Με όποιον δάσκαλο (Καλύβας) καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις (Μητσοτάκης)

 

 

 Ο λαός μας (ο οποίος έχει την τιμή να τον κυβερνάει ο κ.Μητσοτάκης) έχει την άποψη πως “με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις”.  Στο πεδίο της Ιστορίας ο κ.Μητσοτάκης φαίνεται να έχει δάσκαλο. Τον “σημαντικό μας ιστορικό” – όπως τον αποκάλεσε στην συνέντευξή του στο Βήμα, 28/3/2021 –  Στάθη Καλύβα. Ο τελευταίος, μάλιστα, όπως πάλι ο πρωθυπουργός μάς αποκάλυψε, εκμυστηρεύτηκε στον κ.Μητσοτάκη “ποιο  είναι το διακύβευμα για τα επόμενα 100 χρόνια” για την Ελλάδα: “Η ευτυχία”…    

Μετά από τέτοια εμβρίθεια σκέψης ελάτε, λοιπόν, να “ευτυχήσουμε”. Η διαδρομή, αν ακολουθήσουμε το υπόδειγμα του “σημαντικού μας ιστορικού”, περνάει από τη «δικαιολόγηση» των Ταγμάτων Ασφαλείας και φτάνει μέχρι το ξέπλυμα της χούντας. Μιλάμε για τον δρόμο της «αναθεώρησης» της Ιστορίας. Όχι επί τη βάσει στοιχείων, έρευνας, μαρτυριών, αξιόπιστων πηγών, διασταύρωσης. Όχι, δηλαδή, με όρους Επιστήμης.

Αυτή η ανασκολόπιση, που η «αντικειμενικότητά της» εδράζεται στην τακτική να παίρνει ορισμένα πραγματικά γεγονότα και να τα ρίχνει στο μίξερ της διαστρέβλωσης σαν άλλοθι του

εκκωφαντικού της ψεύδους, έχει μια αποστολή: Το ξαναγράψιμο της Ιστορίας με τρόπο που ό,τι αμφισβητεί το καθεστώς κυριαρχίας της αστικής τάξης θα συκοφαντείται και ό,τι ξεπλένει την δικτατορία του κεφαλαίου θα καθαγιάζεται.

Ο πρωθυπουργός μας, που μας έχει συστηθεί και ως εξι μηνών εξόριστος από την χούντα, φαίνεται να λιγώνει μπροστά σε αυτή την εκδοχή του “σημαντικού μας ιστορικού” για την Ιστορία. 

Πάμε, λοιπόν, να δούμε περί τίνος πρόκειται:  

«Ο Στάθης Καλύβας είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Yale των ΗΠΑ, ενώ έχει διδάξει και σε άλλα αμερικανικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και ινστιτούτα. Η έρευνά του για τους εμφυλίους πολέμους έχει χρηματοδοτηθεί από το Harry Frank Guggenheim Foundation, το United States Peace Institute (Ινστιτούτο χρηματοδοτούμενο από το αμερικανικό Κογκρέσο), τη Folke Bernadotte Academy (χρηματοδοτούμενη από τη σουηδική κυβέρνηση) και από το Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης»  («23+Παθιασμένα ψέματα για τον ένοπλο λαικό αγώνα 1941-1949», Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, Σύγχρονη Εποχή).

    Πριν φτάσουμε σε ένα επετειακό «επιστημονικό κατόρθωμα» του εν λόγω, δηλαδή στον εκθειασμό εκ μέρους του 50 χρόνια μετά την επιβολή της της επταετούς χούντας των συνταγματαρχών – όπως συνέβη από τις στήλες της «Καθημερινής» στις 18/6/2017 σε άρθρο του υπό τον τίτλο «Μια παράδοξη κληρονομιά» – θα πάρουμε μια γεύση από προηγούμενα «επιστημονικά του ανδραγαθήματα».

    Αυτός, λοιπόν, ο Καλύβας, μαζί με έναν άλλον (Μαραντζίδης), από την εκπνοή του προηγούμενου αιώνα – και από τις αρχές του νέου πιο μαχητικά – ανέλαβαν την αναθεώρηση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ασφαλώς δεν είναι του παρόντος να ανατρέξει κανείς σε όλες τις πλευρές του εγχειρήματός τους. Ορισμένες επισημάνσεις όμως είναι απαραίτητες για να φανεί η κατεύθυνση και ο προσανατολισμός τους.

• Το 2004 οι δύο αυτοί κύριοι εγκαινίασαν έναν διάλογο μέσα από την εφημερίδα τα «Νέα» όπου προέβαλαν επιτακτικά την ανάγκη η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας να αναθεωρηθεί. Το εναρκτήριο λάκτισμα το έδωσαν με κοινό άρθρο στο φύλλο της 20-03-2004 όπου μεταξύ άλλων έγραφαν:

«Ώριμη για διερεύνηση είναι πλέον και η ιδέα πως η συνεργασία με τον εχθρό δεν ήταν πραγματικά ελληνικό φαινόμενο, πως μόνο λίγοι “καιροσκόποι” έπαιρναν εντολές από τους Γερμανούς. Το όλο ζήτημα της ελληνικής συνεργασίας θα αποτελέσει αντικείμενο συνεδρίου που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο καλοκαίρι. Είναι σαφές όμως ότι οι Έλληνες εργάστηκαν πλάι στους Γερμανούς για πολλούς λόγους: ένας είναι το κοινό αντικομμουνιστικό μένος, ένας άλλος ο φόβος των Βουλγάρων (στον Βορρά) και ένας τρίτος το μίσος και ο φόβος του EAM/ΕΛΑΣ».

    Δηλαδή: Όλες αυτές οι προδοτικές συμμορίες – κι ανάμεσά τους η κορυφαία, τα Τάγματα Ασφαλείας – που… «εργάστηκαν» πλάι στους ναζί, δεν είχαν καμία σχέση με την προδοσία της πατρίδας και του ελληνικού λαού. Δεν ήταν προδότες και δοσίλογοι. Ήταν «απλώς» αντικομμουνιστές, ήταν «απλώς» αντιεαμίτες και – γιατί όχι – πατριώτες αφού ήθελαν να αντιμετωπίσουν τον Βούλγαρο κατακτητή!!! Άλλωστε μπροστά στο Βούλγαρο κατακτητή γιατί να μη συνεργάζεται κανείς με τον Γερμανό ναζί κατακτητή; (!!!).

• Το συνέδριο που προανήγγειλαν αυτοί οι κύριοι έγινε και τα πρακτικά του κυκλοφόρησαν σε βιβλίο με τον τίτλο «Οι άλλοι καπετάνιοι». Τι ήταν οι άλλοι καπετάνιοι; Μας το λέει ο Μαραντζίδης στην εισαγωγή του βιβλίου:

«Στον όρο άλλοι καπετάνιοι – γράφει- συμπεριλαμβάνονται όσοι κατά τα χρόνια της Κατοχής ηγούνται κάποιας μικρής ή μεγάλης ομάδας ένοπλων ανδρών και ήρθαν αντιμέτωποι με το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ με τη στάση και τη δράση τους. Κάτω από τον τίτλο του αντικομουνιστή ενόπλου παρουσιάζονται τρεις βασικές κατηγορίες καπεταναίων: α) αυτοί οι οποίοι συμμετείχαν σε αντιστασιακές οργανώσεις πολεμώντας μέχρι το τέλος της Κατοχής σε έναν διμέτωπο αγώνα ενάντια στους στρατούς κατοχής και από το 1943 ενάντια στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ β) όσοι συνεργάσθηκαν αμέσως με τις δυνάμεις κατοχής συγκροτώντας ένοπλα σώματα, όπως ο Πούλος και γ) αυτοί που, ξεκινώντας να δημιουργήσουν αντιστασιακές ομάδες, οδηγήθηκαν μέσω της εμφύλιας σύγκρουσης του 1943-1944 σε σταδιακή συνεργασία με τους Γερμανούς, αναγορεύοντας σε σημαντικότερο παράγοντα τον κίνδυνο κυριαρχίας του ΕΑΜ και του ΚΚΕ στο μεταπολεμικό πολιτικό σκηνικό».

    Με άλλα λόγια: Όσοι πρόδωσαν δεν πρόδωσαν γιατί ήταν φασίστες, ή γιατί θέλησαν να ωφεληθούν από τις δυνάμεις κατοχής. Όλοι αυτοί δεν ήταν προδότες. Ήταν «απλώς» αντικομουνιστές! Κι όσοι δεν ξεκίνησαν από την αρχή με σκοπό να συνεργαστούν με τον κατακτητή, στη συνέχεια… υποχρεώθηκαν να συνεργαστούν με ευθύνη του ΕΑΜ!!! Ιδού, συνεπώς, ο αντικομμουνισμός σαν δικαιολογητική βάση του δοσιλογισμού! 

• Ο Καλύβας, αφιερωμένος στο καθήκον του να παραδώσει άσπιλο και αμόλυντο στους νεώτερους Έλληνες τον δοσιλογισμό επί Κατοχής, σε άρθρο του με τίτλο «Το “ταμπού” του δοσιλογισμού» (Βήμα, 24/12/2006) μας εξηγεί ότι αυτή ροπή των δοσίλογων προς την προδοσία προέκυψε ένεκα

«μιας ευρείας τρομοκρατικής εκστρατείας που εξαπέλυσε το ΕΑΜ και που είχε ως αποτέλεσμα την εξώθηση ενός σημαντικού τμήματος του πληθυσμού σε συνεργασία με τους Γερμανούς…».

