Πανεξόρμηση!

Πανεξόρμηση!

Με αποφασιστικότητα και μαχητική αισιοδοξία σχεδιάζουμε τη μεγάλη εξόρμηση της Κυριακής με τον «Ριζοσπάστη», που θα περιλαμβάνει τις Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο του Κόμματος.
Το σύνθημα του Συνεδρίου, που θα πραγματοποιηθεί το διάστημα 30 Μάρτη με 2 Απρίλη 2017, αποτελεί και κάλεσμα μάχης στην εργατική τάξη: «Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ. Για δυνατό εργατικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία. Για την εξουσία - το σοσιαλισμό». Αυτό το σύνθημα, με όσα το συνοδεύουν στο περιεχόμενο του ντοκουμέντου που θα δώσει στη δημοσιότητα η ΚΕ, θέλουμε να βρεθεί στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης με τους εργαζόμενους τους επόμενους μήνες.
Η επιτυχία της μεγάλης εξόρμησης την ερχόμενη Κυριακή θα αποτελέσει ένα καλό, ορμητικό ξεκίνημα γι' αυτήν τη συζήτηση. Αλλωστε, δεν ξεκινάμε από το μηδέν. Ηδη οι Κομματικές Οργανώσεις απ' άκρη σ' άκρη σε όλη την Ελλάδα ξεδιπλώνουν έναν πλούσιο προγραμματισμό με πλήθος εκδηλώσεων και άλλων παρεμβάσεων. Οι δεκάδες πρωτοβουλίες με άξονα τα 70 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ, όλες οι εκδηλώσεις που εντάσσονται στα 100χρονα του Κόμματος, αλλά και η μεγάλη προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη με τη δίμηνη Οικονομική Εξόρμηση φέρνουν τις Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε σταθερή επαφή με χιλιάδες εργαζόμενους.
Παράλληλα, οργανώνονται καθημερινά κομματικές παρεμβάσεις με περιοδείες, συσκέψεις και συγκεντρώσεις σε τόπους δουλειάς και συνοικίες, καλώντας την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να βγουν στο προσκήνιο, να ανασυντάξουν το κίνημά τους και να περάσουν στην αντεπίθεση, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, εργοδοσίας και ΕΕ - ΔΝΤ.
Ολη αυτή η ζωντανή κομματική δράση έχει αποτελέσματα. Εκτός από τους εργαζόμενους που υιοθετούν την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, πολλοί είναι και όσοι μας ακούνε, ενδιαφέρονται να μάθουν, ανησυχούν και αναζητούν τη διέξοδο, μια απάντηση στην αγωνία τους, στο «κάτι επιτέλους πρέπει να αλλάξει». Σε όλους αυτούς φιλοδοξούμε να φτάσουμε με τις Θέσεις, να κάνουμε μια μεγάλη και βαθιά πολιτική συζήτηση, να τους βοηθήσουμε να αξιοποιήσουν την πείρα τους, να κατασταλάξουν στο συμπέρασμα ότι το σημερινό σάπιο καπιταλιστικό σύστημα δεν διορθώνεται, αντίθετα γίνεται όλο και πιο βάρβαρο. Να το πάρουν απόφαση ακόμα περισσότεροι εργατοϋπάλληλοι, άνεργοι, νέοι και νέες ότι η στρατηγική του ΚΚΕ αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από τη σημερινή κατάσταση. Οτι απαιτείται να ισχυροποιηθεί το ΚΚΕ παντού, και με οργανωμένες δυνάμεις, αλλά και με εργαζόμενους που συσπειρώνονται και παλεύουν μαζί του, που υιοθετούν την πολιτική του πρόταση.
Στη μάχη αυτή δεν θα ξεχάσουμε κανέναν. Να φτάσουμε συντεταγμένα και με σχέδιο σε όλους όσοι τα τελευταία χρόνια είτε σταθερά, είτε περιστασιακά βρέθηκαν στο πλάι μας στους καθημερινούς αγώνες, προσέγγισαν, έστω και επιφανειακά, τη στρατηγική του ΚΚΕ ή παρασύρθηκαν στο ρεύμα της αναζήτησης εύκολων λύσεων και απογοητεύτηκαν. Τώρα μπορούν να αξιολογήσουν ξανά τις επιλογές τους και να ξεμπλοκάρουν με την παρέμβασή μας. Να συνειδητοποιήσουν με νηφαλιότητα, μελετώντας τις Θέσεις της ΚΕ, ότι τέσσερα χρόνια τώρα, από το 19ο Συνέδριο μέχρι σήμερα, μεσολάβησαν αλλαγές στο αστικό πολιτικό σύστημα και στη διεθνή πραγματικότητα που λίγοι φαντάζονταν, όμως το ΚΚΕ αποδείχτηκε ικανό να δει προς τα πού πάνε τα πράγματα. Ικανότητα που απορρέει από την επαναστατική στρατηγική του.
Συνεπώς, έχουμε μπροστά μας μια σκληρή αλλά και συναρπαστική μάχη. Αποτελεί στοίχημα για όλα τα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ να αξιοποιήσουν όλα τα περιθώρια, ώστε η κυριακάτικη πανεξόρμηση να αφήσει ένα σαφές αποτύπωμα ισχυροποίησης της επαφής μας με παλιές και νέες εργατικές - λαϊκές δυνάμεις. Σημαντικό μέρος της προετοιμασίας της εξόρμησης αφορά στην αξιοποίηση των φίλων και των οπαδών μας, δίπλα στις ΚΟΒ, που θα χρεωθούν φύλλα «Ριζοσπάστη» για να τα διακινήσουν στον κύκλο τους. Ηδη έχουν αρχίσει τα καλέσματα σε άμιλλα ανάμεσα σε Κομματικές Οργανώσεις, με στόχο τη μεγαλύτερη διακίνηση των Θέσεων, στοιχείο που πρέπει να γενικευτεί.
Ολοι στην πανεξόρμηση, λοιπόν. Με τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», να κάνουμε τη νύχτα μέρα. Με καλό σχεδιασμό και με πείσμα!

    Προβοκάτσια της κρατικής ΕΡΤ σε βάρος του ΚΚΕ

Σε προβοκάτσια σε βάρος του ΚΚΕ προχώρησε η κρατική ΕΡΤ στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων, με ψέματα στο «ρεπορτάζ» από τη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για το νομοσχέδιο που συζητείται και συγκεκριμένα για την τροπολογία που αφορά την εφάπαξ παροχή που εξήγγειλε η κυβέρνηση. 

Στο μεσημεριανό δελτίο, στη φάσα στην οθόνη, ισχυριζόταν ότι το ΚΚΕ δεν θα ψηφίσει αυτήν την τροπολογία και μάλιστα έγραφε: «Στην Ολομέλεια η τροπολογία για την εφάπαξ καταβολή της 13ης σύνταξης. Σύμφωνη η αντιπολίτευση πλην ΚΚΕ - ΧΑ»! Αυτή ήταν η «έγκυρη ενημέρωση» που παρείχε η κρατική ΕΡΤ στους τηλεθεατές της! 

Όλα αυτά όταν χτες, στη συνεδρίαση της αρμόδιας Επιτροπής, ο Χρήστος Κατσώτης είχε κάνει ξεκάθαρη τοποθέτηση για το θέμα, όπου σημείωνε ότι το ΚΚΕ θα ψηφίσει την τροπολογία για την εφάπαξ παροχή που εξήγγειλε η κυβέρνηση προς τους συνταξιούχους, γιατί πολλοί συνταξιούχοι το έχουν ανάγκη, ωστόσο επεσήμανε ότι πρόκειται για κοροϊδία και κάλεσε τους συνταξιούχους να συμμετάσχουν μαζικά στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 15 Δεκέμβρη για να διεκδικήσουν τη θεσμοθέτηση της 13ης και 14ης σύνταξης που έχουν καταργηθεί, αλλά και την αναπλήρωση των απωλειών που είχαν όλη αυτή την περίοδο γιατί τα δικαιούνται, γιατί αυτοί με τον ιδρώτα τους δημιούργησαν τον πλούτο αυτής της χώρας. (Δείτε αναλυτικά την τοποθέτηση του Χρ. Κατσώτη ΕΔΩ).

Δεν το άκουσαν; Δεν το είδαν; Δεν έκαναν ρεπορτάζ; Ή απλά ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα και μετά κάνουν τάχα επανορθώσεις; 

Για την ιστορία, αξίζει να σημειωθεί ότι ο δημοσιογράφος που κάνει το ρεπορτάζ στην ΕΡΤ δηλώνει ότι δεν έφυγε με δική του ευθύνη το «ρεπορτάζ»... 

«Αθλιότητα» και «βρώμικη προβοκάτσια ενάντια στο ΚΚΕ» χαρακτήρισε ο βουλευτής του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης την ενέργεια της ΕΡΤ να μεταδώσει ότι το ΚΚΕ δεν ψήφισε την τροπολογία του υπουργείου Εργασίας για τους συνταξιούχους. Σε παρέμβασή του στη Βουλή αμέσως μετά την προβοκάτσια της ΕΡΤ, επανέλαβε ότι, «είναι σαφέστατη η θέση μας ότι ψηφίζουμε και αυτή την τροπολογία και την τροπολογία που παραδίδει τα παραχωρητήρια στους δικαιούχους του ΟΕΚ». Πρόσθεσε ότι «η ΕΡΤ πρέπει να ακούει καλύτερα και δεν θα πρέπει να πολεμάει το ΚΚΕ με αυτό το βρώμικο τρόπο». (Δείτε ΕΔΩ βίντεο με την παρέμβαση του Χρ. Κατσώτη στη Βουλή).

Άμεση παρέμβαση στην ΕΡΤ έκανε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του Κόμματος, εισπράττοντας τη γνώριμη απάντηση ότι επρόκειτο περί λάθους. Όμως σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν μπορεί να είναι σύμπτωση...

Το χρονικό των κομμένων κεφαλών στην Πελοπόννησο

 Το χρονικό των κομμένων κεφαλών στην Πελοπόννησο

Έχουμε και στο παρελθόν δημοσιεύσει υλικό από τη Λευκή Τρομοκρατία στην Ελλάδα στην περίοδο 1945-1952. Η περίπτωση όμως της Πελοποννήσου δεν χωρά παρά μόνο ειδικής καταγραφής. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε την ειδική περίπτωση διαπόμπευσης νεκρών του ΔΣΕ στην Πελοπόννησο. Θεωρείστε την συμπληρωματική του άρθρου μας "Το χρονικό των κομμένων κεφαλών"

1) Στη Νέα Κίο Αργολίδας, οι παρακρατικοί Μπαντανάς, Γιώργος Καρακάτης και Γιάννης Καραντουμάνης, εντόπισαν τους αγωνιστές του ΕΑΜ Αριστοτέλη Καραντουμάνη και Δημήτρη Δημάκη και τους σκότωσαν. Οι δύο αγωνιστές υποδείχτηκαν από την Τσακίραινα. Τα κορμιά τους μεταφέρθηκαν στην πλατεία και διαπομπεύτηκαν δημόσια, στις 9/10/1946.

2) Ο μαχητής των ελευθέρων σκοπευτών Γιάννης Κοφινιώτης σκοτώνεται σε συμπλοκή με τον Κώστα Τσετσέκο. Αξιωματικός του τμήματος του κυβερνητικού στρατού που μετείχε στην συμπλοκή, αλλά και ΜΑΥδες του έκοψαν το κεφάλι και το τοποθέτησαν στον Άγιο Πέτρο Άργους σε κοινή θέα, στις 17/1/1949.

3) Το κεφάλι του πεσόντα Χρίστου Κακούρου, ελευθέρου σκοπευτή του ΔΣΕ Αργοναυπλίας κρεμάστηκε στις 17/1/1949, μαζί με του Κώστα Τσετσέκου, στην εκκλησία Αγίου Πέτρου στο Άργος.

4) Το κεφάλι του Γιάννης Κων. Παπαδημητρίου, μαχητή του ΔΣΕ, που σκοτώθηκε το 1949, καρφώθηκε από ΜΑΥ και παρακρατικούς στο προαύλιο του Γυμνασίου Ακράτας. Ο μαχητής ανήκε στο Αρχηγείο Αργολιδοκορινθίας και διέμενε στο Ζευγολατειό. 

5) Η μαχήτρια του ΔΣΕ και αγωνίστρια της ΕΠΟΝ Ελένη Σταματοπούλου, αιχμαλωτίστηκε το 1949 από τις κυβερνητικές δυνάμεις και εκτελέστηκε χωρίς δίκη. Στη συνέχεια οι δολοφόνοι της, της έκοψαν το κεφάλι το οποίο πήγαν στον πατέρα της στο χωριό Κεφαλάρι-Ντούσια και το κρέμασαν στην πλατεία. 

