29 Μαΐ 2014

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Σφαγή της «σοκολάτας» στο Ντόνετσκ. 100 νεκροί*

 ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Σφαγή της «σοκολάτας» στο Ντόνετσκ. 100 νεκροί*

Δευτέρα 27.05.2014

Δυνατές εκρήξεις και πυροβολισμοί αναφέρθηκαν στο Ντόνετσκ όλη την ημέρα, με αεροσκάφη του Ουκρανικού στρατού να κάνουν κύκλους γύρω από το αεροδρόμιο. Ο ουκρανικός στρατός διευρύνει την επίθεσή του εναντίον των δυνάμεων στα νοτιοανατολικά της χώρας που είναι ενάντια στο Κίεβο. Οι συγκρούσεις στο Ντόνετσκ άρχισαν μόλις λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση των πρώτων εκλογικών αποτελεσμάτων. Ο Ουκρανός μεγιστάνας της σοκολάτας Pyotr Poroshenko κερδίσε τις προεδρικές εκλογές από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας, αφού εξασφάλισε περισσότερα από 50% των ψήφων. Τα κυβερνητικά στρατεύματα θα συνεχισουν τη στρατιωτική επιχείρηση έως ότου δεν μείνει κανένας μαχητής των δυνάμεων αυτοάμυνας στο έδαφος της Ουκρανίας δήλωσε ο Αντιπρόεδρος Vitaly Yarema, σύμφωνα με το RIA Novosti. Ο Yarema είπε ότι η στρατιωτική επιχείρηση είχε ανασταλεί στις 25 Μαΐου, την ημέρα των προεδρικών εκλογών. «Τώρα επαναλαμβάνεται, είδατε τα αποτελέσματα χθες», δήλωσε ο Yarema την Τρίτη . Ο ίδιος δεν διευκρίνισε πόσο καιρό θα διαρκέσει η επιχείρηση.

Οι μάχες στο Ντόνετσκ συνεχίστηκαν όλη τη νύχτα γύρω από το αεροδρόμιο, το οποίο τη Δευτέρα ήταν υπό τον έλεγχο του ουκρανικού στρατού, που εξαπέλυσε επίθεση με μαχητικά αεροσκάφη και ελικόπτερα εναντιας στις ένοπλες δυνάμεις αυτοάμυνας, οι οποίες είχαν καταλάβει το αεροδρόμιο νωρίτερα μέσα στην ημέρα. Βίντεο που αναρτήθηκε στο YouTube φέρεται να δείχνει Ουκρανικά αεροπλάνα να επιτίθενται στην περιοχή γύρω από το αεροδρόμιο τη Δευτέρα. Οι αεροπορικές επιθέσεις ξεκίνησαν αφότου οι δυνάμεις αυτοάμυνας δεν συμμορφώθηκαν με το τελεσίγραφο του στρατού του Κιέβου, να παραδοθούν 13:00 τοπική ώρα, δήλωσε στη σελίδα του στο Facebook ο Vladislav Seleznyov, επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής επιχείρησης. Η κρατική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας σταμάτησε την εναέρια κυκλοφορίας μέσω του αεροδρομίου μέχρι 09:00 π.μ. τοπική ώρα την Τρίτη.

Περισσότεροι από 50 μαχητές αυτοάμυνας καθώς και πολλοί άμαχοι έχουν σκοτωθεί από τα ουκρανικά στρατεύματα που εντείνουν την επίθεσή τους στην περιοχή, τη Δευτέρα, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ, Aleksandr Boroday. Ο Boroday μίλησε στους δημοσιογράφους δίπλα σε ένα νεκροτομείο στο Donestk όπου η εξακρίβωση των νεκρών είναι σε εξέλιξη. Είπε ότι ο σημαντικός αριθμός των θυμάτων θα μπορούσε να εξηγηθεί από την εκτεταμένη χρήση αεροπορικής βίας από τον ουκρανικό στρατό τη Δευτέρα. «Έχουμε χάσει περισσότερους από 50 μαχητές αυτοάμυνας. ( … ) Πολλά από τα θύματα είναι αποτέλεσμα του βομβαρδισμού των δύο φορτηγών Kamaz από τον ουκρανικό στρατό. Τα φορτηγά μετέφεραν τραυματίες από το πεδίο της μάχης κοντά στο αεροδρόμιο. Περίπου 15 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εκεί. ( … ) Δύο από τα φορτηγά μας Kamaz δέχθηκαν επίθεση από τον αέρα και από ενέδρα στο έδαφος. Ο πυροβολισμός τραυματιών είναι σε αντίθεση με όλες τις διεθνείς συμβάσεις» δήλωσε ο Boroday σύμφωνα με το RIA Novosti. Ο Boroday υποστηρίζει ότι τα Ουκρανικά στρατεύματα υπέστησαν επίσης απώλειες.


«Ήταν επιτεθόμενοι, γι ‘αυτό και οι απώλειες τους δεν ήταν τόσο μεγάλες. Έχουμε υποκλέψει συνομιλίες τους, έχουν πεσμένο ηθικό τους και υπολογίζουν να περάσουν μέσα από το αεροδρόμιο». Ο υπουργός Εσωτερικών της Ουκρανίας Αρσέν Avakov, ωστόσο, αρνείται ότι υπήρξαν θύματα από την πλευρά του στρατού. «Το αεροδρόμιο είναι πλήρως υπό έλεγχο. Ο εχθρός υπέστη σοβαρές απώλειες, εμείς καμία,» είπε ο Avakov την Τρίτη, όπως αναφέρεται από την υπηρεσία Τύπου του υπουργείου.



Πλάνα από το LifeNews δείχνουν ένα φορτηγό γεμάτο πτώματα. Εκπρόσωποι των αποσπασμάτων αυτοάμυνας λένε ότι δεν μπορούν ακόμα να δημοσιοποιήσουν τα ονόματα αυτών που σκοτώθηκαν γιατί η διαδικασία της ταυτοποίησης μόλις ξεκίνησε. «Ήταν τραυματίες. Το αυτοκίνητο τους μετέφερε μακριά από το πεδίο της μάχης», δήλωσε ένας μασκοφόρος εκπρόσωπος των δυνάμεων αυτοάμυνας του Ντόνετσκ στο LifeNews. «Πρώτα ελεύθεροι σκοπευτές πυροβόλησαν τον οδηγό, μετά εκτόξευσαν ρουκέτα από ένα εκτοξευτήρα ώμου. Οι επιζώντες μετά πυροβολήθηκαν από μαχητές του Δεξιού Τομέα – κανείς στο φορτηγό δεν επέζησε.»

Υπάρχουν επίσης αναφορές για μάχες μακρυά από το αεροδρόμιο της πόλης. Πηγές του RT στο Ντόνετσκ, δήλωσαν ότι ένας χώρος ιδιωτικών κατοικιών βομβαρδίστηκε από πυρά όλμων για πάνω από μια ώρα. Ένας μαχητής αυτοάμυνας με το όνομα Evgeny, που τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη στο αεροδρόμιο, είπε στο RT ότι η Εθνική Φρουρά δεν πυροβολούσε μόνο στρατιωτικούς στόχους. «Περιστασιακά έστρεψαν τα όπλα τους μακριά από εμάς και άρχισαν να πυροβολούν σε διώροφα κτίρια, ιδιωτικές κατοικίες. Διέλυσαν τους πρώτους ορόφους, καθώς επίσης πυροβόλησαν σε ένα σχολείο.»

Ο Πρόεδρος του Ανώτατου Συμβούλιου της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ, Denis Pushilin, εκτιμά ότι περίπου 100 άνθρωποι μπορεί να έχουν σκοτωθεί από τα ουκρανικά στρατεύματα. Είναι ακόμα «αδύνατο να συλλέξουμε όλα τα πτώματα, καθώς ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούν όποιον προσπαθεί να πλησιάσει», δήλωσε ο Pushilin.
Το Δημοτικό Συμβούλιο του Ντόνετσκ, ωστόσο, εκτιμά τον αριθμό των θυμάτων σε 40, με επίσημη δήλωση που κυκλοφόρησε από το γραφείο Τύπου του λέγοντας ότι «δύο άμαχοι και 38 μαχητές έχασαν τη ζωή τους.»

Επίσης, μια μέρα νωρίτερα, οι δυνάμεις αυτοάμυνας ανέφεραν ότι ο ουκρανικός στρατός άνοιξε πυρ σε ένα ασθενοφόρο που μεταφέρε δύο τραυματίες από το αεροδρόμιο του Ντόνετσκ. Οι γιατροί μέσα στο ασθενοφόρο είναι σώοι, είπε ο αναπληρωτής αυτοάμυνας των δυνάμεων τουDonbass Σεργκέι Tsypakov, στο RIA Novosti. Οι δύο τραυματίες παραμένουν στο ασθενοφόρο και δεν είναι δυνατόν αυτή την στιγμή να τους μεταφέρουν, πρόσθεσε.

