ΙΡΛΑΝΔΙΑ Η «επαναφορά του κέλτικου τίγρη» του κεφαλαίου ... τρώει τους εργαζόμενους

ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Η «επαναφορά του κέλτικου τίγρη» του κεφαλαίου ... τρώει τους εργαζόμενους

Από τις μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στην τιμολόγηση του νερού

Η περίπτωση της Ιρλανδίας παρουσιάζεται συχνά από τους οπαδούς του ευρωμονόδρομου ως το παράδειγμα χώρας, όπου η συναίνεση των πολιτικών κομμάτων οδήγησε σε έξοδο από την κρίση. Ετσι ονομάζουν την υποτιθέμενη έξοδο από το μνημόνιο στα τέλη του 2013. Στα δύο χρόνια που πέρασαν η πραγματικότητα «φωνάζει» ότι πράγματι το κεφάλαιο βγήκε προσωρινά από την κρίση αλλά τα λαϊκά στρώματα είδαν τη ζωή τους να χειροτερεύει. Ωστόσο, η σημερινή κυβέρνηση συνεργασίας, από το 2011, του κεντροδεξιού Fine Gael και του σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (Labour) και τα όργανα της ΕΕ προβάλλουν ότι η Ιρλανδία θα έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρωζώνη κατά τη διάρκεια του 2015. Το υπουργείο Οικονομικών της Ιρλανδίας δεν ανακοίνωσε μόνο αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης κατά 1,4% στο δεύτερο, σε σχέση με το πρώτο, τρίμηνο του 2015. Αναθεώρησε, επίσης, στο 5,2% το ρυθμό ανάπτυξης καθ' όλη τη διάρκεια του 2014, από το 4,8% που είχε ανακοινωθεί αρχικά.
Η καπιταλιστική ανάκαμψη αποδίδεται στο ότι πρόκειται για μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία παρά το μικρό μέγεθός της και στις φορολογικές συμφωνίες που έχει συνάψει με μεγάλους ομίλους, όπως η «Google» και η «Apple», όπως και στην ενίσχυση της κατανάλωσης και τις εξαγωγές κατά 2,3% και 1,2%, αντίστοιχα.
Ετσι, στον αγγλοσαξονικό Τύπο και στο δικό μας αστικό Τύπο (βλέπε «Καθημερινή», «Ναυτεμπορική» κ.λπ.) εμφανίζονται ρεπορτάζ περί «επαναφοράς του κέλτικου τίγρη», όπως ονομαζόταν η Ιρλανδία όταν ήταν ο «παράδεισος» για τις πολυεθνικές (σε τομείς της νέας τεχνολογίας, του φαρμάκου κ.λπ.), ιδιαίτερα δε τις αμερικανικές από το 1987 έως το 2001 και την περίοδο του «μπουμ» στον κατασκευαστικό τομέα. Και βέβαια το «ιρλανδικό θαύμα» στηρίχτηκε στο τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Μετά την καπιταλιστική ανάπτυξη ακολούθησε το 2008 και το σκάσιμο της «φούσκας» των ακινήτων στις ΗΠΑ, που επηρέασε την κατάσταση στην Ιρλανδία, όπου υπήρχαν αμερικανικά κεφάλαια (τράπεζες, επιχειρήσεις) και υπήρξε μια καθίζηση των μισθών, που έφτασε το 20% την περίοδο που η αστική κυβέρνηση, το 2010, σύναψε μνημόνιο με την τρόικα και δάνειο 67 δισ. ευρώ. Το κεφάλαιο βρήκε την ευκαιρία να χτυπήσει ακόμα περισσότερο τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και εξασφάλισε την ταξική συνεργασία από τα συμβιβασμένα εργατικά συνδικάτα, τύπου ΓΣΕΕ. Ετσι, σε αυτά τα σμπαραλιασμένα δικαιώματα «πατάει» η σημερινή ανάκαμψη.

Χειροτερεύει η θέση των λαϊκών στρωμάτων

Η «προίκα» της ταξικής συνεργασίας των λεγόμενων «κοινωνικών εταίρων» του «Εθνικού Κέντρου Συνεργασίας», όπως ονομάζεται, είναι οι χαμηλοί μισθοί, η ενίσχυση της ευέλικτης απασχόλησης των λεγόμενων «μηδενικών συμβολαίων», που συγκαλύπτουν επίσης την ανεργία, που εμφανίζεται γύρω στο 15%. Ο πραγματικός λόγος όμως της παρουσιαζόμενης μείωσης της ανεργίας είναι το γεγονός ότι πολλοί νέοι που ήταν άνεργοι έχουν οδηγηθεί στη μετανάστευση, ενώ οι 1,8 εκατομμύρια εργαζόμενοι από 35 χρόνων και πάνω απασχολούνται στα λεγόμενα «μίνι τζομπς» (αντίστοιχα με αυτά στη Γερμανία), δηλαδή ουσιαστικά φυτοζωούν με λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα.
Επίσης, καθιερώθηκε και ισχύει η «ευελιξία στον τρόπο πληρωμής», δηλαδή η δυνατότητα της εργοδοσίας να πληρώνει είτε με τη μορφή της «συμμετοχής των εργαζομένων στα κέρδη, είτε με το μοίρασμα μετοχών». Ταυτόχρονα, χτυπήθηκαν τα επιδόματα και τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα με αύξηση των ορίων, που σταδιακά θα φτάσουν τα 67 χρόνια μέχρι το 2022. Υπήρξαν νέες περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες, αύξηση του ΦΠΑ από 21% σε 22% το 2013 και σε 23% το 2014, φόρος «τοπικών υπηρεσιών» (θα τον εφαρμόζουν τα τοπικά κρατικά όργανα). Επίσης, παράλληλα με τη μείωση των κοινωνικών παροχών, τις περικοπές σε Παιδεία και Υγεία που εφαρμόστηκαν για να παραμείνουν, η κυβέρνηση της Ιρλανδίας δηλώνει ότι κάθε χρόνο πρέπει να εξασφαλίζονται 8 δισεκατομμύρια ευρώ για την αποπληρωμή του χρέους. Παρά το τέλος του προγράμματος της τρόικας το δημόσιο χρέος θα είναι το 2020 στο 122% του ΑΕΠ από το 94% που ήταν όταν η χώρα μπήκε στο μνημόνιο το 2010.
Χαρακτηριστική είναι η θέσπιση τιμολογίου στην ύδρευση που έως τώρα πληρωνόταν έμμεσα με τη γενική φορολογία, ενώ τώρα ουσιαστικά ιδιωτικοποιείται και θα περάσει σε χέρια πολυεθνικών.
Η τιμολόγηση άρχισε από φέτος το Γενάρη και ο διακηρυγμένος στόχος είναι να βγουν από τις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών από 300 έως 500 ευρώ το χρόνο, ανάλογα με την κατανάλωση, μέτρο που εντάσσεται στο επταετές πακέτο λιτότητας, ύψους 30 δισ. ευρώ, που θα πληρώσει ο λαός. Το ζήτημα αυτό έχει ξεσηκώσει ένα μεγάλο κίνημα με την επωνυμία «Δικαίωμα στο Νερό» (Right2water), που αντιδρά και καλεί τους εργαζόμενους να μην πληρώνουν τους λογαριασμούς, ωστόσο είναι φανερό ότι το κίνημα αυτό προσπαθούν να εκμεταλλευτούν διάφορες διαχειριστικές δυνάμεις, τύπου Σιν Φέιν (που εμφανίζεται ως ο ΣΥΡΙΖΑ της Ιρλανδίας) για να το χειραγωγήσουν σε ανώδυνα για το σύστημα μονοπάτια. Ακόμα, προωθείται η πλήρης ιδιωτικοποίηση του ιρλανδικού αερομεταφορέα «Aer Lingus».

