Κοίτα ποιοι μιλάνε για «άρση της πατέντας»...

 

 

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ

Πρόταση της κυβέρνησης Μπάιντεν στο πλαίσιο ευρύτερων αντιθέσεων και χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα για την αντιμετώπιση της πανδημίας

 

(c) dpa/Pool

Την πρόθεση της κυβέρνησης της χώρας της να στηρίξει προσωρινή άρση της πατέντας για τα εμβόλια κατά της Covid-19 σε επερχόμενη συνεδρίαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), προανήγγειλε η αντιπρόσωπος Εμπορίου των ΗΠΑ, Κάθριν Τάι, ενώ είχε προηγηθεί σχετική ερώτηση προς τον Αμερικανό Πρόεδρο, Τζο Μπάιντεν.

Μετά από περίπου μισό χρόνο που έχουν αναπτυχθεί, παράγονται και πωλούνται εμβόλια, με τους νεκρούς της πανδημίας να ξεπερνούν τα 3 εκατ. κι ενώ αρκετές χώρες του κόσμου «δεν έχουν δει» ακόμα ούτε ένα εμβόλιο, η Τάι ...θυμήθηκε πως «πρόκειται για μια παγκόσμια υγειονομική κρίση και οι εξαιρετικές περιστάσεις απαιτούν έκτακτα μέτρα»!

Ξεκαθάρισε πάντως πως η αμερικανική κυβέρνηση «πιστεύει ακράδαντα στην προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά προκειμένου να τερματιστεί η πανδημία, στηρίζει την άρση αυτής της περιφρούρησης για εμβόλια για την Covid-19».

Δηλαδή, μπροστά στον κίνδυνο η εξάπλωση της πανδημίας να συνεχιστεί επ' αόριστον με απρόβλεπτες οικονομικές συνέπειες για τους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως έχει δείξει και η αναζωπύρωση στην Ινδία, η αμερικανική κυβέρνηση ρίχνει στο τραπέζι τη συγκεκριμένη πρόταση, «ανακατεύοντας» παράλληλα τους ήδη οξυμένους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Ποιος μιλάει...

Η ανακοίνωση των ΗΠΑ μόνο με την προστασία της υγείας και της ζωής των λαών δεν έχει να κάνει. Οχι μόνο έρχεται καθυστερημένα, όχι μόνο πρόκειται για μια «συμβολική κίνηση», που δεν θα έχει κανένα άμεσο αποτέλεσμα στην καταπολέμηση της πανδημίας, ακόμη κι αν υιοθετηθεί - αυτό έδειξαν άλλωστε και οι ακαριαίες αντιδράσεις των μεγαλύτερων παραγωγών εμβολίων για την Covid - όχι μόνο δεν θίγει τα συμφέροντα και την τεράστια κερδοφορία των φαρμακευτικών ομίλων στις πλάτες των λαών, αλλά επιπλέον:

• Είναι οι ΗΠΑ μεταξύ των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που πρωτοστατούν στη συγκέντρωση πολλαπλάσιων δόσεων εμβολίων, απαγορεύουν κάθε εξαγωγή εμβολίου ή συστατικών εμβολίων (βλέπε νόμο περί «Αμυντικής Παραγωγής») και στερούν από άλλους λαούς τον εμβολιασμό.
• Είναι οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ που δεν «σπατάλησαν» ούτε ένα δολάριο για την ενίσχυση του ουσιαστικά ανύπαρκτου δημόσιου συστήματος Υγείας και για μέτρα πρόληψης και προστασίας του λαού - με σχεδόν 600.000 νεκρούς στη χώρα - ενώ δίνουν δεκάδες δισ. δολάρια για την ενίσχυση της φαρμακοβιομηχανίας που παράγει και εμπορεύεται εμβόλια κατά της Covid-19.
• Είναι οι ΗΠΑ που ισχυρίζονται ότι δεν έχουν εγκρίνει ακόμη ένα από τα διαθέσιμα εμβόλια («AstraZeneca») επειδή «δεν το χρειάζονται» και εμποδίζουν την εξαγωγή δεκάδων εκατομμυρίων δόσεων σε άλλες χώρες. Το συγκεκριμένο παράδειγμα είναι αποκαλυπτικό, καθώς ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε την προηγούμενη βδομάδα ότι ...εξετάζει να «αποδεσμεύσει για εξαγωγή»περίπου 60 εκατ. δόσεις του συγκεκριμένου σκευάσματος που έχουν ήδη παραχθεί ή βρίσκονται στη φάση της παραγωγής. Αγνωστο με τι οικονομικά και γεωπολιτικά ανταλλάγματα «οι ΗΠΑ αναζητούν επιλογές για να μοιραστούν τις δόσεις του "AstraZeneca" με άλλες χώρες, όταν γίνουν διαθέσιμες», πάντως «όχι άμεσα». Ακόμη και με την Ινδία, που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο, η κυβέρνηση Μπάιντεν βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για να εξαγάγει μέρος από τις 10 εκατ. δόσεις που παραμένουν «καβάτζα» στις ΗΠΑ... Την ίδια ώρα δηλαδή που κόπτονται δήθεν για την υγεία του αμερικανικού και των άλλων λαών, επιβεβαιώνεται η πρόθεσή τους να «ξαναμοιράσουν την τράπουλα» και στη «διπλωματία των εμβολίων».

Εχουν απορρίψει 8 φορές την άρση της πατέντας

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι από τον Οκτώβρη του 2020, κράτη όπως η Ινδία και η Νότια Αφρική - μεγάλοι παραγωγοί «αντιγράφων» εμβολίων - θέτουν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου το αίτημα για την άρση των «διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας» για εμβόλια κατά της Covid-19 και άλλες τεχνολογίες (τεστ, φάρμακα κ.ά.), ώστε να παράγονται και σε άλλες μονάδες.

Τα ισχυρότερα καπιταλιστικά κράτη, που διαθέτουν πανίσχυρη φαρμακοβιομηχανία, όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η ΕΕ, η Ιαπωνία, η Ελβετία, ο Καναδάς κ.ά., αντιτάχθηκαν σθεναρά και απέρριψαν την πρόταση αυτή 8 φορές, με πιο πρόσφατη τον περασμένο Μάρτη, δηλαδή επί κυβέρνησης Μπάιντεν.

Εδώ να σημειωθεί πως η πρόταση των ΗΠΑ αφορά μόνο τα εμβόλια και όχι άλλα σκευάσματα κατά της Covid-19 ...παρά την «έκτακτη υγειονομική κρίση» που διαπιστώνει όψιμα η κυβέρνησή τους.

«Περίπλοκη» κατάσταση

Καθόλου τυχαία η Τάι προειδοποίησε πως οι συζητήσεις στον ΠΟΕ θα πάρουν χρόνο επειδή οι αποφάσεις απαιτούν ομοφωνία και λόγω της «ιδιαίτερης φύσης» του ζητήματος, καθώς η κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων στα φάρμακα είναι «ιερό και όσιο» για τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Σύμφωνα με ειδικούς, η περίπλοκη συζήτηση μπορεί να τραβήξει μέχρι τις 30 Νοέμβρη, που είναι προγραμματισμένη η επόμενη υπουργική συνάντηση στον ΠΟΕ.

Σε κάθε περίπτωση, η όποια άρση της πατέντας, αν τελικά υπάρξει συμβιβασμός, αναμένεται να συνοδευτεί από αντίστοιχες αποζημιώσεις και άλλα «κίνητρα» προς τη φαρμακοβιομηχανία και ένα παζάρι μεταξύ ομίλων που παράγουν εμβόλια, άλλων εταιρειών που διεκδικούν την παραγωγή τους και κυβερνήσεων, οι οποίες προστατεύουν το δικαίωμα της φαρμακοβιομηχανίας να παράγει εμβόλια με σκοπό το κέρδος.

