Οι άξιοι και σοβαροί σφάζονται για το ποδόσφαιρο!

        

28-01-2020

Οι άξιοι και σοβαροί Νεοδημοκράτες, που θα μας έσωζαν από τους παλιάτσους του ΣΥΡΙΖΑ, σφάζονται για το ποδόσφαιρο. Δεν πρόλαβε να δημοσιευτεί η πρόταση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού για υποβιβασμό του ΠΑΟΚ και της Ξάνθης και οι άξιοι της Νέας Δημοκρατίας, ο ένας μετά τον άλλον, ζητούν να ανακληθεί η απόφαση γιατί αλλιώς θα τα μαζέψουν και θα φύγουν από τη Νέα Δημοκρατία, στην οποία υπάρχει ο Αυγενάκης που λειτουργεί ως όργανο του Μαρινάκη. Αυτά τα λένε οι άξιοι και σοβαροί Νεοδημοκράτες, άλλοι άμεσα και άλλοι έμμεσα. «Βαριά» ονόματα της Νέας Δημοκρατίας κόντεψαν να βγάλουν ανακοίνωση πριν την ανακοίνωση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού. Υποθέτουμε ότι αύριο θα υπάρξει βροχή δηλώσεων από βορειοελλαδίτες πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας, πριν ενημερωθούν για το σκεπτικό της απόφασης, πριν μιλήσουν με τον πρωθυπουργό, πριν συνεννοηθούν για τον τρόπο που πρέπει να αντιδράσουν σαν κόμμα. Ο καθένας κοιτάζει μόνο τον εαυτό του. Αυτό το τσίρκο ήταν οι άξιοι και σοβαροί που θα μας έσωζαν από το τσίρκο του ΣΥΡΙΖΑ και δεν εξετάζουμε την περίπτωση να έχουν δίκιο. Μπορεί να έχουν απόλυτο δίκιο, αλλά αυτή είναι η αντίδραση των άξιων και των σοβαρών όταν έχουν δίκιο; Αυτή είναι συμπεριφορά πολιτευτών κυβερνητικού κόμματος; Αυτή είναι συμπεριφορά Καραγιόζηδων.

Μαυρομάτης

Συκοφαντίες του «Πριν» και ερωτήματα…

Από iraklis3

Μας έχει συνηθίσει την τελευταία περίοδο η εφημερίδα «Πριν» σε συκοφαντίες και διαστρεβλώσεις, με τις οποίες προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις σε βάρος του ΚΚΕ σε μια σειρά ζητήματα. Σειρά είχε τώρα η δράση των δυνάμεών του μέσα στα σωματεία και τους φορείς σε Λέσβο, Χίο, Σάμο και η δραστηριότητα που ανέπτυξαν την περασμένη βδομάδα γύρω από το Προσφυγικό – Μεταναστευτικό. Τι λέει το «Πριν»; Οτι οι δυνάμεις του ΚΚΕ συμμετείχαν σε συλλαλητήρια μαζί «με τις δυνάμεις του τοπικού κράτους, εργοδοτικές ενώσεις, την εκκλησία, τα αστικά κόμματα και μάλιστα σε ένα περιεχόμενο που όχι μόνο (όπως το ίδιο το ΚΚΕ αναγνωρίζει) βγάζει λάδι την κυβερνητική πολιτική (…) αλλά έχει ως βάση την ενοχοποίηση των προσφύγων». Περιγράφει δηλαδή μια κατάσταση που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, η οποία είναι ακριβώς αντίθετη, αφού οι δυνάμεις των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων και αγωνιστικών φορέων στα νησιά του Β. Αιγαίου είναι αυτές που δίνουν πραγματικά τον τόνο στη μάχη ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ, στη στήριξη που προσφέρουν η Περιφερειακή και η Τοπική Διοίκηση σ’ αυτήν την πολιτική, αλλά και ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, που καλλιεργούν η Περιφερειακή Διοίκηση και διάφορες ομάδες, αξιοποιώντας την άθλια κατάσταση στα νησιά. Θυμίζουμε ότι τα ίδια έγραφε το «Πριν» και όταν πριν από μερικούς μήνες οι ίδιες συνδικαλιστικές οργανώσεις είχαν πάρει την πρωτοβουλία για μαζικά απεργιακά συλλαλητήρια στα τρία νησιά, με το ίδιο πλαίσιο που πρόβαλαν και στις κινητοποιήσεις της προηγούμενης βδομάδας, το οποίο υιοθετούν μάλιστα και πολλοί ακόμα φορείς.
Η στάση τους προκαλεί προφανή ερωτήματα. Γιατί ενοχλούνται από το γεγονός ότι τα ταξικά συνδικάτα στα νησιά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της πάλης για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, καταγγέλλοντας την πραγματική αιτία της προσφυγιάς, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς, διεκδικώντας πραγματικές λύσεις, δυσκολεύοντας την προσπάθεια «παραγόντων» και φορέων της περιοχής να «βγάλουν λάδι» την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ και να δώσουν κάλυψη στον ρατσισμό; Μήπως ενοχλούνται από το γεγονός ότι η δράση τους αποκαλύπτει τον βρώμικο ρόλο των ΜΚΟ και των διάφορων «αλληλέγγυων», που συγκαλύπτουν τα γεωπολιτικά και άλλα παιχνίδια στις πλάτες προσφύγων και μεταναστών, ενώ ποτίζουν και τη γλάστρα των κάθε λογής απολογητών της καταστολής, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού; Δεν τους αρέσει ότι τα συνδικάτα και οι μαζικοί φορείς διεκδικούν με συνέπεια αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες και να πάψει τώρα ο διπλός εγκλωβισμός; Μήπως ενοχλούνται γιατί αυτή η δράση έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη πλατύτερων λαϊκών δυνάμεων στα νησιά; Τα ερωτήματα αναπάντητα, μένει όμως η συκοφαντία. Τι να περιμένει όμως κανείς από αυτούς που κατήγγειλαν τη σταθερή θέση του ΚΚΕ να κλείσουν τα hot spots της εξαθλίωσης και να απεγκλωβιστούν οι πρόσφυγες, ως θέση που ενισχύει το ρατσισμό; Η επίθεση επομένως από το «Πριν» πρέπει να προβληματίσει ευρύτερα όσους αντιλαμβάνονται πώς στήνεται το παιχνίδι με το Προσφυγικό, αλλά και με τις συνολικότερες εξελίξεις στην περιοχή.
Πηγή: Ριζοσπάστης / Κ. Μ.