Προοπτική μόνο σε ρήξη με την εξουσία του κεφαλαίου

Το παράδειγμα της Ιρλανδίας αποδεικνύει περίτρανα ότι η ταξική συνεργασία, στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, φέρνει τραγικά αποτελέσματα για τους εργαζόμενους. Αυτό το συμπέρασμα είναι χρήσιμο όχι μόνο για τους Ιρλανδούς εργαζόμενους αλλά και για τα λαϊκά στρώματα της πατρίδας μας που ξεγελάστηκαν από τα παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έταζε ευημερία μέσα από την καπιταλιστική ανάπτυξη. Επίσης, τώρα που ξεφτίζει η αντιμνημονιακή ρητορική του, επιχειρείται η χειραγώγηση του λαϊκού κόσμου να γίνει μέσα από τα νέα παραμύθια που προωθούν οι διάφορες δυνάμεις της «Αριστερής Πλατφόρμας» και άλλοι οπαδοί της καπιταλιστικής Ελλάδας της δραχμής, όπου το κεφάλαιο και η εξουσία του μένουν ανέπαφα. Αρα, αυτό που απαιτείται είναι η πάλη για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών - λαϊκών αναγκών με βάση τις δυνατότητες της εποχής να συνδεθεί με την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αυτό σημαίνει σήμερα διεκδίκηση κάλυψης όλων των απωλειών της περιόδου της κρίσης, κατάργησης όλου του αντεργατικού, αντιλαϊκού οπλοστασίου, ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ και την εξουσία τους, για να γίνει ο λαός κυρίαρχος του πλούτου που παράγει.

Επιβραδύνεται η οικονομία των ΗΠΑ;

Επιβραδύνεται η οικονομία των ΗΠΑ;

Μπ. Ομπάμα

«Σύμφωνα με τα πρακτικά της διήμερης συνεδρίασης της αρμόδιας επιτροπής για τη χάραξη της νομισματικής πολιτικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, που έλαβε χώρα στις 16 και 17 Ιουνίου 2015, οι αξιωματούχοι της Fed χρειάζονται περισσότερα σημάδια ενδυνάμωσης της αμερικανικής οικονομίας προτού προχωρήσουν σε αύξηση των επιτοκίων. Συγκεκριμένα, εννέα από τα δέκα μέλη υποστήριξαν πως θα χρειαστεί να υπάρξουν περισσότερες ενδείξεις για ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη, συνεχιζόμενη βελτίωση της αγοράς εργασίας και αύξηση του πληθωρισμού προς το επίπεδο - στόχο της Κεντρικής Τράπεζας, έτσι ώστε η Fed να προβεί σε πιο σφικτή νομισματική πολιτική. Επιπρόσθετα, τα πρακτικά της συνεδρίασης του Ιουνίου αποκαλύπτουν την ανησυχία των αξιωματούχων αναφορικά με τις εξελίξεις στην Ελλάδα και το ρυθμό ανάπτυξης στην Κίνα και άλλες αναπτυσσόμενες οικονομίες. Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες προβλέψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, οι οποίες δημοσιεύτηκαν νωρίτερα στην εβδομάδα, ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας των ΗΠΑ αναμένεται να αυξηθεί οριακά στο 2,5% φέτος (χαμηλότερα από 3,1% που αναμενόταν τον Απρίλιο) από 2,4% το 2014, ενώ το 2016 προβλέπεται να παρουσιάσει περαιτέρω ανάκαμψη στο 3,0% (έναντι 3,1% προηγουμένως)».(«Καθημερινή» 10/7/2015).

Το ζήτημα της νομισματικής πολιτικής της Fed με το ερώτημα πότε θα αυξήσει τα επιτόκιά της, βρίσκεται σε συνεχή συζήτηση στα ρεπορτάζ των αστικών ΜΜΕ, από τις αρχές του 2014. Αφενός ως ένα από τα μέτρα που θα βάλουν τέλος στη χαλαρή νομισματική πολιτική που εφαρμόστηκε στις ΗΠΑ προκειμένου να ενισχυθεί η ανάκαμψη της οικονομίας από την καπιταλιστική κρίση, που επίσης θα ήταν απόδειξη ότι έχουν περάσει οι κίνδυνοι επιστροφής σε ύφεση και κρίση, και αφετέρου από τις επιπτώσεις που έχει μια τέτοια εξέλιξη στην παγκόσμια οικονομία. Ως προς αυτό το τελευταίο, εκτιμάται από διεθνείς διακρατικούς καπιταλιστικούς οργανισμούς, όπως το ΔΝΤ, ότι μια αύξηση των επιτοκίων της Fed θα ωθήσει σε φυγή κεφαλαίων από τις λεγόμενες αναδυόμενες καπιταλιστικές οικονομίες προς τις ΗΠΑ. Και αν συμβεί αυτό, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Πράγματι από πέρσι το ΔΝΤ προειδοποιεί τη Fed να αντιμετωπίσει με πολλή προσοχή το θέμα της αύξησης των επιτοκίων. Γιατί οι καπιταλιστικές οικονομίες έχουν τόσο βαθιά αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους, που η φυγή κεφαλαίων από μια ισχυρή οικονομία, όπως οι αναδυόμενες, σε μια άλλη ισχυρή την ενισχύει μεν, αλλά υπονομεύει τις οικονομικές της σχέσεις με αυτήν (π.χ. μειώνει τις εξαγωγές της και τις εισαγωγές από άλλες οικονομίες).

Ποια ανάπτυξη;

Ας δούμε όμως την αιτία του μη τερματισμού και της συνέχισης της πολιτικής χαλάρωσης άρα της μη αύξησης των επιτοκίων: «Χρειάζονται περισσότερες ενδείξεις για ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη» εκτιμούν στη Fed. Και αυτό όταν οι ΗΠΑ βρίσκονται ήδη σε ανάπτυξη με ρυθμό 2,4% το 2014. Τι είναι αυτό που τους κάνει διστακτικούς; Θέλουν περισσότερα σημάδια. Αρα δεν υπάρχει σιγουριά για συνεχή οικονομική ανάπτυξη, δεν υπάρχει σιγουριά ότι εξαλείφθηκαν οι πιθανότητες να πισωγυρίσουν σε ύφεση.
Πράγματι το πρώτο τρίμηνο του 2015, υπήρχε επιβράδυνση, αφού το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,2% σε ετήσια βάση. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, οι παραγγελίες διαρκών αγαθών των ΗΠΑ υποχώρησαν κατά 1,8% τον Μάη. Τους πρώτους πέντε μήνες του 2015, οι επενδύσεις των επιχειρήσεων ήταν 2,6% χαμηλότερες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2014.
Αρα το πραγματικό πρόβλημα είναι η οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ που επιβραδύνεται, ενώ τέτοια πρόβλεψη κάνει τώρα και το ΔΝΤ, 2,5% το 2015, χαμηλότερα από 3,1% που προέβλεπε τον Απρίλη, για τον ίδιο χρόνο. Ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι η ιδιωτική κατανάλωση κράτησε το ΑΕΠ σε ίδια επίπεδα με το τέταρτο τρίμηνο του 2014, ενώ η μείωση των εξαγωγών ώθησε στην επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης.
Μείωση των εξαγωγών όμως σημαίνει ότι η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία συνεχίζει να βρίσκεται σε περιδίνηση και όχι σε σταθερή τροχιά εξόδου από την ύφεση και σε ανάπτυξη. Για παράδειγμα, το ΔΝΤ εκτιμά ότι οι οικονομίες της Ευρωζώνης και της Κίνας, ωστόσο αποτελούν και οι δύο πηγές κινδύνου. Η Κίνα βρίσκεται σε συνεχή επιβράδυνση, 7% και κάτω, ενώ η Ευρωζώνη σε στασιμότητα με τάση ανάκαμψης, αλλά ασταθούς, αφού Γαλλία, Ιταλία βρίσκονται σε στασιμότητα ενώ η Γερμανία που είχε ανάπτυξη βρίσκεται σε επιβράδυνση και μάλιστα με μείωση της βιομηχανικής παραγωγής της.
Ουσιαστικά όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι δε γίνονται καπιταλιστικές επενδύσεις στις ΗΠΑ, ενώ υπάρχει και μείωση της παραγωγής σε ορισμένους τομείς, όπως η Ενέργεια και μάλιστα το πετρέλαιο και λόγω μείωσης της τιμής και λόγω μείωσης της παγκόσμιας ζήτησης, ακριβώς λόγω στασιμότητας ή πιο σωστά μιας ελάχιστης μόνο και εύθραυστης ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας.
Ετσι σύμφωνα με την αμερικανική Υπηρεσία Πληροφορίας Ενέργειας, μειώνεται η παραγωγή πετρελαίου, αφού μειώθηκαν κατά 42 οι πετρελαιοπηγές που είναι σε λειτουργία, σήμερα είναι λιγότερες και από το 2010. «Οδεύουμε προς έναν αναπόφευκτο γκρεμό», λόγω της μείωσης των εξεδρών γεώτρησης, λέει ο Carl Larry, επικεφαλής αγοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου της «Frost & Sullivan».
Επίσης, αρνητική επίδραση είχε στην αμερικανική αγορά (ελάχιστα στις άλλες) η αναπάντεχη πτώση των λιανικών πωλήσεων τον Ιούνη στις ΗΠΑ, που ανακοίνωσε την Τρίτη το αμερικανικό υπουργείο Εμπορίου.
Η πτώση οφείλεται στη σημαντική κάμψη που εμφάνισαν οι αγορές αυτοκινήτων και μια σειρά άλλων διαρκών καταναλωτικών αγαθών από τα αμερικανικά νοικοκυριά, εξέλιξη που έκανε πολλούς να σκέπτονται μήπως η οικονομία των ΗΠΑ αρχίσει πάλι να συρρικνώνεται.