    Τουτέστιν, οι δοσίλογοι δεν ήταν δοσίλογοι, τρομοκρατημένοι από το ΕΑΜ καλοί άνθρωποι ήταν, που «εξωθήθηκαν» (από το ΕΑΜ!) στην προδοσία…  

• Ο ίδιος αυτός λαμπρός επιστήμων για να κατοχυρώσει τον ισχυρισμό του περί «τρομοκρατών» κομμουνιστών που… εξωθούσαν άλλους καλούς ανθρώπους στον δοσιλογισμό, φέρνει σαν απόδειξη εξαιρετικές πηγές.

    Μια από αυτές  βρίσκεται στο πόνημά του «Κόκκινη τρομοκρατία: Η βία της Αριστεράς στην Κατοχή» (περιλαμβάνεται στο συλλογικό βιβλίο «Μετά τον πόλεμο», εκδόσεις Αλεξάνδρεια) και δεν είναι άλλη από τις καταδικαστικές εναντίον αγωνιστών αποφάσεις του Εφετείου Ναυπλίου. Τι δεν λέει ο εξαίρετος επιστήμων;

Ότι η «ιστορική πηγή» του, δεν είναι άλλη από τις αποφάσεις ενός δικαστηρίου σκοπιμότητας που με χαλκευμένες κατηγορίες καταδίκασε εκατοντάδες κομμουνιστές και αγωνιστές του ΕΑΜ για «εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου» κατά τα ειωθότα της μεταβαρκιζιανής περιόδου…

• Ο Καλύβας μαζί με τον άλλον (Μαραντζίδης) σε επόμενο πόνημά τους («Τα εμφύλια πάθη, 23 ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο, εκδόσεις Μεταίχμιο) έχουν αξιομνημόνευτης αντικειμενικότητας απαντήσεις στο «γιατί» της απήχησης του ΕΑΜ στον ελληνικό λαό. Μεταξύ άλλων λόγων, όπως λένε, πολλοί Έλληνες προσχώρησαν στο ΕΑΜ

«γιατί απλούστατα δεν είχαν άλλη επιλογή, καθώς το ΕΑΜ δεν δίσταζε να τιμωρήσει παραδειγματικά όσους παράκουαν τις εντολές του».

    Δεν ήταν, δηλαδή, ότι «το ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά», όπως τραγουδούσε ο λαός, ήταν η… τιμωρητική συμπεριφορά του ΕΑΜ να θέλει να κάνει τους Έλληνες με το ζόρι… πατριώτες! Τέτοια άποψη έχουν για τον πατριωτισμό του ελληνικού λαού οι δυο καθηγητάδες. 

• Κι αφού δεν έκανε αντίσταση το ΕΑΜ, τότε ποιος έκανε; Κι εδώ η απάντηση του Καλύβα (και του άλλου) είναι σαφέστατη όσον αφορά την ψευδολογία, τη διαστρέβλωση και την καθεστωτική αγιαστούρα:

«Η ύπαρξη της εξόριστης κυβέρνησης στη διάρκεια του πολέμου – γράφουν – έδωσε στη χώρα διπλωματική και θεσμική συνέχεια, καθιστώντας τη μέρος του συμμαχικού κόσμου και επιτρέποντάς της να σταθεί δίπλα στους νικητές…» (ο.π.)

    Καταλάβατε; «Αγωνιστές» οι άκαπνοι στο Κάιρο και τα παλατιανά απολειφάδια που την κοπάνησαν μαζί με τον χρυσό της χώρας για τα Λονδίνα και… κατσαπλιάδες οι κομμουνιστές που οργάνωσαν το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ.     

• Εν πάση περιπτώσει, όμως, σε αυτόν τόπο το ΕΑΜ έκανε αντίσταση. Τι γνώμη έχει ο Καλύβας (και ο άλλος) γι’ αυτή την αντίσταση; Πάρτε βαθιά ανάσα:

«Ένα κρίσιμο ερώτημα είναι αν η αντίσταση ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα. Συνέβαλε, για παράδειγμα, στην ήττα του Άξονα στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο;… Οι λίγες χιλιάδες γερμανικές απώλειες… δεν αποτέλεσαν ουσιαστική προσφορά και με κανέναν τρόπο δεν ισοσκελίζουν, ούτε καν πλησιάζουν σε απόσταση, τις ελληνικές απώλειες… Οι ζημιές στις υποδομές της χώρας υπήρξαν τεράστιες και πολλές προκλήθηκαν από την ίδια την Αντίσταση (…) ιδιαίτερα η ένοπλη αντίσταση ενίσχυσε τη συνεργασία με τους κατακτητές αντί να την περιορίσει και ταυτίστηκε με έναν εμφύλιο πόλεμο που οδήγησε σε νέες μεταπολεμικές εμφυλιακές συγκρούσεις…» (ο.π.)

    Πρόκειται για θαύμα!

• Ο Γοργοπόταμος και το Κούρνοβο δεν ήταν αντίσταση, ήταν πράξεις βλαπτικές για τις υποδομές της χώρας!
• Ο ΕΛΑΣ δεν έπρεπε να καθηλώσει έως και 12 μεραρχίες ναζί στην Ελλάδα συμβάλλοντας στην αντιφασιστική νίκη.
• Ο ΕΛΑΣ δεν έπρεπε να έχει απελευθερώσει τα ¾ της χώρας πριν ακόμα φύγουν οι ναζί.
• Το ΕΑΜ δεν έπρεπε να ματαιώσει με τις ηρωικές διαδηλώσεις την υποχρεωτική επιστράτευση των Ελλήνων στα Νταχάου.
• Δεν έπρεπε να διασώζει τους Εβραίους.
• Δεν έπρεπε να ακυρώνει την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής.
• Δεν έπρεπε να δίνει τη μάχη των συσσιτίων ώστε να μην πεθάνουν κι άλλες εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων από την πείνα.
• Όσο, δε, για τον εμφύλιο, δεν ευθύνεται η ανελέητη ταξική επίθεση της άρχουσας τάξης σε συνεργασία με τα αποβράσματα που ξέβρασε η Κατοχή, ευθύνονται εκείνοι που πήραν τα όπλα ενάντια στον κατακτητή. Και γιατί ευθύνονται, μα διότι πήραν τα όπλα! Και τι έπρεπε να κάνουν; Να κάτσουν στ’ αυγά τους! Και εδώ στην Ελλάδα, και στη Γιουγκοσλαβία, και στη Γαλλία παντού!

    Μόνο που αυτή δεν είναι καινούργια Ιστορία. Είναι η ιστορία όπως επιχείρησαν να την γράψουν τα κηρύγματα του  Τσολάκογλου. Αυτά που λέει σήμερα ο Καλύβας (και ο άλλος), τα ίδια έλεγε τότε ο Τσολάκογλου.

• Και για τα Τάγματα Ασφαλείας; Τι λέει ο Καλύβας για τα Τάγματα Ασφαλείας; Ξαναπάρτε βαθιά ανάσα:

«Η κυβέρνηση Ράλλη αντιλαμβανόμενη ότι η έκβαση στα μέτωπα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου θα οδηγούσε σχετικά σύντομα στην αποχώρηση των Γερμανών… μετέβαλλε τις προτεραιότητές της. Η διασφάλιση της δημόσιας τάξης στις πόλεις και στην ύπαιθρο και η προστασία του κοινωνικού καθεστώτος αποτέλεσε τη στιγμή εκέινη την υπ’ αριθμό ένα έγνοια της. Στο πλαίσιο αυτό, δημοσιεύτηκε στις 18 Ιουνίου 1943, ο νόμος για την ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας». (ο.π)

    Είδατε γιατί ήταν απαραίτητα τα Τάγματα Ασφαλείας που ορκίζονταν πίστη στον Χίτλερ; Μα, καλέ, για την τήρηση της δημόσιας τάξης (!) και φυσικά για την «προστασία του κοινωνικού καθεστώτος»! Ήταν, βλέπετε, ζήτημα προτεραιοτήτων: Αν για να διατηρηθεί το καθεστώς της πλουτοκρατίας πρέπει να φτιαχτούν τάγματα ένοπλων δοσίλογων στην υπηρεσία των ναζί, τότε να φτιαχτούν! Ετσι κύριε Καλύβα;    

    Εδώ, φυσικά, σας οφείλουμε ένα ευχαριστώ για την ομολογία σας: Τέτοιο που ήταν και είναι το κοινωνικό καθεστώς τους, τέτοιοι απολογητές του καθεστώτος που είναι οι Καλύβες (και ο άλλος), τέτοιους προστάτες θα έχουν του κοινωνικού καθεστώτος τους: Ταγματασφαλίτες.

