Γερμανο-τουρκική συνεργασία για ποια «σταθερότητα»;

Γερμανο-τουρκική συνεργασία για ποια «σταθερότητα»;

Χαρακτηριστικό του ρευστού σκηνικού που συνθέτουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, είναι το πρώτο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Γερμανίας - Τουρκίας που έγινε στις 22 Γενάρη. Η καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, υποδέχτηκε τον Τούρκο πρωθυπουργό, Αχμέτ Νταβούτογλου, και μαζί το μισό υπουργικό του συμβούλιό του, σε μια περίοδο που η Γερμανία αναζητά ολοφάνερα τρόπους «στερέωσης» και της δικής της παρουσίας, σε μια γειτονιά που εξελίσσεται σε πεδίο αναμέτρησης ορισμένων από των ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών κέντρων του κόσμου. Επίσης, η συνάντηση έγινε σε μια περίοδο που η αστική τάξη της Τουρκίας αναζητά τρόπους να διαδραματίσει ακόμη ενεργότερο ρόλο, εξασφαλίζοντας τουλάχιστον ή και αναβαθμίζοντας τη θέση της σε ανακατατάξεις που ίσως λειτουργήσουν απειλητικά για τα δικά της συμφέροντα και ενώ παραμένουν «αγκάθια» στις σχέσεις με (μέχρι σήμερα) στενούς της «εταίρους», π.χ. όσον αφορά την αντιμετώπιση των κουρδικών οργανώσεων PYD και YPG που η ίδια θεωρεί «τρομοκρατικές», ενώ άλλοι, όπως οι ΗΠΑ αλλά και η Ρωσία, εκτιμούν ιδιαίτερα αλλά και ενισχύουν με όπλα κ.τ.λ.

***

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, στο Κοινό Ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά τη συνάντηση Μέρκελ - Νταβούτογλου, θίγονται ζητήματα και γίνονται αναφορές που αποκτούν ειδικό βάρος, ακόμα και ως προς τη φρασεολογία που τα «διπλωματικά σαλόνια» των δυο πλευρών επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν στην παρούσα χρονική περίοδο. Στο κείμενο αποτυπώνεται, λοιπόν, μεταξύ άλλων:
-- Η επιλογή των δύο πλευρών να ιεραρχήσουν τη σύσφιξη της συνεργασίας τους σε όλα τα πεδία και μάλιστα ως συμβολή στη «σταθερότητα» της πολύπαθους Μέσης Ανατολής. Αναφέρεται συγκεκριμένα: «Η αλληλεπίδραση μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών είναι ουσιώδης και ισχυρή... Σε μια περίοδο που η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει πρωτόγνωρες προκλήσεις, η τουρκο-γερμανική εταιρική σχέση είναι περισσότερο ουσιαστική από ποτέ ως προς τη συμβολή της στη διατήρηση και προώθηση της ειρήνης και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή». Επιπλέον, οι δυο πλευρές «έδωσαν έμφαση στην περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας τους» σε «όλο το φάσμα των διμερών σχέσεων και των πολυμερών φόρουμ». Ρητά σημειώνεται «η επείγουσα ανάγκη για περαιτέρω εμβάθυνση της συνεργασίας στο θεμιτό αγώνα κατά της τρομοκρατίας σε όλες τις μορφές και εκδηλώσεις της» και διευκρινίζεται ότι «η ενεργός συνεργασία των δύο χωρών στο συνασπισμό κατά του "Ισλαμικού Κράτους"» - ουσιαστικά η συμμετοχή τους στις στρατιωτικές προετοιμασίες διεύρυνσης του πολέμου στη Συρία - «αποτελεί δοκιμή γι' αυτές τις κοινές προσπάθειες» (κατά της τρομοκρατίας).
-- Εντοπίζουν από κοινού ως πιο ευνοϊκές τις σημερινές συνθήκες για την αναθέρμανση των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, επιβεβαιώνοντας ότι ένα ευρύ και πολυθεματικό «παζάρεμα» έχει ξεκινήσει και θα ενταθεί ανάμεσα σε Βρυξέλλες και Αγκυρα, αλληλεπιδρώντας ασφαλώς με εξελίξεις σε κρίσιμα μέτωπα, όπως η «ενεργειακή ασφάλεια» της Ευρώπης, το Κυπριακό, γενικά οι ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι δυο ηγέτες «επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για την πλήρη και ταχεία εφαρμογή του Σχεδίου Δράσης ΕΕ - Τουρκίας, όπως εγκρίθηκε στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ - Τουρκίας στις 29 Νοέμβρη 2015. Καλωσόρισαν τη νέα ορμή στη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ και το άνοιγμα ενός νέου κεφαλαίου... η ενταξιακή διαδικασία πρέπει να ενεργοποιηθεί ξανά» τονίζεται. Γίνεται ειδική μνεία στον «Ανώτατο Ενεργειακό Διάλογο», τον «Ανώτατο Οικονομικό Διάλογο» και την «έναρξη προπαρασκευαστικών βημάτων για την αναβάθμιση της (σ.σ. διμερούς) Τελωνειακής Ενωσης...».
-- Στο όνομα της αντιμετώπισης των μεταναστευτικών ροών, οι δυο πλευρές επαναφέρουν ουσιαστικά το ζήτημα πρόσθετων μέτρων που απαιτεί η αποτελεσματική φύλαξη των «εξωτερικών συνόρων» της ΕΕ (που αφορά και τα σύνορα Ελλάδας - Τουρκίας), συζήτηση στο πλαίσιο της οποίας τόσο το Βερολίνο όσο και οι Βρυξέλλες έχουν θέσει ζήτημα «συνδιαχείρισης» του Αιγαίου, ουσιαστικά «φύλαξης» των ελληνικών συνόρων σε συνεργασία και με την Τουρκία, που τα αμφισβητεί και παραβιάζει ανοιχτά. Σε αυτές τις συνθήκες, Γερμανία και Τουρκία επιλέγουν να διακηρύξουν ότι «συμφώνησαν να εντείνουν περαιτέρω τις κοινές τους προσπάθειες για την πάταξη των δουλεμπόρων και των εγκληματικών τους δικτύων και δραστηριοτήτων... Οι δυο πλευρές συμφώνησαν ακόμα ότι η ουσιαστικά αυξημένη συνεργασία μεταξύ της συνοριοφυλακής της ΕΕ, Frontex, και των τουρκικών αρχών λειτουργεί προς το συμφέρον και των δύο χωρών».
Θυμίζουμε ότι θέμα διαχείρισης του Αιγαίου θέτει το Βερολίνο πιο ανοικτά τουλάχιστον από τον περασμένο Οκτώβρη, όταν ο εκπρόσωπος της Μέρκελ, Στέφεν Ζάιμπερτ, σχολίαζε ότι στο Αιγαίο θα πρέπει να επικρατεί μια «εύρυθμη κατάσταση» μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και πρόσθετε όλο νόημα: «Βασιζόμαστε στην τουρκική διάθεση για συνεργασία, αλλά και θέλουμε να στηρίξουμε την Ελλάδα στο καθήκον της ως κράτους - μέλους να προστατεύσει τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ». Ηταν η ίδια περίοδος που ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, υποστήριζε ότι η κατάσταση στο Αιγαίο «είναι θέμα ευρωπαϊκό, δεν είναι θέμα ελληνοτουρκικών σχέσεων».

