Δανία: 12 χρόνια φυλακή σε όποιον κάνει κριτική στο ΝΑΤΟ!!! – Ναζιστικό και όμως αληθινό (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ)

 

Δανία: 12 χρόνια φυλακή σεόποιον κάνει κριτική στο ΝΑΤΟ!!! – Ναζιστικό και όμως αληθινό (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ)

Από atexnos

 Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης //

Απίστευτο Σχέδιο Νόμου του υπουργού δικαιοσύνης της Δανίας. 

Όποιος αναπαράγει ειδήσεις που σκοπό έχουν να επηρεάσουν αρνητικά την κοινή γνώμη ενάντια στο ΝΑΤΟ κινδυνεύει με φυλάκιση έως και 12 χρόνια!!

Την είδηση αναφέρει η εφημερίδα Arbejderen του κομμουνιστικού κόμματος Δανίας και την αναπαράγουν μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το νομοσχέδιο συμπληρώνει « με την προϋπόθεση ότι η αρνητική είδηση προέρχεται από μια ξένη υπηρεσία πληροφοριών», μια συμπλήρωση που θα την ζήλευαν ο Γκέμπελς, ο Μακάρθι, οι εμπνευστές του «Ιδιώνυμου» (Ελ. Βενιζέλος) και όλοι οι συντάκτες των μετεμφυλιακών νόμων.

Ιδιαίτερα αυστηρή θα είναι η τιμωρία όταν η κριτική θα εμφανίζεται σε προεκλογική περίοδο.

Η επιρροή της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης αρνητικά για το ΝΑΤΟ, περιλαμβάνει το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebok, twiter κλπ) την τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες και τα υπόλοιπα μέσα.

Το νομοσχέδιο είναι μέρος του σχεδίου δράσης κατά της λεγόμενης εξωτερικής απειλής που δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση αυτό το μήνα.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, οι προερχόμενες από το εξωτερικό εκστρατείες, ιδιαίτερα από τη Ρωσία, είναι μια αυξανόμενη απειλή κατά της Δανίας.

Πώς θα αποδεικνύει η Εισαγγελία της Δανίας ότι η αρνητική είδηση ή κρίση ή εκτίμηση προέρχεται από ξένη δύναμη «εννοώντας πάντα την Ρωσία» κανείς από το περιβάλλον του υπουργού δεν μπορεί να το απαντήσει. Δε σημαίνει ότι δε θα βρουν τρόπο. Το νόημα του Νομοσχεδίου είναι πως όποιος είναι ενάντια στο ΝΑΤΟ, βοηθάει μια ξένη δύναμη και είναι υπέρ της Ρωσίας, επιχείρημα που θυμίζει την Ναζιστική επιχειρηματολογία του Χίτλερ. Το Νομοσχέδιο βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση. «Ένας τέτοιος νόμος δημιουργεί μια τεράστια ανασφάλεια δικαίου και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί» δηλώνει στην εφημερίδα ο Jom Vestergaard, καθηγητής του ποινικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

Τα επιχειρήματα της Δεξιάς κυβέρνησης της Δανίας, που στηρίζεται από το Λαϊκό Ακροδεξιό κόμμα, για τους εξωτερικούς κινδύνους, η εισαγωγή του «ψυχρού» πολέμου και της επιθετικότητας στις διεθνείς σχέσεις δείχνει πως δεν υπάρχει τέλος στον αντιδημοκρατικό κατήφορο του καπιταλισμού. Η ελευθερία της έκφρασης που συνήθως ευαγγελίζονται οι αστοί δημοκράτες πάει περίπατο μπροστά στα συμφέροντα και στους ανταγωνισμούς του Ιμπεριαλισμού!

Κλιμακώνονται ο ανταγωνισμός και η αντιπαράθεση με φόντο «κυβερνοεπιθέσεις»

        

Κλιμακώνεται ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός μεταξύ ισχυρών κρατών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, έναν από τους βασικούς τους ανταγωνιστές σε Μέση Ανατολή και Ευρασία, όπως δείχνουν και οι τελευταίες κατηγορίες για σειρά κυβερνοεπιθέσεων (ή απόπειρας) παγκοσμίως από τη ρωσική Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (GRU).

Την Πέμπτη, απελάθηκαν από την Ολλανδία τέσσερις Ρώσοι πράκτορες της GRU για απόπειρα κυβερνοεπίθεσης τον περασμένο Απρίλη εναντίον του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟΑΧΟ) στη Χάγη, που τελικά φέρεται να αποτράπηκε από μια κοινή επιχείρηση αντικατασκοπείας των ολλανδικών και βρετανικών υπηρεσιών. Εκείνη την εποχή ο ΟΑΧΟ ερευνούσε την υπόθεση της δηλητηρίασης του Σεργκέι Σκριπάλ και της κόρης του στη Βρετανία, καθώς και μια φερόμενη επίθεση με χημικά στη Συρία, για την οποία είχε κατηγορηθεί ότι φέρει ευθύνες η Ρωσία. Επίσης, κατηγορούνται για απόπειρα κυβερνοεπίθεσης σε υπηρεσίες και οργανισμούς που σχετίζονται με την έρευνα της συντριβής του αεροσκάφους της πτήσης MH17 των «Μαλαισιανών Αερογραμμών» πάνω από την ανατολική Ουκρανία.

Η Ρωσία κατήγγειλε «ενέργεια προπαγάνδας». Στο ερώτημα γιατί η Ολλανδία ανακοίνωσε την απέλαση των Ρώσων σχεδόν έξι μήνες μετά το «περιστατικό», το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε την Πέμπτη πως στις 9 Οκτώβρη θα συζητηθούν αλλαγές στη δομή του ΟΑΧΟ, καθώς «ορισμένα δυτικά κράτη επιζητούν επίμονα τη δημιουργία αυτού του μηχανισμού για τον ορισμό του “ένοχου” της χρήσης χημικών όπλων» και «προφανώς, η τρέχουσα ψεύτικη ιστορία είναι ένα ακόμα βήμα προς τη διαμόρφωση του “απαιτούμενου” πολιτικού υπόβαθρου για την προώθηση αυτής της παράνομης πρωτοβουλίας». Επίσης, κατηγορείται η ολλανδική πλευρά πως «δεν έχει καμία απάντηση στα γεγονότα που παρουσίασε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας για την προέλευση του πυραύλου που κατέστρεψε την πτήση ΜΗ17».

Η Ολλανδία, η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, ο Καναδάς, η Αυστραλία έσπευσαν να καταγγείλουν τις «ρωσικές κυβερνοεπιθέσεις» που αποδίδονται στο Κρεμλίνο.

Παράλληλα, ΗΠΑ, Βρετανία και Καναδάς απήγγειλαν κατηγορίες σε επτά φερόμενους πράκτορες της GRU, εκ των οποίων οι τέσσερις που απελάθηκαν από την Ολλανδία, ότι πραγματοποίησαν κυβερνοεπιθέσεις εναντίον του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντιντόπινγκ (WADA).

Στο «χορό» των κατηγοριών για κατασκοπεία μπήκε ένας ακόμη ισχυρός «παίκτης» της «ιμπεριαλιστικής σκακιέρας», η Κίνα. Σύμφωνα με αμερικανικά δημοσιεύματα, η Κίνα τοποθέτησε μυστικά (τουλάχιστον από το 2015) μικροεπεξεργαστές παρακολούθησης σε διακομιστές ηλεκτρονικών υπολογιστών μεγάλων εταιρειών όπως οι «Apple», «Amazon» κ.λπ., που συνεργάζονται στενά με υπουργεία, όπως το Πεντάγωνο. Η υπόθεση φέρεται να «αποκαλύφθηκε» από ειδικές υπηρεσίες του FBI.

Το ΕΑΜικό κίνημα σε συνθήκες επαναστατικής κατάστασης

Α' μέρος

Η μέρα της Απελευθέρωσης της Αθήνας από τον γερμανικό ζυγό (12 Οκτώβρη 1944) αποτελεί οπωσδήποτε ένα σημαντικό γεγονός, συνάρτηση παρόμοιων εξελίξεων σε σειρά από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Αυτές οι εξελίξεις, βεβαίως, δεν προέκυψαν ξαφνικά. Ηρθαν ως αποτέλεσμα πρωταρχικά της εποποιίας του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού, ο οποίος ήδη επέλαυνε καταδιώκοντας τις γερμανικές στρατιές με προορισμό το Βερολίνο. Είχε προηγηθεί ένας τρίχρονος τιτάνιος αγώνας της Σοβιετικής Ενωσης, με εκατομμύρια νεκρούς στα πεδία των μαχών και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο ρόλος της Σοβιετικής Ενωσης στη συντριβή του φασισμού - ναζισμού υπήρξε καθοριστικός. Μεγάλη ήταν και η συμβολή των αντάρτικων στρατών και γενικότερα των απελευθερωτικών - αντιφασιστικών κινημάτων σειράς χωρών της Ευρώπης, στην Ελλάδα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, με πρωταγωνιστή το ΚΚΕ.
Για την κατανόηση της όλης εξέλιξης, χρειάζονται δύο ακόμα επισημάνσεις:
-- Υστερα από την κατάκτηση της χώρας, το 1941, και τον χωρισμό της σε τρεις ζώνες κατοχής (Ιταλική, Γερμανική, Βουλγαρική), ένα τμήμα της αστικής τάξης την «κοπάνησε», κοινώς, στο Κάιρο (βασιλιάς και κυβέρνηση Τσουδερού, μαζί με άλλους πολιτικούς). Ενα άλλο τμήμα συνεργάστηκε με τους κατακτητές (κυβερνήσεις Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη, πανεπιστημιακοί, ηγεσία της Εκκλησίας, αστικός Τύπος). Ενα τρίτο λούφαξε στην Αθήνα παίρνοντας μέρος στην υπονόμευση του λαϊκού αγώνα (Σοφούλης κ.λπ.). Ενα τέταρτο προσπάθησε να εμφανίσει κάποια δράση σε συνεργασία με τους Εγγλέζους, έχοντας παράλληλα ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τους Γερμανούς για να χτυπήσει το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, με στόχο τη διατήρηση της αστικής εξουσίας μετά τον πόλεμο (ΕΔΕΣ κ.ά.).