Τα “δοσίματα” του καπιταλισμού και οι “αριστεροί” ζήτουλες…

Κοσμάς Λεοντιάδης

Ειλικρινά, κάποιους “αριστερούς” τους καταλαβαίνω…
Καταλαβαίνω την “τρεμούρα” τους.
Καταλαβαίνω την αγωνία τους για κάποια “δοσίματα” του καπιταλισμού, τα οποία καταπώς πιστεύουν, ίσως και να “βελτιώσουν” λιγάκι την άθλια ζωή μας.
Ειλικρινά τους καταλαβαίνω. Άλλωστε, ζήτουλες του συστήματος ήταν πάντα.
Θα τους “παρακαλούσα” όμως, να μην κουνάνε το δάκτυλο σε κάποιους από εμάς, οι οποίοι συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε… Όχι τα “δοσίματα”, αλλά ολόκληρη την πίτα…
Στο κάτω κάτω της γραφής… Δική μας είναι… μας ανήκει… και φυσικά, τη διεκδικούμε ολόκληρη…

Συκοφαντίες και ερωτήματα...

Μας έχει συνηθίσει την τελευταία περίοδο η εφημερίδα «Πριν» σε συκοφαντίες και διαστρεβλώσεις, με τις οποίες προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις σε βάρος του ΚΚΕ σε μια σειρά ζητήματα. Σειρά είχε τώρα η δράση των δυνάμεών του μέσα στα σωματεία και τους φορείς σε Λέσβο, Χίο, Σάμο και η δραστηριότητα που ανέπτυξαν την περασμένη βδομάδα γύρω από το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό. Τι λέει το «Πριν»; Οτι οι δυνάμεις του ΚΚΕ συμμετείχαν σε συλλαλητήρια μαζί «με τις δυνάμεις του τοπικού κράτους, εργοδοτικές ενώσεις, την εκκλησία, τα αστικά κόμματα και μάλιστα σε ένα περιεχόμενο που όχι μόνο (όπως το ίδιο το ΚΚΕ αναγνωρίζει) βγάζει λάδι την κυβερνητική πολιτική (...) αλλά έχει ως βάση την ενοχοποίηση των προσφύγων». Περιγράφει δηλαδή μια κατάσταση που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, η οποία είναι ακριβώς αντίθετη, αφού οι δυνάμεις των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων και αγωνιστικών φορέων στα νησιά του Β. Αιγαίου είναι αυτές που δίνουν πραγματικά τον τόνο στη μάχη ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ, στη στήριξη που προσφέρουν η Περιφερειακή και η Τοπική Διοίκηση σ' αυτήν την πολιτική, αλλά και ενάντια στο ρατσισμό και την ξενοφοβία, που καλλιεργούν η Περιφερειακή Διοίκηση και διάφορες ομάδες, αξιοποιώντας την άθλια κατάσταση στα νησιά. Θυμίζουμε ότι τα ίδια έγραφε το «Πριν» και όταν πριν από μερικούς μήνες οι ίδιες συνδικαλιστικές οργανώσεις είχαν πάρει την πρωτοβουλία για μαζικά απεργιακά συλλαλητήρια στα τρία νησιά, με το ίδιο πλαίσιο που πρόβαλαν και στις κινητοποιήσεις της προηγούμενης βδομάδας, το οποίο υιοθετούν μάλιστα και πολλοί ακόμα φορείς.

Η στάση τους προκαλεί προφανή ερωτήματα. Γιατί ενοχλούνται από το γεγονός ότι τα ταξικά συνδικάτα στα νησιά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της πάλης για τα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών, καταγγέλλοντας την πραγματική αιτία της προσφυγιάς, τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας στα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια και τους ανταγωνισμούς, διεκδικώντας πραγματικές λύσεις, δυσκολεύοντας την προσπάθεια «παραγόντων» και φορέων της περιοχής να «βγάλουν λάδι» την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ και να δώσουν κάλυψη στον ρατσισμό; Μήπως ενοχλούνται από το γεγονός ότι η δράση τους αποκαλύπτει τον βρώμικο ρόλο των ΜΚΟ και των διάφορων «αλληλέγγυων», που συγκαλύπτουν τα γεωπολιτικά και άλλα παιχνίδια στις πλάτες προσφύγων και μεταναστών, ενώ ποτίζουν και τη γλάστρα των κάθε λογής απολογητών της καταστολής, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού; Δεν τους αρέσει ότι τα συνδικάτα και οι μαζικοί φορείς διεκδικούν με συνέπεια αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για τους πρόσφυγες και να πάψει τώρα ο διπλός εγκλωβισμός; Μήπως ενοχλούνται γιατί αυτή η δράση έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη πλατύτερων λαϊκών δυνάμεων στα νησιά; Τα ερωτήματα αναπάντητα, μένει όμως η συκοφαντία. Τι να περιμένει όμως κανείς από αυτούς που κατήγγειλαν τη σταθερή θέση του ΚΚΕ να κλείσουν τα hot spots της εξαθλίωσης και να απεγκλωβιστούν οι πρόσφυγες, ως θέση που ενισχύει το ρατσισμό; Η επίθεση επομένως από το «Πριν» πρέπει να προβληματίσει ευρύτερα όσους αντιλαμβάνονται πώς στήνεται το παιχνίδι με το Προσφυγικό, αλλά και με τις συνολικότερες εξελίξεις στην περιοχή.

