Προσαρμογές

«Το αμυντικό μας δόγμα, όμως, δεν εξελίσσεται και παραμένει ανησυχητικά στάσιμο. Παρά τον αποτρεπτικό του χαρακτήρα, το δόγμα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα γεωπολιτικά δεδομένα και να αποκτήσει άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Γι' αυτόν τον σκοπό πρέπει να υιοθετηθούν αρχές όπως η ευελιξία, ο αιφνιδιασμός και η επιθετική δράση». Αυτά σημειώνει σε άρθρο της η «Καθημερινή της Κυριακής» και, αν μη τι άλλο, είναι ενδεικτικά για τους επικίνδυνους σχεδιασμούς και τις «αναζητήσεις» των αστικών επιτελείων. Με τον όρο «προσαρμογή στα νέα γεωπολιτικά δεδομένα», εννοούν να εμπλακεί ενεργότερα η Ελλάδα στα επικίνδυνα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Είναι αυτά τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις που ήδη στέλνουν Ελληνες στρατιωτικούς σε ΝΑΤΟικές αποστολές εκτός συνόρων, που αναβαθμίζουν την Ελλάδα ως πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή, που καθιστούν την Ελλάδα «βραχίονα» της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας της ΕΕ στη Ν/Α Μεσόγειο. Μέσα σ' ένα τέτοιο περιβάλλον, το αμυντικό δόγμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θεωρείται παρωχημένο για το ρόλο που καλείται να παίξει η Ελλάδα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και σχεδιασμούς. Γι' αυτό «ζυμώνουν» αλλαγές, προδιαγράφοντας ακόμα μεγαλύτερους κινδύνους και περιπέτειες για το λαό.

Το σκάνδαλο πίσω από το «σκάνδαλο»

Η αποκάλυψη της αξιοποίησης προσωπικών πληροφοριών δεκάδων εκατομμυρίων χρηστών του «Facebook», με σκοπό την πολιτική και κοινωνική χειραγώγησή τους και ειδικότερα την υποστήριξη της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ (το λεγόμενο σκάνδαλο «Cambridge Analytica»), θεωρήθηκε «προδοσία» της εμπιστοσύνης των χρηστών αυτού του Μέσου Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ), «εξαπάτηση» σχετικά με τις διαβεβαιώσεις προστασίας των δεδομένων τους, «ανεπάρκεια» της εταιρείας σε σχέση με το ίδιο το περιστατικό (γιατί το άφησε να γίνει), αλλά και με τη διαχείρισή του (καθυστέρηση στην παραδοχή του). Και αφού η «κριτική» έκανε τον κύκλο της στην αστική δημοσιολογία και εκφράστηκαν πολλές ανησυχίες για τη δυνατότητα χειραγώγησης της κοινωνικής συνείδησης από τα ΜΚΔ, τώρα που «πάει να κλείσει το θέμα», έφτασαν να γράφονται ακόμη και απόψεις του τύπου: Ας πρόσεχαν οι χρήστες του «Facebook» να μη συμμετέχουν σε έρευνες που τους ζητούν προσωπικά στοιχεία. Δηλαδή φταίχτες είναι τελικά τα θύματα, που τα είχαν διαβεβαιώσει ότι συμμετέχουν σε μια επιστημονική έρευνα και ότι τα δεδομένα τους είναι ασφαλή.

***

Το θέμα, υποστηρίζουν, δεν είναι να εγκαταλειφθεί το «Facebook», το θέμα είναι να προσέχουν οι χρήστες τι πληροφορίες ανεβάζουν σ' αυτό. Λες και οι 270.000 συμμετέχοντες απαρίθμησαν εθελοντικά τους 30-50 εκατομμύρια «φίλους» τους και δεν έγινε αυτό εν αγνοία τους, με απευθείας αξιοποίηση των διασυνδέσεων που έχουν με άλλους χρήστες. Το πρόσφατο «σκάνδαλο» με το «Facebook» είναι μόνο η κορυφή της ...κορυφής του παγόβουνου. Οχι επειδή δεν αποκαλύφθηκαν ποιος ξέρει πόσες άλλες ανάλογες περιπτώσεις αξιοποίησης από τρίτους προσωπικών δεδομένων των χρηστών του «Facebook» (και του «Twitter» και του «Instagram» και όλων των άλλων ΜΚΔ), αλλά επειδή συγκαλύφθηκε η μεγαλύτερη εικόνα: Το ίδιο το «Facebook» και τα άλλα ΜΚΔ είναι που εκμεταλλεύονται πρώτα απ' όλους και σε μόνιμη βάση τις πληροφορίες που σκοπίμως ή άθελά τους, με άμεσο, αλλά κυρίως με έμμεσο τρόπο αναρτούν τα δισεκατομμύρια των χρηστών τους στις σελίδες τους. Βεβαίως, αυτές οι «αποκαλύψεις» γίνονται στο πλαίσιο αντιπαράθεσης, πολέμου οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων, η ουσία όμως δεν είναι η «κακή» χρήση αυτών των μέσων («κοινωνικής δικτύωσης»), αλλά η ίδια η λειτουργία τους, που δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετική αφού βρίσκονται υπό τον έλεγχο μονοπωλιακών ομίλων και της εξουσίας του κεφαλαίου.