Επίσης τη Δευτέρα, τουλάχιστον τρεις άμαχοι σκοτώθηκαν και αρκετοί τραυματίστηκαν όταν ο ουκρανικός στρατός ξεκίνησε ένοπλη επίθεση στην πόλη του Slavyansk στην ανατολική Ουκρανία.

Πηγές:
via antipagosmiopoihsh
_____________
*Άλλες πηγές κάνουν λόγο για πάνω από 200(!!!!) νεκρούς.
Υ.Γ.
Η Ρωσία κοιτάει απαθέστατη την σφαγή δίπλα στην πόρτα της, κάνοντας δηλώσεις για λαϊκή κατανάλωση. Η εξόντωση του επαναστατικού ιού του Ντονέσκ-Ντονμπάς πριν αυτός εξαπλωθεί, κρίθηκε μάλλον ως προτεραιότητα από τα άλλα γεωστρατηγικά της συμφέροντα.
-Κανένας άλλος να μιλήσει για "πράκτορες της Μόσχας"; 

Το βίντεο από την απεργία των ανθρακωρύχων του Ντόνεσκ 

ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ…

 ΠΡΙΝ ΑΛΕΚΤΩΡ…






Κάποιοι φίλοι στο φ/β, θέλησαν να απαξιώσουν βιαστικά – βιαστικά  το άρθρο μου «Η επόμενη μέρα του αστικού πολιτικού συστήματος», ως εντελώς φανταστικό,  με το όποιο περιέγραφα (26/5)  ένα σχεδιασμό στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ από την αστική τάξη, μέχρι να αναλάβει την κυβέρνηση, για να υπηρετήσει, φυσικά, τα σχέδιά της.

Δεν πέρασε μια μέρα και οι πρώτες, φίλιες, κινήσεις της αστικής τάξης προς τον ΣΥΡΙΖΑ, έγιναν δια μέσω του ΣΕΒ και του ΔΟΛ (ΤΑ ΝΕΑ, 29/5/2014) οι οποίοι είναι γνήσιοι εκφραστές της ταξικής εξουσίας του κεφαλαίου σε επίπεδο διαμόρφωσης της στάσης των κεφαλαιοκρατών και  σε επίπεδο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Είμαι βέβαιος πως πολλά παρόμοια σενάρια θα δούμε ακόμη μέχρι του «τέλος».

Στο μυαλό όλων, είναι προδιαγεγραμμένο το τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι θα ακούσουμε κραυγές πως, άλλο τι θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο λαός και άλλο τι θέλει η αστική τάξη και, εν πάση περιπτώσει, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να κάνει αυτό που θέλει το κεφάλαιο. Καλές οι αντικαπιταλιστικές κορώνες και διαβεβαιώσεις αλλά συνιστώ στους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ να μη τις δίνουν τόσο απλόχερα και να μη της εξαγγέλλουν. Θα είναι δύσκολη η μετέπειτα κολοτούμπα που θα κληθούν να κάνουν και τώρα δεν θα έχουν μπροστά τους  30 χρόνια όπως οι λαλίστατοι… αντικαπιταλιστές του ΠΑΣΟΚ το ’81 που έλεγαν τα ίδια.

Για όσους νομίζουν ότι η μαρξιστική – ταξική ανάλυση της σύγχρονης κοινωνίας είναι μια δογματική, καθυστερημένη και ξεπερασμένη κκουέδικη μεθοδολογία ανάλυσης των πραγμάτων και των νομοτελειών  που διέπουν τις σχέσεις πολιτικής και ταξικής  εξουσίας του κεφαλαίου,  καλύτερα να ξαναδιαβάσουν το άρθρο.


Με αντιλαϊκή ατζέντα και η νέα περιφερειάρχης

Με αντιλαϊκή ατζέντα και η νέα περιφερειάρχης

Οσο σωστό είναι ότι μετά την απομάκρυνση από το ταμείο κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται, άλλο τόσο σωστό είναι ότι τα λάθη γίνονται για να διορθώνονται. Αρκεί να αναγνωριστούν. Οταν προεκλογικά η «Λαϊκή Συσπείρωση» τόνιζε ότι ο λαός της Αττικής δεν έχει ανάγκη από υπερασπιστές της ΕΕ αλλά μαχητές ενάντια στις πολιτικές της ΕΕ και του κεφαλαίου, αρκετοί καλοπροαίρετα ρωτούσαν πού κολλάει αυτή η επισήμανση, είτε γιατί δεν είχαν διαβάσει τα προγράμματα των διεκδικητών της Περιφέρειας, είτε γιατί οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των κομμάτων της αστικής διαχείρισης έκαναν τα πάντα ώστε να διεξαχθεί μια κοκορομαχία χωρίς κουβέντα για τις πολιτικές τους. Χτες, ακόμα, ένας αρθρογράφος στο «Εθνος» αναρωτιόταν αν θα είναι αντιμνημονιακός ο χαρακτήρας της διαχείρισης που θα ασκήσει στην Περιφέρεια η κα Δούρου.
Κι όμως, τόσο προεκλογικά, όσο και μετεκλογικά η κα Δούρου φρόντισε και φροντίζει, παρά την τακτική του «άλλα λόγια...», να κάνει καθαρό τουλάχιστον ένα: Οτι η πολιτική που θα ασκήσει κινείται εντός - πολύ εντός - του πλαισίου της ΕΕ.
***
Αυτήν την κατεύθυνση έκανε ξανά καθαρή προχτές με δύο συνεντεύξεις της στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό «Αλφα». Σε ερώτηση για την ανεργία δήλωσε: «Εμείς δεν τάξαμε θέσεις εργασίας, ούτε μιλήσαμε για την ανάπτυξη γενικά και αόριστα». Και εξηγώντας τι θα γίνει με τα χρήματα του ΕΣΠΑ δήλωσε μαζί με άλλα ότι «θα πάνε σε νεανική επιχειρηματικότητα». Η νέα περιφερειάρχης δεν «τα μαζεύει». Τα προγράμματα «νεανικής επιχειρηματικότητας», όπως εύσχημα ονομάζονται οι άδειες για σοφιστικέ μανάβικα, σουβλατζίδικα, τυροπιτάδικα και ψιλικατζίδικα, είναι ένα κερασάκι στην τούρτα, είναι πρώτα στη λίστα αυτών που προωθούνται από την ΕΕ ως προγράμματα για τη δήθεν αντιμετώπιση της ανεργίας. Στην ουσία, είναι προγράμματα που σβήνουν από τους καταλόγους της ανεργίας τους ανέργους, μεταθέτουν στους ίδιους τους ανέργους την ευθύνη για ένα πρόβλημα που ο καπιταλισμός, με όποια διαχείριση, όχι μόνο δεν μπορεί να λύσει αλλά το εντείνει. Η κα Δούρου, λοιπόν, συνεπέστατη με τις προεκλογικές εξαγγελίες της, επαναλαμβάνει αυτό ακριβώς: Δεν πρόκειται να δημιουργηθεί καμία θέση εργασίας, θα δοθούν κίνητρα σε νέους ανέργους να γίνουν επιχειρηματίες κι... όποιος επιβιώσει.
***
«Φεύγουμε - είπε - από τη λογική δρόμοι και γέφυρες, τη λογική των υποδομών». Και συμπλήρωσε: «Δεν είμαι θιασώτης μιας λογικής που λέει θα πάρω το πλεόνασμα (...) και θα αρχίσω να το μοιράζω». Αφήνουμε στην άκρη το γεγονός ότι οι υποδομές με τις οποίες δεν θέλει να έχει σχέση είναι απαραίτητες για τη ζωή των ανθρώπων, ειδικά σε μια περιοχή σαν την Αττική, που πνίγεται στην πρώτη μπόρα, καίγεται στην πρώτη κάψα και τρέμει στο ενδεχόμενο ενός σεισμού. Αφού δεν είναι αυτής της λογικής, ποιας είναι; Το λέει η ίδια όταν τη ρωτούν τι θα κάνει με τα 4 δισ. του ΕΣΠΑ που έχει να διαχειριστεί. «Δεν θα πάνε γενικά και αόριστα, υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι που πρέπει να εξυπηρετηθούν, αιρεσιμότητες (σ.σ. παραπέμπει σε ρήτρα - σκοπιμότητα - επιλεξιμότητα), που είναι λίγο δύσκολο να εξηγηθεί...». Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται το ζουμί. Κίνητρο για την άσκηση της πολιτικής στην Περιφέρεια (η οποία είναι τμήμα του κράτους των καπιταλιστών, για όσους το ξεχνούν...) δεν είναι οι ανάγκες του λαού αλλά οι προτεραιότητες που βάζει το μεγάλο κεφάλαιο και προωθούνται μέσα από τα προγράμματα της ΕΕ - τέτοιο είναι όλο το περιεχόμενο του ΕΣΠΑ - κι αυτό ακριβώς όχι απλά θα εφαρμόσει αλλά φροντίζει και να το υπερασπίσει η νέα περιφερειάρχης. «Προωθούμε - έγραφε προεκλογικά στο πρόγραμμά της - ένα πλουραλιστικό οικονομικό μοντέλο, όπου συνυπάρχουν ο ιδιωτικός, ο δημόσιος και ο κοινωνικός τομέας. Ο ιδιωτικός τομέας προφανώς έχει σημαντικό ρόλο στο νέο παραγωγικό - αναπτυξιακό πρότυπο για την Αττική».
***
Και τι θα γίνει με την ανεργία; Παραμένει το ερώτημα που ήταν αφορμή και γι' αυτές τις συνεντεύξεις. Εχει δώσει ήδη απάντηση στο πρόγραμμά της, που προβλέπει: «Ειδικές ρήτρες απασχόλησης για διασφάλιση των θέσεων εργασίας και για δημιουργία νέων στις επιχειρήσεις που επιδοτούνται από δημόσιους περιφερειακούς πόρους». Δηλαδή, ένα ολόκληρο πλαίσιο ενίσχυσης των επιχειρήσεων (βλ. ρήτρες) με φοροαπαλλαγές, στο όνομα της διατήρησης των θέσεων εργασίας. Είναι η λογική της «ενεργού απασχόλησης», δίνω χρήμα που έχω πάρει από τον εργαζόμενο μέσω φορολογίας στον κεφαλαιοκράτη (ή τον φοροαπαλλάσσω μεταθέτοντας τα βάρη στον εργαζόμενο) για να μην τον απολύσει! Τόσο φιλεργατική πολιτική... Οτι αυτή η φράση είναι copy paste από τα ανάλογα κείμενα της κυβέρνησης της ΝΔ δεν ξενίζει καθώς και η κυβέρνηση την έχει αντιγράψει από ανάλογα κείμενα της ΕΕ, που με τη σειρά τους αποτυπώνουν τις θέσεις των καπιταλιστών, οι οποίοι υπόσχονται ότι με κρατικό χρήμα θα κάνουν επενδύσεις.
***
Ας επανέλθουμε, όμως, στην αρχική υπενθύμιση: Το ΚΚΕ τόνιζε ότι ο λαός της Αττικής δεν έχει ανάγκη από υπερασπιστές της ΕΕ αλλά μαχητές ενάντια στις πολιτικές της ΕΕ και του κεφαλαίου. Μετεκλογικά, αυτή η επισήμανση αποκτά χαρακτήρα πρόσκλησης για οργάνωση της πάλης καθώς η νέα περιφερειάρχης, ανάμεσα στ' άλλα που δεν έκρυψε προεκλογικά, έχει προσδιορίσει επακριβώς και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί. Αναφερόμενη στις παραγωγικές δυνατότητες της Αττικής έγραφε: «Αυτά τα παραγωγικά συστήματα περικλείουν αξιόλογες και αναξιοποίητες παραγωγικές δυνατότητες τόσο χάρη στα συγκριτικά και ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που εμπεριέχουν όσο και χάρη στις κεντρικές αναπτυξιακές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης όπως αυτές αποτυπώθηκαν στην "Ευρώπη 2020" και εξειδικεύονται στις επιλογές για το νέο ΕΣΠΑ (Σύμφωνο Εταιρικής Σχέσης) την προγραμματική περίοδο 2014 - 2020». Για όσους δε θυμούνται ή δε γνωρίζουν, η στρατηγική «Ευρώπη 2020» είναι αυτή ακριβώς που, με κυρίαρχη αξία την «ανταγωνιστικότητα», δίνει τη δυνατότητα στους καπιταλιστές να διασφαλίζουν αυξανόμενη κερδοφορία από καλύτερες θέσεις πατώντας πάνω στο τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων. Αυτός είναι και ο πυρήνας της πολιτικής που βεβαιώνει και μετεκλογικά ότι θα ασκήσει η κα Δούρου.
Για τέτοια ανατροπή μιλάνε η κα Δούρου και ο ΣΥΡΙΖΑ! Αν είχε καταλάβει άλλο πράγμα προεκλογικά όποιος την ψήφισε, τώρα είναι αργά για κλάματα. Δεν είναι όμως αργά για να πάρει τα μέτρα του. Να φροντίσει να οργανωθεί, να παλέψει για να ανοίξει ο δρόμος για μια ζωή χωρίς τους καπιταλιστές και το σύστημά τους που γεννά την ανεργία. Αυτή η μάχη θα δοθεί και στην Περιφέρεια.

