Νάσος Κεδράκας, συμπορεύτηκε με το λαό

Από Ηρακλής Κακαβάνη

Ο Νάσος Κεδράκας γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 21 Νοεμβρίου του 1915 και φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθήνας και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου Στην περίοδο της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και αγωνίστηκε μέσα από τις οργανώσεις του ΕΑΜ ενώ στη συνέχεια είχε ενεργό δράση ενάντια στην ένοπλη επέμβαση των Άγγλων. Και μετά την υποχώρηση του ΕΛΑΣ από την Αθήνα συμμετείχε στο θίασο του Αιμίλιου Βεάκη παίζοντας θεατρικά έργα στην Ελεύθερη από τους Εγγλέζους ελληνική περιοχή και στα κατοπινά χρόνια πάλεψε για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική πρόοδο.
Ο λαός της Ηλιούπολης εκτιμώντας την προσφορά του τον εξέλεξε πρώτο δημοτικό σύμβουλο, στο συνδυασμό της Δημοκρατικής Ενότητας με επικεφαλής τον κομμουνιστή δήμαρχο Δ. Κιντή
Παρότι έπαιξε σε περίπου 200 ταινίες και είχε πολύχρονη παρουσία στο θεατρικό σανίδι, ο Νάσος Κεδράκας έγινε γνωστός μέσα από την τηλεόραση τη δεκαετία του ’70. Μεγάλη του επιτυχία Ο Φωτογράφος του χωριού, ένα σήριαλ 16 επεισοδίων σε σκηνοθεσία Αντώνη Βογιάζου, που προβλήθηκε από την ΕΡΤ την τηλεοπτική σεζόν 1977-1978. Υποδύεται τον φωτογράφο σ’ ένα ερημωμένο από τη μετανάστευση ελληνικό χωριό του Παρνασσού, τη Βάργιανη. Πολλοί από τους συγχωριανούς του, αλλά και άλλοι από τα γειτονικά χωριά, τον επισκέπτονται για φωτογράφηση, ενώ η προσωπική τους ιστορία γίνεται το θέμα κάθε επεισοδίου.
Στον κινηματογράφο χαρακτηριστικός ήταν ο ρόλος του στην ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου έκανε το Μικέ, τον φαρμακοποιό φίλο του Γιώργου Κωνσταντίνου.
Ο Νάσος Κεδράκας πέθανε στις 25 Αυγούστου 1981 .

Έγκλημα στον Αμαζόνιο – Ο Καπιταλισμός σκοτώνει

Από niko

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Το έγκλημα που συντελείται το τελευταίο διάστημα στον «πνεύμονα της Γης», στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, έχει έναν βασικό ένοχο: Το καπιταλιστικό σύστημα.

Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι διαλεκτικά συνδεδεμένη με τις κοινωνικοοικονομικές και ιστορικές εξελίξεις. Βάση αυτής της καταστροφής αποτελεί η εξουσία των μονοπωλίων, το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. Η συνεχώς επιδεινούμενη οικολογική κρίση, που εκφράζεται μέσω της έξαρσης ποικίλλων περιβαλλοντικών προβλημάτων απ’ άκρη σ’ άκρη του πλανήτη, είναι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών και δράσης του μεγάλου κεφαλαίου και των κυβερνήσεων που το υπηρετούν.

Πρόκειται για το κεφάλαιο, του οποίου την αδίστακτη φύση είχε περιγράψει ο Μαρξ πριν από 150 χρόνια, όταν έγραφε: «Το κεφάλαιο το τρομάζει η έλλειψη κέρδους ή το πολύ μικρό κέρδος (…). Οταν το κεφάλαιο έχει το ανάλογο κέρδος, γίνεται τολμηρό. Με δέκα τα εκατό (10%) κέρδος αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει κανείς παντού, με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% γίνεται θετικά παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το πράξει» (Κ.Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος 1, σελ. 785, Σύγχρονη εποχή).

Και, πράγματι, σήμερα δεν υπάρχει έγκλημα που το κεφάλαιο να μην είναι διατεθειμένο να διαπράξει. Από την πυρηνική τραγωδία στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας πριν 8 χρόνια μέχρι την αποψίλωση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου και από την αυξανόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση μέχρι την δηλητηρίαση εκτεταμένων εκτάσεων (εδαφών και υδάτινων πόρων), είναι προφανής η επίδραση του κοινωνικοοικονομικού πλαισίου στο οποίο είναι εγκλωβισμένη η ανθρωπότητα.

Ο καπιταλισμός, το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που προάγει την «ατομική πρωτοβουλία» και την λογική της κερδοφορίας, δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα. Η επιβίωση του συντελείται με τρόπο εγκληματικό σε βάρος των σημερινών και μελλοντικών γενεών.

Γι΄αυτόν το λόγο, είναι σημαντικό να κατανοηθεί το εξής: Η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων είναι βαθιά πολιτικό ζήτημα. Η επίλυση τους δε μπορεί να αντιμετωπιστεί έξω και πέρα από το πλαίσιο της ταξικής πάλης για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος. Μόνο η ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα και η οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου ο λαός θα είναι πραγματικά αφέντης του πλούτου που παράγει, μπορεί να αποτελέσει διέξοδο απ’ την διαφαινόμενη καταστροφή.

