Σύνταγμα; Συγκροτημένα και με όλα τα μέτρα προστασίας οι εργαζόμενοι ξεκαθαρίζουν «δεν θα πληρώσει ξανά ο λαός» (ΦΩΤΟ)

Από iraklis3

Παρά τις απειλές της κυβέρνησης για πρόστιμα στους διαδηλωτές συγκροτημένα και με όλα τα μέσα προστασίας καταφθάνουν τα Σωματεία στο Σύνταγμα για να τιμήσουν την εργατική Πρωτομαγιά και να διατρανώσουν “Χωρίς εσένα γρανάζι δε γύρνα εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά”. Το σύνθημα η αλήθεια του οποίου επιβεβαιώθηκε ακόμα πιο καθαρά μέσα στις συνθήκες της πανδημίας ακούγεται δυνατά στη συμβολική εκδήλωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα. Τα συνδικάτα, οι εργαζόμενοι χωρίς τους οποίους δεν κινείται τίποτα, ξεκαθαρίζουν δεν θα πληρώσει ξανά ο λαός. Καμιά θυσία για τα αφεντικά.

Με τη Διεθνή, τραγούδι που ενώνει τους εργάτες όλου του κόσμου, και υψωμένες γροθιές από τους συμμετέχοντες ολοκληρώθηκε η συμβολική εκδήλωση του ΠΑΜΕ για την Εργατική Πρωτομαγιά στο Σύνταγμα.
Οι διαδηλωτές αποχωρούν με τον ίδιο τρόπο που προσήλθαν, οργανωμένα, και με όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας.

Εως 100 εκατ. «νεόπτωχους» στις πόλεις μπορεί να προκαλέσει η πανδημία

Από iraklis3

Περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν σε πόλεις σε όλο τον κόσμο ενδέχεται να πέσουν στη φτώχεια εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, προειδοποίησαν χθες Τετάρτη ειδικοί, ζητώντας εργαλεία ταυτοποίησης για να εντοπίσουν τις πιο ευάλωτες κοινότητες και επενδύσεις που θα επικεντρώνονται στις παραγκουπόλεις.

Πυκνοκατοικημένες πόλεις αναμένεται να βρεθούν στην πρώτη γραμμή της επιδημίας covid-19 και να πληγούν ιδιαίτερα από αυτή καθώς οι άνθρωποι εκεί ζουν συνωστισμένοι, με λίγο ή και καθόλου τρεχούμενο νερό αλλά και αποχετευτικό σύστημα, ενώ το σύστημα υγείας είναι ανεπαρκές, επεσήμαναν ειδικοί της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Ινστιτούτου Παγκόσμιων Πόρων (WRI) και άλλοι οργανισμοί.

«Μέσα στις πόλεις πρέπει να επικεντρωθούμε σε αυτούς που έχουν περισσότερο ανάγκη, τους φτωχούς και τους ευάλωτους ανθρώπους που έχουν επηρεαστεί πάρα πολύ», τόνισε ο Σάμεχ Ουάχμπα στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας.

«Σύμφωνα με την εκτίμησή μας θα υπάρξει πιθανόν αύξηση κατά 100 εκατομμύρια των ‘νεόπτωχων’ εξαιτίας των απωλειών στις θέσεις εργασίας και στα εισοδήματα», πρόσθεσε ο Ουάχμπα.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι οι πόλεις θα δουν μείωση από 15% ως 25% στα έσοδά τους από τη φορολογία το επόμενο έτος, γεγονός που θα δυσκολέψει τις αρχές να επενδύσουν στη βελτίωση των συνθηκών στις παραγκουπόλεις.

Εργαλείο ταυτοποίησης της Παγκόσμιας Τράπεζας βοηθά τις πόλεις να εντοπίσουν περιοχές όπου οι τουαλέτες είναι κοινές, υπάρχει μία πηγή τρεχούμενου νερού για την κοινότητα ή όπου η τήρηση των κανόνων κοινωνικής απόστασης είναι αδύνατη λόγω του συνωστισμού, επεσήμανε ο ίδιος.
Μέχρι στιγμής το εργαλείο αυτό έχει χρησιμοποιηθεί στο Κάιρο, το Μουμπάι και την Κινσάσα.
Χωρίς αυτά τα στοιχεία, η κυβερνητική βοήθεια σε τρόφιμα και πόρους δεν φτάνει στις παραγκουπόλεις όπου ζουν περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, τόνισε η ακτιβίστρια Σίλα Πατέλ.

ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Στο διάγγελμά του πρωθυπουργού, για σταδιακή άρση των λόγω κορωνοϊού μέτρων,  περίσσεψε η χρήση πρώτου ενικού προσώπου, εξαίροντας τον εαυτό του για τις επιλογές του και  παίζοντας  με αυταρέσκεια το ρόλο του πατέρα ηγέτη. Κι από κοντά οι υπόλοιποι υπουργοί του που εξειδίκευαν τη διαδικασία άρσης των μέτρων θεωρούσαν υποχρέωσή τους να αναφερθούν είτε άμεσα είτε έμμεσα στη συμβολή του μεγάλου ηγέτη στη νίκη εναντίον του κορωνοϊού. Με νύχια και με δόντια προσπαθούν να εμφανίζουν τη μείωση των κρουσμάτων σαν προσωπική επιτυχία του ηγέτη που πήρε στον κατάλληλο χρόνο τις σωστές αποφάσεις. Και συνεχίζουν να μας κολακεύουν πως είμαστε μαχητές που κερδίζουμε μάχες, μόνο στρατηλάτης δεν χαρακτηρίστηκε ο Κ. Μητσοτάκης, αρκεί να ακολουθούμε οδηγίες είτε για να μένουμε σπίτι είτε για να κινήσουμε την οικονομία.