***

Τι μέτρα πήρε το «Facebook» για να μην ξαναϋπάρξει άλλη περίπτωση τύπου «Cambridge Analytica»; Πέρα από τα γνωστά φληναφήματα, τις υποσχέσεις περί προστασίας των δεδομένων, δεσμεύτηκε να αλλάξει τη διασύνδεση προγραμματισμού του συστήματός του, για να περιορίσει τις δυνατότητες τρίτων να συλλέγουν στοιχεία. Με άλλα λόγια, περιορίζει για τους απ' έξω την πρόσβαση στον τεράστιο όγκο προσωπικών πληροφοριών που το ίδιο συγκεντρώνει και θα συνεχίσει να συγκεντρώνει, να διατηρεί και να επεξεργάζεται για δικό του εμπορικό όφελος. Ο περιορισμός δεν επηρεάζει τις διωκτικές αρχές και τις μυστικές υπηρεσίες, που κάθε χρόνο πραγματοποιούν δεκάδες χιλιάδες επίσημες αιτήσεις προς το «Facebook» για παράδοση στοιχείων (εκείνων που δεν μπορούν να συλλέγουν μέσω της διασύνδεσης προγραμματισμού), οι οποίες βεβαίως ικανοποιούνται πάραυτα από τους κεφαλαιοκράτες ιδιοκτήτες. Και αυτές πιο πολύ για «ξεκάρφωμα» είναι, αφού η NSA (Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ) έχει ουσιαστικά πλήρη και online πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων του «Facebook». Τα ΜΚΔ είναι αποδεδειγμένα εξαιρετικό δώρο προς τα κράτη (περισσότερο των ΗΠΑ, αλλά και τα υπόλοιπα) και χρησιμοποιούνται πολλαπλώς από τις υπηρεσίες τους. Ορισμένες φορές, μάλιστα, κρατικές αρχές, όπως η αστυνομία, υπερηφανεύονται για το πώς αξιοποίησαν το «Facebook» ή άλλα ΜΚΔ στην αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας», στην πάταξη της εγκληματικότητας και πάει λέγοντας.

***

Το «Facebook» και τα άλλα ΜΚΔ είναι «δωρεάν» επειδή χρυσοπληρώνονται από την πώληση και εκμετάλλευση των πληροφοριών που αντλούν από τους χρήστες τους εν αγνοία τους. Προσφέρουν χωρίς ενοίκιο το «χωράφι» όπου οι χρήστες θα καλλιεργήσουν με δικό τους κόπο πληροφορίες προσωπικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Τον «καρπό» από αυτόν τον «αγρό» δρέπουν τα μονοπώλια, ώστε να μπορούν οι ιδιοκτήτες τους να φιγουράρουν στη λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Με τις ίδιες πολύτιμες πληροφορίες «εξοπλίζονται» μυστικές και άλλες υπηρεσίες, που είναι επιφορτισμένες με το καθήκον της θωράκισης του αστικού συστήματος. Κάθε καλοπροαίρετος και κυρίως όποιος συμμετέχει στο κίνημα και στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, πρέπει να σκεφτεί καλά πού αφιερώνει το χρόνο και την ενέργειά του, πώς προστατεύει τον εαυτό του για το σήμερα και για το αύριο. Στο «Facebook» γίνεται «γραναζάκι» του μηχανισμού παραγωγής κερδών για τους ιδιοκτήτες του και πληροφοριών χρήσιμων σε αυτούς που προσπαθούν να τον εμποδίσουν να αλλάξει τον κόσμο. Οι πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις, τα πραγματικά κοινωνικά δίκτυα οικοδομούνται με τη διά ζώσης επικοινωνία, την έμπρακτη αλληλεγγύη στις δυσκολίες της καθημερινής ζωής και ιδίως εκεί που ο αγωνιστής μαζί με τους συναδέλφους του και τους συντρόφους του αναμετριέται με την αστική τάξη, στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο σχολείο, στον τόπο κατοικίας.

Στην αντεπίθεση!

