Πολυεργαλεία για κάθε χρήση...

Από το Σάββατο, που με θριαμβευτικό τρόπο ανακοινώθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, η εξόντωση του περιβόητου αρχηγού του «Ισλαμικού Κράτους», Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, ξεδιπλώνεται ένα μπαράζ αναλύσεων και δημοσιευμάτων που μιλάνε για ένα «σημαντικό βήμα στον πόλεμο κατά της ισλαμιστικής τρομοκρατίας», αλλά και για την «ανάγκη ο αγώνας να συνεχιστεί». Σε αυτό το πνεύμα κινήθηκαν από το ΝΑΤΟ και τον Γάλλο Πρόεδρο, Εμ. Μακρόν, μέχρι άρθρα σε αμερικανικές, ευρωπαϊκές και ελληνικές αστικές εφημερίδες, με στόχο (τι άλλο;) να διατηρείται ενεργή η απειλή από την «τρομοκρατία» (στην προκειμένη περίπτωση από τους ισλαμιστές) και να αξιοποιείται ως πρόσχημα για επεμβάσεις και πολέμους, αλλά και για μέτρα καταστολής σε βάρος των λαών, στο όνομα της διαφύλαξης τάχα της δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, βέβαια, οι ΗΠΑ δήλωσαν για άλλη μια φορά ότι θα εξακολουθούν να φυλάνε τις συριακές πετρελαιοπηγές για να ...μοιράζεται καλύτερα ο πλούτος.

* * *

Από όλες αυτές τις βαθυστόχαστες αναλύσεις που επικαιροποιούνται στο φόντο του παζαριού ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στη Συρία, με τις πρόσφατες συμφωνίες της Τουρκίας με ΗΠΑ και Ρωσία και τη νέα επέμβαση στη Βόρεια Συρία, αυτά που κρύβονται είναι η ιστορία και ο ρόλος αυτών των ισλαμιστικών οργανώσεων εγκληματιών από κάθε γωνιά της Γης, που έχουν συγκεντρωθεί στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, στον Καύκασο. Πριν από τον ΙSIS ήταν η «Αλ Νούσρα», της δήθεν «συριακής αντιπολίτευσης», νωρίτερα η «Αλ Κάιντα» ή οι «Ταλιμπάν», που χρησιμοποιούνται στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών για το μοίρασμα γεωστρατηγικών σφαιρών επιρροής, αγορών, πηγών Ενέργειας, δρόμων μεταφοράς τους, πολυεργαλεία χρήσιμα στις επεμβάσεις τους, που σκορπούν το θάνατο, τη δυστυχία, τη φτώχεια, τον αναγκαστικό ξεριζωμό και την προσφυγιά στους λαούς.

* * *

Το «έργο» αυτό της αξιοποίησης τέτοιων οργανώσεων το έχουμε ξαναδεί στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη και άλλες χώρες της Βόρειας Αφρικής από πολύ παλιά. Οταν οι Γάλλοι αποικιοκράτες έστηναν στις αρχές του περασμένου αιώνα τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» στην Αίγυπτο, στον ανταγωνισμό τους με τους Βρετανούς. Οταν η CIA και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα έφτιαχναν τη δεκαετία του 1970-'80 στις «μαντράσες» (θρησκευτικά σχολεία) του Πακιστάν τους «ιερούς μαχητές» (Μουτζαχεντίν) Ταλιμπάν κατά της ΛΔ του Αφγανιστάν και της ΕΣΣΔ, με συνεργάτες τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και άλλους μετέπειτα «αστέρες» της «Αλ Κάιντα». Οταν ο Ιρακινός Αλ Μπαγκντάντι συνεργαζόταν και φωτογραφιζόταν με άλλους, ως «συριακή αντιπολίτευση», με τον Αμερικανό Ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Τζον Μακέιν, το Μάη του 2013.

* * *

Συγκεκριμένα για το «Ισλαμικό Κράτος», τόσο ο λαός μας όσο και οι άλλοι λαοί δεν πρέπει να ξεχάσουν ότι εκπαιδεύτηκε, χρηματοδοτήθηκε, εξοπλίστηκε, ανδρώθηκε από τις ΗΠΑ (και μάλιστα την περίοδο του ...νομπελίστα Ειρήνης Μπ. Ομπάμα) και τους συμμάχους τους, την Τουρκία και πετρελαιομοναρχίες του Κόλπου, για την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Εγχείρημα που μπήκε σε εφαρμογή από το 2011, την περίοδο της περιβόητης «αραβικής άνοιξης», την οποία διάφοροι αστοί και οπορτουνιστές εμφάνιζαν και στη χώρα μας ως «λαϊκή εξέγερση». Μάλιστα, την περίοδο της μεγάλης του ακμής, από το 2013 έως το 2015, το «χαλιφάτο» έλεγχε πολλές από τις πετρελαιοπηγές της Ανατολικής Συρίας και μεγάλο τμήμα του Ιράκ (σε Ράκα και Μοσούλη) και επιδιδόταν ανενόχλητο σε λαθρεμπόριο πετρελαίου με μεγάλους ενεργειακούς κολοσσούς μέσω Τουρκίας, εξασφαλίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια, με την εκτίμηση μάλιστα αναλυτών ότι το λαθραίο πετρέλαιο των τζιχαντιστών που «ξεπλενόταν» στη συνέχεια, συνέβαλε στην πτώση της τιμής του «μαύρου χρυσού».

* * *

Οσο μελάνι υποκρισίας και αν χύνεται σήμερα για την «επιτυχία της εξουδετέρωσης» του Μπαγκντάντι - που παρεμπιπτόντως στο παρελθόν είχε σκοτωθεί ...τουλάχιστον άλλες 3 φορές - αυτό που πρέπει να μείνει για να βγαίνουν χρήσιμα συμπεράσματα, είναι ότι και αυτή η εγκληματική οργάνωση αξιοποιείται στο έδαφος των σφοδρών ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που κλιμακώνονται διαρκώς. Επίσης ο δήθεν πόλεμος εναντίον της «τρομοκρατίας» χρησιμεύει και τώρα ως πρόσχημα για νέες επεμβάσεις και «ξαναμοίρασμα» της λείας σε βάρος των λαών. Τα όσα αναπαράγουν οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις, πριν του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα της ΝΔ, περί μιας «Ελλάδας πυλώνα ασφάλειας, σταθερότητας και ειρήνης», λόγω της συμμετοχής της χώρας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, της «αναβάθμισης» των σχέσεων με τις ΗΠΑ, έχει αποδειχτεί πολλές φορές ότι μόνο νέα δεινά προμηνύουν για το λαό.

Τι είναι το " shell shock" αμόρφωτα ανθρωπάκια ??

Με την ορολογία shell shock εννοούμε τα μόνιμα ψυχικά τραύματα τα οποίο δημιούργησε στους στρατιώτες του πρώτου παγκοσμίου πολέμου ο τρόμος της οβίδας, των χαρακωμάτων, του θανάτου, του πολέμου γενικότερα. Ένα από τα βασικά του χαρακτηριστικά ήταν η δυσλειτουργία στο βάδισμα. Όταν οι Monty Python έκαναν το περίφημο Ministry of Silly Walks, η αναφορά στο shell shock ήταν προφανέστατη. Προχθές τα κορίτσια στη Νέα Φιλαδέλφεια, άσχετο εάν ήταν μαθήτριες ή όχι και επίσης άσχετο εάν γνώριζαν τον συμβολισμό του Silly Walk ή όχι, εκτέλεσαν ίσως την κορυφαία αντιμιλιταριστική περφόρμανς που έχει γίνει ποτέ σε αυτόν τον τόπο. Και τις ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της ψυχής μου.

