«Μετ’ εξαιρέτου τιμής Γ. Παπανδρέου 1/3/48» ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:

 

 ..δια να υπάρξη ο Δεκέμβριος, επρεπε προηγουμένως να είχωμεν έλθει εις την Ελλάδα. Και τούτο ήτο δυνατόν μόνο με την συμμετοχήν και του ΚΚΕ εις την κυβέρνησιν, δηλαδή με τον Λίβανον.,, 

***

Γ. Παπανδρέου: «Μία ήτο η επείγουσα και υπέρτατη ανάγκη: Να αφοπλισθή το ΚΚΕ, και να εξοπλισθή το Κράτος»

Χάριν εις την πολιτικήν την οποίαν ηκολούθησα κατά τους κρισιμώτατους εκείνους μήνας, κατά τους οποίους η Μοίρα με είχεν επιφορτίσει με την ευθύνην της Ελλάδος, κατέστη δυνατή η συντριβή της Κομμουνιστικής Τυραννίας.

Κατιούσα

Την 1η του Νοέμβρη 1968 πέθανε ο Γεώργιος Παπανδρέου, τρεις φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Πολλά δεινά υπέστη ο λαός μας από τον ρόλο που διαδραμάτισε στα ιστορικά δρώμενα και την πολιτική που ακολούθησε ιδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του ΄40 – ΄50 ο επονομαζόμενος «Γέρος της Δημοκρατίας».

Ο Γ. Παπανδρέου άφησε το αποτύπωμά του στην ιστορία του τόπου, βουτηγμένο στο αίμα χιλιάδων κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών που πολέμησαν κατά του φασισμού και κάθε καταχτητή, για μια Ελλάδα λεύτερη και ανεξάρτητη.

Αντί άλλου σχολιασμού, παραθέτουμε την επιστολή που έστειλε ο ίδιος στην εφημερίδα «Καθημερινή», με ημερομηνία 1 του Μάρτη 1948, στην οποία απερίφραστα απαριθμεί τα βήματα και τους εκβιασμούς της τότε κυβέρνησης και των κομμάτων της αστικής τάξης και των Άγγλων προστατών τους, απέναντι στο ΚΚΕ και το κίνημα, που οδήγησαν στον εμφύλιο. Ας βγάλει ο αναγνώστης τα συμπεράσματά του.

Η επιστολή συμπεριλαμβάνεται στην εξαιρετική έκδοση – πρόγραμμα της θεατρικής παράστασης με το έργο του Μυρώδη Αδαμίδη «Μετά τη Βάρκιζα», που συνεχίζεται και φέτος να παίζεται με μεγάλη επιτυχία στο θέατρο Αλκμήνη (μπορείτε να διαβάσετε κριτική εδώ).

ΕΠΙΣΤΟΛΗ TOΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Φίλε κ. Διευθυντά,

Εις το χθεσινόν άρθρο σας, συνάγοντες «μάθημα» από το πάθημα της Τσεχοσλοβακίας, ενθυμείστε και τον ιδικόν μας Δεκέμβριον. Νομιμοποιείτε τοιουτοτρόπως την παρέμβασίν μου. Αλλά θα επεθύμουν πρώτα να διατυπώσω μερικάς γενικωτέρας απόψεις μου.

Γράφετε: «Το πάθημα της Τσεχοσλοβακίας πρέπει να μας διδάξει ότι ουδεμία λύσις υπάρχει μεταξύ της σταθεράς και ακάμπτου προσηλώσεως προς την εθνικήν μας ελευθερία από το ένα μέρος και της απολύτου υποδουλώσεώς μας από το άλλο. Ότι ουδεμία δήθεν ιδεολογική υποχώρησις ωφελεί. Με τους Σλάβους δυστυχώς συνεννόησις δεν υπάρχει».

Είμεθα σύμφωνοι. Και όπως γνωρίζετε είχον ανέκαθεν αυτήν την γνώμην, ακόμη και προ πέντε ετών, όταν τον Ιούλιον του 1943 απέστειλα από την κατεχόμενη Ελλάδα έκθεσιν προς την Ελληνικήν και την Βρετανικήν κυβέρνησιν και έκαμνα προβλέψεις δια το μέλλον, αι οποίαι, σήμερον έχουν επαληθεύσει…

Πράγματι «ουδεμία δήθεν ιδεολογική υποχώρησις ωφελεί». Αλλά χρειάζεται διευκρίνισις: Δεν ωφελεί εάν δι’ αυτής επιδιώκωμεν να «κατευνάσωμεν» τον Κομμουνιστικόν Πανσλαβισμόν και να «συνεννοηθώμεν», όπως μωρώς επηγγέλετο το «Κέντρον».

Ωφελεί όμως δια να τον νικήσωμεν. Διότι όταν εις την μεγάλην ηθικήν δύναμιν της Ελευθερίας του Έθνους, υπέρ της οποίας παλαίομεν, προσθέσωμεν και την ηθικήν δύναμιν της Ατομικής Ελευθερίας και της Κοινωνικής Ευημερίας, τότε το ιδεώδες μας καθίσταται πλήρες και αντιστοίχως συντελείται πλήρως ο ηθικός αφοπλισμός του Κομμουνισμού.

Τότε κατακτώμεν ημείς και τας Μάζας και την Νεότητα, αυξάνομεν και τον αριθμόν και τον φανατισμόν του εθνικού μας Μετώπου και φθάνωμεν ασφαλέστερου εις την Νίκην. Αλλά βεβαίως υπό μίαν προϋπόθεσιν: Ότι αι ηθικαί αυταί δυνάμεις θα πρόκειται να συμπληρώσουν τας ενόπλους δυνάμεις του αγώνος και όχι να τας αναπληρώσουν – όπως φαίνεται να συνέβη εις την Τσεχοσλοβακίαν.

Και ερχόμεθα εις τον ιδικόν μας Δεκέμβριον. Γράφετε: «Ο Ύψιστος μας έκαμε δώρον την Επανάστασιν και τα Δεκεμβριανά. Διότι τι θα συνέβαινε αν δεν εγίνοντο; Δια να μη γίνουν ήμεθα τότε εις κάθε υποχώρησιν έτοιμοι. Θα εδίδαμεν εις τους Κομμουνιστάς και ένα και δύο υπουργεία, ακόμα και πέντε. Σιγά – σιγά θα τους παραδίδαμεν – για να μη γίνει Επανάστασις και την Διοίκησιν και τον Στόλον και τον Στρατόν. Θα τους τα εδίδαμεν όλα».

Η διαφωνία μου είναι απόλυτος. Όχι ότι δεν υπήρξε «δώρον του Υψίστου» ο Δεκέμβρης… Αλλά ότι «θα τους τα εδίναμε όλα…». Διότι συνέβαινεν ακριβώς το αντίθετον: «Τους τα επαίρναμεν όλα…» Και διότι επεμείναμεν, απεφάσισαν την Στάσιν…

«Γνωρίζω ότι υπάρχει ακόμη σύγχυσις, η οποία εμποδίζει την ορθήν εκτίμησιν εκείνης της εποχής. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν ημπορούν ακόμα να εννοήσουν. Και υπάρχουν άλλοι, οι οποίοι αρνούνται να εννοήσουν. Απαντώ διά τους πρώτους – και επίσης διά την Ιστορίαν – διότι οι άνθρωποι που θα έλθουν θα είναι απροκατάληπτοι και θα θέλουν να εννοήσουν.

Κατέχομαι από την συνείδησιν ότι χάριν εις την πολιτικήν την οποίαν ηκολούθησα κατά τους κρισιμώτατους εκείνους μήνας, κατά τους οποίους η Μοίρα με είχεν επιφορτίσει με την ευθύνην της Ελλάδος, κατέστη δυνατή η συντριβή της Κομμουνιστικής Τυραννίας η οποία τότε ήτο παντοδύναμος και εδυνάστευε την Ελλάδα. Και πιστεύω ότι η πορεία των γεγονότων – και εις την Ελλάδα και εις την Ευρώπην -επαληθεύει την πρόβλεψιν του μεγάλου Βρετανού ηγέτου, ο οποίος μου ετηλεγράφει τον Ιανουάριον του 1945 ότι «η πολιτική μου μου θα εύρη την οφειλομένην επιβράβευσίν της εις τας ημέρας που έρχονται».

«Θα επικαλεστώ κείμενα:

«Την 26η Απριλίου 1944, όταν ανέλαβα την Κυβέρνησιν εις το Κάιρο, διεκήρυξα το σύνθημα: «Μία Πατρίς, μία Κυβέρνησις, εις Στρατός».

«Εις το Συνέδριον του Λιβάνου την 17ην Μαΐου 1944, ομιλών ενώπιον και των εκπροσώπων του ΚΚΕ, είπα: «Το κύριον επίμαχον θέμα είναι το στρατιωτικόν, το θέμα της υλικής δυνάμεως. Η ώρα είναι ιστορική και οφείλομεν να ομιλήσωμεν ευκρινώς και απεριφράστως. Εάν το ΕΑΜ έχει την πρόθεσιν να χρησιμοποιήσει την υλικήν του δύναμιν ως όργανον εμφυλίου πολέμου και εξοντώσεως των αντιπάλων του, και αύριον, μετά το πέρας του πολέμου, υπό το ψευδώνυμον της Λαϊκής Δημοκρατίας, ως όργανον δυναμικής επικρατήσεως επί της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού, τότε βεβαίως δεν υπάρχει στάδιον συνεννοήσεως. Το καθήκον μας τότε είναι να συνεγείρωμεν το έθνος και να επικαλεσθώμεν την επικουρίαν όλων των Μ. Συμμάχων μας εις τον διπλούν αγώνα και κατά του εξωτερικού εισβολέως και κατά του εσωτερικού εχθρού. Διότι ο Ελληνικός λαός δεν κάμνει επιλογήν τυράννων. Αρνείται την τυραννίαν…»

«Εάν όμως το ΕΑΜ έχει λάβει απόφασιν να εγκαταλείψη τους σκοπούς της δυναμικής επικρατήσεως και να αρκεσθή εις τα πολιτικά μέσα της πειθούς και αν κατά συνέπειαν δέχεται την κατάργησιν του ΕΛΑΣ καθώς και των άλλων ανταρτικών σωμάτων και την δημιουργίαν Εθνικού Στρατού, ο οποίος θα ανήκει μόνον εις την Πατρίδα και θα υπακούη εις τας διαταγάς της Κυβερνήσεως, τότε η συμμέτοχη και του ΕΑΜ εις την Εθνικήν μας Ένωσιν θα ημπορή να θεωρήται γεγονός».

«Την 6η Ιουλίου 1944 απήντησα από το ραδιόφωνον του Καΐρου προς την Επιτροπήν των Βουνών, η οποία είχε ζητήσει επιπροσθέτως τα υπουργεία των Στρατιωτικών και των Εσωτερικών. Και είπα. «Αποδοχή των νέων όρων σημαίνει κατ’ ουσίαν: Στρατός ΕΑΜ. Έλεγχον της Αστυνομίας, της χωροφυλακής, της Διοικήσεως και της Δικαιοσύνης από το ΕΑΜ. Και έμπνευσιν της Παιδείας μας από το ΕΑΜ. Τώρα, πλέον, ημπορεί να γίνει πλήρης εξήγησις. Γνωρίζομεν τι μας ζητούν. Και απέναντι των αιτημάτων των λαμβάνωμεν επίσημον, υπεύθυνον θέσιν: Αρνούμεθα. Μας ζητούν να παραδώσουμε την Ελλάδα. Αρνούμεθα!

«Την 21ην Αυγούστου 1944 συνηντήθην εις την Ρώμην με τον Βρετανόν Πρωθυπουργόν. Και όταν μου έθεσε το ερώτημα, ποια είναι η πολιτική μου, απήντησα: «Εξοπλισμός του Κράτους. Αφοπλισμός του ΕΑΜ».

«Την 8ην Οκτωβρίου 1944 συνηντήθην πάλιν με τον Βρετανόν ηγέτην και τον υπουργόν των εξωτερικών κ. Ήντεν εις την Νεάπολιν της Ιταλίας. Εις το υπόμνημα το οποίον τους επέδωκα, προβλέπω ότι η επικείμενη Απελευθέρωσις θα είναι αναίμακτος και ότι κατόπιν το ΚΚΕ θα επιχειρήσει Στάσιν. Και οι δυο προβλέψεις επαληθεύθησαν. Έγραφα: «… Ελπίζω ότι το Έθνος θα εξέλθη από την δουλείαν ομαλώς και θα συντελεσθή αναιμάκτως η απελευθέρωσις. Τούτο είναι ουσιώδες αλλά όχι οριστικόν. Το ΚΚΕ διαθέτει σήμερον δυναμικήν υπεροχήν χάρις εις τας οργανώσεις ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Όπως επανειλημμένως είχον την ευκαιρία να εξηγήσω, η Ελλάς αποτελείται σήμερον από μίαν μεγάλην αφοπλισμένην πλειοψηφίαν και αφετέρου από την ένοπλον μειοψηφίαν του ΚΚΕ. Εξάλλου η προσαρμογή του ΚΚΕ εις την Εθνικήν Ενωσιν έχει συντελεσθή υπό την σιωπηράν προϋπόθεσιν της παρουσίας εν Ελλάδι σημαντικών βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων. Εάν διεπιστούτο ότι ο όρος αυτός δεν υφίσταται, υπάρχει φόβος ότι το ΚΚΕ θα θέση εις ενέργειαν, κατά τρόπον συγκεκαλυμμένον ή απροκάλυπτον, την υλικήν του δύναμιν δια να γίνη κύριον της καταστάσεως. Τα ακόλουθα μέτρα είναι απαραίτητα προς αποτελεσματικήν αντιμετώπισιν της κρίσιμου ταύτης καταστάσεως: 1 Η άμεσος αποστολή σημαντικών βρετανικών δυνάμεων. 2) Η άμεσος δημιουργία τακτικού Ελληνικού Στρατού και 3) Ο πλήρης εφοδιασμός της Ελλάδος».