Σε εξέλιξη είναι άλλη μια «αναπτυξιακή» φιέστα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αυτήν τη φορά για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Στα πάνελ, στις θεματικές, στις δηλώσεις μέσα και έξω από το συνέδριο, οι συμμετέχοντες από όλο το αστικό πολιτικό φάσμα περιγράφουν τη στρατηγική του κεφαλαίου, όπως αυτή εξειδικεύεται στην Κεντρική Μακεδονία.
Βεβαίως δεν λείπουν και τα παχιά λόγια περί «τέλους της επιτροπείας», που δήθεν θα συνοδεύσει την ολοκλήρωση του προγράμματος τον ερχόμενο Αύγουστο, περί «επιστροφής στην κανονικότητα» και άλλων παρόμοιων. Μαζί με αυτά και η προσπάθεια της κυβέρνησης αφενός να διαφημίσει τα ψίχουλα που μοιράζει, ανακυκλώνοντας την ακραία φτώχεια, ως ένδειξη της «νέας εποχής», της «ανασυγκροτημένης Ελλάδας», και αφετέρου να οικοδομήσει συμμαχίες με ανώτερα - μεσαία στρώματα, μέσω «χρηματοδοτικών εργαλείων», με κομπασμούς γύρω από τα προγράμματα ΕΣΠΑ κ.λπ.
Ταυτόχρονα, τόσο η κυβέρνηση όσο και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα στέλνουν σαφές το μήνυμα στο λαό ότι προϋπόθεση για να μείνει η Ελλάδα στις «ράγες» της «νέας πορείας», της καπιταλιστικής ανάπτυξης δηλαδή, είναι να ξεγράψει μια για πάντα όσα έχασε κατά τη διάρκεια της κρίσης. «Η έξοδος από τα μνημόνια δεν πρέπει να εκληφθεί ως επιστροφή στην κανονικότητα που υπήρχε πριν από την κρίση, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν τραγωδία», είπε χαρακτηριστικά χτες ο Γ. Δραγασάκης από το βήμα του συνεδρίου.
Αν ξεχωρίζει κάτι στο συγκεκριμένο συνέδριο, είναι η επιβεβαίωση των επιδιώξεων της αστικής τάξης να αξιοποιηθεί η Κεντρική Μακεδονία ως «πύλη εισόδου», όπως λέει η κυβέρνηση, για τα Δυτικά Βαλκάνια, να αναδειχθεί σε «πρωταγωνίστρια των Βαλκανίων», όπως έγραφε την Κυριακή σε άρθρο της η υπουργός Μακεδονίας - Θράκης. Ο στόχος αυτός «κουμπώνει» ακριβώς με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή, προδίδοντας το πραγματικό περιεχόμενο της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης», την οποία υπηρετεί πιστά η ελληνική κυβέρνηση.
Θυμίζουμε τις «φιλοδοξίες» του Αμερικανού πρέσβη, για μια Θεσσαλονίκη με «οικονομική ενδοχώρα» που θα φτάνει βαθιά μέσα στα Βαλκάνια και βεβαίως το ρόλο που αναθέτει στη χώρα μας, αυτόν του «γεωπολιτικού μεντεσέ» μεταξύ της Ευρώπης και της υπόλοιπης γειτονιάς. Να αποτελέσει δηλαδή η Β. Ελλάδα οικονομικό - πολιτικό - στρατιωτικό κέντρο για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην ευρύτερη περιοχή.
Γι' αυτό η κυβέρνηση γίνεται σημαιοφόρος του ΝΑΤΟ. Γι' αυτό τρέχει για την επίτευξη συμφωνίας με την ΠΓΔΜ, που θα της επιτρέψει να ενταχθεί στην ιμπεριαλιστική συμμαχία, ώστε αυτή να ενισχυθεί στον ανταγωνισμό της με τη Ρωσία.
Μόνο ανησυχία πρέπει να προκαλούν στο λαό αυτοί οι πολυδιαφημισμένοι σχεδιασμοί, όχι μόνο για την Κεντρική Μακεδονία, αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα, αφού τη ρίχνουν όλο και πιο βαθιά στην κινούμενη άμμο των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα, σε μια περιοχή που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον αντίπαλων στρατοπέδων, κυρίως των ΗΠΑ και της Ρωσίας.
Η ίδια η πραγματικότητα που βιώνουν τα εργατικά - λαϊκά στρώματα της Β. Ελλάδας καταρρίπτει τους μύθους για το «restart» που κάνει η περιοχή, όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά στο συνέδριο χτες. Οι μύθοι καταρρίπτονται στις μεγάλες επενδύσεις, όπως στην κατασκευή του αγωγού TAP, με τους εξευτελιστικούς μισθούς και τα εξοντωτικά ωράρια, ταυτόχρονα με τη γενίκευση της ενεργειακής φτώχειας για τα εργατικά - λαϊκά στρώματα.
Καταρρίπτονται επίσης στις ελλείψεις υποδομών, αλλά και στο σχεδιασμό του κεφαλαίου και της κυβέρνησης, που προβλέπει μόνο έργα με κριτήριο τα υψηλά ποσοστά κέρδους για τους επιχειρηματικούς ομίλους και όχι για τις ανάγκες των εργαζομένων, όπως η αντιπλημμυρική - αντισεισμική προστασία. Καταρρίπτονται στους κλάδους του Τουρισμού και του Εμπορίου, όπου κυριαρχεί η ανασφάλεια, η δουλειά - λάστιχο μέχρι τελικής πτώσης. Καταρρίπτεται στα χωράφια των φτωχών αγροτών, που στραγγαλίζονται οικονομικά από κράτος, βιομήχανους και τραπεζίτες για να αναπτύσσονται οι μονοπωλιακοί όμιλοι.
Στον αντίποδα της ανάπτυξης - εφιάλτη, που στο όνομά της καλούν την εργατική τάξη σε θυσίες διαρκείας, οι εργαζόμενοι πρέπει να προτάξουν τα δικά τους αιτήματα, σε σύγκρουση με τους επικίνδυνους σχεδιασμούς κυβέρνησης - κεφαλαίου. Να βροντοφωνάξουν ότι οι ανάγκες τους δεν χωράνε στο σάπιο σύστημά τους, ότι η πάλη τους μπορεί να βάλει τέρμα σε αυτόν τον κατήφορο. Το αυριανό συλλαλητήριο των συνδικάτων και των μαζικών φορέων στη Θεσσαλονίκη να στείλει ένα δυνατό μήνυμα αντεπίθεσης.

ΤΑ ΑΥΓΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ ?! και η ΕΡΤ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΑΛΕΙ?!!

 

Για άλλη μια φορά με την… ευγενική χορηγία της ΕΡΤ, τα ναζιστοειδή εκτόξευσαν τον πατριδοκάπηλο οχετό τους.

Μετά το τέλος της παρέλασης στο Σύνταγμα, σε ένα παραλήρημα όπου οι κραυγές περί “κομμένων κεφαλών Τουρκαλβανών” εναλλάσσονταν με γλοιώδεις αναφορές στις εταιρείες όπλων που εξοπλίζουν τον ελληνικό στρατό που μόνο οι πλασιέ των αφεντικών συνηθίζουν, ο τατουαρισμένος με τη σβάστικα Κασιδιάρης, παραλίγο να αναγγείλει την έναρξη πολέμου με την Τουρκία

 (https://www.youtube.com/watch?v=Ji0ouMYOM4M)

Αυτός, ο από εδώ φασισμός, το συγκοινωνούν δοχείο με τον φασισμό των από εκεί, που θυμίζει τους χουντικούς προπάτορες των χρυσαυγιτών και τον προδοτικό τους ρόλο στην Κύπρο, αφού φόρεσε την «πατριωτική» μάσκα του «τσολιά» επιδοτήθηκε – και πάλι – από την κρατική τηλεόραση ανήμερα της 25ης Μαρτίου.

Υπενθυμίζουμε ότι ο ναζιστοτσολιάς Κασιδιάρης μια πατρίδα έχει. Αυτή που το έμβλημά της το κουβαλάει στο χέρι του. Και ό,τι ανήκει στην ίδια ναζιστική ομάδα που έχει υπαρχηγό τον Παππά. Πρόκειται για τον εταίρο του ναζιστοτσολιά, τον καπελωμένο με το μουσουλμανικό φέσι που φορούσαν οι μεραρχίες των SS στα Βαλκάνια το 1943.

