προστασία των διαστημικών δικτύων της ΕΕ», ακόμη και «οι κίνδυνοι που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή», όπως οι συγκρούσεις για το νερό ή άλλους φυσικούς πόρους. Οτιδήποτε μπορεί να αποτελεί πρόσχημα για εξαπόλυση της δολοφονικής βαρβαρότητας της ΕΕ ενάντια στους λαούς, για την εξασφάλιση των συμφερόντων των μονοπωλίων. Για το σκοπό αυτό, αξιοποιούνται εκτός από τις στρατιωτικές και οι λεγόμενες «μη στρατιωτικές» αποστολές της ΕΕ (π.χ. εκπαίδευση αστυνομικών δυνάμεων, καταπολέμηση της διαφθοράς, οικοδόμηση «δικαστικών θεσμών», πρόληψη συγκρούσεων κ.λπ.), που εξασφαλίζουν εγκατάσταση μηχανισμών της ΕΕ στις τρίτες χώρες μέχρι να επιτευχθούν οι στόχοι της ιμπεριαλιστικής επέμβασής της. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων αποστολών αποτελούν σήμερα η αστυνομικο-δικαστική αποστολή EULEX της ΕΕ στο Κόσσοβο, η EUTM για εκπαίδευση στρατιωτών στη Σομαλία, η EUCAP στο Νίγηρα.
Ενδεικτικά, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη Σύνοδο, στο πλαίσιο της ΚΠΑΑ, η ΕΕ έχει αναπτυγμένες αυτή τη στιγμή 7.000 προσωπικού σε δώδεκα «μη στρατιωτικές αποστολές» και σε τέσσερις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Ενταση της επιθετικότητας της λυκοσυμμαχίας

Οπως υπογραμμίζει το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ στην ανακοίνωσή του για την τελευταία Σύνοδο Κορυφής, «η ενίσχυση της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας της ΕΕ στοχεύει στην παραπέρα προσαρμογή των εθνικών αμυντικών δογμάτων, των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων και των εξοπλισμών στους ιμπεριαλιστικούς στρατιωτικούς σχεδιασμούς της ΕΕ. Αυτοί οι σχεδιασμοί περιλαμβάνουν επεμβάσεις στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο τον πλανήτη, σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ και αυτοτελώς, με στόχο τη διείσδυση των ευρωενωσιακών μονοπωλίων σε νέες αγορές».
Για τα πεδία, τα μέσα και τους τρόπους δράσης, χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα αποσπάσματα από τα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής:
«Μια αποτελεσματική ΚΠΑΑ ενισχύει την ασφάλεια των Ευρωπαίων πολιτών και συμβάλλει στην ειρήνη και τη σταθερότητα στη γειτονιά μας και στον ευρύτερο κόσμο. Αλλά το στρατηγικό και γεωπολιτικό περιβάλλον της Ευρώπης εξελίσσεται ταχέως. Οι αμυντικοί προϋπολογισμοί στην Ευρώπη είναι περιορισμένοι, περιορίζοντας τη δυνατότητα να αναπτύξουν και να διατηρήσουν τις στρατιωτικές της δυνατότητες».
