«Και κύλησαν στη μέση της πλατείας κομμένα τα κεφάλια τους…»

Κατιούσα

Ο Γιώργης Παυλόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας, στις 22 του Ιούνη 1924 και έφυγε από τη ζωή στις 26 του Νοέμβρη 2008. Ποιήματα και κείμενά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά έντυπα και ανθολογίες. Κυκλοφόρησαν οι ποιητικές συλλογές του: “Το κατώγι” (1971), “Το σακί” (1980), “Τα αντικλείδια” (1988), “Τριαντατρία χαϊκού” (1990), “Λίγος άμμος” (1997), “Ποιήματα 1943-1997” (2001), “Πού είναι τα πουλιά” (2004), “Να μη τους ξεχάσω” (2008). Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές χώρες.
Στο συγκλονιστικό ποίημά του “Το σακί” το μεγαλείο των μαχητών του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα συγκρούεται με το σκοτάδι του κράτους και του παρακράτους των «εθνικόφρονων» αποβρασμάτων. Μπροστά στα μάτια του μικρού παιδιού απλώνονται δυο κόσμοι. Από τη μια ο κόσμος αυτών που πολέμησαν και αγωνίστηκαν με σημαία τα πανανθρώπινα ιδανικά του ΕΑΜ, για λαϊκή κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική προκοπή. Από την άλλη ο κόσμος όσων συνεργάστηκαν με τον καταχτητή, των δωσίλογων, των οργάνων του μοναρχοφασισμού και άλλων ξενόδουλων, εγκληματικών στοιχείων…

Το σακί
Ήμουν παιδί ακόμη δεν τους καλοθυμάμαι.
Μπήκανε στο χωριό μου ένα πρωί
μα δε σταθήκανε. Περάσανε
αργά πάνω στο χιόνι. Τα γένια τους
ανάμεσα στα σύννεφα και τις κοτρόνες
καθώς τους χώνευε το βουνό.
Μονάχα ο τελευταίος δε φεύγει απ’ το μυαλό μου.
Κράτα το άλογο, μου είπε
και βάζοντας το σκούφο του στην αμασχάλη
έσκυψε στο νερό να πιει
και τόνα μάτι του με κοίταζε απ’ το πλάι.
Κοίταζε τα κουρέλια μου
τα πόδια μου μες στις λινάτσες
τις ξόβεργες στα ξυλιασμένα χέρια μου
και πώς του χαμογέλαγα
κρατώντας τ’ άλογο με περηφάνια.
Το ίδιο εκείνο μάτι με κοίταζε τον άλλο χρόνο
αχνό βασιλεμένο
όταν αδειάσαν ματωμένο το σακί
και κύλησαν στη μέση της πλατείας
κομμένα τα κεφάλια τους.
Ήταν ο χρόνος που κατέβηκα στην πόλη
και πούλαγα τσιγάρα σε δρόμους και πλατείες.

Γιώργης Παυλόπουλος

“Δεν τον θέλετε στη Βουλή; Θα τον βλέπετε στην ΕΡΤ” – O Αντώνης Πανούτσος γίνεται “κρατικοδίαιτος δεινόσαυρος”

Κατιούσα

Παλιότερα νόμιζε ότι είναι αστείο να γράφει για τις δημόσιες υπαλλήλους που έχουν μεγάλη περιφέρεια γιατί κάθονται όλη την ώρα στην καρέκλα τους και ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ -πριν καν αυτός γίνει κόμμα εξουσίας και αποκαλύψει τον πασοκικό του χαρακτήρα.
Μετά θεωρούσε τον φίλο και συμπότη του Γρηγόρη Ψαριανό ένα είδος ακροαριστερού επαναστάτη -πριν ο Γρηγόρης ανακοινώσει πως έκλεισε τη δική του, προσωπική αριστερή παρένθεση.
Μετά άρχισε να γράφει στο Liberal, όπου μας έδειξε μεταξύ άλλων πώς μπορεί να γεμίσει το λιμάνι του Πειραιά με σάλια για την “επένδυση” της COSCO, που ενοχλείται από σωματεία και εργατικούς αγώνες-δικαιώματα.
Μετά έλεγε πως το δημόσιο -στο οποίο έχει δουλέψει και ο ίδιος ως παρουσιαστής της “Αθλητικής Κυριακής” στην ΕΡΤ- έχει δεινοσαυρικό χαρακτήρα, ενώ η ανάπτυξη έρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Και λίγους μήνες μετά σκέφτηκε πως είναι μια καλή ευκαιρία να γίνει και ο ίδιος “κρατικοδίαιτος δεινόσαυρος” για πολλοστή φορά στην καριέρα του.
Στην ίδια συνέντευξη, ο Πανούτσος λέει πόσο σημαντικός είναι ο μαζικός λαϊκός αθλητισμός (χωρίς αυτή τη διατύπωση) και προβάλλει ως πρότυπο για αυτό την ενιαία Γερμανία, από τη στιγμή που ο λαός της έπαψε να ανταγωνίζεται και να θέλει να δείξει ποιο σύστημα είναι το καλύτερο. Πριν από λίγα χρόνια, βέβαια, είχε απαξιώσει τη ΓΛΔ και τις δικές της ασύγκριτες δομές μαζικού λαϊκού αθλητισμού, λέγοντας πως ήταν μια κοινωνία στην οποία κανείς δεν μπορούσε να ανέλθει κοινωνικά, όλοι βαριόντουσαν και για αυτό το έριχναν στον αθλητισμό.
Στο ενδιάμεσο ο Αντώνης Πανούτσος υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Απέτυχε να εκλεγεί αλλά το κόμμα του δεν τον άφησε έτσι και τον προσέλαβε ως ειδικό σύμβουλο-μετακλητό στην ΕΡΤ, που συνεχίζει να γράφει το δικό της σαξές-στόρι.

Ο Αντώνης Πανούτσος είναι μια ζωντανή απόδειξη πως κάθε φιλελές που σέβεται τον εαυτό του, μιλάει για το δεινοσαυρικό δημόσιο, αλλά έχει τελικά ως όνειρο να γίνει ο ίδιος κρατικοδίαιτος. Στην τελική ο Αντώνης δεν είναι καν 80 χρονών, όπως ο διευθυντής του νοσοκομείου -μια ανάδειξη που τελικά αναγκάστηκαν να ανακαλέσουν οι “αντικρατιστές” της κυβέρνησης.

Ο φασίστας Τζήμερος ξαναχτυπά: «Δεν έφταιγαν οι Ναζί αλλά οι… αντάρτες»!

Από nikos

Τον φασίστα κι’ αν τον φτύνεις, το σάλιο σου χαλάς. Αυτό ισχύει για τον γνωστό και μη εξαιρετέο φασίστα Θάνο Τζήμερο, ο οποίος ξαναχτύπησε με νέο αντικομμουνιστικό έμεσμα στο διαδίκτυο. Σε ένα άθλιο και ανιστόρητο παραλήρημμα του, που δημοσιεύθημε στην ιστοσελίδα thessalonikipress.gr, το θρασύδειλο φασιστοειδές είχε το θράσος να καταπιαστεί με την Εθνική Αντίσταση την οποία μάλιστα αποκαλεί «εθνικό έγκλημα»! Χρησιμοποιώντας το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, όπου οι Ναζί και οι ντόπιοι- πολιτικοί πρόγονοι των Τζήμερων- ταγματασφαλίτες, μακέλεψαν 147 ανθρώπους, ο εν λόγω τύπος μας λέει το εξής: Έφταιγε η αντίσταση των ανταρτών που… προκαλούσε την οργή των Ναζί!

Μάλιστα, πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα ακόμη και απ’ τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές των Ναζί, ο Τζήμερος αποσαφηνίζει τη θέση του: «Επισημαίνω στους επαγγελματίες διαστρεβλωτές των απόψεών μου που θα γράψουν “ο Τζήμερος εξισώνει τους Ναζί με την Αντίσταση”, ότι δεν τους εξισώνω. Θεωρώ τις πράξεις των “αντιστασιακών” χειρότερες». Λογικό, βέβαια, για έναν ιδεολογικό και πολιτικό απόγονο των ταγματασφαλιτών να θεωρεί “έγκλημα” τις πράξεις των αντιστασιακών. Άλλωστε, ιδεολογικοί πρόγονοι του Τζήμερου ήταν αυτοί που, χέρι-χέρι με τους Ναζί κατακτητές, κατέσφαζαν με πρωτοφανή αγριότητα μωρά, γυναίκες και ηλικιωμένους σε μια σειρά πόλεις και χωριά της Ελλάδας: Δίστομο, Καλάβρυτα, Κομμένο, Χορτιάτης, Κάνδανος, Δομένικο, Λέχοβο και αλλού.

Ο φασίστας Τζήμερος- αυτή η φτηνή απομίμηση συνοικιακού χιτλερίσκου που μέσω διαδικτύου εξύβριζε το δολοφονημένο Παύλο Φύσσα και τη μητέρα του – δεν έχει να ζηλέψει απολύτως τίποτα από τους πατενταρισμένους Ναζί της εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Ο φασίστας Τζήμερος- αυτός ο «άντρακλας» που χτυπάει γυναίκες στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής- είναι γνήσιος εκπρόσωπος του χυδαιότερου, του πιό ξετσίπωτου, «ταγματασφαλιτισμού» που γνώρισε η χώρα στα μεταπολιτευτικά χρόνια.

