Στιβ Γιατζόγλου: «Φυσικά και είμαι φασίστας» – Είσαι και ΝΑΖΙ

Στιβ Γιατζόγλου: «Φυσικά και είμαι φασίστας» – Είσαι και ΝΑΖΙ (του Γεράσιμου Χολέβα)

 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

 «Τι σημαίνει «δεν δεχόμαστε φασίστες στον Πανιώνιο»; Τι είναι αυτό; Είπαν ότι υποστηρίζω την Χρυσή Αυγή… Φυσικά και είμαι φασίστας! Ο αθλητισμός είναι φασισμός. Κάθε αθλητικός χώρος έχει φασισμό. Οι προπονητές δηλαδή τι είναι; Δημοκράτες; Υπάρχει κανένας αθλητής που ψηφίζει για να παίξει βασικός ή όχι; Κάθε προπονητής και κυρίως οι μεγάλοι, ο Ιωαννίδης, ο Ίβκοβιτς, ο Ομπράντοβιτς, δεν έχουν δημοκρατικές αρχές. Έτσι είναι, τι να κάνουμε;». 

Τα παραπάνω δήλωσε ο φασίστας (σύμφωνα με τη δήλωση του) Γιατζόγλου απαντώντας στην απόφαση του κόσμου του Πανιωνίου να μην δεχτεί στην ομάδα του έναν φασίστα, έναν υποστηρικτή των ναζί της Χρυσής Αυγής.  Αυτή η δήλωση μαζί με άλλες έγινε στην ιστοσελίδα sdna.gr, μετά την ακύρωση της συμφωνίας να αναλάβει ο Γιατζόγλου την τεχνική ηγεσία της ομάδας, ύστερα από την έντονη αντίδραση των φιλάθλων. 


Υπενθυμίζουμε ότι η διοίκηση του Πανιωνίου, χθες, ανακοίνωσε τη λύση της συνεργασίας με τον Βαγγέλη Ζιάγκο και την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Στιβ Γιατζόγλου στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές. Η ανακοίνωση προκάλεσε άμεσα αντιδράσεις, λόγω της εκφρασμένης στήριξης του Γιατζόγλου στους ναζί της Χρυσής Αυγής. Χαρακτηριστική είναι άλλωστε, πριν καν την επίσημη ανακοίνωση, η ανάρτηση των «Πανθήρων» (παρακάτω), οι οποίοι  και στο παρελθόν έχουν δώσει δείγματα αντιφασιστικής στάσης. Η διοίκηση αναγκάστηκε, μετά τις έντονες διαμαρτυρίες, να ακυρώσει τη συμφωνία και ν’ αναθέσει την τεχνική ηγεσία στον Δημήτρη Μισιακό, μέχρι πρότινος βοηθό του Ζιάγκου. 

Και «σωτήρας» και «διωκόμενος» 

Ο Γιατζόγλου στις δηλώσεις του στο sdna.gr είπε κι άλλα, θέλοντας να εμφανιστεί διωκόμενος αλλά και ως επίδοξος σωτήρας της ομάδας:

«Με κρίνουν για τα πολιτικά μου φρονήματα. Όχι για την δουλειά μου, όχι για την εμπειρία μου, ούτε γι’αυτό που είμαι. Είναι αδιανόητο να κανονίζει μία μικρή μερίδα ανθρώπων το τι θα συμβεί σε μία ομάδα. Εμένα μου έκαναν χάρη! Θα έβαζα το κεφάλι μου στην λαιμητόμο για την ομάδα τους, ήξερα ότι θα ήταν θαύμα να σωθούμε και παρόλα αυτά θα ερχόμουν για να την σώσω μέσα σε είκοσι μέρες».

Δεν είναι μόνο φασίστας – Είναι και ναζί 

 Ο… αγνός ιδεολόγος φασίστας Γιατζόγλου (σύμφωνα με δήλωση του) προσπάθησε να ιδεολογικοποιήσει τον φασισμό του μέσω του αθλητισμού, αναπτύσσοντας τη θεωρία πως «ο αθλητισμός είναι φασισμός» υποστηρίζοντας: «Κάθε αθλητικός χώρος έχει φασισμό. Οι προπονητές δηλαδή τι είναι; Δημοκράτες;». 
 

Απέναντι σε αυτή τη… θεωρία του Γιατζόγλου, στην οποία έχουν απαντήσει στην πράξη μεγάλοι αθλητές και προπονητές, εμείς  θα υπενθυμίσουμε κάτι για να καταλήξουμε σε ένα απλό συμπέρασμα: 

Ο Γιατζόγλου εκτός από φασίστας (σύμφωνα με δήλωση του) είναι και ΝΑΖΙ! 

Και δεν είναι ναζί μόνο επειδή υποστηρίζει τους ναζί της Χρυσής Αυγής, υπερασπίζοντας τους σε κάθε ευκαιρία. Είναι ναζί γιατί επέλεξε να βρεθεί σε μια…. σεμνή τελετή για τα 1000 φύλλα της ναζιστοφυλλάδας της Χρυσής Αυγής. 

Πολλά τα πρωτοσέλιδα και τα κείμενα που υμνούν τον Χίτλερ στη ναζιστοφυλλάδα (ένα από αυτά στη φωτογραφία αριστερά). 

Αυτά τίμησε ο Γιατζόγλου στην εκδήλωση όπου λαμβάνει τα συγχαρητήρια και ακούει τους ύμνους από τον ναζί Μιχαλολιάκο (βίντεο).

«Ειδικές αποστολές» του ΣΥΡΙΖΑ για λογαριασμό του ΝΑΤΟ

       

Η τετραμερής Ελλάδας – Βουλγαρίας – Ρουμανίας – Σερβίας, στο Βουκουρέστι την Τετάρτη, επιβεβαίωσε ότι ο ρόλος που έχει αναλάβει η Ελλάδα στην προώθηση των ευρωατλαντικών σχεδίων στην περιοχή, ξεπερνάει κατά πολύ την επίτευξη συμβιβαστικής λύσης ανάμεσα στην ίδια και την ΠΓΔΜ για το θέμα του ονόματος. Καθόλου τυχαία, ο Αλ. Τσίπρας αναφέρθηκε επανειλημμένα στο ρόλο που έπαιξε η Ελλάδα στον πρώτο γύρο της ενσωμάτωσης κρατών των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ (Βουλγαρία, Ρουμανία), μέσα από την «ατζέντα της Θεσσαλονίκης», πριν από 15 χρόνια. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο Έλληνας πρωθυπουργός επιχειρηματολόγησε υπέρ της ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης» «με όρους διαλόγου και όχι με αποκλεισμούς και μονομερείς ενέργειες, όπως αυτές που δυστυχώς έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια στα Βαλκάνια». Όλα αυτά ενόψει της Συνόδου ΕΕ – Δυτ. Βαλκανίων, που θα γίνει στις 16 και 17 Μάη στη Σόφια, με στόχο να προωθηθεί παραπέρα η διαδικασία ένταξης και άλλων κρατών στην ΕΕ (και στο ΝΑΤΟ) και να αμβλυνθούν τα «ερείσματα» που έχει κυρίως η Ρωσία για να παρεμβαίνει πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά στα Βαλκάνια. Αν σε όλα αυτά προστεθεί και η πληροφορία ότι η Ελλάδα κινείται παρασκηνιακά, για να κάμψει τις αντιδράσεις κυρίως της Σερβίας να προσκληθεί και το Κόσσοβο στην επικείμενη Σύνοδο, τότε αντιλαμβάνεται κανείς καλύτερα τις «ειδικές αποστολές» που ανατίθενται στην ελληνική κυβέρνηση από τον ευρωΝΑΤΟικό παράγοντα, για την εμπέδωση των σχεδίων του στην περιοχή.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΜΟΓΓΟΛΙΑ

Αναζητούν τη λύση στα παραδοσιακά ποιμενικά σκυλιά

Νομάδας με το κοπάδι του, το άλογό του και το τσοπανόσκυλο μπανκχάρ, στις στέπες της Μογγολίας

