"Δεν έχουμε ανακαλύψει ακόμα τις Ινδίες"

Ακόμα στην Ευρώπη δεν έχουμε ανακαλύψει τις "Ινδίες" και ο πλανήτης φλέγεται. Ο Ιμπεριαλισμός έχει γίνει εξαιρετικά επιθετικός και ο μηχανισμός του συστήματος έχει βάλει στα ηχεία να παίζει το "νανούρισμα". Από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα και από την Λισαβόνα έως την Στοκχόλμη. Αυτά είναι τα σύνορα του κόσμου για τον μέσο Ευρωπαίο πολίτη. 

Ενώ είναι ξεκάθαρο πως από τα Ευρωατλαντικά Όρη έχει ξεκινήσει η βομβιστική καταιγίδα που πλήττει την Μέση Ανατολή ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης αναλώνεται σε οικονομικά θέματα και συζητήσεις που δεν μπορεί να ρυθμίσει.

Ολάκεροι λαοί γίνονται στάχτη και πολιτείες ολόκληρες βουλιάζουν στην λαίλαπα της σφαγής. Γιατί δεν είναι πόλεμοι αυτοί... Σφαγές είναι! Και μάλιστα πρωτόγνωρες. Στα συμβούλια του NATO ο Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου κάθεται σε μια γωνιά αόρατη φιγούρα και δακρύζει από συγκίνηση για την συνέχιση του έργου του. Οι Αμερικανοί πουλάνε και αγοράζουν ολόκληρες περιοχές και λαούς με μια απλή εκκένωση και το αντί-Ιμπεριαλιστικό κίνημα φαίνεται αδύναμο μπροστά στον γίγαντα που έχει αμολήσει τα μπάσταρδα και άσωτα παιδιά του όπως το τωρινό παράδειγμα της Τουρκίας. Ο Τραμπ μοιάζει με ήρωα επειδή δεν πούλησε F-35 στους Τούρκους. Δέκα αεροπλάνα δεν αλλάζουν το αποτέλεσμα. Η επέμβαση στα οικονομικά των χωρών, οι στρατιωτικές επεμβάσεις και οι στημένες χούντες ασφαλώς θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε νέες συμφορές. 

Εκατομμύρια ξεριζωμένοι άνθρωποι αυτήν την ώρα βαδίζουν μέσα σε τοπία που πέφτουν βόμβες με την λαχτάρα της ελευθερίας, της ειρήνης και της ασφάλειας. Χιλιάδες ίσως εκατομμύρια αγωνιστές ανά τον πλανήτη αυτήν την στιγμή κρατούν αντίσταση και στέκονται όρθιοι μπροστά στον εισβολέα, τον τύραννο, το αφεντικό, τον Δεσποτισμό... Χρέος κάθε ελεύθερου και δημοκράτη πολίτη αυτού του κόσμου δεν είναι να ψηφίζει αλλά να σπάει αλυσίδες και δεσμά.
Χρέος του είναι να υπερασπιστεί ακόμα και με το όπλο του αν χρειαστεί και να ελευθερώσει κάθε παιδί που κουβαλά λάσπη και κακάο, κάθε παιδί αλυσοδεμένο σε ορυχεία, κάθε παιδί που κάνει μάθημα σε βομβαρδισμένο σχολείο.

Αυτήν την ελευθερία και αυτό το μήνυμα φέρνει ο Σοσιαλισμός. Από χιλιάδες χρόνια πριν ο άνθρωπος επαναστατεί για την ελευθερία του και την αξιοπρέπεια του.

Για το δικαίωμα στην εργασία, την παιδεία, την υγεία, την Ειρήνη! Ο Σοσιαλισμός είναι η απάντηση στον Σκοταδισμό και την απανθρωπιά του καπιταλισμού που μέρα με την μέρα μετατρέπεται σε Ιμπεριαλισμό ακόμα και σε πολύ τοπικό επίπεδο. Γιατί η επίθεση στον μισθό σου και στον πλούτο που παράγεις πολύ εύστοχα μπορεί να χαρακτηριστεί με την λέξη Ιμπεριαλισμός. Ιμπεριαλισμός του αφεντικού.

Για την Ειρήνη και την ελευθερία μονάχα μια πορεία υπάρχει...Η Σοσιαλιστική Επανάσταση!

- Άρθρο της KFA Greece για τον Ιμπεριαλισμό

Μονοπώλια - φασισμός: Ακατάλυτοι δεσμοί που δεν αφήνουν περιθώρια σε λαθροχείρες

Associated Press

Συνάντηση του Χίτλερ με στελέχη της IBM

«Ο καπιταλισμός στηρίζεται στην ελεύθερη επιλογή. Είναι δυνατόν η Γκεστάπο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η "τελική λύση" να είναι προϊόντα ελεύθερης επιλογής; Η ελεύθερη επιχείρηση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της καπιταλιστικής οικονομίας...». Οι παραπάνω ισχυρισμοί περιλαμβάνονται σε άρθρο γνωστού προπαγανδιστή της αστικής τάξης, με το οποίο προσπαθεί να στηρίξει την κατάπτυστη θεωρία των «δύο ολοκληρωτισμών» σε οικονομική βάση. Πρόκειται για αρθρογραφία που ουσιαστικά προσπαθεί να δώσει «οικονομική βάση» στη συζήτηση που επιχειρεί να ταυτίσει κομμουνισμό και ναζισμό αναπαράγοντας τις γνωστές και χρεοκοπημένες θεωρίες των «δύο άκρων». Είναι σίγουρο ότι τέτοια αρθρογραφία θα δυναμώσει και με αφορμή τη στήριξη του κατάπτυστου αντικομμουνιστικού ψηφίσματος της ΕΕ αλλά και με αφορμή τα 30 χρόνια από τη νίκη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και την Ανατολική Ευρώπη.

Σε αδρές γραμμές το συμπέρασμα του συγκεκριμένου άρθρου είναι ότι ο φασισμός και ο κομμουνισμός είναι ταυτόσημοι επειδή τάχα προβλέπουν «κρατικά ελεγχόμενη οικονομία».

Πρόκειται για έναν ακόμη μεγάλο μύθο, που έρχεται σε αντίθεση με την ίδια την πραγματικότητα.

«Ελεύθερη επιλογή» του κεφαλαίου η στήριξη των ναζί

 

Για να δούμε, όμως, η καπιταλιστική ανάπτυξη, που δήθεν στηρίζεται στην «ελεύθερη επιλογή», πόσο εμποδίστηκε από το ναζισμό; Είναι τυχαίο το γεγονός ότι στα χρόνια του Χίτλερ άνθισαν καπιταλιστικές επιχειρήσεις που μεταπολεμικά, μέχρι και σήμερα, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην καπιταλιστική ανάπτυξη διεθνώς;

Ο εν λόγω αρθρογράφος συγκρίνει τον κεντρικό σχεδιασμό, τη θεμελιώδη δηλαδή σχέση παραγωγής του σοσιαλισμού, που στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία, με μέτρα που πήρε η ναζιστική κυβέρνηση του Χίτλερ για να ενισχύσει την ίδια την καπιταλιστική ιδιοκτησία, τους Γερμανούς βιομήχανους και τραπεζίτες, κάτι που άλλωστε το κάνουν όλες οι αστικές κυβερνήσεις, όπως και οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Σε συνθήκες κρίσης, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας αλλά και σε συνθήκες ανασυγκρότησης δεν είναι λίγες φορές που το αστικό κράτος παίρνει «πάνω του» τομείς της οικονομίας, που πραγματοποιεί εκτενή σχέδια παρεμβάσεων προκειμένου να στηρίξει την καπιταλιστική εκμετάλλευση, να στηρίξει την «ιδιωτική πρωτοβουλία» και όχι να την υπονομεύσει. Τι ήταν αλήθεια ο κεϊνσιανισμός;

Προφανώς τέτοιες ...σκέψεις δεν βασάνιζαν τον πρόεδρο του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων, Γ. Κρουπ, όταν κατέθετε στον Χίτλερ τα σχέδια του Συνδέσμου για την αναδιοργάνωση της γερμανικής βιομηχανίας. Οσο για τα οφέλη της γερμανικής βιομηχανίας από το ναζισμό, ο ίδιος ο Κρουπ ήταν ξεκάθαρος: «Ο εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνισμού) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. των βιομηχάνων!)».