Θα μπορούσαμε, ενδεχομένως, να προτρέψουμε τον Τζήμερο, σε ένα διάλειμμα του ανάμεσα στο σκίσιμο αφισών του ΠΑΜΕ και στον τραμπουκισμό γυναικών, να μελετήσει ιστορία. Θα ήταν ωστόσο μάταιο. Οι φασίστες ουδέποτε είχαν καλή σχέση με την ιστορία. Ούτε βέβαια η ιστορία μαζί τους, που όπως και τους ιδεολογικούς του προγόνους θα κατατάξει τον θρασύδειλο αυτό φασιστάκο εκεί που του αξίζει: Στον πολιτικό και ιστορικό σκουπιδοτενεκέ.

Καθεστώς πειθάρχησης

Να συστηθούμε καταρχάς. Ο γράφων είναι καπνιστής. «Βαρύς» μάλιστα. Αν και καπνιστής, θυμάται ακόμα με φρίκη τον εφιάλτη των παιδικών χρόνων, με τους επιβάτες να καπνίζουν αρειμανίως στο σαράβαλο πούλμαν του ΚΤΕΛ που μετέφερε τη φτωχολογιά για το κυριακάτικο μπάνιο. Ο εισπράκτορας μοίραζε σακούλες για τα παιδιά που ξερνοβολούσαν από το ντουμάνι.

Η εποχή αυτή ανήκει στο παρελθόν. Οπως στο παρελθόν ανήκει και η εποχή που στα καφενεία υπήρχαν πινακίδες, με σφραγίδα κάποιας υγειονομικής υπηρεσίας, που έγραφαν «απαγορεύεται το πτύειν». Είναι ζήτημα πολιτισμού να μην καπνίζει κάποιος στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα νοσοκομεία, στις σχολικές αίθουσες κτλ. Γιατί, όμως, να μην καπνίζει κάποιος στη δουλειά, αν αυτό δεν ενοχλεί τους συναδέλφους του; Γνωρίζω εργασιακούς χώρους όπου οι εργαζόμενοι καπνίζουν (παρά την απαγόρευση) και άλλους όπου οι εργαζόμενοι δεν κάπνιζαν και πριν την απαγόρευση. Αυτό το αποφάσισαν μεταξύ τους. Οι άνθρωποι μπορούν να βρουν τρόπους να συμβιώσουν, καθορίζοντας οι ίδιοι τους κανόνες της συμβίωσης. Και να βάλουν στη θέση τους τους ανάγωγους (που δυστυχώς πάντοτε υπάρχουν).

Αυτό που συμβαίνει με την αντικαπνιστική υστερία (και όχι εκστρατεία), στην οποία τέθηκε επικεφαλής ο ίδιος ο Μητσοτάκης, δεν έχει να κάνει με τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος σε καπνιστές και μη καπνιστές. Αλλωστε, ο καπνός δεν έχει βγει στην παρανομία, όπως και το αλκοόλ. Αντίθετα, πέρα από τα κέρδη των ελάχιστων μονοπωλίων που ελέγχουν παγκοσμίως την παραγωγή προϊόντων καπνού, έχει βρεθεί και ένας τρόπος να γεμίζουν τα κρατικά ταμεία από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στον καπνό και στο αλκοόλ. Για να μην αναφερθούμε σε άλλα ζητήματα, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση (και οι κομπίνες με τις οποίες την κρύβουν), το συνεχές διατροφικό σκάνδαλο (που όταν δημοσιοποιείται κάποια πτυχή του σπεύδουν μόνο για το κουκούλωμα), η ανεξέλεγκτη δράση της χημικής βιομηχανίας και οι καρκίνοι που τη συνοδεύουν, τα εργατικά «ατυχήματα», η προϊούσα φθορά της υγείας των εργατών σε συγκεκριμένους εργασιακούς χώρους κτλ.

Θα μπορούσαν να βρεθούν πολλοί τρόποι ευέλικτης εφαρμογής των αντικαπνιστικών διατάξεων, που να έχουν στο κέντρο τους όχι τα πρόστιμα, αλλά την κοινωνική αυτο-ρύθμιση. Κανένας δεν ανάβει τσιγάρο σ' έναν κινηματογράφο ή ένα θέατρο. Οχι επειδή απαγορεύεται, αλλά επειδή αυτό αποτελεί κοινωνική κατάκτηση (όποιος δοκιμάσει ν' ανάψει τσιγάρο θα φάει φάπες από τους υπόλοιπους θεατές). Μόνο ένας «αστοιχείωτος» θα άναβε τσιγάρο σ' ένα αυτοκίνητο στο οποίο υπάρχουν παιδιά. Αυτόν δε θα τον αποτρέψει η όποια απαγόρευση (θα βρει τρόπο να καπνίσει στη ζούλα), αλλά το οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον. Ακόμα και στα ταβερνεία και στα κάθε είδους διασκεδαστήρια θα μπορούσε να βρεθεί λύση, αντί για τις… σόμπες του Κικίλια. Τα μαγαζιά θα μπορούσαν να χωρίζονται σε «καπνίζοντα» και «μη καπνίζοντα».

Αυτό που γίνεται με την αντικαπνιστική υστερία είναι -πέραν όλων των άλλων- μια εκστρατεία κοινωνικής πειθάρχησης. Στη Ρωσία του Πούτιν, όπου βρεθήκαμε το περασμένο καλοκαίρι, το κάπνισμα απαγορευόταν ακόμα και στους υπαίθριους χώρους των καφενείων και εστιατορίων. Επρεπε να βγεις στο δρόμο για να καπνίσεις! Και στα δημόσια πάρκα απαγορευόταν ακόμα και μπίρα να πιεις (έπινες όμως όσο αλκοόλ ήθελες στα μπαρ απέναντι από το πάρκο)! Αυτό δεν είναι υγειινισμός, αλλά μαζική πειθάρχηση από ένα αυταρχικό-κατασταλτικό κράτος.

Την ίδια ακριβώς λογική, της μαζικής κοινωνικής πειθάρχησης, υπηρετεί και η καθιέρωση του ρουφιανοτηλέφωνου. Πέρα από τα ευτράπελα που θα υπάρξουν, στόχος είναι να καταστεί η μπατσαρία ρυθμιστής των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Να σηκώνει ο άλλος το τηλέφωνο και να «δίνει» αυτόν που καπνίζει στο καφενείο της γειτονιάς. Να ρουφιανεύει ο ένας τον άλλο στο κράτος, τον «μέγα προστάτη».

Πηγή: "Κόντρα"

Κρύβουν την πραγματική εικόνα

Για ακόμα μια βδομάδα, χιλιάδες φοιτητές σε όλη τη χώρα συζητούν σε Γενικές Συνελεύσεις, παίρνουν αγωνιστικές αποφάσεις και συνεχίζουν να δίνουν απάντηση σε όσα ετοιμάζεται να φέρει η κυβέρνηση για τα πανεπιστήμια, με κινητοποιήσεις και δράσεις μέσα στα ιδρύματα και τους δρόμους. Καταγγέλλουν τις κυβερνητικές επιθέσεις και την καταστολή, υπερασπίζονται το πανεπιστημιακό άσυλο, προτάσσουν την ανάγκη για αύξηση της χρηματοδότησης στην Ανώτατη Εκπαίδευση, τις ανάγκες τους για ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας, για πραγματικά δωρεάν σπουδές, για όλα όσα δικαιούνται σήμερα ως φοιτητές και αύριο ως απόφοιτοι. Στο πλαίσιο αυτό, διαδήλωσαν πολλές φορές το τελευταίο διάστημα, ενώ ανά ίδρυμα παίρνουν πολύμορφες πρωτοβουλίες μέσα στις σχολές, με παραστάσεις διαμαρτυρίας στις διοικήσεις, όπου σε πολλές περιπτώσεις μετρούν βήματα και κατακτήσεις.

***

Η μαζική συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων και ο πλούσιος προβληματισμός, οι ελπιδοφόρες διεργασίες στα πανεπιστήμια, είναι η καλύτερη απάντηση στην επιχείρηση συκοφάντησης του αγώνα των φοιτητών, που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση, με τη συνδρομή μερίδας των Μέσων Ενημέρωσης. Γιατί, για άλλη μια φορά, κυριάρχησαν σε εφημερίδες και κανάλια οι επιθέσεις που σημειώθηκαν στην πρώην ΑΣΟΕΕ και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, γεγονότα που οι ίδιοι οι φοιτητές απομόνωσαν και κατήγγειλαν στις συνελεύσεις τους, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κόντρα σε κάθε προσπάθεια διάλυσής τους. Στην πραγματικότητα, κυβέρνηση και αστικά επιτελεία αξιοποιούν, για μια ακόμα φορά, ομάδες και ενέργειες που καμία σχέση δεν έχουν με τους φοιτητικούς συλλόγους, για να συκοφαντήσουν τις μαζικές διαδικασίες των φοιτητών.
Και είναι επίσης χαρακτηριστικό το εξής: Τόσο καιρό που οι φοιτητές βρίσκονται στους δρόμους, αγωνίζονται και διεκδικούν λύσεις στα οξυμένα προβλήματά τους, τα ίδια αστικά ΜΜΕ δεν βρίσκουν τίποτα να πουν για τις διεκδικήσεις τους. Οταν, όμως, μία συνέλευση (στις τόσες που γίνονται κάθε βδομάδα), αυτή της πρώην ΑΣΟΕΕ, «μίλησε» για «ηλεκτρονική ψηφοφορία στις γενικές συνελεύσεις των φοιτητών», ξαφνικά έγινε θέμα που καλύφθηκε μετά ...βαΐων και κλάδων! Στο ίδιο πνεύμα, υπερπροβάλλονται «ανεξάρτητα σχήματα», σχήματα που αντιτίθενται στις κινητοποιήσεις, αναμασάται με κάθε ευκαιρία η συζήτηση για τον ρόλο των παρατάξεων στις σχολές, δίνεται βήμα σε αντιδραστικές απόψεις, προκειμένου οι φοιτητές να κρατιούνται μακριά από τις αγωνιστικές διεκδικήσεις για όσα αφορούν στις σπουδές, στη ζωή και το μέλλον τους.