 Ο στόχος ήταν  μάλλον η επιπέδωση της επιδημικής καμπύλης  γενικά με οριζόντιες απαγορεύσεις για να μην καταρρεύσει το σύστημα υγείας και όχι κατά προτίμηση η προστασία των ιδιαίτερα ευάλωτων. Και το εύλογο ερώτημα πότε και πώς τελειώνει αυτή η διαταραχή σε ολόκληρη την κοινωνία μοιάζει δύσκολο να απαντηθεί. Πότε θα είναι ασφαλές για τα υγιή παιδιά και τους νεότερους δασκάλους να επιστρέψουν στο σχολείο, πότε οι περισσότερο ηλικιωμένοι δάσκαλοι και οι δάσκαλοι με χρόνιες ασθένειες; Πότε θα είναι ασφαλές για το εργατικό δυναμικό, όσο δεν συνέχιζε αδιάκοπα να δουλεύει,  να επανέλθει στο χώρο εργασίας, δεδομένου ότι ορισμένοι ανήκουν στην ομάδα κινδύνου για σοβαρή λοίμωξη; Πότε θα είναι ασφαλές να επισκεφθεί κανείς τους δικούς του σε γηροκομεία ή νοσοκομεία; Πότε θα μπορούσαν και πάλι οι παππούδες να αγκαλιάσουν τα εγγόνια τους;

Υπάρχουν πολλές πιθανές απαντήσεις, αλλά η πιο πιθανή μοιάζει να είναι πως κανείς δεν γνωρίζει τεκμηριωμένα και έτσι επιλέγονται οι πιο βολικές. Γι’ αυτό και με τις αντιφάσεις στις ενημερώσεις του Υπουργείου Υγείας ο καθηγητής Σ. Τσιόδρα καταλήγει να δικαιώνει πολιτικές προειλημμένες αποφάσεις, δίνοντας την εντύπωση πως οι επιστημονικές γνωματεύσεις είναι που προσαρμόζονται σ’ αυτές. Και ίσως επειδή μέσα στην αβεβαιότητα και αοριστία μπορεί να δικαιολογηθεί κι επιστημονικά εγκαταλείφθηκε το μέσο του εγκλεισμού σε μια καταρρέουσα οικονομία. Και  οι κυβερνήσεις προχωρούν, η μια μετά την άλλη, στην άρση των μέτρων προκρίνοντας πια την ανάπτυξη της ασυλίας της αγέλης, κι ας μην ομολογείται. Σ’ αυτό το πνεύμα και η δική μας κυβέρνηση, υιοθετεί σαν εθνική στρατηγική εκείνη που οι κυβερνήσεις της Ενωμένης Ευρώπης, σε αντιδιαστολή με τις οδηγίες του ΠΟΥ, εφαρμόζουν για χάριν της οικονομίας.

      Ζώντας λοιπόν στην καπιταλιστική εποχή, όπου η παγκοσμιοποίηση δεν έχει, όπως διαφημιζόταν στην αρχή, δημιουργήσει έναν κόσμο πιο δίκαιο και πιο διάφανο, αλλά, αντιθέτως, έχει δημιουργήσει ένα σύστημα που είναι πιο δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί και να κατανοηθεί και που μοιάζει παντοδύναμο, οι προσπάθειες συντονισμού  δράσεων σε περίπλοκες καταστάσεις δεν μοιάζει να διευκολύνουν στην εύρεση λύσης, όταν δεινοπαθούν τα καπιταλιστικά συμφέροντα. Τελικά η επίκληση σε Παγκόσμιους οργανισμούς εκ μέρους των εθνικών κρατών μοιάζει να χρησιμοποιείται σαν πρόσχημα για τις δικές τους ενέργειες. Στην προκείμενη περίπτωση της επιδημίας, ο Π.Ο.Υ πότε φαίνεται να καθοδηγεί τις αποφάσεις των κυβερνήσεων πότε να συγκρούεται μ’ αυτές.

               Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, όπως και άλλοι οργανισμοί που γεννήθηκαν από τις στάχτες του β παγκοσμίου πολέμου, σαν ένα διακρατικό υπερυπουργείο που υπερισχύει εκείνων των εθνικών κρατών, κήρυξε στις 11 Μαρτίου τον κορωνοϊό πανδημία. Υπήρξαν αμφισβητήσεις για τις γνωματεύσεις του και κατηγορίες για φιλοκινεζισμό, όπως και πριν μια περίπου δεκαετία, το 2009,  υπήρξαν κατηγορίες για διαφθορά και συμπαιγνία με τις φαρμακευτικές εταιρείες στο πλαίσιο της παγκόσμιας εκστρατείας εμβολιασμού για μια πανδημία που αποδείχτηκε λιγότερο επικίνδυνη από το αναμενόμενο. Τότε ο Π.Ο.Υ υπεραμύνθηκε των εγγυήσεων που υπάρχουν για τη διαχείριση πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων, ενώ κι αυτά ξεχάστηκαν καθώς τα φώτα της δημοσιότητας έσβησαν γι’ αυτά τα θέματα.

         Όταν διακυβεύεται η υγεία μας η άγνοια και ο φόβος κάνουν τις ζωές μας εύκολα ελεγχόμενες από επαϊόντες, αποτρέποντας κάθε αμφισβήτηση, ευνοώντας την παραίτηση από το να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Εφησυχάζουμε με τις συμβουλές των αξιόπιστων και ικανών εμπειρογνωμόνων με τις διαβεβαιώσεις εργαστηρίων και φαρμακευτικών εταιρειών που ξεχειλίζοντας από φιλανθρωπία εργάζονται νυχθημερόν για τη σωτήρια μας, βρισκόμενοι σε πλήρη σύγχυση όταν όλοι αυτοί αντιφάσκουν μεταξύ τους.

          Ο  Π.Ο.Υ τονίζει σαν  ιδανική απάντηση στην πανδημία ότι τα μεμονωμένα κράτη θα πρέπει να περιορίσουν την έκθεση του κοινού, ειδικά αν εντοπίσουν και εντοπίσουν όλες τις γνωστές περιπτώσεις - μια στρατηγική που λειτούργησε στη Νότια Κορέα και φαίνεται να λειτουργεί στη Γερμανία, ενώ σε διεθνές επίπεδο, τα κράτη πρέπει να μοιράζονται επιστημονικές πληροφορίες και πόρους. Ωστόσο, οι χώρες έχουν αγνοήσει επανειλημμένα τις συμβουλές του Π.Ο.Υ. Σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες πολλά πλούσια έθνη όχι μόνο έχουν ακολουθήσει τις δικές τους εθνικές στρατηγικές για τη δημόσια υγεία, αλλά έχουν επίσης αποσυρθεί από τον παγκοσμιοποιημένο κόσμο της διπλωματίας και του εμπορίου που τα ίδια ίδρυσαν. Παραδείγματα εθνοκεντρικής συμπεριφοράς: Το Ηνωμένο Βασίλειο παραγγέλνει μάσκες σε γαλλική εταιρεία αλλά η γαλλική κυβέρνηση ζητά όλες τις μάσκες που παράγονται στη χώρα, έτσι οι μάσκες δεν φτάνουν ποτέ στη Βρετανία, ενώ η  Γερμανία κατηγορεί τις ΗΠΑ για κατάσχεση αποστολής μασκών που προοριζόταν για το Βερολίνο από λιμάνι στην Ταϊλάνδη.

