Δωρεάν εφαρμογές ή κατασκοπευτικά εργαλεία;

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΩΝ «ΤΑΪΜΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ «TOTOK»

Το «ToTok», μια εφαρμογή συνομιλίας (chat app), που έχει «κατέβει» ήδη σε εκατομμύρια κινητά τηλέφωνα, αποτελεί το πιο πρόσφατο δείγμα της «ψηφιακής κούρσας εξοπλισμών». Ενώ εμφανίζεται ως ένας εύκολος και ασφαλής τρόπος συνομιλίας με βιντεομηνύματα και μηνύματα κειμένου με τους φίλους και την οικογένεια, είναι στην πραγματικότητα ένα εργαλείο κατασκοπείας, που παρακολουθεί κάθε συνομιλία, κίνηση, ραντεβού, σχέση, εικόνα ή ήχο όσων την εγκαθιστούν. Αυτό τουλάχιστον υποστήριξε η εφημερίδα «Τάιμς της Νέας Υόρκης» σε δημοσίευμά της στις 22 Δεκέμβρη και λίγες μέρες αργότερα τόσο η «Google» όσο και η «Apple» αφαίρεσαν από το ηλεκτρονικό τους κατάστημα τη συγκεκριμένη εφαρμογή, περιορίζοντας τη δυνατότητα παραπέρα διάδοσής της και υποστηρίζοντας εμμέσως τους ισχυρισμούς των «Τάιμς».

 Το «ToTok» είναι μια εφαρμογή, βασισμένη στην αντίστοιχη κινεζική εφαρμογή «YeeCall», που προσαρμόστηκε για χρήση στα Αγγλικά και τα Αραβικά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) από μια νεοφυή επιχείρηση, με συνιδρυτές έναν Ιταλό, τον Τζάκομο Ζιάνι, και έναν Κινέζο, τον Λονγκ Ρουάν, ο οποίος είχε δουλέψει στην ανάπτυξη του «YeeCall». Το «ToTok» τους τελευταίους μήνες διαδόθηκε γρήγορα στα ΗΑΕ, όπου απαγορεύεται η χρήση ορισμένων λειτουργιών εφαρμογών όπως το «WhatsApp», το «Skype», το «Viber», αλλά και γενικότερα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Εκατοντάδες χιλιάδες «κατέβασαν» την εφαρμογή και στην Ευρώπη, στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική, με ιδιαίτερη επιτυχία μέχρι πριν δυο βδομάδες και στις ΗΠΑ, την έδρα των περισσότερων εφαρμογών συνομιλίας και κοινωνικής δικτύωσης.
«Οι κυβερνήσεις αναζητούν πιο αποτελεσματικές και βολικές μεθόδους για να κατασκοπεύουν ξένους αντιπάλους, εγκληματικά και τρομοκρατικά δίκτυα, δημοσιογράφους και ανθρώπους που τους ασκούν κριτική - προσπάθειες που έχουν εγκλωβίσει ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, στα δίκτυα παρακολούθησής τους», γράφουν οι «Τάιμς» και συνεχίζουν: «Πρόσφατα χώρες του Περσικού Κόλπου, όπως η Σαουδική Αραβία, τα Εμιράτα και το Κατάρ, είχαν απευθυνθεί σε ιδιωτικές εταιρείες - ανάμεσά τους ισραηλινές και αμερικανικές - αλλά το "ToTok" δείχνει πως τώρα προσπαθούν να βγάλουν εκτός τους ενδιάμεσους και να κατασκοπεύσουν απευθείας τους στόχους τους, που εθελοντικά, αν και εν αγνοία τους, παραδίδουν τα προσωπικά τους δεδομένα».

Κουβάρι υπηρεσιών

Η εταιρεία πίσω από το «ToTok» φαίνεται να είναι η «Breej Holding», κατά τους «Τάιμς» βιτρίνα της «DarkMatter», εταιρείας αντικατασκοπείας και χάκινγκ, όπου δουλεύουν πράκτορες των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΑΕ, πρώην υπάλληλοι της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών NSA και πρώην πράκτορες των ισραηλινών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών. Σύμφωνα με πληροφορίες της αμερικανικής εφημερίδας, η «DarkMatter» είναι υπό τον έλεγχο του αμερικανικού FBI για ενδεχόμενα κυβερνο-εγκλήματα. Οι «Τάιμς» συνδέουν επίσης την «ToTok» με την «Pax AI», εταιρεία εξόρυξης δεδομένων των ΗΑΕ, που φαίνεται να συνδέεται με την «DarkMatter». Η έδρα της «Pax AI» βρίσκεται στο ίδιο κτίριο του Αμπου Ντάμπι όπου έχει την έδρα της και η υπηρεσία πληροφοριών των ΗΑΕ, εκεί όπου νωρίτερα ήταν η έδρα της «DarkMatter»! Σαν να μην έφταναν αυτές οι διαπλοκές, προς έκπληξη των συνδρομητών της, η εταιρεία «Botim» των ΗΑΕ, ανταλλαγής μηνυμάτων επί πληρωμή, έστειλε τον Δεκέμβρη μηνύματα στους χρήστες για να μεταπηδήσουν στο δωρεάν «ToTok»!

 Η «Pax» παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο Ευρωπαίος επικεφαλής της εργαζόταν παλιότερα σε εταιρεία που συνεργαζόταν με τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ. Επιπλέον, υπάλληλος της εταιρείας κομπάζει μέσα από το λογαριασμό του στο επαγγελματικό κοινωνικό δίκτυο «LinkedIn» ότι δημιούργησαν μια «πλατφόρμα πληροφοριών από μηνύματα» που μπορεί να διαβάσει δισεκατομμύρια μηνύματα και να απαντήσει σε τέσσερις ερωτήσεις: «Ποιος είσαι, τι κάνεις, πώς σκέφτεσαι και ποιες είναι οι σχέσεις σου με άλλους. Γνωρίζοντας τις απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις, ξέρουμε τα πάντα για ένα άτομο», γράφει.

«Υπάρχει μια ομορφιά σε αυτή την προσέγγιση», δήλωσε ερευνητής ασφαλείας της εταιρείας λογισμικού «Jamf» στους «Τάιμς», αναφερόμενος στο «ToTok». «Δεν χρειάζεται να χακάρεις τους ανθρώπους για να τους κατασκοπεύσεις, αν μπορείς να τους κάνεις να κατεβάσουν με τη θέλησή τους αυτήν την εφαρμογή στο τηλέφωνό τους. Ανεβάζοντας επαφές, βιντεοκλήσεις, τοποθεσία, τι άλλες κατασκοπευτικές πληροφορίες μπορεί να χρειαστείς;».

Τα ΗΑΕ, όπως και η Σαουδική Αραβία, είναι ένας από τους στενότερους συμμάχους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, προπύργιο κατά του Ιράν σύμφωνα με την κυβέρνηση Τραμπ, και γι' αυτό προκαλεί εντύπωση ότι οι αποκαλύψεις προέρχονται από εφημερίδα των ΗΠΑ που παραδοσιακά υποστηρίζει τους Ρεπουμπλικάνους, με τους οποίους εκλέχθηκε ο σημερινός Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Ετσι κάνουν όλοι

Ο Τζ. Ζιάνι έδωσε συνέντευξη σε ΜΜΕ των ΗΑΕ, προσπαθώντας να ανασκευάσει τις κατηγορίες των «Τάιμς», ζητώντας παράλληλα από «Google» και «Apple» να επαναφέρουν την εφαρμογή στα ηλεκτρονικά τους καταστήματα. Ο συνιδρυτής του «ToTok» έκανε κυριολεκτικά τον χαζό, δηλώνοντας ότι η εφαρμογή δεν εμπεριέχει ούτε κατασκοπευτικό κώδικα, ούτε «κερκόπορτες», ούτε κακόβουλο λογισμικό. Σαν να έλεγε ότι αφού μας παραδίδετε όλα τα μυστικά σας, εμείς δεν αφήνουμε κανέναν να σας κατασκοπεύσει! Δεν σας φυτεύουμε κακόβουλο λογισμικό - να 'ναι καλά - ούτε επιτρέπουμε σε κανέναν να μάθει τα μυστικά σας χωρίς να το γνωρίζουμε. Το ζήτημα είναι, βέβαια, τι κάνουν οι ίδιοι με τις πληροφορίες που αποκτούν και σε ποιους τις δίνουν εν γνώσει τους, όπως ισχυρίζονται οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης».

Εκεί που έχουν δίκιο οι συνιδρυτές του «ToTok» είναι ότι δεν κάνουν τίποτα διαφορετικό απ' ό,τι κάνουν όλοι οι άλλοι που προσφέρουν «δωρεάν» υπηρεσίες. Ολα τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όλες οι εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων και συνομιλίας και γενικά όλες οι «δωρεάν» εφαρμογές για «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα δεν είναι στην πραγματικότητα δωρεάν. Τίποτα στον καπιταλισμό δεν είναι πραγματικά δωρεάν. Τα μονοπώλια, αλλά και οι μικρότερες εταιρείες που βρίσκονται πίσω από όλες αυτές τις «δωρεάν» υπηρεσίες, αξιοποιούν προς δικό τους όφελος, πουλάνε σε άλλους εμπόρους και παρέχουν στις κρατικές υπηρεσίες πληροφορίες που δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν με κανέναν τρόπο με αυτήν τη λεπτομέρεια, ακρίβεια και πληρότητα. Δείχνοντας με το δάχτυλο το «ToTok» και μόνο αυτό, η αμερικανική εφημερίδα δεν κάνει τίποτα άλλο από το να παραπλανά, ότι τάχα το πρόβλημα είναι μια συγκεκριμένη ή έστω κάποιες συγκεκριμένες εφαρμογές, που συνεργάζονται με τις μυστικές υπηρεσίες της μιας ή της άλλης χώρας, και όχι το τερατώδες σύστημα παρακολούθησης που έχει στήσει το κεφάλαιο σε όλες τις χώρες, για να εξυπηρετήσει τάχα τις ανάγκες επικοινωνίας και διασκέδασης των ανθρώπων που δεν μπορούν να πληρώσουν γι' αυτές (αλλά κι εκείνων που θα μπορούσαν).