Βεβαίως, η γοητεία που ασκούσε το ναζιστικό κόμμα στα γερμανικά μονοπώλια είχε αρχίσει να φαίνεται πολύ νωρίτερα: Το Φλεβάρη του 1934 ο Χίτλερ είχε συνάντηση με 25 από τους μεγαλύτερους βιομήχανους της Γερμανίας, όπου παραβρέθηκε και ο διευθυντής της Τράπεζας του Ράιχ - μετέπειτα υπουργός Οικονομικών των ναζί - Σαχτ. Οι εκπρόσωποι αυτοί του γερμανικού κεφαλαίου, μάλλον στο όνομα της «ελεύθερης επιλογής» αποφάσισαν να στηρίξουν την ...«τελική λύση», συστήνοντας μέχρι και ειδικό ταμείο για την υποστήριξη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ύψους 3.000.000 μάρκων! Στις αμέσως επόμενες εκλογές, το κόμμα του Χίτλερ έλαβε το 43,9% των ψήφων. Με το άνοιγμα των αρχείων της «Κρουπ» προέκυψε ότι μόνο π.χ. το εργοστάσιο της εταιρείας στο Εσσεν είχε «προσφέρει» έως το 1945 το ιλιγγιώδες ποσό των 4.738.446 μάρκων στο «Ταμείο του Χίτλερ». Φαίνεται ότι όλο αυτό το απαύγασμα των «ελεύθερων επιχειρήσεων», που ανέδειξε τους ναζί στην εξουσία και τους στήριξε αποφασιστικά, δεν είχε προβλέψει τις σημερινές ακροβασίες των θεωρητικών της «φιλελεύθερης οικονομίας»...

Ομως, δεν ήταν μόνο τα γερμανικά μονοπώλια που βρήκαν στο πρόσωπο του Χίτλερ τον άνθρωπό τους. Καταλυτικό ρόλο στην υποστήριξη του ναζισμού έπαιξαν και αμερικανικά μονοπώλια, όπως η «Ford», η «General Motors» (μέσω της θυγατρικής της «Opel» και όχι μόνο), η «General Electric», η «Standard Oil» (η σημερινή «ExxonMobil»), η IBM, η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ&Τ), η Τράπεζα Chase Manhattan και πολλοί άλλοι, που έκαναν τεράστιες επενδύσεις, επωφελούμενοι από το «εξαιρετικό» επιχειρηματικό κλίμα που πρόσφερε η ναζιστική Γερμανία, αποκομίζοντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη. Μάλιστα, τόσο ο πρόεδρος της IBM, T. Watson, όσο και ο πρόεδρος της «Ford», H. Ford, τιμήθηκαν για τις «υπηρεσίες» τους στο Γ' Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού το 1937 και το 1938, αντίστοιχα.

Τζάμπα εργατικό δυναμικό και μπίζνες στα κολαστήρια

 

Απάντηση στο ερώτημα του αρθρογράφου αν μπορεί να συνδυαστεί ο καπιταλισμός, που στηρίζεται στην «ελεύθερη επιλογή», με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δίνει ειδικά το γεγονός ότι μια από τις μεγαλύτερες προσφορές του ναζιστικού καθεστώτος στα μονοπώλια ήταν το τζάμπα εργατικό δυναμικό που αντλούνταν από τα κολαστήρια, όπως το Αουσβιτς. Για παράδειγμα, η «I. G. Farben» (παραγωγός του αερίου εξόντωσης «Zyklon B») ήταν εταιρεία - πρότυπο για την «αξιοποίηση» εργατών από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, με τα στελέχη της να παρέχουν συμβουλευτική υποστήριξη για τη χρήση καταναγκαστικής εργασίας σε βιομηχανίες όπως η «Volkswagen», η «Messerschmitt», η «Heinkel», κ.ά. Το τεραστίων διαστάσεων βιομηχανικό συγκρότημα «Buna» της «I. G. Farben» κατασκευάστηκε από κρατούμενους του Αουσβιτς, ενώ την περίοδο της λειτουργίας του απασχολούσε σχεδόν 85.000 κρατούμενους. Αυτή η εξοντωτική εκμετάλλευση είχε αποτέλεσμα, κι έτσι μαζί με την πολύμορφη στήριξη που απολάμβανε από το ναζιστικό καθεστώς, τα καθαρά κέρδη του ομίλου εκτοξεύτηκαν από ζημιές τη χρονιά που ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία, σε 57.216.392 μάρκα μόλις δύο χρόνια μετά και 111.555.216 μάρκα το 1941. Η αξία του διπλασιάστηκε την περίοδο 1933 - 1942, ενώ μόνο το 1942 - 1943 αυξήθηκε κατά 80%!

Στα παραπάνω να συμπληρώσουμε κι άλλες «δουλίτσες» που έκαναν με το ναζισμό τεράστια μονοπώλια, τα οποία οι «φιλελεύθεροι» αρθρογράφοι θεωρούν «πρότυπα» καπιταλιστικής ανάπτυξης: Η μηχανογραφική οργάνωση των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης - εξόντωσης έγινε με τεχνολογία της IBM. Η «Standard Oil» προμήθευε με καύσιμα τόσο τους Συμμάχους όσο και τον Αξονα στη διάρκεια του πολέμου. Η ITT συνέδραμε σημαντικά τη βελτίωση του γερμανικού συστήματος πληροφοριών και σχεδίασε τις βόμβες «Focke - Wulfs» που χρησιμοποιήθηκαν ενάντια στα συμμαχικά στρατεύματα. Η «General Motors» κατασκεύασε χιλιάδες θωρακισμένα αυτοκίνητα, φορτηγά και τανκς για τον γερμανικό στρατό. Η «Fordwerke» (εργοστάσιο της «Ford» στο Βερολίνο) υπήρξε υπεύθυνη για την προμήθεια του 1/3 σχεδόν του συνόλου των φορτηγών της Βέρμαχτ. Οι μισοί «εργαζόμενοι» της εταιρείας ήταν «σκλάβοι εργασίας», προερχόμενοι από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις κατεχόμενες περιοχές. Το ίδιο και στη μονάδα της «Ford» στην Κολωνία, όπου τουλάχιστον 1.200 εργάτες ήταν Ρώσοι, πολλές φορές ανήλικοι. Και όμως, η μονάδα της «Ford» στη Κολωνία όχι μόνο συνέχισε να λειτουργεί μετά τον πόλεμο, αλλά έλαβε και 1 εκατ. δολάρια ως αποζημίωση για τις ζημιές που υπέστη στη διάρκεια του βομβαρδισμού της πόλης από τους Συμμάχους! Η «General Motors» έλαβε επίσης 33 εκατ. δολάρια σε φοροαπαλλαγές από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για τις ζημιές που υπέστησαν τα εργοστάσιά της σε Γερμανία και Αυστρία στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!

Ομως, θα μπορούσε κανείς να αναφερθεί και στα τάγματα καταναγκαστικής εργασίας και τα στρατόπεδα εργασίας ανέργων, που είχαν μεγάλη πέραση στις ΗΠΑ ειδικά την περίοδο του New Deal και των κρατικών επενδύσεων σε υποδομές (δρόμους κ.λπ.), που αξιοποιήθηκαν ως μέσο για την αντιμετώπιση της κρίσης αλλά και την πολεμική προετοιμασία των ΗΠΑ σε έναν πόλεμο που όλοι περίμεναν.

Οι «αθώοι» ναζί και το μεταπολεμικό «θαύμα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης

 

Εξίσου χαρακτηριστική είναι η τύχη που είχαν τα επιφανή στελέχη των επιχειρηματικών κολοσσών: Από τα 24 διευθυντικά στελέχη της «I. G. Farben» στα οποία απαγγέλθηκαν κατηγορίες (π.χ. για εγκλήματα πολέμου), τα 11 αθωώθηκαν, ενώ στα υπόλοιπα επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 1 - 7 χρόνων. Ο Κρουπ και άλλα εννέα μέλη του ΔΣ του ομίλου του επίσης καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου σε φυλάκιση μέχρι και 12 χρόνια. Ο μεγαλοτραπεζίτης Σαχτ αθωώθηκε, παρά τις ενστάσεις της σοβιετικής πλευράς, ενώ κανένα από τα στελέχη των εταιρειών δυτικών συμφερόντων δεν αντιμετώπισε κατηγορίες και δεν τιμωρήθηκε. Μάλιστα, το 1950 - 1951 η Υπατη Αρμοστεία των ΗΠΑ στην Αμερικανική Ζώνη κατοχής της Γερμανίας άρχισε να αμνηστεύει έναν έναν όλους τους βιομήχανους - τραπεζίτες που είχαν καταδικαστεί ως εγκληματίες πολέμου, όπως ο Κρουπ, τα στελέχη της «I. G. Farben» ή ο Φρίντριχ Φλικ (ένας από τους βασικότερους οικονομικούς υποστηρικτές του Χίτλερ και του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, που επίσης αποκόμισε τεράστια κέρδη, χρησιμοποιώντας σκλάβους εργάτες που μίσθωνε από τα SS). Οι περιουσίες που είχαν κατασχεθεί επιστράφηκαν, ενώ πολλοί αποκαταστάθηκαν στα διευθυντικά πόστα που είχαν και πριν, ώστε να συνεχίσουν να κερδοφορούν.