«Και την ι8ην Οκτωβρίου 1944» εκφωνών τον λόγον της Απελευθερώσεως εις την πλατείαν Συντάγματος, επαναλάμβανον: «Βάσις του Εθνικού μας Στρατού δια το μέλλον θα είναι η τακτική στρατολογία. Θα γίνη συνείδησις και πράξις ότι ο Στρατός δεν βουλεύεται. Βουλεύεται μόνον ο Κυρίαρχος λαός, του οποίου την θέλησιν εκφράζει η Κυβέρνησις, και τας διαταγάς της κυβερνήσεως εκτελεί ο Στρατός… Θα γίνει συνείδησις και πράξις ότι ο Στρατός δεν ημπορεί να ανήκει ούτε εις κόμματα. Ανήκει μόνον εις την πατρίδα και υπακούει μόνον εις τας διαταγάς της Κυβερνήσεως…».

«Και συνεπής προς την σταθεράν επαγγελίαν επηκολούθησε η εφαρμογή…

H κυβέρνησις της Εθνικής Ενώσεως ανεσχηματίσθη εν Αθήναις την 23ην Οκτωβρίου. Και μετά δέκα ημέρας, την Νοεμβρίου 1944» προέβην εις τας ακολούθους ανακοινώσεις:

«Μετά την συντελεσθείσαν πλήρη Απελευθέρωσιν της Ελλάδος λήγει και η Αντίστασις. Είναι επομένως φυσικόν, ότι επακολουθεί η αποστράτευσις των Αντάρτικών Ομάδων ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ, η οποία ωρίσθη δια την 10ην Δεκεμβρίου.

Και όταν έφθασεν η ώρα της πραγματοποιήσεως και το ΚΚΕ διεπίστωσεν ότι αι αποφάσεις μου δεν ήσαν απλαί λέξεις, αλλά πράξεις, και ότι, αφοπλιζόμενον, θα μετεβάλλετο πλέον από παντοδύναμος δυνάστης εις μικρόν πολιτικόν κόμμα μειοψηφίας, απετόλμησεν την Στάσιν.

«Τα κείμενα απήντησαν… Αποδεικνύουν ότι όχι μόνον δεν είμεθα διατεθειμένοι «να τα δώσωμεν όλα» – δια να μη γίνει Επανάστασις, αλλά αντιθέτως «να τα πάρωμεν όλα…», έστω και αν επρόκειτο να επακολουθήσει. Επανάστασις την οποίαν είχομεν προπαρασκευασθή -με την παρουσίαν των Βρετανών, την άφιξιν της ταξιαρχίας του Ρίμινι, την συγκρότησιν της Εθνοφυλακής και την συγκέντρωσιν των χωροφυλάκων εις Αθήνας – δια ν’ αντιμετωπίσωμεν. Το Σάββατον 2 Δεκεμβρίου παραμονήν της Στάσεως, ετηλεγράφησα εις τον Βασιλέα: «Υπουργοί Ακρας Αριστεράς αρνηθέντες υπογράψουν αποστράτευσιν παρητήθησαν. Παραίτησις σημαίνει δυστυχώς απαρχήν εμφυλίου πολέμου. Με όσην αποφασιστικότητα εξηντλήσαμεν τας προσπαθείας μας δια την αποτροπήν του εμφυλίου πολέμου, με την ίδιαν αποφασιστικότητα θα υπερασπίσωμεν την Ελλάδα εναντίον των εσωτερικών της εχθρών. Εύχομαι εις τον Θεόν η τραγική περίοδος να είναι σύντομος και πλήρης η επιβολή του Νόμου προς πραγματικήν Απελευθέρωσιν του στενάζοντος Ελληνικού Λαού».

«Όλαι αι άλλαι παραχωρήσεις μου προς το ΚΚΕ – αι οποίαι τόσον επεκρίνοντο τότε από ανθρώπους, οι οποίοι δεν είχον εμβαθύνει εις την υφισταμένην πραγματικήν κατάστασιν – ήσαν εντελώς δευτερεύουσαι και άνευ ουσιαστικής αξίας. Επειδή τότε μία ήτο η επείγουσα και υπέρτατη ανάγκη: Να αφοπλισθή το ΚΚΕ, και να εξοπλισθή το Κράτος. Κατόπιν, όλα τα άλλα, αυτομάτως θα επηκολούθουν…

«Και δια τούτο η ημερομηνία της Αποστρατεύσεως – η 10η Δεκεμβρίου – έμενεν αμετακίνητος.

«Όσοι θέλουν να κρίνουν δικαίως εκείνην την εποχήν, οφείλουν να αναπολήσουν την κατάστασιν του Απριλίου 1944 όταν ανέλαβον την Κυβέρνησιν.

«Εις την Ανατολήν, αι ένοπλοι δυνάμεις μας είχον αποσυντεθεί από την Στάσιν. Και εις την Ελλάδα το ΚΚΕ είχε καταστή παντοδύναμον και είχε συγκροτήσει και την Κυβέρνησιν των Βουνών – την ΠΕΕΑ. Και η αγωνία, από την οποία αδιαλείπτως κατειχόμην ήτο: Πώς θα καταλύετο; Δύο ήσαν τα στάδια δια να φθάσωμεν εις την Νίκην: Πρώτον, η έλευσις εις τας Αθήνας! Και δεύτερον, ο αφοπλισμός του ΚΚΕ.

«Δια να έλθωμεν εις τας Αθήνας -ως αντίπαλοι του ΚΚΕ- δεν διεθέταμεν, δυστυχώς, ούτε εις το εσωτερικόν, ούτε εις το εξωτερικόν, ελληνικάς δυνάμεις, αριθμητικούς επαρκείς διά να αντιμετωπίσουν τας μυριάδας του ΕΛΑΣ, τακτικού και εφεδρικού, καθώς και την ευρυτάτην συνωμοτικήν οργάνωσιν του ΕΑΜ. Αλλά δεν υπήρχον επίσης τότε ούτε Βρετανικαί δυνάμεις διαθέσιμοι, διότι είχον απορροφηθή από τα τρία ευρωπαϊκά μέτωπα, τα οποία, κατά τους κρίσιμους εκείνους μήνας – Σεπτέμβριον και Οκτώβριον 1944- επιέζοντο σφοδρώς από τον Χίτλερ, αποβλέποντα εις τον εξαναγκασμόν χωριστής ειρήνης… Και είχε μάλιστα φθάσει εις τόσον βαθμόν η έλλειψις διαθεσίμων Βρετανικών δυνάμεων, ώστε να αναγκασθώ μίαν ημέραν, εις τον πρεσβευτήν της Μεγ. Βρετανίας, ο οποίος μου ωμίλει περί αποστολής εις την Ελλάδα «εκατοντάδων» ή και «δεκάδων» ανδρών, να δώσω την απάντησιν, ότι «έχω την εντύπωσιν, ότι ομιλώ με αντιπρόσωπον του Λουξεμβούργου…».

«Αλλά και αν ακόμη καθίστατο, μ’ όλα ταύτα, δυνατόν να εξευρίσκοντο δυνάμεις Βρετανικαί, και πάλι θα ήτο τότε πολιτικώς αδύνατος η απόβασις εναντίον του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, λόγω της σφοδράς αντιδράσεως και των Άγγλων εργατικών και του Προέδρου Ρούσβελτ και της Σοβιετικής Ενώσεως. Δια να πεισθώμεν, φθάνει να ενθυμηθώμεν την γενικήν εξέγερσιν, την οποίαν είχε προκαλέσει η Βρεταννική επέμβασις κατά τον Δεκέμβριον και η οποία εκλόνισε την θέσιν του Τσώρτσιλ -και η οποία, εν τούτοις, είχεν επιχειρηθή υπό «απείρως ευμενεστέρας συνθήκας», διότι αι Βρετανικαί δυνάμεις υπεστήριζαν τότε την νόμιμον κυβέρνησιν και ευρίσκοντο εδώ πρεσκεκλημένοι και από τον ΕΛΑΣ, διά την διατήρησιν της τάξεως…

«Ιδού, διατί, μόνον η συμμετοχή του ΚΚΕ εις την Κυβέρνησιν μας ήνοιγε τας πύλας της Ελλάδος. Και δια τούτο την επεδίωξα – και ευτυχώς κατωρθώθη… Καθώς επίσης, μόνον το σύμφωνον της Καζέρτας, όπου ο ΕΛΑΣ, διά του Αρχηγού του, υπέγραψε την υποταγήν του εις το Βρεταννικόν Στρατηγείον και προσεκάλεσε τους Βρεταννούς εις την Ελλάδα, καθιστά Συμμαχικώς εύκολον την παρουσίαν των…

«Αλλά υπάρχει και το δεύτερον στάδιον, ο αφοπλισμός του ΕΛΑΣ. Διότι εφ’ όσον το ΚΚΕ παρέμεινε πάνοπλον, η Ελληνική Κυβέρνησις, καθώς ελέγαμεν τότε, ήτο απλώς «η περικεφαλαία του ΕΑΜικού Κράτους…»

«Αλλά πότε θα έπρεπε ν’ αποφασισθή η αποστράτευσις; Θα έπρεπε ν’ αποφασισθή αμέσως, ή να αναβληθή δι’ αργότερον; Το ζήτημα του χρόνου ήτο κρισιμώτατον. Το ΚΚΕ εζήτει αναβολήν. Και αι γενικώτεραι συνθήκαι την ηυνόουν. Εφόσον εξηκολούθει ο πόλεμος εναντίον του Ναζισμού, ηδύνατο να θεωρηθή παράλογος η άμεσος αποστράτευσις δυνάμεων της Εθνικής Αντιστάσεως. Και δι’ αυτό ουδαμού της Ευρώπης συνέβη…

«Αλλά μου ήτο σαφές, ότι ο χρόνος ειργάζετο υπέρ του ΚΚΕ.

«Και εσωτερικώς, διότι θα εξησφάλιζεν εν τω μεταξύ την πλήρη διάβρωσιν – όπως φαίνεται να συνέβη εις την Τσεχοσλοβακίαν. Και εξωτερικώς, διότι τότε η Σοβιετική Ενωσις ευρίσκετο ακόμη εις την θανάσιμον εμπλοκήν με τον Ναζισμόν και επροφυλάσσετο να διαταράξη τας Συμμαχικάς σχέσεις της. Και δια τούτο ακριβώς παρέστησε, καθ’ όλον τον Δεκέμβριον, τον ουδέτερον – και μάλιστα μέχρι του σημείου να μας αναγγείλη την 30ην Δεκεμβρίου, την αποστολήν πρέσβεως, ενώ ακόμα αι μάχαι εμαίνοντο εις τας Αθήνας…

«Και δια τούτο επέμεινα ανενδότως εις την άμεσον αποστράτευσιν. Και η 10η Δεκεμβρίου έμενεν αμετακίνητος…

«Το συμπέρασμα είναι ότι ο Δεκέμβριος ημπορεί να θεωρηθή «δώρον του υψίστου». Αλλά, δια να υπάρξη ο Δεκέμβριος, επρεπε προηγουμένως να είχωμεν έλθει εις την Ελλάδα. Και τούτο ήτο δυνατόν μόνο με την συμμετοχήν και του ΚΚΕ εις την κυβέρνησιν, δηλαδή με τον Λίβανον. Και δια να ευρεθούν εδώ οι Βρετανοί, οι οποίοι ήσαν απαραίτητοι δια την Νίκην, έπρεπε προηγουμένως να είχεν υπογραφή το Σύμφωνον της Καζέρτας. Και δια να γίνη η Στάσις – «το δώρον του Υψίστου» – έπρεπε προηγουμένως να επιμείνω εις την άμεσον αποστράτευσιν του ΕΛΑΣ και να θέσω το ΚΚΕ ενώπιον του διλήμματος η να αποδεχθή ειρηνικώς τον αφοπλισμόν του ή να επιχείρηση την Στάσιν, υπό συνθήκας όμως πλέον, αι οποίαι ωδήγουν εις την συντριβήν του. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια».

Μετ’ εξαιρέτου τιμής
Γ. Παπανδρέου 1/3/48»

Τα αντικομουνιστικά επιχειρήματα

Μερικές παρατηρήσεις απ αφορμή ένα σχόλιο στο Φ/Β για τις δυσκολίες αντιμετώπισης της αντικομουνιστικής προπαγάνδας.

Ο κομμουνιστής, ο μαρξιστής, ο αριστερός ριζοσπάστης έχουν να αντιμετωπίσουν ένα τεράστιο μηχανισμό προπαγάνδας που συνεχώς προσθέτει αληθοφανή ψέματα στην ήδη διαμορφωμένη από τον καπιταλισμό συνείδηση των λαών.

Οι διαμορφωτές της κοινής συνείδησης στον καπιταλισμό μπορούν να πουν με απλά λόγια ένα ψέμα όπως τα πολύ  γνωστά «ο Στάλιν δολοφόνησε 60  εκατομμύρια και όλους τους συντρόφους του», «στο Κατίν οι σοβιετικοί σκότωσαν το άνθος του Πολωνικού στρατού», «στον σοσιαλισμό δεν είχαν καμία ελευθερία», «στον καπιταλισμό ο άνεργος έπαιρνε επίδομα μεγαλύτερο από τον μισθό στον σοσιαλισμό» και άλλα πολλά πολύ εξατομικευμένα ή και χυδαία, κατά βούληση.

