15 Νοε 2017

ΦΑΚΕΛΟΣ "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" : Αφιερωμένο στους "Έλληνες" που θέλουν να γίνουν Γερμανοτσολιάδες.



 Κάποτε κατεβάζαμε την σβάστικα από την Ακρόπολη.

 Σήμερα με ευθύνη κομμάτων που θέλουν να μείνουν στην εξουσία.... ξαναβάζουμε(;) την σβάστικα στην Βουλή...........


Την Χρυσή Αυγή που σήμερα όλοι λίγο-πολύ ξέρουμε, την συνοψίσαμε όσο πιο περιληπτικά γίνεται στο βίντεο που ακολουθεί: 

ευχαριστούμε τον Μ.Α. για την αφήγηση
ανάρτηση από jungle-report 
Στο άρθρο αυτό όμως, γίνεται μια εκτενής παρουσίαση παλαιών ντοκουμέντων που αφορούν τη ναζιστική αυτή οργάνωση.
Πρόκειται για μια μεγάλη έρευνα, με ντοκουμέντα που ξεκινούν χρονολογικά από το 1982 και φτάνουν μέχρι το πρόσφατο παρόν.
Τα περισσότερα από αυτά είναι γνωστά μόνο στο παλιό κοινό της Χρυσής Αυγής, δηλαδή στα πολύ λίγα άτομα που είχαν προμηθευτεί τα περιοδικά και τις εφημερίδες της, όταν είχαν εκδοθεί προ τριακονταετίας.
Με λίγα λόγια, πρόκειται για αρχειακό υλικό που δεν έχει βγει στο φως του διαδικτύου και που βοηθάει να κατανοηθεί ποιό ακριβώς είναι το ιδεολογικό και θρησκευτικό υπόβαθρο της οργάνωσης αυτής.

Στα επίμαχα αποσπάσματα των άρθρων που δημοσιεύουμε, για να μην υπάρχουν υπόνοιες ότι αλλοιώνουμε το νόημα, λόγω αποσπασματικής παρουσίασης κ.λπ., από κάτω ακριβώς θα παρατίθεται ένας σύνδεσμος που θα οδηγεί σε ολόκληρο το (σαρωμένο) άρθρο ή σελίδα, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί η εγκυρότητα των όσων παρουσιάζουμε.






  

















Τίτλος παγανιστικού άρθρου στο περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" του Αυγούστου-Σεπτεμβρίου 1982



Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΩΝ
 

Προτού μπούμε στα "πικάντικα" ιδεολογικά θέματα, ξεκινάμε με τις επίσημες θρησκευτικές προτιμήσεις της οργάνωσης, όπως αυτές παρουσιάζονται από διάφορα μέλη της, αλλά ακόμα και από τον ίδιο τον Μιχαλολιάκο.
 
Αυτό γίνεται με αφορμή την πρόσφατη ακαριαία αλλαξοπιστία της Χρυσής Αυγής, που ξάφνου βαπτίστηκε χριστιανή ορθόδοξη, μιας και οι ..πατριώτες που προσπαθεί να πείσει να την ψηφίσουν είναι, στο ήθος κυρίως, χριστιανοί ορθόδοξοι.
Έτσι είδαμε, τις προάλλες, στα εγκαίνια των γραφείων της στη Λούτσα, τέσσερις ολόκληρους παπάδες να διαβάζουν χριστιανορθόδοξα ευχολόγια μπροστά από ένα με σταυρωμένα χέρια νεοναζιστικό ποίμνιο.
 


Είδαμε και τον Μιχαλολιάκο, σε μια συνέντευξη που παρεχώρησε στο ιστολόγιο Hellas-Orthodoxy, να καυχιέται πως έχει πολλούς μοναχούς υποστηρικτές στο Άγιον Όρος.
 


Ας δούμε όμως τώρα πόσο ανταποκρίνονται οι πραγματικές θρησκευτικές πεποιθήσεις της Χρυσής Αυγής στις χριστιανορθόδοξες επιταγές.

Στο 6ο τεύχος του περιοδικόυ "Χρυσή Αυγή", που εκδόθηκε για τους μήνες Αύγουστος-Σεπτέμβριος του 1982, βλέπουμε τον Μιχαλολιάκο να αναζητεί τον μυθολογικό τραγόμορφο Πάνα (αυτός κι αν είναι προϊόν φυλετικής καθαρότητας), ο οποίος μάλιστα δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει παρά να εμφανίζεται συνεχώς στους τσοπάνηδες της γενέτειράς του Αρκαδίας.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Αυγ.-Σεπ. 1982]. Όλο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Να λοιπόν και η απάντηση στο ερώτημα "γιατί ο Μιχαλολιάκος δεν έχει πάει ως τώρα στο Άγιον Όρος". Επειδή ασφαλώς έψαχνε με τη γκλίτσα του στα βοσκοτόπια της Αρκαδίας τον Μέγα Πάνα.
Και αυτό διότι η αναγέννησις του Ελληνισμού σημαίνει επιστροφή στο 12θεο. Απλά και χριστιανικά.
 


Πάμε στο ίδιο τεύχος πάλι, σε ένα άρθρο-ωδή στον Παγανισμό, που δεν κολακεύει και τόσο τον Χριστιανισμό:
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Αυγ.-Σεπ. 1982]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Ενώ σε ένα άλλο άρθρο υμνείται ο -από χριστιανικής απόψεως- καταραμένος βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουλιανός (ο παραβάτης), διότι προσεπάθησε να σταματήσει την χριστιανική παρακμή ανασταίνοντας τους ωραίους Θεούς των Ελλήνων. 
Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Αυγ.-Σεπ. 1982]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Στο περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ", της νεολαίας της Χρυσής Αυγής, που εκδόθηκε στις 5 Ιανουαρίου του 2000, στο άρθρο "Φωνή από το παρελθόν" υπενθυμίζονται τρεις ημερομηνίες παγανιστικών εορτών, ενώ παράλληλα λοιδορείται ο Χριστιανισμός.
 

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [5 Ιαν. 2000]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Ενώ σε ένα άλλο άρθρο, ονόματι "Η Νίκη του Ηλίου" μας πληροφορούν ότι, 2 ημέρες προ των Χριστουγέννων, εορτάζουν 
την έλευσιν του Υπερβορείου Απόλλωνος. 

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [5 Ιαν. 2000]. Όλο το άρθρο, εδώ.



Στο περιοδικό "Χρυσή Αυγή", του Οκτωβρίου 1988, το άρθρο "Ο Ιουδαιοχριστιανισμός και η θρησκεία της Ευρώπης" μας εξηγεί πως ο Ιουδαιοχριστιανισμός εμφύτευσε τον Εβραϊκό σκοταδισμό στην Ευρώπη και καταλήγει σε μια παντελώς αιρετική εικόνα για τη σημερινή Εκκλησία. Το σπουδαιότερο στο άρθρο αυτό είναι, ότι αποτελεί μέρος της "Διακήρυξης των Ιδεολογικών Αρχών" της Χρυσής Αυγής.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Οκτ. 1988]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Και πάμε και στο τελευταίο, που είναι και το αποκορύφωμα.
Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" (της νεολαίας της Χρυσής Αυγής), 5 Ιουνίου 2000.
Στο άρθρο "Ο Λευκός Εωσφόρος του 21ου αιώνα", υμνείται, και δη σε επίπεδο λατρείας, ο Εωσφόρος, που οι δούλοι και οι υποταγμένοι τον λένε Διάβολο και Σατανά και αυτός γελά (...)
 

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [5 Ιαν. 2000]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με την παράθεση πάμπολλων τέτοιων άρθρων από τα έντυπα της Χρυσής Αυγής, αλλά για λόγους οικονομίας χώρου σταματάμε εδώ, γιατί πιστεύουμε πως αυτά είναι αρκετά για να σχηματίσει κανείς μια γενική εικόνα.
 

Δεν έχουμε βέβαια τίποτα εναντίον των θρησκευτικών πιστεύω των άλλων, γιατί αυτά, βάσει των 
ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, πρέπει να εξασκούνται ελεύθερα. Πράγμα που ασφαλώς οφείλουν να σεβαστούν και οι αλλόθρησκοι, δηλαδή οι χριστιανοί πατριώτες, οι ιερείς που ευλογούν τα εγκαίνια των γραφείων και οι πολλοί χρυσαυγίτες καλόγεροι του Αγίου Όρους που σκοπεύουν να ψηφίσουν την Χρυσή Αυγή στις εκλογές.
Στο κάτω-κάτω της Ιεράς Γραφής, παιδί του Θεού είναι και ο Εωσφόρος.
 

___________________________




Περιοδικά "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Μάι.-Ιούν. 2007 & Ιουλ. 2006].


ΤΗ ΣΒΑΣΤΙΚΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
 

Μιά μικρή παρένθεση εδώ, μιας και το 2ο Κεφάλαιο ξεκινάει με τη λέξη "σβάστικα".
 
Από τότε που εμφανίστηκε ο νεοναζισμός στην Ελλάδα, ακούγεται συχνά το επιχείρημα ότι "η σβάστικα είναι ελληνικό σύμβολο"...
Η αλήθεια είναι, ότι η σβάστικα είναι τόσο ελληνικό σύμβολο, όσο ελληνικά σύμβολα είναι και ο κύκλος, το τετράγωνο, ο ρόμβος και ο σταυρός. Δηλαδή έχει εμφανιστεί σε αρχαιολογικά εύρηματα τόσων πολλών πολιτισμών, διάσπαρτων στα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, και ενίοτε αρχαιότερων του ελληνικού (βλ. π.χ. Ινδίες -εξ ου και η σανσκριτική ονομασία "σβάστικα"), που δεν μπορεί να διεκδικήσει καμιά απολύτως εθνικότητα, πόσω δε μάλλον ελληνικότητα.
Αυτοί λοιπόν που ισχυρίζονται ότι η σβάστικα είναι ένα ελληνικό σύμβολο, είναι κυρίως αυτοί που ψάχνουν άλλοθι για να χρησιμοποιήσουν το ναζιστικό σύμβολο του Χίτλερ, όπως ακριβώς θα έκανε δηλαδή και κάθε ορφανό του Αδόλφου που σέβεται τον εαυτό του.


Το 2ο Κεφάλαιο γράφεται με αφορμή την αποποιητική στάση που κρατάει τον τελευταίο καιρό η Χρυσή Αυγή απέναντι στον 
γερμανικό ναζισμό που πάντα αντιπροσώπευε και αντιπροσωπεύει. Τους λόγους για τους οποίους τονίζεται το "γερμανικό", θα βαρεθείτε να τους βλέπετε σε όλο το υπόλοιπο άρθρο.
Η απάντηση στο ερώτημα, γιατί η Χρυσή Αυγή αποποιείται τη λατρεία της για τον Χίτλερ και τους συν αυτώ, είναι ασφαλώς, επειδή δύσκολα κάποιος, όσο πατριωτάρας και να είναι, θα ψήφιζε συνειδητά ένα χιτλερικό κόμμα στη χώρα που υπέφερε τα πάνδεινα από τον ναζισμό.