12 Οκτώβρη 1944, η μεγάλη συγκέντρωση για την Απελευθέρωση της Αθήνας

-- Ποιος αντιστάθηκε; Το ΚΚΕ ήταν αυτό που ανέλαβε να σηκώσει το τιμητικό βάρος του αγώνα με ποταμούς αίματος. Αυτό δεν σβήνει. Το ΚΚΕ, με τις ελάχιστες δυνάμεις του και πληγωμένο βαριά από το μένος της δικτατορίας των Μεταξά - Γλύξμπουργκ, αποδύθηκε σ' έναν τιτάνιο αγώνα. Συσπείρωσε τη μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και άλλων λαϊκών στρωμάτων στο ΕΑΜ, στην ΕΠΟΝ και στο ένοπλο τμήμα του, τον ΕΛΑΣ. Χιλιάδες εκτελέστηκαν ή έπεσαν πολεμώντας. Χιλιάδες βασανίστηκαν στα κρατητήρια, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στις φυλακές και τις εξορίες.
Ετσι έφτασε ο λαός μας στην απελευθέρωση. Ματωμένος, αλλά και περήφανος για το Κόμμα που μπήκε στην πρώτη γραμμή.
Τη μέρα της Απελευθέρωσης της Αθήνας το τεράστιο κύρος του ΚΚΕ αντηχούσε στα συνθήματα του λαού που πανηγύριζε, στα πανό και στις κόκκινες σημαίες που κυμάτιζαν σε όλες τις εργατογειτονιές. Ο «Ριζοσπάστης» κυκλοφόρησε νόμιμα για πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια και 2 μήνες παρανομίας.
Ας παρακολουθήσουμε την εξέλιξη εκείνων των ημερών με βάση ορισμένα αποσπάσματα από το υπό έκδοση Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, της περιόδου 1918 - 1949.

Τι είχε προηγηθεί στρατιωτικά

Στις 2 Σεπτέμβρη ο ΕΛΑΣ μπήκε στην Καρδίτσα και στις 3 Σεπτέμβρη στον Πολύγυρο Χαλκιδικής.

Η Μάχη της Ηλεκτρικής. Το εργοστάσιο και μπροστά ΕΛΑΣίτες υπερασπιστές του

Στις 4 Σεπτέμβρη 1944 απελευθερώθηκε από τον ΕΛΑΣ ο Εβρος. Στις 13 Σεπτέμβρη 1944 απελευθερώθηκε η Καβάλα, με την παράδοση του βουλγαρικού στρατού στο 26ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ. Στις 14 Σεπτέμβρη το 21ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ απελευθέρωσε τις Σέρρες και ταυτόχρονα τμήματά του μπήκαν στην Κομοτηνή. Την ίδια μέρα, απελευθερώθηκαν ο Αγιος Νικόλαος Κρήτης, το Αγρίνιο και η Πρέβεζα.
Στις 23 του Σεπτέμβρη 1944 μεταδόθηκε αιφνιδιαστικά από τον γερμανοκρατούμενο ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών μήνυμα του ΕΑΜ που καλούσε στον τελικό αγώνα για την απελευθέρωση. Το μήνυμα, που εκφώνησε ο δημοσιογράφος Ντίνος Τσαλόγλου, ανέφερε: «Προσοχή! Προσοχή! Μεταδίδουμε το πρώτο Εθνικό Δελτίο Ειδήσεων από τη σκλαβωμένη μας Αθήνα. Προσοχή, σας μιλάει το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Ολοι επί ποδός πολέμου. Ο ΕΛΑΣ λευτερώνει την αγαπημένη μας πατρίδα. Εμπρός να λυτρώσουμε και την Αθήνα μας! Εμπρός να λευτερώσουμε τους σκλαβωμένους αδερφούς μας. Φωτιά και τσεκούρι στα προδοτικά τάγματα ασφαλείας, την αστυνομία, χωροφυλακή και τους μυστικούς αρχηγούς τους. Μη δίνετε καμία προσοχή στην προπαγάνδα του εχθρού. Ζήτω οι μεγάλοι μας σύμμαχοι. Ζήτω το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ» («Ριζοσπάστης», 13-10-2004).
Την 1η Οκτώβρη, σε μάχη με τους Γερμανούς στην Κέρκυρα, ο ΕΛΑΣ αιχμαλώτισε 40 στρατιώτες. Στις 8 του μήνα, ο ΕΛΑΣ του νησιού κατέστρεψε τις καλωδιώσεις και έσωσε από την καταστροφή το μεγαλύτερο μέρος του λιμανιού και το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής που είχαν παγιδεύσει οι εναπομείναντες 50 Γερμανοί.

Αντάρτες του ΕΛΑΣ στην Καισαριανή

Στις 11 Οκτώβρη απελευθερώθηκε το Ηράκλειο Κρήτης.
Το πρωί της 12ης Οκτώβρη ομάδα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ έκοψε τα φιτίλια που είχαν τοποθετήσει οι Γερμανοί στη στρατιωτική αποθήκη στους Αγίους Αναργύρους Αττικής (σημερινό 301ΕΒ) και απέτρεψε την ανατίναξη, που θα είχε ως συνέπεια μεγάλες καταστροφές στις γύρω γειτονιές. Στη συνέχεια, η ομάδα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ πήγε στις εγκαταστάσεις της ραδιοφωνίας στα Νέα Λιόσια, που είχαν παγιδευτεί για να ανατιναχτούν. Οι εκρήξεις δεν αποφεύχθηκαν, ωστόσο σώθηκαν η μία από τις δυο κεραίες και ο κεντρικός πομπός.
Μέχρι το μεσημέρι στις 12 Οκτώβρη, η Αθήνα ήταν ελεύθερη. Χιλιάδες λαού πλημμύρισαν τους δρόμους και την πλατεία Συντάγματος, πανηγυρίζοντας μετά από τριάμισι χρόνια κατοχής. Η κυβέρνηση Ι. Ράλλη εγκατέλειψε την εξουσία.
Στις 13 Οκτώβρη απελευθερώθηκε το Ρέθυμνο, ενώ τμήμα του 6ουΣυντάγματος του ΕΛΑΣ Πειραιά μαζί με τη βάρδια του εργοστασίου Ηλεκτρισμού, που ήταν ένοπλο τμήμα του ΕΛΑΣ, ύστερα από σκληρή μάχη με τμήμα καταστροφών του γερμανικού στρατού, κατόρθωσε να αποτρέψει την καταστροφή του εργοστασίου της Ηλεκτρικής, της Στάνταρ και άλλων βιομηχανικών επιχειρήσεων. Οι απώλειες της γερμανικής δύναμης ήταν 11 νεκροί, 21 τραυματίες και 24 αιχμάλωτοι. Ο ΕΛΑΣ είχε 14 νεκρούς. Οι επιχειρήσεις αυτές, καθώς και οι επιχειρήσεις διάσωσης τμημάτων του λιμένα του Πειραιά, διεξήχθηκαν ύστερα από διαταγή του Α' Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ και παρά την εντολή του στρατιωτικού διοικητή Αττικής στρατηγού Π. Σπηλιωτόπουλου και των Αγγλων, να μην αναλάβει καμιά επιθετική ενέργεια ο ΕΛΑΣ κατά των Γερμανών, όταν θα αποχωρούσαν από την Αθήνα και τον Πειραιά.
Ακολούθησε η απελευθέρωση της μιας μετά την άλλη των υπόλοιπων πόλεων.

Επαναστατική κατάσταση

Δεν έχει αναδειχθεί όσο χρειάζεται ότι στη διάρκεια της Κατοχής η ταξική πάλη όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά πήρε και διαστάσεις σκληρής ένοπλης σύγκρουσης. Το γεγονός αυτό ήταν επόμενο, αφού η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας (καπιταλιστών - εργατικής τάξης) όχι μόνο δεν έπαψε να υπάρχει εξαιτίας της κατοχής, αλλά η τελευταία αποτέλεσε και λόγο όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων. Οι θάνατοι από την πείνα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, την ίδια ώρα που το καπιταλιστικό κέρδος (παρά τους κατοχικούς περιορισμούς) καλά κρατούσε, αποτελούν τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα της μεγάλης όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων.
Από την άλλη, οξύνθηκαν και οι αντιθέσεις ανάμεσα στις αστικές πολιτικές δυνάμεις. Ωστόσο, παρά τις διαφορές και τις συγκρούσεις τους, κοινός αντίπαλός τους ήταν το εργατικό - λαϊκό κίνημα, συγκεκριμένα το ΚΚΕ και το ΕΑΜ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν πολλές συγκρούσεις, τόσο ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και στα Τάγματα Ασφαλείας (που αρχικά βρίσκονταν υπό τις διαταγές των Γερμανών και στη συνέχεια των Αγγλων και Ελλήνων αστών πολιτικών) όσο και με τον ΕΔΕΣ (Ν. Ζέρβας), το 5/42 Σύνταγμα (Δ. Ψαρρός), την ΠΑΟ κ.ά. Μόλις η Αθήνα απελευθερώθηκε, έδειξαν την ετοιμότητά τους να πραγματοποιήσουν αυτόν τον στόχο, τη διατήρηση της αστικής εξουσίας.
Με δεδομένο ότι το ΚΚΕ και το ΕΑΜ είχαν ήδη εγκαταλείψει το σχέδιο κατάληψης της Αθήνας και είχαν προσχωρήσει στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου (Συμφωνία Λιβάνου), ενώ ταυτόχρονα είχαν θέσει τον ΕΛΑΣ υπό τις διαταγές του Αγγλου στρατηγού Σκόμπι (Συμφωνία Καζέρτας), τις μέρες της Απελευθέρωσης μια σειρά χώροι στο κέντρο της Αθήνας, που άφησαν οι Γερμανοί φεύγοντας, καταλαμβάνονταν από χωροφύλακες και άλλους συνεργάτες των Γερμανών που συνέρρεαν στην Αθήνα από την ύπαιθρο.
Κατελήφθησαν τα ξενοδοχεία γύρω από την Ομόνοια, «Μητρόπολις», «Ερμής», «Πάνθεον» κ.ά. Στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη κλείστηκαν οι χωροφύλακες και από την Ομόνοια έως την πλατεία Συντάγματος εγκαταστάθηκαν οι βρετανικές υπηρεσίες, ενώ σε ολόκληρο τον συγκεκριμένο χώρο κυκλοφορούσαν οι Μπουραντάδες και οι Χίτες, προκαλώντας τον ΕΑΜικό κόσμο.
Αυτό το διάστημα, μόνος του ο ΕΛΑΣ Αθήνας - Πειραιά «μπορούσε, αν έπαιρνε εντολή, να καταλάβει σε μια ώρα το κέντρο και όλην την Αθήνα» (Σπύρος Α. Κωτσάκης (Νέστορας), Εισφορά, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», Αθήνα, 1986, σελ. 238-239). Τέτοια εντολή, όπως είναι γνωστό, δεν υπήρξε.
Βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής κατάστασης εκείνη την περίοδο ήταν η αποδιάρθρωση των πιο σημαντικών λειτουργιών του αστικού κράτους, ενώ ο κατ' εξοχήν παράγοντας που προσέδιδε στο ελληνικό αστικό κράτος ισχύ, ο γερμανικός στρατός, είχε φύγει ή βρισκόταν σε αποχώρηση. Ταυτόχρονα, ήταν ελάχιστες οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονταν τότε στην Ελλάδα, επομένως υπήρχε αδυναμία τους να προσδώσουν ισχύ στην αποδυναμωμένη αστική εξουσία.
Ουσιαστικά στην Ελλάδα - όπως και σε άλλα κράτη - είχε διαμορφωθεί επαναστατική κατάσταση, που η κορύφωσή της συντελέστηκε τις μέρες της απελευθέρωσης.
Επιπλέον, σημαντικό στοιχείο της κρίσης του αστικού κράτους ήταν το πέρασμα με το μέρος του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ χιλιάδων στρατιωτικών στη Μ. Ανατολή, χαρακτηριστικό και αυτό των στοιχείων που συνθέτουν την ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης.
Ταυτόχρονα, δεν υπήρχε ουσιαστικά στον ελλαδικό χώρο κυβέρνηση, ενώ η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου βρισκόταν στο Κάιρο και δεν μπορούσε να αποβιβαστεί στον Πειραιά, δίχως την έγκριση του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Το ίδιο και οι στρατιωτικές δυνάμεις του αστικού στρατού (Ορεινή Ταξιαρχία κ.λπ.) που είχαν απομείνει στη Μέση Ανατολή, ενώ ο ΕΔΕΣ βρισκόταν στην Ηπειρο, εγκλωβισμένος από τον ΕΛΑΣ.
Από την άλλη, το κύρος των αστικών πολιτικών δυνάμεων στο λαό βρισκόταν στο κατώτερο σημείο, παράλληλα με την οργανωτική τους υπόσταση, που περιγράφεται μόνο με τη λέξη διάλυση. Επιπλέον, συνυπήρχαν οι οξύτατες αντιθέσεις ανάμεσα στα αστικά τμήματα των αντιβασιλικών και των βασιλοφρόνων, καθώς και των συνεργαζόμενων με τα στρατεύματα κατοχής και των άλλων της φιλοβρετανικής γραμμής.

