Πώς οι δεινόσαυροι έγιναν πουλιά

Πώς οι δεινόσαυροι έγιναν πουλιά

Απολίθωμα του φτερωτού δεινόσαυρου Ζενγιουάνλονγκ από το Ζιντζού της Κίνας, ένα από τα πολλά απολιθώματα που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα και τεκμηριώνουν την εξελικτική πορεία από τους δεινόσαυρους σε πουλιά

Πληθώρα απολιθωμάτων δεινοσαύρων με φτερά ανακαλύφθηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες στην επαρχία Λιαονίνγκ της Κίνας, σχηματίζοντας ένα είδος δειγματολογίου, για τη μετεξέλιξη των θηριωδών δεινοσαύρων στα σημερινά πουλιά. Από την εποχή του Δαρβίνου, οι επιστήμονες αναρωτιόνταν πώς η εξέλιξη παράγει νέες, ριζικά διαφορετικές ομάδες ζώων, όπως τα πτηνά. Συμβαίνει απότομα, ως αποτέλεσμα μιας παράξενης μετάλλαξης που μπορεί να κάνει ένα δεμένο με τη γη ζώο να γίνει άρχοντας των ουρανών; `Η μήπως αυτές οι νέες ομάδες ζώων σχηματίζονται πιο αργά, καθώς τα βιολογικά είδη προσαρμόζονται στο περιβάλλον καθώς αυτό αλλάζει διαρκώς στο πέρασμα εκατομμυρίων ετών; Ο φτερωτός δεινόσαυρος Ζενγιουανλόνγκ και άλλα απολιθώματα από το Λιαονίνγκ και άλλες περιοχές, αρχίζουν να δίνουν την απάντηση.
Τα πουλιά έχουν πολλά χαρακτηριστικά που τα κάνουν να ξεχωρίζουν από όλα τα άλλα είδη των σύγχρονων ζώων. Πέρα από τα χαρακτηριστικά που τους επιτρέπουν να πετούν, διαθέτουν υψηλούς ρυθμούς μεταβολισμού, που τα κάνουν να αναπτύσσονται εκπληκτικά γρήγορα, μεγάλους εγκεφάλους σε σχέση με το μέγεθος του σώματός τους, που τα κάνουν αρκετά έξυπνα και οξείες αισθήσεις. Τα πουλιά είναι τόσο ξεχωριστά, που το ερώτημα της προέλευσής τους πάντα κινούσε μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον.

Το πρώτο ιπτάμενο ζώο

Λίγα χρόνια μετά τη δημοσίευση του μνημειώδους έργου του Δαρβίνου «Για την προέλευση των ειδών», το 1859, εργάτες ενός λατομείου στη Βαυαρία άνοιξαν ένα μεγάλο μπλοκ ασβεστόλιθου, που περιείχε τον ηλικίας 150 εκατομμυρίων ετών σκελετό ενός τρομακτικού όντος. Είχε κοφτερά νύχια και μακριά ουρά σαν ερπετό, αλλά είχε φτερά και πτέρυγες σαν πουλί. Ο βιολόγος Τόμας Χάξλεϊ το ονόμασε Αρχαιοπτέρυξ και διαπίστωσε ότι είχε ομοιότητες με τους Κομψόγναθους, μικρούς σαρκοφάγους δεινόσαυρους, απολιθώματα των οποίων είχαν αρχίσει να ανακαλύπτονται την ίδια εποχή. Ετσι διατύπωσε τη ριζοσπαστική για την εποχή ιδέα ότι τα πτηνά προέρχονται από τους δεινόσαυρους. Αλλοι επιστήμονες διαφώνησαν και η αντιπαράθεση συνεχίστηκε επί 100 χρόνια.
Τον νικητή αυτής της θεωρητικής διαφωνίας, έδωσε - όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις - η πράξη και συγκεκριμένα η ανακάλυψη νέων απολιθωμάτων. Η ανακάλυψη του πτηνόμορφου Δεινόνυχου στα μέσα της δεκαετίας του 1960 έκανε τον Τζον Οστρομ να υποθέσει ότι πρέπει να είχε και φτερά, αλλά οι μαλακοί ιστοί σπάνια αποτυπώνονται στα απολιθώματα και αυτό δεν είχε συμβεί με το συγκεκριμένο απολίθωμα Δεινόνυχου. Το 1996, προς το τέλος της επιστημονικής του καριέρας του Οστρομ, ένας επιστήμονας που είχε επισκεφθεί πρόσφατα την Κίνα επιδίωξε να συναντήσει τον Οστρομ, για να του δείξει μια φωτογραφία απολιθώματος, που γύρω του είχε μια άλω, από υλικό που έμοιαζε με φτερά. Το απολίθωμα είχε δημιουργηθεί απότομα, όταν το ζώο καλύφθηκε από ηφαιστειακή τέφρα σε ένα περιστατικό αντίστοιχο με εκείνο της Πομπηίας. Ηταν ο Σινοσαυροπτέρυξ, προερχόμενος από την περιοχή Λιαονίνγκ της Κίνας. Σήμερα έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή αυτή πάνω από 20 είδη φτερωτών δεινοσαύρων, ξεκινώντας από έναν εννιάμετρο ξάδερφο του Τυραννόσαυρου Ρεξ, μέχρι φυτοφάγα μεγέθους σκύλου και ανεμοπορούντες δεινόσαυροι μεγέθους κορακιού, με πλούσιο φτέρωμα.

Δεινόσαυροι του σήμερα

Οι δεινόσαυροι του Λιαονίνγκ έδωσαν τις αποδείξεις για να γείρει οριστικά η πλάστιγγα στο συμπέρασμα ότι τα πουλιά είναι προϊόν της βιολογικής εξέλιξης των δεινοσαύρων. Αυτή η διατύπωση είναι και λίγο παραπλανητική καθώς μοιάζει να πρόκειται για διαφορετικές ομάδες ζώων. Στην πραγματικότητα, τα πουλιά είναι δεινόσαυροι. Είναι μια από τις πολλές υποομάδες, που μπορούν να πάνε πίσω στο γενεαλογικό τους δέντρο ως είδη, μέχρι τον Τρικεράτοπα και τον Βροντόσαυρο. Τα πουλιά είναι δεινόσαυροι με τον ίδιο παρεκκλίνοντα τρόπο, που οι νυχτερίδες είναι θηλαστικά που πετάνε.
Τα πουλιά είναι τύπος θηριόποδων, της ομάδας στην οποία ανήκαν τα τεράστια σαρκοφάγα Τυραννόσαυρος Ρεξ, Αλλόσαυρος και Σπινόσαυρος. Αλλά οι κοντινότεροι συγγενείς τους είναι τα μικρότερα, πιο έξυπνα θηριόποδα, οι ράπτορες, που περιλάμβαναν τον Βελοσιράπτορα, τον Δεινόνυχο του Οστρομ και τον Ζενγιουανλόγνκ της Λιαονίνγκ. Κάπου μέσα σε αυτό το «σμήνος» φτερωτών ειδών βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα μη ιπτάμενα και στα ιπτάμενα ζώα.
Οι επιστήμονες εφαρμόζουν τεχνολογίες αιχμής στα απολιθώματα αυτών των ζώων - υπολογιστικές τομογραφικές σαρώσεις για να οπτικοποιήσουν την ανατομία τους, υπολογιστικές αναλύσεις για την οικοδόμηση των οικογενειακών τους δέντρων, υπολογιστικά μοντέλα για το πώς κινούνταν αυτά τα ζώα και προχωρημένες στατιστικές τεχνικές για την ανίχνευση των αλλαγών μέσω των οποίων η εξέλιξη παράγει νέα είδη και σχέδια σώματος.

Φτερά

Η πρώτη εμφάνιση των φτερών είναι στο επίκεντρο του αινίγματος της εξέλιξης που οδήγησε στα πτηνά. Τα φτερά είναι χαρακτηριστικό στοιχείο των πουλιών. Αν δει κάποιος έναν αετό ή ένα παγόνι καταλαβαίνει αμέσως περί τίνος πρόκειται. Πρέπει να είναι πουλί, γιατί αντίθετα από τα θηλαστικά, τα ερπετά και οποιαδήποτε άλλη κατηγορία ζώων που υπάρχουν σήμερα, μόνο τα πουλιά έχουν φτερά. Τα φτερά επιτελούν πολλαπλούς ρόλους: επιτρέπουν την πτήση, εντυπωσιάζουν το ταίρι ή τον αντίπαλο που διεκδικεί το ταίρι, επιτρέπουν να κρατηθούν ζεστά τα αυγά στη φωλιά. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς το λόγο για τον οποίο πρωτοεμφανίστηκαν.
Ο Σινοσαυροπτέρυξ και άλλα απολιθώματα του Λιαονίνγκ κάνουν ξεκάθαρο ένα πράγμα: Τα φτερά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά με τα πρώτα πτηνά, αλλά έκαναν το ντεμπούτο τους πολύ νωρίτερα, στους πιο μακρινούς δεινόσαυρους προγόνους τους. Αυτά τα πρώτα φτερά ήταν πολύ διαφορετικά από τα φτερά των σημερινών πουλιών. Εμοιαζαν λίγο σαν τρίχωμα. Με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για πτήση. Αλλωστε, οι φορείς τους δεν διέθεταν πτέρυγες. Τα πρώτα φτερά ίσως εμφανίστηκαν ως μέσο που επέτρεπε στους δεινόσαυρους να διατηρήσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους. Μια υποομάδα θηριόποδων, οι μανιράπτορες ανέπτυξαν στην πορεία πιο μακριά φτερά, που άρχισαν να μοιάζουν με τα σημερινά, που έχουν ένα σκληρό στέλεχος, από το οποίο ξεκινούν προεκτάσεις προς τα πλάγια. Στην εξέλιξη τα φτερά άρχισαν να σχηματίζουν αλλεπάλληλες στρώσεις στους βραχίονες των δεινοσαύρων αυτών, ενώ κάποια είδη, όπως οι Μικροράπτορες, είχαν φτερά τόσο στην ουρά, όσο και στα πόδια, διάταξη που δεν υπάρχει σε κανένα σύγχρονο πουλί.