«(...) Η ΕΕ και τα κράτη - μέλη πρέπει να ασκούν τις μεγαλύτερες ευθύνες για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, αν θέλουν να συμβάλουν στη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας μέσω της ΚΠΑΑ μαζί με τους βασικούς εταίρους, όπως τα Ηνωμένα Εθνη και το ΝΑΤΟ. Η ΚΠΑΑ θα συνεχίσει να αναπτύσσεται σε πλήρη συμπληρωματικότητα με το ΝΑΤΟ στο συμπεφωνημένο πλαίσιο της στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ ΕΕ και ΝΑΤΟ και σε συμφωνία με την αυτονομία στη λήψη αποφάσεων και των αντίστοιχων διαδικασιών της. Αυτό απαιτεί να υπάρχουν τα απαραίτητα μέσα και να διατηρείται ένα επαρκές επίπεδο επενδύσεων (...) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλεί τα κράτη - μέλη να εμβαθύνουν την αμυντική συνεργασία τους βελτιώνοντας την ικανότητά τους στη διεξαγωγή αποστολών και επιχειρήσεων, με την πλήρη αξιοποίηση συνεργιών, προκειμένου να βελτιωθεί η ανάπτυξη και διαθεσιμότητα των απαιτούμενων πολιτικών και στρατιωτικών μέσων και δυνατοτήτων, υποστηριζόμενη από μια πιο ολοκληρωμένη, αειφόρα, ανταγωνιστική και καινοτόμα Ευρωπαϊκή Αμυντική Τεχνολογική και Βιομηχανική Βάση».
Σε άλλο σημείο των Συμπερασμάτων, ακριβώς στο πλαίσιο των «περιορισμένων προϋπολογισμών» των κρατών - μελών και της ανάγκης «εμβάθυνσης της στρατιωτικής τους συνεργασίας», όλων των κρατών - μελών της ΕΕ, ή «προθύμων», ομάδων από κράτη - μέλη, προπαγανδίζεται ότι:
«Προσεγγίσεις συνεργασίας κατά τις οποίες πρόθυμα κράτη - μέλη ή ομάδες κρατών - μελών αναπτύσσουν μέσα και δυνατότητες με βάση κοινά πρότυπα ή αποφασίζουν κοινή χρήση, συντήρηση ή εκπαίδευση (...) Θα επιτρέψει στους συμμετέχοντες να επωφεληθούν από τις οικονομίες κλίμακας και την ενίσχυση της στρατιωτικής αποτελεσματικότητας».
Μιλώντας στη διάρκεια της Συνόδου, και αργότερα με δηλώσεις του στον Τύπο, ο Ελληνας πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, τάχθηκε υπέρ της ανάπτυξης αυτών των «συνεργιών» (στο πλαίσιο του λεγόμενου «Pooling and Sharing»), με το επιχείρημα ότι η χώρα δίνει το 6% του προϋπολογισμού της στην άμυνα και υποστηρίζοντας ότι η ανάπτυξη τέτοιων «συνεργασιών» μπορεί να μειώσει δαπάνες και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα.
Αποσιώπησε βέβαια ότι η δαπάνη, οι ανάγκες που τη γεννούν, δεν έχουν να κάνουν με τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά με τις επιδιώξεις των ντόπιων μονοπωλίων και με τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται η ένταξη της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και τους σχεδιασμούς τους.