Γιώργος Δομιανός

Σημείωση ιστολόγιου

1) Σε κανενα μερος του κοσμου παιδια δεν υποχρεωνονται να παρελαυνουν στς Εθνικες επετειους μονο εδω στο Ιραν της Ν.Ευρωπης
2) Τους monty python τους φανταστηκε καποιοι δημοσιογραφοι και σωστα ,τα παιδια θελαν απλα να εξευτελισουν τους επισημους τυπου Πατουλαινας και υιου
3) Ουτε σημαια ουτε πατριδα ευτελισαν τα παιδια μονο τους επισημους ,αποδειξη οι ξεκινησαν το σκετσακι μολις φτασαν στην εξεδρα

4) Το αν επρεπε να διαδηλωσουν με πανο και συνθηματα ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ οι γονεις μεθαυριο (25 Μαρτιου )που πατε και ψηφιζετε αυτα τα τσιρκα και μη ζητατε απο παιδια να καλυψουν τις δικες σας ανεπαρκειες
5) Θα ναι νταλα μεσημερι που τα παιδια θα καταργησουν τις μαθητικες μαλακιες (παρελασεις ) οταν αυριο το κανουν ΟΛΑ μαζι αυτο που καναν οι μαθητριες προχτες

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ

Στρατιωτάκια ακούνητα, μέρα ή νύχτα;
Στρατιωτάκια ακούρδιστα, μέρα ή νύχτα;

Πώς στα παιδικά παιχνίδια εμπλέκονται οι αρχηγοί, οι στρατοί και τα στρατιωτάκια τους;
Στρατοί που κάνουν πολέμους, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις.

Και εμείς επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας.
Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι.

Υπήρξαμε για λίγο στρατιωτάκια που αρχίζουν να ξεκουρδίζονται, να βραχυκυκλώνουν απέναντι στις διαταγές, τα παραγγέλματα, τα εμβατήρια. ίσως γιατί πλέον δεν μας πείθουν οι ιδέες που ενσαρκώνονται σε όλα αυτά.

Τι κοινό μπορεί να'χει ο μιλιταρισμός με την ελευθερία; Τι σχέση μπορεί να'χει η υπεράσπιση της ελευθερίας ενός λαού με τον πατριωτισμό που διδασκόμαστε από μικρά παιδιά; Στα σχολεία, στις παρελάσεις, παντού.

Ο πόλεμος του ανθρώπου για την ελευθερία του δεν είναι έπος ούτε τραγωδία. Είναι η ίδια η ζωή εν κινήσει. Κίνηση που δεν μπορεί να ελεγχθεί και να μπει σε καλούπια.

Γι' αυτό και εμείς μπήκαμε στην παρέλαση ακαλούπωτοι... Υπό την πνευματική μπαγκέτα του μεγάλου στρατάρχη της αγγλικής κωμωδίας, John Cleese και όσων μας έχουν διδάξει οι Monty Python.  Με το δικό μας silly walk και ρυθμό. 

Στα μάτια των επισήμων και πολλών θεατών, είδαμε την περιέργεια, την έκπληξη αλλά και την υποτίμηση. Άλλοι μας γιούχαραν, άλλοι μας πέρασαν για "προβληματικά παιδιά". Αυτά ακριβώς είναι τα όρια του πατριωτισμού τους. Η πατρίδα των κανονικών, των προβλέψιμων, των άριστων.

Εμείς ήρθαμε από άλλες πατρίδες. τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των ζωντανών. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν.

Υ.Γ.  
Επιλέξαμε να πάμε στο δήμο της Ν. Φιλαδέλφειας- Ν. Χαλκηδόνας σε μια γειτονιά χτισμένη από πρόσφυγες,  τους κατεξοχήν περιττούς και απόβλητους της ελληνικής κοινωνίας και τότε και τώρα.

10 "στρατιωτάκια" της υπο-κριτικής τέχνης

Μαχαίρωμα στελέχους της ΚΝΕ στο Γέρακα από φασιστοειδή με κουκούλες – Συγκέντρωση καταδίκης την Παρασκευή 1η Νοέμβρη

Κατιούσα

Το μπαράζ επιθέσεων σε κομμουνιστές, που είχε ενταθεί κατά τις προεκλογικές περιόδους, συνεχίζεται και τώρα, αφού φαίνεται πως οι νοσταλγοί του Χίτλερ δυσκολεύονται να χωνέψουν τη θέση που τους επεφύλαξε ο λαός στο σκουπιδοτενεκέ της πολιτικής ζωής και ιστορίας. Έτσι, για άλλη μια φορά, ο Άγγελος Μπαλτάς, στέλεχος του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, δέχτηκε επίθεση από ομάδα φασιστών κουκουλοφόρων, που τον μαχαίρωσαν θρασύδειλα στο χέρι μες στο σκοτάδι. Μάλιστα όπως καταγγέλλει η ΤΕ Μεσογείων και Λαυρεωτικής, έχουν γίνει περισσότερες από μία μηνύσεις και ονομαστικές καταγγελίες στο ΑΤ του Γέρακα, αλλά ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ, ούτε τώρα με ΝΔ υπάρχει οποιαδήποτε κινητικότητα στην κατεύθυνση σύλληψης και απόδοσης κατηγοριών στους δράστες. Επιπλέον, η ανακοίνωση καλεί το λαό και τους μαζικούς φορείς της περιοχής να καταδικάσουν αποφασιστικά το νέο κρούσμα φασιστικής βίας και να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση καταδίκης την Παρασκευή 1η Νοέμβρη στην πλατεία του Γέρακα.

«Καταγγέλλουμε την επίθεση που δέχτηκε ο Άγγελος Μπαλτάς, στέλεχος του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, από ομάδα φασιστοειδών στην περιοχή του Γέρακα. Οι φασίστες μέσα στο σκοτάδι, με μαύρες κουκούλες, τον χτύπησαν και τον μαχαίρωσαν στο χέρι.
Δεν είναι η πρώτη επίθεση που δέχεται, ούτε αυτή η ομάδα είναι άγνωστη στο ΑΤ Γέρακα όπου επανειλημμένα έχουν γίνει μηνύσεις και ονομαστικές καταγγελίες για την δράση τους από το σύντροφό μας και την Κομματική Οργάνωση. Από ότι φαίνεται το κράτος έχει “συνέχεια” και έτσι ένα χρόνο τώρα κανένας από τα φασιστόμουτρα δεν έχει ενοχληθεί ούτε έχει διωχθεί. Η κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως βασική προτεραιότητά της την καταστολή των λαϊκών αγώνων, τη φύλαξη του αγάλματος του Τρούμαν και των ΝΑΤΟικών μακελάρηδων. Οι νόμοι ισχύουν και οι υπηρεσίες δουλεύουν αποτελεσματικά όταν πρέπει να βγει καμία απεργία παράνομη και όχι όταν απειλείται η ζωή αγωνιστών.
Ας βάλουν καλά στο μυαλό τους, οι πολιτικοί απόγονοι του Χίτλερ και των δοσίλογων, των ταγμάτων ασφαλείας και των γερμανοτσολιάδων, ότι στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ τέτοιες ενέργειες δεν μας λυγίζουν, αλλά αντίθετα μας πεισμώνουν για να δώσουμε ακόμα πιο αποφασιστικά τον αγώνα ενάντια στους φασίστες και στο σάπιο σύστημα που τους γεννά.
Ξέρουν ότι αυτό που τους ενοχλεί είναι η δράση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και στα σχολεία. Τους ενοχλεί η αποκάλυψη της αλήθειας, ότι η μόνη διέξοδος είναι η πάλη για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Καλούμε εργατικά σωματεία, συνδικάτα, φορείς της περιοχής, ειδικά τους συλλόγους γονέων των σχολείων της περιοχής, τα μαθητικά συμβούλια να καταδικάσουν το περιστατικό, να καταδικάσουν τη φασιστική δράση. Να τους απομονώσουν και να πετάξουν τη φασιστική ιδεολογία έξω από τα σχολεία.
Καλούμε σε συγκέντρωση καταδίκης την Παρασκευή 1 Νοέμβρη στις 18.00 στην πλατεία του Γέρακα».

Οποια πέτρα κι αν σηκώσεις...