***  

    Αυτή η σαβούρα, λοιπόν, του έσχατου αντικομμουνισμού, μέσω του οποίου – όπως σημειώνει ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης – «ο ναζισμός όχι μόνο αθωώνεται αλλά αξίζει να ακολουθήσει κανείς τα ίχνη του», που φτάνει στο σημείο να αθωώνει και τα ναζιστικά ολοκαυτώματα και τους ντόπιους συνεργάτες των ναζί, μιας και κατά ορισμένους όλα αυτά δεν ήταν παρά …αντίποινα και αντανακλαστικές κινήσεις την ευθύνη των οποίων φέρει η δράση του ΕΛΑΣ (!), πέρασε από την «δικαιολόγηση» των Ταγμάτων Ασφαλείας στο μακιγιάρισμα της χούντας των συνταγματαρχών.

    Μικρή η απόσταση, θα πείτε. Ειδικά για κάποιον που εξηγεί τα Τάγματα Ασφαλείας σαν «προτεραιότητα» των Κουίσλινγκ για την «προστασία του κοινωνικού καθεστώτος», να φτάνει στο να εκθειάζει την «παράδοξη κληρονομιά» της χούντας των (και ταγματασφαλίτη) Παπαδόπουλου,  Παττακού, Μακαρέζου, Ιωαννίδη. Σωστό.

    Ας πάρουμε μια γεύση, λοιπόν, από το άρθρο του Καλύβα, που βρήκε τόσο φιλόξενη θέση στην Καθημερινή (όλο εδώ: http://www.kathimerini.gr/914382/opinion/epikairothta/politikh/mia-parado3h-klhronomia), την εφημερίδα που προ δεκαπενταετίας σε αφιέρωμά της τη χούντα του Μεταξά:

«Ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα που σχετίζονται με την ερμηνεία και την αποτίμηση της δικτατορίας είναι το θέμα της λαϊκής αποδοχής της. Δεν υπάρχουν ασφαλείς δείκτες για να μετρηθεί, όμως αρκετοί αντικειμενικοί παρατηρητές της εποχής κάνουν λόγο για μια επιφανειακή μεν αλλά πλατιά αποδοχή. Πράγματι, η δικτατορία ταυτίστηκε με μια εποχή μεγάλης οικονομικής ανόδου και αισιοδοξίας, με την κορύφωση ουσιαστικά του μεταπολεμικού ελληνικού οικονομικού θαύματος. Η χώρα αστικοποιήθηκε, η οικοδομική δραστηριότητα γνώρισε δόξες, το οδικό δίκτυο επεκτάθηκε, ο εξηλεκτρισμός της χώρας ολοκληρώθηκε και πραγματοποιήθηκαν μεγάλης κλίμακας ξένες επενδύσεις. Παρά τις αυταρχικές πρακτικές του καθεστώτος, πολλές τέχνες άνθησαν και η νεολαία προσέγγισε μαζικά τα δυτικά πρότυπα διασκέδασης, κατανάλωσης και ζωής. Η κοινωνία του 1974 μικρή σχέση είχε με αυτή του 1964. Η διαδικασία κοινωνικού εκσυγχρονισμού είχε, βέβαια, ξεκινήσει πριν από τη δικτατορία, αλλά εκείνη την επιτάχυνε γνωρίζοντας πως η αποδοχή της εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική ανάπτυξη και ενισχύοντας την τάση των ανθρώπων για αναζήτηση της ευτυχίας στην ιδιωτική σφαίρα (…). Η δικτατορία ξεπεράστηκε εύκολα και γρήγορα. Ισως γιατί υπήρξε ένα μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία. Ισως γιατί μας θυμίζει κάποιες ενοχλητικές πτυχές της Ιστορίας που προτιμάμε να βάζουμε στην άκρη. Ισως πάλι, γιατί χωρίς αυτήν, ο πολιτικός και κοινωνικός εκσυγχρονισμός της χώρας να είχε απαιτήσει πολύ πιο μακρόχρονες και επίπονες διαδικασίες. Η δικτατορία είναι σαν ένα από αυτά τα μεγάλα παλιά έπιπλα που δεσπόζουν σε ένα δωμάτιο τόσο πολύ που δεν τα παρατηρούμε ποτέ».

    Αλήθεια, τι να πρωτοθαυμάσει κανείς!

• Την «πλατιά αποδοχή» της χούντας, που προφανώς εκδηλώθηκε στο αδικαίωτο μυριόστομο μεταπολιτευτικό αίτημα «δώστε τη χούντα στο λαό» άμα τε και αναμετάξυ των «σεσημασμένων» της Γυάρου, της Μπουμπουλίνας, του Ωρωπού, των γυναικείων φυλακών Αβέρωφ…
• Τις «πολλές τέχνες (που) άνθησαν», όπως την «τέχνη» να στέλνεις στην εξορία τον Ρίτσο και τον Θεοδωράκη, να στέλνεις στην σιωπή τον Σεφέρη, να στέλνεις τον λογοκριτή και τον χαφιέ από «Το μεγάλο μας τσίρκο» μέχρι την «Απανεμιά», την ώρα που οργανώνεις «εθνοσωτήριες» γελοιότητες στο Παναθηναικό Στάδιο…
• Την «επιτάχυνση» του «πολιτικού και κοινωνικού εκσυγχρονισμού» και την «ενίσχυση της τάσης των ανθρώπων για αναζήτηση της ευτυχίας στην ιδιωτική σφαίρα» (!) αφού μάλλον οι δολοφονίες του Ελή, του Κομνηνού, του Μυρογιάννη, της Καλαβρού, του Μανδηλαρά, του Χαλκίδη, του Τσαρουχά, το σακάτεμα του Μουστακλή, η αποτυπωμένη κτηνωδία στο σώμα του Κάππου, δεν συνιστούσαν πολιτικό και κοινωνικό πισωγύρισμα, αλλά ένα ελαφρύ ξεστράτημα κατά την «αναζήτηση της ευτυχίας στην ιδιωτική σφαίρα»…
• Το «εύκολο και γρήγορο ξεπέρασμα» της δικτατορίας συγκρινόμενο με εκείνο το 40% της Κύπρου που παραμένει ξεροκέφαλα, 43 χρόνια τώρα, σε κατάσταση χουντικής προδοσίας…
• Το ότι η δικτατορία «υπήρξε ένα μικρό διάλειμμα δίχως μεγάλη σημασία» αφού τι σημασία έχει εκείνος ο κατάλογος των 7.840 ονομάτων που καταρτίστηκε με τη συμβολή του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αγωνιστών (ΣΦΕΑ) και περιλαμβάνει όσους βίωσαν τη χούντα στη ζωή τους σαν ένα «μικρό διάλειμμα» φυλακίσεων και εξοριών…
• Την ευδαιμονία για τη «νεολαία (που) προσέγγισε μαζικά τα δυτικά πρότυπα διασκέδασης» έχοντας σαν αξεσουάρ της εκδυτικοποιησής της ένα τανκ στην πύλη του Πολυτεχνείου…

    Και πως να μη θαυμάσει κανείς την τέτοια «ιστορική» εκπόρνευση που παριστάνει την  «επιστήμη» όταν έχει βυθιστεί σε τέτοιο καθεστωτικό βούρκο σε σημείο που θέλει να ξεπλύνει τον φασισμό ανασύροντας την γελοιότητα περί «οικονομικού θαύματος» ή την τρισγελοιότητα ότι «η χούντα έφτιαξε δρόμους»!

***

    Ο Βάρναλης το περιέγραφε έτσι:

Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,

της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,

και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,

του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!

    Άλλως πως:

    Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.

    Το κράτος μας με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», συμπεριλαμβανομένων αφενός των εκπροσώπων της «τσούλας των δημίων, Επιστήμης», αφετέρου μερίδας της «τέταρτης εξουσίας» που υπηρετεί τον βούρκο, έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.

    Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, της ιστορικής παραχάραξης και της μαζικού τύπου πολιτικής λοβοτομής, αναπτύσσονται σήμερα οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»…

    Η αλήθεια, φυσικά, είναι ότι δεν υπάρχει χούντα – στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο – που να μην είναι κυλισμένη στο αίμα της τρομοκρατίας και των δολοφονιών. Στην αγριότητα των ανά τον κόσμο «ΕΑΤ – ΕΣΑ». Στην ταξική βαρβαρότητα και στο βούρκο της διαφθοράς.

    Όσον αφορά στο τελευταίο, στο ζήτημα της διαφθοράς, της βρωμιάς και της δυσωδίας, με τους «ημέτερους» συνταγματάρχες είχαμε εκείνη ακριβώς τη διαφθορά και εκείνη την «τιμιότητα» που άρμοζε στη γελοιότητά τους:

• Ήταν τόσο γελοίοι όσο και οι κομπίνες τους στην υπόθεση με τα «κρέατα του Μπαλόπουλου». Ήταν τόσο αντιφαυλοκράτες όσο και οι «τακτοποιήσεις» των γαμπρών του Παττακού, των αδερφών του Παπαδόπουλου και των ίδιων των πραξικοπηματιών που «νομοθέτησαν» τον… διπλασιασμό των μισθών τους.
• Σημειώστε: Μια από τις πρώτες πράξεις των χουνταίων ήταν να δώσουν αυξήσεις στον… εαυτό τους. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967, οι «Παπαδόπουλοι» φρόντισαν να υπερδιπλασιάσουν τον μισθό του πρωθυπουργού από τις 23.600 στις 45.000 δραχμές και των υπουργών και υφυπουργών από τις 22.400 στις 35.000 δραχμές. Αυτοί ήταν που κατέβασαν τα τανκς για να σώσουν την Ελλάδα από την «φαυλοκρατία»…
• Ήταν τόσο «τίμιοι» και αντικομφορμιστές όσο και οι τρεις βίλες του Παπαδόπουλου: Μια στο Ψυχικό, μία στην Πάρνηθα και μια Τρίτη στο Λαγονήσι (η τελευταία ήταν προσφορά του Ωνάση).
• Ήταν τόσο «πατριώτες» που – εκτός του μέγιστου εγκλήματος κατά της Κύπρου – το βοούν και οι ληστρικές συμβάσεις με«Litton», «Μακντόναλντ», «Τομ Πάππας» και «Ζήμενς» – πάντα η… «Ζήμενς».
• Ήταν τόσο θεομπαίχτες που έφτασαν να βουτάνε λεφτά ακόμα και από το… παγκάρι! Γνωστή η ιστορία με την ανέγερση του «θαυματουργού» (καθότι… αόρατος) Ναού του Σωτήρος. Μόνο από εκεί, από έναν προϋπολογισμό ύψους 450 εκατομμυρίων, φαγώθηκαν τα 400…).

