Σήμερα ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!

Σε μια ευρηματική ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στη «Vodafone - 360 Connect» και λοιπές θυγατρικές, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μιλάνε για όσα βιώνουν καθημερινά στους χώρους δουλειάς και δείχνουν τις συνέπειες που θα έχει παραπέρα για τη ζωή τους η εφαρμογή του αντεργατικού εκτρώματος. Μια πραγματικότητα που βιώνουν σε διαφορετικές εκδοχές οι εργαζόμενοι σε κάθε χώρο δουλειάς. Η στήλη τούς παραχωρεί σήμερα το χώρο της και στηρίζει το κάλεσμά τους: «Στις 10 Ιούνη Απεργούμε»!

* * *

Δημήτρης 28χρ, Digital: Θυμάμαι τον πατέρα μου, από τους πρώτους μηχανικούς τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα, να δουλεύει 7 ώρες λόγω της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που είχε υπογράψει το σωματείο στην εταιρεία του. Στην πρώτη μου δουλειά σε μικρή εταιρεία πληροφορικής υπέγραψα σύμβαση για 8,5 ώρες και δούλευα τουλάχιστον 11, τώρα στη «Vodafone» έχω υπογράψει για 9ωρο. Αν θεσμοθετηθεί το νόμιμο 10ωρο με το νέο νομοσχέδιο, πότε θα κλείνω το laptop;

Χριστίνα 25χρ, LCM: Πριν την πανδημία δούλευα σε κατάστημα ρούχων, έχω ζήσει τι σημαίνει το σπαστό ωράριο. Τώρα το νομοσχέδιο θέλει να το φέρει και σε εμάς τους 6ωρους, να μπορούμε να δουλεύουμε επιπλέον 2 ώρες οποιαδήποτε στιγμή μέσα στην ημέρα, μήπως για αυτό τους βολεύει να μείνουμε σπίτι;

Ελένη 30χρ, Skynet: Δουλεύω στην αιχμή της τεχνολογίας, διαδικασίες που έπαιρναν ώρες για να ολοκληρωθούν καταφέρνουμε να τις αυτοματοποιήσουμε σε λίγα λεπτά. Είμαι από τους λίγους που κλείνουν το laptop με το που τελειώνει το 9ωρό μου, ακόμα και τότε χτυπάνε TEAMS, Skype, e-mails στο κινητό. Μήπως αντί για δικαίωμα στην αποσύνδεση και την ψηφιακή κάρτα, πρέπει να παλεύουμε για υποχρέωση της εταιρείας να μην μας απασχολεί - ενοχλεί εκτός του ωραρίου;

Γιώργος 33χρ, ΣΥΖΕΥΞΙΣ: Εχω πάει στο γραφείο μόνο τη μέρα της πρόσληψής μου, μετά έμαθα ότι τα γραφεία αυτά ξενοικιάστηκαν, μου έδειξαν φωτογραφία από τα μελλοντικά μας γραφεία που και αυτά όμως ακούω ότι θα κλείσουν. Δεν έχω γνωρίσει από κοντά τους συναδέλφους μου, έχω αναγκαστεί να αγοράσω γραφείο, οθόνη. Μήπως ήταν καλύτερα όταν στο σαλόνι χαλαρώναμε με φίλους, αντί να δουλεύουμε;

Εύη 26χρ, Accenture για Vodafone: Οι ατελείωτες, καθημερινές υπερωρίες που δουλεύω, ήταν ένας τρόπος να γίνεται ο μισθός μου πιο βιώσιμος, το νομοσχέδιο λέει ότι αντί να με πληρώνουν θα μου δίνουν ρεπό όταν πέφτει η δουλειά. Δύο χρόνια τώρα δεν έχει πέσει ποτέ, θα μειωθεί ξαφνικά;

Αγγελος 34χρ, TSR: Δουλεύω αρκετά χρόνια στο TSR, κάποιες φορές απεργώ, κάποιες όχι, τώρα που δεν είμαστε όλοι μαζί στο Φάληρο είναι πιο δύσκολα, αλλά την Πέμπτη πρέπει να απεργήσω. Γιατί ξέρω ότι το σωματείο μου δεν θα δώσει ποτέ τα ονόματα των μελών του στην εταιρεία και στο υπουργείο, όσους νόμους και αν ψηφίσουν. Θα συνεχίσει να κάνει Γενικές Συνελεύσεις, να μας ενημερώνει, να αγωνίζεται.

Γιάννης 32χρ, Business CCU: Σε τρεις μήνες περιμένω παιδί, χαίρομαι που με το νέο νομοσχέδιο θα έχω 14 μέρες άδεια. Προβληματίζομαι όμως γιατί με 10 ώρες δουλειά κάθε μέρα και δουλειά την Κυριακή, μάλλον θα αργήσω να το ξαναδώ.

Μαρία 41χρ, Back Office: Στο τμήμα μου πρότειναν «οικειοθελώς» να αποχωρήσουμε από την εταιρεία. Να βρεθούμε ξαφνικά άνεργοι και να εργαστούμε κάπου αλλού με χειρότερους όρους και μισθούς. Μας ανακοίνωσαν μάλιστα ότι θα φροντίσει η «Vodafone» να μας βρει δουλειά, μέσω συνεργαζόμενης εταιρείας. Δεν μας χρειάζονται πια, έτσι μας είπαν. Μήπως να σκεφτούμε όμως εμείς τι χρειαζόμαστε και όχι τι θέλει η εταιρεία;

Στις 10 Ιούνη απεργούμε. Ολοι μαζί βρισκόμαστε στο πανό του Σωματείου μας στις 9.30 π.μ. στην πλατεία Κάνιγγος. Μαζί με το Κλαδικό μας Συνδικάτο, το ΣΕΤΗΠ και τα υπόλοιπα επιχειρησιακά του κλάδου. Συσπειρωνόμαστε στο ΠΑΜΕ.

Προτάσσουμε το δικό μας σχέδιο που περιλαμβάνει αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου, διαχωρισμό της προσωπικής ζωής μας από τη δουλειά, Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, συνολικά μισθούς και δικαιώματα αντίστοιχα της εποχής μας και της τεχνολογικής και επιστημονικής εξέλιξης.

Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο έκτρωμα! Δεν διορθώνεται!

Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΚΙΝΑΛ

Σταθερός ημερήσιος εργάσιμος χρόνος, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο.

Τομές και παρεκκλίσεις

...

Στις παρεμβάσεις τους στη Bουλή για το νομοσχέδιο - έκτρωμα, η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα ένα πράγμα φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού: Τη στρατηγική που το νομοσχέδιο υπηρετεί, αυτή της έντασης της εκμετάλλευσης, της μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης, που αποτελούν όρους για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Αυτήν τη στρατηγική υπερασπίζεται η κυβέρνηση όταν λέει ότι με το νομοσχέδιο ενισχύεται η «ανταγωνιστικότητα της οικονομίας». Ανταγωνιστικός εργαζόμενος για το κεφάλαιο, όμως, είναι αυτός που θα εργάζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ χωρίς πρόσθετη αμοιβή, που θα απολύεται πιο εύκολα, που η εργοδοσία χωρίς κανένα εμπόδιο θα μπορεί να τον κάνει λάστιχο, που δεν θα έχει στοιχειώδη συνδικαλιστικά δικαιώματα και που θα στέκεται ξεμοναχιασμένος απέναντι στις ορέξεις του εργοδότη.