Η μεταπολεμική ανάκαμψη των γερμανικών μονοπωλίων υπήρξε εντυπωσιακή. Λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση του Κρουπ, η εταιρεία του φιγουράριζε στη 12η θέση διεθνώς (σήμερα η «Thyssen Krupp» είναι μια πολυεθνική με πάνω από 670 θυγατρικές παγκοσμίως). Ο Φλικ έγινε επίσης ξανά ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη Γερμανία. Η «I. G. Farben», αν και χωρίστηκε σε 12 διαφορετικές εταιρείες μετά τον πόλεμο, σύντομα άγγιξε την κερδοφορία που είχε προπολεμικά, με ορισμένες εξ αυτών, όπως η «Bayer» (η γνωστή φαρμακοβιομηχανία), να παραμένουν μέχρι τις μέρες μας σημαντικοί μονοπωλιακοί κολοσσοί της ΕΕ.

Αν όλα τα παραπάνω δεν δίνουν πειστική απάντηση στο αρχικό ερώτημα του αρθρογράφου, υπάρχουν και οι «απόγονοι» του Χίτλερ, οι ναζί της Χρυσής Αυγής, που ειδικά όσο ήταν εκλεγμένοι στη Βουλή δεν άφησαν παραπονεμένους τους επιφανείς εκπροσώπους του «ελεύθερου επιχειρηματικού κόσμου»: Οι δεκάδες παρεμβάσεις των ναζί βουλευτών υπέρ των εφοπλιστών, τα δολοφονικά χτυπήματα σε κομμουνιστές και συνδικαλιστές εργάτες στο λιμάνι, για να «ξεβρωμίσει ο τόπος», όλα ήταν για την εμπέδωση της «ελεύθερης επιλογής» του κεφαλαίου να ξεζουμίζει τους εργαζόμενους.

Δ.

 

Ριζοσπάστης   Σάββατο 12 Οχτώβρη 2019 - Κυριακή 13 Οχτώβρη 2019

Υποχώρησε η κυβέρνηση του Εκουαδόρ – Συμφωνία για απόσυρση του διατάγματος για τα καύσιμα

Κατιούσα

Το βασικό τους στόχο πέτυχαν οι διαδηλωτές στο Εκουαδόρ, αγνοώντας την επιβολή στρατιωτικού νόμου από τον Λενίν Μορένο ενάντια στις κινητοποιήσεις των τελευταίων 12 ημερών.

Ο δεξιός πρόεδρος και οι ηγέτες των οργανώσεων ιθαγενών, που αποτελούν το ενα τέταρτο του πληθυσμού και πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις,  συμφώνησαν στην απόσυρση του διαβόητου διατάγματος 883, με το οποίο καταργούνταν η επιδότηση στα καύσιμα, οδηγώντας σε διπλασιασμό της τιμής τους.

Το μέτρο εντάσσεται στα πλαίσια των όρων δανειοδότησης της χώρας από το ΔΝΤ, πυροδοτώντας τις εντονότερες λαϊκές αντιδράσεις της δεκαετίας, με απολογισμό 7 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες και συλληφθέντες.   

“Με αυτή τη συμφωνία, οι κινητοποιήσεις τερματίζονται και δεσμευόμαστε στην αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα” ανέφερε κοινό ανακοινωθέν.
Χθες Κυριακή, ο ηγέτης της CONAIE, της μεγαλύτερης οργάνωσης ιθαγενών στη χώρα Χάιμε Βάργκας, ζήτησε την παραίτηση των υπουργών Εσωτερικών και άμυνας για χρήση “υπερβολικής βίας”, αίτημα που δεν έχει γίνει δεκτό.

Πλημμυρίσαμε από λόγια, υποσχέσεις, συμπάθεια και “μεγάλα” έργα!

Μετά τις πλημμύρες στην Κεφαλονιά, τις δηλώσεις της Περιφερειακής Αρχής αλλά και τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου η μόνη έκτακτη ανάγκη που πραγματικά υπάρχει είναι ο λαός να μη δείξει καμία εμπιστοσύνη και ανοχή.

Να μη συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από την εκπόνηση σύγχρονης και επικαιροποιημένης υδρολογικής–υδραυλικής μελέτης όλης της περιοχής. Να γίνουν όλα τα αντιπλημμυρικά έργα που είναι σε εκκρεμότητα αρκετά χρόνια τώρα.

Χωρίς καμία πρωτοτυπία όπως οι προηγούμενοι (ΣΥΡΙΖΑ) έτσι και οι επόμενοι (ΝΔ) μας μίλησαν για τα έντονα καιρικά φαινόμενα, μας είπαν ότι “είμαστε θύματα της κλιματικής αλλαγής”, της υπερβόσκησης, της άναρχης δόμησης και των σεισμών.

Εμείς όμως, λέμε, ότι ούτε συμφωνία με τον καιρό μπορούμε να κάνουμε, ούτε τα ερίφια να εξαφανίσουμε.

Μπορούμε όμως να αξιοποιήσουμε τα επιτεύγματα και την πρόοδο της επιστήμης, το εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό της χώρας, τον πλούτο που συγκεντρώνεται από την εργασία μας και να πάρουμε έγκαιρα μέτρα που μπορούν να προλάβουν ή να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις. Προϋπόθεση να μπουν σε προτεραιότητα οι λαϊκές ανάγκες.

Αυτή η προοπτική δεν χωράει σε μια πολιτική που σχεδιάζει στη λογική κόστους - οφέλους, που μετατρέπει το ίδιο το περιβάλλον σε πηγή κέρδους. Τέτοια έργα δεν χωρούν ούτε στην «ανάπτυξη για όλους» της Ν.Δ., ούτε στην «δίκαιη ανάπτυξη» του ΣΥΡΙΖΑ. Η υλοποίησή τους προσκρούει στην πολιτική ανταγωνιστικότητας της ΕΕ. Η άναρχη δόμηση, η δασοκτόνα πολιτική, οι χρήσεις γης, η υποχρηματοδότηση των λαϊκών αναγκών είναι αποτέλεσμα της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, με τις πλάτες των εκλεκτών τους στην Τοπική διοίκηση.

Υπηρετώντας αυτόν το δρόμο, οι περιφερειακές αρχές του κ. Σπύρου, του κ. Γαλιατσάτου και η παρούσα της κας Κράτσα, μοιάζουν στην:

-     προώθηση αποσπασματικών έργων (λεκάνες), ανεπαρκών και αναποτελεσματικών,

-     προσπάθεια ενσωμάτωσης των τοπικών κοινωνιών με τα λεγόμενα “αντισταθμιστικά οφέλη”,

-     παράδοση του δημόσιου πλούτου και της ενέργειας στα μονοπώλια των ανεμογεννητριών.

Η συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου επιβεβαιώνει τη συνέχιση αυτής της πορείας.

1.       Η απάντηση της Περιφερειακής αρχής, στο ερώτημα για τον ΠΕΣΔΑ, ότι δεν έχει ακόμα καταλήξει στη συνολική πολιτική της πρόταση για τη διαχείριση των απορριμμάτων αποκαλύπτει, ότι περιμένει τις εντολές της Κυβέρνησης για την ολοκλήρωση της ιδιωτικοποίησης του τομέα.

2.       Δεν πήραμε καμία απάντηση και καμία δέσμευση στο αίτημα, να δοθεί συγκεκριμένη εικόνα των έργων αντιπυρικής και αντιπλημμυρικής προστασίας που έχουν σχεδιαστεί ανά νησί, τα ποσά που έχουν προϋπολογιστεί, σε ποια προγράμματα θα ενταχθούν.

3. Καμία απάντηση στο να διεκδικηθεί η απαραίτητη κρατική χρηματοδότηση για αντιπλημμυρικά-αντιπυρικά έργα για όλα τα Ιόνια Νησιά (Κεφαλονιά, Ιθάκη, Λευκάδα, Κέρκυρα, Παξοί και στα άλλα μικρά νησιά). Να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ όλα των αναγκαία έργα υποδομής για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των κατοίκων των νησιών μας.
4. Καμία συμφωνία στο να διεκδικηθούν αποφασιστικά από την Κυβέρνηση, προσλήψεις του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού, τη στιγμή που στην Πολιτική Προστασία εργάζονται 1-2 υπάλληλοι και μάλιστα με πολλαπλά καθήκοντα.

Όλοι όμως συμφώνησαν με το χαρακτήρα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, στα οποία κάτω από βαρύγδουπους τίτλους, το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων κατευθύνεται στην επιχειρηματική δράση και στις ιδιωτικοποιήσεις, στα σεμινάρια και στις ημερίδες, φυσικά με ένα πολιτιστικό και περιβαλλοντικό, περιτύλιγμα.