***

Τα παραπάνω βεβαιώνουν αν μη τι άλλο τη «νέα δυναμική» στις σχέσεις των δύο χωρών, όπως επισήμαινε πριν μερικές μέρες σε συνέντευξή του ο Γερμανός πρέσβης στην Αγκυρα, Μάρτιν Ερντμαν (χωρίς να εξαλείφονται υπαρκτές αντιθέσεις μεταξύ τους, όπως και διαφορετικές προσεγγίσεις π.χ. στο θέμα των Κούρδων, με τη Γερμανία να συνεχίζει να εξοπλίζει Κούρδους στο Βόρειο Ιράκ, αλλά και στη Βόρεια Συρία σύμφωνα με ορισμένους). Βεβαιώνουν τις προοπτικές νέων συμμαχιών που γεννά η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, χωρίς φυσικά να ακυρώνονται υπαρκτές αντιθέσεις και χωρίς οι όποιοι πιθανοί συμβιβασμοί να μπορούν ποτέ να ισοπεδώσουν τα διαφορετικά συμφέροντα που κάθε πλευρά καλείται να προστατέψει. Βεβαιώνουν τέλος - και αυτό είναι που έχει σημασία για τους λαούς - ότι τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία έχουν και μπορούν να βρουν πολλές εναλλακτικές προκειμένου να εφαρμοστούν τα αντιλαϊκά τους σχέδια, αναπροσαρμόζοντας προτεραιότητες αλλά - γιατί όχι - και συμμαχίες, γεννώντας όμως πάντα το ίδιο θανάσιμες απειλές για τους λαούς.

Πού το πάνε;

 Πού το πάνε;

Η κοινοβουλευτική παράσταση τις προάλλες είχε κοινή αξία χρήσης για τους δύο πόλους του νεοπαγούς δικομματισμού: να δείξουνε τις βαθιές κι αγεφύρωτες διαφορές που τους χωρίζουν, καθώς βαδίζουνε μαζί στον ίδιο δρόμο (τον ευρωμουνόδρομο, όπως τον έχει χαρακτηρίσει εδώ και μερικά χρόνια ο Μπούτας) ου μην και προς μια συγκυβέρνηση σε βάθος χρόνου (ή μήπως μηνών;) για την απαρέγκλιτη εφαρμογή της μνημονιακής στρατηγικής.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Τσίπρας εξέφρασε από το βήμα της Βουλής την ευγνωμοσύνη του προς το Μητσοτάκη, γιατί επιτέλους έγιναν καθαρές και τέθηκαν σε πολιτική βάση οι μεταξύ τους διαφορές. Του καλού (κοινωνικά ευαίσθητου και ψυχοπονιάρη) και του κακού (πλην ρεαλιστή και τεχνοκράτη) δήμιου. Ή με άλλα λόγια, της σοσιαλδημοκρατικής και της νεοφιλελεύθερης αφήγησης, ακριβώς στην ιστορική φάση που αυτές οι διαφορές εκμηδενίζονται και δεν έχουν την παραμικρή πρακτική σημασία.

Από μια άποψη βέβαια, ο καθένας έχει δίκιο από την πλευρά του, όταν δε μιλάει για αυτήν, αλλά για τους απέναντι, για να τους πει: πόσο πασόκοι/πόσο δεξιοί είστε. Αλλά λέει μονάχα τη μισή αλήθεια, γιατί οι μεν αποσιωπούν πως εφαρμόζουν (με πόνο ψυχής και κοινωνικά κριτήρια, ταξικά μεροληπτικά) την ίδια ανάλγητη, νεοφιλελεύθερη πολιτική, και οι δε πως ο Σύριζα ούτε λαϊκίζει, ούτε κι έχει περιθώρια να το κάνει και να δράσει έξω από το πλαίσιο της αντιλαϊκής στρατηγικής του αστικού κόσμου, που συμπυκνώνεται (αλλά δεν εξαντλείται) στο Μνημόνιο.

Φτάνουμε λοιπόν στο ερώτημα του τίτλου, για να το εξετάσουμε σε διάφορα επίπεδα.

Καταρχάς σε πολιτικό επίπεδο, το βασικό ερώτημα είναι αν η ΔΦΑ θα καταφέρει να περάσει αναίμακτα για τον κυβερνητικό λόχο (για το λαό ούτε συζήτηση) το νόμο-λαιμητόμο για τα ασφαλιστικά δικαιώματα, επιβεβαιώνοντας σε κάθε περίπτωση τη γνωστή φράση του Ανιέλι (όπως κι αν ήταν η αρχική της εκδοχή) για εκείνο το είδος της χρήσιμης Αριστεράς, που μπορεί να περάσει αντιλαϊκούς νόμους, εκεί όπου απέτυχε να το κάνει η Δεξιά. Εξ ου κι η ΔΦΑ καμαρώνει ότι έχει προλάβει να νομοθετήσει πιο πολλά απ' όσα είχαν κάνει ως τώρα οι προκάτοχοί της.

