ΠΑΜΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ-Δωρεαν μαθηματα

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Αγαπητοί γονείς,

Ως εργαζόμενοι και γονείς, καθημερινά αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες από την κρίση και την επίθεση στα

εργασιακά και μορφωτικά δικαιώματα. Το νέο Μνημόνιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το τρίτο στη

σειρά, φέρνει νέα βάρβαρα μέτρα και στην εκπαίδευση (αύξηση μαθητών ανά τάξη, μείωση χρηματοδότησης,

δραματικές περικοπές σε διορισμούς και υποδομές) σε μια περίοδο που ήδη χιλιάδες μαθητές και οι

οικογένειές τους αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα βιοπορισμού. Το ΠΑΜΕ πιστεύει ότι κανένας μαθητής,

καμία λαϊκή οικογένεια δεν μπορεί να είναι μόνος του στην φτώχεια κι στην κρίση, ότι τα παιδιά μας μπορούν

και πρέπει να ακουμπήσουν στην αλληλεγγύη του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Κόντρα στις λογικές της φιλανθρωπίας, που θέλουν να μπαλώνουν κάποιες τρύπες του συστήματος για

να μας καταντήσουν επαίτες, το ΠΑΜΕ παλεύει πρώτα απ’ όλα για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν

παιδεία, για ένα σχολείο που θα καλύπτει όλες τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των παιδιών των λαϊκών

οικογενειών. Στον αγώνα αυτό δε σταματάμε λεπτό να διεκδικούμε και στις σημερινές άθλιες συνθήκες ότι

καλύτερο μπορούμε για τη μόρφωση των παιδιών μας. Αγωνιζόμαστε ώστε τα ζητήματα της αλληλεγγύης και

της στήριξης των μαθητών να είναι στο επίκεντρο της κοινής πάλης γονιών - μαθητών - εκπαιδευτικών –

εργαζομένων. Η πρωτοβουλία για μαθήματα αλληλεγγύης για τους μαθητές έχει ήδη αγκαλιαστεί από πολλά

σωματεία της περιοχής...και επιδιώκουμε να στηριχτεί και από άλλους μαζικούς φορείς (σύλλογοι, ενώσεις

γονέων κα).

Στο πλαίσιο αυτό το ΠΑΜΕ με τη συμμετοχή του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών προσφέρει στήριξη - ακόμη

και εξατομικευμένη, με ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα τις απογευματινές ώρες.

Τα μαθήματα αλληλεγγύης θα έχουν διπλή έννοια: από τη μια αλληλεγγύη στην ανακούφιση από

το άμεσο πρόβλημα και από την άλλη αλληλεγγύη στον αγώνα για τη διεκδίκηση όσων μας

ανήκουν. Ο αγώνας μας για τη μόρφωση των παιδιών μας είναι και αγώνας για μια καλύτερη ζωή,

είναι και η διδασκαλία για τις αξίες της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης και του οργανωμένου αγώνα.

Διαχωρίζουμε το νόημα της ταξικής αλληλεγγύης από τη φιλανθρωπία άλλων φορέων. Ο λαός και

η νέα γενιά δεν πρέπει να μάθουν να ζουν σαν επαίτες, αλλά να συνδυάζουν τη διεκδίκηση άμεσων

λύσεων με τον πάλη για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια και εκμετάλλευση. Η λαϊκή οικογένεια πρέπει

να επιβιώσει, να σταθεί όρθια για να ανατρέψει όσους την έφτασαν σε αυτό το σημείο.

Αν λοιπόν εκτιμάς ότι το παιδί σου χρειάζεται βοήθεια στη μελέτη των μαθημάτων του σχολείου

(Δημοτικού, Γυμνασίου ή Λυκείου) μη διστάσεις να επικοινωνήσεις μαζί μας. Να γνωρίζεις ότι θα

υπάρχει υπεύθυνη - οργανωμένη στήριξη και ότι μπορείς να ακουμπήσεις πάνω μας και στο ζήτημα

της μόρφωσης των παιδιών σου. Τα μαθήματα θ’ ακολουθούν ένα «σχολικού τύπου» πρόγραμμα

που θα τηρείται απαρέγκλιτα.

Δε θέτουμε προϋποθέσεις για τη συμμετοχή παιδιών, αλλά τα τμήματα που θα δημιουργηθούν θα

εξαρτηθούν από τον αριθμό και τις ειδικότητες των συμμετεχόντων εκπαιδευτικών.

ΟΣΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΓΙΑ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

6977413884

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

1. ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΓΟΝΕΑ*: ………………………………………………………..

2. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ*: ………………………………………………………………………………

3. ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ*: ……………………………………………………….

4. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ …..

5. ΒΑΘΜΙΔΑ & ΤΑΞΗ ΦΟΙΤΗΣΗΣ*:……………………………………………………...

6. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ: ………………………………………..

……………………………………………………………………………………………………

7. ΗΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ*: ………….

……………………………………………………………………………………………………

8. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΕ

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ*: ΝΑΙ ΟΧΙ

ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΙΕΣ;

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ

Ο ΓΟΝΕΑΣ

……………………………

ΥΠΟΓΡΑΦΗ

*ΠΡΟΣΟΧΗ:

§ Όσα από τα παραπάνω στοιχεία είναι προσωπικά,(1,2,3) είναι αυτονόητο ότι δεν δημοσιοποιούνται

σε καμιά περίπτωση. Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ (2), μας βοηθάει να διερευνήσουμε τη δυνατότητα να γίνονται τα

μαθήματα σε χώρο κοντινό με την κατοικία (πχ σε Σχολείο – σε Δημοτικό κοινόχρηστο χώρο κλπ)

§ Στη γραμμή ΒΑΘΜΙΔΑ (5) συμπληρώστε ΔΗΜΟΤΙΚΟ ή ΓΥΜΝΑΣΙΟ ή ΛΥΚΕΙΟ.

§ Στη γραμμή (7) συμπληρώστε αν το παιδί λόγω κάποιας δραστηριότητας ή άλλου λόγου δεν μπορεί

να συμμετέχει κάποια/ες ημέρα/ες της εβδομάδας. Φυσικά δεν θέλουμε να αναφέρετε το λόγο.

§ (8) Θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε – εφόσον υπάρχει προσφορά εκπαιδευτικών – ομάδες

αθλητισμού – μουσικής – θεάτρου. 

Θα τα καταφέρουμε

 Θα τα καταφέρουμε

Αναδημοσίευση από το Ατέχνως 

Τις τελευταίες μέρες διέρρευσε στα ΜΜΕ πως μία από τις σκέψεις για το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του Σύριζα είναι το (βαθιά πολιτικό, σαν σλόγκαν διαφήμισης) «θα τα καταφέρουμε». Την ίδια στιγμή, το Ποτάμι πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα σε αυτή τη μανατζερίστικη λογική και αντιγράφει το “Yes we can” του Ομπάμα, με το «εμείς μπορούμε».