Σχετικά με τη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο

Σχετικά με τη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο

Η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο και κυρίως για την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα άνοιξε από τα κόμματα της συγκυβέρνησης αμέσως μετά από τις εκλογές. Βεβαίως η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο τα τελευταία χρόνια δεν ανοίγει για πρώτη φορά. Ανοιξε από την περίοδο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με υπουργό τον Γ. Ραγκούση. Από τότε είδαν το φως της δημοσιότητας διάφορα σενάρια, ιδιαίτερα την περίοδο της συγκυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Παπαδήμο. Τότε οι συζητήσεις διανθίζονταν με τα διλήμματα αυτοδύναμες κυβερνήσεις ή κυβερνήσεις συνεργασίας, φέροντας πάντα ως πρότυπο το παράδειγμα της Γερμανίας.

Σήμερα, βεβαίως, τόσο το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του 2012 όσο αυτό των πρόσφατων ευρωεκλογών του 2014 δείχνουν ότι μόνο κυβερνήσεις συνεργασίας μπορούν να υπάρξουν. Με αυτό ακριβώς το ζήτημα, δηλαδή την αναγκαιότητα δημιουργίας κυβερνήσεων συνεργασίας, αιτιολογούν και τη συζήτηση που άνοιξε για την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών, παρουσιάζοντας ένα τέτοιο εκλογικό σύστημα ως το πλησιέστερο στην απλή αναλογική.
Στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος
Τη συζήτηση αυτή, αλλά και τη συγκεκριμένη ρύθμιση, αν τελικά αποφασιστεί, δεν μπορεί κανείς να την δει έξω από την πορεία αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος. Ζήτημα το οποίο έχει δρομολογηθεί ήδη πριν τις εκλογές του 2012. Το εγχείρημα της κυβέρνησης Παπαδήμου άνοιξε αυτόν το δρόμο. Πρέπει να σημειώσουμε ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ φαινόταν αδιανόητο. Μόνο το ΚΚΕ μιλούσε για το ενδεχόμενο μεγάλου συνασπισμού, αντιμετωπίζοντας πολλές φορές το χλευασμό. Θυμίζουμε επίσης ότι η ΝΔ τότε είχε σηκώσει την αντιμνημονιακή σημαία, προβάλλοντας ένα μείγμα διαχείρισης με πολλά «επεκτατικά» χαρακτηριστικά.
Πολλές από αυτές τις προτάσεις που ενσωματώνονταν στα διάφορα «Ζάππεια» της ΝΔ δε διαφέρουν πολύ από τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα. Αλλωστε, όταν η ΝΔ μπήκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου, ο ΣΥΡΙΖΑ της έκανε κριτική ότι από αντιμνημονιακή δύναμη έγινε μνημονιακή.
Η σημερινή ρευστότητα στο πολιτικό σύστημα και οι διεργασίες που εντάθηκαν μετά από τις ευρωεκλογές είναι αποτέλεσμα όλης της εξέλιξης στον κοινοβουλευτικό συσχετισμό των δυνάμεων των αστικών πολιτικών κομμάτων, όπως διαμορφώθηκε μετά από την κυβέρνηση Παπαδήμου και με σοβαρό σταθμό τις εκλογές του Μάη και του Ιούνη του 2012.
Στις ευρωεκλογές πήραν μέρος συνολικά 43 κόμματα, ο κατακερματισμός είναι μεγάλος. Το δε αποτέλεσμα των ευρωεκλογών εντείνει τις διεργασίες για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, με δεδομένο ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα σε εθνικές εκλογές δε διαμορφώνει πολλές εναλλακτικές επιλογές διακυβέρνησης. Αλλωστε το βασικό ζητούμενο της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος είναι το πώς θα εξασφαλίζονται σταθερές κυβερνήσεις που θα εκφράζουν πλατιά λαϊκή στήριξη.
Εργαλείο ο εκλογικός νόμος
Ο εκλογικός νόμος μπορεί ν' αποτελέσει εργαλείο στην αναμόρφωση, επειδή ακριβώς επιδρά στη διαμόρφωση των διλημμάτων για την ανάδειξη κυβέρνησης. Επιδρά στη στάση των λαϊκών δυνάμεων, μαζί βεβαίως με άλλους παράγοντες, για την ανάδειξη, μέσω της ψήφου, τέτοιου συσχετισμού στο κοινοβούλιο, ώστε να αναδεικνύονται οι κυβερνήσεις που έχει ανάγκη το σύστημα.
Η κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών θ' αξιοποιηθεί ώστε να μπαίνει ήδη στην προεκλογική αντιπαράθεση το ζήτημα των κυβερνητικών συνεργασιών ανάμεσα στα αστικά κόμματα. Υπάρχουν εκλογικά συστήματα στην Ευρώπη που είναι προϋπόθεση και υποχρεωτική η δήλωση εκ των προτέρων για ένα κόμμα ποιο κυβερνητικό σχήμα θα στηρίξει, σε ποιο συνασπισμό κομμάτων θα συμμετάσχει. Τα εκβιαστικά, βεβαίως, τρομοκρατικά διλήμματα προς το λαό θα συνεχίζονται, όπως το «σταθερότητα ή χάος» των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ή το «ΣΥΡΙΖΑ ή λιτότητα» του ΣΥΡΙΖΑ. Θα συνεχίζονται και οι πλαστές διαχωριστικές γραμμές στο πολιτικό επίπεδο, συσκοτίζοντας τις πραγματικές διαχωριστικές γραμμές στην κοινωνία, που είναι: Η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι φτωχοί αγρότες, από τη μια μεριά, και η αστική τάξη και οι σύμμαχοί της από την άλλη.
Εχει ενδιαφέρον η στάση του ΣΥΡΙΖΑ που, αν και διακηρύσσει την «άδολη απλή αναλογική», δεν καλοβλέπει την εφαρμογή αναλογικού συστήματος πριν γίνει ο ίδιος κυβέρνηση. Τα στελέχη του μιλούσαν τις προηγούμενες μέρες για κατάκτηση της αυτοδυναμίας με 35%, ενώ στους μετεκλογικούς εκβιασμούς, απευθυνόμενα στο ΚΚΕ, έθεταν το δίλημμα ότι: «Οποιος κρατάει ίσες αποστάσεις ανάμεσα στα δύο μεγάλα κόμματα (sic) θα τον πατήσει το τρένο!».
O ΣΥΡΙΖΑ θέτει ότι δεν μπορεί σήμερα η κυβέρνηση να πάρει αποφάσεις και να κάνει ενέργειες για τη διαχείριση του χρέους, το διορισμό επιτρόπου στην ΕΕ και διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, τις ιδιωτικοποιήσεις, χωρίς συναίνεση. Αν και αυτή η ατζέντα αξιοποιείται με στόχο να πιέσει προς εκλογές, εν τούτοις στην πραγματικότητα έχουν πέσει συγκεκριμένα ζητήματα στο τραπέζι ενός διαλόγου. Πυκνώνουν παράλληλα οι εκκλήσεις και οι πιέσεις από εκπροσώπους του κεφαλαίου για «εθνική συνεννόηση».
Πώς θα εξελιχτεί το ζήτημα θα το δούμε. Χρειάζεται όμως ετοιμότητα από τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, γιατί το σίγουρο είναι ότι αυτές οι διεργασίες συνοδεύονται από διάφορα αντιλαϊκά σενάρια. Χρειάζεται λοιπόν να δυναμώσει ακόμη περισσότερο μέσα στην εργατική τάξη, στη νεολαία και το κίνημα η γραμμή της αντεπίθεσης και της ρήξης, σε αντίθεση με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, την ΕΕ και την πολιτική που στηρίζει αυτόν το δρόμο, με την ενσωμάτωση και την παθητική προσμονή μιας κυβερνητικής εναλλαγής.