Δεν ξέρω αν ο Σύριζα και η κυβερνητική πλειοψηφία βγουν αλώβητοι από αυτή τη διαδικασία ή αν θα χρειαστεί και πρόθυμα δεκανίκια (Λεβέντης, Ποτάμι). Υπάρχει πάντως μια γενική αίσθηση πως ο Σύριζα και η αξία χρήσης του για το σύστημα ίσως αρχίζει να εξαντλείται μετά την "ασφαλιστική μεταρρύθμιση" κι έτσι διερευνάται από τώρα η διάδοχη κατάσταση. Είτε με ένα οικουμενικό κυβερνητικό σχήμα (που είναι κι ο διακαής πόθος του Λεβέντη) είτε με εκλογές μες στο 16' -για αυτό κι επιχειρούν τόσο άγαρμπα κάποια ΜΜΕ να φτιάξουν το προφίλ του Κυριάκου ως σοβαρού και υπέθυνου μεταρρυθμιστή και κατά συνέπεια καταλληλότερου πρωθυπουργού.
(Σημειώνω παρεμπιπτόντως κι ακροθιγώς μια σημείωση από ένα άρθρο του Όψιμου στην Κομεπ για τις εξελίξεις στη ΝΔ, όπου λέει εύστοχα πως δεν πρέπει να βλέπουμε αφηρημένα τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, αλλά να τις παρατηρούμε συγκεκριμένα, για να βγάζουμε σωστά συμπεράσματα).

Για το ασφαλιστικό, οι επιδιώξεις του αστικού μπλοκ εξουσίας είναι φανερές. Καίνε το "ξίγκι" που έχει απομείνει και στερούν από πολλές λαϊκές οικογένειες ένα από τα τελευταία στηρίγματα που είχαν. (Κι αν θέλει κανείς να βρει οπωσδήποτε ομοιότητες με την περίοδο της κατοχής, μπορεί να σκεφτεί τους απελπισμένους, που δε δήλωναν το θάνατο των συγγενικών τους προσώπων στις αρχές, για να μη στερηθούν τη μερίδα τους στο συσσίτιο, και να το συγκρίνει με τους συνταξιούχους).

Προωθούν τη διάλυση της κοινωνικής και την ενίσχυση της ιδιωτικής ασφάλισης. Και δεν προχωρούν σε συμβατικές μειώσεις, αλλά στη συντριβή των συντάξεων και τη σταδιακή προσαρμογή τους σε επίπεδο εξαθλίωσης, που θα πέφτουν κάτω κι από τα (θεωρητικά εγγυημένα) 380 ευρώ της περιβόητης εθνικής σύνταξης.

Μια εξέλιξη που συνδέεται με τα παραπάνω είναι το σπάσιμο παραδοσιακών συμμαχιών της αστικής τάξης με μεσαία στρώματα, που βλέπουν να φτωχοποιούνται και βγαίνουν ίσως για πρώτη φορά στους δρόμους. Από την άλλη ωστόσο, πρέπει να σημειώσουμε πως στην παρούσα φάση, βασικός σύμμαχος των κρατούντων (που καθιστά περιττό κάθε άλλη συμμαχία) είναι η δική μας αδράνεις, η ουσιαστική απουσία της εργατικής τάξης από το προσκήνιο. Κι αν κάποτε η απάθεια βασιζόταν σε μια επιφανειακή ευημερία και στη μαζική εξαγορά συνειδήσεων, σήμερα έχουμε κληρονομήσει μια εδραιωμένη νοοτροπία, χωρίς τους παράγοντες που τη διαμόρφωσαν και η περίοδος των εκπτώσεων αφορά τα πάντα: από τα δικαιώματα και τις λαϊκές διεκδικήσεις μέχρι την τιμή εξαγοράς.

Όλα αυτά συντείνουν στο συμπέρασμα πως ενδεχομένως να περνάμε σε μια νέα ποιότητα, που κάποιοι την έχουν βαφτίσει λανθασμένα νέο στάδιο, κι άλλοι την έχουν χαρακτηρίσει νέο αρχιτεκτονικό μοντέλο συσσώρευσης, που μπορεί να λειτουργεί πιλοτικά για τις προηγμένες καπιταλιστικές χώρες, με την Ελλάδα σε ρόλο πειραματόζωου. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μια κινεζοποίηση των μισθών, των ημερομισθίων και του λεγόμενου... μη εργατικού κόστους στην Ελλάδα (και όχι μόνο). Μια πραγματικότητα που καθιστά φληναφήματα και αερολογίες όσα είπε ο Τσίπρας στη Βουλή για τις Σκανδιναβικές χώρες, όπου ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα συμβαδίζουν με τις παροχές του κοινωνικού κράτους, χωρίς να αποκλείουν η μία την άλλη (και την υποτιθέμενη εφαρμογή αυτού του "μοντέλου" στα καθ' ημάς.

Αυτό που έχει ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον να διερευνηθεί είναι αν η αστική τάξη προβαίνει σε αυτές τις κινήσεις, γιατί είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης και να διασφαλίσει τα υψηλά ποσοστά της κερδοφορίας της, ή γιατί βλέπει τον κοινωνικό-πολιτικό συσχετισμό να είναι συντριπτικά υπέρ της και δε συναντά σοβαρά εμπόδια. Με άλλα λόγια αν το κάνει από θέση ισχύρος (επειδή μπορεί) ή το ακριβώς αντίθετο (επειδή δεν μπορεί αλλιώς).
Κι η αλήθεια βρίσκεται (στους Σεξ Πίστολς) και στις δύο αναγνώσεις..

Αν αυτή η Ευρώπη είναι πολιτισμένη!

 Αν αυτή η Ευρώπη είναι πολιτισμένη!

Ποσό χειροτέρα θα έκαναν αν δεν ήταν πολιτισμένη;   

SKAI

Τελεσίγραφο και παρασκήνιο για Σένγκεν

SKAI

- ‎πριν από 2 ώρες‎

Τρίμηνη προθεσμία έδωσε στην Ελλάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να υιοθετήσει μια σειρά από μέτρα προκειμένου να ελέγξει πιο αποτελεσματικά τα σύνορά της και να αποτρέψει την «έξωσή» της από τη συνθήκη του Σένγκεν, που θα έχει τη μορφή της ...

SKAI

 Ναυάγιο στο Αιγαίο με 24 νεκρούς - 18 παιδιά ανάμεσά τους

SKAI

- ‎πριν από 1 ώρα‎

Νέο πολύνεκρο ναυάγιο με 24 νεκρούς πρόσφυγες μεταξύ των οποίων 18 παιδιά σημειώθηκε το βράδυ της Τετάρτης ανοικτά της Σάμου. Οι λιμενικές αρχές ανέσυραν από τα παγωμένα νερά του Αιγαίου δεκατρία νεκρά αγοράκια, πέντε κοριτσάκια, πέντε άνδρες ...