6) Παναγιώτης Γκορίτσας. Υπεύθυνος του ΕΛΑΣ στο χωριό Μάτι (Γκιόζα) Κορινθίας και διοικητής της Λαϊκής Πολιτοφυλακής Αιγιαλείας. Μετά τη Βάρκιζα επικηρύχτηκε με το ποσό των 40 εκατ. δραχμών. Κατά τον Εμφύλιο υπηρέτησε ως στέλεχος του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε στις 3/12/1948, ώρα 1:30 το βράδυ σε σύγκρουση του ΔΣΕ με τμήμα Χωροφυλακής. Οι χωροφύλακες του έκοψαν το κεφάλι και το διαπόμπευαν στο χωριό Αίγειρα.  

7) Σπήλιος Γκότσης. Μαχητής του ΔΣΕ και μέλος των ΚΠ Αργολιδοκορινθίας. Σκοτώθηκε από τον σύντροφό του Γιώργο Μπαλή ή Μπεκίραγα, ο οποίος απέκοψε το κεφάλι του και το πήγε στις αρχές της Τρίπολης. Το κεφάλι του Γκότση κρεμάστηκε σε πλατεία της πόλης. Τα περιστατικά έγιναν το 1949.

8) Σοφία Πανοπούλου. Οργανωμένη στο ΕΑΜ, μετά τη Βάρκιζα πέρασε στο ΔΣΕ για να γλιτώσει τις διώξεις. Εντάχθηκε στο Αρχηγείο Αργολιδοκορινθίας. Σκοτώθηκε σε συμπλοκή με κυβερνητικές δυνάμεις στις 4/3/1949. Το κεφάλι της το εξέθεσαν στην παραλία Δερβενίου. 

9) Χαράλαμπος Γιαννίκος. Επικεφαλής των ΚΠ του χωριού Λουκάς της Μαντίνειας. Δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό του Δημήτρη Παπαδόπουλο ή Χάρο το 18/1/1949. Το κεφάλι του εξετέθη στην Τρίπολη. 

10) Ανδρέας Γκότσης. Αλβανομάχος του 1940, μαχητής του ΕΛΑΣ και αξιωματικός της Πολιτοφυλακής του ΔΣΕ στην περιφέρεια Καλαβρύτων. Σκοτώθηκε στις 10/3/1949. Το κεφάλι του εξετέθη στο χωριό Μάτι-Γκιόζα Κορινθίας. 

11) Γιώτα Κωστοπούλου. Αρραβωνιαστικιά του Ανδρέα Γκότση και ανθυπολοχαγός του ΔΣΕ. 10/3/1949. Το κεφάλι της εξετέθη στο χωριό Μάτι-Γκιόζα Κορινθίας. 

12) Γιώργος Χρυσανθάκης "Ντακούρας". Ελεύθερος σκοπευτής του ΔΣΕ. Τον Φλεβάρη του 1949 πλησίασε λεωφορείο για να ζητήσει βοήθεια. Τότε τον σκότωσε ο χίτης Βαγγέλης Τσεμετζής από το Μάτι - Γκιόζα Κορινθίας. Το σώμα του δέθηκε σε μουλάρι και διαπομπεύτηκε στο Λεβίδι.

13) Γιάννης Δημητρακόπουλος. Φοιτητής Νομικής στην Αθήνα. Στέλεχος του ΚΚΕ και δημοσιογράφος στο Ριζοσπάστη. Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία. Όταν επιστρέφει το 1947 στο χωριό του το Βαλτεσίνικο εντάσσεται αμέσως στο ΔΣΕ. Σκοτώθηκε το πρωί της 11ης Νοεμβρίου 1947 στη Χωτούσα σε συμπλοκή με τη Χωροφυλακή. Το κεφάλι του το έκοψε ο αποσπασματάρχης Λ. Σπηλιώτης και το έστειλε για να κρεμαστεί στη Βυτίνα. 

14) Γιώργος Τσιουρής. Αντάρτης του ΕΛΑΣ στην Κατοχή και μετέπειτα σύνδεσμος της 3ης Μεραρχίας του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε στο πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου του 1949 από χίτες και ΜΑΥ στο Μοναστηράκι Κάπελης. Το κεφάλι του μεταφέρθηκε στην Πάτρα και τον Πύργο για έκθεση σε πλατείες. 

15) Τρίπολη 15/3/1949. Στην πλατεία του Άρεως εκτίθενται σε κοινή θέα τα κατακρεουργημένα κορμιά 19 ανταρτών και ανταρτισσών του ΔΣΕ που αιχμαλωτίστηκαν από την 9η Μεραρχία έξω από το Στενό Τριπόλεως. Τα κορμιά τους ήταν σε αποτροπιαστική κατάσταση και πιθανότητα δεν εκτελέστηκαν με πυρά αλλά με βασανιστήρια. Οι γνωστοί σε εμάς νεκροί αντάρτες ήταν:

• Δημήτριος Αργυρόπουλος του Αγγελή, μαχητής του ΔΣΕ στο λόχο του Τάκη Γεωργόπουλου.
• Αγγελική Κούκου του Παναγιώτη, μαχήτρια του ΔΣΕ στο λόχο του Τάκη Γεωργόπουλου.
• Ελένη Σπανού, μαχήτρια του ΔΣΕ στο λόχο του Τάκη Γεωργόπουλου.
• Νίκος Κασάκος. Μαχητής του ΔΣΕ μαχητής του ΔΣΕ στο λόχο του Τάκη Γεωργόπουλου.

16) Γιάννης Μουρούτσος ή Σταματόγιαννης. Μέλος του ΕΑΜ στο συνοικισμό Λαγκάδια Αρκαδίας. Μετά τη Βάρκιζα καλείται να υπηρετήσει στο στρατό. Το 1947 καλείται για δεύτερη φορά αλλά περνά στο ΔΣΕ. Κατατάσσεται στο Αρχηγείο Μαινάλου. Στις 24 Ιουλίου 1949 και ενώ ελίσσεται στην περιοχή Περδικονεριού χτυπά το πόδι του και παρακαλεί κάποιον γνωστό του να τον μεταφέρει με το υποζύγιό του στα Τρόπαια. Εκείνος τον παραδίδει στους χίτες. Εκείνοι τον δολοφονούν και ο χίτης Στάθης Τσιρίμπας κόβει το κεφάλι του και το κρεμά στην πλατεία των Λαγκαδιών. 

17) Νίκος Μπόκος. Μαχητής του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε στις 17/9/1949 στη θέση "Κρεβάτια" του Αγίου Βασιλείου, από παρακρατικούς. Ο πρώην ταγματασφαλίτης Μανώλης Σιούντας έκοψε το κεφάλι του και πήγε για "δώρο" στην αδελφή του θύματος. Αργότερα με το κεφάλι του Μπόκου, οι Σιούντας και Κώστας Γκουβούσης (Μπρούκλης) έπαιξαν μπάλα στην πλατεία του χωριού. 

18) Κώστας Μπούζας. Μαχητής του ΔΣΕ που σκοτώθηκε στις 5/6/1947 στο Λογγάκι της Σπάρτης σε ενέδρα των ανταρτών ενάντια στο 15ο Τάγμα Χωροφυλακής. Οι χωροφύλακες κρέμασαν το κεφάλι του στη Σπάρτη.

19) Δημήτρης Βουργιώτης. Μαχητής του ΔΣΕ. Προήχθη το 1948 σε ανθυπολοχαγό επ' ανδραγαθία. Αιχμαλωτίστηκε την άνοιξη του 1949 στην περιοχή Καλτετζών από χίτες και ΜΑΥ. Δολοφονήθηκε με μαρτυρικό τρόπο. Στη συνέχεια το κεφάλι του το περιέφεραν στο χωριό Αναβρυτός (Γαρδίκι).

20) Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Διμοιρίτης του Αρχηγείου Μαινάλου του ΔΣΕ και αντιστασιακός της ΕΠΟΝ κατά την Κατοχή. Στις 12/10/1949 χωροφύλακες από το Ίσαρι ειδοποιημένοι από τον συχωριανό του Παπακωνσταντίνου Κώστα Γαλάνη, πλησίασαν το σημείο που ο αντάρτης αναπαυόταν και τον σκότωσαν. Οι χωροφύλακες έκοψαν το κεφάλι του και το κρέμασαν στο καμπαναριό της εκκλησίας του χωριού Ίσαρι. 

21) Κώστας Βουρδέρης (καπετάν Καρατζάς). Ηγετική μορφή του ΕΑΜ. Κατά τον Εμφύλιο εντάσσεται στο ΔΣΕ στο Αρχηγείο Αχαΐας και Ηλείας. Το 1948 διορίζεται νομάρχης της ΠΔΚ στο νομό Αχαΐας, στον τομέα της Υγείας και Πρόνοιας. Σκοτώθηκε στις 12 Μαρτίου 1949 από ΜΑΥδες και χίτες σε ενέδρα στο χωριό Κάλφας Τριταίας. Τα κεφάλια τους κρεμάστηκαν στην πλατεία του χωριού. 

22) Στις 16 Ιανουαρίου 1947 ισχυρή δύναμη παρακρατικών και χωροφυλάκων στήνει μπλόκο στην τοποθεσία "Τρύπες" Γορτυνίας. Ακολουθεί μεγάλη συμπλοκή με τον ΔΣΕ. Σκοτώνονται οι Ανδρέας Σολωμός, Γιώργος Αλεξανδρόπουλος και Σωτήρης Ορφανός, μαχητές του ΔΣΕ. Τα κεφάλια τους μεταφέρονται στην πλατεία της Στρέζοβας (σημερινή Δάφνη Αχαΐας).

23) Νίκος Κουνάβης (Τσαϊπάς), Δημήτρης Αγγελόπουλος και Χρίστος Γραικιώτης. Ο πρώτος ανθυπολοχαγός του ΔΣΕ και ο δεύτερος μαχητής του ΔΣΕ, σκοτώθηκαν τις 13/2/1949 από απόσπασμα χωροφυλάκων. Τα κεφάλια τους μεταφέρθηκαν στο Αίγιο.

24) Στις 7/3/1949, ομάδα τριών ανταρτών αποτελούμενη από τον Γιάννη Νικολάου, επιμελητή του ΔΣΕ, Φίλιππα Κοκκινάκη, ΠΕ του ΔΣΕ και τον Καπετάν Χαρίλη, σκοτώνεται από απόσπασμα Χωροφυλακής στη Βαλιμή Ακράτας. Τα κεφάλια τους καρφώνονται σε πασσάλους στο προαύλιο της εκκλησίας της παραπάνω κωμόπολης. 

25) Παναγιώτης Ρούσσος (Τσαλδάρης). Μέλος της ΕΠΟΝ και μετέπειτα του ΕΛΑΣ κατά την Κατοχή. Έλαβε μέρος στο Δεμεβριανά του 1944 όπου και τραυματίστηκε. Στις 20/9/1948, τραυματίζεται σε συμπλοκή με τους άνδρες του Παυλάκου της ΕΑΟΚ και αιχμαλωτίζεται. Οι παρακρατικοί τον σκοτώνουν με μαρτυρικό τρόπο και κρεμούν το κεφάλι του στον προφυλακτήρα του τζιπ τους, το οποίο περιφέρουν στο χωριό Βλαχιώτης. 

26) Δημήτρης Στασινόπουλος (Μπούρας). Μαχητής του ΕΛΑΣ και στέλεχος του Αρχηγείου Μαινάλου του ΔΣΕ στον Εμφύλιο. Το 1947 τέθηκε επικεφαλής των ελεύθερων σκοπευτών. Σκοτώθηκε σε σύγκρουση με απόσπασμα χωροφυλάκων στο χωριό Ελληνικό τον Μάρτιο του 1949. Το κορμί του σύρθηκε πίσω από αυτοκίνητο στους δρόμους της Δημητσάνας. 

27) Φίλιππος Αναστόπουλος. Πρωτοπόρος του ΕΑΜ ως φοιτητής και μετέπειτα μαχητής του ΔΣΕ. Το 1948 τοποθετείται στη θέση του γενικού ΠΕ των Αρχηγείων Μαινάλου, Ταϋγέτου και Πάρνωνα. Το Φλεβάρη του 1949 καταφεύγει σε άθλια κατάσταση στο σπίτι μιας θείας του στην Άνω Κλειτορία. Ο άνδρας της τον καταδίδει στην Χωροφυλακή και εκτελείται άνευ δίκης έξω από το Καρνέσι. Το κορμί του μεταφέρθηκε στην πλατεία των Μαζέικων προς έκθεση. 