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ Να ποντάρουν στον ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε ξανά από τους βιομήχανους

ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑΣ
Να ποντάρουν στον ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε ξανά από τους βιομήχανους



ΣΥΡΙΖΑ: «Στις 25 ψηφίζουμε»... στις 28 δίνουμε εξετάσεις στους βιομηχάνους
Eurokinissi
Μια δέσμη προτάσεων που σηματοδοτούν την πορεία εξόδου απ' την κρίση με μεγέθυνση της κερδοφορίας τους και τόνωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεών τους, παρουσίασε χτες ο Αλ. Τσίπρας στους βιομηχάνους, μιλώντας στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Τους διαβεβαίωσε για την ειλικρινή επιθυμία του ΣΥΡΙΖΑ να αναπτύξει μια λειτουργική σχέση μαζί τους, όπως και για τη δυνατότητά του να παγιδεύσει το λαό με «κοινωνικές συμφωνίες», στην οδυνηρή για τον ίδιο προσπάθεια ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας.

«Γνωρίζουμε καλά ότι εμείς δεν θα παραλάβουμε απλά καμένη γη. Θα παραλάβουμε μια χώρα διχασμένη και διαλυμένη, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Θα την επανενώσουμε όλοι μαζί και θα την οδηγήσουμε στο ασφαλές και γόνιμο έδαφος της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης (...) Αυτή θα είναι η ιστορική αποστολή μιας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιας κυβέρνησης, όμως, που φιλοδοξεί να είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων», υποστήριξε αναπαράγοντας χρεοκοπημένες αταξικές προσεγγίσεις για να πείσει το λαό ότι έχει κοινά συμφέροντα με όσους του κλέβουν το μόχθο του και να καλέσει σε «πατριωτική συστράτευση της παραγωγικής Ελλάδας».
Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, χαϊδεύοντας τους βιομηχάνους, τους διαχώρισε απ' το «παρασιτικό μη παραγωγικό κεφάλαιο» (!), τους κάλεσε «να μη συναινέσουν» σε μέτρα όπως η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και η ακόμα μεγαλύτερη μείωση του κατώτατου μισθού.
«Να αναλάβετε τη δική σας εθνική ευθύνη, να ανταποκριθείτε στο προσκλητήριο που σας απευθύνουμε για μια νέα κοινωνική συμφωνία για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη. Για μια νέα κοινωνική συμφωνία για τη νέα Ελλάδα», υπέδειξε στους βιομηχάνους, χρίζοντάς τους πρωταγωνιστές της «νέας Ελλάδας» και ζητώντας τους το χρίσμα της διαχείρισής της.
Επέκρινε το «πρότυπο της λεγόμενης "φθηνής ανάπτυξης"», που εφαρμόζει η κυβέρνηση, επειδή «δεν διασφαλίζει σταθερά υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης» ούτε την ανταγωνιστικότητα, αντιθέτως «επιδείνωσε την ανταγωνιστικότητα ποιότητας, με τον υποδιπλασιασμό των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών υψηλής τεχνολογίας».
«Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι το μνημόνιο παγίδευσε την ελληνική οικονομία σε εξειδίκευση εντάσεως εργασίας. Οτι έδωσε λάθος αναπτυξιακή κατεύθυνση. Αυτό και μόνον αρκεί για να αποδείξει ότι ο κ. Σαμαράς επιβάλλει το μνημονιακό μοντέλο της "φθηνής ανάπτυξης". Το μοντέλο μιας ελληνικής οικονομίας φθηνής και συμπληρωματικής για το βιομηχανικό Βορρά», υποστήριξε ο Αλ. Τσίπρας, αντιπαραβάλλοντας το μείγμα διαχείρισης που το κόμμα του πρεσβεύει σαν το καταλληλότερο να πετύχει όσα δεν πέτυχε το μείγμα της κυβέρνησης Σαμαρά.
Και του πουλιού το γάλα για τους βιομήχανους
Τα βασικά «συστατικά» του είναι:
-- Ανταγωνιστικότητα, που θα βασίζεται «στην παραγωγικότητα της αξιοπρεπώς αμειβόμενης εργασίας», στην «υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία και εξειδίκευση», στη «δημιουργία αναγνωρισμένων ετικετών».
-- Πόροι για εξαγώγιμα καινοτόμα προϊόντα και για την υποκατάσταση εισαγωγών από την εγχώρια παραγωγή, σε συγκεκριμένους κλάδους του κεφαλαίου, όπως αγροτοδιατροφικός, Ενέργεια, Τουρισμός.
-- Στήριξη «καινοτόμων ιδιωτικών επενδύσεων με υψηλή προστιθέμενη αξία».
-- Δημόσιο σε ρόλο μοχλού ανάταξης της καπιταλιστικής οικονομίας: «Η υφεσιακή καθήλωση του παραγωγικού συστήματος έχει εξαντλήσει την ικανότητά του να ανακάμψει ενδογενώς. Χρειάζεται ισχυρό, εξωγενές επενδυτικό σοκ. Με την οικονομία, όμως, σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, αλλά και σε παγίδα ρευστότητας, μόνον ο δημόσιος τομέας μπορεί να σηκώσει το μεγάλο βάρος να την ανατάξει. Και, σ' αυτήν την περίπτωση, οι δημόσιες επενδύσεις σύρουν και συμπληρώνουν - δεν εκτοπίζουν - τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν είναι κρατισμός. Είναι ρεαλισμός», είπε ο Αλ. Τσίπρας.
-- Διεκδίκηση «έκτακτων ευρωπαϊκών πόρων για ευρείας κλίμακας δημόσιες επενδύσεις στους τομείς του μέλλοντος».
-- Αντιγραφειοκρατικός δημόσιος τομέας - εργαλείο του δημοκρατικού προγραμματισμού και του αναπτυξιακού σχεδιασμού.
-- Σταθερό, διαφανές, δίκαιο πλαίσιο φορολογικών υποχρεώσεων για τις επιχειρήσεις, που επιτρέπει το μακροπρόθεσμο επιχειρησιακό σχεδιασμό. Φορολόγηση κερδών κι όχι συντελεστών παραγωγής.
-- Μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας. «Η αναγκαία στήριξη της βιομηχανίας είναι υποχρέωση του κράτους και όχι της ΔΕΗ, η οποία δεν μπορεί να πουλάει Ενέργεια κάτω του κόστους», είπε ο Αλ. Τσίπρας.
-- Ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» των τραπεζών «ώστε να ελαφρύνουμε επιχειρήσεις».
-- Σπάσιμο των «καρτέλ της διαπλοκής» που «νέμεται τα αναπτυξιακά κονδύλια και νοθεύει τους κανόνες της αγοράς και αποτρέπει τις παραγωγικές πρωτοβουλίες».
-- Στοχευμένες πολιτικές χρηματοδότησης επιχειρήσεων από αναπτυξιακό δημόσιο φορέα ειδικού σκοπού, έτσι ώστε να αντιμετωπισθεί η παρατεταμένη έλλειψη ρευστότητας στην πραγματική οικονομία.
-- Αναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης με επίκεντρο την εξωτερική, μη δανειακή χρηματοδότηση των επενδύσεων, στο πλαίσιο διεκδίκησης ενός «ευρωπαϊκού New Deal» ή μιας ειδικής ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την Ελλάδα. «Ετσι, στόχο έχουμε να εξοικονομήσουμε εθνικούς πόρους από την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους», πρόσθεσε.
Ψιχία για το λαό