Η αντιμετώπιση δεν είναι τόσο εύκολη όσο νομίζουμε. Σε κάθε μια λέξη δική τους αντιστοιχούν 10 και περισσότερες ως απάντηση. Δεν είμαστε ούτε κυρίαρχη ιδεολογία ούτε κυρίαρχη τάξη. Έτσι, όχι μόνο πρέπει να αναστρέψεις μια συνείδηση διαμορφωμένη να ακούει μόνο όσα συμφωνούν με αυτά που διδάχτηκε από τα αστικά μέσα εκπαίδευσης και ενημέρωσης, αλλά και για να τεκμηριώσεις την αναστροφή σε κάθε ειδικό θέμα. Έτσι, μόλις αρχίζεις να μιλάς, τους έχει μάθει το σύστημα να ακούν μόνο συνθήματα και ατάκες και σε αποπέμπουν από συνομιλητή αρνούμενοι να ακούσουν οτιδήποτε - «ουφ λόγια, λόγια, πες και τίποτα σωστό» και εννοούν να συμφωνείς μαζί τους! Αμέσως μετά σε κατηγορούν για ισχυρογνώμονα δήθεν «κάτοχο της μοναδικής, απόλυτης αλήθειας» που δεν δέχεται και την «άλλη αλήθεια», τη δική τους δηλαδή, που είναι η… αλήθεια (!!!), και άλλες τέτοιες μπαρούφες.

150 χρόνια τώρα, τα αντικομουνιστικά επιτελεία παράγουν αντικομουνιστικά επιχειρήματα σε στυλ ατάκας και συνθηματολογικής ροής. Λέει ο άλλος δημοσιογράφος, συγγραφέας, ιστορικός, πολιτικός, προφέσορας τέλος πάντων, το πιο μεγάλο ψέμα με τον πιο απλό τρόπο και γίνεται πιστευτός, όπως: «είπε ο Λένιν, η αλήθεια δεν έχει καμία αξία, αξία έχει μόνο η δική μας αλήθεια», «Ο Στάλιν έκανε τα μεγαλύτερα εγκλήματα του κόσμου και δεν δικάστηκε ποτέ….», «οι σοβιετικοί στρατιώτες πολέμησαν στο Βερολίνο για να... βιάσουν όμορφες Γερμανίδες»(!)  και συνεχίζει ακάθεκτος. Άντε να του πεις βρες το τεκμήριο. Έφυγε σε δεύτερο, τρίτο και εις τη «νιοστή» ψέμα. Έχει εξουσία λόγου με πλάτες άρχουσας τάξης και χρήμα πολύ κι εσύ μένεις άναυδος στην τβ και μετά βγαίνεις έξω και τα ακούς να τα παπαγαλίζουν.

Δύσκολα τα πράγματα.

Τέλος, τα αντικομουνιστικά επιτελεία σήμερα δουλεύουν κανονικά, προγραμματισμένα και συντονισμένα ανανεώνοντας και αναπαράγοντας σε σύγχρονο λόγο όλα τα αντικομουνιστικά επιχειρήματα από τότε που βγήκαν οι αντικομουνιστικές λάσπες. Έχουν βγάλει εκατοντάδες χιλιάδες έτοιμα επιχειρήματα για πάσα χρήση από τα οποία ο κάθε οπαδός τους και μη, επιλέγει όποια θέλει και τα κοπανάει. Εσύ πρέπει να είσαι παντογνώστης για να απαντήσεις… όμως αυτοί, αμέσως μετά, σου κοπανάνε άλλα επιχειρήματα κ.ο.κ.

Υπάρχουν διαμορφωμένα αντικομουνιστικά επιχειρήματα άπειρων κατηγοριών για κάθε έναν που θα ήθελε εύκολα και αμάσητα να καταπιεί και να μας παρουσιαστεί σαν έξυπνος που ανακάλυψε την αλήθεια και άμα λάχει έχει και 100-200 άλλες ερωτήσεις από πίσω που θα μας κολλήσει στον τοίχο!

Οι κατηγορίες αντικομουνιστικού λόγου που έχουν κάνει οι αντικομουνιστές είναι τεράστιος σε αριθμό και ξεκινάνε κεντριστικά από την τυπική αστική δημοκρατική, φαινομενικά ουδέτερη θέση με στόχο την υπεροχή των αστικών δημοκρατικών δικαιωμάτων (εντελώς άσχετα αν και αυτά τα καταπατάνε χυδαίως στον καπιταλισμό) και επεκτείνονται δεξιά εξοπλίζοντας τους πάντες μέχρι και τον φασισμό και τον ναζισμό ενώ από την άλλη παράγουν σειρά από επιχειρήματα για «αριστερούς» που δεν ανέχονται τον «σκληρό σταλινικό, δογματικό» κομμουνισμό! Σε αυτή τη γκάμα παράγουν επιχειρήματα από εμμέσως εχθρικά μέχρι "φιλικά", "διορθωτικά", "μαρξιστικά" και μετά από αυτό, παράγουν και μια γκάμα υπερεπαναστατικά με τα οποία σκοπεύουν να βγάλουν τους κομμουνιστές «κότες» του αστικού συστήματος, προδότες της επανάστασης, συστημικούς συνεργάτες των αστών, εγκληματική οργάνωση του καπιταλισμού που δεν το ομολογεί γιατί παίζει ρόλο και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κάποιος.

Έτσι, ξαφνικά, εμείς μπορεί να βρούμε μπροστά μας βομβαρδισμό αληθοφανών επιχειρημάτων όλων των τύπων καλά διατυπωμένων και διαρθρωμένων  που στην ουσία θέλουν να μας μετακινήσουν ένα «κλικ» δεξιά ή αριστερά. Αυτός είναι ο σκοπός, να γίνει το πρώτο λάθος! Μετά, ο κατήφορος δεν έχει πάτο. Λίγους υπερεπαναστάτες είδαμε να μας κάνουν κάθε είδους «μαρξιστικολενινιστική», «επαναστατική» κριτική και αφού το φχαριστήθηκαν, να έχουν περάσει μετά στα δεξιά ρεφορμιστικά και να κατεβάζουν τα άλλα επιχειρήματα για να κάνουμε ένα «μικρό» δεξιό «κλικ»; Πως νομίζετε μπορούν υπερεπαναστάτες να είναι υποψήφιοι με μικροαστικά κόμματα αυτοπροβάλλοντας την… ανεξάρτητη επαναστατική τους προσωπικότητα(!) μέσα εκεί… ή πως νομίζετε δήθεν για ένα θέμα, πχ ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, μπορούν να κάνουν πως δεν βλέπουν τη φάκα μετά το τυρί;

Το τελευταίο, το χειρότερο.

Σε αυτή την αντικομουνιστική προπαγάνδα ενίοτε προσχωρούν απογοητευμένοι ή και πρώην κομμουνιστές και αριστεροί και κάνουν και δική τους «παραγωγή» αντικομουνιστικών επιχειρημάτων ζητώντας να τους πιστέψουμε γιατί δήθεν «έχουν τη γνώση από τα μέσα». Παρασταίνουν τους διαφορετικούς από τους κλασσικούς αντικομουνιστές, αλλά τα ίδια με άλλα λόγια λένε. Απλώς τους προβάλει η αστική προπαγάνδα ως "σπουδαίους γνώστες"!

Όλα αυτά δεν είναι εύκολα αντιμετωπίσιμα αν δεν έχεις ατσάλινα νεύρα, καλή κατάρτιση από τη θεωρία και τη ζωή και την ικανότητα να εκθέτεις σαφώς και σταθερά την πολιτική σου θέση,  μη παρασυρόμενος από κάθε είδους επεχείρημα που σου πετάνε και κυρίως να μην αναλώνεσαι στο δικό τους ερώτημα ή επίθεση.

Σημειώσεις.

«Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού» γράφει 865 σελίδες ψέματα, μισές αλήθειες, κατασκευασμένες «αλήθειες» και διαστρεβλωμένες «αλήθειες και γεγονότα»! Από αυτά παράγονται 865 χιλιάδες αληθοφανή και μη αντικομουνιστικά επιχειρήματα!

«Το Σύνταγμα της Ελευθερίας», του πατριάρχη του νεοφιλελευθερισμού, Φ.Α. Χάγιεκ, ένα κατάπτυστο βιβλίο 731 σελίδων, με κάθε είδους αντιανθρώπινο επιχείρημα που δια της «ελευθερίας» οδηγεί κατευθείαν στον φασισμό, γράφτηκε για να αποκρούσει την θεωρία του Μαρξ σε πολλά επίπεδα αλλά κυρίως στο οικονομικό. Όλη η προσπάθεια είναι να καταρρίψει το νόμο της αξίας και της υπεραξίας, στους οποίους στηρίζεται η μαρξιστική θεωρία και αποδεικνύει την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλισμού, οποιασδήποτε μορφής.

Δεν είναι γνωστό πόσα εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια αντικομουνιστικά βιβλία, πονήματα, έντυπα, αποφάσεις, λόγοι, ιστορίες, μαρτυρίες, διαταγές, νόμοι, μνημόνια κλπ έχουν εκδοθεί για να διαμορφωθεί αυτή η κοινωνική και πολιτική συνείδηση που βλέπουμε. Μιλάμε για δισεκατομμύρια προσπάθειες κάθε τύπου με ποτάμια χρήματος που κύλισαν για κάθε προπαγάνδρα.

Ξέρετε γιατί γράφτηκαν και ειπώθηκαν όλα αυτά; Γιατί το όραμα του Μαρξ και των επαναστατών για σοσιαλισμό, δημοκρατία και κομμουνισμό δεν καταρρίπτεται με τίποτα. Ούτε καν το πρώτο κείμενο των κομμουνιστών μπορούν να αγγίξουν και το βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους, το «Κομμουνιστικό Μανιφέστο», τροφοδοτούμενο από την αλήθεια της άγριας εκμετάλλευσης του καπιταλισμού! Έτσι, σαν τον Σίσυφο, ξανά από την αρχή στο αντικομουνιστικό έργο τους.

Στο τέλος θα νικηθούν!

Ανεπαρκείς στις καθημερινές ανάγκες, πόσο μάλλον στις έκτακτες

Το υποστελεχωμένο Κέντρο Υγείας Ν. Μάκρης σήκωσε το βάρος της μεγάλης καταστροφής, επαληθεύοντας τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού και στον τομέα Υγείας

Eurokinissi

«Το βράδυ της καταστροφικής πυρκαγιάς εφημέρευαν στο Κέντρο Υγείας (ΚΥ) Νέας Μάκρης δύο γιατροί και μια νοσηλεύτρια. Πηγαίνοντας προς το Μάτι κατά τις 6 και βλέποντας την πλήρη ανοργανωσιά και ότι δεν υπάρχει ούτε ένας αρμόδιος να σταματήσει την κυκλοφορία ούτε ένα όχημα της Πυροσβεστικής, της Αστυνομίας, της Τροχαίας και τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μες στη φωτιά, κατάλαβα ότι θα έχουμε θύματα. Δεν ήμουν υπηρεσία στο ΚΥ, αλλά έτρεξα άρον άρον να πιάσω δουλειά, όπως κι άλλοι συνάδελφοί μου.
Οι πρώτοι άνθρωποι άρχισαν να καταφτάνουν στο Κέντρο στις 7.15 μ.μ., κατά δεκάδες. Με αναπνευστικά ή καρδιολογικά προβλήματα ή εγκαύματα ή και με τα τρία μαζί. Πάνω από 90 τραυματίες κατέκλυσαν το Κέντρο. Πνευμονολόγος όμως στο ΚΥ δεν υπάρχει. Το Καρδιολογικό δουλεύει μέχρι τις 2 το μεσημέρι, γιατί δεν υπάρχει δεύτερος καρδιολόγος. Τμήμα Υπερήχων δεν υπάρχει ούτε αξονικός τομογράφος.
Επειδή μεγάλο κομμάτι του στόλου του ΕΚΑΒ είναι ακινητοποιημένο στο γκαράζ (μηχανικές βλάβες, λόγω παλαιότητας, έλλειψης προσωπικού κ.ά.), κάθε ασθενοφόρο παραλάμβανε τους εγκαυματίες τρεις - τρεις. Κατά τις 8 το βράδυ άρχισαν να καταφτάνουν και άνθρωποι που έψαχναν απεγνωσμένα τις οικογένειές τους. Μιλάμε για την απόλυτη τρέλα (...)
Πολλοί από τους άστεγους πυρόπληκτους έχουν μεταφερθεί στις κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα. Δε χρειάζεται να είσαι γιατρός για να καταλάβεις ότι δεν μπορείς να παίρνεις έναν άνθρωπο που έζησε την τραγωδία και να τον βάζεις να ζήσει ανάμεσα στα αποκαΐδια. Να εισπνέει κάθε μέρα καρβουνόσκονη. Ακόμη και σήμερα έρχονται άνθρωποι από τις κατασκηνώσεις με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα. Χτες κάναμε διακομιδή μιας τέτοιας περίπτωσης στο Νοσοκομείο "Αμαλία Φλέμινγκ". Στο μέλλον αυτοί οι άνθρωποι με μαθηματική ακρίβεια θα έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας».