Δείτε βίντεο με τα επεισόδια που σημειώθηκαν πριν λίγες ώρες έξω από την ΔΕΘ ανάμεσα σε αγρότες και ΜΑΤ όπου έκαναν χρήση χημικών ενώ οι αγρότες ταρακουνούσαν ένα ολόκληρο λεωφορείο των ΜΑΤ

 Δείτε βίντεο με τα επεισόδια που σημειώθηκαν πριν λίγες ώρες έξω από την ΔΕΘ ανάμεσα σε αγρότες και ΜΑΤ όπου έκαναν χρήση χημικών ενώ οι αγρότες ταρακουνούσαν ένα ολόκληρο λεωφορείο των ΜΑΤ

Αγρότες με τα τρακτέρ τους συμμετείχαν στο συλλαλητήριο ενάντια στις αλλαγές στο ασφαλιστικό και στη φορολογία που πραγματοποιήθηκε από διάφορα μπλόκα της χώρας, με αφορμή τα εγκαίνια της έκθεσης Agrotica, στην πλατεία της ΧΑΝΘ στη Θεσσαλονίκη. Τα βλέμματα όλων όμως τράβηξε ένας αγρότης ο οποίος φορούσε μπλούζα με τον Τσε Γκεβάρα και παντελόνι παραλλαγής.

Στο Βελλίδειο όπου πραγματοποιείται η έκθεση Agrotica, επιχείρησαν να μπουν εξαγριωμένοι αγρότες καθώς είχαν πληροφορηθεί ότι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Ευάγγελος Αποστόλου επρόκειτο να εγκαινιάσει την έκθεση. Κλούβες της αστυνομίας και άνδρες των ΜΑΤ είχαν κλείσει την είσοδο με αποτέλεσμα να σημειωθούν επεισόδια. Η αστυνομία προχώρησε στη χρήση δακρυγόνων για να αποτρέψει τους αγρότες.

Ammosimathias enikos

ΕΡΤ: Τα φερέφωνα. Πάντα άξιοι!!!!

 ΕΡΤ: Τα φερέφωνα. Πάντα άξιοι!!!!

Γέλασαν και τα μάρμαρα χτες με τον τρόπο, που το μεταμεσονύχτιο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ παρουσίασε τις εργατικές - λαϊκές αντιδράσεις την ώρα που στη Βουλή διεξαγόταν η συζήτηση για το Ασφαλιστικό.

Σύμφωνα λοιπόν με το ...ρεπορτάζ της ΕΡΤ, κινητοποιήσεις οργανώθηκαν "από σωματεία και φορείς".

Ακολουθούν δηλώσεις ενός εκπροσώπου της ΑΔΕΔΥ από την πλατεία Κλαυθμώνος και στη συνέχεια δηλώσεις του εκπροσώπου της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ από τη Ομόνοια.

Η ανταπόκριση "ντύνεται" και με μερικά σκοτεινιασμένα πλάνα από τις πορείες που ακολούθησαν και στην αποφώνηση του ρεπορτάζ ακούγεται το εξής: "Στις δύο κινητοποιήσεις συμμετείχαν περίπου 10.000 άτομα".

Το "αξιόπιστο" ρεπορτάζ της ΕΡΤ δεν είδε βέβαια ότι η συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ ήταν μια παρασύναξη μερικών δεκάδων συνδικαλιστών του Δημοσίου, στελεχών της ΛΑΕ και κάποιων αγνώστου ταυτότητας "συντονιστικών" ενάντια στα μνημόνια.

Αυτή τη μάζωξη, η κρατική τηλεόραση την έβαλε στο μπλέντερ με τη μαζική εργατική - λαϊκή διαδήλωση του ΠΑΜΕ και ...έβγαλε το μέσο όρο! Κι όλα αυτά, για να μη φανεί ότι το κάλεσμα της ΑΔΕΔΥ για κινητοποίηση, που θα έπαιζε ρόλο "αντίβαρου" στη διαδήλωση που είχε εξαγγείλει το ΠΑΜΕ, δεν συσπείρωσε ούτε τα πρώτα συνδικαλιστικά στελέχη τους, σε αντίθεση με το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ.

Εμείς τι άλλο να πούμε για τη "φερεγγυότητα" της ΕΡΤ...

Πάντα άξιοι!

προλετάριος

Καίγομαι

 Καίγομαι

Η σημερινή ανάρτηση αποτελείται από πολλά μικρά μεταμοντέρνα θραύσματα, που απασχόλησαν τις προηγούμενες μέρες την επικαιρότητα, αλλά δε βρήκαν τη θέση τους σε κάποια μεγάλη αφήγηση.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, ο γγ περιόδευσε στην Κρήτη, και στα πλάνα της ΕΡΤ (που προσαρμόζουν την κλασική φράση στα 15 δευτερόλεπτα δημοσιότητας) εμφανιζόταν με ένα βαθύ μπορντώ-κόκκινο χρώμα, που πλησίαζε τη μελιτζανί φάτσα του Ομπράντοβιτς και βασικά έχει δύο πιθανές εξηγήσεις. Είτε κάποιο τεχνικό πρόβλημα και μια κάμερα από τα χρόνια της πρώτης "αλλαγής", είτε την παραδοσιακή κρητική φιλοξενία, όπου δε γίνεται να προσβάλεις τους ανθρώπους και να μην πιεις μαζί τους ένα ποτηράκι ρακή, άλλο ένα να πάνε τα φαρμάκια κάτω, ένα ακόμα για τις βαθιές ρίζες του κόμματος στο λαό, άλλη μία τα ίδια από την αρχή στο επόμενο χωριό της περιοδείας, και μετά καταλήγει σαν το σύνθημα ττου κοινού για το ανκόρ του καλλιτέχνη στις συναυλίες. Κι άλλο, κι άλλο...
Κι έτσι εξηγούνται κι οι φωτό του 902 από την περιοδεία, όπου πάντα εμφανιζόταν κι από (ακόμα) ένα ποτηράκι.

Ο γγ όμως ξεσηκώνει πάθη και στις ανώτερες τάξεις, αν κρίνει κανείς από τον ενθουσιασμό με τον οποίο τον υποδέχτηκε η Ζωή Λάσκαρη, στο τέλος της θεατρικής παράστασης όπου πρωταγωνιστεί (συναισθήματα που αποτυπώνονται και στα φωτογραφικά στιγμιότυπα παρακάτω) αλλά και από τον ντόρο που δημιούργησαν πιθανότατα στο περιβάλλον της, όχι γιατί φοβήθηκαν μην προδώσει την τάξη της κι ακολουθήσει το παράδειγμα του Ένγκελς, αλλά ίσως γιατί ασεβούσε προς την οικογένειά της και το δράμα της στον εμφύλιο.