28) Σπήλιος Τεμπέλης, Δάσκαλος στο επάγγελμα, μέλος του ΚΚΕ και στέλεχος του ΕΑΜ στην περιοχή του Φενεού. Στο ΔΣΕ κατατάσεται ως ΠΕ και τον Οκτώβριο του 1948 διορίζεται νομάρχης της ΠΔΚ στην περιοχή Αργολιδοκορινθίας. Αυτοκτόνησε στις 1/4/1949 με το Γιάννη Κατσικόπουλο στις πηγές του Λάδωνα. Το κορμί του εξετέθη στην πλατεία των Μαζέικων. 

29) Άρης Παναγούλιας. Στέλεχος του ΚΚΕ κατά τη Μεταξική Δικτατορία και της Λαϊκής Πολιτοφυλακής κατά την Κατοχή, εντάσσεται στο ΔΣΕ μαζί με τον Γκιουζέλη. Στις 8/2/1948 ριπή αεροπλάνου τον σκότωσε μαζί με τον ομαδάρχη Καραφωτιά. Ο κυβερνητικός στρατός βρήκε τα σώματά τους και τα εξέθεσε στα Κάτω Σουδενά. 

30) Xρήστος Αθανασόπουλος. Απόφοιτος της Γεωργικής Σχολής. Οργανώθηκε στο ΕΑΜ και μετά τη Βάρκιζα για να ξεφύγει των διώξεων οργανώθηκε στο ΔΣΕ. Τέθηκε επικεφαλής ομάδας ελεύθερων σκοπευτών που πραγματοποιούσε καταστροφές γεφυρών, τηλεφωνικών δικτύων και σιδηροδρομικών γραμμών. Στις 13/1/1949 η ομάδα του χτυπήθηκε από δύναμη 15 χωροφυλάκων και χιτών υπό τον ενωμοτάρχη Γιάννη Μπουλνταδάκη στην καλύβα του Όθωνα Κουφού κοντά στο χωριό Ρένεσι. Η σορός του μεταφέρθηκε με στρατιωτικό όχημα και ετέθη σε δημόσια θέση στη γωνία των οδών Φιλελλήνων και Σωκράτους έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Αμαλιάδας. 

31) Δημήτρης Πετρόπουλος (καπετάν Ζαχαριάς). Αλβανομάχος, στέλεχος του ΚΚΕ και πολιτικός καπετάνιος του 2ου τάγματος ΕΛΑΣ Αχαΐας. Στον ΔΣΕ τοποθετήθηκε στο επιτελείο του Αρχηγείου Ταϋγέτου. Στις 9/2/1949 μετά από τραυματισμό του σε μάχη κοντά στο χωριό Καταρράχι αυτοκτόνησε. Το κεφάλι του εξετέθη σε πλατεία της Αμαλιάδας. 

32) Βλάσης Σταυρόπουλος και Νίκος Καράμπελας, μαχητές του ΔΣΕ. Σκοτώθηκαν από το απόσπασμα Χωροφυλακής του Ζάρα στη θέση "Κρεβάτες". Στις 30/4/1949 τα κεφάλια τους κρεμάστηκαν στην πλατεία Κουρμαδά της Ανδρίτσαινας. 

33) Αριστείδης Παρασκευόπουλος. Μέλος της ΟΠΛΑ κατά την Κατοχή και κρατούμενος κατά τη Βάρκιζα στις φυλακές Κυπαρισσίας. Το 1946 πέρασε στο ΔΣΕ και σκοτώθηκε στις 2/1/1947 στην Αράχοβα Γορτυνίας μαζί με δύο ακόμα μαχητές του ΔΣΕ. Τα κεφάλια τους κρεμάστηκαν στη Δημητσάνα και την Τρίπολη.

34) Λευτέρης Μακρής. Μέλος της ΟΚΝΕ από το 1935 και του ΚΚΕ από το 1942. Πέρασε το 1946 στον ΔΣΕ και εργάστηκε ως αξιωματικός της Επιμελητείας. Τον Μάρτιο του 1949 ελισσόταν στο συνοικισμό Παληοχώρι Ολυμπίας. Το κρυσφύγετό του προδόθηκε και οι χωροφύλακες τον συνέλαβαν τραυματισμένο στη γέφυρα του χωριού Μπαρακίτικα. Οι χωροφύλακες τον εκτέλεσαν αμέσως και χωρίς δίκη και κρέμασαν το κεφάλι του στην πλατεία της Καλλιθέας (Ζάχα). 

35) Γιώργος Καούκης. Στέλεχος του ΕΑΜ Ανδρίτσαινας. Σκοτώθηκε με το ΔΣΕ στις 10/12/1948 στην περιοχή "Καταρράχι της Σωτήρως" από το απόσπασμα του χωροφύλακα Ζάρα. Το κεφάλι του κρεμάστηκε στην πλατεία Κουρμαδά της Ανδρίτσαινας. 

36) Παναγιώτης Καρύγιαννης. ΠΕ διμοιρίας του ΔΣΕ. Σκότωσε το δήμιο του ελληνικού λαού Κατσαρέα το 1947. Συνελήφθη το 1949 στην τοποθεσία "Κολλινιάτικο" έξω από την Αράχοβα και εκτελέστηκε χωρίς δίκη. Το κορμί του μεταφέρθηκε στη Τρίπολη και εξετέθη σε πλατεία. 

37) Νίκος Κολλινιάτης. Μαχητής του ΔΣΕ σκοτώθηκε από χίτες και ΜΑΥ στις 1/7/1949 έξω από την Αράχοβα. Το κεφάλι του το μετέφεραν με χορούς και τραγούδια στην πλατεία της πόλης. 

38) Σωτήρης Γεωργούλης. Μέλος του ΕΑΜ και μαχητής του ΕΛΑΣ στο 8ο Σύνταγμα. Στο ΔΣΕ πέρασε το 1946. Τραυματίστηκε στη μάχη του Βρονταμά και πιάστηκε από τον Παυλάκο. Οι παρακρατικοί των σκότωσαν με μαρτυρικό τρόπο και μετέφεραν το κεφάλι του στη Σπάρτη. 

39) Θανάσης (Τάμης) Κανέλιας. Διμοιρίτης ομάδας ελευθέρων σκοπευτών του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε σε συμπλοκή με παρακρατικούς και ΜΑΥ στις 27/5/1949 έξω από το χωριό Σκούρα. Το κεφάλι του κρεμάστηκε στην πλατεία του χωριού. 

40) Παναγιώτης Στασινάκης. ΕΠΟΝίτης κατά την Κατοχή. Το 1947 προσχωρεί στο ΔΣΕ ως οπλοπολυβολητής. Σκοτώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1947 σε ενέδρα τμήματος της Χωροφυλακής κοντά στη Βλαχέρνα Μαντίνειας. Το πτώμα του μεταφέρθηκε στο Λεβίδι προς κοινή έκθεση. 

41) Παναγιώτης Γεωργόπουλος. Υπαξιωματικός στο αλβανικό μέτωπο, στέλεχος του ΕΛΑΣ και μετέπειτα αξιωματικός του Αρχηγείου Πάρνωνα του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε τον Νοέμβριο του 1949 με μικρή ομάδα ανταρτών από απόσπασμα χωροφυλακής και παρακρατικούς. Το κεφάλι του εξετέθη στο Βλαχιώτη. 

42) Γιώργος Γκοβάτσος. Ραδιοτηλεγραφητής του Ναυτικού, μέλος του ΚΚΕ προπολεμικά και μαχητής του ΕΛΑΣ. Ανθυπολοχαγός του ΔΣΕ και διοικητής λόχου μηχανημάτων της 55ης Ταξιαρχίας του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε τον Μάη του 1949 στο Μαίναλο από χωροφύλακες. Το κεφάλι του εξετέθη στην Τρίπολη. 

43) Στράτος Κατσιδήμας. Σύνδεσμος της ΕΠΟΝ και μέλος του ΚΚΕ στην Κατοχή. Επιτελής της 22ας Ταξιαρχίας του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε 7/3/1949 μαζί με τον διοικητή του Σαρρηγιάννη από απόσπασμα χωροφυλάκων κοντά στο χωριό Μιχόιο της Πάτρας. Το σώμα του μαζί με αυτό του Σαρρηγιάννη μεταφέρθηκε στον Πύργο και εξετέθη σε πλατεία. 

44) Γιώργος Δρίβας. Αλβανομάχος και μαχητής του ΕΛΑΣ. Πέρασε στο ΔΣΕ το 1947. Σκοτώθηκε το καλοκαίρι του ίδιου έτους μέσα σε καφενείο στο Κυπαρίσσι Λακωνίας. Το κεφάλι του εξετέθη στη Ρειχιά. 

45) Γιάννης Φριτζήλας. ΕΛΑΣίτης της Κατοχής και μαχητής του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε το 1948. Το κεφάλι του εξετέθη στο χωριό Συκιά Λακωνίας. 

46) Αγγελική Λεωτσάκου και Σωτήρης Λεωτσάκος (κόρη και πατέρας). Εργάζονταν στα υποδηματοποιεία του ΔΣΕ στο Διλάγκαδο. Το 1949 στις 1/5 αιχμαλωτίστηκαν από παρακρατικούς και αποκεφαλίστηκαν. Τα κεφάλια τους μεταφέρθηκαν στο χωριό Κότρωνα, όπου οι δολοφόνοι τους έπαιξαν μπάλα με αυτά. Αργότερα τα κεφάλι παλουκώθηκαν στο σχολείο του χωριού, του οποίου τους μαθητές οι παρακρατικοί κάλεσαν να "διδαχτούν από το θέαμα". 

47) Γιάννης Καρυδόγιαννης. Μαχητής του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε με την 5 μελή ομάδα του Σφακιανού από μικτή δύναμη χωροφυλάκων και παρακρατικών στις 26/4/1949 Τα κεφάλια των 6 εξετέθησαν στο Δρυαλί και σε πολλά άλλα χωριά. 

48) Νίκος Σταθόπουλος. Δάσκαλος και αγωνιστής του ΕΛΑΣ στην Κατοχή. Σκοτώθηκε με το ΔΣΕ από παρακρατικούς στις 8/4/1949. Το κεφάλι του εξετέθη στο χωριό Αλαγονία Μεσσηνίας.

49) Δημήτρης Νικολόπουλος. Αρχηγός της ΟΠΛΑ κατά την Κατοχή και της Αυτοάμυνας κατά τον Εμφύλιο στην περιοχή Μεσσηνίας. Σκοτώθηκε στις 20/4/1949 από ΜΕΑ και παρακρατικούς της Πολιανής. Το κεφάλι του το πήγαν στη μάνα του στο χωριό Παραλία και μετέπειτα το κρέμασαν στην πλατεία.

 

50) Γιάννης Καλογερόπουλος (Μπιτζάνης). Αντάρτης του ΕΛΑΣ και μαχητής του ΔΣΕ Ταϋγέτου. Σκοτώθηκε από απόσπασμα χωροφυλάκων κοντά στο Λιοντάρι. Το κεφάλι του μεταφέρθηκε τον Μάη του 1949 στη Μεγαλόπολη. 

51) Γιώργος Μπουντούνας (Λένιν). Υπεύθυνος Επιμελητείας του ΔΣΕ στο Αρχηγείο Μαινάλου. Σκοτώθηκε το 1948 από το απόσπασμα χωροφυλακής Ζάρα. Το κεφάλι του εξετέθη στο χωριό Πανόραμα Μεσσηνίας. 

52) Ελένη Μιχαλοπούλου. Πολίτης. Σκοτώθηκε από χίτες του Σταυρέα γιατί έδωσε στέγη στον αντάρτη Νίκο Μπούντο. Το κεφάλι της εξετέθη στο χωριό Σκάλα Μεσσηνίας. 

53) Νίκος Μπούντος. Εφεδροελασίτης της Κατοχής και μαχητής του ΔΣΕ από το 1947. Σκοτώθηκε σε συμπλοκή με χίτες του Σταυρέα. στις 9/3/1949. Το κεφάλι του εξετέθη στο χωριό Σκάλα Μεσσηνίας. 

54) Παναγής Παπαχρονόπουλος.  Εφεδροελασίτης της Κατοχής και μαχητής του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε με δύο συντρόφους του στο χωριό Μπάλα το 1949. Τα σώματά τους μεταφέρθηκαν από χωροφύλακες στο χωριό Τσουκαλέικα όπου και εξετέθησαν. 

55) Δήμος Αλεβίζος. Απόφοιτος νομικής και μαχητής του ΕΛΑΣ. Πέρασε το 1947 στο ΔΣΕ ως ΠΕ. Σκοτώθηκε στις 6/4/1949 μαζί με τον Γιώργο Ατζακλή και ακόμα 6 στελέχη του ΔΣΕ. Τα κεφάλια και το σώμα του Ατζακλή μεταφέρθηκαν στη Σπάρτη. 