Τι λόγους έχει το ΝΑΤΟ να αφιερώσει μια ολόκληρη θεματική της Συνόδου υπουργών Αμυνας στην ανάπτυξη των δικτύων 5G στα κράτη - μέλη, θέτοντας όρους για το ποιοι πάροχοι θα αναλάβουν να κάνουν τη δουλειά; Γιατί οι ΗΠΑ απειλούν τη Γερμανία, μετά την έγκριση που έδωσε στην κινεζική «Huawei», να συμμετέχει στους διαγωνισμούς για την ανάπτυξη του δικτύου 5G στη χώρα; Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί η προειδοποίηση της «Huawei» ότι «η πολιτικοποίηση της ασφάλειας του κυβερνοχώρου θα αναχαιτίσει την τεχνολογική εξέλιξη και την κοινωνική πρόοδο;». Οι απαντήσεις σε αυτά και άλλα παρόμοια ερωτήματα κρύβονται στον «λαβύρινθο» των ανταγωνισμών για την ανάπτυξη της επόμενης γενιάς δικτύων, που λόγω των υψηλών ταχυτήτων, της δυνατότητας δηλαδή να μεταφέρουν μεγαλύτερο όγκο πληροφορίας σε μικρότερο χρόνο και με αστραπιαία απόκριση, θα επιδράσουν καταλυτικά στην οικονομία (με την ανάπτυξη π.χ. της ρομποτικής) και σε κάθε πλευρά της ανθρώπινης δραστηριότητας, αλλά και στον στρατιωτικό τομέα, με την ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων και την αναπροσαρμογή της συλλογής, διακίνησης και ανταλλαγής πληροφοριών.

* * *

Δίπλα σε αυτά, από μόνη της η ανάπτυξη ενός τέτοιου δικτύου είναι μια κερδοφόρα «μπίζνα» για τα μονοπώλια που ανταγωνίζονται στις τεχνολογίες αιχμής, οι οποίες αποτελούν ένα από τα σοβαρότερα θέατρα του «εμπορικού πολέμου» ΗΠΑ - Κίνας, με εμπλοκή κρατών - μελών της ΕΕ. Με δεδομένα τα παραπάνω, δεν είναι παράξενο το ενδιαφέρον όλων αυτών για το «επόμενο βήμα» στην ανάπτυξη της τεχνολογίας 5G. Ειδικά σε ό,τι αφορά το ΝΑΤΟ, στο τραπέζι της αντιπαράθεσης πέφτει το χαρτί της «ασφάλειας» των οπλικών συστημάτων και της υποκλοπής πληροφοριών από αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, που ως κατασκευαστές θα έχουν πρόσβαση στα δίκτυα 5G των ΝΑΤΟικών κρατών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Στόλτενμπεργκ δήλωσε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ ότι πρέπει όλοι οι σύμμαχοι να διαθέτουν «αξιόπιστα τηλεπικοινωνιακά συστήματα σε συνθήκες ειρήνης, κρίσης και συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικτύων 5G» και ότι «οι μη στρατιωτικές υποδομές αποτελούν εθνική ευθύνη, αλλά σύμφωνα με το άρθρο 3 της ιδρυτικής συνθήκης μας, η αντοχή (κάθε κράτους - μέλους) αποτελεί μέρος της δέσμευσης κάθε συμμάχου στη συμμαχία και μεταξύ τους».

* * *

Η ανάπτυξη των δικτύων 5G δημιουργεί τριβές και στο εσωτερικό της ΕΕ. Οχι μόνο επειδή οι βασικοί ανταγωνιστές της κινεζικής «Ηuawei» είναι δυο ευρωπαϊκά μονοπώλια («Ericsson» και «Nokia»), αλλά και επειδή τα ιδιαίτερα συμφέροντα κάθε κράτους - μέλους δεν συγκλίνουν με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό απέναντι στην Κίνα και τις ΗΠΑ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η θέση της ΕΕ δεν έχει ξεκαθαριστεί και υπάρχει έντονη διαπάλη στο εσωτερικό της. Για παράδειγμα, Ιταλία, Γαλλία και άλλοι δεν έχουν λάβει ξεκάθαρη θέση για το εάν θα επιτρέψουν στη «Huawei» να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς για τα δίκτυα 5G, σε αντίθεση με τη Γερμανία, η οποία ανακοίνωσε ότι θα επιτρέψει κανονικά και χωρίς περιορισμούς τη συμμετοχή της. Να σημειωθεί ότι οι πάροχοι τηλεπικοινωνιών της Γερμανίας είναι πελάτες - συνεργάτες της «Huawei» και είχαν εκφράσει έντονες διαμαρτυρίες για το ενδεχόμενο αποκλεισμού της κινεζικής εταιρείας, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα καθυστερούσε σημαντικά την υλοποίηση των νέων δικτύων, με αποτέλεσμα το συνολικό κόστος να εκτοξευθεί και η Γερμανία να βρεθεί πίσω στον ανταγωνισμό που συνεπάγεται η εισαγωγή και χρησιμοποίηση νέων τεχνολογιών αυτού του μεγέθους.

* * *

Μιλώντας για την πιθανή συνεργασία Γερμανίας - Κίνας στην ανάπτυξη του δικτύου 5G, εκπρόσωπος της «Ηuawei» χαιρέτισε την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης, προσθέτοντας ότι η «Huawei» «μπορεί να δώσει την ευκαιρία στην Ευρώπη να είναι ηγέτης στη νέα εποχή, που δεν αφορά μόνο αυτή καθ' αυτή την τεχνολογία, αλλά είναι περισσότερο ο δυναμισμός της βιομηχανίας που θα ενεργοποιηθεί από το 5G και θα επιτρέψει στην Ευρώπη να ηγηθεί της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης». Είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια της Κίνας να «δελεάσει» την ΕΕ με μια γρήγορη προσαρμογή στα νέα τεχνολογικά δεδομένα, που θα της δώσει πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ. Μάλιστα, η Γερμανία φαίνεται να συμμερίζεται αυτόν τον συλλογισμό, αν κρίνουμε από τις δηλώσεις της Α. Μέρκελ ότι οι σχέσεις με τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου αποτελούν προτεραιότητα για τη χώρα της όταν αναλάβει την προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ από την 1η Ιούλη 2020 και ότι «η ΕΕ δεσμεύεται να υιοθετήσει μια προσέγγιση βασισμένη στην τεκμηρίωση, αναλύοντας λεπτομερώς τους κινδύνους σε ό,τι αφορά τα δίκτυα 5G, αντί να στοχεύει συγκεκριμένες χώρες ή παράγοντες».

* * *

Ο «ζήλος» αυτός της Γερμανίας για συνεργασία με τον κινεζικό τεχνολογικό κολοσσό προκαλεί την αντίδραση των ΗΠΑ. Ετσι, σε ενημέρωση των Ευρωπαίων δημοσιογράφων, ο Αμερικανός αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών, υπεύθυνος για τον κυβερνοχώρο, απείλησε ακόμα και με «διακοπή των δεσμών» με ορισμένα κράτη - μέλη της ΕΕ, εάν αποφασίσουν να συνεργαστούν με «μη αξιόπιστους» πωλητές, προσθέτοντας ότι «είναι πολύ σημαντικό η ΕΕ να προχωρήσει τώρα με μέτρα ασφαλείας» και ότι «αν χρησιμοποιηθεί τεχνολογία που δεν είναι αξιόπιστη για την ανάπτυξη των δικτύων 5G, τότε θα πρέπει να επανεκτιμήσουμε τον τρόπο με τον οποίο μοιραζόμαστε πληροφορίες με χώρες όπως η Γερμανία».