Αυτές είναι οι «τομές» και οι «εκσυγχρονισμοί» που φέρνει το νομοσχέδιο, σύμφωνα και με τις «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές», όπως επαναλαμβάνει μονότονα ο υπουργός Εργασίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του παρουσιάζει το νομοσχέδιο περίπου ως «παρέκκλιση» από τα ευρωπαϊκά κεκτημένα. Ξεπλένοντας την ΕΕ, στα κιτάπια της οποίας περιγράφονται ένα προς ένα τα άρθρα του νομοσχεδίου, η ειδική αγορήτρια του ΣΥΡΙΖΑ έλεγε χτες στη Βουλή ότι «όλη η ΕΕ στρέφεται σε μια διαφορετική πορεία», ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται «αυτοβούλως» να εφαρμόσει τέτοια αντεργατικά μέτρα!

Στην «υπεράσπιση του 8ώρου» και των εργασιακών δικαιωμάτων, μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτός από την Κομισιόν αναγορεύει ως «σύμμαχο» και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, κατηγορώντας τη ΝΔ ότι ...τον αγνοεί!

Να λοιπόν πού πρέπει να αναζητήσουν την «ελπίδα» οι εργαζόμενοι απέναντι στον αντεργατικό οδοστρωτήρα: Στην ΕΕ, στον Μπάιντεν και βέβαια σε μια επόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όπως ενημέρωσε τις προάλλες ο βουλευτής Κυρίτσης, δηλώνοντας βέβαιος ότι το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί και επομένως ο αγώνας των εργαζομένων «δεν πιάνει μία» μπροστά στην ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να γίνει αυτός «χαλίφης στη θέση του χαλίφη» της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής. Αν δεν είναι αυτό ανοιχτό κάλεσμα σε απεργοσπασία, τότε τι είναι;

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί επίσης τη ΝΔ ότι με αυτό το νομοσχέδιο «καταδικάζει» την ανάκαμψη, επειδή αυτή χρειάζεται «δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική συνοχή». Προβάλλει δηλαδή τον εαυτό του ως τον πιο ικανό στην ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας, δείχνοντας ότι στην πραγματικότητα δεν διαφωνεί στο «τι» πρέπει να γίνει από τη σκοπιά του κεφαλαίου, αλλά στο «πώς». Γι' αυτό άλλωστε ο πυρήνας του δικού του σχεδίου για την «πράσινη» και ψηφιακή ανάκαμψη δεν διαφέρει καθόλου απ' αυτόν της ΝΔ.

Από αυτήν την άποψη, δεν προκαλεί εντύπωση που ο ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε την κυβέρνηση να αποσύρει τον «βασικό κορμό» του νομοσχεδίου, και όχι να πεταχτεί στα σκουπίδια, όπως ζητάνε οι εργαζόμενοι, αναπαράγοντας τη «λογική» κυβέρνησης - εργατοπατέρων ότι το έκτρωμα περιέχει και θετικά στοιχεία, που το καθιστούν διαπραγματεύσιμο και ανοιχτό σε βελτιώσεις.

«Ωραίο περιτύλιγμα» στο νομοσχέδιο βλέπει και το ΚΙΝΑΛ, που το παρουσιάζει ως άθροισμα «θετικών και αρνητικών ρυθμίσεων». Η «αγωνία» του, μετά από τρία μνημόνια και εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους που ψήφισε τα τελευταία μόνο χρόνια, είναι ότι το νομοσχέδιο δεν υπηρετεί ένα «σχέδιο διαμόρφωσης για αξιοπρεπή εργασία και υγιή επιχειρηματικότητα» και ότι η ΝΔ «νομοθετεί χωρίς κοινωνικό διάλογο»!

Στον ανταγωνισμό του μάλιστα με τον ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιος θα ξεπλύνει καλύτερα τις διεθνείς συμμαχίες και την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου, το ΚΙΝΑΛ καταλογίζει στη ΝΔ ότι είναι ...εκτός γραμμής ακόμα και από τον ΟΟΣΑ, που έχει πρωτοστατήσει σε αντεργατικές - αντιλαϊκές ανατροπές και στη χώρα μας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την «εργαλειοθήκη» που υλοποίησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και η σημερινή.

Οσο για το ΜέΡΑ25, ανακάλυψε... τον «μετακαπιταλισμό» που έπαψε να ενδιαφέρεται για το κέρδος (!) - και άρα τα αντεργατικά μέτρα κάποιο καπρίτσιο θα είναι - και περιγράφει ως «λύση» ένα «άλλο», «δημοκρατικό» Ταμείο Ανάκαμψης, σερβίροντας τις ίδιες αυταπάτες που κατέρρευσαν με πάταγο την περίοδο μετά το 2015.

Κάτω από αυτές τις «σημαίες», που είναι ξένες για τα συμφέροντα και τις ανάγκες των εργαζομένων, θέλουν να βάλουν τους χιλιάδες απεργούς οι εκπρόσωποι των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Η απεργία όμως που αποφάσισαν, σχεδίασαν και οργάνωσαν εκατοντάδες εργατικά συνδικάτα σε όλη τη χώρα στέλνει το δικό της ηχηρό μήνυμα: Το νομοσχέδιο είναι αντεργατικό από την πρώτη μέχρι την τελευταία του γραμμή, απορρίπτεται, είναι για τα σκουπίδια! Ο αγώνας συνεχίζεται από αύριο, με προοπτική κλιμάκωσης. Για να μην περάσει το νομοσχέδιο, να καταργηθεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο όλων των κομμάτων, για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο και σύγχρονα δικαιώματα.

Μια Σαλονικιά θυμάται ...

 

 

Η γιαγιά μου έλεγε μια ιστορία από τη ζωή της που όταν ήμουν μικρή δεν μπορούσα να αντιληφθώ το μέγεθος της εκμετάλλευσης.

Μου έλεγε λοιπόν πως δούλευε σε ένα καπνεργοστάσιο, πριν τον πόλεμο, και είχε ήδη δύο μικρά παιδιά (τα οποία πέθαιναν στην Κατοχή από την πείνα εξαιτίας της επίταξης των προιόντων που είχαν επιβάλει οι ναζιστές στον ελληνικό λαό).

Το εργοστάσιο ήταν χιλιόμετρα μακριά (η γιαγιά έμενε στις προσφυγικές παράγκες της Νεάπολης) και έπρεπε να περπατάει ώρες για να πάει και άλλες τόσες για να έρθει.

Δηλ. δουλειά από το χάραμα μέχρι αργά το βράδυ.

Για ένα ξεροκόμματο (εννοείται τους πρόσφυγες τους εκμεταλλεύονταν διπλά).

Ήθελε λοιπόν η γυναίκα να ψωνίσει σαν άνθρωπος! Ήθελε να πάρει γάλα για τα παιδιά της και τρόφιμα! Και δεν είχε χρόνο μάνα μου.