Απόλυτη γύμνια σε σχεδιασμό και υποδομές

Το ΚΥ Ν. Μάκρης είναι η μοναδική δημόσια πρωτοβάθμια δομή που καλείται να «καλύψει» τις ανάγκες άνω των 35.000 μόνιμων κατοίκων και πολλαπλάσιων την καλοκαιρινή περίοδο

Ο «Ριζοσπάστης» βρέθηκε τις προηγούμενες μέρες στο Κέντρο Υγείας Νέας Μάκρης. Η παραπάνω μαρτυρία ανήκει σ' εργαζόμενο του Κέντρου, που παρά τις κυβερνητικές ...«συστάσεις» «να μη βγει τίποτα προς τα έξω», ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει για το φιλότιμο και την αυταπάρνηση των συναδέλφων του εκείνο το βράδυ, αλλά και κάθε μέρα, που δίνουν αγώνα για να προσφέρουν υπηρεσίες Υγείας, με ελάχιστα μέσα και λιγοστό προσωπικό.
Είναι το ίδιο προσωπικό που τους επόμενους μήνες πρόκειται να απολυθεί, όπως και χιλιάδες άλλοι από τις δημόσιες δομές Υγείας, επειδή λήγει η σύμβασή τους. Και μέχρι τότε θα είναι κακοπληρωμένο και απλήρωτο, με λειψά δικαιώματα. Η μαρτυρία του έχει διπλή αξία.
Πρώτα απ' όλα, επιβεβαιώνει την παντελή έλλειψη σχεδιασμού για την προστασία του λαού από τέτοιες καταστροφές, που δεν αφορά μόνο την πρόληψη, την κατάσβεση της φωτιάς ή την ασφαλή εκκένωση περιοχών, αλλά και την παροχή υπηρεσιών Υγείας σε όσους τις έχουν ανάγκη και ουσιαστικής φροντίδας σ' αυτούς που γλίτωσαν και προσπαθούν να σταθούν στα πόδια τους, έχοντας χάσει στις φλόγες όλο τους το βιος. Για να μην αναφερθούμε στην ψυχολογική στήριξη στους πληγέντες, καθώς από την περιοχή απουσιάζει οποιαδήποτε δομή Ψυχικής Υγείας.
Κατά δεύτερο, η μαρτυρία του αποκαλύπτει όλη τη γύμνια του κρατικού μηχανισμού και σε ό,τι αφορά το σύστημα Υγείας, με τις μεγάλες ελλείψεις εξαιτίας της υποχρηματοδότησης, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και το εξαντλημένο προσωπικό, που στερούν από το λαό τις υπηρεσίες που έχει ανάγκη, πολύ περισσότερο στην περίπτωση μιας κρίσιμης κατάστασης, όπως ήταν αυτή τη μέρα της πυρκαγιάς.
Ενα ακόμα στοιχείο που επιβεβαιώνει το παραπάνω συμπέρασμα είναι οι ελλείψεις σε κρεβάτια ΜΕΘ και παραπέρα σε κρεβάτια ΜΕΘ Εγκαυμάτων, προκειμένου να αντιμετωπίζονται εξειδικευμένα οι ασθενείς με εγκαύματα. ΜΕΘ Εγκαυμάτων υπάρχει μόνο στο Θριάσιο, αλλά κι εκεί, λόγω έλλειψης προσωπικού και της ανάγκης αντικατάστασης του εξοπλισμού, λειτουργούν συνήθως τα 10 από τα 18 κρεβάτια.
Μάλιστα, για να αντιμετωπισθούν οι ανάγκες νοσηλείας εγκαυματιών από τις πρόσφατες πυρκαγιές, γίνονται καθημερινά μετακινήσεις νοσηλευτικού προσωπικού από άλλα τμήματα, ακόμα και από τη ΜΕΘ του νοσοκομείου, με αποτέλεσμα να προκαλούνται προβλήματα στη λειτουργία τους.
Την ίδια στιγμή, κλειστές παραμένουν 150 κλίνες στις ΜΕΘ πανελλαδικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, από τις 750 που υπάρχουν (και ενώ οι ανάγκες απαιτούν πολύ περισσότερες), λόγω των δραματικών ελλείψεων σε προσωπικό και εξοπλισμό...

Επιτακτική ανάγκη η δημιουργία δημόσιου νοσοκομείου

Κατά την επίσκεψή μας στην περιοχή, μιλήσαμε επίσης με κατοίκους, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο κατήγγειλαν τις μεγάλες ελλείψεις και ανέδειξαν την ανάγκη για δημόσιο νοσοκομείο πλήρως στελεχωμένο καθώς και τη λειτουργία σταθμού του ΕΚΑΒ στην Ανατ. Αττική. Μια περιοχή που εδώ κι αρκετά χρόνια φιλοξενεί δεκάδες χιλιάδες μόνιμους κατοίκους, πολλοί από τους οποίους συνεχίζουν να εργάζονται στην Αθήνα ή αλλού και παλιότερα επισκέπτονταν την περιοχή μόνο ως παραθεριστές.
«Στον Μαραθώνα και στο Σούλι υπήρχαν τα αγροτικά ιατρεία. Σχόλασαν κι αυτά. Δεν υπάρχει τίποτα. Με φωνές του κόσμου, ο δήμος Μαραθώνα έστησε, για προεκλογικές σκοπιμότητες, ένα ιατρείο στην παραλία του Τύμβου για ενάμιση μήνα και τελείωσε. Οπου υπήρχε ιατρείο του ΙΚΑ, μετά από ένα - δύο μήνες μπήκε ταμπέλα κάποιου επιχειρηματικού ομίλου που δραστηριοποιείται στο χώρο της Υγείας. Πήξαμε στους ιδιώτες», λένε οι κάτοικοι.
Το Κέντρο Υγείας Νέας Μάκρης εξυπηρετεί μια τεράστια περιοχή (Μαραθώνα, Μάκρη, Αγιο Ανδρέα, Ζούμπερι κι ένα κομμάτι του Βαρνάβα) και πολυπληθή (πάνω από 35.000 μόνιμους κατοίκους, πολλαπλάσιος πληθυσμός τους καλοκαιρινούς μήνες). Οσοι ζουν στις «άκρες» της περιοχής ευθύνης του πρέπει να διανύσουν χιλιόμετρα για να δουν γιατρό. Κι όχι όλες τις ειδικότητες ούτε όλες τις ώρες, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική υποβάθμιση του συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των εργαζομένων είναι αδύνατο να καλύψει τις σύγχρονες και επείγουσες ανάγκες.
Λειτουργεί, όπως σχεδόν όλα τα Κέντρα Υγείας, με οργανόγραμμα της δεκαετίας του '80, που είναι ξεπερασμένο κι αναντίστοιχο των αναγκών που καλείται να καλύψει.
«Οι οργανικές θέσεις που είναι καλυμμένες είναι ελάχιστες, πίσω ακόμα κι απ' αυτό το απαρχαιωμένο οργανόγραμμα, που αφορούσε τον πληθυσμό και τις ανάγκες της εποχής εκείνης. Μετά από 30 χρόνια εξακολουθεί να υπάρχει ο ίδιος οργανισμός: 7 θέσεις γενικής ιατρικής, 7 νοσηλεύτριες. Τι να καλύψεις και πού να φτάσουν; Ομως, ακόμη και με τον υπάρχοντα οργανισμό δεν προκηρύσσονται οι αντίστοιχες θέσεις. Βάζουν χίλιες μορφές ελαστικής απασχόλησης που στοιχίζουν λιγότερο. Οταν λέμε ΚΥ εννοούμε ένα μίνι νοσοκομείο με 24ωρη λειτουργία, 365 μέρες το χρόνο, με τακτικά εξωτερικά ιατρεία και ΤΕΠ, με χειρουργείο που να μπορεί να κάνει μικροεπεμβάσεις είτε επείγουσες είτε προγραμματισμένες, με στελεχωμένα εργαστήρια, όπως ακτινολογικό, μικροβιολογικό», λέει ένας από τους εργαζόμενους.

Ξεμένοντας από γιατρούς

«Κάθε τρεις και λίγο ξεμένουμε από γιατρούς επειδή λήγει η σύμβασή τους ή δεν προκηρύσσονται θέσεις. Γυναικολόγος δεν υπήρχε για μήνες. Μετά από πιέσεις σήμερα είναι μόνο ένας. Ο παιδίατρος αναγκαστικά εξυπηρετεί μέχρι τις 2 το μεσημέρι, γιατί δεν υπάρχει δεύτερος. Λες και τα παιδιά είναι προγραμματισμένα ό,τι πάθουν να είναι τις πρωινές ώρες! Αν μετά τις 2 το μεσημέρι κάποιος χτυπήσει το πόδι του δε γίνεται να βγάλει ακτινογραφία.
Μιλάμε για ειδικότητες φλέγουσας ανάγκης. Να μη μιλήσουμε για δερματολόγο, ενδοκρινολόγο, πνευμονολόγο, οφθαλμίατρο που δεν υπάρχουν ούτε για δείγμα. Υπάρχει μόνο ένας καρδιολόγος, ο οποίος είναι συμβασιούχος, ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν 4 για να καλύπτουν τρεις βάρδιες. Πριν από μερικούς μήνες δεν υπήρχε κανείς. Να τσακιστούν να κάνουν προκηρύξεις και να πάρουν μόνιμο προσωπικό, όλων των ειδικοτήτων.
Εδώ και χρόνια διεκδικούμε να γίνει νοσοκομείο, να δημιουργηθεί σταθμός του ΕΚΑΒ στην περιοχή. Παθαίνεις κάτι έκτακτο και το ασθενοφόρο έρχεται μετά από 50 λεπτά και θέλεις άλλο τόσο για να φτάσεις στο νοσοκομείο», καταγγέλλει ο Αντώνης Ζαμπέτας, μέλος του Σωματείου Συνταξιούχων της περιοχής.
Παράλληλα, υπάρχουν καταγγελίες και για το μικροβιολογικό εργαστήριο του ΚΥ που στην ουσία δε λειτουργεί, καθώς έχει μετατραπεί σε κέντρο αιμοληψίας. «Δεν κάνουν εξετάσεις πλέον γιατί δεν έχουν αντιδραστήρια. Παίρνουν το αίμα και το στέλνουν στο Σισμανόγλειο», λένε. Το φυσικοθεραπευτήριο του ΚΥ Ν. Μάκρης είναι η μοναδική τέτοια μονάδα του Δημοσίου στην Ανατολική Αττική, με δύο εναπομείναντες εργαζόμενους. Ο υπέρηχος είχε χαλάσει για μήνες και μετά τις πιέσεις των κατοίκων μεταφέρθηκε υπέρηχος από δομή του ΙΚΑ.

Πυροτεχνήματα που κρύβουν την αιτία

Με αφορμή την καταστροφική πυρκαγιά ο υπουργός Υγείας, Αν. Ξανθός, εξήγγειλε στο «και πέντε» ότι ενισχύονται εκτάκτως τα Κέντρα Υγείας στην Ανατολική Αττική με προσωπικό και υποδομή. Την ίδια στιγμή, σ' όλη τη χώρα, τα ΚΥ εξακολουθούν να ρημάζουν κάτω από το βάρος της υποστελέχωσης, της έλλειψης ιατρικού εξοπλισμού και πόρων, κάτι που θα συμβεί αύριο και σε αυτά που σήμερα «ενισχύονται».
Η παραπάνω εξαγγελία αντιμετωπίστηκε ως εξής από κατοίκους της περιοχής, στους οποίους τη μετέφερε ο «Ριζοσπάστης»: «Δεν είναι μέτρα αυτά, πυροτεχνήματα είναι. Τι να κάνεις τους γιατρούς που τους παίρνει από το "Γεννηματά" και το "Σισμανόγλειο" για ένα μήνα τον Αύγουστο; Υπάρχουν τόσες χιλιάδες γιατροί που λείπουν και θέλουν να προσληφθούν και τους έχουν στο ψυγείο ή τους πετούν μια σύμβαση κι ένα ξεροκόμματο για ένα και δύο χρόνια. Επειδή δε θέλουν να ανεβάσουν τον κρατικό προϋπολογισμό για την Υγεία, πεθαίνει κόσμος. Γιατί η παροχή σύγχρονων, υψηλού επιπέδου υπηρεσιών Υγείας θεωρείται "κόστος". Αυτή είναι η αλήθεια»...

Μπασέμ Ταμίμι: “Ο καπιταλισμός θέλει να είμαστε ευχαριστημένοι βάζοντας τον τραυματισμένο Παλαιστίνιο σε καροτσάκι.”

  

Κατιούσα

Ενώ ακόμα η Αχέντ Ταμίμι και η μητέρα της κρατούνταν στις ισραηλινές φυλακές απ’ όπου απελευθερώθηκαν την περασμένη φυλακή, ο πατέρας της οικογένειας Μπασέμ Ταμίμι παραχώρησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα “Junge Welt”, την οποία μεταφράσαμε και αναδημοσιεύουμε. Πολύ σημαντικές ήταν οι επικρίσεις τους για την “κατεστημένη”, φιλανθρωπικού τύπου αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό, απορρίπτοντας τη θυματοποίηση και προβάλλοντας την ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι συμπατριώτες του ως αγωνιστές για την ανεξαρτησία και την ελευθερία τους. Υποδεικνύει τον πραγματικό ένοχο, που δεν είναι γενικά το Ισραήλ, αλλά η λειτουργία του ως αιχμή του δόρατος του ιμπεριαλισμού στην περιοχή κι ως κατοχική δύναμη στην Παλαιστίνη. Αναφέρεται στα μαρτύρια της οικογένειας Ταμίμι που εκτείνονται σε γενιές ολόκληρες, στο πώς βίωσε τη φυλάκιση της κόρης και της συζύγου του, ενώ κλείνει με την πεποίθηση ότι Εβραίοι και Παλαιστίνιοι μπορούν να συνυπάρξουν στο ίδιο κράτος υπό προϋποθέσεις.