Αντιθέσεις

Δεν έχει σημασία αν ισχύουν κατά γράμμα οι καταγγελίες των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» για το «ToTok» ή όχι. Είναι αλήθεια ότι πολλοί παράγοντες μπορεί να ώθησαν ή να συνέβαλαν στις αποκαλύψεις. Ισως οι ΗΠΑ στέλνουν μήνυμα στον σύμμαχό τους, τα ΗΑΕ, να μην ξανοίγεται πολύ με τη «Huawei» και τους Κινέζους, ή να μην προσπαθεί να κατασκοπεύσει την ίδια την ιμπεριαλιστική μητρόπολη. Ισως πάλι να ενοχλήθηκαν ανταγωνιστές. Ισως, απλώς, να είναι όλα αλήθεια και οι «Τάιμς» να τα αποκάλυψαν στο κυνήγι μιας δημοσιογραφικής επιτυχίας. Σημασία έχει να αντιληφθούν όλοι οι χρήστες αυτών των υπηρεσιών ότι οι πληροφορίες που καταχωρούν στο κινητό τους δεν μένουν στο κινητό τους ή στον υπολογιστή τους, όταν τις χρησιμοποιούν. Αποθηκεύονται στους υπολογιστές των εταιρειών που παρέχουν τις «δωρεάν» υπηρεσίες, οι οποίες τις επεξεργάζονται και διαχειρίζονται κατά βούληση, χωρίς κανένας νόμος και περιορισμός να μπορεί να τις εμποδίσει στην πράξη από το να αξιοποιήσουν κάθε πλευρά του ολοκληρωμένου προφίλ του χρήστη, που δημιουργούν από τις πληροφορίες αυτές και από τη συσχέτισή τους με τις πληροφορίες και το προφίλ των άλλων χρηστών. Η προσωπική και κοινωνική ζωή των ανθρώπων γίνεται ιδιοκτησία, κεφάλαιο για τα μονοπώλια και εργαλείο ελέγχου και καταπίεσης από τον κρατικό μηχανισμό, που υπάρχει στον καπιταλισμό για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Απόφαση

Αγγίζει τα όρια του κωμικού η δήλωση εκπροσώπου του FBI σχετικά με την υπόθεση «ToTok» ότι «αν και το FBI δεν σχολιάζει συγκεκριμένες εφαρμογές, θέλουμε πάντα να εφιστούμε την προσοχή των χρηστών στους πιθανούς κινδύνους και τις ευπάθειες που προκαλούν αυτοί οι μηχανισμοί»! Οπως και η προσπάθεια των «Τάιμς» να αθωώσουν τις αντίστοιχες αμερικανικές εφαρμογές στο δημοσίευμά τους, ενώ την ίδια ώρα γράφουν για το «ToTok»: «Αλιεύει νέες επαφές κάθε φορά που ο χρήστης ανοίγει την εφαρμογή, με το πρόσχημα ότι τον βοηθά να συνδεθεί με τους φίλους του, περίπου όπως το Instagram μαρκάρει τους φίλους από το Facebook. Εχει πρόσβαση στο μικρόφωνο, στην κάμερα, στο ημερολόγιο και άλλα δεδομένα του τηλεφώνου». Αλλά οι εφαρμογές όπως το «WhatsApp», το «Signal» και το «Skype» εφαρμόζουν σωστά την κρυπτογράφηση και γι' αυτό υποτίθεται ότι είναι ασφαλείς.

Οταν εγκαθιστά κανείς μια εφαρμογή στο κινητό του και αυτή του ζητά π.χ. πρόσβαση στις επαφές του, στην κάμερα και το μικρόφωνο της συσκευής, στο χώρο αποθήκευσης, τότε μόλις πατήσει το κουμπί αποδοχής έχει στην ουσία αποδεχτεί να βλέπουν άγνωστο ποιοι, όλες τις φωτογραφίες, τα βίντεο και τις ηχητικές καταγραφές του, να μαθαίνουν τους γνωστούς των οποίων έχει καταχωρημένους τηλεφωνικούς αριθμούς και άλλα στοιχεία τους και να παρακολουθείται κατά βούληση από τους διαχειριστές της εφαρμογής ό,τι λέει και ό,τι κάνει, το πού βρίσκεται, πότε κοιμάται και πότε ξυπνάει. Και μέσα από την ίδια την εφαρμογή συνομιλίας ή κοινωνικής δικτύωσης να μαθαίνουν τι συνομιλίες έχει, σε τελευταία ανάλυση τι σκέφτεται, να εντοπίζουν τα δυνατά και τα ευάλωτα σημεία του, να ειδοποιούνται όταν χρησιμοποιεί λέξεις ή φράσεις «κλειδιά». Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα, αυτή είναι η πραγματικότητα στον καπιταλισμό κι όποιος επιδιώκει να τον ανατρέψει καλό είναι να την πάρει υπόψη του.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: www.nytimes.com, www.totok.ai

  Ριζοσπάστης   Σάββατο 4 Γενάρη 2020 - Κυριακή 5 Γενάρη 2020

Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός

Γιώργος Μπίμης

Στο καπιταλιστικό σύστημα η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, η διακίνηση των προϊόντων, οι επενδύσεις σε οικονομικά αγαθά, η παραγωγή, το εμπόριο και οι υπηρεσίες ανήκουν αποκλειστικά στην άπληστη κι ακόρεστη ιδιωτική πρωτοβουλία με κυρίαρχο στόχο την εξασφάλιση του μέγιστου κέρδους. Αλλά και το αστικό  κράτος συμπεριφέρεται ως πάτρωνας σ’ αυτή τη διαδικασία, ενισχύοντας μέσω του τραπεζικού  συστήματος και της νομοθεσίας την κερδοφορία της ολιγαρχίας του πλούτου.
Στην ταξική κοινωνία το στοιχείο που συνδέει τις κοινωνικές τάξεις είναι η κατάχρηση και η αθέμιτη εκμετάλλευση  των κατώτερων τάξεων από την κυρίαρχη αστική τάξη. Κι όσο πιο πολύ πλουταίνει η τάξη των αστών τόσο πιο πολύ φτωχαίνουν τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα…
Τα κέρδη της ολιγαρχίας στον καπιταλισμό προκύπτουν από την ιδιοποίηση της υπεραξίας που δημιουργεί μέσω της εργασίας του ο εργαζόμενος. Η υπεραξία και τα υψηλά κέρδη επιτυγχάνονται είτε με την επιμήκυνση της εργάσιμης ημέρας και με την εντατικοποίηση της δουλειάς των απασχολούμενων είτε με το σταθερό ωράριο αλλά με τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας στην παραγωγή με επακόλουθο τη σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας και επομένως τη διεύρυνση της διαφοράς της αξίας του προϊόντος και της αμοιβής των εργαζόμενων που το παράγουν.  Η αυξημένη τιμή των προϊόντων στην αγορά συνεισφέρει επιπλέον κέρδη στους κρατικοδίαιτους καπιταλιστές…
Άρα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής στηρίζεται πάνω στην αντίθεση της σχέσης κεφάλαιο/εργασία όπου το κεφάλαιο πρέπει να αντλεί συνεχώς υπεραξίες από την εργασία προκειμένου να υφίσταται και να αναπτύσσεται περαιτέρω. 
Στη βάση αυτής της λογικής η ιστορία κι η ιστορική εξέλιξη αποδείχνουν περίτρανα πως η πλουτοκρατία και η εργατική τάξη βρίσκονται πάντα σε μιαν αντίφαση και σε μια διαρκή σύγκρουση. ΟΙ πλουτοκράτες από τη μια, με τη συνδρομή βεβαίως και του αστικού κράτους, αγωνίζονται  να εξασφαλίσουν την εξουσία και την ηγεμονία τους κι οι εκμεταλλευόμενες τάξεις από την άλλη μοχθούν είτε για να επιβιώσουν ή στην καλύτερη περίπτωση κάποιο τμήμα της μάχεται ν’ ανατρέψει αυτή τη βαρβαρότητα που υπάρχει ως καθεστώς και να δομήσει ένα άλλο κοινωνικό/οικονομικό σύστημα που θα εγγυάται για τα δικαιώματα και για την ευημερία των πολλών.
Η πάλη των τάξεων ως βασική αντίθεση (κυρίαρχη υπόθεση του ανθρώπου) κρατάει πάμπολλους αιώνες κι έχει χυθεί πολύ αίμα σ’ αυτή τη διαμάχη για την κατάργηση της απόκλισης, της προκατάληψης και της κοινωνικής αδικίας που μαστίζει συνολικά τον κόσμο της ανάγκης,…
Αυτό το άδικο και άνισο οικονομικό σύστημα όμως από τη φύση του κουβαλάει τις δικές του ενδογενείς αντιθέσεις. Γιατί άλλος είναι ο καπιταλισμός της Αμερικής, άλλος της Ευρώπης κι άλλος της Ασίας.
Ο τρόπος της παραγωγής των αγαθών και το κόστος της παραγωγικής διαδικασίας,  όπως προανέφερα, είναι το ζητούμενο για την παγκόσμια αγορά.
Η Κίνα μ’ ένα βολικό καθεστώς (Κρατικός Καπιταλισμός) και μ’ ένα τεράστιο εργατικό δυναμικό που διαθέτει έχει την ικανότητα να παράγει φτηνά προϊόντα με αποτέλεσμα  να πρωταγωνιστεί αυτή τη στιγμή στην παγκόσμια αγορά.
Η αντίθεση όμως αυτή πρέπει πάραυτα να γεφυρωθεί από τους άλλους ανταγωνιστές. Η καπιταλιστική Δύση για να μπορέσει ν’ αντιμετωπίσει τις ανερχόμενες οικονομικά τίγρεις της Ασίας πρέπει να δομήσει κάτι αντίστοιχο και στην Ευρώπη. 
Κάποιες χώρες (προφανώς οι αδύναμοι κρίκοι του  Νότου και των Βαλκανίων) έχουν επιλεγεί για να Κινεζοποιηθούν ώστε να παρέχουν τη δυνατότητα στους  Ευρωπαίους και στους Αμερικανούς πλουτοκράτες να εκμεταλλεύονται στο έπακρο το ανθρώπινο δυναμικό και τις πηγές του πλούτου τούτης της υποβαθμισμένης  ζώνης για να μπορούν κι αυτοί να παράγουν φθηνά κι άρα να έχουν πρόσβαση στην παγκόσμια αγορά με ανταγωνίσιμα προϊόντα… 
Τα στοιχεία και τα γεγονότα δείχνουν ολοκάθαρα πλέον πως  οι “σύμμαχοί” μας, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ, εμάς τους Έλληνες μας έχουν εντάξει σ’ αυτό το σχεδιασμό.
Την πατρίδα μας την όρισαν ως μία των χωρών  όπου ο λαός της θα εργάζεται με ευτελείς μισθούς και χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα. Πρόκειται δηλαδή για έναν καινούριο  Μεσαίωνα στον 21ο αιώνα με τον Έλληνα μεροκαματιάρη  να ζει μόνο για να εργάζεται και να προσφέρει τις υπηρεσίες ως μηχανή, με ελαστικά ωράρια ή και με μερική απασχόληση (ανάλογα τι συμφέρει τον εργοδότη) χωρίς προσωπική ζωή, με μια ζωή δηλαδή ταμένη στην κερδοσκοπία του ντόπιου και του ξένου κεφαλαίου.
Επιπλέον η πτώχευση της χώρας έδωσε τη δυνατότητα στην ντόπια και στην ξένη ολιγαρχία να κάνει φτηνές εξαγορές, πάντα με τα χρήματα του Δημοσίου, στον τομέα των ΔΕΚΟ, στους δρόμους, στους  σιδηροδρόμους, στα λιμάνια, στ’ αεροδρόμια κτλ. Ταυτόχρονα εξασφαλίστηκαν μέσω της νομοθεσίας όλες οι δυνατότητες στους μεγάλους ομίλους και στις πολυεθνικές εταιρείες να ελέγξουν απόλυτα τον ορυκτό πλούτο της πατρίδας μας αλλά και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) στη στεριά και στη θάλασσα.
Κι έτσι, εν μέσω μιας παρατεταμένης, τεχνητής, σχεδιασμένης κι οργανωμένης κρίσης που δημιούργησε συνθήκες ακραίου πανικού, βλέπουμε το λαό να βολοδέρνει μέσα στη φτώχεια, στην ανέχεια, στη στέρηση και στα χρέη, αλλά ταυτόχρονα βλέπουμε  και τον κλάδο της μεγάλης βιομηχανίας να επενδύει πάγια στις καινούριες τεχνολογίες (φυσικό αέριο, ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά) και να εγκαινιάζει διαρκώς καινούριες βιομηχανικές μονάδες.
Οι εφοπλιστές  από την άλλη μεριά αυξάνουν σταθερά το στόλο τους  αποκομίζοντας τεράστια κέρδη από το παγκόσμιο εμπόριο.
Ο λαός λοιπόν στην άγια πείνα κι οι νέοι εργαζόμενοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία με αμοιβές κάτω από τα 400 ευρώ μικτά, στα όρια της ακραίας φτώχειας…
Υπάρχει άραγε προοπτική και μέλλον για τις καινούριες γενιές που μπαίνουν στην αγορά εργασίας  κάτω από αυτές τις τερατώδεις κι απάνθρωπες οικονομικές και εργασιακές συνθήκες; Η απάντηση δίδεται αβίαστα: ΟΧΙ!
Τι απομένει άραγε να πράξει ο κόσμος της εργασίας;
Ο οργανωμένος κι ο συντονισμένος αγώνας του λαού αποτελεί τη μοναδική  δοκιμασμένη λύση. Να ξεπεραστούν επιτέλους όλα τα πλαστά διλήμματα που θέτει το φαύλο σύστημα, να αρθούν οι κάλπικοι διαχωρισμοί, ν’  αποδοκιμαστούν οι ψεύτικες υποσχέσεις για δήθεν δίκαιη ανάπτυξη μέσα σε τούτο το καθεστώς της νοθείας και της αδικοπραξίας για να εμπεδωθεί  μια καθολική, εξεγερμένη συνείδηση μέσω της οποίας θα διεκδικήσουν οι πολλοί την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα έτσι ώστε ν’ απολαμβάνουν  όλοι ανεξαίρετα τα πλεονεκτήματα και τα τεράστια επιτεύγματα της σύγχρονης επιστήμης και της τεχνολογίας.
Να εναντιωθούν και να εξεγερθούν οι λεηλατημένοι κι οι απόκληροι, να χτίσουν στιβαρά  τείχη απέναντι σε τούτη την κτηνώδη ιδεολογία της άρχουσας τάξης, για να μην περάσει η αθλιότητα του  νεοφιλελευθερισμού και του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, η καθήλωση και η οπισθοδρόμηση που αξιώνει με τον αυταρχισμό και με την τρομοκρατία να καταστήσει τον άνθρωπο του 21ου αιώνα επαίτη και δούλο, ταπεινό υπηρέτη των αντιδραστικών συμφερόντων της ντόπιας ολιγαρχίας, των μονοπωλίων και του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου,…