Έτσι ακούμε συνέχεια, από διάφορους κλακαδόρους του Μιχαλολιάκου, αλλά και από τον ίδιο, το υπέροχο "η Χρυσή Αυγή είναι απλά ένα εθνικιστικό κόμμα". Ένα άλλο που διαβάζουμε σε διάφορες ναζιστικές φωλιές στο διαδίκτυο, είναι ότι ο φασισμός ήταν ο ιταλικός εθνικισμός, ο ναζισμός ήταν ο γερμανικός εθνικισμός και ότι αυτά τα δύο δεν έχουν καμία σχέση με τον εθνικισμό/εθνικοσοσιαλισμό της Χρυσής Αυγής.
 


Πρόσφατα μάλιστα είδαμε και το κοκκινόμαυρο σύμβολό τους με τον "μαίανδρο", που παραπέμπει ξεκάθαρα στην κοκκινόμαυρη ναζιστική σημαία με τη σβάστικα, ως εκ ψηφοθηρικού θαύματος να αλλάζει συνεχώς χρώματα. Στην παραπάνω φωτογραφία έχει γαλαζώσει, ενώ στο επόμενο βίντεο έχει κιτρινίσει.
 


Εκπομπή "Μακελειό", 11.02.2012. Πηγή βίντεο (όλη η εκπομπή), εδώ.


Σε απόσπασμα της ίδιας εκπομπής θα δούμε από τον Μιχαλολιάκο το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποποίησης του ναζισμού του (αυτό δηλαδή που αναφέραμε πιο πάνω):
 


Εκπομπή "Μακελειό", 11.02.2012. Πηγή βίντεο (όλη η εκπομπή), 
εδώ.

Αυτούς, λοιπόν, που λένε ότι η Χρυσή Αυγή συμμετείχε σε συνέδρια/εκδηλώσεις φασιστικών και ναζιστικών κινημάτων στην Ευρώπη, ο Μιχαλολιάκος λέει πως τους υποτιμά, δεν τους σέβεται και ότι του ρίχνουν λάσπη.
Ας μας υποτιμήσει κι εμάς τότε για τη λάσπη που θα του ρίξουμε τώρα.

Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι από ομιλία του Μιχαλολιάκου στο Μιλάνο, 
σε εκδήλωση του ιταλικού φασιστικού (έτσι αποκαλούνται και οι ίδιοι) κόμματος "Forza Nuova". 

Μιλάνο, 26.05.2010, ομιλία σε εκδήλωση της Forza Nuova. Δείτε την ομιλία, εδώ.

Φυσικά δεν έχει συμμετάσχει, αυτός και η συμμορία του, μόνο σε αυτή την ξένη φασιστική εκδήλωση. Οι συμμετοχές είναι πάρα πολλές τις τελευταίες δεκαετίες και μία από αυτές ήταν και τον Μάιο του 2005, όπου η Χρυσή Αυγή έτρεξε στο Βερολίνο για να κλάψει παρέα με τα γερμανικά ναζιστικά και φυλετικά της πρότυπα, δηλαδή τα στελέχη του γερμανικού ναζιστικού κόμματος NPD, για την επέτειο της ήττας του Χίτλερ τον Μάιο του 1945.
Ξεκινάμε από το τότε πένθιμο εξώφυλλο του περιοδικού "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" (Ιούνιος-Ιούλιος 2005) και, μετά από μια σειρά θεάρεστων γερμανοτσολιάδικων άρθρων, θα καταλήξουμε στο περιοδικό της "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ", με το άρθρο της επίσκεψης της Χρυσής Αυγής στο μοιρολόι του Βερολίνου:
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιούν.-Ιούλ. 2005] (κλικ για μεγέθυνση).

Ο οδυρμός και η συγκίνηση, για τις μαυροκόκκινες σημαίες που ανεμίζουν ξανά στο Βερολίνο, συνεχίζεται ασφαλώς και στα δακρύβρεχτα ενδότερα του περιοδικού, όπου οι wannabe άριοι Γερμανοί επίσης μας γνωστοποιούν ότι δεν έχουν φυσικά κανέναν λόγο να γιορτάζουν την επέτειο της ήττας του Χίτλερ.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιούν.-Ιούλ. 2005]

Δεν γιορτάζουμε, γιατί ο κόσμος χωρίς τον Χίτλερ είναι απάνθρωπος. Ενώ με τον Χίτλερ θα έσφυζε από ανθρωπιά και καλοσύνη..
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιούν.-Ιούλ. 2005]


Ακολουθεί ένα άρθρο όπου τελικά αποφασίζεται πως οι νικητές είναι οι "πρόγονοί" τους και συνεχίζεται με βασανιστικό σπαραγμό για τον έντιμο(!) αγώνα των Γερμανών ναζί, τις τραγικές απώλειες των στρατιωτών και αξιωματικών τους, για το πόσο άδικα τους φέρθηκαν και την ανάγκη δικαίωσής τους.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιούν.-Ιούλ. 2005]. Όλο το άρθρο, εδώ.

Ομολογουμένως, δεν περιμέναμε τόση συμπόνια και ανθρωπιά από όντα που ξεχειλίζουν από ρατσιστικό μίσος και υμνούν γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις. Σίγουρα, ο εβραιομεταναστοφάγος Χρήστος Παππάς, πρέπει να ξόδεψε πολλά χαρτζιλίκια σε χαρτομάντιλα όταν συνέτασσε το άρθρο αυτό.

Μία από τα ίδια και στο περιοδικό της νεολαίας τους "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ", όπου επίσης δεν έχουν να γιορτάσουν τίποτα και λοιπά φαιδρά, πένθιμα και συγκινητικά.
 

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [Ιούν. 2005]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Το αποκορύφωμα της δωσιλογικής γερμανοδουλείας.


Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [Ιούν. 2005]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Και τότε, τον Μάιο του 2005, που ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής εξέφραζε με συγκίνηση την τιμή του να βρίσκεται ανάμεσα στους αυθεντικούς απόγονους του Χίτλερ, περίπου ενάμιση μήνα αργότερα, στις 15 Ιουνίου 2005, οι Γερμανοί νεοναζί "συναγωνιστές" του, ξεκινούσαν στο Μόναχο αυτό το "μεγάλο εθνικό επαναστατικό κίνημαδολοφονώντας με πυροβολισμό στο πρόσωπο έναν Έλληνα μετανάστη, μέσα στο μαγαζί του.
Τον 45χρονο μικροεπιχειρηματία (κλειδαρά) Θοδωρή Βουλγαρίδη.
Ο λόγος; Έκανε το λάθος να είναι αλλοδαπός και να βρίσκεται στη Γερμανία.


Συνεχίζουμε στο ίδιο μήκος κλάματος, δηλαδή με το ετήσιο μνημόσυνο της Χρυσής Αυγής γα την ήττα του αγίου Χίτλερ, τον Μάιο του 1945.
 
Στο περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ", του Μαΐου-Ιουνίου 2007, τα πράγματα αγριεύουν. Ο Χίτλερ ταυτίζεται με τον Λεωνίδα και οι τριακόσιοι Σπαρτιάτες με τους ναζί.
Και λέμε ο "άγιος Χίτλερ", γιατί, όπως θα διαβάσετε στα αρρωστημένα που ακολουθούν, ο Χίτλερ είχε αγιάσει και περιφερόταν επί 40 μέρες σαν σκιά στα ερείπια του Βερολίνου λέγοντας αρλούμπες.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Μάιος-Ιούνιος 2007]

Για όσους δεν ξέρουν γερμανικά, "Φύρερ ιστ γκεφάλεν" (der Führer ist gefallen) σημαίνει "ο φύρερ (ηγέτης) έπεσε".
Στο κείμενο αριστερά από τη φωτογραφία, όπου ο Χίτλερ χαϊδεύει στο μάγουλο τα ανήλικα παιδάκια της Hitlerjugend, λίγο πριν τα στείλει στη σφαγή: "Μα εγώ του χρόνου θα διαβώ την πύλη [...] με μια ροζέτα του κόμματος στην τσέπη μου κρυμμένη.. κτλ"
Με τη "ροζέτα του κόμματος" που φαντασιώνεται να έχει ο χρυσαυγίτης στην τσέπη του, όταν θα πάει να κάνει τα τρία δυό στο Βερολίνο, εννοεί τη ροζέτα του κόμματος του Χίτλερ "NSDAP".
 

Ροζέτες του NSDAP με "ελληνικές" σβάστικες


Διακόπτουμε για διαφημίσεις υπέροχων ελληνικών CD, για Έλληνες πατριώτες φυσικά, που δεν έχουν καμία σχέση με τον γερμανικό ναζισμό:
 

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [7 Οκτ. 2000]
a) "Die Fahne hoch - Das Dritte Reich": Ψηλά τη σημαία, Το τρίτο Ράιχ. b) "SS Division - Hitlerjugend": Μεραρχία Ες Ες, Χιτλερική Νεολαία. c) "Wir fahren gegen England - Gegen Briten und Franzosen": Θα πλεύσουμε
εναντίον της Αγγλίας - Εναντίον των Βρετανών και των Γάλλων. d) "Europäische Freiwillige der Waffen SS": Ευρωπαίοι εθελοντές των Ες Ες. e) "Leibstandarte SS - Adolf Hitler": Σωματοφυλακή Ες Ες - Αδόλφος Χίτλερ.


Ο Αδόλφος άργησε, αλλά στο τέλος βρήκε τη σωστή λύση. Τα "παιδιά" του, όμως, στρουθοκαμηλίζουν.


Συνεχίζουμε με ένα άρθρο λατρείας 
στην προικισμένη προσωπικότητα του Μεγάλου Ευρωπαίου Ηγέτη, του συμβόλου που «ζει» και ακτινοβολεί παγκοσμίως.
Γράφτηκε από τον Δρ. Ανδρέα Σταθόπουλο, διδάκτορα του πανεπιστημίου Άθηνων, ο οποίος θίχθηκε από κάποια συκοφαντικά άρθρα για τον Μεγάλο Άνδρα.
 

Εφημερίδα "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [8 Αυγ. 2007]. Όλο το άρθρο, εδώ.


Προτού πάμε στα κατεξοχήν προδοτικά/δωσιλογικά στοιχεία του Μιχαλολιάκου και της Χρυσής Αυγής (λες και δεν ήταν όλα τα προηγούμενα), ας δούμε και μερικά άλλα εξίσου ενδιαφέροντα πραγματάκια.
 



Εξώφυλλα περιοδικών "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιανουαρίου 1987 & Ιουλίου 1991]

Δεξιά
 βλέπουμε έναν σαλπιγκτή της Νεολαίας του Χίτλερ (Hitlerjugend, το σύμβολό τους ήταν η σβάστικα μέσα σε λευκό ρόμβο).
Αριστερά
 ένας νεαρός των SS δείχνει προς τα πέρα, ίσως και προς τον διάολο, τον ..Εωσφόρο δηλαδή. 