        Και ο κίνδυνος να χαθεί σε μεγάλη κλίμακα η εμπιστοσύνη προς παγκόσμιους οργανισμούς όπως ο Π.Ο.Υ ή κυβερνητικούς χειρισμούς δεν είναι μια πιθανότητα, όταν με τις δράσεις τους η καχυποψία για πολιτικές σκοπιμότητες και οικονομικά συμφέροντα αυξάνεται. Και η αμφιβολία αν η πανδημία χρησιμοποιείται σαν άλλοθι εξαναγκάζοντας σε μια πλασματική ενότητα καπιταλιστές και εργαζόμενους για να ενθαρρύνει την υπακοή των τελευταίων όλο και επανέρχεται.

Βόμβες, όχι εμβόλια – Σε ρεκόρ δωδεκαετίας οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες με 1,9 τρις δολάρια το 2019

Κατιούσα

Ένα από τα στοιχεία της πανδημίας, είναι πως η έκτασή της θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί, με δεδομένο ότι εδώ και αρκετά χρόνια πλήθαιναν οι προειδοποιήσεις από ειδικούς για τον κίνδυνο εμφάνισης μιας νέας πανδημίας, ενίοτε ακόμα και με την υπογράμμιση ότι η βασική απειλή προερχόταν από τους κορονοϊούς. Μια τέτοια εκστρατεία πρόληψης ωστόσο θα προϋπέθετε ένα σεβαστό αριθμό επενδύσεων στην έρευνα και τη δημόσια υγεία, όπως και εκτεταμένη διεθνή συνεργασία.
To ακριβώς αντίθετο δηλαδή από αυτό που δείχνουν τα στοιχεία του 2019 για τις αμυντικές δαπάνες, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ερευνητικού Ιδρύματος Διεθνούς Ειρήνης στη Στοκχόλμη. 1,9 τρισεκατομμύρια δολάρια ήταν το ποσό που ξοδεύτηκε διεθνώς για πολέμους και οπλικά συστήματα, το υψηλότερο επίπεδο δαπανών μετά την οικονομική κρίση του 2008 και κατά 3,6% ψηλότερο σε σχέση με το 2018. Συνολικά οι δαπάνες αυτές αντιπροσωπεύουν το 2,2% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
Πρωταθλήτριες αναδείχτηκαν για ακόμα μια χρονιά με διαφορά οι ΗΠΑ, στις οποίες αναλογεί το 38% του συνόλου των πολεμικών δαπανών. Η αύξηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών, ιδιαίτερα με την Κίνα και τη Ρωσία. Η Κίνα ξόδεψε 261 δις δολάρια για στρατιωτικούς σκοπούς το 2019, ποσοστό 5,1% παραπάνω σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Η τάση αυτή παρατηρείται τα τελευταία 25 χρόνια, και συμβαδίζει με τη μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της χώρας.
Ακόμα μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση (6,8%) παρουσίασε στον τομέα αυτό η Ινδία, που διέθεσε 71,1 δις δολάρια για στρατιωτικούς σκοπούς, ενώ η Ρωσία σημείωσε αύξηση κατά 4,5%. Πτώση παρουσιάστηκε στις στρατιωτικές δαπάνες της Σαουδικής Αραβίας κατά 16%, ενώ σταθερά παρέμειναν τα ποσά που διατέθηκαν από χώρες της Λατινικής Αμερικής, με τη Βραζιλία να καταλαμβάνει το 51% των αντίστοιχων δαπανών της περιοχής. Αύξηση για πέντε συνεχή έτη παρουσιάζουν οι δαπάνες αυτές και στην Αφρική, όπου το συνολικό ποσό ανήλθε στα 41,2 δις δολάρια.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο πίνακας που παρουσιάζει το συνολικό επίπεδο των στρατιωτικών δαπανών στο διάστημα 1988 – 2019, που διαψεύδει για μια ακόμα φορά το ιδεολόγημα για “τέλος της ιστορίας” και εδραίωση της ειρήνης μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την παγκόσμια επικράτηση του καπιταλισμού, αφού μετά από μια υποχώρηση ως τα μέσα της δεκαετίας του ’90 περίπου, έκτοτε η αύξηση είναι συνεχής.

Υγεία και κέρδος δεν πάνε μαζί!

Τα πρόσφατα κρούσματα κορονοϊού και οι θάνατοι ασθενών σε ιδιωτικές κλινικές επιβεβαιώνουν με τον πιο τραγικό τρόπο αυτό που χρόνια τώρα οι εργαζόμενοι σε χώρους ιδιωτικής Υγείας φωνάζουμε και δεν μας ακούει κανείς... Οτι η υγεία και το κέρδος δεν πάνε μαζί! Οτι πίσω από τη βιτρίνα που έχουν στήσει οι κλινικάρχες, πίσω από τον πλούσιο ξενοδοχειακό εξοπλισμό, πίσω από τις «επιτυχίες» και τα «επιτεύγματά» τους, κρύβονται χιλιάδες εργαζόμενοι υγειονομικοί! Εργαζόμενοι που στενάζουν από την εντατικοποίηση, με μυοσκελετικά προβλήματα, κακοπληρωμένοι, που τους έχουν ξηλώσει όλα τα δικαιώματα... Εργαζόμενοι που ακόμα και στις πιο ακριβές και χλιδάτες κλινικές δεν φτάνουν για να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες των ασθενών και δεν ξεπερνάνε σχεδόν ποτέ το προσωπικό ασφαλείας!
Κι όμως, αυτοί οι εργαζόμενοι, τόσα χρόνια τώρα, με την αξιοπρέπεια και το φιλότιμό τους, κάνουν παραπάνω από τις δυνάμεις τους, την ώρα που τα αφεντικά τους χρονομετρούν για το πόση ώρα κάνουν να φροντίσουν έναν ασθενή, τους μετράνε τα γάντια, τις σύριγγες, τις γάζες που χρησιμοποιούν, ακόμα και τα μήλα που δίνουν στους ασθενείς (!), τους κάνουν παρατήρηση αν δεν είναι καλοχτενισμένοι και χαμογελαστοί, γιατί χαλάνε το προφίλ της κλινικής και των πανάκριβων υπηρεσιών της. Κι όταν τολμήσουν να ζητήσουν τα αυτονόητα, αυτά που έχουν μάθει από τις σχολές και την εμπειρία τους, αυτά που δικαιούνται, απολύονται με συνοπτικές διαδικασίες.