Εξοπλισμός πολλών χρήσεων

Μια λογική εξήγηση είναι ότι οι μανιράπτορες καθώς εξελίσσονταν με σώματα όλο πιο ελαφριά και κατάλληλα για πτήση, εξέλισσαν ταυτόχρονα και τα φτερά τους. Αλλά μια βαθύτερη ματιά στα απολιθώματα που βρέθηκαν δείχνει ότι ο Μικροράπτορας πιθανότατα μπορούσε να ανεμοπορεί, ενώ άλλα είδη όπως το Ζενγιουανλόνγκ ήταν καθηλωμένα στο έδαφος. Επιπλέον, κανένας από τους φτερωτούς δεινόσαυρους δεν είχε τους συγκριτικά τεράστιους μύες στήθους που χρειάζονται για την πτήση, ούτε άλλα ανατομικά χαρακτηριστικά, που δίνουν αντοχή στις δυνάμεις που προκαλούνται από τη γρήγορη κίνηση μέσα στον αέρα.
Οι πιο πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα φτερά εξελίχτηκαν από την αρχική απλή μορφή τους στην πιο πλουμιστή, επειδή έδιναν πλεονέκτημα ως μέσο επίδειξης. Μικροσκοπική ανάλυση απολιθωμένων φτερών έδειξε ότι ήταν πολύχρωμα έως και ιριδίζοντα. Οι δεινόσαυροι που τα ανέπτυξαν για λόγους εντυπωσιακής εμφάνισης βρέθηκαν να διαθέτουν μεγάλες επιφάνειες, που προεξείχαν από τα άκρα τους και λόγω των νόμων της φυσικής, είχαν αεροδυναμικές λειτουργίες. Μπορεί να προέκυψε εξελικτικά πολλές φορές και παράλληλα το φαινόμενο κάποιοι μανιράπτορες την ώρα που έκαναν άλματα να διαπιστώνουν ότι μπορούσαν να κρατηθούν στον αέρα αρκετά, ώστε να φτάσουν από το ένα κλαδί στο άλλο. Στην πορεία κάποια είδη μανιραπτόρων έγιναν μικρότερα σε μέγεθος, ανέπτυξαν πιο δυνατούς μύες στήθους και πιο μακριούς βραχίονες, έχασαν τις δεινοσαυρικές μακριές ουρές τους και μετατράπηκαν σε πτηνά.

Αλμα στον ουρανό

Τα μακριά, ευθεία πόδια, με τρία λεπτά δάχτυλα των σημερινών πουλιών, πρωτοεμφανίστηκαν πριν από 230 εκατομμύρια χρόνια, σε μερικούς από τους πιο πρωτόγονους δεινόσαυρους, στο πλαίσιο μιας εξελικτικής διαδικασίας που έδινε πλεονέκτημα σε εκείνους που περπατούσαν στα δύο πόδια, ιδίως από πλευράς ταχύτητας και κυρίως στους σαρκοφάγους. Κάποιοι απ' αυτούς εξελίχτηκαν, ώστε τα δύο τμήματα της κλείδας τους να συγκολληθούν στο γνωστό σήμερα διχαλωτό κόκκαλο γιάντες των πουλιών. Αυτή η μικρή αλλαγή έκανε πιο ανθεκτικούς τους ώμους τους καθώς τραβούσαν τη σάρκα που είχαν δαγκώσει. Σε όσους εξελίχτηκαν σε πουλιά, το γιάντες ήταν διαθέσιμο εκεί, για αποθήκευση ενέργειας από την κίνηση των πτερύγων κατά το πέταγμα. Τα κούφια οστά των σημερινών πτηνών, εκτός από μείωση του βάρους, τους επιτρέπουν να έχουν και αποτελεσματικότερη πρόσληψη οξυγόνου απαραίτητη για το γρήγορο μεταβολισμό τους. Κούφια οστά είχαν και πολλοί δεινόσαυροι 100 εκατομμύρια χρόνια πριν την εμφάνιση των πουλιών, ενώ η μικροσκοπική δομή των απολιθωμάτων των οστών τους δείχνει ότι οι δεινόσαυροι με κούφια οστά είχαν μεταβολισμούς κάπου ανάμεσα στον αργό μεταβολισμό των ερπετών και στον ταχύτατο των σημερινών πτηνών.
Οι εξελικτικές τάσεις στους δεινοσαύρους που οδήγησαν στα πουλιά δεν σταματούν εδώ. Σε μια πορεία 50 εκατομμυρίων ετών, πολλές υποομάδες δεινοσαύρων αποκτούσαν σταδιακά όλο και μικρότερο μέγεθος. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι οι Βελοσιράπτορες και άλλοι φτερωτοί μανιράπτορες είχαν συγκριτικά μεγάλους εγκεφάλους, ειδικά στο μετωπιαίο τμήμα, γεγονός που τους έκανε πιο έξυπνους. Τα πουλιά έχουν επίσης συγκριτικά μεγάλο μετωπιαίο λοβό, που τα βοηθά στις υψηλές απαιτήσεις της διαδικασίας της πτήσης και της πλοήγησης μέσα στον τρισδιάστατο χώρο του ουρανού. Το σώμα των πουλιών προέκυψε βήμα βήμα στον εξελικτικό χρόνο και η μετάβαση από το δεινόσαυρο στο πουλί, από το καθηλωμένο στη γη ζώο στο πτηνό, δεν έγινε μονομιάς, αλλά μέσα από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια σταδιακής εξέλιξης.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

ΜΟΥΝΤΙΑΛ - ΚΑΤΑΡ 2022 Εργοτάξια... τόπος θυσίας εργατών για τα κέρδη των πολυεθνικών

ΜΟΥΝΤΙΑΛ - ΚΑΤΑΡ 2022

Εργοτάξια... τόπος θυσίας εργατών για τα κέρδη των πολυεθνικών

Οι μακέτες των πολυτελών σταδίων του Κατάρ χρειάστηκαν το αίμα των εργατών για να γίνουν πραγματικότητα

Την ώρα που στην Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΦΙΦΑ) ασχολούνταν με τις προτάσεις για αναδιάρθρωση της διοργάνωσης του Μουντιάλ από το 2026 και τα κέρδη που θα φέρει (βλ. προηγούμενο δημοσίευμα του «Ρ») στα διεθνή αθλητικά (και όχι μόνο) ΜΜΕ βγήκε μια είδηση από μια τελείως άλλη πραγματικότητα. Μια είδηση που δυστυχώς δεν αφορούσε κάποιο μεμονωμένο περιστατικό - ένας ακόμα θάνατος εργάτη στα περίφημα έργα υποδομής του Κατάρ που θα διοργανώσει το Μουντιάλ του 2022. Ο οποίος θάνατος ήρθε να προστεθεί σε μια «μαύρη αλυσίδα», οι κρίκοι της οποίας αφορούν δεκάδες θανάτους εργατών και γενικότερα συνθήκες σκλαβιάς. Ζήτημα που εδώ και αρκετά χρόνια έχει έρθει στο προσκήνιο, αλλά τόσο από την πλευρά της διοργανώτριας αρχής ΦΙΦΑ, όσο και από τους αρμόδιους της χώρας... πέρα βρέχει. Μάλιστα, ακόμα και η νέα διοίκηση της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας υπό τον Ελβετό Τζιάνι Ινφαντίνο ακολουθεί την τακτική των προκατόχων της, επιλέγοντας την πρακτική του «δεν ξέρω, δεν άκουσα» ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αυτή των έγγραφων συστάσεων. Αντίθετα, πρώην και νυν διοικούντες της ΦΙΦΑ έχουν να επιδείξουν ξεχωριστή ετοιμότητα όσον αφορά ζητήματα που σχετίζονται με τα κέρδη (και ειδικά την αύξηση αυτών), όπως για παράδειγμα την περίοδο διεξαγωγής του συγκεκριμένου Μουντιάλ και τις διαφωνίες με την ΟΥΕΦΑ (τελικά θα γίνει χειμώνα) ή τις αλλαγές στο Παγκόσμιο Κύπελλο και γενικότερα το ποδόσφαιρο, με γνώμονα πάντα το κυνήγι των κερδών.