Αξεπέραστες αντιφάσεις

Δε γίνονται επενδύσεις, λοιπόν, αλλά έξοδος από την κρίση και καπιταλιστική ανάπτυξη σημαίνει βασικά νέες επενδύσεις. Η παγκόσμια οικονομία όμως βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση και με συνεχείς προς τα κάτω τις προβλέψεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης (επιβράδυνση προβλέπει το ΔΝΤ 3,3% από 3,5% που προέβλεπε τον περασμένο Απρίλη, με δεδομένη την ανάπτυξη της Κίνας στο 6,8%), που δεν μπορεί να απορροφά μεγαλύτερη παραγωγή συγκριτικά με τη σημερινή. Να θυμίσουμε ότι το ΔΝΤ και ο ΟΟΣΑ επιμένουν συνεχώς ότι χρειάζεται τόνωση της εσωτερικής ζήτησης, αλλά αυτό απαιτεί τόνωση των εργατικών, των λαϊκών εισοδημάτων. Αν γίνει αυτό, μειώνεται το ποσοστό κέρδους των καπιταλιστών (από την εργατική δύναμη παράγεται η υπεραξία, άρα βγαίνει και το κέρδος). Είναι ενδογενής και αξεπέραστη αντίφαση του καπιταλισμού. Δεν αυξάνουν λοιπόν το εργατικό εισόδημα. Η όξυνση των ανταγωνισμών σε συνδυασμό με τις δυσκολίες αναπαραγωγής του κεφαλαίου και την κρίση που δεν έχει γίνει ακόμη παρελθόν, έχει καθηλωμένους τους μισθούς.
Πράγματι στις ΗΠΑ οι μισθοί είναι καθηλωμένοι -όσο και στην περίοδο της κρίσης- και οι εργασιακές σχέσεις λάστιχο. Αυτές οι εργασιακές σχέσεις βοηθούν στο να φαίνεται ότι μειώνεται η ανεργία, αφού μειώνονται αριθμητικά οι άνεργοι χωρίς να αυξάνονται οι ώρες δουλειάς στο σύνολο της παραγωγής.
Ο ΟΟΣΑ («Καθημερινή» 7/7/2015) προτείνει επίσης ως διέξοδο για την καπιταλιστική ανάπτυξη την άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας. Σωστά. Η παραγωγή περισσότερων εμπορευμάτων ή υπηρεσιών στη μονάδα του χρόνου ωθεί στην καπιταλιστική ανάπτυξη, την αύξηση της αναπαραγωγής κερδών και κεφαλαίου. Ταυτόχρονα όμως απαιτεί επενδύσεις σε μέσα παραγωγής που να συμβάλουν στην άνοδο της παραγωγικότητας που μπορούν να λειτουργούν παράγοντας με λιγότερο εργατικό δυναμικό. Πρόσφατη έρευνα του ΟΟΣΑ αναφέρει ότι «οι μεταρρυθμίσεις μπορούν να αναζωογονήσουν τη διάχυση της καινοτομίας και να συνδράμουν στην καλύτερη χρησιμοποίηση των ταλέντων των εργαζομένων. Αυτό θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη και πιο ολοκληρωμένη αύξηση της παραγωγικότητας. Η παραγωγικότητα μεταφράζεται όχι στο "εργάζομαι σκληρότερα", αλλά στο "εργάζομαι εξυπνότερα". Το χάσμα μεταξύ εταιρειών υψηλής παραγωγικότητας και των άλλων, διευρύνεται τα τελευταία χρόνια, κάνοντας φανερά τα εμπόδια στη διάχυση της καινοτομίας». Επενδύσεις όμως δε γίνονται αφού υπάρχει επιβράδυνση στην παγκόσμια οικονομία.
Ο ΟΟΣΑ προκειμένου να διευκολύνει τις επενδύσεις σε νέα μέσα παραγωγής (καινοτομία), γνωρίζοντας ότι αυτό δεν πρόκειται να αυξήσει τις θέσεις εργασίας, προτείνει παράλληλα μεταρρυθμίσεις για ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία στην αγορά εργασίας. Ετσι στην ίδια έρευνα, «βοηθητικά θα λειτουργούσαν μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων και στην πτωχευτική νομοθεσία, ώστε να μην τιμωρείται υπερβολικά η αποτυχία και να ενθαρρύνονται οι επιχειρήσεις να πειραματίζονται με νέες τεχνολογίες. Επιπλέον, ευνοϊκό ρόλο θα διαδραμάτιζαν πολιτικές υπέρ της κινητικότητας των εργαζομένων, καθώς και περισσότερες δημόσιες επενδύσεις στη βασική έρευνα».
Βλέπουμε όμως ότι αυτή η τελευταία επισήμανση, ενώ στις ΗΠΑ εφαρμόζεται, (ευέλικτη αγορά εργασίας), δεν απέτρεψε την επιβράδυνση της οικονομίας. Κέρδη δίνει, ανάκαμψη δεν φέρνει. Είναι άλλο ένα φαινόμενο των αντιφάσεων του καπιταλισμού.

Μονόδρομος για το λαό η αντικατάσταση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας από την κοινωνική

Η συνολική εικόνα της οικονομίας των ΗΠΑ, (το ΔΝΤ εκτιμά ότι συμβάλλει στην επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας), δείχνει τις τεράστιες δυσκολίες της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας να βγει από την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου, παρά τις διαφορετικές πολιτικές διαχείρισης που εφαρμόζονται και τις οποίες εναλλάσσουν, πασχίζοντας να εφαρμόζουν πολιτική που να ανταποκρίνεται στη φάση του κύκλου κάθε φορά σε συνδυασμό με την πολιτική φτώχειας και εξαθλίωσης των εργαζομένων. Βεβαίως φιλολαϊκή διέξοδος μέσα στον καπιταλισμό δεν μπορεί να υπάρξει. Η αιτία της κρίσης βρίσκεται στην καπιταλιστική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Μονόδρομος λοιπόν για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της είναι η πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου για να αντικατασταθεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία από την κοινωνική, να εξαλειφθούν οι κρίσεις, να μπει η οικονομία, με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, στην υπηρεσία κάλυψης των ολοένα αυξανόμενων αναγκών των εργαζομένων.

Πρόωρη εκκόλαψη για αποφυγή θηρευτή!

Πρόωρη εκκόλαψη για αποφυγή θηρευτή!

Ενας γυρίνος (δεξιά πλευρά) βγήκε πρόωρα από το αυγό του για να αποφύγει την επίθεση από το φίδι

Τα περισσότερα ζώα ξεκινούν τη ζωή τους ως έμβρυα μέσα σε αυγά, ωστόσο πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή των εμβρύων. Πώς επηρεάζει το περιβάλλον τη συμπεριφορά κατά την πιο ευάλωτη φάση της ζωής; Είναι δυνατόν τα έμβρυα να αντιδράσουν ενεργητικά σε αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον τους; Μπορούν να κάνουν κάτι πριν βγουν από το αυγό; Η Κάρεν Γουαρκεντίν, του πανεπιστημίου της Βοστόνης, διερεύνησε το ζήτημα, μελετώντας τα αυγά των κοκκινόφθαλμων βατράχων των δέντρων, θεωρώντας το είδος ως ιδανικό για μια τέτοια μελέτη. Και δεν είχε άδικο...
Τα έμβρυα των κοκκινόφθαλμων βατράχων των δέντρων μετασχηματίζονται από σάκους διαιρούμενων κυττάρων σε πλήρως ανεπτυγμένους γυρίνους μέσα σε μόλις 7 μέρες. Αλλά δεν είναι καθόλου εύκολη αυτή η βδομάδα για τα έμβρυα. Τα αυγά των βατράχων τοποθετούνται από τα εγκυμονούντα θηλυκά πάνω στα φύλλα δέντρων που κρέμονται πάνω από λιμνούλες και βάλτους σε χώρες της Κεντρικής Αμερικής, όπου ευδοκιμεί το είδος. Συχνά τα αυγά πέφτουν θύματα πεινασμένων θηρευτών, αφυδάτωσης ή πνιγμού. Ομως, όπως έμαθε η Γουαρκεντίν, τα αυγά δεν είναι εντελώς ανυπεράσπιστα: Μπορούν να εκκολαφθούν πρόωρα (ακόμη και στο μέσο της εβδομάδας επώασης), ώστε να αποφύγουν αυτούς τους κινδύνους. Φυσικά, αυτό δεν προσφέρει εξασφάλιση. Νέοι κίνδυνοι ελλοχεύουν μέσα στο νερό που βρίσκεται από κάτω.