Την ίδια ώρα, η πρόταση Μπάιντεν είναι και μια καλή ευκαιρία να «στριμωχτούν» στον παγκόσμιο ανταγωνισμό κράτη, όπως η Μεγάλη Βρετανία, ο Καναδάς και κράτη - μέλη της ΕΕ, αλλά και να φανούν οι ΗΠΑ «εκ του ασφαλούς» ως «ηγετική δύναμη» στην αντιμετώπιση της παγκόσμιας πανδημίας.

Είναι χαρακτηριστική η άμεση αντίδραση εκπροσώπου της γερμανικής κυβέρνησης, που μετέδωσε το «Bloomberg», σύμφωνα με την οποία η καγκελάριος Μέρκελ τάσσεται κατά της αμερικανικής πρότασης, επειδή θα δημιουργούσε «σοβαρές επιπλοκές» στην παραγωγή εμβολίων.

Παίρνουν θέση μάχης

Σύμφωνα εξάλλου με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η ΕΕ είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί «οποιαδήποτε πρόταση αντιμετωπίζει αυτήν την κρίση αποτελεσματικά και ρεαλιστικά» και «πρέπει να εξεταστεί πώς η πρόταση των ΗΠΑ μπορεί να εξυπηρετήσει αυτόν τον στόχο».

Η ίδια έριξε και «βέλη» προς ΗΠΑ και Βρετανία: «Προς το παρόν, ωστόσο, καλούμε όλες τις χώρες παραγωγής εμβολίων να επιτρέψουν τις εξαγωγές και να αποφύγουν οτιδήποτε μπορεί να διαταράξει τις αλυσίδες εφοδιασμού». «Για να το πούμε καθαρά, η Ευρώπη είναι η μόνη δημοκρατική περιοχή στον κόσμο που επιτρέπει εξαγωγές σε μεγάλη κλίμακα», συμπλήρωσε με νόημα.

Από την πλευρά της, η γραμματέας Διεθνούς Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου, Λιζ Τρας, σημείωσε πως η κυβέρνηση εργάζεται στον ΠΟΕ «για να επιλύσει αυτό το ζήτημα» και «βρίσκεται σε συζητήσεις με τις ΗΠΑ και άλλους για να διευκολύνουμε την αυξημένη παραγωγή και προμήθεια εμβολίων».

Χαρακτηριστική ήταν και η αμήχανη, γενικόλογη απάντηση του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ της Κίνας όταν ρωτήθηκε σχετικά: «Ολες οι χώρες μοιράζονται την ευθύνη για την καταπολέμηση της επιδημίας (...) Η Κίνα υποστηρίζει ενεργά και συμμετέχει στη διεθνή συνεργασία και παρέχει εμβόλια με διαφορετικούς τρόπους σε χώρες που έχουν επείγουσα ανάγκη, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες», είπε, καθώς και η κινεζική κυβέρνηση αξιοποιεί τις εξαγωγές εμβολίων στοχευμένα για να αυξήσει την οικονομική και πολιτική της επιρροή.

Χωρίς να απαντήσει αν η Κίνα θα στηρίξει το αίτημα στον ΠΟΕ, δήλωσε πως «υποστηρίζει τις προσπάθειες στο ζήτημα της προσβασιμότητας στα εμβόλια και προσβλέπει σε ενεργές και εποικοδομητικές συζητήσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ»...

Από την πλευρά του, ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε υπέρ της άρσης της πατέντας. Η Ρωσία ήδη μοιράζεται την τεχνογνωσία του εμβολίου «Sputnik V» κλείνοντας συμφωνίες παραγωγής του σε μονάδες σε διάφορα κράτη του κόσμου, καθώς η ίδια έχει περιορισμένες παραγωγικές δυνατότητες, με στόχο να κερδίσει μερίδιο της παγκόσμιας αγοράς και επιρροή.

Ο παγκόσμιος ανταγωνισμός δεν «αίρεται»

Τι σημαίνει στην πράξη η πρόταση Μπάιντεν που την υποδέχτηκαν κάποιοι ως «σεισμική» και ηρωική»; Αναλυτές και ειδικοί στον χώρο της φαρμακοβιομηχανίας κάνουν σαφές ότι πρόκειται για μια κίνηση σε επίπεδο «συμβολισμού» που δεν πρόκειται από μόνη της να αντιμετωπίσει την παγκόσμια έλλειψη εμβολίων.

Στην καλύτερη περίπτωση, σημειώνεται, η πρόταση των ΗΠΑ ίσως αναγκάσει άλλες χώρες και ιμπεριαλιστικά μπλοκ να συμβιβαστούν και να καταλήξουν σε κάποιο είδος συμφωνίας, που ενδεχομένως να φέρει «ισορροπία» στην αγορά από τον επόμενο χρόνο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται πλήρη παραίτηση από τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για τα εμβόλια.

Εξάλλου η παρασκευή των εμβολίων κατά της Covid-19 είναι μια περίπλοκη διαδικασία. Ακόμη και αν συμφωνηθεί κάποια στιγμή μια προσωρινή άρση της πατέντας απαιτείται μεταφορά τεχνογνωσίας στις μονάδες που θα τα παράξουν. Απαιτείται παγκόσμια συνεργασία, κάτι που στο πλαίσιο του σφοδρού παγκόσμιου οικονομικού και γεωπολιτικού ανταγωνισμού είναι αδύνατον, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για καινοτόμες τεχνολογίες όπως αυτή των mRNA εμβολίων.

Πέρα από το γεγονός ότι ακόμη και μια απόφαση στο πλαίσιο του ΠΟΕ δεν έχει τη δύναμη να αναγκάσει εταιρείες - κολοσσούς να μεταφέρουν τεχνογνωσία σε άλλα εργοστάσια, η φαρμακοβιομηχανία έχει ήδη αντιδράσει, χαρακτηρίζοντας την πρόταση «ανεφάρμοστη», ενώ «δείχνει» προς την «απροθυμία» των κυβερνήσεων να διευκολύνουν την «απρόσκοπτη εξαγωγή» όλων των συστατικών που απαιτούνται για να παρασκευαστούν εμβόλια.

Ενδεικτικά, την ίδια μέρα που η αμερικανική κυβέρνηση μιλούσε για ...άρση της πατέντας, η γερμανική «CureVac», το εμβόλιο της οποίας αναμένεται να εγκριθεί από τον ΕΜΑ και να παίξει σημαντικό ρόλο σε μελλοντικές εμβολιαστικές εκστρατείες, επικαλέστηκε προβλήματα τροφοδοσίας και κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι μπλοκάρουν την εξαγωγή συστατικών.

Εξάλλου, όπως ανέφεραν πρόσφατα δημοσιεύματα («Financial Times»), οι φαρμακευτικοί όμιλοι - παρασκευαστές εμβολίων έχουν προειδοποιήσει αξιωματούχους των ΗΠΑ ότι μια προσωρινή άρση της πατέντας των εμβολίων κινδυνεύει να παραδώσει τη νέα τεχνολογία στην Κίνα και τη Ρωσία. Και μάλιστα καινοτόμα τεχνολογία - χρυσωρυχείο, όπως η mRNA, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για άλλα εμβόλια ή ακόμη και για θεραπείες κατά του καρκίνου ή καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Ε. Μ.