Η ήττα της Επανάστασης του 1918 - 1919 στη Γερμανία

Ο αντεπαναστατικός ρόλος της σοσιαλδημοκρατίας και η δολοφονία των Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ

Ο Καρλ Λίμπκνεχτ μιλάει σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, ενάντια στο αντεπαναστατικό πραξικόπημα της 24ης του Δεκέμβρη 1918

«Η δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξεμπουργκ αποτελεί γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας όχι μόνο γιατί βρήκαν τραγικό θάνατο οι καλύτεροι άνθρωποι και ηγέτες της πραγματικά προλεταριακής, της Κομμουνιστικής Διεθνούς, αλλά και γιατί αποκαλύφθηκε πέρα για πέρα η ταξική ουσία ενός κράτους προηγμένου σε ευρωπαϊκή κλίμακα - μπορούμε να πούμε δίχως υπερβολή: σε παγκόσμια κλίμακα (...) η ρεπουμπλικανική δημοκρατία, στην οποία μπόρεσε να συμβεί ένα τέτοιο πράγμα, δεν είναι παρά δικτατορία της αστικής τάξης (...) Και δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά όσο θα διατηρείται ο καπιταλισμός» (Λένιν, Μάρτης του 1919 στο Ιδρυτικό Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς, «Απαντα», εκδόσεις ΣΕ, τόμος 37, σελ. 497).

***

Ηταν τέτοιες μέρες, τον Γενάρη του 1919. Η Γερμανία έβραζε. Από το Νοέμβρη του 1918 είχε ξεσπάσει η επανάσταση, που δυο μήνες μετά πνίγηκε στο αίμα από την αστική τάξη, με τη συμβολή της αντεπαναστατικής δράσης της σοσιαλδημοκρατίας και κορυφαία πράξη τη δολοφονία των ηγετών του μόλις ιδρυθέντος Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας.
Η Επανάσταση στη Γερμανία ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς αντικειμενικών συνθηκών που συνέθεταν το πλαίσιο επαναστατικής κατάστασης, ωθούσαν τις λαϊκές μάζες στο να μη θέλουν άλλο τη διακυβέρνηση του παλιού καθεστώτος, ενώ ταυτόχρονα αναπτυσσόταν μαζική επαναστατική πάλη από μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης, άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων και τμημάτων του στρατού και του ναυτικού.

Ο Καρλ Λίμπκνεχτ

Ηταν η εποχή του τέλους του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι πολεμικές επιχειρήσεις τυπικά δεν είχαν ακόμη σταματήσει, αλλά η ήττα ήταν οριστική για την ιμπεριαλιστική Γερμανία.
Παράλληλα, η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση στη Ρωσία, που έγινε ένα χρόνο πριν, ήταν το κοσμοϊστορικό γεγονός που έβαζε τη σφραγίδα του στις παγκόσμιες εξελίξεις, κυρίως από την πλευρά της πάλης της εργατικής τάξης και των λαών ιδιαίτερα των εμπόλεμων κρατών.
Δύο εκατομμύρια Γερμανοί είχαν σκοτωθεί στα πεδία των μαχών και μαζί με τους τραυματίες και τους αιχμαλώτους οι απώλειες έφταναν τα εφτάμισι εκατομμύρια. Ο πόλεμος έφερε καταστροφή στη βιομηχανία, πτώση της αγροτικής παραγωγής, έλλειψη τροφίμων, ενώ οι αρρώστιες επιδείνωναν την κατάσταση των λαϊκών μαζών μαζί με την πείνα. Το μεροκάματο, που δεν έφτανε για τη ζωή των εργατικών οικογενειών, σε συνδυασμό με το ελάχιστο βοήθημα στις οικογένειες των στρατιωτών, αναδείκνυαν την τεράστια ένταση των κοινωνικών αντιθέσεων, αφού την ίδια στιγμή οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και οι βιομήχανοι, έμποροι και τραπεζίτες συσσώρευαν τεράστια κέρδη από τον πόλεμο.

Το ξέσπασμα της Επανάστασης

Ετσι, στα 1918, η χώρα συνταράχτηκε από μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις, στις οποίες συμμετείχαν πάνω από 2,5 εκατομμύρια εργάτες. Στην Ιστορία της Γερμανίας ήταν άγνωστη έως τότε μια τόσο μεγάλη έκταση του απεργιακού αγώνα.
Στις 28 του Οκτώβρη η γερμανική στρατιωτική διοίκηση διέταξε το στόλο να βγει σε ανοιχτή θάλασσα για αποφασιστική σύγκρουση με τους Αγγλους. Οταν δόθηκε η διαταγή, ο πόλεμος επί της ουσίας είχε ήδη χαθεί για τη Γερμανία. Ετσι, τα πληρώματα των πλοίων αρνήθηκαν να πολεμήσουν και επέβαλαν την επιστροφή των πλοίων στη βάση τους. Στη συνέχεια, μια αντιπροσωπεία των πληρωμάτων πήγε στην ανώτατη διοίκηση και δήλωσε πως ο στόλος ήταν έτοιμος να αμυνθεί σε ενδεχόμενη επίθεση του εχθρού, αλλά όχι και να προχωρήσει στην άσκοπη καταστροφή του. Η απάντηση της διοίκησης ήταν το ξεκίνημα διώξεων σε βάρος των ναυτών. Κι όταν αυτοί αντέδρασαν με διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Κίελο στις 3 του Νοέμβρη, μια ομάδα αξιωματικών άνοιξε πυρ κατά των διαδηλωτών, σκοτώνοντας 8 και τραυματίζοντας βαριά 29.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ

Την επομένη στάλθηκαν στο Κίελο μονάδες πεζικού για να πνίξουν την ανυπακοή των ναυτών στη διοίκηση και την κυβέρνηση. Ομως, οι φαντάροι πέρασαν με το μέρος των ξεσηκωμένων ναυτών, ενώ συνενώθηκαν μαζί τους και οι εργάτες.
Ετσι, στις 4 του Νοέμβρη του 1918, σχηματίστηκαν στο Κίελο το Σοβιέτ των εργατών και το Σοβιέτ των στρατιωτών. Σοβιέτ σχηματίστηκαν, επίσης, στα πλοία στα οποία την επόμενη μέρα υψώθηκαν κόκκινες σημαίες. Η πρώτη πράξη της Επανάστασης ήταν ήδη γεγονός.

Η διάδοση της φλόγας

Η επαναστατική φλόγα που άναψε στο Κίελο διαδόθηκε αμέσως σ' όλη τη Γερμανία. Στη μία μετά την άλλη τις πόλεις η λαϊκή κινητοποίηση δημιουργεί παντού Σοβιέτ, τα όργανα του επαναστατικού αγώνα και της νέας εξουσίας που μόλις ξεπροβάλλει.
Στις 9 του Νοέμβρη 1918, το πρωί, εκατοντάδες χιλιάδες Γερμανοί εργάτες με κόκκινες σημαίες κινήθηκαν προς το κέντρο του Βερολίνου, ζητώντας να σταματήσει ο πόλεμος, να φύγει η μοναρχία, να έχουν ψωμί και ανθρώπινη ζωή. Δίπλα στους εργάτες βάδιζαν σε μακριές σειρές οι γυναίκες, που ζητούσαν ειρήνη για τους άνδρες τους, τους πατεράδες ή τα παιδιά τους.
Το ανθρώπινο ποτάμι, με την καθοδήγηση της ομάδας «Σπάρτακος» και επαναστατικών στοιχείων του Ανεξάρτητου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας, γρήγορα πλημμύρισε όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης και κινήθηκε προς τους στρατώνες, όπου συνάντησε ελάχιστη έως μηδαμινή αντίσταση. Οι στρατιώτες συναδελφώθηκαν με τους εργάτες. Χωρίς αντίσταση καταλήφθηκαν επίσης το παλάτι, η διοίκηση Χωροφυλακής και τα περισσότερα κυβερνητικά κτίρια. Κατά το μεσημέρι, το Βερολίνο, η πρωτεύουσα της αυτοκρατορικής Γερμανίας, βρισκόταν στα χέρια των επαναστατών.
Η «Ενωση του Σπάρτακου» ήταν η κομμουνιστική φράξια, η οποία δρούσε οργανωμένα μέσα στο Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας. Ηταν κι αυτή μια «ιδιομορφία» του κινήματος, η μη ύπαρξη αυτοτελούς Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας. «Ιδιομορφία» που αποτελούσε αρνητικό παράγοντα για την εξέλιξη της επανάστασης προς τα μπρος, όσο και αν οι «Σπαρτακιστές» ως ομάδα δρούσαν με αυτοθυσία, πρωτοπόρα. Ηγέτες των «Σπαρτακιστών» ήταν ο Κ. Λίμπκνεχτ, η Ρ. Λούξεμπουργκ κ.ά.

