Απάντηση στο όργιο αντικομμουνισμού, χυδαιότητας και απειλών από φασιστοειδή

 

• 
  
  

Απάντηση στο όργιο αντικομμουνισμού, χυδαιότητας και απειλών ενάντια στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ δίνει με ανακοίνωσή του το Τομεακό Συμβούλιο Μεσσηνίας της ΚΝΕ.

Όπως αναφέρει, «στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας "Ελευθερία" στο Facebook, στην είδηση που αφορά την ανακοίνωση του ΤΣ Μεσσηνίας της ΚΝΕ με θέμα την καταγγελία για αναγραφή φασιστικών συνθημάτων στη Μεσσήνη, "γνωστοί διαδικτυακοί σχολιαστές" -ορφανά της Χρυσής Αυγής, υποψήφιοι του Τζήμερου και ναζιστικός εσμός- επιδίδονται σε όργιο αντικομμουνισμού, χυδαιότητας και απειλών ενάντια στο ΚΚΕ και στην ΚΝΕ.

Οι συγκεκριμένοι έχουν μόνιμο στασίδι και εξυβρίζουν σε κάθε είδηση που αφορά το ΚΚΕ στη συγκεκριμένη σελίδα. Το αν γίνεται ή όχι με ανοχή της εφημερίδας δεν μας απασχολεί. Τώρα όμως ξεπερνούν τα όρια, εκτοξεύοντας ευθέως απειλές όπως "θα γίνεται σαπούνια", "να βγει εκτός νόμου το ΚΚΕ" και άλλες απειλές ναζιστικής κοπής.

Καταλαβαίνουμε τον πόνο τους! Τους ενοχλεί η πρωτοπόρα δράση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενάντια στη σιγή νεκροταφείου που προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση εντείνοντας την αντιλαϊκή πολιτική με νέα επίθεση όπως την κατάργηση του 8ωρου, τη διάλυση της Δημόσιας Υγείας, την υποβάθμιση των μορφωτικών δικαιωμάτων της νεολαίας, την ενίσχυση με δισεκατομμύρια ευρώ στο κεφάλαιο και τους βιομήχανους.

Αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά πως η φασιστική "δεξαμενή" στηρίζει αυτούς που πλουτίζουν από την εκμετάλλευση και το σάπιο σύστημά τους.

Όσον αφορά για τις απειλές, δηλώνουμε στα φασιστοτρόλ του πληκτρολογίου ότι δεν φοβόμαστε.

Καλούμε το λαό και τη νεολαία, στις φετινές απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, στις 6 του Μάη, να βροντοφωνάξουμε: "Δούλοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε! Κάτω τα χέρια από το 8ωρο"! Εμπρός για τα "Σικάγο" της γενιάς μας!».

Για πρώτη φορά νομοθετείται στη χώρα μας το 10ωρο, 135 χρόνια μετά την εξέγερση των εργατών του Σικάγο

 

 (VIDEO)

Το αντεργατικό έκτρωμα της κυβέρνησης σημαίνει οπισθοδρόμηση για τους εργαζόμενους προς όφελος των επιχειρηματιών

• 
  
  

Την αντιλαϊκή πολιτική διαχείρισης της πανδημίας από την κυβέρνηση, τα τραγικά αποτελέσματα της οποίας βιώνει σήμερα ο λαός μας, κατήγγειλε ο Νίκος Παπαναστάσης, βουλευτής του ΚΚΕ και αντισυνταγματάρχης ε.α. μιλώντας στο κανάλι «Kontra» το βράδυ της Μ. Δευτέρας 26 Απρίλη.

Επισήμανε ότι η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε την εμπειρία του ενός χρόνου από τη στιγμή που εκδηλώθηκε η πανδημία για να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την υγεία του λαού.

Ο κάθε νεκρός έχει τη μοναδικότητα του συναισθηματικού βάρους για τους οικείους του και δεν είναι εμπόρευμα που μπαίνει σε στατιστικές αναλύσεις, ανέφερε σχολιάζοντας τις χτεσινές δηλώσεις του υπ. Εσωτερικών Μ. Βορίδη σε τηλεοπτικό κανάλι, ότι η αποτίμηση της πανδημίας από την κυβέρνηση, πρέπει να γίνεται με συγκριτικά στοιχεία και πολλές παραμέτρους και όχι με τις «απόλυτες τιμές των νεκρών». 

Ο Ν. Παπαναστάσης πρόσθεσε πως οι νεκροί των τελευταίων 8 εβδομάδων είναι το 30% των νεκρών όλης της πανδημίας στη χώρα μας, αριθμοί που δείχνουν την αναποτελεσματικότητα της ασκούμενης πολιτικής ενώ δεκάδες διασωληνωμένοι ασθενείς νοσηλεύονται εκτός ΜΕΘ χωρίς την εξειδικευμένη περίθαλψη που χρειάζονται.

Επισήμανε τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης που αρνείται να επιτάξει ουσιαστικά και όχι εικονικά τον ιδιωτικό τομέα, που δεν ρίχνει το σύνολο των δυνάμεων που υπάρχουν για το ξεπέρασμα της πανδημίας, έχοντας ως κριτήριο να μη θιγούν τα συμφέροντα των επιχειρηματιών Υγείας.

Ανάλογη κατάσταση, υπογράμμισε και στο θέμα του εμβολιασμού, που έχει γίνει εμπορικό προϊόν και εντάσσεται μέσα στις διεθνείς σχέσεις και στην αντιπαλότητα Ρωσίας, ΗΠΑ, ΕΕ, Κίνας. Το ΚΚΕ ζητά άμεσους και μαζικούς εμβολιασμούς, θεωρώντας ότι αυτό το μέτρο θα σώσει ζωές και πρέπει να εφαρμοστεί με όποιο εμβόλιο είναι πιστοποιημένο επιστημονικά για την αποτελεσματικότητά του.

Τέλος, υπογράμμισε πως η πανδημία καλπάζει όχι επειδή γίνονται διαδηλώσεις, αλλά επειδή δεν έχουν ληφθεί μέτρα προστασίας ούτε στα Μέσα Μεταφοράς, ούτε στους χώρους δουλειάς, όπου δεν ελέγχονται οι μεγάλοι επιχειρηματίες για την εφαρμογή των μέτρων.  

Οπισθοδρόμηση το αντεργατικό έκτρωμα της κυβέρνησης για το 10ωρο

Όσον αφορά στην οικονομία, επισήμανε τις ευθύνες όλων των κυβερνήσεων που υπηρετούν πιστά τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, φέρνοντας ως παράδειγμα τα εύσημα του ΣΕΒ και στην κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, την επομένη μάλιστα των εκλογών. 

Για το αντεργατικό έκτρωμα που σκοπεύει να φέρει η κυβέρνηση, επισήμανε ότι για πρώτη φορά στη χώρα μας νομοθετείται η 10ωρη εργασία, 135 χρόνια μετά την εξέγερση του Σικάγο, που κατέκτησε το 8ωρο.