Η μόνη πολύωρη “διαπραγμάτευση” ανάμεσα στην ΑΝΑΣΑ και την νέα περιφερειακή αρχή, ήταν για το ζήτημα της Thomas Cook. Όχι βέβαια για τους εργαζόμενους και τους μικροεπαγγελματίες. Αλλά κυρίως για το πώς θα κατευθυνθεί μεγαλύτερο πακέτο χρημάτων, μέσω της τουριστικής προβολής, σε λίγους και ποιος από τους δύο, Κράτσα ή Γαλιατσάτος, είναι πιο ικανός εκπρόσωπος των αναγκών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του κλάδου. Στο τέλος φυσικά συμφώνησαν και μαζί με τις άλλες δυνάμεις κατέληξαν σε κοινή απόφαση!!

Ο λαός μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών του.

ΔΗΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ & ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 7/10/2019

Σε μια πολύωρη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι ο Δήμος όπως και το κράτος έχει συνέχεια.

Με συμβολικά παιχνίδια και  συγκρούσεις για το θεαθήναι, αναφορικά με την ονομασία του Δήμου, έγινε προσπάθεια να κρυφτεί το κύριο. Μεγαλύτερη σημασία έχει το επίπεδο διαβίωσης που έχουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα που ζουν στο Δήμο, αν καλύπτονται οι ανάγκες τους, αν υπάρχουν οι απαραίτητες υποδομές με βάση τις σύγχρονες τεχνολογικές και επιστημονικές εξελίξεις.H σπουδή της νέας Δημοτικής Αρχής για το ζήτημα αυτό, χωρίς να έχει προηγηθεί συζήτηση με τους άλλους δήμους και τα Τοπικά Συμβούλια δείχνει τι βάζει σε προτεραιότητα.

Η υπεράσπιση των εργατικών λαϊκών συμφερόντων δεν κρίνεται από τους τίτλους αλλά από την πράξη, από την πολιτική κατεύθυνση.     

Η προσπάθεια να εμφανιστεί μία εικόνα κοινωνικής ειρήνης και συνεργασίας για το «καλό όλων» δεν αναιρεί τη σκληρή πραγματικότητα των τεράστιων ποσών που δίνονται για άλλη μια φορά σε εργολάβους, ιδιωτικοποιώντας υπηρεσίες του Δήμου, (πριν λίγες μέρες δόθηκε ξανά μισό εκατομμύριο ευρώ σε ιδιώτη για την αποκομιδή), για την τουριστική προβολή (τουριστικό περίπτερο που κοστίζει 1.000  το τ.μ.) κλπ.

Από τη μεριά μας, θέσαμε σε πρώτο πλάνο την ανάγκη ξεχωριστής συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου για τη διαχείριση των απορριμμάτων.

Ζητήσαμε να συζητηθούν αυτοτελώς τα θέματα σχολικής στέγης και πολιτικής προστασίας (αντιπλημμυρικά - αντιπυρικά έργα, αντισεισμικός έλεγχος κλπ).

Η νέα Δημοτική Αρχή εμφανίστηκε ανέτοιμη να απαντήσει στα ερωτήματα που της θέσαμε για την προσχολική αγωγή και απάντησε γενικόλογα και με παραπομπή σε επόμενες συνεδριάσεις. Τέτοια ζητήματα είναι όμως που «καίνε» τις λαϊκές οικογένειες του νησιού μας!

Όσον αφορά τα έργα που υλοποιούνται από εργολάβους, ζητήσαμε να έρχεται αναλυτικά η εικόνα τους στις εισηγήσεις αλλά και οι αιτιολογήσεις των απαράδεκτων κατ’ εμάς καθυστερήσεων σε έργα που έπρεπε εδώ και χρόνια να είχαν αποπερατωθεί και να απαντήσουν σε λαϊκές ανάγκες (αγροτική οδοποιία, επισκευές κτηρίων, Ναυσιθόειο  κλπ).

Ως Λαϊκή Συσπείρωση θέσαμε ανοιχτά ότι τόσο μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο όσο και έξω από αυτό θα προβάλουμε τα λαϊκά συμφέροντα, θα διεκδικούμε τη κάλυψη των λαϊκών αναγκών, θα προσπαθούμε να κινητοποιούμε σε αυτή την κατεύθυνση.

10/10/2019

Η επιστολή του στρατευμένου που αρνήθηκε να αποδώσει τιμές στον Πομπέο

Κατιούσα

Στρατευμένος που υπηρετεί στον Λόχο Φρούρησης και Απόδοσης Τιμών (ΛΦΑΤ), που εδρεύει στο Στρατόπεδο Παπάγου, στο Πεντάγωνο, με επιστολή του κάνει γνωστό ότι αρνήθηκε να αποδώσει τιμές στον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Μ. Πομπέο και καταγγέλει ότι παρεμποδίστηκε να βγει παραπονούμενος στην αναφορά, παρά το ότι ενημέρωσε τη διοίκηση της μονάδας του πως η απόδοση τιμών “στον εκπρόσωπο των φονιάδων των λαών” προσβάλλει τη συνείδησή του και τον πατριωτισμό του. Αναδημοσιεύουμε την επιστολή από τον Ριζοσπάστη:

«Υπηρετώ στο Λόχο Φρούρησης και Απόδοσης Τιμών (ΛΦΑΤ), που εδρεύει στο Στρατόπεδο Παπάγου, στο Πεντάγωνο.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση με την ανανέωση της Συμφωνίας για τις αμερικανικές βάσεις δίνει “γην και ύδωρ” στους ιμπεριαλιστές για τα δολοφονικά τους σχέδια και παίρνει τα εύσημά τους, που υπερβαίνει το ΝΑΤΟικό στόχο δαπανών για την άμυνα, στο στρατόπεδο ακούμε πως λεφτά για τις ανάγκες των φαντάρων δεν υπάρχουν, ούτε καν για να επισκευαστούν οι τουαλέτες, που έτσι κι αλλιώς δεν επαρκούν για τη μεγάλη δύναμη οπλιτών του λόχου.
Την ίδια στιγμή που φαντάροι του λόχου, όχι μόνο από την Αττική αλλά και πολλοί από την υπόλοιπη Ελλάδα, αναγκάζονται να δουλεύουν στις εξόδους τους, μας διέταξαν να υποδεχτούμε “μετά βαΐων και κλάδων”, με τιμητικό άγημα, τον Αμερικανό ΥΠΕΞ Μ. Πομπέο, που ήρθε στη χώρα μας για την υπογραφή της κατάπτυστης Συμφωνίας.
Η Συμφωνία εκθέτει τη χώρα σε νέους κινδύνους, την εμπλέκει βαθύτερα στους πολεμικούς σχεδιασμούς. Δεν υπηρετεί την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, αλλά την μετατρέπει σε μια “απέραντη βάση” – ορμητήριο για ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις στην περιοχή.
Κανένα από τα “ανταλλάγματα” που προβάλλουν ως “τυράκι” μπροστά στη φάκα – δηλώσεις στήριξης απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, επενδύσεις – δεν πρέπει να μας ξεγελάει. Το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα στο Αιγαίο. Τους επιχειρηματικούς ομίλους της Ενέργειας δεν τους απασχολεί το αν θα κάνουν τις μπίζνες τους με την Ελλάδα ή με την Τουρκία.
Η ανάπτυξή τους εν καιρώ ειρήνης είναι αυτή που μας καταδικάζει στην ανεργία, στην κακοπληρωμένη δουλειά, είναι η άλλη όψη του πολέμου που ξεσπά όταν τα μονοπώλια δεν τα βρίσκουν στη μοιρασιά των αγορών και των ενεργειακών πηγών.
Την ίδια στιγμή που η επίσκεψη Πομπέο σηματοδοτεί όλα αυτά, ορισμένα στελέχη επιχειρούν να συνδέσουν κάθε μορφή αντίθεσης στην πολιτική αυτή με “έλλειψη πατριωτισμού”, κάθε διαμαρτυρία και διαδήλωση από λαϊκούς φορείς με “τρομοκρατικές επιθέσεις” που “απειλούν” την ασφάλεια του Πενταγώνου.
Για όλους αυτούς τους λόγους αρνούμαι να αποδώσω τιμές με οποιονδήποτε τρόπο στον εκπρόσωπο των φονιάδων των λαών. Οσο κι αν προσπαθούν να με εμποδίσουν να βγω παραπονούμενος στην αναφορά, έχω δηλώσει στη διοίκηση της μονάδας μου πως κάτι τέτοιο προσβάλλει τη συνείδησή μου και τον πατριωτισμό μου.
Η συζήτηση για τις εξελίξεις και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας μέσα και έξω από τα στρατόπεδα, η συμπόρευση με το εργατικό – λαϊκό κίνημα πρέπει να δυναμώσει, είναι μονόδρομος για τους φαντάρους των λαϊκών οικογενειών».

Καρδούχοι πάντα μόνοι είσασταν ..