Όποτε γυρνούσε σπίτι το βράδυ το μπακάλικο της γειτονιάς ήταν κλειστό.

Μια νύχτα λοιπόν (και όχι μέρα) έκατσε έξω από το μαγαζί και έκλαιγε απαρηγόρητη και απεγνωσμένη.

Πέρασε ένας χωροφύλακας και την ρώτησε το λόγο.

Και εκείνη του είπε πως δεν προλαβαίνει ποτέ να πετύχει το μπακάλικο ανοιχτό.

Τότε ο χωροφύλακας βρήκε τον μαγαζάτορα και τον διέταξε να ανοίξει το μαγαζί του για να μπορέσει να πάρει τρόφιμα η γιαγιά μου. Περιττό να σας πω, είχε μείνει έκπληκτη!

Στην ιστορία αυτή δύο είναι τα συμπεράσματα.

Πρώτον, ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που συνάντησε "φιλικό" χωροφύλακα στη ζωή της και

Δεύτερον, τη δεκαετία του 30 δούλευαν ατελείωτες ώρες και δεν είχαν χρόνο ούτε για την οικογένεια ούτε καν για τα ψώνια της ημέρας.

Και το επιμύθιο: Στη δεκαετία αυτή ο ελληνικός λαός πάλεψε με απεργίες και αγώνες δύσκολους μέσα από τα Συνδικάτα και καθιέρωσε το 8ωρο, την Κοινωνική Ασφάλιση και εργασιακά δικαιώματα. Καμία κυβέρνηση δεν τα χάρισε και αν δεν υπήρχαν οι ΑΠΕΡΓΟΙ εργάτες θα ζούσαμε ακόμη όπως η γιαγιά μου.

Η κυβέρνηση καταθέτει νομοσχέδιο το οποίο, μεταξύ πολλών αρνητικών για τη ζωή των εργαζομένων, καταργεί το 8ωρο και θεσπίζει τις 13 ώρες δουλειά, καταργώντας σχεδόν και την αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης! Καταργούν την Κυριακάτικη αργία.

Το νέο νομοσχέδιο δεν προστατεύει τους εργαζόμενους, αλλά τους εργοδότες.

Το νομοσχέδιο μας πηγαίνει πίσω στα χρόνια της γιαγιάς μου!

Επειδή δε θέλω στα εγγόνια μου να διηγούμαι ιστορίες ανάλογες και επειδή θέλω μια ζωή ανθρώπινη για μένα και τα παιδιά μου, αύριο θα είμαι στην απεργία, στις 10. 30πμ στο Αγ. Βενιζέλου.

Έλα κι εσύ που το διάβασες και επιθυμείς μια ζωή ανθρώπινη με ελεύθερο χρόνο και δικαιώματα.

Θέσκα Κατερίνα

Η μιζέρια της "Ανάπτυξης" τους

 

 

Πριν από 60 χρόνια η Παραγωγικότητα στα Προιοντα και τις Υπηρεσίες και ο Παγκόσμιος Πλούτος που έφερνε ήταν το 1/4 της Σημερινής αντίστοιχης Ανάπτυξης της Παραγωγής και θα μπορούσε μια Οικογένεια να ζήσει Ανετότατα μόνο με το Εισόδημα του...Ενός Μέλους της...και μόνο με 10 - 12 ώρες Εργασίας την Εβδομάδα.

Η Τεχνολογία έχει κάνει Τεράστια Αλματα και μια Εργασία που πιο παλιά χρειαζόταν μια Εβδομάδα σήμερα τελειώνει σε ένα 8ωρο και με ποιο χαλαρούς ρυθμούς δουλειάς.

Σε σύγκριση με τα δεδομένα του 1950 ο Κόσμος σήμερα είναι 100 φορές Πλουσιότερος , υπάρχει Αφθονία στην ροή του χρήματος , 70 Τρις δολλαρια μόνο στις Η.Π.Α. όπου αναλογούν 200.000 δολλάρια σε κάθε έναν Πολιτη το χρόνο.

Όλος αυτός ο Παγκόσμιος Πλούτος όμως έχει μαζευτεί σε Λίγες Πολυεθνικές Κολοσσούς που ελέγχουν τα πάντα και τα τελευταία χρόνια...απλά διωριζουν και φανερά πλέον και τους Αρχηγους των Κρατών.

Αυτά Αγαπητοί μου Φίλοι μην νομίζετε ότι τα έγραψε ο Μάρξ η είναι κλεμμενα από το Κομμουνιστικο Μανιφέστο.

Είναι στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α. και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Εμείς εδώ εν μέσω ''Πανδημίας'' απλά αναπροσαρμόζουμε τις Αντικεινενικες Αξιες και Αυξανουμαι τους Φόρους περιμενωντας την...Ανάπτυξη κατα το...''Αδωνη Γεωργιάδη , Παραλλήλημα''

Λ.Μ.

Το «φαρμάκι» της εμπορευματοποίησης παρουσιάζεται ως «φάρμακο»

Ο αξονικός του ιδιώτη που εγκαταστάθηκε πριν από χρόνια στον «Ευαγγελισμό» (υπό μορφή leasing), με την «εκσυγχρονιστική» συναίνεση και κάποιων τάχα «αριστερών - προοδευτικών» γιατρών, απέφερε στον επιχειρηματία 40 ευρώ για κάθε αξονική. Με τις χιλιάδες αξονικές που έγιναν σε πέντε χρόνια ο «κύριος» είχε εισπράξει τρεις φορές την αξία του αξονικού. Αφαίμαξε τον «Ευαγγελισμό» και τα ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή τον δημόσιο κορβανά. Με τα ίδια χρήματα σταδιακά ο «Ευαγγελισμός» θα είχε σήμερα τρεις σύγχρονους πολυτομικούς αξονικούς.

Μορφές ΣΔΙΤ δεν είναι εξάλλου οι διευρυμένες εργολαβίες σε καθαριότητα, σίτιση, φύλαξη, τεχνικές υπηρεσίες, πληροφοριακά - λογισμικά συστήματα κ.λπ. των νοσοκομείων; Μέσω αυτών θησαύρισαν και θησαυρίζουν οι επιχειρηματίες - εργολάβοι με τις ευλογίες όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών, που και με αυτόν τον τρόπο εδραιώνουν τη δυναστεία τους. Πήραν τις εργολαβίες με παχυλά ποσά και έδιναν και δίνουν ξεροκόμματα στους υπαλλήλους.

* * *

Αυτή η περιβόητη «συνύπαρξη» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα Υγείας, όποια μορφή κι αν πάρει («ισότιμη» όπως λέει η ΝΔ, «συμπληρωματικός ο ιδιωτικός τομέας» όπως λένε ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα αστικά κόμματα), θα έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη εμπορευματοποίηση της Υγείας. Η πανδημία έδειξε και στον πιο δύσπιστο την εγκληματική συμπεριφορά των επιχειρήσεων Υγείας προς τον λαό. Η ΝΔ τούς έκανε όλα τα χατίρια: Από τα 140 ιδιωτικά θεραπευτήρια μόνο 7 (!) δέχτηκαν ασθενείς COVID, σχεδόν ασυμπτωματικούς, με διπλάσιο νοσήλιο!