Η αστική τάξη παίρνει τα μέτρα της

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ σε ομιλία της

Η αστική τάξη που βλέπει να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της, παίρνει τα μέτρα της. Ο πρωθυπουργός του Ράιχ, πρίγκιπας Μαξ φον Μπάντεν, ανήγγειλε την παραίτηση από το θρόνο του κάιζερ Γουλιέλμου II, υπέρ του διαδόχου. Ταυτόχρονα, διεξήγαγε διαπραγματεύσεις με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας για τον διορισμό του Εμπερτ, ηγέτη των σοσιαλδημοκρατών, στη θέση του πρωθυπουργού. Στις 12 το μεσημέρι, ο Εμπερτ ήταν ήδη ο αρχηγός της κυβέρνησης, αφού προηγουμένως είχε διαβεβαιώσει τον πρίγκιπα Μαξ για τις προθέσεις του, λέγοντας: «Μισώ την επανάσταση σαν την πανούκλα».
Στα απομνημονεύματά του, ο πρίγκιπας Μαξ έγραψε: «Σκέφτηκα: Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η επανάσταση θα νικήσει. Δεν μπορούμε να την καταστείλουμε, ίσως, όμως, μπορούμε να την πνίξουμε». Ειδικά δε για τον διορισμό του Εμπερτ στη θέση του πρωθυπουργού σημείωσε: «Στην κατάσταση που δημιουργήθηκε, το μοναδικό πρόσωπο που είναι δυνατόν να γίνει καγκελάριος του Ράιχ είναι ο Εμπερτ. Αυτός θα μπορέσει να στρέψει την επαναστατική ενέργεια στα πλαίσια του νόμιμου εκλογικού αγώνα». Ο ίδιος ο Εμπερτ ήλπιζε ότι μπορούσε να σώσει τη μοναρχία.
Ενας άλλος ηγέτης των σοσιαλδημοκρατών, ο Φ. Σάιντεμαν από το Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, διαβλέποντας τον κίνδυνο να περάσουν οι λαϊκές μάζες με το μέρος των πραγματικών επαναστατικών δυνάμεων και θέλοντας να περιορίσει την επιρροή του πολιτικού λόγου των ηγετών της ομάδας «Σπάρτακος», έσπευσε - μιλώντας από ένα παράθυρο του Ράιχσταγκ σε μια τεράστια λαϊκή διαδήλωση - να ανακηρύξει την ελεύθερη λαϊκή δημοκρατία της Γερμανίας.
Την ίδια πάντα μέρα, από το μπαλκόνι των αυτοκρατορικών ανακτόρων, μιλώντας σε μια τεράστια συγκέντρωση από εργάτες και στρατιώτες, ο ηγέτης του «Σπάρτακου», Καρλ Λίμπκνεχτ, ανακήρυξε τη Γερμανία «Ελεύθερη Σοσιαλιστική Δημοκρατία» και κάλεσε την εργατική τάξη «να στρέψει όλες τις δυνάμεις της για να συγκροτηθεί μια κυβέρνηση από εργάτες και στρατιώτες και να οργανωθεί μια τέτοια τάξη πραγμάτων στη χώρα που να μπορέσει το προλεταριάτο να εγκαθιδρύσει την ειρήνη, την ευτυχία και την ένωση του ελεύθερου γερμανικού λαού με τους ταξικούς αδελφούς όλου του κόσμου».

Με όπλο την ταξική ειρήνη

Στις 15 του Νοέμβρη του 1918 μια ομάδα από μεγαλοβιομήχανους υπέγραψε με τους ηγέτες της Γερμανικής Γενικής Ενωσης των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων (αποτελούνταν από συμβιβασμένους σοσιαλδημοκράτες) μια συμφωνία «έμπρακτης συνεργασίας». Η συμφωνία προέβλεπε πως όλες οι διαφορές ανάμεσα στους εργάτες και τους επιχειρηματίες θα λύνονταν μόνο με διαιτησία. Ετσι, πίσω από την πλάτη της εργατικής τάξης, οι ηγέτες των συνδικαλιστικών οργανώσεων συμφώνησαν με τους καπιταλιστές να σταματήσουν ουσιαστικά την ταξική πάλη.
Με τη σειρά της, η κυβέρνηση Εμπερτ - Χάαζε, στην προσπάθειά της να εξαπατήσει τις μάζες με ψεύτικα συνθήματα, ίδρυσε μια «επιτροπή κοινωνικοποίησης» με επικεφαλής τον Καρλ Κάουτσκι. Ο σοσιαλδημοκρατικός Τύπος υποστήριζε επίμονα πως η Γερμανία θα γίνει σοσιαλιστική χώρα, αλλά για να γίνει αυτό χρειάζονταν «γερά θεμέλια» που ακόμη δεν υπήρχαν.
Στο μεταξύ, οι αντιδραστικοί αξιωματικοί, σε συνεννόηση με τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση και με χρήματα που τους έδινε η αστική τάξη, άρχισαν να συγκροτούν ένοπλα τμήματα «εθελοντών». Με τα ένοπλα αυτά τμήματα προετοιμαζόταν η αντεπανάσταση να συντρίψει την επαναστατική δράση των λαϊκών μαζών.
Στις 6 του Δεκέμβρη του 1918 μια αντεπαναστατική ένοπλη ομάδα πυροβόλησε στο Βερολίνο εναντίον διαδήλωσης στρατιωτών του μετώπου και αδειούχων που ζητούσαν να συμπεριληφθούν οι αντιπρόσωποί τους στα Σοβιέτ των στρατιωτών. Σκοτώθηκαν 16 διαδηλωτές, ανάμεσα σ' αυτούς και το ηγετικό στέλεχος της «Ενωσης των κόκκινων στρατιωτών», Βίλι Μπούντιχ. Επίθεση έγινε και εναντίον των γραφείων της εφημερίδας των «Σπαρτακιστών», «Ρότε Φάνε».
Οι αντεπαναστάτες μπήκαν στο μέγαρο της Εκτελεστικής Επιτροπής του Σοβιέτ του Βερολίνου και έπιασαν τα μέλη της. Οι εργάτες, απαντώντας στην πρόσκληση των «Σπαρτακιστών», όρμησαν στο κέντρο της πόλης, απελευθέρωσαν τα μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής και σκόρπισαν τους αντεπαναστάτες. Στις 7 και στις 8 του Δεκέμβρη οι εργάτες του Βερολίνου οργάνωσαν μαζικές διαδηλώσεις με τα συνθήματα: «Κάτω η κυβέρνηση Εμπερτ - Σάιντεμαν», «Να αφοπλιστούν αμέσως οι αξιωματικοί!», «Να συγκροτηθούν αμέσως ένοπλα Σώματα εργατών και Κόκκινης Φρουράς!», «Ζήτω η Διεθνής!», «Ζήτω η Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία της Ρωσίας!». Στη διαδήλωση στις 8 του Δεκέμβρη πήραν μέρος 150.000 άτομα, ανάμεσά τους και πολλοί ένοπλοι. Οι αντεπαναστάτες αναγκάστηκαν προσωρινά να υποχωρήσουν.

Υπονόμευση των Σοβιέτ

Τα Σοβιέτ που ιδρύθηκαν στην πορεία της επανάστασης του Νοέμβρη δημιουργήθηκαν από τη γερμανική εργατική τάξη και υποστηρίζονταν από τις λαϊκές μάζες. Γι' αυτό οι σοσιαλδημοκράτες, μην τολμώντας να εναντιωθούν στα Σοβιέτ ανοιχτά, αποφάσισαν να τα αποσυνθέσουν από τα μέσα, να τα χρησιμοποιήσουν για σκοπούς πέρα για πέρα αντίθετους από την ουσία και τον ταξικό σκοπό των Σοβιέτ των αντιπροσώπων των εργατών και των στρατιωτών.
Από τις 16 έως τις 21 του Δεκέμβρη έγινε το Παγγερμανικό Συνέδριο των Σοβιέτ των εργατών και των στρατιωτών. Σ' αυτό πήραν μέρος 288 σοσιαλδημοκράτες, 87 του Ανεξάρτητου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, 27 εξωκομματικοί στρατιώτες, 25 από αστικά κόμματα και μόνο 10 «Σπαρτακιστές». Η Ρόζα Λούξεμπουργκ και ο Καρλ Λίμπκνεχτ δεν είχαν εντολή να πάρουν μέρος στο συνέδριο. Στο συνέδριο έφτασε για να πάρει μέρος και αντιπροσωπεία της Σοβιετικής Ρωσίας, αλλά το συνέδριο δεν την έκανε δεκτή. Από τον συσχετισμό, αλλά και από τη στάση του συνεδρίου απέναντι στη ρωσική σοβιετική αντιπροσωπεία ήταν φανερό ότι το συνέδριο των Σοβιέτ δεν ήταν με την επανάσταση. Αλλωστε, η πλειοψηφία της εργατικής τάξης ήταν με τους σοσιαλδημοκράτες, πολύ περισσότερο δε και κάτω από το γεγονός της μη ύπαρξης Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο τρόπος δουλειάς των «Σπαρτακιστών» δεν αρκούσε ν' αλλάξει την κατάσταση.
Τη μέρα που άρχισαν οι εργασίες του συνεδρίου των Σοβιέτ, οι «Σπαρτακιστές» οργάνωσαν μια μαζική διαδήλωση εργατών. Οι διαδηλωτές ζήτησαν από το συνέδριο να ανακηρύξει τη Γερμανία ενιαία σοσιαλιστική δημοκρατία, να παραδώσει στα Σοβιέτ των εργατών και των στρατιωτών όλη την εξουσία, να αφοπλίσει αμέσως τους αντεπαναστάτες και να οπλίσει τους εργάτες. Με τα συνθήματα αυτά πέρασαν μπροστά από το μέγαρο του συνεδρίου 250.000 διαδηλωτές.
Αλλά η ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος με την πείρα και την επιρροή που είχε στην εργατική τάξη, καθώς και με το πλατύ δίκτυο των εφημερίδων της, κατόρθωσε να εξαπατήσει τις λαϊκές μάζες. Η σοσιαλδημοκρατική προπαγάνδα διαβεβαίωνε πως η επανάσταση είχε τελειώσει και πως η εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού από τώρα και πέρα εξαρτιόταν από την Εθνοσυνέλευση που θα εκλεγόταν ελεύθερα. Οι αντιπρόσωποι στο συνέδριο των Σοβιέτ έπεσαν στις αυταπάτες της σοσιαλδημοκρατικής προπαγάνδας, πίστεψαν τις αόριστες κυβερνητικές διακηρύξεις για την κοινωνικοποίηση της βιομηχανίας από την επιτροπή Κάουτσκι και υποστήριξαν το σχέδιο απόφασης των σοσιαλδημοκρατών για να συγκληθεί Εθνική (Συντακτική) Συνέλευση και να μεταβιβαστεί όλη η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία στο Συμβούλιο των πληρεξουσίων του λαού ωσότου αποφασίσει τελειωτικά η Εθνοσυνέλευση.
Το συνέδριο εξέλεξε το Κεντρικό Σοβιέτ που του παραχωρήθηκε τυπικά το δικαίωμα να ελέγχει την κυβέρνηση. Στο Κεντρικό Σοβιέτ πήραν μέρος μόνο σοσιαλδημοκράτες.