Τόνισε, πως πρόκειται για μια τεράστια οπισθοδρόμηση, παρά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι πρόκειται για εκσυγχρονισμό, οι εργαζόμενοι θα βιώσουν συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς, θα αναγκάζονται να δουλεύουν 10 ώρες με απλήρωτες υπερωρίες για σχεδόν έξι μήνες με μόνη εργοδοτική δέσμευση την απόδοση ολιγοήμερης άδειας.

Η κυβέρνηση, συνέχισε, στόχο έχει να μετατρέψει το σύνολο της χώρας σε μια μεγάλη ειδική οικονομική ζώνη, όπου οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα απασχολούν όποτε και όσο θέλουν τους εργαζόμενους, θα πληρώνουν μισθούς 200 ευρώ και θα τους έχουν στη διάθεσή τους, 7 μέρες τη βδομάδα.

Το ΚΚΕ αγωνίζεται να μην περάσουν αυτά τα σχέδια αλλά και η καταστολή που εφαρμόζεται που πάει χέρι - χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική. 

Για 50 προσλήψεις που δεν έγιναν, πάνω από 1.000 χειρουργεία αναβλήθηκαν!

Πίνακας 1

Είναι περιττό να αναφέρουμε για πολλοστή φορά την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας.

Θα σταθούμε μόνο σε μία πλευρά. Αυτή που αφορά τη λοιπή νοσηρότητα και μάλιστα μόνο μία της υποομάδα, τις χειρουργικές παθήσεις.

Η ΟΕΝΓΕ με αλλεπάλληλες παρεμβάσεις της είχε επισημάνει τον κίνδυνο από τη μετατροπή του συστήματος Υγείας σε σύστημα μίας νόσου. Η κυβέρνηση απαντούσε ότι «έχουμε πόλεμο», σαν να σταμάτησε η λοιπή νοσηρότητα.

Ενα παράδειγμα για το τι σημαίνει σύστημα Υγείας μίας νόσου

Από την έναρξη της πανδημίας το Νοσοκομείο «Αττικόν», το μόνο νοσοκομείο της Δυτικής Αθήνας, σταδιακά συρρικνώνεται, αφού αρκετές κλινικές του μετατράπηκαν σε κλινικές Covid. Αναστάλθηκαν αρκετές λειτουργίες του, μέχρι που φτάσαμε στην ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ του υπουργείου Υγείας για μείωση κατά 80% των τακτικών χειρουργικών επεμβάσεων.

Στο χειρουργείο του Νοσοκομείου «Αττικόν» έγιναν οι χειρουργικές επεμβάσεις που φαίνονται στον Πίνακα 1.

Μόνο στο «Αττικόν», λοιπόν, πάνω από 1.000 ασθενείς δεν χειρουργήθηκαν σε σχέση με πέρυσι.

• Περιμένουν υποφέροντας;
• Πόσοι από αυτούς πήγαν δώρο στον ιδιωτικό τομέα έναντι αδράς αμοιβής;
• Πόσων η νόσος εξελίχθηκε;

Γιατί μειώθηκαν τα χειρουργεία;

Πίνακας 2

Είναι πασιφανές ότι η κυβέρνηση πήρε την εν λόγω απόφαση είτε για να μετατρέψει αίθουσες χειρουργείου σε πρόχειρες μονάδες ΜΕΘ (κάτι τέτοιο στο «Αττικόν» δεν έγινε), είτε για να μεταφέρει το προσωπικό του χειρουργείου σε άλλες κλινικές (έγινε και με το παραπάνω).

Αυτό βέβαια δεν το παραδέχτηκε ποτέ, γιατί αν το έκανε θα ήταν αίολο το παραμύθι των προσλήψεων και των κρεβατιών ΜΕΘ που δήθεν πολλαπλασίασε, και τα οποία υπάρχουν μόνο στη φαντασία των κυβερνώντων.

Τα στοιχεία από το «Αττικόν» για τον χρόνο που πέρασε φαίνονται στον Πίνακα 2.

Αρα, στο σύνολο της χρονιάς που πέρασε έγιναν πάνω από 1.000 λιγότερες επεμβάσεις γιατί η κυβέρνηση δεν προσέλαβε 50 νοσηλευτές, γιατρούς και τραυματιοφορείς. Ας υπολογίσει ο καθένας τι γίνεται σε όλη τη χώρα.

Ζήτημα που αφορά όλη τη Δυτική Αθήνα

Αν κανείς σκεφτεί ότι το Νοσοκομείο της Νίκαιας (που εξυπηρετεί ένα τμήμα της Δυτικής Αθήνας) είναι στην ίδια κατάσταση, ενώ το «Θριάσιο» έχει μετατραπεί σε all-Covid, θα καταλάβει εύκολα ότι η υγεία του λαού της Δυτικής Αθήνας δεν λογίζεται στα σοβαρά.

Οι συνέπειες είναι μεγάλες όχι μόνο για τους ασθενείς, αλλά και για τους ίδιους τους νέους γιατρούς και την εκπαίδευσή τους.

Ρωτάνε κάποιοι: «Αν είχαν προσληφθεί όλοι αυτοί οι υγειονομικοί, τι θα έκαναν μετά το τέλος της πανδημίας;». Η απάντηση είναι απλή. Θα συνέβαλλαν να μην υπάρχουν οι τεράστιες λίστες αναμονής που υπήρχαν προ-Covid, επί όλων των κυβερνήσεων, λόγω της υποστελέχωσης.

Να γιατί η πολιτική όλων των κυβερνήσεων που υπηρετούν ένα εμπορευματοποιημένο σύστημα Υγείας είναι εγκληματική. Να γιατί δεν υπάρχει χρυσή τομή ανάμεσα στην υγεία του λαού και τα «δημοσιονομικά» της χώρας και της οικονομίας των λίγων.

Ως εδώ! Οι υγειονομικοί και όλος ο λαός πρέπει να απαιτήσουν να σταματήσει τώρα το αίσχος με τις κλειστές χειρουργικές αίθουσες. Να απαιτήσουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας. Να πιεστούν οι διοικήσεις νοσοκομείων, ΥΠΕ, υπουργείου. Οπως τα φάρμακα είναι αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας κάποιων παθήσεων, έτσι είναι και το χειρουργείο - πολλές φορές μάλιστα είναι η μόνη και η οριστική θεραπεία.

Γιώργος ΣΙΔΕΡΗΣ
Μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ, γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων του ΠΓΝ «Αττικόν»

Να μην ξεγελαστούν!

Η αντιπαράθεση ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος «στοχοποιεί τη μεσαία τάξη» και ποιος «αποκαθιστά τις αδικίες σε βάρος της» μόνο σαν πρόκληση ακούγεται στα αυτιά των χιλιάδων βιοπαλαιστών ΕΒΕ, που «δουλεύουν για να ζήσουν και ζουν για να δουλεύουν».