Ούτε μία ιδιωτική κλίνη ΜΕΘ δεν δέχτηκε ασθενή COVID. Ολες δέχονταν με τις ευλογίες του κράτους, με 1.600 ευρώ (τουλάχιστον!) τη μέρα, μόνο «καθαρούς» ασθενείς. Οι διαγνωστικές αλυσίδες αισχροκερδούσαν με τα τεστ, αναγκάζοντας τους ασθενείς να πληρώνουν 300 ή 400 ευρώ! Ακόμα και τώρα θησαυρίζουν, παρά τη διατίμηση.

* * *

Οταν λοιπόν μέσα στην πανδημία, με πάνω από 12.000 θανάτους, δημόσια νοσοκομεία μετατράπηκαν σε νοσοκομεία μίας νόσου, με πλεονάζουσα θνητότητα από τις παραμελημένες άλλες νόσους στα ύψη, για ποια επιτυχή διαχείριση της πανδημίας μιλά ο πρωθυπουργός; Με μια εγκληματική συμπεριφορά των επιχειρηματιών Υγείας απέναντι στον λαό, ποια «αρμονική συνύπαρξη δημόσιου - ιδιωτικού τομέα» οραματίζονται ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του; Πώς μπορεί να ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει «άλλη αντίληψη» για την Υγεία όταν οραματίζεται τα δημόσια νοσοκομεία ως «αυτοτελείς επιχειρηματικές μονάδες» που θα πωλούν υπηρεσίες στα ασφαλιστικά ταμεία, με βάση τα περιβόητα DRGs (diagnostics related grουps);

Είναι ακριβώς η ίδια «κοστολόγηση» με τον δήθεν συμπληρωματικό ιδιωτικό τομέα. Με αυτά τα δεδομένα και πολλά άλλα, οι πρόσφατες εξαγγελίες του πρωθυπουργού μόνο οργή μάς προκαλούν. Το φαρμάκι της εμπορευματοποίησης παρουσιάζεται ως φάρμακο.

* * *

Ο λαός μας οφείλει να συμπαραταχθεί με τους μαχόμενους υγειονομικούς και να αντισταθεί. Να παλέψει για ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα Υγείας, με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες Υγείας που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες ασθενών και υγειονομικών. Χωρίς ίχνος επιχειρηματικής δράσης.

(Αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα «Documento»)

Ηλίας ΣΙΩΡΑΣ
Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», γενικός γραμματέας της ΕΙΝΑΠ

Ολοι στην απεργία!

Μια μεγάλη μέρα ξημερώνει αύριο για την εργατική τάξη, με την πανεργατική πανελλαδική απεργία ενάντια στο νομοσχέδιο - κόλαφο για τα πιο στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα, για το 8ωρο και τη συνδικαλιστική δράση.

Μετά από μήνες προπαγανδιστικού «μασάζ» από την κυβέρνηση και «τροχιοδεικτικών βολών», που προϊδέαζαν τους εργαζόμενους για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, το έκτρωμα συζητιέται από χτες στη Βουλή. Συνοδεύεται μάλιστα από ένα μπαράζ χυδαίας κατασυκοφάντησης της συνδικαλιστικής δράσης, δυσφήμισης του απεργιακού αγώνα, ανοιχτού καλέσματος σε απεργοσπασία από διάφορα παπαγαλάκια.

Συνοδεύεται και από την προσπάθεια των άλλων κομμάτων που πρωτοστάτησαν στο ξήλωμα εργασιακών δικαιωμάτων τα προηγούμενα χρόνια, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, να ξεπλυθούν στην κολυμβήθρα του νομοσχεδίου της ΝΔ και να αξιοποιήσουν τις δίκαιες εργατικές αντιδράσεις για να μαζέψουν «κουκιά».

Ομως, παρά την ομοβροντία, το απεργιακό κλίμα δυναμώνει σε κλάδους και χώρους δουλειάς. Τα μηνύματα από τις εξορμήσεις των συνδικάτων, από τις κατά τόπους κινητοποιήσεις, τις περιοδείες και τις συγκεντρώσεις, είναι ενθαρρυντικά και προμηνύουν αύριο μεγάλη συμμετοχή στην απεργία και μαζικά απεργιακά συλλαλητήρια.

Στη διαμόρφωση αυτού του αγωνιστικού - απεργιακού κλίματος στους χώρους δουλειάς συνέβαλε καθοριστικά η δράση των ταξικών δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Δεν θα ήταν ίδια η κατάσταση αν εκατοντάδες σωματεία σε όλη τη χώρα δεν οργάνωναν την πάλη ενάντια στο νομοσχέδιο, από τον περασμένο Νοέμβρη ακόμα, με συλλαλητήρια και δεκάδες κλαδικές κινητοποιήσεις, με εκατοντάδες εξορμήσεις, συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις στους χώρους δουλειάς, με πολύμορφη δράση που δεν σταμάτησε ούτε κάτω από τους περιορισμούς της καραντίνας.

Προπάντων, με την οργάνωση δύο απεργιακών κινητοποιήσεων στις 26/11 και στις 6/5, με αποφάσεις εκατοντάδων Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και σωματείων, τις οποίες εν χορώ προσπάθησαν να υπονομεύσουν η κυβέρνηση, η εργοδοσία, τα τσιράκια τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, με πρώτο βιολί την ηγεσία της ΓΣΕΕ, που την ίδια περίοδο συνδιαμόρφωνε με το υπουργείο Εργασίας το αντεργατικό τερατούργημα.

Η καθολική καταδίκη του νομοσχεδίου από την εργατική τάξη είναι μια πρώτη σημαντική κατάκτηση στον αγώνα ενάντια στην αντεργατική βαρβαρότητα που αυτό σηματοδοτεί. Ομως και αυτή δεν ήταν δεδομένη πριν από μερικούς μήνες.

Το στίγμα έδωσαν από την πρώτη στιγμή συνδικαλιστικές οργανώσεις που μπήκαν μπροστά με τη γραμμή της «απόρριψης εδώ και τώρα». Που αποκάλυψαν τον αντεργατικό του χαρακτήρα και ξεκαθάρισαν χωρίς περιστροφές ότι «δεν παίρνει διορθώσεις και αλλαγές, είναι για τα σκουπίδια». Που απάντησαν με αποφασιστικότητα σε ύπουλες τοποθετήσεις ότι δήθεν το νομοσχέδιο «έχει και θετικά στοιχεία», ότι «αν αλλάξουν ορισμένες διατάξεις, θα είναι ένα καλό νομοσχέδιο» κ.λπ. Που ανέδειξαν την ανάγκη να ξηλωθεί όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό πλαίσιο όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων πάνω στο οποίο στηρίζεται το νέο έκτρωμα.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι η κυβέρνηση, όταν πρωτοπαρουσίαζε το νομοσχέδιο, έκανε λόγο για «φιλεργατικά μέτρα», και σήμερα αναγκάζεται να οχυρωθεί πίσω από το επιχείρημα ότι «αυτά εφαρμόζονται σε όλη την ΕΕ», επιβεβαιώνοντας για μια ακόμα φορά τι σημαίνουν για τους εργαζόμενους οι «βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές».