____________________________________________________________________________

Γιορτάζοντας – χωρίς λαϊκή συμμετοχή- «τη συντριβή του συμμοριτισμού εις Γράμμον-Βίτσι» (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Από iraklis3

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

Ο «εορτασμός» από μέρους του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων του, για τις «επετείους νικών» σε βάρος του λαϊκού κινήματος, μετεμφυλιακά αποκτά θεσμικό χαρακτήρα. Ξεχωρίζουν οι επέτειοι των «Δεκεμβριανών» και της λήξης του εμφυλίου. Πρόκειται για τις γνωστές «γιορτές του μίσους» που σε θεσμικό επίπεδο (χωρίς να παύει η πραγματοποίηση τους) σταματούν με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια χαρακτηριστικό στοιχείο του γιορτασμού τους ήταν η υποχρεωτική συμμετοχή σχολείων, αλλά και δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων.
Φυσικά πάντα η κατάσταση δεν ήταν «ρόδινη», όπως στο ντοκουμέντο που παρουσιάζουμε , όπου λίγους μήνες μετά την ανάδειξη της ΕΔΑ σε αξιωματική αντιπολίτευση, δημόσιοι υπάλληλοι στην Ημαθία «τολμούν» να μην πάρουν μέρος σ’αυτές….
Το Ντοκουμέντο
Στο σχετικό ντοκουμέντο (ΓΑΚ Ν.Ημαθίας- Αρχείο Νομαρχίας) εκφράζεται το «παράπονο» για τη μη συμμετοχή των υπαλλήλων στην «εορτή» και μάλιστα η συμμετοχή σ’αυτή χαρακτηρίζεται ως «αντιπειθαρχικό και αντεθνικόν κρούσμα» για το οποίο πρέπει να υποβληθούν «αυστηρόταται παραδειγματικαί κηρώσεις»
«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΕ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΜΑΘΙΑΣ
ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΗ
Εν Βεροία τη 3.9.1958
ΠΡΟΣ
Τους κ.κ,. Προϊσταμένους των Δημοσίων Υπηρεσιών του Νομού

Κατά την τελεσθείσαν την 31 ε.ε εορτήν επί τη επετείω της συντριβής του συμμοριτισμού εις Γράμμον – Βίτσι διεπιστώσαμεν ότι δεν παρέστησαν πλείστοι εξ’υμών μετά των υπαλλήλων , παραβάντες ούτω την ιεράν υποχρέωσιν , όπως αποτίσωσι φόρον τιμής και ευγνωμοσύνης προς τους Σωτήρας της Πατρίδος μας Ηρωικούς Νεκρούς και ζώντας μαχηττάς. Το γεγονός τούτο , αποκάλεσαν απογοητευτικήν απήχησιν , μαρτυρεί , ότι , παρά τας επιταγάς τής κυβερνήσεως , δεν έχει κατανοηθεί πλήρως το Εθνικόν καθήκον και ή υποχρέωσις παρ’ ενίων Δημοσίων υπαλλήλων , ότι δέον να ώσι πρωτοπόροι εις τας πάσης Εθνικής φύσεως εκδηλώσεις, συντελούσας εις την τόνωσιν και εξύψωσιν του Εθνικού φρονήματος του Λαού.

Παρακαλούμεν, όπως του λοιπού παρίστασθε άπαντες μετά των υμάς υπαλλήλων εις τας τελουμένας Εθνιάς Εορτάς, έχοντες υπ’όψιν , ότι εν ή περιπτώσει ήθελε σημειωθή παρόμοιον οικτρόν αντιπειθαρχικόν και αντεθνικόν κρούσμα , μετά την εξάντλησιν του νομίμου παρ’ ημων ελέγχου, θα προκαλέσωμεν και την παρά των αρμοδίων Υπουργείων επιβολήν αυστηροτάτων υποδειγματικών κυρώσεων , επί παραβάσει υπηρεσιακού και Εθνικού καθήκοντος.
Επίσης διεπιστώσαμεν , ότι ένιοι των προϊσταμένων και υπαλλήλων , κατά παράβασιν των νομίμων υποχρεώσεων των, δέν τηρούσιν επακριβώς ωράριον εργασίας, προσερχόμενοι βραδέως εις το Γραφείον ή αποχωρούν ενωρίτερων , γεγονός προκαλουν την εξάρθρωσιν των υπηρεσιών καί τά παράπονα των πολιτών.
Του λοιπού θά ελέγξωμεν πειθαρχικώς πάσαν τοιαύτην παράβασιν , προχωρούντες , μετά την εξάντλησιν της δικαιοδοσίας ημων , την μείζονα πειθαρχικήν δίωξιν παρά του αρμοδίου Υπουργείου.
Ο Νομαρχων Δ/ντής
Ι. ΑΝΑΠΛΙΩΤΗΣ

Αντί για τη σύνταξη στο θάνατο: Έπεσε από τη σκαλωσιά και σκοτώθηκε 62χρονος οικοδόμος στην Αμφιλοχία

Κατιούσα

Στα 62 του χρόνια έπρεπε να έχει βγει στη σύνταξη και ν’ απολαμβάνει τους κόπους μιας ζωής στο μεροκάματο, μαζί με τα αγαπημένα του πρόσωπα, κι όχι να κρεμιέται στο μαδέρι… Χιλιάδες οικοδόμοι παρά το ότι έχουν συμπληρώσει το ήδη ψηλό όριο ηλικίας που προβλέπεται, δεν έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν τα αναγκαία ένσημα και να πάρουν κι αυτή ακόμα την κουτσουρεμένη σύνταξη. Με την κρίση ο αριθμός αυτός έγινε ακόμα μεγαλύτερος. Έτσι, εργαζόμενοι που δεν θα έπρεπε, αναγκάζονται ν΄ανεβούν στη σκαλωσιά, όταν βρουν το πολυπόθητο μεροκάματο, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Στο νέο δυστύχημα σε χώρο δουλειάς που συνέβηκε σήμερα, ένας 62χρονος ελαιοχρωματιστής έχασε τη ζωή του πέφτοντας απ’ τη σκαλωσιά στην Αμφιλοχία.
Σε ανακοίνωσή τους για το τραγικό αυτό γεγονός, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αγρινίου και η Ένωση Οικοδόμων και Εργαζομένων στα Συναφή Επαγγέλματα Αιτωλοακαρνανίας, σημειώνουν:

«Για μια ακόμη φορά οι ανύπαρκτοι έλεγχοι για μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς είχαν αποτέλεσμα το θάνατο ενός συναδέλφου και μάλιστα σε μια ηλικία που έπρεπε να είχε συνταξιοδοτηθεί.
«Οι θάνατοι στους χώρους δουλειάς δεν είναι απλώς ατυχήματα, είναι εργατικά εγκλήματα. Οι πολιτικές των εκάστοτε κυβερνήσεων οδηγούν σε αυτά τα αποτελέσματα.
• Απαιτούμε να επανδρωθούν οι υπηρεσίες με μόνιμο προσωπικό και να ενταθούν οι έλεγχοι στους χώρους.
Καλούμε την κυβέρνηση αντί να απαξιώνει παραπέρα το ΣΕΠΕ με βάση τις δηλώσεις και τα μέτρα του υπουργού κ. Βρούτση, που θέλει να το θέσει υπό τον έλεγχο της Γενικής Γραμματείας του υπουργείου για τη λειτουργία όλων των επιτροπών ελέγχου στους χώρους.
• Να εφαρμοστεί το πενθήμερο – 7ωρο – 35ωρο στον κλάδο των Κατασκευών.
• Να γίνει η άμεση αναγνώριση και διανομή των υπέρ αγνώστων ενσήμων σε όλους τους συναδέλφους οικοδόμους για να διευκολυνθούν να καταχωρήσουν τη συνταξιοδότησή τους.
Καλούμε τους συναδέλφους οικοδόμους να πρωτοστατήσουν στους χώρους δουλειάς για να παίρνονται όλα τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του και απαιτούμε να διερευνηθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος».

(Φωτογραφία αρχείου)

Συνελήφθη αφού απείλησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης πως θα σκοτώσει τους αλλοδαπούς γείτονές του

Από iraklis3 

Ένας 32χρονος συνελήφθη στην περιοχή του Κιλκίς, καθώς μέσω ανάρτησης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης απείλησε να σκοτώσει τους αλλοδαπούς γείτονές του.
Συγκεκριμένα, επικρότησε τη δολοφονία μητέρας και γιου που έγινε στη Χρυσούπολη Καβάλας και υποστήριξε ότι και ο ίδιος θα σκοτώσει τους γείτονές του που είναι αλλοδαποί. Η σύλληψή του έγινε μετά από καταγγελία, αφού πρώτα ενεργοποιήθηκε η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα.

«Φωνή» της ΕΕ καλεί την Amazon να σταματήσει την πώληση προϊόντων που φέρουν το σφυροδρέπανο

Από iraklis3

Ο Λιθουανός ΥΠΕΞ κάλεσε την εταιρεία ηλεκτρονικού εμπορίου «Amazon» να σταματήσει την πώληση προϊόντων που φέρουν το σφυροδρέπανο, επειδή «προσβάλλει τα θύματα του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού». Το αντικομμουνιστικό παραλήρημα του Λιθουανού υπουργού δεν προκαλεί έκπληξη, αν σκεφτεί κανείς ότι σε Βαλτικές χώρες, όπως η Λετονία, οι κυβερνήσεις έχουν απαγορεύσει τα Κομμουνιστικά Κόμματα και τα σύμβολα, την ώρα που διοργανώνουν φιέστες για να τιμήσουν τους συνεργάτες των SS. «Η “Amazon” διανέμει ορισμένα καταναλωτικά προϊόντα που φέρουν σύμβολα της κομμουνιστικής τυραννίας, της ΕΣΣΔ, συνεργάτριας των χιτλερικών στα εγκλήματα πολέμου και τη γενοκτονία», δήλωσε ο ΥΠΕΞ της Λιθουανίας, η οποία εντάχθηκε στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ το 2004. Δεν πρόκειται για κάποιον γραφικό τύπο, αλλά για τη «φωνή» της ίδιας της ΕΕ, που έχει για επίσημη ιδεολογία της τον αντικομμουνισμό. Καθόλου τυχαία, ο Λιθουανός συνέδεσε την «έκκλησή» του προς την «Amazon» με την «επέτειο» της 23ης Αυγούστου, που έχει καθιερωθεί από την ΕΕ ως «ευρωπαϊκή μέρα μνήμης των θυμάτων του σταλινισμού και του ναζισμού» (με αφορμή το Σύμφωνο Μόλοτοφ – Ρίμπεντροπ, που υπογράφτηκε πριν από 80 χρόνια), σε μια χυδαία προσπάθεια αναθεώρησης και ξαναγραψίματος της Ιστορίας στα μέτρα των ιμπεριαλιστών.
Πηγή: Ριζοσπάστης

Ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) και το μίσος της Δ’ Διεθνούς για τη Σοβιετική Ένωση