Στο πλαίσιο της προσπάθειας διαχείρισης της φτώχειας και της ανεργίας, ομολογώντας ότι δεν πρόκειται να αντιμετωπισθούν ουσιαστικά, ο Αλ. Τσίπρας δεσμεύτηκε ότι θα αξιοποιήσει γι' αυτή τη δουλειά το κατάλληλο εργαλείο, τον τομέα της κοινωνικής οικονομίας, ώστε «να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας βραχυπρόθεσμα, αλλά, κυρίως, για να στηρίξουμε κοινωνικές ομάδες υψηλού κινδύνου, ως ανάχωμα στην ανθρωπιστική κρίση που προκάλεσε η μνημονιακή λιτότητα».
Υποσχέθηκε αναδιανομή εισοδήματος «στα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται από την ανθρωπιστική κρίση», δηλαδή ψίχουλα για να ξεγελάνε την πείνα τους οι πεινασμένοι.
Εκανε λόγο για σταθερό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων «συμβατό με το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης», κρύβοντας ότι οι εργασιακές σχέσεις φέρουν τη σφραγίδα της ΕΕ.
Στο πλαίσιο των «θα» μίλησε για ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» των νοικοκυριών, ισχυρό κράτος στην κοινωνική προστασία, στην Εκπαίδευση, στο φάρμακο, στη διατροφική ασφάλεια, αλλά και στην ασφάλεια του πολίτη κ.λπ.
Η αξία ακόμα κι αυτών των υποσχέσεων μπορεί να μετρηθεί με την απόσταση ανάμεσα στο «κανένα σπίτι δίχως ρεύμα» και στο νεότερο «300 kw/h το μήνα, σε 300.000 μονογονεϊκές οικογένειες με άνεργο και οικογένειες με δύο ανέργους».
Και στο βάθος «συναίνεση»
Στο αμιγώς πολιτικό κομμάτι της ομιλίας του ο Αλ. Τσίπρας χαρακτήρισε την κυβέρνηση «σε αποδρομή», που πασχίζει «να μην καταρρεύσει τώρα, απότομα και συθέμελα, το ετοιμόρροπο και διαπλεκόμενο πολιτικό, οικονομικό και επικοινωνιακό κατεστημένο της χώρας».
Επανέλαβε ότι μετά την κάλπη «δεν έχει την ηθική και πολιτική νομιμοποίηση» να πάρει αποφάσεις, όπως είναι η ρύθμιση του χρέους.
Μάλιστα, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ, σαν να εκπροσωπούσε τον εαυτό της στα διαβούλια της ΕΕ και όχι την αστική τάξη της χώρας. Αλλά και ότι δεν εκμεταλλεύτηκε τη λαϊκή ετυμηγορία ήδη απ' το 2012 για να εξασφαλίσει διευθέτηση του χρέους επειδή «δεν ήταν με το μέρος του λαού», όπως ισχυρίστηκε, κρύβοντας ότι ο λαός έχει να χάσει από μια τέτοια διαδικασία και παραπέρα, αφήνοντας να εννοείται ότι θα βγει και κερδισμένος.
«Δε δικαιούται να μη λογαριάζει τη γνώμη της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε κρίσιμα θέματα. Δε νομιμοποιείται, ηθικά και πολιτικά, να δεσμεύει με αποφάσεις πενταετούς ορίζοντα την επερχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δίχως τη συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ. Δίχως τη συμφωνία του πρώτου κόμματος στη χώρα», επέμεινε ο Αλ. Τσίπρας, διεκδικώντας για το κόμμα του ρόλο συνομιλητή της κυβέρνησης και συνδιαμορφωτή αποφάσεων.
«Αλλωστε - συνέχισε - το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει ότι ο διορισμός διοικήσεων σε ανεξάρτητες αρχές, ακόμα και για απλές ΔΕΚΟ, προβλέπει διαδικασίες κοινοβουλευτικές, ευρύτερων διαβουλεύσεων και συναινέσεων. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, για τον διοικητή της ΤτΕ ή για τον επίτροπο της χώρας στην Κομισιόν, ο κ. Σαμαράς να μην αισθάνεται την υποχρέωση να λάβει υπόψη του τη γνώμη μας;».

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Κλείνει το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ

Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Κλείνει το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ


Να πάρει θέση στα όσα διαδραματίζονται στο υπό αναμόρφωση αστικό πολιτικό σκηνικό σπεύδει ο Γ. Παπανδρέου, ο οποίος σε συνέντευξή του στην «Deutsche Welle» τάσσεται υπέρ της συνεργασίας των δυνάμεων της «Κεντροαριστεράς» (Ελιά, Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ) με το ΣΥΡΙΖΑ.
Λίγες μέρες μετά από την αναφορά του Αλ. Τσίπρα το βράδυ των εκλογών για ανάληψη πρωτοβουλιών για τη συγκρότηση μιας «πλατιάς δημοκρατικής, προοδευτικής και πατριωτικής συμμαχίας», ο Γ. Παπανδρέου αναφέρεται στη «δημοκρατική παράταξη» και δηλώνει πως «είμαι έτοιμος να συμβάλω και να βοηθήσω ώστε αυτός ο χώρος να μπορέσει να ανασυγκροτηθεί και να έχει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος». Παρακάτω παρουσιάζει και την «πλατφόρμα» μιας μελλοντικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ: «Το βασικό είναι τι πρέπει να γίνει στη χώρα μας: Μια προοδευτική, δημοκρατική πλατφόρμα των αλλαγών, των συγκρούσεων που πρέπει να γίνουν με νοοτροπίες και πρακτικές, των πολιτικών που θα φέρουν μια σωστή, χρηστή διοίκηση και αναπτυξιακή πορεία. Πάνω σε αυτές τις αρχές και βάσεις ενός σοβαρού προγράμματος να είμαστε ανοιχτοί σε πιθανές συνεργασίες για το μέλλον».
Η ταύτιση με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι άλλωστε πανταχού παρούσα στη συνέντευξή του, με την οποία αναπαράγει φληναφήματα που αθωώνουν τους καπιταλιστές και τη λυκοσυμμαχία τους για τα βάσανα του λαού, όπως ότι τα ελλείμματα και τα χρέη τα προκάλεσε η κακή διαχείριση, το πελατειακό κράτος κ.ά. Οτι δεν είναι από τη φύση της αντιλαϊκή η ΕΕ, αλλά ευθύνεται η λήψη αποφάσεων σε στενό κύκλο, η αδυναμία της Κομισιόν και του ευρωκοινοβουλίου. Βγάζοντας «λάδι» τη λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου και κρύβοντας τις αιτίες της αντικειμενικής ανισομετρίας στο εσωτερικό της, αναπαράγει την αντιμερκελική ρητορική, σημειώνοντας ότι ήταν «η Γερμανία και οι φίλοι της που συναντιούνταν πριν το Συμβούλιο και που κατόπιν έρχονταν με έτοιμη την απόφαση, που βέβαια ήταν προσαρμοσμένη στη γερμανική άποψη».
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Παπανδρέου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος έσπευσε να σημειώσει ότι «παραβιάζονται ανοιχτές θύρες», καθώς, όπως είπε, ο ίδιος ήδη από το Μάη του 2012 είχε προτείνει συνεργασία και με το ΣΥΡΙΖΑ σε μια συγκυβέρνηση των «δημοκρατικών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων». Δεν παρέλειψε ακόμα να θυμίσει, με μπόλικη δόση... χολής, ότι ο Γ. Παπανδρέου ως πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ζητούσε το καλοκαίρι του 2011 συνεργασία με τη ΝΔ και το Νοέμβρη του 2011 κατέληξε σε συμφωνία με ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ...