Συμπέρασμα: Τέτοιοι «πατριώτες» και ξακουστοί «τουρκοφάγοι»,  μέχρι τούρκικο φακιόλι μπορούν να φορέσουν αν αυτό επιτάσσει ο ναζισμός τους.

Ναζιστοτσολιάδες, οι «τουρκοφάγοι»… 

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο Κώστας Πελετίδης έριξε άκυρο στον Αμερικανό Πρέσβη!

Την ώρα που αστικά ΜΜΕ επιχαίρουν για τη μετατροπή της Σύρου σε σύγχρονη Τρούμπα, με αφορμή την άφιξη του πολεμικού πλοίου USNS Carson City, όπως έκαναν εξάλλου σε αντίστοιχες περιπτώσεις και στα Χανιά πριν λίγους μήνες, ο Δήμος Πατρέων δίνει για άλλη μια φορά το παράδειγμα του πώς αντιμετωπίζονται οι φιέστες με τη συμμετοχή των εκπροσώπων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Από την άφιξη του Αμερικανικού πολεμικού στη Σύρο

Ο Κώστας Πελετίδης αρνήθηκε να νομιμοποιήσει με την παρουσία του την επίσκεψη του Αμερικανού πρέσβη, Τζέφρι Πάϊατ στην πόλη, ο οποίος τείνει να μην αφήσει γωνιά απάτητη σε αυτή τη χώρα και κανάλι στο οποίο να μη διαφημίσει τα φιλάγαθα αισθήματά του για τη σύμμαχο νατοϊκή συγκυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ.

Ο δήμος μάλιστα εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία αναφέρονται τα εξής:

«Ο Δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης, δεν παραβρέθηκε σήμερα το πρωί στην εκκίνηση του 41ου Ποδηλατικού Δρόμου Θυσίας, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην παρουσία και συμμετοχή, του Αμερικανού Πρέσβη.

Έχουν σοβαρή ευθύνη οι εκλεγμένοι της Περιφερειακής και Τοπικής Διοίκησης που υποδέχθηκαν και καλωσόρισαν τον Αμερικανό Πρέσβη. Είναι γνωστός ο ρόλος των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., στο γκριζάρισμα του Αιγαίου, στη διχοτόμηση της Κύπρου, στο μακελειό των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

Όπως γνωστοί είναι και οι σχεδιασμοί τους, με τη συμφωνία της Ελληνικής κυβέρνησης, να εγκαταστήσουν πυρηνικά όπλα στον Άραξο και να μετατραπεί το αεροδρόμιο της Ανδραβίδας σε αμερικανική στρατιωτική βάση.»

Λίγες και σταράτες κουβέντες, που αποδεικνύουν ότι δεν είναι όλοι το ίδιο.

Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι η λύση είναι στο ΝΑΤΟ και τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα, κάποιοι ενοχλητικοί θα αντιστέκονται με τη δύναμη που τους δίνει ο λαός.

Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται (;)

Ομολογώ ότι κάθε άλλο παρά συμμερίζομαι την άποψη ότι η μεγάλη καπιταλιστική κρίση είναι ήδη πίσω μας και η ανάπτυξη βρίσκεται ante portas. Μιλώντας με οικονομικούς όρους, η κρίση ορίζεται ως πιστωτική συρρίκνωση, δηλαδή ως μείωση των κεφαλαίων που δημιουργήθηκαν -με οποιονδήποτε τρόπο- κατά την προηγούμενη φάση, εκείνη της ανάπτυξης ή της πιστωτικής επέκτασης. Όπως είναι κατανοητό, για να αρχίσει η επέκταση πρέπει πρώτα να σταματήσει η συρρίκνωση. Προσωπικά, λοιπόν, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι κάτι τέτοιο έχει συμβεί.

Αλλά, για να μη μιλάμε αόριστα και με όρους που είτε κουράζουν είτε δεν γίνονται κατανοητοί εύκολα, ας δούμε πώς δουλεύει το κύκλωμα, χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα:

Ας πούμε, λοιπόν, ότι πάω σήμερα στην Εθνική και καταθέτω 10.000 ευρώ. Μπορεί την ώρα που καταθέτω να μη το συνειδητοποιώ αλλά, όπως έχουμε αναλύσει στο παρελθόν, με την ενέργειά μου αυτή κινητοποιώ έναν μηχανισμό δημιουργίας χρήματος, αφού η Εθνική θα κρατήσει στα συρτάρια της ως απόθεμα ασφαλείας (ρεζέρβα) δυο χιλάρικα και τα υπόλοιπα οκτώ θα τα δανείσει στην Alpha. Εκείνη θα κρατήσει απ' αυτά επίσης ένα 20% ως απόθεμα και θα δανείσει τα 6.400 στην Πειραιώς. Με την ίδια διαδικασία, 1.280 ευρώ θα μείνουν απόθεμα στην Πειραιώς και 5.120 θα πάρουν την άγουσα για την Eurobank, απ' όπου τα 4.096 θα κατευθυνθούν στην Αττικής κι από εκεί το 80% τους θα φτάσει στην Σανταντέρ... και ούτω καθ' εξής.

Ελλάδα, 2015: Οι πρώτες μέρες των capital control (1)

Όταν ολοκληρωθεί αυτή η αλυσιδωτή διαδικασία, τα δέκα πραγματικά χιλιάρικα που κατέθεσα, θα έχουν μοιραστεί ως ρεζέρβες σε διάφορες τράπεζες. Στο διάβα τους, όμως, θα έχουν δημιουργήσει άλλα σαράντα χιλιάρικα εικονικό χρήμα, μέσω των διαδοχικών λογιστικών εγγραφών. Έτσι, οι λογής-λογής τράπεζες έχουν, αντί για δέκα, πενήντα χιλιάρικα διαθέσιμα για να σπρώξουν είτε σε δάνεια προς την "πραγματική" οικονομία (επιτρέψτε μου τα εισαγωγικά) είτε σε διάφορες επενδύσεις χαμηλότερης ή υψηλότερης αναμενόμενης κερδοφορίας. Και κάπως έτσι έχουμε πιστωτική επέκταση, δηλαδή ανάπτυξη.