Κατιούσα

Σαν σήμερα, στις 24 Αυγούστου 1911, γεννήθηκε το ηγετικό στέλεχος του τροτσκιστικού ρεύματος, ο Έλληνας Μιχάλης Ράπτης (γνωστός με το ψευδώνυμο Πάμπλο). Αντί μιας βιογραφικής αναφοράς, επιλέξαμε ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από μια συνέντευξή του στο περιοδικό “Sous le drapeau du socialisme”, που δόθηκε το 1985, και περιλαμβάνεται σε ένα βιβλιαράκι-συλλογή κειμένων που κυκλοφόρησε από το “Ποντίκι”, με τίτλο “Ο Τρότσκι και οι επίγονοι”.
Το ενδιαφέρον των συγκεκριμένων αποσπασμάτων είναι ότι αναδεικνύουν την αντισοβιετική στάση της Τέταρτης Διεθνούς -πριν, κατά τη διάρκεια, και αμέσως μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο- που προσδοκούσε-επιδίωκε την πτώση της “σοβιετικής γραφειοκρατίας” και βασικά τη δημιουργία “επαναστατικής κατάστασης” από τις συνθήκες του πολέμου. Κι έχει ένα ενδιαφέρον, γιατί θεωρητικά το ρεύμα αυτό διατήρησε την εκτίμηση για την ταξική φύση της ΕΣΣΔ ως “εργατικό, εκφυλισμένο κράτος”, σε αντίθεση με το παρακλάδι του που διασπάστηκε, γιατί θεωρούσε πως στη Σοβιετική Ένωση έχουμε ένα είδος κρατικού καπιταλισμού -από το ρεύμα αυτό προέρχεται το ΣΕΚ και η ΔΕΑ στα καθ’ ημάς.
Σε κάθε περίπτωση, τα αποσπάσματα είναι χαρακτηριστικά και αποτελούν πολύ ενδιαφέρουσες ομολογίες για τις πολιτικές επιδιώξεις και θέσεις του τροτσκισμού απέναντι στη Σοβιετική Ένωση.

Είναι αλήθεια ότι ο Λέων Τρότσκι, στα τέλη της ζωής του, θεωρούσε πως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα ανέτρεπε άρδην την ασταθή ισορροπία την οποία είχε πετύχει ο καπιταλισμός και πως θα άνοιγε νέες επαναστατικές προοπτικές μέσα στις οποίες τοποθετούσε επίσης τόσο τον σύντομο θρίαμβο – και οργανωτικό – του κινήματος που είχε δημιουργήσει το 1938, όσο και την πτώση της γραφειοκρατίας στη Σοβιετική Ένωση.
[…]
Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος εκτυλίχτηκε πράγματι με τρόπο διαφορετικό από τις προβλέψεις μας, σε ό,τι αφορά τα παρακάτω ζητήματα. […] Δεν μπορούσαμε επίσης να προβλέψουμε ότι, εξαιτίας αυτού, εξαιτίας της εισόδου στον πόλεμο της ΕΣΣΔ και του ρόλου που έπαιξε σε αυτόν, δεν μπορούσε να προκύψει άμεση εξασθένιση της επιρροής του σταλινισμού, ως ηγεσίας της ΕΣΣΔ και του Στάλιν που, για τις ευρύτερες μάζες κυρίως της Ευρώπης, καθοδηγούσε έναν απελευθερωτικό πόλεμο, απέναντι στην απειλή της φασιστικής κατοχής και κυριαρχίας.
[…]
Θα πω ακόμα, πάνω στο εθνικό ζήτημα, ότι, αν η ναζιστική κατοχή δημιούργησε εθνικό ζήτημα στη διάρκεια του πολέμου, υπήρξε επίσης εθνικό ζήτημα που δημιουργήθηκε μετά το τέλος του πολέμου, από το γεγονός της διαίρεσης της Ευρώπης και της κατοχής της από Σοβιετικούς και Αγγλο-αμερικάνους. Εδώ, η Διεθνής έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, μπορώ να πω μοναδικό στο εργατικό κίνημα – γιατί πήρε θέση τόσο ενάντια στη σοβιετική κατοχή, όσο και ενάντια στην κατοχή από τους αγγλο-αμερικανούς, τους συμμάχους της Ευρώπης. Ζήτησε οι λαοί σε όλες τις χώρες να έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεσή τους και να φύγουν όλα τα στρατεύματα από τις κατακτημένες χώρες.
Αυτό εκφράστηκε σαφώς στα ντοκουμέντα μας και παρά την όποια αντίσταση στις γραμμές μας. Υπήρξε μια μικρή αντίσταση μέσα στην τέταρτη διεθνή, κυρίως σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία τέτοιων συνθημάτων για τις χώρες που κατέλαβαν οι Ρώσοι. Η Διεθνής υπήρξε πολύ σαφής σε αυτό το ζήτημα. Έκανε μάλιστα έκκληση όπως είναι πάντα αναγκαίο, αν και δεν το θεωρώ απολύτως απαραίτητο, στο κύρος των δασκάλων μας. Για να επιχειρηματολογήσουμε εναντίον αυτών που δίσταζαν να πουν ότι οι Ρώσοι έπρεπε να εγκαταλείψουν τα εδάφη που κατέλαβαν, τους θυμίσαμε τη θέση του Τρότσκι στο ζήτημα της Ουκρανίας.
Στα τέλη της ζωής του, ο Τρότσκι παραδεχόταν ότι θα μπορούσε να αμφισβητηθεί η Ομοσπονδιακή δομής της Σοβιετικής Ένωσης. Πίστευε πως, εξαιτίας των αδικημάτων της γραφειοκρατίας, υπήρχε εθνικό ζήτημα σε όλες τις δημοκρατίες, κι ότι η κάθε δημοκρατία είχε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και στην απόσχισή της από τους Ρώσους.
Εμείς είμαστε ευνοϊκοί απέναντι σε αυτό και είχαμε καταγράψει σε ποιο βαθμό βάραινε στην ανάπτυξη επαναστατικών προοπτικών στην Ευρώπη η συνδυασμένη κατοχή, της οποίας γίναμε μάρτυρες στο τέλος του πολέμου.
[…]
Βγήκαμε από τον πόλεμο, όχι τόσο αισιόδοξοι, για άμεσες επαναστατικές προοπτικές, πράγμα που ίσχυε όταν μπήκαμε στον πόλεμο, αλλά γρήγορα χάθηκαν οι αυταπάτες. Μεταξύ μας κυριαρχούσε ένα κλίμα λίγο καταθλιπτικό, βλέποντας πώς είχε τελειώσει η υπόθεση, γιατί είχαμε καταγράψει μια σειρά από αρνητικά γεγονότα, όπως το καινούριο κύρος που είχε αποκτήσει η ΕΣΣΔ, ο Στάλιν και τα κομμουνιστικά κόμματα στη διάρκεια του πολέμου και το μέγεθος των τεράστιων δημοκρατικών αυταπατών των μαζών, που χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλα εναντίον τους από τα σοσιαλιστικά και τα κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία δεν είχαν καμία διάθεση να χρησιμοποιήσουν άλλες δυνατότητες για μια εργατική διέξοδο από την κρίση και όχι αστική.
[…]μου δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσω ακόμα, αμέσως μετά τον πόλεμο, ένα έργο του Λίντλχαρτ, που θεωρήθηκε η καλύτερη αγγλική στρατιωτική κριτική και δημοσιεύτηκε στα γαλλικά με τίτλο “Οι Γερμανοί στρατηγοί μιλούν”.
Είχε συζητήσει με όλους τους Γερμανούς στρατηγούς, αιχμάλωτους στην Αγγλία, και πολλοί από αυτούς, μεταξύ των πιο σημαντικών, του έλεγαν ότι, αν οι Ρώσοι και οι σύμμαχοι δεν είχαν μια κοινή γραμμή απέναντι στη Γερμανία, υποστηρίζοντας πως θέλουν να την καταστρέψουν ολοσχερώς, θα τους ήταν αδύνατον να διατηρήσουν το στρατό. Ο γερμανικός στρατός θα είχε διαλυθεί ένα χρόνο πριν τη συνθηκολόγηση. Αλλά η πολιτική των συμμάχων και της ΕΣΣΔ τους υποχρέωνε, κυρίως τους στρατιώτες, να συσπειρώνονται στην πραγματικότητα, η άλλη λύση γι’ αυτούς ήταν η φυσική τους εξόντωση. Για παράδειγμα, οι Ρώσοι δεν κρατούσαν συχνά αιχμαλώτους, αυτή ήταν η γραμμή τους.