* * *

Και τώρα που το θλιβερό περιστατικό στην ιδιωτική κλινική «Ταξιάρχαι» στρέφει τα φώτα της δημοσιότητας στην ιδιωτική Υγεία, αποκαλύπτεται η πραγματική κατάσταση που εμείς οι εργαζόμενοι στις ιδιωτικές κλινικές γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, επιβεβαιώνοντας ότι όσο η Υγεία παραμένει εμπόρευμα, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές!
Ποια μέτρα προστασίας να τηρήσουν οι κλινικάρχες, όταν θα πρέπει να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να προστατεύσουν εργαζόμενους και ασθενείς; Εκατοντάδες είναι οι εργαζόμενοι που καταγγέλλουν ότι αγοράζουν μόνοι τους γάντια και μάσκες! Γιατί ακόμα και εκεί που δίνουν, τα δίνουν με το σταγονόμετρο! Ακούσαμε ακόμα και το αμίμητο: Μία μάσκα τη βδομάδα! Ακούσαμε ότι δεν πρέπει να φοράμε γάντια και μάσκες, γιατί προσβάλλουμε τους πελάτες, γιατί δημιουργούμε πανικό χωρίς λόγο!
Δεκάδες είναι οι εργαζόμενοι που δουλεύουν με συμπτώματα... Ποιος να τους αντικαταστήσει; Για τεστ ούτε λόγος, αφού ...κοστίζει! Οι πιο «γενναιόδωροι» εργοδότες κάνανε έκπτωση (!) στους εργαζόμενους, για να κάνουν το τεστ που οι επιχειρήσεις τους μοσχοπουλάνε σε φοβισμένους ασθενείς. Το μόνο μέτρο που εφαρμόζουν, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια, είναι η θερμομέτρηση, μιας και είναι και τζάμπα!

* * *

Οι εργαζόμενοι στην ιδιωτική Υγεία πάνε στο μεροκάματο του τρόμου. Αυτό που εμποδίζει να εφαρμοστούν ουσιαστικά μέτρα προφύλαξης, είναι τα αφεντικά και η προστασία των κερδών τους! Είναι τουλάχιστον ανήθικο να αφήνονται υπονοούμενα για το αν τηρούν τα μέτρα αυτοί οι εργαζόμενοι, που παίζουν την υγεία τους «κορόνα - γράμματα», που κάθε μέρα εκβιάζονται με την απόλυση. Που θέλουν να γυρίσουν υγιείς στα σπίτια τους και στα παιδιά τους. Οι ευθύνες βρίσκονται αλλού...
Οι εργαζόμενοι ξέραμε από την πρώτη στιγμή ότι αυτοί οι κλινικάρχες δεν μπορούν και δεν τους νοιάζει να προστατεύσουν τη δημόσια υγεία! Γιατί δεν τη θεωρούν αγαθό, ούτε δικαίωμα. Τη θεωρούν εμπόρευμα. Και το ξέραμε γιατί τους βλέπουμε χρόνια τώρα να ξεζουμίζουν τα ασφαλιστικά μας ταμεία, να μειώνουν τους μισθούς μας, να μην περνάει την πόρτα τους κάποιος ακόμα και όταν πεθαίνει, αν δεν βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη! Γιατί τους βλέπουμε να στέλνουν βαριά περιστατικά στο Δημόσιο για να μην τους χαλάσουν τα στατιστικά τους!
Γιατί ακόμα και μέσα στην πανδημία βαφτίζουν «έκτακτα» όλα τα χειρουργεία, ακόμα και τις αισθητικές επεμβάσεις και ξεχειλίζουν τα ταμεία τους! Γιατί ξέρουμε ότι δεν τους ελέγχει κανείς, και πριν και τώρα με την πανδημία. Γιατί όλες οι κυβερνήσεις τούς πριμοδοτούν και τους στηρίζουν, τους δίνουν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα της Υγείας. Τώρα οι επιτελείς της κυβέρνησης και οι μεγαλοδημοσιογράφοι κάνουν πως πέφτουν από τα σύννεφα! «Μα γίνονταν χειρουργεία εν μέσω πανδημίας;», ρωτούν.

* * *

Φτάνει πια η κοροϊδία, η υποκρισία και η ασυδοσία... Τώρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση, απαιτούμε: Να γίνει επίταξη όλων των ιδιωτικών μονάδων και των διαγνωστικών κέντρων και να ενταχθούν κάτω από ενιαίο κρατικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Να εξασφαλιστεί επάρκεια σε μέσα ατομικής προστασίας με τακτική ενημέρωση και εκπαίδευση για τον τρόπο χρήσης τους. Να γίνουν μαζικά τεστ σε όλους τους υγειονομικούς και στους ασθενείς που υποβάλλονται σε υψηλού κινδύνου ιατρικές και νοσηλευτικές πράξεις. Nα ληφθούν τώρα όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας για εργαζόμενους, ασθενείς και συνοδούς, με ιδιαίτερη μέριμνα για τους ανθρώπους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Παλεύουμε μαζί με όλους τους υγειονομικούς και το λαό για ένα σύστημα Υγείας σύγχρονο, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, ανάλογο των δυνατοτήτων που υπάρχουν σήμερα για την ικανοποίηση των διευρυμένων λαϊκών αναγκών.

Στέλλα ΜΠΑΡΔΟΥΝΙΑ
Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Ιδιωτικών Κλινικών Πειραιά