Πριν την ανατροπή του σοσιαλισμού στη Μογγολία το 1991, οι αγρότες της χώρας ασχολούνταν με την κτηνοτροφία σε κολεχτίβες, ενώ είχαν τη δυνατότητα να διατηρούν και μικρό αριθμό ζώων για την οικογένειά τους. Ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας απέτρεπε την υπερβολική βόσκηση περιοχών, με επιστημονικά προγραμματισμένη εναλλαγή των βοσκοτόπων, ενώ η σοσιαλιστική κυβέρνηση εξασφάλιζε ότι οι βοσκοί σε απομακρυσμένα μέρη (της αχανούς και αραιοκατοικημένης χώρας) θα πουλούσαν το κρέας και το μαλλί που παρήγαν. Κατά την επιστροφή στον καπιταλισμό, αυτό το σύστημα αγροτικής παραγωγής διαλύθηκε. Η καπιταλιστική κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε τα κοπάδια, αν και τα βοσκοτόπια παρέμειναν δημόσια περιουσία, ελεύθερα τώρα για ανεξέλεγκτη χρήση από τον καθένα. Αυτή η ρύθμιση ενθάρρυνε τους κτηνοτρόφους να αυξήσουν το μέγεθος των κοπαδιών τους, αδιαφορώντας για τη διατήρηση των βοσκοτόπων.
Την ίδια περίοδο, η οικονομική άνοδος της γειτονικής Κίνας είχε ως αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση της ζήτησης σε κασμίρ. Ταυτόχρονα, η ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του εμπορίου μεταξύ της Μογγολίας και της - επίσης γειτονικής της - Ρωσίας, εντείνοντας την οικονομική εξάρτηση της πρώτης από το εμπόριο με την Κίνα. Σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη νομάδες, που παραδοσιακά είχαν μεικτά κοπάδια από καμήλες, κατσίκες, άλογα, πρόβατα, γελάδια και γιακ (τοπικό είδος βοοειδούς), άρχισαν να αλλάζουν τη σύνθεσή τους έτσι ώστε να περιέχουν περισσότερες κατσίκες, που παράγουν το μαλλί κασμίρ. Οι κατσίκες με τις μυτερές τους οπλές τρυπάνε τη βιολογική κρούστα που εμποδίζει τη διάβρωση του εδάφους από τους ισχυρούς ανέμους που φυσούν στις μογγολικές στέπες. Τα γίδια, που αποτελούσαν παραδοσιακά το ένα πέμπτο των ζώων στη μογγολική κτηνοτροφία, έφτασαν το 1996 να είναι το ένα τρίτο και το 2015 σχεδόν το ένα δεύτερο.
Η επέκταση της ερήμου της Μογγολίας ακολούθησε κατά βήμα αυτήν την αύξηση της αιγοτροφίας. Μέχρι το 1996, η περιοχή που είχε σοβαρά πληγεί από την ερημοποίηση είχε τριπλασιαστεί, φτάνοντας το ένα έκτο της έκτασης της Μογγολίας. Σύμφωνα με μελέτες βασισμένες σε δορυφορικές φωτογραφίες για τη βλάστηση της περιοχής, το 80% αυτής της καταστροφής οφείλεται στην υπερβόσκηση.
Περίπου την ίδια περίοδο, το ανεξέλεγκτο κυνήγι και η καταστροφή των ενδιαιτημάτων τους οδήγησαν στη μείωση κατά 75% - 90% των θηρευτών. Οι λύκοι και οι λεοπαρδάλεις του χιονιού αναζήτησαν την τροφή τους στα κοπάδια των νομάδων. Παράλληλα, η αύξηση της συχνότητας των θυελλών την περίοδο του χειμώνα, που οδηγούν στο θάνατο εκατομμυρίων κτηνοτροφικών ζώων, αποτέλεσε πρόσθετο χτύπημα για τους κτηνοτρόφους, που δεν είχαν πια καμία ουσιαστική κάλυψη για ζημιές από φυσικές καταστροφές. Για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση αυτή, οι νομάδες στις καλές περιόδους αύξαναν το μέγεθος των κοπαδιών τους, ώστε να τους μείνουν αρκετά έως την άνοιξη. Στις δύσκολες περιόδους, περιόριζαν τα κοπάδια τους σε μικρότερες περιοχές, ώστε να τα προστατεύουν. Και οι δύο «λύσεις» οδήγησαν σε αύξηση της ερημοποίησης. Μην έχοντας καμία εξασφάλιση απέναντι στην ξηρασία, το χιόνι και την κλιματική αλλαγή, οι βοσκοί στράφηκαν σε αυτό που τους ήταν πιο προσιτό, το τσάκισμα των θηρευτών, με αποτέλεσμα την επικίνδυνη μείωση του αριθμού ειδικά των λεοπαρδάλεων του χιονιού.
Τώρα, πάνω στους Μογγόλους νομάδες έχουν πέσει διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, για την προστασία της άγριας πανίδας, που όπως συμβαίνει συχνά κρύβουν πολιτικά, αλλά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Μία απ' αυτές, ενός Αμερικανού βιολόγου και επιχειρηματία, θεωρεί ότι η λύση στο πρόβλημα είναι η επαναφορά σε όλα τα κοπάδια των παραδοσιακών ποιμενικών της Μογγολίας, των σκυλιών μπανκχάρ. Τα σκυλιά αυτά είναι προσαρμοσμένα στις συνθήκες της περιοχής και εφόσον ανατραφούν σαν τσοπανόσκυλα, μπορούν να προστατέψουν αποτελεσματικά τα κοπάδια από τα άγρια ζώα. Με αυτόν τον τρόπο, υποστηρίζει η ΜΚΟ, που προσπαθεί να πείσει τους βοσκούς να αλλάξουν τα σκυλιά τους με μπανκχάρ, τα κοπάδια τους θα προστατεύονται καλύτερα από τους θηρευτές και η άγρια πανίδα θα προστατευτεί από το εξοντωτικό κυνήγι. Να ήταν τόσο απλό...

ΑΠΟ ΤΟΝ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» ΣΤΟΝ «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» Νέος κύκλος αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στην Τοπική Διοίκηση

Οι δήμοι αναλαμβάνουν ρόλο στους πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών από την 1η Μάη. Με τις νέες ρυθμίσεις της κυβέρνησης, θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο ο αντιλαϊκός ρόλος της Τοπικής Διοίκησης

Με την κατάθεση νομοσχεδίου το αμέσως επόμενο διάστημα, με το οποίο δίνεται η αντιλαϊκή σκυτάλη από τον «Καλλικράτη» στο «Κλεισθένη 1», η κυβέρνηση εγκαινιάζει έναν ακόμη κύκλο αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Τοπική Διοίκηση. Αλλωστε, η συνέχεια των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων σε κρατική και τοπική διοίκηση είναι μέρος των δεσμεύσεων του 3ου μνημονίου που ψήφισαν τα αστικά κόμματα και στηρίζουν αναφανδόν τα «αυτοδιοικητικά» στελέχη τους σε Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) - Ενωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ).

Στο πρόσφατο κοινό συνέδριο της ΚΕΔΕ με την ΕΝΠΕ, ο υπουργός Εσωτερικών Π. Σκουρλέτης εξήγγειλε κάποιες ρυθμίσεις που θα συμπεριλαμβάνονται στο νομοσχέδιο, με κύρια την αναφορά του στην αλλαγή του εκλογικού συστήματος «επί το αναλογικότερο», καθώς και τη διεύρυνση των ανταποδοτικών υπηρεσιών. Υπερασπιζόμενος ο Π. Σκουρλέτης το νέο εκλογικό σύστημα - μένει να δούμε την αναλογικότητα - δηλώνει χαρακτηριστικά: «Είναι ευρέως αποδεκτό ότι για τα περισσότερα τοπικά ζητήματα οι λύσεις είναι προφανείς και συγκεντρώνουν ευρύτερες συναινέσεις. Θεωρώ ότι η απλή αναλογική μπορεί να λειτουργήσει αναζωογονητικά, φέρνοντας νέες δυνάμεις στο προσκήνιο. Να ενδυναμώσει την κουλτούρα των συνεργασιών και να επιτρέψει τη διακίνηση περισσότερων ιδεών ως προς τη διαχείριση των τοπικών ζητημάτων».
Με δεδομένο ότι οι αντιδραστικές αλλαγές που έχουν ήδη προωθηθεί και αυτές που έρχονται είναι κοινός τόπος για κυβέρνηση - ΚΕΔΕ - ΕΝΠΕ, εστιάζοντας και τα δυο μέρη στην ακόμη μεγαλύτερη συνύφανση της Τοπικής Διοίκησης με τις επιχειρήσεις, αξιοποιούν προσχηματικά και οξύνουν την αντιπαράθεση για το εκλογικό σύστημα.
Αν και το ακριβές περιεχόμενο του νομοσχεδίου δεν είναι γνωστό, υπάρχουν ορισμένα στοιχεία και δεδομένα που είναι ικανά, ώστε να κατανοήσουμε ποιες ακριβώς είναι οι επιδιώξεις και με αυτήν τη νέα αλλαγή σε διοικητικό επίπεδο. Αμφότεροι, όταν μιλάνε για τις μεταρρυθμίσεις στην Τοπική Διοίκηση, επικεντρώνουν σε:
-- Μεγαλύτερη συγκέντρωση πόρων - ΕΣΠΑ και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων κ.λπ. - σε έργα και υποδομές που υπηρετούν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των μονοπωλιακών ομίλων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
-- Ληστρική αξιοποίηση από τους επιχειρηματικούς ομίλους του συνόλου της δημοτικής ακίνητης περιουσίας.
-- Σταδιακή μεταφορά και νέων φορολογικών βαρών στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών και νομιμοποίηση παλιών μέσω της Τοπικής Διοίκησης (π.χ. ο ΕΝΦΙΑ), ενδυνάμωση της φοροεισπρακτικής της λειτουργίας και της λεγόμενης ανταπόδοσης με το ψευδές επιχείρημα της «οικονομικής αυτοτέλειας».
-- Ακόμα μεγαλύτερη ώθηση της λεγόμενης κοινωνικής οικονομίας (ΜΚΟ - ΚΟΙΝΣΕΠ - Δίκτυα και συνεταιρισμοί προσώπων κ.λπ.) με τη συνδρομή της Τοπικής Διοίκησης για σειρά από τομείς και κλάδους όπως είναι η κοινωνική πολιτική, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, η διαχείριση των απορριμμάτων κ.ά.
Είναι ξεκάθαρο ότι από μόνες τους αυτές οι αλλαγές που έχουν αναλυθεί σε συνέδρια, εκδηλώσεις, μελέτες της ΚΕΔΕ και που έχουν καταγραφεί και από την Επιτροπή του υπουργείου Εσωτερικών για τη λεγόμενη αναθεώρηση του «Καλλικράτη», δίνουν και το στίγμα προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί το νέο νομοσχέδιο. Αλλωστε, η ανάγκη που έχει προκύψει για αυτήν τη διοικητική μεταρρύθμιση δεν αφορά τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού συνολικά, αλλά τις αναγκαίες προσαρμογές ώστε να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες του κεφαλαίου για ανάκαμψη των κερδών και τόνωση της ανταγωνιστικότητας. Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού η Τοπική Διοίκηση είναι θεσμός του αστικού κράτους.