***

Είναι παραπάνω από φανερό ότι όλες αυτές οι προσπάθειες επιδιώκουν να κρύψουν την πραγματική εικόνα των πανεπιστημίων, να αντιστρέψουν την πραγματικότητα. Θέλουν να κρύψουν το γεγονός ότι χιλιάδες φοιτητές αγωνιούν για τις σπουδές, τη μόρφωση, τα πτυχία και το εργασιακό τους μέλλον. Για αυτά συζητούν στις συνελεύσεις τους, από αυτά απορρέουν οι διεκδικήσεις τους. Αυτές οι ανησυχίες των φοιτητών έχουν τη σφραγίδα της πολιτικής όλων των κυβερνήσεων που υλοποίησαν τις κατευθύνσεις της ΕΕ και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Γι' αυτό επιλέγουν το δρόμο του αγώνα, για να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται και κανένας δεν θα τους τα χαρίσει. Αυτός ο αγώνας μπορεί να δυναμώσει ακόμα περισσότερο. Είναι στο χέρι των φοιτητών να το κάνουν πράξη, ακόμα πιο μαζικά, μαχητικά, να περάσουν στην αντεπίθεση.

Απάτη και πρόκληση

Με την απατηλή προπαγάνδα περί «ελευθερίας επιλογής» και «ευελιξίας στον ασφαλισμένο», με πίνακες, συνεντεύξεις και αρθρογραφία, τα κυβερνητικά στελέχη επιχειρούν να κάνουν το μαύρο άσπρο για το νέο χτύπημα στην Κοινωνική Ασφάλιση, το οποίο κλιμακώνει την αντιασφαλιστική επίθεση από εκεί που την έφτασαν οι προκάτοχοί τους.
Αντί για το κοινωνικό δικαίωμα, τη σύγχρονη εργατική - λαϊκή ανάγκη για δημόσια υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, με διασφάλιση των γηρατειών, με ασφάλεια για τον κίνδυνο σοβαρού ατυχήματος, με πλήρη κάλυψη της υγείας και της περίθαλψης για τους εργαζόμενους και για τις οικογένειές τους, βαφτίζουν «σύγχρονο» και «ελευθερία επιλογής» το γεγονός ότι κάθε εργαζόμενος θα υποχρεώνεται να διαλέξει... «πακέτο επενδυτικού ρίσκου», με το οποίο θα τζογάρονται υπέρ του κεφαλαίου οι κόποι μιας ζωής!
Αντίστοιχα, βαφτίζουν «ελευθερία» και «ευελιξία» για τους αυτοαπασχολούμενους και τους αγρότες τη «δυνατότητα» να «επιλέγουν» την κατώτατη κλίμακα εισφορών (η οποία μάλιστα για τους αυτοαπασχολούμενους θα είναι αυξημένη), όταν η «επιλογή» αυτή είναι στην πραγματικότητα υποχρεωτική για τη συντριπτική πλειοψηφία τους, που παλεύει για την επιβίωση και είναι γνωστό ότι έτσι οδηγεί σε συντάξεις πείνας.
Η μετατροπή της Κοινωνικής Ασφάλισης σε ατομική ευθύνη, η μετατροπή του ασφαλισμένου σε «επενδυτή», δεν είναι «ελευθερία». Είναι ακόμα πιο βαθιά σκλαβιά στο κεφάλαιο και στον χρηματιστηριακό τζόγο, από τον οποίο ποτέ δεν βγαίνουν κερδισμένοι οι εργαζόμενοι και ο λαός.
Αντίστοιχα, η δήθεν «ελευθερία» του αυτοαπασχολούμενου και του βιοπαλαιστή αγρότη να «επιλέγουν» το πακέτο εισφορών τους ισοδυναμεί με την «ελευθερία» του «όποιος έχει να πληρώσει...» στην εμπορευματοποιημένη Υγεία - Πρόνοια, στην Παιδεία, στην προστασία της ανθρώπινης ζωής από φυσικά φαινόμενα κ.ο.κ.
Αυτό που πραγματικά τους απασχολεί είναι να είναι ελεύθερα το κεφάλαιο και το κράτος από το «κόστος» της Ασφάλισης, καθώς και η ελευθερία των επιχειρηματικών ομίλων να βάλουν στο χέρι δεκάδες δισ. ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία και τις εισφορές των ασφαλισμένων.
Μιλούν προκλητικά τα κυβερνητικά στελέχη για «ελευθερία» στον μισθωτό να επιλέγει μεταξύ πακέτων «επενδυτικού ρίσκου», όταν ο εργαζόμενος μπορεί να ξέρει πόσες εισφορές του παίρνουν για να τις ρίξουν στον τζόγο, αλλά δεν θα ξέρει τι - και αν - θα πάρει πίσω.
Οταν το ίδιο το κυβερνητικό πόρισμα για τις επικουρικές συντάξεις παραδέχεται ότι η παραμονή σε «προϊόντα χαμηλού κινδύνου» σε όλο τον εργάσιμο βίο «ενέχει συνολικά κίνδυνο χαμηλών αποδόσεων την περίοδο αποθησαύρισης», δηλαδή οδηγεί και με τη βούλα σε συντάξεις ψίχουλα!
Μιλούν για «ελευθερία» και «ευελιξία» στον αυτοαπασχολούμενο να διαλέγει κάθε χρόνο τι πακέτο εισφορών θα δίνει, αυξάνοντας μάλιστα τις εισφορές ακόμα και για την κατώτερη κλίμακα, όταν η πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων βρίσκονται αντιμέτωποι με τα χρωστούμενα που φορτώθηκαν από τη φοροληστεία των προηγούμενων χρόνων, με το εντεινόμενο μπαράζ κατασχέσεων και πλειστηριασμών, με τις συνέπειες από τα αλλεπάλληλα μέτρα στήριξης των μονοπωλίων.
Τα ίδια φούμαρα πουλάνε και στους αγρότες, διαφημίζοντας μάλιστα ότι... δεν αυξάνουν τις εισφορές που ήδη αδυνατούν να καταβάλλουν, την ώρα που αυξάνεται συνεχώς το κόστος παραγωγής, μένουν ακάλυπτες οι καταστροφές στην παραγωγή, διευρύνεται με τις πλάτες του κράτους το αίσχος των ανοιχτών και χαμηλών τιμών κ.ο.κ.
«Πακέτο» με την προκλητικότητα της κυβέρνησης της ΝΔ πηγαίνει και το θράσος των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που βγαίνει σήμερα τάχα να καταγγείλει τη νέα αντιασφαλιστική επίθεση, όταν ήταν η δική του κυβέρνηση αυτή που προετοίμασε το έδαφος, με κορωνίδα τον νόμο - λαιμητόμο, του Κατρούγκαλου, σε σημείο που και η Κομισιόν ακόμα, στην τελευταία έκθεσή της για την Ελλάδα, εξακολουθεί να πανηγυρίζει γιατί οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας άφησαν ανέγγιχτα τα κύρια σημεία του.
Απέναντι στον νέο γύρο της αντιασφαλιστικής επίθεσης, καθώς και στην προκλητική και αποπροσανατολιστική προπαγάνδα που τον συνοδεύει, η επιτυχία των συλλαλητηρίων που οργανώνουν για το Ασφαλιστικό το ερχόμενο Σάββατο οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις, Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες και εκατοντάδες σωματεία σε όλη τη χώρα μπορεί να δώσει δυνατή εργατική - λαϊκή απάντηση.
Μπορεί και πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο για την ενίσχυση της πάλης ενάντια σε όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους, για δημόσια υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση για όλους, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες.

«Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων μπαίνουν στο γύψο από τον πολυεθνικό όμιλο "3Ε COCA - COLA"»

 

 

Φωτό αρχείου

«Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων μπαίνουν στο γύψο από τον πολυεθνικό όμιλο 3Ε COCA - COLA», τονίζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος - Τροφίμων και Ποτών, επισημαίνοντας ότι, «η πολιτική και συνδικαλιστική δράση είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εργαζομένου».

Η Ομοσπονδία στην ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής:

«Το ότι το αστικό Σύνταγμα γίνεται κουρελόχαρτο όταν αυτό στέκεται εμπόδιο στη δράση της εργοδοσίας και των μονοπωλιακών ομίλων, είναι γνωστό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε η συζήτηση που γίνεται αυτές της μέρες στη Βουλή για την αναθεώρησή του, έτσι ώστε θωρακιστεί ακόμα περισσότερο η κερδοφορία του κεφαλαίου από το οργανωμένο λαϊκό κίνημα.


Τα μονοπώλια είτε με διμερείς συμφωνίες, είτε με "κανονισμούς εργασίας", είτε με ατομικές συμβάσεις, μεταχειρίζονται τους εργαζόμενους σαν ιδιοκτησία τους. 
Έτσι λοιπόν η επιχείρηση "Coca - Cola" επικαλούμενη τον "Κώδικα δεοντολογίας" της επιχείρησης, επιβάλει στους εργαζόμενους να ζητάνε την άδεια του προϊσταμένου τους, για να αναπτύξουν πολιτική δράση και για να ασκήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Συγκεκριμένα, η πολυεθνική διένειμε στο προσωπικό της ένα illustration φυλλάδιο με τον τίτλο "Κώδικας Επιχειρηματικής Δεοντολογίας", όπου αναγράφονταν μια σειρά από ενέργειες, για τις οποίες οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να ζητάνε την άδεια της εργοδοσίας πριν τις πραγματοποιήσουν.