Ολων αυτών που είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε με ΣΥΡΙΖΑ, είτε με ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ παλιότερα, βλέπουν διαχρονικά το εισόδημά τους να συρρικνώνεται, τα χρέη να μεγαλώνουν και την επιβίωση να γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Τα αστικά κόμματα σκόπιμα ανακατεύουν μήλα και πορτοκάλια κάτω από τον αυθαίρετο τίτλο «μεσαία τάξη», για να ξεγελάσουν τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς ΕΒΕ ότι η πολιτική «στήριξης της επιχειρηματικότητας» που υπηρετούν μπορεί να ωφελεί εξίσου τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις μικρές. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Ακόμα και ορισμένες στοχευμένες πολιτικές στήριξης των πολύ μικρών επιχειρήσεων, που εφαρμόζονται κατά καιρούς, μόνο ευκαιριακά οφέλη φέρνουν για τη μεγάλη πλειοψηφία. Η επιδείνωση των συνθηκών ζωής και εργασίας, ειδικά σε συνθήκες κρίσης, παραμένει ο γενικός κανόνας. Η γενικευμένη και σε βάθος χρόνου ανασφάλεια είναι δεδομένη για χιλιάδες βιοπαλαιστές ΕΒΕ.

Η νέα οικονομική κρίση και τα μέτρα για τη διαχείριση της πανδημίας, τα παρατεταμένα lockdowns, έβαλαν το κερασάκι στην τούρτα των δυσκολιών που προϋπήρχαν για όλους αυτούς. Η άρση των περιορισμών σε λίγες μέρες και η απόσυρση ακόμα και αυτών των υποτυπωδών «διευκολύνσεων» στην πληρωμή των υποχρεώσεων προς τα ταμεία, την εφορία, τις τράπεζες, θα φανερώσουν έναν νέο Γολγοθά. Οι πλειστηριασμοί, που καραδοκούν την γωνία, θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

Τα ίδια τα αστικά επιτελεία, άλλωστε, προδιαγράφουν εκατοντάδες χιλιάδες λουκέτα και εκτόξευση της ανεργίας.

Τα προεόρτια της «επόμενης μέρας» έχουν ήδη ξεκινήσει: Η κυβέρνηση ανακοινώνει νέα πακέτα για τις μεγάλες επιχειρήσεις, αξιοποιώντας τα δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης. Η «στοχευμένη» διοχέτευση κονδυλίων και «διευκολύνσεων» στις λεγόμενες «βιώσιμες» μικρομεσαίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις, σε συγκεκριμένους κλάδους και πεδία, η πολιτική διευκόλυνσης των μεγεθύνσεων και των συνεργατικών σχημάτων, αντικειμενικά ανοίγει το δρόμο για να καθαρίσει «η ήρα από το στάρι» στην αγορά.

Θα αποτελέσει «αγγελτήριο θανάτου» για χιλιάδες μικροεπαγγελματίες που παλεύουν καθημερινά για το μεροκάματο σε δύσκολες συνθήκες και οι οποίοι αντικειμενικά, παρά τις ατελείωτες ώρες εργασίας τους, δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό που θα οξύνεται.

Ο κουρνιαχτός που σηκώνει ο ΣΥΡΙΖΑ με την αντιπαράθεση στην κυβέρνηση και τις προτάσεις του, που κινούνται σε παραπλήσια λογική, δεν πρέπει να ξεγελάσει κανέναν. Είναι προσπάθεια να οικειοποιηθεί την ανασφάλεια και την αγανάκτηση χιλιάδων μικρών ΕΒΕ, να την τοκίσει στο ταμείο της κυβερνητικής εναλλαγής. Μέχρι εκεί φτάνει το «ενδιαφέρον» του για τους βιοπαλαιστές ΕΒΕ.

Υπάρχει άλλωστε πλούσια πείρα από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (διατήρηση φοροληστείας, κατάργηση κυριακάτικης αργίας κ.ο.κ.). Τώρα εμφανίζεται ξανά σαν τον «μάγο με τα δώρα» και προσπαθεί να ξεγελάσει τους αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες ότι είναι δυνατόν η δική τους ουσιαστική ανακούφιση από τα βάρη να συνυπάρξει με την «εξυγίανση» των τραπεζών από τα «κόκκινα» δάνεια, ως «προαπαιτούμενο» της καπιταλιστικής ανάκαμψης. 'Η με τη γενναία χρηματοδότηση των μονοπωλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ευρωπαϊκά κονδύλια.

Οι βιοπαλαιστές ΕΒΕ, οι μικροεπαγγελματίες που μοχθούν να επιβιώσουν και έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τις ίδιες αγωνίες που ζουν οι εργαζόμενοι, για την υγεία και τη ζωή, για τα χρέη και το εισόδημά τους, δεν έχουν κανέναν λόγο να ακουμπήσουν τις προσδοκίες και τις ελπίδες στους στη μία ή στην άλλη παραλλαγή της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής, που τους κρατάει στριμωγμένους στη γωνία.

Διέξοδος είναι η διεκδίκηση ουσιαστικών μέτρων ανακούφισης και επιβίωσης, όπως αυτά που προβάλλουν οι αγωνιστικές Ομοσπονδίες, οι Ενώσεις και οι Σύλλογοι των ΕΒΕ.

Βαγέκας: “Στη γειτονιά μας δεν έχει θέση ο φασισμός και οι χρήσιμοι ηλίθιοί του!”

 

Πριν από μερικές βδομάδες, το ακροδεξιό Vox έστησε μια προκλητική προκλητική φιέστα στο Βαγέκας, ένα από τα παραδοσιακά εργατικά προάστια της Μαδρίτης, με τις πλάτες της αστυνομίας, που έπαιζε ρόλο σεκιούριτι για τους φασίστες.

Η ηγεσία του Vox συνέχισε την πρόκληση, χρησιμοποιώντας μάλιστα την ομάδα της Ράγιο Βαγεκάνο, με τις πλάτες της ανεκδιήγητης διοίκησης του προέδρου Ραούλ Μαρτίν Πρέσα, που έχει αποδείξει αρκετές φορές ότι δε σέβεται τις αξίες και την αντιφασιστική παράδοση του συλλόγου -πχ με την περίπτωση του Ουκρανού φασίστα Ζοζούλια.

Ο πρόεδρος του Vox Σαντιάγο Αμπασκάλ και ο υποψήφιός του για την κοινότητα της Μαδρίτης Ροθίο Μοναστέριο ζήτησαν από τη διοίκηση της ομάδας να παρευρεθούν σε κάποιον αγώνα της, στο άδειο -λόγω περιορισμών για τον κορονοϊό- στάδιο Βαγέκας. Έδρασαν δηλαδή εκ του ασφαλούς, καθώς δεν υπήρχε περίπτωση να αποτολμήσουν κάτι τέτοιο με γεμάτες κερκίδες και τους Bucaneros στο γήπεδο.

Ο Μαρτίν Πρέσα μάλιστα έπαιξε προκλητικά το χαρτί της… πολυσυλλεκτικότητας και της ανεκτικότητας της Ράγιο Βαγεκάνο, λέγοντας πως είναι ένας σύλλογος ανοιχτός σε όλους. Και για να μη μείνει καμία αμφιβολία προς τα πού κάνει το άνοιγμα, διευκρίνισε πως ήταν αναγκαίο να… “καθαρίσει την εικόνα της γειτονιάς” από τα πρόσφατα γεγονότα και τη διαδήλωση διαμαρτυρίας ενάντια στη φιέστα του Vox, από… “κάποιους λίγους” -όπως λέει ο Πρέσα- που “δεν εκπροσωπούν τον σύλλογο ούτε τη γειτονιά”.

