ΒΑΡΥΤΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ

Φτιάχνοντας το γενεαλογικό δέντρο των μαύρων τρυπών

Ο ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων LIGO στο Χάνφορντ (Ουάσιγκτον) των ΗΠΑ. Πηγή: ligo.caltech.edu

Ο χορός δύο πελώριων μαύρων τρυπών μέχρι τελικής πτώσης αποτελεί το πιο πρόσφατο εύρημα των ανιχνευτών βαρυτικών κυμάτων LIGO και Virgo. Οπως ακριβώς προβλέπει η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, η περιφορά της μίας μαύρης τρύπας γύρω από την άλλη οδηγεί στην εκπομπή βαρυτικών κυμάτων. Ετσι, το υπέρβαρο ζευγάρι, που ζύγιζε όσο 85 και 66 Ηλιοι αντίστοιχα, ήταν καταδικασμένο να συγκρουστεί και να γεννήσει μια νέα μαύρη τρύπα, με μάζα 142 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ηλιου. Η τελική μαύρη τρύπα αποτελεί μάλιστα τη μεγαλύτερη που έχει παρατηρηθεί έως σήμερα μέσω βαρυτικών κυμάτων. Το σήμα που έφτασε στους ανιχνευτές είχε διάρκεια μόλις ενός δεκάτου του δευτερολέπτου, διάστημα στο οποίο εκπέμφθηκε ενέργεια εννιαπλάσια από το συνολικό ενεργειακό απόθεμα του Ηλιου, υπό μορφή βαρυτικών κυμάτων.

Κυματισμοί χώρου και χρόνου

Τα βαρυτικά κύματα αποτελούν κυμάνσεις του ίδιου του χώρου (και του χρόνου!), προκαλώντας στο διάβα τους την περιοδική διαστολή και συστολή του. Οπως η μεταβολή ενός ηλεκτρικού ή μαγνητικού πεδίου προκαλεί την εκπομπή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων (δηλαδή φωτός), έτσι και η μεταβολή ενός βαρυτικού πεδίου οδηγεί στην εκπομπή βαρυτικών κυμάτων. Η ίδια η βαρύτητα ερμηνεύτηκε, πριν από περίπου έναν αιώνα, από τον Αλμπερτ Αϊνστάιν και τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, ως η καμπύλωση του χωροχρόνου. Το τεντωμένο σεντόνι του χωροχρόνου παραμορφώνεται λόγω της παρουσίας ενός αστεριού ή ενός πλανήτη, ασκώντας έτσι έλξη σε γειτονικά σώματα.

Καλλιτεχνική αναπαράσταση ζεύγους μαύρων τρυπών που πρόκειται να συγκρουστούν. Πηγή: Mark Myers, ARC Centre of Excellence for Gravitational Wave Discovery (OzGrav)

Οι μαύρες τρύπες παραμορφώνουν τον χωροχρόνο σε τέτοιο βαθμό που ούτε το ίδιο το φως μπορεί να διαφύγει από το βαρυτικό τους πεδίο. Πρόκειται για υπέρπυκνες συγκεντρώσεις ύλης οι οποίες προέρχονται από τη βαρυτική κατάρρευση ενός αστέρα πολύ μεγάλης μάζας. Στη διάρκεια της ζωής του, ένα αστέρι παράγει ενέργεια μέσα από τη διαδικασία της πυρηνικής σύντηξης, με την καύσιμη ύλη του να αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο. Οταν τα στοιχεία αυτά εξαντληθούν, η κατάληξη του αστέρα εξαρτάται κυρίως από το μέγεθός του. Ενας μέσος αστέρας, με μέγεθος όσο του Ηλιου, αποβάλλει σταδιακά τα εξωτερικά του στρώματα, δημιουργώντας ένα νεφέλωμα αερίων, στο κέντρο του οποίου απομένει ο ανενεργός πια πυρήνας του αστέρα, μια αστρική στάχτη που ονομάζεται χαρακτηριστικά «λευκός νάνος». Εάν το αστέρι είναι πολύ μεγαλύτερο από τον Ηλιο (με μάζα δεκάδες φορές μεγαλύτερη), τότε το τέλος της ζωής του σηματοδοτείται από ένα πολύ πιο φαντασμαγορικό γεγονός, μία έκρηξη υπερκαινοφανούς (σουπερνόβα). Το απομεινάρι αυτής της έκρηξης είναι είτε ένας αστέρας νετρονίων, όπου ο ανενεργός πυρήνας του αστέρα συμπιέζεται στον υπέρτατο βαθμό, είτε μια μαύρη τρύπα, όπου ο αστέρας καταρρέει κυριολεκτικά κάτω από το ίδιο του το βάρος, αφήνοντας πίσω μια βαρυτική «τρύπα».

© Australian Astronomical Obse

Αριστερά: Ο υπερκαινοφανής SN 1987A στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, δορυφόρο του δικού μας Γαλαξία. Δεξιά: Το ίδιο αστέρι πριν εκραγεί. Πηγή: David Malin, Australian Astronomical Observatory

Σε πυκνοκατοικημένες περιοχές των γαλαξιών οι μαύρες τρύπες βρίσκουν συχνά «συνοδούς», εγκλωβίζοντας στο βαρυτικό τους πεδίο άλλες μαύρες τρύπες. Η παρατήρηση βαρυτικών κυμάτων από τέτοια ζεύγη μαύρων τρυπών αποτελεί πλέον ρουτίνα για τους δύο ανιχνευτές LIGO στις ΗΠΑ και τον ανιχνευτή Virgo στην Ιταλία, παρότι η πρώτη ανίχνευση έλαβε χώρα μόλις το 2015. Το πρόσφατο σήμα GW190521 προστίθεται στη λίστα των υπόλοιπων 12 επιβεβαιωμένων ανιχνεύσεων βαρυτικών κυμάτων από ζεύγη μαύρων τρυπών, μαζί και με τις 2 επιβεβαιωμένες ανιχνεύσεις από ζεύγη αστέρων νετρονίων. Δεκάδες ακόμα σήματα έχουν φτάσει στους ανιχνευτές, τα οποία είτε απαιτούν περαιτέρω ανάλυση είτε δεν είναι αρκετά ισχυρά για να συμπεριληφθούν στον κατάλογο των ανιχνεύσεων.

Η πρόσφατη ανίχνευση συνιστά το πιο μακρινό σήμα βαρυτικών κυμάτων που έχει φτάσει στους ανιχνευτές έως σήμερα, καθώς, τη στιγμή που καταγράφηκε η σύγκρουσή του, το ζευγάρι των μαύρων τρυπών βρισκόταν σε απόσταση 17 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη.

Ιδιαιτερότητα μάζας

Αυτό όμως που καθιστά το παρόν σήμα τόσο ενδιαφέρον είναι οι μάζες των δύο μαύρων τρυπών, καθώς τα μοντέλα αστρικής εξέλιξης δείχνουν πως τέτοιες μαύρες τρύπες δεν μπορούν να παραχθούν από τη βαρυτική κατάρρευση ενός αστέρα. Οι συνθήκες στο εσωτερικό ορισμένων αστέρων πολύ μεγάλης μάζας, όταν βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο της εξέλιξής τους, επιτρέπουν τη μετατροπή της παραγόμενης (μέσω πυρηνικής σύντηξης) ακτινοβολίας σε ζεύγη ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων (υποατομικών σωματιδίων που απαρτίζουν την ύλη). Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται «δίδυμη γένεση» και καθιστά το αστέρι ασταθές, με αποτέλεσμα η επικείμενη έκρηξη υπερκαινοφανούς να το καταστρέφει πλήρως, χωρίς να αφήνει πίσω του μαύρη τρύπα. Ετσι, λόγω της αστάθειας δίδυμης γένεσης σε ορισμένους αστέρες πολύ μεγάλης μάζας, δεν είναι δυνατή η δημιουργία μαύρων τρυπών με μάζα από 65 έως 120 μάζες Ηλιου.