* * *

Είναι φανερό ότι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, θα βρεις από κάτω ανταγωνισμούς που οξύνονται και διατρέχουν κάθετα και οριζόντια το ιμπεριαλιστικό σύστημα, είτε μιλάμε για τον λεγόμενο «εμπορικό πόλεμο» ΗΠΑ - Κίνας, είτε για τη στάση της Γερμανίας, που προσπαθεί να μπει «σφήνα» και να κατοχυρώσει τη θέση της, είτε για τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, όπου επίσης παίζεται σκληρό πόκερ ανάμεσα σε ανταγωνιστικές οικονομίες. Απέναντι στις εξελίξεις, κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται για τους κινδύνους που μεγαλώνουν από το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης ιμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη γι' αυτό, από τη «σύσταση» που έκανε με νόημα στην κυβέρνηση ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μ. Πομπέο, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Αθήνα, «να κάνει τη σωστή επιλογή» σε ό,τι αφορά την εταιρεία που θα αναλάβει να αναπτύξει το σύστημα 5G στην Ελλάδα, στέλνοντας μήνυμα ότι δεν επιτρέπονται «παρατράγουδα» σε μια χώρα - πυλώνα του αμερικανοΝΑΤΟικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή.

Κ. Μ.

Εκτεθειμένοι

Τα αποκαλυπτικά έγγραφα και οι χάρτες που δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης του Σαββατοκύριακου» για τη βάση του Αραξου και την ετοιμότητα να «φιλοξενήσει» ανά πάσα ώρα και στιγμή πυρηνικά όπλα - όπως έχει ξανακάνει στο παρελθόν - εκθέτουν ανεπανόρθωτα όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ των προηγούμενων δεκαετιών, του ΣΥΡΙΖΑ την 5ετία που μας πέρασε, αλλά και τη σημερινή της ΝΔ.
Ολους αυτούς που με «συνέπεια» και επιμονή καλλιέργησαν και καλλιεργούν στο λαό μας τον επικίνδυνο εφησυχασμό για το τι σημαίνει η συμμετοχή στους αμερικανοΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς. Είναι εξάλλου αυτές οι κυβερνήσεις που έκαναν τις ανήξερες και μοίραζαν «κατηγορηματικές» διαψεύσεις όποτε το εργατικό - λαϊκό κίνημα κατάγγελλε συγκεκριμένα την ύπαρξη τέτοιων σχεδίων και υποδομών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις το 2017 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ - που έτσι κι αλλιώς πήγε πολλά βήματα παραπέρα την εμπλοκή στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια - στις σχετικές επίμονες καταγγελίες του ΚΚΕ εκτός και εντός Βουλής για τις εργασίες «αναβάθμισης» που γίνονταν στον Αραξο, ώστε να μπορούν να υποδέχονται «ειδικά όπλα», απαντούσε όχι μόνο ότι μετά το 1974 δεν υπήρξαν πυρηνικά όπλα σε ελληνικό έδαφος, όχι μόνο ότι δεν υφίστανται τέτοια σχέδια, αλλά και ότι λίγο - πολύ δεν πρόκειται να υπάρξουν και στο μέλλον. Και όλα αυτά όταν το έγγραφο που παρουσίασε ο «Ριζοσπάστης» αναφέρει ότι τα πυρηνικά έφυγαν από τον Αραξο μόλις το 2001.
Η συζήτηση που ξαναφουντώνει τώρα, με αφορμή τις εξελίξεις στη Συρία, τις σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας, αλλά και συνολικά τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια στην περιοχή, τα ντοκουμέντα που μιλάνε για τις εγκαταστάσεις που είναι έτοιμες να φιλοξενήσουν πυρηνικά, οι μελέτες ιδρυμάτων των ΗΠΑ που συγκαταλέγουν τον Αραξο σε μια από τις ελάχιστες τέτοιες στην περιοχή, ξεγυμνώνουν για μια ακόμα φορά την επικίνδυνη προπαγάνδα που έχει ως στόχο να αποκοιμίσει το λαό.
Εξάλλου, είναι και οι ελληνικές αστικές κυβερνήσεις που έχουν βάλει την υπογραφή τους στο ανατριχιαστικό δόγμα του ΝΑΤΟ για το «πρώτο πυρηνικό πλήγμα», σε όλη τη σχετική στρατηγική του που από Σύνοδο σε Σύνοδο διασφαλίζει, όπως λέγεται στα ντοκουμέντα τους, πως η ιμπεριαλιστική συμμαχία «παραμένει πυρηνική δύναμη».
Αλλά και στις πιο πρόσφατες ΝΑΤΟικές αποφάσεις που δίνουν πλήρη κάλυψη για την απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία INF με τη Ρωσία για την απόσυρση των πυρηνικών μέσου βεληνεκούς, που λειτουργούν μεταξύ άλλων και ως το επόμενο βήμα για να ξεδιπλωθούν τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια για την «αντιπυραυλική ασπίδα» σε Ανατολική Ευρώπη, Βαλκάνια και Μ. Θάλασσα, με στόχο τη Ρωσία.
Αν στα παραπάνω προστεθούν και οι γνωστές προειδοποιήσεις της τελευταίας πως οι χώρες που φιλοξενούν τέτοιες υποδομές αποτελούν στόχο της δικής της πολεμικής μηχανής, όπως και αντίστοιχες δηλώσεις αξιωματούχων άλλων περιφερειακών δυνάμεων της περιοχής, όπως π.χ. το Ιράν, εύκολα καταλαβαίνει κανείς πόσο βαθύς είναι ο «λάκκος» των ανταγωνισμών μέσα στον οποίο και η σημερινή κυβέρνηση βάζει το λαό μας.
Οι εξελίξεις πρέπει να σημάνουν συναγερμό! Η χώρα, που και με την πρόσφατη «ανανεωμένη» Συμφωνία για τις βάσεις μετατρέπεται, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, «με τη βούλα», σε ορμητήριο των πολεμικών εξορμήσεων των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, ανά πάσα ώρα και στιγμή είναι έτοιμη να... αναβαθμιστεί κι άλλο, υποδεχόμενη ακόμα και πυρηνικά όπλα, κάνοντας το λαό μας στόχο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, που έτσι και αλλιώς «καίνε» ήδη τους λαούς της περιοχής.
Η απαίτηση να φύγουν οι βάσεις και τα πυρηνικά από τη χώρα, το αίτημα για αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες και λοιπές «λυκοφιλίες» του κεφαλαίου πρέπει να φτάσουν σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά, να αγκαλιάσουν όλο και περισσότερους, για να ορθωθεί τείχος απέναντι στις επικίνδυνες εξελίξεις και την εμπλοκή.