 

Ριζοσπάστης 

Μπρος γκρεμός

 

Τη διαπίστωση ότι οι εντάσεις με την Κίνα αποτελούν «το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις ΗΠΑ, το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον κόσμο όλο» επανέλαβε ο 97χρονος σήμερα Χένρι Κίσινγκερ, σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Μακέιν, προσθέτοντας ότι «αν δεν μπορέσουμε να λύσουμε αυτό το θέμα, τότε ο κίνδυνος είναι σε όλο τον κόσμο να αναπτυχθεί ένα είδος ψυχρού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας». Στην ομιλία του αναφέρθηκε εκτενώς στην «τεράστια οικονομική ισχύ» που έχει η Κίνα σήμερα «πέρα από τη μεγάλη στρατιωτική της ισχύ». «Συμβούλεψε» μάλιστα τις ΗΠΑ να απαιτούν σεβασμό από την Κίνα αλλά σε καμία περίπτωση να μην κλείσουν οι δίαυλοι του διαλόγου, συμπληρώνοντας ότι η αντιμετώπιση της Κίνας είναι «σύνθετη αποστολή», που «κανείς μέχρι τώρα δεν την έχει φέρει σε πέρας με πλήρη επιτυχία». Τα λόγια αυτά έχουν τη σημασία τους όταν ακούγονται από ένα «γεράκι» της αμερικανικής διπλωματίας, με «ειδίκευση» μάλιστα στις σινοαμερικανικές σχέσεις, αφού είχε πρωτοστατήσει προσωπικά στην «αποκατάστασή» τους τη δεκαετία του 1970, σε κατεύθυνση αντιπαράθεσης με την ΕΣΣΔ. Πέρα όμως από τις διαπιστώσεις, που επιβεβαιώνουν ότι η αντιπαράθεση ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα οξύνεται και επιδρά καταλυτικά στις σχέσεις και με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κανείς την ανησυχία του Κίσινγκερ για την ορμητική άνοδο της Κίνας και το ενδεχόμενο να χρειαστεί οι ΗΠΑ να την αντιμετωπίσουν και στρατιωτικά. Εξ ου και το «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» που περιγράφει με τα δικά του λόγια, καλώντας τις ΗΠΑ να επιβεβαιώνουν με κάθε αφορμή την πυγμή τους, αλλά σε καμία περίπτωση να μην «κόψουν γέφυρες» με την Κίνα...

Κράχτες της...

Μεγάλες αντιδράσεις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης προκάλεσε η ανάρτηση ενός ανεπάγγελτου τηλεμαϊντανού που έδινε συμβουλές σε άνεργους νέους για το πώς να βρουν και να στεριώσουν σε μια δουλειά. Ανάμεσα σε άλλα, είπε πως «ελάχιστοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να πιάσουν δουλειά (...) Τα πάντα... Και αυτό σημαίνει κάποιος να δουλέψει δωρεάν, χωρίς μισθό, για μια εταιρεία. Ολοι νομίζουν ότι θα τους εκμεταλλευτεί ο επαγγελματίας, ότι θα τους θέλουν για δωρεάν εργασία και μετά θα με ξεζουμίσουν και θα φύγουν... Μην κοιτάτε αυτό, κοιτάτε τι θα αποκομίσετε από την τριβή με την εργασία, από τον κύκλο που θα διευρύνετε. Να δείτε πώς δουλεύει μία εταιρία. Από τις γνωριμίες που θα κάνετε μπορεί να βρεθεί μια άλλη ευκαιρία». Ο διαφημιστής της τζάμπα εργασίας δεν είναι βέβαια ανόητος για να μην ξέρει τι λέει. Και μόνο το γεγονός ότι διοργανώνει κατά καιρούς - όπως ο ίδιος είπε - «Μέρες καριέρας» για τους «ακολούθους» του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, δείχνει ότι μόνο αυθόρμητο δεν ήταν το λιβάνισμα στ' αφεντικά που περιμένουν πώς και πώς να τους χτυπήσει κάποιος την πόρτα και να δηλώσει διαθέσιμος για δουλειά χωρίς αμοιβή, χάριν της ...τριβής, των γνωριμιών και της εμπειρίας. Θυμίζουμε ότι «Μέρες καριέρας» διοργανώνουν από τον ΟΑΕΔ και τα «γραφεία διασύνδεσης» των πανεπιστημίων μέχρι «δουλεμπορικά» γραφεία ευρέσεως εργασίας, άμεσα δικτυωμένα με μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που αναζητούν προσωπικό.

... τζάμπα εργασίας

Οι οδηγίες που δίνουν στους ανέργους όλοι αυτοί οι «διαμεσολαβητές» στην αγορά εργασίας, ξεκινάνε από τη σωστή συμπλήρωση ενός βιογραφικού και φτάνουν μέχρι τις «φιλικές» συμβουλές στον υποψήφιο εργαζόμενο να μη ζητάει πολλά πολλά, να αποδέχεται όσα του λέει ο εργοδότης, κι αν χρειαστεί να δουλέψει και λίγο τζάμπα, δεν χάθηκε ο κόσμος... Να μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ο πρώτος «κράχτης» της τζάμπα εργασίας είναι το ίδιο το κράτος, με τους νόμους που φτιάχνει για την εργοδοσία. Τι είναι, για παράδειγμα, ο νόμος για τη δεκάωρη δουλειά που ετοιμάζει τώρα το υπουργείο Εργασίας, αυξάνοντας με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας ακόμα περισσότερο τον απλήρωτο χρόνο της δουλειάς; Τι είναι οι νόμοι για την πρακτική άσκηση, που υποκρύπτει κανονική εργασία, σε κλάδους όπως ο Τουρισμός, με τους νέους να δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα, αλλά να αμείβονται με ψίχουλα, εξασφαλίζοντας στην εργοδοσία κυριολεκτικά τζάμπα εργασία στο όνομα της «απόκτησης εμπειρίας»; Τι είναι οι εκβιασμοί της εργοδοσίας προς τους εργαζόμενους να παίρνουν δουλειά στο σπίτι, ή στην τηλεργασία να δουλεύουν ακανόνιστα, χωρίς ωράριο, παραμένοντας στη διάθεση του εργοδότη 24ωρες στο 24ωρο; Μέσα σ' αυτή τη ζούγκλα και κάτω από την πίεση της ανεργίας, βρίσκουν το θράσος διάφοροι περιθωριακοί να πουν φωναχτά αυτά που λέει ψιθυριστά η εργοδοσία και το κράτος της, φτάνοντας στο σημείο να ενοχοποιούν για την ανεργία την ίδιο τον άνεργο (!) επειδή δεν δέχεται να δουλέψει τζάμπα!

Πες πες

Με τη γνωστή συνταγή «πες - πες, στο τέλος κάτι θα μείνει...» συνεχίζει να πορεύεται η κυβέρνηση, στην προσπάθεια να καμουφλάρει το βαθιά αντεργατικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου για τα Εργασιακά που έχει στα σκαριά. Δείγμα μιας τέτοιας κοπής προπαγάνδας είναι και το μήνυμα του Κυρ. Μητσοτάκη για την Πρωτομαγιά. Τόσα ψέματα μέσα σε τόσο λίγες λέξεις! Η επιβολή της 10ωρης απλήρωτης δουλειάς εμφανίζεται από τον πρωθυπουργό ως «προστασία του χρόνου εργασίας» με την ψηφιακή κάρτα. Η κατάργηση του 8ωρου ως «διευθέτηση του χρόνου εργασίας», που θα ωφελήσει τάχα τον ίδιο τον εργαζόμενο. Η ενίσχυση της τηλεργασίας και όλων των βάναυσων συνεπειών της ως «δικαίωμα στην αποσύνδεση»! Οσο κι αν προσπαθεί όμως η κυβέρνηση να ρετουσάρει τις «ανατροπές του αιώνα», όση μαύρη προπαγάνδα κι αν επιστρατεύσει, τη διαψεύδει η πραγματικότητα που ζουν καθημερινά χιλιάδες εργαζόμενοι, δουλεύοντας στη ζούγκλα που έχουν διαμορφώσει με τους νόμους τους όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά. Σ' αυτές λοιπόν και στην εργοδοσία απευθύνεται το μήνυμα της σημερινής απεργίας. Και να είναι όλοι τους σίγουροι ότι θα ακουστεί δυνατά!

 

Ριζοσπάστης  

“Ναι στη δικαιοσύνη, όχι στη σφαγή” – Οργή στις φαβέλες του Ρίο μετά το αστυνομικό μακελειό με 28 νεκρούς

 

“Σταματήστε να μας σκοτώνετε” ήταν το κεντρικό πανό με το οποίο κατέβηκαν στους δρόμους οι κάτοικοι της φαβέλας Ζακαρεζίνιου στο Ρίο ντε Τζανέιρο, για να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε αστυνομική επιχείρηση, που άφησε πίσω τις 25 και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες 28 νεκρούς. Οι κάτοικοι φώναξαν επίσης “Ναι στη δικαιοσύνη, όχι στη σφαγή”, ζητώντας να σταματήσει η στοχοποίηση της περιοχής τους και η ανεξέλεγκτη χρήση αστυνομικής βίας.