Ο υποκειμενικός παράγοντας

Ενδιαφέρον - παράλληλα - παρουσιάζει η κατάσταση του υποκειμενικού παράγοντα, οι διαθέσεις της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων:
Κυρίως υπήρχε το ΚΚΕ, που η οργανωμένη του δύναμη ξεπερνούσε τα 400.000 μέλη. Βέβαια, είναι αναμφισβήτητο ότι αυτή η γιγάντια πολιτική οντότητα περιέκλειε πολλές αδυναμίες, παρά το γεγονός ότι χιλιάδες ήταν διατεθειμένοι να δώσουν και τη ζωή τους. Ομως η προσχώρηση στο ΚΚΕ εν μέσω κατοχής αντανακλούσε ανεβασμένες εργατικές και λαϊκές διαθέσεις και τη δυνατότητα να περάσουν στη λαϊκή πλειοψηφία συνθήματα επαναστατικής ανατροπής.
Η πλειοψηφία της εργατικής τάξης είχε ταχθεί με το ΚΚΕ. Ακόμα, κατά πολύ ευρύτερες λαϊκές μάζες αναγνώριζαν τον καθοδηγητικό ρόλο του στον αγώνα απελευθέρωσης της Ελλάδας, καθώς και τον καθοριστικό ρόλο της Σοβιετικής Ενωσης στην ήττα του φασιστικού άξονα. Πολύ σημαντικό επίσης ήταν ότι αυτές οι λαϊκές δυνάμεις βρίσκονταν σε οργάνωση μάχης, έχοντας στην εμπροσθοφυλακή δικό τους στρατό χιλιάδων, υπό τη διοίκηση στρατιωτικά ειδικευμένων ανθρώπων.
Αναμφισβήτητο είναι επίσης ότι αυτή η πελώρια λαϊκή δύναμη, ανεξάρτητα από τα προβλήματα στη στρατηγική του ΚΚΕ, αγωνιζόταν για καλύτερες μέρες, έστω κι αν αυτό γινόταν δίχως να συνειδητοποιείται ότι αυτές οι μέρες δεν περικλείονταν στο θολό όραμα της «λαοκρατίας». Ωστόσο, η τέτοια τάση με τις όποιες αυταπάτες της ερχόταν σε σύγκρουση με τα αστικά κόμματα, με το αστικό πολιτικό σύστημα. Εξάλλου, σε καμία επανάσταση, ούτε προλεταριακή αλλά ούτε και αστική (στο παρελθόν), οι πολύ πιο πλατιές εξεγερμένες λαϊκές δυνάμεις είχαν πλήρως ώριμη πολιτική συνείδηση, τουλάχιστον από την αρχή.
Τις αγωνιστικές διαθέσεις των εργατικών - λαϊκών μαζών υποβοηθούσαν οι εξελίξεις στις γειτονικές χώρες, συγκεκριμένα στη Βουλγαρία, στη Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία, διαμορφώνοντας ένα ευνοϊκό και προτρεπτικό περίγυρο.
Σε τέτοιες συνθήκες επιταχύνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς η επαναστατικοποίηση των εργατικών μαζών και άλλων συμμαχικών λαϊκών στρωμάτων, ουδετεροποιούνται ταλαντευόμενα μικροαστικά στοιχεία, οξύνονται παραπέρα οι ενδοαστικές αντιθέσεις. Ολα αυτά, με την προϋπόθεση ότι το ΚΚ θέτει στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της επίλυσης της αντίθεσης «ποιος - ποιον», παίρνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα με βάση σχέδιο και καταλαμβάνοντας τα κέντρα του κράτους: Πρωταρχικά Αθήνα - Πειραιά - Θεσσαλονίκη, καθώς και άλλους σημαντικούς χώρους.
Ηταν δυνατές η είσοδος μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων στην Αθήνα, η κατάληψη των εργοστασίων και η δημιουργία εργατικών συμβουλίων, η συγκρότηση εργατικής κυβέρνησης, η γενική επιστράτευση ολόκληρου του πληθυσμού 18-45 χρόνων.
Γιατί αυτό δεν συνέβη, είναι θέμα άλλου σημειώματος. Ας επανέλθουμε στο χρονικό εκείνων των ημερών.

Οι αστικές δυνάμεις προετοιμάζονται για τη σύγκρουση

Μια μέρα μετά την Απελευθέρωση, στις 13 Οκτώβρη 1944, το BBC ανακοίνωσε την Απελευθέρωση της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ. Ο Γ. Παπανδρέου, που ακόμη βρισκόταν στην Καζέρτα της Ιταλίας, έσπευσε να διαμαρτυρηθεί. «Ο Παπανδρέου έχει ενοχληθεί πολύ από τη χθεσινοβραδυνή εκπομπή του BBC», έγραψε ο Λήπερ στον Ιντεν. «Αν επιλήφθηκε οποιαδήποτε δράση κατά των Γερμανών στην Αθήνα, τούτο πρέπει να έγινε μόνο ύστερα από διαταγές του στρατηγού Σπηλιωτόπουλου. Αν δόθηκαν τέτοιες διαταγές, το BBC θα έπρεπε να τις αναφέρει. Διαφορετικά οι αντάρτες ενήργησαν σαν στασιαστές και θα αντιμετωπιστούν σαν στασιαστές από τον στρατηγό Σκόμπυ, όταν φτάσει. Ετσι, η είδηση του BBC περιέπλεξε σοβαρά το έργο του στρατηγού Σκόμπυ. Ο Παπανδρέου αντιμετωπίζει με άκρα - επαναλαμβάνω, με άκρα - σοβαρότητα αυτή την εκπομπή» (PREM 3/210, όπως παρατίθεται στο: Γιάννης Ανδρικόπουλος, «1944 Κρίσιμη χρονιά», τομ. Β', εκδ. «Διογένης», Αθήνα, 1974, σελ. 182).
Εξαρχής, βασικό μέλημα και επιδίωξη των εγχώριων αστικών και βρετανικών δυνάμεων υπήρξε η υπονόμευση (έως και διάλυση) του ένοπλου λαϊκού κινήματος (του ΕΛΑΣ), με την ταυτόχρονη συγκρότηση, ως αντιστάθμισμα, ενός βασικού αστικού κρατικού στρατιωτικού κορμού, με απώτερο σκοπό την καταστροφή του λαϊκού στρατού.
«Κατάστασις εν Ελλάδι», έγραφε ο Αγνίδης, Ελληνας πρέσβης στο Λονδίνο, στον βασιλιά, «εξελίσσεται προς πλήρη κατοχήν εκκενουμένων περιφερειών υπό ΕΑΜ. (...) Μόνον διά πραγματοποιήσεως Εθνικού Στρατού θα δυνηθεί Κυβέρνησις στηριχθή επί ιδίας δυνάμεως και θα διαφύγει αιχμαλωσίαν ΕΑΜ». «Πρέπει», πρόσθετε ακόμη, «διά πάσης θυσίας να ευρεθούν βρετανικαί δυνάμεις προς αποστολήν Ελλάδα. Ολίγον κατόπιν θα είναι αργά» (Ιστορικό και Διπλωματικό Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών, Φάκελος 13.1 του 1944 (Κυβέρνηση Καΐρου), Επιστολή Αγνίδη προς ανακοίνωση στον Βασιλιά, 27-9-1944).
Επίσης ο Γ. Παπανδρέου, έκδηλα ανήσυχος, έγραψε στον Αγνίδη:
«Είναι άπειρος η στενοχώρια μου εκ τοιαύτης καταστάσεως οποίαν δεν ανεκοίνωσα Υπουργικόν Συμβούλιον ίνα μη ενσπείρω απογοήτευσιν. Συνεπεία τοιαύτης καταστάσεως πρόκειται να είναι:
Πρώτον: ότι απελευθέρωσις θα θεωρηθεί περίπου έργον ΕΑΜ οποίον καταλαμβάνει αμέσως περιφέρειας εκκενούμενας υπό Γερμανών.
Δεύτερον: ότι Κυβέρνησις μεταβαίνουσα Αθήνας και στερούμενη και ιδίας και συμμαχικής δυνάμεως θα είναι ουσιαστικώς αιχμάλωτος ΕΑΜ.
Τρίτον: ότι Βρετανικόν γόητρον θα υποστεί σοβαράν ελάττωσιν, και
Τέταρτον: ότι Βρετανικαί δυνάμεις όταν βραδύτερον καταστούν διαθέσιμοι ουδεμίαν δικαιολογίαν θα έχουν όπως έλθουν Ελλάδα εφόσον απελευθέρωσις έχει συντελεστεί.
(...) Θεωρώ εθνικόν καθήκον μου όπως εκ μέρους μαρτυρικού Ελληνικού Εθνους πιστού και αφοσιωμένου φίλου Μ. Βρετανίας εκφράσω βαθυτάτην πικρίαν μου και προς την Βρετανική Κυβέρνησιν και προσωπικώς προς Πρωθυπουργόν κ. Τσώρτσιλ και να παρακαλέσω θερμότατα όπως διά πάσης θυσίας ευρεθούν αι ολίγαι απαιτούμεναι συμμαχικαί δυνάμεις προς άμεσον απελευθέρωσιν Ελλάδος υπό συμμαχικών στρατευμάτων» (Ιστορικό και Διπλωματικό Αρχείο Υπουργείου Εξωτερικών, Φάκελος 13.6 του 1944 (Κυβέρνηση Καΐρου), Επιστολή Παπανδρέου προς Αγνίδη, 14-9-1944).