Αυτό που έχει περισσότερο ενδιαφέρον στο αριστερό εξώφυλλο, και που αποδεικνύει για άλλη μια φορά την ναζιστική γερμανική ψυχή της Χρυσής Αυγής, είναι το σύμβολο που χρησιμοποιούσε εκείνο τον καιρό - που θα δούμε και σε άλλο εξώφυλλο παρακάτω.
Πρόκειται για το ονομαζόμενο "Wolfsangel", ελληνιστί: αγκίστρι του λύκου.
Ως εργαλείο, ήταν ένα αγκίστρι με το οποίο οι Γερμανοί του Μεσαίωνα έπιαναν λύκους. Τα παλαιότερα ευρήματα (25 Wolfsangel), βρέθηκαν σε μια ανασκαφή στην πόλη Detmold, σε μια αποθήκη του 13ου αιώνα.
Ως σύμβολο χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται στους θυρεούς πολλών γερμανικών κρατιδίων. Στη ναζιστική Γερμανία, και εδώ οφείλεται και η χρήση του από τη Χρυσή Αυγή, ήταν το σύμβολο της μυστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης "Werwolf", που έφτιαξε το 1944 ο γενικός αρχηγός των Ες Ες Heinrich Himmler. Στην Werwolf συμμετείχαν στρατιώτες των Ες Ες, της Νεολαίας Χίτλερ κ.α.. Σε γενικές γραμμές, σκοπός της Werwolf ήταν η πρόκληση σαμποτάζ στις συμμαχικές δυνάμεις που, λίγο πριν την ήττα των ναζί, είχαν καταλάβει γερμανικές περιοχές.

Το σύμβολο αυτό ξαναχρησιμοποιήθηκε από πολιτική οργάνωση, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, από το Μέτωπο Νεολαίας (Junge Front) του γερμανικού ναζιστικού κόμματος VSBD/PdA
 * (ιδρ. 1971). Το 1982 το ναζιστικό αυτό κόμμα απαγορεύτηκε στη Γερμανία, το ίδιο και η νεολαία του, αλλά και η κάθε είδους πολιτική χρήση του συμβόλου που έφερε, δηλαδή του Wolfsangel. 

*VSBD/PdA: Volkssozialistische Bewegung Deutschlands / Partei der Arbeit
(μεταφρ: Λαϊκή-σοσιαλιστική Κίνηση Γερμανίας / Κόμμα Εργασίας

Το τι δουλειά, λοιπόν, έχει αυτό το καθαρά γερμανικό σύμβολο να χρησιμοποιείται από ένα (δήθεν) ελληνικό κόμμα σαν την Χρυσή Αυγή, που υποτίθεται πως δεν την αφορά ο γερμανικός ναζισμός, αυτό μόνο ένας υπέρμαχος του παράδοξου της φυλετικής καθαρότητας του Μιχαλολιάκου μπορεί να το εξηγήσει.


Παραμένουμε στο ίδιο εξώφυλλο (επάνω αριστερά) και διαβάζουμε για τους 
Νέους Αγώνες που θέλει να δώσει η Χρυσή Αυγή για μια Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ως γνωστόν, όμως, η Χρυσή Αυγή διαλαλεί πως αντιτίθεται μαχητικά στη Νεαρά Τάξη.
Ή μήπως φαντασιώνεται μια άλλη Νέα Τάξη; Η απάντηση στο εσωτερικό του εξωφύλλου:
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιαν. 1987]. Όλο το άρθρο, εδώ.

Εδώ θα κάνουμε μια αποκωδικοποίηση, γιατί η δειλία του Μιχαλολιάκου να πει ξεκάθαρα και κατανοητά τα όσα αρρωστημένα πιστεύει, τον καταντά να μιλάει με γρίφους, που κατανοούν μόνο μια χούφτα μυημένοι:

"τα λόγια ΕΚΕΙΝΟΥ"
 : Ο "εκείνος", με κεφαλαία φυσικά, που τα λόγια του προκαλούν παρακρουσιακή μέθεξη στη χρυσαυγίτικη συμμορία, δεν είναι άλλος από τον Αδόλφο Χίτλερ.

"προπομποί του ανθρώπου που θα 'ρθει"
 : Τον "άνθρωπο που θα 'ρθει", ή πιο σωστά "τον άνδρα που θα 'ρθει" τον προανήγγειλε ο Χίτλερ, λίγο πριν πάει να τινάξει τα μυαλά του, στον προσωπικό του υπηρέτη, αξιωματικό των SS, Χάιντς Λίνγκε (και όχι Λίγκε), όταν ο τελευταίος τον ρώτησε "και για ποιόν να τα βγάλουμε πέρα τώρα;".
Το γράφουν και ίδιοι διαστρεβλωμένα στο περιοδικό τους, στο τεύχος Μαΐου-Ιουνίου 2002:
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Μάι.-Ιούν. 2002]. Όλη η σελίδα, εδώ.

Το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα από όλα αυτά, είναι ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων που φαντασιώνεται ο φυρερίσκος Μιχαλολιάκος, δεν είναι άλλο από ένα 4ο Ράιχ με έναν καινούριο Χίτλερ. Αυτό θα το δούμε και στα επόμενα που ακολουθούν.


Στο περιοδικό με τον σαλπιγκτή της Χιτλερικής Νεολαίας, που είδαμε πιο πάνω, στη 2η σελίδα, δημοσιεύεται ένα γεμάτο αποφασιστικότητα κείμενο, που παροτρύνει να πιάσουν το χέρι του Αδόλφου που 
τους τείνει από το δοξασμένο παρελθόν. 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλίου 1991]


Ο άρρωστος τύπος που έγραψε αυτές τις ανοησίες, o George Lincoln (και όχι Lioucoln) Rockwell, ήταν ο ιδρυτής του αμερικανικού ναζιστικού κόμματος "American Nazi Party" (ιδρ.1959).
Ο Rockwell είχε δηλώσει πως ο Χίτλερ ήταν ευλογία, και φυσικά διέψευδε το Ολοκαύτωμα θεωρώντας το συνωμοσία των κομμουνιστών. Μερικές από τις θέσεις/προτάσεις του ήταν οι εξής:
 

  • Όλοι οι μαύροι της Αμερικής να απελαθούν στην Αφρική.
  • Όλοι οι κομμουνιστές προδότες να εκτελεστούν.
  • Τους Εβραίους να τους επιτραπεί η παραμονή (με εξαίρεση τους μαύρους και τους κομμουνιστές Εβραίους), αλλά μόνο εάν πρωτίστως ευνουχιστούν και οι περιουσίες τους δοθούν σε λευκούς Αμερικάνους.
  • Υπόσχεση άμεσης πυρηνικής επίθεσης στην Κίνα, με το που θα αναλάμβανε την προεδρεία των ΗΠΑ.



Όπως βλέπουμε ο Rockwell είχε όλα εκείνα τα "χαρίσματα" για να καταστεί είδωλο του Μιχαλολιάκου. Για κακή του τύχη όμως τον δολοφόνησε ένας Έλληνας, ο John Patler (Γιάννης Πάτσαλος). Όχι επειδή ο Πάτσαλος ήταν κανένας αντιφασίστας, ανήκε και αυτός στο "American Nazi Party" και είχε βαρύ ιστορικό αγαθοεργιών.
Στη φωτογραφία δεξιά, ο Rockwell και ο Πάτσαλος σε παλαιές τρυφερές αγωνιστικές στιγμές.
 

Ο Αδόλφος Χίτλερ δεν είναι φυσικά το μοναδικό πρόσωπο θαυμασμού και πρότυπο για τον Μιχαλολιάκο και την Χρυσή Αυγή. Αν ξεφυλλίσει κανείς τις εφημερίδες και τα περιοδικά τους, προτού πάθει εγκεφαλικό, θα δει πως τα πρόσωπα που προσκυνάνε -όλα από τις τάξεις της ναζιστικής Γερμανίας εννοείται- ανάγονται σε αρκετές δεκάδες.
Ένα από αυτά είναι και ο δωσίλογος Βέλγος Léon Degrelle -αυτός που βλέπουμε αριστερά να χαιρετάει "σπαρτιάτικα".
Ο Degrelle, σε γενικές γραμμές, ήταν ένας κομματάρχης -καλή ώρα σαν τον Μιχαλολιάκο- που, μετά την εισβολή των ναζί στο Βέλγιο, κατέληξε να υπηρετεί στα SS, και μάλιστα ως αξιωματικός. Έζησε, εν ολίγοις, το όνειρο του κάθε χρυσαυγίτη, που προθύμως θα πρόδιδε τη χώρα του για μια γερμανική στολή.
Όταν τέλειωσε ο πόλεμος ο Degrelle κρύφτηκε στην Ισπανία με το ψεύτικο όνομα "León José de Ramirez Reina", όπου και πέθανε το 1994, σε ηλικία 88 ετών.
Στο Βέλγιο, τον Δεκέμβριο του 1945, δικάστηκε και καταδικάστηκε ερήμην εις θάνατον για εσχάτη προδοσία.

Πάμε τώρα να δούμε το κλασικό χρυσαυγίτικο μοιρολόι και για τον δωσίλογο Degrelle σε περιοδικό του 1994 -της χρονιάς του θανάτου του.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιούν. 1994]. Όλη η σελίδα, εδώ.


"Θα πολεμούσε στο πλευρό της Γερμανίας!"
Από αυτό εδώ, και ιδίως από τον θαυμασμό που περικλείει, μπορεί εύκολα ο καθένας να συμπεράνει και τι θα θεωρούσε καθήκον του ο κάθε χρυσαυγίτης σε μια ανάλογη περίπτωση.

Δεν τελειώνει όμως εδώ το μοιρολόι, γιατί ο Μιχαλολιάκος δεν θα έβρισκε ησυχία αν δεν έστελνε και μια συλλυπητήρια επιστολή στην χήρα του Degrelle.
 
Ακολουθεί η επιστολή και η ευχαριστήρια απάντηση.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιούν. 1994]. Όλη η σελίδα, εδώ.


Μετά από αυτές τις συγκινητικές στιγμές, προχωράμε στο επόμενο είδωλο της Χρυσής Αυγής, τον 
Ρούντολφ Ες(Rudolf Walter Richard Heß).
Κουμπάρος του Χίτλερ και δεξί του χέρι, μέχρι να τον συλλάβουν οι Άγγλοι το '41. Υπήρξε ένας από τους βασικούς διώκτες των Εβραίων και δεν μετάνιωσε για τίποτα μέχρι το θάνατό του στις φυλακές.
Ο Ρούντολφ Ες είχε όμως άλλη μία σημαντική ιδιαιτερότητα που τον κάνει ακόμα πιο συμπαθή στο γερμανόψυχο φαν κλαμπ της Χρυσής Αυγής. Ήταν μισός Έλλην, διότι η μητέρα του ήτο Ελληνίς. Ορίστε, το λέει και η έγκυρη και έγκριτη εφημερίδα της Χρυσής Αυγής:
 

Εφημερίδα "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [08.08.2007]. Όλο το άρθρο, εδώ.