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Μάχες στην Ανατολή και «γέφυρες» σε Ρωσία

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
Μάχες στην Ανατολή και «γέφυρες» σε Ρωσία
Στις εκδηλώσεις για το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στη Γαλλία έχει προσκληθεί ο Ρώσος πρόεδρος, όπου θα βρεθούν και άλλοι ηγέτες



Η Μέρκελ με τον αυτοανακυρηχθέντα πρωθυπουργό της Ουρκανίας Αρσένι Γιατσενιούκ (δεξιά) και τους προέδρους Γεωργίας και Μολδαβίας
ΝΤΟΝΕΤΣΚ.-- Συνεχίζεται από τις δυνάμεις της κυβέρνησης των εθνικιστών και φασιστών του Κιέβου ο αποκλεισμός της πόλης του Ντονέτσκ στην ομώνυμη επαρχία, που μαζί με αυτήν του Λουγκάνσκ έχουν ανεξαρτητοποιηθεί. Ταυτόχρονα άγνωστος είναι ο αριθμός των νεκρών ρωσόφωνων πολιτοφυλάκων και αμάχων από το μακελειό που ξεκίνησε τη Δευτέρα, με το βομβαρδισμό από μαχητικά αεροσκάφη γύρω από το αεροδρόμιο του Λουγκάνσκ. Την ίδια ώρα που η αντιδραστική κυβέρνηση αιματοκυλάει το λαό, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Ουκρανίας μεγαλοβιομήχανος Πέτρο Ποροσένκο με κυνικό τρόπο δήλωσε: «Θα θέσουμε τέλος στην τρομοκρατία αυτή, ένας πραγματικός πόλεμος διεξάγεται κατά της χώρας μας». Αυτό είπε μιλώντας στη γερμανική εφημερίδα «Bild» μαζί με τον πρώην πυγμάχο και νεοεκλεγμένο δήμαρχο του Κιέβου Βιτάλι Κλίτσκο.
Απαντώντας δε σε ερώτηση για το αν ήδη δίνει διαταγές στις ένοπλες δυνάμεις, ο Ποροσένκο απάντησε ότι, αφού δεν έχει ορκιστεί, δεν μπορεί ακόμη να δίνει διαταγές, αλλά υπογράμμισε: «Φυσικά, βρίσκομαι σε στενή επαφή με την κυβέρνηση και μπορώ να πω: Η αντιτρομοκρατική επιχείρηση άρχισε επιτέλους. Δε θα επιτρέπουμε πλέον στους τρομοκράτες να απαγάγουν ανθρώπους στο δρόμο και να τους σκοτώνουν, δε θα τους επιτρέψουμε πλέον να καταλαμβάνουν κτίρια και να περιφρονούν το νόμο». Μάλιστα, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Κιεβπόστ», ο νέος πρόεδρος πρότεινε αμοιβή 83 δολαρίων τη μέρα σε όσους καταταγούν στον ουκρανικό στρατό για να πάρουν μέρος στην «αντιτρομοκρατική εκστρατεία» στην Ανατολή. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νέος αστός πρόεδρος επιχειρεί να δελεάσει «νέο αίμα», καθώς η σημερινή αμοιβή των στρατιωτών είναι 50 δολάρια το μήνα.
Πάντως οι ρωσόφωνοι πολιτοφύλακες και κάτοικοι του Ντονέτσκ και άλλων πόλεων της Ανατολικής Ουκρανίας προετοιμάζονται για ν' αντιμετωπίσουν σφοδρότερη επίθεση τις επόμενες μέρες, φτιάχνουν νέα οδοφράγματα και νέοι κατατάσσονται στις δυνάμεις αυτοάμυνας...
Στη Γερμανία ο «πρωθυπουργός»
Στο Βερολίνο βρίσκεται από χτες ο αυτοανακηρυχθείς πρωθυπουργός της Ουκρανίας Αρσένι Γιατσενιούκ και έχει συναντήσεις με την καγκελάριο της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ, ενώ θα πάρει μέρος σε ενεργειακό φόρουμ. Εκτός από τον Γιατσενιούκ, η Γερμανίδα καγκελάριος θα συναντήσει και τους προέδρους της Γεωργίας, Γκιόργκι Μαργκβελατσβίλι, και της Μολδαβίας, Νικολάε Τιμόφτι, χωρίς όμως να γίνουν γνωστά τα όσα διαμείφθηκαν.
Πρόσκληση Ολάντ σε Πούτιν
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν έχει προσκληθεί από το Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ στο Παρίσι την 5η Ιούνη, όπου αναμένεται να συζητήσουν και σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία. Ενας σύμβουλος του Κρεμλίνου για θέματα εξωτερικής πολιτικής δήλωσε σήμερα ότι η συνάντησή τους θα γίνει στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων, την παραμονή των εκδηλώσεων για το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στη γαλλική πόλη Ντοβίλ. Στις εκδηλώσεις αυτές η γαλλική κυβέρνηση έχει καλέσει επίσης τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, τον πρωθυπουργό της Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον και την καγκελάριο της Γερμανίας Αγκελα Μέρκελ.
Η Γαλλία, με αφορμή τη στάση της Ρωσίας στην Ουκρανία, έχει προειδοποιήσει ότι μπορεί να φέρει νέες κυρώσεις, ακόμα και τη μονομερή ακύρωση μιας διμερούς συμφωνίας για την πώληση 2 ελικοπτεροφόρων πλοίων, αξίας 1,2 δισ. ευρώ, που είχε συναφθεί το 2011 στο πλαίσιο των προσπαθειών της Μόσχας για τον εκσυγχρονισμό των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.
Ενδιαφέρον έχει ότι ο Ολάντ, σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον Πέτρο Ποροσένκο, για να τον συγχαρεί για την εκλογή του, τον κάλεσε στις εκδηλώσεις για το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στις 6 Ιούνη. Επίσης, σύμφωνα με το ενημερωτικό σημείωμα της γαλλικής Προεδρίας, τον ενθάρρυνε να προχωρήσει τις πολιτικές και οικονομικές «μεταρρυθμίσεις που περιμένει ο λαός της Ουκρανίας», διαβεβαιώνοντάς τον για τη στήριξη της Γαλλίας.
Η ΕΕ επιμένει στη στήριξη της κυβέρνησης εθνικιστών και φασιστών
Οπως αναμενόταν, στα συμπεράσματα του προχτεσινού Συμβουλίου αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, η λυκοσυμμαχία επαναβεβαίωσε τη στήριξή της στην αντιδραστική κυβέρνηση του Κιέβου. Στο κείμενο γίνεται λόγος για «στήριξη στην εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα», χαιρετίζεται η «νομιμότητα του νεοεκλεγέντος προέδρου» και ο «εθνικός διάλογος» που, υποτίθεται, κάνει η κυβέρνηση του Κιέβου. Επίσης δηλώνεται ότι θα στηριχτούν οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για να ξεπεράσει την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη στο λαό. Σημειώνεται συγκεκριμένα: «Θα συνεχίσουμε να παρέχουμε βοήθεια στην Ουκρανία για τη σταθεροποίηση της μακροοικονομικής κατάστασης και τη διεξαγωγή διαρθρωτικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή δημιούργησε μια ειδική ομάδα στήριξης της Ουκρανίας για να βοηθήσει τις ουκρανικές Αρχές να υλοποιήσουν ένα κοινώς συμφωνηθέν ευρωπαϊκό θεματολόγιο μεταρρυθμίσεων, σε συνεργασία με τα κράτη - μέλη, τους διεθνείς χορηγούς και την κοινωνία των πολιτών. Εκφράζουμε ικανοποίηση για τη δημιουργία της πλατφόρμας διεθνών χορηγών υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και την πρόθεση διεξαγωγής, πριν το καλοκαίρι, μιας συνεδρίασης συντονισμού υψηλού επιπέδου στις Βρυξέλλες. Διάφορα μέτρα έχουν ήδη εφαρμοστεί, μεταξύ των οποίων η πρώτη εκταμίευση μακροοικονομικής βοήθειας συνολικού ύψους 1,61 δισ. ευρώ και η υπογραφή της σύμβασης ανάπτυξης του κρατικού μηχανισμού μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της κυβέρνησης της Ουκρανίας».
Γίνονται επίσης εκκλήσεις στη Ρωσία να συνεχίσει να αποσύρει τις δυνάμεις της από τα σύνορα κι εκτοξεύονται απειλές για νέες κυρώσεις.
Η Νορβηγία ακυρώνει ασκήσεις με τη Ρωσία
Η κυβέρνηση της Νορβηγίας, που είναι μέλος του NATO, ακύρωσε χτες όλες τις κοινές στρατιωτικές δραστηριότητες με τη Ρωσία έως το τέλος του τρέχοντος έτους, λόγω Ουκρανίας. Η υπουργός άμυνας της χώρας, Ινε Ερικσεν Σεράιντε, είπε χαρακτηριστικά: «Μετά από την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας, η Ρωσία συνέβαλε ν' αποσταθεροποιηθεί περαιτέρω η κατάσταση στην Ουκρανία» και πρόσθεσε:
«Βάσει μιας εκτίμησης της κατάστασης στην Ουκρανία και των ρωσικών ενεργειών, η κυβέρνηση αποφάσισε να συνεχίσει την αναστολή όλων των διμερών στρατιωτικών δραστηριοτήτων έως το τέλος του 2014».
Πάντως η Νορβηγία θα συνεχίσει τη διμερή συνεργασία σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης με τη Ρωσία, όπως και τη συνεργασία σε θέματα τα οποία άπτονται την ασφάλεια των συνόρων.