Κατά πάσα πιθανότητα, κάποια ποσότητα από το χρήμα που γεννιέται κατά την πιστωτική επέκταση θα φτάσει και στα χέρια μου, οπότε δεν αποκλείεται να πάω άλλα δέκα χιλιάρικα για κατάθεση, τα οποία θα γεννήσουν άλλα σαράντα και ούτω καθ' εξής. Και όλοι θα είμαστε ευυχισμένοι...

Το κακό είναι πως όλο αυτό το σκηνικό δεν μπορεί να διατηρηθεί στο διηνεκές. Κάποια στιγμή το σύστημα θα μπουκώσει και δεν θα έχει χώρο για παραπέρα επέκταση, κάτι σαν αυτό που συμβαίνει με όλες τις πυραμίδες. Τότε δημιουργούνται οι συνθήκες που θα με στείλουν στην τράπεζα όχι πια για να καταθέσω αλλά για να σηκώσω τα δέκα χιλιάρικά μου. Μόνο που έτσι θα χαθούν από τ κύκλωμα όχι μόνο αυτά τα δέκα χιλιάρικα αλλά και τα υπόλοιπα σαράντα που γεννήθηκαν εξ αιτίας του. Πώς;

Αν το σύστημα εξακολουθούσε να δουλεύει και η δική μου ανάληψη είναι συμπτωματική, η Εθνική θα βρει τα λεφτά που ζητάω από την κατάθεση κάποιου άλλου. Αν, όμως, η ανάληψή μου έρχεται ως απόρροια κάποιου δυσμενούς κλίματος, τότε σαν εμένα θα υπάρχουν πολλοί ενώ καταθέτες ελάχιστοι. Σ' αυτή την περίπτωση, μόνη λύση για την Εθνική είναι να ζητήσει από την Alpha τις οκτώ χιλιάδες που της είχε δανείσει. Εκείνη, με την σειρά της θα ζητήσει τα δανεικά της από την Πειραιώς και ούτω καθ' εξής, ώσπου πενήντα χιλιάδες θα βγουν από την αγορά όπως μπήκαν. Η πιστωτική συρρίκνωση, δηλαδή η ύφεση, αρχίζει.

Τι γίνεται τώρα αν κάποια από τις τράπεζες που εμπλέκονται σ' αυτή την αλυσίδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί επειδή, ας πούμε, έχει σπρώξει τα λεφτά της σε ρισκαδόρικες επενδύσεις, οι οποίες την δεδομένη στιγμή έχουν αρνητική απόδοση; Αν, στο παράδειγμά μας, η Αττικής δεν έχει 4.096 να δώσει στην Eurobank; Προφανώς, η Eurobank πρέπει να τα βρει από αλλού (αν μπορέσει) και ταυτόχρονα να εγγράψει στον ισολογισμό της πρόβλεψη για ισόποση ζημιά. Έλα, όμως, που τέτοιες άσχημες προβλέψεις έχουν αντίκτυπο: μειώνουν την περιουσία τής τράπεζας, χαλάνε την εικόνα της και ρίχνουν και την αξία της μετοχής της...

Εδώ είναι το κομβικό σημείο. Αν το δυσμενές κλίμα δεν είναι προσωρινό ή μικρής εμβελείας αλλά μακροχρόνιο και ευρύτερο, είναι λογικό η Eurobank να αρχίσει να ψάχνεται. Ίσως κλείσει τις κάνουλες, σταματώντας να διοχετεύει χρήμα οπουδήποτε (επιχειρήσεις, ιδιώτες, άλλες τράπεζες κλπ), σε μια προσπάθεια να μειώσει την πιστωτική της έκθεση άρα και τον πιστωτικό της κίνδυνο. Το σίγουρο είναι ότι θα προσπαθήσει να ανακτήσει όσο περισσότερα από τα δανεικά που έχει δώσει, είτε με εύσχημους τρόπους είτε με διαφόρων μορφών πιέσεις.

Ελλάδα, 2015: Οι πρώτες μέρες των capital control (2)

Και τώρα, προσέξτε μια λεποτμέρεια. Στο παράδειγμά μας, πρόβλημα ρευστότητας είχε η Αττικής αλλά την ζημιά την έπαθε η Eurobank, η οποία ως τότε ήταν μια χαρά. Κι όταν η Eurobank αποφασίσει να μαζέψει τα λεφτά που έχει σκορπίσει γύρω-γύρω, από τους καλοπληρωτές θα τα πάρει πρώτα, όχι από τους μπαταχτσήδες ή, εν πάση περιπτώσει, από όσους έχουν αδυναμία πληρωμής. Περίπου το ίδιο κάνει και ο εισπρακτικός μηχανισμός τού κράτους: προτιμά τις κατασχέσεις των λίγων, που μαζεύονται εύκολα παρά το κυνήγι των πολλών, που είναι επιμελώς κρυμμένα. Σε τελική ανάλυση, δηλαδή, το δυσμενές οικονομικό κλίμα πλήττει κατά κύριο λόγο τούς πλέον συνεπείς και υγιείς. Ενδιαφέρον, δεν βρίσκετε;

Ας επιστρέψουμε τώρα στην επιφύλαξη που διατύπωσα στην αρχή. Με την ραχοκοκκαλιά τής εθνικής μας οικονομίας (την μικρομεσαία επιχείρηση, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους) σχεδόν κατεστραμμένη και τους -ντόπιους και ξένους- "επενδυτές" να λειτουργούν ως αρπακτικά και όχι ως επενδυτές, πόσο σίγουρο είναι ότι η διαδικασία συρρίκνωσης έχει περάσει; Με άλλα λόγια, πόσο σίγουρο είνια ότι στο κοντινό μέλλον πρόκειται να σταματήσω να σηκώνω λεφτά από την τράπεζά μου και να αρχίσω πάλι να καταθέτω;

Εισβολή τουρκικής αντιτρομοκρατικής σε κοιτώνες πανεπιστημίου κατά ριζοσπαστών φοιτητών

Κατιούσα

Στην πράξη συνεχίζει να υλοποιεί ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν την εξαγγελία του πως “θα καθαρίσει τα πανεπιστήμια από τους κομμουνιστές”, με επιδρομές της αστυνομίας σε πανεπιστημιακούς χώρους.