Επίκεντρο η Αθήνα

Τα «υλικά», βεβαίως, για τη δημιουργία του απαραίτητου για την αστική τάξη στρατιωτικού μηχανισμού ήταν επίσης πολύ συγκεκριμένα. Υπήρχαν οι αστικές ένοπλες ομάδες που έδρασαν στην Κατοχή (είτε είχαν σύνδεση με τις δυνάμεις κατοχής, είτε με την Κυβέρνηση του Καΐρου, είτε και με τις δύο), ο ήδη υπάρχων κατοχικός κρατικός μηχανισμός καταστολής και όσες βρετανικές δυνάμεις αποσπούνταν προς αυτόν το σκοπό από τα μέτωπα του πολέμου. Ετσι, παρά τις όποιες επίσημες διαταγές της κυβέρνησης για να διαλυθούν τα Τάγματα Ασφαλείας, τίποτε τέτοιο δεν συνέβη.
Ηδη από τις 19 Σεπτέμβρη 1944, είχε διοριστεί στρατιωτικός διοικητής Αττικής ο Π. Σπηλιωτόπουλος, υπό τις άμεσες διαταγές του Βρετανού στρατηγού Ρ. Σκόμπι, με κύριο καθήκον αυτό της «διατηρήσεως της τάξεως» («Κρυπτογρ. Τηλ/μα αρ. 59980, 19-9-1944» στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949), τομ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 88).
Ο Σκόμπι είχε ήδη τηλεγραφήσει στον Σαράφη, ζητώντας από τον ΕΛΑΣ να μην αναλάβει καμία δράση κατά των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Αττική «για να αποφευχθεί σύγχυση» (!) και να διευκολύνει την άφιξη των Βρετανών συνδέσμων που θα επιφορτιστούν με το καθήκον του «περιορισμού» τους στους στρατώνες τους (συμπεριλαμβανομένης και της υποχρεωτικής παράδοσης αιχμαλώτων ταγματασφαλιτών στις ελληνικές και βρετανικές Αρχές).
Επίσης, διατάχθηκε η διάλυση των «φρουραρχείων» «εις τας πόλεις Αθηνών και Πειραιώς» («Κατάσταση εμφαίνουσα τα οικήματα καταληφθέντα υπό των οργανώσεων ΕΑΜ, ΕΠΟΝ, ΚΚΕ, Πολιτοφυλακής και ΕΛΑΣ» στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949), τόμ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 163) και η απομάκρυνση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ, στα όρια που καθόριζε η Συμφωνία της Καζέρτας.
Δύο μέρες μετά την άφιξη της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας» στην Αθήνα, ο Κ. Βεντήρης, τέως αρχηγός της ΡΑΝ, διορίστηκε αρχηγός ΓΕΣ («Ελευθερία», 21-10-1944).
Ετσι δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την παραλαβή οπλισμού που στελνόταν από τη Μ. Ανατολή (Αύγουστο - Σεπτέμβρη και Οκτώβρη 1944) και παραλαμβανόταν στα Μεσόγεια από μέλη της «Χ», του ΕΔΕΣ Αθήνας και άλλων αστικών οργανώσεων («Εκθεση Σχου Ζαγκλή Δημ. Επί των πεπραγμένων του αποσπάσματος που παρέλαβε τον οπλισμό της 2ης Αποστολής εξ Αιγύπτου», στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)», τόμ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 124-126. Σχετικά με παραλαβή οπλισμού στις 22 Σεπτέμβρη 1944, «Εκθεση παραλαβής και μεταφοράς Οπλισμού» (2-10-1944) στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)», τομ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 110-115).
Ταυτόχρονα, διατάχθηκε ο περιορισμός (όχι η διάλυση) των ταγματασφαλιτών στους στρατώνες τους («Το Τάγμα Φρουράς Αγνώστου Στρατιώτου τίθεται σε αυστηρή επιφυλακή», στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)», τόμ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 131), ή στη Σχολή Χωροφυλακής στου Γουδή («Λήψη μέτρων για την διάλυση των Ταγμάτων Ασφαλείας», στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)», τόμ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998 , σελ. 132).
Στην πορεία αποδείχτηκε ότι η «φυλάκιση» των ταγματασφαλιτών ήταν μέτρο προστασίας τους και διαφύλαξης εφεδρειών. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν η σταδιακή συγκέντρωση των μελών διαφόρων «εθνικών οργανώσεων» σε ξενοδοχεία της Ομόνοιας μαζί με τον δοσιλογικό ΕΔΕΣ Αθήνας και ο «περιορισμός» της «Χ» (πλήρως οπλισμένης) στο Αρχηγείο της στο Θησείο («Παράδοση οπλισμού των οπαδών οργανώσεως ΕΔΕΣ διαμενόντων στα ξενοδοχεία Μαζέστικ, Μέγα Εθνικόν, Παλλάδιον, Ερμής και Μητρόπολις», στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)», τομ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 171-172, «Περί Οργανώσεων Χ Θησείου» στο ΓΕΣ/ΔΙΣ, «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)», τομ. 1ος, εκδ. ΔΙΣ, Αθήνα, 1998, σελ. 172-173).
Τα γεγονότα που ακολούθησαν στο επόμενο δίμηνο έδειξαν ότι ο ταξικός αντίπαλος επέδειξε ιδιαίτερη μεθοδικότητα και συστηματικότητα στην προετοιμασία της σύγκρουσης. Υπήρξε αδίστακτος, αλλά ταυτόχρονα και «ευέλικτος», στο να αξιοποιεί τις όποιες υποχωρήσεις ή ταλαντεύσεις της άλλης πλευράς (του ΚΚΕ, του λαϊκού κινήματος), ώστε την κατάλληλη στιγμή (που τελικά ήρθε με τον Δεκέμβρη), να επιτεθεί με σκοπό τη συντριβή του λαϊκού κινήματος, κύρια της επαναστατικής πρωτοπορίας του.

• (Το Β' μέρος θα δημοσιευτεί στον «Ριζοσπάστη» του επόμενου Σαββατοκύριακου, 13-14 Οκτώβρη)

Λαϊκή επαγρύπνηση και αγώνας ενάντια στους σχεδιασμούς που μυρίζουν μπαρούτι

Eurokinissi

Ο Αλ. Τσίπρας με τον πρέσβη των ΗΠΑ Τζ. Πάιατ (φωτ. αρχείου)

«Η συμφωνία των Πρεσπών καταργεί κάθε υπόνοια αλυτρωτισμών» και «λειτουργεί χειραφετικά για τους λαούς της Ελλάδας και της ΠΓΔΜ»... «Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι διευθετείται το Σκοπιανό για να επεκταθεί το ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια»... Τα παραπάνω είναι μερικά από τα επιχειρήματα που ρίχνει η κυβέρνηση μετά το δημοψήφισμα στα Σκόπια, και αντιστρέφοντας την πραγματικότητα επιχειρεί να υπερασπιστεί τις ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις στις οποίες πρωτοστατεί στα Βαλκάνια. Με αυτά τα επιχειρήματα απευθύνεται στο λαό για να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση από την ουσία της, που άλλωστε αποδεικνύεται από το γεγονός ότι παραμονές του δημοψηφίσματος παρέλασε από τα Σκόπια όλη σχεδόν η αφρόκρεμα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καλώντας τον γειτονικό λαό να ...κάνει το σωστό, δηλαδή να αποδεχθεί τη συμφωνία. Μια συμφωνία που από το άρθρο 2 ξεκαθαρίζει ότι η ΠΓΔΜ «θα επιδιώξει να ενταχθεί σε ΝΑΤΟ και ΕΕ». Αυτό είναι το ζουμί, αυτό το ερώτημα είχε μπει εκβιαστικά στο λαό των Σκοπίων την περασμένη Κυριακή, αυτή είναι η συμφωνία που υπερασπίζεται φανατικά η κυβέρνηση, κι ας ισχυρίζεται προκλητικά ότι είναι «άσχετη από την ένταξη στο ΝΑΤΟ»...