«Εκατόμβες νεκρών και κανείς δεν ασχολείται»

Αθλιες συνθήκες δουλειάς και διαβίωσης περίμεναν όσους πήγαν να δουλέψουν στα έργα του Μουντιάλ 2022

Στη σκιά του νέου θανάτου εργάτη στα έργα του Κατάρ (ενός 40χρονου Βρετανού που σκοτώθηκε - επίσημα ακόμα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες - στο εργοτάξιο ανακατασκευής του κεντρικού σταδίου του Κατάρ), στις ΗΠΑ, στο ανεξάρτητο φεστιβάλ ταινιών του Sundance, προβλήθηκε ένα άκρως αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ. Ο τίτλος του ήταν το «Κύπελλο των εργατών» και αφορούσε τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσης των εργατών, κυρίως μεταναστών, στα έργα του Κατάρ. Οι πληροφορίες, άλλες ήδη γνωστές και άλλες που είδαν το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά, αποκαλύπτουν μια «μεσαιωνική» πραγματικότητα για τους εργάτες. Με βάση τα όσα συμβαίνουν στο εν λόγω ντοκιμαντέρ, τα έργα του Μουντιάλ χαρακτηρίζονται «φαραωνικού τύπου» και ξεχωρίζουν οι αποκαλύψεις ενός 21χρονου εργάτη από τη Γκάνα. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τη ζωή των εργατών κόλαση, τονίζοντας ότι μέχρι σήμερα έκρυβε την πραγματικότητα που ζούσε από την οικογένειά του, για να μην ανησυχούν. Οπως επισημαίνει χαρακτηριστικά, «συνεχώς εργάτες χάνουν τη ζωή τους στα εργοτάξια, η ζωή μας είναι ανυπόφορη και κανείς δεν ασχολείται».
Τα όσα αναφέρονται στο συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ έρχονται να προστεθούν στη γενικότερη εικόνα που έχει αποκαλυφθεί τα τελευταία χρόνια, και παρά τις προσπάθειες των διοργανωτών να την κρατήσουν μυστική τα πρώτα χρόνια. Μια εικόνα που εκτός των θανάτων των εργατών περιλαμβάνει πολλές περιπτώσεις σοβαρών τραυματισμών, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απειλές κυρίως σε αυτούς που προέρχονται από άλλα κράτη, μισθούς πείνας κτλ. Πριν από δύο χρόνια, για παράδειγμα, είχε αποκαλυφθεί ολόκληρος καταυλισμός μεταναστών εργατών από το Μπαγκλαντές στην έρημο του Κατάρ, όπου ζούσαν σε υποτυπώδεις συνθήκες διαβίωσης με λιγοστό φαγητό, ενώ από τους περισσότερους οι υπεύθυνοι είχαν αφαιρέσει τα χαρτιά ως μέτρο πίεσης, για να συνεχίσουν να δουλεύουν και να μην μπορούν να φύγουν.
Ως αιτίες των όσων συμβαίνουν αναφέρονται η έλλειψη μέτρων ασφαλείας, απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, πίεση για να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα προκειμένου να μην πληρωθούν (από τους εργολάβους και τις πολυεθνικές) οι ρήτρες καθυστέρησης. Ολα αυτά προκειμένου οι πολυεθνικές και οι μεγαλοεργολάβοι να έχουν το λιγότερο δυνατό κόστος σε σχέση με τα τεράστια κέρδη που θα αποκομίσουν από την εμπλοκή τους στον συγκεκριμένο τομέα της διοργάνωσης.

Στις καπιταλιστικές λογικές οι αιτίες

Τα όσα συμβαίνουν στα έργα του Κατάρ δεν είναι αποτέλεσμα της συγκεκριμένης πρακτικής που εφαρμόζει η συγκεκριμένη χώρα επειδή ανέλαβε να φέρει σε πέρας μια διοργάνωση παγκοσμίου επιπέδου. Οι θάνατοι, το σακάτεμα των εργατών, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, δεν αποτελούν παρά άλλη μια έκφραση της πραγματικότητας του καπιταλιστικού συστήματος, της λογικής της απόκτησης υπερκέρδους με το λιγότερο δυνατό κόστος και αδίστακτες τακτικές. Οπως συμβαίνει σε άλλους τομείς, έτσι και σε έναν Αθλητισμό κομμένο και ραμμένο στις καπιταλιστικές συνθήκες παραγωγής οι λογικές του κυνηγιού των κερδών δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την κάθε πλευρά του. Ιδιαίτερα από αυτή που συνδέεται με την εμπορευματοποίηση και θέλει τον Αθλητισμό πρόσφορο έδαφος για τις πολυεθνικές, προκειμένου να κάνουν τα δικά τους προσοδοφόρα... παιχνίδια. Για παράδειγμα, είναι γνωστό σήμερα ότι στο οικοδόμημα του εμπορευματοποιημένου Αθλητισμού οι εκάστοτε διοργανώσεις του (Μουντιάλ, Ολυμπιακοί Αγώνες, παγκόσμια πρωταθλήματα) συνεπάγονται τεράστια κέρδη για τις πολυεθνικές σε όλους τους τομείς που σχετίζονται με αυτές, ένας εκ των οποίων, αυτός της κατασκευής των έργων υποδομής που απαιτούνται, θεωρείται από τους πλέον κερδοφόρους.

ΦΙΦΑ: Αποφεύγει τις νέες... πληγές μιας «αμαρτωλής» ιστορίας

Η ανάληψη της διοργάνωσης του Μουντιάλ 2022 είναι γνωστό πως εξ αρχής ήταν μια ιδιαίτερα... αμαρτωλή ιστορία για τη ΦΙΦΑ, τους παράγοντές της και την πρώην διοίκησή της. Τα πανηγύρια και οι αναφορές σε μια διοργάνωση που θα θεωρούνταν ίσως η πλέον κερδοφόρα μέχρι τώρα, με αφορμή τα όσα συνοδεύουν την οικοδέσποινα χώρα, κόπασαν απότομα.
Οι αποκαλύψεις για δωροδοκία παραγόντων από τους υπεύθυνους της διοργανωτικής επιτροπής του Κατάρ, προκειμένου στη σχετική διαδικασία να ψηφίσουν υπέρ της συγκεκριμένης υποψηφιότητας, τάραξαν τα νερά και έφεραν στην επιφάνεια ένα σκάνδαλο με συνέπειες που άγγιξαν μέχρι και τις κορυφές των διοικούντων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Από την άλλη, η ανάληψη του Μουντιάλ από το Κατάρ και το πρόβλημα των υψηλών θερμοκρασιών στην περιοχή (ιδιαίτερα την περίοδο των αγώνων) έφεραν σε σύγκρουση τις ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ σχετικά με το πότε μπορεί να διεξαχθεί η διοργάνωση, για προφανείς λόγους. Τελικά η πρώτη φαίνεται να επικράτησε, με την οριστική της απόφαση να γίνει η διοργάνωση για πρώτη φορά το χειμώνα του 2022. Ολα τα προηγούμενα, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις για διαφθορά και χρηματισμό παραγόντων, έφεραν τη ΦΙΦΑ σε δύσκολη θέση και κυρίως σε πίεση από τις πολυεθνικές - χορηγούς που για μία ακόμα φορά όχι μόνο δεν «ήξεραν τίποτα» αλλά έπεσαν και απ' τα σύννεφα. Τακτική που φυσικά στοχεύει στο να μη συνδεθεί το όνομα των πολυεθνικών με τα ...κακώς κείμενα (όταν αυτά έρχονται στην επιφάνεια), με τις ανάλογες συνέπειες στα κέρδη τους.
Μετά τις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε επίπεδο ηγεσίας, τις τιμωρίες των όσων εμπλέκονταν και τη... σταυροφορία κατά της διαφθοράς σε παγκόσμιο επίπεδο, η ΦΙΦΑ βρίσκεται σε μια περίοδο προσπάθειας να «ηρεμήσει τα νερά». Η απόφαση να διεξαχθεί το Μουντιάλ χειμώνα, που για εκείνη την αγωνιστική σεζόν (2022) ουσιαστικά φέρνει τη ΦΙΦΑ σε θέση ισχύος όσον αφορά τα εμπορικά οφέλη, και πλέον η Ομοσπονδία στοχεύει στην επαναπροσέγγιση ή και τη συνεργασία με νέους χορηγούς. Ετσι, τα όσα συμβαίνουν στο Κατάρ για μια ακόμα φορά στιγματίζουν την εικόνα του προϊόντος της. Και τα αντιμετωπίζει επιλέγοντας την τακτική ...του Πιλάτου. Και φυσικά κάθε άλλο παρά «ιδρώνει το αυτί της» από τις καταγγελίες διεθνών οργανώσεων ότι θα μπορούσε να έχει ως διοργανώτρια αρχή μια πιο δυναμική παρέμβαση στις αρχές του Κατάρ για τις συνθήκες εργασίας.