Παρότι η καταστολή κατά του αντιπολεμικού και αντιϊμπεριαλιστικού κινήματος δεν είναι πρωτoφανές φαινόμενο στη χώρα, αφορμή για τις ιδιαίτερα οξείες δηλώσεις και τη δράση των αστυνομικών αρχών υπήρξε περιστατικό στο πανεπιστήμιο Μπογαζίτζι, στις 19 Μάρτη. Εκεί εθνικιστές φοιτητές έστησαν πάγκο στο βόρειο τμήμα της πανεπιστημιούπολης, μοιράζοντας λουκούμια ως εκδήλωση τιμής σε 46 Τούρκους στρατιώτες που έπεσαν στη διάρκεια των μαχών του Αφρίν. Μια ομάδα φοιτητών άνοιξε πανώ με το σύνθημα “Η εισβολή και το μακελειό δε μπορούν να γιορτάζονται με λουκούμια”. Οι δυο ομάδες ήρθαν σε σύγκρουση, με τους εθνικιστές να καταγγέλλουν “επίθεση” στον πάγκο τους.

Στις 22 Μάρτη η αστυνομία εισέβαλε σε εστίες και κοιτώνες του πανεπιστημίου, συλλαμβάνοντας πέντε φοιτητές. Σύντροφοί τους έβγαλαν ανακοίνωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καλώντας σε διαδήλωση στο Βόρειο τμήμα της πανεπιστημιούπολης: “Η κράτηση φοιτητών που δεν ήταν καν στο πανεπιστήμιο την ώρα του περιστατικού είναι απόδειξη πως η επίθεση έχει μετατραπεί σε κυνήγι μαγισσών από την κκυβέρνηση για να καταστείλει τις αντιπολιτευόμενες φωνές στο πανεπιστήμιο”.

Το Σάββατο ο Ερντογάν είχε αποκαλέσει τους φοιτητές “κομμουνιστές και τρομοκράτες”, προαναγγέλλοντας απαγόρευση πρόσβασης ριζοσπαστών φοιτητών στα πανεπιστήμια. Δήλωσε επίσης πως “Θα βρούμε αυτούς τους τρομοκράτες φοιτητές από υλικό καμερών και θα κάνουμε ότι είναι απαραίτητο”.

Πράγματι μετά από αυτή τη δήλωση υπήρξε νέα εισβολή της αντιτρομοκρατικής χαράματα στο πανεπιστήμιο, όπου έγινε έρευνα στη βιβλιοθήκη και στους κοιτώνες. Η αστυνομία συνέλαβε επτά άτομα, όπως δήλωσε ο δικηγόρος των φοιτητών Ιναβετ Ακσού, τρεις εκ των οποίων ανήκουν στον “Όμιλο Μαρξιστικής σκέψης”.

Η πρυτανεία του πανεπιστημίου τάχθηκε στο πλευρό των δυνάμεων καταστολής δηλώνοντας πως “Βρίσκουμε την επίθεση στον πάγκο απαράδεκτη όπως κάθε πατριώτης. Οι δυνάμεις ασφαλείας παρενέβησαν στις παραπάνω διαδηλώσεις που έγιναν χωρίς έγκιρση των πανεπιστημιακών αρχών. Οι απαραίτητες έρευνες και πειθαρχικές διαδικασίες έχουν κινηθεί κατά αυτής της εχθρικής διαδήλωσης”.

Με πληροφορίες από: bianet.org

Δίκαιη ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρχει σε ένα άδικο σύστημα.

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ  ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΕΣ  ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΝΟΜΟΥ  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ                        www.syntaxio.blogspot.com  -----                                                  email:suntax.ika@gmail.com

26 Μαρτίου 2018

    Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις της Θεσσαλονίκης καλούν όλους τους συνταξιούχους της πόλης μας στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Μαρτίου στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Δημοκρατίας (Βαρδάρι).

     Οι συνταξιούχοι απαντούν αγωνιστικά, μαζί με τους εργαζόμενους της πόλης μας, στον εμπαιγμό της κυβέρνησης για την «δίκαιη» ανάπτυξη που επαγγέλλεται, με το «αναπτυξιακό» της συνέδριο στην Θεσσαλονίκη, τη στιγμή που με την κατάργηση της «προσωπικής» διαφοράς και την μείωση του αφορολόγητου, μέτρα που τα έχει ήδη ψηφίσει, θα αφαιρέσει τουλάχιστον δυο συντάξεις από κάθε συνταξιούχο.

Δίκαιη ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρχει σε ένα άδικο σύστημα.

Απαιτούμε την κατάργηση του Νόμου Καρτούγκαλου (4387/16) τώρα!

Οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις  Νομού Θεσσαλονίκης.

