100 χρόνια σε 10 στιγμές

{1} Η ιστορική φωτογραφία από το Ιδρυτικό Συνέδριο του ΣΕΚΕ (μετέπειτα ΚΚΕ)

«Το ΚΚΕ έρχεται από πολύ μακριά και πάει πολύ μακριά,
γιατί η υπόθεση του προλεταριάτου, ο κομμουνισμός,
είναι η πιο καθολικά ανθρώπινη,
η βαθύτερη, η πιο πλατιά».
(Από το Πρόγραμμα του ΚΚΕ)
Βαδίζοντας ήδη στη δεύτερη εκατονταετία της Ιστορίας του εργατικού επαναστατικού κινήματος στη χώρα μας, μια Ιστορία ταυτισμένη με την Ιστορία του ΚΚΕ, ο «Ριζοσπάστης» πυκνώνει σήμερα, μέσα από ένα φωτογραφικό αφιέρωμα, αυτά τα 100 χρόνια του ΚΚΕ σε δέκα «στιγμές», όπως αυτές καταγράφονται σε σειρά ιστορικών επεξεργασιών του Κόμματός μας, καθώς ήδη από σήμερα κυκλοφορεί και το Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ για την περίοδο 1918 - 1949.

1. Η ίδρυση του ΚΚΕ

Η ίδρυση του ΣΕΚΕ (μετέπειτα ΚΚΕ) αποτέλεσε τομή στην ελληνική κοινωνία. Σηματοδότησε την εμφάνιση της ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης. Εξέφραζε αντικειμενικά τη διαδικασία συνένωσης του μαρξισμού - λενινισμού με το εργατικό κίνημα. Με τις βασικές αρχές του προσέδωσε επαναστατική θεωρητική βάση και πολιτική γραμμή στα πιο δυναμικά τμήματα του εργατικού κινήματος, παρά τις αδυναμίες ή και τις θεωρητικές ανεπάρκειες στις προγραμματικές του προσεγγίσεις.
Η ίδρυση του ΣΕΚΕ ως «τέκνου της ανάγκης κι ώριμου τέκνου της οργής» ήταν καρπός της μέχρι τότε πορείας των πιο πρωτοπόρων τμημάτων του εργατικού και σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Την ίδρυσή του επιτάχυνε η Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, που εγκαινίασε έμπρακτα τη νέα εποχή της ανθρωπότητας, την εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό. Αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την παραπέρα πορεία του εργατικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος.

2. Η Μικρασιατική εκστρατεία

{6} Από τις διαδηλώσεις τον Ιούλη του 1965

Το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), από την έναρξη ακόμη της Μικρασιατικής εκστρατείας, με την απόβαση του στρατού στη Σμύρνη, ήταν το μόνο κόμμα που αντιτάχτηκε στον άδικο, στον ιμπεριαλιστικό αυτόν πόλεμο. Πάλεψε με όλες τις δυνάμεις του για να τον αποτρέψει, αψηφώντας τις διώξεις (φυλάκιση ολόκληρης της ΚΕ του ΣΕΚΕ, φυλακίσεις και εξορίες στελεχών του). Αν και νεαρό τότε κόμμα με λιγοστές δυνάμεις, πάλευε ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις επιδιώξεις της άρχουσας τάξης, που μόνο δεινά φόρτωνε στον λαό.

3. Ο Μάης του '36

9 Μάη 1936. Σχεδόν όλη η Θεσσαλονίκη απεργεί. Κλειστά και τα μαγαζιά, απεργούν και οι φοιτητές. Οι σιδηροδρομικοί, οι τροχιοδρομικοί επιστρατεύονται. Οι απεργοί αγνοούν ολότελα το διάταγμα της επιστράτευσης. Ολη η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στους δρόμους οργανωμένα. Διαδηλώνει. Η διαδήλωση γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη...
Ταυτόχρονα η Θεσσαλονίκη στρατοκρατείται. Η κυβέρνηση Μεταξά, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη μαχητική απεργία των καπνεργατών, στους οποίους με απεργία συμπαραστέκονταν και άλλοι κλάδοι αλλά και οι μικρομαγαζάτορες, έχει αποφασίσει να χτυπήσει με τον στρατό και τη χωροφυλακή. Ο στρατός παρά τις διαταγές δεν χτυπά τους διαδηλωτές. Στη συγκεκριμένη στιγμή εκφράζεται συναδέλφωση λαού - στρατού. Και οι επικεφαλής αξιωματικοί των τμημάτων που διατάχτηκαν να χτυπήσουν αρνούνται να εκτελέσουν τη διαταγή. Τον Αύγουστο κηρύσσεται η δικτατορία του Μεταξά.

4. 1940 - 1949

{8} Το πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» στις 25 Σεπτέμβρη του 1974

Η έναρξη του Β' Παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού Πολέμου και η συμμετοχή της Ελλάδας σ' αυτόν με την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου (28 Οκτώβρη 1940) βρήκε το ΚΚΕ βαριά χτυπημένο από τη μεταξική δικτατορία. Παρ' όλα αυτά, έγινε προσπάθεια από την πρώτη στιγμή το Κόμμα να παρέμβει, να δώσει κατεύθυνση στην πάλη του λαού ενάντια στην ξένη εισβολή, με τα τρία γράμματα του Ν. Ζαχαριάδη. Βεβαίως, αυτή η προσπάθεια δεν ήταν απαλλαγμένη από αντιφάσεις και προβλήματα που είχε η στρατηγική της ΚΔ εκείνη την περίοδο σε σχέση με τον χαρακτήρα του πολέμου και τη σύνδεση της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με την πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Το 2ο και το 3ο γράμμα όριζαν σωστά τον χαρακτήρα του πολέμου ως ιμπεριαλιστικού, ενώ το ίδιο σωστά τον όριζε και η τοποθέτηση της «Παλιάς ΚΕ».
Στην περίοδο της Κατοχής, το ΚΚΕ, παρά τα προβλήματα στρατηγικής που οδήγησαν στην αδυναμία να συνδεθεί αυτός ο αγώνας με την πάλη για την εξουσία, κατάφερε να ανασυγκροτήσει τις Οργανώσεις του, να πρωταγωνιστήσει στον μαζικό πολιτικό και ένοπλο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, με την ίδρυση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της Εργατικής Αλληλεγγύης, της ΟΠΛΑ και των λαογέννητων θεσμών στην Ελεύθερη Ελλάδα, και έτσι να αναδειχτεί σε ηγετική πολιτική δύναμη και αιμοδότης του αγώνα.
Εδωσε τον μεγαλειώδη αγώνα των 33 ημερών, τον Δεκέμβρη του '44, και παρά το γεγονός ότι υπέγραψε την απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας (Φλεβάρης 1945), τελικά δεν υποτάχτηκε και οργάνωσε τον τρίχρονο ένοπλο λαϊκό αγώνα του ΔΣΕ (1946 - 1949) που αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ταξικής πάλης στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα.