Ο σωρός πτωμάτων ήταν το αποτέλεσμα επιχείρησης της Πολιτοφυλακής, ενάντια στη συμμορία “Κόκκινο Απόσπασμα”, που είναι γνωστό για τη στρατολόγηση νέων και εφήβων στο εμπόριο ναρκωτικών που μαστίζει εδώ και δεκαετίες τις φαβέλες των μεγάλων πόλεων της Βραζιλίας. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν 27 ύποπτοι για συμμετοχή στο κύκλωμα και ένας αστυνομικός. Ενδεικτικό είναι ότι μέχρι και χθες τουλάχιστον η αστυνομία αρνούνταν να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία των νεκρών, με τους συγγενείς να αναζητούν με αγωνία τους δικούς τους στη φαβέλα.

Όπως περιγράφει η αυτόπτης μάρτυρας Φλάβια Λουσιάνα, ένας από τους νέους υπόπτους μπήκε τραυματισμένος στο σπίτι της και κρύφτηκε στο δωμάτιο της κόρης της. Λίγο αργότερα η αστυνομία κατέφτασε και αντί απλά να τον συλλάβει, τον εκτέλεσε επί τόπου.

Για την αστυνομία όμως, δια στόματος του επικεφαλής της Φελίπε Κούρι “η μοναδική εκτέλεση ήταν εκείνη του νεκρού πράκτορα” της πολιτοφυλακής. Χαρακτήρισε “νόμιμη άμυνα” τα όσα συνέβησαν, κατηγορώντας τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαμαρτύρονται για το λουτρό αίματος, πως επιδίδονται σε “δικαιϊκό ακτιβισμό”.

Σύμφωνα με μελέτη του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Φλουμινένσε, η επιχείρηση αυτή είναι η πιο θανατηφόρα που έχει ποτέ καταγραφεί στην ιστορία του Ρίο ντε Τζανέιρο και μάλιστα σε μια περίοδο που θεωρητικά το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της χώρας έχει απαγορεύσει τέτοιου είδους εφόδους στις φαβέλες λόγω της πανδημίας.

Την ίδια στιγμή η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ καταγγέλλει τις πολλαπλές απόπειρες των βραζιλιάνικων δυνάμεων ασφαλείας να παρεμποδίσουν τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας ώστε να πέσει φως στη δράση της αστυνομίας, που, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της επιτροπής, Ρούπερτ Κόλβιλ “επιβεβαιώνει μια μακρά κλίση πως μη απαραίτητη και δυσανάλογη χρήση βίας στις φαβέλες”.

Με πληροφορίες από Euronews

Κ. Χατζηδάκης: Πρέπει να δουλεύουν τις Κυριακές κάποιοι κλάδοι, για να γίνει πιο ανταγωνιστική η οικονομία!

 

Αν είστε από αυτούς τους δύσπιστους, που δε δίνουν βάση στις καλές προθέσεις της κυβέρνησης για το οκτάωρο, μπορείτε να μείνετε ήσυχοι -και μετά να το δείτε να καταργείται στην πράξη. Γιατί όπως λέει ο υπουργός εργασίας, ακόμα κι αν μια κυβέρνηση ήθελε να το καταργήσει, γιατί είμαστε στην ΕΕ και έχουμε ευρωπαϊκό εργασιακό χάρτη. Συνεπώς, όσοι το λένε είναι παντελώς άσχετοι ή ψεύτες χωρίς χαλινάρι. Και ο νόμος θα έχει ειδικό άρθρο για την κατοχύρωση του 8ώρου, μολονότι αυτό δε χρειάζεται -όλοι ξέρουμε εξάλλου πως κανείς εργοδότης δεν τολμά να παραβιάσει τα ωράρια των υπαλλήλων του, γιατί τρέμει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του κράτους και τις αυστηρές ποινές.

Το βασικό επιχείρημα του Χατζηδάκη, στη σημερινή του εμφάνιση στη συχνότητα του ΣΚΑΪ -πού αλλού;- ήταν τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, που ασφαλώς δεν άγγιξε το νομικό πλαίσιο περί διευθέτησης που κάνει λάστιχο τον χρόνο εργασίας, και μια υπογεγραμμένη σύμβαση από τον κλάδο των ξενοδοχοϋπαλλήλων. Ίσως κάποιοι διαπιστώσουν μια ελαφρά ειρωνεία στο παράδειγμα ενός κλάδου που είναι ο ορισμός της γαλέρας, όπου οι εργαζόμενοι δεν παίρνουν ανάσα, χωρίς ρεπό και ασφάλιση ή δικαιώματα, αλλά ας μην κολλάμε σε τέτοιες λεπτομέρειες.

Ένας από τους δύο οικοδεσπότες επέμεινε να ρωτάει τον Χατζηδάκη αν θεωρεί δηλαδή τελικά φιλεργατικό το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση. Και αφού ο υπουργός κρύφτηκε πίσω από το φάντασμα της ΓΣΕΕ, λέγοντας πως ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημά της με την ψηφιακή κάρτα εργασίας, αφού τόνισε με θράσος πως το νομοσχέδιο δίνει δύναμη και παραπάνω επιλογές στον εργαζόμενο -μόνο πως δένει τα χέρια των εργοδοτών δε μας είπε.

Και εκεί, άφησε επιτέλους τα προσχήματα, και πέρασε επιτέλους στην ουσία.

-Άρα είναι φιλεργατικό το νομοσχέδιο, λέτε;

Είναι ένα νομοσχέδιο που από τη μια πλευρά δίνει ευκαιρίες στον εργαζόμενο, από την άλλη δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια παραγωγική Ελλάδα. Την ίδια στιγμή που διευρύνονται τα δικαιώματα του εργαζόμενου, προβλέπουμε -και αυτό είναι προς όφελος συνολικά της οικονομίας- πως σε ορισμένους κλάδους που σήμερα απαγορεύεται, όπως είναι τα logistics και οι φαρμακοβιομηχανίες, μπορεί να υπάρχει λειτουργία και τις Κυριακές, με αυξημένη πληρωμή κατά 75%, γιατί θέλουμε να κάνουμε την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική.

Δεν μπορεί να θέλουμε τον Πειραιά το πρώτο λιμάνι στην Ευρώπη και να είναι τα logistics κλειστά. Το ίδιο ισχύει για την πληροφορική, για τα data center. Προσπαθούμε να βάλουμε μια ισορροπία για μια Ελλάδα ανταγωνιστική και στην προστασία των εργαζομένων.

Προς το παρόν, ο Χατζηδάκης μας λέει πως την Κυριακή θα πληρώνονται υπερωρίες, δε χρειάζεται όμως να βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα, αφού μπορεί πολλοί εργαζόμενοι να δηλώσουν προθυμία να δουλέψουν χωρίς προσαυξήσεις Κυριακάτικα, για να μαζέψουν τις ελιές τους τη Δευτέρα…

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση διασφαλίζει το οκτάωρο όσο διασφαλίζει και την Κυριακάτικη αργία, που εξακολουθεί να είναι στο στόχαστρό της. Το απόλυτο κριτήριο είναι να γίνουν πιο ανταγωνιστικές οι επιχειρήσεις και ο βασικός τρόπος για να το κάνουν είναι να ξεζουμίσουν τους εργαζόμενους, χωρίς περιορισμούς, ωράριο και κυριακάτικες αργίες.