Ανάμεσα στις ενέργειες για τις οποίες απαιτείται "προηγούμενη έγκριση", υπάρχει η ενότητα "πολιτική δραστηριότητα", όπου περιλαμβάνεται και το εξής: 
"Ενθαρρύνουμε την προσωπική συμμέτοχη στην κοινωνία των πολιτών και στην πολιτική διαδικασία. Ωστόσο, η εργασία σας δεν πρέπει να επηρεάζεται από τις προσωπικές πολιτικές σας απόψεις ή τη δραστηριότητα. Εάν σχεδιάζετε να επιδιώξετε ή να αποδεχτείτε ένα δημόσιο αξίωμα, πρέπει να λάβετε προηγούμενη έγκριση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα (Portal) Εγκρίσεων COBC».

Δηλαδή, αν ένας εργαζόμενος θέλει να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές (εθνικές, τοπικές ή άλλες), θα πρέπει πρώτα να πάρει έγκριση από την εργοδοσία και συγκεκριμένα από τον "υπεύθυνο συμμόρφωσης με τον Κώδικα"!

Στον "Κώδικα" της εταιρείας δεν διευκρινίζετε αν το "δημόσιο αξίωμα" αφορά και τη συνδικαλιστική ιδιότητα. Αν δηλαδή, χρειάζεται η έγκριση της εργοδοσίας για να συμμετάσχει κανείς σαν υποψήφιος και στις εκλογές του σωματείου του. Σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με την ερμηνεία, ανοίγει ο δρόμος για να μπουν επιπλέον εμπόδια και στη συνδικαλιστική δράση, ιδιαίτερα σ' αυτή που εναντιώνεται στα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Καλούμε το επιχειρησιακό σωματείο να πάρει θέση για αυτό το αίσχος που καταπατά κατάφορα τις ελευθερίες των εργαζομένων.

Καλούμε τους συναδέλφους να μην υπογράψουν το νέο "φιρμάνι" της εργοδοσίας.

Η πολιτική και συνδικαλιστική δράση είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εργαζομένου».

902.gr

Το πτώμα στην ασφαλιστική εταιρία

Ποιον επενδυτικό κίνδυνο στην ιδιωτική ασφάλιση θα επιλέγατε κ. Μηταράκη;

Από Γιώργος ΜουσγάςΓράφει ο Γιώργος Μουσγάς //

Το πτώμα στην ασφαλιστική εταιρία της Νότιας Αφρικής, τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων στην Πολωνία, τις σχεδιαζόμενες μειώσεις 12% των συντάξεων στην Ολλανδία ή τη στοιχειωμένη κληρονομιά του Πινοσέτ στη Χιλή;

Η συγκυρία για τα σχέδια της κυβέρνησης της ΝΔ να εισαγάγει το κεφαλαιοποιητικό σύστημα στην επικουρική κοινωνική ασφάλιση θυμίζουν τον Εβραίο που κίνησε να πάει στο παζάρι και ήταν μέρα Σάββατο! Κι αυτά δεν τα λένε οι αντίπαλοι της διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης απ΄το δικτάτορα Πινοσέτ στη Χιλή, αλλά Μέσα Ενημέρωσης των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, οι οποίες διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιδιωτικοποίηση του εναπομείναντος δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης της χώρας μας.

Στις 30 Νοέμβρη 2019 θα γίνουν κοινές συγκεντρώσεις συνταξιούχων, εργαζομένων, επαγγελματιών, νέων και γυναικών σε όλες τις πόλεις για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά από πρωτοβουλία της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα (ΣΕΑ) των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων ΙΚΑ, OAEΕ,  ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΠΟΣΕ-ΟΑΕΕ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, ΠΕΣ-ΝΑΤ, ΠΣΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ, ΠΕΤΟΜ-ΤΕΕ, ΠΟΣΕ-ΕΤΕΑΕΠ και ΕΣΤΑΜΕΔΕ. ΑΘΗΝΑ, Προπύλαια, ώρα 10:30 π.μ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Άγαλμα Βενιζέλου, ώρα 11:00 π.μ.
Πανελλαδική κινητοποίηση των συνταξιούχων στις 14 Δεκέμβρη 2019.

Στις 31/10/2019 η ηλεκτρονική εφημερίδα εφημερίδα Nextdeal -και υπό τον τίτλο «Πόσες ασφαλιστικές Ζωής θα μείνουν;»– έγραψε τα εξής: «Τα μηνύματα δεν είναι και πολύ καλά αυτήν την περίοδο για τα συστήματα συντάξεων. Τα αρνητικά επιτόκια δημιουργούν προβλήματα στις αποδόσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων, με αποτέλεσμα ακόμη και τα πιο ισχυρά και προηγμένα εξ αυτών να προαναγγέλλουν μειώσεις στις παροχές (συντάξεις). Σχετικές ανακοινώσεις έγιναν από τα δύο μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά ταμεία στη Ολλανδία, αλλά και παγκοσμίως, που σημείωσαν ότι ενδέχεται να προχωρήσουν σε περικοπές συντάξεων από τον Ιανουάριο του 2020.Τα αρνητικά επιτόκια προκαλούν τριγμούς και στα κεφαλαιοποιητικά συστήματα συντάξεων, τουλάχιστον πρόσκαιρα. Επίσης επηρεάζουν και τα αποτελέσματα των ασφαλιστικών εταιρειών. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο που στην Ελλάδα εξετάζουμε τη στροφή ενός τμήματος του συνταξιοδοτικού συστήματος, αυτό των επικουρικών συντάξεων για τους νέους ασφαλισμένους, από το αναδιανεμητικό στο κεφαλαιοποιητικό συστημα. Πώς λέει μία παροιμία: “Κίνησε ο εβραίος να πάει στο παζάρι και ήταν ημέρα Σάββατο”».
Η αρνητική απόδοση στα έντοκα γραμμάτια σημαίνει ότι στο τέλος η ονομαστική αξία που θα εισπράξει ο κάτοχος στη λήξη τους θα είναι μικρότερη από την τιμή πώλησης. Αρνητικό επιτόκιο σημαίνει πως προτιμώνται, για παράδειγμα, 0,90 λεπτά του ευρώ αύριο, παρά 1 ευρώ σήμερα. Πρόκειται για «οικονομικά ψυχιατρείου», όπως λένε ακόμα και επιχειρηματίες.
Στις 19.10.2019 η «Καθημερινή», και υπό τον τίτλο «Μείωση συντάξεων στην Ολλανδία εξαιτίας των αρνητικών επιτοκίων» έγραψε τα εξής: «Τα δύο μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά ταμεία στη χώρα, αλλά και παγκοσμίως, ανακοίνωσαν αυτή την εβδομάδα το ενδεχόμενο περικοπών στις γενναιόδωρες συντάξεις των Ολλανδών από τον Ιανουάριο του 2020, ενώ άφησαν να εννοηθεί ότι οι περικοπές θα συνεχιστούν και τα επόμενα χρόνια… Τα συνταξιοδοτικά ταμεία παραδοσιακά επενδύουν σε κρατικά ομόλογα, τα οποία θεωρούνται ασφαλές καταφύγιο. Εξαιτίας  όμως των αρνητικών επιτοκίων που έχουν επιβληθεί στην Ευρώπη, τα ολλανδικά ταμεία δυσκολεύονται πλέον να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες αποδόσεις από τις επενδύσεις τους, με τις οποίες και καλύπτουν μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών τους. Βάσει του τρόπου με τον οποίο υπολογίζονται οι συντάξεις στην Ολλανδία προκύπτει ότι για κάθε 1% μείωση των επιτοκίων δανεισμού, ο λόγος ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία και στις υποχρεώσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων μειώνεται κατά περίπου 12%. Για τον υπολογισμό των συντάξεων λαμβάνονται υπόψη το προσδόκιμο ζωής των συνταξιούχων καθώς και το ύψος της σύνταξης που ιδανικά θα τους αντιστοιχούσε…».
Δεν αποδίδει λοιπόν η κεφαλαιοαγορά; Τσεκούρι στις συντάξεις!

Τα μακάβρια έξοδα κηδείας στη Ν. Αφρική!

Η Nextdeal (21/11/2019) δημοσίευση την μακάβρια είδηση: «Νότια Αφρική: Πήγαν το πτώμα στην ασφαλιστική για να λάβουν την αποζημίωση!».
Η ανάρτηση έχει ως εξής: «Ένα απίστευτο περιστατικό συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Νότια Αφρική. Οι συγγενείς ενός νεκρού πήγαν το πτώμα στα γραφεία ασφαλιστικής εταιρίας, η οποία ζητούσε διαβεβαίωση ότι ο μακαρίτης ήταν όντως νεκρός ώστε να καταβάλει την αποζημίωση. Όπως μεταδίδει η DailyMail, η εταιρία Old Mutual είχε καθυστερήσει εννέα μέρες να καταβάλλει τα χρήματα από την ασφάλεια ζωής του αποθανόντος, ύψους σχεδόν 2.000 ευρώ, λόγω γραφειοκρατίας.Οι συγγενείς του νεκρού, οι οποίοι δεν είχαν τα απαιτούμενα χρήματα για την κηδεία, αποφάσισαν να λάβουν δραστικά μέτρα. Πήγαν στο νεκροτομείο της επαρχίας και σε συνεννόηση με τους υπαλλήλους εκεί πήραν το πτώμα. Στη συνέχεια, το μετέφεραν μέχρι το υποκατάστημα της ασφαλιστικής και το άφησαν στο πάτωμα, δίνοντας τα έγγραφα του νεκρού στον υπάλληλο. Σύμφωνα μάλιστα με τους μάρτυρες, οι συγγενείς του νεκρού είπαν στους υπαλλήλους ότι θα άφηναν το πτώμα εκεί, μέχρι να πληρωθούν. Έπειτα από συζητήσεις με τα κεντρικά της εταιρίας Old Mutual, αποφασίστηκε να πληρωθούν τα χρήματα της ασφάλειας στους συγγενείς αρκεί να πάρουν το πτώμα από το υποκατάστημα.