Ιδιαίτερα αστείος είναι τρόπος με τον οποίο παρουσιάζουν τον θάνατό του: "τον βίαιο στραγγαλισμό του". Δηλαδή έτσι, ώστε το μυαλό του κάθε ξυρισμένου χαϊβανιού, που καταπίνει αμάσητα τα χρυσαυγίτικα σκουπίδια σε μορφή άρθρων, να σκεφτεί δολοφονία του Ες δια στραγγαλισμού. Πράγμα δηλαδή που τεχνηέντως θα τον καταστήσει ακόμα περισσότερο θύμα και άρα περισσότερο συμπαθή.
Στην πραγματικότητα ο Ες αυτοκτόνησε κρεμώντας εαυτόν με ένα καλώδιο. Είχαν προηγηθεί άλλες τέσσερις απόπειρες αυτοκτονίας με διάφορους τρόπους.

Την Ελληνίδα μητέρα του Ες, δεν την επιβεβαιώνει μόνο η εφημερίδα της Χρυσής Αυγής, αλλά και διάφορες, εξίσου έγκυρες και έγκριτες, ελληνικές σελίδες:
 


Μια τη βλέπουμε στο γένος Γρηγοριάδη, μια στο γένος Γεωργιάδη... εδώ που τα λέμε όμως, έχοντας υπόψιν μας τον Άδωνη, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει και μια λογική βάση αυτό με το γένος Γεωργιάδη. Μια μακρινή του συγγένεια με τον Ες ακούγεται πολύ ρεαλιστική.

Η πικρή αλήθεια όμως, για όλους τους γερμανόψυχους κατόχους ελληνικής ταυτότητας, είναι ότι η μητέρα του Ρούντολφ Ες είχε τόση σχέση με την Ελλάδα, όση σχέση ακριβώς έχει και ο Μιχαλολιάκος με τη λευκή φυλή.
 

Ο Rudolf Walter Richard Heß γεννήθηκε στις 26 Απριλίου 1894, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
 
Γονείς: ο κύριος Fritz Hess και η κυρία, με το "ελληνικότατο" όνομα, Klara Münch.
Γονείς της "Ελληνίδος" Klara Münch: ο κος Rudolf Münch και η κα Adelheid Ferber, επίσης "Έλληνες", όπως το μαρτυρούν άλλωστε και τα ονόματά τους.

Περισσότερες λεπτομέρειες για τα στοιχεία της Klara Münch μπορείτε να δείτε στη σχετική καρτέλα της αρχειακής σελίδας 
Thienemann Genealogy Pages: 

Πηγή γενεαλογικού δέντρου Klara Münch, εδώ.
Και εδώ άλλη μια σελίδα (γερμανική) που λέει τα ίδια ακριβώς.

Είναι τελικά τόσο αρρωστημένος ο πόθος των χρυσαυγιτών να ταυτιστούν με τα γερμανικά ναζιστικά τους πρότυπα, που έφτασαν ακόμα και στο σημείο να ελληνοποιούν τους γονείς τους.
 

___________________________


Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Αύγ.-Σεπ. 1982].
Αριστερά: Το θεσπέσιο γερμανόψυχο εξώφυλλο, όπου το σύμβολο της Χρυσής Αυγής ήταν τότε κάτι μεταξύ σβάστικας και συμβόλου του Λά.Ο.Σ. Δεξιά: ένα υπέροχο εικαστικό στο εσωτερικό του περιοδικού



ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΤΣΟΛΙΑΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΟ ΤΟΥ 


Στα προηγούμενα δύο κεφάλαια μάθαμε για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της Χρυσής Αυγής και για την ατόφια ναζιστική γερμανική ψυχή της. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο θα δούμε, μέσα από τα έντυπά της και πάλι, τη στάση και το τρόπο σκέψης της όσον αφορά τα γεγονότα στην Ελλάδα επί γερμανικής κατοχής.
 

Με όλα όσα διαβάσαμε ως τώρα, το πλέον αναμενόμενο φυσικά είναι ο θαυμασμός των χρυσαυγιτών σε κάθε τι δωσιλογικό και προδοτικό που συναντάμε στην ιστορία της Κατοχής, όπως και η δικαιολόγηση των γερμανικών θηριωδιών στον άμαχο ελληνικό πληθυσμό.
 

Ξεκινάμε με ένα ακόμα εξώφυλλο -όπου η Χρυσή Αυγή φέρει και πάλι το γερμανικό σύμβολο "Wolfsangel"- το οποίο κοσμεί ο δωσίλογος, δοτός κατοχικός πρωθυπουργός και συνεργάτης των Γερμανών Γεώργιος Τσολάκογλου, που συνθηκολόγησε με τους Γερμανούς και έγινε πιόνι τους.
 
Τι πιο αξιέπαινο για έναν χρυσαυγίτη;
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Οκτ. 1988] (κλικ για μεγέθυνση)

Με τη χώρα κατακτημένη και τον λαό της υποδουλωμένο, το "Έντιμη Ειρήνη" μόνο ένας παρανοϊκός, ή ένας γερμανόδουλος προπαγανδιστής θα μπορούσε να το πει. Όποιο από τα δύο και να επιλέξετε, πέφτετε μέσα.
 

Όλοι σίγουρα έχετε ακούσει για τα περιβόητα Τάγματα Ασφαλείας της Κατοχής, τα Τάγματα Ευζώνων, τους Χίτες(Οργάνωση "Χ") κ.λπ., που όλα αυτά μαζί συνοψίζονται στην άκρως αντιπροσωπευτική ονομασία Γερμανοτσολιάδες.
Περιληπτικά, τα τάγματα αυτά, εκτός από την ευλογία, έφεραν και τον οπλισμό των Γερμανών συνεργατών τους. Κύρια αποστολή τους ήταν να εξολοθρεύσουν την αντίσταση των Ελλήνων αγωνιστών ("κομμουνισταί") κατά των Γερμανών, είτε με τα όπλα, είτε με χαφιεδισμό ...γιατί απλά "οι Γερμανοί ήταν φίλοι μας".
Το γεγονός ότι ο ίδιος ο Χίτλερ και ο αρχηγός τον Ες Ες, Χίμλερ, απέστειλαν ευχαριστήρια επιστολή στον Διονύση Παπαδόγκωνα, διοικητή των ταγμάτων ασφαλείας Πελοποννήσου, τα λέει όλα.
Για να πάρετε μια καλύτερη γεύση, ετοιμάσαμε ένα μικρό κολάζ από αποκόμματα γερμανόδουλων εφημερίδων της εποχής, μαζί με ένδοξες φωτογραφίες:
 

(κλικ για μεγέθυνση)
Για περισσότερο υλικό μπορείτε να πάτε στο σχετικό μας άλμπουμ, στο facebook.

Αυτοί βέβαια που έχουν σαν πρότυπο κάποιον που πρόδωσε τη χώρα του και κατετάγη στα SS του εχθρού -βλέπε Degrelle- δεν θα μπορούσαν φυσικά παρά να θαυμάζουν και να ηρωοποιούν και τους ιθαγενείς Γερμανοτσολιάδες.
 

Περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ" [Ιαν. 2000]. Όλο το άρθρο, εδώ.
Στη φωτογραφία βλέπουμε 2 γερμανοτσολιάδες να σαλπίζουν χαρμόσυνα την έλευση του γεερμανόδουλου 
αφέντη τους, Γεωργίου Πούλου (όλο το τάγμα φοράει γερμανικές στολές).

Μόνο γέλιο προκαλεί το παραπάνω απόσπασμα, όπου αφ' ενός παραδέχονται ότι τα πρότυπά τους τα όπλισε ο κατακτητής, αφ' ετέρου όμως δεν τα όπλισε και ..πολύ, γιατί "δεν τους εμπιστευόταν". Δεν ήταν δηλαδή βαριοί προδότες, αλλά ..ελαφριοί με ολίγη.

Γέλιο προκαλεί γενικά η "λογική" όλου του ανιστόρητου και ψευδέστατου αυτού άρθρου, αν το διαβάσει κανείς. Παρουσιάζει τους αντιστασιακούς σαν ένα στρατό που δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει, παρά μόνον, ολημερίς κι ολονυχτίς, να βιάζει και να σφάζει εμμονικά τον άμαχο ελληνικό πληθυσμό, τον οποίο οι ανθρωπιστές Γερμανοτσολιάδες, σε ρόλο κυανόκρανων του ΟΗΕ, έτρεχαν να προστατεύσουν με τα όπλα που τους έδωσαν οι Γερμανοί και 
φίλοι μας ναζί. Γι αυτό τους τα έδωσαν άλλωστε. Όχι για να ευνοηθούν, εξυπηρετώντας τα συμφέροντά του 3ου Ράιχ, αλλά για να σώσουν τους άμαχους και υπό συνεχή απειλή Έλληνες (...)

Δεν πρόκειται φυσικά να αντιπαραθέσουμε ιστορικά ντοκουμέντα που διαψεύδουν τις ανιστόρητες αυτές ανοησίες, ούτε εδώ, ούτε και στα επόμενα "ιστορικού" περιεχομένου χρυσαυγίτικα κείμενα που θα ακολουθήσουν. Και αυτό, όχι τόσο επειδή, με τον τρόπο που το κάνουμε, ο όγκος του άρθρου θα γίνει άλλος τόσος, αλλά πολύ περισσότερο γιατί δεν αξίζει καν τον κόπο, μιας και ότι γράφεται από χρυσαυγίτικη πένα είναι εκ προοιμίου είτε διαστρεβλωμένο, είτε η μισή αλήθεια, είτε τελείως ψευδές και κατασκευασμένο. Αρκεί μόνο να αναλογιστεί κανείς την περίπτωση της "Ελληνίδας" μάνας του Ρούντολφ Ες και μπαίνει κατευθείαν στο νόημα.
 


Στο ίδιο και χειρότερο μήκος κύματος γίνεται και η "εξιστόρηση" των γεγονότων του Β'ΠΠ και της Κατοχής, σε ένα 16σέλιδο άρθρο με τίτλο "
 ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ, Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΛΗΘΕΙΑ", από τον ίδιο τον Μιχαλολιάκο, στο περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" του Ιουλίου 1991. Άρθρο, όπου η οργιάζουσα φαντασία στο οποίο διοχετεύεται δύναται να δημιουργηθεί μόνο μετά χρήσεως απαγορευμένων ουσιών, μόνο το αλκοόλ δεν φτάνει.