Για όσους δεν έχουν κατανοήσει τι συμβαίνει με τους Κούρδους αυτή τη στιγμή, εδώ είναι ένα μικρό (απλοποιημένο) μάθημα Ιστορίας:

-Οι Κούρδοι ζουν σε αυτή την περιοχή που την αποκαλούν σήμερα πατρίδα τους, εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Βρετανοί και οι Γάλλοι υποσχέθηκαν στους Κούρδους ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν να διαμένουν ειρηνικά σε αυτές τις περιοχές, επειδή σκόπευαν να δημιουργήσουν μια χώρα που θα ονομαζόταν Κουρδιστάν.
Άλλαξαν την υπόσχεση αυτή και χώρισαν την κουρδική πατρίδα στα τέσσερα με τη δημιουργία του Ιράκ, του Ιράν, της Τουρκίας και της Συρίας.


- Και οι τέσσερις αυτές χώρες έχουν καταδιώξει τους κουρδικούς τους πληθυσμούς από τότε.
Η Τουρκία έχει διαπράξει τις χειρότερες φρικαλεότητες εκείνη την εποχή, και μέχρι πρόσφατα η κουρδική γλώσσα, τα κουρδικά ονόματα και άλλα απαγορεύτηκαν όλα.
Η Τουρκία αρνείται ακόμη να καλέσει αυτούς τους ανθρώπους Κούρδους και τους χαρακτηρίζει ως "Βουνότουρκους" – μια παραποίηση, που έχει σχεδιαστεί για να χαρακτηρίσει τους Κούρδους ως βάρβαρους και αμόρφωτους.

-Χιλιάδες Κούρδοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και του '90 που αγωνίστηκαν ενάντια στους τουρκικούς καταπιεστές τους, και ακόμη η κατάσταση αυτή έχει ελάχιστα βελτιωθεί.
- Ακολουθεί η εισβολή του 2003 στο Ιράκ.
Όταν οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες δυτικές χώρες εισέβαλαν στο Ιράκ, οι Κούρδοι πολέμησαν μαζί με τους συμμάχους και εναντίον του στρατού του Σαντάμ.
Κατάφεραν γι αυτό, να δημιουργήσουν μια αυτόνομη περιοχή στο Ιράκ .

- Όταν το ISIS άρχισε να αρπάζει μαζικές περιοχές στο Ιράκ, οι Κούρδοι αγωνίστηκαν με συμμαχική βοήθεια και τους πέταξαν έξω.
Όταν το ISIS άρχισε να κατακτά εδάφη και να δολοφονεί χιλιάδες στη Συρία, ο Σύρος πρόεδρος Άσαντ διέταξε τον στρατό του να εγκαταλείψει την περιοχή και άφησε εκατομμύρια Κούρδων να πεθάνουν εκεί.
Θα το έκαναν ακόμη και αν δεν υπήρχε η βοήθεια των αεροπορικών κτυπημάτων και των όπλων της συμμαχίας που τους επέτρεψαν να σπρώξουν πίσω το ISIS και να χαράξουν μια άλλη αυτόνομη περιοχή στην πατρίδα τους.

- Αυτή η περιοχή είναι η Rojava.
Οι άνθρωποι εκεί ζουν κάτω από ένα σύστημα που ονομάζεται Δημοκρατική Συνομοσπονδία που βασίζεται στα δικαιώματα των εργαζομένων, την ισότητα, το φεμινισμό και την οικολογία. Μια εκδοχή της δημοκρατίας, που είναι πολύ πιο δημοκρατική από οποιοδήποτε σύστημα που χρησιμοποιείται σήμερα σε οποιαδήποτε δυτική χώρα.
-Για τους Κούρδους το να συνεργαστούν με τις ΗΠΑ στη Συρία, ήταν μονόδρομος, αν δεν ήθελαν να πεθάνουν, καθώς δεν είχαν καμία επιλογή αφού εγκαταλείφθηκαν από τον Άσαντ.

-Τώρα οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τους Κούρδους και τους άφησαν να πεθάνουν κι αυτοί.
Δεν είναι πλέον "χρήσιμοι" και φαίνεται ότι η Αμερική δεν συνηθίζει, πέραν των συμφερόντων της, να βοηθά λαούς που δεν υποκύπτουν στο διεθνές τραπεζικό καρτέλ και είναι αποφασισμένοι να ζήσουν σε μια πραγματική δημοκρατία.

-Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι επιθυμούν να φέρουν τη «δημοκρατία» στη Μέση Ανατολή, αλλά όχι αυτό το είδος δημοκρατίας.
Ο Άσαντ και η Ρωσία αρνούνται να υποστηρίξουν τους Κούρδους τώρα επειδή συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ αντί να δολοφονηθούν.
Και η Τουρκία (ο μεγαλύτερος καταπιεστής του κουρδικού λαού και η χώρα που χρηματοδοτούσε κυριολεκτικά το ISIS) εισέβαλε στη γη τους με έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στο ΝΑΤΟ με σκοπό την εθνοκάθαρση, τη γενοκτονία και την απελευθέρωση των κρατουμένων του ISIS.

- Ο κουρδικός λαός δεν μπορεί να κερδίσει.
Κάθε μεγάλη παγκόσμια δύναμη τους χρησιμοποιεί όταν ταιριάζει στην ατζέντα τους, και στη συνέχεια τους πετάν ''τροφή στους λύκους''.
- Οι ΗΠΑ δεν θα συμπαρασταθούν στους Κούρδους.
Η κυβέρνηση της Συρίας δεν θα τους συμπαρασταθεί και ούτε το Ιράν, ούτε η Ρωσία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε άτομο με καρδιά που διαβάζει αυτό πρέπει να υψώσει τη φωνή του τώρα !
* Υπάρχει ένα παλιό κουρδικό ρητό που λέει " ΦΙΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΒΟΥΝΑ".
Ας δείξουμε στους Κούρδους ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Ο καθένας μας ας κάνει ό,τι μπορεί. Ο λαός αυτός δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί στην τύχη του...


  Salar Adnan.Κούρδος πανεπιστημιακος

"Dance me to the end of love"

 Το "Dance me to the end of love" του Λέοναρντ Κοεν  όλοι πιστεύουμε ότι είναι ένα ρομαντικό τραγούδι που εξυμνεί τον έρωτα. Όμως όχι.
Ο Κόεν έγραψε το «Dance me to the end of love» για να υμνήσει την ακατάλυτη δύναμη τής αγάπης, με αφορμή την τραγική εμπειρία τού εκ Θεσσαλονίκης Ελληνοεβραίου «βιολιστή του Άουσβιτς» Ιάκωβου Στρούμσα, ο οποίος ήταν υποχρεωμένος από τους αξιωματικούς των Ες Ες να αποχαιρετά με κλασική μουσική και εμβατήρια συγγενείς και φίλους που όδευαν προς τους θαλάμους αερίων. Η συγκεκριμένη ορχήστρα είχε οριστεί από τους ναζί, για λόγους ευταξίας αλλά και σαρκασμού, να συνοδεύει με μουσική τη θλιβερή πορεία των καταραμένων του Τρίτου Ραιχ προς τους θαλάμους αερίων (σπρώχνονταν γυμνοί προς το χώρο των υποτιθέμενων λουτρών,όπου τους περίμενε το θανατηφόρο δηλητήριο).
Την ώρα ακριβώς που μπροστά τους σπρώχνονταν προς το θάνατο ομόφυλοι και ομόθρησκοί τους, φίλοι, συγγενείς, αγαπημένα τους πρόσωπα. Ο Κοεν τραγουδάει εκ μέρους μιας γυναίκας. Πρόκειται για τη σύζυγο του Στρούμσα. Μέσα από τη φωνή του και με τους στίχους του, εκείνη απευθύνεται στον αγαπημένο της για τελευταία φορά, καθώς σπρώχνεται μέσα στο γενικευμένο ΠΑΝΙΚΟ προς τους θαλάμους αερίων και τους φούρνους αναζητώντας μια ύστατη ευλογία απαντοχής και αναπτέρωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Απέναντί της,ο αγαπημένος της παίζει βιολί σε αυτήν την ύστατη συνάντησή τους,παρηγορώντας την,προτού εκείνη αποχωρίσει για πάντα από τη σκηνή, από τη ζωή του βιολιστή και από τη ζωή της αγάπης.
Εκείνη τον παρακαλά, τον παροτρύνει: «Dance me to the end of love».

Στη φωτο, ο Ιάκωβος Στρουμσα

Γ.Γ.