Ανοιχτή αντεπαναστατική δράση

Αμέσως μετά το συνέδριο, οι ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας πέρασαν στην επίθεση εναντίον της επαναστατικής εμπροσθοφυλακής της εργατικής τάξης. Και πρώτα πρώτα θέλησαν να στερήσουν το προλεταριάτο από τις ένοπλες δυνάμεις του που το ίδιο είχε δημιουργήσει. Για τον σκοπό αυτό, η κυβέρνηση σταμάτησε να πληρώνει τους μισθούς στη λεγόμενη Λαϊκή Ναυτική Μεραρχία, που αριθμούσε περισσότερους από 3.000 επαναστάτες ναύτες. Για τη λύση της διαφοράς, αντιπρόσωποι των ναυτών της Μεραρχίας έφτασαν στις 23 του Δεκέμβρη στο φρουραρχείο του Βερολίνου. Την ώρα που διαπραγματεύονταν με τον σοσιαλδημοκράτη φρούραρχο Βελς μια περίπολος του φρουραρχείου πυροβόλησε στο δρόμο εναντίον της ομάδας των ναυτών που συνόδευσαν έως εκεί τους αντιπροσώπους τους. Δύο ναύτες σκοτώθηκαν και τρεις τραυματίστηκαν βαριά. Οι αγανακτισμένοι ναύτες έπιασαν τον Βελς και τον πήγαν στο μέγαρο της ιππευτικής σχολής.
Στις 24 του Δεκέμβρη το πρωί, η κυβέρνηση, αφού συγκέντρωσε μπροστά στη σχολή τμήματα πεζικού και πυροβολικό, έστειλε τελεσίγραφο στους ναύτες να εγκαταλείψουν τη σχολή, να παραδώσουν τα όπλα και να αφήσουν ελεύθερο τον Βελς. Οι ναύτες αρνήθηκαν. Μετά από αυτό άρχισε ο κανονιοβολισμός των κτιρίων της σχολής που κατείχαν οι ναύτες. Οι εργάτες του Βερολίνου ξεσηκώθηκαν για να υπερασπίσουν τους ναύτες, έδιωξαν τους στρατιώτες και η κυβέρνηση απέτυχε σ' αυτή της την ενέργεια.
Οι προκλητικές ενέργειες της κυβέρνησης στις 23 και 24 του Δεκέμβρη έδειχναν καθαρά πως οι σοσιαλδημοκράτες μαζί με τους στρατιωτικούς είχαν περάσει στο δρόμο της ανοιχτής αντεπαναστατικής δράσης. Ανάμεσα στους εργάτες ξέσπασαν ταραχές. Οι προλεταριακές μάζες ζητούσαν από τους ηγέτες των ανεξάρτητων σοσιαλδημοκρατών να ξεκόψουν από το συνασπισμό με τους σοσιαλδημοκράτες της πλειοψηφίας του Σοβιέτ. Οι «Σπαρτακιστές» ζητούσαν να συγκληθεί αμέσως συνέδριο του Ανεξάρτητου Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στο οποίο ανήκαν σαν φράξια. Οι ηγέτες των ανεξάρτητων σοσιαλδημοκρατών αρνήθηκαν να συγκαλέσουν συνέδριο του κόμματος, αλλά βλέποντας πως αν εξακολουθούσαν να παίρνουν μέρος στην κυβέρνηση Εμπερτ κινδύνευαν να χάσουν την εμπιστοσύνη των απλών μελών του κόμματος, αποσύρανε τους αντιπροσώπους τους (Χάαζε, Ντίτμαν και Μπαρτ) από το Συμβούλιο των πληρεξουσίων του λαού.

Η ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος

Στο τέλος του Δεκέμβρη του 1918, ομάδες της «Ενωσης Σπάρτακου» είχαν συγκροτηθεί στο Ρουρ, στον Κάτω Ρήνο, στο Εσσεν, στο Μπρούνσβικ, στη Θουριγγία, στην Ανατολική Πρωσία, στη Βαυαρία, στη Στουτγάρδη, στη Λειψία, στο Χέμνιτς, στη Δρέσδη, στο Μαγδεμβούργο και αλλού. Στις 14 του Δεκέμβρη η εφημερίδα των Σπαρτακιστών «Ρότε Φάνε» δημοσίευσε την προγραμματική προκήρυξη «Τι θέλει η Ενωση Σπάρτακου». Η προκήρυξη αυτή έβαζε καθήκον τον αγώνα για την παραπέρα ανάπτυξη της επανάστασης, με σκοπό να νικήσουν η εργατική τάξη και η αγροτιά, να εγκαθιδρυθεί η δικτατορία του προλεταριάτου και να σχηματιστεί μια ενιαία γερμανική σοσιαλιστική δημοκρατία.
Στις 29 του Δεκέμβρη η παγγερμανική κλειστή συνδιάσκεψη της «Ενωσης Σπάρτακου» αποφάσισε να ξεκόψει από τους ανεξάρτητους σοσιαλδημοκράτες και να ιδρύσει Κομμουνιστικό Κόμμα. Την άλλη μέρα, στις 30 του Δεκέμβρη, άρχισε τις εργασίες του στο Βερολίνο το Ιδρυτικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας. Σ' αυτό πήραν μέρος 83 αντιπρόσωποι από 46 τοπικές Οργανώσεις, 3 αντιπρόσωποι της «Ενωσης των κόκκινων στρατιωτών», 1 αντιπρόσωπος της νεολαίας και 16 προσκαλεσμένοι. Το Συνέδριο άκουσε την εισήγηση του Καρλ Λίμπκνεχτ «Η κρίση στο Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και η ανάγκη να ιδρυθεί Κομμουνιστικό Κόμμα στη Γερμανία» και ενέκρινε μια απόφαση που έλεγε πως η «Ενωση Σπάρτακου», σπάζοντας τους οργανωτι�

Στρατηγέ, είπες τη μισή αλήθεια!

Του Αεροπεζοναύτη

Σε ένα πόλεμο, λένε οι σοβαροί στρατιωτικοί, οφείλεις να ξέρεις να μπαίνεις και να ξέρεις να βγαίνεις. Επίσης οφείλεις να γνωρίζεις ότι «ο πόλεμος, είναι συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα» όπως πολύ σωστά διατύπωσε ο Πρώσος στρατηγός, θεωρητικός του πολέμου Κλαούζεβιτς, αλλά ήταν η μισή αλήθεια.

Όπως και να έχει ο πόλεμος, επιβάλει δια πυρός και σιδήρου, τις επιθυμίες της πολιτικής ηγεσίας και κατά επέκταση τις επιθυμίες των οικονομικών συμφερόντων, τις οποίες στηρίζουν τα κόμματα και οι κυβερνήσεις που διαχειρίζονται το αστικό σύστημα. Βλέπε σε εναλλαγή ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και αν χρειαστεί και όλοι μαζί, όπως στην παρούσα φάση με την ψήφιση στη Βουλή της «Αμυντική συμφωνία ΗΠΑ – Ελλάδας αλλά και της κύρωσης του αγωγού φυσικού αερίου East Med μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ


Έτσι βλέπουμε ο έλεγχος των ενεργειακών πηγών, αλλά και των ενεργειακών δρόμων έχουν μετατρέψει τα τελευταία 20 χρόνια τη Μέση Ανατολή και την Μεσόγειο, σε ένα απέραντο σφαγείο, που δεν πρόκειται "πουλάκι να σταθεί". Κράτη διαμελίστηκαν, λαοί ξεριζώθηκαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες. Και άλλοι στο δρόμο για να σωθούν πνίγηκαν στο δρόμο της μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Άνθρωποι, γυναίκες και παιδιά εξευτελίζονται στο καταχείμωνο στα λασπόνερα τις Μόρια, με την χρηματοδότηση μάλιστα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ!

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι φωτιά που ξερνάνε σήμερα οι καπιταλιστές σε βάρος των λαών, είναι προάγγελος ολοκαυτώματος, που όποιος λαός εμπλακεί, αμφιβάλλω ότι θα βγει ακέραιος. Είναι γνωστό σε όλους ότι οι καπιταλιστές, όταν πρόκειται για την διασφάλιση της κερδοφορίας τους, δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. Η ηθική δεν είναι μέρος της φύσης τους. Τα κέρδη και μόνο αυτά, ορίζουν την δράση τους!

Άρον – άρον έσυραν την Ελλάδα στην υπογραφή και επέκταση της «Αμυντικής Συμφωνίας ΗΠΑ – Ελλάδας, με αντικειμενικό σκοπό, να ενισχύσουν γεωστρατηγικά το πλέγμα της στρατιωτικής διασφάλισης και υποστήριξης των ενεργειακών πηγών, αλλά και των ενεργειακών δρόμων, σε ένα πεδίο που εκτείνεται από τη Βαλτική, τα Βαλκάνια, το Αιγαίο, τη Μαύρη Θάλασσα, τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό κόλπο και σαφώς τη Μεσόγειο, συσσωρεύοντας τέτοια δύναμη πυρός, που έχουμε να δούμε από την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου!

ΗΠΑ και ΝΑΤΟ, εφόσον λοιπόν διασφάλισαν την αμυντική συμφωνία, με την ψήφο των αστικών κομμάτων, (ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ) με το καλημέρα του νέου χρόνου στις 2 Γενάρη 2020, η ΝΔ υπέγραψε την κοινή συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου East Med μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με τον κ. Μητσοτάκη να δηλώνει: «Αγωγός ειρήνης και συνεργασίας των λαών της Μεσογείου. Δεν είναι απειλή για κανέναν» που πρακτικά σημαίνει, ότι ακόμη και οι ίδιοι φοβούνται για απρόσμενες εξελίξεις και πιθανές εμπλοκές, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Έτσι κι αλλιώς, το επάνω χέρι το έχουν οι πετρελαϊκές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Αγγλίας, χωρών που κατευθύνουν το χωροφύλακά τους, το ΝΑΤΟ σε επεμβατικές δράσεις στη Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή και στις άλλες περιοχές.

Από την άλλη και αυτή η συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου East Med, πρακτικά, κλείνει το μάτι για συμμετοχή στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Αίγυπτο και σαφώς και προς την Τουρκία. Δίνοντας το στίγμα στην τελευταία, ότι από εδώ περνάει ο δρόμος της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου.

Ο Κλαούζεβιτς, δεν πρόσθεσε, ως ευφυής στρατιωτικός, ότι ο πόλεμος γίνεται για τα κέρδη. Αυτό, το άφησε σε εμάς γιατί απλά επιβεβαιωνόταν στα πεδία των μαχών, εκεί όπου αναχωρούν τα παιδιά της εργατικής τάξης και της φτωχής αγροτιάς που δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα, παρά μόνο καλούνται να δώσουν τη ζωή τους για ξένα συμφέροντα και ξένες σημαίες.

902gr

«Ο εκφοβισμός δεν θα περάσει»

      

06-01-2020

Ανακοίνωση εξέδωσε ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ και Δημοτικών Επιχειρήσεων Νομού Θεσσαλονίκης για τους τρεις δημοτικούς υπαλλήλους του δήμου Κορδελιού Ευόσμου οι οποίοι δικάζονται για παράβαση καθήκοντος που αφορά «ανταλλαγή καυσίμων» από δήμο σε δήμο. Ο Σύλλογος κηρύσσει στάση εργασίας για αύριο Τρίτη ώστε να μπορέσουν οι δημοτικοί υπάλληλοι να συμπαρασταθούν στους συναδέλφους τους, ενώ παράλληλα κατηγορεί  την ηγετική ομάδα του τοπικού σωματείου του δήμου Κορδελιού-Ευόσμου ότι «έκανε τις καταγγελίες και μάλιστα ο πρόεδρος και ο τότε γενικός γραμματέας του σωματείου κατέθεσαν στο σώμα επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης». Η ανακοίνωση αναλυτικά είναι η παρακάτω:

«Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι

Την Τρίτη 7 Ιανουαρίου δικάζονται τρεις συνάδελφοί μας από το δήμο Κορδελιού-Ευόσμου. Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν είναι παράβαση καθήκοντος, η οποία αφορά  “ανταλλαγή” καυσίμων από δήμο σε δήμο, πρακτική που είναι ευρέως διαδεδομένη, πανελλαδικά, άμεσα σχετιζόμενη με τη συνεχή υποχρηματοδότηση των δήμων και τις χρονοβόρες διαδικασίες.