Όποιος το αρνείται, είναι είτε άσχετος, είτε ψεύτης χωρίς χαλινάρι, για να δανειστούμε τη φράση του κ. Χατζηδάκη. Όσοι καταλαβαίνουν όμως τι γίνεται, έχουν χρέος να ξεσηκωθούν και να μην αφήσουν το ρολόι της ιστορίας να γυρίσει πολλές δεκαετίες πίσω…

Μπορείτε να δείτε στη συνέχεια το βίντεο με όλη την παρέμβαση του Χατζηδάκη και το επίμαχο απόσπασμα για την Κυριακάτικη αργία μετά το 11.12.

Ας μιλήσουμε για ..."πατέντες" !!!

 

Το ζήτημα είναι μόνο να αρθεί η πατέντα των εμβολίων και να συνεργαστούν οι πολυεθνικές μεταξύ τους με τα ανάλογα παζάρια ; Η' το ζήτημα είναι να πάψει συνολικά το φάρμακο να είναι εμπόρευμα και να γίνει κοινωνικό αγαθό ;

Κάντε ρε παπαγάλοι των αστικών ΜΜΕ μια δημοσκόπηση και ρωτήστε τον κόσμο της ΕΕ αλλά και όποιας χώρας θέλετε τι ακριβώς επιθυμεί ;Τι ακριβώς θέλει ; Θέλει φάρμακο εμπόρευμα η' φάρμακο κοινωνικό αγαθό ; Κάντε ενα γκάλοπ ρε τσιράκια της αστικής τάξης αλλά δεν τολμάτε να το κάνετε ..Δεν τολμάτε γιατί ξέρετε την απάντηση ! Οι 99 στους 100 θα σας απαντήσουν πως θέλουν φάρμακο οχι εμπόρευμα αλλά κοινωνικό αγαθό!

Οι 99 στους 100 θα σας απαντήσουν πως θέλουν αυτό που η σοσιαλιστική επανάσταση και το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο η Σοβιετική Ένωση καθιέρωσε από τις πρώτες μέρες της εξουσίας του! Φάρμακο κοινωνικό αγαθό και δωρεάν σ' ολο τον κόσμο ! Αυτό θα σας απαντήσουν οι 99 στους 100 αλλά κορόιδο είστε να κάνετε μια τέτοια δημοσκόπηση ; Ξέρεις τι είναι να φανεί πως η πραγματική επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου είναι αυτό που απαιτούν για το φάρμακο και έχουν σαν κύρια θέση οι κομμουνιστές ;

Κωνσταντίνος Μπούρχας 

Αναρτήθηκε από ΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ 

«Ξινισμένη» μπαρούφα»...

 

 

 

Κάθε φορά που υπάρχει ένας μεγάλος απεργιακός αγώνας, κάθε φορά που οι εργαζόμενοι αντιδρούν στη βαρβαρότητα που έχουν μπροστά τους, διάφορα φασιστο-sιte και γνωστά τρολ του διαδικτύου ανασύρουν τη γνωστή μπούρδα (που έχει απαντηθεί πολλάκις) για το «ρόλεξ του Κουτσούμπα».

Η ίδια ιστορία πέρσι, πρόπερσι… και πάει λέγοντας. Το μόνο που αλλάζει είναι αυτός που μεταδίδει τη μπαρούφα, αλλά η προβοκάτσια μένει ίδια. Προφανώς γιατί είναι ίδιος ο υποβολέας.

Φέτος, τη γνωστή ...επετειακή ανάρτηση έκανε ένα site που δημοσιεύει επιχειρηματικές ειδήσεις, το «businessdaily.gr». Προκειμένου να τη μεταφέρει ως «ξαναζεσταμένη» αλλά και «ξινισμένη» σούπα, ένας αρθρογράφος του, που υπογράφει ως «επίμονος κηπουρός», είχε τη φαεινή ιδέα να γράψει μια αρλούμπα με τον ...εμπνευσμένο τίτλο «η εθελουσία στην Attica Bank, το καταστατικό των ΕΛΠΕ και το Rolex του Δ. Κουτσούμπα».

Στο ...περισπούδαστο άρθρο του, που αν καταλαβαίνουμε σωστά είναι κάτι σαν αυτό που στις εφημερίδες αποκαλούμε παραπολιτικά σχόλια, αναφέρεται στο πρόγραμμα «εθελούσιας» μείωσης του προσωπικού στην Attica Bank, στη μετοχή της Eurobank και της Πειραιώς, στη γενική συνέλευση των ΕΛΠΕ, για να καταλήξει ότι «πολλές φωτογραφίες του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, κυκλοφόρησαν αυτές τις ημέρες στα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή την επέτειο της Πρωτομαγιάς» στην οποία φαίνεται «να σηκώνει ψηλά τη γροθιά του αποκαλύπτοντας ένα όχι λιτό, για να το θέσουμε κομψά, ρολόι Rolex».

Θυμίζει κάτι σαν το παλιό ανέκδοτο με το σκουλήκι, όπου ο Τοτός σε κάθε έκθεση που του βάζει η δασκάλα, βρίσκει μια αφορμή για να γράψει για το σκουλήκι, επειδή μόνο για το σκουλήκι είχε διαβάσει. Το συναντάμε σε διάφορες παραλλαγές, αλλά πάντα η κεντρική ιδέα είναι ίδια. Κάποιος σκαρφίζεται προφάσεις για να επαναφέρει ξανά και ξανά το ίδιο πράγμα, συνήθως με όχι και τόσο επιτυχημένο τρόπο...

Παρά το γεγονός πως η συγκεκριμένη μπούρδα έχει απαντηθεί πολλές φορές, ότι δηλαδή δεν πρόκειται για ρόλεξ, δεν πρόκειται ούτε για «μαϊμού» ρόλεξ, αλλά για ένα συνηθισμένο φτηνό ρολόι,  εμείς τους καταλαβαίνουμε απολύτως, όπως καταλαβαίνουμε και τον εκνευρισμό που τους προκαλούν οι μεγάλες πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις. Βλέπετε, ως επιχειρηματικό site θα πρέπει να τιμήσουν το μισθό τους...

902gr

Του φασίστα:”Απάνθρωπα βασανιστήρια” στον Γ. Λαγό: “Με έχουν στη φυλακή μαζί με Άραβες που φωνάζουν Αλλάχ Ακμπάρ…”

 

Πονάνε και υποφέρουν μωρέ οι εθνικιστές; Όχι βέβαια. Καταγγέλλουν όμως τις… “χειρότερες συνθήκες στις οποίες θα μπορούσε να ζήσει ένας άνθρωπος”, για να ξεσκεπάσουν τους… “δικαιωματάκηδες”, που είναι ανθρωπιστές “μόνο για τους Μπαγκλεντασιανούς και τους Άραβες”, ενώ κλείνουν μέσα αυτόν που “πολέμησε για την Ελλάδα και τον Χριστό”.

Αυτά είπε μεταξύ άλλων στο παραλήρημά του από το κελί του στις Βρυξέλες ο φασίστας Λαγός, δείχνοντας πως διατηρεί τη φαιδρότητά του και μες στη φυλακή. Και ποιες είναι οι “χειρότερες συνθήκες στις οποίες θα μπορούσε να ζήσει ένας άνθρωπος”;

Ζει σε ένα μικρό κελί (2,20Χ3,20) -καμαρούλα μια σταλιά-, αναγκασμένος να πίνει νερό από τη βρύση χωρίς ποτήρι και μπουκάλι, χωρίς να μπορεί να παραγγείλει από την καντίνα και χωρίς μαξιλάρι… (μεταξύ άλλων). Το χειρότερο όμως είναι τα… “ηθικά βασανιστήρια” στα οποία τον υποβάλλουν, καθώς είναι σε μια πτέρυγα μαζί με Άραβες που κραυγάζουν κάθε βράδυ “Αλλάχ Ακμπάρ” για το Ραμαζάνι…

Βρίσκομαι σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας, μέσα σε μία πτέρυγα όπου το 95% είναι Άραβες και κραυγάζουν κάθε βράδυ – γιατί τώρα πλησιάζει το ραμαζάνι – Αλλάχ Ακμπάρ και έχουν όλα τα δικαιώματα και εγώ είμαι εδώ και μιλάω για Ελλάδα και για ορθοδοξία.