Ο πρόεδρος έλαβε πληρωμένη απάντηση από τους οπαδούς της Ράγιο που λένε ότι στο Βαγέκας δεν υπάρχει χώρος για τον φασισμό και τους χρήσιμους ηλίθιους -όπως αυτός. Λένε πως ο Πρέσα προκαλεί αηδία, ότι χρησιμοποίησε το στάδιο για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της ακροδεξιάς και ότι ξεπέρασε κάθε όριο στον δρόμο προς την ηθική μιζέρια και μάλιστα δια χειρός φασισμού.

Ίσως παραείσαι ηλίθιος -δεν το ξέρουμε- για να καταλάβεις πως γίνεσαι όργανο στην προσπάθειά τους να κάνουν θόρυβο.

Σημειώνουν μεταξύ άλλων και συμπληρώνουν πως η μόνη παρηγοριά για τους οπαδούς είναι πως ξέρουν ότι είναι μια μέρα πιο κοντά στο να τον δουν μακριά από τη γειτονιά, τον σύλλογο και την ιστορία του.

Ουκρανία...

 

-Τι έγινε, λοιπόν, στο ουκρανικό πεδίο μάχης; Ενώ όλα ήταν έτοιμα για μια καλή προβοκάτσια κατά της Μόσχας, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν! Πώς έγινε αυτό; Οι διεθνείς δημαγωγοί απλά σημειώνουν την «αποκλιμάκωση», χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις.

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που, ο καθένας απ’ την μεριά του, έπαιξαν τον ρόλο τους. Ο ένας λέγεται «σύμμαχοι» που η Ουάσιγκτον θα ήθελε να έχει στην ουκρανική προβοκάτσια. Ένας βασικός απ’ αυτούς είναι η Άγκυρα, σε σχέση με την οποία οι ανάγκες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού μάλλον παρά η οποιαδήποτε συνεκτική λογική επιβάλλουν μια στάση «μαστιγίου και καρώτου». Υποτίθεται ότι το τουρκικό καθεστώς έχει καλές σχέσεις με το ουκρανικό και, επιπλέον, από καιρού σε καιρό θυμάται ότι είναι «προστάσης» των τατάρων της Κριμέας… Ε, λοιπόν, σ’ όλο αυτό το διάστημα της «κρίσης», όχι μόνο ο Erdogan «συμβούλεψε» τον κωμικό Zelesky να μην τραβάει το σκοινί («η ειρήνη πάνω απ’ όλα!») αλλά επιπλέον, ενώ η κριμαϊκή χερσόνησος ήταν βασικός στόχος της προβοκάτσιας, δεν είπε ούτε μισή κουβέντα για τους τάταρους που (υποτίθεται) υποφέρουν εκεί! Προσεκτική και δηλωτική σιωπή, γεμάτη νόημα…

Ένας άλλος παράγοντας που αποσιωπάται είναι ο ουκρανικός στρατός. Είναι ίσως ο σημαντικότερος. Η συμμετοχή του στην προβοκάτσια (έτσι ώστε, κάποια στιγμή, να αναγκαστεί η Μόσχα να εισβάλει είτε στο Donbass είτε και αλλού στην ουκρανική επικράτεια) ήταν / είναι κρίσιμης σημασίας – και ο Zelesky είναι το αφεντικό του, έτσι δεν είναι;

-Ποιος ξέρει; Το λογικό είναι ότι οι ουκρανοί αρχικαραβανάδες δεν πρέπει να έχουν καούρα να αντιμετωπίσουν τους ρώσους και να συντριβούν.

Ζήτημα επιβίωσης, και όχι μόνο φυσικής. Και για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, στις 17 Απρίλη, ο επικεφαλής του ουκρανικού στρατού στρατηγός Ruslan Khomchak απηύθυνε (μέσω facebook…😊) «ανοικτή έκκληση» στις πολιτικές αρχές να μην ρίχνουν λάδι στη φωτιά:

…Ζητάω απ’ τις κρατικές και τις τοπικές αρχές αποχή απ’ την διασπορά πανικού στην κοινωνία … και απ’ την δημιουργία στρατιωτικοποιημένων σχηματισμών που δεν προβλέπονται απ’ το νόμο…

Αυτοί οι τελευταίοι είναι το ουκρανικό φασισταριό που θα έπαιζε τον ρόλο της προβοκατόρικης εμπροσθοφυλακής, όπως ξέρει και όπως πληρώνεται να κάνει… Συνεπώς η «έκκληση» του ουκρανού αρχικαραβανά, ανάμεσα και πίσω απ’ τα λεγόμενά της, είχε μια σαφή προειδοποίηση: δεν έχουμε όρεξη να παίξουμε σ’ αυτό το παιχνίδι!

Μ’ αυτά τα δεδομένα, έχοντας σίγουρο μόνο το ουκρανικό φασισταριό, τι θα μπορούσε να κάνει το Joνυσταλεάν εκτός απ’ το να αναδιπλωθεί; Για πάντα; Όχι βέβαια!!! Όμως οι τωρινοί συσχετισμοί, που διαμορφώθηκαν με στέρεο τρόπο την τελευταία πενταετία, δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια για proxies, παρότι τέτοιοι υπάρχουν πάντα.

Κάτι άλλο πρέπει να εφευρεθεί…

Πηγή: Sarajevo

H απεργία στις 6 Μάη να είναι ισχυρή απάντηση!

Αν πάρουμε στα σοβαρά τα λεγόμενα του υπουργού Εργασίας, από την επομένη της ψήφισης του νομοσχεδίου ο κάθε εργαζόμενος θα πηγαίνει στον εργοδότη του και θα του επιβάλλει το ωράριο που επιθυμεί. Θα μπορεί να ρυθμίσει τον χρόνο του, όπως του αρέσει, να δουλεύει τέσσερις μέρες τη βδομάδα, να συγκεντρώνει μέρες για να πάει περισσότερες μέρες διακοπές το καλοκαίρι ή ακόμα και να μαζέψει τις ελιές του. Τι άθλια προπαγάνδα! Οι άνθρωποι πρέπει να πάρουν μάστερ στη διαστρέβλωση. Γελάει ο κάθε πικραμένος!

* * *

Αυτά που συμβαίνουν ήδη στους χώρους δουλειάς, με την ασυδοσία της εργοδοσίας, με τα δωδεκάωρα, τις απλήρωτες υπερωρίες, τα ωράρια - λάστιχο, τις συμβάσεις δύο τριών μηνών, ακόμα και ημέρας, που επαναλαμβάνονται για χρόνια, η κυβέρνηση έρχεται να τα νομιμοποιήσει και να τα διευρύνει στο σύνολο της παραγωγής. Το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο για την ευελιξία στην αγορά εργασίας θεωρείται ότι δεν δίνει την πλήρη ελευθερία στον εργοδότη, για να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την εργάσιμη μέρα, χωρίς πληρωμή της επιπλέον απασχόλησης, δηλαδή μιλάμε για τη μέγιστη εκμετάλλευση, την απόλυτη υφαρπαγή της υπεραξίας που παράγει ο εργαζόμενος. Ξεζούμισμα στην κυριολεξία.