Η αόρατη (αυτό)χειρα

Από iraklis3

«Σοσιαλισμός ή θάνατος»! Όχι δεν είναι κάλεσμα για επανάσταση. Είναι απλά δήλωση των επιλογών μας. Δηλαδή είτε θα αποφασίσουμε να αρχίσουμε να ελέγχουμε την οικονομία αυτού του πλανήτη ή να καθίσουμε εκεί να ψοφήσουμε. Αν δεν πιστεύετε, ρίξτε μια ματιά στον Αμαζόνιο που πήρε σειρά να καίγεται. Αν στην προηγούμενη φωτιά στη Σιβηρία δεν είχαμε στοιχεία για το τι φταίει για την καταστροφή (που όλοι ξέρουμε τι φταίει) εκεί στον Αμαζόνιο εκφράζονταν φόβοι για την καταστροφή του, ήδη από την ώρα που φαινόταν η εκλογή του φασίστα Μπολσονάρο. Αυτός έλεγε πως θα ανοίξει τον Αμαζόνιο για τις αγορές και οι τιμές του χρηματιστηρίου πετούσαν. Μέχρι και οι «προοδευτικοί» Καναδοί χειροκροτούσαν επειδή θα επένδυαν οι κολοσσοί τους. Τώρα κλαίμε γιατί τάχα καίγεται ο Αμαζόνιος! Σοσιαλισμός ή θάνατος λοιπόν. Γιατί τα παρακάλια του παρεμβατισμού είναι φανερό πως δεν δουλεύουν. Αφού πουλά ο θάνατος οι αγορές γιορτάζουν! Και αφού δεν αποφασίζουμε να θανατώσουμε τις αγορές, ας πάμε να πνιγούμε. Ή να καούμε. Ό,τι αποφασίσει η αόρατη χείρα της αγοράς.
Πηγή: Χαραυγή / Παλμ

Αϋπνία και άνοια

• Επιστήμονες διερευνούν το ενδεχόμενο καταπολέμησης της οφειλόμενης σε προϊούσα άνοια αϋπνίας για να επιβραδύνουν τον ερχομό του Αλτσχάιμερ
• Αλγόριθμος τεχνητής νοημοσύνης προβλέπει την εμφάνιση Αλτσχάιμερ με μεγάλο ποσοστό επιτυχίας

Απεικονίσεις PET του εγκεφάλου ενός υγιούς (αριστερά) και ενός ασθενούς με Αλτσχάιμερ (δεξιά)