Το πιο εντυπωσιακό κατά τη γνώμη μου είναι ότι παραδόξως κι ως εξαίρεση στον κανόνα, οι αντιδράσεις για μια τέτοια συνάντηση προκλήθηκαν στην απέναντι όχθη και όχι από τους δικούς μας γκρινιάρηδες (στους οποίους μπορώ να συμπεριλάβω και την κε του μπλοκ): τι γύρευε εκεί ο γγ (που γενικά δώστου θέατρο και την ψυχή του πάρε), γιατί πήγε να δει τη συγκεκριμένη παράσταση, που δεν πρέπει να έχει και κάνα ιδιαίτερο μήνυμα, κτλ. Η γνωστή κομμουνοφρένεια...

Στην καρναβαλική Πάτρα τώρα, οι κομμουνιστές είναι τόσο κακοί και καπετάν-Μιζέριες, που τα έχουν βάλει με τις Απόκριες. Πότε αναβάλλουν την έναρξη του καρναβαλιού, πότε ξεφεύγουν από το κλίμα Μύκονοοοοος των πάρτι της ΔΑΠ, και γεμίζουν τις εκδηλώσεις με θολοκουλτουριάρικα μηνύματα, ενώ υπάρχουν έγκυρες πηγές που μας πληροφορούν ότι σχεδιάζουν να απαγάγουν τον άγιο-Βασίλη και το κουνελάκι του Πάσχα. Αλλά ας τους λουστεί ο Πατρινός λαός που τους ψήφισε και αν δε διορθώσει το λάθος του, στην πρώτη ευκαιρία, θα τους κάνει να αποθρασυνθούν. Να δεις Ζωή, που αυτοί μέχρι και δικτατορία του προλεταριάτου να μας φέρουν! Να το πεις και στο Φαίδωνα το Γεωργίτση.

Σε αυτό το μήκος κύματος κινείται ένα (ας το πούμε) άρθρο που δημοσιεύτηκε σε πατρινή ιστοσέλιδα και γράφτηκε από μια εκπρόσωπο των... ανεξάρτητων πρώην αρχών, που έχασαν τη μαρμίτα με το μέλι και τις μιζούλες και ψάχνουν τρόπους να την ξαναβρούν. Εξίσου διδακτικά και διασκεδαστικά είναι κάποια έμμισθα σχόλια που ακολουθούν το κείμενο, του τύπου "Πελετίδοφ".

Υπό άλλες συνθήκες όλα αυτά θα ήταν απλώς αφορμή για χάζι και χαβαλέ. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε όμως την εκστρατεία υστερίας που ξεκίνησε εναντίον της κόκκινης δημοτικής αρχής και κορυφώνεται τώρα με την απόφαση του Πελετίδη να φτιάξει ένα αποτεφρωτήριο, για όσους δεν επιθυμούν την ταφή. Ευχόμαστε σε όλο αυτό το σινάφι να μην είναι περαστικά (τα αίτια της γκρίνιας του) και συνεχίζουμε σε άλλα νέα του δελτίου μας.

Στο εθνικό θέατρο ανεβαίνει μια παράσταση βασισμένη σε ένα βιβλίο του Ξηρού. Ο οποίος ωστόσο δεν έχει ιδιαίτερη συγγραφική κλίση, γι' αυτό και με ένα συναγωνιστή καταλήξαμε τιτιβίζοντας στην εκτίμηση ότι το βιβλίο του Κουφοντίνα έχει σαφώς πιο πολύ ζουμί και βαθιά μηνύματα, για να γίνει μέχρι και ταινία του Παπακαλιάτη. Όλοι ΠαΣοΚ ήταν άλλωστε κάποτε κι όλοι για το σοσιαλισμό αγωνίζονται.

Πέρα από το χαβαλέ πάντως, είναι σημείο των καιρών και της κοινωνίας (και βασικά των κυρίαρχων ΜΜΕ που διαμορφώνουν στερεότυπα) πως οι αντιδράσεις αφορούν την υποτθέμενη νομιμοποίηση της τρομοκρατίας, και όχι την πραγματική κατάσταση που περιγράφει ο Ξηρός για τα βασανιστήρια που υπέστη και την απαράδεκτη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους κρατούμενούς του το αστικό κράτος δικαίου.

Το πράγμα αρχίζει να γίνεται πιο ενδιαφέρον, αν ισχύει η πληροφορία πως τελικά το έργο θα σταματήσει να ανεβαίνει, μολονότι παιζόταν κανονικά εδώ και δύο βδομάδες -οπότε και οι αντιδράσεις δεν ήταν τόσο καινούριες. Το καινούριο στοιχείο όμως ήταν η επίσημη τοποθέτηση της πρεσβείας (μία είναι η πρεσβεία στη χώρα μας) κι η άμεση συμμόρφωση προς τας υποδείξεις...

-Αν σας αρέσει να διαβάζετε διασκεδαστικά κείμενα, αξίζει τον κόπο να δοκιμάσετε κι αυτό του Ζουράρι, όπου μιλάει για κυβέρνηση υπό κατοχή και βρίσκει αναλογίες μεταξύ της κυβέρνησης και του αντάρτικου της αντίστασης, το 43', όταν δεν ήταν ακόμα αρκετά δυνατό για να σώσει τον ελληνικό λαό από τις γερμανικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.
Βροντάει ο Όλυμπος, τρίζει η Γκιώνα...

Εφόσον λοιπόν έχουμε κάτι σαν κυβέρνηση του βουνού -και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα, αλλά θα το εκτιμήσουμε, όταν το χάσουμε, γιατί είμαστε αχάριστοι- ο Καμμένος είναι πιθανότατα κάτι σαν το Ζέρβα στο Γοργοπόταμο, ή το Σαράφη, και η μόνη διαφορά είναι πως δεν έχουμε όπλα, ούτε κάποιον 'παράξενο πόλεμο', γιατί έχει υπογραφεί ήδη, με σχήμα πρωθύστερο, η δική τους Βάρκιζα.
Όχι άλλη Βάρκιζα, όχι άλλο κάρβουνο, όχι άλλη πυρίκαυστη Ελλάς...