Το αγωνιστικό κλίμα απέναντι στο νομοσχέδιο - έκτρωμα είναι αποτέλεσμα της επίμονης δουλειάς για την οργάνωση της πάλης «από τα κάτω». Συνέβαλε αποφασιστικά η ευθύνη των συνδικάτων να πάρουν την υπόθεση της απεργίας στα χέρια τους.

Η προσπάθεια αυτή από τις ταξικές δυνάμεις κλιμακώθηκε βήμα βήμα όλες τις προηγούμενες μέρες, άσκησε πίεση στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ακυρώνοντας την προσπάθειά της να αποσυντονίσει και να αποδιοργανώσει το απεργιακό μέτωπο, καλώντας σε απεργία για τη «βελτίωσή» του.

Η αυριανή απεργία δίνει το σύνθημα για αποφασιστική συνέχεια. Για να συγκεντρωθούν ακόμα περισσότερες δυνάμεις σε κάθε χώρο και να κάνουν «το βίο αβίωτο» στην εργοδοσία, που ήδη της έχει ανοίξει η όρεξη για την εφαρμογή των αντεργατικών διατάξεων πριν ακόμα αυτές ψηφιστούν.

Που θα οργανώσουν την κλιμάκωση, ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο, αλλά και ενάντια στα επόμενα «χτυπήματα» που βάζει μπροστά η κυβέρνηση, όπως στο Ασφαλιστικό, όσα δηλαδή απορρέουν από το «σούπερ μνημόνιο» του Ταμείου Ανάκαμψης. Για να έρθουν δυναμικά στο προσκήνιο οι διεκδικήσεις των συνδικάτων, για να ξηλωθεί όλο το αντεργατικό νομικό οπλοστάσιο, για σύγχρονα εργατικά δικαιώματα, για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο.

Ολοι στην απεργία, όλοι στους δρόμους!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΛΑΣΥ Ν ΚΕΡΚΥΡΑΣ

 

Συνεδρίασε το Δημοτικό Συμβούλιο (ΔΣ) Νότιας Κέρκυρας στις 4/6/2021 μετά από 48 ημέρες δίνοντας συνέχεια στην πολιτική υποβάθμιση που επέβαλε η κυβέρνηση της ΝΔ, ένα σχεδόν χρόνο πριν. Η υποβάθμιση οφείλεται όχι μόνο στη συχνότητα συνεδριάσεων αλλά και στον απαράδεκτο τρόπο που έρχονται τα θέματα και οι εισηγήσεις.

Η Δημοτική αρχή κάνει αγγαρεία τα ΔΣ, αφού βασικά θέματα περνούν από την οικονομική επιτροπή, που έχει απόλυτη πλειοψηφία. Με το νέο εκλογικό νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα, αφού η επόμενη Δημοτική αρχή, θα μπορεί να συνεδριάζει όποτε της «καπνίσει» και χωρίς την αντιπολίτευση.

Η Λαϊκή Συσπείρωση, θεώρησε καθήκον της στην αρχή της συνεδρίασης στις ανακοινώσεις, να ανακοινώσει την απεργία στις 10 Ιούνη που αφορά το αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ. Σαν έτοιμος ο πρόεδρος του ΔΣ, δεν μας άφησε να πούμε ούτε δύο λέξεις, θεωρώντας ότι είμαστε «εκτός θέματος». Τώρα θέμα συγκεκριμένο δεν υπήρχε, ανακοινώσεις γίνονταν, αλλά είχε θέμα ο πρόεδρος.

Δεν τον αφορούσε πως εργάζονται, σε ποιες συνθήκες και πως αμοίβονται οι εργαζόμενοι του Δήμου του. Δεν τον νοιάζει που θα τους γυρίσουν στο 1920, ως σύγχρονους δούλους. Οι εργοδότες να είναι «καλά», γιατί χωρίς αυτούς «τί θα κάναμε».

Και καλά θα πει κανείς, με τον πρόεδρο τα βάζεις, αυτός «προεδρεύει». Όμως οι άλλοι της παράταξης του τί έκαναν; Ο Δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι; Τσιμουδιά. Τους βολεύει να μη θίξουμε την εικόνα της κυβέρνησης της ΝΔ.

Στην καταγγελία της Λαϊκής Συσπείρωσης, ότι ο Δήμαρχος ζητάει από ξενοδόχους να προσλάβουν συγκεκριμένους εργαζόμενους, όπως κατήγγειλε στη συγκέντρωση των ξενοδοχοϋπαλλήλων ο πρόεδρός του Σωματείου τους, αφήνοντας άλλους εργαζόμενους χωρίς δουλειά, ο Δήμαρχος το αρνήθηκε μεν, αλλά πέρασε στην «αντεπίθεση».

«Αν του ζητήσουν θα το κάνει», γιατί δεν είναι κακό, μας είπε. Ας ανοίξει και γραφεία στο Δήμο, να κάνουν από εκεί αιτήσεις επαναπρόσληψης οι εργαζόμενοι, να μην χρειάζονται και το σωματείο τους. Θα μεγαλώσει έτσι και την εκλογική του πελατεία.

Έτσι κι αλλιώς φαίνεται ότι έχει καλές σχέσεις με τους μεγαλοεπιχειρηματίες της περιοχής και τις αναπτύσσει ακόμα περισσότερο, αφού δεν τους χαλάει χατίρι, επομένως «θα περνάει ο λόγος του».

Πλωτή εξέδρα το ένα ξενοδοχείο, πλωτή εξέδρα το άλλο. Ετοιμάζει και απαλλοτρίωση παραλιακής ζώνης στον Αι Γιάννη, «για να την αξιοποιήσει ο Δήμος».

Θα κάνει ΣΔΙΤ με το ΜΑΡΜΠΕΛΑ; Είναι μέσα στη γραμμή της κυβέρνησης της ΝΔ. «Να τα δώσουν όλα» για την «ανάπτυξη». Ότι τους ζητήσουν. Η Λαϊκή Συσπείρωση έδωσε αρνητική ψήφο για τις εξέδρες. Μας κατηγόρησαν για ιδεοληψία. Μας είπαν ότι οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να έχουν κάγκελα.

Κατά τη γνώμη τους, όπως και της κυβέρνησης, πρέπει να τα έχουν όλα. Γη, παραλίες, θάλασσα, αέρα, νερό, περιοχές Νατούρα για να κερδοφορούν. Ο λαός να είναι στριμωγμένος στα κάγκελα. Οι εργάτες να εργάζονται όπως και οι παππούδες τους 10ωρα, σπαστό ωράριο, χωρίς ρεπό, χωρίς την ξεκούραση της Κυριακής κλπ με 530 ευρώ.

Γι αυτό η Λαϊκή Συσπείρωση είναι «εκτός θέματος». Γιατί ασχολείται με τους εργάτες. Αν τους αφήσουμε σε λίγο θα χρειαζόμαστε εισιτήριο για να πάμε για μπάνιο στη θάλασσα

Στη συνεδρίαση ήρθαν μαζεμένες, προηγούμενες αποφάσεις της οικονομικής επιτροπής για προσλήψεις «λόγω Covid», 29 τον αριθμό, τετράμηνες - οκτάμηνες, με δαπάνες του Δήμου.