56) Νίκος Καράμπελας και Βλάσης Σαυρόπουλος. Σκοτώθηκαν ως μαχητές του ΔΣΕ το 1948 από τμήμα χωροφυλάκων και παρακρατικών. Ο χωροφύλακας Θανάσης Τσόπελας από τη Λογκάστρα Σπάρτης, έκοψε τα κεφάλια τους και τα εξέθεσε στην Πλατεία Κουρμαδά της Ανδρίτσαινας.

Στατιστικές

Κατανομή περιστατικών ανά νομό

Περιστατικά ανά έτος.

Φαίνεται σαφώς πως οι δύο νομοί με τα περισσότερα περιστατικά τέτοιου τύπου υπήρξαν ο νομός Αχαΐας και ο νομός Λακωνίας. Παράλληλα το έτος με τα περισσότερα περιστατικά διαπόμπευσης νεκρών υπήρξε το 1949, έτος διάλυσης του ΔΣΕ Πελοποννήσου. Τότε η επικράτηση των κυβερνητικών δυνάμεων και του παρακράτους ήταν σαφώς ευκολότερη, αφού είχαν πια να κυνηγήσουν έναν αποδυναμωμένο αντίπαλο. 

Ο χάρτης των γεγονότων

Το μέγεθος του κύκλου είναι αναλογικό του πλήθους τον περιστατικών ανά χωριό ή πόλη.

Προετοιμάζουμε τη μεγάλη πανεξόρμηση με τις Θέσεις της ΚΕ

Προετοιμάζουμε τη μεγάλη πανεξόρμηση με τις Θέσεις της ΚΕ

Θα δοθούν στη δημοσιότητα αυτήν την Κυριακή 18/12, σε ειδικό ένθετο με τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη»

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ δίνει την Κυριακή 18 Δεκέμβρη στη δημοσιότητα τις Θέσεις για το 20ό Συνέδριο του Κόμματος, που θα πραγματοποιηθεί το διάστημα 30 Μάρτη με 2 Απρίλη 2017 με σύνθημα: «Ισχυροποιούμε το ΚΚΕ. Για δυνατό εργατικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία. Για την εξουσία - το σοσιαλισμό».
Το ΚΚΕ στηριγμένο στο Πρόγραμμα με την επεξεργασμένη στρατηγική του όπως αυτό ψηφίστηκε και διαμορφώθηκε στο 19ο Συνέδριό του το 2013, που έχει συναντήσει αποδοχή πέρα από τις γραμμές του Κόμματος και της ΚΝΕ και σε φίλους, οπαδούς αλλά και ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, προχωρά προς το 20ό Συνέδριό του. Το ΚΚΕ επιδιώκει να αποτιμήσει τη δράση του, να θέσει τους στόχους για το επόμενο διάστημα με κριτήριο πώς καλύτερα θα υπηρετεί η καθημερινή δουλειά του Κόμματος τη στρατηγική, το Πρόγραμμά του.
Τα προηγούμενα χρόνια συσσωρεύθηκε πολύτιμη πείρα από την πολιτική και ιδεολογική παρέμβαση του Κόμματος, τη δράση των κομμουνιστών στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, στους αγώνες που πραγματοποιήθηκαν. Πείρα που πρέπει να βοηθήσει για να βγουν ολοκληρωμένα συμπεράσματα, να επισημανθούν τα θετικά βήματα, αλλά και οι αδυναμίες της δουλειάς μας. Πολύ περισσότερο τώρα που οι εξελίξεις τόσο μέσα στη χώρα μας όσο και διεθνώς αναδεικνύουν νέες, σύνθετες δυσκολίες και εμπόδια αλλά και νέες δυνατότητες για τη δουλειά του Κόμματος. Υπάρχουν, επίσης, νέα στοιχεία που πρέπει να αξιολογούνται, να μελετούνται συστηματικά, να παίρνονται υπόψη στο σχεδιασμό, έτσι ώστε να γίνεται πιο αποτελεσματική η δράση του Κόμματος και της ΚΝΕ.
Στο επίκεντρο του 20ού Συνεδρίου αντικειμενικά θα βρεθεί το ολόπλευρο ιδεολογικό - πολιτικό και οργανωτικό ατσάλωμα του ΚΚΕ ως Κόμματος που παλεύει για την ανατροπή του καπιταλισμού, για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Θα συζητηθεί το πώς σήμερα, σε μη επαναστατικές συνθήκες, το ΚΚΕ δουλεύει για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα της πόλης και του χωριού, σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, πώς πρωτοστατεί στην πάλη κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, με προοπτική την εργατική εξουσία.
Στις Θέσεις της ΚΕ ξεχωριστή θέση έχει το ζήτημα της κομματικής οικοδόμησης, φτιάχνοντας γερές Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ, πρώτα απ' όλα στους σημαντικούς κλάδους της οικονομίας, στους χώρους όπου βρίσκεται συγκεντρωμένη η εργατική τάξη, αλλά και στις εργατικές - λαϊκές περιοχές, στα λαϊκά στρώματα της πόλης και του χωριού.

Με μαχητικότητα και ενθουσιασμό

Οι Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ ήδη προετοιμάζονται με μαχητικότητα και ενθουσιασμό για να υποδεχτούν το κείμενο των Θέσεων με τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη». Οι μέρες που απομένουν μέχρι την Κυριακή πρέπει να αξιοποιηθούν, για να είναι όσο το δυνατό πλατύτερη η διακίνηση της εφημερίδας, για να αποτελέσει η εξόρμηση αυτή σημείο αναφοράς στην πολιτική επαφή και συζήτηση με τους εργαζόμενους, τους νέους, τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών που είχαμε συναντηθεί τα προηγούμενα χρόνια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, που προβληματίζονται θετικά για την πολιτική του Κόμματος ακόμα και αν δεν συμφωνούν σε όλα μαζί του.
Για την προετοιμασία της εξόρμησης στην Αττική μίλησε στον «Ριζοσπάστη» ο Δημήτρης Ξεκαλάκης, μέλος του Γραφείου της ΕΠ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ. Σημείωσε τη σημασία που έχει να πάρουν όλες οι Οργανώσεις τα απαραίτητα πολιτικά - ιδεολογικά, αλλά και πρακτικά - οργανωτικά μέτρα προετοιμασίας για την εξόρμηση, την πλατιά διάδοση και τη μελέτη των Θέσεων που θα τροφοδοτήσει την προσυνεδριακή συζήτηση. «Η ΚΟ Αττικής», συμπληρώνει, «μόλις ανακοινώθηκε από την ΚΕ του Κόμματος ότι την Κυριακή κυκλοφορούν οι Θέσεις, εκτύπωσε αφίσα, με το κάλεσμα "Διάβασέ τον - Διάδωσέ τον", να δίνει τον τόνο της πλατιάς εξόρμησης που θα κάνουμε με τον "Ριζοσπάστη".
Το πλάνο που θέσαμε, για τη διακίνηση των Θέσεων είναι φιλόδοξο και εκτιμάμε ότι μπορούμε να αντεπεξέλθουμε. Αλλωστε, η ΚΟ Αττικής από την προηγούμενη βδομάδα βρίσκεται σε πλατιά πολιτική εξόρμηση, με σύνθημα "Με δυνατό ΚΚΕ περνάμε στην αντεπίθεση για την εργατική εξουσία, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς". Ηδη, δηλαδή, διοργανώνουμε περιοδείες, ανοιχτές συγκεντρώσεις και συσκέψεις σε χώρους δουλειάς και συνοικίες, πρωτοβουλίες που τώρα θα κλιμακωθούν ακόμα πιο αποφασιστικά, με τη διακίνηση των Θέσεων.
Παράλληλα, παίρνουμε και πιο ειδικά μέτρα. Παραδείγματος χάρη: Καλούμε τους οπαδούς μας να συμμετέχουν στην εξόρμηση με τον "Κυριακάτικο Ριζοσπάστη", να μας βοηθήσουν να φτάσουμε σε εκατοντάδες νέα σπίτια εργαζομένων συζητώντας μαζί τους την Κυριακή. Από Δευτέρα η εξόρμηση θα συνεχιστεί σε εργοστάσια, γραφεία, νοσοκομεία, καταστήματα, υπηρεσίες, σε κάθε τόπο δουλειάς. Η διακίνηση του "Κυριακάτικου Ριζοσπάστη" πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο άμιλλας ανάμεσα στις Οργανώσεις, καθώς θα είναι τίτλος τιμής για εκείνη την Οργάνωση που θα καταφέρει να διαδώσει τις Θέσεις στους περισσότερους εργαζόμενους».

Αντίστοιχη προετοιμασία και από την ΚΝΕ

Αντίστοιχη είναι και η προετοιμασία της ΚΝΕ για την εξόρμηση. Ο Μανώλης Ραπανάκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας του ΣΠ Αττικής υπογραμμίζει ότι με το κείμενο των Θέσεων για το 20ό Συνέδριο η Οργάνωση φιλοδοξεί να έρθει σε επαφή με χιλιάδες νέους εργάτες, άνεργους, μαθητές και σπουδαστές στην κατάρτιση και τα ΕΠΑΛ, φοιτητές των εργατικών - λαϊκών οικογενειών.
«Κάθε νέος και νέα από την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα», προσθέτει, «έχει συμφέρον να μάθει από "πρώτο χέρι" τι λέει το ΚΚΕ. Να γίνει θέμα συζήτησης ότι το Κόμμα κάνει απολογισμό της δράσης του, κοιτάει μπροστά και σχεδιάζει για τα επόμενα χρόνια. Γι' αυτό προετοιμάζουμε την πανεξόρμηση, ώστε να "μπει" ο "Ριζοσπάστης" με τις Θέσεις σε εργασιακούς χώρους, ειδικά αυτούς όπου συγκεντρώνεται νεολαία, όπως στον κλάδο των Τηλεπικοινωνιών, του Επισιτισμού - Τουρισμού και του Εμπορίου. Να μη μείνει ΕΠΑΣ ή ΙΕΚ σε όλους τους Δήμους που δεν θα περιοδεύσουμε και δεν θα εξορμήσουμε. Κάθε ΟΒ να φτάσει εκεί όπου συχνάζει η νεολαία από τα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Να πιάσουμε κάθε αμφιθέατρο των ΤΕΙ και των ΑΕΙ, ειδικά στα μικρότερα έτη...».