    Αλλά αφού εκτός από τα φασιστοειδή του «εγέρθητου» βρέθηκε και κοτζάμ καθηγητής του Yale να αρθρογραφεί αναπαράγοντας το τόσο γελοίο όσο και «προσφιλές» τροπάρι περί του δήθεν «οικονομικού θαύματος» επί χούντας των συνταγματαρχών, ας υπενθυμίσουμε την πραγματικότητα (τα παρακάτω στοιχεία είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το 1975. Πηγή: Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975-, Permanent URL:http://hdl.handle.net/10066/4929. Για αναλυτικότερη ενημέρωση στην επισκόπηση του Βασίλη Καρίφη, «Η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967 – 1974)», στο «greekjunda.blogspot.com»):   

     1) Το δημόσιο χρέος από 32 δισ. δραχμές το 1966 εκτινάχτηκε στα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιανουάριο του 1973 ενώ το 1974 απογειώθηκε στα 114 δισ. δραχμές. Δηλαδή ήταν τέτοιο το έγκλημα που συντελέστηκε στην ελληνική οικονομία επί χούντας ώστε το δημόσιο χρέος υπερτριπλασιάστηκε! Το επίτευγμα της χούντας ήταν τέτοιο που δεν μπορούσε να κρυφτεί ούτε επί των ημερών της. Στο «Βήµα» της 20/10/1973, καταγράφεται ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε όσο δεν είχε αυξηθεί από την γέννηση του ελληνικού κράτους το 1821! Σε έξι χρόνια οι χουντικοί έκαναν το χρέος 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστηµα 145 χρόνων!

     2) Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 έγινε τέσσερις και πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968. Παρά τη λογοκρισία που ασκείτο στον Τύπο, ήταν τέτοια η κατρακύλα που δεν κρυβόταν με τίποτα: «Η δεύτερη µεγάλη θυσία της ελληνικής οικονοµίας κατά την περίοδο αυτήν (έγραφε το «Βήμα» στο ίδιο άρθρο) υπήρξε η θεαµατική διόγκωση του εµπορικού ισοζυγίου. Το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί»…

     3) Στην Ελλάδα, που 1961-71 είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ (2,2%), ο δείκτης καταναλωτικών τιμών αυξήθηκε κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του επόμενου έτους, και μάλιστα σε τομείς όπως τα είδη πρώτης ανάγκης και η υγεία. Το 1973 το ποσοστό του πληθωρισμού είχε επιφέρει μειώσεις των πραγματικών μισθών κατά 4%. Με δυο λόγια επί χούντας οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι. Πράγμα που επίσης δεν κρυβόταν με τίποτα. Ο Τύπος έγραφε (στο ίδιο): «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονοµίας περιορίστηκε. Τα συµπτώµατα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σηµειωθεί ένταση στην ανισοκατανοµή µε την αύξηση της µερίδας των κερδών έναντι της µερίδας των µισθών στο εθνικό εισόδηµα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».

    4) Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%, όταν οι δαπάνες για την «άμυνα» και «δημόσια ασφάλεια» του αστυνομοκρατικού καθεστώτος μέσα σε μια πενταετία σχεδόν διπλασιάστηκαν.

     5) Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν ως αποτέλεσμα της οικονομικής δυσχέρειας των λαϊκών στρωμάτων από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973.

     6) Στον αγροτικό τομέα, όπου απασχολείτο το 44% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, αντί της πενταετούς πρόβλεψης του καθεστώτος για ανάπτυξη 5,2%, η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε κατά μόλις 1,8% στην περίοδο 1967 – 1974, σε αντίθεση με το 4,2% κατά την περίοδο 1963 – 1966. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος.

     7) Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος τα οποία αυξάνονταν σταθερά: Τα φορολογικά έσοδα από 27,4% του ΑΕΠ το 1966, επί συνταγματαρχών και μέχρι το 1972 αυξήθηκαν στο 29,2%. Αυτά για τα λαϊκά στρώματα. Από την άλλη:

• Οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 – 73.
• Η φορολογική «μεταρρύθμιση» του 1968 μετέφερε το φορολογικό φορτίο στους ώμους της εργατικής τάξης με τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλουτοκράτες να απολαμβάνουν μεγαλύτερα φορολογικά προνόμια. Συνέπεια: Οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει!
• Τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.

     8) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών από μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960 – 66, εμφάνισε μέσο έλλειμμα την περίοδο 1967-73 ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.

     9) Οσο για την «ανάπτυξη» που σημειώθηκε επί συνταγματαρχών, το άρθρο του οικονομολόγου Αδαμάντιου Πεπελάση στις 2/8/1974, είναι αποκαλυπτικό και για το χαρακτήρα της «ανάπτυξης» και για το ξεπούληµα της Ελλάδας στο ξένο κεφάλαιο. Γράφει:

«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα. Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτικό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά. Οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις µειώνονται εντυπωσιακά. Ενώ στην περίοδο 1965-66 εισάγονται 200 εκατ. δολάρια για παραγωγικές επενδύσεις, σ’ όλη την επταετία 1967-1973 εισάγεται πραγµατικά το µισό περίπου της προηγούµενης επταετίας. Τα άλλα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ – αγορά γης, οικοπέδων και παρόµοια».

***

    Από τη μια, λοιπόν, χούντα σήμαινε φορολογικά και κάθε λογής προνόμια σε ντόπια και ξένα μονοπώλια, χαριστικές πράξεις στους φιλικά προσκείμενους στη χούντα Ωνάσηδες και Τομ Πάπες, φτηνό και φιμωμένο εργατικό δυναμικό, απαλλαγές από δασμούς και πακτωλός επιχορηγήσεων («νόμοι» 89/1967 και 378/1968) σε εργολάβους, βιομηχάνους, μεγαλεμπόρους, μεγαλοξενοδόχους, επιβολή 300 ειδικών μέτρων παροχής πλήρους ελευθερίας στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο να κερδοσποπεί χωρίς κανέναν έλεγχο.

     Από την άλλη «ξεχαρβάλωμα» όλων των οικονομικών δεικτών, αποσάθρωση της εγχώριας παραγωγής, βάρη στο λαό και μια πλασματική «ανάπτυξη» που πίσω της έκρυβε αθρόες εισαγωγές, επιμήκυνση πιστώσεων και τεχνητή κυκλοφορία χρήματος, που προέκυπτε από αναγκαστικό δανεισμό κι άλλες τέτοιες υψηλού επιπέδου δημοσιονομικές αλχημείες.

     Αυτό ήταν το οικονομικό… «θαύμα» του καθεστώτος των συνταγματαρχών. Αυτά είναι και τα παραμύθια της Χαλιμάς από τους γκεμπελίσκους επιγόνους τους και από τους «τακτοποιημένους» του καθεστώτος που γέννησε εκείνη τη μαύρη για τον τόπο περίοδο.

    Και θα ρωτήσει τώρα κάποιος: Μα με κοτζάμ Χάρβαρντ δεν τα γνωρίζει αυτά ο κύριος πρωθυπουργός μας, όταν εκθειάζει τον “σημαντικό μας ιστορικό”; Μα κοτζάμ Yale, δεν τα γνωρίζει αυτά ο ίδιος ο κύριος καθηγητής;  Φοβόμαστε ότι δεν προσέχτηκαν όσο έπρεπε τα λόγια του Βάρναλη. Τα επαναλαμβάνουμε:

«Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,

της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,

και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,

του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα!»

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Το Κρεμλίνο προειδοποιεί κατά οποιασδήποτε στρατιωτικής ανάμειξης στην Ουκρανία

 

• 
  

Το Κρεμλίνο προειδοποιεί τη Δύση για οποιασδήποτε στρατιωτική ανάμειξη στην Ουκρανία, ενώ το Κίεβο κατηγορεί τη Μόσχα για κλιμάκωση της επιθετικότητας.

Οποιαδήποτε ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία θα οδηγήσει σε αύξηση των εντάσεων κοντά στα σύνορα της Ρωσίας και θα αναγκάσει τη Μόσχα να λάβει έκτακτα μέτρα για την ασφάλειά της, είπε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ ανεφέροντας ότι «η Ρωσία δεν απειλεί κανέναν και δεν έχει απειλήσει ποτέ κανέναν».