Είχα προγραμματίσει κι ένα μικρό σχόλιο για το μαυσωλείο του Λένιν και το διπλό παιχνίδι που παίζει ο Πούτιν, με τις αμφίσημες δηλώσεις του, καλύτερα όμως να μην το στριμώξω στον επίλογο και να το δούμε ξεχωριστά.
Ας κλείσουμε λοιπόν με την επέτειο των 8 χρόνων χωρίς το Χριστόδουλο και τους άξιους σημερινούς συνεχιστές του (η σπορά μένει κι ας φεύγουν οι ζευγάδες) με τον κληρικό της Γλυφάδας, που αφόρισε λέει το ζίου-ζίτσου και το καράτε. Περιμένω να δω το σκεπτικό της απόφασης, για να καταλάβω γιατί εξαιρούνται οι άλλες πολεμικές τέχνες -εκτός κι αν αυτές τις έχουν προλάβει άλλοι...
Αλλά τέτοιοι ασεβείς που είστε και γελάτε, θα πέσει φωτιά να σας κάψει μια μέρα. Στο αποτεφρωτήριο του Πελετίδη...

Επικίνδυνοι σχεδιασμοί με «όχημα» το Προσφυγικό

Επικίνδυνοι σχεδιασμοί με «όχημα» το Προσφυγικό

Συνεχίζεται τις τελευταίες μέρες η συζήτηση που έχει ανοίξει για τα καλά στην Ευρωπαϊκή Ενωση για αποκλεισμό της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν, αλλά και την αυστηροποίηση των ελέγχων στα ευρωπαϊκά σύνορα σε βάρος προσφύγων και μεταναστών. Η κατάσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο εσωτερικό της ΕΕ, με τις αντιτιθέμενες δηλώσεις υπουργών κρατών - μελών, δείχνει την ένταση των εσωτερικών αντιθέσεων με αφορμή το προσφυγικό πρόβλημα. Αντιθέσεις που έχουν να κάνουν και με το πόσους μετανάστες και πρόσφυγες θέλει κάθε χώρα - μέλος για τα μονοπώλιά της. Παράλληλα, αξιοποιείται για να ασκούνται στη χώρα μας μια σειρά πιέσεων, ανάμεσά τους και το θέμα της συνδιαχείρισης - φύλαξης του Αιγαίου με την Τουρκία, ώστε να προωθηθούν οι ΝΑΤΟικοί σχεδιασμοί στην περιοχή, με την ελληνική κυβέρνηση να έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για το συγκεκριμένο θέμα.
Χτες, το ρευστό αυτό τοπίο έδειχνε να ξεκαθαρίζει, αφού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε προσχέδιο έκθεσης διαπιστώνει «σοβαρές παραλείψεις» της Ελλάδας στη διενέργεια συνοριακών ελέγχων και σημειώνει ότι εάν η Αθήνα δεν καταφέρει να λύσει το πρόβλημα σε διάστημα τριών μηνών, τότε δεν αποκλείεται η πιθανότητα άλλες χώρες της ζώνης Σένγκεν να κλείσουν προσωρινά τα σύνορά τους με την Ελλάδα, όπως τόνισε ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βάλντις Ντομπρόβσκις. Αυτό σημαίνει πως θα έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν για διάστημα από έξι μήνες έως δύο χρόνια, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα.

* * *

Το προσχέδιο της έκθεσης που συζητήθηκε στο Κολέγιο των Επιτρόπων, βασίζεται σε επιτόπιους ελέγχους στα σύνορα με την Ελλάδα. Το σχέδιο έκθεσης για την αξιολόγηση της Σένγκεν για την Ελλάδα, το οποίο συνέταξαν από κοινού εμπειρογνώμονες των κρατών - μελών και εκπρόσωποι της Επιτροπής, θα διαβιβαστεί στην επιτροπή αξιολόγησης Σένγκεν, η οποία θα διατυπώσει τη γνώμη της και στη συνέχεια η έκθεση αυτή θα πάει για έγκριση.
Παράλληλα, σε επιστολή του Ζ. Κ. Γιούνκερ, προέδρου της Κομισιόν, αποκαλύπτεται πως «ήδη από σήμερα (σ.σ. προχτές), η Frontex υποστηρίζει την προστασία των συνόρων μεταξύ της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ, μέσω υποστήριξης που παρέχεται στην Ελλάδα», υπενθυμίζοντας τόσο το πρόγραμμα «Ποσειδών» για την ενίσχυση της καταστολής σε βάρος προσφύγων και μεταναστών στα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας, όσο και άλλο επιχειρησιακό σχέδιο που συμφωνήθηκε μέσα στο Γενάρη, μεταξύ της Ελλάδας και της Frontex, για την εγκατάσταση ειδικών στα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Ηδη, μία ομάδα βρίσκεται εκεί και ξεκινά να το εφαρμόζει, συμπληρώνει ο Ζ. Κ. Γιούνκερ. Ετσι, μετά τη δικαιολόγηση του φράχτη στον Εβρο, την επέκταση της δράσης του ευρωκατασταλτικού μηχανισμού Frontex στο Αιγαίο, έπεσε και το τελευταίο «κάστρο αντίστασης» της κυβέρνησης, που διακήρυττε ότι η χώρα μας θα έλεγχε τα σύνορά της.
Το ενδεχόμενο η Ελλάδα να βγει από τη Σένγκεν «ανοίγει» ουσιαστικά το ζήτημα συνολικής αμφισβήτησης της Συνθήκης, είτε συλλογικά είτε μονομερώς, γεγονός που θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στη συνοχή της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

* * *

Τα παραπάνω δείχνουν ότι ο κίνδυνος εγκλωβισμού χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα είναι άμεσα υπαρκτός. Το λαϊκό κίνημα πρέπει να παρέμβει ενάντια στην πολιτική της ΕΕ, ενάντια στην καταστολή, ενάντια στη φρούρηση των συνόρων από μηχανισμούς της ΕΕ (Frontex κ.λπ.), για την κατάργηση του Δουβλίνο 3, της Συνθήκης Σένγκεν κ.λπ. Να παρέμβει ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους που γεννάνε το πρόβλημα. Να εκφραστεί η εργατική - λαϊκή αλληλεγγύη και στήριξη στους πρόσφυγες και μετανάστες που φτάνουν στη χώρα μας. Να διευκολυνθεί η απευθείας μεταφορά των προσφύγων στις χώρες τελικού προορισμού τους.

Γ. Α.