Μια από τις λειτουργίες που θρυμματίζονται όταν το Αλτσχάιμερ σφίξει την αρπάγη του είναι ο σταθερός ρυθμός ύπνου - εγρήγορσης. Οι δυσκολίες στον ύπνο αρχίζουν συχνά πολύ πριν η άνοια αρχίσει να γίνεται εμφανής. Μπορεί άραγε ο προβληματικός ύπνος να αποτελεί αξιόπιστη πρώιμη ένδειξη ότι οι αλλαγές στον εγκέφαλο, που οδηγούν στο Αλτσχάιμερ, έχουν αρχίσει; Και παραπέρα: Θα μπορούσε η εμφάνιση ή η πρόοδος της ασθένειας να επιβραδυνθεί με κατάλληλη αντιμετώπιση των ζητημάτων που σχετίζονται με τον ύπνο;
Η εγκεφαλική παθολογία του Αλτσχάιμερ ξεκινά περίπου 20 χρόνια πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, όπως οι διαλείψεις μνήμης και η εκδήλωση σύγχυσης. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η μοιραία ακολουθία γεγονότων προχωρά κάπως έτσι: Η βήτα-αμυλοειδής πρωτεΐνη, ένα παραπροϊόν του μεταβολισμού των νευρικών κυττάρων, αρχίζει να συσσωρεύεται στο χώρο μεταξύ των νευρικών κυττάρων, σχηματίζοντας τελικά τις χαρακτηριστικές πλάκες του Αλτσχάιμερ. Στη συνέχεια υπάρχει μια τοξική συσσώρευση πρωτεΐνης ταυ μέσα στα νευρικά κύτταρα, που ξεκινά από τον διάμεσο κροταφικό λοβό και εξαπλώνεται σε άλλες περιοχές. Αυτές οι μεταβολές οδηγούν στο θάνατο των νευρώνων, στην απώλεια συνάψεων και τη γενική ατροφία που παρατηρείται στους ασθενείς με Αλτσχάιμερ και βέβαια στην παρατηρήσιμη από τον καθένα μείωση της αντίληψης και την εκδήλωση προβλημάτων συμπεριφοράς.

Συσσώρευση

Οπως αποδεικνύεται, ο ύπνος επηρεάζει και τη βήτα-αμυλοειδή και την πρωτεΐνη ταυ. Μελέτες σε ανθρώπους και ποντίκια έδειξαν ότι τα επίπεδα και των δύο πρωτεϊνών χαμηλώνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου. Ανθρωποι που δεν κοιμούνται καλά έχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις τους μέσα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, ακόμη και μετά από μια μοναδική νύχτα κακού ύπνου. Εκείνο που είναι ίσως πιο σημαντικό, είναι τι συμβαίνει σε μεγαλύτερο χρονικό πλαίσιο. Απεικονίσεις τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων (PET) δείχνουν ότι ηλικιωμένοι με χρόνιο πρόβλημα αϋπνίας έχουν μεγαλύτερες αποθέσεις βήτα-αμυλοειδούς στον εγκέφαλό τους. Ερευνα που δημοσιεύτηκε νωρίτερα αυτήν τη χρονιά, διαπίστωσε ότι στο αντίστοιχο του Αλτσχάιμερ στα ποντίκια, η έλλειψη ύπνου αυξάνει την εξάπλωση της πρωτεΐνης ταυ σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Συμπέρανε ότι αν υπάρχει διαταραχή του ύπνου κάθε νύχτα για μια αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο, τότε ο εγκέφαλος εκτίθεται σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των βλαβερών πρωτεϊνών και αυξάνεται η πιθανότητα για Αλτσχάιμερ.
Μελέτη του 2018 έδωσε αποδείξεις αυτής της σωρευτικής ζημιάς. Με βάση δεδομένα 124 ηλικιωμένων προέκυψε ότι όσοι παραπονιούνταν για «υπερβολική υπνηλία κατά τη διάρκεια της μέρας» στην ηλικία των 60 ετών ήταν 2,75 φορές πιο πιθανό να έχουν πλάκες βήτα-αμυλοειδούς στον εγκέφαλό τους 16 χρόνια αργότερα. Σε άλλη φετινή μελέτη, διερευνήθηκε ποιο μέρος του ύπνου σχετίζεται περισσότερο με την παθολογία του Αλτσχάιμερ. Διαπιστώθηκε ότι η μείωση του βαθέος ύπνου αργών κυμάτων χωρίς γρήγορες κινήσεις των ματιών (μη REM ύπνος) οδηγεί σε αύξηση της συσσώρευσης της πρωτεΐνης ταυ και έως ένα βαθμό της βήτα-αμυλοειδούς. Αυτό το μέρος του ύπνου είναι το πιο σημαντικό και για τη δημιουργία μόνιμης μνήμης από τα γεγονότα της μέρας.
Κανείς δεν ξέρει τι προηγείται: Είναι η συσσώρευση της βήτα-αμυλοειδούς και της ταυ που εμποδίζουν τον ύπνο, ή τα προβλήματα στον ύπνο οδηγούν σε συσσώρευση αυτών των πρωτεϊνών; Η κυρίαρχη άποψη αυτήν τη στιγμή είναι ότι πρόκειται για αμφίδρομη διαδικασία, που λειτουργεί ως φαύλος κύκλος. Είναι ακόμη νωρίς για να πει κανείς αν η διακοπή αυτή του φαύλου κύκλου θα καθυστερούσε την εμφάνιση άνοιας. Ωστόσο, μια μικρή μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, στο Σαν Φρανσίσκο, δίνει μια αχτίδα ελπίδας. Μεταξύ 50 ηλικιωμένων με ελαφρύ Αλτσχάιμερ ή χωρίς ακόμη εκδήλωση συμπτωμάτων άνοιας, οι μισοί που χρησιμοποίησαν ένα φάρμακο για να μπορέσουν να κοιμηθούν είχαν μικρότερη απώλεια αντιληπτικής ικανότητας. Πάντως, δεν θα παραξενευτεί κανείς αν και αυτή η ελπίδα για αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του Αλτσχάιμερ αποδειχτεί «όνειρο θερινής νυκτός», όπως και τόσες άλλες πριν απ' αυτή.