Στον ίδιο ντορό

Τα λόγια του πρωθυπουργού στο προχτεσινό διάγγελμα, πως «όσο χαλαρώνουν οι περιορισμοί, τόσο θα αυξάνεται ο ρόλος της προσωπικής ευθύνης», δείχνουν πως η κυβέρνηση θα συνεχίσει να φορτώνει στο λαό την ευθύνη της «αυτοπροστασίας» από τον κορονοϊό και να αποποιείται την ευθύνη που έχει το κράτος για την πραγματική θωράκιση του συστήματος Υγείας και την προστασία των εργαζομένων.
Οι πρωθυπουργικές μεγαλοστομίες, ότι «απέναντι στην πανδημία ορθώθηκε μια αποτελεσματική Πολιτεία που προστάτεψε τους Ελληνες, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη τους», ότι «στο πεδίο της πολιτικής αμβλύνθηκαν οι επιφυλάξεις και η παλιά καχυποψία» και ότι «αυτοί οι δεσμοί εμπιστοσύνης πρέπει να διατηρηθούν άρρηκτοι», δεν μπορούν να κρύψουν το γεγονός ότι ένας λόγος που ο λαός εφάρμοσε μέτρα αυτοπροστασίας είναι ότι έχει αντίληψη - εκ πείρας - της άσχημης κατάστασης στο σύστημα Υγείας, παρ' όλη την αυτοθυσία των υγειονομικών.
Πολύ περισσότερο, τα λόγια αυτά του πρωθυπουργού επιβεβαιώνουν την αγωνία της κυβέρνησης να δικαιολογήσει ή και να συγκαλύψει ότι τον «χρόνο που κέρδισε» δεν τον αξιοποίησε για να θωρακίσει το σύστημα της Υγείας, αλλά για να διαμορφώσει καλύτερες προϋποθέσεις διαχείρισης της οικονομικής κρίσης προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων.
Το μήνυμα που έστειλε επομένως στο λαό, με το διάγγελμά του για την «επόμενη μέρα», είναι να βγει από το σπίτι, αλλά ότι είναι δική του ευθύνη αν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Τον κάλεσε επί της ουσίας να διατηρήσει σε καραντίνα τα δικαιώματα και τις ανάγκες του, να τις «προσαρμόσει» σε όσα ιεραρχεί το κεφάλαιο και το κράτος του. Γι' αυτό άλλωστε ο πρωθυπουργός δεν έκανε καμία αναφορά στην άμεση κατάργηση των υποτιθέμενων «έκτακτων» αντεργατικών μέτρων που νομοθέτησε η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή.
Αντίθετα, μαζί με την παράταση των πιο αντιδραστικών μέτρων που προβλέπονταν στις ΠΝΠ για τον κορονοϊό, το υπουργικό συμβούλιο προανήγγειλε χτες και νέο μπαράζ νομοσχεδίων τους επόμενους μήνες, σε όλα τα πεδία που ενδιαφέρουν το κεφάλαιο, για να θωρακιστεί η κερδοφορία του. Το «περιβαλλοντικό» νομοσχέδιο, τα μέτρα για την απολιγνιτοποίηση και την παραπέρα «απελευθέρωση» της αγοράς Ενέργειας, ακόμα και το νομοσχέδιο για την Εκπαίδευση, κινούνται ακριβώς προς αυτήν την κατεύθυνση.
Κι όλα αυτά στο όνομα του νέου «εθνικού στόχου», της «δυναμικής ανάπτυξης όποτε αυτή έρθει», όπως είπε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, προετοιμάζοντας το λαό για νέες θυσίες χωρίς τέλος.
Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα ζουν ήδη την «επόμενη μέρα»: Της ανεργίας για μεγάλα τμήματα των απασχολούμενων στον Τουρισμό, που φέτος δεν θα κάνουν ούτε ένα μεροκάματο. Της «γκρίζας ζώνης» των συμβάσεων που έχουν μπει σε αναστολή και είναι αμφίβολο τι θα γίνει όταν λήξει η τυπική περίοδος «προστασίας» από τις απολύσεις. Των αντεργατικών μέτρων που ήρθαν για να μείνουν, με στόχο την ένταση της εκμετάλλευσης με όλα τα μέσα. Των συσσωρευμένων χρεών που παραμένουν, στις τράπεζες, στο κράτος, στα ασφαλιστικά ταμεία, στις επιχειρήσεις παροχής ρεύματος και νερού. Χρέη που γίνονται πλέον αφόρητα με την κατάργηση και της ελάχιστης προστασίας για την πρώτη κατοικία, το σφίξιμο της θηλιάς των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών.
Η εμπιστοσύνη που ζητάει είναι λευκή επιταγή για να φορτωθεί ο λαός τα βάρη των επιπτώσεων της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης.
Η «επόμενη μέρα» πρέπει να βρει ακόμα περισσότερους εργαζόμενους όχι απλά έξω από το σπίτι, αλλά πιο δυνατούς, οργανωμένους, αποφασισμένους, για να αντιπαλέψουν την προσπάθεια κυβέρνησης, ΕΕ και κεφαλαίου να τους φορτώσουν τα σπασμένα κι αυτής της νέας κρίσης. Το μήνυμα της φετινής Πρωτομαγιάς «Πληρώσαμε πολλά, δεν θα πληρώσουμε ξανά» δείχνει το δρόμο για την ανάπτυξη της πάλης και την οργάνωση της αντεπίθεσης το επόμενο διάστημα.

Τραμπούκικη επίθεση αστυνομικών σε μοτοσυκλετιστή στο κέντρο της Αθήνας (ΒΙΝΤΕΟ)

Από atexnos2019 atexnos2019

Άλλο ένα βίντεο αστυνομικής αυθαιρεσίας και καταστολής καταγράφηκε χθες στο κέντρο της Αθήνας, με αστυνομικούς να τραμπουκίζουν και να ξυλοφορτώνουν οδηγό δικύκλου. Το περιστατικό έλαβε χώρα στις 12.30 το μεσημέρι στην συμβολή των οδών Μιχαλακοπούλου και Ξενίας.
Όπως αναφέρει αυτόπτης μάρτυρας, ο οποίος και κατέγραψε σε βίντεο το σκηνικό, «από την Μιχαλακοπούλου πέρασαν παράνομα με κόκκινο χωρίς ούτε καν να έχουν βάλει τις σειρήνες, ένα αμάξι με φιμέ τζάμια επισήμου, πιθανώς Υπουργού. Το αμάξι είχε αστυνομική συνοδεία που επέβαινε σε μηχανές. Οι αστυνομικοί σταμάτησαν τον πέταξαν κάτω μαζί με το μηχανάκι του και άρχισαν να τον χτυπούν και να τον βρίζουν. Ταυτόχρονα τραμπουκίζουν όποιον διαμαρτύρεται και προσπαθεί να επέμβει».

Σύμφωνα με πληροφορίες το πολυτελές αυτοκίνητο ανήκε σε επιχειρηματία και συνοδεύονταν από αστυνομικούς και ιδιώτες σωματοφύλακες.
Σε δημοσίευμα της, η εφημερίδα Documento αφήνει να εννοηθεί ότι οι ένστολοι που επιτέθηκαν στον πολίτη πιθανώς να ανήκουν στην φρουρά του Κ. Μητσοτάκη καθώς, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ένα από τα δίκυκλα της αστυνομίας που εμπλέκονται στο επεισόδιο δεν είναι καταχωρημένο επισήμως και φαίνεται να ανήκει στην Υπηρεσία Προέδρου Μελών Κυβέρνησης και να έχει διατεθεί στη φρουρά του Πρωθυπουργού.
Τη διερεύνηση της βίαιης επίθεσης έχει αναλάβει η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων Σωμάτων Ασφαλείας.

Φοβάται ο Γιάννης τον ιό κι ο καπιταλισμός το Γιάννη !!!

Manos Doukas

23 ώρες · 

 

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΜΑΣ !!!

Φοβάται ο Γιάννης τον ιό κι ο καπιταλισμός το Γιάννη !!! 

O Τραμπ κι οι φασίστες του λένε ότι δε μπορεί το 1% των πιο αδύναμων να στέκεται εμπόδιο στην ανάπτυξη και την αγορά. Δε μπορεί μια ολόκληρη κοινωνία να φρενάρει για να υπερασπιστεί αυτούς τους λίγους. 

Ο Σόιμπλε λέει ότι η ανθρώπινη ζωή δεν είναι το παν. «Όταν ακούω ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής, πρέπει να πω ότι αυτό δεν είναι απόλυτο» … είπε. 