Οι δυο κυρίες που μετέφεραν το πτώμα, υποστήριξαν ότι η κίνηση αυτή ήταν ο μόνος τρόπος να αποδείξουν ότι ο θείος τους ήταν νεκρός. “Σκεφτήκαμε ότι εάν τα έγγραφα δεν δίνουν αρκετές αποδείξεις, τότε θα δώσει το ίδιο το πτώμα”, είπαν. Η ασφαλιστική εταιρία αμέσως εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας συγνώμη για την καθυστέρηση. “Αν και οι περισσότερες αποζημιώσεις καταβάλλονται έγκαιρα και οι καθυστερήσεις είναι σπάνιες, είναι σαφές ότι πρέπει να διευκολύνουμε και να επιταχύνουμε τις διαδικασίες αξιολόγησης των πρόσθετων απαιτήσεων, ώστε να μην απογοητεύουμε κανέναν από τους πελάτες όταν μας έχουν ανάγκη. Ενώ περισσότερο από το 99% των έγκυρων αποζημιώσεων κηδείας καταβάλλονται εντός 48 ωρών, πρέπει να προσπαθήσουμε το ποσοστό αυτό να φτάσει το 100%” αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της εταιρίας. “Η αίτηση για αποζημίωση υποβλήθηκε την περασμένη Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου, παραπέμφθηκε για περαιτέρω αξιολόγηση και καταβλήθηκε την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου. Η αποζημίωση δεν καθυστέρησε επειδή η Old Mutual αμφέβαλε ότι υπήρξε θάνατος. Η καθυστέρηση οφείλεται στην περαιτέρω αξιολόγηση” υποστηρίζει η εταιρία η οποία δεσμεύτηκε να λάβει μέτρα ώστε να επιταχύνει και να βελτιώσει τις διαδικασίες επαλήθευσης των απαιτήσεων που χρειάζονται περαιτέρω αξιολόγηση».

Κυβερνητική επιδρομή στα ασφαλιστικά ταμεία της Πολωνίας

Στις 23.11.2019 η «Καθημερινή» είχε ένα εκτενές ρεπορτάζ για τις ρυθμίσεις στο ασφαλιστικό σύστημα της Πολωνίας.
Υπό τον τίτλο «Εθελοντικό το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που εφαρμόζει η Πολωνία» έγραψε τα εξής: «Πρώτα πήραν τα χρήματα από το συνταξιοδοτικό τους ταμείο, κατέστρεψαν δηλαδή τις προοπτικές τους να πάρουν σύνταξη, και τώρα προσπαθούν να τους πείσουν να εμπιστευθούν ένα νέο σύστημα αποταμίευσης με σκοπό τη συνταξιοδότησή τους…Αυτά συμβαίνουν στην Πολωνία, όπου οι εργαζόμενοι που πριν από πέντε χρόνια είδαν να κάνουν φτερά τα κεφάλαια από τα οποία επρόκειτο να χρηματοδοτηθούν οι μελλοντικές συντάξεις τους, καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε πραγματική επιδρομή στο ταμείο τους. Το προηγούμενο συνταξιοδοτικό σύστημα βασιζόταν στο άκρως φιλελεύθερο μοντέλο της Χιλής και αντιμετώπιζε τα περιουσιακά στοιχεία των μελλοντικών συνταξιούχων ως στοιχεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτό το καθεστώς έδωσε στην προηγούμενη κυβέρνηση τη δυνατότητα να ακυρώσει κρατικά ομόλογα αξίας 39 δισ. δολαρίων το 2014. (σ.σ. Η υπογράμμιση δική μας). Προκειμένου να τους προσελκύσει τώρα στο νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που επινόησε και στο οποίο η συμμετοχή είναι εθελοντική, η σημερινή κυβέρνηση της Βαρσοβίας τούς δίνει κίνητρα. Προβλέπει, επίσης, και αντικίνητρα που θα αποθαρρύνουν την αποχώρησή τους από το σύστημα… Από τον Ιούλιο, οπότε τέθηκε το σύστημα στη διάθεση των μεγάλων επιχειρήσεων, η συμμετοχή των εργαζομένων δεν υπερβαίνει το 40%. Η κυβέρνηση έχει, όμως, θέσει τον φιλόδοξο στόχο του 75%. Αυτό σημαίνει πως θα είναι περιορισμένες οι εισροές στην αγορά κεφαλαίων της Πολωνίας, που υπολογίζεται σε 3,9 δισ. δολάρια ετησίως. Οι διαχειριστές κεφαλαίων όμως προσβλέπουν στο νέο σύστημα, ευελπιστώντας πως θα διοχετεύσει κεφάλαια στο χρηματιστήριο της Βαρσοβίας, δίνοντάς του νέα πνοή. Με το νέο σύστημα τοποθετείται το 2% του μισθού των εργαζομένων στο συνταξιοδοτικό ταμείο. Οι εργοδότες θα προσθέτουν μια μηνιαία εισφορά ύψους 1,5% στα κεφάλαια για τις συντάξεις του προσωπικού τους, ενώ η κυβέρνηση θα προσφέρει διαφόρων ειδών μπόνους στα πρώτα στάδια του προγράμματος. Τα μπόνους αυτά θα είναι τα κίνητρα που θα “παρακινήσουν” τους απρόθυμους Πολωνούς να αρχίσουν να αποταμιεύουν. Παράλληλα θα περιορίζουν τις “διαρροές”, καθώς σε περίπτωση αποχώρησης από το πρόγραμμα ο εργαζόμενος θα χάνει τα μπόνους και θα φορολογείται με διαφορετικούς συντελεστές».
Πόρισμα απ’ τη «στοιχειωμένη κληρονομιά του Πινοσέτ»
Στο τέλος του Οκτωβρίου του 2019 η «Ομάδα Εργασίας (ΟΕ) για την Επεξεργασία Προτάσεων για την Αναδιοργάνωση της Επικουρικής Ασφάλισης στην Ελλάδα» παρέδωσε το πόρισμά της στο υπουργείο Εργασίας, το οποίο ανακοίνωσε ότι μέσα στο Γενάρη του 2020 θα καταθέσει και το σχετικό νομοσχέδιο.

Από τις κινητοποιήσεις του λαού της Χιλής ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική Πινέιρα

Με το σχέδιο εισάγονται τα καταστροφικά σχέδια που εφαρμόζονται στην Αμερική και τα οποία επιβλήθηκαν με τη χούντα το Πινοσέτ στη Χιλή στη δεκαετία του 1980. «Το οικονομικό μοντέλο του χουντικού Συντάγματος που δεν τόλμησε να θίξει ούτε η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Μπασελέτ –προβλέπει απορρύθμιση των αγορών και κυριαρχία της ιδιωτικής σφαίρας, με ιδιωτικό σύστημα ασφάλισης αντί κοινωνικού και απολύτως ανεπαρκή κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού σε Υγεία, Παιδεία και Συντάξεις» έγραψε ο «Ελεύθερος Τύπος στις 24.11.2019 για την «αιματηρή κοινωνική αναταραχή, που κλονίζει τη Χιλή συθέμελα απ’ τις 18 Οκτωβρίου 2019». Μάλιστα ο τίτλος του ρεπορτάζ είναι: «Η κληρονομιά του Πινοσέτ στοιχειώνει τη Χιλή».
Στο πόρισμα, μεταξύ των άλλων, αναφέρονται τα εξής: «Η ΟΕ εξέτασε πρόταση ο ασφαλισμένος να διαθέτει την ευκαιρία να επιλέγει εκείνο το επενδυτικό προϊόν που ταιριάζει στο επενδυτικό του προφίλ, βάσει προσωποποιημένων προτάσεων. Ως εκ τούτου, προτάθηκε τα επενδυτικά προϊόντα να είναι διαφοροποιημένα ως προς τον επενδυτικό κίνδυνο. Σε γενικές γραμμές, διατυπώθηκαν τρεις κλίμακες κινδύνου: Χαμηλού, Μεσαίου και Υψηλού επενδυτικού κινδύνου».
Επεξηγώντας αυτά τα τρία επίπεδα κινδύνου ο υφυπουργός Εργασίας Νότης Μηταράκης είπε στο ράδιο του Alpha 98.9 8/11/2019 τα εξής: «Το θεσμικό πλαίσιο στην Ευρώπη αναφορικά με τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, έχει εξελιχθεί πάρα πολύ σε σχέση με αυτό που υπήρχε πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια. Επιπλέον, την εύρυθμη λειτουργία του μηχανισμού θα επιβλέπουν αυστηρά και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς αλλά και η Τράπεζα της Ελλάδος. Πλέον είναι πολύ πιο ασφαλής και πολύ πιο εμπεριστατωμένη η εποπτεία που θα ασκείται πάνω στα επενδυτικά προϊόντα. Σε κάθε περίπτωση, το βαθμό κινδύνου των επενδυτικών προϊόντων, θα τον επιλέγει ο ίδιος ο ασφαλισμένος βάσει των ατομικών του αναγκών».
Αλήθεια κ. Μηταράκη ποιόν απ’ τους παραπάνω ασφαλιστικούς κινδύνους θα επιλέγατε εσείς βάσει των ατομικών σας αναγκών;