Φαίνεται ότι η κυβέρνηση έδωσε γραμμή στους «δικούς της δήμους» να κάνουν «προσλήψεις» ανακυκλώνοντας τους ανέργους και εκείνοι έσπευσαν να ανταποκριθούν και ας μην έχουν πόρους.

Σε αυτούς πρόσθεσαν άλλους 12 για πυρασφάλεια. Το ζήτημα είναι τί θα μπορέσουν να κάνουν χωρίς τεχνικά μέσα, μηχανήματα κλπ. Με κανένα χορτοκοπτικό θα κάνουν ζώνες πυροπροστασίας;

Βέβαια βολεύουν κάποιους ανέργους για 4 μήνες διευρύνοντας παράλληλα την εκλογική τους πελατεία. Δεν είμαστε κατά των προσλήψεων. Διαφωνούμε όμως με τα 4μηνα και τα 8μηνα. Να γίνουν προσλήψεις μόνιμων με πλήρη δικαιώματα και αποδοχές. Να έχουν συγκεκριμένο αντικείμενο εργασίας, να μπορούν να προσφέρουν.

Καταψηφίσαμε τον οικονομικό απολογισμό της Β΄ βάθμιας Σχολικής Επιτροπής, ως απολογισμό φτώχειας δαπανών για τα σχολεία. Τους κάνουν και οικονομία αφού στη Β΄ βάθμια δεν έχουν αποδώσει την δεύτερη δόση του 2021 και στην Α’ βάθμια χρωστούν ολόκληρο το 2021 καθώς και δαπάνες για ξενόγλωσσα βιβλία.

Καταγγείλαμε τον τρόπο λειτουργίας των Σχολικών Επιτροπών και της Επιτροπής παιδείας, αφού έχουν καθιερώσει την λειτουργία δια «περιφοράς».

Ρωτήσαμε τί θα γίνει με τις επισκευές των σχολικών κτιρίων αφού υπάρχουν σοβαρά προβλήματα, στο Γυμνάσιο-Λύκειο Αργυράδων, στα δημοτικά Πετριτή – Περιβολίου – Νεοχωρίου – Ριγγλάδων – Μελικείων. Αλλά δεν πήραμε ουσιαστική απάντηση.

Δεν πήραμε ουσιαστική απάντηση ούτε για την όχθη πίσω από το δημοτικό Αργυράδων, που έχει πέσει από τον Νοέμβρη του 2019 και θέτει σε κίνδυνο κατοικία. «Τα χρήματα που μας δίνουν είναι λίγα», είπε ο δήμαρχος.

Καταψηφίσαμε τον κανονισμό καθαριότητας.

Κανονισμός πρέπει να υπάρχει. Όμως ο συγκεκριμένος είναι μέρος της γενικότερης πολιτικής διαχείρισης, που ιδιωτικοποιεί την καθαριότητα, υπονομεύει στην πράξη την ανακύκλωση, έχει δημοτικά τέλη τα οποία πληρώνονται με άδικο τρόπο. Άλλη τιμή έπρεπε να υπάρχει για τους μεγαλοεπιχειρηματίες άλλη τιμή για τα φτωχά λαϊκά στρώματα ανά τετραγωνικό μέτρο.

Βέβαια η δική μας θέση είναι ότι δεν έπρεπε να υπάρχουν δημοτικά τέλη. Είναι δεύτερη φορολογία. Έπρεπε να χρηματοδοτούνται από το κράτος.

Μέσα στον κανονισμό υπάρχουν και αντιδραστικές διατάξεις που απορρέουν από την πολιτική της Ε.Ε., όπως ο «ρυπαίνων πληρώνει». Μια πολιτική που επιτρέπει την αγοραπωλησία ρύπων. Οι μεγάλοι μπορούν να αγοράζουν δικαιώματα ρύπων και να ρυπαίνουν. Ο λαός να πληρώνει με το «κιλό».

Ψηφίσαμε υπέρ της αλλαγής των ειδικών όρων δόμησης για την κατασκευή του Κλειστού Αθλητικού Κέντρου Λευκίμμης. Τονίσαμε την ανάγκη να διεκδικήσουμε αθλητικούς χώρους και για τα υπόλοιπα χωριά.

“Δόξα στην Ουκρανία!” – Η Εθνική Ουκρανίας λανσάρει φανέλα με το σύνθημα των συνεργατών των ναζί!

 

Είναι φασίστες, νοσταλγοί των ναζί και δεν ντρέπονται να το δείξουν και να το λανσάρουν μάλιστα στην επίσημη εμφάνιση της εθνικής τους ομάδας, που παρουσιάστηκε χτες.

Σε αυτήν, η Ουκρανική Ομοσπονδία ενσωμάτωσε τα συνθήματα “δόξα στην Ουκρανία!”, “δόξα στους ήρωες”. Η πατρότητά τους ανήκει στον συγγραφέα Τάρας Σεβτσένκο, που έζησε το 19ο αιώνα, παρόλα αυτά στο πέρασμα του χρόνου έχουν συνδεθεί με τις παραστρατιωτικές ομάδες των Ουκρανών Εθνικιστών (την OUN του διαβόητου Στεπάν Μπαντέρα, και την UPA), που πολέμησαν στο πλευρό των Ναζί στον Β’ Π.Π. και πρωτοστάτησαν στο Ολοκαύτωμα και την εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Εβραίων και Πολωνών.

Η νέα τάξη πραγμάτων στην Ουκρανία αποτελείται από πολιτικά κόμματα που νοσταλγούν ανοιχτά εκείνη την περίοδο, θεωρώντας μάλιστα τους συνεργάτες των Ναζί ως πρωτοπόρους του κινήματος της Ουκρανικής ανεξαρτησίας από τους Σοβιετικούς! Σε αυτό το πλαίσιο, η πόλη του Λβοβ στη Δυτική Ουκρανία έχει ήδη ένα άγαλμα του δωσίλογου Μπαντέρα, ενώ οι υπεύθυνοι σκέφτονται το ενδεχόμενο να δώσουν το όνομά του και στο στάδιο της πόλης.

Πολύ δηλωτικό των προθέσεων των “δημοκρατικών” ουκρανικών αρχών είναι ότι στη νέα εμφάνιση αποτυπώνεται το σχήμα του χάρτη της χώρας, το οποίο περιλαμβάνει και την περιοχή της Κριμαίας -η οποία έχει καταληφθεί de facto από τη Ρωσία.

Όσο για τις διοργανώτριες αρχές -δηλαδή την UEFA-, οι δικές της ευαισθησίες περιορίζονται στον αποκλεισμό άλλων πολιτικών μηνυμάτων και έτσι έδωσε κανονικά την άδεια για τη χρήση της συγκεκριμένης εμφάνισης…

Τα «βαρίδια» της ανάκαμψης

Η επιχείρηση συρρίκνωσης των «κόκκινων» δανείων και η συνολικότερη «αποκατάσταση» του εγχώριου χρηματοπιστωτικού συστήματος βρίσκονται ψηλά στη λίστα των αντιλαϊκών παρεμβάσεων από την κυβέρνηση της ΝΔ, όπως ήταν και με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, με φόντο αυτήν τη φορά τις προσδοκίες για το άνοιγμα ενός νέου κύκλου διευρυμένης επιχειρηματικής κερδοφορίας. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι μεταξύ άλλων η διοχέτευση φτηνού τραπεζικού δανεισμού προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, σε συνδυασμό με τον πακτωλό των κρατικών ενισχύσεων και τα άλλα αντιλαϊκά μέτρα.