Μαστιγώνει η μνήμη τα κρινάκια σου στις αλτάνες

Από iraklis3 

Φοβάσαι,το ξύπνημα τού κόσμου μέσα σου
γερνάς, βαθαίνει η σκέψη
ανάβει το σκοτάδι
ανοίγματα παλιά, αλαφροΐσκιωτοι πόθοι
χείλη μισάνοιχτα, σε μεθούν οι φλόγες
μα δεν σ’ αφήνουν αυτά τα γκρίζα σύννεφα στους ώμους.
Τώρα βιάζεται πιο πολύ το δειλινό
τούτη την εποχή που χορεύουν τα φύλλα την πτώση τους
και χαμηλώνουν τα κλωνάρια στο χώμα,
τούτη την εποχή πολλαπλασιάζονται οι εμπειρίες.
.
Ραγισμένοι τοίχοι τής μοναξιάς
κρατάς διπλωμένα εκείνα τα γράμματα στα χέρια
παραφυλάνε δάκρυα,
στο συρτάρι με τις μάταιες αναμονές
ξεθωριάζουν οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες,
στο ίδιο συρτάρι
παλιώνουν ασύλληπτοι οι καιροί τής αγάπης.
Λιγόστεψαν οι ώρες τής νοσταλγίας
σιγανά το ψιθύρισμα στις φυλλωσιές τού κήπου
άδειασε ο δρόμος τής μεγάλης πλατείας
γυρνάς την πλάτη,σφυρίζεις, σιγοτραγουδάς,σιμφιλιώνεσαι
κυκλοφορούν τα περασμένα χωρίς θόρυβο
μαστιγώνει η μνήμη τα κρινάκια σου στις αλτάνες,
συλλαβίζεις ονόματα
ένας άλλος τρόπος να προφέρεις την αγάπη, Ζωή,
έκλεισε το παράθυρο ο άνεμος,
άνεμος είναι, θα περάσει.
Μετράς τα βήματα,
μετράς τους φανοστάτες στην προκυμαία
να μην ξεχνιέσαι πια σε αναφιλητά χαμένων ερώτων
να μην αφήνεσαι στην ειρωνία τού χτες,
ο χρόνος δεν βρίσκεται συγκεντρωμένος σ’ ένα ρολόι
ο ήλιος δεν κάνει βήματα προς τα πίσω,
και ναι, δεν χρειάζεται πια να διδάξεις τα μάτια
για να δουν την αλήθεια.
Στερνό καταφύγιο το ερειπωμένο σπίτι στη Σπιανάδα
τ’ ακροκέραμα ικετεύουν τη φθορά,
καντούνι στενό, η ομπρέλα στην πόρτα
αναλαμπές τής βροχής στο πλακόστρωτο
χαμηλωμένο βλέμμα,
αυθαδιάζει ο νους, σε καθορίζουν οι συμπτώσεις
και η ανικανότητά σου να σταθείς μπροστά στον καθρέφτη
φοβάσαι,τα παλιά όνειρα είναι ακόμη εκεί
μ’ ένα τραύμα κρυμμένο στενεύουν οι νύχτες,
τού φθινοπώρου τα κρινάκια
ανθίσανε στον ίλιγγο τής θύμησης.
Αύριο, εν ονόματι τής αγάπης
Ζωή Δικταίου
Χανιά, Οκτώβρης 2018
(Εικαστικό της Νατάσας Μανέτα)

Λίγα λόγια για το ΟΧΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ…

Από iraklis3

Φιλοξενούμενος ο Δημήτρης Παπαθανασίου //

Η μελέτη της Ιστορίας, αποτελεί ατομική διαδικασία..
Προσωπική υπόθεση..
Κανένα σχολείο, κανένας δάσκαλος, κανένα σχολικό βιβλίο, δεν διδάσκει την απόλυτη αλήθεια…Την αδιαμφισβήτητη…Η εκμάθηση της ”Σχολικής Ιστορίας”, αποτελεί επιτηδευμένη, επιλεκτική, διάδοση πληροφοριών, βασισμένων σε πραγματικά γεγονότα, εμπλουτισμένων με μισές αλήθειες παραπληροφόρησης…Άλλωστε, το σημερινό κοινωνικοπολιτικό καθεστώς, επωφελείται από ημιμαθείς σφαιρικά, όχι μόνο ιστορικά, πολίτες..
Ήταν ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου του 1940,
όταν ο Εξουσιαστής Έλλην Τύραννος της 4ης Αυγούστου 1936,
απάντησε με άρνηση στο ιδιόχειρο τελεσίγραφο του Ιταλού Πρόξενου, Εμανουέλλε Γκράτσι,
σύμφωνα με το οποίο η Ιταλική Φασιστική Ηγεσία
απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού Στρατού
από την Ελληνοαλβανική μεθόριο,
με στόχο την κατάληψη κάποιων στρατηγικών σημείων του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.),
για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική….Alors, c’est la guerre…
Κανένας Δάσκαλος, κανένας παιδαγωγός,
δεν βρέθηκε στο δρόμο μας, για να μας εξιστορήσει το γεγονός,
άλλων προηγούμενων ρήσεων του Έλληνος δικτάτορα….
Τι κι αν λοιπόν προανέφερε :
” Ό,τι κάνομε γίνεται, κατά σύστασιν ή παράκλησιν της Αγγλίας. Η Ελλάς είναι ζωτικό της αγγλικής αυτοκρατορικής αμύνης..”
Ή
”Αν υπερισχύσουν οι Γερμανοί, εμείς θα γίνωμεν δούλοι των.
Αν υπερισχύσουν οι Άγγλοι, θα γίνωμεν δούλοι αυτωνών..”
Στη συνείδηση κάθε Έλληνος και Ελληνίδος, της μετέπειτα εποχής, ο περήφανος Ιωάννης Μεταξάς, καθιερώθηκε ως μέγας πατριώτης…
Τι κι αν 6 χρόνια νωρίτερα, εξαπέλυε βάναυσο κυνήγι σε βάρος κομμουνιστών και λοιπόν αντικαθεστωτικών, συνοδευόμενο από φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξορίες, εκτελέσεις…
Τι κι αν φίμωνε με κάθε τρόπο, την ελεύθερη σκέψη…
Τι κι αν διέλυε χιλιάδες οικογένειες, με δήθεν χαλκευμένες αποδείξεις εχθροπραξίας σε βάρος του καθεστώτος…
Τι κι αν υπέφερε ο λαός και η δικτατορική ολιγαρχία διαιρούσε και βασίλευε στην άνεση…Ιωάννης Μεταξάς–ΟΧΙ–ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40,
απέκτησαν βαρυσήμαντη αλληλένδυτη πατριωτική υστεροφημία….
Κανένας Ειδήμων, δεν βρέθηκε να μας πληροφορήσει πως από εκείνο το ξημέρωμα και μετά, ένας ολόκληρος Λαός , χωρίς στρατιωτική εκπαίδευση, χωρίς εξοπλισμό, χωρίς ιδιαίτερους αριθμούς, μέσα σε συνθήκες απόκοσμης αντιξοότητας, επρόκειτο να σταθεί απέναντι σε έναν από τους πιο καλά οργανωμένους
και πάνοπλους Στρατούς του Άξονα…
Ενάντια σε έναν Στρατό μιας Συμμαχίας,
η οποία από το ’39 μέχρι και το ’40 έχοντας υποδουλώσει
τη ραχοκοκκαλιά της Ευρώπης, δεν γνώριζε ήττα και απώλεια…
Κανένας Ειδικός πότε δεν μας είπε, πως τα υψηλά κλιμάκια της Εθνικής Αμύνης δεν πίστευαν σε τίποτα άλλο, παρά ” σε πέντε τουφεκιές για την τιμή των όπλων”, καθώς ήδη είχαν ομολογήσει, πως δεν υπήρχε καμία προετοιμασία..
Κι όμως συμβαίνει το αδύνατο…
Άνθρωποι, που δεν είχαν καμία σχέση με την τέχνη του πολέμου,
και ”γυμνοί” σε σύγκριση με άλλους εκπαιδευμένους στρατιώτες, σε ζητήματα εξοπλισμού, μέσα στην παγωνιά των Ελληνοαλβανικών κορυφών και συνόρων, σφυροκοπούν τις μεραρχίες των Ιταλικών Στρατευμάτων, μέχρις ότου η ”Περήφανη Κυβερνητική , Μάχιμη Πλευρά” να συνθηκολογήσει την άνοιξη του ’41, παραδίδοντας τη χώρα στον Κατακτητή…
Κορυτσά, Χειμμάρα, Πόγραδετς, Καλπάκι, Αργυρόκαστρο και λοιπές ηρωικές μάχες ακολουθούν…
Ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο σταβλίτης, ο σιδεράς, ο ψαράς, ο λιμενεργάτης, ο λούστρος, ο καπνεργάτης, ο ταβερνιάρης, ο παπάς, ο αθλητής, ο δάσκαλος, ο μουσικός, ο ηθοποιός και άλλοι κοινοί θνητοί, χτύπανε με Ατσάλινο Σθένος και Πυγμή, τον αρματωμένο Ιταλό , σπρώχνοντας τον ολοένα και περισσότερο στον γκρεμό…
Ολόενα και περισσότερο στην απελπισία..
Όλοι αυτοί οι απλοί Γενναίοι Άνθρωποι,
υπερασπίζομενοι συντρόφους,
φίλους, γυναίκες, παιδιά,
θα αναγκάσουν τον Μουσολίνι να παραδεχτεί την ήττα του,
λέγοντας : ”Τίποτα, πια δεν μπορούμε να κάνουμε..
Είναι ηλίθιο, είναι γελοίο, αλλά πρέπει να ζητήσουμε ανακωχή με τη μεσολάβηση του Χίτλερ.”…..
Σε μια παγωμένη Αλβανία,
που γνώριζε έναν από τους πιο παγωμένους Χειμώνες
των τελευταίων ετών
27 Ιταλικές Μεραρχίες με συντριπτική υπεροχή σε εφόδια,
οπλισμό και αεροπλάνα καταδιώκονται από 15 Ελληνικές Μεραρχίες
όχι μόνο ανεπαρκέστατα οπλισμένες,
αλλά και ανεπαρκέστατα ντυμένες..
Όλοι αυτοί οι απλοί Γενναίοι Άνθρωποι,
υπερβαίνουν τα παραδεκτά με τον πιο φυσικό τρόπο…
Πέφτουν ΜΕΧΡΙΣ ΕΝΟΣ,
ακόμα και μπροστά στις σιδηρόφρακτες ορδές των Ναζί στο Ρούπελ, μαχόμενοι για την Ελευθερία, για κάθε τι που αγαπούν στη ζωή τους,
είτε πρόκειται για οικογένεια, είτε για σπίτι,
είτε για τον διπλανό συστρατιώτη τους,
τη στιγμή που η καρεκλοκένταυρη Κυβερνητική Ηγεσία,
θα υπογράψει στην Αθήνα,
”φορώντας” το δακρύβρεχτο ύφος πατριωτικής θλίψης,
τη συνθήκη παράδοσης ….
Όλοι αυτοί οι απλοί Γενναίοι Άνθρωποι,
θα ενώσουν ξανά τα κομμάτια τους
και θα συγκροτήσουν την Αντίσταση,
παλεύοντας στο Βουνό και στις Πόλεις,
με κάθε τρόπο, ενάντια στο Ναζιστικό Κτήνος…
Ολοι αυτοί οι απλοί Γενναίοι Άνθρωποι…
Γυναίκες κι Άνδρες..Μια Γροθιά….
Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη,
σε όλους αυτούς τους απλούς, αφανείς ΗΡΩΕΣ με τις δώδεκα ζωές,
που ποτέ δεν κέρδισαν τίποτε, ποτέ δεν τους χαρίστηκε τίποτε…
Αλλά όμως θα έρχεται κάθε χρόνο, επί 79 συναπτά έτη,
κάθε πολιτικός ΔΥΝΑΣΤΗΣ να μολύνει τη μνήμη τους,
αφιερώνοντας κάποιο υποκριτικό δάφνινο στεφάνι
και εκφέροντας κάποιον πομπώδη λόγο προσωπικής προβολής…
Παράλληλα θα παραστεί ως επίσημος,
σε κάποια πασαρέλα μαθητικής μόδας
και νεοελληνικής ”στρατιωτικής” φιγούρας…
Η μέρα αυτή αφιερώνεται εξ’ολοκλήρου,
σε όλες αυτές και σ’ όλους αυτούς,
που έδωσαν τα πάντα,
εισπράττοντας πριν και μετά
την ίδια διαχρονική αδιαφορία και αναλγησία,
όταν οι ”σεβάσμιες Κεφαλές του Κράτους” ,
έσπευδαν να σώσουν τα τομάρια τους στο Κάιρο
κι αργότερα όλο χαρά θα εξεδίωκαν,
απ’τη θέση του επαναπατρισμένου εξουσιαστή,
τον κάθενα και την καθεμία από αυτούς,
επισυνάπτωντάς τους ανυπόστατες συκοφαντίες…
Αλλά όμως θα έρχεται κάθε χρόνο,
επί 79 συναπτά έτη,
ο εκάστοτε παιδαγωγός και ειδήμων,
να αποκρύπτει τεχνιέντως την αλήθεια…
Δεν είμαι εθνικιστής..
Δεν είμαι εθνικόφρονας..
Δεν είμαι πατριδολάγνος..
Ουδέποτε υπήρξα..Ούτε φιλοδοξώ να καταντήσω..
Σέβομαι όλους εκείνους τους αγνώστους στρατιώτες, που πάλεψαν μέχρι τέλους, για την Πατρίδα, όπως αποτυπωνόταν αυτή στα μάτια των δικών τους ανθρώπων…για τη δική τους Ελεύθερη Πατρίδα….
Σ’ εκείνη την Πατρίδα, όπου νοικοκύρηδες θα ορίζονταν εκείνοι
κι όχι οι κατ’εξακολούθηση ξενόφερτοι και ντόπιοι Δυνάστες.
Και δεν υπάρχει χειρότερη προσβολή στη μνήμη τους,
από το να αναλαμβάνει ”τίτλους πνευματικής ιδιοκτησίας”
του δικού τους Αγώνα,
της δικής τους Νίκης,
του δικού τους Θριάμβου,
της δικής τους Ηρωικής Αυτοθυσίας,
ένας Φασίστας και κάποιος ”Γέρος της Δημοκρατίας”…