Εξοδος κατά «βούληση»

Πώς τα έμβρυα «αποφασίζουν» να κάνουν πρόωρη έξοδο; Η Γουαρκεντίν υποψιάστηκε ότι το μυστικό βρίσκεται στην ανίχνευση των κραδασμών και γι' αυτό έφτιαξε μια εργαστηριακή κατασκευή που μιμείται τις δονήσεις που προκαλεί στα φύλλα ένα φίδι που θεωρεί τα αυγά των κοκκινόφθαλμων βατράχων των δέντρων ως ιδιαίτερη λιχουδιά. Η ερευνήτρια παρατήρησε τα μάτια των εμβρύων καθώς πραγματοποιούσε το πείραμα και διαπίστωσε ότι πράγματι αντιλαμβάνονται το αναποδογύρισμα του κόσμου τους, που συχνά συμβαίνει όταν το φίδι τα πλησιάζει.

Κοντινή φωτογραφία αυγών του κοκκινομάτη βατράχου των δέντρων κατά την τρίτη μέρα επώασης

Την αντίδραση απότομης πρόωρης εκκόλαψης η Γουαρκεντίν την είχε παρατηρήσει για πρώτη φορά στη ζούγκλα, όταν περνώντας μέσα από μια περιοχή με πυκνή τροπική βλάστηση γέμισε ξαφνικά γυρίνους που πετάχτηκαν από τα προσκολλημένα σε υπερκείμενα φύλλα δέντρων αυγά τους. Την εποχή εκείνη οι περισσότεροι βιολόγοι θεωρούσαν τη στιγμή της εκκόλαψης χρονοπρογραμματισμένη από το γενετικό κώδικα του κάθε είδους. Μήπως όμως ορισμένα είδη μπορούν να αντιδράσουν με πρόωρη εκκόλαψη για να αποφύγουν τον κίνδυνο; Αν το άγγιγμα ενός φύλλου από έναν άνθρωπο που περνάει μέσα από τη ζούγκλα κάνει τα αυγά των κοκκινόφθαλμων βατράχων να εκκολαφθούν, πώς θα αντιδρούσαν σε ένα φίδι που τρώει αυγά;

Γενικότερο φαινόμενο

Στα τροπικά δάση, οι βάτραχοι των δέντρων πρέπει να αποφύγουν πολλούς θηρευτές μέχρι να ενηλικιωθούν. Μελετώντας τους στο φυσικό τους χώρο στην Κόστα Ρίκα, η Γουαρκεντίν ανακάλυψε ότι κάθε έμβρυο του είδους έχει 50% πιθανότητες να δεχτεί επίσκεψη από φίδι ή σφίγγα την εβδομάδα που αναπτύσσεται μέσα στο αυγό. Ηταν απίθανο η βιολογική εξέλιξη να τα είχε αφήσει εντελώς ανυπεράσπιστα μπροστά σε τόσο κοινές απειλές. Διαπίστωσε ότι αυγά 5 ημερών εκκολάπτονταν απότομα όταν δέχονταν επίθεση από φίδια Leptodeira annulata, που τα μάτια τους μοιάζουν με της γάτας. Σε άλλα πειράματα στον Παναμά διαπίστωσε ότι ακόμη και έμβρυα 4 ημερών εμφάνιζαν δυνατότητα πρόωρης εκκόλαψης.

Αρσενικός κοκκινομάτης βάτραχος των δέντρων. Το είδος ζει στην περιοχή από την Κολομβία έως το Μεξικό

Η δουλειά της Γουαρκεντίν έγινε αφορμή να ανοίξει ένα ολόκληρο πεδίο μελέτης της διαφοροποίησης των βιολογικών ειδών ως προς το χρόνο εκκόλαψης. Αλλοι επιστήμονες απέδειξαν ότι το φαινόμενο είναι αρκετά διαδεδομένο στο ζωικό βασίλειο. Μεταξύ των αμφιβίων, τουλάχιστον 38 είδη μπορούν να ελέγξουν το χρόνο εκκόλαψης. Θηρευτές, παθογόνα, έλλειψη οξυγόνου, ακόμα και έλλειψη φροντίδας από τους γονείς, μπορούν να κάνουν το νεοσσό να βγει γρηγορότερα από το αυγό. Φυσικά, τα πρόωρα έχουν μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας από τα ζώα που βγαίνουν από το αυγό έχοντας συμπληρώσει το συνηθισμένο για το είδος τους χρόνο επώασης. Τα έμβρυα δεν μπορούν να υπολογίσουν τους κινδύνους και να αποφασίσουν τι θα επιλέξουν να κάνουν. Αντιδρούν αυτόματα σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως είναι οι δονήσεις, στην περίπτωση των κοκκινόφθαλμων βατράχων των δέντρων.

Αντανακλαστικά στις δονήσεις

Πώς, όμως, διακρίνουν τις δονήσεις που σηματοδοτούν κίνδυνο από εκείνες που προκαλούνται π.χ. από τις σταγόνες της βροχής, που χτυπάνε καθημερινά τα φύλλα στα τροπικά δάση; Για να το ανακαλύψουν οι επιστήμονες επικόλλησαν επιταχυνσιόμετρα πάνω σε αρμαθιές αυγών και κατέγραψαν τις επιταχύνσεις που προκαλούνται από τις σταγόνες της βροχής, αλλά και από τις επιθέσεις των φιδιών. Αναπαρήγαγαν τα μοτίβα των δονήσεων στο εργαστήριο και διαπίστωσαν ότι τα έμβρυα διέκριναν τις μεν από τις δε, με βάση το αν ήταν σταθερά επαναλαμβανόμενες ή όχι. Οι σταγόνες πέφτουν σχετικά σταθερά για ορισμένη ώρα, ενώ τα φίδια πρέπει να σταματήσουν να κινούνται (και να κουνάνε τα φύλλα), για να καταπιούν τα πρώτα αυγά.
Τώρα έπρεπε να απαντηθεί ένα νέο ερώτημα: Με ποιο τρόπο ανιχνεύουν τις δονήσεις τα έμβρυα των βατράχων; Οπως διαπίστωσε η Γουαρκεντίν, υπάρχει απόλυτη ταύτιση του χρόνου εμφάνισης του αιθουσαιο-οπτικού αντανακλαστικού, με το χρόνο έναρξης της αντίδρασης στις δονήσεις. Η εμφάνιση του αντανακλαστικού αυτού σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του νευρικού κυκλώματος των οργάνων ανίχνευσης της κίνησης που υπάρχουν στα αυτιά, με την κίνηση των ματιών, έτσι ώστε ακόμη κι όταν αλλάζει θέση το σώμα το βλέμμα να παραμένει καρφωμένο στο ίδιο σημείο. Στην τέταρτη μέρα επώασης εμφανίζεται το αντανακλαστικό στα έμβρυα των κοκκινόφθαλμων βατράχων, στην τέταρτη μέρα αρχίζουν να ανιχνεύουν τις δονήσεις και να αντιδρούν σ' αυτές.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Discover»

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ Στους λίγους... τα πολλά της πίτας των κερδών

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ

Στους λίγους... τα πολλά της πίτας των κερδών

Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης είναι αυτές που εκτοξεύουν το ισπανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Associated Press

Στην τελική τους ευθεία για την έναρξη ενόψει της νέας σεζόν μπαίνουν πλέον τα περισσότερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, όπως παραδοσιακά συμβαίνει στο δεύτερο 15νθήμερο του Αυγούστου τα τελευταία χρόνια. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της συνεχώς αυξανόμενης εμπορευματοποίησης του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου σε όλα τα επίπεδα, εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αφού το κυνήγι του κέρδους επέβαλλε τις όσο το δυνατόν διευρυμένες αγωνιστικές σεζόν. Ετσι, η κλασική περίοδος έναρξης απ' τα τέλη Αυγούστου έως το πρώτο 10ήμερο του Σεπτέμβρη, που υπήρχε μέχρι τουλάχιστον τις αρχές της 10ετίας του '90, έχει μετατεθεί τα τελευταία χρόνια ακόμα πιο νωρίς, ως αποτέλεσμα των λογικών που επιβάλλει η αγορά.