5. Οι Αλύγιστοι

Στη δεκαετία του '50, μετά την ήττα και την υποχώρηση του ΔΣΕ, το ΚΚΕ βρέθηκε σε συνθήκες παρανομίας, αντιμέτωπο με τα εγκλήματα που οργάνωναν το αστικό κράτος και τα κόμματά του. Δεκάδες χιλιάδες κομμουνιστές, αγωνιστές βρέθηκαν στην πολιτική προσφυγιά, στις εξορίες και τις φυλακές. Χιλιάδες ήταν αυτοί που αντιμετώπισαν αλύγιστοι τα εκτελεστικά αποσπάσματα.

6. Ο λάκκος των λεόντων

{4} Δεκέμβρης 1944: «Οταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας διαλέγει ή τις αλυσίδες ή τα όπλα»

Μπροστά στο ΚΚΕ υψωνόταν το καθήκον να συνδυάσει την παράνομη με τη νόμιμη δουλειά, ώστε να ανασυνταχτεί το εργατικό - λαϊκό κίνημα. Οι επιλογές που επικρατούσαν στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, οι επιδράσεις τους στο Κόμμα, σε συνθήκες ήττας του κινήματος και παρανομίας, οδήγησαν σε μια πορεία παρεκκλίσεων. Αν και σε συνθήκες βαριάς παρανομίας και παρά τις υπαρκτές ιδεολογικές - πολιτικές - οργανωτικές παρεκκλίσεις και αδυναμίες, το ΚΚΕ αντιτάχτηκε στην ένταξη της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική συμμαχία του ΝΑΤΟ και στην εγκατάσταση πυρηνικών πυραύλων και στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ. Ανέδειξε τον επικίνδυνο ρόλο του και εναντιώθηκε αποφασιστικά στη συμμετοχή της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική εκστρατεία εναντίον της Κορέας. Ακόμα, ανέδειξε έγκαιρα τον χαρακτήρα της ΕΟΚ ως ιμπεριαλιστικής συμμαχίας και επέδρασε καθοριστικά στην τοποθέτηση της ΕΔΑ ενάντια στην ένταξη της Ελλάδας, που συμπυκνώθηκε με τον χαρακτηρισμό της ΕΟΚ ως «λάκκου των λεόντων».

7. Η δικτατορία

Από την πρώτη μέρα της επιβολής της 7ετούς στρατιωτικής δικτατορίας (1967 - 1974), αντιπάλεψε, έβαλε στόχο την ανατροπή της. Ηταν το μοναδικό κόμμα που δεν ανέθετε την ανατροπή της χούντας στον ιμπεριαλιστικό παράγοντα, αποκλειστικά στις αστικές πολιτικές δυνάμεις, αλλά στον οργανωμένο από τα κάτω αντιδικτατορικό αγώνα ως λαϊκή εξέγερση, χωρίς να αποκλείει και την αναγκαιότητα της ένοπλης αναμέτρησης. Οι δυνάμεις του Κόμματος και αργότερα της ΚΝΕ πρωτοστάτησαν στην οργάνωση της αντιδικτατορικής πάλης, με κορυφαία τη συμβολή τους στις καταλήψεις της Νομικής και στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973.

{5} Η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, του Νίκου Καλούμενου, του Ηλία Αργυριάδη και του Δημήτρη Μπάτση

Γεγονός ιστορικής σημασίας στην πορεία του ΚΚΕ αποτέλεσε η 12η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1968), στην οποία κρίθηκε η ιστορική συνέχειά του, με την καταδίκη της οπορτουνιστικής ομάδας, που επιδίωκε να πάψει να υπάρχει Κόμμα Νέου Τύπου.

8. Η αλλαγή φρουράς

Το ΚΚΕ ήταν το μοναδικό κόμμα που στις 24 Ιούλη 1974 χαρακτήρισε συναινετική την εναλλαγή της χούντας με την κυβέρνηση της «εθνικής ενότητας», διακήρυξε ότι ο ελληνικός λαός «δεν μάτωσε για να συντελεστεί μια μεταμφίεση του ζυγού του». Είχε την άμεση ετοιμότητα να κατακτήσει την ντε φάκτο νομιμοποίησή του. Εθεσε ως άμεσο στόχο τη συγκρότηση Κομματικών Οργανώσεων παντού, μαζί και της ΚΝΕ, ιδιαίτερα στους τόπους δουλειάς, στους χώρους μαθητείας - σπουδών της νεολαίας, την επαναθεμελίωση των δεσμών του με τα πιο πρωτοπόρα τμήματα της εργατικής τάξης, των λαϊκών δυνάμεων.

9. Ο μεγάλος κίνδυνος

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η γενικότερη προγραμματική αντίληψη του ΚΚΕ για τις πολιτικές συμμαχίες οδήγησε τελικά στην επιλογή συγκρότησης του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, που «διολίσθησε» σταδιακά σε έναν τρόπο λειτουργίας ενιαίου κόμματος. Η επιλογή της ίδρυσής του και η λαθεμένη συμμετοχή του στον σχηματισμό των αστικών κυβερνήσεων Τζανετάκη (ΝΔ και Συνασπισμός) και Ζολώτα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός) εξέφραζαν την ενίσχυση του οπορτουνιστικού ρεύματος και ταυτόχρονα ενίσχυαν παραπέρα αυτό το ρεύμα στην καθοδήγηση και στις γραμμές του ΚΚΕ. Η κατάσταση αυτή έδωσε τη δυνατότητα να ισχυροποιηθεί η επίθεση της αστικής τάξης για τη διάλυση του ΚΚΕ, που είχε σχεδιαστεί από τις συμμαχικές δυνάμεις στον Συνασπισμό σε σύμπραξη με ηγετικά και άλλα στελέχη του Κόμματος. Η νίκη της αντεπανάστασης στα τέλη της δεκαετίας του '80 βρήκε το ΚΚΕ με κλονισμένη την ιδεολογικοπολιτική ενότητά του, με επιπτώσεις και στην ΚΝΕ, με αποτέλεσμα το ξέσπασμα βαθιάς κρίσης, που απειλούσε την ίδια τη συνέχιση της αυτοτελούς δράσης και ύπαρξης του Κόμματος, σε συνθήκες κρίσης με εκφυλιστικά φαινόμενα του συνδικαλιστικού - εργατικού κινήματος. Ομως το ΚΚΕ μπόρεσε να σταθεί όρθιο και να ανασυγκροτηθεί οργανωτικά και πολιτικά.