Η «ευθύνη» και οι... «δυσκολίες»

Η «ευθύνη» και οι... «δυσκολίες»

Σε διαγωνισμό μεταξύ των αστικών κομμάτων και ειδικά μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, για το ποιος είναι ο πιο ικανός να «τρέξει» τις αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, μετατράπηκε η προχτεσινή προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για το Ασφαλιστικό, παράλληλα με τη σύγκλισή τους στο «κουκούλωμα» της ταξικής ουσίας της κλιμακούμενης αντιλαϊκής επίθεσης.
«Επιλέγουμε σήμερα ένα δύσκολο δρόμο, ένα δρόμο ευθύνης», αντί «να κρύψουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί», όπως έκαναν οι προηγούμενοι, με την «κοινωνικά ανεύθυνη» στάση τους, ισχυρίστηκε ο Αλ. Τσίπρας.
«Το δίλημμα σήμερα», αντέτεινε ο Κυρ. Μητσοτάκης, «είναι η επιλογή ανάμεσα στο χτες του λαϊκισμού (...) και στο αύριο της αλήθειας», των «δύσκολων» αλλά «δίκαιων και αναγκαίων μεταρρυθμίσεων», των μεταρρυθμίσεων «με κοινωνική ευθύνη».
«Ευθύνη» και... «δυσκολίες» λοιπόν: Κι ενώ η «ευθύνη» αφορά τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης και της ΝΔ απέναντι στις απαιτήσεις του κεφαλαίου και των «εταίρων» του, οι «δυσκολίες» αφορούν αποκλειστικά τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, το παραπέρα τσάκισμά τους, που επιβάλλεται ακριβώς από τις ανάγκες του κεφαλαίου, από τον ίδιο το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Πίσω από τη μεταξύ τους ανταλλαγή αλληλοκατηγοριών για το «ποιος φταίει», τόσο η κυβέρνηση όσο και η ΝΔ παρουσίασαν ως δεδομένη την περιβόητη «μη βιωσιμότητα» του ασφαλιστικού συστήματος και την ανάγκη «μεταρρύθμισής» του. «Η ανάγκη για μεταρρύθμιση που θα καθιστά βιώσιμο το ασφαλιστικό μας σύστημα ξεπερνά τη συμφωνία (σ.σ. το μνημόνιο)», είπε χαρακτηριστικά ο Αλ. Τσίπρας...
Δεδομένο, δηλαδή, το νέο «μαχαίρι» στις συντάξεις και τις παροχές, στο όνομα της «βιωσιμότητας», παράλληλα με τη συμβολή όλων των αστικών δυνάμεων στη συντήρηση μιας τέτοιας συζήτησης που κρύβει την πραγματική ταξική στόχευση της νέας επίθεσης στην Κοινωνική Ασφάλιση: Κρύβει, δηλαδή, ότι αυτή είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του κεφαλαίου, πλευρά της συνολικότερης έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, για εξοικονόμηση κρατικού χρήματος για νέα «πεσκέσια» στα μονοπώλια, αλλά και άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας για τμήματα του κεφαλαίου (ασφαλιστικές εταιρείες, μεγαλεμπόρους Υγείας κ.ο.κ.), που περιμένουν στη γωνία...
Αντίστοιχη ήταν και η συμφωνία κυβέρνησης και ΝΔ στη «λύση»: «Μόνος τρόπος επίλυσης είναι η επιστροφή στην ανάπτυξη», συμφώνησαν Αλ. Τσίπρας και Κυρ. Μητσοτάκης, όταν ακριβώς το ξεθεμέλιωμα όσων κοινωνικο-ασφαλιστικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει στους εργαζόμενους αποτελεί όρο για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Επιδιώκοντας να συσκοτίσει αυτήν τη στρατηγική σύμπλευση, ο Αλ. Τσίπρας επανέφερε, για πολλοστή φορά, τις προκλητικές αναφορές περί «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «αναδιανομής»:
-- Οταν το σχέδιο της κυβέρνησης όχι μόνο ενσωματώνει όλους τους προηγούμενους αντιασφαλιστικούς νόμους, όλες τις προηγούμενες περικοπές (τις οποίες κατά τα άλλα... κατακεραύνωσε προχτές ο πρωθυπουργός!), αλλά έρχεται να βάλει ταφόπλακα σε ό,τι έχει απομείνει όρθιο στην Κοινωνική Ασφάλιση!
-- Οταν, απαντώντας στο... καμάρι της ΝΔ για το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις της μείωσαν κατά 5% τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε να διαβεβαιώσει το κεφάλαιο ότι σε «αντάλλαγμα» της ελάχιστης και προσωρινής αύξησης κατά 1% των ήδη μειωμένων εργοδοτικών εισφορών, θα του προσφέρει «σειρά παρεμβάσεων» για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς του. «Παρεμβάσεις» που θα πληρώσει και πάλι ο λαός...
-- Οταν το σχέδιο της κυβέρνησης χτυπά συνολικά τα εργατικά - λαϊκά στρώματα και η λεγόμενη «αναδιανομή» δεν αφορά τα κέρδη των μονοπωλίων που καρπώνονται τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι, αλλά το μοίρασμα της φτώχειας ανάμεσα στους περισσότερο και τους λιγότερο φτωχούς.
Η συζήτηση στη Βουλή επιβεβαίωσε, για μια ακόμα φορά, ότι ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα ούτε από τις συναινέσεις, ούτε από τους διαγκωνισμούς των αστικών κομμάτων. Μόνο αν ο ίδιος ορθώσει το ανάστημά του και οργανώσει την πάλη του στο δρόμο της ανατροπής μπορεί να βάλει εμπόδια στους σχεδιασμούς της παραπέρα εξαθλίωσής του!

ΗΠΑ Νέο σκάνδαλο μολυσμένου νερού στο Οχάιο

ΗΠΑ

Νέο σκάνδαλο μολυσμένου νερού στο Οχάιο

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--
Φαίνεται πως δεν είναι μόνο η μικρή πόλη Φλιντ του Μίσιγκαν που έπινε επί μήνες νερό δηλητηριασμένο από μόλυβδο και σκουριά, επειδή οι αρμόδιες δημοτικές αρχές αποφάσισαν να αλλάξουν πάροχο ύδρευσης για να εξοικονομήσουν πόρους λόγω κρίσης. Τις τελευταίες μέρες, ανάλογες ανησυχίες έχουν και οι κάτοικοι της αγροτικής κωμόπολης Σέμπρινγκ στο Οχάιο, καθώς το τελευταίο διάστημα άρχισαν να πυκνώνουν οι πληροφορίες πως το νερό που τρέχει από τις βρύσες δεν είναι τελικώς ούτε καθαρό, ούτε πολύ ασφαλές για πόση...
Διαπιστώθηκε ότι το νερό, σε επτά από τα 20 σπίτια που υποβλήθηκε σε τεστ, είχε υψηλά επίπεδα μολύβδου. Εκθέσεις παραρτήματος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος στο Οχάιο, που επικαλείται το πρακτορείο ΑΡ, λοιδορούν το διοικητή του εργοστασίου ύδρευσης του Σέμπρινγκ, Τζέιμς Μπέιτς, πως εσκεμμένα παραποιούσε, έκρυβε ή και υπέβαλε ψευδείς εκθέσεις σε σχέση με την ποιότητα του νερού στην πόλη. Φορείς κατοίκων της πόλης ετοιμάζονται να κινηθούν νομικά εναντίον του και ζητούν από τις αρμόδιες αρχές να ξεκινήσουν έρευνα για τυχόν εγκληματικές ευθύνες σε βάρος του.
Τις τελευταίες τέσσερις μέρες, τα σχολεία του Σέμπρινγκ είναι κλειστά, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το μολυσμένο νερό. Οι περισσότεροι ξεδιψούν ή μαγειρεύουν πλέον μόνο με εμφιαλωμένο νερό και εντείνουν τον αγώνα τους, ζητώντας αυτό που για τον καπιταλισμό δεν είναι αυτονόητο: καθαρό, ασφαλές νερό...