Νέος κύκλος μέτρων και εκβιασμών

Νέος κύκλος μέτρων και εκβιασμών

Εναν «έντιμο συμβιβασμό» αναζητά η κυβέρνηση για την ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης» και γι' αυτό το σκοπό, σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, ετοιμάζεται να «βάλει νερό στο κρασί της».
Οι φράσεις που χρησιμοποιούν τα κυβερνητικά στελέχη δεν είναι τυχαίες. Θέλουν να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι η «σθεναρή» τους διαπραγμάτευση απέδωσε και ότι τώρα ήρθε η ώρα για μικρές υποχωρήσεις, ώστε να κλείσει η «αξιολόγηση».
Η κυβέρνηση λεονταρίζει ότι δεν θα αποδεχτεί νέα μέτρα για το 2019 - 2020 προκειμένου να καλυφθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι και αντιπροτείνει την επέκταση του «κόφτη» που θεσπίστηκε για το 2018.
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση δεν απορρίπτει τα νέα μέτρα, αλλά παραπέμπει τη νομοθέτησή τους σε ένα επόμενο στάδιο, εκβιάζοντας παράλληλα το λαό να αποδεχτεί όσα έχουν ψηφιστεί έως τώρα. Δηλαδή, εγγράφει μέτρα σε «επιταγές» που λήγουν τα επόμενα χρόνια, οπότε θα «σκάσουν» στα χέρια των λαϊκών στρωμάτων.
Είναι, επίσης, καθαρό ότι τα δημοσιονομικά μέτρα και οι άλλες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις δεν είναι αποτέλεσμα του ενός ή του άλλου στόχου για το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων. Πάνω απ' όλα υπηρετούν την προσαρμογή της αγοράς εργασίας στις μεταβαλλόμενες ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων.
Το ομολογεί το ίδιο το ΔΝΤ, κατατάσσοντας τη μείωση του αφορολόγητου και την παραπέρα συρρίκνωση των συντάξεων στα μέτρα - «κρίκους» για την καπιταλιστική ανάκαμψη, ενώ μέχρι τώρα η κυβέρνηση τα παρουσίαζε ως «ρεζέρβες» για την εξοικονόμηση κρατικών εσόδων, σε περίπτωση που χρειαζόταν να ενεργοποιηθεί ο δημοσιονομικός κόφτης.
Αλλο παράδειγμα: Η κυβέρνηση διαφήμιζε τις αποφάσεις για τη «ρύθμιση» του χρέους ως προϋπόθεση για τη σταδιακή ανακούφιση του λαού από φόρους και μέτρα.
Ωστόσο, η απόφαση του τελευταίου Γιούρογκρουπ για το χρέος όχι μόνο δεν αναχαιτίζει τα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά ο προϋπολογισμός του 2017 περιέχει και 2,7 δισ. ευρώ επιπλέον φόρους, μεταρρυθμίσεις και αντιλαϊκές ανατροπές.
Αλλά και οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα παραμένουν υψηλοί, ακόμα και μετά το 2018, με βάση την ίδια απόφαση του Γιούρογκρουπ, προμηνύοντας ένταση της φοροαφαίμαξης και των περικοπών σε κοινωνικές δαπάνες.
Οσο για την πρόταση της κυβέρνησης να διατηρηθεί το πρωτογενές πλεόνασμα στο 3,5% και μετά το 2018, αλλά το 1% να κατευθύνεται σε φοροαπαλλαγές, μειώσεις εισφορών και επιδοτήσεις στις επιχειρήσεις, σε τίποτα δεν αλλάζει το αντιλαϊκό περιεχόμενο που έχει η ατζέντα της διαπραγμάτευσης.
Οι αντιλαϊκοί στόχοι παραμένουν ίδιοι, με τη διαφορά ότι το κεφάλαιο εξασφαλίζει άμεσα ένα μέρος από τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, με τις μορφές που περιγράψαμε πιο πάνω, βαθαίνοντας συνολικά την εκμετάλλευση σε βάρος των εργαζομένων.
Τι επιβεβαιώνουν όλα αυτά; Οτι τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός από την ολοκλήρωση της «αξιολόγησης», τη ρύθμιση του χρέους, την επίτευξη των στόχων για την καπιταλιστική ανάκαμψη.
Το δικό του σχέδιο είναι που πρέπει να μπει στο τραπέζι, να παλέψει για τη δική του διέξοδο διαφυγής από το φαύλο κύκλο των μέτρων, της εκμετάλλευσης και της φτώχειας για τα κέρδη του κεφαλαίου.

Κυπριακό... μέσω Συρίας και τούμπαλιν!

Κυπριακό... μέσω Συρίας και τούμπαλιν!

«Το Κυπριακό δεν είναι ανεξάρτητο (ζήτημα) από το Συριακό... Αφού η Συρία διαμελίστηκε και ο βορράς της παραδόθηκε στο ΡΚΚ και το PYD (σ.σ. κόμμα Δημοκρατικής Ενωσης των Κούρδων της Συρίας) και αφού ανοίχτηκε ένας διάδρομος προς τη Μεσόγειο, η στρατηγική σημασία της κυπριακής χερσονήσου της Καρπασίας (σ.σ. πρόκειται για τη χερσόνησο που καλύπτει όλη τη βορειοανατολική "μύτη" της Κύπρου) πολλαπλασιάστηκε από την οπτική της Αγκυρας». Τα παραπάνω αναφέρει κατά λέξη αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας «Χουριέτ» σε ανάλυσή του στις 9 Δεκέμβρη, με τίτλο «Η τελευταία λέξη δεν έχει ακόμα ειπωθεί στην Κύπρο».
Δίνοντας περισσότερες λεπτομέρειες για προτεραιότητες του τουρκικού κεφαλαίου, το ίδιο κείμενο συνεχίζει: «Σε μια περίοδο που οι πόρτες της ΕΕ έχουν κλείσει σθεναρά για την Τουρκία και που η Συρία πρόκειται να διαμοιραστεί, η κατάσταση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου είναι στρατηγικής σημασίας. Σε μια τέτοια διαδικασία, δεν θα ήταν σοφό να πει κανείς "ναι" σε ένα μοντέλο (λύσης του Κυπριακού) στο οποίο οι Τουρκοκύπριοι χαρίζουν τη χερσόνησο της Καρπασίας. Αν γινόταν αυτό, η Τουρκία δεν θα μπορούσε ποτέ να προστατέψει τα συμφέροντα ή το μέλλον της στην Ανατολική Μεσόγειο». Ο αναλυτής καλεί όσους δυσκολεύονται να αντιληφθούν τη διασύνδεση Συριακού και Κυπριακού «να ρίξουν μια ματιά στο χάρτη», ενώ εστιάζει στο βάρος που αποκτούν τα τουρκικά λιμάνια Ισκεντερούν (σ.σ. Αλεξανδρέττα) και Μερσίνη, ακριβώς απέναντι από την Κύπρο, αλλά και η «μεσογειακή φέτα του διαδρόμου των PKK - PYD που πιθανώς (ήδη) εγκαθιδρύεται στη Συρία», για να καταλήξει ότι «αυτή η κρίσιμη περιοχή βρίσκεται κοντά στην τοποθεσία των κοιτασμάτων φυσικού αερίου γύρω από την Κύπρο, μια κεντρική ενεργειακή και εμπορική διαδρομή στην Ανατολική Μεσόγειο». Μεταξύ άλλων, εκτιμά και ότι «το χάρισμα της βόρειας Κύπρου θα σήμαινε ότι η Καρπασία παραδίδεται σε ελληνική κυριαρχία, η Τουρκία καθίσταται αναποτελεσματική στην Ανατολική Μεσόγειο και η εθνική της ασφάλεια τίθεται σε κίνδυνο».

***

Τα παραπάνω είναι ορισμένες από τις επισημάνσεις, που τελευταία πυκνώνουν στον τουρκικό Τύπο, καταγράφοντας το πλαίσιο, στο οποίο η τουρκική πλουτοκρατία καθορίζει τις κινήσεις της όχι απλά στο «μέτωπο» του Κυπριακού, αλλά στο πλαίσιο γενικότερων ανακατατάξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, που είναι βέβαια διπλανή πόρτα με τη «φλέγουσα» Μέση Ανατολή. Τις τελευταίες μέρες, η Τουρκία εμφανίζεται ότι - δήθεν - «νερώνει το κρασί» της, έτοιμη να διατηρήσει τα «δικαιώματα παρέμβασής» της, έστω στο τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο (και όχι όλο το νησί) ή έστω με «αναθεώρηση» (και όχι διατήρηση) του «καθεστώτος των εγγυήσεων». Αυτό αναζωπύρωσε την επιχείρηση παραπλάνησης και εγκλωβισμού ειδικά του κυπριακού λαού, στον οποίο ασκούνται μεγάλες πιέσεις, για να δεχτεί το νέο σχέδιο διχοτόμησης, στο όνομα του ρεαλισμού και των νέων «αναπτυξιακών ευκαιριών» που θα δημιουργήσει η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων.
Ομως, ποτέ δεν θα υπάρξει «παζάρι» ή συμβιβασμός μεταξύ ιμπεριαλιστών που θα διασφαλίσει τα λαϊκά συμφέροντα. Ειδικά αυτόν τον καιρό, η επιθετικότητα της Τουρκίας δυναμώνει, κάτι που συνδέεται και με την ανησυχία του τουρκικού κεφαλαίου για την αναβάθμιση των Κούρδων στην περιοχή, τις αλυσιδωτές συνοριακές αλλαγές που ίσως φέρει η «εξουδετέρωση» του «Ισλαμικού Κράτους» και η μοιρασιά των «απελευθερωμένων περιοχών» από τους νικητές, η επανεξέταση των σχέσεών του με κέντρα όπως οι ΗΠΑ ή και η ΕΕ κ.τ.λ.

***

Αλλωστε, το Κυπριακό και το Συριακό ούτε συνδέονται μόνο από την πλευρά της τουρκικής πλουτοκρατίας, ούτε και είναι τα μόνα από τα «ανοιχτά μέτωπα» στην ευρύτερη περιοχή που αλληλεπιδρούν στην εξέλιξή τους. Με δεδομένη τη γενικότερη όξυνση των ανταγωνισμών, τόσο μεταξύ του ευρωατλαντικού άξονα και της Ρωσίας, όσο και στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού άξονα, η διαμόρφωση των ισορροπιών στο σταυροδρόμι Ασίας - Αφρικής - Ευρώπης είναι ένα θέμα που αφορά πολλές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Και αυτό ακριβώς είναι κάτι που (και) η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά, επενδύοντας σε παλιές ή νέες συμμαχίες, που περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τα δεδομένα και μεγαλώνουν τους κινδύνους για τους λαούς της περιοχής.
Μάλιστα, επειδή σε κανένα ενδοϊμπεριαλιστικό αλισβερίσι τίποτα δεν είναι σταθερό και δεδομένο, και επειδή η πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας διεθνώς αλλά και σε πολλές χώρες χωριστά (μία από τις οποίες είναι και η Τουρκία) δεν είναι καθόλου αισιόδοξη για τα μονοπώλια, η ρευστότητα ανατροφοδοτεί διαρκείς και όλο και σφοδρότερες «κόντρες». Για αυτό και ο κίνδυνος μιας πιο γενικευμένης ανάφλεξης μεγαλώνει, καθιστώντας τη λαϊκή επαγρύπνηση και οργάνωση όλο και πιο απαραίτητη.

Α. Μ.

Στο δρόμο προς το 20ό Συνέδριο

 Στο δρόμο προς το 20ό Συνέδριο

Χτες ανακοινώθηκε επίσημα ο ακριβής χρόνος διεξαγωγής του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ (30 Μαρτίου-2 Απριλίου). ενώ οι θέσεις της ΚΕ για το συνέδριο θα κυκλοφορήσουν την προσεχή Κυριακή με το Ριζοσπάστη.

Ένας καλός φίλος και καλοφαγάς λέει πως κανονικά το 20ό συνέδριο έπρεπε να το φάμε, κάνοντας ό,τι και διάφορες αεροπορικές-σιδηροδρομικές εταιρίες με το 13 (ή άλλα γρουσούζικα νούμερα) που το παρακάμπτουν κατά την αρίθμηση των θέσεων και προχωρούν κατευθείαν στο επόμενο, το 14.

Για το κόμμα, το 13ο συνέδριο παραλίγο να είναι και το τελευταίο του, αν είχαν νικήσει οι ανανεωτικοί με το Δραγασάκη. που επιδίωκαν να διαχυθεί στο χυλό του Συνασπισμού και να πάψει να υφίσταται αυτοτελώς. Κι άντε μετά να μη γίνεις προληπτικός. Προχωρήσαμε άμεσα όμως -μες στην ίδια χρονιά- στο 14ο, της ανασυγκρότησης.

Το 20ό βέβαια δεν προβλέπεται εξίσου δραματικό, άλλο αν διάφοροι (true) "αυθεντικοί κουκουέδες" σκίζουν τα ρούχα τους, φωνάζουν πως η ηγεσία τα αναθεωρεί όλα και το κόμμα κάνει (κατα)στροφή αλά Νικήτα και... -ποιος ξέρει;- ίσως την τελευταία μέρα των εργασιών διαβάσει στους συνέδρους ο ΓΓ μια μυστική έκθεση για τα λάθη του Φλωράκη και την 'αποχαριλαοποίηση' του κόμματος, που θα προορίζεται για δημοσίευση στον τρίτο τόμο του δοκιμίου, αλλά θα διαρρεύσει νωρίτερα στο Βήμα του Λαμπρόπουλου και την Εφ-Συν του Πετρόπουλου*.

Φαντάσου δηλ να μην είχε ψηφιστεί το νέο Πρόγραμμα τρία χρόνια πριν, στο 19ο, και να ερχόταν προς ψήφιση τώρα, στο 20ό, πόσο ευφάνταστους πολιτικούς συνειρμούς και πρωτότυπες συνδέσεις θα είχαμε να διαβάσουμε σε διάφορους διαδικτυακούς υπονόμους, που φαντάζονται πως το κόμμα είναι στο χείλος του γκρεμού, δηλαδή, με σοβιετικούς όρους, κάπου στο 28ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ (τα πρακτικά του οποίου είχαν κυκλοφορήσει και στα ελληνικά με τίτλο "για έναν ανθρώπινο, δημοκρατικό σοσιαλισμό") και στο τέλος των εργασιών, θα βγει ο Γκόρμπι να πει: σύντροφοι διαλυόμαστε!