Με το βλέμμα (και) στο ΝΑΤΟ

Οι άμεσες ή έμμεσες αναφορές στο ΝΑΤΟ και σε άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, στο κείμενο Συμπερασμάτων συνεχίζονται και παρακάτω: «Η Ενωση παραμένει απολύτως προσηλωμένη στη στενή συνεργασία με τους παγκόσμιους, υπερατλαντικούς και περιφερειακούς εταίρους της. Αυτή η συνεργασία πρέπει να αναπτυχθεί περαιτέρω σε ένα πνεύμα αμοιβαίας ενίσχυσης και συμπληρωματικότητας. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει τη σημασία της υποστήριξης των χωρών εταίρων και των περιφερειακών οργανώσεων, με την παροχή εκπαίδευσης, συμβουλών, εξοπλισμού και πόρων, ανάλογα με την περίπτωση (...)».
Ειδικά για τις σχέσεις με το ΝΑΤΟ δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι οι συζητήσεις για την ΚΠΑΑ, την πρώτη μέρα της Συνόδου, έγιναν παρουσία του ίδιου του γγ του ΝΑΤΟ, Αντερς Φο Ράσμουσεν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, στη Σύνοδο καταγράφηκαν διαφοροποιήσεις στο αν η επιχειρησιακή δυνατότητα της ΕΕ πρέπει να συνεχίσει να αναπτύσσεται συμπληρωματικά με το ΝΑΤΟ ή αν θα αναπτυχθεί επί τη βάσει «δύο αυτόνομων αλλά συνεργαζόμενων μηχανισμών», σε μια προσπάθεια της ΕΕ να ενισχύσει παραπέρα τη θέση της στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.
Οι διαφοροποιήσεις αυτές είναι αναμενόμενες εφόσον η ΕΕ είναι μια ένωση κρατών με διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης, διαφορετική ισχύ. Παρά την πολυδιαφημισμένη «ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική», το γεγονός είναι ότι οι κυβερνήσεις προσπαθούν μεν να αξιοποιήσουν την «ευρωπαϊκή» ομπρέλα, αλλά καθεμιά για λογαριασμό της δικής της αστικής τάξης, για διαφορετικά τμήματα του ευρωενωσιακού μεγάλου κεφαλαίου. Εξ ου και εκδηλώνονται διαρκώς διάφορες αντιθέσεις, όπως η αντίρρηση της Βρετανίας στη συγκρότηση του ευρωστρατού κ.ο.κ. Στο μοναδικό πράγμα που είναι «ενιαίοι» οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές είναι η επίθεσή τους ενάντια στους λαούς.
Αλλωστε, όπως τονίζει το ΚΚΕ στο Πρόγραμμά του, «με τη βαθιά κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου του 2008 - 2009, που σε αρκετές καπιταλιστικές οικονομίες ουσιαστικά δεν ξεπεράστηκε, έγινε πιο φανερή η τάση σημαντικών αλλαγών στο συσχετισμό μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, υπό την επίδραση του νόμου της ανισόμετρης καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αυτή η τάση αφορά και τις ανώτερες βαθμίδες της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας.
(...) Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που οδήγησαν στο παρελθόν σε δεκάδες τοπικούς, περιφερειακούς και σε δύο παγκόσμιους πολέμους, συνεχίζουν να οδηγούν σε σκληρές συγκρούσεις, οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές, ανεξάρτητα από τη σύνθεση ή ανασύνθεση, τις αλλαγές στη δομή και στο πλαίσιο στόχων διεθνικών ιμπεριαλιστικών ενώσεων, τη λεγόμενη νέα "αρχιτεκτονική" τους. Αλλωστε, "ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα", ιδιαίτερα σε συνθήκες βαθιάς κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και σημαντικών αλλαγών στο συσχετισμό των δυνάμεων του διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος, όπου το ξαναμοίρασμα των αγορών σπανίως γίνεται αναίμακτα.
Η περιοδική εκδήλωση των κρίσεων υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου θέτει σε δοκιμασία τη συνοχή της Ευρωζώνης, ως νομισματικής ένωσης οικονομιών κρατών - μελών με βαθιές ανισομετρίες στην ανάπτυξη και διάρθρωση της βιομηχανικής παραγωγής, στην παραγωγικότητα και τη θέση τους στην ευρωενωσιακή και στη διεθνή αγορά».
Η συζήτηση για τις σχέσεις ΕΕ - ΗΠΑ - ΝΑΤΟ θα ξανανοίξει και θα ενταθεί το αμέσως επόμενο διάστημα, στη διάρκεια μάλιστα της Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ (α' εξάμηνο 2014), καθώς ήδη προετοιμάζεται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί το Σεπτέμβρη του 2014 στη Βρετανία, όπου θα εξεταστούν η νέα δομή της βορειοατλαντικής λυκοσυμμαχίας, τα επόμενα ευρύτερα πεδία δράσης της, στο πλαίσιο του ακόμα πιο επιθετικού δόγματος «ΝΑΤΟ 2020».