Στα ύψη οι ισχυροί - στα ίδια οι μικρομεσαίοι

Ωστόσο, εκεί που έχουν σημειωθεί άλματα είναι στα αποτελέσματα αυτής της εμπορευματοποίησης, τα οποία έχουν κάνει τουλάχιστον τα 5 απ' τα λεγόμενα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης να θεωρούνται... μαγαζιά γωνία και να συγκεντρώνουν κάθε χρόνο τεράστια κέρδη από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τις χορηγίες, τις διαφημίσεις, που ανεβαίνουν σε... αστρονομικά ύψη. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η ευρωπαϊκή αγορά του ποδοσφαίρου τη σεζόν 2013/14, όταν και έληξε η σχετική τριετία που αφορά τη μελέτη εσόδων, έσπασε το «φράγμα» των 20 δισ. ευρώ χάρη στην άνοδο που παρουσίασαν τα «πέντε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα» (Bundesliga, La Liga, Ligue 1, Premier League και Serie A). Νεότερα στοιχεία για την περσινή σεζόν 2014/15 αναφέρουν ότι τα έσοδα μόνο για τα συγκεκριμένα πέντε πρωταθλήματα έφθασαν στα 11,3 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση 15%. Αντίθετα, τα στοιχεία δείχνουν μικρότερη αύξηση για τα υπόλοιπα πρωταθλήματα των ευρωπαϊκών χωρών σε σχέση με τα ποσά που υπήρξαν τη σεζόν 2013/14.

ΑΓΓΛΙΑ - PREMIER LEAGUE: Στην κορυφή με όπλο τα τηλεοπτικά δικαιώματα

Στην κορυφή με τεράστια διαφορά απ' τους υπόλοιπους βρίσκεται από πλευράς εμπορικότητας η Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας

Την ίδια ώρα, διαφορές υπάρχουν και μεταξύ των... πρωτοπόρων, με το αγγλικό πρωτάθλημα της Premier League να βρίσκεται στην κορυφή, μακράν του δεύτερου. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το ποσό για τα τηλεοπτικά δικαιώματα της περιόδου 2016 - '19 έφθασε λίγο κάτω απ' τα 12 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων και των εκτός Αγγλίας συμφωνιών. Την αμέσως προηγούμενη σεζόν για τα τηλεοπτικά δικαιώματα που αφορούσαν την τριετία 2013 - '16 το αντίστοιχο ποσό ήταν 7,4 δισ. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι 20 κορυφαίοι αγγλικοί σύλλογοι αναλογούν στο 20% της συνολικής ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής αγοράς. Αξίζει να σημειωθεί πως με βάση τη νέα συμφωνία για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, ακόμα και η ομάδα που θα πάρει την τελευταία θέση στη βαθμολογία θα καρπωθεί περισσότερα από 120 εκατ. ευρώ, ποσό που είναι μεγαλύτερο από τα γενικά έσοδα των περισσότερων ομάδων στον κόσμο. Σύμφωνα με κάποια άλλα στοιχεία, τη σεζόν 2013/14 μοιράστηκαν στις ομάδες της Premier League 1.875.000.000 ευρώ, ενώ τη φετινή σεζόν 2014/15, που τελείωσε το Μάη, το συγκεκριμένο νούμερο ξεπέρασε τα 2 δισ. φτάνοντας τα 2.274.300.000 ευρώ.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ - ΒUNDESLIGA: Κορυφαία στις χορηγίες

Στη δεύτερη θέση των πρωταθλημάτων με τα μεγαλύτερα έσοδα βρέθηκε η γερμανική Bundesliga, με τη συγκεκριμένη περίοδο να είναι η όγδοη που παρουσιάζεται αύξηση εσόδων. Τα συνολικά έσοδα έφθασαν στα 2,3 δισ. ευρώ (+13%), με την αύξηση να αποδίδεται στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά έσοδα, τα οποία πάντως είναι τα χαμηλότερα μεταξύ των πέντε κορυφαίων πρωταθλημάτων. Ωστόσο, εκεί που είναι το βαρύ χαρτί του γερμανικού πρωταθλήματος είναι οι χορηγίες και η υποστήριξη των πολυεθνικών, αφού η Bundesliga θεωρείται ότι κατέχει την πρώτη θέση εκ των 5 ισχυρών πρωταθλημάτων στον τομέα του μάρκετινγκ, βοηθούμενη και από την πληρότητα των γηπέδων και το ενδιαφέρον του γερμανικού κοινού, γεμίζοντας έτσι τα ταμεία της και με άλλους τρόπους, μη στηριζόμενη στα τηλεοπτικά δικαιώματα. Αλλωστε, υπάρχει και το κακό προηγούμενο του ομίλου «Κιρχ», που έπληξε τα έσοδα του πρωταθλήματος.

ΙΣΠΑΝΙΑ - LA LIGA: Την... απογειώνουν Ρεάλ, Μπαρτσελόνα

Οι χορηγίες απ' τις πολυεθνικές κρατούν στα ...ψηλά το γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Associated Press

Σε σημαντική άνοδο βρίσκεται τα τελευταία χρόνια το ισπανικό πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας, ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα δείχνουν να είναι διαφορετικά απ' ό,τι στα πρωταθλήματα της Αγγλίας και της Γερμανίας. Και αυτό γιατί η La Liga στηρίζει την ανοδική της πορεία κυρίως στην απήχηση που έχουν παγκοσμίως οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος, Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, και όχι τόσο στο συνολικό επίπεδο. Αλλωστε, όσον αφορά τα οικονομικά οι διαφορές είναι τεράστιες ανάμεσα στις δύο συγκεκριμένες και τις υπόλοιπες ομάδες. Ουσιαστικά, θα 'λεγε κανείς πως υπάρχουν τρεις εμπορικές ζώνες, με τις δύο άσπονδες... φίλες του ισπανικού πρωταθλήματος να είναι στην πρώτη, τις Ατλέτικο Μαδρίτης, Βαλένθια, Σεβίλη να αποτελούν τη δεύτερη και όλες τις υπόλοιπες ομάδες να ακολουθούν σε μια τρίτη ζώνη, που έχει και αυτή τις διαφορές της (π.χ. Ατλέτικο Μπιλμπάο, Βιγιαρεάλ, Λα Κορούνια δείχνουν να είναι σε κάπως καλύτερη μοίρα). Σημειώνεται πως στο ισπανικό πρωτάθλημα δεν υπήρχε μέχρι πέρσι κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων.
Σημαντικό πλεονέκτημα για την εμπορική άνοδο της La Liga αποτέλεσαν οι συμφωνίες με την ασιατική αγορά που υπογράφτηκαν τα τελευταία χρόνια για τα παιχνίδια της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα περισσότερα μεταξύ τους ντέρμπι τα τελευταία χρόνια επιλέγονται απ' τους διοργανωτές να γίνονται σε απογευματινές ώρες Ευρώπης προκειμένου να είναι στη λεγόμενη prime time της Ασίας.

ΓΑΛΛΙΑ - Ligue 1: Σε άνοδο λόγω του ανταγωνισμού

Σημαντική άνοδο έχει πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια και το γαλλικό πρωτάθλημα της Ligue 1 καθώς υπολογίζεται ότι τη σεζόν 2013/14 τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 201 εκατ. ευρώ αγγίζοντας το 1,5 δισ. Αυτό οφείλεται και στην αύξηση του ανταγωνισμού στο πρωτάθλημα με την ισχυροποίηση ομάδων όπως η Παρί Σ.Ζ., η Μαρσέιγ, που έβαλαν τέλος στην πρωτοκαθεδρία της Λιόν. Ετσι, το γαλλικό πρωτάθλημα άρχισε να αποκτάει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και εκτός Γαλλίας και να «τσιμπάει» στα διεθνή τηλεοπτικά δικαιώματα.