«Σταθερότητα» πολεμικής προπαρασκευής

Βεβαίως, η κυβέρνηση εκτός από την παραπάνω λαθροχειρία επιμένει να λέει ότι το ΝΑΤΟ αποτελεί «παράγοντα ασφάλειας» στην περιοχή και ότι η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας - ΗΠΑ αναβαθμίζει τη γεωπολιτική σταθερότητα. Κι αυτό, την ίδια στιγμή που το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται για άλλη μια άσκηση κολοσσιαίων διαστάσεων με στρατιωτικό προσωπικό δεκάδων χιλιάδων, με το βλέμμα στραμμένο στη Ρωσία, ανοίγοντας μάλιστα στα γεμάτα τη συζήτηση και για χρήση πυρηνικών όπλων - «εργαλείων» (βλ. σελ. 10, 11). Αυτή είναι η «σταθερότητα», στην οποία χώνει βαθιά η κυβέρνηση το λαό και τη χώρα. Για να υπηρετηθεί αυτή η «σταθερότητα», επί της ουσίας πολεμικής προπαρασκευής, μετατρέπεται κάθε γωνιά της Ελλάδας σε αμερικανοΝΑΤΟική βάση, ενώ ο πρέσβης των ΗΠΑ περιδιαβαίνει όλη τη χώρα, δείχνοντας στην πράξη τι σημαίνει ότι γινόμαστε «προμαχώνας» των γεωπολιτικών συμφερόντων των ΗΠΑ στην περιοχή.
Ακριβώς αυτή η ενίσχυση της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και τη ΝΑ Μεσόγειο, το σφράγισμα των «στεγανών» του στην αντιπαράθεση με τη Ρωσία, είναι που ρίχνει νερό στο μύλο των αλυτρωτισμών και των εθνικισμών, σε αντίθεση με τα παχιά λόγια της κυβέρνησης, που λέει ότι με τη συμφωνία των Πρεσπών μπαίνει «ταφόπλακα» στον «εθνολαϊκισμό». Αλλωστε, η ίδια η συμφωνία αναπαράγει τους ανιστόρητους ισχυρισμούς περί «μακεδονικής γλώσσας» και «μακεδονικής εθνότητας» της γειτονικής χώρας, δηλαδή στοιχεία σαν αυτά που έχουν αξιοποιηθεί διαχρονικά για να γίνουν «μαλλιά - κουβάρια» οι λαοί των Βαλκανίων, για να πατήσουν πιο γερά πόδι οι ιμπεριαλιστές στην περιοχή.
Η κυβέρνηση δείχνει μάλιστα τις δυσκολίες που έχει η ΠΓΔΜ να εφαρμόσει τη συμφωνία και φέρνει αυτές τις δυσκολίες ως τεκμήριο της ορθότητας των χειρισμών της. Μόνο που πέρα από τις κόντρες στο αστικό πολιτικό σκηνικό της γειτονικής χώρας, που αντανακλούν και παρεμβάσεις ιμπεριαλιστικών κέντρων, το μόνο σίγουρο είναι ότι η συμφωνία αυτή είναι κακή και επικίνδυνη και για τους δύο λαούς, Ελλάδας και Σκοπίων, όπως και για όλους τους βαλκανικούς λαούς, αφού διευκολύνει την «ευρωατλαντική ολοκλήρωση» στην περιοχή. Επίσης, τέτοιοι ισχυρισμοί επιχειρούν να παρουσιάσουν τη διευθέτηση για το Σκοπιανό απλά ως ένα «διμερές» ζήτημα (Ελλάδας - ΠΓΔΜ), ενώ στην πραγματικότητα σε αυτό συμπυκνώνονται ευρύτερες κόντρες, κυρίως ΗΠΑ - Ρωσίας. Μπορεί η κυβέρνηση να αξιοποιεί κυρίως τις εθνικιστικές κραυγές τόσο στην ΠΓΔΜ όσο και στην Ελλάδα, όμως η πραγματικότητα είναι ότι π.χ. στην Ελλάδα η αντίθεση από εθνικιστική σκοπιά στη συμφωνία των Πρεσπών δεν αμφισβητεί την «ανάγκη ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης στα Βαλκάνια», ενώ και ένα μέρος της αντιπολίτευσης στα Σκόπια ξεκαθαρίζει ότι θέλει να μπει η χώρα σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Οι αλυτρωτισμοί, εξάλλου, και από τις δύο πλευρές είναι επιζήμιοι για τους λαούς, πολύ περισσότερο που αξιοποιούνται και στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και ανταγωνισμών.
Από την άλλη, οι μυστικές επαφές που αποκαλύφθηκε ότι είχε η ΝΔ με τον Σκοπιανό πρωθυπουργό επιβεβαίωσαν ότι ο καβγάς κυβέρνησης - ΝΔ γύρω από το όνομα είναι κάλπικος, αφού συμπίπτουν στην ουσία της συμφωνίας.
Τα εργατικά - λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να παραβλέπουν ότι αυτές οι εξελίξεις τρέχουν παράλληλα με σχεδιασμούς επαναχάραξης συνόρων στα Βαλκάνια, με εμπνευστές τους συνήθεις υπόπτους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, όπως συμβαίνει στο Κόσσοβο, όπου οι Ενοπλες Δυνάμεις της περιοχής είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη. Γι' αυτό πρέπει ο λαός να επαγρυπνεί απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης, αφού με τους χειρισμούς της θέτει όλο και πιο πολλές περιοχές στο μάτι του κυκλώνα. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της Αλεξανδρούπολης, όπου βρέθηκε ξανά ο Αμερικανός πρέσβης την Τετάρτη αφού εκεί οι ΗΠΑ ετοιμάζουν νέα βάση, ενώ η όρεξή τους για «αξιοποίηση» του λιμανιού έχει ανοίξει. Μάλιστα, λένε ανοιχτά ότι το λιμάνι αυτό είναι πολύτιμη υποδομή γι' αυτούς στο να επιβλέπουν ή και να μπλοκάρουν τα περάσματα του Βοσπόρου. Τα αντίστοιχα λένε για τη Σύρο, για τη Σούδα, για το ΝΑΤΟικό στρατηγείο Θεσσαλονίκης κ.ο.κ. δείχνοντας γιατί πρέπει ο λαός να ανησυχεί γι' αυτές τις εξελίξεις.

Με ισχυρό ΚΚΕ και οργάνωση της πάλης ο λαός να βάλει εμπόδια

Οι παραπάνω δολοφονικοί σχεδιασμοί, στους οποίους εμπλέκεται μέχρι τα μπούνια η κυβέρνηση, είναι μέρος της «κανονικότητας» της καπιταλιστικής ανάκαμψης, την οποία προπαγανδίζει στο λαό. Και αποτελούν την άλλη όψη της αντιλαϊκής επίθεσης για να εξασφαλίζεται η κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτό φαίνεται στις «εκδοχές» του νέου αντιλαϊκού προϋπολογισμού, που είναι άλλο ένα κάλεσμα στο λαό να διαλέξει από ποια τσέπη και πόσα θα χάσει. Φαίνεται όμως και από τους κλυδωνισμούς στο τραπεζικό σύστημα (βλ. σελ. 6, 7), που επιβεβαιώνουν αφενός πόσο εκτεθειμένη είναι η καπιταλιστική οικονομία σε μια νέα κρίση που υποβόσκει, αλλά και πόσο έτοιμη και αποφασισμένη είναι η κυβέρνηση να φορτώσει νέα βάρη στα εργατικά - λαϊκά στρώματα. Σε αυτές τις πλευρές της αντιλαϊκής πολιτικής αποτυπώνεται και η ουσιαστική συμφωνία όλων των αστικών πολιτικών δυνάμεων, παρά τις επιμέρους διαφορές τους. Ολοι τους συμφωνούν στην εξυπηρέτηση των ευρωΝΑΤΟικών σχεδιασμών, όπως και στη συνέχιση των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας. Αυτή άλλωστε η «σύγκλιση» αποτελεί το έδαφος για τοποθετήσεις, όπως της Φ. Γεννηματά, ότι το κόμμα της θα συμμετείχε σε μια κυβέρνηση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, ή παλιότερες αντίστοιχες που αναπαράγονται από «κύκλους της ΕΕ».
Το επόμενο διάστημα έχουμε μπροστά μας την οργάνωση μιας μεγάλης μάχης, της απεργιακής κινητοποίησης στις 8 Νοέμβρη, την οποία ήδη έχουν ξεκινήσει να οργανώνουν Σωματεία, Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες (βλ. σελ. 13). Ο ένας μήνας που απομένει μέχρι την απεργία πρέπει να αποτελέσει μήνα μαχητικής προετοιμασίας μέσα στους χώρους δουλειάς και τους κλάδους. Να γίνουν εκατοντάδες συνελεύσεις, να μπουν στη μάχη αυτή νέες δυνάμεις, ειδικά από τους χιλιάδες εργαζόμενους που λένε ότι «δεν πάει άλλο», ότι «κάτι πρέπει να γίνει». Τα συνθήματα, οι διεκδικήσεις του ΠΑΜΕ, για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, για επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, ενάντια στους πλειστηριασμούς, για καμιά συμμετοχή στου ΝΑΤΟ τα σφαγεία πρέπει να αγκαλιαστούν από νέα σωματεία, να διαδοθούν ακόμα πιο πλατιά.
Μέσα σε αυτήν τη μεγάλη μάχη πρέπει να ανέβει η συσπείρωση γύρω από το ΚΚΕ, σε μια περίοδο που άλλωστε κορυφώνεται και η πλούσια δραστηριότητά του για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του. Γιατί με ισχυρό το ΚΚΕ μπορεί να μπει ο λαός «σφήνα» στους αντεργατικούς σχεδιασμούς κυβέρνησης - κεφαλαίου.