Οι «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» που επικαλείται ο υπουργός είναι η στρατηγική της ΕΕ, η επιλογή των αστικών δυνάμεων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Είναι πολιτική την οποία ακολουθούν τόσο νεοφιλελεύθερες, όσο και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν κυβέρνηση θωράκισε παραπέρα την ευελιξία, με τη διατήρηση του νόμου για τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, αλλά και την κύρωση της 10ωρης εργασίας μέσα από διαπραγμάτευση συλλογικών οργάνων, ενώ τώρα η ΝΔ προχωρά ένα βήμα παραπέρα, όπου μπορεί να γίνεται η διευθέτηση μέσα από ατομική διαπραγμάτευση εργοδότη - εργαζόμενου. Οι κατευθύνσεις ορίζουν ευελιξία που μπορεί να φτάσει και τις 13 ώρες δουλειά τη μέρα. Εδώ συγκρούεται η κοινή λογική με τον παραλογισμό του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

* * *

Σήμερα, με τη συνεχή, ταχύτατη ανάπτυξη της τεχνολογίας, την εφαρμογή στην παραγωγή ρομποτικών συστημάτων, είναι ανάγκη να μειωθεί ο εργάσιμος χρόνος χωρίς μείωση μισθών και δικαιωμάτων. Να υπάρξει ριζική επαναφορά του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, να σταματήσουν οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, να επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, οι κλαδικές συμβάσεις και η υποχρεωτικότητά τους στο σύνολο του κλάδου.

Η προώθηση της πλήρους απορρύθμισης, η κατάργηση του 8ωρου είναι για την εργατική τάξη αιτία πολέμου. Το σύνθημα των εργατών του Σικάγο «8 ώρες εργασία, 8 ώρες ξεκούραση και 8 για ό,τι θέλουμε» είναι πάντα επίκαιρο. Τι ελεύθερο χρόνο μπορεί να έχει ένας εργαζόμενος με τηλεργασία; Οταν είναι εκτεθειμένη στον εργοδότη του ακόμα και η προσωπική του ζωή. Τι ελεύθερο χρόνο μπορεί να έχει ένας εργαζόμενος που δεν θα ξέρει τι ώρα θα σχολάσει; Ο ελεύθερος χρόνος του εργαζόμενου θα γίνει ιδιοκτησία του εργοδότη και θα παραχωρείται με διευθυντικό δικαίωμα. Είναι αποδεδειγμένο ότι η εργατική δύναμη δεν αναπληρώνεται επαρκώς, αν δεν είναι ρυθμισμένη η εργάσιμη μέρα, η απορρύθμιση έχει παθολογικές και ψυχολογικές συνέπειες για τον εργαζόμενο.

* * *

Ολη αυτή η επίθεση συνοδεύεται και με το χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Τα επιπρόσθετα εμπόδια στην επαφή των συνδικάτων με τα μέλη τους, το ηλεκτρονικό φακέλωμα, η ηλεκτρονική ψηφοφορία για την κήρυξη απεργίας από το σύνολο των εργαζομένων, θα οδηγήσει σε μεθόδους όπως αυτές που εξελίχθηκαν στην «Αmazon» στην Αμερική, όπου η εργοδοσία πλήρωσε αδρά προπαγανδιστές για να πείσουν τους εργαζόμενους ότι δεν χρειάζονται Συνδικάτο, ενώ ψήφισαν ηλεκτρονικά, κάτω από την πίεση και την επίβλεψη της εργοδοσίας.

Είναι εξοργιστικό, αυτοί που έχουν ορίσει τις ενώσεις προσώπων, να διαπραγματεύονται τις επιχειρησιακές συμβάσεις, δηλαδή 5 προϊστάμενοι να καθορίζουν την τύχη του συνόλου των εργαζομένων, να απαιτούν το σύνολο των εργαζομένων να «συμμετέχει» στην ψήφιση της απεργίας. Τέτοιες μέθοδοι είναι αδιανόητο να γίνουν αποδεκτές από το οργανωμένο κίνημα, όμως είναι γεγονός ότι θα φέρουν επιπρόσθετες δυσκολίες στην πάλη για την οργάνωση, για τη διεκδίκηση βελτίωσης της θέσης των εργαζομένων.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, η απεργία στις 6 Μάη πρέπει να είναι μια ισχυρή απάντηση ότι το νομοσχέδιο πρέπει να πάει στον κάλαθο των «αχρήστων», μαζί και η πολιτική που φέρνει τέτοια τερατουργήματα, υπηρετώντας τον στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που μετατρέπει τους εργαζόμενους σε δούλους του 21ου αιώνα.

(Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το «iEidiseis.gr»)

Βάλσαμος ΣΥΡΙΓΟΣ
Μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

«Παροχές» και ανάγκες

«Στήριξη των νέων»: Μια τέτοια, κάλπικη διάσταση επιχειρεί να δώσει η κυβέρνηση στο σχεδιασμό «συμμετοχής» της νέας γενιάς στην «επανεκκίνηση» της καπιταλιστικής οικονομίας. Και μπορεί να είναι η νεολαία εκείνη που κατά κύριο λόγο θα φορτωθεί την κλιμάκωση της βαρβαρότητας για να γίνει «πιο ανταγωνιστική», για να θωρακιστεί η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, όμως η κυβέρνηση θέτει σε εφαρμογή και το «χρύσωμα» του χαπιού...

Σύμφωνα με κυβερνητικές διαρροές, στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης η κυβέρνηση ετοιμάζει μέτρα «ενίσχυσης» της νεολαίας, που περιλαμβάνουν επιδοτήσεις «εισιτηρίων για παρακολούθηση πολιτιστικών δράσεων» και για «πρόσβαση στον τουρισμό», voucher για αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών, προγράμματα κατάρτισης με έμφαση στις ψηφιακές δεξιότητες, επιδότηση εισφορών (προς την εργοδοσία προφανώς) και «πιστοποίηση δεξιοτήτων» σε στρατευμένους.

Και μόνο που όλα τα παραπάνω συνδέονται με τους στόχους «ανθεκτικότητας» της καπιταλιστικής οικονομίας, γίνεται σαφές ότι οι όποιες παροχές θα απέχουν χιλιόμετρα από την ικανοποίηση των πραγματικών σύγχρονων αναγκών της νεολαίας. Των αναγκών, που προκύπτουν από την ίδια την κοινωνική εξέλιξη, για απρόσκοπτη πρόσβαση στον Πολιτισμό και την καλλιτεχνική δημιουργία, στον αθλητισμό και την ψυχαγωγία, ή για την κατοχύρωση των διακοπών ως δικαιώματος για όλους. Πολύ περισσότερο, για σχολείο που θα μορφώνει ολόπλευρα, για δωρεάν σπουδές σε σύγχρονα πανεπιστήμια, για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για ψίχουλα τη στιγμή που οι ανάγκες της νέας γενιάς διευρύνονται. Οι «υποσχετικές» της κυβέρνησης, που παρουσιάζονται μάλιστα ως μέτρα ανάσχεσης της νεανικής αμφισβήτησης, έχουν και την άλλη όψη. Γιατί ο λογαριασμός για τους σημερινούς και αυριανούς νέους εργαζόμενους έχει ήδη γραφτεί: Περιλαμβάνεται καταρχάς στο αντεργατικό νομοσχέδιο της 10ωρης δουλειάς, της απελευθέρωσης των απολύσεων, της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Αποτυπώνεται στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που έρχονται να ξεκόψουν κάθε προσδοκία, αφού μετατρέπουν σε «καθεστώς» ό,τι μέχρι σήμερα γίνεται «στη ζούλα» από εργοδότες, όσα μέχρι τώρα συνθέτουν τη λεγόμενη «εργοδοτική ασυδοσία».