Αγωνιστικά μηνύματα

Η στήριξη και η αλληλεγγύη που εισέπραξαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ από χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους και νεολαίους της Αττικής μετέτρεψαν τη συγκέντρωσή τους στην Αθήνα σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο, που δίνει κουράγιο, αγωνιστική ανάταση και ελπίδα σε όλους όσοι συμμετείχαν, αλλά και σε όσους φτάνει ήδη ο απόηχος της κινητοποίησης, όχι μόνο στη Στερεά και στην Εύβοια αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα.
Η στήριξη και η αλληλεγγύη που εισέπραξαν οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ από χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους και νεολαίους της Αττικής μετέτρεψαν τη συγκέντρωσή τους στην Αθήνα σε ένα μεγάλο συλλαλητήριο, που δίνει κουράγιο, αγωνιστική ανάταση και ελπίδα σε όλους όσοι συμμετείχαν, αλλά και σε όσους φτάνει ήδη ο απόηχος της κινητοποίησης, όχι μόνο στη Στερεά και στην Εύβοια αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα.
Το μήνυμα που ακούστηκε πολλές φορές το Σάββατο στο συλλαλητήριο της Αθήνας, ότι «δεν το βάζουμε κάτω», παρά τις δυσκολίες, παρά τον αρνητικό συσχετισμό, είναι σύνθημα και των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, που βγαίνουν από χτες στα μπλόκα, παλεύοντας για την επιβίωσή τους, κόντρα στην πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και των κομμάτων της. Αλλά και των δεκάδων συνδικαλιστικών οργανώσεων που έχουν πάρει απεργιακές αποφάσεις και ετοιμάζουν μαζική, ταξική απάντηση στα σχέδια της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό.
Το ίδιο σύνθημα διαπερνά την προετοιμασία των μεθαυριανών συλλαλητηρίων σωματείων και φορέων ενάντια στη Συμφωνία για τις βάσεις, με τα αγωνιστικά ραντεβού να πληθαίνουν σε όλη τη χώρα. Αλλά και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων σε μια σειρά κλάδους, για ζητήματα όπως η ΣΣΕ, η εναντίωση σε απολύσεις, η διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς και αμοιβής.
Ολα τα παραπάνω, και πολλά ακόμα μικρότερα ή μεγαλύτερα μέτωπα, δίνουν ηχηρή απάντηση στους κήρυκες της μοιρολατρίας και της υποταγής: Στην κυβέρνηση της ΝΔ, που με το μαστίγιο της καταστολής και το καρότο της «βιώσιμης ανάπτυξης», νομίζει ότι θα ξεμπερδέψει με τους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες και ότι θα καταφέρει να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στους τόπους δουλειάς.
Δίνουν απάντηση στην αντιλαϊκή συναίνεση που διαμορφώνεται ανάμεσα στην κυβέρνηση, στον ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου. Μια συναίνεση που με κάθε ευκαιρία προπαγανδίζεται είτε ως γεγονός, όπως στη σύμπλευση για την υλοποίηση του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού, είτε ως επιδίωξη, γύρω από την οποία ερίζουν μάλιστα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος μπορεί να την εξασφαλίσει καλύτερα.
Οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις που είναι σε εξέλιξη, δίνουν απάντηση και στο «τίποτα δεν γίνεται», «τίποτα δεν αλλάζει», στο «δεν κουνιέται φύλλο», στην ηττοπάθεια και την απογοήτευση που σπέρνουν οι συνδικαλιστές της εργοδοσίας και των κομμάτων της. Είναι αγωνιστικοί σταθμοί που δείχνουν τη δύναμη του οργανωμένου κινήματος, ενάντια στην πολιτική που συνθλίβει εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες.
Το κυριότερο, όμως: Φανερώνουν τις δυνατότητες που υπάρχουν να ξεδιπλωθεί μια αποφασιστική λαϊκή αντεπίθεση, αλλά και τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτή πράξη: Την αναγκαία αλλαγή των συσχετισμών παντού, την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ορμητική είσοδο νέων δυνάμεων στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, την ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής - αντιμονοπωλιακής κατεύθυνσης της πάλης. Οι πολύμορφες αγωνιστικές κινητοποιήσεις δημιουργούν ελπίδα και αγωνιστική αισιοδοξία, προσθέτουν περισσότερες δυνάμεις σε αυτήν τη μεγάλη μάχη, για να μην περάσει το κλίμα παραίτησης, να δυναμώσει το σάλπισμα της αντεπίθεσης των «από κάτω».
Ολες οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι μπροστά στο λαό υπάρχουν δύο δρόμοι: Ο ένας είναι δοκιμασμένος, αυτός που προβάλλουν το κεφάλαιο και τα κόμματά του, οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Είναι ο δρόμος των θυσιών διαρκείας για να πλουτίζει μια χούφτα παράσιτα, της καταστολής και της εμπλοκής σε πολεμοκάπηλα ιμπεριαλιστικά σχέδια, της διαρκούς ανασφάλειας.
Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της οργάνωσης της πάλης, της αγωνιστικής διεκδίκησης για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών που έχουν ο λαός και η νεολαία, για να ζούμε με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας.

«Oι ελίτ χρειάζονται τους ακτιβιστές» και αντίστροφα

«Οι ελίτ χρειάζονται τους ακτιβιστές. Οι ακτιβιστές χρειάζονται τις ελίτ». Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ακτιβιστής, αλλοτινός διαδηλωτής στο Νταβός κατά του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (World Economic Forum - WEF), συνιδρυτής της οργάνωσης «Occupy Wall Street» («Καταλάβετε τη Γουολ Στριτ») και φετινός πανελίστας στο WEF.
Ενόψει της συμμετοχής του στο WEF, ο Μίκα Γουάιτ ένιωσε την υποχρέωση να εξηγήσει - με δύο άρθρα του στην ιστοσελίδα του φόρουμ - γιατί από ακτιβιστής κατά των «ελίτ» από τα 13 του χρόνια, από «φλογερός διαδηλωτής» που συγκρουόταν με την αστυνομία, από «ηγέτης» των «κινημάτων» «Occupy Wall Street» (οι διαμαρτυρίες εξαπλώθηκαν σε 82 χώρες και περίπου 1.000 πόλεις) και «Occupy Davos», βρέθηκε φέτος συνομιλητής των «ελίτ» στο Νταβός. Οι απόψεις του - κάποιες φορές στα όρια της χυδαιότητας - είναι πολύ αποκαλυπτικές για το αλισβερίσι «ακτιβιστικών» οργανώσεων και «κινημάτων» με μονοπωλιακούς κολοσσούς, ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και κυβερνήσεις.

* * *

Παλιότερα, λέει, «οι ακτιβιστές σωστά πίστευαν ότι αυτό που έβλαπτε τον κόσμο ήταν ένα σύνολο πολιτικών αποφάσεων οργανισμών, αρχηγών κρατών και ιδιωτών», ενώ «σήμερα (...) στον μετα-πολιτικό μας κόσμο», τα «πιεστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα είναι υπαρξιακά, όχι πολιτικά» και «η βασική διάκριση δεν είναι πλούσιος - φτωχός, είναι επιτάχυνση της αλλαγής - αντίσταση στην αλλαγή». Για να αποδείξει μάλιστα ότι πρόκειται για ...«υπαρξιακά» προβλήματα, ανέφερε πως «από την έκτακτη ανάγκη για το κλίμα, την παγκοσμιοποίηση των κρίσεων, τα οπλικά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, έως τη μετανάστευση, αυτά επηρεάζουν όλους»! Κάτι δηλαδή σαν τα «φυσικά φαινόμενα»... Οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι κυβερνήσεις, οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί δεν έχουν καμία ανάμειξη στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στη χρήση τεχνολογίας σε οπλικά συστήματα, στην καπιταλιστική κρίση και στα δισεκατομμύρια των ξεριζωμένων, των φτωχών!