Για παράδειγμα, την επίθεση των -επίσης 
καλών μας φίλων- φασιστών Ιταλών την αποδίδει, όχι στην επεκτατική μεγαλομανία του Μουσολίνι που ονειρευόταν μια νέα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά σε μια σκοτεινή συνωμοσία των Άγγλων και του Ιταλού υπουργού εξωτερικών Τσιάνο. Για να γίνει περισσότερο αληθοφανές το φαιδρό αυτό φαντασιακό κατασκεύασμα, προσετέθη ακόμα ένα ανιστόρητο ψεύδος, ότι ο Τσιάνο εκτελέστηκε με την κατηγορία ότι ήταν δήθεν πράκτορας των Άγγλων. 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1991]. Όλη η σελίδα, εδώ.

Όλα αυτά βέβαια, απλά και μόνο για να μην σχηματιστεί καμιά κακή εντύπωση για την φασιστική Ιταλία και τον Μεγάλο Ηγέτη Μουσολίνι.

Όσο για την Αντίσταση των Ελλήνων κατά των Γερμανών κατακτητών, ο Μιχαλολιάκος αναπαράγει ακριβώς το ίδιο αρρωστημένο σενάριο που διαβάσαμε και στο προηγούμενο άρθρο στο περιοδικό "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ", με τις επιπλέον προσθήκες ότι 
δεν υπήρξε καμιά αντίσταση -ενώ στην πραγματικότητα οι αντάρτες μας τους είχαν αλλάξει τα φώτα- και ότι σκότωναν πού και πού κανέναν Γερμανό Στρατιώτη μόνο και μόνο για να ωθήσουν τους Γερμανούς σε πράξεις αντιποίνων κατά του αμάχου ελληνικού πληθυσμού (...) 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1991]. Όλη η σελίδα, εδώ.


Αυτό που ακολουθεί τώρα είναι μάλλον το αποκορύφωμα της δράσης των απαγορευμένων ουσιών που αναφέραμε πρωτύτερα:
 



Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1991]. Όλη η σελίδα, εδώ.

Στο ερώτημα "Ποιός γνωρίζει ότι..κ.λπ...", η απάντηση είναι "κανείς". Γιατί, πολύ απλά, όλο το παραπάνω είναι εξολοκλήρου κατασκευασμένο. Οι αιχμάλωτοι Ναζί όντως υπήρχαν -και ήταν περίπου 80- όντως εκτελέστηκαν από τον ΕΛΑΣ (οι ακρωτηριασμοί και τα λοιπά είναι του Μιχαλολιάκου), αλλά ουδέποτε υπήρξε συμφωνία παράδοσής τους με αντάλλαγμα να μην υπάρξουν αντίποινα. Αυτό δεν προκύπτει από πουθενά - δεν υπάρχει το παραμικρό στοιχείο γι αυτό το φαντασιούργημα.
Ο μόνος λόγος που κατασκεύασε ο γερμανόψυχος αυτή την ιστοριούλα ήταν για να δικαιολογήσει την κτηνωδία των Ναζί στα Καλάβρυτα.
(
 εξίσου ψευδέστατη είναι και ιστοριούλα με τον γερμανό γιατρό)

Επί τη ευκαιρία, δείτε επίσης και μια παλιά συζήτηση που είχαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής, πριν από 5 χρόνια, για τη σφαγή αμάχων που διέπραξαν οι Γερμανοί στο Δίστομο. Όχι τόσο για τα ανιστόρητα όργια που γινόταν εκεί μέσα, αλλά κυρίως για τον φιλογερμανικό τρόπο με τον οποίο σκέπτονται.
 
Είναι αποθηκευμένη από το παλιό τους φόρουμ "ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ", το οποίο εδώ και καιρό έχουν κλείσει: κλικ

Η σφαγή που διέπραξαν οι Ναζί στα Καλάβρυτα ήταν ένα από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα που γνώρισε αυτός ο τόπος. Μαζικές εκτελέσεις εκατοντάδων άμαχων ανδρών και γυναικόπαιδων, κάψιμο σπιτιών, λεηλασίες. Με μια απλή αναζήτηση θα βρείτε πολλές αναφορές με λεπτομέρειες ακόμα και ντοκιμαντέρ όπως π.χ. 
αυτό.
Εξίσου φρικιαστικός είναι και ο ψυχρός τρόπος με τον οποίο ο Μιχαλολιάκος δικαιολογεί και προσπερνάει αυτό το τραγικό ιστορικό γεγονός.
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1991]. Όλη η σελίδα, εδώ.

Πού να είχε δηλαδή και την πρόθεση να τις δικαιολογήσει..
Κρατήστε το αυτό και πάμε να δούμε τώρα πόσο ευαίσθητοι και συμπονετικοί γίνονται οι χρυσαυγίτες, όταν πρόκειται για τους Γερμανούς Ναζί.
Δικαιολογημένα άλλωστε, αφού πρόκειται για τους δικούς τους ανθρώπους:
 


Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Οκτ. 1988 & Ιουν-Ιούλ. 2005]



Παραμένουμε στο τεύχος του Ιουλίου 1991, δηλαδή στο άρθρο με την "ιστορική" αφήγηση του Μιχαλολιάκου και, κλείνοντας σιγά σιγά, θα πάμε σε ένα από τα καλύτερα αποσπάσματα, όπου ο φυρερίσκος της Χρυσής Αυγής μάς μαρτυράει (σιγά το μυστικό) ότι θα πήγαινε με το μέρος των Ναζί:
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1991]. Όλη η σελίδα, εδώ.

Στη συνέχεια βέβαια κάνει μια προσπάθεια να το στρογγυλέψει, λέγοντας ότι παρολαυτά θα αμύνονταν στους εισβολείς -δηλαδή τους Γερμανούς και τους Ιταλούς. Γιατί αν άφηνε να εννοηθεί ότι δεν θα το έκανε, θα έτρωγε κλωτσιές ακόμα και από τα άμυαλα τσιράκια του.
Το ερώτημα όμως που τίθεται, και που δεν μπορεί να απαντηθεί από καμία απολύτως λογική -πλην αυτής ενός γερμανόψυχου προδότη- είναι:
Πώς γίνεται να έχεις με κάποιον στην αρχή πόλεμο, αφού είναι εισβολέας στη χώρα σου, και στη συνέχεια να τάσσεσαι στο πλευρό του για να πολεμήσεις άλλους;
 

Η απάντηση είναι πολύ απλή φυσικά, πρέπει να είσαι δωσίλογος με πτυχίο. Να πουλήσεις τον τόπο σου και να συνεργαστείς με τον εισβολέα. Ότι ακριβώς έκανε δηλαδή και το μεγάλο τους δωσιλογικό πρότυπο, ο Βέλγος Degrelle, ο οποίος ούτε καν σκέφτηκε να αμυνθεί στην εισβολή των Γερμανών στο Βέλγιο, αλλά με το που του δόθηκε η ευκαιρία φόρεσε αμέσως τη γερμανική στολή.
 

Όσο για τον Εθνικοσοσιαλισμό, δηλαδή τον Ναζισμό, δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη που τον βάφτισε ελληνικό. Εδώ βάφτισε Ελληνίδα τη μάνα του Ρούντολφ Ες, στον Εθνικοσοσιαλισμό θα κολλούσε;
 

Κλείνουμε με το όραμα του Μιχαλολιάκου, που θα αφήσουμε ασχολίαστο -έχετε μόνο υπόψιν ότι με το "μοιραίο 1945" εννοεί φυσικά την ήττα του Χίτλερ:
 

Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1991]. Όλη η σελίδα, εδώ.


Περιοδικό "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" [Ιουλ. 1982]. Όλη η σελίδα, εδώ.



Αντί επιλόγου, θα ευχηθούμε στον ανίκανο κοινοβουλευτικό μας θίασο ένα τεράστιο "ΜΕ ΓΕΙΑ" για τα νέα «μαυροκόκκινα» χρώματα που όπως φαίνεται θα αρχίσουν να κοσμούν την επόμενη Βουλή.
Πιστεύανε, οι θλιβεροί, ότι η ξεφτίλα και η ανικανότητά τους δεν είχε πάτο και θα μπορούσαν επ' άπειρον να βυθίζονται άφοβα. Να λοιπόν που ο πάτος έφτασε με την επικείμενη είσοδο των νεοναζί στη Βουλή.
Άντε, και από το χρόνου να βουλεύεστε στο Reichstag

Άστεγοι είναι 860.000 άνθρωποι στη Γερμανία!


ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Διεθνη Καρουζελ • 14 Νοεμβριου 2017
Κατά 150% έχει αυξηθεί ο αριθμός των αστέγων στην Γερμανία από το 2014, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία έκθεσης.  Το 2016 στην Γερμανία ήταν άστεγοι περίπου 860.000 άνθρωποι. Αυτά τα δραματικά νούμερα κατέγραψε και παρουσίασε, η Ομοσπονδιακή Ομάδα Εργασίας για την Βοήθεια προς τους Άστεγους (BAG W).
Περισσότεροι από τους μισούς, αστέγους ήταν πρόσφυγες, ενώ το 8% ανήλικοι και ανάμεσα τους, πολλά μικρά παιδιά. Τα στοιχεία αφορούν το 2016, ενώ η κατάσταση έχει γίνει ακόμα χειρότερη μέσα στο 2017 και όπως εκτιμά η  ομάδα «BAG W»,  ο αριθμός των αστέγων, θα αυξηθεί κατά ακόμη 40%, με τους ανθρώπους χωρίς στέγη να φθάνουν τα 1,2 εκατομμύρια μέχρι το 2018!
«Παρά το γεγονός ότι η μετανάστευση έχει επιδεινώσει δραματικά την όλη κατάσταση, δεν είναι σε καμία περίπτωση η μοναδική αιτία για την έλλειψη στέγης. Η σημαντικότερη αιτία είναι η λανθασμένη στεγαστική πολιτική της κυβέρνησης», τόνισε ο διευθύνων σύμβουλος της BAG W, Τόμας Σπρεχτ.
Σύμφωνα με την υπηρεσία, από τις βασικές αιτίες της κατάστασης είναι η έλλειψη φθηνής και κοινωνικής στέγης. Οι εξώσεις είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο στις μεγάλες Γερμανικές πόλεις. Στην πλουσιότερη χώρα της ευρωζώνης, χιλιάδες άνθρωποι κοιμούνται ακόμα και στους δρόμους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της BAG W επισημαίνεται ότι 52.000 άτομα εκτιμάται ότι ζουν στον δρόμο, με τον αριθμό τους να έχει αυξηθεί κατά 33% μέσα σε δύο χρόνια!
Στην Γερμανία, αυτή τη στιγμή περίπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Πλέον κατά χιλιάδες, από φαίνεται από τα στοιχεία, χάνουν ακόμα και το δικαίωμα στη στέγη.
 Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεί της Κομισιόν οι άστεγοι στην ΕΕ των «28» κρατών – μελών υπολογίζονται σε 4,1 εκατομμύρια ανθρώπους. Ωστόσο ο πραγματικός αριθμός σύμφωνα με διάφορες κοινωνικές οργανώσεις είναι πολύ μεγαλύτερος.
Οι άνθρωποι που ζουν σε χαρτόκουτα, σε πεζοδρόμια, δίπλα στους σταθμούς του μετρό, αποτελούν ένα ακόμα δείγμα της …«ευημερίας» που προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση στους λαούς.