 

Αναρτήθηκε από https://syntaxio.blogspot.com ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ Η ΕΝΟΤΗΤΑ

ΕΜΠΟΡΕΙΟ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ Θρασύδειλοι χρυσαυγίτες τρομοκράτησαν μαθητές και προπηλάκισαν εκπαιδευτικούς σκορπώντας ρατσιστικό δηλητήριο

 

Η φωτογραφία είναι από τις 28/10/2017

Το ρατσιστικό τους δηλητήριο επιχείρησαν να σκορπίσουν και στην παρέλαση για την 25η Μάρτη οι ναζιστές χρυσαυγίτες στο Εμπορείο της Σαντορίνης, όπως είχαν κάνει στις 28 Οκτώβρη 2017. Με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά δεν τόλμησαν να εμφανιστούν με τις χρυσαυγίτικες αμφιέσεις τους, αλλά δρώντας στο σκοτάδι έφτασαν στο σημείο να οξυγονοκολλήσουν την πόρτα του Γυμνασίου και με τον μανδύα του «πατριώτη» τρομοκράτησαν μαθητές και προπηλάκισαν εκπαιδευτικούς, προκειμένου να εμποδίσουν να γίνει η παρέλαση των μαθητών με σημαιοφόρο μαθήτρια που κατάγεται από την Αλβανία.

Οι καθηγητές αντέδρασαν, κάλεσαν την Πυροσβεστική να ανοίξει το σχολείο, συνόδευσαν τη σημαιοφόρο έως το χώρο κατάθεσης των στεφανιών, με τον κόσμο να χειροκροτεί επιδοκιμάζοντας, αλλά - καθώς είχε παρέλθει και η ώρα - πήραν απόφαση να ματαιώσουν την παρέλαση των μαθητών του Γυμνασίου, η οποία έγινε μόνο από τους μαθητές του Δημοτικού.


Με ανακοίνωσή της η Τομεακή Οργάνωση Ν. Κυκλάδων του ΚΚΕ καταγγέλλει «τη Χρυσή Αυγή και όσους με την ανοχή τους επέτρεψαν να σκορπίσουν για μια ακόμη φορά το ρατσιστικό τους δηλητήριο στο χωριό Εμπορείο Σαντορίνης σήμερα 25 Μάρτη». Και προσθέτει:

«Οι θρασύδειλοι χρυσαυγίτες, τρομοκράτησαν μαθητές, προπηλάκισαν εκπαιδευτικούς δείχνοντας για μια ακόμα φορά το ρατσιστικό και ναζιστικό τους πρόσωπο. Παντού παριστάνουν τους "πατριώτες", κάνουν τους νταήδες στους αδύναμους και τους κυνηγημένους, ενώ οι αποδεδειγμένα νοσταλγοί του Χίτλερ, είναι τα μαντρόσκυλα των συμφερόντων του κεφαλαίου στη χώρα μας και των κάθε φορά συμμάχων του.

Καλούμε τους κατοίκους των νησιών μας να απομονώσουν τη ΧΑ στέλνοντας μήνυμα ότι είναι ανεπιθύμητη στα σχολειά και στα νησιά μας».

Επίσης με ανακοίνωσή της η ΚΟ Σαντορίνης του ΚΚΕ αναφέρει:

«Όσο κι αν προσπάθησαν να το κρύψουν, τόσο η πολυήμερη προετοιμασία όσο και η σημερινή εφαρμογή της, αποκαλύπτει τις μεθόδους της Χρυσής Αυγής στις οποίες κυριαρχεί η ρατσιστική και αντικομμουνιστική υστερία, η παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, οι φωνές και απειλές προς κάθε κατεύθυνση.

Τη στιγμή που στην περιοχή μας αναπτύσσεται η τουρκική επιθετικότητα απέναντι στη χώρα μας με την προστασία του "συμμαχικού" ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των αστικών τάξεων της περιοχής, την ίδια στιγμή καταπατώνται τα δικαιώματα παιδιών που έχουν γεννηθεί και έχουν μεγαλώσει στη χώρα μας και έχουν αριστεύσει στο ελληνικό σχολείο. Οι ενέργειες που οξύνουν τον εθνικισμό -όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε όλη την περιοχή- στρέφονται ενάντια στους λαούς που δεν θα διστάσουν να τους αιματοκυλίσουν για το στρατηγικό έλεγχό της. Αυτό το ρόλο παίζει η Χρυσή Αυγή με όποιο προσωπείο κι αν παρουσιάζεται.

Η ουσιαστική απουσία της δημοτικής αρχής και δημοτικών συμβούλων εκλεγμένων από την περιοχή δείχνει ότι η μόνη αγωνία τους είναι η διατήρηση της εκλογικής τους πελατείας. Η αστυνομία παρά την παρουσία και τις διαβεβαιώσεις της, δεν κατάφερε για μια ακόμα φορά να παίξει το ρόλο της και να διασφαλίσει την παρέλαση.

Καλούμε όλους τους κατοίκους του Εμπορείου και όλου του νησιού να πάρουν θέση και να απομονώσουν τις χρυσαυγίτικες μεθοδεύσεις με όποιο μανδύα εμφανίζονται κάθε φορά. Η αποφασιστική στάση κάθε εργαζόμενου, κάθε νέου, κάθε πολίτη που σέβεται τον εαυτό του και τιμά έμπρακτα τους αγωνιστές της Ελευθερίας είναι αυτή που θα αποδυναμώσει τις ρατσιστικές κραυγές και θα απομονώσει τα φασιστοειδή και τους εκπροσώπους τους».

902gr

Η ίδρυση της ΕΟΚ 1957-Οι απαρχές μιας λυκοφιλίας

Κατιούσα

Η ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης έχει μακρά προϊστορία, με τα πρώτα της ίχνη να εντοπίζονται ήδη στη σκέψη των ναζί, που οραματίζονταν έναν ενιαίο οικονομικό χώρο στην Ευρώπη, υπό αδιαμφισβήτητη γερμανική ηγεμονία ασφαλώς. Πιο κοντά στη σύγχρονη εκδοχή της ιδέας βρίσκεται ωστόσο το “Σχέδιο Μπριάν”, που προέβαλε η Γαλλία τη δεκαετία του ’30, με στόχο τη σύσταση μιας “Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας”, ώστε να επιτευχθεί η συσπείρωση της καπιταλιστικής Ευρώπης σε μια κοινότητα κατά το δυνατόν ενοποιημένη στρατιωτικά και πολιτικά. Το ξέσπασμα του πολέμου και η προσωρινή επικράτηση της ναζιστικής ιδέας περί ενοποίησης- η οποία ουσιαστικά αποτελούσε εξειδίκευση της παραδοσιακής πολιτικής του “Lebensraum”, που αποτελούσε θέμελιο λίθο του γερμανικού ιμπεριαλισμού από γενέσεώς του στα τέλη του 19ου αι.-ανέκοψαν την υλοποίηση αυτών των προτάσεων. Επανήλθαν ωστόσο στο προσκήνιο μετά το τέλος του πολέμου, υπό ριζικά διαφορετικές γεωπολιτικές συνθήκες πλέον.

