14 Φεβ 2018

Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του» και η Βάρκιζα


Το μεγαλείο του ΕΑΜ ανήκει στο λαό και τα λάθη στο… ΚΚΕ!
Με αφορμή την Συμφωνία της Βάρκιζας (12/02/1945)

Αξίζει να παρακολουθήσουμε σύντομα τα γεγονότα εκείνης της περιόδου που άρχισε με την οργάνωση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ με στόχο την απελευθέρωση και την λαοκρατία. Εξ΄ορισμού οποιοδήποτε κίνημα βάζει τέτοιους στόχους, είναι ταξικό.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»
Συμφωνία Λιβάνου
Αναπόφευκτα τέτοια κινήματα έχουν καθοδηγητικές δυνάμεις (το ΚΚΕ στην περιπτωσή μας) που μοιραία κουβαλούν μέσα τους από τη μια το επαναστατικό στοιχείο της ανατροπής και της κατάκτησης της εξουσίας και το οπορτουνιστικό στοιχείο του συμβιβασμού με την αστική εξουσία από την άλλη.
Το ΕΑΜ τον Μάη του ’44 ήταν εκείνο που υπέγραψε την συμφωνία του Λιβάνου δηλαδή την συμμετοχή των υπουργών της ΕΑΜικής αντίστασης στην κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» Παπανδρέου.
Δεν είχε γίνει ακόμα η συνάντηση Στάλιν – Τσώρτσιλ στην Μόσχα (με την περίφημη χαρτοπετσέτα του Τσώρτσιλ), ούτε η διάσκεψη της Γιάλτας.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Ακόμα κι αν πιστέψουμε τη αστική ιστοριογραφία το ΕΑΜικό κίνημα είχε ήδη «συμβιβαστεί» με την αστική τάξη της πολύ πριν ο… «κακός» Στάλιν το «προδώσει» μοιράζοντας τον κόσμο σαν ένας κοινός ιμπεριαλιστής.
Στις 26 Σεπτέμβρη του 1944 το ΕΑΜ υπέγραψε την συμφωνία της Καζέρτας, δηλαδή την υπαγωγή όλων των ανταρτικών δυνάμεων στις διαταγές του Σκόμπυ, με την ρητή υποχρέωση:
«Ουδεμία ενέργεια θα αναληφθεί εκτός υπό τας αμέσους διαταγάς του στρατηγού Σκόμπυ».
Ο Τσώρτσιλ, τον Οχτώβρη του 1944, πηγαίνοντας στην Διάσκεψη της Μόσχας (9-19 Οχτώβρη) είχε ήδη στις βαλίτσες του:
  • Τη συμφωνία του Λιβάνου,
  • τη συμφωνία της Καζέρτας
  • και τα βρετανικά στρατεύματα ήδη σε ελληνικό έδαφος αφού η απόβασή τους είχε ξεκινήσει από τις αρχές Οκτωβρίου στις ακτές της Πελοποννήσου.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Δηλαδή το ελληνικό κίνημα δεμένο χειροπόδαρα.
Στην ουσία τα λάθη κι οι υποχωρήσεις του ΕΑΜικού κινήματος στέρησαν από την ΕΣΣΔ τις δυνατότητες να διαπραγματευτεί, πιθανόν σε άλλη βάση το ελληνικό ζήτημα.
Το Νοέμβρη του 1944 ο Άρης σε σύσκεψη καπετάνιων του ΕΛΑΣ πρότεινε να ετοιμαστεί ο ΕΛΑΣ για την αναμενόμενη σύγκρουση με τους Άγγλους:
«Αν ζήσει κανένας σας να θυμάται τα λόγια αυτά. Οι Εγγλέζοι θα σας σφάξουν όλους σαν αρνιά, εγώ στα χέρια τους δε θα πέσω, γιατί τα βουνά με ξέρουν. Με την πέτρα προσκέφαλο, την ψείρα συντροφιά, την κάπα σκέπασμα δε θα με ιδούνε ζωντανό στα χέρια τους. Αυτό θέλω να το θυμάστε αν κανένας σας ζήσει.»
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»
Σύσκεψη Καπεταναίων του ΕΛΑΣ
Στις 29 Νοέμβρη του 1944 ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Αλβανίας καθοδηγούμενος από το Κομμουνιστικό Κόμμα, απελευθέρωσε την χώρα, χωρίς την επέμβαση του Κόκκινου Στρατού.
Παρόμοιες συνθήκες υπήρχαν και στην Ελλάδα όπου ο ΕΛΑΣ τσάκιζε τα γερμανοφασιστικά στρατεύματα κι απελευθέρωνε την χώρα απο τους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.
Οι αγγλοαμερικάνοι πραγματοποίησαν στρατιωτική εισβολή με μοναδικό στόχο την καταστολή των  δυνάμεων του λαϊκού κινήματος και την αποκατάσταση της παλιάς αντιδραστικής τάξης πραγμάτων στην Ελλάδα, σε συνεργασία με τους συνεργάτες των γερμανών.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Ακολούθησε η μάχη του Δεκέμβρη. Το ελληνικό ταξικό κίνημα έδωσε την μάχη του και μάλιστα ενάντια στη δήθεν «θέληση» του Στάλιν!
Στην ουσία ενώ είχαν διαμορφωθεί συνθήκες επαναστατικής κατάστασης στην Ελλάδα, αλλά το κίνημα (και το ΚΚΕ ως καθοδηγητής του) δεν ήταν αντίστοιχα έτοιμο για να οδηγήσει την ταξική πάλη προς την επαναστατική λύση του προβλήματος της εξουσίας.
Έτσι κίνημα αυτοαφοπλίστηκε και μοιραία ήλθε η ήττα.
Η συμφωνία της Γιάλτας (4-11 Φλεβάρη του 1945) σε ότι αφορά την Ελλάδα δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να αποτυπώσει τον διαμορφωμένο μέχρι εκείνη την στιγμή συσχετισμό των δυνάμεων.