Υπάρχει άραγε χειρότερο βασανιστήριο για έναν φασίστα;

Όλα αυτά όμως δεν τα λέει για να τον λυπηθούμε -εξάλλου δεν τον νοιάζει αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει. Στο τέλος εξάλλου αφήνει μια νότα “αγωνιστικής αισιοδοξίας”, λέγοντας πως πρέπει να ζήσουμε “ελεύθεροι και μόνο” και αυτό…:

…δεν εξαρτάται από πόσα τετραγωνικά έχουμε στη διάθεσή μας. Αλλά από πού βρίσκεται η καρδιά μας και η ψυχή μας.

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές και ο κλοιός στενεύει
Ο νους του φασίστα είναι αληταριό κι όλο θα δραπετεύει…

Σαν αερικό θα ζήσει!

ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΕΞΩΡΑΪΣΜΟΥ

 

 

Ο εορτασμός της  εργατικής Πρωτομαγιάς, της δεύτερης σε καιρό πανδημίας, που εορτάζεται με απεργία στις 6 Μαΐου, με επίκεντρο το εργασιακό νομοσχέδιο του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστή Χατζηδάκη αναδεικνύει το χάσμα που χωρίζει την εργατική τάξη από το κεφάλαιο. Βέβαια ο υπουργός δεν σταματά να υποστηρίζει πως με το νομοσχέδιο του δεν καταργείται το 8ωρο και η πενθήμερη εργασία, αλλά η ευελιξία  στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, που  γίνεται κατόπιν συμφωνίας εργαζόμενου και εργοδότη, δίνει δυνατότητα για καλύτερη ρύθμιση της κατανομής του χρόνου του εργαζομένου, ενώ προστατεύονται τα δικαιώματά του από τις αυθαιρεσίες κακών εργοδοτών με την καθιέρωση της ψηφιακής κάρτας απασχόλησης. Γιατί, όπως ισχυρίζεται,  αυτή η διευθέτηση έχει ως βάση το οκτάωρο και όσοι αντιδρούν υποστηρίζουν «αραχνιασμένα δόγματα του ’50 και του του ΄60». Γι’ αυτό βέβαια και προωθούνται η κατάργηση ασφαλιστικών δικλείδων για τις απολύσεις, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, ο περιορισμός της λειτουργίας των συνδικάτων, η ηλεκτρονική ψήφος για πραγματοποίηση της απεργίας. Μ’ αυτά τα μέτρα επιτυγχάνεται ο στόχος, όπως δηλώνει ο υπουργός, «να αντιμετωπίσουμε τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων».            

       Μόνο που υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα μεταξύ της ρητορικής και της πραγματικότητας. Η κυβέρνηση προσπαθεί με έναν φιλεργατικό λόγο, που εστιάζει στη δυνατότητα ρύθμισης εξατομικευμένων προγραμμάτων στην εργασία, να πείσει για τις ωφέλειες που θα έχουν οι εργαζόμενοι με την εφαρμογή τους.  Αυτή η έννοια των εξατομικευμένων προγραμμάτων, μέρος του λεξιλογίου που σχετίζεται με το χρόνο εργασίας, έχει γνωρίσει πολλά συνώνυμα, όπως ευλύγιστο ή ευέλικτο ή και  ελεύθερο ωράριο, που αναφέρονται σε χαρακτηριστικά εξατομικευμένων προγραμμάτων τα οποία προβάλλονται  από το κεφάλαιο, υποστηρίζοντας πως  ευνοούν την επιλογή του υπαλλήλου για αύξηση του  ελέγχου των χρονικών ορίων στη δουλειά, επιτρέποντάς του μια προσωπική αυτονομία.  Σε μια τέτοια προσπάθεια εξωραϊσμού της επέκτασης του εργασιακού χρόνου ο υπουργός χρησιμοποίησε το παράδειγμα με τις ελιές που μπορεί ο εργαζόμενος να μαζέψει στο κτήμα του με άδεια  πληρωμένη, αφού σε άλλο χρόνο θα την έχει δουλέψει με υπερωρίες.    

          Κι αν στη δεκαετία του ’70 με τα εξατομικευμένα προγράμματα καλλιεργούνταν η ελπίδα για μια αλλαγή στον τρόπο διαχείρισης των χρονικών ορίων της εργασίας χωρίς ένα άκαμπτο γραφειοκρατικό πλαίσιο, σαν μια απελευθέρωση από τα δεσμά των χρόνων της βιομηχανικής δουλειάς και μια σύνδεση με το άτομο και τις ανάγκες του, η συνέχεια δεν ήταν καθόλου ευνοϊκή για τον εργαζόμενο. Γιατί αυτό  το πλαίσιο εργασίας που καθιερώνεται προκύπτει  εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και επιβράδυνσης της ανάπτυξης σε συνδυασμό με την αύξηση της ανεργίας, την οικονομική παγκοσμιοποίηση, την επιδίωξη κερδοφορίας με την  εντατικοποίηση του ανταγωνισμού που σχετίζεται και με νέες μορφές παραγωγικής οργάνωσης. Στην πραγματικότητα λοιπόν αποκλείεται η ατομική επιλογή του εργαζομένου κι αυτά τα εξατομικευμένα προγράμματα τελικά συσχετίζονται με εργασία μερικής απασχόλησης, επέκτασης ωραρίου, απλήρωτων υπερωριών και δεν λαμβάνονται υπόψη ούτε οι επιπτώσεις στις συνθήκες διαβίωσης του εργαζομένου ούτε οι δικές του επιλογές. 

         Η ευελιξία και η διαφοροποίηση στο χρόνο εργασίας, με την υπόσχεση της διαχείρισης από τους εργαζόμενους των χρονικών πλαισίων της εργασίας σε συμφωνία με τον εργοδότη, χρησιμοποιήθηκε στην τελική για να οδηγήσει στο ξεπέρασμα της τυποποίησης των χρονικών κανόνων που επικρατούσαν μεταπολεμικά.  Αυτή η τυποποίηση των ωρών εργασίας, δηλ. περίπου 40 την εβδομάδα, 8 ώρες την ημέρα με εβδομαδιαία ανάπαυση δυο συνεχόμενων ημερών, ένα μήνα ετήσιας άδειας και νομικές εγγυήσεις γι’ αυτά,  χρειάστηκε πάνω από έναν αιώνα για να θεσμοθετηθούν μετά από δύσκολους και αιματηρούς αγώνες των εργαζομένων. Κι αν διαφημίζονται αυτά τα εξατομικευμένα προγράμματα πως ευνοούν τον εργαζόμενο, είναι όμως που ο εργοδότης στην τελική τα επιβάλλει, εκτρέποντας την ατομική επιλογή του εργαζομένου προς όφελος της επιχείρησης.  Ο καπιταλισμός έχει μάθει, γιατί του κοστίζει λιγότερο,  να μη γίνεται βίαιος πριν εξαντλήσει όλα τα μέσα για να κλέψει τη συναίνεση του εργαζομένου με φρούδες ελπίδες και μάταιες υποσχέσεις. Κι αυτή  η υπόσχεση της ατομικής επιλογής γίνεται  το μέσο για να κερδηθεί η συναίνεση των εργαζομένων, που χωρίς συλλογικές συμβάσεις και με υψηλή ανεργία δεν έχουν άλλη επιλογή από εκείνη του εργοδότη, αν θέλουν να διατηρήσουν την δουλειά τους.  Γι’ αυτό και το επιχείρημα για μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής είναι αβάσιμο και  παραμένει άνευ ουσίας.