Η αίγλη της ΕΣΣΔ στους ευρωπαϊκούς λαούς ήταν τεράστια, ενώ το σοσιαλιστικό στρατόπεδο είχε πλέον φτάσει στην καρδιά της Ευρώπης, ιδίως με τη δημιουργία της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Παράλληλα ωστόσο οι ΗΠΑ είχαν ήδη διεισδύσει δυναμικά στην Ευρώπη, τόσο πολιτικοστρατιωτικά μέσω του ΝΑΤΟ, όσο και οικονομικά μέσω του σχεδίου Μάρσαλ, βασικού εργαλείου ανακοπής των σοσιαλιστικών ιδεών στη γηραιά ήπειρο. Οι αστικές τάξεις των ισχυρότερων ευρωπαϊκών κρατών αντιλαμβάνονταν ότι μεμονωμένα δεν είχαν ελπίδες να διεκδικήσουν σημαντικό μερίδιο στα κέρδη της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης, ενώ επεδίωκαν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην καταπολέμηση του σοσιαλισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι ΗΠΑ στήριξαν αυτά τα σχέδια, ιδίως για πολιτικούς λόγους, παρότι διέβλεπαν μελλοντικά την τάση δημιουργίας ενός ισχυρού ανταγωνιστή, μέσω της ενοποίησης των καπιταλιστικών οικονομιών της Δ. Ευρώπης.

Εξάλλου ο Ζαν Μονέ, από τους πρωτεργάτες της ιδέας, ήδη από το 1947 υπογράμμιζε τη σημασία της αμερικανικής ηγεμονίας για την επιτυχία του εγχειρήματος, και επέχαιρε για την εξαγγελία του Δόγματος Τρούμαν, λέγοντας πως η τελευταία “σήμαινε ότι οι ΗΠΑ θα εμπόδιζαν την Ευρώπη να γίνει μια ζώνη ύφεσης στο έλεος του κομμουνισμού”. Ώθηση στην υλοποίηση του σχεδίου έδωσε η Διακήρυξη για τη “γαλλογερμανική συμφιλίωση και την Ευρωπαϊκή Ένωση” που διάβασε ο τότε υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας Ρομπέρ Σουμάν στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, στις 9 Μάη 1950 (ημερομηνία κατά την οποία εορτάζεται από την ΕΕ η λεγόμενη “μέρα της Ευρώπης”, σε μια διάφανη απόπειρα εξάλειψης της μνήμης της αντιφασιστικής νίκης των λαών την ίδια μέρα), όπου αναφέρονταν τα εξής: «Η Ευρώπη πρέπει να οργανωθεί σε ομοσπονδιακή βάση. Μια γαλλογερμανική ένωση είναι ουσιώδης (…), η καθιέρωση κοινών βάσεων οικονομικής ανάπτυξης πρέπει να αποτελέσει την πρώτη φάση (…). Η γαλλική κυβέρνηση προτείνει να τεθεί το σύνολο της γαλλογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα υπό την αιγίδα μιας νέας Υψηλής Αρχής, που θα είναι ανοιχτή στη συμμετοχή των άλλων χωρών της Ευρώπης». Το πρώτο θεσμικό βήμα έγινε στις 18 Απρίλη 1951, όταν Γαλλία, ΟΔΓ, Ιταλία, Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο υπογράφουν στο Παρίσι τη συνθήκη δημιουργίας της ΕΚΑΧ, της περίφημης Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.

Η συνέχεια ήρθε σαν σήμερα το 1957, όταν οι ίδιες χώρες υπέγραψαν στη Ρώμη την ίδρυση της γνωστής σε όλους ΕΟΚ. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα γνώρισε τις επόμενες δεκαετίες συνεχείς διευρύνσεις, αποκτώντας 12 μέλη τη στιγμή της μετατροπής της, με τη συνθήκη του Μάαστριχτ  το 1992, σε Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Αργότερα τα μέλη έγιναν 15, ενώ με τις διαδοχικές διευρύνσεις την περίοδο 2004-2013 ανέρχονται πλέον σε 28, με τελευταίο την Κροατία, που εισήχθη στον οργανισμό την 1η Ιούλη 2013.

Σήμερα, η αίγλη της ΕΕ μπορεί να έχει υποστεί σημαντικά πλήγματα στα μάτια των λαών της Ευρώπης, που βλέπουν τις υποσχέσεις για χρυσά κουτάλια να μετατρέπονται σε ανεργία, περικοπή κοινωνικών δαπανών, καταστολή και ανοχή στην άνοδο του φασισμού στην ήπειρο, ή και την ανοιχτή στήριξη ναζιστικού τύπου καθεστώτων όπως εκείνα της Ουκρανίας. Αυτό όμως δεν εγγυάται από μόνο τους κάποια προοπτική για τους λαούς, όταν μάλιστα η ίδια η ακροδεξιά φαίνεται προς το παρόν να προσπορίζεται οφέλη από αυτή την απογοήτευση, καθιστώντας ακόμα πιο επιτακτική την ανασυγκρότηση του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στις χώρες-μέλη, την μόνη πραγματική λύση, όχι απλά για έξοδο από την ΕΕ, αλλά για ριζική αναμόρφωση της κοινωνίας.