«Κάποτε στον Πειραιά»

Από iraklis3

Γράφει η Ευγενία Καβαλλάρη //
Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Νομού Ημαθίας

Τίτλος που οριοθετεί τον τόπο και τον χρόνο του μυθιστορήματος (με το επίρρημα κάποτε προσδιορίζεται ένα μακρινό παρελθόν), καλλιεργεί εξαρχής μια νοσταλγική διάθεση και αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της μνήμης ως στοιχείο πλοκής και ως πηγή προσωπικών συναισθημάτων κυρίως αρνητικών.
Παράλληλα προκαλεί και συνειρμό που παραπέμπει στον κινηματογράφο, καθώς μπορεί να εκληφθεί και ως παράφραση του «Κάποτε στην Αμερική» του Σέρτζιο Λεόνε. Η ταινία παρουσιάζει τη ζωή και τα όνειρα 4 πιτσιρικάδων που βιώνουν στο πετσί τους τη φτώχεια των λαϊκών στρωμάτων στις ΗΠΑ και προσπαθούν να επιβιώσουν και να τα καταφέρουν, να γίνουν κι αυτοί κάποια μέρα «μεγάλοι».
Εντοπίζονται πράγματι ορισμένες αναλογίες με το μυθιστόρημα. Σ’αυτό ο Πέτρος Κυρίμης παρουσιάζει την ιστορία 5 φίλων από τα χρόνια της αθωότητάς τους στις φτωχογειτονιές του Πειραιά ως τη δραματική κατάληξη των 4 της αρχικής παρέας.
Εκκινεί με επίκληση στις Μούσες, όχι για να εδραιωθεί η εντύπωση πως το έργο είναι θεόπνευστο, όπως στην περίπτωση του Ομήρου. Οι Μούσες του Πέτρου Κυρίμη δεν έχουν θεϊκή υπόσταση ,είναι οι ήρωες του, άνθρωποι καθημερινοί, ταπεινοί, με κοινό συνδετικό κρίκο τη θλίψη, τον βαθύ πόνο, αποσαφηνίζοντας έτσι από πού αντλεί το αφηγηματικότου υλικό.
Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε κεφάλαια στα οποία προτάσσεται ο μονόλογος  του προσωποποιημένου Χρόνου που με τις θεικές του ιδιότητες ως παντογνώστης αφηγητής κλείνει μέσα του τις ανθρώπινες ιστορίες και τις σχολιάζει άλλοτε ως θεατής και άλλοτε ως συνεργός.

Από την αρχή του έργου παρουσιάζονται οι 5 φίλοι ο Λουκάς, ο Αντώνης ο Τσίχλας, ο Νάσος, ο Νικόλας και ο Βασιλάκης Μυταράς, ο οποίος με δραματικό τρόπο αποχωρεί από την παρέα νωρίς και θα επανέλθει με εξίσου δραματικό τρόπο για να εξιλεωθεί και να συμβάλει στη λύτρωση του τελευταίου της βασικής τετράδας, του Λουκά. Οι έφηβοι πλάθουν τα όνειρά τους με τη θέα των καραβιών του λιμανιού, έχοντας κοινό κίνητρο την επιθυμία φυγής. Νοερές περιπλανήσεις, ονειροπόλα σχέδια φυγής εφήβων που τροφοδοτούνται από τις αφηγήσεις των ναυτικών.