Και εμείς, εξακολουθούμε να καθόμαστε αναπαυτικά στους καναπέδες μας

Διάβασα πρόσφατα, στις 27 Ιανουαρίου, την ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΕΚ, όπου αναφέρεται ότι εγκρίθηκε από το Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής (ΚΕΣΑ) η μελέτη κατασκευής του γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι μετά από αυτή την έγκριση ανοίγει ο δρόμος για την κατασκευή του γηπέδου.
Φτάνουμε λοιπόν, όπως όλα δείχνουν, στο τέλος του έργου. Η κυβέρνηση και η Περιφέρεια Αττικής δίνουν ένα δώρο αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ στον επιχειρηματία Μελισσανίδη και στην εταιρία του «ΠΑΕ ΑΕΚ». Δώρο αξίας πολύ μεγαλύτερης των 20 εκατομμυρίων ευρώ, που θα δοθούν από την Περιφέρεια, αφού θα πρέπει να συνυπολογισθούν και τα κέρδη που θα αποκομίσει ο εν λόγω επιχειρηματίας από την εμπορική αξιοποίηση του γηπέδου.
Ο λογαριασμός, φυσικά, θα πληρωθεί από όλους εμάς (άνεργους, συνταξιούχους, μικρομεσαίους, αγρότες, και… και… και…). Η «αριστερή» (πέρασε και δεν ακούμπησε) κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, φροντίζει τα «φιλαράκια» της, Μελισσανίδη και Αλαφούζο, που απ΄ ότι ξέρω δεν έχουν ξεμπερδέψει με τη Δικαιοσύνη. Τους δίνει 30 εκατομμύρια ευρώ, για τις επιχειρήσεις τους («ΠΑΕ ΑΕΚ» και «ΠΑΕ ΠΑΟ»), ζεστό, δημόσιο, χρήμα.
Δεν ξεχνάμε βέβαια ότι από τις προηγούμενες κυβερνήσεις είχε γίνει το άλλο μεγάλο δώρο, στην «ΠΑΕ Ολυμπιακός» και τον επιχειρηματία Κόκκαλη, με την σκανδαλώδη παραχώρηση του γηπέδου «Καραϊσκάκη». Έτσι, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι…

Και εμείς, εξακολουθούμε να καθόμαστε αναπαυτικά στους καναπέδες μας (όσοι έχουν), ενώ 300 χιλ. παιδιά υποσιτίζονται και 420 χιλιάδες νέοι επιστήμονες έχουν φύγει έξω… 

Είναι τραυματίας ο Ετό

 Είναι τραυματίας ο Ετό

Αύριο είναι ο τελικός του Κόπα Άφρικα, το Κύπελλο Εθνών της Αφρικής, που είναι παλιότερο κι από το EURO, μεταξύ των δύο πετυχημένων εθνικών ομάδων της ηπείρου: της Αιγύπτου -που είναι η πολυνίκης του θεσμού κι η πρώτη αφρικανική χώρα που έπαιξε σε τελική φάση Μουντιάλ- και το Καμερούν, που ήταν η προηγούμενη πολυνίκης, και παίρνει το Κύπελλο κάθε φορά που φτάνει στον τελικό, εκτός κι αν έχει απέναντί του τους Αιγύπτιους, όπως τώρα -καλή ώρα.

Η Αφρική στο ποδόσφαιρο θεωρούνταν πάντα κάτι σαν ανερχόμενη δύναμη, ο κοιμώμενος γίγαντας που αφυπνίζεται. Το 82' έγινε το πρώτο μπαμ με τους Αλγερινούς να νικάν τη Δυτική Γερμανία, που χρειάστηκε το άθλιο στήσιμο με την Αυστρία, για να τους πετάξει έξω και να προκριθεί εις βάρος τους. Το 90' το Καμερούν νικάει στην πρεμιέρα την παγκόσμια πρωταθλήτρια, Αργεντινή, ο Ροζέ Μιλά τσιμπάει σα σκορπιός την μπάλα από το Ρενέ Ιγκίτα που εκτίθεται ανεπανόρθωτα, και φτάνει στα προημιτελικά όπου κερδίζει τις εντυπώσεις παλεύοντας σα λιοντάρι (το παρανόμι της εθνικής), αλλά τη δαμάζει ο ξεδοντιασμένος βρετανικός λέοντας, γιατί η μοίρα ήθελε το Λίνεκερ να βλέπει τη δική του ομάδα να χάνει από τους Γερμανούς στα πέναλτι. Όταν έκλαψε ο Γκασκόιν...

Το ίδιο ταξίδι κάνει κι η Σενεγάλη το 02', μια ευχάριστη νότα σε ένα Μουντιάλ-παρωδία, όπου νικάει τους παγκόσμιους πρωταθλητές, Γάλλους, στην πρεμιέρα και φτάνει ως την οκτάδα, όπου την αποκλείει η Τουρκία του Χακάν Σουκούρ.

Το 2010 είναι η πρώτη φορά που το Παγκόσμιο Κύπελλο διεξάγεται στη μαύρη ήπειρο. Η Σακίρα τραγουδάει γουάκα-γουάκα (this time for Africa) και γνωρίζει τον Πικέ στα γυρίσματα του βίντεο-κλιπ. Η Ν. Αφρική με το φοβερό προσωνύμιο μπαφάνα-μπαφάνα (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) είναι η πρώτη διοργανώτρια που αποκλείεται πανηγυρικά από την πρώτη φάση των ομίλων. Αλλά η Γκάνα φτάνει στους οκτώ και μια ανάσα ή ένα πέναλτι από το να αποκλείσει την Ουρουγουάη, που κρατάει όμως με νύχια και με δόντια την πρόκριση και το Σουάρες -παραδόξως- να μη χρησιμοποιεί τίποτα από τα δύο, παρά μόνο το χέρι του στη γραμμή και να θυσιάζει τη συμμετοχή του στον ημιτελικό, όπου τους περίμενε (και τους απέκλεισε η Ολλανδία).



Ενδιάμεσα η Νιγηρία είχε στεφθεί χρυσή ολυμπιονίκης κι είχε πάρει διάφορους τίτλους στις μικρότερες κατηγορίες, κάτω των 17 κτλ, αν κι αυτό ελέγχεται, όταν μιλάμε για Αφρικανούς. Αλλά το 10' γίνεται η πρώτη εθνική απέναντι στην οποία σκοράρει η Ελλάδα, παίρνοντας στο τέλος και την πρώτη νίκη της (μας το χρωστούσε και το ξεπλήρωσε όμως στο μπάσκετ δυο χρόνια αργότερα, στο προ-ολυμπιακό με τον Νταγκουντούρο). Ενώ το 14' ολοκληρώνεται ο αφρικανικός "κατήφορος" με τον αποκλεισμό της Ακτής Ελεφαντοστού από το πέναλτι του Σαμαρά και το σαξές στόρι του Σάντος (που είχε συνέχεια και κορύφωση με την Πορτογαλία).

Σε ατομικό επίπεδο, ο Ουεά παίρνει το 95' τη χρυσή μπάλα και ανακηρύσσεται κορυφαίος παίκτης του κόσμου, δηλ στην Ευρώπη, για να ακολουθήσουν σε κλάση κι αξία, ο Ντρογκμπά, ο Ετό , ο Τουρέ κι ο Ομπαμεγιάνγκ, που δεν υπάρχει όμως περίπτωση να διεκδικήσουν με αξιώσεις κάτι, όσο κυριαρχεί ο δικομματισμός Μέσι-Ρονάλντο. (Ξεπερνάω με δυσκολία, χωρίς σχόλια, μια πολιτικ(αντικ)η δήλωση του προέδρου του Πανιωνίου, που λέει πως τους κυνηγά το σύστημα, γιατί βρίσκονται στο πάνω ράφι της βαθμολογίας και χαλάνε τη σούπα, όπως έκανε ο Σύριζα το 12', που μπήκε σφήνα στο δικομματισμό...)

Τι είναι όμως η Αφρική για τους Ευρωπαίους;
Ο αβάσταχτος θόρυβος της βουβουζέλας και το φολκλόρ.
Τα εξωτικά ονόματα τύπου Πάπα Μπούμπα Ντιοπ, για το οποίο το ραδιοφωνικό Fight-Club έβγαλε τη θεωρία πως οι μάγοι της φυλής παίρνουν τα νεογέννητα παιδιά στην ταράτσα του σπιτιού (ή της καλύβας), τα αφήνουν από εκεί να πέσουν κάτω, και τα βαφτίζουν ανάλογα με τον ήχο που βγάζουν, καθώς χτυπούν κάτω.