Κι η ήττα του Δεκέμβρη έφερε την Βάρκιζα

Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»
Διαδήλωση του ΕΑΜ πνίγεται στο αίμα… Δεκέμβρης 1944
Σε εκείνη την στιγμή ο Αρης διαφώνισε με την συμφωνία και τάχθηκε υπέρ της συνέχισης του ένοπλου αγώνα. Είχε δίκιο αλλά πήγε κόντρα στις κομματικές αποφάσεις.
Εκείνη την στιγμή δεν ήταν ο Άρης αντίθετος στο ΚΚΕ,  αλλά μιά μάζα ατσαλωμένων επαναστατών είχε πάρει διαφορετικές αποφάσεις από μιά εξαντλημένη, αυτοπαγιδευμένη και τρομοκρατημένη λαϊκή μάζα που όπως έδειξαν οι εξελίξεις είχε πιστέψει στην «εθνική ενότητα» και που εθελοτυφλούσε στα σχέδια της αντίδρασης.
Ο Άρης κι η τότε ηγεσία του ΚΚΕ (Γ. Σιάντος) ήταν απλά οι προσωποποιήσεις αυτής της κατάστασης.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Λίγο μετά (24 Μάρτη του 1945) ο Αρης στέλνει γράμμα [1] προς την ΚΕ του ΚΚΕ:
«Πιστεύω, θα έχετε πειστεί κι εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί κι οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση – ομολογία δική σας – για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας.»
Οι υποχωρήσεις και οι συμβιβασμοί άρχισαν να δείχνουν το σκληρό τους πρόσωπο στο ίδιο το κίνημα. Ο Άρης προειδοποίησε πως ο εμφύλιος είναι αναπόφευκτος:
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»«Πρόθεσή τους είναι, όχι να συμβάλουν σε προσπάθεια για ομαλή εξέλιξη της πολιτικής ζωής του τόπου, ή έστω να ανεχθούν απλώς τη δική σας προσπάθεια προς την τέτοια κατεύθυνση, αντίθετα, να οργανώσουν και να διεξαγάγουν με πλεονεκτικές γι’ αυτούς συνθήκες τον εμφύλιο πόλεμο μ’ όλα τα μέσα.»
Ο Αρης σε εκείνο το γράμμα ανέλυσε με τρομερή ευστοχία την πολιτική της Σοβιετικής Ενωσης και του Στάλιν:
«Η διάσκεψη και συμφωνία της Γιάλτας δεν πρέπει να έχετε καμιά αυταπάτη πως είναι δυνατό να επιδράσει σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να στρέψει το τιμόνι της χώρας που αφήσατε να κρατούν γερά στα χέρια τους οι Άγγλοι.
Η Σοβιετική Ένωση, όπως πρέπει να σας είναι γνωστό, δεν μπορεί να κάνει «ελληνική» πολιτική ώστε να επέμβει ενεργά στο ελληνικό δράμα. Γιατί δεν κάνει ούτε Σέρβικη, ούτε Βουλγάρικη, ούτε Ρώσικη ακόμα πολιτική.
Κάνει πολιτική παγκόσμιας επανάστασης, και δεν είναι διατεθειμένη ούτε κατ’ ελάχιστο να την διακινδυνεύσει για το μικρό αυτό ποσοστό της ανθρωπότητας που λέγονται Έλληνες, που οι ίδιοι – δια των ηγετών τους – οδηγήθηκαν στη νέα σκλαβιά…»
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Κι επειδή οι στιγμές ήταν κρίσιμες προσπαθώντας έστω και στο παρά πέντε να στρίψει το τιμόνι της ΚΕ, είπε τις σκέψεις του δίχως να μασήσει τα λόγια του:
Η Σ.Ε. θα μπορούσε να επέμβει «ενεργότερα», όπως, δεν αποκλείεται, κι αυτή η Αμερική, αν εμείς – εσείς δηλαδή – ήσασταν ικανοί να δημιουργήσετε στην Ελλάδα διαφορετική κατάσταση, ανάλογη περίπου με της Γιουγκοσλαβίας […] με μια ορθή και συνεπή πολιτική κι όχι γεμάτη «αριστερά» και δεξιά οπορτουνιστικά λάθη στα βασικότερα προβλήματα της χώρας.
Οι δυνατότητες υπήρχαν όλες για μια τέτοια πολιτική και για δημιουργία μιας τέτοιας διαφορετικής κατάστασης στη χώρα μας. Κι όποιος δεν το βλέπει και δεν παραδέχεται αυτό πρέπει να είναι ή μαρξιστικά αγράμματος ή …τι να πω. […]
Μετά τη σωρεία των σοβαρών οπορτουνιστικών τακτικών λαθών από των αρχών του 1943 στη διεύθυνση του αγώνος από μέρους σας και το εγκληματικό επιστέγασμά τους, τη Μάχη των Αθηνών, έχασαν την εμπιστοσύνή τους κι αναγκάστηκαν, για να μην οδηγήσετε τη χώρα και το λαό της σε μεγαλύτερες καταστροφές, να σας «συμβουλέψουν» να υποχωρήσετε και να κλείσετε τη συμφωνία της Βάρκιζας.
Τις απόψεις του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ για τις δυνατότητες συνέχισης του αγώνα είμαι σίγουρος ότι δεν τις είπατε πουθενά και συνεπώς δεν γνώριζαν οι Ρώσοι σύντροφοι αν μπορούσε και σε ποιες δυνάμεις να βασιστεί μια άλλη πολιτική.»
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Κλείνοντας το γράμμα του έγραφε:
«Βγάλτε από τώρα, έστω και λίγους αντάρτες, έστω από μια ομάδα σε κάθε επαρχία. Μην τη χρωματίζετε ως δική σας ή ως συνέχεια του ΕΛΑΣ. Αφήστε την καμουφλαρισμένη, αφού δεν καταλαβαίνετε ότι πρέπει να ξαναπάρει τα όπλα ο ΕΛΑΣ.
Δε θέλετε εμένα επικεφαλής τους; Βρείτε έναν άλλον. Πάντως μην κάνετε το έγκλημα να αργείτε. Ενεργήστε σύντομα και δραστήρια.»
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Σε εκείνη την κρίσιμη στιγμή (Η Συμφωνία της Βάρκιζας ήδη ποδοπατιόταν από Άγγλους κι ελληνική αντίδραση) το ΚΚΕ πίστεψε πως θα μπορούσε να «λιμάρει» τα δόντια της τίγρης.
Πίστεψε πως θα μπορούσε να αποφύγει τον εμφύλιο που ήδη είχαν ανεπιστρεπτί αποφασίσει οι αντίπαλοι.
Επέμεινε στο όνομα της εθνικής ενότητας να αποφεύγει να θέτει θέμα κατάληψης εξουσίας, τακτική που οδήγησε στις συμφωνίες του Λιβάνου και της Καζέρτας.
Το ΚΚΕ πίστεψε πως με τον μαζικό πολιτικό αγώνα ο ίδιος ο λαός θα απομονώσει την αντίδραση και θα ακυρώσει τα σχεδιά της για το οριστικό ξεκαθάρισμα.
Ο λαός όπως ήταν φυσικό ακολούθησε τις αυταπάτες του συμβιβασμού με την αστική εξουσία και της εθνικής ενότητας, που έσπειρε  – άθελά – της η πρωτοπορία του και βρέθηκε γρήγορα σε παθητικό ρόλο να παρακολουθεί τις εξελίξεις εναντίον του.
Σε ένα τέτοιο διαμορφωμένο σκηνικό οποιαδήποτε προσπάθεια ένοπλης λαϊκής αντίδρασης, είχε λιγοστές ελπίδες να βρεί λαϊκή υποστήριξη κι ήταν εξ΄ορισμού «προβοκατόρικη» σε σχέση με την πολιτική «εθνικής ενότητας» και τήρησης της συμφωνίας της Βάρκιζας.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»
Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τα Γιάννενα
Σε εκείνη την συγκυρία κάθε προσπάθεια ένοπλης δράσης στα βουνά θα προκαλούσε άγριο ξεκλήρισμα των λαϊκών δυνάμεων στις πόλεις, με δικαιολογία την παραβίαση της συμφωνίας της Βάρκιζας.
  • Είχαμε φτάσει στο σημείο που ένα ρωμαλέο ταξικό κίνημα είχε αυτοπαγιδευτεί.
  • Είχαμε φτάσει στο σημείο η σωστή εκτίμηση του Αρη να είναι αντίθετη στην συλλογική κομματική απόφαση.
  • Είχαμε φτάσει στο σημείο η σωστή θέση του Αρη για την συνέχιση του ένοπλου αγώνα να είναι σχεδόν αδύνατο πιά να υλοποιηθεί.
Αυτό ήταν το διαμορφωμένο κλίμα στις 29 Μάη του 1945 όταν επέστρεψε στην Αθήνα απελευθερωμένος απο το στρατόπεδο συγκέντρωσης ο Νίκος Ζαχαριάδης.
Ο Αρης επεδίωξε συνάντηση μαζί του και κινήθηκε για την επιστροφή του στην Αθήνα διασχίζοντας την Ηπειρο προς το νότο.
Στις 12 Ιούνη του 1945 δημοσιεύθηκε η καταγγελία της δράσης του Άρη στον Ριζοσπάστη:
«Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Αρη Βελουχιώτη. Ο Βελουχιώτης και ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του.
Η δράση αυτή που μονάχα την αντίδραση θα μπορούσε να εξυπηρετήσει γιατί της έδινε όπλα για να κτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει καμιά καθυστέρηση για την ανοιχτή καταγγελία του Αρη Βελουχιώτη.»
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Ο Άρης στις 15 Ιούνη του 1945 παγιδεύτηκε στην Μεσούντα της Άρτας και για να μην πιαστεί ζωντανός αυτοκτόνησε στις 16 Ιούνη, την ημέρα που δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη η διαγραφή του από το ΚΚΕ.