Οι φασίστες σας χαιρετούν – Το σύνθημα των Ουκρανών ναζί υιοθετεί επίσημα ο στρατός της χώρας

Κατιούσα

Όλο και πιο επίσημα γίνεται επίσημο κρατικό δόγμα ο φασισμός στην Ουκρανία. Με απόφαση της ουκρανικής βουλής (ράντα) και 271 ψήφους (από τις 226 που απαιτούνταν για την έγκριση), πλέον κι επισήμως οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας έχουν ως επίσημο και υποχρεωτικό χαιρετισμό τους το “Δόξα στην Ουκρανία- Δόξα στους Ήρωες”. Στο στρατό επίσης δεν ισχύει πλέον η προσφώνηση “σύντροφος” μεταξύ συναδέλφων, κατάλοιπο της σοβιετικής περιόδου που απορεί κανείς πώς είχε καν επιβιώσει ως σήμερα, αλλά το “κύριε” ή “κυρία”. Με την πρόταση του προέδρου Ποροσένκο οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και η αστυνομία εντάσσονται ανοιχτά πλέον στην παράδοση της δοσιλογικής Οργάνωσης OUN (Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών), που συνεργάστηκε με τους ναζί στις δολοφονίες κομμουνιστών και Εβραίων καθώς και του αντισοβιετικού “Ουκρανικού Στρατού Εξέγερσης” (UPA), που το 1943 σφαγίασε δεκάδες χιλιάδες Πολωνούς. Το σύνθημα αυτό, συνδεδεμένο μεταξύ άλλων και με τον αρχιδοσίλογο Στέπαν Μπαντέρα, αναβίωσε από νεοφασίστες και εθνικιστές κατά τα γεγονότα του Ευρωμεϊντάν την περίοδο 2013-2014 και έκτοτε τείνει να γίνει έμβλημα του ουκρανικού κράτους. Λακωνική ήταν η αντίδραση της εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου εξωτερικών Μαρίας Ζαχάροβα, που δήλωσε “Η προέλευση του συνθήματος είναι αντιγραφή γνωστού εθνικοσοσιαλιστικού χαιρετισμού, το οποίο δεν θέλω να επαναλάβω”.
Στην ίδια κοινοβουλευτική συνεδρίαση επιβεβαιώθηκε και το “ειδικό καθεστώς” της διαμφισβητούμενης περιοχής του Ντονμπάς, το οποίο η Ουκρανία σχεδιάζει να εφαρμόσει μόνο εφόσον διεξαχθούν εκεί τοπικές εκλογές σύμφωνα με το ουκρανικό δίκαιο, κάτι που φυσικά απορρίπτεται από τις αρχές των λεγόμενων ΛΔ του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ. Την ίδια μέρα εγκρίθηκε με ελάχιστες ψήφου κατά νομοσχέδιο για τη λεγόμενη “ουκρανοποίηση” της δημόσιας ζωής, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει “γλωσσικούς ελέγχους” για τη συχνότητα χρήσης των Ουκρανικών και την επιβολή τιμωριών των παραβατών αλλά και όσων κάνουν λάθη. Πλέον όλος ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος, που ως σήμερα είναι κατά 70% ρωσόφωνος, υποχρεούται να αποχτήσει και μια ουκρανική έκδοση, ενώ ήδη στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο η ποσόστωση υπέρ των ουκρανικών είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη στο 75%. Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές Σεπτέμβρη η ουκρανική ράντα είχε περάσει νομοσχέδιο που επιτρέπει σε όλες τις εθνικές μειονότητες τη διδασκαλία στη μητρική τους μόνο μέχρι την τετάρτη δημοτικού, στη συνέχεια το σύνολο των μαθημάτων γίνεται αποκλειστικά στα ουκρανικά.
Μόλις μία μέρα πριν το νομοσχέδιο του παραπέρα εκφασισμού, την περασμένη Τετάρτη, το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε επιδεικτικά την παραπέρα στήριξή του στη φασιστική κυβέρνηση του Κιέβου, καθώς όπως δήλωσε ο γ.γ της ιμπεριαλισιτκής συμμαχίας, σύντομα θα ιδρυθεί ένα χρηματοδοτούμενο από τον οργανισμό Κέντρο πολέμου του κυβερνοχώρου στην Ουκρανία, ενώ μόλις πριν μια βδομάδα, ο πρόεδρος Ποροσένκο περηφανευόταν στις ΗΠΑ πως η Ουκρανία είναι “ντε φάκτο το ανατολικό πλευρό του ΝΑΤΟ”.
Με πληροφορίες από jungewelt.de

Ωραιόκαστρο 2016 – Χίος 2018: Αποκλεισμός παιδιών, μια ιδέα των ναζί

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

    Ήταν Σεπτέμβριος του 2016 όταν γράφαμε το κείμενο που ακολουθεί, με αφορμή την απαίτηση για αποκλεισμό των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών από τα σχολεία, από ορισμένους γονείς στο Ωραιόκαστρο. 

    Τότε οι ναζί της Χρυσής Αυγής στην ιστοσελίδα τους δημοσίευαν αυτό: 

   

 Είναι Οκτώβριος του 2018 και οι ναζί της Χρυσής Αυγής, με αφορμή την κίνηση της αυτοαποκαλούμενης «παγχιακής επιτροπής αγώνα» (αποτελείται από «γονείς και κηδεμόνες» που ζητούν να εκδιωχθούν τα παιδιά των προσφύγων και των μεταναστών από τα σχολεία της Χίου [εδώ]), δημοσιεύουν αυτό: 

    
Δυστυχώς, δεν έχουμε παρά να αντιγράψουμε το κείμενο σχεδόν όπως ήταν τότε: 

Γονείς δεν δέχονται την ένταξη παιδιών στο σχολείο. Πώς ακούγεται αυτό; Παράλογο.  

Γονείς δεν δέχονται την ένταξη παιδιών προσφύγων και μεταναστών στο σχολείο.  Πώς ακούγεται αυτό; Ρατσιστικό; Όχι μόνο ρατσιστικό, ναζιστικό.

Είναι ναζιστές όλοι οι γονείς που στήριξαν τις αποφάσεις των Συλλόγων Γονέων των δύο δημοτικών σχολείων του Ωραιοκάστρου (σ.σ αυτή τη φορά πρόκειται για γονείς και κηδεμόνες στη Χίο); Όχι.

Δεν έχουν ευθύνη για την απόφαση τους; Τεράστια.

 

Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να διορθωθεί αυτή η απόφαση από έναν και μοναδικό: Να την πάρουν πίσω, όχι γιατί είναι γονείς, αλλά γιατί είναι άνθρωποι. (…)

Το θέμα είναι τόσο σοβαρό που η πρώτη αντίδραση δεν πρέπει να είναι και η τελευταία. Η πρώτη αντίδραση είναι αντανακλαστική:  Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι που μεγαλώνουν παιδιά να αποφασίζουν πως κάποια άλλα παιδιά, επειδή δεν είναι από τη χώρα μας, δεν έχουν δικαίωμα ύπαρξης. Ναι, αυτό λέγεται στην ουσία στις αποφάσεις.

(…) Και κάτι ακόμα: Πόσο άνθρωπος είσαι όταν δεν θες ένα παιδί επειδή είναι «ξένο», «άρρωστο», «βρώμικο»; 

(…) Οι ρατσιστές πάντα ποντάρουν στον φόβο των ανθρώπων, στο φόβο που προκαλεί κάποιος άνθρωπος «διαφορετικός», γιατί είναι από άλλη χώρα ή επειδή έχει άλλο χρώμα στο δέρμα ή διότι έχει άλλη θρησκεία ή άλλες πολιτισμικές παραδόσεις και πολιτιστικές αναφορές.

Δυστυχώς η ρατσιστική συμπεριφορά δεν χρειάζεται και πολλά βήματα για να μετατραπεί σε ναζιστική αντίληψη για τους ανθρώπους και την κοινωνία… 

(….) Οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής δεν επικροτούν απλά. Θεωρούν πως είσαι συνοδοιπόρος τους, θεωρούν πως εμπνέεσαι από τις ιδέες τους, ιδέες απάνθρωπες. Σου φοράνε τη σβάστικα.

Ένα ερώτημα: Είσαι ένας από αυτούς, δηλαδή τους ναζιστές που θέλουν να αποφασίζουν ποιο παιδί «αξίζει» να ζήσει, ποιο παιδί «αξίζει» να υπάρχει σε ένα σχολείο;  Γιατί γι’ αυτό μιλάμε.

Εάν δεν έχεις ιδεολογική ταύτιση μαζί  τους, δηλαδή εάν δεν είσαι ναζιστής, και σήκωσες το χέρι σου για να αποφασιστεί ποια παιδιά έχουν δικαίωμα ύπαρξης στο σχολείο, τότε ξανασκέψου το.

Κι απάντησε και σε κάτι ακόμα: Θες να σου ορίζει κάποιος εάν το παιδί σου «αξίζει» να ζει;

Να στο πω κι αλλιώς: Θα ήθελες να αποφασίσει κάποιος εάν εσύ, όταν ήσουν παιδί, «άξιζε» να ζήσεις, εάν «άξιζε» να πας στο σχολείο;

Εάν όχι, τότε ξανασκέψου το και πέτα τον αποκλεισμό στα μούτρα των ναζιστών. Αυτοί τον «εμπνεύστηκαν».

ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΊΟΙ ΜΟΥ, ΕΊΣΤΕ ΈΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΥΡΕΜΑΤΑΚΙ.. ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΏΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ?!!

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ:

Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στην οικονομία και τις τράπεζες

Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την εξής ανακοίνωση για τις εξελίξεις στην οικονομία και τις τράπεζες:

«Η πρόσφατη απότομη πτώση των τιμών ορισμένων τραπεζικών μετοχών πυροδότησε έντονες συζητήσεις αναφορικά με την αιτία τους, τις επιπτώσεις που έχουν οι μεταβολές αυτές και μια συζήτηση σχετικά με μια εναλλακτική διαχείριση, που θα μπορούσε να αποφύγει τέτοιες εξελίξεις. 

Είναι νωρίς για να εξαχθούν ολοκληρωμένα, ασφαλή συμπεράσματα και ορισμένες πλευρές πρέπει να εξεταστούν περαιτέρω. Ωστόσο, ορισμένα συμπεράσματα προκύπτουν αβίαστα και επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις που έχει κάνει όλο το προηγούμενο διάστημα το ΚΚΕ.

1. Η αναταραχή στο Χρηματιστήριο αποδεικνύει πως το κλίμα εφησυχασμού και κανονικότητας, που προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση, είναι τελείως επίπλαστο. Η καπιταλιστική ανάπτυξη στην Ελλάδα είναι εύθραυστη και αρκεί ένα ελαφρύ σοκ για να την εκτροχιάσει.

2. Στον καπιταλισμό, σε κάθε καπιταλιστική χώρα, πάντα υπάρχουν κερδοσκοπικά παιχνίδια, λόμπι, shortάκηδες, που θησαυρίζουν με την πτώση των τιμών των μετοχών, που όμως δεν οδηγούν σε κατάρρευση των τιμών των μετοχών, όταν δεν υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι. Η κερδοσκοπία, ως εξήγηση της κίνησης των μετοχών, δεν μπορεί να απαντήσει γιατί για παράδειγμα δεν υπάρχουν άλλοι που να βλέπουν ως επενδυτική ευκαιρία τις μαζικές πωλήσεις σε χαμηλή τιμή, αντισταθμίζοντας την αρνητική τάση.