Δημοσκόπηση – ράπισμα στην αντικομμουνιστική υστερία


Δημοσκόπηση - ράπισμα στην αντικομμουνιστική υστερία
Print Friendly, PDF & Email
Ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτουν από πρόσφατη δημοσκόπηση – ράπισμα στην αντικομμουνιστική υστερία  για τον πολιτικό προσανατολισμό της νεολαίας στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας «You Gov» που διενεργήθηκε τους μήνες Σεπτέμβρη – Οκτώβρη, το 51% των αμερικανών ηλικίας 21 έως 29 ετών δήλωσε πως θα προτιμούσε να ζει σε σοσιαλιστική ή κομμουνιστική χώρα παρά στον καπιταλισμό.
Το 56% των ερωτηθέντων (στο ίδιο ηλικιακό φάσμα 21-29 ετών) απάντησαν πως δεν θεωρούν προσβλητικό να τους αποκαλεί κάποιος κομμουνιστές, ενώ το 53% εξέφρασε την πεποίθηση πως το οικονομικό σύστημα των ΗΠΑ λειτουργεί σε βάρος τους.

Ενδιαφέροντα όμως είναι τα αποτελέσματα και σε άλλες ηλικιακές ομάδες

Συνολικά το 70% των Αμερικανών απάντησε ότι οι πλούσιοι δεν πληρώνουν όσα τους αναλογούν σε φόρους ενώ το 90% της ίδιας ομάδας απάντησε ότι το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί είτε με αύξηση της φορολογίας (49%) είτε ολοκληρωτική αλλαγή του οικονομικού συστήματος (37%).
Δημοσκόπηση - ράπισμα στην αντικομμουνιστική υστερίαΤο 80% των ερωτηθέντων χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα τη γιγάντωση της οικονομικής ανισότητας.

Δημοσκόπηση – ράπισμα στην Αντικομμουνιστική υστερία

Το καλύτερο της υπόθεσης ωστόσο δεν είναι τόσο τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης όσο το γεγονός ότι αυτή διεξήχθη για λογαριασμό του γνωστού αντικομμουνιστικού προπαγανδιστικού ιδρύματος «Victims of Communism Memorial» (Μνημείο «θυμάτων» του Κομμουνισμού) που έχει έδρα τις ΗΠΑ.
Με δεδομένη την προτίμηση που η πλειοψηφία των νέων αμερικανικών έδειξε στην ιδέα του σοσιαλισμού είναι πιθανό οι υπεύθυνοι του εν λόγω ιδρύματος να το… ξανασκεφτούν δύο και τρεις φορές προτού ζητήσουν ανάλογη έρευνα στο μέλλον.
Η ουσία του ζητήματος πάντως είναι πως 100 χρόνια μετά τη Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση και 27 χρόνια από τις αντεπαναστατικές ανατροπές στην ΕΣΣΔ και την Ανατολική Ευρώπη, το όραμα του Σοσιαλισμού παραμένει αναγκαίο και επίκαιρο.
Ακόμη και στην «Μέκκα» του καπιταλισμού, εκεί που υποτίθεται πως έχει «θριαμβεύσει» το μοντέλο της ελεύθερης αγοράς, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το εκμεταλλευτικό σύστημα δείχνει έντονα τα σημάδια της αποσύνθεσης και της σαπίλας.

Ισονομία



Με υποσχέσεις για «ευνοϊκή» ρύθμιση των χρεών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, ιδιαίτερα για τους αυτοαπασχολούμενους, και την επιστροφή των υπερβολικών κρατήσεων για τις εισφορές Υγείας, οι οποίες αποδείχθηκαν και παράνομες, η κυβέρνηση, μέσω της υπουργού Εργασίας Εφης Αχτσιόγλου, επιχειρεί να «χρυσώσει το χάπι» στους συνταξιούχους, που παραμένουν στο στόχαστρο της αντιλαϊκής πολιτικής και πληρώνουν τα σπασμένα της αντιασφαλιστικής επίθεσης. Ως συνέχεια των παραπάνω, το κυβερνητικό επιτελείο, με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, διαρρέει ότι τελικά οι μειώσεις στις ήδη αποδιδόμενες συντάξεις εξαιτίας της κατάργησης της «προσωπικής διαφοράς» από το 2019, μπορεί να είναι μικρότερες απ' όσο υπολογιζόταν αρχικά, καθώς προκύπτει «δημοσιονομικό περιθώριο»! Μ' αυτά και με τ' άλλα, η κυβέρνηση προσπαθεί να καλλιεργήσει κλίμα αναμονής στους συνταξιούχους και κυρίως να αποκρύψει το γεγονός ότι οι νέες συντάξεις που βγαίνουν, με βάση το νόμο Κατρούγκαλου, είναι μικρότερες κατά 20% και πλέον, σε σχέση με αυτές που απέδιδε το προηγούμενο σύστημα, και οι οποίες, έτσι κι αλλιώς, υπολείπονταν των πραγματικών αναγκών. Με τη συντριπτική πλειοψηφία των νέων συντάξεων να κινείται μεταξύ 500 και 800 ευρώ, γίνεται φανερό ότι δίπλα στους παλιούς συνταξιούχους, οι οποίοι είδαν τα απανωτά χαράτσια να λεηλατούν τις συντάξεις τους, προστίθενται τώρα και οι «νέοι», οι οποίοι, από χέρι και με τη «βούλα του νόμου», καταδικάζονται να ζουν στην ανέχεια. Αυτή ήταν η περίφημη «ισονομία» και «δικαιοσύνη» στο Ασφαλιστικό που διαφήμιζε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ και η οποία αποδείχθηκε πως ήταν οδυνηρή εξίσωση προς τα κάτω, για όλους τους συνταξιούχους.

«Επιτυχίες» πάνω στα ερείπια των λαϊκών δικαιωμάτων


Χωρίς τέλος είναι τα «συγχαρητήρια» που αποσπά για το αντιλαϊκό της έργο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστικούς «θεσμούς», συγχαρητήρια που δίνουν νέο «αέρα στα πανιά» της, προκειμένου να ολοκληρώσει μια ώρα αρχύτερα το κλείσιμο της τρίτης «αξιολόγησης» με τα 95 αντιλαϊκά «προαπαιτούμενα», όπως το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας, το περαιτέρω τσεκούρι σε κοινωνικά επιδόματα κ.ο.κ. Στα απανωτά αυτά συχαρίκια ήρθε να προσθέσει τα δικά της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που σε νέα έκθεση με τίτλο «Το Πρόγραμμα Στήριξης της Σταθερότητας για την Ελλάδα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας - 1η και 2η Αξιολόγηση» προχωρά σε μια πρώτη «αποτίμηση» του 3ου μνημονίου.
***
Σε μια περίοδο που η κυβέρνηση με πυροτεχνήματα όπως αυτά του «κοινωνικού μερίσματος» επιχειρεί να παρουσιάσει στο λαό το παραμύθι της «δίκαιης» ανάπτυξης, τα όσα καταγράφονται στην έκθεση της Επιτροπής είναι παραπάνω από ενδεικτικά για το τι περιμένει τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα από τη «βελτίωση του επενδυτικού και επιχειρηματικού περιβάλλοντος», όσο και από την «επόμενη μέρα» για το κεφάλαιο.
Ετσι, η «σημαντική πρόοδος στον τομέα της αγοράς εργασίας» που καταγράφει η Επιτροπή δεν είναι τίποτα παραπάνω από τα επιπλέον μέτρα που πρόσθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο ήδη γεμάτο αντεργατικό οπλοστάσιο του κεφαλαίου: Από τα μέτρα γενίκευσης της «ευελιξίας» και των δουλεμπορικών, έως την απελευθέρωση των απολύσεων, το χτύπημα των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και του ίδιου του δικαιώματος της απεργίας, η ένταση της εκμετάλλευσης αποτελεί θεμέλιο λίθο για την ανάκαμψη του κεφαλαίου.
Τα περισσότερα από 700 (!) μέτρα που καταγράφει η Επιτροπή ότι έχουν εφαρμοστεί για την «απομάκρυνση των εμποδίων στον ανταγωνισμό», όπως επίσης και οι παρεμβάσεις που προβλέπονται «έως τη λήξη του προγράμματος», δεν αποτελούν τίποτα παραπάνω από την ατελείωτη αλυσίδα των παρεμβάσεων που κάνουν τη ζωή ακόμα ευκολότερη στους επιχειρηματικούς ομίλους, ανοίγοντας νέα πεδία κερδοφορίας, μέσα από τις «απελευθερώσεις» και το τσάκισμα αυτοαπασχολούμενων και επαγγελματιών σε μια σειρά κλάδους, μέσα από το τερατώδες πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, το χτύπημα δικαιωμάτων σε Υγεία, Πρόνοια κ.α.
Τα προνόμια στο κεφάλαιο, προκειμένου να ανακάμψει η κερδοφορία του, δεν μπορεί παρά να προκύπτουν από τις θυσίες χωρίς τέλος που καλείται να κάνει ο λαός. Διόλου τυχαία, ως βασικότερες «μεταρρυθμίσεις» στον τομέα των δημοσιονομικών αναφέρονται το συνταξιοδοτικό, το φορολογικό και η «μεταρρύθμιση» των συντελεστών ΦΠΑ. Με πανηγυρικούς σχεδόν τόνους επισημαίνεται επίσης ότι τέθηκαν «υπό έλεγχο» (βλέπε πετσοκόφτηκαν) οι δαπάνες στον τομέα της Υγείας και των κοινωνικών επιδομάτων, προσθέτοντας ότι στο ίδιο πλαίσιο θεσπίστηκε το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», που συμπιέζει προς τα κάτω όλες τις εναπομείνασες κοινωνικές και προνοιακές παροχές.
***
Μήπως όμως όλα αυτά αποτελούν τις «τελευταίες θυσίες», όπως λέει η κυβερνητική προπαγάνδα, μέχρι το «ξέφωτο» του ερχόμενου καλοκαιριού, εκεί που τελειώνει η «επιτροπεία» και θα ανασάνουν - υποτίθεται - τα λαϊκά στρώματα; Κάθε άλλο, αφού όπως υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «η μεγάλη εκκρεμούσα ατζέντα απαιτεί περαιτέρω συνεχιζόμενες αποφασιστικές προσπάθειες στις μεταρρυθμίσεις μέχρι το τέλος του προγράμματος και πέραν αυτού».
Χαρακτηριστικά είναι και τα όσα καταγράφονται στην έκθεση για δύο βασικά ζητήματα:
  • Το Ασφαλιστικό, όπου επισημαίνεται η «ανάγκη» να συνεχιστεί η εφαρμογή των «μεταρρυθμιστικών μέτρων και πιο συγκεκριμένα η πλήρης ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων».
  • Τα «μη εξυπηρετούμενα δάνεια», τα οποία περιλαμβάνουν και το «κεραμίδι» χιλιάδων λαϊκών οικογενειών που βρίσκονται έρμαιο των πλειστηριασμών, και για τα οποία η έκθεση επισημαίνει ότι μεγάλο μέρος της εφαρμογής μένει να ολοκληρωθεί στο πλαίσιο της τρίτης «αξιολόγησης» και μετά τη «λήξη» του προγράμματος.
«Πέραν του μνημονίου», εξάλλου, η κυβέρνηση έχει νομοθετήσει το νέο τσεκούρι σε αφορολόγητο και συντάξεις για το 2019 και 2020 (με ανοιχτό το ενδεχόμενο να έρθουν και νωρίτερα), το μάτωμα του λαού για τις επόμενες δεκαετίες, ώστε να αποπληρωθούν στο ακέραιο τα δανεικά του κεφαλαίου, χώρια το αντεργατικό οπλοστάσιο, αλλά και τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, που θα κρέμονται μόνιμα πάνω από το κεφάλι του λαού.
***
Χαρακτηριστική είναι από την πλευρά της Επιτροπής και η επισήμανση της αδιάλειπτης εφαρμογής των προβλεπόμενων από το πρόγραμμα, με πλήρη δέσμευση και «ιδιοκτησία» του σε όλες τις διοικητικές βαθμίδες, που παραμένει «κλειδί» για την πετυχημένη εφαρμογή του. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι φανερό ότι «κλείνουν το μάτι» και στα όποια διάδοχα κυβερνητικά σχήματα, καθώς βέβαια και στον κρατικό μηχανισμό που διεκπεραιώνει τις «μεταρρυθμίσεις» στα επόμενα χρόνια.
Μάλιστα, όπως τονίζεται, ξεκαθαρίζοντας τι σημαίνει καπιταλιστική ανάπτυξη για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα, «αυτό θα είναι κρίσιμο για να ορθοποδήσει και πάλι η οικονομία και να ξεπεράσει την ανάγκη για οικονομική βοήθεια μετά από οκτώ χρόνια, δημιουργώντας τη βάση για μια επιστροφή στη βιώσιμη ανάπτυξη και την πρόσβαση στις αγορές».
Τα ίδια άλλωστε έχει επισημάνει στις δικές του εκτιμήσεις και το ΔΝΤ στην πρόσφατη έκθεσή του (Fiscal Monitor), όπου καταγράφεται π.χ. πως βασικός στυλοβάτης της ανάκαμψης για λογαριασμό του κεφαλαίου αποτελεί η διαρκής πίεση των κρατικών κονδυλίων που αφορούν την κάλυψη ακόμη και των στοιχειωδών κοινωνικών αναγκών, προβλέποντας ότι οι συνολικές δαπάνες της «γενικής κυβέρνησης» (κρατικός προϋπολογισμός και ασφαλιστικά ταμεία), από 50,3% του ΑΕΠ φέτος, θα υποχωρήσουν στο 48% το 2018, και η καρατόμηση θα συνεχιστεί αμείωτη και με εντεινόμενους ρυθμούς, για να υποχωρήσει στο 45,4% από το 2021...
Τα παραπάνω αποτελούν τους αναγκαίους όρους και τις προϋποθέσεις για την επίτευξη ρυθμών ανάκαμψης των επιχειρηματικών ομίλων, «αυγατίζοντας» τη μάζα της κερδοφορίας τους. Οι «επιτυχίες» κυβέρνησης και κεφαλαίου χτίζονται πάνω στα «ερείπια» των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων...