Οι αμάνικες φανέλες που ήθελε να λανσάρει το Καμερούν, αλλά έφαγε το άκυρο από τη συντηρητική ΦΙΦΑ -και έτσι μείναμε με την αντι-αισθητική εισβολή των κοντομάνικων στο μπάσκετ, κυρίως στο ΝΒΑ, αλλά με αρκετούς εγχώριους μιμητές, για εμπορικούς λόγους.

Το ανελέητο τρολάρισμα για τις πραγματικές ηλικίες των Αφρικανών παικτών, την πρόωρη ανάπτυξή τους και τις κάθε άλλο παρά παιδικές φατσούλες που στελεχώνουν τις μικρές ομάδες τους (παίδων, εφήβων, κτλ).
Το 94' ο Ροζέ Μιλά, με το χαρακτηριστικό πανηγυρισμό-χορό, έγινε ο γηραιότερος παίκτης που σκοράρει σε Μουντιάλ, έχοντας πατήσει τα 40, κι ο μύθος λέει πως στην πραγματικότητα έκρυβε χρόνια (μια τετραετία) κι ήταν ακόμα μεγαλύτερος.

Ο 17χρονος (;) Ζοσέφ Μιναλά της Λάτσιο
(όπου αγαπούσαν πάντα τους μαύρους παίκτες...)

Παίκτες σαν το Ζιντάν (το Μακελελέ κι άλλους) που πολιτογραφήθηκαν στις μητροπόλεις των παλιών αποικιών, όπου γεννήθηκαν, και άλλαξαν ριζικά την ιστορία του ποδοσφαίρου.

Το χαρούμενο ανοργάνωτο ποδόσφαιρο, ο μυώδης διασκελισμός κι η περίεργη τεχνική των παικτών, που τρέχουν σαν το Μανωλάκη στον ΠΑΟ, ξεχνάνε την μπάλα και γυρίζουν πίσω να την πάρουν, για να κάνουν τα ίδια από την αρχή.

Το Κόπα-Άφρικα που κόβει την ποδοσφαιρική σεζόν στα δύο και διαλύει τον επαγγελματικό σχεδιασμό-προγραμματισμό των συλλόγων, που λειτουργούν σαν επιχειρήσεις με υπαλλήλους και δεν καλοβλέπουν την επιστράτευσή τους για την πατρίδα και τις υποχρεώσεις της εθνικής τους ομάδας (που εξάλλου δεν τους αποφέρει άμεσα κέρδη, για να την ανέχονται, παρά μόνο ζημιές στην περίπτωση τραυματισμού των "περιουσιακών τους στοιχείων".

Στα καθ' ημάς, είχαμε το μακαρίτη Γεκινί, που ήρθε στον Ολυμπιακό μετά το Μουντιάλ του 94' ως φοβερό όνομα, με το κλασικό πλάνο, όπου δαγκώνει τα δίχτυα.

Τις τρομερές "ψαριές" της Καλαμάτας (μαύρη θύελλα κι αυτή, τυχαίο σφοι;) με πρωτεργάτη το Χάγκαν. Τον Οφορίκουε, που οι Χατζηφραγκέτα τον ρίμαραν με το ΚΚΕ (σαφώς καλύτεροι στίχοι από των Λοκομόντο για τους μπάφους και το Προ, από όπου είναι παρμένος ο τίτλος της ανάρτησης) κι ο Αμποάγκουε, ως alter ego του.

Ο τίμιος Κόφι Αμπονσά, ο τιμιότερος Τζο Νάγκμπε, το πουλέν Ναγκόλι Κένεντι, ο Σουηδός Νιρέν Ντεμπά κι η τετράδα του Άρη που μόνο ο Sniper θυμάται (Εκουέμε, Κουεμάχα, Ινόγκι, Φομούμποντ) σε μια μαύρη -από κάθε άποψη- χρονιά.
Ο Νασίφ Μόρις, ο Πολωνός Ολιζαντέμπε με το σύστημα "πετάμε την μπάλα στο Μανώλη και τρέχει", ο Εμπέντε, ο Ατζαγκούν, ο Κουλιμπαλί...
Ο Τολμπά Μαγκντί, τα αδέρφια Χασάν, ο Μέγκαχεντ κι ο "μάθε στο Ριβάλντο λίγη μπάλα" Σικαμπάλα-Σικαμπάλα...
Ο Ζοέλ Επαλέ, ο Κέλβιν Σέμπουε, κι ο μέγιστος Αμαέκι Ότιτζι (που δεν προφύλαξε την υστεροφημία του, μετά το τέλος της καριέρας του).
Ο τρομοκράτης Τζεμπούρ, κι οι ασίστ του Αμπντούν (ένας Αλγερινός συνδυασμός που λειτούργησε και στο Τσου-Λου, για να τον επαναλάβουν μόλις φέτος ο Μαρέζ με το Σλιμανί).
Κι άλλοι πολλοί, που δε χωράνε σε μια ενδεικτική λίστα με αναμνήσεις.

Κι οι κλασικές συγκρίσεις με την Ουγκάντα, που συνήθως αποβαίνουν εις βάρος μας, αφού στη δική τους Πρέμιερ Λιγκ υπάρχει σαφώς μεγαλύτερη διασπορά τίτλων από ό,τι στην ελληνική Σούπερ-Λιγκ

Αυτά λοιπόν; Σαφώς όχι. Γιατί υπάρχει κι η σκοτεινή πλευρά της στρογγυλής θεάς, που δε χρειάζεται διαστημόπλοια για να τη φτάσει κανείς, και -εκτός απροόπτου- θα τη δούμε στο αυριανό σημείωμα.

Το ναζιστικό «καμάρι» δεν κρύβεται...

Το ναζιστικό «καμάρι» δεν κρύβεται...

Ο Ματίας Φίσερ της γερμανικής νεοναζιστικής οργάνωσης «Τρίτος Δρόμος», στη χρυσαυγίτικη φιέστα

Το ναζιστικό «καμάρι» δεν κρύβεται. Έτσι, και φέτος στη χρυσαυγίτικη φιέστα για τα Ίμια υπήρχαν προσκεκλημένοι Γερμανοί ναζιστές. Μπορεί τα ρεπορτάζ και τα κείμενα των φασιστών να αποσιώπησαν την παρουσία τους στη σχετική συγκέντρωση, όμως ο επικεφαλής της νεοναζιστικής οργάνωσης «Τρίτος Δρόμος», Ματίας Φίσερ, ήταν παρών στη γιορτή. Μαζί του ήταν και ο Κάι Τσίμερμαν. Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι καλεσμένοι των χρυσαυγιτών αυτοχαρακτηρίζονται «εθνικοσοσιαλιστές επαναστάτες», γεγονός που προσδιορίζει ακριβώς το ναζιστικό τους ποιόν.
Ο Μ. Φίσερ είναι γνωστός νεοναζί της Βαυαρίας. Υπήρξε μέλος του δικτύου Freis Netz Sud που έχει τεθεί εκτός νόμου το 2014 από τις γερμανικές αρχές. Ο δεύτερος υπήρξε μέλος της ίδιας οργάνωσης και το 2011 καταδικάστηκε σε φυλάκιση για βίαιη επίθεση και πρόκληση σωματικής βλάβης. Ο Μ. Φίσερ είχε κληθεί στην Αθήνα από τη Χρυσή Αυγή και το 2013. όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητά του ο Ν. Μιχαλολιάκος είχε ισχυριστεί πως δεν τον γνώριζε. Να τούς χαίρονται οι εν Ελλάδι ναζιστές και να βγάζει συμπεράσματα ο λαός...
Αναδημοσιεύεται από τον «Ριζοσπάστη» της 3ης Φλεβάρη 2017.

Θελω να γινουμε ΚΟΥΒΑ

Όταν η Κούβα δίνει το 42% του προϋπολογισμού για κοινωνικές υπηρεσίες και η Ελλάδα μόλις το 3,58% δεν το λες και… ευχάριστο!

Κούβα, ένα νησί ταυτισμένο με την επανάσταση και την αντίσταση απέναντι στις ΗΠΑ. Μια κοινωνία που μαζί με φυσιογνωμίες όπως ο Φιντέλ Κάστρο και ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα χάραξε τη δικιά της πορεία στην σύγχρονη και παγκόσμια ιστορία. Αυτό το νησί, παρά τις αντιξοότητες, απέχοντας (γεωγραφικά) ελάχιστα από την υπερδύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής συνεχίζει να αντέχει ακόμη και σήμερα, παραμένοντας πιστή στις αξίες και τα ιδανικά της.
Στον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε για το 2017, η Κούβα με την αδύναμη οικονομία παρέχει το 42% του προϋπολογισμού της σε κοινωνικές υπηρεσίες ενώ η πιστή στις επιταγές των μνημονίων Ελλάδα, παρέχει μόλις το 3,58%. Τα λόγια είναι περιττά.
Παρακάτω αντιπαραβάλλονται οι πρόσφατα ψηφισμένοι προϋπολογισμοί της Κούβας και της Ελλάδας.