Λάσπη και απειλές

 Λάσπη και απειλές

Λάσπη, απειλές, «συμπάθεια», «κατανόηση» και εκκλήσεις για διάλογο εναλλάσσει η κυβέρνηση στην τακτική της απέναντι στους αγρότες που βρίσκονται στα μπλόκα.

Μέχρι πριν από λίγες μέρες, ο υπουργός Εργασίας ισχυριζόταν ότι οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες θα έπρεπε να λένε κι «ευχαριστώ», επειδή η κυβέρνηση ψήφισε μεν το τρίτο μνημόνιο, αλλά τα μέτρα που προωθεί για το Ασφαλιστικό συνιστούν «παράλληλο πρόγραμμα» που αναιρεί τάχα τις συνέπειες του μνημονίου για τη φτωχομεσαία αγροτιά.

Τέτοιο είναι το θράσος τους! Βλέποντας, όμως, ότι οι αγρότες ούτε καλλιεργούν, ούτε τρώνε κουτόχορτο, τις τελευταίες μέρες άλλαξαν τροπάρι και άρχισαν τις απειλές και τους εκβιασμούς.

Ετσι, η κυβερνητική εκπρόσωπος είπε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι «αν δεν παλέψουμε σκληρά, μπορεί να επικρατήσει η άποψη του ΔΝΤ» και να υπάρξει μείωση συντάξεων. Κουνώντας το δάχτυλο στους αγρότες, πρόσθεσε ότι χωρίς τη μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση, υπάρχει κίνδυνος να μην καταβάλλονται συντάξεις τα επόμενα χρόνια.

Ωμός εκβιασμός, που δεν απευθύνεται μόνο στους αγρότες, αλλά σε όλους όσοι αντιπαλεύουν σήμερα τα αντιασφαλιστικά σχέδια της κυβέρνησης.

Με το ίδιο προκλητικό ύφος, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ισχυρίστηκε χτες ότι οι αγρότες φοροδιαφεύγουν συστηματικά, ότι τα εισοδήματά τους αυξάνονται τα τελευταία χρόνια, όχι όμως και η φορολογία τους και ότι ο ΟΓΑ επιβιώνει χάρη στις εισφορές του κράτους, δηλαδή των υπόλοιπων φορολογούμενων.

Δεν υπάρχει πιο αισχρή προσπάθεια να ενεργοποιηθεί ο κοινωνικός αυτοματισμός, απ' αυτή που κάνει με ψέματα και κατασκευασμένα στοιχεία ο αρμόδιος υπουργός. Αναπαράγοντας μάλιστα κι αυτός τις ίδιες απειλές, είπε ότι «εάν αφήσουμε τα πράγματα όπως είναι, η βασική σύνταξη του ΟΓΑ, του αγρότη, θα πάει σε βάθος χρόνου, το 2027, σε μηδέν» και ότι αν δεν κλείσει η «αξιολόγηση» με ψηφισμένο το Ασφαλιστικό, η χώρα θα βγει εκτός ΕΕ.

Εν κατακλείδι, ζητάει από τους αγρότες να προσέλθουν στο τραπέζι του διαλόγου, χαρακτηρίζοντάς τον «μονόδρομο». Η κυβέρνηση βάζει τους αγρότες να διαλέξουν το δικό της σχέδιο - λαιμητόμο για το Ασφαλιστικό, με την απειλή ότι στη γωνία παραμονεύει το χειρότερο της τρόικας.

Τους ζητάει, δηλαδή, να διαλέξουν με ποιο σχοινί θα τους κρεμάσει, αφού όπως κι αν καταλήξει στο τέλος το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, οι συνέπειες για τη μικρομεσαία αγροτιά δεν είναι αναστρέψιμες και επιταχύνεται το ξεκλήρισμά της.

Επίσης, τα κυβερνητικά στελέχη δεν λένε κουβέντα για τα άλλα αιτήματα που βάζουν οι μικρομεσαίοι αγρότες, όπως αυτά εκφράζονται στο πλαίσιο πάλης της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων. Ετσι, «κάνουν την πάπια» για τις συνέπειες της ΚΑΠ, την οποία προωθούν απαρέγκλιτα, όπως και για το κόστος παραγωγής που αυξάνεται και σφίγγει τη θηλιά στο λαιμό τους.

Η κυβέρνηση ασκεί πιέσεις στους αγρότες να τους σύρει σε «διάλογο» για το πόσα ακόμα θα χάσουν. Ρίχνει το «τυράκι» των «διορθώσεων», για να ακυρώσει το δίκαιο αίτημα για απόσυρση του νομοσχεδίου.

Οι απειλές δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες. Οι ελιγμοί της κυβέρνησης θα ακυρώνονται όσο περισσότερο ο αγώνας της αγροτιάς απεγκλωβίζεται από παραλλαγές της ίδιας πολιτικής που τους συνθλίβει. Οσο δε συμβιβάζονται με την άθλια κατάσταση που ζούσαν έως τώρα, με τους μισούς να μην έχουν Ασφάλιση και όσοι έχουν να παίρνουν συντάξεις πείνας.

Οσο στο κίνημα δυναμώνει το ρεύμα που παλεύει για αλλαγή του συσχετισμού, διεκδικώντας κοινωνικο-ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους στο ύψος των σύγχρονων αναγκών, με ευθύνη του κράτους, αξιοπρεπές εισόδημα για τους παραγωγούς, φτηνά και ποιοτικά προϊόντα για όλο το λαό.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από τη στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Τρίτης 26 Γενάρη 2016.