Το γεγονός ότι και οι δύο μαύρες τρύπες της πρόσφατης παρατήρησης έχουν μάζα μεγαλύτερη από 65 μάζες Ηλιου (η μία βέβαια οριακά) πρέπει με κάποιον τρόπο να εξηγηθεί. Η απλούστερη και ίσως πιο ενδιαφέρουσα θεωρία είναι πως μαύρες τρύπες με τέτοιες μάζες προέρχονται από τη συγχώνευση μικρότερων μαύρων τρυπών. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μαύρες τρύπες δεύτερης (ή ανώτερης) γενιάς, σε σχέση με τις μαύρες τρύπες που παράγονται απευθείας από τη βαρυτική κατάρρευση αστέρων. Αν η υπόθεση αυτή είναι αληθής, θα πρέπει μελλοντικά να παρατηρηθούν ακόμα μεγαλύτερες μαύρες τρύπες, με μάζες εκατοντάδες και χιλιάδες φορές μεγαλύτερες από αυτήν του Ηλιου. Με τον τρόπο αυτό δύναται να καλυφθεί όλο το πιθανό εύρος μαζών, μέχρι τις υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στα κέντρα ενεργών γαλαξιών, με μάζες εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων Ηλιων που δύσκολα εξηγούνται με διαφορετικό τρόπο.

Μελλοντικές παρατηρήσεις παρόμοιων συστημάτων θα οδηγήσουν στην παραπέρα εμβάθυνση των υπαρχόντων μοντέλων αστρικής και γαλαξιακής εξέλιξης. Επιπλέον, θα βοηθήσουν στην περαιτέρω κατανόηση της βαρύτητας ως δύναμης, μέσα από τη μελέτη της ακρίβειας των προβλέψεων της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, η οποία μέχρι στιγμής φαίνεται να περνάει με άριστα όλα τα τεστ. Οσο οι ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων αναβαθμίζονται, ο αριθμός των παρατηρήσεων και των επιβεβαιωμένων ανιχνεύσεων θα αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, ενώ παράλληλα αναμένονται και ανιχνεύσεις βαρυτικών κυμάτων από διαφορετικές πηγές, όπως οι εκρήξεις υπερκαινοφανούς και οι ταχέως περιστρεφόμενοι αστέρες νετρονίων. Ο ιαπωνικός ανιχνευτής KAGRA θα τεθεί επίσης σύντομα σε ισχύ, ενώ ήδη υπάρχουν σχέδια για την επόμενη γενιά επίγειων και διαστημικών ανιχνευτών, καθιερώνοντας έτσι τα βαρυτικά κύματα σημαντικό κομμάτι της σύγχρονης αστρονομίας.

Παντελής ΠΝΙΓΟΥΡΑΣ
Μεταδιδακτορικός ερευνητής, Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο

Καταδικάζει την αστυνομική βία και τις μαζικές συλλήψεις στη Νέα Παραλία η ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ

 

Κατιούσα

Την απερίφραστη καταδίκη της για το νέο περιστατικό αστυνομικής βίας και το μπαράζ συλλήψεων που σημειώθηκε σήμερα στη διάρκεια συγκέντρωσης του αντιεξουσιαστικού χώρου στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, την ώρα που μια ομάδα ατόμων έγραφε συνθήματα στο μνημείο, όπως και στο Βασιλικό Θέατρο, εξέφρασε η ΚΟ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ. Η ομάδα κυκλώθηκε από αστυνομικές δυνάμεις, που αφού άσκησαν βία προχώρησαν σε 51 προσαγωγές που μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Δύο διαδηλωτές και ένα αστυνομικός μεταφέρθηκαν τραυματισμένοι στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες.

Στην ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΟ Κ. Μακεδονίας, επισημαίνεται πως:

«το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί στα συνεχιζόμενα περιστατικά αστυνομικής βίας με ευθύνη της κυβέρνησης. Ο λαός και η νεολαία να καταδικάσουν την ένταση της καταστολής και τον αυταρχισμό, τους συνεχείς κατασταλτικούς νόμους της κυβέρνησης, όπως τον πρόσφατο για τις “δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις” με ακόμα πιο μαζικούς και αποφασιστικούς αγώνες για τη διεκδίκηση των σύγχρονων δικαιωμάτων τους».

Κόμμα ημών γεννηθήτω το πλάνο σου – Koυκουέ ελέησον

 

Κατιούσα

Ο Ζαραλίκος μπορεί να το είπε για πλάκα, αλλά ήταν αλήθεια εν μέρει. Ποιο άλλο κόμμα μπορούσε, εν μέσω πανδημίας, να διοργανώσει μια τέτοια πολιτική γιορτή, με χιλιάδες κόσμο – να παίρνει και να δίνει θάρρος με τέτοιες εντυπωσιακές εικόνες και υποδειγματική οργάνωση, που βάζει τα γυαλιά σας αρχές και την υποκρισία τους, γιατί δείχνει κάτι απλό: εκεί που υπάρχει οργάνωση, η ατομική ευθύνη περισσεύει.

Κάποιοι θυμήθηκαν τα νιάτα τους στην Πανεπιστημιούπολη και τον ανήφορο της ανασυγκρότησης και συγκινήθηκαν. Άλλοι γνώρισαν πρώτη φορά το χώρο και αναρωτιόντουσαν πόσους ακόμα θα χωρούσε υπό άλλες συνθήκες, έχοντας πάντως επίγνωση πως ζούμε ίσως το πιο ιδιαίτερο Φεστιβάλ στον ιστορία του θεσμού. Κι αυτοί που έμειναν σπίτι αναγκαστικά, ως ευπαθείς ομάδες, ήταν νοερά μαζί μας, αλλά είχαν κι άξιους αντιπροσώπους που δεν εννοούν να χάσουν κανένα ραντεβού, όπως δεν νοείτο να μη γίνει φέτος το Φεστιβάλ. Έστω κι έτσι.

Ο χώρος ήταν ειδικά διαρρυθμισμένος με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας: δειγματοληπτικές θερμομετρήσεις στις εισόδους, αποστάσεις ανάμεσα στα τραπέζια με τους επισκέπτες να πειθαρχούν και να μένουν καθιστοί, πολλά ταμεία, μπαρ και τουαλέτες για να αποφεύγεται ο συνωστισμός. Περίοπτη θέση είχαν τα μπλουζάκια και τα μαντήλια I Can’t breathe με το σκίτσο του Κ. Ρουγγέρη και το βιβλιοπωλείο της ΣΕ με τις νέες εκδόσεις, απ’τις οποίος ξεχωρίζει το συλλογικό έργο για τα 20 χρόνια απ’την επανάσταση του 1821 – και το Λουκά Αναστασόπουλο απ’την Ιδεολογική Επιτροπή της ΚΕ να μας ρωτάει όλους: – Σύντροφε, είδες κι αυτή τη νέα έκδοσή μας για το σοσιαλισμό;

(φωτό συνεργάτη μας)

-Απ’την ομιλία του Ιάσονα Φανού (απ’το Γραφείο του ΚΣ της ΚΝΕ) ξεχωρίζουμε δύο σημεία: αυτό που αποτίναξε τη ροζ σοσιαλδημοκρατική σκουριά απ’το ποίημα του Λειβαδίτη – αυτό το αστέρι είναι για όλους. Και την ειδική αναφορά στους μεγαλύτερους σε ηλικία συντρόφους, που έλειπαν μαζί με τη νεανική ματιά τους.

O Zαραλίκος είπε λίγα και καλά.

Έθεσε το ρητορικό ερώτημα γιατί αυξήθηκε η χρήση κόκας εν μέσω καραντίνας και ποιος την πουλούσε. Γείωσε τους ψεκασμένους θρησκόληπτους που δεν ξέρουν κανένα που να έχει κολλήσει, με την ερώτηση: Ξέρεις κανέναν να έχει αναστηθεί;

-Εκθείασε το Μεγάλο Περίπατο – που θα έπρεπε να καταλήγει στην Αναπαύσεως – και τα μεταλλικά παγκάκια στον ήλιο, που θυμίζουν κάτι απ’τα βασανιστήρια στη Μακρόνησο.

Και πρότεινε μια διαφορετική, θρησκευτική εκδοχή του κομματικού λόγου, για να διεισδύσει σε ευρύτερες μάζες, διασκευάζοντας πχ το Πάτερ Ημών.

Κόμμα ημών, το εν τοις Περισσοίς
γεννηθήτω το πλάνο σου
ως εν Κουβανώ κι επί της γης
αλλά ρύσαι ημάς από του καπιταλισμού

Εξάλλου ο σύντροφος γραμματέας έχει τον κατάλληλο όγκο για να γίνει Μητροπολίτης. Μάλλον κι αυτοί κάνουν τόση νηστεία, όσο κι ο Μήτσος. Στο Σφυροδρέπανο που σας κάνω..!