Η νεοαποικιοκρατία θέλει να θυματοποιεί τους Παλαιστίνιους, ώστε να υποστηρίζονται μόνο από συμπόνια. Ξέρω, ότι πολλοί Ευρωπαίοι μας στηρίζουν συναισθηματικά, αλλά τα κράτη έχουν φιλοϊσραηλινή στάση. Η Γερμανία στέλνει στους Παλαιστίνιους οικονομική υποστήριξη για φαγητό, αλλά οι Ισραηλινοί παίρνουν υποβρύχια για το στρατό τους.

Ο καπιταλισμός θέλει να είμαστε ευχαριστημένοι βάζοντας τον τραυματισμένο Παλαιστίνιο σε καροτσάκι. Αλλά ευθύνη σας είναι να τερματίσετε την κατοχή, ώστε να μην πυροβολείται καν ο Παλαιστίνιος. Έρχεστε για να λύσετε το αποτέλεσμα, κι όχι το αίτιο του προβλήματος! Κανείς δε μιλάει για την κατοχή αυτή καθαυτή, αλλά για τα σημεία ελέγχου, το τείχος, τους εποικισμούς κλπ. 
Αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα, είναι μόνο μια μορφή του προβλήματος.

Όλα τα σχέδια που έχουν ξεκινήσει στην Παλαιστίνη, υπάρχουν απλώς για να κάνουν πιο υποφερτή την ζωή των Παλαιστινίων. Δε χρειάζομαι αυτοκινητόδρομο από το Ναμπί Σάλεχ μέχρι τη Ραμάλα, με γρήγορη μεταφορά και ένα σημείο ελέγχου. Χρειάζομαι μόνο ένα μικρό μονοπάτι κι ένα γαϊδούρι χωρίς σημείο ελέγχου. Δε θέλω να με βοηθήσετε να πάρω άδεια για την Ιερουσαλήμ. Θέλω να πάω εκεί χωρίς άδεια. Δε θέλω να πάρω άδεια να είμαι παρών στη δίκη του παιδιού μου. Θέλω αυτή η δίκη να μη γίνεται καθόλου.

Όταν είμασταν το 2017 στη Νότιο Αφρική, δείξαμε ένα ντοκιμαντέρ με την κατάσταση στον Ναμπί Σάλεχ. Μετά την ταινία πολλοί έκλαψαν, η Αχέντ έβγαλε ένα σύντομο λόγο: “Ευχαριστούμε για τα δάκρυά σας, αλλά εμείς έχουμε χύσει πολλά δάκρυα από δακρυγόνα. Λόγω της αξιοπρέπειας της πατρίδας και του λαού μου δε μου αρέσει να με λυπούνται. Δεν είμαι θύμα, είμαι αγωνίστρια της ελευθερίας. Κι αν μας βλέπετε ως μαχητές της ελευθερίας, που παλεύουν για τα δικαιώματά τους, μπορείτε στ’ αλήθεια να μας υποστηρίξετε. Αν θέλετε να μας βλέπετε ως θύματα, δε χρειαζόμαστε τα λεφτά σας. Οι δικοί σας φτωχοί αξίζουν τα λεφτά σας περισσότερο από μας.

Αυτό είναι το σημαντικότερο μάθημα, που μου έδωσε η κόρη μου. Σας χρειάζομαι για να μπείτε μαζί μου στον αγώνα και να τερματίσετε την κατοχή. Το πρόβλημα δεν είναι το Ισραήλ, το Ισραήλ είναι μόνο σκιά του προβλήματος. Το Ισραήλ είναι η εμπροσθοφυλακή και η είσοδος για την αγορά του ιμπεριαλισμού, του καπιταλισμού, της στρατιωτικής βιομηχανίας. Οι δυτικές δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Ευρώπη χρειάζονται το Ισραήλ και τον ειδικό του ρόλο ως αποικιακή δύναμη στη Μέση Ανατολή.

Η μισή σας οικογένεια αυτή τη στιγμή κρατείται; Τι σημαίνει αυτό για σας;

Η καθημερινότητα είναι σκληρή, γιατί με την αιχμαλωσία καταστρέφεται το σύστημα της οικογένειάς μας. Οι γυναίκες είναι το κέντρο των παλαιστινιακών οικογενειών. Οι δυο μικρότεροι γιοι μου είναι δώδεκα και δεκατεσσάρων ετών, χρειάζονται την αγκαλιά της μάνας τους. Κι εγώ τη χρειάζομαι. Μπορώ να μαγειρέψω για τα παιδιά μου, αλλά όταν τα φροντίζει η μάνα τους, είναι κάτι άλλο. Ξέρετε, για τους άλλους πρέπει να είμαι δυνατός. Αλλά μερικές φορές κλαίω. Τώρα κρατείται κι ο μεγάλος μου γιος. Πρέπει να είμαστε υπομονετικοί και να παλεύουμε για τη ζωή μας.

Μπορείτε να επισκέπτεστε τους συγγενείς σας;

Ναι, αλλά δεν είναι απλό. Πρέπει να πάρεις άδεια από το ισραηλινό κράτος, ώστε ως Παλαιστίνιος να επικσεφτείς ισραηλινά εδάφη. Κι αυτή δε δίνεται πάντα. Μια φορά τη βδομάδα υπάρχει ραδιοφωνική εκπομπή που επιτρέπει στα μέλη της οικογένειας να στείλουν μηνύματα στους κρατουμένους.

Πώς εξηγείτε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για την περίπτωση της κόρης σας;

Οι άνθρωποι αρχίζουν πια να μη θέλουν να βλέπουν το θάνατο παιδιών, στη Συρία, την Υεμένη, την Παλαιστίνη. Και τότε βλέπουν ένα ξανθό παιδί με γαλανά μάτια να στέκεται μπρος σε έναν οπλισμένο άντρα. Η Αχέντ δεν ανταποκρίνεται στο στερεότυπο των Παλαιστινίων, που τους έχει εντυπωθεί με πλύση εγκεφάλου. Αν ανταποκρινόταν, δε θα τους ένοιαζε. Ο Michael Oren, ο ισραηλινός πρέσβης στις ΗΠΑ, ισχυρίστηκε πως δεν είμαστε πραγματική οικογένεια. Με αυτό ήθελε να πει πως δεν είναι Παλαιστίνια.

Η Αχέντ δεν εκπαιδεύεται σε πεντάστερο ξενοδοχείο να γίνει σύμβολο. Είναι στη φυλακή, στα χέρια του εχθρού της. Είναι δύσκολο για μένα, αυτοί οι τρομοκράτες μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Ίσως λίγο μετά την απελευθέρωσή της να την φυλακίσουν και πάλι. Έτσι είναι η ζωή στην κατοχή. Προσπαθούν να μας διώξουν από τη χώρα μας, αλλά αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Δεν επιτρέπεται να τρομάξουμε από τις ευθύνες μας και να δραπετεύσουμε από την πατρίδα μας.

Όταν οι άνθρωποι στον κόσμο βλέπουν την Αχέντ να χτυπά έναν στρατιώτη, δεν ξέρουν τι αντιπροσωπεύει για εκείνη. Δεν ξέρουν την ιστορία της, δεν ξέρουν ότι με αυτή τη στολή συνδέει ό,τι άσχημο έχει συμβεί στην οικογένειά μας. Είμαι περήφανος για εκείνη. Είναι αρκετά δυνατή ν’αντισταθεί στην κατοχή. Πιστεύω ότι έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει.

Η βασική εξήγηση για την πράξη της είναι η κατοχή. Η λανθάνουσα εξήγηση είναι πως ο ξάδερφός της λίγο πριν το βίντεο τραυματίστηκε βαριά στο κεφάλι από σφαίρα καουτσούκ ώστε έπεσε στο πάτωμα και οι άνθρωποι νόμιζαν πως πέθανε. Λίγο μετά ήρθαν οι στρατιώτες που είχαν πυροβολήσει τον ανηψιό μου, πάνω από το φράχτη του σπιτιού μου. Δεν πυροβόλησαν την Αχέντ, γιατί τους τραβούσε κάμερα. Στο Μωχάμεντ δεν υπήρχε κάμερα.

Εννιά φορές κρατήθηκα, η θεία κι ο θείος της Αχέντ δολοφονήθηκαν. Η μάνα της πολλές φορές συνελήφθη, πυροβολήθηκε και δυο χρόνια δεν μπορούσε να περπατήσει. Ο μεγάλος μου γιος τρεις φορές συνελήφθη και δυο πυροβολήθηκε. 
Έναν από τους μικρούς μου γιους θέλανε να συλλάβουν το 2015, υπάρχει γι’αυτό ένα γνωστό βίντεο, στο οποίο η Αχέντ δαγκώνει το στρατιώτη. Το σπίτι μου είναι υπό εντολή κατεδάφισης και έχουν εισβάλει πάνω από 200 φορές και δεκάδες φορές έχουν κατάσχει τις ηλεκτρικές μας συσκευές. Φανταστείτε ένας στρατιώτης να έλθει στο σπίτι σας και να σας τα θυμίσει όλ’αυτά. Τι θα κάνατε; 
 Θα του χαρίζατε ένα τριαντάφυλλο;

Όταν η διεθνής κοινότητα βλέπει τον Αχέντ ή τον ανηψιό της λέει: Αυτοί πετούν πέτρες! Μα δε βλέπουν ότι το Ισραήλ είναι μια κατοχική δύναμη με πυρηνικά, που πετά ρουκέτες στη Γάζα και απαιτεί χιλιάδες θύματα.

Ποιον εννοείτε, όταν λέτε για διεθνή κοινότητα;

Τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που θεωρούν πως είναι “ανώτερες”, την ΕΕ, τις ΗΠΑ. Κατά τη γνώμη τους πρέπει να υποκύψουμε, αλλά εμείς αντιστεκόμαστε.

Τι κερδίσαμε, αφότου χάσαμε 78% της χώρας μας και πιεστήκαμε στην συμφωνία του Όσλο στη λύση των δύο κρατών, στην “ειρήνευση”; Οι ισραηλινοί εποικισμοί επεκτάθηκαν δραματικά, χτίστηκε τείχος, δεν μπορούμε να μετακινηθούμε ελεύθερα. Δε βλέπω κανένα Ισραήλ πέραν της κατοχικής δύναμης.

Αναφέρατε τη δολοφονία της αδελφής σας και του άντρα της…

Ο αδερφός της γυναίκας μου Ναριμάν το 2012 εκτελέστηκε από τον ισραηλινό στρατό. Η γυναίκα μου τραβούσε το περιστατικό. Τραβούσε βίντεο ενώ πέθαινε.

Η αδερφή μου το 1993 δολοφονήθηκε σε ισραηλινό δικαστήριο. Επρόκειτο για τη δίκη του γιου της. Στο δικαστήριο υπήρξε διαμάχη με Εβραίους εποίκος, άρχισαν να τη χτυπούν. Η ασφάλεια τότε συνέλαβε τον μικρό της 12χρονο γιο. Ρώτησε “γιατί, γιατί;” Τότε μια υπάλληλος την έσπρωξε στις σκάλες. Χτυπούσαν την αδερφή μου, ώσπου πέθανε. Ο γιος της ήταν αναγκασμένος να την κοιτάζει.

Δικάστηκαν οι υπεύθυνοι;

Όχι. Η υπάλληλος απλά συνέχισε τη δουλειά της, σαν να μην είχε συμβεί τίποτε. Δεν τους νοιάζει. Ο ξαδερφός μου το 2011 χτυπήθηκε από δακρυγόνο που εκτοξεύτηκε σε ελάχιστη απόσταση εναντίον του. Πέθανε. Η οικογένειά του πήγε στο δικαστήριο. Τι έγινε; Οι δικαστές καταδίκασαν την οικογένεια σε 15 χιλιάδες δολάρια πρόστιμο, γιατί σπατάλησαν το χρόνο του δικαστηρίου.

Δεν μπορείτε να καταλάβετε την κατάστασή μας, αν τη συγκρίνετε με τη χώρα σας. Οι δίκες, η αστυνομία, δεν είναι το ίδιο. Ζούμε σε κατοχή και το Ισραήλ είναι η κατοχική δύναμη. Γιατί είναι εδώ; Αυτό είναι το ερώτημα; Κάποιοι βλέπουν τους Παλαιστίνιους να πετούν πέτρες και ρωτάνε γιατί το κάνουν αυτό. Αλλά το ερώτημα είναι: Γιατί είναι οι Ισραηλινοί εδώ;

Μπορείτε να απαντήσετε το ερώτημα;

Ένα μεγάλο ψέμα της ιστορίας είναι πως η Παλαιστίνη ήταν χώρα χωρίς πληθυσμό για ένα λαό χωρίς χώρα. Αλλά οι Παλαιστίνιοι είναι παραπάνω από τους Ισραηλινούς κι αυτό το φοβούνται. Γιαυτό θέλουν να μας πετάξουν έξω. Αν αποδέχονταν να ζήσουν μαζί μας ειρηνικά, δε θα υπήρχε πρόβλημα. Όχι διακρίσεις, αλλά ίσα δικαιώματα για όλους. Είμαι υπέρ ενός ενιαίου κράτους.
Πιστεύετε στην εβραιοπαλαιστινιακή ειρήνη, παρότι τα μέλη της οικογένειας σας είναι υπό κράτηση;

Ναι, το πιστεύω. Πιστεύω σε μια χώρα Εβραίων και Παλαιστινίων. Επίσης πιστεύω ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στην ανθρωπιά μέσα μας. Η πρώτη αξία είναι η ανθρωπιά μας, όχι η γη. Αν επικεντρωθούμε σε αυτό, θα φτάσουμε σε ένα σημείο να μπορούμε να ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλο.