Οι άμεσοι στόχοι για το 2014

Με την ΚΠΑΑ ενισχύονται παραπέρα η δράση και οι υποδομές του περιλάλητου ευρωστρατού, των «Μάχιμων Σχηματισμών Δράσης» - «Battlegroups» όπως τους έχουν ονοματίσει.
Οι «28» δείχνουν τις επιδιώξεις τους ξεκάθαρα και στα εξής σημεία των Συμπερασμάτων: «Η ΕΕ και τα κράτη - μέλη της πρέπει να είναι σε θέση να σχεδιάσουν και να αναπτύσσουν τα κατάλληλα πολιτικά και στρατιωτικά μέσα γρήγορα και αποτελεσματικά. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τονίζει την ανάγκη να βελτιωθούν οι δυνατότητες ταχείας αντίδρασης της ΕΕ, μεταξύ άλλων μέσω πιο ευέλικτων και διεκπεραιόμενων Battlegroups της ΕΕ, όποτε τα κράτη - μέλη το αποφασίζουν».
Σε αυτό το πλαίσιο, για το 2014, και ειδικά για το εξάμηνο της Ελληνικής Προεδρίας, βάζουν σειρά άμεσων στόχων:
-- Μέχρι τον Ιούνη να καταρτιστεί «στρατηγική ασφάλειας για τα θαλάσσια σύνορα της ΕΕ» (με προσχήματα, π.χ., την πειρατεία, τις μεταναστευτικές ροές κ.λπ.).
-- «Αυξημένες συνέργειες» με τις αρχές ασφάλειας και τις δικαστικές αρχές για θέματα που επαναφέρουν κάθε λίγο στο προσκήνιο, με στόχο τον «εχθρό λαό», όπως την «τρομοκρατία» και την «παράνομη μετανάστευση».
-- «Περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της ασφάλειας της Ενέργειας», για να διασφαλιστούν τα δίκτυα Ενέργειας, ζήτημα που «καίει» τα μονοπώλια.
Βάζουν και μεσο-μακροπρόθεσμους στόχους, όπως: Ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών στο διάστημα 2020 - 2025, δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού των ευρωενωσιακών αεροσκαφών από αεροπλάνα - τάνκερ, στόχος που προϊδεάζει για επιχειρήσεις σε μεγάλη απόσταση, πολύ πέρα από τα σύνορα της ΕΕ, εξελιγμένη δορυφορική επικοινωνία κ.ά.
Οσον αφορά την πολεμική βιομηχανία, οι «28» προπαγανδίζουν ότι «πρέπει να ενδυναμωθεί προκειμένου να εξασφαλίζει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του εφοδιασμού, παραμένοντας ταυτόχρονα ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο».
Ωστόσο, ειδικά σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα, η καπιταλιστική κρίση αξιοποιείται για να επιταχυνθούν η ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς, η συγκεντροποίηση κεφαλαίου και η προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Αποτέλεσμα αυτών των σχεδιασμών είναι η συρρίκνωση και η διάλυση εθνικών αμυντικών βιομηχανιών, όπως τα ΕΑΣ και οι άλλες αμυντικές βιομηχανίες στη χώρα μας.
Η ουσία που προσπαθούν να κρύψουν τα κόμματα της αστικής διαχείρισης, τόσο οι κυβερνώντες, όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση, είναι ότι οι «28» προσανατολίζονται στην ανάγκη τόνωσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, πάνω στα κουφάρια των δικαιωμάτων των εργαζομένων και πάντα στο πλαίσιο που επιβάλλουν και στο συγκεκριμένο θέμα οι έντονες ανισομετρίες στο εσωτερικό της ΕΕ, με συγκέντρωση των βαριών βιομηχανιών του κλάδου στις χώρες του «βορρά».