* * *

Στο μεταξύ, ιδιαίτερα φέτος, στο Νταβός «βγήκαν τα μαχαίρια» και από την πλειοψηφία των ομιλητών έγινε ολοφάνερο ότι στον ανταγωνισμό για την ενεργειακή μετάβαση, τις «πράσινες» επενδύσεις, τις νέες τεχνολογίες, τις νέες αγορές και τις πρώτες ύλες «θα χυθεί αίμα». Παράλληλα εκφράστηκαν «ανησυχίες» για την αύξηση των ανισοτήτων, καθώς παρατηρείται ότι «οι άνθρωποι αποστρέφονται τις οικονομικές ελίτ, για τις οποίες πιστεύουν ότι τους έχουν προδώσει». Στοιχεία της οργάνωσης «Oxfam» - ενόψει του WEF - αποτυπώνουν με κυνισμό την καπιταλιστική βαρβαρότητα: 2.153 άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη είχαν το 2019 στην κατοχή τους περισσότερο πλούτο από εκείνον που αναλογεί στα φτωχότερα 4,6 δισ. του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περίπου στο 60% του πληθυσμού του πλανήτη. Σε άλλη σχετική έρευνα, το 56% των ανθρώπων σε 28 χώρες του κόσμου εκφράζουν τη «δυσφορία» τους για τον καπιταλισμό, απαντώντας πως «κάνει περισσότερο κακό παρά καλό».
Και ενώ οι αντιθέσεις μεταξύ διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων οξύνονται και στα «νέα» πεδία επιχειρηματικότητας και Ενέργειας, και παρά την αύξηση του πλούτου και την πρόοδο της τεχνολογίας και της επιστήμης οι όροι ζωής και εργασίας για δισεκατομμύρια ανθρώπους επιδεινώνονται, ο «ακτιβιστής» προτάσσει τη χρησιμότητα των υποτιθέμενων «κινημάτων»: «Οι ισχυροί παίκτες θα χρειαστεί να επιδείξουν ικανότητα στη δημιουργία κοινωνικών κινημάτων, εάν επιθυμούν να διατηρήσουν τη δύναμή τους και να επιτύχουν τις γεωπολιτικές τους ατζέντες τα επόμενα χρόνια», θυμίζει ο Γουάιτ σε πρόσφατο άρθρο του για τον ΟΟΣΑ. Και οι ακτιβιστές, ισχυρίζεται, «χρειάζονται τις ελίτ», γιατί «οι ισχυροί» παίρνουν τις αποφάσεις!

* * *

Υπάρχει όμως κι άλλος λόγος που οδηγήθηκε φέτος να συμμετάσχει στο Νταβός μαζί με εκπροσώπους πολυεθνικών, κρατών, ιμπεριαλιστικών οργανισμών. Είναι «η μακρά ιστορία αυτής της ανήσυχης συμμαχίας μεταξύ ακτιβιστών και ελίτ», από την ίδρυση του WEF το 1970, όπου «οι ακτιβιστές στο Νταβός έλεγαν την αλήθεια στην εξουσία». «Η σχέση μεταξύ ακτιβιστών και ελίτ στο Νταβός μετασχηματίστηκε από την ομιλία της Χίλαρι Κλίντον στο Νταβός το 1998, η οποία ώθησε την κοινωνία των πολιτών να αναγνωριστεί ως βασικός συμμέτοχος μαζί με τις κυβερνήσεις και την οικονομία», υπογραμμίζει, υπενθυμίζοντας πώς προέκυψε το «Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ», δίπλα στο «Οικονομικό».
«Τελικά» - καταλήγει - «αυτό που ενώνει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και τα κοινωνικά κινήματα είναι το πάθος για αλλαγή»... Είναι προφανής η χρησιμότητα τέτοιων «σύγχρονων κινημάτων» στο να μετατρέπουν τη δίκαιη και αυξανόμενη αγανάκτηση πολλών ανθρώπων σε συμβιβασμό με τη σύγχρονη βαρβαρότητα, σε συμμαχία με τους υπεύθυνους της βαρβαρότητας. Καθόλου τυχαία, άλλωστε, ο ιδρυτής του WEF, Κλάους Σβαμπ, φρόντισε να επισημάνει πως ο λεγόμενος «συμμετοχικός καπιταλισμός» κερδίζει έδαφος, χάρη και στη Σουηδή ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ...

Αγρότες στην Καρδίτσα έσπασαν τον τσαμπουκά της αστυνομίας και βγήκαν στην Εθνική

 (VIDEO)

Κατιούσα

“Διαβασμένοι” εμφανίστηκαν οι αγρότες στην Καρδίτσα, ακυρώνοντας τον αστυνομικό σχεδιασμό, ο οποίος, βασισμένος σε προηγούμενα αστυνομικά μπλόκα στόχευε στο να μη βγουν οι τα τρακτέρ στον Ε -65. Από νωρίς το πρωί, αγρότες της περιοχής είχαν δώσει αγωνιστικό ραντεβού στον κόμβο Ε- 65 στον Παλαμά, όπου συνάντησαν αστυνομικό κλοιό για να παρεμποδιστεί η πρόσβαση των τρακτέρ. Μετά από επιμονή των αγροτών, η κλούβα των ΜΑΤ μετακινήθηκε και τα τρακτέρ πλησίασαν στον κυκλικό κόμβο. Αιφνιδιαστικά, τέσσερα τρακτέρ κατάφεραν να ανέβουν στον Ε-65 από την έξοδος προς Καρδίτσα, ενώ οι αστυνομικοί, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουν τι είχε συμβεί, έσπευσαν να κλείσουν την τρύπα. Στη συνέχεια, οι αγρότες πραγματοποίησαν γενική συνέλευση πάνω στον Ε-65, καταγγέλλοντας τον κρατικό αυταρχισμό και την αστυνομοκρατία, ενώ αποφάσισαν να στήσουν μπλόκο στο Δέλτα του Παλαμά, καλώντας τους συναδέλφους τους από τα γύρω χωριά να ενισχύσουν τις επόμενες μέρες τα μπλόκα με τρακτέρ και αγροτικά μηχανήματα. Τη συμπαράστασή τους εξέφρασαν επίσης φορείς και σωματεία της περιοχής, που βρέθηκαν στο πλευρό των αγροτών.

Όσο για την αστυνομία και τους υπεύθυνους του σχεδιασμού για τον αποκλεισμό των αγροτών από την εθνική, έχουν μείνει να ξύνουν το κεφάλι τους για να εντοπίσουν τι πήγε στραβά.