Αλλά για ποια κατορθώματα γίνεται λόγος; Λες και δεν έχουν καταφέρει ήδη πολλά.
Να περάσουν το τρίτο (και μακρύτερο), πιο βάρβαρο κι αντιλαϊκό μνημόνιο, σχεδόν χωρίς να κουνηθεί φύλλο. Να κατεδαφίσουν ό,τι απέμεινε όρθιο από το ασφαλιστικό και τις συντάξεις, που συντηρούν ακόμα και τους νεότερους. Να «απαλλάξουν» τους αγρότες από τον αργό τους θάνατο και να τους απειλούν με άμεση εξαφάνιση. Να ξεπουλήσουν τη δημόσια περιουσία αντί πινακίου φακής, δίνοντας στο πιάτο των μονοπωλίων τα ελληνικά αεροδρόμια. Να καταστούν πολιτικά παχύδερμα μπροστά στο δράμα των Σύριων προσφύγων και τις απάνθρωπες συνθήκες διαμονής τους στη χώρα μας, χωρίς να καταγγείλουν το Δουβλίνο ΙΙ. Να κάνουν το περιβόητο πρόγραμμμα της Θεσσαλονίκης (που ξεκίνησε ως άμεσο πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών, για να αποκτήσει εν μια νυκτί ορίζοντα τετραετίας και βασικά Δευτέρας Παρουσίας) να φαίνεται σχεδόν μαξιμαλισμός μπροστά σε όλα όσα γίνονται. Να καταργήσουν την Κυριακάτικη αργία (τώρα πλέον οι εμποροϋπάλληλοι θα βλέπουν πιο συχνά τις Κυριακές τα εκλογικά τμήματα απ’ ό,τι τα σπίτια τους και τις οικογένειές τους).

Να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό. Να του σκορπίσουν απογοήτευση, αντί της ελπίδας που ευαγγελίστηκαν. Να αδειάσουν λέξεις από το περιεχόμενό τους, να λερώσουν έννοιες όπως «αριστερά» και «αντίσταση». Κατάφεραν να πλασάρουν με νέο γυαλιστερό περιτύλιγμα την παμπάλαια σοσιαλδημοκρατική σκουριά, να προσχωρήσουν στη νεοφιλελεύθερη λογική πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική (ό,τι ακριβώς έλεγαν δηλ και… οι προηγούμενοι). Να εγκλωβίσουν το λαό σε ψεύτικα διλήμματα. Να υφαρπάξουν τη συναίνεσή του, καθώς αυτός πίστευε ότι έδινε εντολή για ρήξη και τερματισμό των μνημονίων.

Και τι θέλουν τώρα; Γιατί ζητάνε εκ νέου τη λαϊκή εντολή; Γιατί δεν μπαίνουν εκούσια στο περιθώριο, ώστε να μην εφαρμόσουν μια πολιτική και ένα σχέδιο, που θεωρητικά δεν πιστεύουν;
Μα για να τελειώσουν αυτό που ξεκίνησαν. Ή μάλλον αυτό που συνέχισαν, πλήρως ευθυγραμμισμένοι με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Για να βάλουν ταφόπλακα στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαού και του εργατικού κινήματος. Και να τα κάνουν όλα αυτά έχοντας αποσπάσει τη συναίνεση του λαού, σφάξε με αγά μου να αγιάσω, με ένα μείγμα διαπραγματευτικής περηφάνιας για το απολύτως τίποτα (σημασία ξέρετε έχει το ταξίδι, όχι το αποτέλεσμα), και φόβου με τα ίδια εκβιαστικά διλήμματα.

Θα τα καταφέρουν λοιπόν; Εδώ ακριβώς είναι ο κόμπος του ζητήματος. Να μην μπορέσουν να προχωρήσουν τα σχέδιά τους, να μπει εμπόδιο η δράση του λαού, για να τα σταματήσει. Γιατί ο λαός έχει κάθε λόγο να παλέψει για να αποτύχει η «κυβερνώσα αριστερά» κι όσες δυνάμεις είναι σύμφωνες με τη στρατηγική της, με τη μεγάλη ευρωπαϊκή ιδέα και την πολιτική διαχείριση του συστήματος. Κι εφόσον πάψει να βασίζει τις ελπίδες του σε άνωθεν σωτήρες και εύκολες λύσεις εντός του συστήματος, όταν καταλάβει και πιστέψει στη δύναμή του, τότε μπορεί αυτός να τα κατάφερεΙ.

Το θέατρο σκιών που παίζεται με τις διερευνητικές εντολές, τις παρασκηνιακές επαφές και το σπασμένο τηλέφωνο για να χρεωθεί ο άλλος τις ευθύνες, είναι η ίδια κακόγουστη παράσταση που παρακολουθούμε τόσο καιρό στη Βουλ ...

Αριστερή ...καπηλεία
Σε μια άλλη εποχή τρία γράμματα φώτισαν την καρδιά ενός λαού σε μια συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία και τον έκαναν πρωταγωνιστή της ιστορίας του. Ο λαός δημιούργησ

ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΣΙΠΡΑ-ΛΑΦΑΖΑΝΗ και ΣΙΑ , ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ

 ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΣΙΠΡΑ-ΛΑΦΑΖΑΝΗ και ΣΙΑ , ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ

Να σας τρομοκρατήσουν θέλουν κυρίες και κύριοι.

Μην τους πιστεύετε. Προβοκάτορες είναι όσοι γκρινιάζουν πως τάχα οι εκλογές αυτές είναι δύσκολες.

Για εσάς τους ψηφοφόρους, είναι οι ευκολότερες εκλογές που θα μπορούσαν να γίνουν σε μια χώρα.

Είναι η πρώτη φορά, που μόλις φτάσετε στο εκλογικό τμήμα δεν θα σας αρπάξει απ’ το λαιμό εκείνο το σύνηθες «και τώρα πού πάω, τι κάνω, τι ψηφίζω;;;» . 

Τέρμα πια αυτά κυρίες και κύριοι!

Με νόμο fast track που ψηφίστηκε διαδοχικά απ’ όλες τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις από εποχής ίδρυσης του ελληνικού κράτους, τοποθετούνται επιτέλους οι δυο διευκρινιστικές πόρτες εισόδου των ψηφοφόρων στα εκλογικά τμήματα.

Εσείς απλά, ανάλογα με το τι έχει μέσα η τσέπη σας, ανοίγετε μια και μπαίνετε. Αυτό ήταν κυρίες και κύριοι!

ΠΟΡΤΑ ΠΡΩΤΗ

Παίρνετε το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ και το ρίχνετε στην κάλπη, αν επιθυμείτε ενισχυμένο ΚΚΕ για να υπάρχει αντιπολίτευση στη βουλή και μάλιστα ισχυρή.

ΠΟΡΤΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

Κλείνετε τα μάτια, πιάνετε ένα οποιοδήποτε ψηφοδέλτιο απ’ τα υπόλοιπα (πλην ΚΚΕ δηλαδή) και το ρίχνετε στην κάλπη. Ούτε από περιέργεια δεν χρειάζεται να κοιτάξετε ποιο είναι, γιατί όποιου κόμματος κι είναι, ίδια γεύση…

Γιατί ίδια γεύση;  Δείτε τα στοιχεία και απαντήστε το μόνοι σας.

ΣΥΡΙΖΑ  1 (ΤΣΙΠΡΑΣ και ΣΙΑ)

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο ευρώ, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

ΑΝΕΛ

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο ευρώ, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

ΣΥΡΙΖΑ 2 με ψευδώνυμο ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ (ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ και ΣΙΑ)

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο ευρώ ή και στη δραχμή άμα λάχει, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ (ΩΜΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ-ΝΑΖΙΣΜΟΣ)

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο εθνικό νόμισμα, ήτοι ναι στη δραχμή, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο ευρώ, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

ΠΑΣΟΚ

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο ευρώ, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

ΠΟΤΑΜΙ

Ναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (μνημόνια), ναι στο ευρώ, πληρωμή του χρέους απ’ το λαό κι ας μην τα έφαγε τα λεφτά ο λαός.