Η σπέκουλα της επόμενης μέρας και τι όφειλε να γίνει..

Αιχμάλωτοι σε αποχρώσεις του γκρί.. 

Έχει αρχίσει η τραγωδία της επόμενης μέρας, χειρότερα τραγικής από τον εφιάλτη της 23/07..-”τι δίνω –τι δεν δίνεις, -δώσε κι άλλα –θα δώσω όταν μπορέσω.. –δώστα όλα.. -πάρτε τώρα τα ψίχουλα και μετά θα δώσουμε και το καρβέλι ολόκληρο”.. και το θέμα ξέφυγε.. πάει να εκφυλιστεί σε διαχειριστικές διεκδικήσεις στο εξής και θα προσδοκά να ακουμπήσει σε λαχταριστές χορηγίες.

 Και καλά.. να κοντίνει πρόσκαιρα η γραφειοκρατία.. -νομίζετε πως οι χορηγίες “ευαγών” ιδρυμάτων (και η ΕΕ μεταξύ αυτών!) ή απλών αλληλέγγυων ελεημόνων θα φτάσουν στον τόπο και τους ανθρώπους της τραγωδίας και θα ανασυγκροτήσουν αυτοβούλως και αυτοφυώς…-τι? –την ανθρωποπαγίδα που ήταν??.. Πρώτη ουρανομήκης πλάνη!

 Παραδείγματα: 

α)–στην Ηλεία, με πολύ μεγαλύτερο μέγεθος καταστροφής μόλις το 45% όσων χορηγιών συγκεντρώθηκαν (215 εκ €), έφτασε στους πυρόπληκτους και τις τοπικές κοινωνίες, το υπόλοιπο πήγε στους τοκογλύφους! -και οι πληγέντες έφτυναν αίμα με τη γραφειοκρατία μετά από 6 μήνες και άντε ρωτήστε τους τι ανασυγκρότηση τους βγήκε με την ιδιωτική πρωτοβουλία!....

β) –η εμπειρία των χορηγιών της ΕΕ για τους μετανάστες/πρόσφυγες –τα 750 εκατ. (όπως λένε ότι έδωσαν..) εξαερώθηκαν.. κανείς δεν ξέρει πόσα έφαγαν οι 104 ΜΚΟ με 7.200 μέλη (στη Μυτιλήνη) και πόσα ελάχιστα πήγαν για να υπάρχουν πάντα τα στρατόπεδα απάνθρωπης διαβίωσης τύπου Μόρια.. Να πάμε και πιο πίσω σε τρανταχτό ιστορικό –δικό μας, παράδειγμα –

γ) στην έκθεση Πόρτερ για τη βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ το 52’.. αποκαλύπτεται από τους ίδιους τους Αμερικάνους, ότι μόνο το 6% της βοήθειας έφτανε στον χειμαζόμενο λαό μετά την επικράτηση των ιμπεριαλιστών –το άλλο 94% χάθηκε προς εφοπλιστές, τραπεζίτες, βιομήχανους..

Το σχέδιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την στήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για το κατεστραμμένο Μάτι, είναι “ΜΗ σχέδιο” και θα αποδειχθεί και πληρέστερα όταν ανακοινωθούν τα μέτρα πολεοδομικής ανασυγκρότησης της κατεστραμμένης περιοχής.

Δεύτερη ουρανομήκης (και πολιτικά ανήθικη) πλάνη: για όλα φταίει η άναρχη δόμηση, η αυθαιρεσία και οι καταπατήσεις. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ακριβώς με πλάνη.. παραπλάνηση είναι!.. Βρε άθλιοι, αφού εσείς με τις χρήσεις γης και το ιδιοκτησιακό καθεστώς στην περιοχή, λέτε με τους χάρτες σας, ότι υπάρχουν δασικά και χορτολιβαδικά –στο σύνολο της καμένης έκτασης. Τώρα τι θα κάνετε??.. θα αποκαταστήσετε το σύνολο (άντε με 10-20 κατεδαφίσεις κτιρίων και περιφράξεων για τα δασικά –με πρωτόκολλο όμως!!) –μα αφού είναι διακατεχόμενο το σύνολο με τους δικούς σας νόμους και το Σύνταγμα σας!!!.. 

Πονηροί πολιτευτές!.. σου λέει δώσε κάτι λίγα λεφτουδάκια και τραπεζικά δάνεια και άσε την ιδιωτική πρωτοβουλία να μεγαλουργήσει (θα ανοίξουν και μεροκάματα!) και θα κάνουμε στραβά μάτια για τη νομιμότητα!!! Θα τα ξαναφτιάξουν μόνοι τους όπως ήταν!!! –άντε και να φτιάξετε και κάποιες στοιχειώδεις υποδομές (με διευκολύνσεις δόσεων από τη ΔΕΗ, την εφορία και τους ΟΤΑ!!!..)

Αυτό είναι το σχέδιο “ΜΗ σχέδιο” ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ –τυπικό για νεοφιλελεύθερους καπιταλιστές! –ιδιωτική πρωτοβουλία με χορηγίες να πετάνε από δω και από εκεί και όποιος καπάτσος πιάσει πουλιά στον αέρα -πέτυχε!..

Παλιά –όταν λειτουργούσαν πολιτικοποιημένα οι επιστημονικοί φορείς, η Πανεπιστημονική, το ΚΜΕ κλπ, θα είχαμε ήδη μαζευτεί και σκαρώσει μια συγκεκριμένη πρόταση για το Μάτι, θα προβάλλαμε τα χαρακτηριστικά γενίκευσης με το υπόδειγμα μας, θα προβάλλαμε μιαν άλλη πολιτικής υπερ του λαού, -ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ, και θα συμπληρώναμε τα υπόλοιπα γενικά κρίσιμα ζητήματα αστικής πολιτικής προστασίας…

Θα μιλάγαμε με εκκίνηση τα θεσμικά μέσα που έχει στη διάθεση του το σημερινό αστικό κράτος (έτσι πρέπει να γίνει!) και θα τα πηγαίναμε παρακάτω. Αφετηρία θα ήταν οι 2 νόμοι πλαίσιο –περί δασών Ν998/79 και Ν2508/97 περί βιώσιμης οικιστικής και πολεοδομικής ανάπτυξης. Θα προτάσσαμε και θα αγωνιζόμασταν πίσω από συγκεκριμένο πλάνο.

Ποια θα ήταν τα βήματα σε αυτό το πλάνο:

1. Με τον δασικό νόμο για τις περιοχές της πυρκαγιάς στις 23/07/18

Οι δασικές εκτάσεις είναι δημόσιες εκτάσεις –τέλος! –χωρίς περιστροφές

Οι χορτολιβαδικές αφορούν μόνο στη χρήση και όχι σε ιδιοκτησιακά δικαιώματα, είναι δημόσιες εκτάσεις –τέλος! –χωρίς περιστροφές

Το σύνολο της έκτασης κάτω από τη Μαραθώνος –το Μάτι, έχει χαρακτηριστεί σαν χορτολιβαδική και δασική και έχει καεί –και τα κτίρια μέσα της, κατά 76%. Καμία κατάτμηση δεν ήταν νόμιμη, κανένας τίτλος δεν ήταν νόμιμος (με την πιθανή εξαίρεση λίγων κτισμάτων επί της Λ. Μαραθώνος που υπήρχε και πριν το 1945).

2. Η συνολική έκταση υπολογίζεται σε 2.500 στρέμματα και τα κατεστραμμένα κτίρια σε 1.500 με χρήση α’ και β’ κατοικίας, και κάποιες λίγες επιχειρήσεις. Τα υφιστάμενα κοινόχρηστα (δρόμοι) καλύπτουν κάτι λιγότερο από το 10% της έκτασης.
Με βάση τον Ν.2508/97 (άρθρα 8 έως 12 και επόμενα) ολόκληρη η περιοχή χαρακτηρίζεται σαν περιοχή ολοκληρωμένης οικιστικής και πολεοδομικής οργάνωσης ως πληγείσα από θεομηνία.

3. Ορίζονται οι γενικές κατευθύνσεις που θα αποτυπωθούν σε δεσμευτικό Χωρικό σχέδιο εντός 3 μηνών: η οικιστική περιοχή έχει τον χαρακτήρα αυτοτελούς Πολεοδομικής Ενότητας. Θα διατεθούν 40%-50% της έκτασης για κοινόχρηστα και κοινωφελή, 50 -60% δομήσιμα με συντελεστή δόμησης μέχρι 0,4 . Θα κατασκευαστούν 1.500 κατοικίες για τους πληγέντες στην περιοχή Μάτι, Βουτζάς, Ραφήνα, μέσου εμβαδού 100μ2/ κατοικία και θα αποδοθούν μόνο με δικαίωμα χρήσης α’ ή β’ κατοικίας για 50-60-100 χρόνια, χωρίς δικαίωμα μεταπώλησης. Επίσης το ίδιο για τους αναλογούντες χώρους επιχειρήσεων.

Θα κατασκευαστούν το σύνολο των απαιτούμενων δικτύων υποδομής (δρόμοι, πεζόδρομοι, δίκτυα νερού, ρεύματος, επικοινωνίας, αερίου, αποχέτευσης, ομβρίων, πυρόσβεσης, διευθέτησης ρεμάτων).

Θα διαμορφωθούν περίπου 900 στρέμματα υπαίθριων κοινόχρηστων χώρων (πράσινο, παραλία κλπ). 

Θα κατασκευαστούν οι απαιτούμενες κοινωφελείς υποδομές (εκπαίδευσης, υγείας, πολιτισμού, αθλητισμού, πρόνοιας, διοίκησης). Στο υπόλοιπο δόμησης (περίπου 600-700 στρέμματα) με βάση τον προτεινόμενο Σ.Δ., μπορεί να κατασκευαστούν επιπλέον κατοικίες και να διατεθούν με ίδιους όρους σε άλλους δικαιούχους θεομηνιών. Τυχόν υπάρχοντα κτίσματα που δεν επλήγησαν από την πυρκαγιά, εντάσσονται στην διαχείριση του φορέα και διατίθεται το 40% της έκτασης που καταλαμβάνουν για την ανάπλαση της περιοχής. Η έγκριση του Χωρικού σχεδίου θα γίνει με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της Κυβέρνησης και θα έχει ισχύ νόμου.

Και εδώ έρχεται το κύριο πολιτικό χαρακτηριστικό της πρότασης..

4. Δημιουργείται Δημόσιος φορέας Οικισμού και Πολεοδόμησης (κατά το πρότυπο της ΔΕΠΟΣ ΑΕ που ιδρύθηκε με τον 947/79 και καταργήθηκε το 2010 από τον Στουρνάρα), -αφού είναι καταργημένοι με τα μνημόνια όλοι οι δημόσιοι φορείς υλοποίησης κτιριακού και πολεοδομικού έργου, -που θα διαχειριστεί δημόσιους κ κοινοτικούς πόρους και τυχόν χορηγίες, θα εκπονήσει τις απαραίτητες μελέτες, θα εκτελέσει ΟΛΑ τα έργα και θα διαχειριστεί τη λειτουργία της περιοχής στην συνέχεια. Στην διοίκηση του θα συμμετάσχει τόσο η Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο και εκπρόσωποι των οικιστών. Εποπτεία του φορέα θα ασκεί το Δημόσιο και η Μητροπολιτική Αυτοδιοίκηση.,

5.Η γενική προεκτίμηση δαπάνης του προγράμματος για 1.500 κατοικίες/δικαιούχους εκτιμάται σε 320 εκατομμύρια και περιλαμβάνει:

Δαπάνες κατασκευής 1.500 κατοικιών

Δαπάνες δικτύων υποδομής σε 2.500 στρέμματα

Δαπάνες διαμόρφωσης υπαίθριων χώρων και κοινωφελών χρήσεων σε 1000 στρέμματα

Στηριξη μεταστέγασης δικαιούχων για 3 χρόνια

Αποζημίωση οικοσκευών

Κοινωνικές υπηρεσίες πληγέντων

Λειτουργικές δαπάνες φορέα

Διάρκεια υλοποίησης -3 χρόνια.

Αν τα πράγματα γίνουν με το “ΜΗ σχέδιο” ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, θα χρειαστεί δεκαετία, 600+ εκατ και το αποτέλεσμα θα είναι αντάξιο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Δηλαδή, μια από τα ίδια ανθρωποπαγίδα (σαν gated community πλέον..)..
Είναι προφανή τα γενικεύσιμα πολιτικά χαρακτηριστικά της πρότασης μας. Θα μπορούσε κανείς να γράψει πολυσέλιδη έκθεση στο θέμα. Όμως ο κώδικας των μκδ δεν το επιτρέπει..

[Βεβαίως η πρόταση θα συναντήσει λυσσασμένη αντίδραση από κύκλους εργολάβων, την Μονή, πολιτικούς εκπροσώπους της ιερής ιδιοκτησίας. Μεμονωμένοι ιδιοκτήτες θα αντιδράσουν επίσης και θα είναι απρόβλεπτος ο ρόλος της δικαιοσύνης.]