Η κυβέρνηση λοιπόν όχι μόνο δεν ικανοποιεί τις ανάγκες της νεολαίας, αλλά παίρνει μέτρα για την παραπέρα υπονόμευσή τους. Τι άλλο είναι η νομοθετική κατοχύρωση της 10ωρης δουλειάς, των απλήρωτων υπερωριών, της απελευθέρωσης των απολύσεων και της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης; Τι άλλο πέρα από εμπαιγμό είναι μέτρα όπως τα παραπάνω για τον νέο εργαζόμενο π.χ. του Επισιτισμού, που δουλεύει 9 και 10 ώρες τη μέρα, ή για τον εμποροϋπάλληλο, που είναι στο πόδι από τις 8 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ; Πώς να «χρυσωθεί το χάπι» της δουλειάς «ήλιο με ήλιο» για έναν νέο εργαζόμενο στην ατμομηχανή της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τον Τουρισμό, που έχει να διαλέξει ανάμεσα σε 14 διαφορετικές «ευέλικτες» συμβάσεις και τώρα θα του φέρουν και την τζάμπα υπερεργασία...

Τι σημαίνει για έναν φοιτητή που εδώ και έναν χρόνο κάνει «μάθημα» σε κλειστά πανεπιστήμια, ή έναν πρωτοετή που δεν έχει δει ακόμα αμφιθέατρο, έναν μαθητή που μετά από τα «άνοιξε - κλείσε» στα σχολεία ακούει την κυβέρνηση να υπόσχεται περισσότερη «μαθητεία», προγράμματα κατάρτισης και δωράκια στην εργοδοσία για ακόμα πιο φθηνό εργατικό δυναμικό;

Οι νέοι εργαζόμενοι, φοιτητές και μαθητές έχουν ακόμα περισσότερους λόγους να βγουν αποφασιστικά στην πάλη, μαζί με όλη την εργατική τάξη. Γιατί οι αναλύσεις και οι στοχεύσεις της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της ΕΕ, στις οποίες επισημαίνεται ότι ειδικά η νεολαία πρέπει να «αξιοποιηθεί» στην «αιχμή της αγοράς εργασίας», με «όχημα» το «εθνικό σχέδιο ανάκαμψης», προκαλούν ανατριχίλα, φανερώνουν τις πραγματικές στοχεύσεις τους. Ακόμα κι αυτά που παρουσιάζονται ως «παροχές» στη νεολαία δεν είναι παρά «χτυπήματα στην πλάτη», για να καταπιεί πιο εύκολα το δυστοπικό μέλλον που της ετοιμάζουν.

Σήμερα η μεγαλοεργοδοσία και τα κόμματά της καλούν τη νέα γενιά να ζήσει ακόμα χειρότερα από τους γονείς και τους παππούδες της. Να συμβιβαστεί με μια πραγματικότητα που καμία σχέση δεν έχει με τις υπαρκτές δυνατότητες να ζει καλύτερα ο σύγχρονος εργαζόμενος. Να συμβιβαστεί με τον εφιάλτη που γεννά για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους από μια χούφτα παράσιτα.

Το σύνθημα της νεολαίας «Δούλοι στον 21ο αιώνα δεν θα γίνουμε! Εμπρός για τα "Σικάγο" της γενιάς μας!» πρέπει να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά στις 6 Μάη, στον μεγάλο απεργιακό εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς του 2021.

Για το θαύμα των θαυμάτων -Λάζαρε, δεύρο έξω

 