        Ήδη από τις δεκαετίες του ’80 και ’90 είχαν ξεκινήσει τα σχέδια για καταστρατήγηση του οκτάωρου και  στο τραπέζι των συλλογικών διαπραγματεύσεων γινόταν λόγος  για συμβιβασμό, αντιπαραθέτοντας την αυξημένη ευελιξία στη μείωση του χρόνου εργασίας. Οι μειωμένες εβδομαδιαίες ώρες εργασίας, με την αντίστοιχη μείωση μισθού βέβαια, αρχίζουν να αντιμετωπίζονται σαν ένας τρόπος για δημιουργία θέσεων εργασίας, ώστε να αποφεύγονται οι απολύσεις, καθώς οι εργοδότες επιδιώκουν ευέλικτες ώρες εργασίας για να αυξήσουν την ικανότητά τους να ανταποκρίνονται στις διακυμάνσεις της ζήτησης. Σ’ αυτές τις απαιτήσεις του κεφαλαίου  οι κυβερνήσεις εμπλέκονται ενεργά, αλλάζοντας τη νομοθεσία.

           Μ’ αυτό το νομοσχέδιο λοιπόν επιδιώκεται η παγίωση στην εργατική νομοθεσία  στοιχείων που βασίζονται στους κανόνες του ανταγωνισμού  και της κερδοφορίας του κεφαλαίου εις βάρος των εργαζομένων και των συνθηκών εργασίας.  Κι αν μοιάζει τέτοια νομοσχέδια να αποκλίνουν τελείως από αυτήν την αρχή που υποστηριζόταν πως το αστικό κράτος ενστερνίζεται με τους κανόνες του εργατικού δικαίου, δηλ.  την προστασία του αδύνατου πόλου της εργασιακής σχέσης που είναι ο  εργαζόμενος, είναι γιατί ποτέ ο καπιταλισμός δεν προστάτευε τις δυνάμεις της εργασίας. Είναι οι εργατικοί αγώνες και ο φόβος του αντίπαλου δέους, της Σοβιετικής Ένωσης, που επέβαλλαν αυτό που θεωρήθηκε μεταπολεμικά ως μοντέλο εργασίας με τη σταθερότητα, την ασφάλεια, τις απολαβές και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

      Με την καπιταλιστική κρίση και με τον σοσιαλιστικό κόσμο νικημένο και το  εργατικό κίνημα αδύναμο, ο καπιταλισμός αισθάνεται αρκετά σίγουρος για να επιβάλλει τους όρους του στην εργατική τάξη, όπως έκανε στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της επικράτησής του. Γι’ αυτό και στην αυριανή κινητοποίηση πρέπει να  συμμετέχει η μεγάλη πλειοψηφία του εργατικού κόσμου, μαζί με το κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ, το μόνο που μπορεί να εμπνεύσει και να οργανώσει την αντίσταση στην καπιταλιστική λαίλαπα. Γιατί τη δύναμη την έχει ο κόσμος της εργασίας.  

              

Ο παραλογισμός του καπιταλισμού

15 μήνες μετά το πρώτο κρούσμα της πανδημίας, τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες χώρες της ΕΕ αλλά και διεθνώς, η κατάσταση παραμένει δραματική για τα λαϊκά στρώματα. Στην Ευρώπη, μόνο από τις αρχές του έτους έχουν πεθάνει από τον ιό σχεδόν μισό εκατομμύριο, ενώ τα συστήματα Υγείας έχουν μετατραπεί σε συστήματα μιας νόσου, με όλες τις αρνητικές συνέπειες που αυτό επιφέρει.

Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι οι κυβερνήσεις, παρότι είχαν 10 πολύτιμους μήνες να λάβουν εκείνα τα απαραίτητα μέτρα για να προστατέψουν τη ζωή του λαού, δεν το έκαναν, αγνοώντας τόσο την πείρα που είχε αποκτηθεί για το τι έπρεπε να γίνει όσο και τα αιτήματα των εργαζομένων σε νοσοκομεία, σχολεία, ΜΜΜ και χώρους εργασίας. Ετσι, οι προκλητικοί πανηγυρισμοί των κυβερνήσεων για τη διαχείριση της πανδημίας κατά το πρώτο κύμα και στην Ελλάδα αλλά και σε ισχυρές καπιταλιστικές χώρες, όπως είναι η Γερμανία, κομματιάστηκαν πάνω στο δεύτερο κύμα.

Αρα τo ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι ποιο είναι το κοινό στοιχείο σε όλα αυτά τα κράτη. Γιατί, πετώντας την μπάλα στην εξέδρα, σκοπίμως αποδίδεται σε αρκετές περιπτώσεις αυτή η κατάσταση σε τάχα ανικανότητα των κυβερνήσεων ή ακόμα και πιο συγκεκριμένα των αρμόδιων υπουργών Υγείας. Οχι ότι δεν υπάρχει και αυτή η πλευρά, αλλά δεν είναι αυτή ούτε η αιτία ούτε το κοινό στοιχείο. Δηλαδή, στις ΗΠΑ, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, ισχυρές καπιταλιστικές χώρες που μετράνε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, είναι άχρηστοι - ανίκανοι όλοι, μαζί και τα επιτελεία επιστημόνων που έχουν; Δεν μπορεί...

* * *

Η απάντηση είναι ότι οι κυβερνήσεις των αστικών κρατών διαχρονικά είτε είναι σοσιαλδημοκρατικές είτε νεοφιλελεύθερες, είτε συνασπισμού είτε εθνικής ενότητας κ.λπ., εφαρμόζουν την ίδια πολιτική. Μία πολιτική που χαρακτηρίζεται από τεράστιες περικοπές στα δημόσια συστήματα Υγείας, από εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, από προώθηση του μοντέλου των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).

Η κοινή αυτή πολιτική εμπορευματοποίησης της Υγείας πηγάζει από τον ίδιο τον χαρακτήρα των αστικών κρατών και της ένωσής τους, της ΕΕ, όπου η προτεραιότητα είναι η θωράκιση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, όπως άλλωστε επιβεβαιώνεται ρητά και μέσα από τα κείμενά τους. Ετσι από το 2011 έως το 2018 η Κομισιόν ζήτησε 63 φορές από τα κράτη - μέλη της να μειώσουν τις δαπάνες για την Υγεία και να προχωρήσουν σε ιδιωτικοποιήσεις.

Στο κείμενο για τη «Φαρμακευτική Στρατηγική για την Ευρώπη» που δόθηκε στη δημοσιότητα πρόσφατα στις 25 Νοέμβρη, ως πυλώνας αναφέρεται η «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών φαρμακοβιομηχανιών», ενώ στο κείμενο της Στρατηγικής της ΕΕ για την Υγεία ως πυλώνες αναφέρονται «η δημιουργία ενός συστήματος με μεγαλύτερη απόδοση μεταξύ κόστους και αποτελεσματικότητας» και «η μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα».

Στη Γερμανία σήμερα, μόλις το 29% των νοσοκομείων είναι δημόσια, αλλά και αυτά στο όνομα της αυτονομίας λειτουργούν με όρους κερδοφόρας επιχείρησης.

Στην Ιταλία, μόνο τα τελευταία δέκα χρόνια έγιναν περικοπές της τάξεως των 37 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα να κλείσουν δημόσια νοσοκομεία και τα οργανικά κενά σε υγειονομικό προσωπικό να φτάνουν τις 56.000 πριν την εμφάνιση της πανδημίας, ενώ περισσότερα από 12 εκατ. άτομα δεν λαμβάνουν την αναγκαία ιατρική θεραπεία και περίθαλψη για οικονομικούς λόγους.

Στη Μ. Βρετανία κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος της πανδημίας, σύμφωνα με δημοσιεύματα το κράτος πλήρωσε στις ιδιωτικές κλινικές 1 δισ. λίρες για να περιθάλπουν αποκλειστικά μη COVID περιστατικά, τη στιγμή που το δημόσιο σύστημα Υγείας κατέρρεε. Στην προ COVID εποχή, οι ελλείψεις έφταναν τις 100.000 σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ οι περικοπές στην κρατική χρηματοδότηση στο δημόσιο σύστημα Υγείας από το 2009 έως το 2015 έφτασαν τα 7,3 δισ. ευρώ, ενώ παράλληλα μπήκε λουκέτο σε 17 νοσοκομεία και καταργήθηκαν 9.000 κλίνες.