10. Ξανά μπροστά

Motion Team

{3} Από τις απεργιακές συγκεντρώσεις τον Μάη του 1936

Το ΚΚΕ εναντιώθηκε αγωνιστικά στη Συνθήκη του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ενωση (1992), στους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία (1999), στην ιμπεριαλιστική εισβολή στο Αφγανιστάν (2001), στο Ιράκ (2003), στη Λιβύη (2011), στη Συρία (2011), αναδεικνύοντας τη συνενοχή της ελληνικής αστικής τάξης.
Το ΚΚΕ κάλεσε το λαό να μην έχει καμιά εμπιστοσύνη σε οποιαδήποτε αστική κυβέρνηση, τόσο σε συνθήκες ιμπεριαλιστικής ειρήνης όσο και σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου. Εκανε καθαρό ότι σε κάθε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, το Κόμμα θα ηγηθεί της εργατικής - λαϊκής πάλης, ώστε αυτή να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας, να οδηγήσει στην ήττα τόσο της εγχώριας αστικής τάξης όσο και της ξένης ως εισβολέα.
Από τις πιο σημαντικές αποφάσεις της περιόδου αυτής είναι η πρωτοβουλία του Κόμματος να ιδρυθεί και να στηριχτεί το ΠΑΜΕ ως πόλος συσπείρωσης ταξικά προσανατολισμένων πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, στον αντίποδα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, με γραμμή αντιπαράθεσης στη σύγχρονη στρατηγική του κεφαλαίου.
Το ΚΚΕ, στις συνθήκες νίκης της αντεπανάστασης και μεγάλης υποχώρησης του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, προσπάθησε να μελετήσει τις εξελίξεις και να αντλήσει συμπεράσματα από την ιστορική πείρα της ταξικής πάλης στην Ελλάδα και διεθνώς. Καρπός της πολύχρονης προσπάθειας θεωρητικής επεξεργασίας του ΚΚΕ είναι οι εκτιμήσεις για τον σοσιαλισμό στην ΕΣΣΔ, που αποκρυσταλλώθηκαν στο 18ο Συνέδριο το 2009.

{7} Τρικάκι της ΚΝΕ για την Πρωτομαγιά, στη διάρκεια της χούντας

Το ΚΚΕ έθεσε τα θεμέλια της νέας στρατηγικής αντίληψης στο 15ο Συνέδριό του (1996) και την επεξεργάστηκε πιο ολοκληρωμένα στο νέο Πρόγραμμα που διαμόρφωσε στο 19ο Συνέδριό του (2013).
Με αυτήν τη σύγχρονη προγραμματική επεξεργασία του, το ΚΚΕ ανέδειξε ότι ο χαρακτήρας της επανάστασης σε κάθε καπιταλιστική χώρα καθορίζεται αντικειμενικά από τη βασική αντίθεση που καλείται να επιλύσει, την αντίθεση κεφαλαίου - μισθωτής εργασίας, από το χαρακτήρα της εποχής σε διεθνές επίπεδο, της εποχής του μονοπωλιακού καπιταλισμού, ανεξάρτητα από τη θέση της χώρας στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Φώτισε τη δυνατότητα των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, απελευθερώνοντας την εργατική δύναμη από τα δεσμά του κεφαλαίου, να δώσουν μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, να δώσουν νέα πνοή και ποιότητα σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, ξεπερνώντας γρήγορα τις όποιες προεπαναστατικές καθυστερήσεις.
Αυτή η σύγχρονη επαναστατική στρατηγική ενισχύει τις δυνατότητες του ΚΚΕ να οργανώνει πρωτοπόρες εστίες αντίστασης και αντεπίθεσης σε κάθε εργασιακό χώρο, σε κάθε κλάδο της οικονομίας.

{10} Από τις εργασίες του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ

{για την περίπτωση που το χρειάζεστε ολόκληρο για να πάρετε καλύτερη ανάλυση}

{9} Από τη μεγάλη απεργία στη ΛΑΡΚΟ

{2} Πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» στις 5 Ιούλη του 1922, μέσα από το οποίο καταγγέλλονται οι διώξεις κομμουνιστών που έκαναν αντιπολεμική προπαγάνδα

«MARS INSIGHT» Ετοιμο να πατήσει στον Αρη το σεισμολογικό εργαστήριο της NASA

Σύνθετη φωτογραφία της Γης και του Αρη, που δείχνει τη διαφορά μεγέθους μεταξύ των δύο πλανητών

Ετοιμο για προσεδάφιση στον Αρη την ερχόμενη Δευτέρα είναι το σκάφος της νέας μη επανδρωμένης αποστολής της NASA, με την ονομασία «Mars InSight» (συντομογραφία του «Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport»). Το σκάφος, που εκτοξεύτηκε στις 5 Μάη, θα είναι η συνέχεια της ήδη μακράς ακολουθίας εξερευνητικών αποστολών της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας στον κόκκινο πλανήτη, με πιο πρόσφατη προηγούμενη προσεδάφιση εκείνη του ρόβερ «Curiosity» το 2012. Σκοπός της αποστολής είναι να μελετήσει λεπτομερώς το εσωτερικό του Αρη, κάνοντας σεισμικές παρατηρήσεις και όχι μόνο. Το «Mars InSight» ακολουθούν δύο μικρότερα σκάφη σχήματος κύβου (CubeSats), τα «Mars Cube One» (MarCO), που - αν όλα πάνε καλά - κατά το πέρασμά τους από τον Αρη την ώρα ακριβώς που θα κατεβαίνει το «Mars InSight», θα αναμεταδώσουν στη Γη τα δεδομένα που θα στέλνει σε σχέση με την ατμόσφαιρα του πλανήτη.

Διαφορετικοί δρόμοι

Η Γη και ο Αρης είναι δύο πλανήτες που μοιάζουν με αδέρφια, τα οποία από νωρίς τράβηξαν διαφορετικούς δρόμους. Κάποτε ήταν και οι δύο ζεστοί, υγροί και καλυμμένοι από πυκνές ατμόσφαιρες. Αλλά αυτή η εικόνα άλλαξε πριν από 3 έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Μελετώντας το εσωτερικό του Αρη, από τι είναι φτιαγμένο, ποια είναι η διαστρωμάτωση των υλικών του και πόση θερμότητα ανεβαίνει από το εσωτερικό του προς την επιφάνεια, οι επιστήμονες θα κατανοήσουν καλύτερα πώς τα υλικά από τα οποία απαρτίζεται ένας πλανήτης μπορούν να τον κάνουν σε κάποια φάση ευνοϊκό πεδίο για την εμφάνιση και συντήρηση ζωής. Ο Αρης στο μακρινό παρελθόν σταμάτησε να αλλάζει γεωλογικά, ενώ η Γη συνέχισε αναπτύσσοντας τεκτονικές πλάκες, που λειτουργούν σαν ιμάντας μεταφοράς υλικών από και προς το εσωτερικό, ανάμεσά τους και πτητικών (αεριοποιούμενων σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία) ενώσεων, που σχετίζονται με τη ζωή, όπως το νερό, το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο.

Καλλιτεχνική απεικόνιση της τελικής φάσης προσεδάφισης του «Mars InSight» στην Πεδιάδα των Ηλυσίων (Elysium Planitia)

Ο σεισμογράφος του «Mars InSight» δεν θα καταγράψει φυσικά σεισμούς από κίνηση τεκτονικών πλακών, αλλά σεισμικά κύματα από άλλα αίτια (π.χ. πρόσκρουση μετεωριτών). Με τη μελέτη των σεισμικών κυμάτων οι επιστήμονες θα μπορέσουν να καταλάβουν τη σημερινή διαστρωμάτωση του πλανήτη και απ' αυτή θα προσπαθήσουν να κάνουν αντίστροφη προβολή προς το παρελθόν, κάνοντας υποθέσεις για τις διαδικασίες που μπορεί να οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση του Αρη.