Γι’ αυτούς που «φορτώνουν» στον ΕΛΑΣ τη ναζιστική θηριωδία στα Καλάβρυτα

Κατιούσα

Κάποιοι λένε σήμερα στο λαό ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη βαρβαρότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης, τη φοροληστεία, την ανεργία, τους πλειστηριασμούς, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, δηλαδή την εφ’ όρου ζωής «σταύρωσή» του. Του λένε να μην αγωνίζεται επειδή τον θέλουν υποταγμένο και άβουλο, για να μπορεί να διαιωνίζεται η εκμετάλλευση.
Κάποτε οι «ίδιοι» του έλεγαν, να μην αντισταθεί στους ναζί εισβολείς και πως «αν δεν τους πειράξει δεν θα τον πειράξουν». Καλούσαν το λαό να συνεργαστεί με τους καταχτητές κι αν δε συνεργαζόταν, να μη τους «ενοχλεί», να ανέχεται την κατοχή και να κοιτάει τη δουλειά και το κεφάλι του. Ο καθένας μπορεί να σκεφτεί τι θα είχε συμβεί αν ο λαός μας τους άκουγε….
Η αντικομμουνιστική προπαγάνδα που χτυπάει εδώ και δεκαετίες την παλλαϊκή ΕΑΜική Αντίσταση και το κόμμα που την οργάνωσε και τη στελέχωσε με το πιο εκλεκτό έμψυχο δυναμικό του, το ΚΚΕ, είναι γνωστή για την ικανότητά της να κάνει το άσπρο μαύρο, όχι όμως και για την ισχύ των «επιχειρημάτων» της. Τα ιστορικά γεγονότα όσο και να τα «μαγειρέψουν», για κακή τύχη των «μαγείρων» δεν αλλοιώνονται και δεν καταργούνται (όπως τα δικαιώματα).
Στα πλαίσια αυτά δεν προξενεί εντύπωση η προσπάθεια να χρεώσουν στον ΕΛΑΣ το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, στις 13 του Δεκέμβρη 1943, όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, βάσει προκαθορισμένου σχεδίου, τουφέκισαν όλο σχεδόν τον άρρενα πληθυσμό κι έκαψαν τα σπίτια της κωμόπολης, διαπράττοντας το μεγαλύτερο έγκλημα κατά αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τα στρατόπεδα του Νταχάου και του Άουσβιτς.
Κάποιοι, ισχυρίστηκαν ότι η ναζιστική θηριωδία διαπράχτηκε μετά το φόνο Γερμανών αιχμαλώτων από τον ΕΛΑΣ.
«Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Και καθόλου απλοϊκή. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε την αλήθεια αυτή με μαρτυρίες τρίτων, μελετητών των προβλημάτων της κατοχικής περιόδου» σημειώνεται στο βιβλίο του Ηλία Παπαστεργιόπουλου: «Ο Μωρηάς στα όπλα», τόμος Δ’, στο οποίο παρατίθενται αδιάψευστα στοιχεία και μαρτυρίες για τις συνθήκες που έγινε το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και των άλλων χωριών. Μερικά αποσπάσματα:
«Γράφει, εν πρώτοις, ο Κομνηνός Πυρομάγλου:
«…Μετά την πλήρη κατάληψιν, υπό των Συμμαχικών Στρατευμάτων της Νοτίου Ιταλίας, ως και την απελευθέρωσιν της Βορείου Αφρικής η Πελοπόννησος και η Δυτική Στερεά εθεωρήθησαν υπό του Γερμανικού Επιτελείου “ως πρώτη γραμμή μετώπου ”, εις τα μετόπισθεν της οποίας θα έπρεπε να εξουδετερωθή πάσα ανταρτική κίνησις “εν ανάγκη και να ερημωθή η περιοχή”. Το Γερμανικόν Επιτελείον, φοβούμενον κατάληψιν της Επτανήσου, και αποβάσεις εις τας δυτικάς ακτάς της Ελλάδος (ανεμένετο άλλωστε μία τοιαύτη συμμαχική ενέργεια) απεφάσισε να ενεργήση όχι μόνον εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων ανταρτών, αλλά και να περάση δια πυρός και σιδήρου κατοίκους και χωρία της ορεινής περιοχής της Ελλάδος…
…Αι σφαγαί και δηώσεις των Καλαβρύτων δεν υπήρξαν ενέργεια μεμονωμένη των Γερμανών. Υπήρξε μία εκ των ενεργειών ενός γενικωτέρου σχεδίου του Γερμανικού
Επιτελείου, εις βάρος των αμάχων ελληνικών πληθυσμών. Απομόνωσις του δράματος των Καλαβρύτων προδίδει, νομίζομεν, ηθελημένην παραποίησιν ή ηθελημένην εκμετάλλευσιν. Η καταστροφή και σφαγή των Καλαβρύτων έλαβε χώραν την 13ην Δεκεμβρίου 1943 και η εκτέλεσις των Γερμανών αιχμαλώτων εγένετο την νύκτα της 13ης προς την την Δεκεμβρίου 1943. (σ. σ. Οι Γερμανοί ομολογούν ότι η εκτέλεση των Γερμανών αιχμαλώτων έγινε στις 17/12/43)»…
… Υπάρχει και η Διακήρυξη των Γερμανών της Πελοποννήσου: «Την 17.12.1943, εφονεύθησαν και ηκρωτηριάσθησαν κτηνωδώς Γερμανοί στρατιώται υπό κομμουνιστικών συμμοριών εις την περιοχήν Καλαβρύτων – Μαζεΐκων». Τα Καλάβρυτα κατεστράφησαν στις 13/12/1943. Και οι ίδιοι ο Γερμανοί αναφέρουν ότι οι στρατιώτες τους σκοτώθησαν στις 17/12/43, δηλαδή μετά τετραήμερο…
…Οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν την εκτέλεση των Ναζήδων στρατιωτών σαν πρόφαση για να προαποφασισμένα εγκλήματά τους.
(…) Η εντύπωση που προκάλεσε το μακελειό αυτό στον ελληνικό λαό ήταν κατάπληξη, οργή και αγανάκτηση. Στο εξωτερικό, μεγάλες δυνάμεις της παγκόσμιας κοινής γνώμης κινητοποιήθηκαν κατά των χιτλερικών όχι μόνο σε συμμαχικές, αλλά και σε ουδέτερες χώρες. Το ασύλληπτο αυτό έγκλημα στιγματίστηκε παντού και έμεινε σαν μια από τις πιο ατιμωτικές κηλίδες του ναζιστικού καθεστώτος.
Κι όμως, 16 χρόνια αργότερα, μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, βρέθηκαν άνθρωποι που προσπάθησαν να… δικαιολογήσουν το έγκλημα αυτό! Τον Οκτώβριο του 1959 (συζητήσεις της Βουλής της 20ης, 21ης και 22ας Οκτωβρίου 1959), ο τότε αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, Π. Κανελλόπουλος, μιλώντας για τα γεγονότα των Καλαβρύτων, είπε ότι προκλήθηκαν από την… δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση των Γερμανών, επειδή ο ΕΛΑΣ εξετέλεσε Γερμανούς αιχμαλώτους. Τα ίδια είχε υποστηρίξει λίγους μήνες νωρίτερα και ο βουλευτής της ΕΡΕ Β. Παπαρρηγόπουλος.
Στους δύο πολιτικούς, που τοποθέτησαν τη σφαγή των Καλαβρύτων σε επίπεδο, όπου ούτε οι Γερμανοί δεν είχαν τολμήσει ως τότε να τοποθετήσουν, έδωσε αποστομωτική απάντηση στο δημοσιογραφικό όργανο των Οργανώσεων Εθνικής Αντιστάσεως, «Ιστορικόν Αρχείον Εθνικής Αντιστάσεως», ο υπαρχηγός του ΕΔΕΣ Κομνηνός Πυρομάγλου, αποκαλύπτοντας ότι η σφαγή των Καλαβρύτων προηγήθηκε της εκτελέσεως των Γερμανών αιχμαλώτων! Οι αντάρτες είχαν ειδοποιήσει τους Γερμανούς να σταματήσουν τις εκτελέσεις ομήρων στην Πάτρα και το Αίγιο, γιατί, διαφορετικά, θα αναγκάζονταν να εκτελέσουν και αυτοί Γερμανούς αιχμαλώτους, που είχαν στα χέρια τους από τη νικηφόρα μάχη της Κερπινής…
Ο Σμήναρχος Μίχου, που έζησε από κοντά εκείνες τις φριχτές ώρες, μας δίνει συγκλονιστικές εικόνες στις αφηγήσεις του:
«Η ιστορική αλήθεια σχετικά με τις σφαγές των Καλαβρύτων έχει κακοποιηθεί. Γι ’ αυτό νομίζουμε πως είνω απαραίτητο να γραφούν τα παρακάτω κι έτσι να βοηθήσουμε τον ιστορικό του μέλλοντος από την πλευρά της Εθνικής Αντιστάσεως, όπως εμείς την εζήσαμε στους σκληρούς χρόνους της Κατοχής…
Τα γερμανικά τμήματα της Πάτρας αποσύρθηκαν από τα Καλάβρυτα στις 12 Δεκεμβρίου και ταυτόχρονα της Κορινθίας και της Αργολίδας. Της Αιγαλείας έμεινε τελευταίο, για να εκτελέσει το φοβερό έγκλημα. Τα Καλάβρυτα και η περιοχή τους είχαν προγραφτεί. Αρχιδήμιος είχεν ορισθεί ο Λάινγκερ, διοικητής Αιγίου, με βοηθό τον χτηνάνθρωπο Τέννερ…
Οι Γερμανοί αιχμάλωτοι, γύρω στους 100, που είχαν πιαστεί στη μάχη των Ρογών -Κερπινής, μαζί με άλλους που πιάστηκαν σε άλλες επιχειρήσεις, έμεναν στην περιοχή Μαζέικων και χρησιμοποιούντο σε διάφορες εργασίες. Όταν η φάλαγγα της Τριπόλεως πλησίαζε να φτάσει στα Μαζέικα, μεταφέρθηκαν στο θέρετρο Μάζι που βρίσκεται σε οχυρή τοποθεσία. Ενα μικρό τμήμα του 11ου Συντάγματος τις τελευταίες ημέρες της αποχωρήσεως βρέθηκε σε δύσκολη θέση γιατί ένας καταδότης οδήγησε εχθρικό τμήμα σ’ εκείνη την περιοχή.