Ήδη όμως από την αρχή εμφανίζεται και ένα βασικό στοιχείο οικονομίας του έργου. Οι ήρωες συναντιούνται με μια τσιγγάνα που τους αποκαλύπτει έντρομη πως <τέσσερις νέοι πορπατούν, οι τρεις στο χώμα μένουν».
Ο συγγραφέας με το τέχνασμα της μαντείας εισαγάγει τον προβληματισμό του, τη φιλοσοφική του θεώρηση για τις δυνάμεις, τους νόμους που καθορίζουν την ανθρώπινη ζωή, τα περιθώρια των ελεύθερων επιλογών του. Εξάλλου τοποθετώντας και τις Μοίρες στα δρώντα πρόσωπα του έργου, ιδιαίτερα στο κεφάλαιο με την αυτοκτονία του Νάσου και την απελπισία της Ελένης, δίνει τη δική του εκδοχή για τις μυστικές δυνάμεις που συνέχουν τη ζωή των ανθρώπων.
Από το σημείο της μαντείας και μετά ξεκινά μια καταιγιστική δράση που υποστηρίζεται και από μια ασθματική εκφορά του λόγου. Ο χρόνος ως αφηγητής περιγράφει τις δυσκολίες, τα βάσανα, τους θανάτους, την κατάληξη των ηρώων. Ο πρώτος της παρέας θα χαθεί σε εργατικό ατύχημα στα ναυπηγεία του Περάματος, ο δεύτερος σχεδόν θα αυτοκτονήσει όταν μαθαίνει την τραγική αλήθεια, όταν έρχεται στο φως το μυστικό που στοίχειωνε τη μητέρα του. Μόνο ένα απ’ αυτούς, ο Λουκάς θα καταφέρει να αφήσει πίσω του τους βρόμικους δρόμους, την παρανομία και να δημιουργήσει οικογένεια, να νιώσει τη λυτρωτική δύναμη του έρωτα, που παίζει κομβικό ρόλο μέσα στην υπόθεση.
Παρελαύνει και μια πληθώρα δευτεραγωνιστών, γυναίκες, μητέρες, αδελφές, ερωμένες, ο επιστάτης, ο χαμένος πατέρας, ο φίλος στο υπερωκεάνιο, ο αστυνομικός διευθυντής, οι αστυνομικοί, οι οποίοι όμως παίζουν τεράστιο ρόλο στην πλοκή της υπόθεσης.
Όλοι οι ήρωες σκιαγραφούνται δυναμικά, μιλούν, αφηγούνται, επιθυμούν, δρουν, συγκεντρώνουν τα βασικά γνωρίσματα της τραγικότητας. Είναι τραγικά πρόσωπα καθώς αντιμάχονται με υπέρτερες δυνάμεις με το πεπρωμένο τους; Με τις αντίξοες κοινωνικές-οικονομικές συνθήκες; (εξάλλου αυτές και οι συμπτώσεις ορίζουν το πεπρωμένο). Στο  τέλος συντρίβονται.
Ο συγγραφέας ακολουθώντας τους κανόνες της αρχαίας τραγωδίας, αξιοποιεί περίτεχνα και το στοιχείο της περιπέτειας καθώς παρατηρούμε αλλεπάλληλες ανατροπές. Τα γεγονότα ξετυλίγονται με αριστουργηματικό τρόπο, με κύρια χαρακτηριστικά την τραγική ειρωνεία, τη βία, τον ερωτισμό, τη βαθιά συγκίνηση που συνεπαίρνει και καθηλώνει τον αναγνώστη, μέχρι την τελική κάθαρση με τη δικαίωση του Λουκά και της Ελένης, τα μοναδικά πρόσωπα που απελευθερώνονται από τα δεσμά της μοίρας και βιώνουν τη λύτρωση και την αγάπη.
Εξαιρετικές οι περιγραφές του Πειραιά, που αναδύουν το άρωμα του, τα χρώματα του, με λεπτομερείς αναφορές στην τοπιογραφία του και ανθρωπολογία του. Δισυπόστατος. Από τη μια το Λιμάνι, η Τρούμπα με τα καμπαρέ και τον υπόκοσμο και από την άλλη η Καστέλα, το Πασαλιμάνι, η Φρεατίδα, το Πέραμα, η Δραπετσώνα, τα Καμίνια.
Οι περιγραφές μέσα στο έργο του Πέτρου Κυρίμη δεν αποτελούν διακοσμητικές παρενθέσεις, αλλά οργανικά μέρη του κειμένου και της αφήγησης. Ο ρόλος τους είναι πολλαπλός: δημιουργούν αντιθέσεις, εντείνουν τις δραματικές καταστάσεις, στήνουν μυστικές γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους και στα πράγματα.
Ως επιπλέον σημαινόμενο προσφέρεται στον αναγνώστη η ακτινογραφία της νεοελληνικής κοινωνίας  των δεκαετιών του ’50 και του ’60 όπου τοποθετείται και η δράση: οι φτωχογειτονιές, η φτώχεια, η ανέχεια, ο 6^ος Αμερικανικός Στόλος, οι εργάτες και το περιθώριο, οι ανοιχτές πληγές του πολέμου, το δέλεαρ του Αμερικανού ονείρου πλαισιώνουν τις μικροϊστορίες των ηρώων,κρύβουν μια υπόκωφη καταγγελία προσδίδοντας στο έργο και ένα κοινωνικό χαρακτήρα.Επιπλέον Η ιδιάζουσα αφηγηματική δομή
Η ιδιαιτερότητα της δυαδικής οπτικής γωνίας (εστίαση του αφηγητή χρόνου και εστίαση από την πλευρά των ηρώων)
-Το παιχνίδι της ενοχής και της λύτρωσης
-Η πυκνή δράση και ο συχνός διάλογος, όπου τα διάφορα πρόσωπα κατά κανόνα απλοί άνθρωποι του λαού εκφράζονται με τη γλώσσα της δικής τους καρδιάς και του δικού τους περιβάλλοντος.
-Τα χαρακτηριστικά του αινίγματος και της αγωνίας
-Η ποικιλία της γλώσσας και ο τρόπος που υπηρετεί το κείμενο, η χρήση του χρόνου που σπάει την ευθύγραμμα αφήγηση
-Η επιμονή του συγγραφέα στον εσωτερικό κόσμο των κειμενικών προσώπων, η διείσδυση στο ψυχικό τους βάθος
-Η αποκάλυψη και η κάθαρση του τέλους
Το καθιστούν ένα δυνατό κείμενο που αξίζει να διαβάσετε!

Τα θύματα πολέμου στο Αφγανιστάν ξεπέρασαν τα θύματα στην Συρία και στην Υεμένη. Χιλιάδες νεκροί άμαχοι, παιδιά και γυναίκες

Από Πάνος Αλεπλιώτης

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης // 

18 χρόνια μετά την εισβολή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ η κατάσταση στο Αφγανιστάν ιδιαίτερα στις απώλειες αμάχων, γυναικών και παιδιών έχει φτάσει σε απίστευτο σημείο.
Τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στις 15 Οκτωβρίου από την έκθεση του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν (UNAMA), δείχνουν υψηλά επίπεδα θανάτων αμάχων κατά το τρίτο τρίμηνο του 2019. 
Την ίδια ημέρα έκθεση της International Crisis Group καταγράφει πως τα θύματα πολέμου στο Αφγανιστάν έχουν ξεπεράσει τα αντίστοιχα στην Συρία και στην Υεμένη αυτή την χρονιά.
Η έκθεση της International Crisis Group καταγράφει ακόμη πως αυτή την χρονική στιγμή οι Ταλιμπάν κατέχουν έκταση μεγαλύτερη από την έναρξη της εισβολής των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ το 2001. 