3. Στην πραγματικότητα, η κίνηση των τιμών των μετοχών αντανακλά ως ένα βαθμό το αντικειμενικό πρόβλημα των τραπεζών. Η κεφαλαιακή βάση των τραπεζών δεν είναι επαρκής. Τα "κόκκινα" μη εξυπηρετούμενα δάνεια είναι πολύ υψηλά και η αποπληρωμή τους είναι αβέβαιη. Γι’ αυτό το λόγο οι τράπεζες δυσκολεύονται να αντλήσουν κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

4. Τα "κόκκινα" δάνεια αντανακλούν μια επίδραση της καπιταλιστικής κρίσης στο τραπεζικό σύστημα. Μεγάλο μέρος των κεφαλαίων που δάνεισαν οι τράπεζες έχουν καταστραφεί στην πράξη, είτε με τη μορφή επιχειρηματικών είτε με τη μορφή στεγαστικών δανείων. Ωστόσο, μεγάλο μέρος αυτής της καταστροφής κεφαλαίων δεν έχει ακόμα "περάσει" στα κατάστιχα των τραπεζών, γι΄ αυτό θα έχει συνέπειες ως προς την οικονομική τους θέση.

5. Το πρόβλημα αυτό, διαχείρισης της υπερχρέωσης και ελεγχόμενης απαξίωσης των δανεισμένων κεφαλαίων, δεν αφορά μόνο τις ελληνικές τράπεζες. Αφορά τράπεζες σε ολόκληρο τον κόσμο και στην Ευρώπη, ειδικά τις ιταλικές τράπεζες. Η υπερχρέωση κρατών, επιχειρήσεων, λαϊκών καταναλωτών δεν είναι τίποτα άλλο παρά έκφραση αυτής της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου. Γι’ αυτό και η χρηματοδότηση της διαχείρισης των "κόκκινων" δανείων στην Ελλάδα τελικά συνδέεται άμεσα με την αντιπαράθεση Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας στην Ευρωζώνη, με τις αντιθέσεις ΕΕ - ΗΠΑ και γενικότερα με τη διαχείριση της υπερχρέωσης σε παγκόσμιο επίπεδο.

6. Παράλληλα, οι κινήσεις στις τραπεζικές μετοχές δεν έχουν μόνο στενό οικονομικό περιεχόμενο. Αντίθετα, αφορούν τόσο τον έλεγχο του εγχώριου τραπεζικού συστήματος και την επιρροή στην εγχώρια οικονομία, όσο και ευρύτερες πιέσεις που σχετίζονται με τη στάση της χώρας σε διεθνή ζητήματα από τα Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή.

7. Το ενδεχόμενο ανάγκης ενός νέου πακέτου κρατικής στήριξης των τραπεζών είναι ανοικτό. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας των τραπεζών, σε μια τέτοια περίπτωση, καθορίζει την υποχρεωτική συμμετοχή όχι μόνο των μετόχων, αλλά και των καταθετών. Η πολιτική της ΕΕ δεν αποκλείει και την προοπτική “κουρέματος” των καταθέσεων σε περίπτωση νέας ανακεφαλαιοποίησης.

8. Οι εξελίξεις στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα το επόμενο διάστημα είναι κάθε άλλο παρά βέβαιες, αφού συναρτώνται από την πορεία της εγχώριας και της διεθνούς οικονομίας, την πιθανότητα εκδήλωσης νέας κρίσης, τις πιέσεις και τα παιχνίδια που ασκούνται στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα. Η κυβέρνηση θα επιτείνει τις προσπάθειές της να μεταφέρει το βάρος της κρίσης στους λαϊκούς καταναλωτές, είτε επιταχύνοντας τους πλειστηριασμούς είτε κουρεύοντας τους μικροκαταθέτες. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι, ΕΕ, κυβέρνηση, ΣΕΒ, ΔΝΤ, συμφωνούν σ’ αυτό.

9. Η Νέα Δημοκρατία τοποθετείται απέναντι στις τελευταίες εξελίξεις με βάση τη συνολικότερη κριτική της προς την κυβερνητική πολιτική και εγκαλεί την κυβέρνηση για διαχειριστική ανικανότητα, αναποτελεσματικότητα και τυχοδιωκτισμό, που φρενάρουν τη δυναμική της καπιταλιστικής ανάπτυξης, κρατώντας τη χώρα “εκτός αγορών”. Η προσέγγιση αυτή συγκαλύπτει ότι, τελικά, τα σημερινά προβλήματα του τραπεζικού συστήματος δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που συνδυάστηκε με υψηλή δανειοδότηση και της νομοτελειακής εκδήλωσης της καπιταλιστικής κρίσης. Τα προβλήματα των τραπεζών δεν είναι προβλήματα διαχείρισης, αλλά του ίδιου του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

10. Το ΚΚΕ προειδοποιεί την κυβέρνηση να μη διανοηθεί να φορτώσει, με οποιονδήποτε τρόπο, τα βάρη των τραπεζών στις πλάτες του λαού. Καλεί τους εργαζόμενους, το εργατικό - λαϊκό κίνημα να συμπορευθεί μαζί του, να συγκρουστεί με κάθε τέτοια λύση, να συγκρουστεί με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που παράγει κρίσεις, φτώχεια και πολέμους».

Ντενί Ντιντερό – Το “κακό παιδί” του γαλλικού διαφωτισμού

Κατιούσα

Ανάμεσα στα πολλά λαμπρά πνεύματα που ανέδειξε ο Διαφωτισμός, εκείνο του Ντιντερό ξεχωρίζει για τη μαχητικότητα και το ριζοσπαστισμό του. Ανήσυχος και με πολύπλευρα ενδιαφέροντα, άφησε το αποτύπωμά του κυρίως ως εκδότης της πρώτης “Εγκυκλοπαίδειας”, απόσταγμα μιας ζωής αναζητήσεων στα πιο ποικίλα πεδία της επιστήμης, της φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας.
Ήταν γιος ενός ευκατάστατου μεταλλουργού και γεννήθηκε στο Λανγκρ της Καμπανίας-Αρδεννών σαν σήμερα το 1713. Ως νεαρός γνώρισε μια πωλήτρια λευκών ειδών, την οποία ήθελε να παντρευτεί. Το 1743 ζήτησε την άδεια του πατέρα του, ο οποίος εξοργισμένος τον έκλεισε σε μοναστήρι. Η εμπειρία αυτή είχε αντίκτυπο στη διαμόρφωση της αντικληρικαλιστικής και αντιχριστιανικής του στάσης. Τις αθεϊστικές και υλιστικές του αντιλήψεις εκφράζει για πρώτη φορά το 1746 με το έργο του “Φιλοσοφικές σκέψεις”. Ακόμα πιο δηκτικός ήταν το 1749 με τη φιλοσοφική πραγματεία “Γράμμα περί τυφλών” όπου, ξεκινώντας από την άποψη ότι ένας εκ γενετής τυφλός δεν μπορεί να συλλάβει την έννοια του θεού, αμφισβητεί συνολικά την ύπαρξη μιας τέτοιας οντότητας. Το έργο αυτό μάλιστα του στοίχισε και ποινή φυλάκισης.
Έχοντας ασχοληθεί με τη Φυσική, τη Χημεία, τα Μαθηματικά, τη Φυσική Ιστορία και την Ανατομία, υπερασπίστηκε την πειραματική μέθοδο και επέκρινε ορισμένες από τις ερμηνείες του Καρτέσιου για τα φυσικά φαινόμενα.
Το magnum opus του υπήρξε φυσικά η έκδοση της 35τομης εγκυκλοπαίδειας, στην οποία ο ίδιος συνεισέφερε 6.000 από τα 72.000 λήμματα του έργου. Η συγκέντρωση και κωδικοποίηση της ως τότε ανθρώπινης γνώσης σε ένα ευρύτατο φάσμα θεμάτων, δοσμένα μέσα από ένα συγκεκριμένο ιδεολογικό πρόσημο, εξέφραζε την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση της αστικής τάξης, ανοίγοντας το έδαφος για τη δυναμική είσοδό της στο πολιτικό προσκήνιο λίγες δεκαετίες μετά την έκδοση του Α’ Τόμου, το 1751 (ο τελευταίος εκδόθηκε το 1780).
Ο Ντιντερό στη διάρκεια της ζωής του έγινε κυρίως γνωστός ως συγγραφέας μυθιστορημάτων και διηγημάτων, πολλά από τα οποία προκάλεσαν σκάνδαλο για το ελευθεριακό τους περιεχόμενο. Το μυθιστόρημά του “Η καλόγρια” (που αργότερα έγινε ταινία) εκδόθηκε μόλις το 1796, εν μέσω επανάστασης. Ο ίδιος δεν πρόλαβε να δει αυτήν την πρακτική επίδραση των ιδεών του, καθώς έφυγε από τη ζωή στις 31 Ιούλη του 1784,

Δύσκολες Νύχτες

Υψηλές συστάσεις

Ο Ιταλός βιομήχανος και γερουσιαστής Τζ. Ανιέλι διαπίστωνε το 1996 για τη χώρα του ότι «υπάρχουν πράγματα, μεταρρυθμίσεις με κόστος σε κοινωνικό επίπεδο, που μια κυβέρνηση της αριστεράς μπορεί να τα πραγματοποιήσει πιο εύκολα από μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς». Μάλιστα, το 1998 έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Ντ' Αλέμα, λέγοντας ότι «σήμερα στην Ιταλία, μια κυβέρνηση της Αριστεράς είναι η μόνη που μπορεί να εφαρμόσει πολιτικές της δεξιάς». Είκοσι χρόνια μετά, η «πρώτη φορά αριστερά» στην Ελλάδα είναι αυτή που μαζεύει τα εύσημα από τους ιδεολογικούς της υποτίθεται αντιπάλους, για τη χρησιμότητά της στην κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής. Και όχι από όποιον κι όποιον, αλλά από τον υπουργό Εμπορίου των ΗΠΑ, ο οποίος, στο πρόσφατο ταξίδι του Ελληνα πρωθυπουργού στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, φέρεται να του εκμυστηρεύτηκε ότι «μόνο μια αριστερή κυβέρνηση θα μπορούσε να έχει αυτές τις επιτυχίες». Και για να μην πει κανείς ότι οι Αμερικανοί πήραν στο ψιλό τον Τσίπρα, που τους έχει στα «όπα - όπα», θυμίζουμε ότι πριν από λίγο καιρό, η γερμανική «Frankfurter Allgemeine Zeitung» υποκλινόταν κι αυτή στην αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης και με αφορμή τους πλειστηριασμούς αναφωνούσε: «Ορισμένες μεταρρυθμίσεις μπορούν να επιβληθούν καλύτερα από αριστερές παρά από συντηρητικές κυβερνήσεις, όχι μόνο στην Ελλάδα». Με τέτοιες υψηλές συστάσεις στο βιογραφικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πώς να μην «δαγκώνεται» η ΝΔ που της παίρνουν την μπουκιά από το στόμα...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΧΑΓΙΑΜΠΟΥΣΑ 2» Πετυχημένη πολλαπλή προσεδάφιση στον αστεροειδή Ριούγκου