Όπως διαπιστώνετε κυρίες και κύριοι, παιδιά τής ίδιας μήτρας είναι όλα τα παραπάνω κόμματα, κι όσα όμοια και παρόμοια κόμματα δορυφόροι τους. Συνεπώς, όποιο από δαύτα κι αν ρίξετε στην κάλπη, το ίδιο έγκλημα σε βάρος σας θα έχετε διαπράξει, χωρίς δυσκολία επιλογής όμως. Εύκολα πράματα δηλαδή…

Ας δούμε όμως και τι λέει το ΚΚΕ, που έτσι κι αλλιώς κάνει τη διαφορά.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΚΚΕ)

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΜΕ      ΕΡΓΑΤΙΚΗ-ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΗ-ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΠΕΤΑΜΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΣΤΗ ΛΕΚΑΝΗ ΤΟΥ ΚΑΜΠΙΝΕ, ΤΡΑΒΗΓΜΑ ΤΟ ΚΑΖΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΜΠΟΛΙΚΗ ΧΛΩΡΙΝΗ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΓΙΑ ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Κι όλα αυτά, ανυπερθέτως με αυστηρό και διαρκή εργατικό-λαϊκό έλεγχο προς αποφυγή πιθανών λαθών και αποκλίσεων, 

άρα προς πλήρη εξασφάλιση της δρομολογημένης και αέναης ευημερίας των πάντων, 

πλην των καπιτα-ληστών, των πολιτικοσυνδικαλιστικών αυλικών τους και λοιπών τσιρακίων τους, 

διότι ο ίδιος ο λαός θα τους έχει κλειδαμπαρώσει στο χρονοντούλαπο τη ιστορίας, του οποίου το κλειδί θα έχει πετάξει στη λεκάνη τού καμπινέ μαζί με τα μνημόνια, τραβώντας και απανωτές φορές το καζανάκι…

Τώρα, λογικό είναι κάποιος να θέλει και λεπτομέρειες ή τέλος πάντων να έχει κάποιες απορίες, για το πώς θα επιτευχτούν όλα αυτά, αν επιλέξει να συστρατευτεί με το ΚΚΕ.

Λοιπόν, η πιο πρόσφορη και πλέον άμεση λύση είναι ν’ αναζητήσει και να διαβάσει το πρόγραμμα του ΚΚΕ.

Μια δεύτερη κι εξίσου άμεση λύση, είναι να πάει στα γραφεία τού ΚΚΕ στη γειτονιά του και να ζητήσει απ’ τους εκεί συντρόφους να του λύσουν τυχόν απορίες και να του εξηγήσουν παραπέρα πράματα.

            Εν κατακλείδι, αγαπητοί μου συμπολίτες, αλλά μη λωποδύτες, δυο εντελώς συγκεκριμένοι κι ολοφάνεροι πλέον δρόμοι  οδηγούν στις κάλπες.

Ο ένας δρόμος είναι μ’ οποιοδήποτε ψηφοδέλτιο εισόδου τού κοιμητηρίου στο χέρι, σαν οβελίας που αποδέχεσαι τη μοίρα που σου ετοίμασαν…

Ο άλλος δρόμος είναι ν' αρπάξεις το σφυρί και το δρεπάνι, και ρίχνοντας το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην κάλπη και μάλιστα ΔΑΓΚΩΤΟ, να μην ξέρουν οι παπατζονταβατζήδες πού τους πονεί και πού τους σφάζει...

Τόσο(!) εύκολα και απλά είναι τα πράματα σ’ αυτές τις εκλογές, 

κι οφείλουμε να ευχαριστήσουμε από καρδιάς τον ΣΥΡΙΖΑ 1 (Τσίπρας και σία) και τον ΣΥΡΙΖΑ 2 (Λαφαζάνης και σία), 

διότι  ως κυβέρνηση με την άκρως αντιλαϊκή πολιτική τους, 

απέδειξαν ότι οι αυταπάτες που σπέρναν και σπέρνουν στο λαό, ήταν και είναι σκέτες απάτες...

Και μια απ’ τις μεγαλύτερες απάτες, ήταν και είναι το «παραμύθι» μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί.

Διότι οι μεν μνημονιακοί φέρνουν μνημόνια και οι δε αντιμνημονιακοί τα επαυξάνουν…

Καλή Γκέλμπεση - συγγραφέας

Ο... αριστερός Λαφαζάνης: Βάζει επιχειρηματίες και εργαζόμενους στο ίδιο τσουβάλι!

 Ο... αριστερός Λαφαζάνης: Βάζει επιχειρηματίες και εργαζόμενους στο ίδιο τσουβάλι!

Σαν άλλος Βαρουφάκης, ο Π.Λαφαζάνης καταργεί και αυτός την πάλη των τάξεων! Αφεντικά και δούλοι έχουν τις ίδιες συνέπειες από το μνημόνιο! Επιχειρηματίες και εργαζόμενοι ζουν το ίδιο τις φρικαλεότητες της μνημονιακής πολιτικής. Ας δούμε τι δήλωσε ο επικεφαλής της "Λαϊκής Ενότητας" έπειτα από συνάντηση του με εκπροσώπους της ΕΣΕΕ και ΓΣΕΒΕΕ (οι επισημάνσεις με έντονα και υπογραμμισμένα δικές μας):

Στο πλαίσιο της εντολής που έχω λάβει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είχα την τιμή σήμερα να συναντήσω δύο από τις μεγαλύτερες συνομοσπονδίες της χώρας μας, τη ΓΣΒΕΕ και την ΕΣΕΕ. Ήταν ιδιαίτερα τιμητικό για μένα ότι καθίσαμε και συζητήσαμε, ανταλλάξαμε απόψεις με ειλικρίνεια, θα έλεγα αρκετή ώρα.

Ήταν μια πολύωρη, αλλά μία πολύ ουσιαστική και εποικοδομητική συνάντηση και ανταλλαγή απόψεων. Αυτό που αποκόμισα είναι κάτι που είναι βεβαίως γνωστό, αλλά θα το επαναλάβω. Τα μνημόνια έχουν δύο μεγάλα θύματα στην Ελλάδα. Το πρώτο και μεγάλο θύμα είναι βέβαια η νεολαία μας, η οποία δυστυχώς ξενιτεύεται για να επιβιώσει και το δεύτερο μεγάλο θύμα των μνημονίων είναι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η μικρομεσαία επιχείρηση βρίσκεται στην αγχόνη, στη λαιμητόμο. Η μικρομεσαία επιχείρηση με τα μνημόνια, τη λιτότητα, τη φοροεπιδρομή, την έλλειψη ρευστότητας, το τραπεζικό ληστρικό σύστημα, το οποίο γίνεται όλο και ληστρικότερο, κάτω από αυτές τις συνθήκες η μικρομεσαία επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει. Δεν κανένα απολύτως μέλλον. Και μαζί της φυσικά δεν έχει μέλλον και η ελληνική οικονομία, η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός.