Το ΝΑΤΟ εξέφρασε χθες «την ανησυχία του» για τη μεγάλη ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων κοντά στα σύνορα με την Ανατολική Ουκρανία.

Ο Ντ. Πεσκόφ δήλωσε επίσης στους δημοσιογράφους ότι η κατάσταση στη γραμμή επαφής στην Ανατολική Ουκρανία ανάμεσα στις ουκρανικές κυβερνητικές δυνάμεις και τις φιλορωσικές αυτονομιστικές ουκρανικές δυνάμεις είναι επίφοβη και ότι πολλές προκλητικές ενέργειες σημειώνονται εκεί.

Λίγες ώρες μετά την επικοινωνία των υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Ουκρανίας, πραγματοποιήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία των υπουργών Άμυνας, Λόιντ Οστιν και Αντριι Ταράν. Ο Αμερικανός υπουργός «καταδίκασε την πρόσφατη κλιμάκωση των επιθετικών και προκλητικών ενεργειών στην Ανατολική Ουκρανία», ανακοίνωσε το Πεντάγωνο.

Οι εχθροπραξίες στην επαρχία του Ντονμπάς, στην Ανατολική Ουκρανία έχουν πολλαπλασιαστεί από το Γενάρη, μετά και την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Τζο Μπάιντεν. Ο Ουκρανικός στρατός επιδίδεται σε πυρά πυροβολικού ενώ οι αυτονομιστές επιτίθενται σε φυλάκια του Ουκρανικού στρατού στη γραμμή αντιπαράθεσης.

Για τον Ντμίτρι Πεσκόφ, αν η σύρραξη απειλεί να αναζωπυρωθεί, αυτό οφείλεται στις «επαναλαμβανόμενες προκλήσεις των στρατιωτικών δυνάμεων της Ουκρανίας».

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, «Reuters»)

Αδύνατη η απαλλαγή από επιδημικά ξεσπάσματα, όσο θα υπάρχουν ανεμβολίαστες μάζες ανθρώπων οπουδήποτε στη Γη

 

Η Αφρική έχει δηλωμένα μόλις 3 εκατομμύρια κρούσματα COVID-19 από την αρχή της πανδημίας μέχρι σήμερα. Διάφοροι προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο του μικρού αριθμού κρουσμάτων, ως οφειλόμενο στο νεαρό του αφρικανικού πληθυσμού, ή στις γρήγορα εφαρμοσμένες και αυστηρές καραντίνες. Ομως, αναρίθμητες έρευνες που ανέλυσαν δείγματα αίματος κατοίκων της ηπείρου δείχνουν σημαντική υποτίμηση των πραγματικών κρουσμάτων, καθώς μεγάλο ποσοστό εμφανίζεται να διαθέτει αντισώματα ενάντια στον SARS-CoV-2, χωρίς να έχει εμβολιαστεί. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η υποτίμηση του αριθμού των κρουσμάτων αυξάνει τον κίνδυνο ευρείας διάδοσης του ιού, παρεμποδίζει τη διαδικασία εμβολιασμού (μειωμένη αποδοχή του ως μη αναγκαίου) και τελικά απειλεί τον έλεγχο της πανδημίας σε παγκόσμια κλίμακα. Οπουδήποτε ο ιός κυκλοφορεί, ειδικά σε περιοχές με μικρή πρόσβαση σε εμβόλια, νέες μεταλλάξεις είναι πιθανό να εμφανιστούν. Μία από τις πιο ανθεκτικές στα αντισώματα μεταλλάξεις, που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα, είναι ως γνωστόν η νοτιοαφρικανική. Στη Νότια Αφρική υπάρχει ο μεγαλύτερος αριθμός καταγεγραμμένων κρουσμάτων, αλλά οι υπεύθυνοι για τη δημόσια υγεία στη χώρα θεωρούν ότι ο αριθμός αυτός είναι μόλις το ένα δέκατο του πραγματικού.

«Αν τον αφήσεις να συνεχίσει να διαδίδεται, θα συνεχίσει να εξελίσσεται», προειδοποιεί ο Ρίτσαρντ Λεσέλς, επιδημιολόγος και μέλος της ομάδας που αναγνώρισε πρώτη την επικίνδυνη μετάλλαξη του κορονοϊού στη Νότια Αφρική. Ο Λεσέλς τονίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι η Αφρική, νέες παραλλαγές του ιού εμφανίζονται παντού. Το πρόβλημα είναι η πρόσβαση στα εμβόλια. «Είναι σαφές», λέει, «ότι αν αφήσουμε την Αφρική πίσω στο εμβολιαστικό μέτωπο, τότε υπάρχει ξεκάθαρα κίνδυνος να γίνει πιο δύσκολος ο περιορισμός της μετάδοσης». Στο Σουδάν, η επιδημιολόγος Μεϊσούν Νταχάμπ υπολόγισε ότι μόλις το 2% των θανάτων, που οφείλονται στην COVID, αποδίδονται στη νόσο αυτή στις σχετικές στατιστικές.

Ασφάλεια

Οπως επισήμανε ο γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Τέντρος Αντανόμ, οι πλούσιες χώρες στις οποίες αντιστοιχεί το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, έχουν αγοράσει το 60% της προβλεπόμενης παραγωγής εμβολίων, σε μια κούρσα απόκτησης της ανοσίας της αγέλης. Στόχος τους να αποκτήσουν πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό με τους άλλους ιμπεριαλιστές. Αν σήμερα οι λαοί αυτών των λεγόμενων «πλούσιων» χωρών αγωνιούν για τη δική τους πρόσβαση στα εμβόλια, καταλαβαίνει κανείς σε τι κατάσταση βρίσκονται οι λαοί των αφρικανικών χωρών, όπου δεν έχουν εμβολιαστεί παρά μόνο λίγοι υγειονομικοί και οι υπόλοιποι αποκτούν την ανοσία αρρωσταίνοντας και αρκετοί απ' αυτούς πεθαίνοντας. Η αιτία για την έλλειψη εμβολίων στην ΕΕ, αλλά και στην Ουγκάντα είναι η ίδια: Ο καπιταλισμός, η δυνατότητα των μονοπωλίων να παράγουν ό,τι θέλουν, όποτε θέλουν, στην ποσότητα που θέλουν, ώστε να εξασφαλίσουν το μέγιστο κέρδος, ακόμη κι όταν η παραγωγή τους είναι προπληρωμένη. Πολύ περισσότερο δεν δίνουν δεκάρα, όταν δεν είναι προπληρωμένη... Τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά, αν η παραγωγή σε μια χώρα και ακόμη καλύτερα σε κάθε χώρα ήταν οργανωμένη με κριτήριο την κάλυψη των αναγκών των ανθρώπων, όχι άναρχα με βάση τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών, αλλά με κεντρικό επιστημονικά οργανωμένο σχεδιασμό, πρόβλεψη, προετοιμασία, αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων για την ανταπόκριση σε έκτακτες ανάγκες και καταστάσεις.

Χωρίς παράλληλο παγκόσμιο εμβολιασμό, η COVID θα συνεχίσει να διαδίδεται και να εξελίσσεται. Ο Νγκόι Νσένγκα, υπεύθυνος του ΠΟΥ για την Αφρική, λέει ότι οι αφρικανικές χώρες έχουν μεγάλο δρόμο μπροστά τους και τονίζει ότι αν αυτό ισχύει για την ήπειρο, τότε μπορεί να ισχύει εξίσου και για τον υπόλοιπο κόσμο. «Αν ένας τόπος, μια χώρα δεν είναι ασφαλής στον κόσμο, καμία χώρα δεν θα είναι ασφαλής».

Παιδιά

Εκτός από τους κατοίκους της Αφρικής και χωρών σε άλλα μέρη του κόσμου, υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι του παγκόσμιου πληθυσμού, που δεν θα μπορούσε να εμβολιαστεί, ακόμη κι αν υπήρχαν διαθέσιμα εμβόλια. Πρόκειται, βέβαια, για τα παιδιά, για τα οποία δεν υπάρχουν ακόμη εγκεκριμένα ασφαλή εμβόλια. Με δεδομένο ότι συγκριτικά με ανθρώπους μεγαλύτερων ηλικιών τα παιδιά δεν κινδυνεύουν τόσο από τις επιπλοκές της COVID, η ανάγκη για παιδιατρικό εμβόλιο, ίσως δεν φαίνεται πιεστική. Αλλά οι επιστήμονες τονίζουν πως η πανδημία ίσως δεν ελεγχθεί ποτέ πλήρως, μέχρι να εμβολιαστούν και τα παιδιά. Εμβολιάζοντας μόνο τους ενήλικες, αφήνουμε ευάλωτο «έναν τεράστιο, ανοσολογικά αφελή πληθυσμό», λέει ο παιδίατρος Τζέιμς Κόνγουεϊ, του πανεπιστημίου του Γουισκόνσιν. Χωρίς παιδιατρικό εμβόλιο, «η ασθένεια, ακόμη κι αν τα παιδιά μας δεν αρρωσταίνουν βαριά απ' αυτήν, θα συνεχίσει να υπάρχει και να κυκλοφορεί τακτικά».