Η "ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΥΜΜΑΧΟΣ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΡΩΜΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ και στα ΒΑΛΚΑΝΙΑ:

 

Τι προβλέπει η κατάπτυστη Συμφωνία

Το λεγόμενο «Πρωτόκολλο Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ» επικυρώνει τη Συμφωνία που υπογράφτηκε στην Αθήνα στις 5/10/2019 από τους ΥΠΕΞ των δύο χωρών, αναπροσαρμόζοντας την προηγούμενη αντίστοιχη Συμφωνία του 1990. Συνοπτικά προβλέπει:

Επέκταση των δραστηριοτήτων των Αμερικανών και σε «μη συνορεύουσες βοηθητικές ευκολίες της Αεροπορικής Βάσης Σούδας εντός της Ναυτικής Βάσης Σούδας της περιοχής Μαραθίου».

«Στρατιωτικές και βοηθητικές ευκολίες» εντός των εγκαταστάσεων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Αεροπορική Βάση της Λάρισας, στη Βάση Αεροπορίας Στρατού Στεφανοβικείου και σε άλλες εγκαταστάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων, «όπως συμφωνούνται αμοιβαία από τα Μέρη ή τους ορισμένους εκπροσώπους τους, σύμφωνα με τις αντίστοιχες εσωτερικές τους διαδικασίες».

Χορηγείται στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών «καθεστώς προτεραιότητας (ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση)» στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αλλά και «σε άλλες τοποθεσίες, όπως αμοιβαία συμφωνούνται από τα Μέρη», ακόμα και για «έκτακτες απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των υποδοχής, στάθμευσης και προώθησης και άλλων δραστηριοτήτων διοικητικής μέριμνας και υποστήριξης», με μια απλή ειδοποίηση 48 ώρες πριν.

Απαλλαγή των πλοίων και αεροσκαφών των δυνάμεων των ΗΠΑ από την πληρωμή τελών προσγειώσεως, λιμενικών τελών, τελών ναυσιπλοΐας (...) Απαλλαγές εργολάβων και υπεργολάβων που φέρουν την ιθαγένεια των ΗΠΑ κ.ά.

Χωρίς πάτο η κατρακύλα της εμπλοκής

Χωρίς πάτο είναι η κατρακύλα της εμπλοκής της χώρας στα πολεμικά σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή. Την ώρα μάλιστα που όλα «φωνάζουν» ότι οι εξελίξεις στην περιοχή έχουν μπει σε ένα πολύ επικίνδυνο και επιταχυνόμενο «σπιράλ», η εμπλοκή αυτή παίρνει συνεχώς όλο και πιο «χειροπιαστά» χαρακτηριστικά.

Αυτές τις μέρες συζητιέται στη Βουλή η κατάπτυστη Στρατηγική Συμφωνία Ελλάδας - ΗΠΑ, με την οποία επεκτείνονται οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στη χώρα, ώστε να καταστεί και επισήμως πολυεπίπεδο πολεμικό ορμητήριο των ΑμερικανοΝΑΤΟικών φονιάδων σε βάρος των λαών της ευρύτερης περιοχής.

Ο ίδιος ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Μ. Πομπέο, με επιστολή του προς τον Κυρ. Μητσοτάκη, που παρουσίασε τη Δευτέρα η κυβέρνηση, επιβεβαιώνει την παγίδευση του λαού στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις επεμβάσεις στην περιοχή, με όχημα τη Συμφωνία: 

«Η υπογραφή της Αμοιβαίας Συμφωνίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) είναι ένα σημείο καμπής στην ενισχυμένη συνεργασία για την ασφάλεια ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ. Εκτός από το γεγονός ότι είμαστε χώρες - σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, οι δυο χώρες μας χτίζουν μια πολύ πιο στενή στρατηγική συνεργασία μέσω της MDCA. Οπως είπε και ο Πρόεδρος Τραμπ, όταν σας συνάντησε, η σχέση μας είναι "εξαιρετική"».

Ο Πομπέο χαρακτηρίζει, άλλωστε, την πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον «μια ξεκάθαρη επαναβεβαίωση των στενών δεσμών και της συνεργασίας ανάμεσα στις δυο χώρες», καθώς οι ΗΠΑ θεωρούν «την Αθήνα σύμμαχο - κλειδί και κρίσιμο παίκτη στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στα Βαλκάνια».

Και πώς αλλιώς, εφόσον με τη Συμφωνία παραχωρούνται όλα τα στρατόπεδα, τα στρατιωτικά αεροδρόμια και λιμάνια στην υπηρεσία των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, επεκτείνοντας το εύρος των δραστηριοτήτων τους στην Ελλάδα, που μετατρέπεται απ' άκρη σ' άκρη σε αμερικανοΝΑΤΟικό στρατόπεδο και πολεμικό ορμητήριο.

Ενισχύει ειδικά τις πολεμικές δυνατότητες της βάσης της Σούδας στην Κρήτη, που διαχρονικά έχει χρησιμοποιηθεί από τους ΝΑΤΟικούς στους πολέμους και τις επεμβάσεις εναντίον της Γιουγκοσλαβίας (1999), του Αφγανιστάν (2001), του Ιράκ (2003), της Λιβύης (2011), της Συρίας (2011) κ.λπ. 

Με οποιαδήποτε κυβέρνηση, η βάση λειτουργεί σταθερά ως αγκυροβόλιο αμερικανικών αεροπλανοφόρων, άλλων πολεμικών πλοίων, θηριωδών υποβρυχίων, όπλων πρώτης γραμμής για τους Αμερικανούς, ενώ εδώ και μήνες, ήδη από την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, έχουν δρομολογηθεί έργα επέκτασης των δυνατοτήτων της και στο αεροπορικό της σκέλος, προκειμένου να διευκολύνει και την ταχύτερη αεροπορική διεκπεραίωση εφοδίων και προσωπικού.

Η Συμφωνία παγιώνει επίσης τη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε Λάρισα και Στεφανοβίκειο για στάθμευση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και ελικοπτέρων, αντίστοιχα, με μια σειρά από σκοπούς που υπηρετούνται ήδη, όπως η περιοδική μεταστάθμευση δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ο εναέριος έλεγχος εκτεταμένων ζωνών από τη Βόρεια Αφρική έως τη Μαύρη Θάλασσα, οι συνεκπαιδεύσεις με ελληνικά πληρώματα σε σύνθετα «σενάρια» και «αντικείμενα».

Επίσης, μονιμοποιεί τη χρήση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης από τους Αμερικανούς για τη διεκπεραίωση επίλεκτων μάχιμων τμημάτων τους προς ό,τι οι ίδιοι ονοματίζουν «ευρωπαϊκό θέατρο επιχειρήσεων», κάτι που γίνεται ήδη εδώ και χρόνια, με πρόσχημα π.χ. ασκήσεις στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη, στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία, ή εν γένει την περιοδική μεταστάθμευση αμερικανικών μονάδων στην Ευρώπη. 