Αυτή τη στιγμή το μήνυμα που στέλνουμε είναι να απαλλαγεί η χώρα από τα μνημόνια, τη λιτότητα και την εθνική υποτέλεια. Και αυτή την απαλλαγή εγγυάται η Λαϊκή Ενότητα ενόψει των εκλογών. Καλούμε τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, όλους όσους δουλεύουν στη μικρομεσαία επιχείρηση, και επιχειρηματίες και εργαζόμενους, να στηρίξουν τη Λαϊκή Ενότητα στον αντιμνημονιακό αγώνα της, τον συνεπή αντιμνημονιακό αγώνα της. Με τη Λαϊκή Ενότητα τα μνημόνια θα γίνουν παρελθόν και μπορεί να ανοίξει ένας δρόμος ανάκαμψης και ανασυγκρότησης της οικονομίας με επίκεντρο τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Παρατηρήση: Ούτε λέξη για την εργατική τάξη. Οι επιχειρηματίες είναι τα θύματα των μνημονίων για τον κ.Λαφαζάνη! Για τέτοια "Αριστερά" μιλάμε! Καλεί δε "και επιχειρηματίες και εργαζόμενους" (σε κοινό αγώνα προφανώς, όλοι μαζί, μιας και καταργήθηκε η πάλη των τάξεων) να στηρίξουν τη Λαϊκή Ενότητα και τον αντιμνημονιακό της αγώνα. Διαβάσατε πουθενά τη λέξη "Καπιταλισμός"; Διαβάσατε πουθενά τη λέξη "εκμετάλλευση"; Π Ο Υ Θ Ε Ν Α. 

Αλέκος Αλαβάνος: Οι μεγάλες οι αγάπες δεν τελειώνουνε

  Αλέκος Αλαβάνος: Οι μεγάλες οι αγάπες δεν τελειώνουνε

«Εγώ το αγαπώ αυτό το εγχείρημα»…

...είπε σε πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη ο Αλέκος Αλαβάνος. Το εγχείρημα που έχει αγαπήσει ο - πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στις προηγούμενες εκλογές συνεργαζόμενος με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και νυν συνοδοιπόρος του Λαφαζάνη - είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση! Ο Αλαβάνος αγαπάει την ΕΕ, αλλά θέλει, λέει, να βγούμε απ' το ευρώ. Δεν είναι καινούριο αυτό. 

Ακριβώς επειδή επιδιώκουν έξοδο απ' το ευρώ για λογαριασμό του κεφαλαίου, αυτή δε σημαίνει και έξοδο από το ιμπεριαλιστικό σύστημα, δεν αντιφάσκει με τη συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικές συμμαχίες όπως η ΕΕ ή άλλες που μπορεί να διαμορφωθούν στο μέλλον. Οι του σιναφιού του, άλλωστε, χρόνια πασπάλιζαν με χρυσόσκονη το εκμεταλλευτικό σύστημα και την ΕΕ, από την ψήφιση του Μάαστριχτ ακόμα μέχρι και τώρα, σπέρνοντας αυταπάτες ότι αυτή μπορεί να αλλάξει υπέρ του λαού. Βέβαια, κάθε φορά και προς διάψευσή τους, η ΕΕ γινόταν ακόμα χειρότερη...

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι και οι νέες έχουν κάθε λόγο να μη μοιραστούν τις ίδιες αγάπες με τους υπερασπιστές του ιμπεριαλιστικού συστήματος και του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Για τους λαούς αυτά σημαίνουν «μνημόνια διαρκείας», ανεξάρτητα από το ποιο αστικό κόμμα βρίσκεται στη διακυβέρνηση. Η ελπίδα για το λαό βρίσκεται στην πάλη για τη λαϊκή εξουσία, για να γίνει ο λαός ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει, να αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες. Στις επικείμενες εκλογές, πρέπει να καταγραφεί η αμφισβήτηση απέναντι στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και τη λυκοσυμμαχία του κεφαλαίου, αψηφώντας «αριστερούς» και «δεξιούς» λάτρεις τους, ενισχύοντας το ΚΚΕ.

Ριζοσπάστης 

“…Οι μεγάλες οι αγάπες δεν τελειώνουνε,
δεν ραγίζουν, δε λυγίζουν, δεν παλιώνουνε”…

ΠΡΟΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΑΛΙ

 ΠΡΟΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΑΛΙ

Κι όλες αυτές τις ημέρες, από την παραίτηση της κυβέρνησης, συνωστίστηκαν μέσα σ’ αυτόν τον χρόνο  ο ευτελισμός της βουλής, η γελοιοποίηση της διαδικασίας προς τις εκλογές, ο εκχυδαϊσμός των επιχειρημάτων των παρουσιαζόμενων σαν πολιτικών αντιπάλων, με φόντο την  εξαθλίωση και κατατρεγμό  χιλιάδων προσφύγων. Στα Μέσα Ενημέρωσης είχαν την τιμητική τους ο θλιβερός γυρολόγος μιας αναζητούμενης αριστεράς, Π. Λαφαζάνης με συμπλήρωμά του την Ζ. Κωνσταντοπούλου, σε ρόλο στριφνής …εθνικόφρονης δασκάλας.

Αυτή η αριστερά που μιλούσε κάποτε για σοσιαλιστικό μετασχηματισμό μέσα από εκλογές, που ανέλαβε την εξουσία με την αντιμνημονιακή ρητορική κατέληξε στην υιοθέτηση του τρίτου μνημονίου, εξασφαλίζοντας όμως  με τη διάσπαση τη συνέχιση του μύθου περί αριστερών επιλογών μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, ξεχνώντας όμως πως  τα «σίκουελ είναι χειρότερα από τις πρώτες ταινίες».

 Η Αριστερή Πλατφόρμα που μετονομάστηκε σε Λαϊκή Ενότητα, χρησιμοποιώντας ασυστόλως σύμβολα και ονόματα για να τα  εξουδετερώνει, παρουσιάζεται ότι έχει αποκρυσταλλωμένες θέσεις και εμπεδωμένες αντιμνημονιακές συμπεριφορές, ξεχνώντας τους επτά μήνες που στήριζε την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Χωρίς  ξεκαθαρισμένη ταυτότητα, χωρίς ουσιαστική σύνδεση με την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους γενικότερα, με μια ιδεολογία ρευστή αγωνίζεται απλώς για να υπάρξει, για μια θέση στον ήλιο σαν ανάχωμα για το ΚΚΕ. Προβάλλεται σαν αντίσταση στη διαλυτική επίδραση του ΣΥΡΙΖΑ πάνω στις αριστερές ιδέες και γενικά το αριστερό κίνημα, ακόμα μια αμυντική στάση για να μην οπισθοδρομήσουν όλες οι δυνατότητες της αντιμνημονιακής διεξόδου μέσα στον καπιταλισμό. Και ξανάρθε στο προσκήνιο  το νεφελώδες  αντιμνημονιακό μέτωπο, με την καλλιέργεια του μύθου της συνεργασίας των προοδευτικών πολιτικών και κοινωνικών αντιμνημονιακών δυνάμεων, μ’ επιμονή σε προσκλήσεις προς το ΚΚΕ, σε μια προσπάθεια μέσα από ένα περίπλοκο παιχνίδι εξισορροπήσεων να συγκρατήσει τον κόσμο στο περιχαρακωμένο πεδίο των αστικών συμφερόντων, συνεχίζοντας τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τις τελευταίες εκλογές. Χρησιμοποιούνται τα ίδια τερτίπια (τι απλή αναλογική, τι αλλαγή εκλογικού νόμου θυμήθηκαν)  που μυρίζουν σκοπιμότητα, που μοιάζουν με εκβιασμούς.