Το φινάλε είχε Μαργαρίτη, που ευχήθηκε καλούς αγώνες, καινούριους αγώνες και φάνηκε να χαίρεται τη βραδιά με την ψυχή του.

Και με λίγη φαντασία ένας από τους “ύμνους” του θα μπορούσε να γίνει ο ύμνος των ψεκασμένων αρνητών του ιού:

-Πεθαίνω για σένα, κι ας είσαι απάτη…

Το ραντεβού ανανεώνεται για τη δεύτερη μέρα με τους Υπεραστικούς. Εκτός κι αν έχει άλλη γνώμη ο καιρός, σε αυτό το Φεστιβάλ παντός καιρού και ιού. Έτσι κι αλλιώς φεστιβάλ χωρίς λίγη βροχούλα, δεν είναι φεστιβάλ…

(κεντρική φωτό από 902.gr)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

 

 

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη  Μ. Χρυσοχοΐδης θριαμβικά ανακοίνωσε τη σύλληψη 5 ατόμων ως εμπρηστών του κέντρου κράτησης μεταναστών και προσφύγων στη Μόρια, εμφανιζόμενος σίγουρος για την ενοχή τους, συμβάλλοντας κι αυτός να μετατραπεί το μεταναστευτικό ζήτημα σε πρόβλημα  ασφάλειας και έννομης τάξης. Στην ίδια υποβόσκουσα λογική και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τονίζει την αμεσότητα της αντίδρασης από τη μεριά της κυβέρνησης που επαίρεται για την γρήγορη οργάνωση νέου κέντρου κράτησης, στοχοποιώντας τους μετανάστες που δεν δέχονται τη μετεγκατάσταση και βεβαιώνοντας πως απόφαση της κυβέρνησης είναι «να τηρηθεί σε κάθε περίπτωση η νομιμότητα».

         Η μετανάστευση και προσφυγοποίηση έχει γίνει πια ένα καθοριστικό ζήτημα του 21^ου αιώνα. Μια σειρά από εσωτερικές και περιφερειακές ένοπλες συγκρούσεις μαζί με την οικονομική ασφυξία  δημιουργούν εκατομμύρια εξαθλιωμένων ιδιαίτερα σε δυο περιοχές, Μέση Ανατολή και Αφρική. Οι συνθήκες μάλιστα κάτω από τις οποίες οι μεταναστευτικές ροές καταλήγουν στην Ευρώπη έχουν αντίκτυπο στο φάσμα ευκαιριών ένταξης  στην όποια νέα χώρα. Έτσι για παράδειγμα, αφήνοντας  τη χώρα τους και εισερχόμενοι μυστικά  και καταδιωκόμενοι στη νέα χώρα δεν έχουν  τις ίδιες ευκαιρίες αποδοχής με την είσοδο εκείνων που εργάζονται σε εργασίες υψηλής ειδίκευσης. Η σιωπηρή, ή και εκφραζόμενη, σύγκριση στο δημόσιο λόγο μεταξύ των παλαιών κυμάτων μεταναστών και των σύγχρονων μεταναστευτικών ρευμάτων δεν πρέπει να παραβλέπει τα διαφορετικά δεδομένα. Οι διακινούμενοι στην Ευρώπη μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στρατολογούνταν στοχευμένα, και βασικά με διακρατικές συμφωνίες, για τη βαριά βορειοευρωπαϊκή βιομηχανία. Τα όρια προσαρμογής για κάθε νεοφερμένο στις χώρες υποδοχής ήταν στενά. Αυτός έπρεπε να αλλάξει για να ενσωματωθεί στη νέα του χώρα που ήταν φιλοξενούμενος. Ήταν εργαζόμενος φιλοξενούμενος όπως στη Γερμανία χαρακτηρίζονταν οι Ιταλοί, Τούρκοι και Έλληνες που έφτασαν τη δεκαετία του 1960 για να εργαστούν στα εργοστάσια της Γερμανίας και βοηθώντας να δημιουργηθεί μετά τον πόλεμο το οικονομικό θαύμα της ηττημένης Γερμανίας.

               Το σύγχρονο παγκόσμιο καθεστώς προσφύγων δημιουργήθηκε σε μια ιδιαίτερη στιγμή της ιστορίας, μετά το Ολοκαύτωμα και στην αρχή του ψυχρού πολέμου. Η σύμβαση του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων ορίζει τον πρόσφυγα ως κάποιον που διώκεται με βάση τη φυλή, τη θρησκεία, την εθνικότητα, την ένταξη σε μια κοινωνική ομάδα ή πολιτική γνώμη. Είναι ένας ορισμός που βασίζεται στην εμπειρία του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου και επικεντρώνεται σε δίωξη που ήταν κυρίως πολιτική αλλά και ανθρώπινη.              Η μεταναστευτική κρίση του 2015 σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής. Η παλιά λογική και κατανόηση της μετανάστευσης που διέπεται από τις αρχές της σύμβασης του 1951 τίθεται φανερά πια υπό αμφισβήτηση. Οι άνθρωποι δεν διαφεύγουν μόνο από πόλεμο και διώξεις, αλλά και από την οικονομική εξαθλίωση, την απόγνωση της επιβίωσης. Τα καπιταλιστικά κράτη της Δύσης συνεχίζουν να διαχέουν την πολιτικά σκόπιμη μυθοπλασία ότι μπορούν μονομερώς να ασκήσουν έλεγχο στη μετανάστευση, ενώ η πραγματικότητα είναι πολύ πιο περίπλοκη. Γι’ αυτό επιστρατεύουν εννοιολογικές διαφοροποιήσεις που διαχωρίζει την έννοια του οικονομικού μετανάστη από εκείνη του πρόσφυγα, έτσι ώστε πολλοί άνθρωποι να συνθλίβονται ανάμεσά τους και να διασώζεται η εικόνα της ανθρωπιστικής Ευρώπης.

Η διαφημιζόμενη ανθρωπιστική  Ευρώπη δεν φαίνεται να είναι πραγματικά προετοιμασμένη, ηθικά, πολιτικά ή θεσμικά, να αντιμετωπίσει αυτήν την πρόκληση. Τα ευρωπαϊκά έθνη, που συμβάλλαν στη δημιουργία των συνθηκών  μετανάστευσης, έχτισαν τείχη και φράχτες, αποφεύγοντας το μέλλον και υποχωρώντας στο παρελθόν, στο οποίο επικράτησε η  σύγκρουση και αιματοχυσία.

Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού συστήματος συνοριακών ελέγχων εφαρμόζεται τόσο εντός όσο και εκτός της επικράτειάς του, και επικεντρώνεται βέβαια στα κρίσιμα σημεία των εξωτερικών συνόρων. Οι αρμόδιοι για την εφαρμογή τους συγχέονται μεταξύ εθνικών, ευρωπαϊκών και ακόμη διεθνών παραγόντων, Αυτό ισχύει ιδίως για τη διαχείριση των hotspots στην Ελλάδα, όπου η ευθύνη για τη λειτουργία τους είναι των  ελληνικών αρχών, ενώ οι αποστολές ελέγχου και εποπτείας εκτελούνται από τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες Frontex, Europol (Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία ) και τη Eurojust (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Δικαστικής Συνεργασίας). Οι αρχές για την αναγνώριση και την καταχώριση πραγματοποιούνται από την EASO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο), η ανθρωπιστική βοήθεια παρέχεται από διάφορες διεθνείς ΜΚΟ και η χρηματοδότηση προέρχεται εν μέρει από τα Ηνωμένα Έθνη (Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες), εν μέρει από την ΕΕ.

Και με τον τρόπο διαχείρισης του προβλήματος των εξαθλιωμένων που αναζητούν χώρο για να ζήσουν, γίνεται η επιστροφή των εθνικισμών στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής με το θέμα της μετανάστευσης να αποτελεί αντικείμενο έντονων εντάσεων και πρόσχημα για πρωτοφανή κατασταλτική μεταχείριση τους.