Συμπεράσματα

Ποιοί είναι οι ενδογενείς λόγοι που ένα λαϊκό κίνημα απεμπολεί τις βέβαιες επαναστατικές του προοπτικές και αναβάλει ή διστάζει για το τελικό και αποφασιστικό βήμα για την κατάληψη της εξουσίας;
  • Η λαθεμένη εκτίμηση της κατάστασης.
  • Η κόπωση των μαζών.
  • Ο οπορτουνισμός κι οι τάσεις συμβιβασμού στις τάξεις κινήματος και κόμματος.
  • Η αποξένωση της ηγεσίας από τις μάζες.
  • Η θεωρητική ανεπάρκεια.
  • Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Η ανετοιμότητα του λαϊκού παράγοντα.
  • Η αδυναμία να ουδετεροποιηθούν κρίσιμες κοινωνικές μάζες για να μην πάρουν το μέρος της αντίδρασης κλπ.
Ότι και να είναι – και με οποιονδήποτε συνδυασμό – η ευθύνη είναι πυραμιδικά κατανεμημένη από την κορυφή ως την βάση με την μορφή ενός δυναμικού ιστού που συνδέει με ισχυρή αλληλεπίδραση την ηγεσία ενός επαναστατικού κινήματος με όλα τα επαναστατημένα, με όλα τα αδρανοποιημένα ακόμα και με τα εχθρικά τμήματα της κοινωνίας.
Κάποιοι λοιπόν βολεύονται να μην βλέπουν αυτόν τον πολύπλοκο μηχανισμό αλληλεπίδρασης μεταξύ βάσης και κορυφής καταλήγοντας με ευκολία σε συμπεράσματα του στύλ: 
«Ο λαός προδόθηκε από την ηγεσία» ή ότι «Το κόμμα με τα λάθη του οδήγησε έναν πανέτοιμο λαό στην ήττα.»
Αυτές οι απόψεις δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι σε κάθε λαϊκό κίνημα πάντα δρά πάνω σε μιά αέναη «διένεξη» ανάμεσα στην επαναστατική δράση όταν οι συνθήκες είναι ώριμες και στην οπορτουνιστική υποχώρηση ακόμα κι όταν οι συνθήκες δεν επιβάλουν τον συμβιβασμό.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Μιά διένεξη που διαπερνά και χαρακτηρίζει το κάθε κίνημα απο την κορφή μέχρι την βάση και αντίστροφα. Αυτός είναι ο λόγος που σε αυτές τις απόψεις κυριαρχούν τα συμπεράσματα πως το μεγαλείο της αντίστασης ανήκει στον λαό … και τα λάθη στο ΚΚΕ.
Οι σημερινοί οπορτουνιστές όμως εκτός απο το ότι «πάσχουν» από θεωρητική αδυναμία ανάλυσης «υποφέρουν» κι από πολιτική υστεροβουλία κι ανεντιμότητα επειδή κρύβουν επιμελώς πως ήταν ο οπορτουνισμός μέσα στο κίνημα που έφερε την Βάρκιζα κι ιστορικά γέννησε τους ιδεολογικούς τους προγόνους.
Όσο κι αν ψάξει κανείς στις αναλύσεις των σημερινών οπορτουνιστών δεν θα βρεί ίχνος οπορτουνισμού στα γεγονότα εκείνης της περιόδου, όμως θα βρεί υμνολόγια για τον «διαγραμμένο από το ΚΚΕ» Άρη για να «καταδικάσουν» το σημερινό ΚΚΕ που δεν συμβιβάζεται με μια «αριστερά» αλά Σύριζα.
Κι όταν η κουβέντα πηγαίνει στην επανάσταση και στον ένοπλο αγώνα οι «υπερασπιστές» του Άρη, που αναριγούν στη φράση:
«Μα έλληνας να τουφεκάει έλληνα!;»
από το «Ψυχή Βαθιά» του Βούλγαρη, βγάζουν σπυράκια και φλύκταινες.
Το ΚΚΕ που «δεν νερώνει λιγάκι το κρασί του»Σημειώσεις:


 [1]. Αρχείο ΚΚΕ – Εγγραφο 139162: Γράμμα του Θανάση Κλάρα (Αρη Βελουχιώτη) προς τα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ 24/3/1945, σελ. 1 – 9.
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Έσβησε η τοπική οργάνωση Περάματος της Χρυσής Αυγής – Κλειστά τα γραφεία τους




Advertisements
Μετά το κλείσιμο δεκάδων άλλων γραφείων της Χρυσής Αυγής σε όλη την Ελλάδα, ήρθε η ώρα της τοπικής οργάνωσης Περάματος να ανακοινώσει το κλείσιμο των γραφείων της.
Τα γραφεία της τοπικής Περάματος αφαιρέθηκαν πλέον από τη λίστα των τοπικών οργανώσεων της Χρυσής Αυγής.

Η λίστα των τοπικών οργανώσεων με το Πέραμα.
Η λίστα των τοπικών οργανώσεων χωρίς το Πέραμα από τον Ιανουάριο του 2018.
Το κλείσιμο των γραφείων του Περάματος ακολουθεί το κλείσιμο των γραφείων της Νίκαιας μετά τη δολοφονία Φύσσα. Η περιφέρεια Πειραιά διαθέτει πλέον μόνο τα γραφεία της Σαλαμίνας που υπολειτουργούν και τα γραφεία του Πειραιά.
Θυμίζουμε ότι τα γραφεία του Περάματος είχαν ανοίξει με πρωτοβουλία του υπόδικου για πλήθος κακουργημάτων Τάσου Πανταζή (απόπειρες ανθρωποκτονιών Αμπουζίντ Εμπάρακ, κομμουνιστών συνδικαλιστών, διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, κλπ), όπως το είχε δηλώσει ο υπόδικος βουλευτής της οργάνωσης Γιάννης Λαγός.

ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

80% στη ΦΤΏΧΕΙΑ Στις ΗΠΑ -ΗΓΈΤΙΔΑ ΔΎΝΑΜΗ του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΎ-:





Εάν ζείτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπάρχει μια καλή πιθανότητα ότι ζείτε τώρα στη φτώχεια ή κοντά στη φτώχεια. Περίπου 50 εκατομμύρια Αμερικανοί (49,7 εκατομμύρια) ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ το 80% του συνόλου των κατοίκων των ΗΠΑ ζει κοντά στη φτώχεια ή κάτω από αυτήν .
Αυτό το στατιστικό στοιχείο κοντά στη φτώχεια είναι ίσως πιο εκπληκτικό από τα 50 εκατομμύρια Αμερικανών κάτω από το όριο της φτώχειας, επειδή μεταφράζεται σε ένα πλήρες 80% του πληθυσμού που αγωνίζεται με την ανεργία, τη φτώχεια ή την εξάρτηση από κυβερνητική βοήθεια για να τα βγάλει.

Τον Σεπτέμβριο, ο Associated Press επεσήμανε τα στοιχεία των ερευνών που έδειχναν για το ολοένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών, καθώς και για την απώλεια καλών θέσεων απασχόλησης στον τομέα της μεταποίησης, που παρείχαν ευκαιρίες στην «εργατική τάξη» να εξηγήσει μια αυξανόμενη τάση φτώχεια στις ΗΠΑ
*********************
If you live in the United States, there is a good chance that you are now living in poverty or near poverty. Nearly 50 million Americans, (49.7 Million), are living below the poverty line, with 80% of the entire U.S. population living near poverty or below it.

That near poverty statistic is perhaps more startling than the 50 million Americans below the poverty line, because it translates to a full 80% of the population struggling with joblessness, near-poverty or reliance on government assistance to help make ends meet.

In September, the Associated Press pointed to survey data that told of an increasingly widening gap between rich and poor, as well as the loss of good-paying manufacturing jobs that used to provide opportunities for the “Working Class” to explain an increasing trend towards poverty in the U.S.
--Να γιατί επενδύουν στον πόλεμο, πιστεύοντας έτσι, να ξεπεράσουν την κρίση του συστήματός τους. 
---Να γιατί ο καπιταλισμός Δεν γιατρεύεται, παρά μόνο Ανατρέπεται !!

Αναρτήθηκε από
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

η Σταθερότητά τους:--ΜΥΡΊΖΕΙ ΜΠΑΡΟΎΤΙ--


Αυτό είναι σταθερότητα στην περιοχή ; 
Το ακριβώς αντίθετο !