Η μήνυση προκύπτει ύστερα από πόρισμα των επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης. Και εδώ μπαίνουν διάφορα ερωτήματα. Πώς ενώ στο πόρισμα εμπλέκονται αιρετοί από τους μισούς δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης, καταλήγουν να είναι κατηγορούμενοι μόνο εργαζόμενοι; Γιατί ενώ είναι ισοσκελισμένη η ποσότητα καυσίμων στις ανταλλαγές των δήμων, προκύπτει κατηγορία; Για ποιο λόγο η τόσο μεγάλη βιασύνη, έτσι ώστε να ενημερωθούν οι συνάδελφοι Παραμονή Χριστουγέννων (24-12-2019), για μια υπόθεση που εκδικάζεται στις 7 Ιανουαρίου 2020; Ποιοι ήταν αυτοί που έκαναν τις καταγγελίες για “ατασθαλίες” στις αποθήκες του δήμου Κορδελιού-Ευόσμου;

Για εμάς και την πλειοψηφία των συναδέλφων τα παραπάνω ερωτήματα είναι ρητορικά. Όσο κυριαρχεί η απαξίωση των υπηρεσιών, η υποχρηματοδότηση των δήμων θα συνεχίζει να υπάρχει αυτό το φαινόμενο, για το οποίο σίγουρα δεν ευθύνονται οι συνάδελφοί μας. Δεν πρόκειται να ακουμπήσουν την ουσία του προβλήματος παρά μόνο να χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους ως εξιλαστήρια θύματα. Άλλωστε ο παραλογισμός του να μην έχει καμία ευθύνη αυτός που έχει την πολιτική ευθύνη, δηλαδή οι αιρετοί, είναι εξόφθαλμος. Παράλληλα άμοιρη ευθυνών δε μπορεί να είναι και η ηγετική ομάδα του τοπικού σωματείου του δήμου Κορδελιού-Ευόσμου η οποία έκανε τις καταγγελίες και μάλιστα ο πρόεδρος και ο τότε γενικός γραμματέας του σωματείου κατέθεσαν στο σώμα επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης. Είναι τόσο εξοικειωμένοι με το άθλημα αυτό που δεν μπορούν να έχουν αυταπάτες ότι “θα την πληρώσουν” οι αιρετοί. Οι εργαζόμενοι είναι ο στόχος, οι συνάδελφοί τους.

Ο σύλλογος μας προκηρύσσει διευκολυντική στάση εργασίας την Τρίτη 7 Ιανουάριου από τις 11.00πμ έως τις 15.00μμ, ώστε να συμπαρασταθούμε στους συναδέλφους μας που δικάζονται άδικα.

Ο ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ»

“Ποτέ δε γυρνάμε την πλάτη στη λέξη “κομμουνιστής” – Μεγάλη συγκέντρωση του ΤΚΡ στην Άγκυρα

Κατιούσα

Πολύ μεγάλη ήταν η τρίτη και τελευταία στη σειρά συγκέντρωση του του ΤΚΡ στην πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα, αποκορύφωμα των επίσης ιδιαίτερα πετυχημένων αντίστοιχων εκδήλωσεων σε Σμύρνη και Κωνσταντινούπολη. Σύνθημα της εκδήλωσης, που έγινε σε συνεδριακό κέντρο της πόλης το Σάββατο, είναι “Ελπίζοντας, οργανώνοντας και γιορτάζοντας για τη νίκη το 2020”.  
Μετά από την προβολή βίντεο, ανέβηκε στη σκηνή η ορχήστρα Γιαπιτζιλαρ κι ακολούθησε ομιλία από τον επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης Άγκυρας Ντεβρίκ Κοτσάκ, που χαιρέτησε τον κόσμο και τους εργαζόμενους που είναι σε κινητοποίηση στην πόλη, ανάμεσά τους εκπαιδευτικοί αλυσίδας ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, οικοδόμοι και μεταλλεργάτες. “Κάθε μέλος, κάθε εθελοντής του ΤΚΡ σας καλεί ώστε κανείς να μη μείνει μόνος μπροστά στον εκμεταλλευτή στη δουλειά, την αστυνομία στο σχολείο, το διοικητή στο νοσοκομείο”, υπογράμμισε ο Κοτσάκ, καλώντας τους φίλους του κόμματος να οργανωθούν και να πολεμήσουν από κοινού.   
“Τα μέλη που ήρθαν μαζί μας σε αυτή την αίθουσα, που συναντήθηκαν στις τοπικές οργανώσεις του ΤΚΡ, που συναντήθηκαν με το δίκτυο αλληλεγγύης “Τα αφεντικά θα νιώσουν την καυτή μας ανάσα”, οι μαθητές, η Κομμουνιστική Νεολαία Τουρκίας και άλλοι είναι η πιο ισχυρή απάντηση στην απελπισία και την έλλειψη οργάνωσης”, πρόσθεσε ο Κοτσάκ. 
Μετά την ομιλία, στη σκηνή ανέβηκε η τραγουδίστρια Γκιούλκαν Αλτάν, ενώ ο καλλιτέχνης Ορχάν Αϊντίν διάβασε ποιήματα του μεγάλου Ναζίμ Χικμέτ. Στη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκαν επίσης, όπως και στις άλλες πόλεις, βίντεο με μηνύματα αλληλεγγύης στο ΤΚΡ και τους εργαζόμενους της Τουρκίας από άλλα κομμουνιστικά κι εργατικά κόμματα σε όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους και το ΚΚΕ.  
 Ο γγ Κεμάλ Οκουγιάν στην ομιλία του ανέλυσε τη σημασία του ακρωνυμία του Κομμουνιστικού Κόμματος Τουρκίας, αναφερόμενος ξεχωριστά σε κάθε μία από τις έννοιες που την απαρτίζουν  
“Το κόμμα είναι σχολείο, μαθαίνουμε να λέμε μαζί τα τραγούδια μας και κυρίως να παλεύουμε μαζί. Το κόμμα είναι ο σύντροφος όσων βαδίζουν στο ίδιο μονοπάτι, το κόμμα είναι η οργάνωση της πάλης. Και μετά η Τουρκία. Η αγαπημένη μας χώρα. Τονίζει τη χώρα που θα κάνουμε να σταθεί στα πόδια της, όπου θα εγκαθιδρύσουμε ένα σοσιαλιστικό σύστημα. Είναι και κομμουνιστικό… τα πάντα από την παιδεία, την υγείας ως τις μεταφορές θα είναι δωρεάν. Καθώς η εργατική τάξη θα σώζει τον εαυτό της, θα σώσει την ανθρωπότητα. Θα εγκαθιδρύσουμε ένα σύστημα χωρίς κρίση, φτώχεια, γι’ αυτό είμαστε κομμουνιστές. Για το λόγο αυτό ποτέ δε γυρνάμε την πλάτη στη λέξη “κομμουνιστής”.

ΥΠΑΡΧΕΙ κι η Αμερική των αγώνων ...

 

Πριν λίγη ώρα ολοκληρώθηκαν περίπου 80 διαδηλώσεις σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ με κεντρικό σύνθημα "Όχι πόλεμο με το Ιράν".
Οι Αμερικάνοι διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους των ΗΠΑ για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του Σουλειμανί και για να αντιτεθούν στην απόφαση των ΗΠΑ να στείλει περισσότερους από 3.000 στρατιώτες στη Μέση Ανατολή.
Μερικά από τα συνθήματά τους είναι:


“Stop bombing Iraq”
“U.S. troops out of Iraq.”
"Trump says more war. We say no war,"
"No more U.S. attacks. Iraq, we got your back."
“No blood for oil!"
“U.S. out now!”

Ενδεικτικό του κλίματος είναι ότι οι οδηγοί διερχομένων οχημάτων σταματούσαν για να ενώσουν κι αυτοί τις φωνές τους με τους διαδηλωτές.
(https://www.reuters.com/…/american-strike-in-iraq-prompts-a…)

Ποια είναι η φίλη Έλενα Ακρίτα

Ελένη Γερασιμίδου

Το έξυπνο κορίτσι με το αβίαστο χιούμορ, το μεγαλωμένο με ουσιαστική ευγένεια και απλότητα, που όσα έκανε και δοκίμασε στη ζωή της δεν έβλαψαν κανένα, που σεβάστηκε τους κανόνες της ανθρωπιάς και της φιλίας, που θαύμασε και δεν κοκορεύτηκε – ναι ανέβηκε στη σκηνή αλλά δεν αυτοπροσδιορίστηκε – παρά μόνο ρωτούσε τους φίλους που εκτιμούσε και υπολόγιζε.
Κάναμε ωραίο καμαρίνι με την Έλενα που μεγάλωσε χωρίς γελοία σνομπαρίσματα, με τον Παύλο της και μένα να παίζουμε με τα καπάκια που διάλεγε για παιχνίδια και τα μετατρέπαμε σε φορτηγά, τρόφιμα κι οτιδήποτε κατέβαζε η «παιδική» φαντασία μας. Χαιρόταν όταν της έλεγα πως η μάνα μου έκοβε από το μεροκάματο της για να με γράψει συνδρομήτρια στο «Επιστήμη και Ζωή» του Λουκή Ακρίτα – του πατέρα της που ανεξάρτητα απ’ την πολιτική του τοποθέτηση, στον καιρό του ψυχρού πολέμου, πρόβαλλε – εκτός από τις έξοχες βιογραφίες σπουδαίων κλασικών – τα επιτεύγματα των Σοβιετικών στο Διάστημα.
Αυτή η Έλενα της καρδιάς μου – κι ας μη βλεπόμαστε – που μου πρόσφερε το γλαστράκι της αγάπης της για τη βράβευσή μου στο «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» και θεώρησε πολύ φυσικό να κυκλοφορώ με τα λεωφορεία ούσα βουλευτής, αυτή η Έλενα που δεν είναι ΚΚΕ αλλά δεν σιωπά, δεν χαζοειρωνεύεται αλλά αγωνιά και εμμένει στο πραγματικά καλό γούστο όχι του επιφανειακού μικροαστισμού, που ξεχωρίζει την ήρα από το στάρι και είναι μια φωνή καθαρή και θαρραλέα κι ας μη συμφωνούμε ίσως στα επί μέρους, αυτή η Έλενα λοιπόν είναι η Έλενα που αγαπώ και τιμώ πάντα.
Αυτά όχι ως ανταπόδοση αλλά ως αποκατάσταση.

Τα αποδεικτικά στοιχεία κραυγάζουν, η εισαγγελική πρόταση τα αγνοεί!!!

Οργή και αγανάκτηση προκάλεσε σε εργαζόμενους και φορείς, σε κάθε προοδευτικό άνθρωπο, η πρόταση - ασπίδα προστασίας για τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή, της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου, που ύστερα από σχεδόν 5 χρόνια διαδικασίας και ανάδειξης αμέτρητων και ατράνταχτων αποδεικτικών στοιχείων για τους απογόνους των ταγματασφαλιτών και των δοσίλογων της «σποράς των ηττημένων του '45, των εθνικοσοσιαλιστών, των φασιστών (...) των μαχαιροβγαλτών (...)» (όπως δήλωνε ο αρχηγός τους, Μιχαλολιάκος), τους αθωώνει.