ΙΤΑΛΙΑ - SERIE A: Προσπαθεί να συνέλθει

Εχοντας πληγωθεί απ' τα εξωαγωνιστικά σκάνδαλα με τους στημένους αγώνες και επηρεασμένο και από τη γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας, το Campionato προσπαθεί να ξαναβρεί τον δρόμο του προς τις πρώτες θέσεις. Αν και θεωρείται εντός των 5 κορυφαίων πρωταθλημάτων, εντούτοις η απόσταση από το αγγλικό, το γερμανικό και το ισπανικό πρωτάθλημα θεωρείται τεράστια. Πλεονέκτημα της Serie A είναι ότι διαθέτει φανατικό κοινό και εκτός Ιταλίας κυρίως λόγω των δημοφιλών ομάδων που διαθέτει και όχι τόσο λόγω του θεάματος που προσφέρει. Την ίδια ώρα η κατάσταση στους περισσότερους συλλόγους δεν είναι και η καλύτερη οικονομικά, με την πρόσφατη χρεοκοπία της Πάρμα να το αποδεικνύει. Στην ουσία, οι περισσότερες ομάδες είναι εξαρτημένες απ' τα τηλεοπτικά έσοδα, τα οποία αγγίζουν σχεδόν το 55% του προϋπολογισμού ενός συλλόγου. Ωστόσο, τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Serie Α κυμαίνονται σε ένα ποσό 700 - 800 εκατ. ευρώ.

ΜΠ. ΤΣ.

Φερτη μαστορα

Ψήφισαν νλυχτα- Αριστερός διασυρμός "δημοκρατίας" χωρίς ντροπές και αναστολές

 Ψήφισαν νλυχτα- Αριστερός διασυρμός "δημοκρατίας" χωρίς ντροπές και αναστολές

Τραγική στιγμή για τη "Δημοκρατία" τους πραγματικά!

Μια "Δημοκρατία" που ούτε ως δήθεν δε στέκει πια.

Δεν μπόρεσαν να κρατήσουν ούτε καν τα στοιχειώδη προσχήματα.



Ψήφισαν νύχτα κυριολεκτικά!

Η συνεδρίαση ξεκίνησε στις 2 τα ξημερώματα 14 Αυγούστου(!!!) και η ψηφοφορία κατέληξε στις 10 το πρωί...

Η "δημοκρατία" τους λοιπόν δεν εκτέθηκε απλά. Διασύρθηκε και ξεφτιλίστηκε με τον πιο κραυγαλαίο και "κατεπείγοντα" τρόπο.
Οι κουρασμένες, νυσταγμένες και απελπισμένες φάτσες των "αριστερών" βουλευτών τα έλεγαν όλα.


Επρεπε όμως να τελειώσει η ταφή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος μεχρι το πρωί... για το καλό της πατρίδας.
Για αλλη μια φορά... και για ".πρώτη φορά Αριστερά"

Το αποτέλεσμα αναμενόμενο.
222 ΝΑΙ στη νέα σφαγή του λαού.
ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι όλοι μαζί στο ΝΑΙ!
 Οι 43 του ΣΥΡΙΖΑ που διαφοροποιήθηκαν είναι η νέα ελπίδα του συστήματος, που αφού συμμετείχαν στην κοροιδία όλο αυτό τον καιρό τώρα βάζουν πλώρη για το νέο σχήμα κοροιδίας.
Όσο για τη φασιστική Χ.Α. αυτή ήταν κρυμμένη μέσα στην "αντιμνημονιακή" στολή που εφεύρεσαν δεξιοί κι αριστεροί.

Δεν χρειάζεται να ειπωθεί τίποτα περισσότερο.

Το σύστημα έδειξε για άλλη μια φορά πόσο αδιαφορεί ακόμη και γι αυτήν την κουτσουρεμένη   "Δημοκρατία", που αφού την επιδεικνύει σαν κατι δήθεν πολύτιμο που πρέπει να προστατεύεται, την σέρνει στην πυρά όποτε χρειαστεί, όπως το βολεύει, ανάλογα με τις ανάγκες της οικονομίας τους και της "πατρίδας" τους που δεν είναι άλλη από την τσέπη των μεγάλων αφεντικών.

Το πιο γελοίο από όλα ήταν το σχόλιο του κ. Μητρόπουλου λίγο πριν το τέλος που μίλησε για αψεγάδιαστη και υποδειγματική συνεδρίαση!
Αναρτήθηκε από Γιώργος Σαρρής

Κινηματόβραδο

 Κινηματόβραδο

Όχι με θερινό κινηματόγραφο, όπως το λένε ακόμα καμιά φορά οι παλιότεροι, αλλά με μια βραδινή συγκέντρωση μες στην καρδιά του καλοκαιριού και της Αθήνας, που θα ήταν σχεδόν ευχάριστη, εάν δε μιλούσαμε για αυτή τη συγκυρία και την ψήφιση ενός μνημονίου που θα υποθηκεύσει τις ζωές μας για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Το γενικό προσκλητήριο στην Ομόνοια έδωσε σαφώς λιγότερους παρόντες από τις δύο προηγούμενες συγκεντρώσεις του Ιουλίου, όπου υπήρχαν για παράδειγμα πολύ περισσότεροι φοιτητές στα μπλοκ του ΜΑΣ, αλλά ένα σαφώς ικανοποιητικό νούμερο για τα δεδομένα της εποχής. Δεν είναι βέβαια αυτό που θα περίμενε κανείς για τη μέρα ψήφισης ενός τέτοιου, αντιλαϊκού μνημονίου, αλλά ας όψεται η κάψα της κυβέρνησης να φέρει μες στην κάψα του Αυγούστου, με εξπρές διαδικασίες, χωρίς να αφήνει πολλά περιθώρια για καλύτερη οργάνωση και προετοιμασία.

Οι ομιλητές εκπροσωπούσαν όλα τα μέρη της λαϊκής, κοινωνικής συμμαχίας, με τον αειθαλή Μπούτα της Πασυ να κάνει την αρχή για τους αγρότες, που δέχονται τη χαριστική βολή και δεν τους μένει ούτε καν το δικαίωμα σε έναν αργό θάνατο.

Πολλά συνθήματα που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της πορείας ήταν καινούρια και μπέρδεψαν λίγο τον κόσμο που έχει συνηθίσει να τα επαναλαμβάνει μηχανικά. Αλλά η βασική καινοτομία ήταν η αλλαγή του εκφωνητή στο θρυλικό άσπρο φορτηγάκι, κι ο άντρας που αντικατέστησε την κλασική, χαρακτηριστική (κι όχι ιδιαίτερα χρωματισμένη) φωνή της εξειδικευμένης σφισσας.

Η πορεία έφτασε στο Σύνταγμα και μπήκε στην πλατεία από την πλευρά της Μεγάλης Βρετανίας, όπου για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό δεν υπήρχε αστυνομική παρουσία –και κάποιες σφισσες έπιασαν μετά κουβέντα με τον υπάλληλο επί της υποδοχής (ως αντιπερισπασμό για τους σφους που γέμιζαν υπογείως με εκρηκτικά τα θεμέλια). Οι κλούβες των ΜΑΤ όμως έσπευσαν να κλείσουν το δρόμο μπροστά στα λουλουδάδικα, όπου κατευθύνθηκε αιφνιδιαστικά η κεφαλή της διαδήλωσης.

Εκεί συναντήσαμε και τη γραφική Λουκά να φωνάζει «έξω οι Γερμανοί», κυνηγώντας τις κάμερες και να λέει πως το ΠΑΜΕ είναι του σατανά, τα κομμούνια δεν είναι Έλληνες και πως δε θα χρειαστεί να πάνε ξανά στη Μακρόνησο, γιατί θα εξοριστούν εκτός ελληνικής επικράτειας. Ναι αλλά δεν τα λέει αυτά και στον Αποστόλη της Ελληνοφρένειας, όταν βγαίνει στο τηλέφωνο, για να γελάσουμε.

Παρόλα αυτά το πιο φαιδρό στοιχείο της βραδιάς (για να γελάς και να κλαις μαζί) δεν ήταν η παρουσία της Λουκά, αλλά η απουσία κόσμου από τη συγκέντρωση της Αδεδυ και της Ανταρσυα, που δεν έκλεισε καν το δρόμο μπροστά στη Βουλή. Ίσως κάποιοι νομίζουν πως αυτά λέγονται καθ’ υπερβολή και κάπως καταχρηστικά, σε στιλ «τίποτα δεν είχαν από κόσμο», όπου προφανώς αυτό το τίποτα δεν είναι κυριολεκτικό. Μόνο που δεν είναι αυτή η περίπτωση. Αυτή η συγκέντρωση ήταν το κάτι άλλο. Δεν υπήρχε –στην κυριολεξία! Υπήρχαν μόνο λίγες δεκάδες άτομα, που δεν ξεπερνούσαν τα εκατό (και βασικά δεν ξεπερνούσαν το πλήθος που περιμένει πχ στη στάση των λεωφορείων του Ευαγγελισμού σε ώρα αιχμής), μερικά κρεμασμένα πανό (εκ των οποίων το ένα ξεκινούσε με «ουαί, γραμματείς και φαρισαίοι») κι ένα μεγάφωνο, που έκλεισε με το παρήγορο κι ελπιδοφόρο μήνυμα πως την επόμενη φορά θα είναι εκατονταπλάσιοι –και έτσι ίσως ξεπεράσουν τις πέντε χιλιάδες. Ενώ ενδιάμεσα έπαιζε Ξυλούρη «του προδότη που έκανε το έγκλημα αυτό ζητώ την τιμωρία», με ωραία υπονοούμενα για τους κυβερνώντες.