Ο Μπόρις Τζόνσον θέλει «ανοσία της αγέλης». 

Κι εμάς οι «διακεκριμένοι» επιστήμονες και τα ρόμποκοπ, μας λένε ότι ... «Σαν λαός δεν έχουμε ακόμα ανοσία. Βγείτε έξω να βρείτε τον ιό, να νοσήσετε και να φτιάξετε αντισώματα». 

Για ένα IQ πολύ κάτω του μετρίου, αυτές οι δηλώσεις, δεν έχουν σχέση μεταξύ τους. Αν κι εσύ λες αυτό, μη συνεχίζεις. Συγνώμη. Εγώ κάνω λάθος κι ο γάιδαρος πετάει. Αν όχι ... τότε συνέχισε. 


Η αγορά έκανε κουμάντο πριν. Η αγορά που όσο πιο πολύ ροκάνισε το δημόσιο σύστημα υγείας και το μυαλό των κατοίκων μιας χώρας, τόσο πιο πολλούς νεκρούς της έφερε την εποχή του covid-19. Κι έφτιαξε στην Ευρώπη ένα χάρτη θανάτων ίδιο με αυτόν του ψυχρού πολέμου. Μόνο ... με ανάποδα χρώματα. 
Δυτική Ευρώπη στο «κόκκινο». Ανατολική Ευρώπη και Βαλκάνια ... όχι στο κόκκινο. Μαζί κι η Ανατολική Γερμανία. Τυχαίο ; Δε νομίζω. Πάνω από το 80% των νεκρών στην Ολλανδία δεν μπήκαν ποτέ σε ΜΕΘ. Γιατί να μπουν ; Η Ολλανδία είναι η πρωτοπόρα στα θέματα φιλελευθερισμού, αγοράς και 4ου ράιχ. Κι οι χώρες με τα περισσότερα θύματα ανήκουν στους G8. 

Η αγορά με το κράτος της, που επέβαλε την απόλυτη καραντίνα χωρίς να ενισχύσει ούτε ελάχιστα το δημόσιο σύστημα υγείας, χωρίς να ξοδέψει λεφτά για διορισμούς υγειονομικών, χωρίς μάσκες κι αναπνευστήρες, χωρίς αύξηση των ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία, τώρα μας διατάζει ... «Όλοι έξω. Αρκετά σας προστατέψαμε. Και να ψωνίζετε πολύ». Κι αν δεν καταλαβαίνεις γιατί η μάσκα που ήταν πριν «μόνο για τους γιατρούς» (άσε που δεν είχαν ούτε κι αυτοί), τώρα είναι υποχρεωτική για όλους, μη σε νοιάζει. Έχει πρόστιμο, άρα θα το μάθεις. 

Κι εσύ που φοβάσαι τον κορωνοϊό, όπως σε δίδαξαν τρεις μήνες τώρα, ψύχραιμα. Θα μάθεις και στους νέους φόβους σου. Η ταβέρνα, η θάλασσα, το γήπεδο, το σχολείο, το σινεμά, οι φίλοι, η παρέα ... Έγιναν όλα φόβος. Μπορείς να τους εντάξεις κι αυτούς, στους παλιούς σου φόβους, τους «κανονικούς» και τους «συνηθισμένους». Ξέρεις τώρα ... Η κακιά η ώρα, το κομπόδεμα για τις σπουδές του παιδιού, η δουλειά, το μεροκάματο, η σύνταξη. Θα έχουμε να φάμε αύριο ; Τι θα πει ο κόσμος ; Το πετρέλαιο, ο πόλεμος, οι Τούρκοι, το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι, τα γεράματα, το κρυφό βιβλιάριο για την κηδεία. 

Το σύστημα που ζεις, σου επιτρέπει μόνο να επιβιώνεις (κι αν το επιτρέψει δηλαδή ... όπως βλέπεις)... . Ό,τι σε κάνει να νοιώθεις ότι Ζεις, ό,τι σου αρέσει, το κάνει δύσκολο, αδύνατο και τελικά φόβο. 

Δε λέω ότι είναι φανταστικοί όλοι οι φόβοι σου. Αντίθετα μάλιστα. Και να προσέχεις. Λέω ότι η πολιτική όλων τους υπέρ της «αγοράς», είναι οι φόβοι μας. Λέω ότι είναι σύμφυτοι με το σύστημα που ζούμε. Λέω ότι τώρα είναι όσο ποτέ προφανείς, σαν απότοκα του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Λέω ακόμα, ότι κι αυτοί που σου διδάσκουν το φόβο από μικρό, είναι κι οι ίδιοι φοβισμένοι. Ο φόβος των λίγων επειδή το σύστημά τους έφαγε τα ψωμιά του, τους κάνει να μοιράζουν το φόβο και την καταπίεση στους πολλούς. Το χειρότερο είναι ότι ο φόβος τους αυτός, κάνει τους δικούς μας φόβους ... «πολύ πιθανά ενδεχόμενα». Το θηρίο που πεθαίνει αντιδρά πολύ χειρότερα κι απρόβλεπτα.

Ο φόβος των πολλών ότι το πράγμα πάει από το κακό στο χειρότερο κι ότι το σύστημα των λίγων δε μπορεί να κάνει τίποτα, αφού αυτό γεννά την ανασφάλεια και την υποβάθμιση της ζωής και της υγείας μας, χειροτερεύει το φόβο και την επιθετικότητα των λίγων που φοβούνται το επόμενο βήμα της σκέψης μας και της αντίδρασής μας. Αυτοί που ξαναγράφουν την ιστορία ξέρουν καλύτερα : την πραγματική ιστορία τη γράφουν οι λαοί με τις κομμούνες τους και με τους Ροβεσπιέρους τους. Με τις επαναστάσεις τους και με τους Λένιν τους. Φοβάται ο Γιάννης τον ιό … κι ο καπιταλισμός το Γιάννη. 

Μη τους αφήνεις να σου μαθαίνουν φόβο. Μη γίνεσαι «παράπλευρες απώλειες». Μην επιτρέψεις να λεκιαστεί η σκέψη σου με τον αιώνιο αέναο βρώμικο φόβο που καμπουριάζει και γονατίζει τους ανθρώπους. Ένας μόνο είναι ο αληθινός φόβος : μήπως αυτό το σύστημα του φόβου και της ανασφάλειας μείνει πολύ καιρό ακόμα ζωντανό. Μήπως αργήσουμε να απαλλαχτούμε και να φέρουμε το σύστημα των ανθρώπων, της επιστήμης και της λογικής. Μήπως καθυστερήσουμε πιο πολύ από το χρόνο που απομένει στον πλανήτη. Και μια μόνο επίσης είναι και η λύση και την ξέρεις. (http://aristeramitilini.blogspot.com/20…/…/blog-post_08.html). 