Η απαράδεκτη αυτή εισαγγελική πρόταση σηματοδοτεί το «ξέπλυμα» των ναζιστών για να συνεχίσουν την εγκληματική δράση τους και την τραμπούκικη επιβολή των επιδιώξεων και των συμφερόντων τους πρωτίστως κατά του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Κι όλα αυτά όταν:

• Η Χρυσή Αυγή δήλωνε ως το μακρύ χέρι της εργοδοσίας και του συστήματος ότι: «Η ζώνη του Περάματος θα λειτουργήσει ξανά υπό την αιγίδα της Χρυσής Αυγής (...) και θα απομονώσουμε τους επαγγελματίες εργατοπατέρες του ΚΚΕ που λειτουργούν για ξένα συμφέροντα» (δηλώσεις Κασιδιάρη).
• Απειλούσε ευθέως (Λαγός), λέγοντας: «(...) Οι λακέδες του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ (...) θα εξαφανιστούν από δω πέρα μέσα». Και δήλωνε (Χρ. Κυριτσόπουλος, γνωστός εργοδηγός των εργολάβων και στη συνέχεια πρόεδρος του χρυσαυγίτικου σωματείου) στο Πέραμα, λίγες ώρες πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα: «Εχουμε το δικαίωμα, λοιπόν, κι εμείς να κάνουμε ένα σωματείο και με αυτό το σωματείο, βάσει νόμου, που θα αποτελείται από αρκετά μέλη, θα διαφοροποιήσουμε τα μεροκάματά μας, γιατί η κρίση αυτή που υπάρχει στην Ελλάδα (...) Τα μεροκάματα που παίρναμε πριν δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια ήταν πάρα πολύ μεγάλα και υψηλά, σε σχέση με την κρίση. Θα μπορούσαμε να χαμηλώσουμε τα μεροκάματά μας, να εγγυηθούμε στους Ελληνες εφοπλιστές ότι αν φέρουν τα βαπόρια τους εδώ, θα σταματήσουμε τις απεργίες που γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια για διάφορους λόγους».

Στοιχεία σαν κι αυτά ...αγνοήθηκαν

• Πιο πριν, αποκαλυπτικές ήταν οι δηλώσεις των εργοδοτών που χρόνια είχαν βάλει στο στόχαστρο το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στο Πέραμα και αλλού. Δήλωναν ότι «το εργατικό κόστος διώχνει τον εφοπλισμό από την Ελλάδα» (Δ. Μεταξάς, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργοδοτικών Ενώσεων Επιχειρήσεων Ναυπήγησης και Επισκευής Πλοίων Πειραιά). Μάλιστα, όταν οι εργάτες έστησαν μνημείο στη Ζώνη αφιερωμένο «Στους συναδέλφους που δολοφονήθηκαν από την εργοδοσία στο βωμό του κέρδους», η Ενωση Ναυπηγοεπισκευαστών με αγωγή της αξίωνε «αποκαθήλωση του μνημείου».
• Χαρακτήριζαν τη Συλλογική Σύμβαση «τέρας» και ζητούσαν «να παρέμβει το έννομο κράτος και το υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στο χώρο του Περάματος» (πρόεδρος της Ενωσης των εργοδοτών, Θ. Πυρινής). «Απομακρυνθείτε από το χώρο αυτό για να σώσουμε τις επιχειρήσεις μας», αξίωνε η Ομοσπονδία των εργοδοτών, ή δήλωναν ότι το Συνδικάτο «εφάρμοζε κάθε χρόνο διμερείς συμβάσεις και εκβιάζει τις επιχειρήσεις να υπογράφουν απαράδεκτες αυξήσεις, μειώσεις ωραρίων, για το ωράριο εργασίας πέραν των 10 ωρών, για υπερωρία, ζητάει μάλιστα έγγραφη συγκατάθεση του Συνδικάτου» (Αντ. Αθανασόπουλος, πρόεδρος της Ενωσης Ναυπηγοεπισκευαστών). Ηταν οι εργοδότες που προσπάθησαν πρώτα να κάμψουν το Σωματείο μέσω μιας κυριολεκτικά βιομηχανίας μηνύσεων σε μια προσπάθεια ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Χαρακτηριστικός είναι άλλωστε ο φάκελος που προσκομίστηκε στο δικαστήριο.
• Η Χρυσή Αυγή δήλωνε ευθέως για τους Αιγύπτιους αλιεργάτες: «Εχουμε γίνει δέκτες παραπόνων για κάποια θέματα που έχετε εδώ στην ιχθυόσκαλα, στο Κερατσίνι, με τους Αιγύπτιους, που κάνουν ό,τι θέλουν, που πουλάν τα ψάρια όπως θέλουν, που τα παίρνουν από όπου θέλουν, γενικά δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Ε, λοιπόν, εμείς τους λέμε ότι από δω και πέρα θα δίνουν λογαριασμό, θα δίνουν λογαριασμό στη Χρυσή Αυγή...» (Λαγός). Είναι χαρακτηριστική και η από 21/11/2012 απόφαση του διευθύνοντος συμβούλου του ΟΚΑΑ ΑΕ περί τοποθέτησης του Νικόλαου Κούζηλου στη θέση του επόπτη της Ιχθυόσκαλας Κερατσινίου. Στην ιχθυόσκαλα εργαζόταν ο Νικόλαος Κούζηλος, εξάδελφος του συνονόματου τότε βουλευτή Α' Πειραιώς της ναζιστικής οργάνωσης. Μάλιστα, τα ξημερώματα της 9ης Φλεβάρη του 2013, με τον Ν. Κούζηλο στη θέση του επόπτη, έφυγαν δωρεάν ψάρια από εκεί για τα γραφεία της ΧΑ στην Αθήνα. Σχετικό δημοσίευμα ιστοτόπου (27/10/2013) με τίτλο «Τα χρυσαυγίτικα "δίχτυα" στην Ιχθυόσκαλα: Ενας σκοτεινός διορισμός και το πάρτι με τα δωρεάν ψάρια» κατατέθηκε στο δικαστήριο.
• Ηταν ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής που είχαν αυτοπρόσωπη συμμετοχή και οργάνωσαν την επίθεση στο «Συνεργείο» (Λαγός) κ.α. Επιπρόσθετα, όπως αναδείχθηκε στη δίκη, για την εγκληματική δράση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής ήταν χαρακτηριστικό το καθεστώς αστυνομικής ανοχής και κάλυψης.

Η ναζιστική ιδεολογία το κίνητρο της εγκληματικής δράσης

Η απαράδεκτη εισαγγελική πρόταση εμφανίζει σκανδαλωδώς τις εγκληματικές επιθέσεις ως... μεμονωμένα περιστατικά και ως συμπτώσεις, για την οργάνωση όπου η ναζιστική ιδεολογία είναι το κίνητρο της εγκληματικής της δράσης και ο εγκληματικός της χαρακτήρας είναι αλληλένδετος με τη ναζιστική της ιδεολογία.

Τι να πρωτοπαραθέσει κανείς από τα αμέτρητα κι ατράνταχτα αποδεικτικά στοιχεία που αναδείχθηκαν όλα αυτά τα χρόνια στη δίκη...

• - Αρθρα και δηλώσεις του αρχηγού Μιχαλολιάκου και των στελεχών της ΧΑ, που εξυμνούν τον ισόθεο Χίτλερ, το ναζιστικό καθεστώς και τις θηριωδίες του, την άρια φυλή, τη λατρεία στο Γ' Ράιχ, τους ναζί ως «ήρωες της ανθρωπότητας». Φωτογραφικά ντοκουμέντα με ναζιστικά σύμβολα, σβάστικες, σημαίες της Βέρμαχτ, των SS, ναζιστικά τατουάζ στα μπράτσα των στελεχών της. Μαρτυρίες για όρκους πίστης υπό τη σημαία του Πολεμικού Ναυτικού του Γ' Ράιχ.
• - Φωτογραφικά ντοκουμέντα, μαρτυρίες με επιθέσεις σε μετανάστες, αντιφασίστες, πρωτοπόρους συνδικαλιστές, κομμουνιστές, βίντεο με τα τάγματα εφόδου εν δράσει, με στειλιάρια, με όπλα, συνομιλίες και μηνύματα με εντολές, όπου ακολουθούσαν εγκληματικές πράξεις.
• - Βίντεο με τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής αλλά και σύσσωμο τον ηγετικό πυρήνα της οργάνωσης, Κασιδιάρη, Παναγιώταρο, Γερμενή, Ματθαιόπουλο κ.ά. («συναυλία» που διοργανώθηκε στην Αθήνα στις 30/1/2005), να τραγουδούν τον ελληνικό εθνικό ύμνο με το χέρι σε ναζιστικό χαιρετισμό. Οι σημαίες που υπάρχουν είναι μόνο ναζιστικές, η σημαία των SS και η πολεμική σημαία της Βέρμαχτ με τον αγκυλωτό σταυρό. Τα συνθήματα που ακούγονται είναι μόνο ναζιστικά, με κυρίαρχα το κλασικό χιτλερικό «Sieg Heil» (ζήτω η νίκη) και «Juden Raus» (Εξω οι Εβραίοι). Ολοι τραγουδούν τον γνωστό (και απαγορευμένο στη Γερμανία) ναζιστικό ύμνο «Deutschland Uber alles» (Υπεράνω όλων η Γερμανία).
• - Διάσπαρτα δημοσιεύματα στην εφημερίδα της ναζιστικής οργάνωσης, που αναφέρονται στη διαδικασία «των πυρήνων υποδοχής των μελών» (η διαδικασία αναφερόταν στο καταστατικό της Χρυσής Αυγής που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» στις 2/7/1998, αλλά δεν υπάρχει στο καταστατικό που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή στον Αρειο Πάγο μετά τις εκλογές του 2012).
• - Κείμενο για το 1945 και τα εξήντα χρόνια μετά τη νίκη επί της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας αναφέρει χαρακτηριστικά: «Νικητής δεν είναι ο βάρβαρος βιαστής μουζίκος της σοβιετίας αλλά ο νεαρός αγωνιστής της Hitlerjugent που έπεσε μαχόμενος στο κατεστραμμένο Βερολίνο. Ο στρατιώτης της Wermacht και των Waffen SS που αγωνίστηκε στο ανατολικό μέτωπο ενάντια στις φονικές δυνάμεις και στις δυνάμεις του εχθρού...». Αρθρο για την επέτειο «της ανάληψης της Αρχής» και τον λόγο του Φίρερ στις 30 Γενάρη του '42.

Αμέτρητα και ατράνταχτα στοιχεία

Ολα αυτά αποτελούν συντριπτικά στοιχεία και ντοκουμέντα, τα οποία επιβεβαιώνουν τη στρατιωτική δομή και εκπαίδευση της ναζιστικής οργάνωσης. Αλλωστε, τα τάγματα εφόδου μιμούνται τα αντίστοιχα του Χίτλερ πριν την άνοδό του στην εξουσία. «Είμαστε στρατός», λέει σε όλους τους τόνους ο Μιχαλολιάκος. Πολλές είναι οι φωτογραφίες στελεχών που ποζάρουν οπλισμένα, ανάμεσά τους ο Ρουπακιάς, ο Κασιδιάρης. Επίσης, τα φωτογραφικά ντοκουμέντα όπου εμφανίζονται μέλη της Χρυσής Αυγής να ακολουθούν εκπαίδευση παραστρατιωτικής ομάδας, με χρησιμοποίηση υλικών παραλλαγής για να μη γίνονται αντιληπτά από τον εχθρό. Μετέχουν στη στρατιωτική κατασκήνωση στον ποταμό Νέδα. Εκπαιδεύονται ένοπλα, κινούνται σε αντίθετη φορά από τα νερά του ποταμού, οργανώνουν σκοπιές, χρησιμοποιούν καμουφλάζ. Φωτογραφίες σε νυχτερινή επιφυλακή, πεζοπορία, έρπειν, κάλυψη από τον εχθρό με όπλα, σε νυχτερινή εκπαίδευση και διαβίωση.