Η Κούβα της ανέχειας και της απομόνωσης παρέχει το 23% του προϋπολογισμού και το 9% του ΑΕΠ της για την Παιδεία. Αντίστοιχα η Ελλάδα, του εκσυγχρονισμού και της 7ετούς λιτότητας παρέχει για την παιδεία  μόλις το 0,83% του προϋπολογισμού και το 2,85% του ΑΕΠ της.
Για τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, η Κούβα της επανάστασης παρέχει το 5% του προϋπολογισμού και το 1% του ΑΕΠ της, ενώ η Ελλάδα των Ολυμπιακών Αγώνων, του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος και της Εθνικής Περηφάνιας παρέχει το συγκλονιστικό ποσό του 0,06% του προϋπολογισμού και το 0,22% του ΑΕΠ της.
Για την Υγεία, την Κοινωνική Πρόνοια και την Κοινωνική Ασφάλιση, η Κούβα του Εμπάργκο των 55 ετών παρέχει το 42% του προϋπολογισμού της και το 13% του ΑΕΠ της, ενώ η Ελλάδα των μεταρρυθμίσεων και της αλληλεγγύης παρέχει το 3,58% του προϋπολογισμού της  και το 12,32% του ΑΕΠ.
Τέλος είναι ανάγκη να τονιστεί ότι η Κούβα διαθέτει συνολικά στις προαναφερόμενες υπηρεσίες το ποσό των 1.136.337.297 € ($25.412.600.000), ποσό φανερά μικρότερο από το αντίστοιχο της Ελλάδας 27.732.500.000 €.
Και εκεί ουσιαστικά εντοπίζεται η διαφορά.
Μια «αριστερή κυβέρνηση» κοιτάει να διαιωνίσει την λιτότητα στην Ελλάδα τη στιγμή που στην Κούβα, ενώ τα προβλήματα παραμένουν, ο προϋπολογισμός μοιράζεται με γνώμονα τον πολίτη.
Είναι τουλάχιστον λυπηρή και αποκαρδιωτική η σύγκριση. Είναι απελπιστικά μεγάλες οι αποκλίσεις με μια χώρα η οποία, από τότε που της επιβλήθηκε το εμπάργκο, ολοκληρωτικά το 1962, έχει χάσει 125,8 δισ. δολάρια.
Το συμπέρασμα δεν χρειάζεται ειδική ανάλυση καθώς οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.
Η Κούβα, μια χώρα με τόσα προβλήματα και τόσους έξωθεν περιορισμούς, παραμένει πιστή στα πιστεύω και τους πολίτες της. Αναμφίβολα έχει προβλήματα – θα ήταν αδύνατο να μην είχε καθώς μόνο οι συνέπειες του εμπάργκο είναι καθοριστικές. Ωστόσο έχει να διδάξει πολλά σε όσους κάνουν τις έννοιες της αριστεράς, της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης, στάχτη στο βωμό μιας ατέρμονης διαπραγμάτευσης και «λευκής»… επιστολής. Σε όλους εκείνους που πιστεύουν στην καλύτερη συμφωνία και τις μεταρρυθμίσεις του «εκσυγχρονισμού», πιστοί στο «δόγμα Σόιμπλε» και στο νεοφιλελευθερισμό της ανέχειας.
ΥΓ¹. Τον αναλυτικό προϋπολογισμό της Κούβας για το 2017, περιγράφει σε κείμενό του ο Νίκος Μπογιόπουλος, με τα στοιχεία να προέρχονται από το  cubadebate.cu, σε μετάφραση από το prensa–rebelde.blogspot.gr.
ΥΓ². Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από τον κρατικό προϋπολογισμό του 2017 και συγκεκριμένα οι δαπάνες που προβλέπονται για το εκάστοτε υπουργείο (για να το δείτε, πατήστε εδώ), βάσει των οποίων το σύνολο του προϋπολογισμού (έσοδα και έξοδα) ανέρχεται στα 620.818.375.000.
ΥΓ³. Το ΑΕΠ που υπολογίστηκε στην έρευνα, είναι εκείνο του 2016 και ανέρχεται στα 180.187.000.000 ευρώ. Δεν είναι δυνατό να υπολογιστεί το ΑΕΠ του 2017, γιατί θα έχει προσδιοριστεί μετά το τέλος του τρέχοντος έτους.
ΥΓ⁴. Η Ελληνική Δημοκρατία προβλέπει ως δαπάνη 172.000.000 ευρώ, δηλαδή το 0,03% του προϋπολογισμού και το 0,1% του ΑΕΠ της, για τις αποκεντρωμένες διοικήσεις. Κάποιες από αυτές παρέχουν υπηρεσίες υγείας, κοινωνικής ασφάλισης, κοινωνικής πρόνοιας και παιδείας, ωστόσο το ποσοστό είναι αμελητέο.
ΥΓ⁵. Για την καλύτερη σύγκριση και την αποφυγή λάθους συνέπτυξα σε μία κατηγορία την Δημόσια Υγεία και Κοινωνική Πρόνοια με την Κοινωνική Ασφάλιση στη περίπτωση της Κούβας, καθώς τα ελληνικά μεγέθη δεν ήταν διακριτά στα αντίστοιχα υπουργεία και τις υποχρεώσεις τους.
ΥΓ⁶. Ευχαριστώ τη φίλη και συνάδελφο Φαίη Χρήστου, για την πολύτιμη βοήθειά της σε όλη την έκταση της έρευνας.

Πηγή:  ektopoineoi.wordpress.com – Του Ηλία Ζαχαριουδάκη 

ΟΥΚΡΑΝΙΑ Κλιμακώνονται οι συγκρούσεις

ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Κλιμακώνονται οι συγκρούσεις

Από τις επιχειρήσεις του Ουκρανικού στρατού στην Αντβίγιφκα

Ολο και περισσότερο κλιμακώνεται η σύγκρουση στην Ανατολική Ουκρανία, με συνεχείς βομβαρδισμούς και ρίψεις ρουκετών από τον Ουκρανικό στρατό στις περιοχές του Ντονέτσκ, τον θύλακα που ελέγχουν οι πολιτοφυλακές, την αυτοαποκαλούμενη Λαϊκή Δημοκρατία (όρος παραπλανητικός αφού το πάνω χέρι έχουν αστικές δυνάμεις που προσβλέπουν στη Ρωσία), με 3 νεκρούς και 13 τραυματίες αμάχους, ενώ η λεγόμενη συμφωνία εκεχειρίας του Μινσκ παραβιάστηκε μόνο χτες βράδυ εκατοντάδες φορές. Την ίδια ώρα ανεβαίνουν οι τόνοι και σε διπλωματικό επίπεδο, με την κυβέρνηση του μεγαλοκαπιταλιστή Πέτρο Ποροσένκο να κατηγορεί τη Ρωσία για βομβαρδισμούς σε κατοικημένη περιοχή στην Αντβίγιφκα, που βρίσκεται κοντά στη γραμμή αντιπαράθεσης, και κάνει λόγο για πολλούς αμάχους νεκρούς, χωρίς να δίνει συγκεκριμένα στοιχεία.

Πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ: «Καταδικάζουμε τη ρωσική επιθετικότητα»

Η αντιπαράθεση έφτασε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου την προεδρία έχει αυτό το μήνα η Ουκρανία, και η εκπρόσωπος των ΗΠΑ Νίκι Χάλεϊ κατηγόρησε τη Ρωσία για επιθετικότητα στην Ουκρανία και επέρριψε στη ρωσική πλευρά την ευθύνη για την αναζωπύρωση της έντασης στην Ανατολική Ουκρανία. Είναι χαρακτηριστικά τα όσα είπε: «Θεωρώ ατυχές πως στην πρώτη μου εμφάνιση εδώ πρέπει να καταδικάσω την επιθετικότητα της Ρωσίας. Δεν θα έπρεπε να συμβεί, ούτε και να είναι έτσι. Θέλουμε όντως καλύτερες σχέσεις, αλλά η κατάσταση στην Ανατολική Ουκρανία επιτάσσει σαφή και ισχυρή καταδίκη των ρωσικών κινήσεων». Επίσης, αναφερόμενη στο ζήτημα των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας, σημείωσε ότι «οι ΗΠΑ συνεχίζουν να καταδικάζουν και να ζητούν άμεσο τερματισμό της ρωσικής κατοχής της Κριμαίας. Η Κριμαία ανήκει στην Ουκρανία, και οι κυρώσεις μας σε σχέση με το ζήτημα της Κριμαίας θα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι να ξαναδώσει η Ρωσία τον έλεγχο της Κριμαίας στην Ουκρανία».
Η κίνηση αυτή προκάλεσε την απάντηση του Ρώσου πρέσβη Βιτάλι Τσιούρκιν, που απέδωσε την αναζωπύρωση σε προβοκάτσια της κυβέρνησης Ποροσένκο, ώστε να παρουσιάσει την Ουκρανία ως θύμα και να ζητήσει βοήθεια από τους δυτικούς συμμάχους, όπως και να δημιουργήσει προσχώματα στο διάλογο της Ρωσίας με τη νέα αμερικανική ηγεσία.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν τόσο ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, όσο και το ΥΠΕΞ της Ρωσίας, που κατήγγειλαν ως «βάρβαρη επίθεση» τον σφοδρό βομβαρδισμό στο Ντονέτσκ.
Σύμφωνα με τους πολιτοφύλακες, έπεσαν πάνω από 3.400 βόμβες και ρουκέτες, χτυπήθηκαν σπίτια, υποδομές και εγκαταστάσεις. Πάντως χθες έγινε γνωστό από τη λεγόμενη Ομάδα Επαφής του Μινσκ ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο στις 5 Φλεβάρη να υπάρξει κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Ασκηση ΝΑΤΟικών δυνάμεων στα σύνορα με τη Ρωσία