Η επαρχία ολόκληρη φλεγόταν, οι καπνοί από τα Καλάβρυτα ανέβαιναν στον γκρίζο ουρανό του Χελμού. Και το αίμα ανέβαινε στο κεφάλι. Τους αιχμαλώτους τους εξετέλεσε η φρουρά και τους έριξε σ’ έναν γκρεμό. Υστερα γλίστρησε σ’ ένα μονοπάτι και μόλις πρόλαβε να ξεφύγει την κύκλωση.
Τους νεκρούς οι Γερμανοί τους έπαιρναν πάντα αποχωρώντας. Έτσι στις 15 Δεκεμβρίου η μονάδα της Τριπόλεως πήρε και τους νεκρούς αιχμαλώτους από την περιοχή αυτή του Χελμού, αφού σκότωσε επιτόπου τους Έλληνες οδηγούς – καταδότες.
Αυτή είνω η αλήθεια για τα φοβερά εκείνα γεγονότα»…
…Oι Γερμανοί ήρχισαν διαπραγματεύσεις για την ανταλλαγή των αιχμαλώτων με τους αντάρτες τις οποίες προχώρησαν αρκετά, μέχρι και να συζητήσουν όρους. Μετά αποτόμως τις διέκοψαν. Γιατί;
Θα το γράψω και ίσως είναι η πρώτη φορά που έρχεται εις φως το στοιχείο αυτό, εις ελάχιστους γνωστό: Διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις, μόλις επληροφορήθησαν ότι ο επικεφαλής του τμήματος Γερμανός αξιωματικός ήταν νεκρός, αυτοκτονήσας με χειροβομβίδα, την οποίαν ήνοιξεν επί του στήθους του. Τούτο δε διότι όλοι οι άλλοι δεν τους ενδιέφεραν. Ο λόγος δεν ήσαν Γερμανοί οι αποτελούντες το πληγέν τμήμα. Ήσαν “μαζώματα” από «εθελοντάς», Ούγγροι, Τσέχοι, εξωμότες Πολωνοί, Ουκρανοί, Λετονοί. Από κείνους που εχρησιμοποιούσαν στις κατεχόμενες χώρες, (ώστε τα πραγματικά γερμανικά τμήματά των να είναι ελεύθερα για την Ρωσία. Δια τον λόγον αυτόν, μετά μάλιστα την ήτταν των και την ανάλογον κατάσταση’ του ηθικού των, δεν ενδιέφεραν ποσώς τους Γερμανούς. Μία ακόμη απόδειξις τούτου, το ότι οι Γερμανοί ετυφέκισαν οι ίδιοι τον μόνο διασωθέντα Γερμανό (κατά την στολήν βεβαίως), ο οποίος διεσώθη από την σφαγήν των αιχμαλώτων εις το Μάζι Κλειτορίας. Σε ποιον στρατό του κόσμου γίνεται αυτό; Ας αφήσωμεν τον τυφεκισμό του άλλου οπλίτου (Αλσατού αυτού), ο οποίος ήνοιξεν την πόρταν του Σχολείου και άφησε τα γυναικόπαιδα να διαφύγουν τον θάνατον από την πυρά που οι Γερμανοί έβαλαν για να τα κάψουν.
Συμπέρασμα; Οι Γερμανοί ήσαν αποφασισμένοι να τσακίσουν το σύμβολο Καλάβρυτα -Αγία Λαύρα. Διότι δεν ήσαν ανιστόρητοι. Από το σημείο αυτό και πέρα «αφορμές» όσες θέλουμε. Που καμιά όμως δεν πρέπει να αφήνεται σαν «αδικαιολογούσα» το μεγαλύτερο έγκλημα κατ’ αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά βεβαίως τα στρατόπεδα του Νταχάου και του Άουσβιτς.
(…) Το ίδιο μαρτυρεί και ο Γερμανός διοικητής Σπάιντελ. Στις 29-12-1943 απαντώντας στην από 19-12-1943 αναφορά του Κουίσλιγκ πρωθυπουργού Ι. Ράλλη, με την οποία διεμαρτύρετο και ζητούσε εξηγήσεις για τα «γεγονότα των Καλαβρύτων», δικαιολογεί το έγκλημα με το επιχείρημα της «υποστηρίξεως των ανταρτών από τον πληθυσμόν», δεν μνημονεύει θέμα αιχμαλώτων και μόνο σε μεταγενέστερη έκθεσή του προς τους ανωτέρους του προσφεύγει στο «επιχείρημα Ράλλη» και διασυνδέει την καταστροφή τοιν Καλαβρύτων με την εκτέλεση από τους αντάρτες των αιχμαλώτων. (Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 13-12-1993).
Τέλος, μερικά ακόμα ντοκουμέντα που παραθέτουμε αποδείχνουν περίτρανα το προμελετημένο έγκλημα:
1α.Από το απόρρητο έγγραφο P.Ic. με αριθμό 719 και ημερομηνία 22 Οκτώβρη 1943, που έστειλε ο διοικητής της 117ης γερμανικής μεραρχίας Πεζικού και στρατιωτικός διοικητής Πελοποννήσου Καρλ Φον Λε Σουίρ (απόγονος του Βαυαρού στρατηγού Γουλιέλμου Φον Λε Σουίρ, υπουργού Στρατιωτικών του Όθωνα το 1833) στο Γενικό Επιτελείο του 68ου γερμανικού Σώματος Στρατού, στο Βελιγράδι και που ζητούσε τη ρίψη από την αεροπορία εμπρηστικών βομβών στην περιοχή των Καλαβρύτων (μια ρίψη, που δεν πραγματοποιήθηκε, επειδή δεν υπήρχαν σχετικές διαθέσιμες δυνάμεις της γερμανικής αεροπορίας).
β.Από την απόρρητη διαταγή του Λε Σουίρ, με αριθμό 247 και ημερομηνία 25 Νοέμβρη 1943, προς το 749 Σύνταγμα Πεζικού, ενισχυμένο από τη μονάδα ΑΑ 116, και με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ιούλιο Βέλφιγκερ, στρατιωτικό διοικητή Αχαΐας, στην οποία ορίζονταν ως τόποι «αναγνωριστικής και εκκαθαριστικής επιχείρησης» τα Καλάβρυτα και η γύρω ευρεία περιοχή.
γ.Από την απόρρητη διαταγή του Βέλφιγκερ, με θέμα «επιχείρηση Καλάβρυτα», με αριθμό 96 και ημερομηνία 1 Δεκέμβρη 1943, που συντάχτηκε αμέσως ύστερα από ειδική σύσκεψη Γερμανών αξιωματικών, που έγινε για την επιχείρηση αυτή την ίδια μέρα σε κεντρικό ξενοδοχείο, στην Πάτρα.
2.Την επιδρομή διηύθυνε ο Βέλφιγκερ, με βοηθούς τον διοικητή του 1ου Τάγματος ταγματάρχη Χανς Εμπερσμπέργκερ και τον ίλαρχο Γκνας, ενώ γενικός επόπτης του ναζιστικού κόμματος για την πραγματοποίηση της εν λόγω επιδρομής υπήρξε ο αρχιτρομοκράτης του Αίγιου Αυστριακός λοχίας των Ες Ντε Τέννερ, θεολόγος στο επάγγελμα.
3.Στην επιχείρηση πήραν μέρος και Έλληνες προδότες, όπως φανερώνει συνοπτικό πληροφοριακό κείμενο, που είχε υποβάλει στην ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου ο διαπιστευμένος σ’ αυτή Βρετανός πρεσβευτής Ρέντζιναλ Λίπερ και σύμφωνα με το οποίο «τα γερμανικά στρατεύματα είχαν πετύχει να εκκαθαρίσουν τα Καλάβρυτα και να καταστρέψουν τα πάντα στην πορεία τους, πλαισιούμενα και βοηθούμενα από ελληνικές ομάδες ασφαλείας. Το κείμενο αυτό περιέχεται σε έγγραφο του Φόρεϊν Οφις με αριθμό 311/43074.
4.Η αγγλική στρατιωτική αποστολή στην Πελοπόννησο είχε έμμεση ανάμειξη στα γεγονότα. Όπως αναφέρει συγκεκριμένα ο Άγγλος ιστορικός Μίκαελ Άρτον στον Αχαιό ιστοριοδίφη Δημήτριο Κανελλόπουλο σε επιστολή του, με ημερομηνία 19 Οκτώβρη 1991 ερευνώντας τα αρχεία, του Φόρεϊν Οφις τα σχετικά με τα γεγονότα των Καλαβρύτων, είχε διακρίνει την τότε ύπαρξη εμπιστευτικών επαφών μεταξύ της αγγλικής στρατιωτικής αποστολής και των Ες-Ες και Ες Ντε της Πάτρας, με τη μεσολάβηση αντιπροσώπων του Σουηδικού Οργανισμού Περίθαλψης στην πόλη και Ελλήνων συνεργατών των Γερμανών.
5.Ο Βέλφιγκερ μεταπολεμικά χρημάτισε διευθυντής της Αστυνομίας του Μονάχου, η τύχη του Γκνας και του Εμπερμπέργκερ αγνοείται, ενώ ο Λε Σουίρ αιχμαλωτίστηκε αργότερα από τον σοβιετικό στρατό και πέθανε στην αιχμαλωσία. Ο πτέραρχος Φέλμι, διοικητής του 68ου γερμανικού Σώματος Στρατού και ανώτατος επόπτης της «επιχείρησης Καλάβρυτα», γλίτωσε στη δίκη της Νυρεμβέργης μόνο με 15 χρόνια φυλακή. Ο λοχίας Τέννερ αμέσως μετά τον πόλεμο δούλεψε σε υπηρεσία κατασκοπίας του ΝΑΤΟ για τη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η Πολωνία και το… ανασφαλιστικό της

Όπως μας πληροφορεί η «Καθημερινή» η οποία υμνεί την «απελευθέρωση» της κοινωνικής ασφάλισης από το κράτος και από κάθε υποχρέωσή του, το ασφαλιστικό σύστημα της Πολωνίας θριαμβεύει σ αυτόν τον στόχο! Από την πλήρη κρατική εγγύηση και κάλυψη στον σοσιαλισμό, πέρασαν στην πλήρη «ελευθερία» του κράτους και της άρχουσας τάξης να κλέβουν τα αποθεματικά των ταμείων!