*Εν τω μεταξύ το δίδυμο "βαθύ λαρύγγι" είναι κάπως ντεφορμέ το τελευταίο διάστημα. Ο μεν πρώτος αξιοποίησε το θάνατο του Φιντέλ για να μας υπενθυμίσει μια παλιότερη διαρροή εσωτερικού σημειώματος -την κριτική ματιά του ΚΚΕ στις εξελίξεις στην Κούβα- και να κρατήσει το όνομά του στην επικαιρότητα εν όψει συνεδρίου. Αλλά είναι τόσο χυδαίος που καταντά κωμικός από τον τίτλο κιόλας: σκληρή κριτική στο "αδελφό" κόμμα του Φιντέλ -αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας ολόκληρης σχολής.

Καταρχάς τα κόμματα έχουν τίτλους ιδιοκτησίας και το κουβανικό είναι του Φιντέλ. Συνεπώς, κάθε κριτική στρέφεται βασικά -αν όχι αποκλειστικά- εναντίον του και προσπαθεί να τον αποκαθηλώσει.
Κατά δεύτερον, δε θεωρείται "αδελφό" κόμμα, αφού αυτό μπαίνει σε εισαγωγικά, για να τονίσει τη ρήξη με το ΚΚΕ.
Κατά τρίτον, η κριτική του ΚΚΕ είναι σκληρή, ασορτί με άλλα αντίστοιχα ονομαστικά σύνολα, όπως το "σιδηρά κυρία του Περισσού" παλιότερα για την Αλέκα, που ήταν κάτι σαν κόκκινη Θάτσερ. Κι αν έχεις γαλουχηθεί με τον ατσάλινο σφο και το "πώς δενότανε το ατσάλι" δε μπορείς να 'σαι τίποτα λιγότερο από σιδηρούς. Κι η κριτική σου δεν είναι ποτέ ήπια ή συντροφική, αλλά μόνο σκληρή και ανελέητη, σαν σατράπης.

(Με την ευκαιρία να προσθέσω στο χτεσινό φωτογραφικό κολάζ, την εικόνα του κόκκινου δημαρχείου της Αθήνας, που προπονείται από τώρα για να είναι έτοιμο τη στιγμή της εφόδου. Θα μου πεις βέβαια πως το κόκκινο αντιστοιχεί στο βασικό χρώμα της τούρκικης σημαίας, σε ένδειξη αλληλεγγύης στο σουλτάνο και τις εκατοντάδες συλλήψεις Κούρδων που έκανε τις τελευταίες μόνο ώρες. Σκέψου όμως την ημισέληνο με ένα σφυράκι να την τέμνει κάθετα, τι ωραία που φαίνεται...)

Του Φώτη Δαγκλή από το twitter

Όσο για το δεύτερο, είχε γράψει πριν από κάνα δίμηνο ένα αδιάφορο και -παραδόξως- σχετικά χαμηλών τόνων για τα δεδομένα του κείμενο στην ΕφΣυν, απλώς για να δείξει ότι ξέρει από μέσα τι γίνεται, όπου ανακοίνωνε πως οι θέσεις για το Συνέδριο θα κυκλοφορούσαν την περασμένη Κυριακή, δηλαδή προχτές. Η προφητεία απέτυχε, αλλά ο προφήτης ανακοίνωσε πως το προηγούμενο δημοσίευμά του επιβεβαιώθηκε επί της ουσίας! Πώς δεν είπε ότι το άλλαξαν κι επίτηδες, για να τον εκθέσουν...

Δεν ξέρω πώς μου ήρθε κι εμένα ο παραλληλισμός, αλλά θυμάμαι πριν από μερικούς μήνες ένα δημοσιολόγο, που τερμάτιζε -με κάθε πιθανή έννοια- μια συγκεκριμένη, δημόσια μορφή παρέμβασής του για να συνεχίσει από άλλο, πιο ατακαδόρικο μετερίζι, να (μην) απαντά στα πώς και τα γιατί του τερματισμού, λέγοντας πως θα μιλήσει όταν πρέπει να μιλήσει, δηλ στον προσεχή προσυνεδριακό διάλογο. Κι όταν κάποιος άλλος επέμεινε και τον πρόγκηξε, του απάντησε με τη χαρακτηριστική, γαλατική του ευγένεια (Αστερίξ, να του δείξω κι εγώ πόσο ευγενικός είμαι;) και με τη φράση:
-Είσαι το 20ό Συνέδριο; Είσαι το 20ό Συνέδριο;

Δε θυμάμαι τη συνέχεια (αν ήταν δηλ ή όχι) αλλά έκτοτε αυτή έχει γίνει αγαπημένη ατάκα της Party-dog, που σκέφτεται το φάντασμα του Νικήτα να πλανάται πάνω από τα κομμουνιστικά κόμματα και να στοιχειώνει τους συντρόφους, λέγοντας:
-Ου-ου... είμαι το εικοστό συνέδριο-ο-ο-ο...

Μια άλλη ιδέα για την οποία έχει δεσμευτεί η κε του μπλοκ απέναντι στην Party-dog, αλλά δεν έχει τις τεχνικές γνώσεις να την υλοποιήσει, είναι η δημιουργία ενός ερωτηματολογίου, με συγκεκριμένες πολιτικές ερωτήσεις, όπου ανάλογα με τις απαντήσεις και το πολιτικό στίγμα που σκιαγραφούν για κάθε παίκτη (πχ αν έχει περισσότερα άλφα ή βήτα, ή ένα άθροισμα πόντων που θα παίρνει από κάθε απάντηση) θα προκύπτει η πολιτική του ένταξη ή το Συνέδριο που του ταιριάζει περισσότερο.

Μερικά παραδείγματα ερωτήσεων.

Θεωρείτε πως η Ελλάδα είναι:
-Μερκελοκρατούμενη και αποικία χρέους
-βαθιά εξαρτημένη από ΕΕ και ΝΑΤΟ
-ενδιάμεση κι εξαρτημένη
-ενδιάμεση κι ενταγμένη στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα
-ενδιάμεση με ορισμένα ιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά
-ιμπεριαλιστική χώρα

Θεωρείτε πως μια κυβέρνηση ΑΑΔΜ
-μπορεί (ενδέχεται) να προκύψει σε συνθήκες επαναστατικής κρίσης
-μπορεί (δύναται) να προκύψει σε συνθήκες επαναστατικής κρίσης
-μπορεί και πρέπει να προκύψει, ανεξαρτήτως συνθηκών
-δεν υπάρχει μπορεί, υπάρχει δε θέλουμε
-δεν είναι ιδιαίτερα πιθανό να σχηματιστεί-εμφανιστεί στο έδαφος του καπιταλισμού
-μπορεί να προκύψει μόνο στη λαϊκή-εργατική διακυβέρνηση

Κοκ. Η κατάταξη θα προκύπτει με βάση κάποια κομβικά συνέδρια. Σχηματικά μιλώντας, όσοι είναι στην εποχή της ΕΔΑ και του 8ου συνεδρίου, θα μένουν μετεξεταστέοι, όπως κι οι οπαδοί-θιασώτες του 13ου. Η εξάρτηση του 10ου συνεδρίου πιάνει οριακά τη βάση (10). Οι μαθητές του 15(ου) δεν είναι μέτριοι, αλλά έχουν κάποιες αδυναμίες, ενώ του 19(ου) πλησιάζουν στο άριστα, αλλά χάνουν κάποια μόρια στα εργαστήρια και την πράξη. Αρκεί βέβαια να μην ξεπεράσουν το 20 και "καούν", όπως γίνεται στην εικοσιμία.
Με προβληματίζουν όμως περιπτώσεις, όπως το Λαϊκό Στρώμα που όταν τρολάρει λέει πως είναι με το αριστερό ΑΑΔΜ και τη δεξιά Λαϊκή Συμμαχία, κάπου μεταξύ 15ου και 19ου, δηλ με το 17ο και περιμένοντας τον εμπλουτισμό του 18ου.

Σε κάθε περίπτωση, τα παραπάνω δεν είναι παρά αγνό, συντροφικό τρολάρισμα κι όποιος τα εκλάβει διαφορετικά, κακό του κεφαλιού του.
Όσο για τις θέσεις, θα έχουμε χρόνο να τις μελετήσουμε τα Χριστούγεννα, δίπλα στο τζάκι, περιμένοντας τον Άι Βασίλη.
(Μα δεν υπάρχει ο Άι. -Ναι, ενώ τζάκι έχουμε...)
Και να τις συζητήσουμε από του χρόνου -όχι εδώ- εκεί που πρέπει.
Αλλιώς, θα έρθει να σας βρει και να σας τιμωρήσει το πνεύμα του συνεδρίου με τη μορφή του Νικήτα. Ή έστω της Party-dog.
-Ου-ου-ου... Είμαι το 20ό Συνέδριο...

Ου-ου! Είμαι το 20ό Συνέδριο-ο-ο-ο

    Η θρησκεία του κεφαλαίου

Κατήχηση των εργατών

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πώς ονομάζεσαι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Μισθωτός.

Ε: Ποιοι είναι οι γονείς σου;

Α: Ο πατέρας μου ήταν μισθωτός, καθώς και ο παππούς μου και ο προπάππος μου. Αλλά οι πρόγονοί μου ήταν δουλοπάροικοι και σκλάβοι. Η μάνα μου ονομάζεται Φτώχεια.

Ε: Από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις;

Α: Έρχομαι από τη Φτώχεια και πηγαίνω στην Εξαθλίωση, περνώντας από το νοσοκομείο όπου το κορμί μου θα χρησιμεύσει για τα πειράματα στα καινούργια σας φάρμακα και για τις έρευνες των γιατρών που περιθάλπουν τους προνομιούχους του Κεφαλαίου.

Ε: Πού γεννήθηκες;

Α: Σε μια σοφίτα, κάτω από την στέγη του σπιτιού που έχτισε ο πατέρας μου και οι συναδελφοί του.

Ε: Ποια είναι η θρησκεία σου;

Α: Η θρησκεία του Κεφαλαίου.

Ε: Ποια καθήκοντα σου επιβάλλει η θρησκεία σου;

Α: Δυο κύρια καθήκοντα: το καθήκον της παραίτησης και το καθήκον της εργασίας. Η θρησκεία μου μου επιβάλλει να παραιτηθώ από τα δικαιώματά μου πάνω στη γη, την κοινή μας μητέρα, πάνω στα πλούτη που κρύβουν τα σπλάχνα της, πάνω στην γονιμότητα του εδάφους της και την γονιμοποίησή της από τη ζέστη και το φως του ήλιου. Μου επιβάλλει να παραιτηθώ από το δικαίωμα να έχω έλεγχο πάνω στην εργασία των χεριών και του μυαλού μου, μου επιβάλλει ακόμα να παραιτηθώ από τα δικαιώματα πάνω στον ίδιο μου τον εαυτό: από τη στιγμή που περνάω το κατώφλι του εργαστηρίου μου, δεν ανήκω πια στον εαυτό μου, είμαι κτήμα του αφεντικού μου. Η θρησκεία μου μου επιβάλλει να δουλεύω από μικρός ως τον θάνατό μου, να δουλεύω με το φως του ήλιου και της ασετυλίvης, να δουλεύω μέρα νύχτα, να δουλεύω πάνω στη γη, κάτω από τη γη και μες στη θάλασσα. Να δουλεύω παντού και πάντα.

Ε: Σου επιβάλλει και άλλα καθήκοντα;

Α: Ναι. Να συνεχίζω τη νηστεία όλο το χρόνο. Να ζω με στερήσεις χωρίς να χορταίνω ποτέ. Να καταπνίγω όλες τις σαρκικές μου ανάγκες και τις πνευματικές αναζητήσεις.

Ε: Σου απαγορεύει ορισμένα είδη τροφής;

Α: Μου απαγορεύει να αγγίζω το κυνήγι, τα πουλερικά, το μοσχαράκι πρώτης, δεύτερης και τρίτης διαλογής, να γεύομαι τον σολωμό, τον αστακό, τα φρέσκα ψάρια. Μου απαγορεύει να πίνω αγνό κρασί και γάλα έτσι όπως βγαίνει από το μαστάρι της αγελάδας.

Ε: Ποιες τροφές σου επιτρέπει;

Α: Το ψωμί, τις πατάτες, τα φασόλια, το μπακαλιάρο και την ξερή ρέγγα, τα απορρίμματα του κρεοπωλείου, το γελαδινό και αλογίσιο κρέας, τα χοιρινά. Για να ανακτήσω γρήγορα τις εξαντλημένες μου δυνάμεις μου επιτρέπει να πίνω νοθευμένο κρασί, ρακί από πατάτες και “δηλητήριο” από κοκκινογούλι.