Η Αλεξανδρούπολη θεωρείται στρατηγικό σημείο για τα σχέδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, αφού, εκτός των άλλων, «βλέπει» προς τα Δαρδανέλια, προσφέροντας τη δυνατότητα άμεσου αποκλεισμού της διόδου από τη Μαύρη Θάλασσα στη Μεσόγειο και αντίστροφα.

Από τον Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ...

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση, όπως αποκάλυψε μέσα στη βδομάδα η Γαλλία, δηλώνει παρούσα στην ιμπεριαλιστική αποστολή στα Στενά του Ορμούζ, «μια ανάσα» από το Ιράν.

Συγκεκριμένα, το ΥΠΕΞ της Γαλλίας σε ανακοίνωσή του, επιστρατεύοντας τα γνωστά προσχήματα που αξιοποιούνται σε όλες τις σχετικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και αποστολές, σημείωνε: «Συμμεριζόμενοι την εκτίμηση ότι η σημερινή κατάσταση στον Κόλπο και τα Στενά του Ορμούζ παραμένει ασταθής σε μια περιοχή κρίσιμη για την παγκόσμια σταθερότητα και υποστηρίζοντας την προσέγγιση αποκλιμάκωσης όσον αφορά την αντιμετώπιση περιφερειακών ζητημάτων ασφαλείας, οι κυβερνήσεις Βελγίου, Δανίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Ολλανδίας και Πορτογαλίας υποστηρίζουν πολιτικά τη δημιουργία μίας ευρωπαϊκής αποστολής θαλάσσιας επιτήρησης στα Στενά του Ορμούζ (European-led maritime surveillance mission in the Strait of Hormuz - EMASOH)».

Μάλιστα, η γαλλική κυβέρνηση χαιρέτισε τις «επιχειρησιακές συνεισφορές, όπως έχουν ήδη ανακοινώσει η Δανία, η Γαλλία, η Ελλάδα και η Ολλανδία σε αυτήν την προσπάθεια και προσβλέπουμε σε περαιτέρω δεσμεύσεις τις προσεχείς μέρες». Οι Γάλλοι κάνουν, επίσης, σαφές ότι η δύναμη που θα αναπτυχθεί στα Στενά του Ορμούζ και ευρύτερα, με ευρωπαϊκό τάχα «καπέλο», θα επιχειρεί σε στενή συνεργασία με τους Αμερικανούς, κάνοντας ρητή αναφορά στην επιχείρηση «International Maritime Security Construct» (IMSC), που υπό την «ηγεσία» των ΗΠΑ και με συμμετοχή δυνάμεων από Βρετανία, Αυστραλία, Αλβανία, Κουβέιτ, Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν και ΗΑΕ, περιπολεί στον Περσικό Κόλπο και τον Κόλπο του Ομάν.

Σε συνάρτηση με τα παραπάνω, η κυβέρνηση αποφασίζει τη συμμετοχή του Πολεμικού Ναυτικού, και συγκεκριμένα με τη φρεγάτα «ΣΠΕΤΣΑΙ», στην ομάδα κρούσης (Carrier Group) που συνοδεύει αυτές τις μέρες το γαλλικό αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ» σε σκέλος της αποστολής του στην Ανατολική Μεσόγειο, ώστε να υποστηρίξει τις γαλλικές πολεμικές επιχειρήσεις στη Μ. Ανατολή.

 Αναμένεται, εξάλλου, στην πορεία προς τη Διώρυγα του Σουέζ, αυτές τις μέρες, το αεροπλανοφόρο να πραγματοποιήσει συνεκπαίδευση με μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού στην ευρύτερη περιοχή της Κρήτης, ενώ κατά την επιστροφή του «Σαρλ ντε Γκολ» στην Ανατολική Μεσόγειο, μετά την ολοκλήρωση της «αποστολής» του, θα ακολουθήσει και νέα συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό.

Αρμόδια στελέχη από τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις φωτογραφίζουν αυτές τις δραστηριότητες ως την ελληνική συνεισφορά στην προαναφερόμενη EMASOH, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, λέγοντας το αυτονόητο: Τη σημασία της «συνεισφοράς» της φρεγάτας στη δολοφονική αποστολή της γαλλικής αρμάδας, κατά την ανάπτυξή της σε Ανατολική Μεσόγειο και Περσικό, όπως και τη διεξαγωγή ασκήσεων με σύνθετα αντικείμενα.

Επίσης, κυβερνητικές πηγές υπενθυμίζουν τη συνάντηση Μητσοτάκη - Μακρόν στις 29/1 στο Παρίσι, ως άλλο ένα δείγμα της σύμπλευσης με το Παρίσι και σε στρατιωτικό επιχειρησιακό επίπεδο.

Παραπέρα, στον Πειραιά «πιάνει» το γαλλικό ελικοπτεροφόρο πλοίο αμφίβιας επίθεσης «Dixmude», που φορτωμένο κομάντος αναμένεται να πάρει μέρος στη μεγάλη διακλαδική άσκηση «Μέγας Αλέξανδρος 2020», την οποία οργανώνουν (27/1 - 8/2) οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, με χώρο διεξαγωγής την Κεντρική Ελλάδα και το Κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση θα πάρουν μέρος και Αμερικανοί, καταρχάς τα ελικόπτερα που σταθμεύουν στο Στεφανοβίκειο, συν κομάντος, χωρίς να αποκλείονται και πρόσθετες ...αφίξεις. Π.χ. το αμερικανικό ελικοπτεροφόρο «USS Bataan», φορτωμένο με 2.500 πεζοναύτες και συνοδευόμενο από τα πλοία «USS New York» και «USS Oak Hill», και για το οποίο εδώ και βδομάδες συζητείται η συμμετοχή του στην άσκηση, μετακινήθηκε από τον Κόλπο του Αντεν, βορειότερα στην Ερυθρά Θάλασσα, στο Σουέζ.

...έως τη Σαουδική Αραβία...

Ακόμα, την Τρίτη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Πέτσας επιβεβαίωσε πως η κυβέρνηση είναι σε «συζήτηση» με τη Σαουδική Αραβία για μετακίνηση εκεί μιας ελληνικής συστοιχίας «Patriot» (με τους αναγκαίους χειριστές της, βέβαια, κάτι που εντέχνως αποσιωπάται), και μάλιστα ότι το θέμα συζητείται ήδη από τον Οκτώβρη. 

«Είναι μια συζήτηση που εντάσσεται στο γεγονός ότιη Ελλάδα πάντα θέλει να συμμετέχει σε όλα τα θέματα της περιοχής της ως παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης και να προάγει την ασφάλεια στην περιοχή», ισχυρίστηκε, κάνοντας το μαύρο άσπρο για το ρόλο ευρωατλαντικού χωροφύλακα που αναζητεί για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις η ντόπια αστική τάξη.