Το «μαύρο» δεν γίνεται «άσπρο»... Απάντηση στη συκοφαντία με ενίσχυση του αγώνα

 

Με τη συκοφαντική προπαγάνδα κυβέρνησης και ΜΜΕ να κάνει το μαύρο άσπρο και να παρουσιάζει τα θύματα της καταστολής ως θύτες αντιμετωπίστηκε η μεγάλη αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση του περασμένου Σαββάτου στην Αθήνα, ενάντια στην επίσκεψη Πομπέο και τη Συμφωνία για τις βάσεις. Μια εκστρατεία ψέματος και διαστρέβλωσης, την ώρα που τα ΜΑΤ χτυπούσαν σαν αφιονιασμένοι με γκλομπ τους διαδηλωτές και έριχναν χημικά μέσα στα πόδια παιδιών και ηλικιωμένων.

Η μαζική και μαχητική αυτή διαδήλωση, όπως και οι αντίστοιχες κινητοποιήσεις σε μια σειρά από πόλεις της χώρας, ειδικά εκείνες που μετατρέπονται σε «πεδία βολής» των ΗΠΑ (Χανιά, Αλεξανδρούπολη, Βόλος, Λάρισα κ.λπ.), «τσαλάκωσαν» την προσπάθεια να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου, να φανεί ότι ο λαός αποδέχεται την επικίνδυνη εμπλοκή στα βρώμικα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Κι αυτό είναι που δεν μπορούν να χωνέψουν η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία, η πρεσβεία των ΗΠΑ και το τσούρμο των αντικομμουνιστών που βγήκαν παγανιά, βυσσοδομώντας σε βάρος του ΚΚΕ και του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Η «σιγή ασυρμάτου» δεν πέρασε

Αφού δεν πέρασε η προσπάθειά τους να θαφτούν οι αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις και να κυριαρχήσει ο εφησυχασμός, αφού διαπίστωσαν ότι η μεγάλη καμπάνια της Επιτροπής Αγώνα ενάντια στη Συμφωνία βρήκε θερμή ανταπόκριση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα, σειρά είχε η προσπάθεια να απαξιωθεί το συλλαλητήριο, λέγοντας ότι πρόκειται για «εθιμοτυπική αντίδραση» και ότι τα συνθήματα «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» και «Pompeo go home» είναι «γραφικότητες» που ανήκουν στο παρελθόν. Κοντά στα παραπάνω, και σε μια προσπάθεια να μην κατέβει ο λαός στους δρόμους, ήρθε και η καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας, όπως με τα ρεπορτάζ για το «στρατό πρακτόρων» στην Αθήνα, για το «Χίλτον» που είναι «φρούριο», για τους εκατοντάδες αστυνομικούς που είναι «επί ποδός» προστατεύοντας τον Πομπέο, κ.λπ.

Το πρωί του Σαββάτου, όμως, οι χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μαθητές και φοιτητές, οι συνταξιούχοι που έδωσαν το μαχητικό «παρών» στη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα και στην πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία, έστειλαν ένα ηχηρό αντιιμπεριαλιστικό μήνυμα. Η επιχείρηση «να μην κουνηθεί φύλλο» είχε πέσει στο κενό, κάτι που προφανώς προκάλεσε τις ευαίσθητες χορδές εκείνων που προωθούν τη «μείωση του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα».

Τραγελαφικοί ισχυρισμοί...

Γι' αυτό και είχε έρθει η ώρα της καταστολής... Η επιχείρηση - σκούπα των ΜΑΤ, με την απρόκλητη επέμβαση στο κύριο σώμα της διαδήλωσης, αφού πρώτα είχαν απομακρυνθεί με χημικά και γκλομπ οι «εγκληματίες» που τόλμησαν να πετάξουν κόκκινη μπογιά στο μεταλλικό κουφάρι του μακελάρη Τρούμαν, έδειξε ξανά ότι σε μια χώρα - «προμαχώνα» του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού η ανοχή στη λαϊκή αντιιμπεριαλιστική δράση είναι μηδενική. Η καταστολή σκοπό είχε να διαλύσει την πορεία, να μην επιτρέψει στους διαδηλωτές να φτάσουν στην πρεσβεία - μια προσπάθεια που έπεσε στο κενό.

Σαν να μην έφταναν ο αυταρχισμός των ΜΑΤ, τα χημικά και οι κρότου - λάμψης σε μια ειρηνική διαδήλωση όπου συμμετείχαν οικογένειες με μικρά παιδιά, ήρθε και ο προπαγανδιστικός ορυμαγδός από τα αστικά ΜΜΕ. Μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση θυματοποίησης της αστυνομίας, παρουσίασης των άοπλων διαδηλωτών, που χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ με πλήρη εξάρτηση, ως «επιτιθέμενων»! Οι τίτλοι της συκοφαντίας είναι χαρακτηριστικοί: «Εικόνες σοκ στο κέντρο της Αθήνας», «πεδίο μάχης», «συμπλοκές σώμα με σώμα», «δολοφονικό χτύπημα σε άνδρες των ΜΑΤ» και άλλα τέτοια παιδαριώδη αξιοποιήθηκαν στη γελοία προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας, για να δοθεί κάλυψη στη βάρβαρη - με εντολή άνωθεν - καταστολή. Συνδικαλιστές της αστυνομίας που λιβανίζουν την κυβέρνηση παρέλαυναν στα κανάλια παριστάνοντας τα θύματα, ενώ η ΓΑΔΑ - προφανώς επίσης με εντολή άνωθεν - ξεκίνησε να διακινεί «ενημερώσεις» σε δημοσιογράφους, κάνοντας λόγο για «αδικαιολόγητη βία κατά αστυνομικών», όταν ανάμεσα στα αποτελέσματα της επέμβασης ήταν και ανοιγμένα κεφάλια διαδηλωτών...

Η «επιστράτευση» ήταν γενικευμένη: Από τη διακίνηση φωτογραφικού υλικού «κομμένου και ραμμένου» στα μέτρα της συκοφάντησης, μέχρι και χωροφυλακίστικες ενέργειες, όπως του αντικομμουνιστή βουλευτή της ΝΔ Κ. Μπογδάνου, που σαν πρόθυμος χαφιές έσπευσε να δώσει «αποδείξεις και ονόματα», μετατρέποντας τα τηλεοπτικά στούντιο σε δικαστήρια. Η στόχευση ξεκάθαρη: Να διαδοθεί το «μήνυμα» ότι η αντιιμπεριαλιστική δράση μπαίνει στο στόχαστρο και, όπου δεν πιάνει τόπο η φιλοΝΑΤΟική και φιλοαμερικάνικη προπαγάνδα, επιστρατεύεται η καταστολή.

Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο

Είναι προφανές ότι δεν τους φταίει μια συμβολική κίνηση, όπως οι μπογιές σε ένα άγαλμα, όπως άλλωστε δεν ήταν αυτό που ενόχλησε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2018, όταν η αστυνομία, πάλι με εντολές άνωθεν και με μαφιόζικες πρακτικές, έστελνε στο νοσοκομείο και στα δικαστήρια φοιτητές για μια αντίστοιχη ενέργεια. Δεν θέλουν απλά να προστατεύσουν ένα αισχρό μνημείο, που άλλωστε είναι μόνιμα στο στόχαστρο του λαϊκού κινήματος, από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκε στο κέντρο της Αθήνας. Το πρόβλημα είναι ότι την ώρα που η ελληνική αστική τάξη, η κυβέρνηση της ΝΔ και τα κόμματα που ανταγωνίζονται ποιοι είναι πιο φιλοΝΑΤΟικοί από τον ΣΥΡΙΖΑ και όλους τους άλλους, δίνουν τα «ρέστα» τους, προσφέρουν αέρα, γη και νερό για τη στήριξη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, οι αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας, έρχονται σε ευθεία αμφισβήτηση και αντίθεση.

Δεν ανέχονται το γεγονός ότι παρά τον πακτωλό κονδυλίων, τα ιλουστρασιόν φυλλάδια, τις λιωμένες σόλες του πρέσβη που γυρνάει όλη τη χώρα για να «διαφημίσει» στις «τοπικές κοινωνίες» τα δολάρια που τάχα θα «ακουμπάνε» οι δολοφόνοι πεζοναύτες των ΗΠΑ στις «εξόδους» τους από τις βάσεις, η αντίσταση παραμένει ισχυρή.

Στο στόχαστρο είναι το ΚΚΕ, επειδή οι κομμουνιστές πρωτοστατούν στην οργάνωση της αντίδρασης στην επικίνδυνη εμπλοκή.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν είναι μόνο οι μνήμες του παρελθόντος για το τι σημαίνει ΝΑΤΟ, τι σημαίνει εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Είναι και οι εξελίξεις του σήμερα και του αύριο, το γεγονός ότι η χώρα γίνεται μαγνήτης κινδύνων και μάλιστα σε μια περιοχή που - όπως βλέπουμε με την τουρκική εισβολή στη Συρία - δεν αργεί να πάρει φωτιά, που προβληματίζουν, που προκαλούν ανησυχία και που δυναμώνουν τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα και σε νεότερες γενιές.