Από 1η Μάη και οι δήμοι στο σύστημα των πλειστηριασμών

Είναι γνωστό ότι οι μεταρρυθμίσεις στην Τοπική Διοίκηση (με άξονα τον «Καλλικράτη») που ξεδιπλώθηκαν με ένταση στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο πέρασμα της αντιλαϊκής επίθεσης. Συνεισέφεραν στη δημοσιονομική πειθαρχία, στη διεύρυνση της αντιλαϊκής φορολόγησης, στην εμπορευματοποίηση υπηρεσιών και αγαθών, στην ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων. Αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που στηρίχτηκαν από το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού αλλά και από τα θεσμικά όργανα της Τοπικής Διοίκησης όπως η ΚΕΔΕ, η ΕΝΠΕ που συναποτελούνται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της ΝΔ, του Κινήματος Αλλαγής.
Τα τοπικά όργανα του κράτους και η πλειοψηφία των αστικών κομμάτων που τα στελεχώνουν, χρόνια τώρα προωθούν την επιχειρηματικότητα και τη διασύνδεση με τις επιχειρήσεις, τη διεύρυνση της ανταπόδοσης στο όνομα παραπλανητικά της «οικονομικής αυτοτέλειας» των δήμων. Στήριξαν τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, αποδέχτηκαν το Οικονομικό Παρατηρητήριο στο όνομα του «νοικοκυρέματος», έκαναν πράξη τη συρρίκνωση κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών, το τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων και εργασιακών δικαιωμάτων, προβάλλοντάς τα προκλητικά ως εκσυγχρονισμό και ως «ορθολογισμό και μείωση του κόστους»!
Για παράδειγμα, την 1η Μάη θα μπουν και οι δήμοι στο σύστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για χρέη από 500 ευρώ και άνω! Αλήθεια, ποια νοικοκυριά είναι αυτά που χρωστάνε τέτοια μικροποσά σήμερα στους δήμους και για ποιο λόγο; Είναι τα φτωχά νοικοκυριά, οι άνεργοι, που κινδυνεύει το βιος και το σπίτι τους ακόμη, αδυνατώντας να πληρώσουν τέλη, φόρους για απορρίμματα, ηλεκτροφωτισμό, για νερό, τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς! Είναι τα τσακισμένα λαϊκά νοικοκυριά, που ενώ κρέμονται για να επιβιώσουν στο πτωχοκομείο του κράτους (ΚΕΑ) και στα λεγόμενα δίχτυα φτώχειας, κράτος και δήμοι την 1η Μάη τους βγάζουν στη σέντρα του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού!
Αυτή είναι η στρατηγική τους. Και γι' αυτό την ντύνουν με τον μανδύα του «εθνικού συμφέροντος», την παρουσιάζουν στα διάφορα συνέδρια ως «το νέο αναπτυξιακό μοντέλο στο οποίο θα πρέπει να πρωταγωνιστήσει η αυτοδιοίκηση», την ζωγραφίζουν με τα φληναφήματα της «δίκαιης ανάπτυξης», «της αειφορίας», «της ανάπτυξης από τα κάτω». Ακριβώς γι' αυτόν το λόγο, κυβέρνηση και «αντιπολιτευόμενοι» δήμαρχοι και περιφερειάρχες είναι συνδαιτυμόνες στα «αναπτυξιακά» συνέδρια ανά τη χώρα.
Οι λεονταρισμοί και οι σκιαμαχίες τους γύρω από το εκλογικό σύστημα είναι ένα ακόμη επεισόδιο αποπροσανατολισμού. Πέρα από αντιπαραθέσεις - υπαρκτές και ανύπαρκτες - εξυπηρετούνται η εναλλαγή στο τιμόνι της αστικής διακυβέρνησης, οι προσπάθειες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού ώστε να υπηρετηθεί πιο στέρεα η αντιλαϊκή ρότα. Αλλωστε, από κοινού ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Κίνημα Αλλαγής (ΠΑΣΟΚ) συμπράττουν εδώ και χρόνια ώστε και η Τοπική Διοίκηση να ευθυγραμμιστεί στις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων, να συνδράμει την κερδοφορία τους. Και αυτός είναι ο λόγος που απουσιάζουν προκλητικά από το πεδίο παρέμβασης της Τοπικής Διοίκησης και των φορέων της οι σχεδιασμένες και πόσο μάλλον οι εκτεταμένες παρεμβάσεις σε ζητήματα: Αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικής - αντιπυρικής προστασίας.

Οξυμένα προβλήματα σε υποδομές και υπηρεσίες

Αυτό είναι το πλαίσιο που φέρνει την όλο και μεγαλύτερη αποδυνάμωση και αποσύνδεση της χρηματοδότησης των φορέων της Τοπικής Διοίκησης από το κράτος, τη διασύνδεση της λειτουργίας της με τις ανάγκες της επιχειρηματικότητας, επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται σε διάφορους κλάδους και με έντονο το ενδιαφέρον του μεγάλου κεφαλαίου σήμερα να μπει, για παράδειγμα, στη διαχείριση των απορριμμάτων, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στην «αξιοποίηση» των δημοτικών εκτάσεων και υποδομών.
Σε αυτό το έδαφος, είναι φυσικό να παραμένουν οξυμένα και να οξυνθούν ακόμα περισσότερο μετά τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης τα προβλήματα και οι ελλείψεις σε βασικές κοινωνικές δομές και υπηρεσίες. Την ίδια στιγμή, το πρόβλημα με τους εργαζόμενους αποκτά μεγάλες διαστάσεις. Η σταθερή μόνιμη εργασία αντικαθίσταται με προσωρινούς εργαζόμενους μέσα από διάφορα προγράμματα π.χ. «κοινωφελούς εργασίας», συμβάσεις με ημερομηνία λήξης, ΜΚΟ, το σκλαβοπάζαρο των ΚΟΙΝΣΕΠ που η παρέμβασή τους θα διευρυνθεί. Ανακύκλωση ανέργων, μείωση προσωπικού με συγκροτημένα δικαιώματα, απλήρωτη εργασία για μεγάλα διαστήματα ειδικά για εργαζόμενους που συνδέονται με τα προγράμματα της ΕΕ. Εντατικοποίηση και διευθέτηση ωραρίου, καταστρατήγηση της 5ήμερης εργασίας, αξιοποιώντας τεχνηέντως την 24ωρη λειτουργία υπηρεσιών σε τομείς, όπως είναι η αποκομιδή απορριμμάτων, καλύπτοντας τις μεγάλες ελλείψεις προσωπικού, τις μειώσεις μισθών με υπερεργασία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη ραγδαία αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων» - οι δήμοι αναδείχνονται σε πρωταθλητές των θανατηφόρων εργατικών «ατυχημάτων»!
Και είναι ακόμη μεγαλύτερη η πρόκληση με τα περί δήθεν «προστασίας της μόνιμης εργασίας» που λέει η κυβέρνηση, όταν η όποια μονιμότητα δένεται με την τσέπη του δημότη και τη διεύρυνση της ανταπόδοσης, όταν διατηρεί το θεσμικό πλαίσιο που επιτρέπει την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας και το σχεδόν 30% των δήμων το έχει κάνει πράξη, όταν σειρά από πολύ κρίσιμες και ευαίσθητες δομές όπως οι παιδικοί σταθμοί, το «Βοήθεια στο Σπίτι», οι καθαρίστριες των σχολείων είναι μόνιμα «στον αέρα» και οι εργαζόμενοί τους σε αέναη ομηρία. Αλλες υπηρεσίες, στο όνομα είτε του αναγκαίου εκσυγχρονισμού τους είτε της συντήρησής τους, παραχωρούνται σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως γίνεται με τον ηλεκτροφωτισμό σε σειρά μεγάλων δήμων, με προίκα μάλιστα τα τέλη φωτισμού.