Σύντροφέ μου σε γέλασαν

 Σύντροφέ μου σε γέλασαν

-Θυμάσαι ρε συ τον τάδε που ήταν παλιά στην όβα μας;
-Ε ναι, γιατί τι έγινε;
-Ε τον πέτυχα τις προάλλες και μου είπε πως σκέφτεται να το ρίξει στους άλλους.
-Ποιος ρε συ, ο τάδε; Αποκλείεται. Αφού μας την έβγαινε κριτικά από τα αριστερά.
-Κι όμως.

Μέχρι που συναντάς κι εσύ τον τάδε ή τον αντίστοιχο δείνα και βεβαιώνεσαι πως έτσι έχουν τα πράγματα. Και έτσι γκρεμίζεται μέσα σου η αφελής σιγουριά πως εσύ δεν έχεις στο δικό σου κύκλο κάποιους από τις διαρροές του ιούνη, που φτάσαμε στο 4,5%. Αυτά συμβαίνουν αλλού, σε κάποιους τρίτους, μακριά από εδώ, που δεν τους ξέρεις, που δεν τους ήξερε το κόμμα, να τους μιλήσει και να τους μεταπείσει. Ναι αλλά κάπως φτάσαμε στο 4,5%. Και στατιστικά δηλ να το πάρεις, δε γίνεται να είσαι εσύ η μόνη εξαίρεση και να μην ξέρεις κανέναν, γύρω-γύρω κυριακή και στη μέση σάββατο. Αν είναι έτσι και μας ψήφισαν όλοι οι γνωστοί μας, να αρχίσουμε τότε να κοιτιόμαστε μεταξύ μας.
Μήπως εσύ σύντροφε αναγνώστη;

Κι αρχίζεις λοιπόν μαζί του την κουβέντα, να φωτίσεις τις αιτίες που τον άφησαν μισό κι αγνώριστο σε σχέση με την εικόνα που είχες κρατήσει. Νομίζεις πως είσαι πιο διαλλακτικός από το μέσο όρο και θα τη βρείτε την άκρη. Κάνεις το λάθος να του δώσεις κι έναν πόντο δίκιο στην αρχή, να τον καλοπιάσεις κι ύστερα τρέχεις και δε φτάνεις, κυνηγώντας στον κατήφορο την πικρία που ξεχειλίζει. Για τον αυτόν που έκανε αυτό και για εκείνον που έκανε το άλλο, για έναν τρίτο που δεν του μίλησε ή του μίλησε άσχημα και καλύτερα να μην του μιλούσε, γιατί τώρα σίγουρα δε θα ξαναμιλήσουν, και ίσως να έχει κάποια δίκια και αυτός, αλλά πού να τα βρει, δεν ξέρεις και την άλλη πλευρά και δε θες να κάνεις το διαιτητή. Κι άντε να συμφωνήσεις για το ένα αλλά τι να κάνουμε τώρα, συμβαίνουν αυτά αλλά είναι η εξαίρεση στον κανόνα.

-Μα αφού ρε συ αυτοί προωθούνται στα όργανα, ο τάδε κι οι όμοιοί του, δεν το βλέπεις;
Όχι δεν το βλέπεις και δεν έχεις άποψη. Κι αν ακόμα υποθέσουμε πως ο χι-ψι είναι σκάρτος, εμείς γιατί είμαστε καλύτεροι δηλ; Το θέμα εξάλλου είναι να μάθουμε όλοι από τις βλακείες μας, κι εμείς κι αυτός, να γινόμαστε καλύτεροι, να ωριμάζουμε, μα μη μένουμε στάσιμοι. Κι η οργάνωση είναι μεγάλο σχολείο για να μένεις συνέχεια στην ίδια τάξη. Κι έχει στις τάξεις της τα καλύτερα παιδιά, τα πιο εργατικά και φιλότιμα κι αριστούχους μαθητές από την καλύτερη τάξη: την εργατική.

Σε τελική ανάλυση, αν υπάρχει ένα πλεονέκτημα σε αυτό, όταν παύεις να είσαι οργανωμένος, είναι πως γλιτώνεις τα βάρη και τα ζόρια της οργανωμένης ζωής και δράσης –που τόσο σου λείπει καμιά φορά τον πρώτο καιρό. Όχι από τον τάδε και το δείνα αλλά απ’ την πίεση και την καθημερινή τριβή, που φέρνει φθορά και γκρίνια πολλές φορές, αν δε νικήσει η συντροφικότητα. Και τότε μπορείς να το δεις το πράγμα από κάποια απόσταση, με καθαρό μυαλό και να τους αγαπήσεις όλους, με τα στραβά τους και τις αδυναμίες τους –και ποιος δεν έχει κουσούρια, στο κάτω-κάτω;

Κι ύστερα περνάμε στο πολιτικό κομμάτι, όπου καραφλιάζεις δικέ μου.. Είναι δυνατόν να στα λέει αυτά κάποιος που ήταν παλιότερα οργανωμένος; Όλη η σαβούρα και η προπαγάνδα των καναλιών συμπυκνωμένη σε κλισέ ατάκες και συνθήματα, «Το κουκουέ δε θέλει να κυβερνήσει…», «μα αφού δεν κάνει συνεργασίες..», «αυτούς δεν τους έχουμε δοκιμάσει..»! Κάθε καινούρια φράση και κεραμίδα. Όλα τα τυποποιημένα επιχειρήματα, στα οποία απαντούσαμε μαζί τόσα χρόνια στα αμφιθέατρα, να έρχεται να στα λέει τώρα ένας παλιός σύντροφος, λες και διέγραψε τα πάντα από το μυαλό του και βάρεσε επανεκκίνηση από το μηδέν.
-Πλάκα μου κάνεις έτσι;

Και τότε ξεσπάει και σου λέει πως κι εσύ είσαι κολλημένος σαν τους άλλους. Ε ναι ρε τσιμπητέ, αν αυτό είναι το δικό σου «ξεκόλλα», χίλιες φορές να είμαι κολλημένος κι ας με τσουβαλιάζεις με όποιον θες, σύντροφος είναι στην τελική, δεν πέρασε με τους άλλους. Έλα να μου γκρινιάξεις όσο θες, για ό,τι θες, αρκεί να συμφωνούμε πως το κόμμα, με τα καλά του και τα στραβά του –ας μη μαλώσουμε τώρα στην αναλογία- είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει, βασικά το μοναδικό στήριγμα που έχουμε. Αν δεν ξεκινάμε και δεν καταλήγουμε σε αυτό, άστο καλύτερα, πες μου για κάτι άλλο, γκομενικά, αθλητικά, ό,τι θες.

Σκέψου το λίγο κι από την πλευρά του οργανωμένου συντρόφου. Αν γίνεται καμιά φορά φορτικός είναι γιατί έχει δέκα λεπτά κήρυγμα, μία ώρα το πολύ να σου μιλήσει και να χωρέσει όσα θέλει να σου πει. Ενώ τις υπόλοιπες 23 είσαι έκθετος στη συστημική προπαγάνδα, άμεση ή έμμεση, και τους φορείς της, έμμισθους ή άμισθους, συνειδητούς ή μη, που σου υπαγορεύουν άλλη νοοτροπία κι ιδέες. Και από την άλλη ο μέσος σφος που έτρεχε αυτόν τον καιρό 23 ώρες τη μέρα, ακόμα και στον ύπνο του που λέει ο λόγος, και πιέζεται κι αγχώνεται, θέλει κι αυτός μια ώρα για τον εαυτό του, να δει δυο άλλους συντρόφους, να πουν τρεις κουβέντες, να αναλύσουν τα πράγματα, να αναπαράγει το πολιτικό του είδος με άλλα λόγια και να ξέρει πως το δίκιο είναι με το μέρος μας –όχι μεταφυσικά, αλλά να μην χρειάζεται να πείσει κανέναν γι’ αυτό. Ξέρεις πόσο ιερή είναι αυτή η μία ώρα, για να πας να του τη γεμίζεις με βλακείες και με αυτά που ακούει τις υπόλοιπες 23;

Θα μου πεις πως η συνείδηση είναι περίεργο πράγμα, που προχωρά και πισωγυρίζει και δεν μπορούμε να έχουμε τίποτα ως δεδομένο, ούτε και για εμάς τους ίδιους. Ναι αλλά υπάρχουν ξέρεις πισωγυρίσματα και πισωγυρίσματα. Εγώ μπορώ να καταλάβω να πικραθείς από διάφορα πρόσωπα και καταστάσεις, να ραγίσεις το γυαλί και να μην ξανακολλάει, να μας ψηφίζεις με μισή καρδιά ή να μη σου είναι εύκολο να απεργήσεις. Αλλά όχι να περάσεις στην απέναντι όχθη, με το πασόκ και τα γενόσημά του. Να ξεψειρίζεις δηλ το δικό μας αλεύρι για να το βγάλεις σκάρτο και ύστερα να θεωρητικοποιήσεις το βόλεμά σου και να προτιμάς τα πίτουρα και τις κότες. Όχι και να φτύνεις το παρελθόν σου και να μη σου έχει μείνει τίποτα από τόσα χρόνια στην οργάνωση, σα να πέρασες και να μην ακούμπησες.