Μεγάλος βράχος στον Ριούγκου, με φόντο το μαύρο της διαστημικής αβύσσου. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από μια από τις δύο συσκευές MINERVA της αποστολής, που προσεδαφίστηκαν στον αστεροειδή

Με τις δύο συσκευές φωτογράφισης MINERVA και τη γερμανογαλλική MASCOT ήδη προσεδαφισμένες με επιτυχία εδώ και μερικές μέρες στην επιφάνεια του αστεροειδούς Ριούγκου συνεχίζεται η αποστολή «Χαγιαμπούσα 2» της ιαπωνικής διαστημικής υπηρεσίας JAXA. Ηδη το μητρικό σκάφος έχει τηλεμεταδώσει στη Γη εκπληκτικές φωτογραφίες από αυτό το μακρινό και μέχρι πρόσφατα ελάχιστα γνωστό στους επιστήμονες ουράνιο σώμα. Ο «Εξερευνητής Αστεροειδών Χαγιαμπούσα 2» είχε εκτοξευτεί στις 3 Δεκέμβρη 2014, από το Διαστημικό Κέντρο Τανεγκασίμα και έφτασε στον προορισμό του φέτος στις 27 Ιούνη. Αποτελεί βελτιωμένη έκδοση του πρώτου «Χαγιαμπούσα», αποστολή που έφερε για πρώτη φορά δείγματα σκόνης από σώμα της ζώνης των αστεροειδών και συγκεκριμένα από τον αστεροειδή Ιτοκάβα.
Η αποστολή απαρτίζεται από το μητρικό σκάφος «Χαγιαμπούσα 2» (ονομασία είδους γερακιού στα ιαπωνικά), που αποτελεί βελτιωμένη έκδοση του πρώτου «Χαγιαμπούσα», την αυτοκινούμενη διαστημοσυσκευή ανίχνευσης MASCOT και δύο επίσης αυτοκινούμενα μικρά ρομπότ φωτογράφισης με το όνομα MINERVA. Τα ρομπότ μετακινούνται στην επιφάνεια του Ριούγκου όχι πάνω σε τροχούς, αλλά με αναπηδήσεις, αξιοποιώντας το γεγονός της ελάχιστης βαρύτητας πάνω στον αστεροειδή. Λόγω της εγγύτητας με την επιφάνεια παίρνουν φωτογραφίες του εδάφους από απόσταση εκατοστών του μέτρου!

Απεικόνιση της συσκευής MASCOT μετά την προσεδάφισή της. Η συσκευή, που φέρει επιστημονικά όργανα και κεραία μετάδοσης των πληροφοριών (στρογγυλό εξάρτημα στο πάνω μέρος), μπορεί να μετακινείται με αναπηδήσεις σαν του βατράχου

H διαστημοσυσκευή MASCOT, γερμανογαλλικής κατασκευής, διαθέτει πέρα από φωτογραφική μηχανή με ευρυγώνιο φακό, ραδιόμετρο, μαγνητόμετρο και μικροσκόπιο υπερύθρων, για την παρατήρηση και μελέτη του εδάφους. Χρησιμοποιεί τεχνολογίες της συσκευής «Φιλέ» που προσεδαφίστηκε στον κομήτη Τσουριούμοφ - Γκερασιμένκο, στο πλαίσιο της αποστολής «Ροζέτα» του ESA, αλλά και νέες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν στο μεταξύ και δοκιμάζονται για πρώτη φορά. Η συσκευή προβλεπόταν να λειτουργήσει εντελώς αυτόνομα για 16 ώρες (δύο ημερονύκτια του αστεροειδούς) μεταδίδοντας τις πληροφορίες που συλλέγει στο μητρικό σκάφος. Τα στοιχεία από τα ρομπότ φωτογράφισης και εξερεύνησης θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να επιλέξουν το καλύτερο σημείο για τη λήψη δειγμάτων εδάφους, που θα επιστραφούν στη Γη.
Το «Χαγιαμπούσα 2» θα συνεχίσει να φωτογραφίζει και να παρατηρεί από κοντά τον αστεροειδή με τα επιστημονικά όργανα που φέρει το μητρικό σκάφος, ενώ στη συνέχεια θα ρίξει πάνω του με ορμή ένα βαρίδι, ώστε να δημιουργηθεί ρηχός κρατήρας, με την ελπίδα ότι θα αποκαλυφθούν στρώματα εδάφους που δεν έχουν αλλοιωθεί από την εποχή σχηματισμού του Ριούγκου. Στη συνέχεια, θα τον προσεγγίσει σε απόσταση ενός μέτρου και θα προσπαθήσει να συλλέξει χώμα από αυτόν τον κρατήρα, χωρίς να προσεδαφιστεί, χρησιμοποιώντας μια ειδική τηλεσκοπική συσκευή.

Απεικόνιση του «Χαγιαμπούσα - 2» με τους κινητήρες ιόντων σε πρώτο πλάνο. Από μια από τις σκουρόχρωμες θυρίδες που φαίνονται στη δεξιά πλευρά του αποκολλήθηκε η συσκευή MASCOT

Οι διαστημοσυσκευές «Χαγιαμπούσα» χρησιμοποιούν πυραυλοκινητήρες πλάσματος, που τροφοδοτούνται με ενέργεια από ηλιακές κυψέλες. Στους κινητήρες πλάσματος δεν γίνεται κάποια καύση, άρα δεν χρειάζεται το σκάφος να μεταφέρει καύσιμο και οξειδωτικό. Δημιουργούν πλάσμα (ιονίζουν την προωθητική ουσία, που στην περίπτωση των «Χαγιαμπούσα» είναι το ευγενές αέριο ξένο) και το επιταχύνουν σε ταχύτητες δεκάδων χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο.
Ο αστεροειδής Ριούγκου ανακαλύφθηκε το 1999 και έχει παρόμοια τροχιά με τον Ιτοκάβα, τέτοια που περιστασιακά τον φέρνει αρκετά κοντά στη Γη. Εχει διάμετρο 920 μέτρα και σχήμα οκταέδρου (σαν ζάρι αλλά με οκτώ πλευρές). Σε ένα σημείο του υπάρχει μια πιο φωτεινή περιοχή συγκριτικά με την πολύ χαμηλή λευκαύγεια (albedo) της υπόλοιπης επιφάνειάς του. Εχει αρκετά ομαλή περιστροφή και ο χρόνος περιστροφής του γύρω από τον άξονά του είναι 7,6 ώρες.
Ο Ριούγκου ανήκει στην ομάδα αστεροειδών «Απόλλων», που η τροχιά τους τέμνεται με εκείνη της Γης. Τέτοιος ήταν ο μικρός αστεροειδής που κάηκε εντυπωσιακά στην ατμόσφαιρα το 2013 στο Τσελιαμπίνσκ στα νότια Ουράλια, προκαλώντας ζημιές και μικροτραυματισμούς 1.000 ανθρώπων από τα θραύσματα τζαμιών που προκάλεσε το ωστικό κύμα της έκρηξής του. Ο Ριούγκου λόγω του μεγαλύτερου μεγέθους του είναι δυνητικά πολύ πιο επικίνδυνος για τη Γη. Πρόκειται για αστεροειδή τύπου C, που σημαίνει ότι στη σύσταση των υλικών του υπάρχουν περισσότερες οργανικές ενώσεις και νερό σε σχέση με τους αστεροειδείς του τύπου του Ιτοκάβα (τύπου S). Η ανακάλυψη τέτοιων ουσιών θα ενισχύσει ή θα αδυνατίσει θεωρίες για προέλευση του νερού στη Γη από κομήτες και αστεροειδείς που βομβάρδισαν τη Γη στα πρώτα στάδια σχηματισμού της, όπως και για την προέλευση των αρχικών οργανικών ενώσεων που επέτρεψαν την εμφάνιση της ζωής στον πλανήτη. Το υλικό των αστεροειδών (κάτω από το επιφανειακό στρώμα που βομβαρδίζεται από ακτινοβολίες και τον ηλιακό άνεμο) έχει μείνει αναλλοίωτο από την εποχή σχηματισμού του ηλιακού συστήματος και μπορεί να δώσει πληροφορίες γι' αυτήν.

Φωτογραφία υψηλής ανάλυσης του εδάφους του Ριούγκου, που πήρε το «Χαγιαμπούσα - 2» από ύψος 64 μέτρων. Κάτω αριστερά ένας από τους εκατοντάδες μεγάλους βράχους που είναι διάσπαρτοι στην επιφάνεια του αστεροειδούς

Το «Χαγιαμπούσα 2» προβλέπεται να μείνει στον Ριούγκου για ενάμισι έτος και να επιστρέψει στη Γη το 2020, ρίχνοντας με αλεξίπτωτο το κάνιστρο με τα δείγματα εδάφους που θα έχει πάρει. Αποστολή επιστροφής δείγματος στη Γη, παρόμοια με του «Χαγιαμπούσα 2», θα επιχειρήσει να φέρει σε πέρας το σκάφος «Osiris-Rex» της NASA, που έφτασε στον αστεροειδή Μπενού τον Αύγουστο.

Σημειωμένη με κίτρινο τετράγωνο η περιοχή της επιφάνειας του κυβοειδούς Ριούγκου, τις λεπτομέρειες της οποίας αναδεικνύει η φωτογραφία υψηλής ανάλυσης. Στη φωτ. δεξιά το «Χαγιαμπούσα - 2» έχει πετύχει να φωτογραφίσει και τη σκιά του πάνω στον αστεροειδή

Απεικόνιση των συσκευών MINERVA στην επιφάνεια του Ριούγκου. Και οι δύο συσκευές μπορούν να αναπηδούν για να μετακινούνται, κάνοντας άλματα διάρκειας 15 λεπτών, λόγω της πολύ μικρής βαρύτητας του αστεροειδούς

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: www.hayabusa2.jaxa.jp