Ε: Και ποια καθήκοντα σου υπαγορεύει απέναντι στον εαυτό σου;

Α: Να ροκανίζω τις οικονομίες μου, να ζω μέσα στην βρώμα και την εξαθλίωση. Να φορώ ρούχα σκισμένα, μπαλωμένα, μανταρισμένα, μέχρι να κουρελιαστούν. Να κυκλοφορώ χωρίς κάλτσες και με τρύπια παπούτσια που μουσκεύουν από το βρώμικο παγωμένο νερό των δρόμων.

Ε: Τι καθήκοντα έχεις απέναντι στην οικογένειά σου;

Α: Να απαγορεύω στη γυναίκα και τα παιδιά μου κάθε κοκεταρία, κάθε κομψότητα και εκλέπτυνση. Να τους ντύνω με φτηνοϋφάσματα ίσα για να μη σοκάρουν την αιδώ του μπάτσου. Να τους μάθω να μην παγώνουν το χειμώνα με τα βαμβακερά ρούχα και να μην σκάνε το καλοκαίρι μέσα στα χαμόσπιτα. Να αποτυπώνω στα κεφάλια των μικρών παιδιών μου τους ιερούς κανόνες της εργασίας ώστε να μπορέσουν, από την τρυφερή τους ηλικία, να κερδίσουν τη ζωή τους και να μην ζουν εις βάρος της κοινωνίας. Να τα διδάξω να πλαγιάζουν χωρίς βραδινό και χωρίς φως, να τα εξοικειώσω με την ανέχεια που είναι η μοίρα τους.

Ε: Ποια είναι τα καθήκοντα που η θρησκεία σου σου επιβάλλει απέναντι στην κοινωνία;

Α: Να αυξάνω τον κοινωνικό πλούτο πρώτα με τη δουλειά μου και μετά με τις αποταμιεύσεις μου.

Ε: Τι σου επιβάλλει να κάνεις με τις οικονομίες σου;

Α: Να τις καταθέτω στο Κρατικό Ταμιευτήριο για να καλύπτουν το κρατικό έλλειμμα ή να τις εμπιστεύομαι στις εταιρίες που έχουν ιδρύσει οι φιλάνθρωποι οικονομολόγοι για να τις δανείζουν στα αφεντικά μου. Τις οικονομίες μας πρέπει να τις βάζουμε πάντα στη διάθεση των αφεντικών μας.

Ε: Σου επιτρέπει να αγγίζεις τις καταθέσεις σου;

Α: Όσο το δυνατόν σπανιότερα. Μας επιβάλλει να μην επιμένουμε όταν το Κράτος αρνείται να τις αποδώσει και να παραιτούμαστε από κάθε διεκδίκηση όταν οι φιλάνθρωποι οικονομολόγοι, προλαβαίνοντας τις ανάγκες μας, μας αναγγέλλουν ότι οι οικονομίες μας έγιναν καπνός.

Ε: Έχεις πολιτικά δικαιώματα;

Α: Το κεφάλαιο μου έχει παραχωρήσει την αθώα διασκέδαση να εκλέγω τους νομοθέτες που φτιάχνουν νόμους για να μας τιμωρούν. Αλλά μας απαγορεύει να ασχολούμεθα με την πολιτική και να ακούμε τους σοσιαλιστές.

Ε: Για ποιο λόγο;

Α: Επειδή η πολιτική είναι προνόμιο των αφεντάδων και επειδή οι σοσιαλιστές είναι κατεργάρηδες που μας ληστεύουν και μας κοροϊδεύουν. Μας λένε ότι ο άνθρωπος που δεν εργάζεται δεν πρέπει να τρώει, ότι όλα ανήκουν στους εργάτες αφού εκείνοι τα παράγουν όλα και ότι το αφεντικό είναι ένα παράσιτο που πρέπει να εξολοθρευτεί Η αγία θρησκεία του Κεφαλαίου μας, διδάσκει, αντίθετα, ότι η σπατάλη των πλουσίων γεννά την εργασία που μας δίνει ψωμί, ότι οι πλούσιοι συντηρούν τους φτωχούς, ότι αν δεν υπήρχαν πλούσιοι, οι φτωχοί θα χάνονταν. Μας διδάσκει ακόμα να μην είμαστε τόσο αφελείς ώστε να πιστεύουμε πως οι γυναίκες και οι κόρες μας θα ήξεραν να ντυθούν με τα μετάξια και τα βελούδα που υφαίνουν, αφού οι ίδιες δεν θέλουν να στολίζονται παρά με κακόγουστα βαμβακερά και πως εμείς δεν θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε τα γνήσια κρασιά και να γευτούμε τα ωραία φαγητά, αφού είμαστε συνηθισμένοι σε απαίσια βοδινά και νοθευμένα ποτά.

Ε: Ποιος είναι ο θεός σου;

Α: Το Κεφάλαιο.

Ε: Είναι προαιώνιος;

Α: Οι σοφότεροι ιερωμένοι μας, οι ανώτεροι οικονομολόγοι, ισχυρίζονται ότι υπήρχε από καταβολής κόσμου. Επειδή τότε ήταν πολύ μικρός, ο Δίας, ο Ιεχωβάς, ο Ιησούς και άλλοι ψευτοθεοί, βασίλεψαν στη θέση του και επ’ ονόματί του. Αλλά από το 1500 περίπου, μεγάλωσε και δεν παύει να μεγαλώνει σε όγκο και ισχύ. Σήμερα είναι ο κυρίαρχος του κόσμου.

Ε: Ο θεός σου είναι παντοδύναμος;

Α: Ναι. Η κατοχή του εξασφαλίζει όλα τα επίγεια αγαθά. Όταν αποστρέφει το πρόσωπό του από μια οικογένεια και ένα έθνος, αυτά βυθίζονται στην αθλιότητα και τον πόνο. Η δύναμη του Θεού-Κεφαλαίου μεγαλώνει όσο αυξάνεται ο όγκος του. Κάθε μέρα κατακτά και καινούργια κράτη. Κάθε μέρα μεγαλώνει το κοπάδι των μισθωτών που, σ’ όλη τους τη ζωή είναι ταγμένοι να αυξήσουν τον όγκο του.

Ε: Ποιοι είναι οι εκλεκτοί του Θεού-Κεφαλαίου;

Α: Τα αφεντικά, οι καπιταλιστές, οι εισοδηματίες.

Ε: Πώς σε ανταμείβει ο Θεός σου;

Α: Προσφέροντας συνεχώς δουλειά, σε μένα, τη γυναίκα μου και τα μικρό μου παιδιά.

Ε: Αυτή είναι η μοναδική σου ανταμοιβή;

Α: Όχι. Ο Θεός μας επιτρέπει να ικανοποιούμε την πείνα μας καταβροχθίζοντας με τα μάτια τις ορεκτικές βιτρίνες με τα κρέατα και τα τρόφιμα που δεν γευτήκαμε ούτε θα γευτούμε ποτέ, με τα οποία τρέφονται οι εκλεκτοί και οι άγιοι πατέρες. Η καλωσύνη του μας επιτρέπει να ζεστάνουμε τα μουδιασμένα από την παγωνιά μέλη μας κοιτάζοντας τις γούνες και τα παχιά παπλώματα με τα οποία σκεπάζονται οι εκλεκτοί και οι άγιοι πατέρες. Μας παραχωρεί επίσης την εκλεπτυσμένη οπτική απόλαυση να βλέπουμε να περνά εποχούμενη, από τις λεωφόρους και τις πλατείες, η ιερή φυλή των εισοδηματιών και των καπιταλιστών, αστραφτεροί, καμαρωτοί ματσωμένοι, κοιλαράδες, τριγυρισμένοι από ένα συρφετό από βαλέδες με γαλόνια και ψιμυθιωμένες κοκότες. Και καμαρώνουμε στη σκέψη πως αυτά τα θαυμαστά πράγματα, που απολαμβάνουν οι εκλεκτοί και εμείς το στερούμαστε, είναι έργα των χεριών και του μυαλού μας.

Ε: Οι εκλεκτοί ανήκουν σε διαφορετική ράτσα από τη δική σου;

Α: Οι καπιταλιστές πλάστηκαν από τον ίδιο πηλό με τους εργαζόμενους, αλλά επιλέχτηκαν ανάμεσα σε χιλιάδες και εκατομμύρια.

Ε: Τι έκαναν για να αξίζουν μια τέτοια διάκριση;

Α: Τίποτα. Ο Θεός αποδεικνύει την παντοδυναμία του χαρίζοντας την εύνοιά του σε αυτούς που δεν κουράστηκαν να την κερδίσουν.

Ε: Δηλαδή το Κεφάλαιο είναι άδικο;

Α: Το Κεφάλαιο είναι η ίδιο η Δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη του όμως ξεπερνά την αδύνατη νόησή μας. Αν το Κεφάλαιο ήταν αναγκασμένο να παραχωρεί τη χάρη του σε εκείνους που την αξίζουν, δεν θα ήταν καθόλου ελεύθερο, η δύναμή του θα είχε όρια. Το Κεφάλαιο επιβεβαιώνει την παντοδυναμία του διαλέγοντας τους εκλεκτούς του, αφεντικά και καπιταλιστές, μέσα από το σωρό των ανίκανων, των μασκαράδων, των τιποτένιων.

Ε: Πώς σε τιμωρεί ο θεός σου;

Α: Καταδικάζοντάς με στην ανεργία. Με τον τρόπο αυτό με αφορίζουν. Μου απαγορεύουν το κρέας, το κρασί, τη φωτιά. Με καταδικάζουν να πεθάνω της πείνας, εγώ, η γυναίκα μου και τα παιδιά μου.

Ε: Ποια σφάλματα πρέπει να διαπράξεις για να καταδικαστείς στην ανεργία;

Α: Κανένα. Το Κεφάλαιο αρέσκεται να επιβάλλει την ανεργία για λόγους που το μικρό μυαλό μας αδυνατεί να συλλάβει.

Ε: Ποιες είναι οι προσευχές σου;

Α: Δεν προσεύχομαι καθόλου με λόγια. Η δουλειά είναι η προσευχή μου. Κάθε προφορική προσευχή θα παρενοχλούσε την αποδοτική προσευχή της δουλειάς, την μόνη προσευχή που είναι αρεστή γιατί είναι η μόνη χρήσιμη και επικερδής για το Κεφάλαιο, η μόνη που δημιουργεί υπεραξία.

Ε: Πού προσεύχεσαι;

Α: Παντού: στη θάλασσα, στη στεριά και κάτω από τη γη, στους αγρούς, τα ορυχεία, τα εργαστήρια και τα μαγαζιά. Για να γίνει δεκτή η προσευχή μας και να ανταμειφθεί, πρέπει να θυσιάσουμε στο Κεφάλαιο τη βούλησή μας, την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να σπεύδουμε σε κάθε χτύπημα της καμπάνας, σε κάθε σφύριγμα της μηχανής. Και αφού προσευχηθούμε, πρέπει, σαν αυτόματα, να κουνάμε πόδια και χέρία, να λαχανιάζουμε και να ιδρωκοπάμε, να τεντώνουμε τους μυς, να εξαντλούμε τα νεύρα μας. Πρέπει να είμαστε ταπεινόφρονες, να ανεχόμαστε υπάκουα τις παραφορές και τις βρισιές του αφεντικού μας και των βοηθών του, αφού αυτοί έχουν πάντα δίκιο, ακόμα και όταν φαίνεται ότι έχουν άδικο. Πρέπει να ευχαριστούμε το αφεντικό όταν περικόπτει τον μισθό μας και παρατείνει τις ώρες εργασίας, αφού ό,τι κάνει είναι σωστό και για το καλό μας. Πρέπει να νιώθουμε περήφανοι όταν το αφεντικό και οι βοηθοί του χαϊδολογάνε τις γυναίκες και τις κόρες μας, αφού ο Θεός μας, το Κεφάλαιο, εκτός από το δικαίωμα να αποφασίζουν για τη ζωή και το θάνατό των μισθωτών, τους παραχωρεί και το δικαίωμα να βάζουν χέρι στις εργαζόμενες. Αντί να παραπονεθούμε, αντί να βράσουμε από θυμό, αντί να απεργήσουμε, αντί να επαναστατήσουμε, πρέπει να υπομένουμε όλη τη δυστυχία, να τρώμε βρώμικο ψωμί και να πίνουμε λασπωμένο καφέ. Αφού για να τιμωρήσει την ανυπακοή μας, το Κεφάλαιο οπλίζει το αφεντικό με κανόνια και τουφέκια, με φυλακές και εξορίες, με γκιλοτίνες και αγχόνες.