Σαν τους μονοκύτταρους οργανισμούς που αναπαράγονται με διχοτόμηση, το ίδιο και στο αστικό πολιτικό σύστημα το ξεπέρασμα, στα χρόνια του μνημονίου,  του πολιτικού πλαισίου που επιτρέπει τη δικομματική εναλλαγή αντικαταστάθηκε με τη διαίρεσή τους σε μικρότερα κομματίδια σε μια προσπάθεια απορρόφησης των μεγάλων λαϊκών μαζών στις γραμμές τους, οι ίδιες με του δικομματισμού με άλλη ονομασία, με βάση  θολές εξαγγελίες  που ενισχύουν  τη σιγουριά ότι υπάρχει μόνο καπιταλιστική διέξοδος από την κρίση. Όλα ετούτα τα κομματίδια  του ελληνικού αστισμού, και ο ΣΥΡΙΖΑ  πια με ληξιαρχική πράξη την υπογραφή του τρίτου μνημονίου απροκάλυπτα συγχωνεύτηκε μ’  αυτά,  μάχονται  για το ποιο θα ηγηθεί  της καπιταλιστικής  διεξόδου. Εφεδρεία το  κόμμα του Π. Λαφαζάνη, μαζί με άλλα κομματίδια όπως ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ,. στο οποίο χρεώνεται πια η προσπάθεια για  να χάσει κάθε αίγλη το κομμουνιστικό κίνημα, για να πάψει να είναι το αντίπαλο δέος του ελληνικού αστισμού. Ένα κόμμα αναγκαστικά με  ασαφείς ιδεολογικές οχυρώσεις, ώστε να μπορεί να αντιστοιχεί σε όλο το εύρος  των δυνάμεων που κινούνται μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς συγκεκριμένες ταξικές αναφορές, χωρίς στέρεες εσωτερικές οχυρώσεις φυσικά και δεν αποφεύγει τον καιροσκοπισμό και την ταύτιση με καταστάσεις που τώρα καταγγέλλει.  

Κι όλα αυτά στηρίζονται στην  έλλειψη ταξικής συνείδησης, που  υποθάλπει την αστάθεια πολιτικών συμπεριφορών σε όλα τα επίπεδα. Χρόνια ολόκληρα όλοι αυτοί οι προοδευτικοί κι αριστεροί που είναι και αντικομμουνιστές επαίρονταν για τις αποστάσεις  και τις αμφισβητήσεις τους, πολιτικού ή ιδεολογικού χαρακτήρα, από το ΚΚΕ και σηματοδότησαν ατελώς και μερικευτικά την τεράστια περιπτωσιολογία των εναλλακτικών, από όπου κόμματα και κομματίδια του καιρού της κρίσης άντλησαν στελέχη και ακροατήριο.

 Στα πέντε χρόνια των μνημονίων προβάλλονταν όλοι ετούτοι οι αριστεροί που διαφωνούσαν με σοβαρά σημεία της στρατηγικής του ΚΚΕ και αντιδρούσαν  με την πρακτική του απομακρυνόμενοι από τις οργανωμένες δομές του και  συγκροτώντας πολιτικές ομάδες και κινήσεις που μέσω της συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ ένα μεγάλο μέρος τους  έφτασαν στην εξουσία συμμετέχονας ή στηρίζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ. Τελικά σε ελάχιστο χρόνο, ένα μεγάλο μέρος τους  γνώρισε την οργανωτική αποσύνθεση και τα ιδεολογικά αδιέξοδα, μετά τη διάψευση των μεγάλων μύθων για την πίεση, με εκλογές ή δημοψηφίσματα, της ΕΕ κι ένα άλλο, που φιλοδοξεί να στεγάσει ο Π. Λαφαζάνης, προσπαθεί να διασωθεί παίζοντας την εναλλακτική λύση ενός πολιτικού συστήματος που εξαντλείται.   Μοιάζει όλοι ετούτοι, ανέστιοι ιδεολογικά, ασαφείς πολιτικά, να  είναι διαθέσιμοι για το οποιοδήποτε ιδεολογικό και κομματικό βόλεμα, αυξάνοντας τις επιφυλάξεις για την πολιτική φερεγγυότητα της αριστεράς, επιμένοντας να συμπεριλαμβάνεται  σ αυτήν και το ΚΚΕ, που είναι πάντα ο στόχος είτε με φιλική είτε με εχθρική επίθεση.  Κι όλα αυτά   τα κομματίδια που ιδρύονται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, σ’ αυτές τις εκλογές έχει την τιμητική του το αριστερό πρόσημο σ’ αυτά,  παίζουν το παιχνίδι αυτό είτε με το φόβητρο της Χ.Α, ενώ καλλιεργούνται φασιστικές πρακτικές,  είτε με φωτοβολίδες του αντιμνημονιακού αγώνα μέσα στην ΕΕ, είτε με τις διακηρύξεις  για την υπεράνω των κακιών και λαθών της κομμουνιστικής αριστεράς δική τους πρακτική. Και μ’  αυτόν τον τρόπο συντηρούνται αντιδράσεις, επιφυλάξεις και αποστάσεις που εμποδίζουν την ανάπτυξη μιας νέας δυναμικής για ταξική συνειδητοποίηση και  αντικαπιταλιστική αντίδραση.

Επάγγελμα, αριστερός

 Επάγγελμα, αριστερός

του Χρήστου Μιάμη

Οι υψηλές προσδοκίες ακριβώς επειδή καταρρέουν από ψηλά, παράγουν θόρυβο εκκωφαντικό. Οι κρυφές και ανομολόγητες προσδοκίες ωστόσο, που έντεχνα αποκρύβονται, ώστε να μπορούν εκ των υστέρων αβρόχοις ποσί να ανακληθούν, αποτελούν μια θλιβερή φαρσοκωμωδία.

Αναφέρομαι στο πλέγμα "κριτικής" στήριξης που οικοδομήθηκε υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την προηγούμενη προεκλογική περίοδο, όπου δια της ανοχής ή της εκπεφρασμένης συμπάθειας, δημοσιογράφοι που θεωρούνται αριστεροί, όπως και στελέχη πολιτικών οργανώσεων της “αντικαπιταλιστικής” αριστεράς, αποπειράθηκαν να στοιχηθούν σε κεντρικές ή περιφερειακές θέσεις πέριξ του ΣΥΡΙΖΑ.

Η τακτική είναι σχετικά γνωστή και ίσως σε εκείνη την περίοδο, να έμοιαζε και ως ευφυής επιλογή. Μονομερής και ολομέτωπη επίθεση -και δικαίως- στην ΝΔ του Σαμαρά, αφήνοντας ταυτόχρονα αλώβητο τον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε έντεχνα να προκύπτει ότι αποτελούσε το μοναδικό αντίπαλο δέος απέναντι στις μνημονιακές πολιτικές. Τώρα οι ίδιοι, ή κάποιοι που τους μοιάζουν, δημοσιογράφοι και στελέχη της αριστεράς, γράφουν πολεμικά κείμενα ενάντια στον Τσίπρα , και στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Τσίπρας που μάτωνε στις διαπραγματεύσεις, που αγωνιζόταν για το καλό του ελληνικού λαού, και ήταν η ελπίδα της αναγέννησης της αριστεράς σε Ελλάδα και Ευρώπη, μετατράπηκε αίφνης σε μνημονιακό τυχοδιώκτη.