Άλλωστε είναι και ζήτημα (όχι ηθικό, αξιοπρέπειας, αλλά) λογικής σε τελική ανάλυση να παραμένεις στοιχειωδώς συνεπής σε όσα έλεγες κάποτε. Εκτός και αν τα θεωρείς πια νεανική τρέλα, κατάλληλη για το ανέμελο φοιτηταριάτο, που δεν βγήκε ακόμα στην αγορά εργασίας να δουλέψει κι όχι για τους ενήλικες εργαζόμενους ή άνεργους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Αλλά πόση φιλοσοφική αφαίρεση να κάνει κι ο σύντροφος, όταν σου βγαίνει αυθόρμητα τόσο φόλα αντικουκουέ αντανακλαστικό;

Σκέφτομαι λοιπόν τη γενιά μας, που ξεκίνησε ελπιδοφόρα με τον αρσένη και τη γιουγκοσλαβία και κάνω νοερά ένα προσκλητήριο ζωντανών-νεκρών: πόσοι ήμασταν, πόσοι μείναμε, πόσοι είναι ακόμα οργανωμένοι, πόσοι κοντά στο κόμμα. Τι απέγινε όλος αυτός ο κόσμος; Τι ψηφίζει σήμερα; Μήπως φταίμε κάπου κι εμείς που τους παρατήσαμε και χάσαμε επαφές μαζί τους; Και φταίει άραγε η παλιά γραμμή, που στρατολογούσε «αβέρτα κι άκριτα», διαμορφώνοντας «δυσλειτουργικές οργανωτικές με σφους φαντάσματα»; Ή πιο καινούρια, που «στένεψε τα κριτήρια» για όσους «είχαν κάνει κάποτε ένα πρώτο βήμα στις συνειδήσεις τους» κι έδρασαν μέσα από τις γραμμές μας; Μεγάλη κουβέντα και δεν μπορεί να γίνει εδώ μάλλον.

Και τα δύο μπορεί. Ή βασικά τίποτα από τα δύο. Γιατί πάνω απ’ όλα, από γραμμές και τακτικές, υπάρχει κι η ατομική ευθύνη. Ο καθένας μας είναι μεγάλο παιδί κι έχει την ευθύνη των (μη) πράξεών του. Και εγώ προσωπικά δεν μπορώ να το παίξω αποστασιοποιημένος και ανώτερος. Δε δικαιολογώ κανέναν που είχε καταλάβει κάποτε πέντε πράγματα στη ζωή του, να κάνει σήμερα κωλοτούμπες, τάχα πως δεν καταλαβαίνει πια και να γίνεται (όχι σύντροφος) φάντασμα (αλλά) του αλλοτινού του εαυτού, που πλανάται πλάνην οικτράν και πάνω από την ευρώπη.

-Σύντροφέ μου σε γέλασαν. Μη γίνεις κι εσύ φάντασμα του εαυτού σου. Είναι θέμα αξιοπρέπειας και λογικής πάνω απ’ όλα..

Πρέπει να αλλάξουμε τους δυσμενείς συσχετισμούς που υπάρχουν

 Πρέπει να αλλάξουμε τους δυσμενείς συσχετισμούς που υπάρχουν


Σήμερα στη χώρα μας παλεύουμε για αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων. Πρέπει να αλλάξουμε τους δυσμενείς συσχετισμούς που υπάρχουν. Υπάρχουν οι δυνατότητες μαζί με τις δυσκολίες. Πώς το εννοούμε αυτό;
Με ανασύνταξη πρώτα απ' όλα και αναζωογόνηση του εργατικού λαϊκού κινήματος στη χώρα μας. Υπάρχουν πολλά προβλήματα -έχουμε κι εμείς ευθύνες, τις έχουμε εντοπίσει στο 19ο Συνέδριο- αλλά θα πρέπει γρήγορα να ανασυνταχθεί.

Οι κύριες ευθύνες βρίσκονται στον κυβερνητικό, στο ρεφορμιστικό συνδικαλισμό, στους οπορτουνιστές, που ουσιαστικά δώσανε γην και ύδωρ στο μεγάλο κεφάλαιο, στους καπιταλιστές, να ξεζουμίζουν την εργατική τάξη, και έχουν οδηγήσει σε μεγάλο εκφυλισμό το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Απ' αυτή την άποψη ενισχύουμε τη δουλειά του ΠΑΜΕ, ενισχύουμε τη δουλειά του Κόμματος μέσα σε όλα τα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς. Αποτελεί υπ' αριθμόν ένα ζήτημα και στοίχημα όλων των κομματικών μελών και των Κομματικών Οργανώσεων στην Ελλάδα.

Ταυτόχρονα χρειάζεται μεγαλύτερη ενίσχυση ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική του ΚΚΕ, όπως κι όλων των Κομμουνιστικών Κομμάτων. Κι εσείς στις χώρες σας αυτό επιδιώκετε. Χρειάζεται προσπάθεια διείσδυσης μέσα σε ευρύτερες εργατικές λαϊκές μάζες, σε λαϊκά στρώματα. Χρειάζεται οργάνωση και ταυτόχρονα και διεύρυνση της λαϊκής συμμαχίας που εμείς τη θεωρούμε πρώτα απ' όλα κοινωνική συμμαχία της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολουμένων της πόλης και του χωριού, των αγροτών, των επαγγελματιών των πόλεων, της νεολαίας και των γυναικών, με γραμμή ενάντια στα μονοπώλια, ενάντια στον καπιταλισμό. Θεωρούμε ότι είναι η μόνη γραμμή που πίσω απ' αυτή δεν μπορούμε να πάμε σήμερα, η αντιμονοπωλιακή αντικαπιταλιστική γραμμή πάλης.

Δεν πετάμε στα σύννεφα. Ξέρουμε ότι υπάρχουν πολλές δυσκολίες και στη χώρα μας και στο ευρωπαϊκό κομμουνιστικό κίνημα και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Έχουμε όμως μεγάλη εμπιστοσύνη στη δύναμη της κοσμοθεωρίας μας, στις ανεξάντλητες δυνατότητες που έχει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα να αντιπαλέψει τις όποιες δυσκολίες, τις όποιες κατηφοριές κι ανηφοριές του αγώνα και βεβαίως στη δύναμη του ίδιου του προλεταριακού διεθνισμού που νομίζουμε μια μικρή έκφραση ήταν και η σημερινή μας συνάντηση. Καλή δύναμη, καλό κουράγιο.

Απόσπασμα από την ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, στο κλείσιμο της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Συνάντησης. Ολόκληρη η ομιλία ΕΔΩ.

Τι είχε τελικά μέσα το σακίδιο του Σταύρου Θεοδωράκη;

 Τι είχε τελικά μέσα το σακίδιο του Σταύρου Θεοδωράκη;


Ψηφίζεις "Το Ποτάμι" και σου βγαίνει ο...Μπένυ!
Απάντηση: Το ΠΑΣΟΚ! 

Αποκαλύφθηκε το νέο μόρφωμα του δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη (ναι, αυτού που ξέπλενε το Μιχαλολιάκο στους "Πρωταγωνιστές", που έβγαινε χαμογελαστές φωτό με την οικογένεια Παπανδρέου και τον Γιάννο Παπαντωνίου κλπ...). 

Να τι γράφει το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ: 
"Με την Προοδευτική Συμμαχία των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών θα ενταχθούν -ως ανεξάρτητοι συνεργαζόμενοι- οι δυο ευρωβουλευτές που εξέλεξε Το Ποτάμι στις ευρωεκλογές. Αυτό έγινε γνωστό μετά τη συνάντηση που είχαν το βράδυ της Δευτέρας οι 42 υποψήφιοι ευρωβουλευτές του Ποταμιού με τον Σταύρο Θεοδωράκη".

Αυτό ως απάντηση στις αυταπάτες που είχαν ορισμένοι σχετικά με το ρόλο του "Ποταμιού". Μια απ' τα ίδια δηλαδή. Καλή, παλιά, σάπια σοσιαλδημοκρατία. Πάντα στην υπηρεσία των μονοπωλιακών ομίλων, της ΕΕ και των γνωστών πολιτικών συνταγών που εξαθλιώνουν τους λαούς εδώ και δεκαετίες.

TOP READ