Ενδεικτικό της όξυνσης της σύγκρουσης στην Ουκρανία, που έχει χαρακτήρα και ενδοαστικό και ενδοϊμπεριαλιστικό ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και την καπιταλιστική Ρωσία για σφαίρες επιρροής και αγορά, είναι η άσκηση που πραγματοποιείται από ΝΑΤΟικές δυνάμεις από τις 1 έως τις 11 Φλεβάρη (με συμμετοχή και Ελληνα αξιωματικού) στη Μαύρη Θάλασσα, κοντά στα σύνορα με τη Ρωσία. Στην «Ασπίδα της Θάλασσας 2017», όπως λέγεται, συμμετέχουν 7 χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ (ΗΠΑ, Καναδάς, Ισπανία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Τουρκία) και η Ουκρανία. Συνολικά παίρνουν μέρος 16 πολεμικά πλοία, ανάμεσά τους και το αμερικανικό αντιτορπιλικό «USS Porter», ενταγμένο στη δύναμη του αμερικανικού 6ου στόλου, που περιπολεί σε Ευρώπη και Αφρική και είχε σταθμεύσει για ανεφοδιασμό και μικροεπισκευές στην βάση της Σούδας, εφαλτήριο για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΑΕ Επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τις συνακροάσεις

ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΑΕ

Επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τις συνακροάσεις

Τις καταγγελίες του ΚΚΕ για περίεργες συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της Κεντρικής Επιτροπής σε συγκεκριμένες μέρες και ώρες επιβεβαιώνει η έκθεση της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), που ανέλαβε να διερευνήσει την υπόθεση. Θυμίζουμε ότι το ΚΚΕ προχώρησε στις καταγγελίες με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, την 1η Δεκέμβρη 2016.

Πιο συγκεκριμένα, από την έκθεση που εστάλη στην πρόεδρο της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, με ημερομηνία 2/2/2017, βγαίνουν τα εξής συμπεράσματα:
1. Αναγνωρίζεται ότι έγιναν οι κλήσεις κατά τις συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες που καταγγέλλει το ΚΚΕ.
2. Αποκαλύπτεται το πλήθος και η προέλευση των κλήσεων, καθώς πρόκειται για 47 κλήσεις με τηλεφωνικά προθέματα από 13 διαφορετικές χώρες.
3. Γίνεται λόγος για παραποίηση της προέλευσης των τηλεφωνημάτων, γεγονός που υποδηλώνει ότι όντως υπήρξε παρέμβαση στις επικοινωνίες του ΚΚΕ.
4. Επιβεβαιώνεται ότι δεν πρόκειται για ενέργεια ενός ερασιτεχνικού μηχανισμού, αλλά για παρέμβαση που απαιτεί εξειδικευμένη γνώση, τόσο σε θεωρητικό, όσο και σε τεχνικό επίπεδο.
Πιο συγκεκριμένα, στο πόρισμα της ΑΔΑΕ - από το οποίο προκύπτουν τα παραπάνω συμπεράσματα - αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα: «Από την ανάλυση των εισερχόμενων κλήσεων με απόκρυψη προς τους τηλεφωνικούς αριθμούς των γραφείων του ΚΚΕ κατά τα επίμαχα χρονικά διαστήματα, το σύνολο αυτών προέρχεται από αριθμούς με διαφορετικά διεθνή προθέματα, και πιο συγκεκριμένα: Μάλτα, Ολλανδία, Γαλλία, Ιρλανδία, Φινλανδία, Ρουμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Εσθονία, Ουγγαρία, Βέλγιο, Σουηδία, Πολωνία και Δανία. Το πλήθος των διαφορετικών διεθνών προθεμάτων ενισχύει την ένδειξη ότι έχει χρησιμοποιηθεί η τεχνική της παραποίησης προέλευσης τηλεφωνημάτων».
Δηλαδή επιβεβαιώνεται ότι το τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ του ΚΚΕ δεχόταν πολλές ταυτόχρονες κλήσεις, τα στοιχεία των οποίων είχαν παραποιηθεί, ώστε να φαίνονται ότι προέρχονται από διάφορες χώρες, για να γίνει πιο δύσκολος ο εντοπισμός του καλούντος. Για την υλοποίηση αυτής της τεχνικής παραποίησης, οι κλήσεις δρομολογήθηκαν μέσω διάφορων διεθνών και εθνικών παρόχων τηλεπικοινωνιών, χρησιμοποιώντας και την τεχνολογία VoIP (Voice over IP), δηλαδή τηλεφωνία μέσω διαδικτύου.
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι εκείνος ή εκείνοι που προχώρησαν στις συγκεκριμένες πράξεις, έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούν σύνθετες και περίπλοκες παρεμβάσεις στις επικοινωνίες πολιτικών κομμάτων ή και άλλων, με διάφορες στοχεύσεις.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η προκαταρκτική εξέταση, που έχει αναλάβει η Υποδιεύθυνση Κρατικής Ασφάλειας, της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, ύστερα από εντολή του αρμόδιου εισαγγελέα. Θυμίζουμε ότι στο πλαίσιο αυτής της έρευνας, μετά από αίτηση του ΚΚΕ, ο εισαγγελέας εξέδωσε βούλευμα για άρση του τηλεφωνικού απορρήτου και σε ό,τι αφορά τους τηλεφωνικούς αριθμούς (σ.σ. όσους είχαν απόκρυψη κατά την κλήση) και σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο των συνομιλιών. Στο πόρισμα της ΑΔΑΕ υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που μπορούν να αξιοποιηθούν για να βρεθεί η πηγή, το άτομο ή ο φορέας που χρησιμοποίησε την τεχνική της παραποίησης προέλευσης τηλεφωνημάτων. Εντύπωση, πάντως, προκαλεί το γεγονός ότι αυτή η έρευνα, αν και κατεπείγουσα, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα.