Μόνο το τελευταίο διάστημα, έχουμε τις εξής εξελίξεις: 
-Οι ΗΠΑ ενισχύουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο και στη λίστα με τις μεγαλύτερες απειλές αντικαθιστούν την «τρομοκρατία» με την Κίνα και τη Ρωσία, οι οποίες αυξάνουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες. 
-Η Γερμανία στήνει νέο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στο έδαφός της για τις δυνάμεις ταχείας επέμβασης και
- η ΕΕ ενισχύει τη στρατιωτική - «αμυντική» συνεργασία ανάμεσα στα κράτη - μέλη. 
-Η Ιαπωνία «ανοίγει» τη δυνατότητα αποστολών του στρατού στο εξωτερικό και πάει λέγοντας. 
-Την ίδια ώρα, η Τουρκία, χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ, απειλεί όποιον πλησιάσει στην κυπριακή ΑΟΖ και προειδοποιεί ότι μπορεί να διεξαγάγει δυο πολέμους ταυτόχρονα, στη Συρία και στο Αιγαίο, ενώ οξύνει την κόντρα με τις ΗΠΑ, με αιχμή τους Κούρδους της Συρίας.
 -Το Ισραήλ, επίσης «στρατηγικός σύμμαχος» της Ελλάδας, εμπλέκεται σε στρατιωτική διαμάχη με τη Συρία και απειλεί το Ιράν, που μαζί με τη Ρωσία και την Τουρκία συγκροτούν «αντιάξονα» στα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή. 

Είναι φανερό ότι οι εξελίξεις αυτές μόνο «σταθερότητα» και «ασφάλεια» δεν προδίδουν, όπως προσπαθεί να πείσει η κυβέρνηση, για να στηρίξει το ρόλο που έχει αναλάβει στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή, για την προώθηση επικίνδυνων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών.
-- Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, που οξύνονται και περιπλέκονται σαν κουβάρι, μόνο ειρήνη και «σταθερότητα» δεν εγγυώνται στους λαούς, όπως δείχνει το παράδειγμα της Μέσης Ανατολής. 
----Απ' αυτήν τη σκοπιά, στον αντίποδα του εφησυχασμού που καλλιεργεί η κυβέρνηση, θέλοντας να εξωραΐσει την αντιλαϊκή και επικίνδυνη πολιτική της μέσα και έξω από τη χώρα, 
-- ο λαός χρειάζεται να βρίσκεται σε εγρήγορση και επιφυλακή.

Από την στήλη ''από μέρα σε μέρα'' στον σημερινό Ριζοσπάστη
«Το ΚΚΕ καλεί τον ελληνικό λαό, που ανησυχεί για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή, να δει την ουσία του προβλήματος, το "δάσος" και όχι το "δέντρο". 
Να ξεπεράσει τον αποπροσανατολισμό που καλλιεργούν τόσο η κυβέρνηση όσο και οι δυνάμεις που επενδύουν στον εθνικισμό, στη διαίρεση των λαών. Και οι δύο πλευρές κρύβουν το επικίνδυνο σκηνικό που στήνεται.
  • Η περιοχή μας μυρίζει μπαρούτι. ΝΑΤΟ - ΗΠΑ - ΕΕ προετοιμάζουν νέα επικίνδυνα σχέδια για να ενισχύσουν την παρουσία τους. 
-Να βγουν πιο ενισχυμένες στον ανταγωνισμό με άλλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία, η Κίνα. 
-Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μεθοδεύεται ο διαμελισμός κρατών, όπως η Συρία. 
-Κλιμακώνεται η επίθεση κατά του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ. 
-Προωθείται διχοτομική λύση στο Κυπριακό. 
-Δυναμώνει η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στο Αιγαίο από την Τουρκία.
  • Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει αναλάβει ρόλο "σημαιοφόρου" του ΝΑΤΟ.
Επεκτείνει τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στην Ελλάδα. Δαπανά τεράστια ποσά, που χρυσοπληρώνει ο ελληνικός λαός για την αγορά ΝΑΤΟικού πολεμικού υλικού. Αναβαθμίζει τη συνεργασία με κράτη - δολοφόνους, όπως το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία.
  • Για τις ανάγκες των ευρωατλαντικών σχεδίων αναζωπυρώνεται και το ζήτημα των σχέσεων με την ΠΓΔΜ. Επιχειρείται να παραπλανηθεί ο λαός με την ονοματολογία, να συγκαλυφθούν τα πραγματικά προβλήματα, που είναι ο αλυτρωτισμός, η ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ.
  • Ο στόχος της "γεωστρατηγικής αναβάθμισης" δεν έχει καμία σχέση με την ειρήνη και την ασφάλεια των λαών. Η κυβέρνηση διεκδικεί για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου μερίδιο από το πλιάτσικο σε βάρος των λαών. Βάζει τον ελληνικό λαό σε μεγάλους κινδύνους. Είναι η άλλη όψη της αντιλαϊκής πολιτικής.
  • Η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ δεν είναι παράγοντας ασφάλειας για το λαό. Το αποδεικνύει η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αντίθετα, διαμόρφωσε αρνητικούς όρους σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των λαϊκών συμφερόντων.
  • Καμία συμμετοχή στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια. 
-Να κλείσουν η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες βάσεις στην Ελλάδα. 
-Να επιστρέψουν οι Ελληνες στρατιωτικοί από αποστολές εκτός συνόρων. 
-Αποδέσμευση από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Αναρτήθηκε από
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σχέδιο Τραμπ για «εκσυγχρονισμό» και ιδιωτικοποιήσεις

       


Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε χτες το βράδυ το πολυαναμενόμενο σχέδιο «εκσυγχρονισμού» υποδομών των ΗΠΑ, που χαρακτηρίζεται από τη μετάθεση των περισσότερων οικονομικών βαρών σε τοπικές και πολιτειακές κυβερνήσεις και ένα ευρύ πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων αεροδρομίων, λιμανιών, μεγάλων αυτοκινητόδρομων, πάρκων αλλά και εθνικών μνημείων ή μουσείων.
Πριν καλά – καλά όμως παρουσιάσει το σχέδιο ύψους 1,5 τρισεκατομμυρίου δολαρίων, ζήτησε από το Κογκρέσο την έγκριση νέας ομοσπονδιακής χρηματοδότησης ύψους 200 δισ. δολαρίων για την επόμενη δεκαετία, προκειμένου να δοθεί το έναυσμα για τις «επενδύσεις». Το σχέδιο αυτό, που κυβερνητικοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην έγκρισή του, επιδιώκει να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο το αστικό κράτος θα χρηματοδοτήσει την κατασκευή νέων δρόμων, γεφυρών και άλλων υποδομών. Αν υλοποιηθεί, αναμένεται ότι εκατομμύρια Αμερικανοί θα βρεθούν αντιμέτωποι με υψηλότερους τοπικούς φόρους και διόδια.