Ζεστή «καρδιά»

Κάθε πετρώδης πλανήτης έχει παγιδευμένο στο εσωτερικό του ένα απόθεμα θερμότητας. Ενα μέρος παγιδεύτηκε κατά το σχηματισμό του, ενώ το υπόλοιπο προκύπτει από τη φυσική διάσπαση ραδιενεργών υλικών. Αυτή η θερμότητα ανεβαίνει αργά αργά προς την επιφάνεια, λιώνοντας στρώματα πετρωμάτων, προκαλώντας ρήγματα στον φλοιό και δημιουργώντας ηφαίστεια στην επιφάνεια, από τα οποία εκλύονται και πτητικά αέρια. Η θερμότητα αυτή μπορεί να δημιούργησε θερμές πηγές στην πρώιμη ιστορία του Αρη ή να οδήγησε στην εμφάνιση ηφαιστείων που εκτόξευσαν μεγάλες ποσότητες ατμού, που μετά συμπυκνώθηκε δημιουργώντας ποτάμια και ωκεανούς.
Η θερμότητα διατηρεί τον πυρήνα ενός πλανήτη σε ρευστή κατάσταση. Τα μεταλλικά στοιχεία στον πυρήνα καθώς κινούνται δημιουργούν ηλεκτρικά ρεύματα, που παράγουν μαγνητικό πεδίο. Αυτό το μαγνητικό πεδίο είναι σαν μια αόρατη πανοπλία, που προφυλάσσει τον πλανήτη και όλες τις μορφές ζωής στην επιφάνειά του, από την επικίνδυνη ηλιακή ακτινοβολία. Ο Αρης κάποτε είχε ισχυρό μαγνητικό πεδίο. Πολλά από τα σημεία του φλοιού του που έχουν μεγάλη ηλικία είναι έντονα μαγνητισμένα. Αλλά πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, το πεδίο αυτό σχεδόν εξαφανίστηκε, αφήνοντας τον Αρη απροστάτευτο.
Οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν την κατάσταση του πυρήνα του Αρη και για έναν άλλο λόγο. Οταν ο πυρήνας είναι στερεός, ο πλανήτης ταλαντώνεται γύρω από τον άξονά του με διαφορετικό τρόπο απ' ό,τι όταν είναι υγρός, όπως κάνει το βρασμένο αυγό συγκριτικά με το ωμό, όταν το περιστρέψουμε σαν σβούρα. Το «Mars InSight» θα μετρήσει και αυτή την ταλάντωση με ειδικό όργανο που διαθέτει.

Καλλιτεχνική απεικόνιση του «Mars InSight» «επί το έργον» στην επιφάνεια του Αρη

Ο συνδυασμός των παρατηρήσεων σχετικά με την ταλάντωση γύρω από τον άξονα περιστροφής, τη ροή θερμότητας από το εσωτερικό και το ιστορικό της τεκτονικής δραστηριότητας, θα βοηθήσει να απαντηθεί το ερώτημα γιατί απέκλιναν οι δρόμοι της Γης και του Αρη.

Τοποθεσία

Επειδή το «Mars InSight» δεν έχει ρόδες για να μετακινηθεί, θα σταθεί εκεί που θα πατήσει με τα τρία μηχανικά του πόδια. Ακριβώς γι' αυτό ήταν εξαιρετικής σημασίας η αναζήτηση κατάλληλης τοποθεσίας προσεδάφισης, ώστε να μην έχει μεγάλους βράχους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανατροπή του σκάφους, ενώ ταυτόχρονα να διαθέτει έδαφος με σύνθεση, που να μπορεί να διαπεράσει το μήκους 5 μέτρων όργανο μέτρησης της ροής θερμότητας. Ταυτόχρονα, το σημείο πρέπει να είναι σε γεωγραφικό πλάτος που να δέχεται αρκετή ακτινοβολία, ώστε σε όλη τη διάρκεια του αρειανού έτους (26 γήινοι μήνες) να μην παγώσει το σκάφος και να μπορεί να φορτίζει τις μπαταρίες του με τη βοήθεια των φωτοβολταϊκών κελιών που θα αναπτύξει μετά την προσεδάφισή του. Οι επιστήμονες της NASA επέλεξαν μια τοποθεσία στον ισημερινό του Αρη, στην Πεδιάδα των Ηλυσίων (Elysium Planitia). Αν έκαναν καλή επιλογή θα φανεί καταρχήν τη Δευτέρα. Η αποστολή «Mars InSight», στην οποία υπάρχει και ευρωπαϊκή συνεργασία (κυρίως γερμανική), προβλέπεται να έχει διετή διάρκεια.

Από τον έλεγχο του σκάφους πριν από την εκτόξευση. Σε πρώτο πλάνο η μια «μαργαρίτα» από πτυσσόμενα φωτοβολταϊκά κύτταρα

Το επιδιωκόμενο σημείο προσεδάφισης της αποστολής «Mars InSight» κοντά στον ισημερινό και τα σημεία προσεδάφισης προηγούμενων αποστολών της NASA στον Αρη

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: www.nasa.gov

Για όλα φταίνε οι γκόμενοι, οι πρώην κι οι επόμενοι

Κατιούσα

Αν έβγαινε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κι έλεγε “με σταματούν στο δρόμο και μου λένε τι γκόμενος είσαι εσύ” θα τον πιστεύατε; Όχι. Όπως δεν πιστεύαυτε το ΓΑΠ όταν έλεγε πως τον σταμάτησε ένας συνταξιούχος, για να του πει αυθόρμητα πως θα έδινε οικειοθελώς μια σύνταξη για την Ελλάδα.

Κι όμως χθες βρέθηκε η ζωντανή απόδειξη, με τη νεαρή μητέρα από την Κυψέλη που έριξε τα ελληνικά ίντερνετς με την ενθουσιώδη υποδοχή της στον πρόεδρο της ΝΔ καθώς περπατούσε στην Κυψέλη και κυρίως το επιφώνημα “Καλέ τι γκόμενος είσαι!”. Μένει τώρα να γυριστεί μια ταινία-σκηνή και με το συνταξιούχο (κι αν δε ζει πια, με τη μειωμένη σύνταξη, θα τον δημιουργήσουμε, δεν είναι δύσκολο…)