Η πλάκα θα ήταν να φεύγαμε πάντως λίγο νωρίτερα απ’ αυτούς και να μας φωνάζανε, όπως τότε επί αγανακτισμένων: «που πάτε-εεε… προδότε-εεες», και παρατεταμένο «ε» για μεγαλύτερη θεατρικότητα.

Είναι πραγματικά απίστευτο, πέρα από κάθε προσδοκία. Αυτό το «όχι μέχρι τέλους» -που από σήμερα βρίσκει κι επίσημη πολιτική στέγη, όπου χίλιοι καλοί χωράνε, άλλο αν δεν κατεβαίνουν και στο δρόμο- πετάει από νίκη σε νίκη, καταφέρνοντας να πείσει τον κόσμο, να μην του καλλιεργήσει αυταπάτες, οδηγώντας τον στην απογοήτευση και βασικά σπίτι του. Το κίνημα έχει πάρει φτερά!

Και δεν ξέρω πόσοι το έχουν καταλάβει, αλλά εάν δεν υπήρχε το ΠΑΜΕ σήμερα, θα περνούσε το τρίτο μνημόνιο, όχι απλά χωρίς απεργία (αφού η ΓΣΕΕ βρίσκεται σε διακοπές διαρκείας) αλλά ούτε καν μια κινητοποίηση-διαδήλωση. Κι αυτό είναι το τραγικό αποτέλεσμα της καταστροφικής, διαλυτικής επίδρασης του οπορτουνισμού και των πολλαπλών του εκφράσεων.

Το μόνο θετικό που προκύπτει είναι πως με τα νέα μεταμεσονύχτια χρονοδιαγράμματα της Βουλής, που εξελίσσεται σε ξενυχτάδικο, δίνεται λύση σε ένα κλασικό, διαχρονικό δίλημμα των διαδηλωτών: να πάνε μετά την πορεία για αγωνιστικά τσίπ’ρα και να χάσουν το κοινοβουλευτικό σόου ή να πάνε σπίτι και να χάσουν την ανθρώπινη συντροφική επαφή; Τώρα όμως κανένα πρόβλημα. Προλαβαίνεις να τα κάνεις και τα δύο. Ίσα-ίσα, που επιβάλλεται να μείνεις έξω μέχρι αργά, για να αντέξεις μετά ως το τέλος.

Κι άντε να δούμε τι ώρα θα έρθει αυτό το τέλος…

Γιατί χαίρεται και χαμογελά ο υπουργός;

Γιατί χαίρεται και χαμογελά ο υπουργός;

«(...) Στα Εργασιακά κάναμε προσπάθεια όχι να πάνε πιο πίσω ή να έρθουν πιο νωρίς. Ο θεσμοί είχαν βάλει ως πρόταση να μην μπορούμε να νομοθετήσουμε για τα Εργασιακά μέχρι το Μάρτιο του 2016 και εμείς προσπαθήσαμε και πετύχαμε να μην υπάρχει καμιά αναφορά σε συγκεκριμένη ημερομηνία, αλλά να μπορέσουμε να διαβουλευτούμε ένα καινούργιο νομοσχέδιο για τα Εργασιακά που μπορεί να έρθει το φθινόπωρο».
Αυτά είπε ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, χτες στη Βουλή, εκθειάζοντας τα ...«ατού» του 3ου μνημονίου με αυτό το παράδειγμα. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα: «Γιατί χαίρεται και χαμογελά ο υπουργός;». Στην πραγματικότητα, αυτό που προαναγγέλλει είναι ότι τα αντεργατικά μέτρα που συμφώνησε η προηγούμενη κυβέρνηση με την τρόικα και επαναλαμβάνονται στο 3ο μνημόνιο, θα έρθουν ακόμα νωρίτερα στη Βουλή, ώστε να τροποποιηθεί προς το χειρότερο η νομοθεσία.
Αυτό το ξέρει καλά η κυβέρνηση αλλά προσπαθεί να κοροϊδέψει το λαό, λέγοντας, για παράδειγμα, ότι σκοπεύει να επαναφέρει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες έχουν καταργηθεί από την προηγούμενη συγκυβέρνηση. Ο ισχυρισμός τους είναι τόσο μεγάλο ψέμα όσο μεγάλη είναι η επίθεση που θα εξαπολύσουν στα Εργασιακά.

***

Να τι λέει στο 3ο μνημόνιο:
Πρώτον, χαιρετίζουν τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα τελευταία έτη «ώστε να καταστεί η αγορά εργασίας πιο ευέλικτη».
Δεύτερον, η κυβέρνηση αναλαμβάνει να δρομολογήσει διαδικασία που σκοπό θα έχει «την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο».
Τρίτον, ορίζεται καθαρά ότι «οι αλλαγές στις πολιτικές για την αγορά εργασίας δεν θα πρέπει να συνεπάγονται την επιστροφή σε παλαιότερα πλαίσια πολιτικής». Δηλαδή, ότι δεν πρόκειται να επιστρέψουμε σε εκείνη την περίοδο όπου υπήρχαν κάποια στοιχειώδη δικαιώματα και η πλήρης απασχόληση με σταθερό ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, η προστασία από τις απολύσεις, οι αξιοπρεπείς μισθοί ήταν διαδεδομένα στην αγορά εργασίας.
Βασικό σημείο αναφοράς του κειμένου είναι οι «βέλτιστες πρακτικές» της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τι σημαίνει όμως «καλή πρακτική»; Με δεδομένα τα εκ διαμέτρου αντίθετα ταξικά συμφέροντα κεφαλαιοκρατών - εργατών ό,τι είναι καλό για τον έναν δεν είναι καλό για τον άλλο. Σε συνθήκες κυριαρχίας των μονοπωλίων, «καλή πρακτική» σημαίνει εργασιακός μεσαίωνας.

***

Σημαίνει, για παράδειγμα, ότι στη Γερμανία οι θέσεις πλήρους απασχόλησης το 1997 ανέρχονταν στο 82,5% του συνόλου των θέσεων εργασίας και σήμερα έχουν πέσει στο 57%. Σημαίνει αύξηση των ευέλικτων μορφών εργασίας, των «mini jobs», που αμείβονται έως 450 ευρώ το μήνα, όπου απασχολούνται περίπου επτά εκατομμύρια άνθρωποι. Σημαίνει εργασία μετά από κλήση - τηλεφώνημα, με τον εργαζόμενο να μην ξέρει πότε και για πόση ώρα θα εργαστεί, να μην έχει κανένα εργασιακό και ασφαλιστικό δικαίωμα, με μηνιαίες απολαβές 100 - 300 ευρώ. Σημαίνει δουλειά τις Κυριακές, επέκταση της «ενοικιαζόμενης εργασίας».
Στη Γαλλία «καλή πρακτική» σημαίνει ότι η μερική απασχόληση έχει φθάσει στο 18%, σημαίνει συμβάσεις μαθητείας που αμείβονται με το 25% - 78% του κατώτατου μισθού, συμβόλαια επαγγελματικής κατάρτισης με το 55% - 85% του κατώτατου μισθού.
Στη Βρετανία, που δεν έχει ευρώ αλλά δικό της νόμισμα, «καλή πρακτική» σημαίνει ότι εκατομμύρια μισθωτοί κρύβονται πίσω από συμβάσεις με «μπλοκάκι» για να μην έχουν δικαιώματα. Σημαίνει ότι πάνω από 8 εκατομμύρια εργαζόμενοι δουλεύουν με ελαστικές μορφές απασχόλησης, με τις συμβάσεις «μηδενικών ωρών», στις οποίες δεν καθορίζεται το ωράριο εργασίας, να αφορούν, σύμφωνα με τα συνδικάτα, 5 εκατομμύρια εργαζόμενους. Το ίδιο σημαίνουν οι «καλές πρακτικές» σε Ιρλανδία, Ολλανδία και αλλού. Κυριαρχία των ευέλικτων μορφών εργασίας, που μετατρέπουν ολάκερη τη ζωή των εργατών σε λάστιχο καταπώς ορίζουν οι ανάγκες των μονοπωλίων.