Ο πραγματικός λόγος για την κατασκευή της μετανάστευσης ως προβλήματος και μιας φοβερής απειλής που πλήττει  την Ευρώπη δεν είναι ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός μεταναστών ή η ανεπάρκεια των προσπαθειών τους να ενταχτούν. Στην Ελλάδα για παράδειγμα, σύμφωνα με στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, ο αριθμός προσφύγων και μεταναστών ανέρχεται σε 120.000, ενώ στην Ευρώπη των 512 εκατομμυρίων  περίπου το 4,5%  απ’ αυτούς είναι  πολίτες άλλων χωρών.  Η διόγκωση της αμφισβητούμενης μεταναστευτικής απειλής αποτελεί μέρος του πολύ συγκεκριμένου στόχου να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση μεταξύ των ήδη ταλαιπωρημένων  πολιτών ότι τα δικαιώματά τους και κυρίως  την αυταπάτη της υπεροχής τους  τις  υπερασπίζεται καλά η ταξική εξουσία της αστικής δημοκρατίας. Για να χαρακτηρίζει ο Μ. Χρυσοχοϊδης το μάντρωμα των εξαθλιωμένων ως προστασία της δημόσιας υγείας πάντα όμως με «σαφές ανθρωπιστικό και δημοκρατικό περιεχόμενο» ενώ η αστυνομία του  στη Σάμο να συλλαμβάνει ανήλικους πρόσφυγες και με τη βίαιη συμπεριφορά της να επιδεικνύει την ασυδοσία της και τον εκφασισμό της.

Δηλ. εν ολίγοις επικεντρώνεται η προσοχή στους μετανάστες για να μην επικεντρωθεί στα πραγματικά προβλήματα, κατασκευάζεται ένας εχθρός για να κρυφτεί πίσω του ο πραγματικός εχθρός της ταξικής εξουσίας, τροφοδοτείται ο ρατσισμός μέσα από τα πραγματικά προβλήματα που η σκόπιμα ανεπαρκής διαχείριση του μεταναστευτικού δημιουργεί, για να κρυφτεί η συνύπαρξη αστικής δημοκρατίας με ένα ρατσιστικό λόγο και φασιστική συμπεριφορά.

 

Ο «Ιανός» και η ατομική ευθύνη

Ο κυκλώνας «Ιανός» ξεκίνησε από χτες το απόγευμα το πέρασμά του από τη χώρα μας. Οι προβλέψεις της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, τουλάχιστον όλες τις προηγούμενες μέρες, έκαναν λόγο για μια σοβαρή κατάσταση που μέχρι το απόγευμα του Σαββάτου θα πλήξει κυρίως το Ιόνιο, τη Δυτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και την Αττική. Ηδη, από χτες η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ) κήρυξε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης περιοχές της Ηλείας, της Ζακύνθου, της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης, ενώ το ίδιο αναμένεται να γίνει με την Κόρινθο και την Αττική. Θα περίμενε λοιπόν κανείς όλες αυτές οι κυβερνητικές αποφάσεις να συνοδεύονται και από τα απαραίτητα μέτρα, με ευθύνη του κράτους, για την προστασία του λαού από τις επιπτώσεις του φαινομένου. Τι κάνει όμως η κυβέρνηση; Αναλώνεται εδώ και δύο μέρες σε ένα ακόμα κήρυγμα περί «ατομικής ευθύνης»! Και μόνο να διαβάσει κάποιος τις οδηγίες της ΓΓΠΠ ενόψει κυκλώνα, αρκεί για να το καταλάβει...

* * *

Λέει λοιπόν η κυβέρνηση: «Οσοι βρίσκονται σε περιοχές που έχουν πλημμυρίσει στο παρελθόν ή βρίσκονται κοντά σε ποταμούς, χείμαρρους ή ακτές, αποφύγετε να μείνετε σε υπόγειους, ημιυπόγειους και ισόγειους χώρους. Εξετάστε το ενδεχόμενο για το διήμερο αυτής της κακοκαιρίας να μην παραμείνετε στα σπίτια σας και να φιλοξενηθείτε σε συγγενείς ή φίλους». Δηλαδή, τι λέει; Οτι οι κάτοικοι των περιοχών που είναι στο «κόκκινο», πρέπει να κόψουν το λαιμό τους να βρουν λύση για το πού θα μείνουν, αφού πρέπει να φύγουν από τα σπίτια τους... Μάλιστα, χτες, τα δελτία ειδήσεων έδιναν και οδηγίες για το πώς πρέπει κανείς να δέσει γερά το αυτοκίνητό του (!) για να μην το πάρει και το σηκώσει ο άνεμος... Εν έτει 2020, αυτό θεωρεί «ετοιμότητα» ο κρατικός μηχανισμός. Να πει στον κόσμο να φύγει από τα σπίτια του όταν βρέχει για να μην πνιγεί! Ετσι απλά. Κι αν δεν φύγει κάποιος, αν δεν βρει κατάλυμα για την οικογένειά του, τότε, να τη η «ατομική ευθύνη»...

* * *

Βέβαια, το κρίσιμο ζήτημα σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, των επικίνδυνων φυσικών φαινομένων και καταστροφών, δεν είναι μόνο η ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού, η επάρκεια σε μέσα και προσωπικό για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες, όταν αυτές αρχίσουν να εκδηλώνονται. Κυρίως είναι ο σχεδιασμός και η πρόληψη, με την αξιοποίηση όλων των μέσων που προσφέρουν σήμερα η επιστήμη, η τεχνολογία και η τεχνική για την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού. Είναι η αντιπλημμυρική, αντιπυρική και αντισεισμική προστασία, που όπως αποδείχτηκε σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις είναι εντελώς ανύπαρκτη, επειδή προτεραιότητα του κράτους και όλων των κυβερνήσεων δεν είναι οι λαϊκές ανάγκες αλλά τα κέρδη του κεφαλαίου. Μοιραία, λοιπόν, ακόμα και χωρίς «Ιανό», με μια μπόρα του Σεπτέμβρη, βλέπουμε εικόνες καταστροφής.

* * *

Ολα αυτά αφορούν ακόμα περισσότερο περιοχές που είναι ήδη επιβαρυμένες από το πρόσφατο παρελθόν. Για παράδειγμα, στη Μάνδρα, που στις 15 Νοέμβρη του 2017 θρηνήσαμε 24 νεκρούς, έχουν γίνει από τότε έργα που σε μια νέα περίπτωση πλημμύρας θα προστατεύσουν τους κατοίκους της περιοχής; Που κανονικά έπρεπε να έχουν γίνει ώστε να μην προκύψει η καταστροφή του 2017. Οχι, βέβαια. Αλλωστε, το ίδιο ακριβώς ερώτημα απαντήθηκε με τραγικό τρόπο πολύ πρόσφατα στην Εύβοια. Καταστροφές εδώ και μια δεκαετία, αντιπλημμυρικά έργα που δεν έγιναν πάνω από μια δεκαετία. Και το αποτέλεσμα; Αρχές Αυγούστου, χωρίς «Ιανό», χωρίς κυκλώνα, είχαμε νεκρούς, απίστευτες καταστροφές, γέφυρες και δρόμοι εξαφανίστηκαν, άνθρωποι σκαρφάλωναν στις στέγες για να σωθούν... Τις τους έλεγε όμως ακόμα και τότε η κυβέρνηση; Οτι το κράτος τα έκανε όλα μια χαρά και ότι πνιγήκανε με δική τους ευθύνη! Ακόμα και στην καταστροφή στο Μάτι, που οι ευθύνες κυβέρνησης και Περιφέρειας έβγαζαν μάτι, οι αρμόδιοι υπουργοί έλεγαν ότι το «112», αν υπήρχε, θα έσωζε την κατάσταση. Πώς; Ειδοποιώντας τον κόσμο να φύγει έγκαιρα (;) με δική του ξανά ευθύνη, αφού κανένα σχέδιο εκκένωσης και διάσωσης δεν υπήρχε από το κράτος.

* * *

Το ίδιο ακριβώς έργο ζούμε πότε με τον κορονοϊό, πότε με τα εργατικά «ατυχήματα», πότε με τις πυρκαγιές... Και που τελικά διαπερνά όλο το φάσμα της ζωής των εργαζομένων και των οικογενειών τους. Ατομική ευθύνη λοιπόν η προστασία από την εξάπλωση του κορονοϊού, ατομική ευθύνη το εάν θα υπάρχει καθαρίστρια στο σχολείο, ατομική ευθύνη εάν ο γερανός τσακίσει το κεφάλι του εργάτη στη ΛΑΡΚΟ, ατομική ευθύνη εάν βρουν τραγικό θάνατο πάνω από 100 άνθρωποι στο Μάτι... Κι όλα αυτά για να κρυφτεί ο πραγματικός ένοχος, να συγκαλυφθούν η τεράστια κρατική ευθύνη και η εγκληματική πολιτική όλων των κυβερνήσεων και των κομμάτων του κεφαλαίου, των εκπροσώπων τους στην Τοπική Διοίκηση. Σε τελική ανάλυση, για να «βγάλουν λάδι» το αντιλαϊκό κράτος, που κάθε «κύτταρό» του δουλεύει για να ανασαίνουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων. Ενα κράτος που αντιμετωπίζει ως «κόστος» την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού, που είναι επιλεκτικά ανίκανο όσον αφορά τις λαϊκές ανάγκες, αλλά επιλεκτικά ικανό στη στήριξη και υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Απέναντι σ' αυτό το κράτος και τα κόμματα που το υπηρετούν, μέχρι την ανατροπή του, πρέπει να στρέψουν την οργανωμένη δύναμη και τη συμμαχία τους οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, για να μπορούν να ανασαίνουν.

Κ. Πασ.

Υποχρεωτική στείρωση σε μετανάστριες σε κέντρα κράτησης της Τζόρτζια στις ΗΠΑ

 

Κατιούσα

Μνήμες μιας από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία των ΗΠΑ, της εφαρμογής – επί δεκαετίες σε κάποιες πολιτείες -προγράμματος ευγονικής μέσω της στείρωσης “ανεπιθύμητων” μειονοτήτων φέρνει στο νου η καταγγελία νοσηλεύτριας που εργαζόταν σε κέντρο κράτησης της Μεταναστευτικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ στη Τζόρτζια. Η Nτον Γούτεν, που συνυπογράφει την καταγγελία μαζί με σειρά οργανώσεων προστασίας των μεταναστών της πολιτείας, υπέβαλε αναφορά στην υπηρεσία Εσωτερικής Ασφαλείας (Homeland Security) τη Δευτέρα, όπου υποστηρίζει πως παρατήρησε ένα υψηλό ποσοστών υστερεκτομών , δηλαδή αφαίρεσης μήτρας μεταξύ των μεταναστριών του κέντρου. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η ίδια, πιθανόν ένα ποσοστό των γυναικών να χρειάζονταν την επέμβαση, “αλλά δεν μπορεί να είναι τόσο χάλια όλες οι μήτρες”.

Η Γούτεν μάλιστα περιγράφει μια συγκεκριμένη περίπτωση νέας γυναίκας στην οποία αφαιρέθηκε η λάθος ωοθήκη. “Όποια βλέπει [ο γυναικολόγος του κέντρου κράτησης] κάνει υστερεκτομή – σχεδόν όλες.Έβγαλε ακόμα και τη λάθος ωοθήκη μιας νέας γυναίκας [αναφέρει το όνομα της μετανάστριας]. Υποτίθεται πως θα τις αφαιρούσαν την αριστερή ωοθήκη λόγω κύστης, εκείνος έβγαλε τη δεξιά. Ταράχτηκε. Έπρεπε να γυρίσει να βγάλει και την αριστερή, καταλήγοντας σε ολική υστερεκτομή. Ήθελε ακόμα παιδιά – και τώρα πρέπει να γυρίσει σπίτι της και να πει στον άντρα της πως δεν μπορεί να κάνει παιδιά … λέει πως δεν ήταν εντελώς ναρκωμένη στην αναισθησία και τον άκουσε να λέει στη νοσοκόμα ότι αφαίρεσε λάθος ωοθήκη”. Στην αναφορά δεν αναφέρεται το όνομα του γιατρού ή ο αριθμός των γυναικών που φέρεται να εξαναγκάστηκαν στην επέμβαση, ούτε πότε έγιναν τα περιστατικά.

Το κέντρο κράτησης από την πλευρά τους αρνήθηκε να σχολιάσει τις καταγγελίες, δηλώνοντας παράλληλα – σε μια εμφανή απόπειρα απαξίωσης των καταγγελιών- πως “σε γενικές γραμμές, ανώνυμοι, αναπόδεικτοι ισχυρισμοί, χωρίς επαληθεύσιμες λεπτομέρειες, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον αρμόζοντα σκεπτικισμό που τους αξίζει”. Επισήμως, από το 2018 μόνο δύο γυναίκες του επίμαχου κέντρου έχουν υποστεί υστερεκτομή, σύμφωνα με τις ιατρικές ενδείξεις και την ανάλογη έγκριση της επέμβασης. Ωστόσο σύμφωνα με μετανάστρια του κέντρου που μίλησε σε μια από τις οργανώσεις που συνυπογράφουν την καταγγελία, η ίδια μίλησε με 5 γυναίκες που είχαν υποστεί αφαίρεση μήτρας στο διάστημα Οκτώβρη-Δεκέμβρη 2019: “Όταν συνάντησα όλες αυτές τις γυναίκες που εγχειρίστηκαν, νόμιζα πως είμαι σαν πειραματικό στρατόπεδο συγκέντρωση. Είναι σαν να πειραματίζονται με τα σώματά μας”, αναφέρει η γυναίκα, που διατηρεί την ανωνυμία της.

Η ίδια η Γούτεν προσθέτει ότι μιλώντας με μετανάστριες, της έγινε σαφές ότι οι γυναίκες δεν καταλάβαιναν πλήρως γιατί γινόταν η επέμβαση, άρα δεν ήταν σε θέση και να συναινέσουν σε αυτή: “Αυτές οι μετανάστριες, δε νομίζω ότι πραγματικά, ολοκληρωτικά καταλαβαίνουν τι θα γίνει, ανάλογα με το ποιος τους το εξηγεί”. Η νοσοκόμα προσθέτει ακόμα στην καταγγελία της τα ελλιπή μέτρα κατά του κορονοϊού. Η κατάσταση αυτή είναι συνήθης στα κέντρα κράτησης σε όλες τις ΗΠΑ, με καταγγελίες για “θεραπεία” του κορονοϊού με κοινά ΜΥΣΥΦΑ κρυολογήματος, συνωστισμό και μεταφορές μεταναστών παρά τον κίνδυνο μετάδοσης της πανδημίας. Συνολικά 5799 κρούσματα έχουν επιβεβαιωθεί σε κέντρα κράτησης της χώρας, ανάμεσά τους και 42 σε αυτό της κομητείας του Irwin, όπου εργάστηκε η καταγγέλλουσα.

Με πληροφορίες από CNN

O Νέος "Παρθενώνας" των Αρίστων...

 

 Οι σκηνές στο Καρά Τεπέ πλάι στην θάλασσα! 

Στημένες πάνω σε χώμα. Ούτε καν χαλίκι δεν έριξαν. Ποιός θα μπορούσε να ζήσει εκεί χειμώνα καιρό, με τις βροχές να μετατρέπουν το χώμα σε λάσπη και τους βοριάδες να σηκώνουν κύματα;

Και δεν μιλάμε καν για στέρεα γη αλλά για μπάζωμα που έγινε για επέκταση.
Τί θα γίνει αν το χειμώνα ξεσπάσει μια μεγάλη κακοκαιρία; Θα πνιγούν οι άνθρωποι που γλύτωσαν τον πνιγμό;
Ποιοί είχαν τη μεγαλοφυή ιδέα να επιλέξουν αυτό το μέρος για να στήσουν τις σκηνές;

 Ποιοί είναι αυτοί που εγκληματούν;
Τελικά το ζητούμενο είναι να εξολοθρευτούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι από ιώσεις, πνευμονίες, COVID, φυματίωση, πνιγμό; 

Αν είναι αυτό το ζητούμενο, τότε η επιλογή είναι άριστη!

Ερη Ριτσου

2,9 εκατομμύρια για νοίκια στον Καρά Τεπέ μέχρι το… 2025, στην κατά τα άλλα προσωρινή δομή!

142.051 για τους τέσσερις μήνες του 2020 και από 550.000 το χρόνο, για τα έτη 2021 έως 2025, προκειμένου να νοικιαστούν οι εκτάσεις του Καρά Τεπέ από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου

 Γράφει ο ΘΡΑΣΟΣ ΑΒΡΑΑΜ Δημοσίευση 15/9/2020

«Λεφτά με το τσουβάλι» αλλά και απόδειξη ότι η προσωρινή δομή του Καρά Τεπέ κάθε άλλο παρά προσωρινή είναι. 

Το «Ν» αποκαλύπτει σήμερα, δημοσιοποιώντας τα σχετικά έγγραφα, ότι για την περίοδο Σεπτέμβριος 2020 έως 31 Δεκεμβρίου 2025, το Υπουργείο μετανάστευσης και ασύλου δίνει το αστρονομικό ποσό των 2.9 εκατομμυρίων ευρώ μόνο για την ενοικίαση εκτάσεων ξερής και εγκαταλειμμένης γης στον Καρά Τεπέ. Προκειμένου να δημιουργήσει ένα νέο μόνιμο ΚΥΤ.

Συγκεκριμένα με δυο χθεσινές (14.9.2020) αποφάσεις του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου που αναρτήθηκαν στο «Διαύγεια» δεσμεύονται τα παρακάτω ποσά:

-        142.051 ευρώ για την ενοικίαση  γεωτεμαχίων για τη λειτουργία προσωρινής δομής φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών έως τις 31.12.2020.

-        Επίσης δεσμεύονται άλλα 2.750.000 ευρώ (550.000 ευρώ το χρόνο) για τη μίσθωση των ίδιων γεωτεμαχίων στην περιοχή Καρά Τεπέ!

Ας σημειώσουμε ότι στις εκτάσεις αυτές που ανήκουν εξ αδιαιρέτως σε απογόνους γνωστής οικογένειας της παλιάς Μυτιλήνης, έχουν αρχίσει ήδη να πραγματοποιούνται χωματουργικές εργασίες, σε κάποια δε τμήματα στήνονται και σκηνές. Εκτείνονται δε πέραν του οικοπέδου του πεδίου βολής ιδιοκτησίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και φτάνει μέχρι και πίσω από το σούπερ μάρκετ Lidl, Σε επαφή δηλαδή από τη μια μεριά με επιχειρήσεις κατά μήκος του δρόμου από την παλιά ΕΦΑΜ μέχρι και το πεδίο βολής και από την άλλη μεριά, μέχρι τη θάλασσα.

Η ενοικίαση του συγκεκριμένου χώρου αποδεικνύει προφανώς ότι η νέα, κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενη «προσωρινή», δομή στον Καρά Τεπέ είναι ο χώρος όπου θα αναπτυχθεί το μόνιμο ΚΥΤ που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από τη Θεσσαλονίκη.

Το μέγεθος δε της όλης έκτασης, πολλές εκατοντάδες στρέμματα, συμπεριλαμβανομένης και της έκτασης του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, δείχνει ότι θα είναι ένα τεράστιο ΚΥΤ πολύ μεγαλύτερο αυτό της Μόριας, το μεγαλύτερο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε άμεση επαφή με κατοικημένες περιοχές και πολλές δεκάδες επιχειρήσεις, λίγες εκατοντάδες μέτρα από το χωριό Παναγιύδα.

Ας σημειωθεί ότι όπως λέχθηκε από ανθρώπους της κτηματαγοράς στη Μυτιλήνη, το ύψος του ενοικίου είναι ίσως μεγαλύτερο και από το ύψος του ποσού που απαιτείτο μέχρι πρότινος για την αγορά της έκτασης.

www.stonisi.gr

BIG BROTHER σαν να λέμε κοινωνία του Όργουελ

 

 

BIG BROTHER Ή ΕΝΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΜΕ ΠΟΛΥΤΕΛΕΣ ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑ (1)

του Βασίλη Λιόση

Το Big Brother εμφανίστηκε στην ελληνική τηλεόραση πριν από 20 χρόνια, δάνειο από ξένη παραγωγή (η ελληνική τηλεόραση δεν έχει την ικανότητα να παράγει ούτε τα δικά της σκουπίδια. Ακόμη κι αυτά τα αγοράζει).

Το τηλεοπτικό αυτό παιχνίδι, για όσους δεν το θυμούνται, πήρε το όνομά του από το μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ, 1984. Στο έργο του αυτό ο Όργουελ περιέγραφε τον Μεγάλο Αδελφό ως ένα δυναστικό πρόσωπο που παρακολουθεί τους πάντες μέσω καμερών.

Εσχάτως, ένας εκ των παικτών δήλωσε την πρόθεσή του να βιάσει μία παίκτρια σε περίπτωση που «δεν του κάτσει», ξεπερνώντας κάθε όριο και προάγοντας τη λεγόμενη κουλτούρα βιασμού.

Μπορεί ένα τέτοιο απόρριμμα να παράγει ιδεολογία και πολιτική; Μπορεί το τίποτα να είναι κάτι; Η απάντηση είναι ένα κατηγορηματικό ναι. Ας δούμε το γιατί.

1) Ο Big Brother εξοικειώνει τον κόσμο με ένα δυστοπικό μέλλον όπου οι πάντες ελέγχονται πλήρως σε κάθε πτυχή της ζωής τους από την εξουσία. Ο έλεγχος συμπεριφορών, συναισθημάτων, ιδεών, στάσης ζωής είναι απαραίτητη προϋπόθεση υποταγής που μάλιστα γίνεται πιο επιτακτική σε περιόδους κρίσης. Οι κάμερες μπήκαν σιγά σιγά στη ζωή μας: στους δρόμους, στα αεροδρόμια, στα super market, εσχάτως και στα σχολεία κι έτσι στο τέλος μέσα από μικρές αλλά συνεχείς δόσεις δεν θα έχουμε καταλάβει τι έχει συμβεί. Στον μιθριδατισμό αυτό ο Big Brother έχει παίξει αποφασιστικό ρόλο και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο αφού οι κάμερες νομιμοποιούνται να βγάζουν σε δημόσια θέα την προσωπική ζωή.

2) Ειδικά οι νέοι άνθρωποι διαπαιδαγωγούνται στο να αναλώνονται σε συζητήσεις και τριβές δίχως καμία ουσία. Συζητήσεις για την κρίση, την ανεργία, τη φτώχια, τον ρατσισμό, την παιδεία, την τέχνη, δεν έχουν καμία θέση. Κάποτε η CIA φύτεψε στο κίνημα των χίπις τα ναρκωτικά για να κρατήσει το κίνημά τους εν υπνώσει και να θάψει τη ριζοσπαστικοποίησή του. Σήμερα οι νέοι εθίζονται να συζητάνε για ό,τι πιο βαρετό και ανούσιο και η ύπνωση επιτυγχάνεται μέσω τέτοιων τηλεοπτικών εκπομπών. Ωστόσο, το ξαναλέμε: το ανούσιο παράγει ουσία κι εν προκειμένω η ουσία είναι η απάθεια και η αδιαφορία για ό,τι καθορίζει τη ζωή μας.

3) Ειδική ιδεολογική λειτουργία επιτελείται στο ζήτημα της ανεργίας και της έννοιας της ευκαιρίας. Δεν υπάρχουν δικαιώματα. Άλλωστε μας το είπε ο Κυρανάκης. Η ανεργία δεν είναι δομικό χαρακτηριστικό του καπιταλισμού αλλά δομικό πρόβλημα αυτών που δεν ξέρουν να συντάξουν βιογραφικό. Το θέμα, λοιπόν, είναι να αρπάξεις την ευκαιρία. Και το Big Brother είναι μία ευκαιρία (ειδικά σήμερα που η ανεργία των νέων είναι κοντά στο 35%) είτε για να γίνεις γνωστός και κάπου να βολευτείς στον «μαγικό» κόσμο της τηλεόρασης είτε για να κερδίσεις τα 100.000 ευρώ.

4) Οι παίκτες εκπαιδεύονται στην κατάστρωση στρατηγικής (πρόκειται για ορολογία που χρησιμοποιείται από τους ίδιους) προκειμένου να γίνουν αρεστοί στο τηλεοπτικό κοινό. Δεν πρόκειται για κάποιο προϊόν αυταρέσκειας, αν και αυτή είναι φανερό πως υπάρχει, αλλά προϊόν της επιθυμίας για νίκη. Μπροστά στην επιδίωξη αυτή δεν υπάρχει φραγμός: η υποκρισία, η κατάδοση, οι στημένοι καυγάδες, η δήθεν συγκίνηση, ο αυτοεξευτελισμός, οι λυκοφιλίες (ζητάω συγγνώμη από τους λύκους), η προβολή επίμαχων σημείων του σώματος, όλα είναι αποδεκτά.

5) Το Big Brother, επίσης, αποθεώνει την εικόνα. Οι παίκτες επιλέγονται ώστε να «γράφουν» στο γυαλί. Καλοσχηματισμένοι κοιλιακοί και μούσκουλα για τα αγόρια, χυμώδη κορμιά για τα κορίτσια. Αλλά πλασάρουνε και το διαφορετικό. Όχι από διάθεση αντιρατσισμού και υπεράσπισης της διαφορετικότητας, αλλά γιατί πρέπει να απευθυνθούνε σε όλο το τηλεοπτικό κοινό: και στους ευτραφείς και στις σεξουαλικές μειονότητες και στους μεσήλικες και στους μετανάστες. Το προϊόν πρέπει να πωληθεί σε όσο το δυνατό περισσότερους. Η εικόνα τελικά επιτελεί ένα διπλό ρόλο: μεγιστοποίηση των κερδών και αποθέωση της ευτελούς.

6) Το τηλεοπτικό αυτό παιχνίδι, μαζί και με άλλα του παρελθόντος, παράγουν μία απολύτως στρεβλή αντίληψη για την έννοια της συμμετοχής και της δημοκρατίας. Το ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα φύγουν από το παιχνίδι το αποφασίζουν οι τηλεθεατές οπότε δημιουργείται μία επίφαση δημοκρατίας. Υπερβολική εκτίμηση; Θα θυμίσουμε πως στο παρελθόν ο αμερικανοτραφής Γιώργος Παπανδρέου υποστήριξε πως αυτού του είδους οι εκπομπές προωθούνε την έννοια της συμμετοχικής δημοκρατίας!

Είναι ασφαλώς ανησυχητικό το γεγονός ότι η τηλεθέαση για ένα τέτοιο σκουπίδι ήταν υψηλή και κυμάνθηκε στο 25%. Ωστόσο, ας είμαστε επιφυλακτικοί για δυο λόγους: πρώτο, γιατί κατά καιρούς η εγκυρότητα αυτών των μετρήσεων έχει αμφισβητηθεί και δεύτερο, γιατί ακόμη κι αν είναι αληθή τα νούμερα υπάρχει πάντα το ερώτημα αν αυτοί που δέχονται την τοποθέτηση των μηχανών μέτρησης στο σπίτι τους είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού. Επιπλέον, στον βαθμό που το 25% είναι ακριβές δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως το 75% αρνήθηκε να δει το τηλεοπτικό εξάμβλωμα. Τρεις στους τέσσερις αρνήθηκαν να καταναλώσουνε τη σαβούρα του ΣΚΑΪ.

Τέλος, δεν θα μπορούσε να μείνει ασχολίαστος ο θλιβερός Ανδρέας Μικρούτσικος που αφού τον αναστήλωσαν με μποτοξάρισμα, συνεχίζει από εκεί που είχε σταματήσει στην πρώτη εμφάνισή του στο Big Brother. Αναμφίβολα μπορεί να του απονεμηθεί το πρώτο βραβείο της παρλαπίπας και πάντα αναφύεται το ερώτημα πώς δυο άνθρωποι που ήταν αδέλφια είχαν τόσο διαφορετικές πορείες. Ο ένας, ο Θάνος, γράφοντας συγκλονιστική μουσική και παίρνοντας προοδευτική θέση στα πολιτικά δρώμενα και ο άλλος να μιλάει παράγοντας σαπουνόφουσκες πιο πολλές και από τα πιστολάκια που πουλάνε στα πανηγύρια.

Εντυπωσιακό το σπίτι του εγκλεισμού. Τζακούζι, πισίνα και γρασίδια. Αστραφτερό το στούντιο. Όπως και να έχει όμως, τα σκουπίδια όσο κι αν τα τυλίξεις με χρωματιστά χαρτιά, όσες εντυπωσιακές κορδέλες κι αν τους βάλεις, με όσα αρώματα κι αν τα ποτίσεις, η αποφορά τους είναι δεδομένη.

(1) Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην ΕΦΣΥΝ στις 16/9.

Οι βιοπαλαιστές ΕΒΕ να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους

Τις προηγούμενες μέρες δόθηκε στη δημοσιότητα έρευνα του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) της ΕΣΕΕ, σχετικά με τα αποτελέσματα των θερινών εκπτώσεων. Σύμφωνα με αυτή, 8 στις 10 εμπορικές επιχειρήσεις παρουσίασαν σημαντική μείωση των πωλήσεών τους σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019, ενώ το 50% αυτών εκτιμούν ότι αυτή η μείωση είναι μεγαλύτερη του 30%.

Ομως αυτή η εικόνα δεν φαίνεται να είναι ενιαία στον λεγόμενο «εμπορικό κόσμο». Σε σχόλιο του ΙΝΕΜΥ της ΕΣΕΕ στις 24/7, σχετικά με την εξέλιξη του τζίρου των εμπορικών επιχειρήσεων του λιανεμπορίου που κρατούν διπλογραφικά βιβλία (κυρίως ΑΕ, ΕΠΕ, ΙΚΕ, αλλά και όσες έχουν τζίρο πάνω από 1,5 εκατ. ευρώ το χρόνο), η κατάσταση εμφανιζόταν αισθητά καλύτερη.

Αντίστοιχα στοιχεία για τη βαθιά διαίρεση που υπάρχει στον «εμπορικό κόσμο» ανάμεσα στις μικρές και τις μεγάλες επιχειρήσεις, συναντά κανείς και στο εξαμηνιαίο δελτίο οικονομικού κλίματος Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων του Ινστιτούτου Μελετών της ΓΣΕΒΕΕ. Σύμφωνα με αυτό, «...τα ποσοστά επιδείνωσης των μεγαλύτερων επιχειρήσεων... είναι χαμηλότερα κατά 7-10 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ όσον αφορά τον κύκλο εργασιών κατά περίπου 10 ποσοστιαίες μονάδες». Αντίστοιχα, σε σχέση με τις προγραμματισμένες επενδύσεις η διαφορά ανέρχεται ομοίως στις 5-7 ποσοστιαίες μονάδες.

* * *

Τα παραπάνω στοιχεία μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν από τους αυτοαπασχολούμενους στο εμπόριο για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων:

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι εισπράξεις στις εμπορικές επιχειρήσεις δεν φαίνεται να ανακάμπτουν με τον ίδιο ρυθμό που επιβραδύνθηκαν λόγω lockdown. Η αιτία δεν είναι άλλη από τη νέα καπιταλιστική οικονομική κρίση στην οποία έχει περάσει η ελληνική οικονομία, αλλά και την κυριαρχία των πολυκαταστημάτων και των εμπορικών αλυσίδων, την τάση δηλαδή συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης που συνεχίζεται με αυξημένη ένταση στον κλάδο. Οσο δεν συνειδητοποιείται αυτή η πραγματικότητα, τόσο και οι μικροί και αυτοαπασχολούμενοι έμποροι θα «αιφνιδιάζονται» από την κατάσταση που θα διαμορφώνεται στον κλάδο.

Τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση μέσω της αναστολής λειτουργίας των επιχειρήσεων, ήταν μέτρα μιας χρήσης, τα οποία έχουν αφήσει τώρα τους αυτοαπασχολούμενους εμπόρους στο ...«έλεος του Κυρίου». Αλήθεια, ποιος αυτοαπασχολούμενος μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, ακόμα και αν αυτές μετατεθούν για 2-3 μήνες ακόμα; Πώς θα αντιμετωπιστεί από τους αυτοαπασχολούμενους η μεγάλη αύξηση της συσσώρευσης χρεών π.χ. στην εφορία, στο ταμείο, αν δεν επιβληθούν μέτρα ουσιαστικής στήριξης, όπως η εδώ και τώρα επιστροφή σε αφορολόγητο 12.000 ευρώ ή ακόμα και η διαγραφή μέρους των χρεών τους σε Δημόσιο και τράπεζες, όπως επανειλημμένα έχει προτείνει το ΚΚΕ;

Και μιας και είμαστε ήδη και στο δεύτερο κύμα της πανδημίας, πώς ο αυτοαπασχολούμενος στο εμπόριο θα διασφαλίσει ότι αυτός και η οικογένειά του θα «βγάλει» αυτόν τον δύσκολο χειμώνα αν δεν παλέψει μαζί με τους υπόλοιπους επαγγελματίες και εργαζόμενους για την άμεση στελέχωση των νοσοκομείων, τη δραστική αύξηση των κρεβατιών στις ΜΕΘ, χιλιάδες προσλήψεις υγειονομικών για να καλυφθούν τα πολύ μεγάλα κενά που υπάρχουν στα νοσοκομεία; Αν δεν απαιτήσει, τώρα που ανοίγουν τα σχολεία, π.χ. να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των παιδιών μέσα στις τάξεις;

* * *

Κόντρα στις προτροπές της κυβέρνησης για «εθνική ομοψυχία» και τις χρεοκοπημένες διαπραγματεύσεις των συνδικαλιστικών ηγεσιών, οι αυτοαπασχολούμενοι έμποροι χρειάζεται να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να μη συμβιβαστούν με τη μόνιμη επωδό των κυβερνήσεων περί «αντοχών» της οικονομίας, όταν και οι ίδιοι βλέπουν δισεκατομμύρια ευρώ να κυκλοφορούν για τις απαιτήσεις των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Να συσπειρωθούν στα σωματεία τους, να διεκδικήσουν την κάλυψη των αναγκών τους, την ανατροπή των νόμων που βρίσκονται σε ισχύ όπως η φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, οι κατασχέσεις, που τους οδηγούν συντεταγμένα στην ανασφάλεια και το λουκέτο. Οι αγωνιστικές πρωτοβουλίες που ήδη παίρνονται σε μια σειρά Συλλόγους χρειάζεται να πυκνώσουν και να μαζικοποιηθούν, να συναντηθούν με τους αγώνες των ταξικά προσανατολισμένων εργατικών σωματείων, με τους μαζικούς φορείς των βιοπαλαιστών αγροτών, της νεολαίας, των γυναικών για να είναι πιο αποτελεσματικοί.

Στην πρώτη γραμμή αυτής της μάχης πρέπει να βρεθούν οι ίδιοι οι κομμουνιστές, ανοίγοντας θαρρετά τη συζήτηση για τις αιτίες αυτής της κατάστασης, δυναμώνοντας την αμφισβήτηση απέναντι στα «ιερά και τα όσια» της ελεύθερης αγοράς, του ίδιου του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, απέναντι στη στρατηγική που προωθείται από κυβερνήσεις - ΕΕ για τη θωράκιση της κερδοφορίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Σε αυτές τις σύνθετες εξελίξεις η παρέμβασή μας μπορεί και πρέπει να αφήσει το αποτύπωμά της στα πιο λαϊκά στρώματα των αυτοαπασχολούμενων, που έχουν κάθε συμφέρον να ακούσουν τις θέσεις του ΚΚΕ.

Νίκος ΣΦΑΝΤΟΣ
Μέλος του Τμήματος ΕΒΕ της ΚΕ του ΚΚΕ

Παραμύθια «ενίσχυση»

Το απατηλό κυβερνητικό παραμύθι περί «ενισχυμένου και έτοιμου» δημόσιου συστήματος Υγείας καταρρέει με πάταγο με το «καλημέρα» της νέας έξαρσης της πανδημίας. Η κυβέρνηση παραδέχεται ότι η «σταδιακή μικρή αύξηση» στην εξάπλωση του κορονοϊού ήδη «ζορίζει το σύστημα Υγείας». Στην Αττική, το 70% των κλινών για την Covid-19 είναι ήδη κατειλημμένες, όταν οι επιστημονικές εκτιμήσεις προειδοποιούν ότι τα πιο δύσκολα είναι μπροστά.

Επιβεβαιώνεται ότι η κυβέρνηση μέσα στους 7 μήνες από την εμφάνιση της πανδημίας δεν έκανε τίποτα για την ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, για την πραγματική αντιμετώπιση των τεράστιων ελλείψεων που διαμόρφωσε η πολιτική εμπορευματοποίησης, υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ.

Οι κυβερνητικές παραδοχές επιβεβαιώνουν τις καθημερινές καταγγελίες των εργαζομένων στις δημόσιες μονάδες Υγείας, για τις τεράστιες ελλείψεις μόνιμου προσωπικού και δομών, που δεν λύνονται με προσωρινές προσλήψεις συμβασιούχων με ημερομηνία λήξης, με μετακινήσεις προσωπικού και μηχανημάτων από το ένα νοσοκομείο στο άλλο κ.ο.κ.

Στο «ζόρισμα» του συστήματος Υγείας αντικατοπτρίζεται η ταλαιπωρία που βιώνουν οι ασθενείς, με τις τεράστιες λίστες αναμονής για ιατρικά ραντεβού, εξετάσεις, θεραπείες και χειρουργεία, οι οποίες απογειώθηκαν ακόμα παραπέρα μέσα στην πανδημία. Αποτυπώνονται οι αποκαλυπτικές καταγγελίες των υγειονομικών για την εντατικοποίηση και τις συνέπειές της, για την προσαρμογή των υγειονομικών πρωτοκόλλων στις τεράστιες ελλείψεις, με χαρακτηριστικά παραδείγματα όπως αυτό της ΜΕΘ του «Αττικόν», όπου υγειονομικοί που ήταν πιθανά κρούσματα δεν βγήκαν σε καραντίνα και κλήθηκαν να συνεχίσουν να δουλεύουν... γιατί δεν υπήρχε κανείς να τους αντικαταστήσει, μέχρι τελικά να επιβεβαιωθούν 5 κρούσματα.

Σε πλήρη αντίθεση με τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για «διπλασιασμό των κλινών ΜΕΘ», η ηγεσία του υπουργείου Υγείας παραδέχεται ότι μόλις 229 κλίνες είναι διαθέσιμες πανελλαδικά για τις ανάγκες του κορονοϊού, ενώ «στην πρώτη φάση της πανδημίας είχαμε φτάσει τις 400». Επιβεβαιώνεται δηλαδή και από αυτήν την πλευρά ότι η περιβόητη «ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας» ήταν η συνέχιση της πολιτικής των προσωρινών «μπαλωμάτων».

Ετσι και τώρα, ο «σχεδιασμός για αύξηση των κλινών ΜΕΘ - Covid, όπως έκανε και την πρώτη φάση της πανδημίας», τον οποίο ανακοίνωσε χτες ο υπουργός Υγείας, σημαίνει νέα «μπαλώματα» και μετακινήσεις, νέα ξαναμοιράσματα κλινών, σε βάρος της αντιμετώπισης άλλων, εξίσου σοβαρών ασθενειών. Προαναγγέλλοντας μάλιστα εκ νέου τη μετατροπή ολόκληρου του ΕΣΥ σε «σύστημα της μίας νόσου», η κυβέρνηση αναφέρει ότι «αν χρειαστεί» θα αναστείλει και πάλι χειρουργεία, τακτικά εξωτερικά ιατρεία κ.ο.κ., αντί να προχωρήσει σε επίταξη του ιδιωτικού τομέα.

Ακόμα και ο διακηρυγμένος στόχος της κυβέρνησης, οι κλίνες ΜΕΘ να φτάσουν τις 1.200 συνολικά έως το τέλος του έτους, δεν συνοδεύεται από τις αντίστοιχες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ενώ καλύπτει μόλις το 1/3 των πραγματικών αναγκών ακόμα και σε συνθήκες χωρίς πανδημία.

Η νέα έξαρση της πανδημίας και οι «εστίες υπερμετάδοσης» που «ζορίζουν» το υποστελεχωμένο σύστημα Υγείας δεν προέκυψαν από το πουθενά: Κυβέρνηση και μεγαλοεργοδοσία έχουν τεράστιες ευθύνες για τα πετσοκομμένα πρωτόκολλα για το άνοιγμα του Τουρισμού, για την απουσία ουσιαστικών μέτρων προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, για τις άθλιες συνθήκες στις δομές προσφύγων και μεταναστών κ.ο.κ.

Η κυβέρνηση χαρακτηρίζει «αχίλλειο πτέρνα» τα μεγάλα αστικά κέντρα, ωστόσο αφήνει ανοχύρωτο το δημόσιο σύστημα Υγείας σε αυτά και αρνείται να πάρει οποιοδήποτε ουσιαστικό μέτρο «κοστίζει» στο κεφάλαιο και το κράτος του. Ανακοινώνει νέα περιοριστικά μέτρα στην Αττική, αλλά δεν παίρνει κανένα μέτρο π.χ. για ουσιαστική ενίσχυση των αστικών συγκοινωνιών. Αντί να διασφαλίσει την τήρηση όλων των αναγκαίων μέτρων προστασίας στους μεγάλους χώρους δουλειάς, υμνεί την «επιχειρηματική ευθύνη» και την «αυτορρύθμιση των επιχειρήσεων» (!), ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τον συνωστισμό στα σχολεία της Αττικής, όπου το 85% των μαθητών είναι σε τμήματα με περισσότερα από 17 άτομα το καθένα.

Απέναντι σε αυτήν την πολιτική, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την ανάγκη να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η πάλη για όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της υγείας και της ζωής του λαού, στο δημόσιο σύστημα Υγείας, στους χώρους δουλειάς, στην Εκπαίδευση, παντού!