• Συνολικά, κατά τους πρώτους εννέα μήνες της 2019, η UNAMA κατέγραψε 8.239 περιστατικά με θύματα αμάχους,  2.563 νεκροί και 5.676 τραυματίες.
• Από αυτούς το 41% όλων των θανάτων αμάχων στο Αφγανιστάν είναι γυναίκες και παιδιά. Συγκεκριμένα κατά τους πρώτους εννέα μήνες της 2019, η UNAMA κατέγραψε 923 γυναίκες θύματα, 261 σκοτώθηκαν και 662 τραυματίστηκαν και 2.461 παιδιά θύματα 631 σκοτώθηκαν και 1.830 τραυματίστηκαν.

Το τελευταίο τρίμηνο όμως, η UNAMA κατέγραψε έναν πρωτοφανές αριθμό θανάτων αμάχων. 

• Τα ευρήματα της UNAMA δείχνουν ότι οι επιθέσεις που έγιναν εναντίον της εκλογικής διαδικασίας για εκλογή Προέδρου προκάλεσαν 458 απώλειες αμάχων, 85 νεκροί και 373 τραυματίες. 

Από αυτούς την ημέρα των εκλογών στις 28 Σεπτεμβρίου,  χτυπήθηκαν 277 άμαχοι, 28 νεκροί και 249 τραυματίες, πάνω από το ένα τρίτο αυτών των απωλειών ήταν παιδιά.

• Τα θύματα αμάχων από την 1η Ιουλίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου αυξήθηκαν κατά 42% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2018.

• Τον Ιούλιο, καταγράφηκε ο υψηλότερος αριθμός θανάτων αμάχων σε ένα μήνα από τη στιγμή που τα Ηνωμένα Έθνη ξεκίνησαν τη συστηματική τεκμηρίωση των θανάτων αμάχων στο Αφγανιστάν από το 2009. 
• Η έκθεση δείχνει ότι από την 1η Ιανουαρίου έως τις 30 Σεπτεμβρίου, τα αντι-κυβερνητικά στοιχεία προκάλεσαν 5.117 ατυχήματα αμάχων (1.207 σκοτώθηκαν και 3.910 τραυματίστηκαν), το 62% των επεισοδίων με θύματα αμάχους κατά τη διάρκεια της περιόδου. 
• Η UNAMA διαπίστωσε ταυτόχρονα ότι οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις προκάλεσαν 2.348 ατυχήματα αμάχων (1.149 σκοτώθηκαν και 1.199 τραυματίστηκαν), αύξηση 26% από την ίδια περίοδο στις 2018.

“Οι απώλειες αμάχων είναι εντελώς απαράδεκτες, ειδικά στο πλαίσιο της ευρείας αναγνώρισης ότι δεν μπορεί να υπάρξει στρατιωτική λύση στη σύγκρουση στο Αφγανιστάν” δήλωσε ο Τανταμίτσι Γιαμαμότο, ο Ειδικός εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα για το Αφγανιστάν κάνοντας έκκληση σε όλες τις πλευρές να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στην προστασία των αμάχων μετά την δημοσίευση της έκθεσης.

• Οι κύριες αιτίες είναι οι βομβιστικές επιθέσεις και οι επιθέσεις αυτοκτονίας και αποτελούν το 42 % του συνόλου. 
• Οι συγκρούσεις στο έδαφος ήταν η δεύτερη κύρια αιτία θανάτων αμάχων 29% και ακολουθούν οι εναέριες επιθέσεις 11% .

Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι μόνο τα 2,7 εκατομμύρια από τους 9,6 που είναι εγγεγραμμένοι στους καταλόγους ψήφισαν. Και οι δύο κύριοι υποψήφιοι ο απερχόμενος πρόεδρος Ashraf Ghani αλλά και ο μέχρι τώρα πρωθυπουργός Abdullah Abdullah ανακήρυξαν νικητή τον εαυτό τους μέσα σε αλλεπάλληλες κατηγορίες και καταγγελίες για το αδιάβλητο της ψηφοφορίας. 
Φυσικά όσες εκθέσεις και να δημοσιεύει ο ΟΗΕ, όσες εκλήσεις και να απευθύνει τα συμφέροντα είναι πολύ ισχυρότερα.
Η φρίκη του πολέμου που προκλήθηκε και συνεχίζεται από τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό στερεί από τον λαό και τα παιδιά του Αφγανιστάν το μέλλον τους και δυστυχώς και την ζωή τους. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν αποτελεί αδιάψευστο επιχείρημα πως οι λαοί έχουν ανάγκη να παλέψουν για να απαλλαγούν από το καπιταλιστικό σύστημα που μόνο πόνο, πείνα και πόλεμο μπορεί να αποφέρει χάρη στο κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους. 

Ομάδας Αλήθειας της ΝΔ: «Ποτέ μην αφήνεις την αλήθεια να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία…»

 

«Ομάδα Αληθει…ότητας»

Εκεί στη ΝΔ, εκτός από τα «μνημόνια» καταλήστευσης και υποτέλειας του ελληνικού λαού που υπογράφουν, διατείνονται πως έχουν υπογράψει «μνημόνιο» και με την αλήθεια.

Με την αριστεία, την κανονικότητα, τον εκσυγχρονισμό, την πρόοδο και φυσικά τη σοβαρότητα, έχουν φαίνεται «ξεμπερδέψει» και η μόνη εκκρεμότητα που τους έμενε ήταν η αλήθεια.

Γι’ αυτό και θέλησαν να μας ενημερώσουν για το τι είναι απλό, ρεαλιστικό και σύγχρονοστη σημερινή κοινωνία, για να μην έχουμε μαύρα μεσάνυχτα και πέσουμε θύματα παραπληροφόρησης (!)

Αφορμή στάθηκε μια συνέντευξη του δημοσιογράφου, Νίκου Μπογιόπουλου, στο One Channel, όπου δήλωσε μεταξύ άλλων, πως θα μπορούσαμε με τη σημερινή εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης να μην πληρώνουμε τα τηλέφωνα και ανέπτυξε ένα όραμα κοινωνικής απελευθέρωσης για έναν κόσμο χωρίς βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές και γενικότερα αφεντικά. Αυτός ο κόσμος, όμως, δεν είναι ούτε απλός ούτε ρεαλιστικός ούτε σύγχρονος, σύμφωνα με τη ΝΔ.

Απλό, ρεαλιστικό και σύγχρονο γι’ αυτούς είναι οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Απλό, ρεαλιστικό και σύγχρονο γι’ αυτούς είναι οι συνθήκες εργασιακής γαλέρας και τα φτηνά μεροκάματα.

Απλό, ρεαλιστικό και σύγχρονο γι’ αυτούς είναι τα νοσοκομεία να λειτουργούν με όρους «ράντζου» και η παιδεία με όρους «αγοράς».

Απλό, ρεαλιστικό και σύγχρονο γι’ αυτούς είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και η αντιμετώπιση των προσφύγων σαν λαθροεισβολείς που θέλουν να μετατρέψουν τη χώρα μας σε μουσουλμανική χώρα (!)

Στην απάντηση του Νίκου, προσθέτουμε απλώς τα λόγια του Δον Κιχώτη του Θερβάντεςπου έλεγε πως το «να αλλάξεις τον κόσμο φίλε Σάντσο, δεν είναι τρέλα, ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!» και τους θυμίζουμε πως «η πρόοδος επιτυγχάνεται μέσα από την ανυπακοή και την επανάσταση».

Δικαιοσύνη, πρόοδος και επανάσταση, τρεις δυνατές λέξεις για το επόμενο case study σαςστην «αλήθεια».

Αν δείτε πως δυσκολεύεστε, ζητήστε βοήθεια από την αγαπημένη σας τρόικα ή από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τόσα πολλά «assets» με προϋπηρεσία στην «αλήθεια» κάτι θα σκαρφιστούν, δεν μπορεί…

Παναγιώτης Κολέλης