Παλιά, με τον σοσιαλισμό, είχαν απλώς σίγουρο ασφαλιστικό, σίγουρες συντάξεις και σίγουρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Απαγορευόταν η αλλοίωση αυτών των δεδομένων και κυρίως η κλοπή τους. Έτσι απλά.

Τώρα απλά ελευθερώθηκε η κλοπή και οι ελεύθεροι Πολωνοί μπορούν να χάνουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τα αποθεματικά τους ελεύθερα!

Οι κυβερνήσεις της χώρας έθεσαν σε εφαρμογή, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, τα «ζηλευτό» ασφαλιστικό σύστημα του Πινοσέτ της Χιλής! Μόλις μαζεύτηκαν αποθεματικά, απλώς τα έκλεψαν! Τώρα ζητάνε από τους εργάτες να πάνε σε ακόμη πιο ανασφαλές σύστημα ατομικής ιδιωτικής ασφάλισης, με κατάθεση των εισφορών στο χρηματιστήριο για να φέρουν… ανάπτυξη και να έχουν… εγγυημένη σύνταξη!

Πως έκλεψαν τα προηγούμενα αποθεματικά ύψους 39 δισεκ.; Τα έκανε το κράτος ομόλογα και σε συνέχεια απλώς «ακύρωσε» τα ομόλογα! Ναι τα ακύρωσε και είναι σαν να μην υπάρχουν! Τόσο απλά εξαφάνισε τις εισφορές! Και στην Ελλάδα το έκαναν, μη παριστάνουμε τους έκπληκτους, απλώς με άλλες μεθοδολογίες και με τελευταίο το «κούρεμα» των αποθεματικών. Δεν τα «ακύρωσαν», τα «κούρεψαν» κατά τα 2/3!

Αύριο οι χρηματιστηριακές της Πολωνίας καθόλου παράξενο να «πτωχεύσουν» και να «ακυρώσουν» όλες τις μετοχές των εισφορών! Έτσι απλά κανείς σε κανέναν δεν θα οφείλει καμία σύνταξη και εισφορά!

Όταν οι εργαζόμενοι και ο λαός υποτιμάνε τη δύναμή τους, η άρχουσα τάξη κάνει ό,τι θέλει. Μέχρι και ωμή κλοπή.

Αερολογίες όλα αυτά;

Διαβάστε τα στην Καθημερινή για να δείτε στην Πολωνία το μέλλον που ονειρεύονται κάποιοι για το ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

https://www.kathimerini.gr/1053132/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/e8elontiko-to-neo-synta3iodotiko-systhma-poy-efarmozei-h-polwnia

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 23.11.2019 : 22:39 

Εθελοντικό το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που εφαρμόζει η Πολωνία

Ο πρωθυπουργός, Μ. Μοραβιέτσκι, αιφνιδίασε προ ημερών, καθώς πρότεινε αναθεώρηση του πολωνικού συντάγματος για πρώτη φορά μετά τη θέσπισή του, το 1997, για να διασφαλιστούν τα κεφάλαια του νέου συστήματος.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Πρώτα πήραν τα χρήματα από το συνταξιοδοτικό τους ταμείο, κατέστρεψαν δηλαδή τις προοπτικές τους να πάρουν σύνταξη, και τώρα προσπαθούν να τους πείσουν να εμπιστευθούν ένα νέο σύστημα αποταμίευσης με σκοπό τη συνταξιοδότησή τους. Προκειμένου να το επιτύχουν χρησιμοποιούν τη συλλογιστική της λεγόμενης επιστήμης της συμπεριφοράς (behavioral science) για την οποία απονεμήθηκε το Νομπέλ Οικονομίας στον Ρίτσαρντ Τάλερ το 2017: προσφέρουν δέλεαρ αλλά προβλέπουν και ζημία για όσους εγκαταλείψουν το σύστημα.

Αυτά συμβαίνουν στην Πολωνία, όπου οι εργαζόμενοι που πριν από πέντε χρόνια είδαν να κάνουν φτερά τα κεφάλαια από τα οποία επρόκειτο να χρηματοδοτηθούν οι μελλοντικές συντάξεις τους, καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε πραγματική επιδρομή στο ταμείο τους. Το προηγούμενο συνταξιοδοτικό σύστημα βασιζόταν στο άκρως φιλελεύθερο μοντέλο της Χιλής και αντιμετώπιζε τα περιουσιακά στοιχεία των μελλοντικών συνταξιούχων ως στοιχεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτό το καθεστώς έδωσε στην προηγούμενη κυβέρνηση τη δυνατότητα να ακυρώσει κρατικά ομόλογα αξίας 39 δισ. δολαρίων το 2014. Προκειμένου να τους προσελκύσει τώρα στο νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που επινόησε και στο οποίο η συμμετοχή είναι εθελοντική, η σημερινή κυβέρνηση της Βαρσοβίας τούς δίνει κίνητρα. Προβλέπει, επίσης, και αντικίνητρα που θα αποθαρρύνουν την αποχώρησή τους από το σύστημα.

Εχοντας, όμως, επίγνωση ότι η πρόσφατη τραυματική εμπειρία έχει κλονίσει βαθύτατα την εμπιστοσύνη των Πολωνών όχι μόνον στα συνταξιοδοτικά προγράμματα αλλά και στον πολιτικό κόσμο της χώρας, ο πρωθυπουργός Ματέους Μοραβιέτσκι αιφνιδίασε προ ημερών πολιτικούς και αναλυτές. Πρότεινε μια άνευ προηγουμένου αναθεώρηση του πολωνικού συντάγματος για πρώτη φορά μετά τη θέσπισή του το 1997. Οπως επισημαίνει ο Πάουελ Μπόρις, εκ των αρχιτεκτόνων του νέου συστήματος και επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου της Πολωνίας, ζητούμενο της συνταγματικής αναθεώρησης θα είναι να διασφαλισθεί αυτό που θέλει να υποσχεθεί στους Πολωνούς ο κ. Μοραβιέτσκι: πως κανένας πολιτικός δεν θα έχει πρόσβαση σε αυτό το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα, όποια και αν είναι η μελλοντική κυβέρνηση στη Βαρσοβία. Μέχρι στιγμής, οι διαχειριστές κεφαλαίων που έχουν αναλάβει το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα, μεταξύ των οποίων και η ΝΝ Investment Partners, αναφέρουν πως η συμμετοχή παραμένει αρκετά περιορισμένη. Από τον Ιούλιο, οπότε τέθηκε το σύστημα στη διάθεση των μεγάλων επιχειρήσεων, η συμμετοχή των εργαζομένων δεν υπερβαίνει το 40%.

Η κυβέρνηση έχει, όμως, θέσει τον φιλόδοξο στόχο του 75%. Αυτό σημαίνει πως θα είναι περιορισμένες οι εισροές στην αγορά κεφαλαίων της Πολωνίας, που υπολογίζεται σε 3,9 δισ. δολάρια ετησίως. Οι διαχειριστές κεφαλαίων όμως προσβλέπουν στο νέο σύστημα, ευελπιστώντας πως θα διοχετεύσει κεφάλαια στο χρηματιστήριο της Βαρσοβίας, δίνοντάς του νέα πνοή.

Με το νέο σύστημα τοποθετείται το 2% του μισθού των εργαζομένων στο συνταξιοδοτικό ταμείο. Οι εργοδότες θα προσθέτουν μια μηνιαία εισφορά ύψους 1,5% στα κεφάλαια για τις συντάξεις του προσωπικού τους, ενώ η κυβέρνηση θα προσφέρει διαφόρων ειδών μπόνους στα πρώτα στάδια του προγράμματος. Τα μπόνους αυτά θα είναι τα κίνητρα που θα «παρακινήσουν» τους απρόθυμους Πολωνούς να αρχίσουν να αποταμιεύουν. Παράλληλα θα περιορίζουν τις «διαρροές», καθώς σε περίπτωση αποχώρησης από το πρόγραμμα ο εργαζόμενος θα χάνει τα μπόνους και θα φορολογείται με διαφορετικούς συντελεστές. Σύμφωνα με τον βραβευθέντα Τάλερ, «παρακίνηση» αποτελεί κάθε πτυχή του προγράμματος που μεταβάλλει τη συμπεριφορά των ανθρώπων κατά προβλεπόμενο τρόπο, χωρίς να απαγορεύει οποιαδήποτε δυνατότητα ή να τροποποιεί σημαντικά τα οικονομικά κίνητρα. Και βέβαια, οι αρχιτέκτονες του καινούργιου συστήματος επιμένουν πως το νέο σύστημα δεν θα επιτρέπει στην κυβέρνηση να βάλει το χέρι στις αποταμιεύσεις των πολιτών, ακόμη και αν ο Μοραβιέτσκι δεν καταφέρει να επιβάλει τη συνταγματική αναθεώρηση.