Σε έρευνα που δημοσίευσε πρόσφατα το αμερικανικό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου των Ασθενειών, αν και οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις COVID σε νέους μικρότερους των 18 ετών στην Πολιτεία του Μισισίπι, την περίοδο Μάη - Σεπτέμβρη 2020 ήταν μόλις 9.000, αντισώματα ενάντια στον κορονοϊό ανιχνεύτηκαν σε 114.000, πράγμα που σημαίνει ότι ο SARS-CoV-2 μόλυνε 13 φορές περισσότερα παιδιά και εφήβους απ' ό,τι φαίνεται στα «χαρτιά». Οι άνθρωποι ηλικίας μικρότερης των 18 ετών αποτελούν το 25% του πληθυσμού των ΗΠΑ και αν εξαρχής ένα τόσο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού δεν μπορεί να εμβολιαστεί, τότε δύσκολα θα επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης. Στη χώρα αυτή, έχουν νοσηλευτεί 13.500 παιδιά, από τα οποία 268 έχουν πεθάνει. Η αρρώστια για προφανείς λόγους, που σχετίζονται με το βιοτικό επίπεδο, τις διακρίσεις κ.ο.κ. έπληξε 5 φορές περισσότερα μαύρα παιδιά και 8 φορές περισσότερα ισπανόφωνα, συγκριτικά με τα λευκά. Περίπου 2.600 παιδιά και έφηβοι ανέπτυξαν έως τώρα το φλεγμονικό σύνδρομο MIS-C, βδομάδες μετά το τέλος της ασθένειάς τους και 33 πέθαναν απ' αυτό. Και μ' αυτήν την έννοια, ένα εμβόλιο για τα παιδιά είναι απαραίτητο.

Ηδη πάντως, η «Pfizer» ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε δοκιμές σε παιδιά 12 - 15 ετών και το εμβόλιό της αποδείχτηκε ασφαλές, ενώ το ίδιο θετικό ήταν το αποτέλεσμα για το εμβόλιο της «Moderna» σε δοκιμές με παιδιά ηλικίας 12 - 17 ετών. Και οι δύο εταιρείες άρχισαν μέσα στον Μάρτη δοκιμές και στην ηλικιακή κατηγορία 6 - 11 ετών. Και άλλες εταιρείες έχουν ανακοινώσει σχέδια δοκιμής του εμβολίου τους σε εφήβους και μικρά παιδιά.

Προνοητικοί μαχητές

Μελέτες που εξέτασαν δείγματα αίματος ανθρώπων που νόσησαν από COVID, αλλά και ανθρώπων που εμβολιάστηκαν για τον κορονοϊό, δίνουν ελπίδες ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου εξελίσσεται από μόνο του, ώστε να είναι σε θέση στο μέλλον να αντιμετωπίσει καλύτερα τις παραλλαγές του κορονοϊού (και κάθε ιού) από τον οποίο έχει μολυνθεί ο οργανισμός. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μερικά από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που «θυμούνται» προηγούμενες μολύνσεις και αντιδρούν σε περίπτωση επανεμφάνισής τους, μπορούν να μεταλλάσσονται, ώστε να αντιμετωπίζουν πιθανές μεταλλάξεις του παθογόνου. Η μείωση των αντισωμάτων, που είναι αναμενόμενη στο πέρασμα του χρόνου, δεν εμπόδισε το ανοσοποιητικό να αντιμετωπίσει τον παραλλαγμένο εισβολέα. Με άλλα λόγια, φαίνεται σαν το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα να εξελίχθηκε, ώστε να αντιμετωπίζει τις αναμενόμενες μεταλλάξεις των ιών.

Το φαινόμενο εξηγείται από μια διαδικασία, που αποκαλείται «σωματική υπερμετάλλαξη» και είναι ο λόγος που στο σώμα ενός ανθρώπου υπάρχουν περίπου ένα πεντάκις εκατομμύριο διαφορετικά αντισώματα, όταν το ανθρώπινο γονιδίωμα περιέχει μόνο 20.000 γονίδια. Για μήνες και χρόνια μετά από μια μόλυνση, τα γονίδια των μνημονικών κυττάρων Β του ανοσοποιητικού, που διαβιούν στους λεμφαδένες, αποκτούν μεταλλάξεις. Αυτές οι μεταλλάξεις διαμορφώνουν ελαφρώς διαφορετικά τα αντισώματα τα οποία παράγουν. Τα μη μεταλλαγμένα κύτταρα Β συνεχίζουν να είναι οι καλύτεροι υπερασπιστές σε τυχόν επανεμφάνιση του αρχικού παθογόνου, αλλά τα μεταλλαγμένα συνεχίζουν να διατηρούνται από τον οργανισμό και έχουν αυξημένη πιθανότητα να παράγουν αντισώματα, που θα δεσμεύουν καλύτερα τις ακίδες πρόσδεσης μιας μεταλλαγμένης εκδοχής του ίδιου ιού. Σύμφωνα με μια από τις μελέτες, μεταλλαγμένα κύτταρα Β αρχίζουν να εμφανίζονται ήδη τρεις μήνες μετά την αρχική μόλυνση. Εκείνο που δεν είναι σαφές ακόμη είναι αν η ποσότητα των αντισωμάτων, που παράγουν τα μεταλλαγμένα κύτταρα Β, είναι επαρκής για να αποφευχθεί η νόσηση. Οι επιστήμονες θεωρούν πιθανό να είναι επαρκής τουλάχιστον όσο χρειάζεται, ώστε η νόσηση να μην είναι βαριά ή θανατηφόρα.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»

Ρόμπα ο «σερίφης»!

 Ο Μένιος Φουρθιώτης χάνει τους αστυνομικούς που… “δεν είχε” (!) με
εντολή του «σερίφη» Χρυσοχοΐδη προς τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ, τον κ.Καραμαλάκη, που πριν από μια βδομάδα δήλωνε ότι δεν υπάρχουν αποσπασμένοι αστυνομικοί στην υπηρεσία του Φουρθιώτη, αλλά μετά την αποκάλυψη και αυτού του ψεύδους (τι πρωτότυπο!) και ο Χρυσοχοίδης και ο Καραμαλάκης,  παραμένουν στις θέσεις τους…

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύει το news247.gr το νέο ξεφτιλίκι έχει ως εξής:

 

“…ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ζήτησε από τον Αρχηγό της Αστυνομίας να κοιτάξει τις καταγγελίες για Φουρθιώτη και να πάρει μέτρα. Με εντολή Αρχηγού ζητήθηκε από την αρμόδια επιτροπή να επανεξετάσει τα αντικειμενικά κριτήρια για την φύλαξη του συγκεκριμένου ατόμου και εφόσον δεν κρίνεται απαραίτητη να αρθεί. Αυτό προέκυψε και δόθηκε εντολή να παύσει η φύλαξή του στην οικία του και να αρθεί η φρουρά τεσσάρων αστυνομικών που του είχε παραχωρηθεί. Πρόσθετα θα επιστραφούν και δύο υπηρεσιακά οχήματα που έπαιρνε εναλλάξ ανάλογα με τις μηχανικές βλάβες, που ήταν ένα Skoda και ένα παλιό κατεσχεμένο BMW που εμφάνιζε διαρκώς βλάβες. Μάλιστα, την περασμένη Τρίτη επειδή εμφάνισε βλάβη το BMW το επέστρεψε και πήρε το Skoda για την συνοδεία του, ενώ θωρακισμένο είναι μόνο το δικό του ιδιωτικό αυτοκίνητο.

Να υπενθυμίσουμε οτι ήταν η ίδια η Αστυνομία που εδώ και μια βδομάδα διέψευδε το θέμα της παροχής αστυνομικής φύλαξης στον Φουρθιώτη, όταν η υπόθεση δημοσιεύθηκε σε ιστοσελίδες ενώ υπήρξαν και καταγγελίες του αντιδημάρχου Ραφήνας. Προσθέτοντας ένα ακόμα ψέμα, η ΕΛ.ΑΣ στις 24 Μάρτη ισχυρίστηκε: 

«Σχετικά με δημοσιεύματα στο διαδίκτυο περί φύλαξης δημοσιογράφων, ενημερώνουμε ότι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα» (η ανακοίνωση εδώ) 

Όλο αυτό, «σερίφη», περιγράφεται με μια λέξη: Ρόμπα!

Υ.Γ 1: Για εκείνους που αναρωτιούνται ποιος είναι ο κύριος Μένιος
Φουρθιώτης ας αναζητήσουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Θα έχει ενδιαφέρον. 

Υ.Γ2: Και κάτι ακόμα, «σερίφη»: 160 μέρες ασύλληπτος ο ναζί Παππάς.

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

Αναρτήθηκε απο bandiera rossa 

Δ.Κουτσούμπας: “Κλείσατε τον κόσμο 5 μήνες σπίτι του! Τα παιδιά κουτουλάνε πίσω απ’ τις οθόνες…”

 

Η σημερινή ομιλία του Κουτσούμπα στη Βουλή εστίασε στο μέγα ζήτημα της πανδημίας και το Ταμείο Ανάκαμψης. Ξεκίνησε όμως με μια αναφορά στην Παγκόσμια Μέρα Ενημέρωσης για τον Αυτισμό και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Στη συνέχεια στηλίτευσε τις μακάβριες, ανούσιες συγκρίσεις που κάνει η κυβέρνηση με άλλες χώρες, για να δείξει την επιτυχία της στη διαχείριση της πανδημίας: Κόψτε αυτές τις συγκρίσεις. Το μόνο που προσφέρουν ίσως, είναι να συντηρούν μια ανούσια δικομματική αντιπαράθεση. Και τόνισε πως η διαχείριση έχει αποτύχει σε όλες τις χώρες της ΕΕ, είτε με νεοφιλελεύθερες είτε με “προοδευτικές” κυβερνήσεις, που διαπράττουν τα ίδια εγκλήματα σε βάρος των λαών τους.