Ουσιαστικά, η «εξυγίανση» του τραπεζικού συστήματος, με κεντρικό άξονα την προσπάθεια απαλλαγής του από τα βαρίδια των «κόκκινων» δανείων, προβάλλεται ως όρος για την καπιταλιστική ανάκαμψη. Για παράδειγμα, ο γενικός κανόνας των χρηματοδοτήσεων και «μοχλεύσεων» από το πολυδιαφημισμένο Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ, πέρα από την κρατική επιδότηση και την ίδια συμμετοχή των επενδυτών, εστιάζει και στη διοχέτευση φτηνού - ανταγωνιστικού δανεισμού προς τους επιχειρηματικούς ομίλους, στο 30% του επιχειρηματικού πλάνου. Επομένως, μόνο από το σκέλος του Ταμείου Ανάκαμψης οι επενδύσεις στην «πράσινη» και «ψηφιακή» οικονομία θα απαιτήσουν δεκάδες δισ. ευρώ από τραπεζικό δανεισμό, που καλούνται να διεκπεραιώσουν οι εγχώριοι τραπεζικοί όμιλοι.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, κάθε ευρώ «κόκκινου» δανείου αποτελεί «επισφάλεια» για τις τράπεζες, αλλά και ανάχωμα για τη διοχέτευση νέων δανείων. Αυτός είναι ο λόγος που «τρέχει» η προσπάθεια για απομείωση των «κόκκινων» δανείων, με καθοριστικό εργαλείο σε ό,τι αφορά τη λαϊκή κατοικία τη διοχέτευσή τους στα «κοράκια» των funds και τη διεύρυνση των πλειστηριασμών, προκειμένου να τα ξεφορτωθούν οι τράπεζες.

* * *

Αποκαλυπτική ως προς αυτό είναι η σύσταση της Κομισιόν για «σύγκλιση των πτωχευτικών δικαίων» στα κράτη της ΕΕ, γεγονός που, όπως δείχνει και ο Πτωχευτικός Κώδικας, τον οποίο ψήφισε πρόσφατα και ξεκίνησε να εφαρμόζει η κυβέρνηση της ΝΔ, σηματοδοτεί θηλιές πλειστηριασμών στη λαϊκή κατοικία, στους εργαζόμενους, αλλά και απέναντι σε αυτοαπασχολούμενους και επιχειρήσεις, που τους «ρουφάει» η χοάνη του καπιταλιστικού ανταγωνισμού.

Παραπέρα, όπως επισημαίνει η Τράπεζα της Ελλάδας, «οι οικονομίες στις οποίες το κανονιστικό πλαίσιο διευκολύνει την εκκαθάριση των μη οικονομικά βιώσιμων επιχειρήσεων και την είσοδο νέων, έχουν περισσότερες πιθανότητες για δυναμική ανάκαμψη μετά από υφέσεις». Και «διευκρινίζει» πως «η έξοδος μη βιώσιμων επιχειρήσεων αναμένεται να διευκολύνει την τεχνολογική αναπροσαρμογή (...) η οποία συνεπάγεται και αναδιανομή πόρων σε νέους κλάδους».

Πρόκειται στην πραγματικότητα για επιτάχυνση των αναδιαρθρώσεων, σε συνδυασμό με τις μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στα «προαπαιτούμενα» του Ταμείου Ανάκαμψης για τη διευκόλυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης στο σύνολο της οικονομίας, με εξαγορές, συγχωνεύσεις, αλλά και καταστροφή «μη βιώσιμων» επιχειρήσεων. Γι' αυτές τις τελευταίες, οι ρυθμίσεις για τα «κόκκινα» δάνεια δίνουν τη χαριστική βολή, καθώς τα χρέη τους, σε συνδυασμό με εκείνα των λαϊκών νοικοκυριών, επιβαρύνουν - όπως λένε - οικονομικά τις «υγιείς» εταιρείες, μειώνοντας την κερδοφορία και τις προοπτικές ανάπτυξής τους «σαν να ήταν ένα είδος φόρου».

* * *

Αλλά και η προσπάθεια συγκρότησης του «κοινού ταμείου» τραπεζικών διασώσεων στην ΕΕ προϋποθέτει τη ραγδαία συρρίκνωση της μάζας με τα «κόκκινα» δάνεια, ειδικά στους σχετικά αδύναμους κρίκους, όπως είναι η ελληνική οικονομία, προκειμένου να επιμεριστούν οι «κίνδυνοι» στο πλαίσιο της «αναλογικότητας» και των μέσων όρων που επικρατούν κάθε φορά στην ΕΕ. Ετσι, η διεργασία εμβάθυνσης της Οικονομικής Νομισματικής Ενωσης (ΟΝΕ), στο πλαίσιο της στρατηγικής για τη στήριξη των μονοπωλίων της ΕΕ, επίσης προϋποθέτει τη διαρκή παρακολούθηση των «κόκκινων» δανείων, προκειμένου να κλιμακωθούν οι αναγκαίες για το κεφάλαιο παρεμβάσεις.

Προς αυτήν την κατεύθυνση δείχνει και η πρόσφατη Οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με στόχο να παρασχεθούν στα κράτη - μέλη και στον χρηματοπιστωτικό τομέα τα απαραίτητα «εργαλεία» για την έγκαιρη αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Μεταξύ άλλων στο επίκεντρο βρίσκεται το περαιτέρω άνοιγμα της αγοράς των «κόκκινων» δανείων με τη μεγαλύτερη εμπλοκή funds και λοιπών «κορακιών», ενώ η Κομισιόν κρίνει σκόπιμη και τη δημιουργία κεντρικού ηλεκτρονικού κόμβου δεδομένων σε επίπεδο ΕΕ, ο οποίος θα λειτουργεί ως «αρχείο δεδομένων στο οποίο θα στηρίζεται η αγορά μη εξυπηρετούμενων δανείων».

Απ' όπου και να το πιάσει κανείς, το συμπέρασμα είναι ότι η νομοθεσία για τα «κόκκινα» δάνεια, που ολοκληρώνει το έγκλημα όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων σε βάρος της λαϊκής κατοικίας και πολλών μικρών και υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, αποτελεί ένα ακόμα «αναπτυξιακό εργαλείο» στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου, προκειμένου να εξασφαλίσει την αναγκαία χρηματοδότηση για τις επενδύσεις του. Είναι δηλαδή άλλη μια απόδειξη ότι «τζάμπα χρήμα δεν υπάρχει», όπως δηλώνουν με κάθε αφορμή κυβερνητικοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, ξεκαθαρίζοντας κυνικά ότι ο λογαριασμός από την κρίση και τις προσδοκίες των ομίλων για ανάκαμψη θα φορτωθεί εξολοκλήρου στα λαϊκά στρώματα. Στο χέρι τους είναι να μην το επιτρέψουν, οργανώνοντας την αλληλεγγύη και την πάλη ενάντια στους πλειστηριασμούς, παλεύοντας για πραγματικά μέτρα προστασίας του εισοδήματος και ανακούφισης από τα χρέη για τους βιοπαλαιστές ΕΒΕ.