Ωμή κοροϊδία




Με ωμή κοροϊδία προς τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα ισοδυναμούν οι προχτεσινές ανακοινώσεις της κυβέρνησης για το ύψος της υπεραπόδοσης του πρωτογενούς πλεονάσματος και τη διανομή του «κοινωνικού μερίσματος».
Στο διάγγελμά του ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε πανηγυρικά ότι η υπεραπόδοση είναι διπλάσια σε σχέση με πέρυσι και ότι προέκυψε χωρίς να επιβληθούν νέα αντιλαϊκά μέτρα. Λέει ψέματα.
Η υπεραπόδοση προέρχεται από την αφαίμαξη του λαού πάνω κι απ' αυτούς τους στόχους που θέτουν οι συμφωνίες για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Δεν προκύπτει επομένως από το «μηδέν», όπως προσπαθεί να την παρουσιάσει η κυβέρνηση. Ούτε βέβαια από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, όπως έλεγε τις προάλλες ο υπουργός Οικονομικών. Αντίθετα, οι φοροαπαλλαγές και φοροελαφρύνσεις μεγάλωσαν για τους επιχειρηματικούς ομίλους τη χρονιά που πέρασε.
Για να αναφέρουμε ενδεικτικά μόνο ορισμένα μέτρα, στην υπεραπόδοση του πρωτογενούς πλεονάσματος καθρεπτίζονται οι συνέπειες από την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση που έκανε η κυβέρνηση το 2016, μειώνοντας τις νέες συντάξεις σε ποσοστό μεγαλύτερο του 20%, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται σήμερα πλεονασματικός ο ΕΦΚΑ και κατ' επέκταση μειωμένο το κρατικό κονδύλι για τις συντάξεις.
Στην υπεραπόδοση καθρεπτίζεται ακόμα η βαριά φορολογία σε μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους και μικρομεσαίους αγρότες, που επιβλήθηκε τα προηγούμενα χρόνια με νόμους όλων των κυβερνήσεων, τα χαράτσια που διατήρησε και επέκτεινε η σημερινή.
Θυμίζουμε επίσης ότι από το 2020 έρχεται και νέα μείωση του αφορολόγητου για τα λαϊκά στρώματα, ώστε να είναι εφικτά τα ματωμένα πλεονάσματα στο διηνεκές, όπως συμφώνησαν κυβέρνηση - κουαρτέτο, για λογαριασμό του κεφαλαίου.
Τέλος, στην υπεραπόδοση αντανακλάται η σταθερά μειωμένη χρηματοδότηση των νοσοκομείων και συνολικά της Υγείας, ενώ οι ανάγκες αυξάνουν κατακόρυφα, το πετσόκομμα κατά 900 εκατ. των κονδυλίων για την Πρόνοια, η σφαγή στις αναπηρικές συντάξεις και τα επιδόματα που κάνει η κυβέρνηση μέσω των ΚΕΠΑ.
Σε τελική ανάλυση, η υπερκάλυψη των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα είναι το αθροιστικό αποτέλεσμα από την υπεραπόδοση της αντιλαϊκής πολιτικής, που βυθίζει ακόμα περισσότερο στη φτώχεια τους εργαζόμενους και το λαό, για να θωρακίσει το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης.
Αυτή τη φτώχεια, και μάλιστα στις πιο ακραίες μορφές της, έρχεται να κουκουλώσει και να διαχειριστεί η κυβέρνηση με το «κοινωνικό μέρισμα», με τη διανομή δηλαδή στους πιο φτωχούς ενός μέρους από τη ληστεία σε βάρος συνολικά των λαϊκών στρωμάτων.
Η κυβέρνηση επενδύει στην απογοήτευση και τη μειωμένη απαιτητικότητα που και η ίδια καλλιεργεί στο λαό, παρουσιάζοντας το «κοινωνικό μέρισμα» και τα άλλα μέτρα διαχείρισης της φτώχειας ως το απαύγασμα της «κοινωνικής» της πολιτικής και ως το στοιχείο που τη διαφοροποιεί τάχα από τη ΝΔ.
Η κοροϊδία απογειώνεται, όταν παρουσιάζει ως κοινωνική παροχή την αυτονόητη υποχρέωση του κράτους να επιστρέψει αναδρομικά όσα παράνομα παρακράτησε από τους συνταξιούχους για τις εισφορές τους στον κλάδο της Υγείας, με νόμο που ψήφισαν οι προηγούμενοι και διατηρείται στο ακέραιο.
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση καλλιεργεί στάση αναμονής και προσδοκίες στο λαό ότι όσο ευκολότερα θα πιάνονται οι αντιλαϊκοί στόχοι με τις δικές του θυσίες, τόσο θα περισσεύει κάτι και για τον ίδιο, έστω γι' αυτούς που το έχουν περισσότερο ανάγκη.
Μ' αυτόν τον τρόπο, το «κοινωνικό μέρισμα» προστίθεται στα άλλα μέτρα, λιγότερο ή περισσότερο μόνιμα, με τα οποία η κυβέρνηση ανακυκλώνει τη φτώχεια μεταξύ των λιγότερο φτωχών και των εξαθλιωμένων, τραβώντας τους όλους ολοένα πιο κάτω, προς τον πάτο του βαρελιού.
Ταυτόχρονα, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι η ανακοίνωση του «κοινωνικού μερίσματος» λειτουργεί και σαν αντιπερισπασμός για τα προαποφασισμένα μέτρα της τρίτης «αξιολόγησης», τα οποία τμηματικά εισάγονται προς ψήφιση στη Βουλή.
Πιο άμεσο παράδειγμα είναι η εξαγγελία για την κάλυψη του κόστους των Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας από ένα μέρος του μερίσματος, προκειμένου να μην υπάρξουν τάχα αυξήσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ για τα λαϊκά νοικοκυριά, όταν είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να αναθεωρήσει τα κριτήρια για το Κοινωνικό Τιμολόγιο, μειώνοντας τους δικαιούχους, ενώ η παραπέρα ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ θα φέρει και νέες αυξήσεις στο ρεύμα.
Μ' αυτά τα κριτήρια χρειάζεται ο λαός να δει τις εξαγγελίες της κυβέρνησης και να διαμορφώσει τη στάση του. Να δυναμώσει τον αγώνα ενάντια στην πολιτική που τον καταδικάζει στη φτώχεια, διεκδικώντας ανάκτηση των απωλειών και παλεύοντας για τις σύγχρονες ανάγκες του.

14 Νοε 2017

Ευαγγελικά: Όταν ο βρόμειος έκλασε ψολόεις τα καυλία...



Ήταν τέτοιες μέρες, αρχές Νοεμβρίου του 1901, όταν στην Αθήνα ξέσπασαν πολυήμερες ταραχές, οι οποίες άφησαν πίσω τους έντεκα νεκρούς και καμμιά ογδονταριά τραυματίες. Πρόκειται για τα περίφημα "Ευαγγελικά", για τα οποία αξίζει τον κόπο να πούμε δυο κουβέντες εν συντομία, πριν φτάσουμε σ' αυτό που θυμήθηκα σήμερα και για το οποίο γράφω τούτο το σημείωμα.