Ελλάδα - «προτιμώμενος εταίρος» για τις ΗΠΑ σημαίνει ίσως πολλά για τα σχέδια και τις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων, των εφοπλιστών κ.λπ. Σημαίνει όμως δεινά και κινδύνους για το λαό μας, για τη νεολαία. Η απάντηση λοιπόν είναι μία: Να δυναμώσει ο αγώνας παντού. Να πολλαπλασιαστούν οι υπογραφές καταδίκης της Συμφωνίας. Σε κάθε πόλη, συνοικία, χώρο δουλειάς, σχολεία και σχολές, να δυναμώσει το σύνθημα «Ούτε γη ούτε νερό ούτε αέρα στους φονιάδες των λαών».

ΠΗΓΗ 

Οταν ο Πομπέο... εκθέτει τα «παπαγαλάκια» της πρεσβείας

Eurokinissi

Αποκαλυπτικές, μία προς μία, ήταν οι τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μ. Πομπέο, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα, για όσους την ίδια ώρα διακινούσαν «με ένα στόμα μια φωνή» τη δηλητηριώδη προπαγάνδα περί «ανταλλαγμάτων» από τη Συμφωνία για τις βάσεις, όπως και συνολικά από την εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ. Ας δούμε λοιπόν πώς ο ίδιος ο Πομπέο... κατέρριψε ένα προς ένα τα παραμύθια που διακίνησαν ξανά με τόση θέρμη τα αστικά επιτελεία και τα κυβερνητικά στελέχη, με σκοπό να στοιχίσουν το λαό στα επικίνδυνα σχέδια.

Μύθος 1ος: Η Ελλάδα με τις συμφωνίες αυτές γίνεται πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή, παίρνει ως «αντάλλαγμα» τη μεγαλύτερη ασφάλεια

 

Για το τι γίνεται η Ελλάδα με τη νέα Συμφωνία με τις ΗΠΑ ο Πομπέο ήταν παραπάνω από ξεκάθαρος: «Εχουμε πολλούς στρατηγικούς στόχους και με την Ελλάδα θα έχουμε μια νέα αμυντική συνεργασία που θα έχει σημασία» για τους στόχους αυτούς, είπε σε συνέντευξή του, σημειώνοντας μάλιστα πως η σχέση αυτή εκτείνεται «δεκαετίες μπροστά», είναι «κάτι βαθύτερο από τα δικαιώματα να έχουμε βάσεις» και «δίνει πολιτικά σήματα που είναι ευρύτερα και βαθύτερα», ανεξάρτητα από τις εναλλαγές των κυβερνήσεων σε ΗΠΑ και Ελλάδα.


Να λοιπόν ποια είναι η ουσία της Συμφωνίας με τις ΗΠΑ, όσο και του «Στρατηγικού Διαλόγου», που δεν μπορούν να κρύψουν ούτε όλα μαζί τα παραμύθια των αστικών επιτελείων: Η κυβέρνηση προσφέρει «γη, αέρα και νερό», βάσεις από την Αλεξανδρούπολη έως τη Θεσσαλία και την Κρήτη, αναλαμβάνει κάθε λογής βρώμικες αποστολές για τους «στρατηγικούς στόχους» των ΗΠΑ στην περιοχή.

Αλλά μήπως έτσι, όπως ισχυρίζονται τα επιτελεία της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, παίρνουμε όλοι μαζί ως βασικό αντάλλαγμα την «έξτρα ασφάλεια» και τις «αμερικανικές πλάτες», αφού όπως π.χ. έλεγε ο υπουργός Αμυνας, οι βάσεις της Ελλάδας γίνονται και βάσεις των Αμερικανών και «όλοι αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αυτό»;

Για όσους «δεν αντιλαμβάνονται» τι σημαίνει αυτό, ο Πομπέο φρόντισε να κάνει λιανά αυτά τα «οφέλη»: «Η Ελλάδα», είπε στην ίδια συνέντευξη, «επωφελείται από τη στενή σχέση ανάμεσα στις Ενοπλες Δυνάμεις μας, τους κοινούς κανόνες αντίληψης και επιχειρήσεων (...) που θα μας βοηθήσουν σε περίπτωση που χρειαστεί να αμυνθούμε ή να αποτρέψουμε αποφασισμένους αντιπάλους».

Οι Ενοπλες Δυνάμεις, δηλαδή, μαθαίνουν να πολεμάνε για τις ΗΠΑ και για τους «στρατηγικούς τους στόχους» σε όλη την περιοχή! Και τα αμερικανικά ορμητήρια που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε όλη την Ελλάδα, προφανώς γίνονται στόχος των «αποφασισμένων αντιπάλων». Αυτά κι αν αποπνέουν... ασφάλεια και σταθερότητα.

Μύθος 2ος: Δεν πρόκειται για συμφωνίες που στρέφονται κατά κάποιου άλλου

 

Τα αστικά επιτελεία και τα κυβερνητικά στελέχη, «δασκαλεμένα» και στη γνωστή προσπάθεια εφησυχασμού για το τι σημαίνει η παραπέρα εμπλοκή, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν λένε πως τάχα αυτές είναι συμφωνίες διμερείς, πως «δεν στρέφονται εναντίον κάποιου».

Η πραγματικότητα είναι ακριβώς ανάποδη: Η «αναβάθμιση» στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό σημαίνει πως ο λαός μας μπαίνει απευθείας στο «μάτι του κυκλώνα» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τη μοιρασιά της λείας της Ενέργειας, των δρόμων μεταφοράς της, των αγορών και των «σφαιρών επιρροής».

Κι αν κανείς δεν πιστεύει το... κολλημένο ΚΚΕ, μπορεί να ακούσει τον ίδιο τον Πομπέο.

Στην ομιλία του στο «Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος», είπε επί λέξει: «Είναι συναρπαστικό ότι η ανανέωση των σχέσεών μας φτάνει σε αυτήν τη σημαντική στιγμή. Οπως ο Πρόεδρος Τραμπ είπε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ "ο καιρός μας είναι καιρός μεγάλων ανταγωνισμών, υψηλών ρίσκων και καθαρών επιλογών". Και αυτό αληθεύει τόσο για την Ανατολική Μεσόγειο όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Πάρτε για παράδειγμα τα Βαλκάνια, που παραμένουν μια περιοχή στρατηγικού ανταγωνισμού (...) τη Ρωσία, που υπονομεύει την κυριαρχία των γειτόνων σας, προσπαθεί να καταπνίξει τη θρησκευτική ελευθερία πολλών ορθόδοξων πιστών (...) το Ιράν, που οι τρομοκράτες αντιπρόσωποί του έχουν αποσταθεροποιήσει τη Μ. Ανατολή, μετέτρεψαν τον Λίβανο σε κράτος - "πελάτη" και συνέβαλαν στη δημιουργία της προσφυγικής κρίσης που εξακολουθεί να επιδρά στην Ελλάδα έως σήμερα.

Πάρτε για παράδειγμα την Κίνα, που χρησιμοποιεί οικονομικά μέσα για να εξαναγκάσει χώρες σε ετεροβαρείς συμφωνίες που ωφελούν το Πεκίνο και αφήνουν τους πελάτες στο τέλμα του χρέους (...) τον σφοδρό ανταγωνισμό για τις ενεργειακές πηγές, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρή οικονομική και στρατηγική αποσταθεροποίηση στην περιοχή».

Δίνοντας μάλιστα τα συγχαρητήρια στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στη σημερινή για την εμπλοκή στα σχέδια αυτά, τόνισε πως «αυτό που είναι εξαιρετικό για καθένα από αυτά, είναι ότι βλέπουμε την Ελλάδα να αναλαμβάνει αυτές τις προκλήσεις, δείχνοντας το δρόμο μπροστά. Εξασφαλίσατε τη Συμφωνία των Πρεσπών. (...) Πήρατε κυρώσεις κατά της Ρωσίας για την εισβολή της στην Κριμαία και την Ανατολική Ουκρανία. Αρνηθήκατε σε ένα ιρανικό πλοίο γεμάτο πετρέλαιο, πετρέλαιο για τον Ασαντ, να δέσει στα ελληνικά λιμάνια. Και εξετάζετε εξονυχιστικά τα ρίσκα του να επιτρέψετε στην Κίνα να χτίσει τα ευαίσθητα δίκτυα 5G. (...) Διευρύνατε τους δεσμούς με το Ισραήλ για να εξασφαλίσετε τις ενεργειακές προμήθειες. Και αρχίζετε να βλέπετε τον κόσμο ακριβώς όπως τον βλέπουμε εμείς».