Μήπως δεν ήξεραν οι συγκεκριμένοι ανανήψαντες πρώην θιασώτες του ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική ιστορία και την πολιτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν είχαν διαβάσει, ή ακούσει έστω, ότι το συγκεκριμένο πολιτικό και θεωρητικό ρεύμα που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ, προτάσσει την ειρηνική διευθέτηση των κοινωνικών και ταξικών αντιθέσεων, ως αυτές να είναι υποθέσεις του κοινού αστικού δικαίου ;

Δεν καταλάβαιναν, δεν ήξεραν ή συνειδητά απέκρυπταν αυτή την πασίδηλη πραγματικότητα ;

Τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους. Κάποιοι που αυτοαποκαλούνται αριστεροί δημοσιογράφοι, ή εμφανίζονται ως παράγοντες της αριστεράς, στα χρόνια των μνημονίων έχτισαν καριέρες.
Όχι φυσικά αποκαλύπτοντας, την ωμότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και αναδεικνύοντας την ανάγκη οριστικής υπέρβασης του κανιβαλικού καπιταλισμού, αλλά προλειαίνοντας το έδαφος για την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ, που τον προέκριναν ως την αναγκαία μεταβατική λύση για να απαλλαγεί ο ελληνικός λαός από τα μνημόνια και την λιτότητα.

Η συζήτηση για το χρέος και για το νόμισμα, αποτελούν έκδηλα δείγματα αυτής της τακτικής. Μεγιστοποίηση του συμπτώματος ώστε να αποσιωπηθούν οι γενεσιουργές αιτίες, από τις οποίες αυτό εκβάλει. Ενώ ταυτόχρονα πλήρης απόκρυψη του γεγονότος, ότι είναι αδύνατον να ελεγχθούν τα συμπτώματα, αν δεν ανατραπούν οι αιτίες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές που τα γεννούν.

Οι αυταπάτες των πολλών, μετατράπηκαν σε χρυσή ευκαιρία για τους λίγους.

Η αριστερά ως επαγγελματικός προσανατολισμός, δημιούργησε νέα δημοσιογραφικά και πολιτικά μαγαζιά, κατασκεύασε επαγγελματίες της λελογισμένης αμφισβήτησης, μεταθέτοντας την συζήτηση από τα κυρίαρχα κοινωνικά και πολιτικά επίδικα, σε μια ανώδυνη , επίπλαστη, και εν τέλει ανύπαρκτη θεματολογία.

Έτσι το κενό περιεχομένου δίπολο μνημόνιο – αντιμνημόνιο , έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, για να εφαρμόσει το τρίτο αριστερό μνημόνιο.

Το επίσης πολιτικά ανυπόστατο δίπολο ευρώ ή δραχμή, είχε ως απόρροια της ΛΑΕ του Λαφαζάνη, παρέχοντας ακόμη ένα ανάχωμα, στις καπιταλιστικές ελίτ, ώστε να αναχαιτισθεί και να ναρκοθετηθεί, κάθε πιθανότητα αντικαπιταλιστικής ριζοσπαστικοποίησης του κόσμου της εργασίας και του λαού.

Τουλάχιστον, τα διάφορα “αριστερά” καλλωπιστικά φυτά του συστήματος εξουσίας, δημοσιογράφοι, αναλυτές, οικονομολόγοι, πολιτικοί παράγοντες που αναφέρονται στην αριστερά, έχουν τώρα πια δύο εκδοχές “αριστεράς” να διαλέξουν.

Αυτή του ρεαλισμού την εθνικής ανάτασης και της υπερήφανης διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ή αυτή της εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης με όχημα την ΛΑΕ.

Τι σχέση έχουν με την αριστερά και τους αγώνες για κοινωνική και πολιτική χειραφέτηση, ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΕ ;

Δουλειά να υπάρχει και όλα τ ΄άλλα….
__________
* Οι υπογραμμίσεις δικές μας

Colpo grosso…

Colpo grosso…

«

Σήμερα, σχεδόν όλος ο κόσμος της Αριστεράς, των φίλων του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένων, βλέπει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση! Η συμπαράταξη των αριστερών δυνάμεων, πρώτα απ' όλα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, αλλά και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει καταστεί, σχεδόν, όρος επιβίωσης του ελληνικού λαού και ύπαρξης προοπτικής για τη χώρα!».

Το παραπάνω απόσπασμα το αλιεύσαμε από συνέντευξη του Π. Λαφαζάνη στην «Αυγή» στις 27/11/2014.
Ηταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ άπλωνε τα δίχτυα του για να ξεγελάσει έναν κόσμο που απεγκλωβιζόταν από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, που έβγαινε στο δρόμο, που αναζητούσε κάπου να ακουμπήσει.
Ηταν τότε που στηνόταν η μεγάλη παγίδα για χιλιάδες αριστερούς και ριζοσπάστες ανθρώπους, για να μπουν στη στρούγκα των ψεύτικων και ακίνδυνων ελπίδων.
Ηταν τότε που η ανάγκη του συστήματος για ανακαινισμένους μηχανισμούς εξαπάτησης, πιο ικανούς «να καθίσουν» τον κόσμο που ψαχνόταν «στον καναπέ του», έχρηζε άμεσης ικανοποίησης.
Πυρήνας της απάτης; Η κάλπικη παραδοχή ότι μια κυβέρνηση στο έδαφος των σημερινών σχέσεων παραγωγής, με τα μονοπώλια να κάνουν κουμάντο στην οικονομία, μπορεί να ασκεί φιλολαϊκή πολιτική.
Από τους βασικούς πρωταγωνιστές του μεγάλου κόλπου; Οι της «Αριστερής Πλατφόρμας», που σήμερα, μετά την πλήρη αποκάλυψη της κοροϊδίας, το παίζουν «απατημένες σύζυγοι» και συγκρότησαν νέο πολιτικό φορέα, τη «Λαϊκή Ενότητα».

Αξίζει να θυμηθεί κανείς ορισμένες στιγμές από τα έργα και τις ημέρες τους κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Για τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη: Οχι μόνο αποδέχτηκαν τη συμφωνία - προοίμιο του νέου μνημονίου, αλλά απέφευγαν «σαν ο διάολος το λιβάνι» να την φέρουν στη Βουλή για να μην εκτεθούν, καθώς τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να την υπερψηφίσουν.
«Η συμφωνία με τους πιστωτές δεν είναι απαραίτητο, ούτε υποχρεωτικό να έρθει στη Βουλή» (Π. Λαφαζάνης - συνέντευξη στην εφημερίδα «Αγορά» στις 28/02/2015).
« (...) Απορώ με τη βιασύνη της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί μέσα στο μυαλό τους έχουν ότι αυτό είναι ένα μνημόνιο όπως αυτά που υπέγραφαν αυτοί και βιάζονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα έρθει, για να το ψηφίσουν ως μνημόνιο. Εμείς τους λέμε ότι δεν είναι μνημόνιο και γι' αυτό δε χρειάζεται να έρθει και να ψηφιστεί από τη Βουλή (...) Δε θα κάνουμε τη χάρη στο ΚΚΕ, που λέει να έρθει η συμφωνία στη Βουλή για να την ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και να εκτεθεί» (Δ. Στρατούλης - συνέντευξη στον ΑΝΤ1 στις 28/02/2015).
Για την 47σέλιδη πρόταση της «κυβερνώσας Αριστεράς», που ελάχιστα διέφερε από την πρόταση Κομισιόν - ΕΚΤ - ΔΝΤ, η οποία τέθηκε στο δημοψήφισμα:
Αλλος έλεγε ότι αποτελεί πρόταση της κυβέρνησης: «Πρόκειται για ένα κείμενο που αποτελεί απόρροια συμβιβασμών, που έχει συντελεστεί κατόπιν πολύμηνων συζητήσεων με τους λεγόμενους "θεσμούς". Και αυτό είναι μια πρόταση της κυβέρνησης κατ' ελάχιστον, προκειμένου να βρεθεί μια συμβιβαστική συμφωνία η οποία θα είναι θετική για την ελληνική πλευρά. Περί αυτού πρόκειται (...) Περιέχει αμοιβαίες υποχωρήσεις προκειμένου να βρεθούν συναινετικές λύσεις» (Π. Λαφαζάνης - Τοποθέτηση στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, 05/06/2015).
Αλλος έλεγε ότι δεν αποτελεί πρόταση της κυβέρνησης: «Οι 47 σελίδες δεν είναι πρόταση της κυβέρνησης... Η πρόταση της κυβέρνησης είναι οι προγραμματικές της δεσμεύσεις (...)» (Στ. Λεουτσάκος - συνέντευξη στον ΑΝΤ1, 08/06/2015).
Αλλος έλεγε ότι είναι «το όριο (...) ένας βαρύς συμβιβασμός που δεν μπορεί να γίνει βαρύτερος (...)» (Θ. Πετράκος - συνέντευξη στο ΣΚΑΪ, 12/06/2015).
Πολυγλωσσία και πλήρης υποταγή στη σκοπιμότητα της στιγμής, που δεν ήταν άλλη από την προετοιμασία του κλίματος αποδοχής του νέου μνημονίου.
Οσο για την πρόταση νόμου για κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων που κατέθεσε το ΚΚΕ στις 25/02/2015; Εκεί, οι της «Αριστερής Πλατφόρμας» έδωσαν ρεσιτάλ αφωνίας.