Λάζαρε, δεύρο έξω, ρε
Για το μάγο Ιησού το θαύμα των θαυμάτων είναι η ανάσταση του Λαζάρου. Καλό είναι πάντως εσείς να ξέρετε πως δεν πρόκειται για τίποτα άλλο παρά για μεταφορά της απελευθέρωσης του εβραϊκού λαού από τον αιγυπτιακό ζυγό.
Το άκρως παράδοξο παραμένει: Πώς οι υπόλοιποι Ευαγγελιστές το αγνοούν και το αναφέρει μόνο ο Ιωάννης (11: 1-44);
Ζούσε κάποτε ένας Λάζαρος που ήταν από τη Βηθανία, αλλά ήταν και άρρωστος. Η Βηθανία ήταν όμως και το χωριό της Μαρίας και της αδελφής της Μάρθας. Η Μαρία απ’ την άλλη είναι η γυναίκα που άλειψε με μύρο το μάγο και σκούπισε τα πόδια του με τα μαλλιά της, αλλά αυτό θα γίνει στο μέλλον (Ιωάννης 12: 1-11), παρόλο που ο Ιωάννης μας το λέει σ’ αυτό το σημείο. Ο Λάζαρος επίσης ήταν αδελφός της Μαρίας και τον αγαπούσε ο μάγος. Προφανώς, αδελφός και της Μάρθας. Ο μάγος πάλι αγαπούσε τη Μάρθα. Μύλος δηλαδή. Οι αδελφές έστειλαν μήνυμα στο μάγο πως ο άνθρωπος που αγαπούσε ήταν άρρωστος.
Ο μάγος μαθαίνει το νέο, αλλά δεν φαίνεται να ανησυχεί. Μάλιστα είναι καθησυχαστικός λέγοντας πως η ασθένεια αυτή δεν θα καταλήξει σε θάνατο, αλλά με αυτή θα φανεί η δύναμη και η δόξα του θεού και η αντίστοιχη τιμή και δόξα του θεόπουλου.
Έτσι, έμεινε άλλες δύο μέρες στο μέρος όπου βρισκόταν και την τρίτη μέρα λέει στους μαθητές του:
– Άντε πάμε στην Ιουδαία.
Οι μαθητές προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, γιατί στην Ιουδαία τούς είχαν πάρει με τις πέτρες, αλλά ο μάγος άρχισε τις γνωστές ασυναρτησίες. Αναφέρθηκε στο ότι οι ώρες της ημέρας είναι δώδεκα και είπε πως, όταν περπατά κανείς την ημέρα, δεν σκοντάφτει γιατί βλέπει το φως του κόσμου. Αν όμως περπατά τη νύχτα, σκοντάφτει γιατί δεν έχει φως. Μα πού ζούσε ο άνθρωπος; Μετά τους είπε πως ο φίλος του ο Λάζαρος έχει κοιμηθεί, αλλά αυτός θα πάει να τον ξυπνήσει.
Οι διάνοιες οι μαθητές του νόμιζαν πως τον είχε πάρει ο ύπνος τον Λάζαρο και του πρότειναν να πάνε αργότερα μη και τον ανησυχήσουν. Ο μάγος τότε, απογοητευμένος για μια ακόμη φορά από τις διανοητικές τους ικανότητες, σκέφτεται πως ίσως θα ήταν καλύτερα να είχε προσλάβει μορφωμένους και όχι ψαράδες, αφού έτσι κι αλλιώς και τα ψάρια αυτός τους τα ’φερνε. Αλλά ποιος μορφωμένος θα πίστευε αυτές τις αηδίες; Το καταπίνει όμως και τους λέει πως εννοεί ότι πέθανε ο Λάζαρος, αλλιώς τι θεός θα ήταν αν δεν το ’ξερε, αλλά είναι καλό που πέθανε και χαίρεται που δεν ήταν εκεί, γιατί θα είναι για το καλό τους, διότι έτσι θα πιστέψουν. Τότε ο Θωμάς, εκείνος που τον έλεγαν δίδυμο και που δεν φαίνεται να είχε καταλάβει γρι, είπε στους άλλους να πάνε κι αυτοί για να πεθάνουν μαζί του.
Όταν έφτασαν στην Ιουδαία, ο Λάζαρος είχε θαφτεί εδώ και τέσσερις μέρες. Παράλληλα, είχαν μαζευτεί και πολλοί Ιουδαίοι, που μυρίστηκαν γυναίκες μόνες τους και έτρεξαν για τα περαιτέρω, δήθεν όμως για να τις παρηγορήσουν.
Μόλις η Μάρθα έμαθε πως κατέφτασε ο μάγος, έτρεξε να τον βρει, ενώ η Μαρία κάθισε σπίτι. Με τον που τον βλέπει η Μάρθα, του λέει πως, αν ήταν εκεί, δεν θα πέθαινε ο αδελφός της, αλλά τελοσπάντων και τώρα που ήρθε κάτι θα κάνει, γιατί, αν το ζητήσει απ’ το θεό, δεν θα του το αρνηθεί.
Ο μάγος της απάντησε πως ο αδελφός της θα αναστηθεί.
Εκείνη του είπε ότι γνωρίζει πως θα αναστηθεί στη γενική ανάσταση κατά την ημέρα της κρίσης, αλλά ο μάγος την κόβει λέγοντάς της ότι αυτός είναι η ανάσταση και η ζωή και πως αυτός που πιστεύει σ’ εκείνον, ακόμη κι αν πεθάνει, θα ζήσει και πως όποιος ζει και πιστεύει σ’ αυτόν δεν θα πεθάνει ποτέ. Τότε ησύχασαν και τα βούρλα οι μαθητές, που νόμιζαν πως θα πέθαιναν, αλλά σκέφτηκαν πως, αφού πιστεύουν, δεν πρόκειται να πεθάνουν. Μερικοί αναρωτήθηκαν αν πίστευαν επαρκώς, αλλά έδιωξαν τη σκέψη αυτή ως μη προσήκουσα.
Τότε η Μάρθα ψιθύρισε πως εκείνη πίστευε πως ήταν ο γιος του Γιαχβέ, αυτός που περίμεναν να έρθει στον κόσμο, και την έκανε για το σπίτι. Εκεί είπε στη Μαρία πως είχε έρθει ο δάσκαλος και τη ζήτησε, αλλά το ’πε ψέματα, διότι παραπάνω δεν είδαμε κάτι τέτοιο. Η Μαρία, που ήταν με το κομπινεζόν, ρίχνει κάτι πρόχειρο πάνω της, στρώνει λίγο τα μαλλιά της, μυρίζει τις μασχάλες της και τρέχει να τον βρει. Τη βλέπουν οι παρηγορητές να τρέχει, σκέφτονται ότι πηγαίνει στον τάφο και από φόβο μην κάνει καμιά τρέλα τρέχουν κι αυτοί ξωπίσω της. Μόλις η Μαρία συνάντησε το θεόπουλο, έπεσε στα πόδια του κλαίγοντας και του είπε πως, αν ήταν εκεί, δεν θα πέθαινε ο αδελφός της. Την είδε το θεόπουλο να κλαίει, είδε και τους Ιουδαίους να κλαίνε, ταράχτηκε και αναστέναξε. Ρώτησε πού τον έχουν και κάποιος από κάτω κόντεψε να φωνάξει «στο ψυγείο για να παίρνουν τη σύνταξη», αλλά το κατάπιε. Όλοι οι υπόλοιποι του είπαν «έλα μαζί μας να δεις». Το θεόπουλο τότε δάκρυσε και οι Ιουδαίοι, βλέποντάς το αυτό, δάκρυσαν πολύ περισσότερο από πριν. Κάποιος μάλιστα πέταξε:
– Κοίτα πόσο τον αγαπούσε.
Ένας άλλος (πάντα στον όχλο υπάρχουν και οι μαλάκες) είπε:
– Δεν μπορούσε αυτός, που άνοιξε τα μάτια του τυφλού, να τον σώσει;
Ευτυχώς όμως δεν ακούστηκε.
Αφού αναστέναξε και πάλι το θεόπουλο, αυτή τη φορά από μέσα του, πλησίασε τον τάφο. Ήταν μια σπηλιά που είχε μια μεγάλη πέτρα μπροστά της και το θεόπουλο ένιωσε σαν να το έχει ξαναζήσει αυτό, πράγμα που έχει συμβεί σε όλους μας.
Τότε τους είπε:
– Σηκώστε την πέτρα.
Η Μάρθα, που φαίνεται ότι είχε ακολουθήσει και αυτή τους Ιουδαίους που έκλαιγαν και ακολουθούσαν τη Μαρία, που με τη σειρά της έκλαιγε κι εκείνη, είπε πως θα βρομάει, γιατί έχουν περάσει τέσσερις μέρες. Το θεόπουλο πήγε να της πει κάποιο γαμοσταυρίδι, αλλά τελικά της απάντησε πως μόνο αν πιστέψει θα δει τη δόξα του θεού, και τότε αυτή πίστεψε τελειωτικά. Σήκωσαν την πέτρα και μια ακριβή ευωδιά τους πλημμύρισε, που σε πολλούς θύμισε το γνωστό ανδρικό άρωμα «Το νερό του Ιακώβ» του φημισμένου οίκου της εποχής Χαρμάνι, και εξ αυτού πίστεψαν εντελώς καμιά δεκαριά ακόμη. Τότε το θεόπουλο σήκωσε τα μάτια πάνω και είπε το εξής καταπληκτικό:
– Πατέρα, σ’ ευχαριστώ, που με άκουσες. Εγώ βέβαια ξέρω ότι πάντοτε με ακούς, αλλά το είπα για τον κόσμο που παρευρίσκεται, για να με πιστέψει ότι εσύ με έστειλες (που αν τον είχα εγώ γιο, θα του τράβαγα μια κλοτσιά, για να μάθει να μην κοροϊδεύει τον κόσμο μέσα στον πόνο του).
Έπειτα φώναξε δυνατά:
– Λάζαρε, βγες έξω.
Ακριβώς εδώ συνέβη το δεύτερο θαύμα μέσα στο πρώτο.
Διότι ο Λάζαρος δεν φτάνει που αναστήθηκε, αλλά, ενώ ήταν πλήρως φασκιωμένος, με δεμένα χέρια και πόδια και το πρόσωπο τυλιγμένο με μαντίλι, κατάφερε να σκαρφαλώσει απ’ τον τάφο, να βγει και να περπατήσει.
Το θεόπουλο είπε:
– Λύστε τον κι αφήστε τον να φύγει.
Και χώρισαν χωρίς να πουν μια κουβέντα ο ένας στον άλλον.
Τότε πίστεψαν και μερικοί ακόμη, αλλά κάποιοι άλλοι έτρεξαν στους Φαρισαίους και τους είπαν:
– Μαλάκες τρέξτε, γιατί ο τύπος άρχισε ν’ ανασταίνει τους νεκρούς και ποιος ξέρει πόσους θ’ αναστήσει ακόμη και στο τέλος θα πήξουμε στους βρικόλακες.__