Το σχέδιο δεν παρέχει τόση ομοσπονδιακή χρηματοδότηση όση επιθυμούσαν οι Δημοκρατικοί, ούτε διευκρινίζει ευθέως πώς θα βρει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τα χρήματα που απαιτούνται. Ο Λευκός Οίκος χαρακτηρίζει την πρόταση «αφετηρία» για διαπραγμάτευση.
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

«Φλέβα» ανταγωνισμών



Ανεξάρτητα από την πορεία που θα ακολουθήσει, σε συνάρτηση με το συνολικότερο «παιχνίδι» των ανταγωνισμών στην περιοχή, έχει αξία ο λαός, παρακολουθώντας τις εξελίξεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και τις δηλώσεις Ερντογάν ότι «οι μαγκιές τους είναι μέχρι να δουν τα αεροσκάφη, το στρατό και το στόλο μας», να θυμηθεί τι του έλεγαν πριν από μερικούς μήνες τα αστικά επιτελεία για τα γεωτρύπανα των ενεργειακών κολοσσών που κατέφταναν στην ΑΟΖ της Κύπρου. Τότε που τα μονοπώλια της Ενέργειας παρουσιάζονταν περίπου ως «ειρηνευτική δύναμη», «δύναμη ευημερίας και σταθερότητας» στην περιοχή. Δεν έλειπαν επίσης ούτε οι αναλύσεις για τις «win - win» προοπτικές που δημιουργούνται «για όλους» από τις γεωτρήσεις και το πέρασμα των ενεργειακών δρόμων από την περιοχή, ούτε η καλλιέργεια κλίματος ευφορίας από την τεράστια δύναμη πυρός των ΗΠΑ και χωρών της ΕΕ που έχει συγκεντρωθεί στην περιοχή, «για να προστατεύει τις πλατφόρμες», και που θα απέτρεπε τάχα την τουρκική επιθετικότητα. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά ότι όλα αυτά αποτελούν κούφια λόγια, αφού είναι ακριβώς οι ανταγωνισμοί των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών κέντρων και των καπιταλιστικών κρατών που βάζουν μπουρλότο στην περιοχή. Ο λαός πρέπει να αντιταχθεί στους σχεδιασμούς αυτούς, όπως και στα διάφορα ιδεολογήματα και «τυράκια» με τα οποία προσπαθούν να τον στοιχίσουν πίσω από τους στόχους της αστικής τάξης.
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ζοφερό παρελθόν, επικίνδυνο μέλλον