* * *

Ενα ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι αν θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί καλύτερα αυτή η κατάσταση μέσα από τις δυνατότητες που δίνουν στον 21ο αιώνα η επιστήμη και η τεχνολογία. Η απάντηση είναι ότι οι δυνατότητες που δίνει η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος είναι τεράστιες. Ομως στον καπιταλισμό οι δυνατότητες αυτές δεν αξιοποιούνται για την ικανοποίηση των διευρυμένων κοινωνικών αναγκών αλλά για το κέρδος.

Εκ των πραγμάτων έχουμε μια κοινωνία όπου από τη μία έχουμε τεράστια αδιανόητα κέρδη και πλούτο για πολύ λίγους που ζουν στην αφθονία και από την άλλη η μεγάλη πλειοψηφία να μην ξέρει τι θα ξημερώσει, ζει στην εργασιακή ανασφάλεια, με στερήσεις και ακόμα στην ανέχεια και σε συνθήκες εξαθλίωσης.

Στην ΕΕ 1 στους 5 είναι κάτω από το όριο της φτώχειας, οι άστεγοι ξεπερνούν τα 4 εκατ.

Στις ΗΠΑ το διάστημα Μάρτης - Μάης 2020 οι άνεργοι ξεπέρασαν τα 38 εκατ., ενώ την ίδια περίοδο τα κέρδη των δισεκατομμυριούχων ξεπέρασαν τα 430 δισ. δολάρια.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η περιουσία 2,189 δισεκατομμυριούχων είναι διπλάσια από όσα έχει το 55% του ενήλικου πληθυσμού της Γης.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, κάθε 1 λεπτό πεθαίνει ένα παιδάκι κάτω των 5 ετών από πνευμονία και ελονοσία.

Τι δείχνουν όλα αυτά; Οτι οι δυνατότητες της επιστήμης και της τεχνολογίας όχι μόνο δεν αξιοποιούνται για την ικανοποίηση των μεγάλων κοινωνικών αναγκών, αλλά αντίθετα με ό,τι προβάλλει η αστική προπαγάνδα, αυτές οι τεχνολογικές εξελίξεις εντείνουν την επίθεση προς τα δικαιώματα των εργαζομένων, λόγω της τάσης πτώσης του ποσοστού κέρδους από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης.

Αυτός είναι ο παραλογισμός του καπιταλισμού.

(Η παρέμβαση στην εκδήλωση του ΚΚΕ για την Υγεία, που έγινε στις 26/4/2021)

Κωνσταντίνος ΣΙΕΤΤΟΣ
Καθηγητής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης

Πιάνουμε το νήμα!

Σήμερα η εργατική τάξη τιμά τη δική της Κόκκινη Πρωτομαγιά. Η πανελλαδική πανεργατική απεργία, που έχουν κηρύξει εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλη τη χώρα, πιάνει το νήμα από όλες τις προηγούμενες Πρωτομαγιές, που καθεμιά έχει αφήσει το δικό της αποτύπωμα στους αγώνες των εργαζομένων για μια καλύτερη ζωή, στην πάλη ενάντια στους εκμεταλλευτές τους.

Πιάνει το νήμα από την περσινή μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα, της «οργανωμένης απειθαρχίας», που άνοιξε τον δρόμο ώστε και μέσα στα lockdowns να εκφραστεί πολύμορφα η λαϊκή διαμαρτυρία και διεκδίκηση, να ακουστεί δυνατά κάτω από τη μάσκα η φωνή των υγειονομικών και των άλλων εργαζομένων.

Αποτελεί συνέχεια μιας μεγάλης, πολύμορφης δράσης των συνδικάτων και των άλλων φορέων του κινήματος για τη διεκδίκηση μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων και του λαού, που πληρώνουν βαρύ το τίμημα από τη διαχείριση της πανδημίας και της κρίσης με κριτήριο τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, την ανάκαμψη της κερδοφορίας τους.

Μια δράση που βδομάδα τη βδομάδα κλιμακώνεται, κάνοντας υπόθεση των σωματείων και των ίδιων των εργαζομένων την επιτυχία της σημερινής απεργίας, δίνοντας αποστομωτική απάντηση σε κυβέρνηση και εργοδοσία, στους συνδικαλιστικούς τους εκπροσώπους, που επιχείρησαν μάταια να υπονομεύσουν και φέτος τον αγωνιστικό εορτασμό της Πρωτομαγιάς.

Αιχμή του απεργιακού αγώνα είναι η απαίτηση να μην κατατεθεί το νομοσχέδιο που γενικεύει τη 10ωρη δουλειά και επιβάλλει ακόμα περισσότερους περιορισμούς στη δράση των συνδικάτων, για να έχει η εργοδοσία λυμένα τα χέρια της. Αλλά και η διεκδίκηση μέτρων ουσιαστικής προστασίας του λαού από την πανδημία, κόντρα στον εφησυχασμό που καλλιεργεί η κυβέρνηση για να αποποιηθεί και να κρύψει τις εγκληματικές ευθύνες της.

Το μήνυμα της σημερινής Πρωτομαγιάτικης απεργίας είναι καθαρό: Εν έτει 2021 δεν είναι «πρόοδος» η δουλειά «ήλιο με ήλιο» για 500 ευρώ. Δεν είναι «εκσυγχρονισμός» η απλήρωτη εργασία, η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Δεν είναι «πρόοδος» για τους εργαζόμενους οι «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές» της κατάργησης του σταθερού ημερήσιου εργάσιμου χρόνου, της απογείωσης της εκμετάλλευσης, για τις οποίες τσακώνονται η ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ ποιος τις εφαρμόζει καλύτερα.

Δεν είναι «κανονικότητα» τα διαλυμένα συστήματα Υγείας, οι δεκάδες θάνατοι καθημερινά από την πανδημία, οι εμβολιασμοί με το σταγονόμετρο, λόγω της έλλειψης εμβολίων που προκαλούν οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα μονοπώλια του Φαρμάκου, οι αντιθέσεις ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Η πανδημία, οι κρίσεις, τα αλλεπάλληλα αντεργατικά μέτρα ανεξάρτητα από κυβέρνηση και «μείγμα» διαχείρισης, όπως τώρα ο νόμος για το 10ωρο, επιβεβαιώνουν ξανά και ξανά ότι ο πραγματικός αντίπαλος, αυτό το βάρβαρο σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση και εμποδίζει την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, δεν εξανθρωπίζεται.

Η Πρωτομαγιά, λοιπόν, είναι μέρα - σύμβολο για την εργατική τάξη, ακριβώς επειδή δείχνει πως ό,τι κατέκτησαν οι «από κάτω», το κατέκτησαν με σκληρούς αγώνες, όταν έκαναν δική τους υπόθεση την οργάνωση της πάλης, όταν πήραν διαζύγιο από αυταπάτες για «εύκολες λύσεις».

Δείχνει ότι και σήμερα οι εργαζόμενοι μπορούν να ανασυντάξουν το κίνημά τους, να βγουν στο προσκήνιο μέσα από την πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες, πυκνώνοντας τις γραμμές των συνδικάτων, δυναμώνοντας την ταξική γραμμή πάλης, την Κοινωνική Συμμαχία. Αξιοποιώντας τα δικά τους «όπλα» στην ολομέτωπη επίθεση, δυναμώνοντας την πάλη που στοχεύει στο κεφάλαιο και δεν εγκλωβίζεται στον ανταγωνισμό των αστικών κομμάτων για την κυβερνητική καρέκλα.

Μια τέτοια πάλη μπορεί πραγματικά να βάλει εμπόδια στις αντιλαϊκές «ανατροπές του αιώνα» και να δημιουργήσει προϋποθέσεις για αποφασιστική αντεπίθεση, με τις σημαίες των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων.

Γι' αυτό, λοιπόν, να μη λείψει κανείς από τη σημερινή απεργία!