Μπορεί να έχετε συνδυάσει τον Κούλη κυρίως με διάφορα goofy ενσταντανέ, αλλά η διακριτική γοητεία του γουρλωμένου βλέμματος δεν αφήνει ασυγκίνητες τις ψηφοφόρους.
Πολλοί έσπευσαν να βγάλουν στημένη τη σκηνή και τη γυναίκα επαγγελματία ηθοποιό. Τίποτα δεν αποκλείεται, εφόσον ζούμε υπό την ιδεολογική ηγεμονία της αμερικανιάς και του πολιτικού μάρκετινγκ. Από την άλλη, ίσως έχει μικρή σημασία τελικά αν επρόκειτο για σκηνοθεσία ή αυθόρμητο περιστατικό.
Σημασία έχει το πολιτικό αποτέλεσμα, δηλαδή η μετακίνηση της πολιτικής συζήτησης στο ποιος είναι πιο ωραίος κι ελκυστικός, την οποία εξάλλου θυμόμαστε ότι σε ένα βαθμό είχε αξιοποιήσει και ο Σύριζα σε σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα, από τα πρώτα του βήματα στην ηγεσία του κόμματος ακόμα. Μπορεί ο Σαμαράς να μην τα είχε καταφέρει και τόσο καλά με το “ερωτικό χαρτί”, όταν το επιτελείο του άφηνε να διαρρεύσει το περίφημο “αμοντάριστο” πλάνο για την “ώρα που γίνεται το καλύτερο σεξ”, αλλά η προσπάθεια να πλασαριστεί ο Κούλης ως το νέο σέξι αξίζει τουλάχιστον συγχαρητήρια για την ψυχαγωγική της αξία.
Το επόμενο βήμα μπορεί να γίνει στις δημοσκοπήσεις. Κι εκτός από τη -βαθιά πολιτική- ερώτηση για τον καταλληλότερο, να καλείται το δείγμα της έρευνας να επιλέξει το “γαματότερο” ή τον “πιο ερωτικό”. Ή επίσης να γίνει ριάλιτι του στιλ “Greece’s next prime minister”, για να αναδεικνύεται ο καλύτερος διακορευτής δικαιωμάτων και κατακτήσεων.
Μέχρι να αποφασίσει ο “κυρίαρχος λαός” να στείλει όλους τους “γκόμενους”, τους πρώην και επόμενους, στα σπίτια τους.

ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΜΗΠΩΣ ΣΕ ΚΑΝΑΝΕ ΦΑΣΙΣΤΑ ?!!

ΟΜΩΣ...

Μοιάζει σαν εκείνη την ύπουλη μόλυνση που υπάρχει στον αέρα και το νερό που δεν μπορούμε να δούμε. Φθείρει συνειδήσεις, λερώνει τη ματιά και την κρίση μας.
Εξαπλώνεται με απίστευτη ταχύτητα, μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να μετατρέψει Γάλλους φοιτητές σε αδίστακτους Αλβανούς που κατεβάζουν τη σημαία μας, παιδάκια χωρίς πατρίδα σε εχθρούς του έθνους, να «εξαφανίσει» τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.
Φτιασιδώνεται για να πιάσει στασίδι στην τηλεόραση, αγριεύει έξω από τα σχολεία όπου φοιτούν προσφυγόπουλα, συγκινείται για να κατασκευάσει κάποιους δήθεν ήρωες.
Διαστρεβλώνει, διαστρέφει, παραχαράσσει με απίστευτη ευκολία και με την ίδια ευκολία δεν απαντάει όταν αποκαλύπτονται τα ψέματα που κατασκευάζει.
Ο λόγος δεν γίνεται για τη «μόλυνση» που μεταδίδουν οι δηλωμένοι φασίστες, αλλά για τους άλλους, τους αυτοπροσδιοριζόμενους εκπροσώπους του λεγόμενου αστικού δημοκρατικού τόξου.
Αυτούς που περιφέρουν και αναπαράγουν μια σειρά από ρατσιστικά και ξενοφοβικά στερεότυπα.
Αυτούς τους δήθεν σοβαρούς, Δημάρχους, δημοσιογράφους, πολιτικούς, ΜΜΕ που αμέσως μετά τις δολοφονικές κλοτσιές στον Ζακ Κωστόπουλο, που όλοι είδαμε, συνέχισαν να κλοτσάνε τη μνήμη του και την υπόληψή του χαρακτηρίζοντας τον κλέφτη, πρεζόνι , κτλ.
Αυτούς που προβάλλουν την αυτοδικία: μπήκες στο μαγαζί μου σε δικάζω και σε σκοτώνω και μετά κάνουν δημοσκοπήσεις για να δουν τι λέει η κοινή γνώμη.
Με την ιδιά λογική δικάζουν και οι φασίστες, δολοφονούν, μαχαιρώνουν προπηλακίζουν υπερασπίζοντας δήθεν την πατρίδα. Αυτούς ξεπλένουν!
Και η φασιστική μόλυνση που μεταδίδουν όλοι αυτοί είναι πιο επικίνδυνη ακόμα και από τους ιδίους τους φασίστες γιατί είναι ύπουλη και μπορεί να διαφθείρει υποσυνείδητα.
Μπορεί να καλλιεργήσει αυτό το επικίνδυνο «ΟΜΩΣ»!!

"Εγώ δεν είμαι ρατσιστής όμως, οι προσφυγές, οι γύφτοι, οι μετανάστες, οι ομοφυλόφιλοι…"

Πόσο πιο συχνά ακούγεται αυτό το «όμως»;
Και πόσο βολικό είναι αφού για όλα αυτά που συμβαίνουν δεν αναζητείται ο πραγματικός ένοχος.
Θα χρησιμοποιήσω μια αδόκιμη έκφραση αλλά έχω την αίσθηση ότι παράγουν «κουλτούρα» φασισμού» για να πλασάρουν τον φασισμό ως λύση, γιατί στην Ελλάδα τα ποσοστά των φασιστών είναι ακόμα μικρά!
Το ίδιο κάνουν και σε όλη την Ευρώπη, μεγαλύτερος πλασιέ από την ΕΕ δεν υπάρχει.
Οι ρατσιστικές και ξενοφοβικές κυβερνήσεις μια χαρά τους βολεύουν και ας κάνουν ότι ενοχλούνται. Δικά τους δημιουργήματα είναι.
Και δεν σταματάνε μόνο στο να προβάλλουν και να αναπαράγουν όλα αυτά τα φασιστικά στερεότυπα αλλά εχθρεύονται και συκοφαντούν τους συλλογικούς αγώνες και την ταξική αλληλεγγύη, που αμφισβητούν τις πολιτικές τους.

ΟΜΩΣ εμείς δεν ξεχνάμε ότι η μάχη απέναντι στον φασισμό είναι κυρίως μάχη στο σύστημα που τον γεννάει!!!

Στέλιος Παλαρμάς

Τελικά δεν έχει ο Θεός…

       

Οι παπάδες αντί να δώσουν το καλό παράδειγμα στο ποίμνιό τους, στο οποίο μόνιμα λένε πως «έχει ο Θεός», αποφάσισαν να του δείξουν ότι οι ίδιοι δεν πιστεύουν πως «έχει ο Θεός»! Τελικά για τους παπάδες ο Θεός δεν έχει! Τελικά αυτός που έχει σίγουρα είναι ο Κράτος και αφού ο Κράτος έχει σίγουρα οι παπάδες θέλουν να έχουν οικονομικές σχέσεις μόνο με αυτόν! Με τον Θεό μπορούν να έχουν μόνο κοινωνικές σχέσεις! Με τους ανθρώπους έχουν και κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις αφού του κάνουν μαθήματα πίστης σχετικά με το «έχει ο Θεός» και παραλαμβάνουν διάφορα δωράκια γι’ αυτό, τα οποία στην περίπτωσή τους δεν ονομάζονται φακελάκια γιατί είναι μεν δημόσιοι υπάλληλοι αλλά δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν κοινωνικό αλισβερίσι με το Θεό!