Δεν το συγχωρούν

Τον κίνδυνο να επικρατήσει η «στασιμότητα» αντί της «προόδου», εξαιτίας των λαϊκών αντιδράσεων για τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση, επισημαίνουν τα αστικά επιτελεία, καλώντας την «να μην κάνει πίσω», αλλά να προχωρήσει στους «εκσυγχρονισμούς» που έχει αναγγείλει στα Εργασιακά, στην Υγεία, στο Ασφαλιστικό, στην Παιδεία και σε άλλους τομείς.

Κουνάνε μάλιστα απειλητικά το δάκτυλο στον λαό και τον προειδοποιούν με θράσος ότι θα πληρώσει ακριβά την όποια καθυστέρηση, όπως πλήρωσε τις αναβολές στη μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού τη δεκαετία του 2000, ή τις μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία που κατά καιρούς αναστάλθηκαν κάτω από τις γενικευμένες λαϊκές - νεολαιίστικες αντιδράσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι λίγες μέρες πριν την πανεργατική πανελλαδική απεργία και ενώ εκφράζεται καθολικά η αντίθεση των εργαζομένων στο αντεργατικό νομοσχέδιο - έκτρωμα της κυβέρνησης, στο στόχαστρο μπαίνουν για μια ακόμη φορά οι εργατικοί αγώνες, που συκοφαντούνται ως η πηγή κάθε κακού, επειδή εμποδίζουν την «ανάπτυξη της οικονομίας» και τον «εκσυγχρονισμό του κράτους», που γίνονται τάχα προς όφελος της λαϊκής πλειοψηφίας.

Πρόκειται για κατάφωρη αντιστροφή της πραγματικότητας, με την οποία προσπαθούν να «βγάλουν λάδι» την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου, που όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις υπηρετούν, και να ενοχοποιήσουν τις δίκαιες αγωνιστικές αντιδράσεις των εργαζομένων και του λαού σε νόμους και αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που βάζουν στο στόχαστρο τον πυρήνα των δικαιωμάτων τους, ποδοπατώντας τις σύγχρονες ανάγκες.

Τι ήταν για παράδειγμα η περίφημη «πρόταση Γιαννίτση» στο Ασφαλιστικό, που αποτράπηκε κάτω από τους μαζικούς εργατικούς αγώνες; Ηταν μια μεταρρύθμιση που έφερνε από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 μειώσεις στις συντάξεις, μετέτρεπε τη σύνταξη σε ατομική υπόθεση, προωθούσε το σύστημα των τριών πυλώνων, την ιδιωτικοποίηση δηλαδή της Ασφάλισης. Αυτά έζησαν οι εργαζόμενοι σε άλλες χώρες, όπου η «μεταρρύθμιση» του Ασφαλιστικού προχώρησε με ταχύτερους ρυθμούς.

Τα ίδια μέτρα πέρασαν τελικά και στην Ελλάδα, τμηματικά και «σαλαμοποιημένα», από τις κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα χρόνια, ιδιαίτερα την περίοδο της προηγούμενης καπιταλιστικής κρίσης, με αποκορύφωμα τον νόμο Κατρούγκαλου.

Με τους νόμους αυτούς, το σύστημα παρέτεινε τη «βιωσιμότητά» του, με τα κριτήρια της ΕΕ, της μεγαλοεργοδοσίας και του αστικού κράτους, που λογαριάζουν ως «κόστος» την Ασφάλιση και προωθούν τον τζόγο στις συντάξεις και τη δουλειά μέχρι τον τάφο. Κι όλα αυτά για να μειώνεται το «μη μισθολογικό κόστος» και να αυξάνουν τα κέρδη τους οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, με απλόχερη στήριξη από τους κρατικούς προϋπολογισμούς και τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Οι εργαζόμενοι όμως δουλεύουν ακόμα περισσότερο για να πάρουν μια σύνταξη πείνας, ενώ ανοίγει ο δρόμος για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του συστήματος, όπως σχεδιάζει τώρα η ΝΔ.

Κι ενώ η άνοδος της παραγωγικότητας και η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας κάνουν επιτακτική στις μέρες μας τη μείωση του χρόνου εργασίας και των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, με αξιοπρεπείς συντάξεις και καθολικές, σύγχρονες και δωρεάν ασφαλιστικές παροχές, η αστική τάξη και τα επιτελεία της έχουν τα μούτρα να κατηγορούν τους εργαζόμενους ότι αν δέχονταν νωρίτερα τη σφαγή των δικαιωμάτων τους, το ασφαλιστικό σύστημα και η οικονομία θα βρίσκονταν σήμερα σε καλύτερη θέση!

Το ίδιο και με τα Εργασιακά: Μπροστά στο αντεργατικό τερατούργημα που κατέθεσαν την Παρασκευή στη Βουλή, μοστράρουν το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου οι «νόμοι Χαρτζ» του σοσιαλδημοκράτη Σρέντερ τη δεκαετία του 2010 «μεταμόρφωσαν την οικονομία» και «την θωράκισαν από μελλοντικές κρίσεις», όπως γράφουν.

Οπως αποδείχτηκε όμως, οι νόμοι αυτοί, με τον μανδύα της δημιουργίας «πολλών και καλύτερων θέσεων εργασίας», όπως ήταν και τότε το σύνθημα της αντεργατικής μεταρρύθμισης, μεταμόρφωσαν πράγματι την αγορά εργασίας, αλλά προς το χειρότερο για τους εργαζόμενους, επεκτείνοντας την ευελιξία, μειώνοντας τους μισθούς, ενώ δεν απέτρεψαν ούτε τις οικονομικές κρίσεις.

Αν προκύπτει ένα συμπέρασμα απ' όλα αυτά, είναι ότι δεν συγχωρούν στους εργαζόμενους και τον λαό την αντίδραση σε νόμους και μεταρρυθμίσεις που θωρακίζουν άμεσα και μακροπρόθεσμα τα στρατηγικά συμφέροντα του κεφαλαίου, την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη του. Γι' αυτό οι εργαζόμενοι πρέπει να διαβάζουν τις «ανησυχίες» τους από την ανάποδη: Οι αγώνες τους, αν και πίσω από τις ανάγκες, καθυστέρησαν και έβαλαν εμπόδια σε αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις.

Η ανάγκη σήμερα για ένα ρωμαλέο, μαζικό, ταξικό εργατικό κίνημα, με γερή οργάνωση σε κλάδους και χώρους δουλειάς, είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Για να πάρουν μαχητική απάντηση οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, να δυναμώσουν η διεκδίκηση και η προοπτική της αντεπίθεσης, η πάλη για σύγχρονα δικαιώματα στη δουλειά, στην ασφάλιση, στη ζωή. Σ' αυτόν τον αγώνα πρωτοστατούν οι κομμουνιστές και άλλοι πρωτοπόροι αγωνιστές, δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό και μπροστά στη μεθαυριανή απεργία!