Μάνος Δούκας από katiousa.gr

Το αγώι θα ξυπνήσει τον αγωγιάτη;

Η απόφαση της αμερικανικής Πολιτείας του Μισούρι να προχωρήσει σε δίωξη κατά της Κίνας, με το σκεπτικό πως ο κορονοϊός, που έχει προκαλέσει την πανδημία, είναι «κινεζικός» και διέφυγε από το εργαστήρι της Γιουχάν, έδωσε μια νέα τροπή στην όξυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο ισχυρότερες παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις, τις ΗΠΑ και την Κίνα.
Δεν θα μπούμε στα διάφορα σενάρια, αλλά και μόνο αυτή η είδηση πρέπει να μας προβληματίσει.
Η ανθρωπότητα έχει αποδείξει, κυρίως με το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πως είναι σε θέση να κατασκευάσει τα πιο καταστροφικά όπλα. Την αρχή αυτής της επίδειξης την έκαναν οι ΗΠΑ, πετώντας στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι τις ατομικές βόμβες, χωρίς να υπάρχει καμία στρατιωτική αναγκαιότητα. Το έκαναν για να δείξουν στη Σοβιετική Ενωση πως αυτές διαθέτουν ένα υπερόπλο. Σήμερα είναι γύρω στις 10 οι χώρες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, με κύριες τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που διαθέτουν δεκάδες χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές και ανάλογους πυραύλους ικανούς να κάψουν τον πλανήτη ως «κεράκι της Λαμπρής».

* * *

Και να ήταν μόνο αυτό; Ο πόλεμος στο Βιετνάμ μάς έδειξε τη χρήση μαζικών χημικών όπλων, του λεγόμενου «πορτοκαλί παράγοντα», με τον οποίο οι Αμερικανοί «ράντιζαν» τα δάση της χώρας, για να τα αποψιλώσουν και να χτυπήσουν τους αντάρτες. Ο λαός του Βιετνάμ μέχρι και σήμερα πληρώνει με τις τερατογενέσεις αυτά τα εγκλήματα πολέμου. Αργότερα μάθαμε για τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου, με τις οποίες το ΝΑΤΟ βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία. Τώρα στα σοβαρά κουβεντιάζουμε το ενδεχόμενο ο κορονοϊός να είναι κατασκευασμένος. Στην Κίνα ή μήπως σε κάποιο από τα 400 βιολογικά εργαστήρια, που έχουν οι Ενοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ σε 25 χώρες του κόσμου;
Θα περνούσε άραγε από το μυαλό ενός ανθρώπου πριν 100 χρόνια, όταν π.χ. την Ευρώπη θέριζε η «ισπανική γρίπη», πως σε 100 χρόνια η επιστήμη θα μπορούσε να κατασκευάζει και ιούς, ως βιολογικά όπλα; Μάλλον όχι. Αλλωστε, πριν 100 χρόνια στον κόσμο μας δεν ήταν πολλά πράγματα αυτονόητα.
Ας δούμε μερικά παραδείγματα:

• Τα τρία τέταρτα (3/4) της σημερινής ανθρωπότητας ζούσαν σε αποικίες, δεν είχαν στοιχειώδη δικαιώματα.
• Οι εργαζόμενοι δούλευαν 12ωρα ή και περισσότερες ώρες.
• Υπήρχε εκτεταμένη χρήση παιδικής εργασίας, μιας και η υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση ήταν άπιαστο όνειρο και η μόρφωση προνόμιο μιας μικρής μερίδας.
• Δεν υπήρχαν συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης ή δημόσιας Υγείας.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τα παραδείγματα κι αυτά είναι πολλά. Αξίζει, όμως, να αναρωτηθούμε, τι ήταν αυτό που πριν έναν αιώνα «γύρισε τον τροχό»;

* * *

Στις 22 Απρίλη συμπληρώθηκαν 150 χρόνια από τη γέννηση ενός ανθρώπου που συνέδεσε και αφιέρωσε τη ζωή του σ' αυτήν την ανατροπή. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Βλαντιμίρ Λένιν και η μεγάλη ανατροπή η Οκτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία. Αμέσως μετά την Επανάσταση καθιερώθηκαν η 8ωρη εργασία, η δημόσια και δωρεάν Υγεία και Εκπαίδευση, οι αποικίες της τσαρικής αυτοκρατορίας έγιναν ξεχωριστά κράτη, αρχίζοντας έτσι τη διάλυση του αποικιοκρατικού συστήματος. Τα πρώτα διατάγματα της Επανάστασης αφορούσαν την ειρήνη και την έξοδο της Σοβιετικής Ρωσίας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής (τα εργοστάσια στους εργάτες, η γη στους αγρότες). Μπροστά σε αυτές τις κοσμοϊστορικές αλλαγές και στον καπιταλιστικό κόσμο οι εργαζόμενοι μπόρεσαν να πετύχουν με σκληρούς και συχνά αιματηρούς αγώνες αρκετές κατακτήσεις.
Σήμερα, που ο παγκόσμιος συσχετισμός δυνάμεων είναι δυσμενής, ο σοσιαλισμός έχει ανατραπεί, οι όποιες κατακτήσεις παίρνονται πίσω, συρρικνώνονται! Εχουν περάσει 30 χρόνια και παρά τους τόνους λάσπης σε βάρος του Λένιν, της Επανάστασης, του σοσιαλισμού, το 56% των Ρώσων έχει θετική γνώμη για τον Λένιν, ενώ αρνητική έχει το 20%. Στη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία, υπάρχουν ακόμη 7 χιλιάδες μνημεία για τον Λένιν και χιλιάδες δρόμοι σε όλη τη χώρα φέρουν το όνομά του. Στις δημοσκοπήσεις, το 83% τάσσεται υπέρ της παραμονής των μνημείων και των δρόμων του Λένιν, ενώ διαφορετική γνώμη έχει μόλις το 7%.