Η προπαγάνδα της κυβέρνησης και άλλων αστικών κομμάτων παρουσιάζει τη μεθοδευόμενη ένταξη της ΠΓΔΜ και άλλων κρατών των Δυτ. Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ ως παράγοντα υπέρβασης των μεταξύ τους αντιθέσεων και ως εγγύηση τάχα για τη σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή. Οι τέτοιοι ισχυρισμοί, βέβαια, όσο και αν θέλουν κοντή τη μνήμη του λαού, έχουν οι ίδιοι κοντά ποδάρια. Υπάρχει σωρευμένη πείρα, ειδικά για τα Βαλκάνια, από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, με τη βούλα ΝΑΤΟ και ΕΕ, το αιματοκύλισμα που ακολούθησε, τις αλλαγές των συνόρων, με υποδαύλιση των εθνικισμών και του αλυτρωτισμού. Υπάρχει επίσης η πείρα του Κυπριακού, με αδιαμφισβήτητες τις ευθύνες ΗΠΑ - ΝΑΤΟ για την εισβολή, κατοχή και διχοτόμηση του νησιού επί δεκαετίες. Οπως, επίσης, είναι αδιαμφισβήτητες οι ευθύνες του ΝΑΤΟ στο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου και τα παρελκόμενά του, όπως εξελίσσονται και αυτές τις μέρες, με κλιμάκωση των τουρκικών αμφισβητήσεων στα Ιμια, στον εναέριο χώρο του Αιγαίου κ.ο.κ. Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι σε καμιά περίπτωση η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν οδηγεί σε σταθερότητα και ασφάλεια.
***
Δεν είναι, όμως, μόνο τα πεπραγμένα του ΝΑΤΟ που πρέπει να έχει κατά νου ο λαός, αλλά και το τι δρομολογεί για το μέλλον. Ενδεικτικά είναι όσα συζητούνται και αποφασίζονται στις κατά καιρούς Συνόδους του (Κορυφής, ΥΠΕΞ, ή Αμυνας), σαν κι αυτή που ξεκινά σήμερα στις Βρυξέλλες και μυρίζει μπαρούτι. Επιγραμματικά, ψηλά στην ατζέντα τους έχουν πάντα τον λεγόμενο πυρηνικό προγραμματισμό, ο οποίος μάλιστα περιλαμβάνει και το «πρώτο πυρηνικό πλήγμα» έναντι αντιπάλου. Το ΝΑΤΟ προχωρά επίσης τη λεγόμενη «αντιπυραυλική ασπίδα» στην Ανατολική Ευρώπη, που ανεβάζει την ένταση με τη Ρωσία και προκαλεί αντίμετρα, με παράταξη πρόσθετων ρωσικών συστοιχιών. Προωθεί την περικύκλωση της Ρωσίας σε όλα τα μέτωπα και πεδία: Με μετακίνηση πρόσθετων στρατιωτικών μονάδων στη συνοριογραμμή, σύσταση νέων Δομών Διοίκησης, που να λειτουργούν είτε ως επιτόπου μικρά στρατηγεία διοίκησης είτε για την επιμελητεία και τον ανεφοδιασμό των προκεχωρημένων δυνάμεων. Ακριβώς σε αυτό το φόντο, βάζει ως στόχους προς επίτευξη από τα κράτη - μέλη, και για το 2018, την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, στοχευμένων μάλιστα στην ανάπτυξη σύγχρονων, ακόμα πιο φονικών, μεγάλης εμβέλειας και ισχύος όπλων.
***
Βάζει επίσης στόχο τη διασφάλιση μεγαλύτερων διαθεσιμοτήτων σε προσωπικό και μέσα προς ανάπτυξή τους στα πεδία αντιπαράθεσης, με τη λεγόμενη στρατιωτική κινητικότητα - την ταχύτερη διεκπεραίωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη προς τα ανατολικά, με μεγαλύτερες ταχύτητες και λιγότερα γραφειοκρατικά ή άλλα εμπόδια - να αναδεικνύεται σε στρατηγικό στόχο προς επίτευξη του ΝΑΤΟ για το τρέχον έτος. Φυσικά, σε όλα τα παραπάνω διεκδικεί ρόλο και η ελληνική κυβέρνηση, προσδοκώντας γεωστρατηγική αναβάθμιση για τα συμφέροντα των ντόπιων επιχειρηματικών ομίλων, τα οποία ταυτίζονται και «κουμπώνουν» με τα ευρωατλαντικά σχέδια στην περιοχή. Για παράδειγμα, η Ελλάδα αναλαμβάνει ρόλο «σημαιοφόρου» για την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, δραστηριοποιείται επίσης ενεργά στη συλλογή και ανάλυση πληροφοριών για λογαριασμό του ΝΑΤΟ, ενώ ζητάει να πρωταγωνιστήσει στον έλεγχο θαλάσσιων διαύλων, στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπου ανταγωνιστικά ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα σπεύδουν να παρατάξουν τις δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις, σε μια περιοχή που συγκεντρώνει πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα και υποδομές άντλησής τους. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Ελλάδα αναδεικνύεται σταθερά σε έναν από τους πλέον συνεπείς εταίρους στο ΝΑΤΟ σε ό,τι αφορά και τις οικονομικές της υποχρεώσεις, σε βάρος βέβαια των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών.
***
Αλήθεια, σημαίνει κάτι από τα παραπάνω σταθερότητα και ασφάλεια; Σίγουρα όχι. Η κατάσταση όπως διαμορφώνεται, συνιστά μια ισορροπία τρόμου, με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών, που προμηνύει δυσάρεστες και επικίνδυνες εξελίξεις. Τι άλλο μπορεί να σημαίνουν άλλωστε οι προσαρμογές στη στρατηγική ασφάλειας των ΗΠΑ, με αναγωγή της Ρωσίας και της Κίνας σε Νο 1 κίνδυνο; Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η κλιμάκωση της έντασης στη Μέση Ανατολή, με καθοριστική συμβολή των ΗΠΑ και ενώ το ΝΑΤΟ δηλώνει ότι «ήρθε για να μείνει» στην περιοχή μετά τον πόλεμο ενάντια στον ISIS στη Συρία; Ανεξάρτητα από το πώς και πόσο γρήγορα θα «τρέξουν» τα πράγματα, οι εξελίξεις παραπέμπουν σε πολεμικές προετοιμασίες, με επιθετική διάταξη από την πλευρά του ΝΑΤΟ, σε συνθήκες όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών παγκοσμίως. Επομένως, εκτός από την πείρα του παρελθόντος, υπάρχουν και τα στοιχεία για τη γνώση του παρόντος και την πρόβλεψη του μέλλοντος σε ό,τι αφορά την παρέμβαση και τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, απέναντι στους οποίους οι λαοί καλούνται να δυναμώσουν τον αγώνα, αλλά και την αλληλεγγύη μεταξύ τους.
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ο... ενταγμένος στο ΝΑΤΟ


Δύο μέρες μετά το μαχητικό συλλαλητήριο των Επιτροπών Ειρήνης, Σωματείων και φορέων της περιοχής, ενάντια στους σχεδιασμούς κυβέρνησης - ΗΠΑ για τη δημιουργία ΝΑΤΟικής βάσης ελικοπτέρων στην Αλεξανδρούπολη, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Ευ. Λαμπάκης, βγήκε να πείσει το λαό για τα «οφέλη» που θα προκύψουν από τη μετατροπή της περιοχής σε αμερικάνικη πολεμική βάση.
Σε συνέντευξη που έδωσε χτες σε ραδιοφωνικό σταθμό, δήλωσε ότι έχει ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ της εγκατάστασης ΝΑΤΟικής στρατιωτικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη και αναρωτήθηκε: «Υπάρχει κανείς λογικός πολιτικά άνθρωπος που να είναι κατά;».
Μεταξύ άλλων ανέφερε: «Οι κομμουνιστές έχουν την άποψη ότι είναι καταστροφική αυτή η εγκατάσταση. Εγώ ως φιλελεύθερος και ως ενταγμένος στο ΝΑΤΟ, Ελληνας πολίτης της ΕΕ, λέω ότι θέλω τη συμπαράσταση μέσα από μια ίδρυση - λειτουργία αμερικανικής βάσης. Μακάρι να αντικατασταθεί αυτή στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας με αυτή της Αλεξανδρούπολης. Μακάρι. Εγώ πιστεύω ότι η αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη θα μας δώσει ώθηση και οικονομική αλλά ταυτόχρονα θα έχουμε και μια αμυντική ασπίδα, την οποία πιστεύω ότι θα την εκμεταλλευτούμε στο έπακρο για να ηρεμήσει ο τόπος. Είναι τόσο απλό».
Η ανάπτυξη που οραματίζεται η αστική τάξη της χώρας και υπηρετούν τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα όσο και οι τοπικοί τους «άρχοντες», με την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και τη μετατροπή της περιοχής σε ενεργειακό κόμβο, θέλει τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ χωροφύλακα, να φυλάνε τα συμφέροντα των πολυεθνικών που ετοιμάζονται να εγκατασταθούν στην περιοχή.
Οσο για την «αμυντική ασπίδα» στην οποία προσβλέπει για να «ηρεμήσει ο τόπος», δεν χρειάζεται να κάνει και πολύ κόπο για να αντιληφθεί την πραγματικότητα. Ο κάθε «λογικός πολιτικά άνθρωπος» μπορεί να δει τι γίνεται για τον έλεγχο των υδρογονανθράκων σε όλη την περιοχή, που μυρίζει κυριολεκτικά μπαρούτι λόγω των ανταγωνισμών για τη μοιρασιά της λείας. Και τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο αποδεικνύουν πως η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και η μετατροπή της χώρας σε πολεμική βάση των ιμπεριαλιστών, καθόλου δεν εξασφαλίζουν την ειρήνη, δεν αποτρέπουν την αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας.
Αλλά αυτά είναι «ψιλά γράμματα» για τους... ενταγμένους στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς και όσους θέλουν να στοιχίσουν το λαό στα επικίνδυνα σχέδια για λογαριασμό του κεφαλαίου.
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:

«Ξέπλυμα» της αντιλαϊκής πολιτικής




Το «μαζί τα φάγαμε», που ακουγόταν από στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα πρώτα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης, είναι η άλλη όψη τού «δεν τα φάγαμε μαζί, δεν είμαστε όλοι ίδιοι», που είπε τις προάλλες ο πρωθυπουργός, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Το ΠΑΣΟΚ στηρίχτηκε στο «μαζί τα φάγαμε» για να κρύψει τις πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, να ρίξει τις ευθύνες για τα ελλείμματα και το κρατικό χρέος στην κακοδιαχείριση και στα σκάνδαλα των προηγούμενων κυβερνήσεων και για να δικαιολογήσει τα αντιλαϊκά μνημόνια και μέτρα, που σωρηδόν πήρε η κυβέρνηση Παπανδρέου μετά το 2010, στο όνομα της «δημοσιονομικής εξυγίανσης».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιστρέφοντας το «μαζί τα φάγαμε», κάνει σήμερα ακριβώς το ίδιο: Με αφορμή την υπόθεση «Novartis», παρουσιάζει τα σκάνδαλα, τη διαπλοκή και διαφθορά των προηγούμενων κυβερνήσεων ως αιτία των κρατικών ελλειμμάτων και χρεών και αυτά με τη σειρά τους ως αιτία της κρίσης, για να δικαιολογήσει τα βάρβαρα μέτρα και τις περικοπές που νομοθετεί η κυβέρνηση σε συνέχεια των προηγούμενων και για να εμφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ρομφαία της «κάθαρσης», που θα εξαλείψει τάχα τις αιτίες κάθε μελλοντικής κρίσης.
Στο ίδιο γήπεδο παίζει και η ΝΔ, η οποία υπερασπίζεται την αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεών της και στο χώρο της Υγείας, ενώ προσπαθεί να αποδομήσει το «ηθικό πλεονέκτημα» του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετέχοντας στον αποπροσανατολισμό του λαού και στο συνολικότερο «ξέπλυμα» των αντιλαϊκών μνημονίων και των μέτρων.
Κάτω από τον κουρνιαχτό της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα αστικά κόμματα για τη «Novartis» κρύβονται οι πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, που δεν είναι η κακοδιαχείριση και η σπατάλη ούτε η «κρατικοδίαιτη ανάπτυξη» των περασμένων χρόνων, που εκτίναξε τα ελλείμματα και το κρατικό χρέος.
Η πολιτική ενίσχυσης των επιχειρηματικών ομίλων, οι φοροαπαλλαγές, οι εισφοροαπαλλαγές, οι επιδοτήσεις, που εφάρμοσαν απαρέγκλιτα οι κυβερνήσεις, καθώς και οι στρατιωτικές δαπάνες για το ΝΑΤΟ είναι βασικές αιτίες για τη διόγκωση του δημόσιου χρέους. Στην κρίση, όμως, οδήγησαν οι μεγάλοι ρυθμοί ανάπτυξης, η τεράστια συσσώρευση κεφαλαίων, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, που βρίσκονται στην ίδια τη φύση του καπιταλιστικού συστήματος.
Μέσα σε αυτό το σύστημα, το Φάρμακο είναι εμπόρευμα και παράγεται με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, από μεγάλα μονοπώλια. Το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των φαρμάκων διατίθεται με ορισμένη κρατική κάλυψη του κόστους, δεν σημαίνει ότι τα φαρμακευτικά μονοπώλια κάνουν καμιά αγαθοεργία. Ο,τι δεν δίνουν οι εργαζόμενοι άμεσα, ατομικά από την τσέπη τους, το δίνουν έμμεσα, μέσω του αστικού κράτους, που κατευθύνει πόρους προερχόμενους από τη φορολογία σε φαρμακευτικές δαπάνες.
Ετσι, η υψηλότερη σε σχέση με σήμερα κρατική φαρμακευτική δαπάνη δεν υπήρχε για να εξασφαλίσουν καθολικά οι ασθενείς φθηνότερη ή δωρεάν πρόσβαση στο Φάρμακο. Ούτε όμως οι περικοπές στη φαρμακευτική δαπάνη από το κράτος, που επιταχύνθηκαν στα χρόνια της κρίσης, έγιναν με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, αφού οι έμμεσες και άμεσες πληρωμές από τους ασθενείς αυξήθηκαν.
Αλλωστε, η «δημοσιονομική προσαρμογή» και «εξυγίανση», που προωθούνται μέσα απ' αυτές και άλλες περικοπές στην Υγεία, στην Πρόνοια, στο Φάρμακο και αλλού, πραγματοποιούνται με στόχο πόροι να διατεθούν σε άλλες κερδοφόρες για το κεφάλαιο επενδυτικές δραστηριότητες.
Την ίδια ώρα, μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο η απόσταση ανάμεσα στις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα να ικανοποιηθούν οι διευρυμένες λαϊκές ανάγκες και στη βαρβαρότητα που ζει ο λαός, ακριβώς επειδή κριτήριο της παραγωγής στο σάπιο σύστημα και τροχοπέδη για τις ανάγκες του λαού είναι το καπιταλιστικό κέρδος.
Εκεί πρέπει να στρέψει την προσοχή και την πάλη του ο λαός, απαιτώντας να μην πέσουν στα μαλακά όλοι όσοι εμπλέκονται πραγματικά σε υποθέσεις διαφθοράς και χρηματισμού, που είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό, αλλά και να μην αποτελέσει άλλοθι η υπόθεση της «Novartis» για τις περικοπές, τα «πλαφόν», συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσαν και εφαρμόζουν η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
ByΦιλιππος Ανθης στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

TOP READ