Η ιστορία αρχίζει το 1898, όταν η -βαθύτατα θρησκευόμενη- βασίλισσα Όλγα συλλαμβάνει την ιδέα να μεταφραστούν τα ευαγγέλια στην δημοτική γλώσσα και αναθέτει την δουλειά αυτή στην γραμματέα της Ιουλία Σωμάκη-Καρόλου. Μόλις μαθεύτηκε το νέο, ξεσηκώθηκαν τόσο η εκκλησία όσο και οι αντιδημοτικιστές και η βασίλισσα αναγκάστηκε να τα μαζέψει. Λίγο αργότερα, όμως, έρχεται να υλοποιήσει την ιδέα τής Όλγας ένας μορφωμένος βαμβακέμπορος από το Λονδίνο, ο Αλέξανδρος Πάλλης. Ο Πάλλης είχε πάθος με την δημοτική και ήθελε να αποδείξει ότι η γλώσσα του λαού ήταν επαρκής για να αποδώσει κάθε είδους κείμενο ορθά και πλήρως. Έτσι, μεταφράζει τα ευαγγέλια στην δημοτική και το έργο εκδίδεται ως "Νέα Διαθήκη κατά το Βατικανό Χειρόγραφο", με έξοδα της Όλγας, από αλεξανδρινό τυπογραφείο το 1901.

Η έκδοση θα περνούσε απαρατήρητη αν τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ο ιδρυτής και διευθυντής τής εφημερίδας Ακρόπολις Βλάσσης Γαβριηλίδης δεν είχε την ιδέα να δημοσιεύσει την μετάφραση του Πάλλη σε συνέχειες. Πριν αρχίσει την δημοσίευση, ο Γαβριηλίδης φρόντισε να πάρει την σύμφωνη γνώμη τόσο του τότε αρχιεπισκόπου Προκοπίου Β' όσο και του κοσμήτορα της θεολογικής σχολής Εμμανουήλ Ζολώτα. Όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει την αντίδραση των "αρχαϊζόντων" ακαδημαϊκών αλλά και των "καθαρευουσιάνων" καθηγητών τής φιλοσοφικής σχολής (με πρώτο και καλύτερο τον Γεώργιο Μιστριώτη), οι οποίοι ξεσήκωσαν και τους φοιτητές τους. Στο πλευρό των αντιδρώντων στάθηκε σχεδόν σύσσωμος ο τύπος, ο οποίος έρριχνε λάδι στην φωτιά.

Η θρυαλλίδα που οδήγησε στην τελική έκρηξη ήταν ένα έγγραφο του πατριάρχη Ιωακείμ Γ' του Μεγαλοπρεπούς (!), το οποίο απέρριπτε την μετάφραση (ο Ιωακείμ δεν είχε καν πανεπιστημιακή μόρφωση). Οι συγκρούσεις άρχισαν στις 5 Νοεμβρίου και συνεχίστηκαν και την επομένη. Στις 7 Νοεμβρίου, "γλωσσαμύντορες" οπαδοί του Δηλιγιάννη ξεχύνονται προς την αρχιεπισκοπή βρίζοντας τον Προκόπιο και συγκρούονται με χωροφύλακες, οι οποίοι ρίχνουν στο ψαχνό. Την επόμενη μέρα ο Προκόπιος παραιτείται ενώ οργανώνεται μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση, στις 9 του μηνός κηδεύονται οι νεκροί και στις 12 Νοεμβρίου παραιτείται και η κυβέρνηση Θεοτόκη.

Η απρόσμενη αρχή και η θλιβερή κατάληξη: Ακρόπολις 9/9/1901 - Σκριπ 8/11/1901
Αυτά -και πολλά περισσότερα- μπορείτε να τα διαβάσετε κι αλλού. Εκείνο που θα δυσκολευτείτε να βρείτε, είναι ένα αριστούργημα το οποίο έφτιαξε ένας εξαίρετος λογοτέχνης και δημοσιογράφος της εποχής, τότε που οι αγράμματοι δεν γίνονταν δημοσιογράφοι και οι άσχετοι δεν περνούσαν ως έγκριτοι. Ήταν ο Νίκος Ποριώτης, ο οποίος έγραψε έναν "έπαινο" προς τον Γεώργιο Μιστριώτη, χρησιμοποιώντας λέξεις τής αρχαίας και της καθαρεύουσας με έναν υπέροχα μοναδικό τρόπο:
Γεωργίῳ τῷ Μιστριώτῃ, ἀνδρὶ φρενήρει καὶ εὐήθει, τήν τε ἰδέαν ἀστείῳ καὶ τὴν πνοὴν βρομείῳ, κολέρων ἀκέστορι καὶ λασίων πύκτῃ, ἀνθ΄ ὧν τῆς γλωττικῆς κατοργάδος τοὺς κατώρυχας ἐξεκαύλωσε καὶ τῆς ποιητικῆς οἰνάδος τὰ καυλία καὶ τὰ βλαστήματα ἔκλασε, διὰ ξοάνων δὲ καὶ κουράδων τοὺς πολυψόφους τῶν λόγων κολοσυρτοὺς ψολόεις κατουρίσας καὶ πάντας κατακηλήσας κατ΄ ἀξίαν εἰ καὶ ἀιδῶς φυσᾶ, ἀνάθεμα.
Ξέρω, κρυφογελάσατε αλλά δεν καταλάβατε γρυ. Ας κάνουμε μερικές λεξιλογικές παρατηρήσεις:
- φρενήρης: συνετός, μυαλωμένος, αυτός που έχει το μυαλό του συγκεντρωμένο (από το φρήν = μυαλό + ἀραρίσκω = συνδέω, ταιριάζω / πρβλ: έχω σώας τα φρένας)
- εὐήθης: ηθικός (ευ+ήθος) αλλά και βλάκας (ειρωνικά) / πρβλ: αγαθός - αγαθιάρης
- ἰδέα: όψη, μορφή
- ἀστεῖος: ευχάριστος, κοινωνικά αποδεκτός, κομψός, ωραίος (από την λέξυ ἄστυ = πόλη)
- πνοή: ανάσα αλλά και φωνή
- βρόμειος: βροντώδης (από το βρέμω = βροντώ / ὑψιβρεμέτης [ομηρικό προσωνύμιο του Δία]: αυτός που βροντάει από ψηλά)
- κόλερος: κουρεμένος (κόλος+ἔριον) αλλά και καθαρευουσιάνος (μεταφορικά), σε αντίθεση με τους δημοτικιστές που αποκαλούνταν μαλλιαροί
- ἀκέστωρ: γιατρός (από το ἀκέομαι = γιατρεύω / πρβλ: ἀνήκεστος βλάβη = αγιάτρευτη ζημιά)
- λάσιος: κατάφυτος, δασύτριχος (μεταφορικά) αλλά και δημοτικιστής (μαλλιαρός)
- πύκτης: γρονθοκόπος (πυγμή, πυγμάχος / πρβλ: πὺξ λάξ: με μπουνιές και κλοτσιές)
- κατοργάς: καλλιεργήσιμη γη (οργώνω) / γλωττικὴ κατοργάς: καθαρεύουσα (μεταφορικά), ως η γλώσσα που χρησιμοποιόταν ευκολώτερα στα πεζά κείμενα παρά στα ποιητικά.
- κατώρυξ: αυτός που βρίσκεται χωμένος στην γη, βολβός, φυντάνι (ορυχείο)
- ἐκκαυλῶ: (επί φυτού) βγάζω βλαστάρι
- οἰνάς: αμπελώνας (οίνος) - ποιητικὴ οἰνάς: δημοτική (σε αντίστιξη με το γλωττικὴ κατοργάς)
- καυλίον: υποκοριστικό του καυλός = το κοτσάνι του φυτού, ο μίσχος
- κλάω-κλῶ: σπάζω (κλάσμα = κομμάτι)
- ξόανον: απλό ξύλινο άγαλμα (από το ξέω: γδέρνω, χαράσσω - πρβλ: απόξεση)
- κουράς: οροφή (κατά τον ουρανό) αλλά και οροφογραφία
- πολύψοφος: πολυθόρυβος (ψόφος: κάθε θόρυβος που δεν παράγεται από ανθρώπινο στόμα)
- κολοσυρτός: όχλος, πλήθος που άγεται και φέρεται δίχως ηγέτη (κόλος+σύρω)
- ψολόεις: σαν κεραυνός (από το ψόλος = αιθάλη, καπνιά αλλά και κεραυνός) / ψολοβρόντης: αυτός που αστράφτει και βροντάει
- κατουρίζω: μπαίνω σε λιμάνι με τον άνεμο ούριο (κατά+οὐρίζω), φέρω κάτι σε αίσιο πέρας
- κατακηλῶ: καταγοητεύω, μαγεύω
- ἀιδῶς: χωρίς ιδιοτέλεια, με μετριοφροσύνη
- φυσῶ: καμαρώνω, κορδώνομαι
- ἀνάθεμα: αφιέρωμα (από το ἀνατίθημι)

Ο "την ιδέαν αστείος" Γεώργιος Μιστριώτης. Δεξιά η προτομή του στο 1ο Γυμνάσιο-Λύκειο Τρίπολης

Ας τα μαζέψουμε τώρα όλα αυτά, να κάνουμε μια μετάφραση στον "έπαινο" του Ποριώτη:
Στον Γεώργιο Μιστριώτη, άνδρα συνετό και αγαθό, στην εμφάνιση κομψό και στην φωνή βροντερό, προστάτη των κουρεμένων και γρονθοκόπο των μαλλιαρών, επειδή στα χωράφια της καθαρεύουσας ξεβλαστάρωσε τα φυντάνια και στους αμπελώνες της δημοτικής έσπασε τους βλαστούς και τις παραφυάδες, ενώ με ξόανα και οροφογραφίες τούς πολυθόρυβους στα λόγια όχλους κεραυνοβόλα οδήγησε σε ασφαλές λιμάνι και τους πάντες καταγοήτευσε με την αξία του, αν και με μετριοφροσύνη καμαρώνει, αφιέρωμα.
Λέγεται πως ο Ποριώτης, αφού δακτυλογράφησε και μοίρασε σε κάμποσους τον "έπαινό" του, τον έστειλε και στην Ακαδημία διά χειρός του φίλου του Κωστή Παλαμά, γραμματέα τότε της Ακαδημίας. Ο Παλαμάς, που δεν πολυχώνευε τον Μιστριώτη, περίμενε την σύγκληση του σώματος, οπότε και έδωσε το κείμενο στον ειδικό γραμματέα Νικόλαο Πολίτη (τον γνωστό λαογράφο) για να το διαβάσει στο σώμα. Το τι ακολούθησε δεν χρειάζεται να περιγραφεί.

Μπορεί αυτό το τελευταίο να μην είναι αλήθεια. Πάντως, ο Μιστριώτης πρωτοστάτησε σε παρόμοιες γλωσσικές ταραχές και μια δεκαετία αργότερα, σε σημείο που βρέθηκε κατηγορούμενος για στάση. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. 

TOP READ