Βαθιά μάθηση

Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν σε όλο τον κόσμο από Αλτσχάιμερ, την πιο κοινή μορφή άνοιας. Η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμης σημασίας, ώστε οι ασθενείς να αξιοποιήσουν τις διαθέσιμες θεραπείες, αλλά καμιά μεμονωμένη απεικονιστική διαδικασία δεν μπορεί να οδηγήσει σε βέβαια συμπεράσματα, όσο ο άνθρωπος είναι ζωντανός και δεν μπορεί να μελετηθεί απευθείας ο εγκέφαλός του. Ετσι, οι γιατροί είναι αναγκασμένοι να πραγματοποιούν αμέτρητους κλινικούς και νευροφυσιολογικούς ελέγχους. Ηταν αναμενόμενο κάποιοι να προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν τις προόδους στην τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) για τον εντοπισμό του Αλτσχάιμερ σε απεικονίσεις του εγκεφάλου.
Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο εκπαίδευσαν έναν αλγόριθμο ΤΝ, ώστε να αναγνωρίζει ένα από τα πρώιμα σημάδια του Αλτσχάιμερ - τη μείωση της κατανάλωσης γλυκόζης από τον εγκέφαλο - σε τομογραφίες εκπομπής ποζιτρονίων. Στην τομογραφία αυτού του είδους, ίχνη μιας ραδιενεργού ουσίας εισάγονται στο σώμα, επιτρέποντας την τρισδιάστατη απεικόνιση του μεταβολισμού, της κυκλοφορίας του αίματος και άλλων κυτταρικών δραστηριοτήτων. Το Αλτσχάιμερ προκαλεί αλλαγές στο μεταβολισμό μέσα στον εγκέφαλο πολύ πριν αρχίσει η φθορά των ιστών. Αυτές οι αλλαγές είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν με το μάτι.
Ο αλγόριθμος εκπαιδεύτηκε χρησιμοποιώντας το 90% 2.100 τομογραφιών PET προερχόμενων από 12ετή μελέτη σε 1.000 ανθρώπους ηλικίας 55 ετών και άνω (πιθανών ασθενών, άλλων με μικρή απώλεια μνήμης και υγιών) και δοκιμάστηκε στο υπόλοιπο 10% των τομογραφιών. Στη συνέχεια δοκιμάστηκε εκ νέου στις τομογραφίες μιας ανεξάρτητης ομάδας 40 ασθενών που παρακολουθούνταν επί 10 χρόνια. Στην πρώτη δοκιμή έκανε 81% επιτυχή πρόβλεψη, ενώ στη δεύτερη 100%, καθώς όλοι οι ασθενείς που προέβλεψε ανέπτυξαν Αλτσχάιμερ μέσα στα επόμενα 6 χρόνια. Βάση του αλγορίθμου είναι η τεχνική τεχνητής νοημοσύνης που ονομάζεται «βαθιά μάθηση» και πρόκειται για μια από τις πιο ελπιδοφόρες εφαρμογές της. Σύμφωνα με γιατρούς που δεν συμμετείχαν στην ερευνητική ομάδα, το μοντέλο φαίνεται να λειτουργεί πολύ καλά στον εντοπισμό ασθενών με αρχικά ή μεσαίας κλίμακας συμπτώματα, αλλά ο εντοπισμός του επερχόμενου Αλτσχάιμερ σε πολύ πρώιμη φάση παραμένει ανοιχτό ζήτημα.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

70 χρόνια από τη λήξη της τρίχρονης ένοπλης ταξικής αναμέτρησης (1946 - 1949)

Στις 29 Αυγούστου του 1949 το σύνολο των δυνάμεων του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) περνούσε στις Λαϊκές Δημοκρατίες, έχοντας φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την εξουσία της αστικής τάξης στη διάρκεια της τρίχρονης πάλης του.
Ο Γράμμος και το Βίτσι ήταν τα τελευταία οχυρά του ΔΣΕ. Η καθοδήγηση του Κόμματος και του ΔΣΕ αντιλήφθηκε ότι η επίθεση του εχθρού θα γινόταν στο Βίτσι, όπου ήταν συγκεντρωμένη η κύρια δύναμη του ΔΣΕ, ενώ ήταν εύκολη και η πρόσβαση μηχανοκινήτων. Ετσι, πήραν μέτρα για την οχύρωση του Βίτσι και την οργάνωση της άμυνας, με ταυτόχρονη έντονη διαφωτιστική δουλειά.
Το κυβερνητικό σχέδιο για την κατάληψη του Βίτσι και του Γράμμου είχε την κωδική ονομασία «Πυρσός». Η εκτέλεσή του είχε ανατεθεί από τον αρχιστράτηγο Αλ. Παπάγο στον αντιστράτηγο Κ. Βεντήρη. Προέβλεπε, στην πρώτη φάση, παραπλανητική επίθεση στον Γράμμο, με σκοπό να εξαναγκαστεί ο ΔΣΕ να μεταφέρει σ' αυτόν δυνάμεις του από το Βίτσι. Στη δεύτερη φάση, το σχέδιο προέβλεπε επίθεση των κυβερνητικών στο Βίτσι για την κατάληψή του. Και στην τρίτη φάση, την τελική επίθεση στον Γράμμο, ώστε να παρεμποδιστεί η υποχώρηση του ΔΣΕ στην Αλβανία, να εγκλωβιστεί και να εξοντωθεί.
Η παραπλανητική επίθεση στον Γράμμο, με την κωδική ονομασία «Πυρσός Α΄», ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου 1949 και κράτησε μέχρι τις 9 του μήνα, με την ισχυρή δράση του Πυροβολικού και της Αεροπορίας. Μόνο την πρώτη βδομάδα των επιχειρήσεων η Αεροπορία του κυβερνητικού στρατού πραγματοποίησε 384 εξορμήσεις κατά των θέσεων του ΔΣΕ, ρίχνοντας 446 βόμβες των 113 και 227 κιλών, 938 ρουκέτες και 176 ναπάλμ. Καταλήφθηκαν τα υψώματα 1425, Ταμπούρι, 1806 κ.ά., που αποτέλεσαν σημαντικές βάσεις εξόρμησης για τις μετέπειτα επιθέσεις του κατά του Γράμμου.