Πάλη ενάντια στα «κεκτημένα» τους

Πάλη ενάντια στα «κεκτημένα» τους

Το πρώτο θέμα που αναδεικνύει σήμερα ο «Ριζοσπάστης» στο πρωτοσέλιδό του, είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που τεκμηριώνει όσα επαναλαμβάνει διαρκώς το ΚΚΕ: Οτι έξοδος από την καπιταλιστική κρίση για το κεφάλαιο και τα κόμματά του δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από τσακισμένα εργατικά δικαιώματα. Οτι η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ανακάμψουν τα επιχειρηματικά κέρδη και αυτή η προϋπόθεση υλοποιείται τα τελευταία οκτώ χρόνια, οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν βρίσκεται στο τιμόνι της αστικής διαχείρισης, οποιοδήποτε «μείγμα» κι αν υπερασπίζεται.
Η γραμμή που δίνει η ΕΚΤ, δηλαδή ο ένας από τους «θεσμούς» του κουαρτέτου, προς τα κράτη της Ευρωζώνης, είναι άλλη μια υπενθύμιση του με ποιους έχει να αναμετρηθεί το εργατικό κίνημα, αλλά και σε ποια κατεύθυνση πρέπει να παλέψει. Η αγωνία που διακατέχει όλο το κείμενο της έκθεσης είναι πώς θα μειωθούν οι μισθοί και φυσικά ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία που προτείνει είναι η πλήρης εξουδετέρωση των κλαδικών και η γενίκευση των επιχειρησιακών συμβάσεων. Η πρόκληση, μάλιστα, είναι ότι αυτό το συνδέει με τη «μη μείωση των θέσεων εργασίας», επαναλαμβάνοντας τον σαφή εκβιασμό προς την εργατική τάξη: «Θέλετε μειώσεις μισθών ή απολύσεις;».
Η πείρα των εργαζομένων δείχνει ότι η αυτή η γραμμή δεν είναι μια παραφωνία σ' ένα κατά τα άλλα φιλεργατικό περιβάλλον. Αλλωστε, αυτόν τον εκβιασμό τον ζουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι στους τόπους δουλειάς. Ακόμα περισσότερο, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, επανέρχεται διαρκώς από την ίδια την αστική τάξη της χώρας. Είναι ενδεικτικό ότι μόνιμα στην ατζέντα του ΣΕΒ είναι οι συστάσεις για πιο «ευέλικτη αγορά εργασίας» και για «απελευθέρωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος της αγοράς εργασίας...».
Η έκθεση της ΕΚΤ, με την οποία επιτίθεται στις Συλλογικές Συμβάσεις, είναι άλλη μια αποκάλυψη τού τι σημαίνει η προσήλωση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», κόντρα δήθεν στις «ακραίες επιδιώξεις» του ΔΝΤ... Αλήθεια, ποια είναι η διαφορά όσων η έκθεση προβλέπει για τις εργασιακές αναδιαρθρώσεις σε σχέση με όσα το ΔΝΤ επιθυμεί ή με όσα ο ΣΕΒ επιδιώκει; Καμία διαφορά επί της ουσίας δεν υπάρχει και αυτές οι τοποθετήσεις αποκαλύπτουν την προσπάθεια της κυβέρνησης να παρουσιάσει το μαύρο ως άσπρο. Οσο λοιπόν η κυβέρνηση καλεί το λαό να «αφεθεί» στη θαλπωρή των «βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών» ή να τη θαυμάσει για τις μάχες που δίνει υπερασπιζόμενη το «ευρωπαϊκό κεκτημένο», τόσο περισσότερο πρέπει να ενισχύεται η πάλη ενάντια στην πολιτική της.
Το συμπέρασμα, λοιπόν, για την εργατική τάξη είναι σαφές: Κυβέρνηση, αστικά κόμματα, ΔΝΤ, ΕΕ, ΣΕΒ και λοιποί πρόθυμοι είναι στην ίδια όχθη, παρά τα κατά καιρούς καβγαδάκια τους. Ολοι τους πασχίζουν για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, που σημαίνει διαρκείς θυσίες από τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία κι αυτό είναι το νήμα που τους ενώνει.
Για τους εργαζόμενους υπάρχει διέξοδος και βρίσκεται στη σύγκρουση με αυτόν το δρόμο, του φαύλου κύκλου κρίσης, μέτρων, αναιμικής ανάκαμψης και νέας κρίσης. Στην όξυνση της εργατικής - λαϊκής πάλης μέσα στους τόπους δουλειάς, ενάντια στα «κεκτημένα» της εκμετάλλευσης, διεκδικώντας την ανάκτηση των απωλειών των τελευταίων ετών, παλεύοντας με κριτήριο την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Στην οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, ως τη μόνη λύση για να πάρει ο λαός ανάσες και να δρομολογήσει την αντεπίθεσή του, που θα ανατρέψει αυτήν τη βαρβαρότητα. Προϋπόθεση για την ενίσχυση αυτού του προσανατολισμού είναι η συστράτευση με το ΚΚΕ παντού, η ένταξη νέων πρωτοπόρων δυνάμεων σε αυτήν την προσπάθεια, που θα προωθεί τη γραμμή πάλης με τη μόνη αισιόδοξη και ρεαλιστική προοπτική: Την εργατική εξουσία.

Κυβερνητικές αλχημείες με τις εισφορές των αγροτών

Κυβερνητικές αλχημείες με τις εισφορές των αγροτών

Ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Τ. Πετρόπουλος, μιλώντας χτες στη Βουλή ισχυρίστηκε πως με την ανάρτηση των ειδοποιητηρίων για τις εισφορές των αγροτών στο νέο ΕΦΚΑ, «μπαίνει ένα τέλος στην παραπληροφόρηση», καθώς σύμφωνα με αυτά προκύπτει μείωση των ασφαλιστικών τους εισφορών στον ΟΓΑ και μάλιστα αυτό συμβαίνει στο 90% των αγροτών.
Η παρέμβαση αυτή, βέβαια, δεν είναι άσχετη με το γεγονός ότι δυναμώνει η δυσαρέσκεια και τα μπλόκα της αγωνιζόμενης αγροτιάς, η οποία μεταξύ άλλων παλεύει για τα ασφαλιστικά της δικαιώματα.
Ο υπουργός υποστηρίζει ότι το 90% των αγροτών θα καταβάλλουν μηνιαία εισφορά 87 ευρώ, ποσό μικρότερο σε σύγκριση με τις εισφορές που πλήρωσαν το 2016 (π.χ. 100 ευρώ και 113 ευρώ στη β' και γ' κλάση αντίστοιχα). Αν όμως κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι οι αλχημείες και η παραπληροφόρηση παραμένουν μόνιμο στοιχείο στην κυβερνητική προπαγάνδα.

***

Ο υφυπουργός πλαστογραφεί και αξιοποιεί επιλεκτικά τα στοιχεία, συγκρίνοντας τα σημερινά ποσά εισφορών των αγροτών στον ΕΦΚΑ, όχι με τις εισφορές που ίσχυαν μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2015, αλλά με τις νέες αυξημένες εισφορές του 2016, οι οποίες ήταν το προανάκρουσμα για τις παραπέρα αυξήσεις και στους αγρότες με τη δημιουργία του ΕΦΚΑ.
Θυμίζουμε ότι μέχρι το 2015 (α' εξάμηνο), οι αγρότες πλήρωναν μηνιαία εισφορά στην γ' ασφαλιστική κλάση όχι 113 ευρώ - που ισχυρίζεται ο υπουργός - αλλά 79,5 ευρώ, δηλαδή ποσό μικρότερο και από την κατώτερη εισφορά των 87 ευρώ που τους επιβάλλεται σήμερα. Μάλιστα, στη β' κλάση πλήρωναν το μήνα 70,9 ευρώ και στην πρώτη 62,75 ευρώ. Κατά συνέπεια, ακόμα και η κατώτερη σημερινή εισφορά είναι μεγαλύτερη από τις προηγούμενες εισφορές.
Δεύτερον και σημαντικό: Η εισφορά των 87 ευρώ, που σε ετήσια βάση μεταφράζεται σε 1.044 ευρώ, είναι μόνο για το 2017. Το ποσό αυτό θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια και το 2022 θα διαμορφωθεί ετησίως στα 1.339 ευρώ, δηλαδή στο 27,2% του ετήσιου φορολογητέου εισοδήματος. Αυτό σημαίνει ότι με την πλήρη ωρίμανση του συστήματος και μέχρι να τερματίσει τον εργάσιμο βίο του, ο αγρότης θα πληρώνει τουλάχιστον 111,6 ευρώ μηνιαία εισφορά στον ΕΦΚΑ. Κι αυτό αφορά, μάλιστα, το ελάχιστο φορολογητέο εισόδημα, μέχρι τα 4.923 ευρώ το χρόνο, που σημαίνει ότι οι εισφορές αυξάνονται παραπέρα όταν πρόκειται για μεγαλύτερα εισοδήματα.
Ακόμα κι αν ένας αγρότης δεν έχει εισόδημα ή έχει μικρότερο των 4.923 ευρώ, έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να καταβάλει τα 1.339 ευρώ ετησίως (μετά το 2022). Μάλιστα, στην περίπτωση ενός ζευγαριού το ποσό αυτό διπλασιάζεται! Αντίστοιχα, αυξάνονται οι εισφορές στα αγροτικά νοικοκυριά που έχουν φορολογητέο εισόδημα άνω των 4.923 ευρώ το χρόνο.

***

Αν κάτι, πάντως, αποδεικνύουν τα στοιχεία που παρουσίασε ο υπουργός - και στο βαθμό που αυτά ισχύουν - είναι το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών έχουν εισόδημα στα όρια της επίσημης φτώχειας, παρά το γεγονός ότι εργάζονται σκληρά. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι η αγωνία της επιβίωσης είναι αυτή που οδηγεί τη φτωχή και μεσαία αγροτιά στα μπλόκα και είναι κόλαφος για την αγροτική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.
Επιπλέον, με τη δημιουργία του ΕΦΚΑ, αλλάζει και ο τρόπος καταβολής της εισφοράς, καθώς γίνεται μηνιαίος και από την αρχή του χρόνου. Δηλαδή, ο αγρότης εξαναγκάζεται να προπληρώνει τις εισφορές του στον ΕΦΚΑ, πριν ακόμα έχει εισόδημα, δυσκολεύοντας ακόμα παραπέρα τις συνθήκες παραγωγής. Και επειδή η συντριπτική πλειοψηφία δεν θα μπορεί να καταβάλει από την αρχή του χρόνου τις εισφορές - τη στιγμή που εξαναγκάζεται να δανείζεται για τα καλλιεργητικά εφόδια - θα πληρώνει και τόκους εξαιτίας της καθυστέρησης.
Μάλιστα, ειδικά για το 2017, πέραν των μηνιαίων αυξημένων καταβολών από την αρχή του χρόνου, οι αγρότες θα πρέπει μέσα στο καλοκαίρι να πληρώσουν και τις εισφορές του δεύτερου εξαμήνου του 2016. Αυτή είναι η αλήθεια για τις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών, την οποία συσκοτίζει η κυβέρνηση για να ξεγελάσει τους ίδιους και να παρουσιάσει αδικαιολόγητο τον αγώνα τους στα μάτια των άλλων λαϊκών στρωμάτων.