Η μεταφορά των «Patriot» σχεδιάζεται προκειμένου να ενισχυθούν οι δυνατότητες των ΑμερικανοΝΑΤΟικών και των συμμάχων τους στην περιοχή, απέναντι στο Ιράν και τους λαούς της περιοχής. Σημειωτέον, για το θέμα, η μετακίνηση αυτή συναντά αντιδράσεις από αξιωματικούς της Πολεμικής Αεροπορίας, που επιβεβαιώνουν ότι η όλη «συζήτηση» γίνεται κατόπιν πιέσεων των Αμερικανών και τονίζουν πως η κάθε συστοιχία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αεράμυνας της χώρας, με αποτέλεσμα οποιαδήποτε μετακίνηση να την αποδυναμώνει επικίνδυνα.

Επιβεβαιώνοντας δηλαδή ότι η συμμετοχή στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό για τα συμφέροντα της αστικής τάξης καμία σχέση δεν έχει με την άμυνα της χώρας, την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων, αλλά αντίθετα τα υπονομεύει από κάθε πλευρά.

...και τη Λιβύη

Τέλος, έτοιμη να μετάσχει με δυνάμεις και σε ευρωενωσιακό στρατιωτικό μηχανισμό στη Λιβύη, με το πρόσχημα της αποστολής επιτήρησης του εμπάργκο όπλων και της «χάρτινης» εκεχειρίας που αποφασίστηκε την περασμένη Κυριακή στο Βερολίνο, δήλωσε η κυβέρνηση, τη Δευτέρα, στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της ΕΕ.

Θυμίζουμε, ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Δένδιας, ήδη από την προηγούμενη Παρασκευή, μετά τη συνάντησή του στην Αθήνα με τον Λίβυο στρατηγό Χ. Χάφταρ, έλεγε ότι «η Ελλάδα είναι έτοιμη να βοηθήσει την επόμενη μέρα στη Λιβύη, είτε με τη συμμετοχή στις δυνάμεις εκείνες οι οποίες χρειάζονται για να υπάρξει η ανακωχή (σ.σ. "διεθνής μηχανισμός επιτήρησης εκεχειρίας") είτε με τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στην ευρωπαϊκή επιχείρηση επιβολής του εμπάργκο των όπλων και της μεταφοράς μισθοφόρων στη Λιβύη».

Στο ίδιο πλαίσιο και στον απόηχο του αποφάσεων του ΣΕΥ, για «διεύρυνση του αντικειμένου» της ευρωενωσιακής επιχείρησης θαλάσσιας επιτήρησης «Sofia» στην Κεντρική Μεσόγειο, ώστε σε πρώτη φάση να ελέγχεται με εναέρια και δορυφορικά μέσα υποτίθεται αν τηρείται το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη, όχι μόνο από τη θάλασσα αλλά και από την ξηρά μέσω των γειτονικών κρατών, γίνονται ήδη κάποιες συζητήσεις στα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας για το πώς θα «συνεισφέρει» η ελληνική πλευρά. Η επιχείρηση αυτή της ΕΕ ξεκίνησε Οκτώβρη του 2015 και έκτοτε έχει διανύσει διάφορα στάδια. Θυμίζουμε ότι η Ελλάδα συνεισέφερε παλαιότερα στη «Sofia» με αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας «Erieye EMB-145 AEW&C».

ΔΕΣ ΑΚΟΜΑ:

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΣΥΡΙΖΑ - ΑΛΛΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ

«Κατανοήσεις» και «συμπορεύσεις» στο σύνολο της ευρωατλαντικής πολιτικής

Βασικά σημεία από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων τους στη συζήτηση για τη Συμφωνία Ελλάδας - ΗΠΑ στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής

Στοχοποιείτε το λαό! Πάρτε πίσω τη Συμφωνία!

Η τοποθέτηση του Γιώργου Μαρίνου, μέλους του ΠΓ της ΚΕ και βουλευτή του ΚΚΕ, στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής, την περασμένη Τρίτη, για την κύρωση της Συμφωνίας για τις βάσεις

Αλίευση απ τον "Ρ" Παρουσίαση: Viva La Revolucion

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ του ΚΚΕ: Με το πλατύ άνοιγμα κερδήθηκε και φέτος η μεγάλη μάχη

Από ΑΤΕΧΝΩΣ 2020

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε για όλες τις Κομματικές Οργανώσεις η Οικονομική Εξόρμηση του ΚΚΕ που ξεκίνησε τον περασμένο Νοέμβρη, με το πανελλαδικό πλάνο να υπερκαλύπτεται κατά 125,09%.

Το τελευταίο πανηγυρικό «κλείσιμο» που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα, μέρα που πολλές από τις Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ έκαναν πολύ μεγάλο βήμα στην υπερκάλυψη, πιάνοντας ακόμα και «αναπροσαρμοσμένους» προς τα πάνω στόχους τους, αποτύπωσε το πολύ πλατύ άνοιγμα άνθρωπο τον άνθρωπο.

Στον πίνακα καταγράφεται η κατάταξη των ΚΟ με βάση την κάλυψη των πλάνων τους. Με το κλείσιμο της Οικονομικής Εξόρμησης, όμως, ολοκληρώθηκε και η άμιλλα μεταξύ των ΚΟ, σύμφωνα με τα κριτήρια που έθεσε η Γραμματεία της ΚΕ. Τα αποτελέσματά της θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα.

Περί λαθραίων ανθρώπων

«Και γιατί να μη λέμε «λαθρομετανάστης» δηλαδή; Πώς λέμε «λαθρέμπορος, λαθροκυνηγός, λαθραναγνώστης»;
Μην το λέτε αυτό, παιδιά, εκτίθεστε: ο χαρακτηρισμός είναι αδόκιμος, για να το πω κομψά.
Λαθραίοι δεν είναι οι άνθρωποι, λαθραία είναι τα αντικείμενα.
Ο λαθρέμπορος π.χ. δεν είναι ο λαθραίος άνθρωπος που εμπορεύεται τσιγάρα, αλλά ο άνθρωπος που εμπορεύεται λαθραία τσιγάρα. Στον λαθραναγνώστη λαθραίο είναι το βιβλίο όχι ο αναγνώστης. Στον λαθροκυνηγό λαθραίο είναι το θήραμα όχι ο κυνηγός. Και όσον αφορά τον λαθρεπιβάτη που δεν έχει πληρώσει εισιτήριο, λαθραία είναι η πράξη του όχι ο ίδιος.
Για να μην το κουράζουμε, ένας άνθρωπος δεν είναι ποτέ λαθραίος, τέρμα

. Πάμε πάλι να ξανασυστηθούμε.