Και «προβάλλοντας» στο μέλλον την εμπλοκή αυτή, τόνισε: «Κοιτάξτε, είναι κάπως εγωιστικό. Οι ΗΠΑ χρειάζονται να κρατήσουν την Ελλάδα επιτυχημένη και να βοηθήσουν να εξασφαλιστεί η Ανατολική Μεσόγειος. Γι' αυτό ας συνεχίσουμε τη δουλειά μας για να σταματήσουμε την κακόβουλη ρωσική επιρροή, τόσο στην Ελλάδα, όσο και εντός των συνόρων των γειτόνων σας. Ας συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση στο Ιράν, το μεγαλύτερο κράτος - σπόνσορα της τρομοκρατίας, μέχρις ότου το καθεστώς γίνει ένα φυσιολογικό έθνος. Ας πάρουμε στα σοβαρά την ΕΕ, όταν χαρακτηρίζει την Κίνα "συστημικό αντίπαλο". Ας στηρίξουμε την εφαρμογή του νόμου κι ας χτίσουμε συνεργασίες με ελεύθερα έθνη, ώστε να εξάγουμε τις ενεργειακές πηγές με έναν ειρηνικό και συντονισμένο τρόπο».
Αυτή είναι λοιπόν η «πληρωμή» που έχει να περιμένει ο λαός: Ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ακόμα πιο «μέσα» στο στόχαστρο των ανταγωνιστών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, παίζοντας τη ζωή του «κορόνα - γράμματα» για τα κέρδη των καπιταλιστών.

Μύθος 3ος: Η αναβάθμιση των σχέσεων με τις ΗΠΑ αποτελεί «ασπίδα» απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα

 

Δυστυχώς για εκείνους, τα παραμύθια που διακινούσαν ότι η Συμφωνία με τους δολοφόνους και οι δηλώσεις Πομπέο αποτελούν τάχα «χαστούκι» στην «απομονωμένη» Τουρκία και «ψήφο εμπιστοσύνης» στο πραγματικά «καλό παιδί» των Αμερικανών στην περιοχή, όπως και εγγύηση για την εφαρμογή του «διεθνούς δικαίου» στην περιοχή, έγιναν θρύψαλα «πριν αλέκτορα φωνήσαι», αφού συνέπεσαν με το «πράσινο φως» των ΗΠΑ στην Τουρκία να εισβάλει στη Συρία, προκαλώντας... μια κάποια αμηχανία στη βρώμικη προπαγάνδα.

Τις ψεύτικες προσδοκίες είχε φροντίσει βέβαια να γειώσει προηγουμένως ο ίδιος ο Πομπέο, ξεκαθαρίζοντας π.χ. σε συνέντευξή του πως η σχέση των ΗΠΑ με την Ελλάδα δεν λειτουργεί σε καμία περίπτωση «ανταγωνιστικά» με την Τουρκία, που «είναι για εμάς ένας σημαντικός εμπορικός εταίρος, σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, (με) σημαντικές στρατιωτικές υποδομές», αφού «κάθε χώρα έχει (...) τις δικές της ευκαιρίες να έχουν καλά αποτελέσματα για το ΝΑΤΟ αλλά (...) και τις ΗΠΑ».
Οσο για τα «αυστηρά μηνύματα» στην άλλη πλευρά του Αιγαίου;

Στις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Ν. Δένδια, όσον αφορά τις ενέργειες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο αρκέστηκε να πει ότι «κατανοούμε τους κινδύνους. Γνωρίζουμε τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα και δουλεύουμε πολύ στενά για να (...) μην έχουμε στρατιωτικοποίηση των θεμάτων και να πετύχουμε αποκλιμάκωση», με τα ανάλογα προφανώς «ανταλλάγματα» στην Τουρκία για να παραμείνει στο αμερικανοΝΑΤΟικό στρατόπεδο.

Ενώ σε ερώτηση για την Κύπρο και τι συζήτησε με τον πρωθυπουργό απέφυγε να μιλήσει για κυπριακή ΑΟΖ, κάνοντας μια γενική αναφορά περί διεθνών υδάτων: «Ξεκαθαρίσαμε πως επιχειρήσεις σε διεθνή ύδατα είναι σύμφωνα με διεθνείς κανόνες. Και είπαμε στην Τουρκία ότι θα αναλάβουμε δράση για να διασφαλίσουμε ότι έχουμε έννομες ενέργειες όπου κυριαρχεί το διεθνές δίκαιο», το «δίκαιο» που οι ιμπεριαλιστές έχουν κάνει κουρελόχαρτο, κόβοντάς το και ράβοντάς το κάθε φορά στα μέτρα τους.

Το μόνο σημείο όπου έγινε συγκεκριμένος ο Πομπέο είναι όταν ρωτήθηκε σχετικά με τα μονοπώλια των ΗΠΑ στην κυπριακή ΑΟΖ, ξεκαθαρίζοντας πως «οι ΗΠΑ πάντα κάνουν ό,τι χρειαστεί για να προστατεύσουν τα εμπορικά συμφέροντά τους». Αναφορά που βέβαια όχι μόνο δεν αποτελεί διαβεβαίωση ότι τάχα οι ΗΠΑ θα σταθούν... θεματοφύλακας του διεθνούς δικαίου, όπως λέει η κυβέρνηση, αλλά το ακριβώς αντίθετο, αφού γι' αυτά τα συμφέροντα «τρέχουν» τα σχέδια συνδιαχείρισης του Αιγαίου και της κυπριακής ΑΟΖ, αλλά και τα διχοτομικά σχέδια στο Κυπριακό. Αλλωστε, η αναφορά του ότι η προσδοκία είναι πως «κάθε χώρα που θέλει να προστατέψει τη δική της κυριαρχία θα προσφέρει σε άλλες χώρες την ίδια ευκαιρία» μιλάει από μόνη της.

Εξάλλου, μιλώντας στο ΙΣΝ, απαντώντας σε ερώτηση για το τι πρέπει να περιμένει από τις ΗΠΑ η Ελλάδα σε περίπτωση που τουρκικές δυνάμεις αποβιβαστούν σε ένα ελληνικό νησί (!), είπε ότι «θα δράσουμε για να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε τις βασικές αξίες της κυριαρχίας ενός κράτους, του κράτους δικαίου και της προστασίας της ιδιωτικής περιουσίας». Τα αστικά επιτελεία που «πανηγύρισαν» πολύ για την παραπάνω δήλωση, φρόντισαν να θάψουν το άλλο μισό της απάντησης. Οτι «θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μια δέσμη κινήτρων που λένε πως "αυτός δεν είναι ο τρόπος για τις χώρες να επωφεληθούν"», αποκαλύπτοντας δηλαδή πως το «γκριζάρισμα» των κυριαρχικών δικαιωμάτων και τα σχέδια συνδιαχείρισης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο βρίσκονται προ πολλού πάνω στο τραπέζι από τους ίδιους τους Αμερικανούς.

Μύθος 4ος: Η Ελλάδα έχει να περιμένει οικονομικά ανταλλάγματα, πήρε «ψήφο εμπιστοσύνης» από τους επενδυτές

 

Εννοείται ότι από τη φαρέτρα των αστικών επιτελείων δεν έλειψαν και τα περί μεγάλων οικονομικών ανταλλαγμάτων, ευημερίας, «επενδύσεων» και άλλα τέτοια.

Για το ποιος έχει να περιμένει από αυτά, μίλησε επίσης ο Πομπέο, π.χ. αναφερόμενος στα συμφέροντα των εφοπλιστών «στα νερά που η Ελλάδα εξαρτάται για τη ναυτιλία και τις μεταφορές της», στις μπίζνες των επιχειρηματικών ομίλων στα Βαλκάνια, όπου οι ΗΠΑ «θέλουν να δουν την Ελλάδα να ηγείται» στα σχέδια ευρωατλαντικής διεύρυνσης και «σταθερότητας».

Οσο για τους ομίλους των ΗΠΑ, ήταν παραπάνω από ξεκάθαρος ότι οι «επενδύσεις» τους εδώ πάνε χέρι χέρι με την ένταση της εκμετάλλευσης, τα «σταθερά και προβλέψιμα» προνόμια και φοροαπαλλαγές και βέβαια το πιάσιμο «πόστων» απέναντι στους ανταγωνιστές.

Είπε βέβαια και για τα... ανταλλάγματα του είδους «όπου φιλοξενείτε Αμερικανούς (...) επωφελούνται οικονομικά και όλες αυτές οι τοποθεσίες». Μια άθλια εκδοχή δηλαδή του «καλώς ήρθε το δολάριο», τα «τριάντα αργύρια» της εμπλοκής, για να δεχτεί ο λαός να «βάλει πλάτη» στα ιμπεριαλιστικά σχέδια.

Ο λαός θα τους επιστρέψει «συστημένα» αυτά και τα υπόλοιπα «ανταλλάγματα», δυναμώνοντας την πάλη του απέναντι στη βρώμικη εμπλοκή, για να ξεκουμπιστούν μια και καλή οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί φονιάδες.

Τ.

 

Ριζοσπάστης  Σάββατο 12 Οχτώβρη 2019 - Κυριακή 13 Οχτώβρη 2019