Η ελληνική συμμετοχή

Με ευθύνη των κυβερνήσεων, και για λογαριασμό της ντόπιας αστικής τάξης, οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις έχουν τη δική τους ενεργό συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της ΕΕ.
Μεταξύ άλλων τρόπων με τους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα στους στρατιωτικούς σχηματισμούς της λυκοσυμμαχίας, ξεχωρίζει ο «Σχηματισμός Μάχης HELBROC» της ΕΕ, όπου συμμετέχουν δυνάμεις από Ελλάδα, Κύπρο, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουκρανία.
Πρόσφατα, τον Οκτώβρη, η HELBROC πραγματοποίησε τη διακλαδική πολυεθνική στρατιωτική άσκηση «ΤΑΛΩΣ 13» στην έδρα της 71ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας στη Νέα Σάντα Κιλκίς. Ασκηση που εντάσσεται ακριβώς στο πλαίσιο διαμόρφωσης στρατιωτικών δυνάμεων με ετοιμότητα για άμεση συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όπου Γης, υπό την ομπρέλα βέβαια των γνωστών επιχειρημάτων περί «παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας» και «προστασίας του άμαχου πληθυσμού».
Οπως σημειωνόταν χαρακτηριστικά στη σχετική ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, σκοπός της άσκησης ήταν «η προετοιμασία αξιολόγησης - πιστοποίησης του σχηματισμού ενόψει της διάθεσής του στην ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2014».
Το σενάριο της άσκησης ήταν επίσης χαρακτηριστικό και πολυχρησιμοποιημένο από τους ιμπεριαλιστές, όχι σε ασκήσεις, αλλά σε πραγματικές στρατιωτικές επεμβάσεις που πραγματοποίησαν για την προάσπιση των δικών τους συμφερόντων.
Σύμφωνα με αυτό, η ύπαρξη κάποιας μειονότητας σε μία χώρα και η διεκδίκηση ανεξαρτησίας από «ομάδες ατάκτων» γίνονται αιτία πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ δύο γειτονικών χωρών, που ακολουθείται από παρέμβαση της «διεθνούς κοινότητας». Στο πλαίσιο αυτό, οι δυνάμεις της HELBROC (ως κομμάτι των δυνάμεων της ΕΕ) αποστέλλονται στις εμπόλεμες χώρες μετά από αίτημα του ΟΗΕ, με σκοπό την επίβλεψη κατάπαυσης πυρός που έχει επιτευχθεί, την προστασία Ευρωπαίων πολιτών, την επίβλεψη διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας και την προστασία αμάχων.
Πανομοιότυπες καταστάσεις δηλαδή και πανομοιότυπα «επιχειρήματα» με αυτά που χρησιμοποιούν οι ιμπεριαλιστές για να δικαιολογήσουν τις επεμβάσεις τους, που οδήγησαν σε αιματοκύλισμα των λαών σε πάμπολλες περιπτώσεις...

Οι τέτοιες εξελίξεις και αποφάσεις τίποτε το θετικό δεν προοιωνίζονται για τα λαϊκά συμφέροντα. Μόνο την εξουσία των μονοπωλίων εξυπηρετούν, βάζοντας τους λαούς, και τον ελληνικό, στη δίνη επικίνδυνων ανταγωνισμών και συγκρούσεων.

Μόνη λύση είναι η οριστική απαλλαγή από τα δεσμά της ΕΕ και της εξουσίας του μεγάλου κεφαλαίου, μέσα από τη συγκρότηση μιας πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας που θα ανοίξει δρόμο για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, σε ρήξη με τα μονοπώλια, σε αντιδιαστολή και σύγκρουση με τον κάθε υπερασπιστή του «ευρωμονόδρομου».

Πλιάτσικο!

Πλιάτσικο!

Πλιάτσικο. Λέξη αλβανική, περασμένη στη γλώσσα τη δική μας που αντικατέστησε στην καθημερινότητα τη λαφυραγώγηση, την αρπαγή. Λέξη σηματοδοτημένη από τον πόλεμο και τη βία που προηγείται. Λάφυρα δεν παίρνεις μετά από διαγωνισμό ή αγώνες ευγενούς άμιλλας. Λάφυρο πολέμου λες και εννοείς. Με εξαίρεση ίσως εκείνο το, όχι και τόσο μακρινό, σεντόνι με τον κόκκινο λεκέ, λάφυρο παρθενίας σ' έναν πόλεμο που δεν ομολογήθηκε ποτέ ως τέτοιος και διεξάγεται ακόμη εναντίον εκατομμυρίων θηλυκών όπου Γης.

Το πλιάτσικο σε βάρος της εργατικής τάξης, ανερμάτιστο μετά την πτώση του «υπαρκτού», με ολότελα ξεδιπλωμένες τις δυνατότητες και τις μεθόδους της αστικής δημοκρατίας, δεν έχει προηγούμενο μήτε εδώ μήτε κι αλλού στα μεταπολεμικά χρόνια. Απ' τη Συρία και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία ως τα χαράτσια και την εφορία, τα δάνεια και την κερδοφορία, το πλιάτσικο καλά κρατεί όπως και να βαφτιστεί. Μέτρο ακούς και ξέρεις πως πρόκειται για ασύμμετρη απειλή που θα σου βιάσει τη ζωή κι ύστερα κάποιος θα κουνάει το σεντόνι με τα πειστήρια του εγκλήματος ως λάφυρο πετυχημένου γάμου (όπου γάμος, εσείς διαβάστε τη λέξη που δεν έγραψα χρονιάρες τάχα μου μέρες...).