· Μετανάστης είναι αυτός που αφήνει τον τόπο του για να βελτιώσει τη ζωή του, τη ζωή των παιδιών του, τις συνθήκες διαβίωσης και το εισόδημά του.
· Πρόσφυγας είναι αυτός που αφήνει τον τόπο του γιατί δεν έχει πια τόπο. Αυτό συμβαίνει σε χώρες όπου ο εχθρός αφήνει πίσω του ερείπια, γκρεμισμένα σπίτια και νεκρά παιδιά
. Συμβαίνει σε χώρες όπου οι διώξεις για τη φυλή, την εθνικότητα, τη θρησκεία ή την ιδεολογία οδηγούν σε πράξεις βδελυρές κι αποτρόπαιες (βιασμοί, βασανιστήρια, λεηλασίες κ.τ.λ.).

· Λαθρο-μετανάστης δεν υπάρχει. Ούτε παράνομος μετανάστης υπάρχει. Η Διεθνής Αμνηστία χαρακτηρίζει τους όρους αυτούς ως «μειωτικούς για τον άνθρωπο και την προσωπικότητά του».
Και εξηγεί:
«Ο όρος "λαθρομετανάστης" ή "παράνομος" υποδηλώνει ή συνδέει τους μετανάστες με την έννοια της εγκληματικότητας (πολύ συχνά κακοπροαίρετα).
Οταν ωστόσο κάποιος δεν έχει νόμιμη άδεια εισόδου ή παραμονής σε κάποια χώρα και δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να λάβει καθεστώς διεθνούς προστασίας, θεωρείται παράτυπος μετανάστης».

Τα δικαιώματα των προσφύγων είναι απολύτως κατοχυρωμένα από τη Σύμβαση της Γενεύης
. Η χώρα που θα υποδεχτεί τον διωκόμενο είναι υποχρεωμένη να του παράσχει προστασία - χρηματοδοτείται άλλωστε γι' αυτό.
Και να ξεκαθαρίσουμε το εξής. Αν ένα κράτος παραβιάσει τη Σύμβαση και τους διώξει, τις περισσότερες φορές είναι σαν να τους στέλνει πίσω στα βασανιστήρια, τη δουλεία ή και στον θάνατο, σε χώρες όπου συνειδητά καταλύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι Ελληνες ήταν ποτέ «λαθρομετανάστες»;

Και δεν μιλάμε γι' αυτούς που μπαίνουν στην Ελλάδα (μικρασιάτες πρόσφυγες) αλλά γι' αυτούς που φεύγουν από την Ελλάδα.

Βρήκα στο μπλογκ του Νίκου Σαραντάκου ένα ενδιαφέρον απόσπασμα από την εφημερίδα «Εμπρός» με χρονολογία 1929.
«Το ρεύμα της μεταναστεύσεως όχι μόνον εις την Ελλάδα, αλλά και εις ολόκληρον την Ευρώπην είναι ακατάσχετον προς την Αμερικήν. Ούτε ο μεταναστευτικός νόμος, ούτε αι αυστηραί ποιναί αι οποίαι επιβάλλονται εις τους λαθρομετανάστας είναι αρκεταί διά να ανακόψουν το ρεύμα τούτο».

Με απόφασή του ο Αρειος Πάγος απαγορεύει τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστης» σε δικαστικές αποφάσεις και νομικά έγγραφα. Ορισμένοι βέβαια επιμένουν ακόμα - κι επιμένουν σκόπιμα - να χρησιμοποιούν έναν όρο με μισαλλόδοξο πρόσημο (αντιρατσιστικός νόμος 4285/2014 επί πρωθυπουργίας Αντώνη Σαμαρά).
Στου κουφού την πόρτα, θα μου πεις, σωστό κι αυτό.
Αλλωστε, οι μισαλλόδοξοι ξέρουν καλά να στρίβουν διά του αρραβώνος. Οταν ξεμένουν από επιχειρήματα, έχουν πάντα στο τσεπάκι τους το κορυφαίο:
«Ναι, αλλά κι εσείς βασανίζετε τους μαύρους».

ΥΓ: Αφιερωμένο σε όσους μπήκαν παράτυπα στην Ελλάδα για να καθαρίσουν τα σπίτια μας, να σφουγγαρίζουν τις σκάλες μας, να βοσκήσουν τα πρόβατα και να ξεσκατώνουν τους καμπινέδες μας.
Α και να μαζεύουν τις φράουλες στη Μανωλάδα οι κωλόφαρδοι.»

ΕΛΕΝΑ ΑΚΡΙΤΑ 

70.000 είναι οι πρόσφυγες που έχουν έρθει στην Ελλάδα από το 2015 με 67.000 εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου.

Οι μισοί (35.000) είναι γυναίκες και 27.000 τα παιδιά
4.616 είναι τα ασυνόδευτα παιδιά.

Το 63% Αφγανών και Σύριων προσφύγων (που είναι η πλειονότητα των προσφύγων) στην Ελλάδα είναι οικογένειες με παιδιά.
Οπότε καταρρίπτεται το προφίλ των "νέων,ανύπανδρων ανδρών" που προπαγανδίζει η ακροδεξιά.

Το 77% των προσφύγων δήλωσε ότι δε λαμβάνει ποτέ μέρος σε θρησκευτικές τελετές,
Οπότε καταρρίπτεται ο μύθος ότι είναι φανατικοί ισλαμιστές που θέλουν να αλλοιώσουν τη θρησκεία "μας", ότι δε θέλουν να βλέπουν χριστιανικά σύμβολα κλπ. Δεν τους καίγεται καρφάκι.

Το 91% των Σύριων και Αφγανών δηλώνει την αποφυγή βίας ως αιτία μετανάστευσης.
Μόνο 1 στους 4 δηλώνει ότι θέλει να μείνει εδώ. Οι υπόλοιποι 3 δηλώνουν ότι θέλουν να πάνε άλλου.

Και ένα ακόμη στοιχείο για τους παλιούς μετανάστες στην Ελλάδα.

Το 52% των Αλβανών, οι οποίοι κατά μέσο όρο ζουν στην Ελλάδα 22 χρόνια, έχουν λάβει την ελληνική υπηκοότητα.
Ενώ μόνο το 4% των Γεωργιανών ερωτηθέντων έχουν ελληνική υπηκοότητα, αν και ζουν στην Ελλάδα κατά μέσο όρο πάνω από 10 χρόνια.

(Με στοιχεία έρευνας της «διαΝΕΟσις»)