***

«Καλές πρακτικές» σημαίνει ακόμα νομοθέτηση όρων που απαγορεύουν στην πράξη την απεργία, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Βρετανία. Σημαίνει αύξηση του ορίου των απολύσεων που χαρακτηρίζονται «ομαδικές» και κατάργηση της έγκρισης που απαιτείται να δοθεί, σήμερα, από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, προκειμένου να γίνουν οι ομαδικές απολύσεις.
Γι' αυτά «χαίρεται και χαμογελά ο υπουργός»!

Χ. Μ.

Υπάρχει και άλλος δρόμος

Υπάρχει και άλλος δρόμος

«Βαριά η συμφωνία, αλλά έχει και αναπτυξιακή διάσταση», διατείνονται τα κυβερνητικά στελέχη για το τρίτο μνημόνιο, κι αυτήν τη διάσταση ανέλαβε να προβάλει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την προχτεσινή του επίσκεψη στο υπουργείο που κατ' αρμοδιότητα μοιράζει στους καπιταλιστές τις εργολαβίες των δημοσίων έργων. Μπροστά στα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν παρθεί έως τώρα και περιέχονται στο τρίτο μνημόνιο, είναι προφανές πως η κυβέρνηση επιχειρεί ένα εμπόριο ελπίδας. Μιλά για αναπτυξιακό πακέτο που περιέχεται στο μνημόνιο και αφήνει να εννοηθεί ότι απ' αυτό θα προκύψουν εντέλει και ορισμένα καλά για το λαό. Η ανάπτυξη που λέει ότι θα φέρει η κυβέρνηση σημαίνει ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων, των καπιταλιστικών κέρδών. Και πράγματι, το τρίτο μνημόνιο έρχεται για να δώσει ώθηση σ' αυτά. Μόνο που το καπιταλιστικό κέρδος πάντα προϋποθέτει τσάκισμα των εργατικών δικαιωμάτων. Και η κυβέρνηση είναι σαφής.
Με το μνημόνιο εξασφαλίζεται κρατικό χρήμα για καπιταλιστικές επενδύσεις, με το Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας δίνονται κρατικής ιδιοκτησίας τομείς της οικονομίας σε επιχειρηματικούς ομίλους, συνεχίζονται ακάθεκτα οι ιδιωτικοποιήσεις, δίνονται στο κεφάλαιο τα 35 δισ. ευρώ του «πακέτου Γιούνκερ», κ.λπ. Βεβαίως, οι μεγαλοεπιχειρηματίες εξασφαλίζουν μισθούς πείνας, επέκταση ελαστικών μορφών εργασίας, απελευθέρωση απολύσεων, κατάργηση εργοδοτικών εισφορών. Ολ' αυτά, επίσης, αυξάνουν τα κέρδη και χρεοκοπούν το λαό.
Το τρίτο μνημόνιο δεν απέκτησε ξαφνικά αναπτυξιακό πρόσημο. Είναι συνέχεια των δύο μνημονίων που προηγήθηκαν και έδωσαν ήδη αρκετά στους καπιταλιστές. Ερχεται τώρα να τους δώσει άλλα 85 δισ. ευρώ της δανειακής σύμβασης, τα οποία ταυτόχρονα θα προστεθούν ως νέο βάρος στις πλάτες του λαού καθώς αυξάνουν το δημόσιο χρέος, που πάλι ο λαός θα κληθεί να πληρώσει. Παράλληλα, έρχεται να καταστρέψει τη μικρή αγροτική - κτηνοτροφική παραγωγή, προωθώντας τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου σ' αυτόν τον τομέα, ενώ με την περίφημη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, αλλά και τη φορολογία, εκτοπίζει τους αυτοαπασχολούμενους, ενισχύει τα μονοπώλια στην αγορά. Δεν είναι ανάπτυξη για το λαό αυτή η προοπτική. Οπως δεν είναι ανάπτυξη για το λαό η νέα ενίσχυση του τραπεζικού κεφαλαίου, που συνοδεύεται, μάλιστα, με απελευθέρωση των πλειστηριασμών για τα σπίτια των λαϊκών στρωμάτων.
Το χειροκρότημα της αστικής τάξης για το τρίτο μνημόνιο αρκεί για να δείξει για ποιας τάξης την ανάπτυξη μιλά ο πρωθυπουργός. Αλλωστε, και στο τρίτο μνημόνιο κυριαρχεί η λογική της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Κι αυτό ακριβώς αποτυπώνεται ανάγλυφα στις διατάξεις για τα Εργασιακά και το Ασφαλιστικό, με τις οποίες γίνεται κυριολεκτικά σφαγή εργατικών δικαιωμάτων, ενώ και με τις διατάξεις για τη φορολογία γίνεται καθαρή η ταξική επιλογή: Νέοι αυξημένοι έμμεσοι και άμεσοι φόροι στα λαϊκά στρώματα, που σε συνδυασμό με δραστικές περικοπές σε Υγεία - Πρόνοια από τον κρατικό προϋπολογισμό, δημιουργούν ακόμη καλύτερες συνθήκες παροχής κρατικού χρήματος στην καπιταλιστική οικονομία.
Ολα τα παραπάνω είναι η αναπτυξιακή διάσταση του τρίτου μνημονίου. Και είναι σε ευθεία αντίθεση με την ανάπτυξη που έχει ανάγκη ο λαός. Αρα, πρέπει τώρα να δυναμώσει η πάλη ενάντια στο τρίτο μνημόνιο, η πάλη για την κατάργηση των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων, την ανάκτηση των απωλειών, την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών, χρειάζεται πάλη για τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο για το λαό: Τη συνολική αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, του πλούτου της χώρας, με τον ίδιο το λαό στην εξουσία. Σ' αυτό το δρόμο πρέπει να πορευτούν η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Αιματοκύλισμα διαρκείας

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Αιματοκύλισμα διαρκείας

Τεθωρακισμένα οχήματα κοντά στη γραμμή αντιπαράθεσης με τους πολιτοφύλακες

ΝΤΟΝΕΤΣΚ.--
Το αιματοκύλισμα του λαού στην Ανατολική Ουκρανία συνεχίζεται με τους καθημερινούς βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών από τις δυνάμεις της αντιδραστικής κυβέρνησης του Κιέβου. Από τις επιθέσεις της νύχτας της Τετάρτης προς Πέμπτη, μια γυναίκα σκοτώθηκε και τέσσερις ακόμα άμαχοι τραυματίστηκαν στο χωρίο Οκτιάμπρσκι, ενώ τραυματισμοί αμάχων αναφέρθηκαν και στα χωρία Σταρομιχάηλφκα και Γκόρκογκο, όπως και στην πόλη Γκορλόφκα, ενώ πάνω από 10 σπίτια καταστράφηκαν ολοσχερώς και μερικώς.
Από την πλευρά του, ο στρατός της Ουκρανίας κάνει λόγο για 2 νεκρούς στρατιώτες και 10 τραυματίες σε μάχες κοντά στη Μαριούπολη. Ωστόσο, οι πολιτοφύλακες της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ καταγγέλλουν ότι τις τελευταίες ώρες, πάνω από 90 άρματα μάχης τεθωρακισμένα έχουν φτάσει στη γραμμή αντιπαράθεσης και στα χωρία Κοντέμα, Προχόροφκα, Νεβέλσκι και Αντρέγιεφκα.
Πάντως, ο διαπραγματευτής της αυτοαποκαλούμενης Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, Ντένις Πουσίλιν, εξέφρασε την ελπίδα ότι στην επόμενη συνάντηση της λεγόμενης Ομάδας Επαφής (εκπροσώπων της ουκρανικής κυβέρνησης, των πολιτοφυλάκων, της Ρωσίας και της Οργάνωσης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη) στις 26 Αυγούστου, θα μπορέσει να υπάρξει μια συμφωνία για την απόσυρση των βαρέων όπλων, όπως προβλεπόταν στη συμφωνία εκεχειρίας του Μινσκ της 12ης Φλεβάρη φέτος, που στην ουσία ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Βεβαίως, τα έως τώρα στοιχεία και η απροθυμία από την πλευρά της ουκρανικής κυβέρνησης κάθε άλλο παρά διάθεση συμφωνίας δείχνουν.