Ασημάκης

Με μετεμφυλιακό νόμο περί “ληστοσυμμοριτών” καταδικάστηκε η καθαρίστρια στο Βόλο

Βασίλης Κρίτσας

Φαίνεται πως σχεδόν 70 χρόνια μετά, ο εμφύλιος ακόμα δεν τελείωσε, όπως στο εφετείο που καταδίκασε την καθαρίστρια από το Βόλο για το “έγκλημα” της πλαστογράφησης του ενδεικτικού δημοτικού. Όπως δήλωσε ο δικηγόρος της γυναίκας στο realfm, Γιώργος Σινέλης, η εντολέας του καταδικάστηκε με νόμο περί “ληστοσυμμοριτών” που ψηφίστηκε το ’50 αμέσως μετά τον εμφύλιο, αλλά παραμένει σε ισχύ ως σήμερα. Πού να μην της αναγνώριζαν και το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου, δηλαδή. Όπως σημείωσε ο δικηγόρος, παρότι τυπικά ο δικαστής δεν είχε επιλογή, καθώς η γυναίκα δεν δικάστηκε με τις κοινές διατάξεις περί απάτης και πλαστογραφίας, αλλά με την επιβαρυντική περίπτωη 1608 περί καταχραστών του δημοσίου, που δεν προβλέπει ποινή κάτω των 10 ετών, θεωρεί πως είχε τη δυνατότητα υπέρβασης. Κι αυτό για το λόγο ότι τα προσόντα που πλαστογραφήθηκαν δεν είχαν άμεση σχέση με την εργασία της, ενώ και το ποσό των 217.000 ευρώ το δούλεψε, δεν το καταχράστηκε.
Ο κ. Σινέλης πρόσθεσε πως ευελπιστεί στην αναίρεση της ποινής, μετά και την παρέμβαση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου και ζήτησε ο αναχρονιστικός και επαίσχυντος νόμος να καταργηθεί. Ο σαφής ταξικός χαρακτήρας της δικαιοσύνης γίνεται ολοφάνερος ακόμα και μέσα από τις νομοθετικές διατάξεις που παραμένουν σε ισχύ, ακόμα και όταν δεν ανταποκρίνονται στις συνθήκες στις οποίες ψηφίστηκαν. Μόνο φαινομενικά όμως, γιατί μπορεί να μην υφίσταται πλέον άμεσα η απειλή της αστικής εξουσίας που είχε υπάρξει στον Εμφύλιο, ο εργαζόμενος όμως σε κάθε περίπτωση εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως απειλή, ιδίως όταν η ανάγκη της επιβίωσης τον σπρώχνει σε παραβάσεις του νόμου.

Κανείς να μην υποκύψει στον εκβιασμό της εργοδοσίας των σουπερ μάρκετ Δήμητρα

Κανείς να μην υπογράψει «δήλωση σιωπής»
Κανείς να μην «βάλει υπογραφή» στην απόλυσή του

Ένα ακόμα αντεργατικό κεφάλαιο έρχεται να προστεθεί στο πολύτομο έργο της επίθεσης της μεγαλοεργοδοσίας του σούπερ μάρκετ Δήμητρα σε βάρος των εργαζομένων της. Αυτήν τη φορά, τα αφεντικά του Δήμητρα ζητούν από τους εργαζόμενους να υπογράψουν έγγραφο («σύμβαση εμπιστευτικότητας εργαζομένου» το ονομάζουν), με το οποίο απαιτούν ουσιαστικά από αυτούς να «βγάλουν το σκασμό» και να μην καταγγέλλουν τα όσα συμβαίνουν σε βάρος τους, τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται, με αναδρομική κιόλας ισχύ, καθώς φέρει ημερομηνία 1/5/2018. Μάλιστα, το έγγραφο προβλέπει πως αν παραβιαστεί η «σύμβαση» αυτή από τον εργαζόμενο τότε η εταιρεία θα μπορεί να προχωρήσει σε απολύσεις με υπαιτιότητα του εργαζόμενους, άρα και χωρίς αποζημιώσεις κ.λπ.

Η εργοδοσία του Δήμητρα προχωράει στην μεθόδευση αυτή μετά από εκατοντάδες καταγγελίες συναδέλφων της συγκεκριμένης αλυσίδας στο Σωματείο μας, για τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν. Απλήρωτες  υπερωρίες, εκδικητικές δυσμενείς μεταθέσεις απ’ άκρη σ’ άκρη του νησιού, παραβιάσεις ωραρίων λειτουργίας, εντατικοποίηση, ελλιπή μέτρα υγιεινής και ασφάλεια των εργαζόμενων (με αποτέλεσμα και το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στην Αχαράβη) κ.ά.

Με την μεθόδευση αυτή η εργοδοσία του Δήμητρα προσπαθεί να κλείσει στόματα για τα όσα συμβαίνουν. Προσπαθεί να εκφοβίσει τους εργαζόμενους για να προχωρήσει ανενόχλητη τα σχέδιά της… Παράλληλα, φαίνεται πως ετοιμάζεται να προχωρήσει σε απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις, απλώς κατηγορώντας τους εργαζόμενους, που θα υπογράψουν αυτό το κουρελόχαρτο, ότι το… παραβίασαν…!

«Αέρα στα πανιά» και της εργοδοσίας του Δήμητρα έχουν δώσει όλοι οι αντεργατικοί-αντιλαϊνοί νόμοι που έχουν ψηφίσει όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, οι αποφάσεις των Περιφερειακών Αρχών, όπως η πρόσφατη για τα ωράρια (Περιφερειακή Αρχή ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ) κ.ά. Αυτά και άλλα είναι τα μέτρα που παίρνουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες για να διασφαλίσουν την κερδοφορία τους, την «ανάπτυξή» τους! Αυτή είναι η «κανονικότητα» του συνεχούς μνημονίου της «μεταμνημονιακής» εποχής. Όλα για τα κέρδη τους!

Καλούμε τους συναδέλφους των σουπερ μάρκετ Δήμητρα να μην υποκύψουν στον εκβιασμό. Κανείς δε μπορεί να τους υποχρεώσει να υπογράψουν αυτό το κείμενο. Κανείς να μην το υπογράψει. Τους καλούμε να συσπειρωθούν στο Σωματείο μας, να καταγγείλουν οτιδήποτε συμβαίνει στον χώρο εργασίας τους, να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας! Η πρόκληση αυτή δεν θα περάσει έτσι! Θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει!

Κάνουμε δική μας υπόθεση την επιτυχία της ΑΠΕΡΓΙΑΣ στις 28 Νοέμβρη. Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση στις 10 το πρωί στο Σαρόκο!

ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΟΡΣΤΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

ΟΧΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΩΝ ΛΙΓΩΝ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΟΥ

Web: http://sidypker.blogspot.gr

FB: kerkyraikossyndesmosidiotikonypallilon

e-mail: pamesidypker@gmail.com

Τηλ.: 6978404989

Σπόροι και αντισοβιετισμός – Το σκάνδαλο Λυσένκο

Κατιούσα

Δεν υπάρχει συζήτηση που να περιστρέφεται γύρω από τα επιστημονικά επιτεύγματα της ΕΣΣΔ, κατά την οποία να μην πέσει το όνομα του Τροφίμ Λυσένκο ως «απόδειξη» των «ιδεολογικών αγκυλώσεων» και τις «δογματικότητας» της σοβιετικής επιστήμης, σε μια απόπειρα να ακυρωθεί συνολικά η σημαντική της παρακαταθήκη σε μια σειρά από κλάδους. Είναι γεγονός πως η διαβόητη υπόθεση Λυσένκο στιγμάτισε την ιστορία της επιστήμης και της βιολογίας στη Σοβιετική Ένωση, και είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο τα περισσότερα εκ των οποίων υποστήριξε ο Σοβιετικός βιολόγος δεν μπορούν να σταθούν σε επιστημονική κριτική, αποτελώντας τροχοπέδη στην εξέλιξη του συγκεκριμένου τομέα στη χώρα. Από την άλλη, το να παρουσιάζεται η ηγεμονική θέση του Λυσένκο στη σοβιετική βιολογία ως ένα ακόμα δείγμα «σταλινικής παράνοιας» αγνοεί τόσο τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες στη γεωργική παραγωγή που καθιστούσαν ελκυστικές τις προτάσεις του, όσο και το γεγονός πως η εύνοια στο πρόσωπό του συνεχίστηκε και επί Χρουτσόφ, αφού μόνο η πτώση του τελευταίου σήμανε και την οριστική του απομάκρυνση από επιστημονικές θέσεις ευθύνης. Επίσης, μολονότι πράγματι η πλειονότητα του έργου του δεν έχει επιστημονική αξία, αυτό δε σημαίνει πως επιμέρους παρατηρήσεις του δεν επιβεβαιώθηκαν αργότερα ή δεν αποτέλεσαν βάση προβληματισμού για μεταγενέστερους επιστήμονες.
Ο Τροφίμ Ντενίσοβιτς Λυσένκο γεννήθηκε στις 29 Σεπτέμβρη 1898 στην Κάρλοφκα από αγροτική οικογένεια και σπούδασε στο Γεωργικό Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου του Κιέβου και στη συνέχεια φοίτησε και αργότερα διηύθυνε το Ινστιτούτο Γενετικής της Οδυσσού, ενώ από το 1940 υπήρξε διευθυντής του Ινστιτούτου Γενετικής της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ.
Η φήμη που άρχισε να αποκτά βασίστηκε στους ισχυρισμούς του πως μπορούσε να αυξήσει την παραγωγικότητα της σοβιετικής γεωργίας, σε μια εποχή λιμών που ως σήμερα αποτελούν θεμέλιο λίθο της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας της εποχής, μεταξύ άλλων μέσω της διαδικασίας μετατροπής χειμερινών σπόρων σιταριού σε θερινούς. Θεωρούσε επίσης ότι σπόροι μπορούσαν να μετατραπούν από ένα είδος σε άλλο ή τα ζιζάνια να γίνουν κόκκοι τροφής. Οι ισχυρισμοί του αυτοί βασίζονταν σε πειράματα που αργότερα αποδείχτηκαν προβληματικά.

Οι θεωρίες του Λυσένκο, παρότι συνδέονται κυρίως με το Λαμάρκ, στην πραγματικότητα είναι μάλλον sui generis. Βασική του θέση ήταν η απόρριψη της έννοιας των γονιδίων και η δημιουργία κληρονομικών χαρακτηριστικών σε έναν οργανισμό μέσω των αλλαγών στο περιβάλλον και τις συνθήκες ζωής του οργανισμού. Η άποψη του αυτή αφορούσε μόνο τους φυτά και όχι τους ανθρώπους, σε κάθε περίπτωση επικράτησε στην ΕΣΣΔ, καθιστώντας πολιτικά ύποπτους όσους δεν ευθυγραμμίζονταν με αυτή. Συνήθως του αποδίδεται συνευθύνη για το θάνατο του  σημαντικού Νικολάι Βαβίλοφ το 1943, όπως και για τις διώξεις άλλων επιστημόνων που ακολουθούσαν τη δαρβινική θεωρία, είναι όμως εξαιρετικά δύσκολο να διαχωρίσει κανείς την προπαγάνδα από την πραγματικότητα σε αυτές τις περιπτώσεις. Το ίδιο ισχύει εξάλλου και για την θρυλούμενη τεράστια έκταση των επιπτώσεων του “λυσενκοϊσμού” στη σοβιετική γεωργία, η οποία γενικά εξελίχθηκε επί δεκαετίες μετά τον τελευταίο λιμό της Ουκρανίας σε θετική κατεύθυνση. To βέβαιο είναι πως ο Λυσένκο όχι μόνο βραβεύτηκε πολλές φορές για το έργο του, αλλά και πως παρέμεινε αμετακίνητος στη θέση του μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953.
Η κριτική εναντίον από επιστήμονες εντός ΕΣΣΔ άρχισε ωστόσο να γίνεται έντονη, γεγονός πως δείχνει ότι η κυριαρχία του λυσενκοϊσμού δεν σήμανε την πλήρη απάλειψη της δαρβινικής θεωρίας από τη σοβιετική έρευνα και εκπαίδευση. Πέρα από την καταγγελία τριών διάσημων φυσικών της ΕΣΣΔ το 1962 (Γιάκοβ Μπορίσοβιτς Ζέλντοβιτς, Βιτάλι Γκίνσμπουργκ, Πιοτρ Καπίτσα), που κατηγορούσαν το έργο του Λυσένκο ως ψευδοεπιστήμη, πολύ γνωστή είναι και η επίθεση του μετέπειτα διάσημου αντιφρονούντα φυσικού Αντρέι Ζαχάρωφ το 1964, που έκανε λόγο «υποβάθμιση της μάθησης, δυσφήμιση, απόλυση, σύλληψη, ακόμα και θάνατο πολλών πραγματικών επιστημόνων».
Η πτώση του Χρουτσόφ σήμανε και την αρχή του τέλους για το Λυσένκο, ο οποίος έχασε τα αξιώματά του το 1965, ενώ επιτροπές συγκροτήθηκαν για την αποκάλυψη των σφαλερών ή και παραποιημένων μεθόδων του. Ο ίδιος έφυγε ξεχασμένος από τη ζωή σαν σήμερα το 1976, με την είδηση του θανάτου του να καταλαμβάνει απειροελάχιστον χώρο στο σοβιετικό τύπο. Η εξέλιξη της βιολογίας, με την ανάπτυξη του κλάδου της επιγενετικής, με την οποία μελετάται η επίδραση του περιβάλλοντος στο γονιδίωμα, αποδεικνύοντας πως τα ανθρώπινα γονίδια δεν είναι στατικά, αλλά προσαρμόσιμα στις εκάστοτε συνθήκες, δεν αποτελεί δικαίωση του Λυσένκο, δείχνει όμως ότι κάποια ψήγματα της σκέψης του δεν ήταν τόσο εξωπραγματικά όσο θεωρούνταν κάποτε. Επιπλέον, έχει υποστηριχθεί από τον Τσέχο βιολόγο Γιάροσλαβ Φλεγκρ ότι οι ακόλουθοι του Λυσένκο περιέγραψαν (αν και παρερμήνευσαν) κάποια σημαντικά δεδομένα και παρατηρήσεις που ενδεχομένως μπορούν να αποτελέσουν βάση για τους σύγχρονους επιστήμονες στη θεμελίωση επαληθεύσιμων πειραμάτων προς επέκταση της επιστημονικής γνώσης.
Η υπόθεση Λυσένκο, όσο κι αν παραφουσκώθηκε προπαγανδιστικά από τους αντιπάλους της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, παραμένει ένα οδυνηρό αλλά χρήσιμο μάθημα για τη λεπτή σχέση ιδεολογίας και επιστήμης και την ευκολία παρεκτροπής της σε καταστάσεις που προσαρμόζουν την πραγματικότητα στην επιθυμία κι όχι το αντίστροφο.