Εύλογο το ερώτημα στις σημερινές συνθήκες: Γιατί οι της «Λαϊκής Ενότητας» όχι μόνο δε λένε ν' απαρνηθούν το ρόλο τους μετά τα αποκαλυπτήρια, αλλά τον ανανεώνουν ζητώντας τη λαϊκή ψήφο;

Μήπως τον έμαθαν τόσο καλά που δεν μπορούν να τον αποχωριστούν;
Το κάνουν από αφέλεια; Από κεκτημένη ταχύτητα;
`Η μήπως συνειδητά επιλέγουν να συνεχίσουν το ίδιο τροπάρι, αποδεικνύοντας τη χρησιμότητά τους για το σύστημα;
Μάλλον το τελευταίο...
Διαχρονικό κίνητρό τους; Να κρατηθεί ζωντανή η πολύ χρήσιμη για το σύστημα αυταπάτη ότι μπορεί τάχα να υπάρξει στο έδαφος του καπιταλισμού ξέφωτο για το λαό με μια διαφορετική διαχείριση.
Γι' αυτό το δίλημμα «μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί» που χρεοκόπησε, το ξανασερβίρουν ρετουσαρισμένο με λίγη προσθήκη «εθνικού νομίσματος».
Γι' αυτό συγχρονίζονται και με τους υπόλοιπους «σπεσιαλίστες» των «μεταβατικών» προγραμμάτων (βλ. ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αλαβάνο, αλλά και ορισμένους άσπονδους «φίλους» του ΚΚΕ), που «τη δουλεύουν καλά την παραμύθα».
Γι' αυτό και τα αστικά ΜΜΕ, που δήθεν τους πολεμούν, προβάλλουν τα «κατορθώματά» τους με τόση λεπτομέρεια, την ώρα που έχουν στην πραγματικότητα θάψει την πλούσια πολιτική δραστηριότητα και τις θέσεις του ΚΚΕ.

Ας σκεφτεί όλα τα παραπάνω κάθε καλοπροαίρετος άνθρωπος που πλήττεται από την αντιλαϊκή λαίλαπα...

Ιδιαίτερα αξίζει να τα σκεφτεί ένας ριζοσπαστικός κόσμος που πίστεψε στον ΣΥΡΙΖΑ...
Πρέπει να υπάρξει προβληματισμός... Πείρα μαζεύτηκε αρκετή.
Ηρθε η ώρα να βγουν συμπεράσματα...

Ομοιος στον όμοιο...

Ομοιος στον όμοιο...

Ο Π. Λαφαζάνης είχε προχτές τηλεφωνική συνομιλία με τον επικεφαλής του «Αριστερού Μετώπου» της Γαλλίας, Ζαν - Λικ Μελανσόν, κατά την οποία καταγράφτηκε η συμφωνία τους στην εναντίωση στη λιτότητα και στην ανάγκη να διεξαχθεί μια «ευρωπαϊκή διεθνιστική συνάντηση κορυφής για ένα σχέδιο Β», η οποία «θα μπορούσε να συσπειρώσει τις δυνάμεις της "άλλης Αριστεράς" που θέλουν ν' αλλάξουν τη σημερινή Ευρώπη και να ανοίξει τη συζήτηση για ένα εναλλακτικό σχέδιο που, χωρίς να το καθιστά αυτοσκοπό, θα μπορούσε να καταλήξει και στη ρήξη με το ευρώ, εάν οι ηγέτες και οι θεσμοί εμμείνουν στην αδιάλλακτη στάση τους έναντι οποιασδήποτε αμφισβήτησης των πολιτικών λιτότητας και άρνησης της δημοκρατίας»!
Μάλιστα, σπεύδουν να προσφέρουν ένα πολύτιμο άλλοθι στον ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου σχεδίου «θα είχε βοηθήσει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να αντισταθεί στους εκβιασμούς του Eurogroup»!
Τι 'χες Γιάννη, τι 'χα πάντα! Να τα πάλι τα σχέδια Β, τα εναλλακτικά που υπόσχονται ότι θ' αλλάξουν τα πράγματα, εκτός όμως από τα πιο κύρια και βασικά, την καπιταλιστική ιδιοκτησία, την εξουσία του κεφαλαίου, τη συμμετοχή στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Υποσχέσεις για φιλολαϊκές αλλαγές που κονιορτοποιούνται κάτω απ' το βάρος του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης. Μόνες ενστάσεις αυτές που διατυπώνονται για το νόμισμα, αλλά κι αυτές με μια ντουζίνα αστερίσκους, κάμποσα «εάν» και «εφόσον»... στέλνοντας το μήνυμα στην αστική τάξη ότι αυτή η επιλογή θα προκύψει εφόσον χρειαστεί, για λογαριασμό του κεφαλαίου.

***

Να τα και τα ίδια απολειφάδια της ευρωενωσιακής σοσιαλδημοκρατίας, με τα οποία ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ νταραβερίζονταν έως και μέχρι πριν από λίγους μήνες. Οι έξω βοηθάνε τους εγχώριους επίδοξους διαχειριστές να χτίζουν «ευρωπαϊκό προφίλ», με αντάλλαγμα την τόνωση της δικής τους, ξεθωριασμένης σε σημείο εξαφάνισης, «αριστεροσύνης». Βεβαίως, είναι γνωστό ότι υπάρχει τμήμα της γαλλικής αστικής τάξης που κινείται «ευρωσκεπτικιστικά» για λογαριασμό των συμφερόντων του. Εκφράζεται από το κόμμα της Λεπέν, αλλά απ' ό,τι φαίνεται διεκδικούν και άλλοι την πολιτική έκφρασή τους.
Ποιος είναι ο Μελανσόν; Πρώην στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του ΠΑΣΟΚ της Γαλλίας δηλαδή, πρώην υπουργός της αντιλαϊκής κυβέρνησης Ζοσπέν που συμμετείχε στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας, υπέρμαχος των ΝΑΤΟικών βομβαρδισμών στη Λιβύη. «Υποστηρίζω, λοιπόν, την ιδέα να συντριβεί ο τύραννος, ώστε να μην μπορέσει να συντρίψει την επανάσταση (...) Ασφαλώς και υπάρχει ένας κίνδυνος κλιμάκωσης, αλλά φοβάμαι ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο σφαγής!», δήλωνε για τη Λιβύη, υποστηρίζοντας ότι εκεί συντελείται μια λαϊκή επανάσταση που πρέπει να στηριχτεί, την ίδια ώρα που απευθυνόμενος στο λαό της Γαλλίας έλεγε: «Επιδιώκουμε την αλλαγή όχι με επανάσταση, αλλά μέσω των θεσμών».
Ο Μελανσόν είναι αυτός που στήριζε Ολάντ για να μη βγει ο Σαρκοζί και παζάρευε ωμά, κυνικά, φόρα παρτίδα υπουργικούς θώκους, ράβοντας κοστούμια. «Σας ζητώ να μην ολιγωρήσετε και να δράσετε σαν να είχατε να εκλέξετε εμένα τον ίδιο στην Προεδρία» προέτρεπε τα μέλη και φίλους του κόμματός του, κάτι που μεταφράζεται στο... «ψηφίστε δαγκωτό Ολάντ».