Η καπιταλιστική λογική του πλιάτσικου εκχυδαΐζεται πλήρως όταν βαφτίζεται λογική και δη σωτηρίας. Για παράδειγμα, όπως δημοσιεύτηκε στη Εφημερίδα της Κυβέρνησης, θα κλείνουν τα σχολεία, εκτός των άλλων μέτρων, όταν αρχίσουν να ψοφάνε άνθρωποι απ' την αιθαλομίχλη. Τα σχολεία τα... επιβαρυμένα με το κόστος των δωρεάν γευμάτων στα λιποθυμικά από την πείνα παιδιά, άυπνα απ' το κρύο τις νύχτες. Πλιάτσικο στην παιδεία, οικονομία για τη φιλανθρωπία που περισσεύει σαν ξίγκι στο άρρωστο κοινωνικό σώμα τις άγιες χριστεμπορικές μέρες του ημερολογίου. Και λέω άρρωστο σώμα, γιατί δεν είδα ορδές αγανακτισμένων «ηθικών» και νόμιμα παράνομων πολιτών, να ορμάνε να φάνε τον αλήτη που προμήθευε σάπια φρούτα και φαγιά στα σχολειά εισπράττοντας υγιές κέρδος. Κάτι ψιλά γραφτήκανε διά τον συλληφθέντα και την εταιρείαν του κι ύστερα μην τον είδατε τον Παναή.

Το αηδιαστικότερο των πλιάτσικων, το φθηνότερο, τσίπικο μέχρις εμετού, είναι εκείνο το πρώτο τραπέζι, επικοινωνιακής και υμνητικής της λαϊκίστικης αντίληψης περί κοινωνικοπολιτικής ηθικής, πίστα, που πιάνουν πένες και τουητάδες και πολιτικολογούντες. Ντουντουκεύουν με το αζημίωτο σα Πρόδρομοι αποκεφαλιστάδες κι όχι μέλλοντες να αποκεφαλιστούν, άμα το έγκλημα ή κι η παράβαση διαπράττεται από το γκλαμουράτο στερέωμα. Πλιατσικολογεί συστηματικά τη νοημοσύνη κι εκπαιδεύει τις μάζες να απαιτούν το έλασσον ως μείζον ώστε να νομιμοποιούνται ανώδυνα οι μίζες.

Ετσι, στην αρένα των βολεμένα αγανακτισμένων, που μέχρι και το Λόντον Σκουλ οφ Οικονόμικς - εκείνο ντε το πανεπιστήμιο όπου μπουγέλωναν με κουκούλες οι γόνοι των ματσωμένων αστών τον Αλογοσκούφη - αναρωτιέται δι' ερεύνης πού εξαφανίστηκαν αυτοί. Ρούμπος! Η πλαστογράφηση πινακίδων κυκλοφορίας του Λιάπη κάλυψε μαγικά, σα γιγαντοαφίσα, την πλαστογράφηση του ένστολου «πατριωτισμού». Αυτού ντε που φοράει γαλόνια όπως οι οφσόρ τα εκατομμύρια. Και θα μαζεύουν ψηφαλάκια τα μαυραβγούλια με τις στολές παραλλαγής made in Pakistan, οι καλύτεροι πελάτες του αόρατου μαύρου πατριωτικού χρήματος υπέρ ιμπεριαλιστικών βωμών και εστιών. Γιατί οι μιζαδόροι των ενόπλων δυνάμεων ό,τι διέπραξαν το διέπραξαν για να εγκατασταθούν οπλικά συστήματα στον Αϊ - Παντελεήμονα και τα τσαντήρια να εξολοθρευτούν. Αμάρτησαν για την παρτίδα...

Προσοχή! Τον αναγραμματισμό του ρο-ταυ δεν τον έκανε το κομμουνιστικό τυπογραφείο αλλά οι σφαίρες του απόγονου των νικητών στο Γράμμο και το Βίτσι που εκπαιδεύεται εναντίον πινακίδων αναγραφουσών «αρχαία ορυχεία». Μέγα προπαγανδιστικό όπλο, άλλωστε, ο εκβλακισμός.

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