Ε: Μετά το θάνατο, ποια θα είναι η ανταμοιβή σου;

Α: Πολύ μεγάλη. Μετά το θάνατο, το Κεφάλαιο θα με αφήσει να κάτσω και να ξαποστάσω. Δεν θα υποφέρω πια από το κρύο και την πείνα, δεν θα αγωνιώ για το καθημερινό ψωμί, ούτε για εκείνο της επόμενης μέρας. Θα απολαμβάνω την αιώνια ανάπαυση του τάφου.

Από το βιβλίο του Πωλ Λαφάργκ, Η θρησκεία του κεφαλαίου

Εδώ οπτικοποιημένο σε ταινία μικρού μήκους:

Ποιοι «βγάζουν λάδι» τους ναζί!

Ποιοι «βγάζουν λάδι» τους ναζί!

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Και για όποιον είχε αμφιβολίες ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την πολιτική της προωθεί τον κατευνασμό των φασιστοειδών της εγκληματικής Χρυσής Αυγής, διαμορφώνει κλίμα ανοχής τους, όποιος θεωρούσε ότι ήταν υπερβολικά όσα γράφτηκαν με αφορμή την επίσκεψη στο Καστελόριζο, τότε δεν έχει παρά να διαβάσει τις δηλώσεις του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης και νυν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ: «Η εικόνα της συνύπαρξης στο Καστελόριζο και στη Ρω σε πολλούς δεν μας άρεσε. Από την άλλη, όμως, πρέπει να αποφασίσουμε τι προτιμούμε: Μια προσπάθεια ένταξης της Χρυσής Αυγής στο κλίμα της δημοκρατίας ή τη διαρκή ρήξη. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να προηγηθεί η ουσία μιας σύγκλισης, δηλαδή ο εκδημοκρατισμός, και να ακολουθήσουν οι εικόνες». Οι διευκρινίσεις Παρασκευόπουλου όχι μόνο δεν συνιστούν «διόρθωση» ή «ανασκευή» αλλά επιβεβαιώνουν τις αρχικές δηλώσεις με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται δηλώσεις του τύπου, «με μια πιο σοβαρή Χρυσή Αυγή μπορούμε να κάνουμε χωριό» και από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και άλλων αστικών κομμάτων. Εχουν γραφτεί, άλλωστε, και σε μερίδα του αστικού Τύπου, που μάλιστα σήμερα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για το φλερτ του με τους ναζί. Νωπές είναι επίσης οι εικόνες στελεχών της ΝΔ που μίλαγαν με τα φασιστοειδή μέσα στη Βουλή σαν να ήταν ...κολλητάρια.
Είναι νωπές οι μνήμες από δηλώσεις καλοπιάσματος παραμονές του δεύτερου γύρου των τοπικών εκλογών, προκειμένου να προσελκύσουν ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής ή τα στελέχη της, ώστε να δώσουν γραμμή στους ψηφοφόρους για τον έναν ή τον άλλον υποψήφιο. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε τις παράξενες ευαισθησίες για τα δικαιώματα των προφυλακισμένων ναζί από την πρώην πρόεδρο της Βουλής και άλλα πολλά. Κι όλα αυτά ενώ η δίκη για τη δολοφονία του Π. Φύσσα, για τις εγκληματικές επιθέσεις σε εργαζόμενους στο Πέραμα και σε Αιγύπτιους ψαράδες ήταν σε εξέλιξη.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι με πολλούς και διάφορους τρόπους η κυβέρνηση αλλά και άλλα αστικά κόμματα επιχειρούν να «αθωώσουν» τους χρυσαυγίτες. Να τους «βγάλουν λάδι«, να εξωραΐσουν το δολοφονικό τους χαρακτήρα, που πάει χέρι - χέρι με τη ναζιστική φασιστική ιδεολογία τους. Διαδικασία που γίνεται είτε εντός είτε εκτός Βουλής. Ενίοτε βλέπουμε τους χρυσαυγίτες - εντός Βουλής - να λένε καλά λογάκια για τους κυβερνώντες, που με την πολιτική τους εξυπηρετούν τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου. Πρόσφατα, τους είδαμε «αλά μπρατσέτα» στο Καστελόριζο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι τη στιγμή που βρίσκονται σε εξέλιξη διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, ακούγονται δηλώσεις από ΣΥΡΙΖΑ μεριά ότι πρέπει να υπάρχει σύγκλιση με τη Χρυσή Αυγή. Και αυτό τα λέει όλα... Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι υπάρχει ολόκληρο άλμπουμ με φωτογραφίσεις εκπροσώπων των αστικών κομμάτων με τη ΧΑ.
Καμιά εντύπωση δεν πρέπει να προκαλούν όλα αυτά. Οπως σημείωνε ο «Ριζοσπάστης» σε άρθρο του τις προηγούμενες μέρες, η ΧΑ δεν είναι «ξένο» σώμα για το αστικό πολιτικό σύστημα παρ' όλες τις διαφορές του με τα άλλα αστικά κόμματα, ιδεολογικές, πολιτικές, κ.λπ., αποτελεί μια εφεδρεία για το κεφάλαιο, χρήσιμη σε δύσκολες περιστάσεις. Αλλωστε, τέτοιες διαδικασίες «ξεπλύματος» και αναμόρφωσης φασιστικών δυνάμεων έχουν συντελεστεί σε πολλά κράτη της «δημοκρατικής» ΕΕ, με αποτέλεσμα κάποιες απ' αυτές να παίρνουν μέρος σε κυβερνήσεις συνεργασίας με άλλα αστικά κόμματα. Γιατί όχι και οι «αναμορφωμένοι» χρυσαυγίτες στο μέλλον;
Δεν πρέπει να υπάρξει καμία ανοχή στο ναζισμό ούτε σε αυτούς που τον εξωραΐζουν. Γιατί η Ιστορία έχει δείξει ότι αυτή η ανοχή δυναμώνει και προετοιμάζει για πολλά και σοβαρά δεινά σε βάρος των εργαζομένων.

Ψεύδη κατά ριπάς για τους αγρότες

Ψεύδη κατά ριπάς για τους αγρότες

Να παρέμβει εξαρχής και με πολλούς τρόπους, ώστε να μην πάρουν μεγάλη έκταση οι αγροτικές κινητοποιήσεις, φέρεται αποφασισμένη η κυβέρνηση. Οπως χαρακτηριστικά λένε παράγοντες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, «δεν πρέπει να πάθουμε τα ίδια που πάθαμε τον περασμένο χειμώνα, όταν αφήσαμε να στηθούν μπλόκα από άκρου σ' άκρο της χώρας και μετά δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτε». Δηλαδή, στόχος τους είναι να δράσουν προληπτικά και όχι «πυροσβεστικά», που σημαίνει ότι τις επόμενες μέρες πολλά έχουν να δουν και να ακούσουν οι αγρότες από τα στόματα υπουργών και άλλων «επιτελικών» της κυβέρνησης.
Ενα τέτοιο δείγμα δίνει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Β. Αποστόλου, σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», όπου προσπαθεί να πείσει ότι η κυβέρνηση έχει ικανοποιήσει τα αιτήματα των αγροτών κι επομένως δε χρειάζονται οι αγώνες που τώρα κλιμακώνονται. Εκτοξεύοντας «ψεύδη κατά ριπάς», είπε ότι υλοποιήθηκαν κατά γράμμα όλες οι κυβερνητικές δεσμεύσεις στη διάρκεια των 40ήμερων μπλόκων του περασμένου χειμώνα. Σύμφωνα με τον υπουργό, οι αγρότες όχι μόνο δεν θα πληρώσουν φόρο, αλλά θα πάρουν και επιστροφή. Επίσης, οι αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές θα ισοφαριστούν από αυτά που θα κερδίσουν από τη φορολογία, το αγροτικό εισόδημα αυξάνεται, ενώ με το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης και την «κάρτα του αγρότη» έρχονται καλύτερες μέρες.

***

Η αλήθεια, βέβαια, καμιά σχέση δεν έχει με αυτά που λέει ο υπουργός. Η κυβέρνηση δεν ικανοποίησε τα αιτήματα των μικρομεσαίων αγροτών τον περασμένο χειμώνα, που ήταν να μην ψηφιστεί και εφαρμοστεί το Φορολογικό - Ασφαλιστικό, να μην αυξηθεί, αλλά να μειωθεί το κόστος παραγωγής, να ισχύουν κατώτερες εγγυημένες τιμές στα αγροτικά προϊόντα, να καταργηθούν τα χαράτσια κ.ά. Βεβαίως, εκείνος ο σκληρός αγώνας είχε κάποια κέρδη για τους αγρότες, όπως για παράδειγμα το αφορολόγητο που αναγκάστηκε να παραχωρήσει η κυβέρνηση κάτω από την αγωνιστική πίεση των μπλόκων, αν και δόθηκε κουτσουρεμένο και πολύ πιο χαμηλό απ' αυτό που ζητούσε η μικρομεσαία αγροτιά.
Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι όλοι οι αγρότες θα πληρώσουν φόρο, αν έχουν ένα σπίτι στο χωριό, ένα αυτοκίνητο κι ένα παιδί - κι όλοι σχεδόν έχουν... - αφού τους «πιάνουν» τα τεκμήρια διαβίωσης. Ετσι, ανεξαρτήτως αν έχουν εισόδημα, θα φορολογηθούν για 12.000 ευρώ τουλάχιστον. Απατηλός είναι και ο ισχυρισμός του υπουργού στην ίδια συνέντευξη ότι τα στοιχεία δείχνουν αύξηση του αγροτικού εισοδήματος, αφού χρησιμοποιείται το γνωστό κόλπο να συμποσούται το ισχνό εισόδημα της συντριπτικής πλειοψηφίας των αγροτών με το τεράστιο εισόδημα μιας χούφτας αγροτοκαπιταλιστών και διαιρώντας να βγαίνει ο «μέσος όρος».
Οσο για το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης, αυτό αφορά και συμφέρει μόνο τους μεγαλοαγρότες, ενώ η «κάρτα του αγρότη» στόχο έχει να εξασφαλίσει σίγουρα κέρδη στον τραπεζίτη. Σε κάθε περίπτωση, αν κάτι μπορεί να ισχυριστεί η κυβέρνηση είναι ότι ικανοποίησε τον κορμό των αιτημάτων που πρόβαλλαν οι μεγαλοαγρότες στα μπλόκα που παρενέβαιναν με τις δυνάμεις τους, όπως ο διαχωρισμός σε «κατά κύριο επάγγελμα, ή μη», που αποτελεί βασικό εργαλείο για το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών.

***

Ταυτόχρονα, όμως, με την προσπάθεια να εμφανιστεί ως φιλολαϊκή, η κυβέρνηση επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα απογοήτευσης και μοιρολατρίας μέσα στον αγροτικό κόσμο. Ετσι, κυβερνητικά και κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ καλούν τους αγρότες ν' αφήσουν τις σκέψεις για κινητοποιήσεις και μπλόκα, γιατί «με τους αγώνες δεν γίνεται τίποτα» και να «ποντάρουν» στο διάλογο με την «αριστερή» κυβέρνηση.
Τα λόγια περί «αναποτελεσματικότητας των αγώνων» ακούγονται και από τα χείλη στελεχών της ΝΔ, αφού και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης κινείται στον ίδιο «ντορό», ξορκίζοντας τους αγροτικούς και γενικότερα τους λαϊκούς αγώνες. «Δουλειά» προς αυτήν την κατεύθυνση γίνεται και από τα ΜΜΕ (κεντρικά και τοπικά), τα οποία γράφουν και μεταδίδουν συνεχώς για «επετειακές» αγροτικές κινητοποιήσεις που δεν έχουν χειροπιαστά αποτελέσματα και «πάνε στο βρόντο».
Ομως, οι μικρομεσαίοι αγρότες ξέρουν από την εμπειρία τους πως ό,τι κέρδισαν και ό,τι κατάφεραν να αποτρέψουν σε βάρος τους, το πέτυχαν με τον αγώνα, ενώ ο «διάλογος» με την κυβέρνηση δεν είναι για το πόσα θα κερδίσουν, αλλά για το πόσα θα δεχτούν να χάσουν. Οπως, επίσης, ξέρουν ότι όσα πέτυχαν με τους αγώνες δεν μπορούν να αναιρέσουν την πορεία συρρίκνωσης του εισοδήματός τους και σε βάθος χρόνου την εγκατάλειψη της γης και της παραγωγής, προς όφελος των αγροτοκαπιταλιστών και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα. Γι' αυτό χρειάζεται ο καθημερινός αγώνας να προσανατολίζεται στην ανατροπή αυτής της πολιτικής, στην προοπτική μιας άλλης αγροτικής ανάπτυξης, κόντρα στα μονοπώλια και προς όφελος των ίδιων και του λαού και σ' αυτόν το στόχο να συναντιέται με τον αγώνα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Π. Ρ.