***

Σειρά δημοσιευμάτων στο γαλλικό Τύπο το τελευταίο διάστημα εμφανίζουν τον Μελανσόν να βρίσκεται σε στενή επαφή με τμήματα των «Πρασίνων» (που πρόσφατα αποχώρησαν από την κυβέρνηση των Ολάντ - Βαλς), στελέχη του PS που «διαφωνούν» με την επίσημη γραμμή του κόμματός τους, «Οικολόγους», αλλά και νέα πολιτικά μορφώματα που ξεφυτρώνουν για να προσφέρουν υπηρεσίες στο κεφάλαιο, όπως η οργάνωση «Nouvelle Donne» (κάτι σαν νέα αναδιανομή), για να καταθέσουν μια κοινή υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2017. Η συγκεκριμένη οργάνωση διαμορφώνει μια σειρά από αιτήματα που δίνουν ανάσα στο δοκιμασμένο από την κρίση κεφάλαιο. Για παράδειγμα, προτείνει όταν μια εταιρεία αντιμετωπίζει δυσκολίες, να διατηρείται το προσωπικό αλλά με μειωμένο χρόνο εργασίας και μειωμένους μισθούς, δηλαδή φορτώνοντας την κρίση στους εργάτες και καλλιεργώντας την επικίνδυνη αυταπάτη ότι έτσι μπορούν να γλιτώσουν τα δικαιώματά τους.
Να τις χαίρεται ο Λαφαζάνης και τις θέσεις του και τους συμμάχους του και τις αντιλαϊκές περγαμηνές τους.

Β. Ν.

Αποφασιστικά στη μάχη των εκλογών

Αποφασιστικά στη μάχη των εκλογών

Με τη σημερινή μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, δίνουμε το σύνθημα για ένα πλατύ, αποφασιστικό άνοιγμα στο λαό, με στόχο να δυναμώσει το ΚΚΕ στις επικείμενες εκλογές.
Η μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση να αποτυπώσει τη μαχητικότητα και το πείσμα, με τα οποία τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, χιλιάδες οπαδοί και φίλοι του Κόμματος δίνουν ήδη τη μάχη των εκλογών.
Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα που υποφέρουν, στη νεολαία. Σε όσους προβληματίζονται γι' αυτά που λέει το ΚΚΕ, ακόμα κι αν δεν συμφωνούν σε όλα μαζί του.
Απευθυνόμαστε σ' αυτούς που με τον πιο άγριο τρόπο βίωσαν τις συνέπειες της κρίσης και των μνημονίων, που στόχο είχαν να φορτώσουν στις πλάτες του λαού την ανάκαμψη του κεφαλαίου.
Σ' αυτούς που πίστεψαν ότι με μια άλλη διαχείριση, όπως αυτή που πρότεινε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, με μια «καλύτερη», τάχα, διαπραγμάτευση στην ΕΕ και με στόχο την καπιταλιστική ανάπτυξη, θα μπορούσε να αλλάξει η ζωή τους προς το καλύτερο.
Σ' αυτούς που τώρα αγωνιούν για το πώς θα οργανωθεί πιο αποτελεσματικά η αντίσταση στην εφαρμογή του τρίτου και των προηγούμενων μνημονίων. Ολοι αυτοί έχουν συμφέρον να στηρίξουν με την ψήφο τους το ΚΚΕ. Να πορευτούν μαζί του, να βάλουν πλάτη για την ανασύνταξη του κινήματος.
Εχουμε όλα τα εφόδια για να πείσουμε ακόμα περισσότερους να φτάσουν στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Να προσπεράσουν το φόβο, την απογοήτευση, αλλά και τις Σειρήνες της εξαπάτησης, που μπορεί να άλλαξαν όνομα, δεν άλλαξε όμως ο ρόλος τους στη χειραγώγηση του λαού.
Προπάντων, έχουμε την πολιτική πρόταση διεξόδου του Κόμματος, για την εργατική - λαϊκή εξουσία, που θα κάνει κοινωνική ιδιοκτησία τον πλούτο που παράγεται, θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, θα διαγράψει μονομερώς όλο το χρέος. Η υπεροχή και η αναγκαιότητα της οποίας επιβεβαιώνονται καθημερινά από τις ίδιες τις εξελίξεις.
Τώρα υπάρχει μεγαλύτερη πείρα, που πρέπει να αξιοποιηθεί για να βγουν ουσιαστικά συμπεράσματα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ διαπραγματεύτηκε και υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο. Μαζί της το ψήφισαν τα άλλα αστικά κόμματα, η ΝΔ, το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ.
Αποδείχτηκε ότι καμιά κυβέρνηση που υπηρετεί το όραμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ανεξάρτητα από προθέσεις και διακηρύξεις, δεν μπορεί να ασκήσει φιλολαϊκή πολιτική, να αντιστρέψει και, πολύ περισσότερο, να αποτρέψει την πορεία πτώχευσης των λαϊκών στρωμάτων. Θα οδηγηθεί αντικειμενικά στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο.
Αποδείχτηκε ότι είναι καταστροφικό για το λαό και το κίνημα να ταυτίζονται με τη μια ή την άλλη επιλογή του κεφαλαίου, να στοιχίζονται πίσω από τις διαφορετικές επιδιώξεις των ιμπεριαλιστικών κέντρων, που ανταγωνίζονται στο φόντο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης.
Αποδείχτηκε ότι το αστικό πολιτικό σύστημα διαθέτει πολλές εφεδρείες για να ενσωματώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τα βάρβαρα μέτρα. Οτι η αναμόρφωσή του υπηρετεί ακριβώς αυτόν τον στόχο κι ότι το ίδιο συμβαίνει και τώρα, με τα «νέα» κόμματα που ρίχνονται στην «αρένα», φτιαγμένα από τα ίδια παλιά υλικά.
Ελπίδα και διέξοδος για το λαό είναι η ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, η οργανωμένη πάλη για να μπουν εμπόδια στην εφαρμογή των μνημονίων, για να ανοίξει ο δρόμος για την πραγματική διέξοδο υπέρ του λαού.
Είναι η συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, η ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού - αντιμονοπωλιακού αγώνα, σε ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ και την εξουσία τους. Εκεί διαθέτει το ΚΚΕ όλες του τις δυνάμεις. Εκεί θα καταθέσει μία προς μία και τις ψήφους που θα πάρει στις επικείμενες εκλογές.