Και συνέχισε στηλιτεύοντας τις ευθύνες της κυβέρνησης.

Κλείσατε τον κόσμο 5 μήνες στα σπίτια του. Τα παιδιά κουτουλάνε πίσω από τις οθόνες. Σχολεία, πανεπιστήμια, ΙΕΚ, Επαγγελματικές σχολές όλα κλειστά. Κλείσατε την πλειοψηφία των φτωχών επαγγελματιών ενώ όλες οι βιομηχανικές ζώνες δουλεύουν στο φουλ. Κλείσατε πάρκα, χώρους άθλησης, πολιτισμού, κάθε δραστηριότητα που θα μπορούσε με μέτρα ασφαλείας, να σπάσει λίγο την δύσκολη κατάσταση που περνάμε όλοι μας. Στέλνατε ακόμα κι αστυνομικούς να ξυλοφορτώνουν άδικα συνανθρώπους μας στο όνομα δήθεν της πανδημίας!

Σημείωσε πως ο κόσμος που πειθαρχούσε στα μέτρα του, κι ας έβλεπε πως δεν είναι τόσο έξυπνα, βγαίνει από τα ρούχα του, γιατί η κυβέρνηση δεν πήρε κανέναν ουσιαστικό μέτρο στις βασικές πηγές διασποράς.

Στους μεγάλους εργασιακούς χώρους εφαρμόζεται η ανοσία της αγέλης! Τα λεωφορεία έχουν γίνει κορωνολεωφορεία, το μετρό κορωνομετρό. Δεν υπάρχει αποτελεσματική ιχνηλάτηση των κρουσμάτων. Τώρα προτείνετε την αυτοδιάγνωση, πάλι στα πλαίσια της περιβόητης ατομικής ευθύνης. Έλεος!

Υπογράμμισε πως η κυβέρνηση ετοιμάζει το άνοιγμα του τουρισμού με “πρωτόκολλα-λάστιχο”. Και ότι ο μαζικός εμβολιασμός έχει σκοντάψει με δική της ευθύνη, στις δεσμεύσεις της ΕΕ, τα παζάρια και τους ανταγωνισμούς. Με αυτό το δεδομένο, είναι μονόδρομος η θωράκιση της δημόσιας υγείας και η επίταξη του ιδιωτικού τομέα.

Ένα χρόνο πριν, το αίτημα για την επίταξη του ιδιωτικού τομέα, σε ορισμένους μπορεί να ακούγονταν υπερβολικό… Σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που το θεωρούν επιβεβλημένο, γιατί τώρα το κρίσιμο είναι να σωθούν ανθρώπινες ζωές. “Αστεία πράγματα τα όσα ακούγονται για επιτάξεις χωρίς αποζημίωση”, λέει ο υπουργός υγείας! Μόνο που εμείς όταν μιλάμε για την ανάγκη να σωθούν ανθρώπινες ζωές δεν αστειευόμαστε κύριοι.

Συνέχισε θέτοντας καίρια ερωτήματα για τα περιστατικά που μένουν χωρίς περίθαλψη από τα δημόσια νοσοκομεία, που μετατρέπονται σε νοσοκομεία μιας νόσου, αποκαλύπτοντας την απάτη του “Εθνκού Συστήματος”, σημείωσε τα χάλια της Πρωτοβάθμιας Υγείας και αναρωτήθηκε:

Πού θα φτάσουμε; Να ξαναδούμε αρρώστιες που είχαν εξαλειφτεί, να φουντώνουν πάλι τον 21ο αιώνα;

Και απάντησε στο κλασικό επιχείρημα της κυβέρνησης, που προσπαθεί να στοχοποιήσει τις συγκεντρώσεις.

Η καραμέλα με τις συγκεντρώσεις που δήθεν ευθύνονται για την αύξηση των κρουσμάτων, έλιωσε πια. Ανακαλύψατε τώρα τα αυξημένα κρούσματα στη Ν.Σμύρνη, για να ενοχοποιήσετε τους χιλιάδες που διαδήλωσαν ενάντια στην κλιμάκωση της κρατικής καταστολής. Για πείτε μας… άλλες περιοχές όπως η Δυτ. Αττική ή ο Πειραιάς που βράζουν από κορονοϊό, ποιος φταίει; Γιατί από όσο ξέρουμε εκεί δεν έγιναν τίποτα μεγάλες συγκεντρώσεις! Εκεί το κράτος σας δεν έχει πάρει κανένα μέτρο προστασίας στους μεγάλους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια.

Μιλώντας για το ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ και το σχέδιο “Ελλάδα 2.0” είπε πως δεν είναι λεφτόδεντρο, ούτε φιλόπτωχο παγκάρι αλλά νέα αλυσίδα για τους λαούς της Ευρώπης. που θυμίζει τη διαδικασία των μνημονίων.

Σας θυμίζει κάτι η διαδικασία κύριοι της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ, του ΜΕΡΑ; Γιατί στον λαό του θυμίζει: Του θυμίζει Μνημόνια… Για αυτό καλύτερα να το πείτε “Μνημόνιο 5.0″

Στο κλείσιμο, είπε πως η κυβέρνηση ψάχνει για συναινέσεις και ξέρει πού θα τους βρει.

Πρόθυμους για “μορατόριουμ” θα βρει στην αξιωματική αντιπολίτευση, το πρότεινε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, το απέδειξε ο κ Τσίπρας με όσα είπε εδώ, και στα κόμματα που χαιρέτησαν το Ταμείο Ανάκαμψης. Στο εργατικό-λαϊκό κίνημα θα βρει «κλειστές πόρτες». Ο λαός όντως έχει ανάγκη από ρήξη. Ρήξη με την στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου. Ρήξη πρώτα και κύρια με τη στρατηγική της ΕΕ, της άρχουσας τάξης και των πολιτικών κομμάτων που τους υπηρετούν.

Ακολουθεί το βίντεο με την ομιλία του Δ. Κουτσούμπα

Αύξηση κερδών 246%!!!

«Ανοδικά κινήθηκαν τα συνολικά έσοδα των επιχειρήσεων παροχής ιδιωτικών υπηρεσιών Υγείας στην Ελλάδα την περίοδο 2016 - 2019», είναι το συμπέρασμα μεγάλης κλαδικής μελέτης που δημοσιεύτηκε το 2020, επιβεβαιώνοντας ότι ο ιδιωτικός τομέας Υγείας αποτελεί χρυσωρυχείο κερδών για τις επενδύσεις μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και στη χώρα μας. «Ακτινογραφώντας» τον κλάδο, η έκθεση αναφέρει ότι οι κλινικές αποσπούν το 60% περίπου της συνολικής αγοράς ιδιωτικών υπηρεσιών Υγείας, με τα μεγάλα μαιευτήρια να ακολουθούν (15%), ενώ το υπόλοιπο 25% διαμοιράζεται σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, κέντρα αιμοκάθαρσης και άλλες υπηρεσίες. Ειδικότερα στην κατηγορία των κλινικών, οι γενικές κλινικές αποτελούν το 84%, οι νευροψυχιατρικές και οι κλινικές αποκατάστασης μοιράζονται το 11% και το υπόλοιπο 5% αφορά υπηρεσίες άλλων κατηγοριών. Στη χώρα μας επομένως υπάρχει ένας ιδιαίτερα ανεπτυγμένος ιδιωτικός τομέας Υγείας, με έμφαση στην παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και τον ανάλογο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό.

* * *

Ως προς τα οικονομικά μεγέθη, τα συνολικά έσοδα των γενικών κλινικών αυξήθηκαν κατά 7,2% την περίοδο 2018 - 2019, με αύξηση και της κερδοφορίας τους. Αλλά και τα διαγνωστικά κέντρα, τα κέντρα αιμοκάθαρσης και άλλα, παρουσίασαν την ίδια περίοδο αυξημένα έσοδα κατά 10,6%. Μια ματιά στα «πλεονεκτήματα» και τα «μειονεκτήματα» του κλάδου που εντοπίζει η μελέτη, είναι αποκαλυπτική για το πού στηρίζουν την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία τους οι μεγάλες ιδιωτικές κλινικές, πέρα από τις άθλιες εργασιακές σχέσεις και τους χιλιάδες κακοπληρωμένους εργαζόμενους που απασχολούν. Στα «δυνατά σημεία του κλάδου» περιλαμβάνονται λοιπόν «η δραστηριοποίηση μεγάλων και καλά οργανωμένων επιχειρηματικών ομίλων με μακρά εμπειρία, η τάση της σταδιακής γήρανσης του πληθυσμού (...) οι χρόνιες αδυναμίες του δημόσιου συστήματος Υγείας». Αντίστροφα, στα «αδύνατα σημεία» εντάσσεται «το σχετικά αυστηρό θεσμικό πλαίσιο σε σχέση με την ίδρυση νέων ιατρικών μονάδων», δηλαδή τα όποια εμπόδια παραμένουν στην ανάπτυξη επιχειρηματικής δράσης και τα οποία αναλαμβάνουν να εκμηδενίσουν η μια μετά την άλλη οι κυβερνήσεις.