Αμέτρητα και ατράνταχτα είναι τα αποδεικτικά στοιχεία που αναδείχθηκαν και για την ευθύνη της ηγεσίας: Οι οργανωμένες επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου που δρούσαν κατόπιν εντολών, οδηγιών, ενημέρωσης και έγκρισης από την ηγεσία της (πυρηνάρχης - περιφερειάρχης βουλευτής - αρχηγός) κ.ά. Ολα αυτά η εισαγγελέας επέλεξε να μην τα «δει».

Να υπογραμμιστεί ότι για την κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης της ναζιστικής οργάνωσης η εισαγγελέας ζήτησε την απαλλαγή της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής και στελεχών της υπερθεματίζοντας και υιοθετώντας την επιχειρηματολογία της ναζιστικής οργάνωσης. Δεν αποδέχθηκε ότι υπήρξε κεντρικός σχεδιασμός για τις εγκληματικές πράξεις. «Η ηγεσία δεν γνώριζε, δεν έδινε εντολή, δεν υπήρχε σχεδιασμός, δεν υπήρχε στοχοποίηση των θυμάτων από την ηγεσία της», όπως προκλητικά ανέφερε στην πρότασή της.

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την εισαγγελέα, δεν υπήρχε κίνητρο για τις εγκληματικές πράξεις. Οσο για τη ναζιστική ιδεολογία, υιοθέτησε πλήρως τα όσα είπε ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής περί αποχώρησης το 1992 ακραίων ιδεολογικά μελών. Ομως, όπως ανέφερε, και να είναι ναζιστές, αυτό είναι ποινικά αδιάφορο... Υιοθέτησε πλήρως και τα όσα έλεγαν χρυσαυγίτες για την πολιτική ευθύνη που ανέλαβε ο αρχηγός της ναζιστικής οργάνωσης Μιχαλολιάκος μετά από καιρό για τη δολοφονία Φύσσα σε τηλεοπτική εκπομπή. Οπως έλεγαν, εννοούσε την ανάληψη του πολιτικού κόστους... Η εισαγγελέας επικαλέστηκε επίσης δήλωση στελέχους της Χρυσής Αυγής, του ναζιστή Κασιδιάρη, ότι «μαζί με την δολοφονία Φύσσα δολοφονήθηκε και η Χρυσή Αυγή»...

Αποσυνέδεσε επίσης τις υποθέσεις από το γενικότερο σχεδιασμό της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης. Σύμφωνα με την εισαγγελέα και την πρότασή της, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, του Σαχζάτ Λουκμάν, οι επιθέσεις στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στο στέκι «Αντίπνοια», στον μαθητή στο Π. Φάληρο κ.τ.λ., ήταν άσχετα μεταξύ τους περιστατικά!!! Σαν να μην υπήρξε το ηχητικό ντοκουμέντο που ακούστηκε στο δικαστήριο με το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Ν. Αποστόλου που επιβεβαιώνει τη στοχοποίηση του Παύλου Φύσσα: «Το ψάχναμε τόσο καιρό το μπαστάρδι».

Ηταν λογικό μετά από όλα αυτά να μη ...μνημονεύσει στην πρότασή της το ρόλο της αστυνομίας και στη δολοφονία Φύσσα. Δεν υπήρξαν, για την εισαγγελέα, οι δηλώσεις Λαγού για τους Αιγύπτιους αλιεργάτες και ό,τι ακολούθησε, ούτε οι δηλώσεις Λαγού - Παναγιώταρου - Μίχου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και ό,τι ακολούθησε. Οσο για το «ό,τι κινείται σφάζεται (...) αν πάρουμε το OK από τον Λαγό» του Πατέλη και το «για να κάνεις κάτι, παίρνεις πρώτα τον Γιάννη (Λαγό), ο Γιάννης το λέει στον Μεγάλο (Μιχαλολιάκο) κι αν δώσει το OK ο Μεγάλος πας», του Αποστόλου, τα αγνόησε... Αλλά και τη φράση του Λαγού «τους μακελέψαμε» για την επίθεση στους κομμουνιστές και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Ακόμα και για την επίθεση στο στέκι «Αντίπνοια» ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ακόμα και η φράση που ακούστηκε από δράστη "έχετε χαιρετίσματα από τη Χρυσή Αυγή" δεν είναι αρκετή, καθώς δεν γίνεται αναφορά στο όνομα κάποιου συγκεκριμένου βουλευτή».

Μυρίζει συγκάλυψη

Ολα τα παραπάνω στην πρόταση της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου μυρίζουν συγκάλυψη, μυρίζουν «ξέπλυμα». Και σ' αυτό η εισαγγελέας δεν πρωτοτυπεί στην πρότασή της. Είναι άλλωστε γνωστές οι προσπάθειες συγκάλυψης των δολοφονικών επιθέσεων των χρυσαυγιτών από την κεντρική διοίκηση της εγκληματικής οργάνωσης, όπως επιβεβαιώνει και το υλικό που κατατέθηκε στο δικαστήριο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τη δολοφονική επίθεση στους κομμουνιστές και στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, υπήρξε αρχικά διάψευση με ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής που καταγγέλλει τους ...συκοφάντες επαγγελματίες εργατοπατέρες του ΚΚΕ: «Οι μπολσεβίκοι της συμφοράς, οι νεκροθάφτες της Ζώνης του Περάματος να μην τολμήσουν να ξαναπιάσουν στο στόμα τους τη ΧΑ», έλεγαν.

Την επιχείρηση συγκάλυψης είχε αναλάβει μεταξύ άλλων ο Ηλ. Κασιδιάρης, με τον οποίο ο Ι. Λαγός έχει τηλεφωνική συνομιλία την επόμενη μέρα της δολοφονικής επίθεσης. Ο Κασιδιάρης διαψεύδει και καταγγέλλει ότι «στο Πέραμα δραστηριοποιείται εθνικό σωματείο μέσα στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος, γι' αυτό το λόγο έστησε όλο αυτό το θέατρο σήμερα το ΚΚΕ». «Οσοι από το ΚΚΕ κάνουν καταγγελίες, είναι ψεύτες και συκοφάντες», αναφέρει.

Αναδείχθηκε επίσης ξεκάθαρα στη δίκη ότι για τις εγκληματικές πράξεις δεν υπήρξε καμία επίπτωση, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα λεγόμενα των ίδιων των στελεχών της, όπως π.χ. του πυρηνάρχη Πατέλη που αρνήθηκε ότι υπήρξαν πειθαρχικός έλεγχος και επίπτωση σε βάρος του μετά τη δολοφονία Φύσσα, επιβεβαιώνοντας και την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε στις 23 Σεπτέμβρη με τον Ι. Λαγό, ο οποίος του είπε χαρακτηριστικά: «Γιώργο, μένεις».

Εδειχνε τις προθέσεις

Η πρόταση της εισαγγελέα Αδαμαντίας Οικονόμου, όπως έχουμε τονίσει, δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Σε όλη τη διάρκεια της δίκης της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, τόσο το περιεχόμενο των ερωτήσεών της όσο και προτάσεις της έδειχναν τις προθέσεις της. Οι ερωτήσεις της κατέτειναν στην αποδόμηση του κατηγορητηρίου και των μαρτυρικών καταθέσεων.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι υπερασπιζόταν επί της ουσίας τη διάχυση του ρατσισμού στην κοινωνία, όταν απαντούσε στους μάρτυρες κατηγορίας που αναφέρονταν στα «συσσίτια των χρυσαυγιτών μόνο για Ελληνες» ότι «τουλάχιστον δίνουν ένα πιάτο φαγητό στους Ελληνες»!

Προσπαθούσε να μειώσει και να αμφισβητήσει μαρτυρίες δημοσιογράφων ή πανεπιστημιακών, με το σκεπτικό ότι ουδέποτε απευθύνθηκαν και «στην άλλη πλευρά», δηλαδή στη ναζιστική εγκληματική οργάνωση, για να λάβουν την άποψή της (!) επί της ουσίας για τις εγκληματικές της πράξεις κ.λπ.

Δεν ήταν τυχαία η πρόταση

Η εισαγγελική πρόταση αναδεικνύει ότι δεν πρέπει να υπάρχει κανένας εφησυχασμός από τους εργαζόμενους και το λαό απέναντι στη Χρυσή Αυγή, την εγκληματική ιδεολογία της, τη χρησιμότητά της για το αστικό σύστημα και τις υπηρεσίες που προσφέρει.

Το ΚΚΕ είχε διατυπώσει από την αρχή την ανησυχία του για τις κωλυσιεργίες στη δίκη, είχε καταγγείλει τη στάση όλων των αστικών κομμάτων, κυβερνήσεων, τοπικών διοικήσεων, που χαϊδολογούσαν τους ναζί και ψάρευαν στα βρωμόνερα της εγκληματικής οργάνωσης. Η πρόταση της εισαγγελέα δεν ήταν τυχαία, εκφράζει αυτήν ακριβώς την προστασία που παρέχει το σύστημα στον φασισμό, που είναι δικό του παιδί. Αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι η δράση της Χρυσής Αυγής πάει πολλά χρόνια πίσω και ότι αντιμετωπιζόταν με ανοχή από τις διωκτικές αρχές και από δικαστικούς και εισαγγελικούς κύκλους. `Η τη δολοφονική επίθεση στον Δημ. Κουσουρή, που σώθηκε από «θαύμα» το 1998 από τάγμα εφόδου με επικεφαλής τον γνωστό ως Περίανδρο, κατά κόσμον Αντώνη Ανδρουτσόπουλο, πάλαι ποτέ υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής και δεξί χέρι του αρχηγού της. «Δεν μπορούν να μου κάνουν τίποτα... Με τρέμουν... Αν ανοίξω το στόμα μου για τα επεισόδια του '98 στέλνω φυλακή τον Παναγιώταρο για φυσικό αυτουργό και τον Μιχαλολιάκο για ηθικό αυτουργό...», δήλωνε πρόσφατα ο εν λόγω...

Το σύστημα που υπηρετούν οι φασίστες πότε τους αμολάει και πότε τους μαζεύει, ανάλογα με τους σχεδιασμούς του. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να εκφράσουν ακόμα πιο μαζικά την καταδίκη τους στην πρόταση αυτή και στην προσπάθεια επαναφοράς των ταγμάτων εφόδου της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης στους δρόμους. Δεν είναι τυχαίο ότι με την πρόταση της εισαγγελέα οι χρυσαυγίτες αναθάρρησαν, βγήκαν κυριολεκτικά από τις τρύπες τους, με σχετικές δηλώσεις του αρχηγού Μιχαλολιάκου...

Το αίτημα της καταδίκης και τιμωρίας των ναζί - φασιστών, της εγκληματικής δράσης τους, πρέπει να ακουστεί σήμερα ακόμα πιο δυνατά. Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να εντείνουν τον αγώνα τους για την απομόνωση των φασιστών - ναζιστών παντού. Να δυναμώσει σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς η πάλη για την απομόνωση των φασιστικών - ναζιστικών ιδεών και της ρατσιστικής δράσης, να απομονωθούν όσοι τους κάνουν πλάτες. Και κυρίως να δυναμώσει η πάλη ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα, που τους γεννά και τους θρέφει.

Π. Καζ.