* * *

Το σοσιαλιστικό σύστημα, παρά τις όποιες αδυναμίες και λάθη του, που τελικά το οδήγησαν στην ανατροπή του, πήγε την ανθρωπότητα μέσα σε 70 χρόνια πολύ μπροστά, ενώ σήμερα βλέπουμε τους λαούς, σε συνθήκες πανδημίας, να υποφέρουν από την εμπορευματοποίηση της Υγείας, την αποψίλωση των δημόσιων συστημάτων και πάλι να σέρνονται στην επόμενη καπιταλιστική κρίση: Ανεργία, φτώχεια, πετσόκομμα των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους «φαγώνονται» για τα μερίδια των αγορών, τις πρώτες ύλες, την κερδοφορία των επιχειρήσεων και έχουν βάλει μπροστά τη «μηχανή» παραγωγής κάθε είδους πολέμων: Οικονομικών, εμπορικών, διπλωματικών, στρατιωτικών κ.ο.κ., με βαριές και επικίνδυνες συνέπειες για τους λαούς.
Μήπως ήρθε η ώρα να ξαναβάλουμε πάλι τον «τροχό της Ιστορίας» προς τα μπροστά;
(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Νέος Αγών» Καρδίτσας)

Ελισαίος ΒΑΓΕΝΑΣ
Μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του 

Απέναντι στον ορατό εχθρό!

Ο φετινός γιορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς, μέσα στις συνθήκες της πανδημίας, αναδεικνύει όλα όσα εκπροσωπεί η μέρα αυτή για την εργατική τάξη: Μέρα τιμής στους αγώνες της τάξης μας, αλλά πάνω απ' όλα μέρα απεργίας, μέρα αγώνα και διεκδίκησης απέναντι στο κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του, απέναντι στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, για σύγχρονα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή, για τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού, για την οριστική απελευθέρωση από τα δεσμά του κεφαλαίου.
Το διαχρονικό αυτό μήνυμα «δένει» φέτος με τον αγώνα για την προστασία των δικαιωμάτων και της υγείας των εργαζομένων και του λαού, την ώρα που η εργοδοσία, με τις πλάτες της κυβέρνησης, έχει βγάλει «το μαχαίρι απ' το θηκάρι» για να τους φορτώσει την πανδημία και τη νέα καπιταλιστική κρίση.
Το διαχρονικό αυτό μήνυμα «δένει» φέτος με τον αγώνα για την προστασία των δικαιωμάτων και της υγείας των εργαζομένων και του λαού, την ώρα που η εργοδοσία, με τις πλάτες της κυβέρνησης, έχει βγάλει «το μαχαίρι απ' το θηκάρι» για να τους φορτώσει την πανδημία και τη νέα καπιταλιστική κρίση.
Οι δεκάδες χιλιάδες απολύσεις, οι ανατροπές συμβάσεων και μειώσεις μισθών, η υποχρεωτική εκ περιτροπής εργασία και τα σχέδια για μισή δουλειά και μισό μισθό, οι υποχρεωτικές άδειες, αλλά και η εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς, δείχνουν ότι η «επόμενη μέρα» για τους εργαζόμενους είναι ήδη εδώ.
Αυτό επιβεβαιώνει και το σχέδιο που καταστρώνουν κυβέρνηση και Ευρωπαίοι «εταίροι», μέσα από τις αντιθέσεις τους, για το πώς θα φορτώσουν και τη νέα κρίση στους εργαζόμενους, στο λαό.
Γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία το σύνθημα «οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώσουν ξανά», που εκπέμπει ο φετινός ταξικός γιορτασμός της Πρωτομαγιάς, παίρνοντας τη σκυτάλη από τις κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, που αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη: Από τις κινητοποιήσεις των υγειονομικών για άμεσα μέτρα προστασίας τους, προσλήψεις, κάλυψη των κενών, επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας. Από τη μέρα πανελλαδικής δράσης των σωματείων στα σούπερ μάρκετ και τον Επισιτισμό, για μέτρα προστασίας της ζωής, της υγείας, των δικαιωμάτων των εργαζομένων στον κλάδο. Από τη χτεσινή μέρα πανελλαδικής δράσης Ομοσπονδιών - Εργατικών Κέντρων - Συνδικάτων, που έστειλε το ξεκάθαρο μήνυμα «Πληρώσαμε πολλά, δεν θα πληρώσουμε ξανά!». Από τις εκατοντάδες παρεμβάσεις σε κλάδους και τόπους δουλειάς ενάντια στην επίθεση της εργοδοσίας, που ξεσαλώνει στο όνομα της πανδημίας, με τις πλάτες της κυβέρνησης.
Το μήνυμα αυτό «χαλάει τη σούπα» στο κεφάλαιο, στην κυβέρνηση, στα κόμματά του. Πάει ενάντια στην προσπάθειά τους να σημάνουν «σιωπητήριο» στους χώρους δουλειάς, να παρουσιαστεί πως τάχα «όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι». Τσαλακώνει το κάλεσμα της κυβέρνησης και των αστικών κομμάτων ο λαός να βάλει ξανά πλάτη για να σωθούν τα κέρδη μιας χούφτας ομίλων. Γι' αυτό όλοι μαζί επιχειρούν να φιμώσουν και να βάλουν στον πάγο τις εργατικές - λαϊκές διεκδικήσεις.
Τα προσχήματα που επιστράτευσε η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να μεταθέσει τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, όχι μόνο δεν κρύβουν αυτήν την πραγματικότητα αλλά την εκθέτουν ακόμα περισσότερο. Ούτε η πανδημία θα έχει αντιμετωπιστεί μετά από μια βδομάδα, ούτε βέβαια οι εκδηλώσεις των σωματείων, με όλα τα μέτρα προστασίας, συνιστούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Αλλωστε η κυβέρνηση, που κουνάει το δάχτυλο στους εργαζόμενους κάνοντας υποδείξεις για «υπομονή», δεν έχασε λεπτό όλο αυτό το διάστημα για να νομοθετήσει με τις γνωστές «fast track» διαδικασίες τα δεκάδες αντεργατικά μέτρα που ήρθαν για να μείνουν.
Αλλά και για να προωθήσει «στα μουλωχτά» μια σειρά από άλλες «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» για το κεφάλαιο, όπως το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, το περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο που συζητιέται από χτες στη Βουλή, την «απολιγνιτοποίηση», που πλήττει εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα.
Ο δικός της «σεβασμός» στην υγεία του λαού σταματάει έξω από τις πόρτες των επιχειρήσεων, εκεί όπου οι εργαζόμενοι παίζουν «κορόνα - γράμματα» όλες τις μέρες την υγεία και τη ζωή τους, αλλά και έξω από τις πόρτες των νοσοκομείων, όπου οι «ευαισθησίες» της δεν αγγίζουν ούτε καν την κάλυψη των τεράστιων κενών, πόσο μάλλον τις ανάγκες του λαού.
Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, ο απεργιακός γιορτασμός της Πρωτομαγιάς από τα συνδικάτα, παίρνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης από την πανδημία, αποτελεί σημαντικό σταθμό στην οργάνωση της πάλης για να μην πληρώσει ο λαός κι αυτήν την κρίση, για να δυναμώσει η πάλη απέναντι στον ορατό εχθρό, τον καπιταλισμό!