Αλλά λες.. πάμε για μια άλλη εξουσία που μπορεί να κάνει τόσα και περισσότερα.. με σύγκρουση, κλονίζοντας θεμέλια του καπιταλισμού!

Βασίλης Κουτσάκος 

Ταμείο...

Ενα από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση μετά από τη φονική πυρκαγιά, ήταν η δημιουργία του λεγόμενου Ταμείου «Ανασυγκρότησης Πληγεισών Περιοχών και Στήριξης Πληγέντων», στο οποίο συγκεντρώνονται ήδη προσφορές από ιδιώτες και επιχειρήσεις. Οπως μάλιστα ακούγεται, εκεί θα καταλήγει και κάθε είδους κρατική «αρωγή», αλλά και το ευρωπαϊκό χρήμα που επιδιώκει να αποσπάσει η κυβέρνηση, ανταγωνιζόμενη μάλιστα με τη ΝΔ για το ποιος έχει το πάνω χέρι στην ενεργοποίηση των μηχανισμών της ΕΕ. Βέβαια, όσα περισσότερα λέγονται και όσο περισσότερο ανεβαίνει προπαγανδιστικά ο πήχης για την προοπτική αυτού του ταμείου, τόσο θα πρέπει να κουμπώνονται οι πυρόπληκτοι, που δικαιολογημένα αναζητούν από κάπου να πιαστούν, ιδιαίτερα εκείνοι που τα έχασαν όλα και αντιλαμβάνονται από τα μέτρα της κυβέρνησης ότι η κρατική στήριξη απέχει παρασάγγας από το να ικανοποιήσει τις πραγματικές τους ανάγκες. Η εμπειρία από το προηγούμενο ταμείο για την αποκατάσταση των καμένων στην Ηλεία δείχνει ότι ελάχιστα από τα χρήματα που συγκεντρώνονται φτάνουν τελικά στους πληγέντες, παρά τη γενναία και αγνή προσφορά των λαϊκών στρωμάτων από το υστέρημά τους.

Ο δύσκολος δρόμος των δεινοσαύρων προς την κυριαρχία

Δρομομέροντες, είδος πρόδρομου δεινοσαύρου, πλησιάζουν με προσοχή για να πιουν νερό από το ποτάμι, πριν από 212 εκατομμύρια χρόνια σε μια περιοχή του σημερινού Νέου Μεξικού των ΗΠΑ. Κοσκινονόδοντες, γιγάντια αμφίβια, κείτονται περιμένοντας, σε αυτή την καλλιτεχνική απεικόνιση που θέλει να δείξει ότι τα αμφίβια συνέχισαν να κυριαρχούν στη Γη για πολύ καιρό μετά την εμφάνιση των πρώτων δεινοσαύρων

Οι δεινόσαυροι ήταν τεράστιοι, πολύ δυνατοί, οι σαρκοβόροι ανάμεσά τους γρήγοροι και ευέλικτοι. Οταν προέκυψαν εξελικτικά, βρέθηκαν να πλεονεκτούν έναντι των άλλων ειδών, γι' αυτό γρήγορα κυριάρχησαν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Σε γενικές γραμμές αυτή η αντίληψη κυριαρχούσε στους επιστημονικούς κύκλους έως το τέλος του 20ού αιώνα. Ομως, τα τελευταία 15 χρόνια, πλειάδα νέων ευρημάτων διαφοροποιεί την εικόνα που έχουμε για τον κόσμο την περίοδο που εμφανίστηκαν τα εντυπωσιακά αυτά ζώα. Τα νέα απολιθώματα, μαζί με τις νέες προσεγγίσεις στην οικοδόμηση των οικογενειακών δέντρων των βιολογικών ειδών και νέους τρόπους μελέτης των εξελικτικών τάσεων, αμφισβητούν την αντίληψη για γρήγορη και εύκολη κυριαρχία των δεινοσαύρων. Προκύπτει ότι μάλλον η άνοδος των δεινοσαύρων ήταν σταδιακή και για τα πρώτα 30 εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας τους περιορίστηκαν σε μερικές γωνιές του πλανήτη, ασθμαίνοντας πίσω από άλλα είδη. Μόνο μετά από κάποια τυχαία και ευνοϊκά γι' αυτούς γεγονότα μπόρεσαν να κυριαρχήσουν.

Παιδιά της καταστροφής

Οπως οι περισσότεροι πετυχημένοι οργανισμοί πάνω στη Γη, οι δεινόσαυροι γεννήθηκαν μέσα από την καταστροφή. Πριν από 252 εκατομμύρια χρόνια, προς το τέλος της Πέρμιας γεωλογικής περιόδου, μια δεξαμενή μάγματος άρχισε να βρίσκει διέξοδο προς την επιφάνεια στη Σιβηρία. Τα ζώα που υπήρχαν εκείνη την εποχή, μια ποικιλία από μεγάλα αμφίβια, ερπετά με ογκώδεις φολίδες και σαρκοφάγοι πρόδρομοι των θηλαστικών, δεν είχαν κανέναν τρόπο διαφυγής από την κόλαση που ακολούθησε όταν η λάβα ανέβλυσε από πλήθος ρωγμών. Επί εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, αν όχι επί εκατομμύρια, οι εκρήξεις συνεχίζονταν εκλύοντας θερμότητα, ηφαιστειακή τέφρα, δηλητηριώδη αέρια και αρκετή λάβα, ώστε να καλυφθούν πολλά εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους στην Ασία. Η θερμοκρασία ανέβηκε απότομα, οι ωκεανοί έγιναν όξινοι, τα οικοσυστήματα κατέρρευσαν και το 95% των ειδών της Πέρμιας περιόδου εξαφανίστηκαν για πάντα. Ηταν η χειρότερη μαζική εξαφάνιση ειδών στον πλανήτη μας. Τα ζώα που επιβίωσαν βρέθηκαν στην Τριασσική περίοδο που ακολούθησε σε έναν κόσμο συγκριτικά κενό. Ανάμεσα στους επιβιώσαντες ήταν διάφορα μικρά αμφίβια και ερπετά, που διαφοροποιήθηκαν καθώς η Γη «έγλειφε τις πληγές» της. Από αυτά προέκυψαν αργότερα οι σημερινοί βάτραχοι, οι σαλαμάνδρες, οι χελώνες, οι σαύρες και τα θηλαστικά.

Αυτά τα απολιθωμένα χνάρια Προροτοδάκτυλου, ηλικίας 250 εκατομμυρίων ετών, δείχνουν ότι οι πρόδρομοι των δεινοσαύρων, που αποκαλούνται δεινοσαυρόμορφα, περιδιάβαιναν μια περιοχή της σημερινής Πολωνίας

Γνωρίζουμε γι' αυτά τα ζώα από τα χνάρια που άφησαν με τα μπροστινά και τα πίσω πόδια τους σε μια περιοχή της σημερινής Πολωνίας. Τα χνάρια είχαν μέγεθος πατούσας γάτας, με 5 δάχτυλα στα μπροστινά πόδια και 3 μακριά δάχτυλα στα πίσω πόδια, με μια επιπλέον μικρή δακτυλική προεξοχή στη μία πλευρά. Τα ίχνη ανήκουν σε Προροτοδάκτυλους και τα απολιθώματα χρονολογούνται πριν από 250 εκατομμύρια χρόνια, δηλαδή μόλις 2 εκατ. χρόνια μετά την καταστροφή που έκλεισε την Πέρμια περίοδο. Τα ζώα αυτά ανήκουν στην οικογένεια των αρχόσαυρων και είχαν πιο όρθιο βάδισμα, που τους επέτρεπε να καλύπτουν μεγαλύτερες αποστάσεις και να είναι πιο αποτελεσματικά στο κυνήγι. Σύντομα, μετά την εμφάνιση των αρχόσαυρων, διασπάστηκαν σε δύο κλάδους, έναν από τον οποίο προέκυψαν οι κροκόδειλοι και έναν από τον οποίο προέκυψαν οι δεινόσαυροι. Οι Προροτοδάκτυλοι ανήκουν στα δεινοσαυρόμορφα, δηλαδή στα ζώα προδρόμους των δεινοσαύρων και ήταν κάθε άλλο παρά φοβεροί. Είχαν μέγεθος γάτας και κρίνοντας από τα απολιθωμένα ίχνη διαφόρων ζώων εκείνης της περιόδου, ήταν λίγοι συγκριτικά με τα ερπετά, τα αμφίβια και άλλους αρχόσαυρους. Ο καιρός των δεινοσαύρων δεν είχε έρθει ακόμη.

Πανγαία

Στα επόμενα 10 έως 15 εκατομμύρια χρόνια, τα δεινοσαυρόμορφα συνέχισαν να διαφοροποιούνται. Τα ίχνη τους εμφανίζονται σε απολιθώματα σε όλο τον κόσμο, γίνονται μεγαλύτερα και αποκτούν ποικιλία σχημάτων. Μερικά είδη εμφανίζουν πια μόνο ίχνη των πίσω ποδιών και οι σκελετοί που έχουν βρεθεί αρχίζουν να έχουν πιο όρθια στάση. Κάποια στιγμή πριν από 240 έως 230 εκατ. χρόνια, κάποια υποομάδα δεινοσαυρόμορφων εξελίχθηκε σε πραγματικούς δεινοσαύρους. Η αλλαγή είναι ριζική κυρίως στο όνομα. Στην πράξη σήμαινε κάποιες μικρές ανατομικές διαφορές: Μια μακριά ουλή στο οστό του βραχίονα όπου μπορούσαν να αγκιστρωθούν ισχυρότεροι μύες, μερικές προεξοχές στους σπονδύλους του λαιμού για να υποστηρίζονται ισχυρότεροι τένοντες και μια ανοιχτή σαν παράθυρο άρθρωση εκεί που το μηριαίο οστό συναντά τη λεκάνη, ώστε να γίνεται πιο σταθερή η όρθια στάση. Αν και φαινομενικά ασήμαντες, αυτές οι αλλαγές σηματοδότησαν κάτι πολύ μεγάλο.

Για μεγάλο μέρος της Τριασσικής περιόδου, οι δεινόσαυροι ήταν μια περιθωριακή ομάδα ζώων, που επισκιάζονταν από συγγενείς των σημερινών κροκοδείλων, όπως ο Σαυροσούχους (1) και γιγαντιαία αμφίβια, όπως ο Μετωπόσαυρος (2)

Τα παλιότερα μη αμφισβητούμενα από κανέναν απολιθώματα δεινοσαύρων είναι ηλικίας 230 εκατομμυρίων ετών, προέρχονται από τη σημερινή Αργεντινή και ανήκουν σε ζώα και των τριών κλάδων δεινοσαύρων: Των σαρκοφάγων θηριόποδων, των μακρύλαιμων φυτοφάγων σαυροποδόμορφων και των ραμφοφόρων φυτοφάγων ορνιθίσιων. Τα επόμενα 10 εκατομμύρια χρόνια, μεταξύ 230 και 220 εκατ. ετών πριν, αυτοί οι τρεις κλάδοι εξαπλώνονταν και διαφοροποιούνταν ακάθεκτοι, στην ενιαία ήπειρο Πανγαία, που υπήρχε τότε από πόλο σε πόλο και περιβαλλόταν από έναν ωκεανό, την Πανθάλασσα. Η Πανγαία είχε μεγαλύτερο εύρος στην περιοχή του ισημερινού και διέθετε όλων των ειδών τα κλίματα. Καθώς η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας ήταν υψηλότερη τότε, στις ισημερινές περιοχές επικρατούσαν πολύ υψηλές θερμοκρασίες ενώ σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη ήταν σημαντικά ψυχρότερη, με αυτή τη θερμοκρασιακή διαφορά να δημιουργεί ισχυρούς ανέμους και μεγα-μουσώνες. Τα απολιθώματα δεινοσαύρων της περιόδου αυτής συναντώνται μόνο σε περιοχές που είχαν πιο εύκρατο κλίμα. Στις τροπικές περιοχές που περιέβαλλαν από βορρά και νότο την πιο καυτή ξηρή και άγονη περιοχή βρέθηκαν μόνο απολιθώματα μεγάλων αμφιβίων (Μετωπόσαυροι), ψάρια, μικροσκοπικά ερπετά και αρχόσαυροι από τον κλάδο των κροκοδείλων. Τα αμφίβια ήταν οι κυρίαρχοι των λιμνών της Πανγαίας. Και στις άγονες περιοχές δε βρέθηκε ούτε ένα απολίθωμα δεινοσαύρου.