Δύσκολες Νύχτες

Καλή αντάμωση Μάρτιν Ήντεν…

       

Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν έδινε τέλος στο κολύμπι ανάμεσα σε σκατά! Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν έδινε τέλος στην ταλαιπωρία του να μην μπορούν να τον καταλάβουν! Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν ξέφευγε από τους καθυστερημένους που νόμιζαν πως κάτεχαν πράμα! Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν γλίτωνε από την απεραντοσύνη της ανθρώπινης βλακείας! Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν αποφάσισε να πληγώσει μια και καλή τον εαυτό του για να μην τον αφήνει άλλο έρμαιο να τον πληγώνει ο κάθε βλαμμένος. Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν σήκωνε άγκυρα αφήνοντας πίσω τους βλακέντιους να μετρούν με την μεζούρα τον θάνατό του όπως με την μεζούρα μετρούσαν τη ζωή και το έργο του. Σαν σήμερα ο Μάρτιν Ήντεν έδειχνε τον δρόμο της διαφυγής από την ηλιθιότητα. Καλή αντάμωση Μάρτιν Ήντεν…

Κ. Νότνολ

Σε μόνιμη πρέσα...

Την Τετάρτη 28 Νοέμβρη, οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν σε 24ωρη πανελλαδική απεργία, διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, κατάργηση των μνημονιακών νόμων, υπογραφή ΣΣΕ, ανάκτηση απωλειών από τα χρόνια της κρίσης.
Αιτήματα αιχμής είναι να καταργηθεί τώρα ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου, να επανέλθει ο κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ για όλους, ως βάση για παραπέρα αυξήσεις, να καταργηθεί ο μνημονιακός νόμος Βρούτση - Αχτσιόγλου, τον οποίο ενεργοποίησε η κυβέρνηση.
Με το νόμο αυτό η κυβέρνηση υπόσχεται αυξήσεις, όμως στην πραγματικότητα βάζει τον κατώτερο μισθό μόνιμα στην πρέσα της «ανταγωνιστικότητας» της οικονομίας, δηλαδή της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Παράλληλα, εξασφαλίζει σε κράτος και εργοδοσία τη δυνατότητα να καθορίζουν τον κατώτερο μισθό ανάλογα με τις «αντοχές» και τα σκαμπανεβάσματα των κερδών, αφαιρώντας από τα συνδικάτα το δικαίωμα να παλεύουν για ουσιαστικές αυξήσεις.
Ο νόμος αυτός είναι από χέρι αντεργατικός και πρέπει να ξηλωθεί από τους εργαζόμενους, μαζί με όλο το μνημονιακό πλαίσιο.
Με τη συμπίεση του κατώτερου μισθού, όπως έδειξε και η πρόσφατη εμπειρία, χτυπιέται το σύνολο των μισθών, αφού το κατώτερο όριο του εργατικού εισοδήματος παίζει αποφασιστικό ρόλο σε όλη τη μισθολογική κλίμακα.
Ετσι, φτάσαμε σήμερα 500.000 μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα να έχουν μεικτό μισθό χαμηλότερο από 500 ευρώ και ακόμα τόσοι να έχουν μισθό από 500 έως 800 ευρώ. Δηλαδή, 1 εκατομμύριο μισθωτοί έχουν μηνιαίο εισόδημα χαμηλότερο από τα 751 ευρώ, που το 2012 ήταν η «βάση» των εργατικών μισθών, πολύ πίσω και τότε από τη στοιχειώδη κάλυψη των λαϊκών αναγκών!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν περιορίστηκε σε αυτά. Ακόμα και για τα λίγα ψίχουλα που σχεδιάζει να δώσει, μετά από την καθήλωση για 7 ολόκληρα χρόνια του κατώτερου μισθού, φρόντισε να εξασφαλίσει νέα προνόμια στις επιχειρήσεις, επιδοτώντας τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές για τους νέους κάτω των 24 ετών και μειώνοντας τη φορολογία των καπιταλιστικών κερδών από το 29% στο 25%!
Αυτή ακριβώς η πολιτική δίνει αέρα στα πανιά του ΣΕΒ και άλλων εργοδοτικών ενώσεων, όπως ο ΣΒΒΕ, γενικότερα στους καπιταλιστικούς ομίλους, οι οποίοι, από τη μια, κινδυνολογούν για τις συνέπειες στην οικονομία από μια «μη λελογισμένη» αύξηση των μισθών και, από την άλλη, ακόμα και γι' αυτά τα ψίχουλα που υπόσχεται η κυβέρνηση, αξιώνουν νέα προνόμια, καθώς, όπως λέει ο λαός, «τρώγοντας έρχεται η όρεξη».
Από κοντά και η Κομισιόν, που μετά τα μνημόνια ανέλαβε την «ενισχυμένη εποπτεία», σημειώνει σε πρόσφατη έκθεσή της ότι η όποια αύξηση πρέπει «να αντικατοπτρίζει την παραγωγικότητα», ενώ στο θέμα της επεκτασιμότητας των συμβάσεων βάζει ζήτημα εξαιρέσεων, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων.
Το αντεργατικό έργο όλων αυτών στηρίζει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, που ενώ στα λόγια ζητάει επαναφορά του κατώτερου μισθού, την ίδια ώρα κάνει ό,τι μπορεί για να υπονομεύσει τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων, την αναγκαία οργάνωση, τη σύγκρουση με την πολιτική στήριξης και ενίσχυσης των κερδών του κεφαλαίου, διεκδικώντας ενεργότερο ρόλο στον «κοινωνικό διάλογο» για το «αναπτυξιακό μοντέλο» μετά τα μνημόνια.
Απέναντι σε όλους αυτούς, με τα δίκαια αιτήματά τους και με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες τους, οι εργαζόμενοι μπορούν να κάνουν ένα μεγάλο βήμα μπροστά, δίνοντας αποφασιστική εργατική απάντηση στις 28 Νοέμβρη, συμμετέχοντας μαζικά στην απεργία και στις απεργιακές συγκεντρώσεις που καλεί το ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα.