Νέα κυβερνητική προσπάθεια καταστολής

Τα γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ, με τον προπηλακισμό του πρύτανη, αποδείχθηκαν η καλύτερη πάσα στην κυβέρνηση, για να προωθήσει, «δικαιωμένη», τους σχεδιασμούς της, την ένταση της καταστολής και το παραπέρα χτύπημα του εργατικού - λαϊκού και φοιτητικού κινήματος.

Για μια ακόμα φορά, θρασύδειλες ομάδες που αποτελούν εχθρούς του κινήματος έπαιξαν τον προβοκατόρικο ρόλο τους: Λειτούργησαν ως οι καλύτεροι «χορηγοί» της έντασης της καταστολής, της συκοφαντίας και της επίθεσης της κυβέρνησης εναντίον του λαού και της νεολαίας.

Στα πανεπιστήμια έχουν μακρύ κατάλογο τέτοιων «ευεργετικών» δράσεων για την εκάστοτε κυβέρνηση. Η κυβέρνηση της ΝΔ κατασυκοφάντησε και κατάργησε το άσυλο, αξιοποιώντας τα στημένα παιχνίδια ΜΑΤ - δήθεν αντιεξουσιαστών, μέσα κι έξω από πανεπιστημιακά ιδρύματα. Πέρυσι στις σημαντικές - μετά από πολλά χρόνια - φοιτητικές κινητοποιήσεις, τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης μέσα στα πανεπιστήμια (ΔΑΠ, «ανεξάρτητοι») αξιοποίησαν τις προσπάθειες αυτών των ομάδων να διαλύσουν τις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητών, να συκοφαντήσουν τους αγώνες τους, να τρομοκρατήσουν φοιτητές που για πρώτη φορά συμμετείχαν σε συλλογικές διαδικασίες και να προωθήσουν την παραπέρα διάλυση των συλλογικών διαδικασιών μέσω των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών. Το σχέδιο βέβαια δεν πέρασε! Οι φοιτητές έριξαν «πόρτα» και στις προβοκατόρικες ομάδες και στα σχέδια παραπέρα διάλυσης των συλλόγων.

***

Η στάση της κυβέρνησης και των στελεχών της όλες αυτές τις μέρες, με το πρόσχημα της «αντιμετώπισης της βίας στα πανεπιστήμια», δίνει νέα τροφή στην αντιδραστική θεωρία των «δύο άκρων» που αναπαρήγαγε χτες, μέσω των δηλώσεών του, και ο πρωθυπουργός και που έχει πάρει τα πάνω της το τελευταίο διάστημα από διάφορους όψιμους «αντιφασίστες». Με αφορμή την ΑΣΟΕΕ, λένε και γράφουν (σαν να τα είχαν έτοιμα από καιρό) «τελειώσαμε με τη Χρυσή Αυγή, να τελειώσουμε και με άλλα ακραία φαινόμενα», ξεπλένοντας από τη μία τον φασισμό και κάνοντας ευθεία επίθεση από την άλλη στις διεκδικήσεις, στους συλλογικούς αγώνες λαού και νεολαίας, απευθυνόμενοι ιδιαίτερα στο ριζοσπαστικό τμήμα του, που καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωσή του παίζουν οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Ανακατεύοντας συνειδητά διεκδικήσεις, μορφές δράσης συλλόγων και σωματείων, συλλογικές δράσεις του λαϊκού κινήματος με τη δράση αυτών των ύποπτων ομάδων, που δεν έχουν καμία σχέση με το εργατικό - λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα, συγχέοντας τον ριζοσπαστισμό με εγκληματικά στοιχεία και δράσεις.

***

Δεν είναι τυχαίο πως με αφορμή τα απαράδεκτα γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ βγήκαν από τα συρτάρια της κυβέρνησης σχέδια που χρόνια προσπαθεί να προωθήσει μέσα στα πανεπιστήμια και δεν μπορούσε λόγω και της αντίστασης του φοιτητικού κινήματος. Σχέδια που στοχεύουν ευθέως πλέον στην αλλαγή του περιεχομένου και της οργάνωσης των φοιτητικών συλλόγων, με μετατροπή τους σε βασικούς θεσμικούς συνομιλητές της κυβέρνησης και επιχειρηματιών για την προώθηση των κατευθύνσεων της ΕΕ στα πανεπιστήμια. Οι κάρτες εισόδου, η πανεπιστημιακή αστυνομία είναι μέτρα που στοχεύουν στην εξασφάλιση της απρόσκοπτης επιχειρηματικής λειτουργίας των ιδρυμάτων - για την οποία η κυβέρνηση δίνει λεφτά με το τσουβάλι, σε αντίθεση με τις εκπαιδευτικές ανάγκες - η οποία δεν πρέπει να παρακωλύεται από τη δράση των συλλόγων, τις διεκδικήσεις και τη φωνή των φοιτητών. Επιβεβαιώνεται, γι' άλλη μια φορά, ότι λεφτά μπορεί να υπάρχουν για security, κάρτες εισόδου κ.λπ., αλλά λείπουν όταν πρόκειται για διορισμούς εκπαιδευτικού προσωπικού στα ΑΕΙ, για να καλυφθούν οι ανάγκες για τη σίτιση και στέγαση των φοιτητών.

Οι εκπρόσωποι της ΔΑΠ - που όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας είναι εξαφανισμένοι - τώρα βγαίνουν στα κάγκελα ότι «επιτέλους πρέπει να μπει τέλος στην παθογένεια της βίας στα πανεπιστήμια» (τα λένε αυτά δυνάμεις που έχουν διακριθεί μέσα στα πανεπιστήμια σε μηχανισμούς εκβιασμών, εξαγοράς, τραμπουκισμών, επαφών με ανθρώπους της νύχτας και μπράβους). Το ίδιο ισχύει και με τους λεγόμενους «ανεξάρτητους» φοιτητές, που εμφανίζονται «σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή» κάθε φορά που η κυβέρνηση ετοιμάζει νέα αντιδραστικά νομοσχέδια. Οι προτάσεις που «μόνοι τους, αυτοδημιούργητα σκέφτηκαν», ταυτίζονται πάντα με τα σχέδια και τα επιχειρήματα που προωθεί κάθε κυβέρνηση, η υπερπροβολή τους από φιλοκυβερνητικά μέσα, όπως και από κυβερνητικούς μηχανισμούς και ιστοσελίδες στο διαδίκτυο, επιβεβαιώνει με ποιους τα έχουν κάνει πλακάκια.

***

Οι φοιτητές, σύσσωμος ο λαός και το κίνημά του είναι η δύναμη που μπορεί να ακυρώσει τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για ένταση της καταστολής και περιορισμό των λαϊκών ελευθεριών, μέσα στους οποίους εντάσσεται και η αξιοποίηση τέτοιων προβοκατόρικων ενεργειών και ομάδων.

Η κυβέρνηση, εάν νομίζει πως θα επιβάλει σιγή νεκροταφείου στα πανεπιστήμια και πως θα ξεμπερδέψει με τη δικαιολογημένη ανησυχία, οργή και θυμό του λαού και της νεολαίας για την ανυπαρξία κρατικών μέτρων στήριξης της δημόσιας Υγείας και της εκπαιδευτικής διαδικασίας, για το νομοσχέδιο - τερατούργημα που ετοιμάζει και αφορά το εργασιακό παρόν και μέλλον της νεολαίας, είναι γελασμένη. Οι φοιτητές δεν θα κάτσουν στα αυγά τους. Αυτές οι μεγαλοστομίες ότι δήθεν θα πατάξει παθογένειες των πανεπιστήμιων παίρνοντας μέτρα καταστολής δεν πείθουν πλέον κανέναν. Το άσυλο το κατάργησαν, αλλά το εμπόριο και οι πιάτσες ναρκωτικών παραμένουν στους χώρους των πανεπιστημίων, ληστείες επιστημονικού και τεχνικού εξοπλισμού έχουν ξαναγίνει κ.λπ.

***

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να περάσει σαν τον κλέφτη, με κλειστά πανεπιστήμια, το νέο νομοσχέδιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, που ενισχύει περαιτέρω την επιχειρηματική δραστηριότητα σε βάρος των μορφωτικών δικαιωμάτων των φοιτητών, που ανοίγει παραπέρα το δρόμο για διαγραφές φοιτητών και πολλαπλασιάζει τα επαγγελματικά τους αδιέξοδα, δεν θα περάσει!

Οι φοιτητές με τη μαζική τους συμμετοχή στον αγώνα για ζωή με δικαιώματα, δυναμώνοντας τους συλλόγους τους, την κοινή δράση με το εργατικό κίνημα, μπορούν να βάλουν φρένο στα χειρότερα που η κυβέρνηση ετοιμάζει, να απαντήσουν στην καταστολή, στη συκοφάντηση των συλλόγων και των αγώνων τους.

Ζωή ΧΑΧΑΜΗ
Μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ

Το χειρουργείο είναι μέρος της θεραπείας και εκεί δεν νοείται ποσοστό

Ανακοίνωσαν μείωση των τακτικών χειρουργείων κατά 80% κι εν μέσω πανδημίας ανακοίνωσαν, επίσης, ότι θα προχωρήσουν την κατάργηση του 8ωρου, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, την εξουδετέρωση με νόμο των αντιστάσεων των εργαζομένων. Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, λέει ο λαός μας.

Αποδεικνύεται με αυτόν τον τρόπο τι παραμύθι ήταν η λεγόμενη θωράκιση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Και για να μην τους αδικούμε, τα ίδια έκανε και η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για την Υγεία. Στο άκουσμα των αιτημάτων μας για πρόσληψη ειδικευμένων μόνιμων γιατρών και νοσηλευτών έβγαζαν καντήλες!

Και τώρα τι κάνουμε;

Η πρωτοβάθμια περίθαλψη; Κενό γράμμα, ρημαγμένη, ανήμπορη ακόμα και να συνταγογραφήσει.

Τα δευτεροβάθμια νοσοκομεία; Με γηρασμένο προσωπικό, υποστελεχωμένα πλήρως, ανίκανα και να εμπνεύσουν τους ειδικευόμενους νέους γιατρούς να τα στελεχώσουν. Η μετανάστευση των πτυχιούχων γιατρών συνεχίζεται αμείωτη.

Ανακοίνωσαν μείωση των τακτικών χειρουργείων κατά 80%!

Εννοείται όσων έχουν απομείνει ακόμα.

Διότι οι υποδομές αναξιοπρέπειας (κατάσταση θαλάμων, τουαλέτες, κ.τ.λ.), οι ουρές στις λίστες αναμονής, η γενικευμένη υποστελέχωση, ο ελλιπής και πεπαλαιωμένος εξοπλισμός έχουν, ήδη, περιορίσει τα τακτικά χειρουργεία, παρότι η ζήτηση είναι υψηλή.

Η μετατροπή των νοσοκομείων σε μονάδες «μίας νόσου» δεν μπορεί να γίνει. Δεν αποτελεί λύση.

Ηδη, οι ΜΕΘ δεν επαρκούν για τα εκτός Covid-19 νοσήματα.

Πολύ περισσότερο, δεν μπορεί να γίνει σε έναν γηρασμένο πληθυσμό σαν τον δικό μας, όπου τόσα χρόνια προβλήματα έχουν συσσωρευθεί και που, επιπλέον, γίνονται επείγοντα από τη μία στιγμή στην άλλη, λόγω της μη προηγούμενης αντιμετώπισής τους.

`Η μήπως έχουν κατά νου τη μαζική φυγάδευση στις ιδιωτικές κλινικές;

Σαν να μην έφταναν τα δωράκια στους κλινικάρχες μέσα στην πανδημία, που θησαυρίζουν από δέκα μεριές, τους παραδίδουν και τους ασθενείς που θα διώχνουν τα δημόσια νοσοκομεία.

Τα δημόσια νοσοκομεία, όμως, ανήκουν ακριβώς στους ασθενείς αυτούς. Ανήκουν στους πάσχοντες φορολογούμενους, γιατί αυτοί τα πληρώνουν.

Επίσης, σίγουρα δεν αποτελεί λύση η μετατροπή των χειρουργών σε παθολόγους, πνευμονολόγους και εντατικολόγους, για να αντιμετωπίσουν τους ασθενείς με Covid.

Είναι άλλο πράγμα η προσφορά μας ως γιατρών, που άλλωστε είναι δεδομένη.

Η μετακίνηση γιατρών και νοσηλευτών από κλινική σε κλινική ή άλλο νοσοκομείο, για να καλύψουν τρύπες, απλά δημιουργεί νέα υποστελέχωση.

Η μετατροπή των ειδικευόμενων σε εργαζόμενους «πάσης χρήσης», για να καλυφθεί η γενικευμένη υποστελέχωση, επίσης δεν αποτελεί λύση.

Δεν είναι δυνατόν, οι ειδικευόμενοι αντί να εκπαιδεύονται στην Ιατρική, να χρησιμοποιούνται, χρόνια τώρα, σαν τραυματιοφορείς, νοσηλευτές, γραμματείς, παραγγελιοδόχοι, συνταγογράφοι.

Οι ειδικευόμενοι είναι νέοι, ενθουσιώδεις, γνωρίζουν 2-3 ξένες γλώσσες, ξέρουν Πληροφορική, είναι μορφωμένοι και φιλότιμοι. Είναι, με άλλα λόγια, γι' αυτούς «ιδανικοί φτηνοί υπάλληλοι» πάσης χρήσεως. Οι άνθρωποι για όλες τις δουλειές, ο καθένας ένας σύγχρονος Βέγγος. Εκεί έχουν φτάσει τα πράγματα...

Ανακοίνωσαν μείωση των τακτικών χειρουργείων κατά 80%! Πώς μπορούν να το κάνουν αυτό; Οι ασθενείς και η αντιμετώπισή τους είναι διοικητική πράξη; Εχουν μετρήσει τους πάσχοντες; Τον χρόνο και τα χειρουργεία που χρειάζονται για να αντιμετωπιστούν; Είναι μόνο τα ογκολογικά περιστατικά, το τραύμα, τα κατάγματα, οι αιμορραγίες κ.λπ.; Μια στένωση του σπονδυλικού σωλήνα δεν αποτελεί πρόβλημα; Μια προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα των γονάτων ή των ισχίων, που οδηγούν σε καθήλωση και αναπηρία, δεν αποτελεί επείγον πρόβλημα; Κάποιος με λίθους στη χολή που πονάει κάθε φορά που τρώει και συνυπάρχει, μάλιστα, και διαβήτης, δεν θα χειρουργηθεί; Και τόσα άλλα, όπως ισχαιμία των άκρων ή αποφράξεις των καρωτίδων προχωρημένου βαθμού κ.λπ.

Με ποια διοικητική πράξη και με την ευθύνη τίνος θα στερηθούν τη χειρουργική αντιμετώπιση;

Εχουν υπολογίσει πόσα χειρουργεία και πόσα κρεβάτια χρειάζονται τα επείγοντα καθημερινά προβλήματα; Δεν λέω πόσους γιατρούς και νοσηλευτές και τι υποδομές χρειάζονται, γιατί εκεί έχουν χάσει την μπάλα τελείως, χρόνια τώρα.

Τόσους μήνες μετά το πρώτο κύμα της πανδημίας δεν έκαναν τίποτα ουσιαστικό. Ομως, βρήκαν χρόνο τώρα μέσα στην πανδημία και τις θεομηνίες, σαν τη Σάμο και τη Σμύρνη, να νομοθετήσουν τον Μεσαίωνα. Την κατάργηση κατακτήσεων 100 και πλέον χρόνων, να περιορίσουν με κάθε τρόπο το δικαίωμα στη δουλειά και τη μόρφωση.

Το βλέπουν σαν ευκαιρία. «Τώρα πρέπει να γίνει το πλιάτσικο».

Αν μη τι άλλο, ομολογούν την πλήρη αποτυχία του συστήματός τους. Αυτό που με τόσο πείσμα υπηρετούν, αργοπεθαίνει, σαπίζει ασταμάτητα.

Οσο γηρασμένοι κι αν είμαστε.

Οσο λίγοι σε αριθμό κι αν είμαστε.

Οσο εγκαταλελειμμένοι κι αν είμαστε.

Ας είναι ξεκάθαρο ότι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, θα διατηρήσουμε την ελπίδα άσβεστη, θα σταθούμε δίπλα στον λαό, από τον οποίο προερχόμαστε και στον οποίο ανήκουμε, για να μη μείνει κανένας απροστάτευτος στην καταιγίδα που έρχεται.

Από την άλλη μεριά, απαιτούμε επιτακτικά αυτό που πραγματικά μπορεί να βοηθήσει:

Τη μαζική πρόσληψη ειδικευμένων, μόνιμων γιατρών και νοσηλευτών.

Σύγχρονο, πλήρη εξοπλισμό των νοσοκομείων.

Πραγματική επίταξη του ιδιωτικού τομέα, που διαθέτει αρκετές κλίνες και έμπειρους γιατρούς και νοσηλευτές.

Μαζί με την ατομική ευθύνη, που απλόχερα προσφέρεται από τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας, χρειάζεται και η κρατική ευθύνη, η ευθύνη της εξουσίας, που πρέπει να υλοποιήσει τα παραπάνω.

Χρήστος ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΑΣ
Γενικός χειρουργός, διευθυντής ΕΣΥ στο Νοσοκομείο ΚΑΤ

Ωρα μεγάλης ευθύνης

Τα νέα αντεργατικά μέτρα που φέρνει με νόμο η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα, όπως και οι ανακοινώσεις για τη διαχείριση της έξαρσης της πανδημίας, που συνεχίζουν να αφήνουν απροστάτευτο και εκτεθειμένο το λαό, είναι «αιτία πολέμου» για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Αντί η κυβέρνηση να πάρει μέτρα ουσιαστικής προστασίας της υγείας και της ζωής του λαού, αξιοποιεί την πανδημία για να κλιμακώσει την επίθεση, στοχεύοντας στην καρδιά των εργασιακών δικαιωμάτων, όπως είναι ο ημερήσιος χρόνος εργασίας και το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση και στην απεργία.

Αντί να ενισχύσει το δημόσιο σύστημα Υγείας με προσωπικό και υποδομές, αντί να επιτάξει τον ιδιωτικό τομέα και να τον θέσει σε ενιαίο κρατικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας, επιβάλλει «λοκντάουν» στα χειρουργεία και συνολικά στη λειτουργία των νοσοκομείων για ασθένειες εκτός του κορονοϊού.

Καταδικάζει με αυτόν τον τρόπο χιλιάδες ασθενείς που χρειάζονται μόνιμη ή επείγουσα βοήθεια και θεραπεία και δεν αντέχει η τσέπη τους να πληρώσουν στον ιδιωτικό τομέα.

Κανείς δεν μπορεί να μένει αδιάφορος μπροστά στον κίνδυνο ο ίδιος ή κάποιος από την οικογένειά του, ένας φίλος ή ένας συνάδελφός του να χρειαστεί βοήθεια και να βρει κλειστές τις πόρτες του συστήματος Υγείας, που μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε σύστημα «μιας νόσου».

Οπως κανείς δεν μπορεί να μένει αδιάφορος απέναντι στην καθιέρωση 10ωρης ημερήσιας εργασίας, που αυξάνει κατακόρυφα τον απλήρωτο χρόνο της δουλειάς, με σοβαρές επιπτώσεις στη φθορά της υγείας του εργαζόμενου, αλλά και στην οικογενειακή και κοινωνική του ζωή.

Κανείς δεν μπορεί να λέει «δεν βαριέσαι» για την απαγόρευση του απεργιακού δικαιώματος στο Δημόσιο, που θα συμπαρασύρει αργά ή γρήγορα και τον ιδιωτικό τομέα, όπου ήδη ισχύουν παραλυτικοί περιορισμοί.

Κανείς δεν μπορεί να κοιτάζει αδιάφορα τους νέους μηχανισμούς που στήνονται για να συμπιεστεί ακόμα περισσότερο ο μέσος μισθός, την καθιέρωση υποκατώτερου μισθού 200 ευρώ για όσους δουλεύουν ημιαπασχόληση, με τα προγράμματα που ανακοινώνει η κυβέρνηση.

Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των μέτρων, στα Εργασιακά και στην Υγεία, είναι η στήριξη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό είναι το αποκλειστικό κριτήριο της κυβέρνησης.

Αξιοποιώντας και την πανδημία, δίνει λεφτά με τη σέσουλα για φοροαπαλλαγές και ελαφρύνσεις στις μεγάλες επιχειρήσεις, τους εξασφαλίζει ανεξάντλητη τζάμπα εργασία από τη μεγάλη δεξαμενή των ανέργων, αλλά δεν προσλαμβάνει το αναγκαίο προσωπικό στα νοσοκομεία, δεν ανοίγει αυτά που έκλεισαν, δεν οργανώνει ένα πλήρες δίκτυο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας με έμφαση στην πρόληψη.

Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, δεν παίρνει μέτρα αποσυμφόρησης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και των σχολείων, δεν επιβάλλει επαρκή μέτρα προστασίας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, για να μη θίξει τα κέρδη της εργοδοσίας.

Συνεχίζει την πολιτική της υποχρηματοδότησης, εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Υγείας, θυσιάζοντας το πολυτιμότερο αγαθό στο βωμό του «κόστους - οφέλους» για το κεφάλαιο και των «αντοχών της οικονομίας». Την ίδια στιγμή, ο ιδιωτικός τομέας της Υγείας πριμοδοτείται με κάθε τρόπο, αντί να επιταχθεί άμεσα εν μέσω πανδημίας.

Η άλλη όψη της ίδιας πολιτικής είναι η επίθεση στα Εργασιακά και στο Ασφαλιστικό, που συνιστούν τις «ανατροπές του αιώνα», όπως δίκαια τις ονόμασαν τα συνδικάτα.

Η επίθεση αυτή φαντάζει ακόμα πιο «μαύρη» αν αναλογιστεί κανείς ότι σήμερα υπάρχουν ακόμα περισσότερες προϋποθέσεις για μείωση του χρόνου εργασίας, για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για δουλειά και ζωή με σύγχρονα δικαιώματα.

Οι «εκσυγχρονισμένοι» αυτοί μηχανισμοί εκμετάλλευσης έχουν τη σφραγίδα του κεφαλαίου, της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των κομμάτων τους. Είναι η «επόμενη πίστα» της πολιτικής που υπηρέτησαν διαχρονικά όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Καμία προσδοκία ή ελπίδα δεν πρέπει να τρέφουν οι εργαζόμενοι ότι κάτι θα αλλάξει χωρίς τη δική τους καθοριστική παρέμβαση. Χωρίς οι ίδιοι να εμπιστευτούν και να αξιοποιήσουν τη δύναμή τους στον αγώνα για την υγεία και τα δικαιώματά τους, για σύγχρονους όρους δουλειάς και ζωής, αντιμετωπίζοντας και τις πρόσθετες δυσκολίες που βάζει η πανδημία.

Είναι ώρα ευθύνης για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης. Τα συνδικάτα σημαίνουν απεργιακό συναγερμό και η απάντηση των εργαζομένων πρέπει να ακουστεί δυνατά!

H AΡΙΣΤΕΡΗ AMHXANIA ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

 

 Η Γενική Κρίση του Καπιταλισμού, πήρε πρόσφατα την απροσδόκητη(;) μορφή μιας σαρωτικής πανδημίας ίωσης με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά. Υψηλή μεταδοτικότητα και μη αναμενόμενη συμπεριφορά με μεγάλη διασπορά κλινικών και ευρύτερων συμπτωμάτων, από ασυμπτωματική μέχρι βαριά ασθένεια και βασανιστικό θάνατο, με τα βαριά περιστατικά να εντοπίζονται περισότερο στις μεγάλες ηλικίες, δίνοντας λαβή και για διάφορες υποψίες, εν μέρει βάσιμες και περισσότερο συνωμοσιολογικές, π.χ. «τον ιό κατασκεύασαν για να εξοντώσουν τους γέρους και να αναζωογονήσουν τις ασφαλιστικές εταιρίες» κλπ.. Εφερε σε αμηχανία τους γιατρούς και την ιατρική επιστήμη γιατί είναι μια νέα αρρώστια, που ακόμη δεν έχει καταγραφεί πλήρως και εξαντλητικά ως προς τις συνέπειές της, ιδίως τις αφανείς και μακροχρόνιες, με αποτέλεσμα, ειδικά ειδικά στους πρώτους μήνες να μην ξέρουν και πως να την αντιμετωπίσουν.

Η Πανδημία του κορονοϊού ξεβράκωσε ταυτόχρονα το κυρίαρχο κοινωνικοοικονομικό σύστημα, και την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών υγείας που προωθούσε στα πλαίσια του γενικού φιλελεύθερου τυφλοσούρτη της «αγορά», που θα θεράπευε «πάσαν νόσον (…κυριολεκτικά!) και πάσαν μαλακίαν». Αποκάλυψε τα κενά και τις αστοχίες, κυριολεκτικά την δομική ανεπάρκεια, όχι απλά των φιλελευθέρων συστημάτων υγείας, της παραγωγής φαρμάκων/εμβολίων κλπ., αλλά και της όλης οργάνωσης της οικονομικής ζωής, και εξ αιτίας αυτής, και της κοινωνικής ζωής, και της διαχείρισης του Περιβάλλοντος.
Μια καλή νύξη τέτοιων ανησυχιών και προβληματισμών θα βρείτε εδώ, από μια επίσης απροσδόκητη προέλευση:
https://www.in.gr/2020/10/29/world/ekthesi-oie-oi-pandimies-tha-ginoun-olo-kai-pio-fonikes-kai-tha-xtypoun-pio-syxna/
Παληά, αυτά «τα διέδιδαν κομμουνισταί, για να ενσπείρουν ανησυχίαν εις τον λαόν και να κλονίσουν τας βάσεις του ισχύοντος κοινωνικοπολιτικού συστήματος». Τώρα τα λένε και άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας.
Η εξέλιξη αυτή καθόλου δεν εξέπληξε τους μαρξιστές/λενινιστές, τους πραγματικούς κομμουνιστές, που εδώ και έναν αιώνα μιλάνε για «Γενική Κρίση», έστω και αν, λόγω έλλειψης των απαραιτήτων βαριών μελετητικών μέσων, δεν ήταν σε θέση να προφητέψουν την συγκεκριμένη μορφή και τον τρόπο εμφάνισής της. Γι αυτή τη δουλειά χρειάζεται πολλή και βαθιά Επιστήμη και επιστημονικό δυναμικό, που δεν διαθέτει η εργατική τάξη. Η αστική Επιστήμη, που επίσης δεν πρόβλεψε τίποτε και τώρα αγκομαχάει πίσω από τις συνέπειες και σε λάθος δρόμους αντιμετώπισής τους, ακριβώς γιατί μπορούσε να έχει όλα τα μέσα, απέδειξε περίτρανα την στοιχειακή της ανεπάρκεια, καθώς υπηρετεί την Κεφαλαιοκρατία και όχι την Κοινωνία. Και, τώρα πια, ενάντια στην Κοινωνία.

Όπως υπονοούν, έστω και αν δεν το συνειδητοποιούν, και οι παραπάνω επιστήμονες του ΟΗΕ και άλλες λιγοστές προς το παρόν εξαιρέσεις, βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι που μοιάζει με παροξυσμό, συμφόρηση (collapsus) η καλύτερα αχαλίνωτη/ορμητική χρεοκοπία του Καπιταλισμού, που επιχειρείται να ξεπεραστεί πηδώντας πιο δυνατά μέσα στον γκρεμό, που βαδίζει. Οξύνοντας ακόμη βαθύτερα, ήδη εκρηκτικές αντιθέσεις.
Πολλοί εντυπωσιάζονται από τις αλαζονικές δηλώσεις κορυφαίων απολογητών του Καπιταλισμού, για «επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών, που αλλιώς θα χρειάζονταν δεκαετίες» λόγω της ευχέρειας, που θαρρούν πως τους παρέχουν τα έκτακτα μέτρα, για έκτακτη καταναγκαστική εκμετάλλευση και συναφή θηριώδη κερδοφορία.
Αλλά ο καταναγκασμός είναι δίκοπο μαχαίρι, και θα γίνει ηφαίστειο, όταν οι καταναγκαζόμενοι συνειδητοποιήσουν ότι αυτή η καρικατούρα προστασίας της υγείας τους, εκτός από τεκμήριο εγκληματικής αδιαφορίας και έσχατο μέσο, που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αξιοποιείται και σαν πρόφαση για εντατικότερη εκμετάλλευση και αλλοτρίωση, κυριολεκτικά απανθρωποποίηση του ανθρώπου και κύρια των «ταπεινών και καταφρονεμένων».
Ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον, που δεν μπορεί να ζήσει σε κλουβιά απομόνωσης με “delivery” και τροφοδοσίες drone, σα νάναι κοτόπουλο σε βιομηχανικό πτηνοτροφείο.
Η Κοινωνία, ακριβώς λόγω του στραβού δρόμου που πήρε με τον θρίαμβο του Καπιταλισμού, βιώνει αβίωτες συνέπειες και βαδίζει σε μεγάλες καταστροφές. Χρειάζεται ολική αλλαγή του «concept», καθώς λένε οι γιάπηδες, ριζική αλλαγή πορείας.
Πίσω στον δρόμο του Σοσιαλισμού, που ανακόπηκε βίαια από τους λίγους, αλλά και επιπόλαια, με αλαφρομυαλιά των πολλών.
Back in the USSR!

Εμπρός για μια καλύτερη ΕΣΣΔ, που θα πιάσει όλο τον κόσμο και θα σκοτώσει το καπιταλιστικό τέρας.
Αυτό το μήνυμα, πρέπει να περάσει ιδίως σε εκείνα τα εκτεταμένα τμήματα του Λαού, τα μικρομεσαία στρώματα και την επηρεαζόμενη από αυτά εργατιά, που από την αρχή και ενστικτώδικα δαγκώσανε το δόλωμα της παραπλανητικής συνωμοσιολογίας, πως τάχα «δεν υπάρχει ιός», πως μπορεί να καταπολεμηθεί με την «ανοσία της αγέλης», πως είναι δημιούργημα προπαγάνδας των κεφαλαιοκρατών, που πιθανότατα σε δεύτερο χρόνο θα ταυτοποιηθούν ως …εβραίοι(!) η δεν ξέρω-γω-τι, για να σωθεί ο καπιταλισμός!
Δεν είναι συνομωσία φίλοι του Serajevo και του εν γένει εξωκοινοβουλίου, η Πανδημία.
Είναι ατόφιο αποτέλεσμα της σήψης του Καπιταλισμού.
Μαζί με τα μέσα «αντιμετώπισής» του.

ΣΕΧΤΑΡ ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ 

Η εργοδοσία του ΑΒ Βασιλόπουλος απέκρυψε κρούσμα στη Θεσσαλονίκη!

 

Κατιούσα

Καταγγελία της Ένωσης Εμποροϋπαλλήλων Ν. Θεσσαλονίκης.

Η Ένωση Εμποροϋπαλλήλων Ν. Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την εταιρία ΑΒ Βασιλόπουλος για απόκρυψη κρούσματος. Πιο συγκεκριμένα σε κατάστημα της Θεσσαλονίκης, εμφανίστηκε επιβεβαιωμένο κρούσμα σε εργαζόμενο την Τρίτη 27/10/20 και δεν υπήρξε καμία επίσημη ενημέρωση στην πλειοψηφία των εργαζόμενων του καταστήματος από την πλευρά της εταιρίας.

Η όποια ενημέρωση έγινε από στόμα σε στόμα των συναδέλφων και όχι από στέλεχος της εταιρίας. Μάλιστα έπειτα από παρέμβαση μέλους του ΔΣ του σωματείου, για να υπάρξει ενημέρωση και άμεση διενέργεια τεστ και απολύμανσης, τα στελέχη δηλώναν αναρμόδια και μετέθεταν την ευθύνη στους προϊστάμενους τους, καθυστερώντας σημαντικά. Μέχρι και το κλείσιμο του καταστήματος δεν πάρθηκε κανένα μέτρο ενάντια στη διάδοση του ιού.

Είναι προκλητικό το γεγονός ότι όλοι οι συνάδελφοι αγχώθηκαν, ρωτούσαν στα στελέχη πότε θα κάνουν τεστ, αν γίνει απολύμανση και η αντίδραση τους ήταν μόνο η αδράνεια!

Την ίδια στιγμή και ενώ γνωρίζουν τα στελέχη για περιπτώσεις εργαζόμενων που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες ή έρχονται καθημερινά σε επαφή με άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες από το οικογενειακό περιβάλλον, αρνούνται να κάνουν προληπτικά τεστ στους συναδέλφους. Επιπλέον αρκέστηκαν σε μια αναφορά ότι έγινε απολύμανση εν τέλει χωρίς όμως να επιδείξουν κάποιο πιστοποιημένο έγγραφο, ενώ δεν παρέλειψαν ξανά να επικαλεστούν την ατομική ευθύνη.

Τέλος και μετά το κλείσιμο του καταστήματος έγινε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του μέλους του ΔΣ του σωματείου και στελέχους της εταιρίας από την Αθήνα. Το στέλεχος δεν δεσμεύτηκε ότι θα ικανοποιηθούν τα αιτήματα των εργαζόμενων, αντίθετα αρκέστηκε στο όποιος εργαζόμενος θέλει μπορεί να αναφέρει στον προϊστάμενο του ότι δεν αισθάνεται σίγουρος  και μετέπειτα θα ειδοποιηθεί ο γιατρός εργασίας και αυτός θα αποφασίσει αν γίνει το τεστ!!!

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι ακόμα και στο βασικό ζήτημα της υγείας η εταιρία το αντιμετωπίζει με τη λογική του κόστους. Άλλωστε η ίδια η εταιρία ανακοίνωσε πολύ μεγάλους τζίρους με τεράστια κέρδη και την ίδια στιγμή απολύει εργαζόμενους, κλείνει καταστήματα και δεν έχει πάρει κανένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας της υγείας των εργαζόμενων.

Όμως υπάρχουν οργανωμένα μέλη του σωματείου στο κατάστημα και για αυτό η προσπάθεια απόκρυψης έπεσε στο κενό! Για αυτό καλούμε όλους τους συναδέλφους σε όλα τα σουπερμάρκετ να οργανωθούν στο σωματείο. Να στηθούν επιτροπές υγιεινής και ασφάλειας σε περισσότερους χώρους δουλειάς.

Επειδή το θέμα δεν είναι ενδοεταιρικό, αλλά κοινωνικό και ιδιαίτερα αφορά τους εργαζόμενους και με αφορμή της έξαρση των κρουσμάτων ιδιαίτερα  στη Θεσσαλονίκη καλούμε την εταιρία να πάρει θέση:

• -Πότε θα ενημερώσει επίσημα τους εργαζόμενους
• -Πότε θα γίνουν τα δωρεάν τεστ και σε ποιο μέρος και με ποιον τρόπο
• -Πότε θα γίνει απολύμανση σύμφωνα με τις προβλεπόμενες οδηγίες
• -Τι μέτρα θα πάρει για την καθημερινή ασφαλή λειτουργία των καταστημάτων.
• -Γιατί δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα οι εργαζόμενοι και το σωματείο
• -Γιατί δεν ενημερώθηκε ο ΕΟΔΥ

ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

Για ακόμη μια φορά γίνεται εμφανές, πως ο μόνος δρόμος για εμάς τους εργαζόμενους είναι ο οργανωμένος αγώνας μέσα από τα σωματεία μας, για την προστασία της υγείας μας, για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων μας.

Να μην μείνει κανένας μόνος του, φοβισμένος, να μην νιώσει κανένας ανήμπορος μπροστά στον εργοδότη του.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

• -Εδώ και τώρα ενίσχυση του συστήματος υγείας, των νοσοκομείων, της πρωτοβάθμιας υγείας συνολικά
• -Άμεση ενημέρωση όλων των εργαζόμενων σε κάθε κατάστημα που υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα.
• -Δωρεάν τεστ, και προληπτικά, στους εμποροϋπαλλήλους
• -Δωρεάν και με ευθύνη της εργοδοσίας, μέτρα ατομικής προστασίας
• -Τακτική απολύμανση όλων των καταστημάτων και των αποθηκών
• -Μετατροπή των συμβάσεων μερικής απασχόλησης σε πλήρη.
• -Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού
• -Άδεια με πλήρεις αποδοχές σε εργαζόμενους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΑΣ! ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!

Πηγή: ΠΑΜΕ

Νόμος και τάξη μόνο για αντιφασίστες – Η ΕΛ.ΑΣ. του Χρυσοχοΐδη έστειλε 4 διαδηλωτές στο νοσοκομείο

 

Κατιούσα

Την ώρα που τα σταγονίδια της Χρυσής Αυγής και οι οπαδοί του Κασιδιάρη επιχειρούσαν να σπάσουν την απαγόρευση συγκεντρώσεων για το μνημόσυνο Φουντούλη-Καπελώνη (των δύο χρυσαυγιτών που εκτελέστηκαν στο Νέο Ηράκλειο το 2013), η αστυνομία του Χρυσοχοΐδη διάλεξε να σπάσει μερικά κεφάλια με το πρόσχημα της… επιβολής της απαγόρευσης. Και όμως τυχαία αυτά ανήκαν στις αντιφασιστικές κι αναρχικές ομάδες που έκαναν αντισυγκέντρωση για να εμποδίσουν τους νεοναζί να βγουν στον δρόμο για τη γνωστή φιέστα μίσους.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αντιφασίστες διαδηλωτές συνάντησαν ισχυρές δυνάμεις και προκλητική στάση της αστυνομίας (ΜΑΤ και ΔΕΛΤΑ) στους σταθμούς ΗΣΑΠ Ηράκλειο και Νέα Ιωνία. Παρά τους τραμπουκισμούς, συγκροτήθηκαν σε πορεία προς το Γαλάτσι, όπου τα ΜΑΤ εξαπέλυσαν άγρια απρόκλητη επίθεση με χημικά και γκλομπ, ενώ εισέβαλαν και σε παρακείμενη καφετέρια, όπου είχαν βρει καταφύγιο κάποιοι διαδηλωτές.

Οι εικόνες που καταγράφονται σε ερασιτεχνικές λήψεις είναι δύσκολο να περιγραφούν με λόγια.

 

Ο απολογισμός ήταν έξι προσαγωγές και τέσσερις τραυματίες που μεταφέρθηκαν με σοβαρά τραύματα στον Ευαγγελισμό. Την ίδια ώρα, η Αστυνομία προχώρησε και σε μερικές συλλήψεις ακροδεξιών για παραβίαση των περιορισμών της πανδημίας, για να μπορεί να παίξει πιο πειστικά τη γνωστή θεωρία των δύο άκρων, που κοντεύει να γίνει επίσημο δόγμα του κράτους.

Σημειωτέον ότι όλα αυτά έρχονται λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου και φανερώνουν τον επιτελικό σχεδιασμό της κυβέρνησης να βάλει συνολικά σε καραντίνα τις διαδηλώσεις.

ΟΕΝΓΕ: Ως εδώ με την κυβερνητική ανευθυνότητα! Κάντε τώρα προσλήψεις και επίταξη ιδιωτικού τομέα

 

Κατιούσα

Ανακοίνωση της ΟΕΝΓΕ

Λίγες μόνο μέρες μετά τις διαβεβαιώσεις των διοικητών της 1ης και 2ης υγειονομικής περιφέρειας ότι δεν πρόκειται να μειωθούν τα προγραμματισμένα τακτικά χειρουργεία, η σημερινή οδηγία για δραστική μείωση στις τακτικές χειρουργικές επεμβάσεις είναι ανοιχτή ομολογία ότι τόσους μήνες μετά δεν έχει υπάρξει καμία «ουσιαστική θωράκιση και ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας».

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον χάρτη μέτρων υγειονομικής ασφάλειας και προστασίας από τη λοίμωξη Covid-19, προβλέπει μείωση των προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων κατά 20% στα νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα των περιοχών που βρίσκονται στο επίπεδο Α (επιτήρηση) και κατά 80% στο επίπεδο Β (αυξημένου κινδύνου).

Αναρωτιόμαστε ο δραστικός περιορισμός των χειρουργικών επεμβάσεων αφορά και τον ιδιωτικό τομέα; Ας μη βιαστούν να μας απαντήσουν. Γιατί στο πρώτο κύμα της επιδημίας οι ιδιωτικοί όμιλοι της υγείας συνέχιζαν ανενόχλητοι να χειρουργούν την «υψηλή πελατεία τους», η οποία μάλιστα αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας. Για μία ακόμη φορά τα σπασμένα θα τα πληρώσει ο λαός, οι ασθενείς που δεν έχουν τη δυνατότητα να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα.

Το δημόσιο σύστημα υγείας μετατρέπεται σε σύστημα μιας νόσου, με αποτέλεσμα τον κίνδυνο εκτίναξης της θνητότητας και της νοσηρότητας όσον αφορά στις λοιπές παθήσεις. Η εμπειρία του πρώτου κύματος της πανδημίας αυτό δείχνει. Δραματική αύξηση των ήδη μακροχρόνιων αναμονών, μοιραία μετατροπή τακτικών χειρουργείων σε επείγοντα, επιπλοκές και εξέλιξη της εκάστοτε νόσου.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης, γιατί ξόδεψε τόσους μήνες χωρίς να γίνει κανένα ουσιαστικό βήμα για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος περίθαλψης με το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό και με τις αναγκαίες υποδομές.

Απαιτούμε:

• Επίταξη τώρα του ιδιωτικού τομέα και ένταξη του στο κρατικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της επιδημίας!

• Μαζικές προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών, όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού στην υγεία!

• Τήρηση των αναγκαίων μέτρων προστασίας στα ΜΜΜ, στα σχολεία, στους εργασιακούς χώρους, παντού!

Ως εδώ με την κυβερνητική ανευθυνότητα!

Σπύρος Γραμμένος: ΔΙσΚΟ σας – Κάντε δική σας υπόθεση τον νέο δίσκο και… χρηματοδοτήστε τον!

 

Κατιούσα

Ο νέος δίσκος του Σπύρου Γραμμένου είναι στα σκαριά και αποκτά σιγά-σιγά ψηφιακή σάρκα και οστά.

Χρειάζεται όμως χρηματοδότηση και ο Σπύρος Γραμμένος είναι έτοιμος και οπλισμένους με επιχειρήματα για να μας πείσει για αυτό.

Ακολουθεί η περιγραφή που δίνει ο ίδιος και βασικά ο σύνδεσμος για να χρηματοδοτήσετε το νέο δίσκο, όπου μπορείτε να δείτε και διάφορα “προνομιακά πακέτα” με πλήθος προσφορών: από το να έρθει στον γάμο σας να τραγουδήσει μη γαμήλια άσματα, μέχρι το νέο βιβλίο του…

Ξεκινήσαμε να γράφουμε αυτό το άλμπουμ πριν δύο χρόνια. Οι πρώτοι δύο μήνες κύλησαν όμορφα, με χαρά για δημιουργία και όρεξη για δουλειά. Το μόνο που μας έλειπε, ήταν τα χρήματα, αλλά τι να τα κάνεις τα λεφτά αν έχεις φίλους. Μετά τους πρώτους δύο μήνες άρχισαν κάποιες μικρές αναποδιές. Πλημμύρισαν στούντιο, εξαρθρώθηκαν επιγονατίδες, ανέβηκαν ζάχαρα, πόνεσαν σκωληκοειδίτιδες, αφαιρέθηκαν φρονιμίτες, υπήρξε νοσηλεία με συμπτώματα εμφράγματος που τελικά δεν ήταν τίποτα και απλώς αγχωθήκαμε μέχρι να το διασκεδάσουμε. Όταν πέρασαν όλα αυτά και είμασταν έτοιμοι για την κυκλοφορία, ανακαλύψαμε πως μας έλειπε κάτι βασικό. Είχαμε την υγειά μας, τους φίλους μας, αλλά ακόμα δεν είχαμε χρήματα. Είπαμε θα τα “μαζέψουμε μωρέ”, λίγα απο εδώ, λίγα από κει, αλλά εκεί ήρθε ο Covid19 που μας έδωσε ένα χαστούκι και μας έβαλε στην θέση μας. Έτσι, περνώντας ο καιρός και συνεχίζοντας να τρώμε χαστούκια απο τον Covid19, μας ήρθε η ιδέα να ζητήσουμε απο τους φίλους μας να μας βοηθήσουν σε αυτήν την προσπάθεια.

Όσο γράφαμε τον δίσκο, δημιουργήθηκαν και μια σειρά σουρεάλ διηγήματα, “Οι ιστορίες του Χόρχε”. Βάλαμε λοιπόν στην παρέα μας και τον Χόρχε που ήθελε κι αυτός να εκδοθεί.

Τα μαζέψαμε όλα, τα κάναμε σε διάφορα πακέτα για να σας ευχαριστήσουμε όλους και τα προτείνουμε ανεπιφύλακτα και με χαρά.

Για αυτό το άλμπουμ, έχουν εργαστεί οι

Κώστας Μιχαλός Κιθάρες Παραγωγή
Γιώργος Καρδιανός Κιθάρες
Αλεξ Μυλωνάς Μπάσο
Χρήστος Καλκάνης Κλαρινέτο Πλήκτρα
Χάρης Παρασκευάς Τύμπανα
Τζιμ Σταρίδας Τρομπόνι
Σωτήρης Πέπελας Τρομπέτα
Ναταλία Κοκώση Ιρλανδική Φλογέρα και Artwork
Νεφέλη Φασούλη Φωνητικά
Cayetano Παραγωγή στο “Η Ψυχή”
Φιλική συμμετοχή Σαββέρια Μαργιολά
Κωνσταντίνος Χαϊκάλης Κανίβαλος Ηχοληψία 

Τσιμέντο να γίνει… – Νέο χρυσό αιώνα εγκαινιάζει η ΝΔ στην Ακρόπολη

 

Αρχαίο μπετό αθάνατο…

Δεν περιμέναμε να δούμε το τσιμέντο στην Ακρόπολη για να καταλάβουμε την υψηλή αισθητική της κυβέρνησης -αυτής αλλά και των προηγούμενων. Την είχαμε θαυμάσει στον Μεγάλο Περίπατο του Πέτρου του Κώστα Μπακογιάννη, που κόστισε αρκετά πριν αρχίσουν να τον ξηλώνουν. Την βλέπουμε τόσα χρόνια και στην ίδια την Ακρόπολη, που έχει σαν ντεκόρ τον γερανό και τις σκαλωσιές, σαν εθνικό μνημείο να δείχνει πως “ο δημόσιος χαρακτήρας της Ακρόπολης είναι προσωρινός, η ταλαιπωρία όμως μόνιμη”.

Δεν χρειαζόμασταν την περίπτωση της Ακρόπολης, για να δούμε πως όπου συγκρούονται ένα έργο με τις Αρχαιότητες, νικάει το τσιμέντο. Το είχαμε δει και στο Μετρό της Θεσσαλονίκης, με το Σταθμό της Βενιζέλου, με τη λογική “όπου ήταν αρχαία, να γίνει έργο”, κι ας μη συμφέρει ούτε από χρονική ούτε από χρηματική άποψη -για την ανάδειξη των αρχαιοτήτων δεν το συζητάμε καν, αυτά είναι για κάτι γραφικούς αρχαιολόγους και άλλους εχθρούς της ανάπτυξης…

Πέρα όμως από το ρεσιτάλ καζούρας στο διαδίκτυο, όπου μέχρι και Σπύρος Σούλης έσπευσε να αστειευτεί στο τουίτερ, προσφερόμενος να θυμηθεί την παλιά του τέχνη και να συνεισφέρει στην “ανακαίνιση” της Ακρόπολης, υπάρχει και κάτι άλλο, πιο σοβαρό.

Καμία κυβέρνηση δε δικαιούται να λέει ότι σέβεται το μνημείο, όταν το βλέπει ως μηχανή που κόβει λεφτά, αυξάνοντας το εισιτήριο – επί ΣΥΡΙΖΑ θυμίζουμε – όχι μόνο στον Ιερό Βράχο αλλά και σε όλους τους μείζονες αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της χώρας. Κι ενώ τουρίστες και κυρίως ντόπιοι καλούνται να πληρώσουν, ειδικά την υψηλή σαιζόν μια μικρή περιουσία για να πάρουν την οικογένειά τους μια βόλτα σε Ακρόπολη και Μουσείο, το αρμόδιο υπουργείο πολιτισμού αφήνει υποστελεχωμένη τη φύλαξή ακόμα και του πιο εμβληματικού αρχαιολογικού χώρου της χώρας – για να μη μιλήσουμε για την τραγική εγκατάλειψη αλλού – με συμβασιούχους που καλύπτουν μπαλώματα.

Την ίδια στιγμή, επί τόσα χρόνια οι αρμόδιοι άφηναν πρακτικά χωρίς πρόσβαση τα ΑμεΑ, με έναν ανελκυστήρα “σταμάτα – ξεκίνα” που είχε καταντήσει διεθνές ανέκδοτο κάθε τρεις και λίγο που χαλούσε. Ακόμα και όταν ήθελαν να “αναβαθμίσουν” το μνημείο, πετύχαιναν συνήθως ακριβώς το αντίθετο από το επιδιωκόμενο, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τα εγκαίνια του νέου φωτισμού – με φωτορυθμικά βγαλμένα από πάρτι πρωτοετών της ΔΑΠάρας ή από κάλεσμα εξωγήινων στον Υμηττό. Στη ντισκοτέκ την παλιά φέραν νέα φώτα…

Η αρχαία κληρονομιά, που δεν είναι απλά εθνική, αλλά οικουμενική, υποβαθμίζεται όταν τη βλέπουμε λογιστικά ως εμπόρευμα, που θέλει κράχτες και φωτεινές μαρκίζες, αλλά φτηνά και λιγοστά μεροκάματα για να αβγατίζει το κέρδος. Εκεί βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης, πίσω από τη τσιμεντομαχία και τον άτυπο διαγωνισμό ανάρτησης της πιο ακαλαίσθητης φωτό από την “παρέμβαση” στον αρχαίο περίπατο.

Κι επειδή σε αντίθεση με τις εξυπνάδες του υπουργείου στην απάντησή του μετά τον ορυμαγδό, οι περισσότεροι που διαμαρτυρόμαστε για το έκτρωμα δεν έχουμε να πάμε “πάνω από 20ετία” στην Ακρόπολη, ούτε αρνούμαστε τα υπαρκτά προβλήματα που καθιστούσαν αναγκαία μια σοβαρή ενίσχυση της προσβασιμότητας του μνημείου, να πούμε και τα εξής.

Ναι, η διαδρομή ήταν ολισθηρή, κακοτράχαλη, έως και επικίνδυνη, ακόμα και για τους φύλακες, τους μαθημένους στη διαδρομή ξεναγούς καθώς και τους επισκέπτες χωρίς κινητικό πρόβλημα. Ναι, πράγματι προϋπήρχαν κάποιες τσιμεντένιες διαδρομές στην Ακρόπολη που είχαν υποστεί τη φθορά του χρόνου. Κανείς όμως δεν μπορεί να πάρει στα σοβαρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς ότι η μόνη λύση ήταν να επαναληφθούν τα τερατουργήματα του παρελθόντος, απλά και μόνο επειδή αποτελούσαν δοκιμασμένη μέθοδο. Ακόμα κι αν το υπουργείο δεν μπορεί να βρει σύγχρονους Πικιώνηδες, αποκλείεται να μην μπορούσε να βρει και να υλοποιήσει μια πολύ πιο ήπια, λειτουργική αλλά και αισθητικά εναρμονισμένη με το χώρο μελέτη που θα έλυνε το ζήτημα για τις προσεχείς δεκαετίες.

Σε κάθε περίπτωση, μια θεμελιώδης, αλλά κατά βάση παραγνωρισμένη πτυχή της όλης συζήτησης, είναι η κερκόπορτα που ανοίγει ολοένα και πιο διάπλατα για τους ιδιώτες μέσω του οχήματος – δολώματος της “δωρεάς”. Η κυβέρνηση καμαρώνει για τη “γενναιοδωρία” του ιδρύματος Ωνάση, αλλά είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι όλα αυτά γίνονται για τη φουκαριάρα τη μάνα τους, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Σήμερα ο φωτισμός και ο διάδρομος με τη σφραγίδα του ευαγούς ιδρύματος, αύριο ίσως ανάθεση της φύλαξης σε ιδιωτικές εταιρείες σεκιούριτι, ή κάτι παρεμφερές, πχ η διαχείριση των ταμείων και η “αξιοποίηση” των μνημείων σε “αναπτυξιακή” κατεύθυνση.

Εξάλλου, σύμφωνα με τους γνήσιους φιλελεύθερους, ο μόνος τρόπος να σεβαστείς κάτι, είναι να γίνει ιδιωτικό, όπως πχ. τα δάση. Γιατί όχι κι η Ακρόπολη δηλαδή, τι σοβιετικά κατάλοιπα είναι αυτά;

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 

Και ξανά εμφανίζεται η Ευρώπη, με επικεφαλής τη Γαλλία, η οποία δια στόματος του προέδρου της ανακοινώνει πως δέχεται επίθεση μετά τις τελευταίες τρομοκρατικές επιθέσεις ισλαμιστών, να υπερασπίζεται την ελευθερία της έκφρασης, της συνείδησης και τέλος πάντων κάθε είδους ελευθερία. Ο πρόεδρός Μακρόν εμφανίζεται μάλιστα πεπεισμένος πως «Εάν δεχτούμε επίθεση, για άλλη μια φορά, είναι για τις αξίες που είναι δικές μας, για το γούστο μας για την ελευθερία, για αυτή τη δυνατότητα στο έδαφος μας να πιστεύουμε ελεύθερα και να μην παραδοθούμε σε κανένα πνεύμα τρόμου».

        Και καθώς αποσιωπώνται οι αιτίες και οι συνθήκες που έχουν εκκολάψει τέτοιου είδους πράξεις, όπως  η συμβολή της Δύσης στη διάλυση κρατών σαν  τη Λιβύη, το Αφγανιστάν ή ανεπιτυχώς τη Συρία  και η με κάθε τρόπο εκμετάλλευση του αποκαλούμενου πάλαι ποτε τρίτου κόσμου με την αποικιοκρατία, οι παραινέσεις του Φραντς Φανόν στους συντρόφους του στον αντιαποικιακό αγώνα της Αλγερίας πριν εξήντα χρόνια για τη σχέση τους με την Ευρώπη και τις επισημάνσεις του για την  αγριότητα του πολιτισμού της δεν παύουν να είναι επίκαιρες.

        «Εμπρός σύντροφοι, είναι καλύτερα ν’ αποφασίσουμε από τώρα ν’ αλλάξουμε δρόμο. Τη μεγάλη νύχτα που μέσα της είμαστε βυθισμένοι πρέπει να την αποτινάξουμε και να βγούμε. Η καινούργια μέρα που σηκώνεται πρέπει να μας βρεί σταθερούς, συνετούς κι αποφασισμένους. 

        (…)Ας εγκαταλείψουμε αυτήν την Ευρώπη που δεν σταματάει να μιλάει για τον άνθρωπο κατασφάζοντας τον όπου τον συναντήσει, σ’ όλες τις γωνιές των ίδιων της των δρόμων, σ’ όλες τις γωνιές του κόσμου. 

           Από αιώνες η Ευρώπη σταμάτησε την πρόοδο των άλλων ανθρώπων και τους υποδούλωσε στους σκοπούς της και στη δόξα της. Από αιώνες στ’ όνομα μιας υποτιθέμενης «πνευματικής περιπέτειας» πνίγει το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας. Κοιτάξτε την σήμερα να ταλαντεύεται ανάμεσα στην πυρηνική διάλυση και στην πνευματική διάλυση. 

            Η Ευρώπη πήρε την εξουσία του κόσμου με θέρμη, κυνισμό και βιαιότητα. Και κοιτάξτε πόσο η σκιά των μνημείων της απλώνεται και πολλαπλασιάζεται. Κάθε κίνηση της Ευρώπης  έκανε να ραγίσουν τα σύνορα του χώρου κι εκείνα της σκέψης. Η Ευρώπη αρνήθηκε κάθε ταπεινότητα, κάθε μετριοφροσύνη, αλλά και κάθε φροντίδα, κάθε τρυφερότητα. 

             Τσιγγούνα δείχτηκε μόνο με τον άνθρωπο, ευτελής, σαρκοβόρα, φόνισσα μόνο με τον άνθρωπο.

            (…) Αυτή η Ευρώπη που δεν έπαψε ποτέ να μιλάει για τον άνθρωπο, να διακηρύσσει πως δεν την ενδιέφερε παρά ο άνθρωπος, ξέρουμε σήμερα με τι βάσανα πλήρωσε η ανθρωπότητα καθεμιά νίκη του πνεύματός της. 

            Εμπρός, σύντροφοι, το ευρωπαϊκό παιχνίδι έχει τελειώσει οριστικά, πρέπει να βρεθεί κάτι άλλο. Μπορούμε να κάνουμε τα πάντα σήμερα, με την προϋπόθεση ότι δεν θα πιθηκίσουμε την Ευρώπη, με την προϋπόθεση ότι δεν θα μας κυριαρχεί ο πόθος να φτάσουμε στην Ευρώπη.

          Η Ευρώπη απόκτησε τέτοια ταχύτητα, τρελή κι ακανόνιστη, που ξεφεύγει σήμερα από κάθε οδηγό, από κάθε λογική, και πηγαίνει με φοβερόν ίλιγγο προς αβύσσους από τις οποίες θα έπρεπε ν’ απομακρυνθούμε το γρηγορότερο. 

           (…) Όταν ψάχνω για τον άνθρωπο στην ευρωπαϊκή τεχνική και στο ευρωπαϊκό  στυλ, βλέπω μια ακολουθία από αρνήσεις του ανθρώπου, μια χιονοστιβάδα φόνων. 

           (…)Ας αποφασίσουμε να μη μιμηθούμε την Ευρώπη κι ας σφίξουμε τους μυώνες μας και τους εγκεφάλους μας  προς μια νέα κατεύθυνση. Ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε τον απόλυτο άνθρωπο, που η Ευρώπη στάθηκε ανίκανη να τον κάνει να θριαμβεύσει.

           Εδώ και δυο αιώνες μια παλιά ευρωπαϊκή αποικία βάλθηκε να φτάσει την Ευρώπη. Πέτυχε τόσο πολύ σ’ αυτό, ώστε σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει  ένα τέρας όπου οι αβαρίες, οι αρρώστιες και η απανθρωπιά της Ευρώπης έφτασαν σε τρομακτικές διαστάσεις.

           (…)Η Δύση θέλησε να είναι μια περιπέτεια του πνεύματος. Στ’ όνομα του πνεύματος, τους ευρωπαϊκού πνεύματος εξυπακούεται, η Ευρώπη δικαιολόγησε τα εγκλήματα της και νομιμοποίησε της δουλεία στην οποία κρατάει τα τέσσερα πέμπτα της ανθρωπότητας.

           Ναι, το ευρωπαϊκό πνεύμα είχε περίεργες βάσεις. Όλη η ευρωπαϊκή  σκέψη διαδραματίστηκε σε χώρους και πιο έρημους, όλο και πιο απόκρημνους. Έτσι πήραν τη συνήθεια να συναντούν εκεί όλο και πιο λίγο τον άνθρωπο. 

          Ένας διαρκής διάλογος με τον εαυτό της, ένας όλο και πιο χυδαίος ναρκισσισμός δεν έπαψαν να στρώνουν το κρεβάτι για ένα παραλήρημα όπου η εγκεφαλική εργασία γίνεται πόνος, καθώς οι αλήθειες δεν είναι πια  καθόλου αλήθειες του ζωντανού ανθρώπου που εργάζεται και οικοδομεί, αλλά λέξεις, διάφορες συλλογές από λέξεις, εντάσεις γεννημένες από τις σημασίες που περιλαμβάνονται στις λέξεις. Ωστόσο βρέθηκαν Ευρωπαίοι που προτρέπουν  τους Ευρωπαίους εργαζόμενους να σπάσουν αυτό τον ναρκισσισμό και να διακόψουν αυτές τις αναλήθειες.

         Γενικά οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν σ’ αυτές τις παροτρύνσεις. Γιατί οι εργαζόμενοι πίστεψαν κι αυτοί πως τους αφορά η θαυμαστή περιπέτεια του ευρωπαϊκού πνεύματος.

           (…) Ο Τρίτος Κόσμος πρέπει  να ξαναρχίσει την ιστορία του ανθρώπου που να υπολογίζει συγχρόνως τις κάποτε θαυμαστές θέσεις που υποστηρίζει η Ευρώπη, αλλά επίσης και τα εγκλήματα της Ευρώπης από τα οποία το πιο φριχτό είχε για θύμα τον άνθρωπο, τον παθολογικό διαμελισμό των λειτουργιών του και τη διάσπαση της ενότητάς του. Στα πλαίσια μιας συλλογικότητας, το ρήγμα, τη διάκριση, τις αιματηρές εντάσεις που τρέφονται από τις κοινωνικές τάξεις, και τέλος στην κλίμακα της ανθρωπότητας, τα φυλετικά μίση, τη σκλαβιά, την εκμετάλλευση και κυρίως τη γενοκτονία που αποτελεί ο παραμερισμός ενάμισυ δισεκατομμυρίου ανθρώπων.

             Λοιπόν σύντροφοι, ας μην αποτίουμε τιμές στην Ευρώπη δημιουργώντας κράτη, θεσμούς και κοινωνίες εμπνευσμένες απ’ αυτήν. 

             Η ανθρωπότητα άλλο περιμένει από μας κι όχι αυτήν την γελοιογραφική και γενικά χυδαία απομίμηση.»                       

        (Frantz Fanon, Της γης οι κολασμένοι, μετφ. Α. Αρτέμη, εκδ. Κάλβος, 1982)