* * *

Με άλλα λόγια, η αντιμετώπιση της υγείας του λαού ως «κόστους» για την εργοδοσία και το κράτος της και η πολιτική της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης απ' όλες τις κυβερνήσεις, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, οδηγούν σε περικοπές κρατικών δαπανών και υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας, από τη μια, και σε βάθεμα της λειτουργίας του με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, από την άλλη, την ώρα μάλιστα που οι ανάγκες μεγαλώνουν, ειδικά για τις μεγαλύτερες ηλικίες. Πάνω σ' αυτό το έδαφος επεκτείνεται και ο ιδιωτικός τομέας Υγείας, με τις δαπάνες των ασφαλιστικών ταμείων (πέρα από τις απευθείας πληρωμές των ασθενών) να στηρίζουν την κερδοφορία του. Γι' αυτό, άλλωστε, ένας από τους «κινδύνους» που διαπιστώνει η μελέτη για το μέλλον, είναι «τα προβλήματα ρευστότητας του Δημοσίου». Θυμίζουμε επίσης ότι στην Ελλάδα, το 35% περίπου των συνολικών δαπανών Υγείας αφορά ιδιωτικές δαπάνες, που δείχνει το μέγεθος της αφαίμαξης που υφίσταται ο λαός για την υγεία του, πέρα από τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Επιβεβαιώνεται δηλαδή ότι από τη συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα βγαίνει «μονά - ζυγά» χαμένος.

* * *

Για την κερδοφορία του ιδιωτικού τομέα Υγείας ενδεικτικά είναι τα στοιχεία και μιας άλλης έρευνας, για τα οικονομικά αποτελέσματα 31 από τις πιο σημαντικές επιχειρήσεις του κλάδου το 2019. Σύμφωνα με αυτά, ο κύκλος εργασιών τους αυξήθηκε κατά 6,9% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά και προσέγγισε τα 874 εκατ. ευρώ. Οι 31 αυτές επιχειρήσεις αύξησαν μάλιστα την κερδοφορία τους στα 43,6 εκατ. ευρώ (!) από 12,6 εκατ. ευρώ το 2018, και σε ποσοστό 246%!!! Να σημειωθεί ότι ανάμεσα σε αυτές τις επιχειρήσεις βρίσκονται και οι μεγαλύτερες της Αττικής. Αυτές δηλαδή που τα σωματεία των υγειονομικών, συνδικάτα εργαζομένων και φορείς του κινήματος απαιτούν εδώ και έναν χρόνο να επιταχθούν χωρίς καμιά αποζημίωση για να σωθούν ζωές, αλλά η κυβέρνηση τους αγνοεί προκλητικά και συκοφαντεί τις διεκδικήσεις τους, κλιμακώνοντας την εγκληματική πολιτική, η οποία αφήνει το λαό απροστάτευτο από την πανδημία, για να μην πειράξει ούτε τρίχα από τα κέρδη των κλινικαρχών...

«Κανονικότητα» και λουκέτα

Εφιαλτική είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν και ακόμα χειρότερη αυτή που θα βρουν μπροστά τους χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, με την περιβόητη «επιστροφή στην κανονικότητα» που προπαγανδίζουν η κυβέρνηση και τα αστικά επιτελεία.

Τα αδιέξοδα της «επόμενης μέρας» για εκείνους που περιμένουν να ζήσουν από το μικρομάγαζό τους, φαντάζουν όλο και πιο ανυπέρβλητα, αποτελώντας την άλλη όψη της «ανυπομονησίας» των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για την είσπραξη των πακέτων στήριξης από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ.

Τα σενάρια είναι άλλωστε αποκαλυπτικά για το ποιος βλέπει «φως στο τούνελ» και ποιος εξακολουθεί να βλέπει βαθύ σκοτάδι. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη (ΓΣΕΒΕΕ - Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθήνας), μέχρι το τέλος του χρόνου, υπολογίζοντας ότι τα μέτρα συγκράτησης της ανεργίας θα αρχίσουν σταδιακά να αποσύρονται ή να εφαρμόζονται πιο «στοχευμένα» σε «δυναμικούς κλάδους» και «βιώσιμες» επιχειρήσεις, η ανεργία μπορεί να κυμανθεί από 18,9% (το καλύτερο σενάριο) μέχρι 29,3% (!), ανάλογα με τον αριθμό των επιχειρήσεων που θα βάλουν λουκέτο, ο οποίος υπολογίζεται και αυτός σε δεκάδες χιλιάδες.

Τι φταίει όμως για αυτή την ανασφάλεια και τη διεύρυνση του τμήματος των βιοπαλαιστών ΕΒΕ που ζουν με το άγχος του «λουκέτου»; Μπορεί η κυβέρνηση να δείχνει ως «αιτία» την πανδημία, για να ξεπλύνει τη διαχρονική αντιλαϊκή πολιτική, όμως οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι δεν αναμετρούνται για πρώτη φορά με το εξανεμισμένο εισόδημα.

Τα λουκέτα στα μικρομάγαζα, το σφίξιμο της θηλιάς από το κράτος, τις τράπεζες και τους μονοπωλιακούς ομίλους είναι αποτέλεσμα του «ιού», της «θωράκισης της ανταγωνιστικότητας», που αποτελεί «ευαγγέλιο» για όλες τις αστικές πολιτικές δυνάμεις.

Με την κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας να είναι σε πλήρη εξέλιξη, με καταλύτη την πανδημία και τον ανταγωνισμό να οξύνεται, τα «όρια» των έτσι κι αλλιώς ανεπαρκών κυβερνητικών «μέτρων στήριξης» σύντομα θα αποδειχθούν πολύ στενά για τη μεγάλη μάζα αυτοαπασχολούμενων.

Γι' αυτό όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι όπως δεν αποτελεί η πανδημία την πηγή της κακοδαιμονίας τους, έτσι δεν θα εξαφανιστούν και τα δεινά τους αν αντιμετωπιστεί ο ιός. Αντίθετα, μπορεί και να πολλαπλασιαστούν, όταν για παράδειγμα αποσυρθούν οι μέχρι τώρα αναστολές των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων. Τα νέα χρέη που συσσωρεύτηκαν θα προστεθούν στα παλιά, οδηγώντας τη μεγάλη πλειοψηφία σε χρόνια ομηρία, ή και στο άμεσο ενδεχόμενο ενός νέου γύρου κατασχέσεων και πλειστηριασμών.

Και βέβαια, οι μικροί ΕΒΕ δεν πρέπει να ξεχνούν ότι το μαρτύριο της σταγόνας που ζουν εδώ κι ένα χρόνο, τα «άνοιξε - κλείσε», το εμπόρευμα που καταστράφηκε ή έμεινε στοκαρισμένο, η μείωση του εισοδήματος είναι κι αυτά αποτέλεσμα της κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, ενώ οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, όπως και όλος ο λαός, παραμένουν εκτεθειμένοι στον ιό, εξαιτίας της κατάστασης στο δημόσιο σύστημα Υγείας, της έλλειψης μέτρων προστασίας σε μεγάλους χώρους δουλειάς, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και σχολεία.

Οσο λοιπόν κι αν προσπαθεί σήμερα η κυβέρνηση να το παίξει «σωτήρας» των βιοπαλαιστών ΕΒΕ, οι ευθύνες της βγάζουν μάτι. Κάνοντας «ταμείο» οι αυτοαπασχολούμενοι έχουν από τη μία την παράταση της ανασφάλειάς τους, τα μισοδανεικά των «επιστρεπτέων προκαταβολών» και, από την άλλη, την άρνηση της κυβέρνησης να στηρίξει ουσιαστικά το εισόδημά τους, παίρνοντας ουσιαστικά και μακροπρόθεσμα μέτρα, όπως μείωση της φορολογίας, διαγραφές χρεών, αφορολόγητο όριο κ.λπ.

Σε κάθε περίπτωση, μπροστά τους είναι ο ανταγωνισμός με τα μεγαθήρια της αγοράς, που απολαμβάνουν τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων ευρώ για τα επενδυτικά τους σχέδια από όλες τις κυβερνήσεις, το κράτος και η ΕΕ, επομένως μια ναρκοθετημένη πορεία, που αντικειμενικά οδηγεί στην επιδείνωση των συνθηκών ζωής και εργασίας για τους αυτοαπασχολούμενους.

Κανένα συγχωροχάρτι λοιπόν. Οι προχτεσινές αγωνιστικές πρωτοβουλίες των αυτοαπασχολούμενων στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, το πλαίσιο πάλης που αγκαλιάστηκε από πλήθος συνδικαλιστικών οργανώσεων φανερώνουν νέες δυνατότητες για την οργάνωση της πάλης. Οσο τα μονοπώλια και οι κυβερνήσεις τους κλιμακώνουν την επίθεση στα εργατικά - λαϊκά στρώματα, τόσο πρέπει να δυναμώνει η συμμαχία των αυτοαπασχολούμενων με την εργατική τάξη, για να περάσουν στην αντεπίθεση, διεκδικώντας την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών τους.