Ανταγωνισμός

Αυτά τα δεδομένα δείχνουν ότι τα πρώτα δέκα εκατομμύρια χρόνια μετά την εμφάνισή τους, οι δεινόσαυροι εξελίσσονταν μεν στις εύκρατες και υποτροπικές περιοχές, αλλά απουσίαζαν από τις ερήμους και δεν κυριαρχούσαν στις τροπικές. Αντί για την εικόνα των ζώων που είναι σαφώς ανώτερα απ' όλα τα άλλα και σάρωσαν την Πανγαία μόλις εμφανίστηκαν, αποδεικνύεται ότι οι δεινόσαυροι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τη ζέστη. Ηταν εντοπισμένοι σε συγκεκριμένα γεωγραφικά σημεία, ένας ανάμεσα στους «παίκτες» του δράματος που εξελισσόταν από την προσπάθεια της ζωής να ανακάμψει μετά τη μεγάλη Πέρμια εξαφάνιση ειδών.
Αλλά τότε, όταν φαινόταν πως οι δεινόσαυροι δεν θα καταφέρουν να ξεφύγουν από τον εγκλωβισμό τους, είχαν δύο τυχερά. Το πρώτο ήταν ότι στην υγρή ζώνη, τα κυρίαρχα μεγάλα φυτοφάγα της εποχής, τα ερπετά ρυγχόσαυροι και τα θηλαστικά ξαδέρφια τους δικυνόδοντες, σχεδόν εξαφανίστηκαν, άγνωστο γιατί, αφήνοντας ελεύθερο χώρο στους φυτοφάγους δεινόσαυρους. Το δεύτερο ήταν ότι πριν από 215 εκατομμύρια χρόνια, οι δεινόσαυροι τελικά κατάφεραν να εξαπλωθούν και στις ερήμους του βόρειου ημισφαιρίου, ίσως εξαιτίας αλλαγών στους μουσώνες και στην περιεκτικότητα της ατμόσφαιρας σε διοξείδιο του άνθρακα, που περιόρισαν τις διαφορές ανάμεσα στις υγρές και τις ξηρές περιοχές.
Ακόμα κι έτσι, για αρκετά εκατομμύρια χρόνια, μέχρι πριν από 201 εκατ. χρόνια, οι δεινόσαυροι αποτελούσαν μόνο το 10 - 20% της πανίδας και συναντούσαν ιδιαίτερο ανταγωνισμό από αρχόσαυρους του κλάδου που συγγενεύει με τους κροκόδειλους. Μάλιστα, την περίοδο εκείνη, οι ψευδοσούχιοι αρχόσαυροι εμφάνιζαν μεγαλύτερη ανατομική διαφοροποίηση από τους δεινόσαυρους, στοιχείο που δείχνει ότι πειραματίζονταν με περισσότερα είδη τροφών, συμπεριφορές και τρόπους επιβίωσης, άρα βρίσκονταν πιο μπροστά εξελικτικά.
Η πλάστιγγα έγειρε υπέρ των δεινοσαύρων μόνο όταν προς το τέλος της Τριασσικής, η Πανγαία διασπάστηκε και στο ρήγμα που απλώθηκε και αποτελεί σήμερα το βυθό του Ατλαντικού Ωκεανού, επί μισό εκατομμύριο χρόνια εκδηλώθηκε μια μικρότερης κλίμακας ηφαιστειακή έξαρση του τύπου της Πέρμιας. Μια νέα μαζική εξαφάνιση ειδών χτύπησε σκληρά τους αρχόσαυρους, από τους οποίους απέμειναν μόνο οι πρόγονοι των κροκοδείλων και των αλιγατόρων. Αντίθετα, οι δεινόσαυροι φάνηκαν να εκμεταλλεύονται το χάος και τις ανατροπές στο οικοσύστημα. Κανείς δεν ξέρει γιατί και πώς. Ο ερχομός της Ιουρασικής περιόδου σήμανε την απόλυτη κυριαρχία των δεινοσαύρων, 30 εκατομμύρια χρόνια μετά την εμφάνισή τους.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ - ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ To εργόσημο και οι επιπτώσεις του

Συζήτηση με τον Μιχάλη Ζαχαρία, γενικό γραμματέα του Συνδέσμου Διαιτητών Ανατολικής Αττικής

Αναστάτωση στο χώρο των διαιτητών έχει προκαλέσει η πρόσφατη τροπολογία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μάλιστα στο νομοσχέδιο για τον «Κλεισθένη» για την Τοπική Διοίκηση που αφορά τα νέα δεδομένα στην αμοιβή των διαιτητών. Σύμφωνα με αυτή, από τη νέα σεζόν οι διαιτητές, οι βοηθοί διαιτητές και οι παρατηρητές διαιτησίας των αγώνων θα ασφαλίζονται με εργόσημο. Το ποσό του εργόσημου δεν μπορεί να είναι μικρότερο των 5 ευρώ και ο χρόνος ισχύος του ορίζεται σε 4 μήνες από την ημερομηνία έκδοσής του. Υπόχρεος έκδοσης του εργόσημου είναι αποκλειστικά ο εργοδότης ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπός του. Παρά τα λεγόμενα των αρμόδιων κυβερνητικών παραγόντων ότι με τον τρόπο αυτό λύνονται τα προβλήματα που υπήρχαν τα τελευταία χρόνια στην καταβολή των αμοιβών και της ασφάλισης στο χώρο της διαιτησίας, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Πολύ περισσότερο που πλέον ομοσπονδίες και σωματεία, παρά τη δύσκολη κατάσταση που βιώνουν από το χρόνιο πετσόκομμα των αθλητικών επιχορηγήσεων, καλούνται (έχοντας τον τυπικό ρόλο του «εργοδότη» απέναντι στους διαιτητές) να επωμιστούν ένα νέο οικονομικό βάρος με ορατό τον κίνδυνο μετακύλισής του στους ίδιους τους αθλούμενους και τις οικογένειές τους.

Την ίδια ώρα, η τροπολογία αφήνει αδιευκρίνιστα σημεία για την πλειοψηφία των διαιτητών, πέραν των αξιολογημένων για τις δύο επαγγελματικές κατηγορίες (Α' και Β') και την ημιεπαγγελματική (Γ' Εθνική). Ακόμα και σε ειδικές περιπτώσεις που αφορούν, για παράδειγμα, κάποιον διαιτητή που είναι άνεργος επαγγελματικά και λαμβάνει επίδομα ανεργίας. Από την άλλη, παρά τις όποιες τροπολογίες διαφημίζονται από τους κυβερνώντες ως λύσεις, τα προβλήματα και για τους εργαζόμενους στον αθλητισμό παραμένουν πολλά.

Eurokinissi

Προσχηματική για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των διαιτητών χαρακτηρίζει τη νέα τροπολογία για το εργόσημο ο Μιχάλης Ζαχαρίας

Για τα νέα δεδομένα στο χώρο της διαιτησίας και τις συνέπειές τους ο «Ριζοσπάστης» συνομίλησε με τον Μιχάλη Ζαχαρία, γενικό γραμματέα του Συνδέσμου Διαιτητών Ανατολικής Αττικής.

Επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας

-- Τι ακριβώς περιλαμβάνει η νέα κυβερνητική τροπολογία με την καθιέρωση του εργόσημου για τους διαιτητές;
-- Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την τροπολογία - προσθήκη με θέμα «Επέκταση κάλυψης εργοσήμου στους διαιτητές» σκοπό της έχει να περάσει στη συνείδηση και των διαιτητών ως εργαζομένων ότι για το «καλό» του αθλητισμού θα αμείβονται και θα ασφαλίζονται όσες μέρες, ώρες και όπου θα τους χρειάζεται ο εργοδότης - σωματείο. Προσπαθώντας να χρυσώσουν το χάπι του εργόσημου στους εργαζόμενους έχουν περάσει διευκρινιστική εγκύκλιο ότι άνεργοι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ), που πραγματοποίησαν έως και εβδομήντα (70) ημερομίσθια ανά δωδεκάμηνο, μπορούν με αίτησή τους προς τον ΟΑΕΔ να βεβαιώνουν συνεχή χρόνο ανεργίας, από τον οποίο αφαιρούνται οι μέρες περιστασιακής απασχόλησης. Αυτό προβλέπει διευκρινιστική εγκύκλιος του ΟΑΕΔ, η οποία έχει εφαρμογή από την 28.03.2017 και αφορά όλους τους εγγεγραμμένους ανέργους, επιδοτούμενους ή μη, καθώς εισάγει υπό προϋποθέσεις τη δυνατότητα αναγνώρισης συνεχόμενου χρόνου ανεργίας, παρά την παρεμβολή εντός αυτού «περιστασιακής» απασχόλησης.
-- Ποιες οι συνέπειες από τους νέους νόμους για τους ίδιους τους διαιτητές;
-- Το ζήτημα είναι σύνθετο και έχει περισσότερο να κάνει με ελαστικές εργασιακές σχέσεις που επεκτείνονται σε κλάδους παροχής εθελοντικών αθλητικών υπηρεσιών και την ευκαιριακή ασφάλιση των εργαζομένων, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό και τους ερασιτέχνες διαιτητές - παρατηρητές που προσφέρουν υπηρεσίες χωρίς αμοιβή αλλά με αποζημίωση εξόδων, όπως μετακίνησης, ένδυσης, εξοπλισμού, φθορών. Μας κοροϊδεύει η κυβέρνηση πως νοιάζεται για την ασφάλιση των διαιτητών τη στιγμή που έχει ανεβάσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και έχει κατακερματίσει τις συντάξεις σε όλους.
Η κυβέρνηση, με πρόσχημα την πληρωμή των διαιτητών Α' - Β' - Γ' Εθνικής και με τις ευλογίες της ΕΠΟ, που θέλει να δημιουργήσει σχέση εργοδότη - εργαζόμενου στη διεξαγωγή των επαγγελματικών πρωταθλημάτων, δηλαδή μεταξύ παραγόντων και διαιτητών, καταθέτει και ψηφίζει τη συγκεκριμένη τροπολογία που θα μετακυλίσει το κόστος σε όλες τις κατηγορίες και τις ερασιτεχνικές. Με αποτέλεσμα οικονομικές και εργασιακές σχέσεις που μόνο κακό θα κάνουν στην ενασχόληση ανθρώπων που ανιδιοτελώς προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ερασιτεχνικό αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα στο χώρο του ποδοσφαίρου για τον οποίο μιλάμε. Και δημιουργείται το ερώτημα: Πώς πληρώθηκαν πέρυσι τα Χριστούγεννα όλα τα χρωστούμενα οι διαιτητές χωρίς τη συγκεκριμένη τροπολογία;

Προσχηματικό το ενδιαφέρον για το «καλό του αθλητισμού»

-- Ποιον επιβαρύνει τελικά η πληρωμή του εργόσημου;
-- Αυτό σίγουρα είναι μια σημαντική απορία για το ποιοι θα υποστούν οικονομικά τη νέα επιβάρυνση. Ποια ποδοσφαιρική ένωση θα ζητήσει από τα σωματεία - ψηφοφόρους της να επιβαρυνθούν το εργόσημο, που θα είναι αρκετά σοβαρό ποσό με τα ποδοσφαιρικά τμήματα που συντηρούν τα σωματεία; Στο τέλος, όπως γίνεται και στους υπόλοιπους εργαζόμενους, το εργόσημο θα πληρώνεται από τους ίδιους τους διαιτητές που θα δουν μείωση των αποζημιώσεών τους. Ενας νόμος που το πρόσχημά του είναι να πληρωθούν τα εισπραγμένα από τις ομάδες χρήματα στους 100 αξιολογημένους διαιτητές των επαγγελματικών κατηγοριών που σήμερα είναι κι αύριο δεν είναι κυριολεκτικά. Θα υπάρξει ένα πάγιο καθεστώς που θα επηρεάσει 6.000 διαιτητές που ασχολούνται σε όλη τη χώρα με το άθλημα του ποδοσφαίρου.
-- Για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα υπήρξε διάλογος με τους ίδιους τους διαιτητές;
-- Είναι ένα ερώτημα για ποιο λόγο δεν έγινε διάλογος με τους επίσημα κατοχυρωμένους εκπροσώπους των διαιτητών, την ΟΔΠΕ και τους συνδέσμους γι' αυτό το ζήτημα. Οπως επίσης με βάση τα όσα συμβαίνουν αναδεικνύεται και ένα άλλο σημαντικό ερώτημα. Γιατί δεν λύνονται χρόνια προβλήματα του κλάδου, όπως η εφαρμογή του άρ. 43Α του νόμου Ν. 2725/ 99 που αναφέρει ως νόμιμο εκπρόσωπο των διαιτητών την Ομοσπονδία Διαιτητών Ελλάδας (ΟΔΠΕ) και τους συνδέσμους διαιτητών σε ολόκληρη τη χώρα; Ας μας απαντήσουν οι κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που «κόπτονται» για το καλό του ποδοσφαίρου και των διαιτητών, αν το έκαναν καλύτερο, δίνοντας τον έλεγχο στους παράγοντες του ποδοσφαίρου κατόπιν εντολών των διεθνών ομοσπονδιών FIFA - UEFA που σκοπό τους έχουν τη χειραγώγηση του ποδοσφαίρου στα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ «λίγκες», βγάζοντας έξω ό,τι καλό απορρέει από τον αθλητισμό στο όνομα του κέρδους.
Ποιες κινήσεις έχουν κάνει, έτσι ώστε ο αθλητισμός στις μικρές ηλικίες, και όχι μόνο, να είναι υποχρέωση του κράτους με εθνικό σχεδιασμό και όχι εθελοντισμός γονέων που νιώθουν την ανάγκη του παιδιού τους για αθλητισμό, άσχετα αν τους χειραγωγούν έμμεσα ότι για τους περισσότερους από αυτούς η αθλητική ενασχόληση αύριο μπορεί να είναι επαγγελματική αποκατάσταση για το παιδί τους; Το καίριο ζήτημα και από ηθικής αλλά και πρακτικής άποψης είναι πώς μπορεί κάποιος που έχει εξαρτημένη και τελείως αβέβαιη σχέση εργασίας, σύμφωνα με αυτήν την τροπολογία αλλά και το ισχύον αθλητικό ποδοσφαιρικό καθεστώς, να κρίνει με τις αποφάσεις του τα συμφέροντα του εργοδότη, απέναντι στον εργοδότη της επόμενης αγωνιστικής, που τον αξιολογεί και που αύριο θα κρίνει αν είναι καλός διαιτητής ή όχι;