Από το «Η Αγρία Γραφή» εκδόσεις ΚΨΜ

 

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ

• Manolis Klontzas

  Σήμερον έρχεται ο Χριστός,

  ο επουράνιος Θεός

  εν τη πόλει Βιθανία

  Μάρθα κλαίει και Μαρία

  Λάζαρο τον αδερφό τους

  τον γλυκό και καρδιακό τους.

  Ήτο εκεί και ο Κανάκης

  Το ομολογεί πολλάκις...

  Τον μοιρολογούν και λέουν

  τον μοιρολογούν και κλαίουν.

  Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν

  και τον εμοιρολογούσαν.

  Την ημέρα την τετάρτη

  κίνησε ο Χριστός για να `ρθει

  και εβγήκεν η Μαρία

  έξω από τη Βιθανία

  και εμπρός το γόνυ κλει

  και τον πόδα Του ακουμπεί.

  Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου,

  δεν θ’ απέθνησκε ο αδερφός μου.

  Πλήν και τώρα `γω πιστεύω

  και καλότατα ηξεύρω

  ότι δύνασ’ αν θελήσεις

  και νεκρούς να αναστήσεις !

  Το είπαμε και του Κανάκη

  μήπως βάλει ένα χεράκι..

  Ας στην άκρη το Κανάκη

  και `γω τον ανασταίνω.

  Μάθια τρίτα εδώ δεν θέλω.

  Τραπέζι να `τοιμάσετε

  κι εγώ θε να πηγαίνω.

  Δώστε οίνο στον Κανάκη

  Να 'χει κέφι και μεράκι.

  Τότε παρευθύς επήγαν

  και τον τάφο του εδείξαν.

  Επήγαν και του έδειξαν

  τον τάφο του Λαζάρου

  τους είπε και εκύλησαν

  τον λίθο που `χε απάνου.

  Τότε ο Χριστός δακρύζει

  και τον Άδη φοβερίζει:

  Αδη, Τάρταρε και Χάρο,

  το Λάζαρο ήρθα να σου πάρω

  Δεύρω έξω Λάζαρέ μου

  φίλε και αγαπητέ μου.

  Παρευθύς από τον Άδη

  ως εξαίσιο σημάδι

  Λάζαρος απελυτρώθη

  ανεστήθη κι εσηκώθη!!

  Λάζαρος σαβανωμένος

  και με το κερί ζωσμένος

  Εκειά η Μάρθα και η Μαρία

  εκειά κι όλη η Βηθανία

  Μαθητές και Αποστόλοι

  Εκειά ευρεθήκαν όλοι.

  Έκειά ευρέθει και ο Κανάκης

  Οίνο πίνει με τυράκι.

  (Συνηθίζεται εν Ελλάδι,

  οίνος με τυρί και λάδι.

  Στη Κρήτη πάλι μακαρόνια ,

  άλλα ήθη, αλλά "ψώνια")

  Το τι θα μας γράψει τώρα,

  θα το δούμε άλλη ώρα.

  Δόξα το Θεώ φωνάζουν

  και το Λάζαρο εξετάζουν.

  Πες μας Λάζαρε, τι είδες

  εις τον Άδη όπου πήγες ;

  Είδα φόβους, είδα τρόμους

  είδα βάσανα και πόνους.

  Δώστε μου λίγο νεράκι

  να ξεπλύνω το φαρμάκι.

  Τας καρδιάς των χειλέων

  και μη με ρωτάτε πλέον.

  Οίνο ήθελα λιγάκις

  Μα τον ήπιε ο 

  Kanakis

   ..

Ρόδος: Είμαστε πρώην εργαζόμενοι και όχι ωφελούμενοι! – Μόνιμη και σταθερή δουλειά, ίση εργασία για όλους

 

Εδώ και σχεδόν 2 χρόνια ως εργαζόμενοι και νυν απολυμένοι της Κοινωφελούς Εργασίας συγκροτήσαμε Επιτροπή Αγώνα, για να διεκδικήσουμε το δίκιο μας. Να απαιτήσουμε μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Ίση αμοιβή και όρους εργασίας. Ίδια δικαιώματα σε όλους!

Η δικαστική διεκδίκηση του δικαιώματός μας στην εργασία αποτελεί μονόδρομο για την επιστροφή μας στο Δήμο Ρόδου. Στο τέλος του πρώτου δεκαήμερου του Μαΐου είναι η εκδίκαση της υπόθεσής μας, ώστε να επιστρέψουμε στους χώρους εργασίας μας. Είμαστε δεκαεπτά (17) πρώην εργαζόμενοι, κι ΟΧΙ ωφελούμενοι.

Στις 16-04-2021 καταθέσαμε αίτηση του δικηγόρου μας στην αρμόδια Οικονομική Επιτροπή με αρ. Πρωτ. 18613. Δυστυχώς, στην έκτακτη συνεδρίασή της (20-04-2021) το αίτημά μας δεν είχε συμπεριληφθεί μαζί τα άλλα επείγοντα θέματα στην ημερήσια διάταξή της.

Αναμένουμε την επόμενη συνεδρίαση, ενδεχομένως στις 26-04-2021 (τακτική ή έκτακτη), ώστε για άλλη μια φορά οι δημοτικοί σύμβουλοι και μέλη της αρμόδιας επιτροπής να επιβεβαιώσουν την υποστήριξή τους στα αιτήματα και στον αγώνα μας, σύμφωνα με την αντίστοιχη ομόφωνη 993/2019 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και τις δημόσιες δηλώσεις τους.

Η λήψη απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής για αποδοχή της αγωγής μας κατ΄αρθρο 298 Κ.Πολ.Δ. σε συνδυασμό με το άρθρο 297 Κ.Πολ.Δ.. και για δέσμευση παραίτησης από ένδικα μέσα σε περίπτωση δικαστικής δικαίωσής μας είναι καθοριστικής σημασίας, διότι μόνο έτσι μπορεί το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ορθά τις συμβάσεις μας ως αορίστου χρόνου, χωρίς να είναι η κρίση του αντίθετη με τις επιταγές του Συντάγματος.