Ο λαός δεν έχει να κερδίσει τίποτα

Οι διοικητικές αναδιαρθρώσεις που έγιναν και θα εξελίσσονται, ούτε έφεραν ούτε θα φέρουν ανάπτυξη προς όφελος του λαού. Καμιά διοικητική δομή που υπηρετεί την καπιταλιστική οικονομία και ανάπτυξη δεν συμφέρει τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους στην πόλη και την ύπαιθρο, τους μικρούς επαγγελματίες, τους συνταξιούχους, τους ανέργους και τους νέους των λαϊκών νοικοκυριών. Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις αιτίες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης ούτε τις αντιλαϊκές συνέπειες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, εφόσον θα παραμένει στο απυρόβλητο η κυριαρχία και η εξουσία των μονοπωλίων στην οικονομία και την κοινωνία.
Καμιά ανάπτυξη για το λαό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, αν η κεντρική πολιτική είναι στα χέρια και στην εξουσία της αστικής τάξης και των κομμάτων της. Σε αυτήν την εξουσία οφείλονται η ανισόμετρη ανάπτυξη των περιφερειών, η διευρυμένη φτώχεια και ανεργία, τα τσακισμένα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.
Η αντίληψη του ΚΚΕ για τις δομές διοίκησης και διεύθυνσης σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο έχει θεμέλιό της την κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής με κίνητρο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Στηρίζεται στην εργατική συμμετοχή και τον λαϊκό έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, που διαρθρώνεται πρώτα από όλα σε επίπεδο παραγωγικής μονάδας και κοινωνικής υπηρεσίας. Πάνω σε αυτήν τη βάση μπορεί μόνο να διαμορφώνεται ένα ενιαίο σύγχρονο και δωρεάν κρατικό σύστημα Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας. Να εξασφαλίζεται ο σχεδιασμός ανάπτυξης ανά τομέα και κλάδο, αξιοποιώντας τον φυσικό και παραγωγικό πλούτο της χώρας.
Με αυτήν τη γραμμή θα σταθεί το ΚΚΕ και απέναντι στις επικείμενες αλλαγές. Με αυτήν τη θέση, που αφορά τους εργαζόμενους και εκλεγμένους σε τοπική και περιφερειακή διοίκηση, το ΚΚΕ επιδιώκει την οργάνωση της πάλης, τη διεκδίκηση, την εναντίωση σε κυβέρνηση και τοπικές αρχές που στηρίζουν τις αντιδραστικές ανατροπές.

Όχι σκουπίδια, όχι χρυσαυγίτες, σε γήπεδα και πάγκους

Βασίλης Κρίτσας

1. Ο Στιβ Γιατζόγλου ήταν ένας από τους μεγαλύτερους ατακαδόρους των γηπέδων, πολλές φράσεις του “έγραψαν” και μνημονεύονται μέχρι σήμερα -πχ το “μια σειρά συμπτωματικών συμπτώσεων”. Με δυο λόγια, ο Γιατζόγλου είχε πλάκα, δίνοντας με τις δηλώσεις του χρώμα και τίτλους στους δημοσιογράφους. Μέχρι που εκδηλώθηκε ως οπαδός της χρυσής αυγής. Οπότε δεν είχε πλάκα. Κανείς φασίστας ή ψηφοφόρος των νεοναζί δεν έχει πλάκα και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται απλά ως γραφιικός.
2. Οι χρυσαυγίτες που κατά καιρούς ξερνούν χολή ενάντια στο Σοφοκλή και τον Αντετοκούμπο, όταν φορούν το εθνόσημο, μετρώντας την ελληνικότητα ή ακόμα και την ανθρώπινη ιδιότητα ενός παίκτη από το χρώμα της επιδερμίδας του. Δεν είναι τόσο παλιά η στιγμή που ο Μιχαλολιάκος σύγκρινε με χιμπατζή το Γιάννη, δείχνοντας πως κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια.
Ο Γιατζόγλου έχει υπάρξει συμπαίκτης με πολλούς Αφρο-αμερικάνους και έχει προπονήσει ακόμα περισσότερους ως τεχνικός. Ακόμα κι αν δεν είναι ο ίδιος ρατσιστής, ξεπλένει με τη στήριξή του ένα νεοναζιστικό μόρφωμα που έχει ως ιδεολογία του το ρατσισμό. Κι αυτός δεν έχει καμία απολύτως θέση στον αθλητισμό και τα γήπεδα, πόσο μάλλον σε ένα προσφυγικό σωματείο.
3. Στον αθλητισμό δεν έχει καμία θέση το “Νο Πολίτικα” που ξεπλένει το φασισμό από την πίσω πόρτα. Και είναι προς τιμήν των “Πανθήρων” και των οπαδών του Πανιωνίου που έθεσαν απαγορευτικό στη διοικητική απόφαση για συνεργασία με το Γιατζόγλου. Σε αντίθεση με τους διοικούντες που μέτρησαν απλώς το “πολιτικό κόστος” κι έκαναν πίσω με ελαφρά, πασπαλίζοντας την υποχώρηση με ωραία λόγια για τις αξίες του συλλόγου…
4. Ο Πανιώνιος έλειψε αρκετά χρόνια από την Α1 και τώρα κάνει αγώνα για τη σωτηρία του. Κάθε μπασκετικός έχει αδυναμία τουλάχιστον για μια ομάδα (παλιότερη εκδοχή) των κυανέρυθρων -πχ της δεκαετίας του 90′. Κανείς όμως δε θα στενοχωριόταν αν ο Πανιώνιος υποβιβαζόταν, έχοντας το Γιατζόγλου στον πάγκο του. Ούτε καν οι οπαδοί του ίσως…
5. Κι όχι δεν είναι οι (τυχόν) παλαιομοδίτικες ιδέες που μπορεί να έχει ένας 69χρονος προπονητής. Αλλά οι σάπιες, μουχλιασμένες ιδέες που έχει για την κοινωνία και την πολιτική αυτές που ενοχλούν.

ΚΕΡΚΥΡΑ-1η Μάη 2018 Ενάντια στην εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο για την τελική νίκη των λαών.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10ΠΜ στην πλ. ΣΑΡΟΚΟ

Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες,

Η 1^η Μάη είναι Απεργία, ήμερα της παγκόσμιας εργατικής τάξης, επιθεώρησης των δυνάμεων μας και εφαλτήριο νέων αγώνων. Τιμάμε τους νεκρούς μας, του Σικάγο το 1886, τους καπνεργάτες του Μάη του 36, τους διακόσιους της Καισαριανής της πρωτομαγιάς του 44. Τιμάμε όλους όσους έδωσαν την ζωή τους, για να έχουμε δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή, με μισθούς που να ικανοποιούν τις ανάγκες μας, σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, ελεύθερο χρόνο, κοινωνική ασφάλιση, για να ζήσουμε σε ένα κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, σε ένα κόσμο χωρίς πολέμους, προσφυγιά.

Η 1^η Μάη του 2018 μας βρίσκει μπροστά σε σύνθετες εξελίξεις.

Μετά από 9 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης, στην οποία ματώσαμε για να σωθούν τα μονοπώλια, τα κυβερνητικά επιτελεία ετοιμάζονται για τη φάση της καπιταλιστικής ανάπτυξης η οποία θα είναι το ίδιο οδυνηρή για τα λαϊκά στρώματα.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μιλάει για έξοδο από τα μνημόνια και για «δίκαιη ανάπτυξη». Ετοιμάζεται να ψηφίσει τα 88 προαπαιτούμενα της 4^ης αξιολόγησης και προετοιμάζει το επόμενο μνημόνιο το οποίο θα πλασαριστεί από τον Αύγουστο ως το «Εθνικό στρατηγικό σχέδιο». Ένα σχέδιο που έχει τη σύμφωνη γνώμη των κομμάτων του κεφαλαίου.

Κανείς εργαζόμενος δεν πρέπει να έχει αυταπάτες για το ποιος θα είναι ο ωφελημένος από μια τέτοια ανάπτυξη! Αυτή θα στηριχτεί στα συντρίμμια των δικαιωμάτων μας, στην καλλιέργεια χαμηλών απαιτήσεων από τη μια και φρούδων ελπίδων από την άλλη που θα μοιράζει απλόχερα η κυβέρνηση.

Μόνο ο οργανωμένος ταξικός αγώνας μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για δουλειά, ζωή με δικαιώματα με βάση την εποχή μας και τις ανάγκες μας.

Το δρόμο τον δείχνουν σήμερα τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα, οι αγωνιστές συνδικαλιστές που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και οργανώνουν την πάλη για όλα όσα αφορούν τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους. Πρωτοστατούν στον αγώνα για κλαδικές συμβάσεις με δικαιώματα και αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, ενάντια στους πλειστηριασμούς, για την υγεία και την παιδεία των παιδιών του λαού, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες.

Την ίδια ώρα η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ συνεχίζει τον υπονομευτικό της ρόλο. Στήριξε χωρίς καν προσχήματα την κυβέρνηση για να περάσει τα μέτρα της τρίτης αξιολόγησης, ακόμα και τον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας! Πριν λίγες μέρες έτρεξε στα κρυφά κατά παραγγελία της μεγαλοεργοδοσίας να υπογράψει για άλλη μία χρονιά το πάγωμα των μισθών νομιμοποιώντας τον επαίσχυντο διαχωρισμό σε μισθό 586 ευρώ και τα 511 για κάτω των 25 ετών, για να μην έχει εμπόδια η ανάπτυξη που έρχεται!

Είναι επιτακτική πλέον η ανάγκη της ανασύνταξης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, της αλλαγής των συσχετισμών δυνάμεων. Είναι ανάγκη να μαζικοποιηθούν τα συνδικάτα με την νέα βάρδια της εργατικής τάξης, να σπάσουμε το απόστημα του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έφτασε στο σημείο να επιλέξει την 1^Η ΜΑΗ για την απελευθέρωση των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων για χρέη στις τράπεζες και στο δημόσιο ακόμα και για 500 ευρώ! Ρίχνουν πάνω στον λαό τα κοράκια των τραπεζικών ομίλων, ετοιμάζουν 130.000 πλειστηριασμούς! Είναι καθήκον απέναντι στους εργαζόμενους, στην ιστορία του εργατικού κινήματος, τα συνδικάτα να μπουν μπροστά και να κάνουν πράξη το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Συνάδελφοι, εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι και νέες,

Η κυβέρνηση, υπηρετεί τις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων, των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, με την αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει. Ταυτόχρονα προωθεί τα συμφέροντά τους και στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, παίρνοντας ενεργά μέρος στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, συμμετέχοντας σε πολεμικές νατοϊκές επεμβάσεις ενάντια σε άλλους λαούς, με διακηρυγμένο στόχο τη λεγόμενη “γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας”.

Η βάρβαρη πολιτική που τσακίζει τους εργαζόμενους είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος με τη συμμετοχή της χώρας στις νατοϊκές επεμβάσεις, με την μετατροπή όλης της Ελλάδας από τον Έβρο ως την Κρήτη σε ορμητήριο των αμερικανονατοικών, σε ένα απέραντο πεδίο βολής!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μας μπλέκει όλο και πιο πολύ στον καυγά των μονοπωλίων για το μοίρασμα των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους. Έχει τεράστιες ευθύνες, αποδείχτηκε το μεγαλύτερο πλυντήριο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού! Όχι μόνο διατηρεί και αναβαθμίζει τη βάση της Σούδας, αλλά μέσα σε μόλις δύο χρόνια γέμισε την Ελλάδα αμερικάνικες νατοϊκές βάσεις, στην Αλεξανδρούπολη, στον Άραξο, την Ανδραβίδα, το Άκτιο, στην Λάρισα, στην Σύρο! Δεν θα διστάσουν να μπλέξουν το λαό μας σε επικίνδυνους πολεμικούς σχεδιασμούς για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Απαιτείται επαγρύπνηση από τον λαό. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τους γειτονικούς λαούς, με τον τούρκικο λαό, τους λαούς των Βαλκανίων.

Την ίδια ώρα μαίνεται για 7^ο χρόνο ο πόλεμος στην Συρία, όπου οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πολεμούν για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών με τον λαό της Συρίας να βρίσκεται στην δίνη της βαρβαρότητας.

Οι πρόσφυγες εγκλωβισμένοι στην Τουρκία και στα νησιά του Αιγαίου προσπαθούν να βρουν διέξοδο στην Ευρώπη. Γέμισε με πνιγμένους πρόσφυγες το Αιγαίο. Όλη η ανατολική Μεσόγειος έχει γίνει πεδίο πολεμικών ετοιμασιών, απόρροια των εξορύξεων πλουτοπαραγωγικών πηγών από μονοπωλιακούς ομίλους. Το κράτος-δολοφόνος, το Ισραήλ, συνεχίζει την σφαγή αμάχων. Η Τουρκία μπήκε στο Αφριν και απειλεί το Αιγαίο, ενώ η ελληνική κυβέρνηση καθησυχάζει τον λαό.

Σε αυτές τις συνθήκες η εργατική τάξη της χώρας μας, η παγκόσμια εργατική τάξη τιμά την 1^η του Μάη σηκώνοντας τείχος αντίστασης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, κύμα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες, απομονώνουμε τους εθνικιστές φασίστες σε κάθε χώρα.

Η μεγαλύτερη τιμή στους αγώνες, στις θυσίες των συντρόφων μας που έπεσαν στην ανειρήνευτη πάλη των τάξεων για δικαιώματα, για κοινωνική απελευθέρωση, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο,, είναι η συνέχιση του ταξικού αγώνα, στον ίδιο χαραγμένο δρόμο για την τελική νίκη των λαών.

Πυκνώνουμε τις γραμμές των συνδικάτων μας, βγαίνουμε στην αντεπίθεση! Απαιτούμε εδώ και τώρα την απεμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και επεμβάσεις του ΝΑΤΟ. Έξω η Ελλάδα από ΝΑΤΟ και ΕΕ.

Καμία αλλαγή συνόρων και των συνθηκών που τα κατοχυρώνουν!

Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου. Να γυρίσουν τώρα πίσω ελληνικά πλοία, αεροπλάνα, στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων.

Απαιτούμε τώρα να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο, καμία δαπάνη για νατοϊκούς εξοπλισμούς.

Απομονώνουμε τον εθνικισμό και τους εγκληματίες δολοφόνους ναζιστές της Χρυσής Αυγής από κάθε χώρο εργασίας, από κάθε γειτονιά.

Σύγχρονοι Δούλοι για τα κέρδη των αφεντικών δεν θα γίνουμε!

Απαιτούμε αυξήσεις σε μισθούς και μεροκάματα. Κανένας εργαζόμενος χωρίς ΣΣΕ, κανένας κάτω από 751 βασικό μισθό, κανένας ανασφάλιστος, μέτρα προστασίας υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Προσλήψεις σε παιδεία, υγεία εδώ και τώρα. Δώστε λεφτά για παιδεία και υγεία όχι για του ΝΑΤΟ ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ!

Το φλογερό σύνθημα που γεννήθηκε μέσα σε μεγάλους αγώνες και εξεγέρσεις μας οδηγεί σήμερα περισσότερο από ποτέ:

Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

ΖΗΤΩ Η 1^Η ΜΑΗ

ΖΗΤΩ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

ΟΠΑΠ: Η μεθόδευση του ξεπουλήματος (5)

Λέγαμε τις προάλλες ότι ο ΟΠΑΠ χαρακτηριζόταν -και δικαίως- ως "η κότα με τα χρυσά αβγά" τού δημοσίου. Όχι μόνο έφτασε να γίνει η πλέον κερδοφόρα εταιρεία τής χώρας (παρά τα δεκάδες εκατομμύρια που σκορπούσε αφειδώς σε χορηγίες και "κοινωνικές δράσεις") αλλά είχε στρωμένο τον δρόμο για νέα πεδία κερδοφορίας, τόσο με τις άδειες για τις 35.000 παιγνιομηχανές όσο και με την σχεδιαζόμενη είσοδό του στον διαδικτυακό τζόγο, ενώ δεν πρέπει να παραβλέπουμε την σημασία της εξασφαλισμένης ως το 2030 μονοπώλησης του χώρου.

Πολύφερνη νύφη ο ΟΠΑΠ, λοιπόν, με όλα τούτα τα προικιά αλλά με ένα πρόβλημα: η αξία όλων αυτών των προικιών ανέβαζε την πραγματική του αξία και υποχρέωνε τον ενδιαφερόμενο αγοραστή του να βάλει βαθειά το χέρι στην τσέπη. Έτσι, αν η κυβέρνηση ήθελε ντε και καλά να πουλήσει τον οργανισμό, έπρεπε να βρει τρόπο να αποτιμηθεί η αξία του χαμηλά. Έπρεπε, δηλαδή, να υποτιμήσει η ίδια το δικό της περιουσιακό στοιχείο. Και, μάλιστα, αυτή η υποτίμηση θα έπρεπε να γίνει με επίσημο τρόπο ώστε να μη φανεί ως αυθαίρετη. Ο ΟΠΑΠ θα έπρεπε να υποτιμηθεί τεκμηριωμένα, ώστε να μη μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους πωλητές για καταστρατήγηση των κανόνων τής αγοράς εις βάρος τής δημόσιας περιουσίας.

21/6/2012: Ορκωμοσία κυβέρνησης Σαμαρά. Πρώτη σειρά δεξιά ο υφυπουργός αθλητισμού Γιάννης Ιωαννίδης.

Στις 17 Ιουνίου 2012 η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις εκλογές και, με την βοήθεια τόσο του ΠαΣοΚ όσο και της Δημοκρατικής Αριστεράς, ο Αντώνης Σαμαράς σχηματίζει κυβέρνηση, η οποία ορκίζεται στις 21 του μηνός. Ο Σαμαράς επιθυμεί διακαώς να ανακοινώσει όσο γίνεται πιο σύντομα κάποια μεγάλη αποκρατικοποίηση, ελπίζοντας ότι έτσι θα στείλει ένα μήνυμα τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στις αγορές, το οποίο θα αντιστρέψει το δυσμενές κλίμα στην ελληνική οικονομία. Ο ίδιος θα προτιμούσε αυτή η ανακοίνωση να αφορά την ΔΕΗ αλλά εκεί τα πράγματα είναι πολύπλοκα και δεν μπορεί να υπάρξει σύντομη εξέλιξη. Έτσι, στρέφεται στον ΟΠΑΠ.

Δυστυχώς για τον Σαμαρά, ανάμεσα στα μέλη αυτής τής κυβέρνησης βρίσκεται και ο πασίγνωστος ως πρώην προπονητής μπάσκετ τού Άρη Θεσσαλονίκης Γιάννης Ιωαννίδης, ο οποίος αναλαμβάνει το πόστο τού υφυπουργού αθλητισμού. Τρεις ημέρες μετά την ορκωμοσία του, ο Ιωαννίδης δίνει συνέντευξη στον Βήμα FM, όπου καλείται να απαντήσει και για τον ΟΠΑΠ. Ο Ιωαννίδης αδειάζει κανονικά τον Σαμαρά, παρ' ότι διευκρινίζει ότι διατυπώνει την δική του προσωπική άποψη:

Ο ΟΠΑΠ δεν πρέπει να αποκρατικοποιηθεί. (...) Ο ΟΠΑΠ αποφέρει στο δημόσιο περίπου 800 εκατ. ευρώ το χρόνο. Με τα νέα παιγνίδια εκτιμώ ότι τα ετήσια κέρδη του Οργανισμού θα πλησιάσουν το ένα δισ. ευρώ. (...) Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί η αποκρατικοποίηση να προχωρήσει με βάση την χρηματιστηριακή αποτίμηση του Οργανισμού. (...) Μόνο αν το τίμημα εξαγοράς είναι πολύ μεγάλο θα πρέπει να πουληθεί σε ιδιώτες. Αν έρθει ένας ιδιώτης και μας δώσει τα προβλεπόμενα κέρδη της επόμενης επταετίας τότε μπορούμε να το συζητήσουμε. (...)

Με απλά λόγια, σύμφωνα με τον Ιωαννίδη, ο ΟΠΑΠ πρέπει να αποτιμηθεί κάπου ανάμεσα στα 5,5 και στα 7 δισ. ευρώ. Όσο κι αν αυτά τα ποσά έκαναν τον Σαμαρά να ανατριχιάσει, ο Ιωαννίδης όχι μόνο δεν λέει κουταμάρες αλλά είναι μάλλον μετριοπαθής. Για παράδειγμα, στις 20 Απριλίου 2018 η καναδική Star's Group έδωσε 2,5 δισ. στερλίνες για να αγοράσει την βρεττανική Sky Betting and Gaming, η οποία κατά το 2017 σημείωσε κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων 146 εκατ. στερλίνες (*). Δηλαδή, οι καναδοί πλήρωσαν 17 φορές τα ετήσια κέρδη τής SBG για να την αποκτήσουν. Πόσα θα έδιναν για τον ΟΠΑΠ, ο οποίος όχι μόνο είναι μεγαλύτερος αλλά έχει και το μονοπώλιο στην χώρα;

Δυστυχώς για μας, ο ΟΠΑΠ δεν αποτιμήθηκε ούτε με βάση τα πραγματικά περιουσιακά του στοιχεία ούτε με βάση τα μελλοντικά έσοδά του ούτε με τα ήδη καπαρωμένα δικαιώματα επέκτασης σε έναν χώρο του οποίου κατείχε τα αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης. Αποτιμήθηκε με βάση την τιμή τής μετοχής του, η οποία είχε κατρακυλήσει μετά την αύξηση της φορολογίας από 20% σε 30% (όπως λέγαμε τις προάλλες), σε περιβάλλον ενός χρηματιστηρίου που υποχωρούσε σταθερά επί σχεδόν τέσσερα χρόνια.

Φυσικά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η πρεμούρα των μνημονιακών κυβερνήσεων για ιδιωτικοποιήσεις είχε ανοίξει την όρεξη του -ντόπιου και ξένου- κεφαλαίου, το οποίο συμπίεζε με κάθε δυνατό τρόπο τιμές μετοχών με στόχο ακριβώς να υποτιμηθούν και να υπάρξει ένα πραγματικό πλιάτσικο δημόσιων περιουσιακών στοιχείων. Ας θυμηθούμε εδώ ότι στις αρχές τού 2011 η μετοχή τού ΟΠΑΠ έπαιζε στα 16 ευρώ αλλά μέσα στο 2012 έπεσε ως και τα 4 ευρώ.

Τελικά, όταν τον Απρίλιο του 2013 η μετοχή κινιόταν περί τα 6,9 ευρώ, οι αρμόδιοι "σύμβουλοι" (ΤΑΙΠΕΔ, Εθνικής Τράπεζας και Ντώυτσε Μπανκ) εκτίμησαν ως ικανοποιητική τιμή τα 5,79 ευρώ, αποτιμώντας έτσι ολόκληρο τον ΟΠΑΠ σε 1,8 δισ. περίπου. Πριν λίγους μόνο μήνες ο οργανισμός πλήρωσε κάπου ένα δισ. για τις άδειες των παιγνιομηχανών και για την παράταση του μονοπωλίου του αλλά οι "σύμβουλοι" αποτιμούν το σύνολο της πλέον κερδοφόρας εταιρείας τής χώρας στο 1,8 δισ. μόλις. Το ΤΑΙΠΕΔ όρισε και ανεξάρτητο εκτιμητή, την Duff & Phelps, η οποία αποτίμησε την μετοχή λίγο ψηλότερα, στα 6,17 ευρώ. Από την δική τους πλευρά, οι τράπεζες έκαναν τις δικές τους εκτιμήσεις, για λογαριασμό των πελατών τους, βάζοντας καθεμιά την δική της τιμή-στόχο: η Citi όρισε τα 6,80 ευρώ, η Πειραιώς τα 7, η Goldman Sachs τα 7,41 και η Eurobank έφτασε στα 7,70 ενώ η γαλαντόμα Marfin σκαρφάλωσε στα 7,90 ευρώ.

Τελικά, η εταιρεία που πήρε την δουλειά, η Emma Delta, πρόσφερε 5,91 ευρώ ανά μετοχή, δίνοντας συνολικά 652 εκατ. ευρώ για το ένα τρίτο τού ΟΠΑΠ. Δηλαδή, ο υπερκερδοφόρος οργανισμός αποτιμήθηκε κάτω από τα δύο δισ., ενώ καμμία σοβαρή εκτίμηση δεν τον υπολόγιζε κάτω από τα 4,5 δισ. ευρώ. Πώληση εταιρείας τζόγου στο τετραπλάσιο των ετήσιων κερδών της (και δη με εγγυημένο μονοπώλιο) δεν μπορεί να μη χαρακτηριστεί ως πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον αγοραστή και δεν γίνεται να μη μας θυμίσει το παλιό "το αφεντικό τρελάθηκε και τα έβαλε όλα τζάμπα".

[Γράφημα: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 6/10/2013]

Παρά ταύτα, μετά την πώληση το ΤΑΙΠΕΔ έσπευσε να πανηγυρίσει για το "πολύ καλό τίμημα", εκτιμώντας ότι αντιστοιχούσε σε 18,6 φορές στα εκτιμώμενα κέρδη τής τρέχουσας χρήσης. Στην ανακοίνωσή του, το υπερταμείο τόνισε χαρακτηριστικά:

Εάν δεν ιδιωτικοποιείτο ο ΟΠΑΠ, το Δημόσιο θα εισέπραττε μέρισμα (για τη χρήση του 2013) ύψους μόνο 13 εκατ. ευρώ, ενώ για τη δεκαετία θα εισέπραττε μόλις 360 εκατ. ευρώ, δηλαδή το 50% περίπου του ποσού που εισπράττει με την αποκρατικοποίηση.

Αν πάρετε ένα κομπιουτεράκι, θα διαπιστώσετε ότι το ΤΑΙΠΕΔ εκτίμησε πως τα κέρδη του ΟΠΑΠ μέσα στο 2013 θα κυμαίνονταν περί τα 35 εκατ. ευρώ. Όμως, τα μεγάλα οικονομικά μυαλά τού υπερταμείου έπεσαν λίγο έξω: τα κέρδη τού 2013 ξεπέρασαν τα 141 εκατ., του 2014 άγγιξαν τα 200 εκατ. και το 2015 έφτασαν τα 210 εκατ. ευρώ. Κι επειδή είναι λίγο δύσκολο να πιστέψουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι άσχετοι, έχουμε κάθε δικαίωμα να πιστεύουμε ότι η παραγματικότητα διαστρεβλώθηκε επίτηδες, προκειμένου να διευκολυνθεί το ξεπούλημα.

Επίλογος. Οι πάσης μορφής και αποχρώσεως θιασώτες τής ανοιχτής οικονομίας λένε πως η αγορά αποτελεί τον ασφαλέστερο κριτή των πάντων. Αυτό ο "ασφαλέστερος κριτής", λοιπόν, έκρινε πως όσα έλεγαν το ΤΑΙΠΕΔ και η κυβέρνηση ήσαν μπούρδες, αφού η τιμή τής μετοχής τού ΟΠΑΠ ξεπέρασε τα δέκα ευρώ πριν βγει το 2013, προσδιορίζοντας έτσι την χρηματιστηριακή αξία τής εταιρείας, ακόμη και στο πεθαμένο ελληνικό χρηματιστήριο, πάνω από τα 3,3 δισ., ήτοι 65% πάνω από το "πολύ καλό τίμημα" του Μαΐου...

Δεν τελειώσαμε ακόμη. Υπομονή ως την Δευτέρα και θα συνεχίσουμε.

-----------------------------------------
(*) "Canadian gambling firm buys Sky Betting and Gaming for £2.5bn", Guardian, 21/4/2018. Τα οικονομικά στοιχεία τής SPG τα βρήκα στο "Sky Betting & Gaming Annual Report 2017".

Ατζέντα που μυρίζει μπαρούτι

Με βασικό θέμα την προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής τον Ιούλη, συνέρχεται σήμερα η Σύνοδος των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ, για την ατζέντα της οποίας ενημέρωσε χτες ο γγ της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, Γ. Στόλτενμπεργκ. Οι δηλώσεις του θυμίζουν στην κυριολεξία ...«πολεμικό ανακοινωθέν» ενάντια στη Ρωσία, την οποία κατηγόρησε ότι επιδεικνύει «επικίνδυνη συμπεριφορά», με κινήσεις όπως «η παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας», «η αποσταθεροποίηση της ανατολικής Ουκρανίας», «η ανάμειξη στις δημοκρατικές διαδικασίες» σε άλλες χώρες, «οι επιθέσεις στον κυβερνοχώρο», η «παραπληροφόρηση» και άλλα. Την κατηγόρησε, επίσης, ότι υποστηρίζει «το βίαιο καθεστώς στη Συρία, το οποίο έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει χημικά όπλα» και ότι «πολύ πιθανά» βρίσκεται πίσω από την υπόθεση με τη δηλητηρίαση Ρώσου διπλού πράκτορα, πρόσφατα, στη Βρετανία. Είναι φανερό ότι ο ανταγωνισμός ΝΑΤΟ - Ρωσίας κλιμακώνεται και δημιουργεί υπόβαθρο για γενίκευση της ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης στην ευρύτερη περιοχή. Το επιβεβαίωσε, άλλωστε, ο ίδιος ο γγ του ΝΑΤΟ, περιγράφοντας τα μέτρα πολεμικής προετοιμασίας που έχει πάρει και εντείνει το ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία: «Με αποφασιστικότητα και ενότητα έχουμε αναλάβει τη μεγαλύτερη ενίσχυση της συλλογικής μας άμυνας από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Ενισχύσαμε την παρουσία μας στο ανατολικό τμήμα της Συμμαχίας. Αυξήθηκε η ετοιμότητα των δυνάμεών μας. Ενισχύθηκε η άμυνα του κυβερνοχώρου μας. Ενισχύσαμε τις προσπάθειές μας για την καταπολέμηση των υβριδικών δραστηριοτήτων. Και οι σύμμαχοι επενδύουν περισσότερο στην άμυνα».

***

Εστιασμένη στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία ήταν, όμως, η αναφορά του Στόλτενμπεργκ και στα Βαλκάνια, καθώς θέμα συζήτησης στη σημερινή Σύνοδο των ΥΠΕΞ είναι η πρόοδος που έχουν σημειώσει η Βοσνία - Ερζεγοβίνη και η ΠΓΔΜ (αλλά και η Γεωργία, από τις μη βαλκανικές χώρες) στην εκπλήρωση των ενταξιακών προϋποθέσεων. Κληθείς να σχολιάσει δηλώσεις του Ρώσου πρέσβη στην ΠΓΔΜ, ενάντια στην ευρωατλαντική ένταξη της χώρας, ο Στόλτενμπεργκ απάντησε ότι είναι θέμα των Σκοπίων αν θα ενταχθούν ή όχι στο ΝΑΤΟ και ότι «κανείς άλλος δεν έχει δικαίωμα να το αποτρέψει». Νωρίτερα, μιλώντας ξανά για τη Ρωσία, είχε σημειώσει με νόημα ότι «συνεχίζουμε να βλέπουμε προσπάθειες εκφοβισμού και παρέμβασης στις συμμαχικές χώρες και γι' αυτό πρέπει να συνεχίσουμε να προσαρμοζόμαστε στις υβριδικές προκλήσεις». Κατά τα άλλα, παρουσίασε την πραγματικότητα «με το κεφάλι κάτω» σε ό,τι αφορά τον βρώμικο ρόλο του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, ισχυριζόμενος προκλητικά ότι η ιμπεριαλιστική συμμαχία «βοήθησε» στη δεκαετία του 1990 «να τελειώσουν δυο πόλεμοι στη Βαλκανική» (!) σε Βοσνία - Ερζεγοβίνη και Γιουγκοσλαβία και ότι σήμερα, με τις «εταιρικές σχέσεις», τις βάσεις και τα στρατηγεία που διατηρεί στην περιοχή, το ΝΑΤΟ «συνδράμει» στις «μεταρρυθμίσεις» και στην «ανάπτυξη δυνατοτήτων» των Ενόπλων Δυνάμεών τους! Οσο για τον ισχυρισμό ότι το ΝΑΤΟ «συνεχίζει να εργάζεται» με τις χώρες της περιοχής για «αποφυγή κλιμάκωσης των εντάσεων» είναι να γελούν και οι πέτρες, αφού η «ευρωατλαντική ολοκλήρωση», η επέκταση και ισχυροποίηση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στην περιοχή εντάσσονται στο σχεδιασμό της επιθετικής διάταξης και περικύκλωσης της Ρωσίας, σχεδιασμός που μόνο «ήρεμα νερά» δεν υπόσχεται στους λαούς για τα αμέσως επόμενα χρόνια.

***

Σε μια άλλη ενότητα της σημερινής Συνόδου, εκτός από τη Συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα με το Ιράν, που αμφισβητείται από τις ΗΠΑ, και τις εξελίξεις στη Συρία, οι ΥΠΕΞ συζητούν την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, παρουσία της ύπατης εκπροσώπου της ΕΕ, Φεντερίκα Μογκερίνι, με ζητούμενο, σύμφωνα με τον γγ του ΝΑΤΟ, το πώς τα δυο κέντρα «θα συνεργαστούν στενότερα για την οικοδόμηση της σταθερότητας». Ανάμεσα στα μέτρα που προωθούν, με το πρόσχημα της ανάσχεσης της τρομοκρατίας προς την Ευρώπη και της εμπέδωσης «δημοκρατικών θεσμών» από τα κράτη της περιοχής, είναι η αποστολή «αρκετών εκατοντάδων εκπαιδευτών» στο Ιράκ, που «θα εκπαιδεύσουν Ιρακινούς στρατιωτικούς και θα βοηθήσουν στην κατασκευή ιρακινών στρατιωτικών σχολών, για να μπορεί η εμπειρία μας να φτάσει σε χιλιάδες άλλους και να αποτρέψει την επανεμφάνιση του ISIS». Στην πραγματικότητα, το ΝΑΤΟ προαναγγέλλει τη μονιμοποίηση της στρατιωτικής παρουσίας του στην περιοχή, με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και με προκάλυμμα την εκπαίδευση ιρακινών στρατευμάτων. Οπως, επίσης, συζητά την «περαιτέρω υποστήριξη για την Ιορδανία και την Τυνησία», άλλες δυο χώρες όπου πατά το πόδι του γερά. Το κάδρο συμπληρώνει η δήλωση Στόλτενμπεργκ για «σημαντικές αυξήσεις στρατευμάτων και οικονομική υποστήριξη» στο Αφγανιστάν. Είναι φανερό ότι, για μια ακόμη φορά, η ατζέντα της ΝΑΤΟικής Συνόδου μυρίζει μπαρούτι για τους λαούς, καθώς περιέχει σχέδια και μέτρα κλιμάκωσης της έντασης με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ιδιαίτερα με τη Ρωσία. Η συμμετοχή της Ελλάδας σ' αυτούς τους ανταγωνισμούς και τα σχέδια, για λογαριασμό της αστικής τάξης και των συμφερόντων της, κάνει ορατό τον κίνδυνο εμπλοκής σε μια πιο γενικευμένη ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή και καθιστά αναγκαίο το δυνάμωμα της επαγρύπνησης και της πάλης του λαού.

Με σημαία την «κοινωνική συναίνεση»

Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, μαζί με τις ηγεσίες των ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ, Επιμελητηρίων και Συλλόγων επιστημόνων, αφού αυτοανακηρύχτηκαν «οι αντιπροσωπευτικότεροι φορείς της κοινωνίας των πολιτών», εμφανίζονται τώρα ως «μια νέα ευρεία κοινωνική συμμαχία», που σύμφωνα με τις διακηρύξεις τους, επιζητούν «μια άλλη Ελλάδα» και την «"παλινόρθωση" της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας».
Ωστόσο, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, με όσα διαφορετικά «καπέλα» και αν εμφανιστούν, δεν μπορούν να κρύψουν ότι ήταν και παραμένουν οι βασικοί εκφραστές και στυλοβάτες της γραμμής του κεφαλαίου μέσα στο εργατικό κίνημα.
Η λεγόμενη «συμμαχία» τους είναι η συνέχεια των «κοινωνικών διαλόγων», όπου ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ συμμετείχαν με πολλούς από αυτούς που την απαρτίζουν και παζάρευαν πίσω από τις πλάτες των εργαζομένων τις ανατροπές σε μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα, με την εργοδοσία και τις κυβερνήσεις της.
Και όχι μόνο αυτό: Η «συμμαχία» αναπαράγει όλα τα αντιδραστικά επιχειρήματα, με τα οποία κυβέρνηση - εργοδοσία - κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός προσπαθούν να υπονομεύσουν τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες.
Για παράδειγμα, οι φορείς που την απαρτίζουν τάσσονται μετά βδελυγμίας κατά της «πόλωσης» και με τον πλέον επίσημο τρόπο κηρύττουν την ταξική συναίνεση και συνεργασία, που διευκολύνει το κεφάλαιο να συνθλίψει εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους και μισθωτούς επιστήμονες.
Το ίδιο είχαν κάνει ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ όταν ψηφιζόταν το νομοσχέδιο που έβαζε στο γύψο το απεργιακό δικαίωμα, καταψηφίζοντας τις προτάσεις του ΠΑΜΕ για απεργία, ενώ ανοιχτά πλέον η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ συκοφαντεί τον απεργιακό αγώνα ως «ξεπερασμένη» μορφή πάλης, καλλιεργώντας μοιρολατρία, απογοήτευση και κλίμα συμβιβασμού, που διευκολύνει το κεφάλαιο και την κυβέρνηση να χτυπήσουν κι άλλο το δικαίωμα στην απεργία και να κλιμακώσουν την αντιλαϊκή - αντεργατική επίθεση.
Καθόλου τυχαία, η διακήρυξη της λεγόμενης συμμαχίας είναι βγαλμένη από τα περιφερειακά «αναπτυξιακά» συνέδρια και τις επεξεργασίες της «εθνικής αναπτυξιακής στρατηγικής», που διαμορφώνει η κυβέρνηση μαζί με βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές, μεγαλοξενοδόχους και βέβαια μαζί με τους «θεσμούς» του κουαρτέτου.
Καλούν τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μισθωτούς επιστήμονες να στοιχηθούν πίσω από τη στρατηγική που «αγωνιά» και υπηρετεί την ανάκαμψη της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Σπέρνουν ταυτόχρονα αυταπάτες ότι με «εναλλακτικές» τάχα πολιτικές, με «ανθρωποκεντρική ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς» (!) που θα «στηρίζεται στο κράτος δικαίου», τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων μπορούν να συνυπάρξουν με τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες.
Τις πραγματικές προθέσεις τους αποκαλύπτει η περίφημη «Κοινή Δήλωση» της πλειοψηφίας των φορέων που συμμετέχουν στη «συμμαχία», μαζί με τον ΣΕΒ και τους άλλους εργοδοτικούς φορείς, στο πλαίσιο της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (ΟΚΕ), όπου ομνύουν όλοι μαζί στο στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, με ευχολόγια για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αλλά και η ΕΓΣΣΕ που υπέγραψαν ΓΣΕΕ και εργοδοτικές ενώσεις, νομιμοποιώντας για μια ακόμη φορά τον άθλιο κατώτερο μισθό των 586 και 511 ευρώ μεικτά.
Η παρέμβαση που επιχειρούν αυτές οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, με πρώτα βιολιά τις ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, είναι πέρα για πέρα αντιδραστική και επικίνδυνη για τους εργαζόμενους, τους μεροκαματιάρηδες ΕΒΕ και μισθωτούς επιστήμονες. Πραγματική διέξοδος για όλους αυτούς δεν είναι η «συμμαχία» συνδικαλιστικών κορυφών, που αποθεώνει τον κοινωνικό εταιρισμό, τους στόχους της καπιταλιστικής ανάπτυξης, την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων.
Διέξοδος είναι η ανασύνταξη τους εργατικού κινήματος και το δυνάμωμα της Κοινωνικής Συμμαχίας ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, που αγωνίζεται για σύγχρονα δικαιώματα, ενάντια στους στόχους του κεφαλαίου και την ανάπτυξη που υπηρετεί την κερδοφορία του, σε βάρος των λαϊκών αναγκών.

Διαβατήρια

«Πιστεύω ότι το διαβατήριο για αυτό που ονομάζουμε "καθαρή έξοδο" από το πρόγραμμα, δεν είναι άλλο από την υπεραπόδοση της ελληνικής οικονομίας», είπε την Πέμπτη στις κοινές τους δηλώσεις με τον πρόεδρο της Κομισιόν ο πρωθυπουργός, διευκρινίζοντας λίγο παρακάτω ότι «αποκατάσταση της κανονικότητας σημαίνει ανάκτηση της κυριαρχίας μας στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Δεν σημαίνει, όμως, σε καμία περίπτωση, ότι επανερχόμαστε στο παρελθόν». Παίρνοντας την «πάσα», ο πρόεδρος της Κομισιόν συμπλήρωσε ότι «πρέπει οπωσδήποτε να αποκατασταθεί η πρόσβαση της Ελλάδας στις χρηματοδοτήσεις μέσω των αγορών, αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε κυρίως να υλοποιηθούν όλες οι μεταρρυθμίσεις που έχουν αποφασιστεί και να ακολουθηθούν οι οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές που έχουν αναληφθεί» και ότι «για τη νέα αυτή Ελλάδα του αύριο, θα πρέπει επίσης να αρθούν και να θεραπευτούν όλες οι παθογένειες που τόσο κόστισαν στη χώρα και την κοινωνία σας». Η μετάφραση βέβαια δεν είναι δύσκολη: Το «διαβατήριο» του κεφαλαίου για έξοδο στις αγορές και φτηνό δανεισμό γράφει πάνω ματωμένα πλεονάσματα για δεκάδες χρόνια, συνέχεια των αντιλαϊκών ανατροπών - «μεταρρυθμίσεων» στο διηνεκές, δημοσιονομικό «κορσέ» για τις λαϊκές ανάγκες και εργατικά δικαιώματα «περασμένα - ξεχασμένα». Τα «διαβατήρια» αυτά τα σφραγίζει το κεφάλαιο και ο προορισμός δεν είναι άλλος από τη θωράκιση της κερδοφορίας του, που έχει ως δεδομένο την ένταση της εκμετάλλευσης και τα άγρια αντιλαϊκά μέτρα. Οσο για το λαό, πρέπει να βάλει πλώρη για άλλο προορισμό, την κοινωνία απαλλαγμένη από τους εκμεταλλευτές του, όπου κουμάντο στον πλούτο θα κάνει αυτός κι όπου οι ανάγκες του θα είναι στο επίκεντρο της ανάπτυξης.