Στο Βίτσι

Στις 10 προς 11 Αυγούστου ξεδιπλώθηκε η κύρια επίθεση στο Βίτσι, με την κωδική ονομασία «Πυρσός Β΄». Οι κυβερνητικές δυνάμεις αποτελούνταν από 4 Μεραρχίες, 2 Μονάδες Καταδρομών, 5 Τάγματα Εθνοφυλακής, με 110 πυροβόλα, πολλά άρματα και θωρακισμένα και 87 αεροπλάνα. Το σύνολο των δυνάμεων ήταν περίπου 80.000 άντρες.
Ο ΔΣΕ παρέταξε δύο Mεραρχίες, τη 10η και την 11η, δύναμης δύο Ταξιαρχιών η καθεμία, καθώς και 2 Διλοχίες της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου. Επίσης, διέθετε 6 Μοίρες Αντιαρματικού, Ορεινού και Πεδινού Πυροβολικού, συνολικά περίπου 8.800 μαχητές και μαχήτριες, ενώ δεν διέθετε εφεδρείες.
Ο κυβερνητικός στρατός εξαπολύοντας επίθεση στον κεντρικό τομέα του Βίτσι (είχε χωριστεί σε τρεις τομείς, το δεξιό, τον κεντρικό και τον αριστερό), τον διέσπασε καταλαμβάνοντας στις 11 - 12 Αυγούστου μια σειρά από αμυντικές θέσεις του ΔΣΕ (Μπάρο - Λέσιτς - Τσούκα).
Προκλήθηκε σοβαρός κίνδυνος να κυκλωθούν και να εξοντωθούν οι δυνάμεις του ΔΣΕ. Γι' αυτό, στις 16 Αυγούστου 1949, τα τμήματα του ΔΣΕ εγκατέλειψαν το Βίτσι και ελίχθηκαν προς τον Γράμμο.

Στον Γράμμο

Τις επιχειρήσεις του κυβερνητικού στρατού στον Γράμμο διηύθυνε ο στρατηγός Τσακαλώτος, που είχε καλέσει τον βασιλιά Παύλο να παρακολουθήσει την έναρξη της επιχείρησης από την περιοχή της Αμμούδας.
Ο κυβερνητικός στρατός παρατάχθηκε με 5 Μεραρχίες (1η, 3η, 8η, 9η, 15η), την 77η Ταξιαρχία, 4 ελαφρά Συντάγματα Πεζικού, 5 Συντάγματα Πεδινού Πυροβολικού, 3 Μοίρες μέσων πυροβόλων, 6 Μοίρες Ορειβατικού Πυροβολικού, σε συνδυασμό με ισχυρές δυνάμεις τεθωρακισμένων και Αεροπορίας.
Απέναντί του ο Δημοκρατικός Στρατός παρέταξε περίπου 12.500 μαχητές και μαχήτριες (6.582 υπήρχαν στον Γράμμο και περίπου άλλοι 6.000 που μετακινήθηκαν από το Βίτσι).
Η επίθεση του αστικού στρατού για την κατάληψη του Γράμμου («Πυρσός Γ΄») άρχισε στις 24 Αυγούστου 1949. Ο ΔΣΕ ξεπέρασε κάθε όριο αντοχής, αλλά ήταν αδύνατο να νικήσει. Η Αεροπορία του κυβερνητικού στρατού πραγματοποίησε έως τις 30 Αυγούστου 87 επιθέσεις με αεροσκάφη «Χάρβαρτ», 591 με «Σπιτφάιαρ», 176 με «Χελντάιβερς», 81 με «Ντακότα», 37 με «Χάρβαρτ Οστερ» κ.ά. Ρίχτηκαν κατά του ΔΣΕ 2.004 ρουκέτες, 785 βόμβες των 500 λιβρών, 689 των 250 λιβρών, 1.490 των 20 λιβρών και επίσης 172 εμπρηστικές βόμβες ναπάλμ.
Η 9η Μεραρχία του κυβερνητικού στρατού εισχώρησε στα μετόπισθεν του ΔΣΕ στις 26 του μήνα, κατά μήκος των ελληνοαλβανικών συνόρων. Ο αστικός στρατός επιτέθηκε στο Παπούλι, το οποίο κατέλαβε (26 Αυγούστου), αφού προηγουμένως βομβάρδισε το ύψωμα με βόμβες ναπάλμ. Μετά από σκληρές μάχες κατελήφθησαν το ύψωμα Πόλε και το Τσαγκός Καραούλι. Στις 27 Αυγούστου ο ΔΣΕ εγκατέλειψε τα υψώματα της Πόρτας Οσμάν. Την ίδια μέρα έπεσε και το Φλάμπουρο.
Ο κίνδυνος να κλειστεί κάθε διάβαση προς την Αλβανία και να εγκλωβιστεί ο ΔΣΕ ήταν πλέον άμεσος. Από τις 28 Αυγούστου, άρχισε η σύμπτυξη των δυνάμεών του προς το κέντρο του μετώπου. Στις 29 Αυγούστου έπεσε η Μπάτρα αφού στο μεταξύ είχε περάσει από κει στην Αλβανία η μεγάλη πλειοψηφία των δυνάμεων του ΔΣΕ. Στις 29 προς 30 Αυγούστου έπεσαν ο Γκόλιος και το ύψωμα Κάμενικ. Οι δυνάμεις του ΔΣΕ υποχώρησαν συντεταγμένα στην Αλβανία.