Spiegel:Λιτότητα και για Γερμανία θέλει ο Σόιμπλε

Spiegel:Λιτότητα και για Γερμανία θέλει ο Σόιμπλε

Ένας ένας πέφτουν. Ακόμα και η λεγόμενη ατμομηχανή της Ευρώπης περιμένει τη σειρά της για να βυθιστεί στην κρίση. 

Και μένει ο λόγος του Μάρξ δικαιωμένος στους αιώνες.

Αναδημοσίευση από euro2day.gr

Η γερμανική κυβέρνηση υπόσχεται εν όψει των εκλογών υψηλότερες παροχές για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, αλλά ο υπουργός Οικονομκών Β. Σόιμπλεδιαθέτει κρυφή ατζέντα περικοπών, ώστε να αντιμετωπίσει μια πιθανή εξασθένηση της οικονομίας, σύμφωνα με το Spiegel.
Όπως σημειώνει το περιοδικό, η γερμανική κυβέρνηση κινείται σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις.
Τα στελέχη του κεντροδεξιού συνασπισμού ετοιμάζουν σχέδια για την ενίσχυση των επιδομάτων για τις οικογένειες, τους συνταξιούχους και τους μακροχρόνια ανέργους, σε μια προσπάθεια να "καλοπιάσουν" τους ψηφοφόρους εν όψει των εκλογών.
Ωστόσο, την ίδια ώρα, οι εμπειρογνώμονες του υπουργείου Οικονομικών προετοιμάζονται για ένα εντελώς διαφορετικό σενάριο.
Με το σενάριο αυτό, η επόμενη κυβέρνηση, ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο καγκελάριος και ποια θα είναι τα κόμματα που θα βρίσκονται στην εξουσία, δεν θα έχει τη δυνατότητα να αυξήσει τις δαπάνες.
Αντίθετα, θα πρέπει να επιβάλει αυστηρούς περιορισμούς.
Όπως σημειώνει το Spiegel, η ομάδα των οικονομικών συμβούλων του Β. Σόιμπλε εκτιμά ότι για να προστατευθεί η Γερμανία από τις επιπτώσεις της ευρωπαϊκής κρίσης πρέπει να προχωρήσει σε δραστική αύξηση των φόρων και να κάνει επώδυνες περικοπές στις παροχές του κοινωνικού κράτους.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Γερμανός υπουργός θεωρεί ότι οι προβλέψεις των τεχνικών του συμβούλων είναι ρεαλιστικές, έχει εγκρίνει τα συμπεράσματά τους και έχει δώσει εντολή να συνεχίσουν να εργάζονται στο πρόγραμμα περικοπών. 
Παράλληλα, έχει ζητήσει να υπάρξει απόλυτη μυστικότητα, ώστε να μη ζημιωθεί η εκλογική εκστρατεία του κόμματός του. 
Το μεγαλύτερο πρόγραμμα λιτότητας μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 
Οι συντάκτες του Spiegel επισημαίνουν ότι το σχέδιο που ετοιμάζουν οι σύμβουλοι του Β. Σόιμπλε δεν είναι τίποτα λιγότερο από το πιο σκληρό πρόγραμμα λιτότητας στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. 
Οι αξιωματούχοι του υπουργείου Οικονομικών εξετάζουν περικοπές σε επιδόματα, επιχορηγήσεις και παροχές κοινωνικής προστασίας ύψους 10 δισ. ευρώ. 
Επιπλέον, υπάρχουν σχέδια για αύξηση των φόρων. Τα στελέχη του υπουργείου προτείνουν εξίσωση του χαμηλού ΦΠΑ (7%) με τον μέσο ΦΠΑ του 19%. Από μόνο του το μέτρο αυτό θα επιτρέψει στο γερμανικό κράτος να συγκεντρώσει 23 δισ. ευρώ. 
Η ομάδα του Β. Σόιμπλε σκέφτεται ακόμα την περικοπή 10 δισ. ευρώ από τη συνεισφορά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στο γερμανικό ταμείο υγείας, ενώ εκφράζονται σκέψεις να υπάρξουν αντικίνητρα για την πρόωρη συνταξιοδότηση.

Βύρωνας, Καισαριανή, Κουπόνια, Κατσιπόδι το Δεκέμβρη του 1944

Βύρωνας, Καισαριανή, Κουπόνια, Κατσιπόδι το Δεκέμβρη του 1944

Χαρακτηριστικά του κλίματος που επικρατούσε στον κόσμο της εργασίας, τον κόσμο της αριστεράς και του αγώνα "για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά" το Δεκέμβρη του ’44, είναι τα αποσπάσματα που παραθέτουμε από το Ριζοσπάστη της εποχής και από την έκδοση «Οι ανατολικές συνοικίες τον Δεκέμβρη του 1944» της 6ης αχτίδας της Κ.Ο.Α. του ΚΚΕ που κυκλοφόρησε το 1945.

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡANT

Η αλύγιστη Καισαριανή από χθες το μεσημέρι αντιμετωπίζει μαζεμένα τα λυσσασμένα σκυλιά που ρίχτηκαν απάνω της. Η ορεινή ταξιαρχία, οι χωροφύλακες και οι τσολιάδες που τους έβγαλαν επίτηδες από το Γουδί και τους όπλισαν. Τη χτυπούν με όπλα, με αυτόματα, με όλμους και με κανόνια. Τη χτυπούν από τον ουρανό με φοβερή λύσσα τα αεροπλάνα, που ύπουλα φρόντισαν και έσβησαν το σήμα της εθνικότητας τους.

Η Καισαριανή, το Στάλινγκραντ της Ελλάδας, αντιμετώπισε με μοναδικό στον κόσμο ηρωισμό, τους γερμανούς, τους ράλληδες, τους μπουραντάδες, τους χωροφύλακες.

Σήμερα βρίσκει και πάλι μπροστά της τις ίδιες σκοτεινές δυνάμεις των συμμάχων της χιτλερικής βαρβαρότητας. Σπίτι προς σπίτι, καλύβι προς καλύβι τα παλληκάρια της Καισαριανής, ολόκληρος ο λαός της, θα παλέψουν στον μεγάλο αγώνα. Γιατί ξέρουν καλά ότι η νέα ελληνική ιστορία γράφει στους δρόμους και τα σοκάκια της Καισαριανής τις πιο δοξασμένες σελίδες της.

Με πρωτοπορία την Καισαριανή και ολόκληρη η άλλη Αθήνα συνεχίζει τον αδυσώπητο αγώνα εναντίον των εχθρών του λαού. Λευτεριά ή θάνατος! είναι το μεγάλο σύνθημα. 0ι αθηναίοι, oι πειραιώτες, οι κοκκινιώτες είναι αποφασισμένοι να πέσουν ως τον τελευταίο πατριώτη, ως τον τελευταίο δημοκράτη, ως των τελευταίο τίμιο άνθρωπο, για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της χώρας μας. Ολόκληρη η “Ελλάδα βρίσκεται στο πλευρό τους. Απεργίες και διαδηλώσεις γίνονται παντού. Ενοπλα λαϊκά σώματα, βαδίζουν προς την Αθήνα για να βοηθήσουν το λαό της.

Η κακή μοίρα της χώρας μας, του λαού μας, το θέλησε ώστε υστέρα από τετράχρονο φοβερό αγώνα, που συγκλόνισε την οικουμένη, να βρουν μπροστά τους ξανά τους ράλληδες., ξανά τους μπουραντάδες και μαζί μ” αυτούς τους νέους δήμιους τους Ιερολοχίτες και τους άνδρες της «Ορεινής».

Τί να πούμε για το θλιβερό πρωτάκουστο ρόλο του κ. Λήπερ και του κ. Σκόμπυ, που σκοπεύουν να μεταβάλουν την “Ελλάδα σε προτεκτοράτο, που έθεσαν στη διάθεση του γελοίου και ασυνείδητου Παπανδρέου τα αγγλικά τανκς, τα αγγλικά αεροπλάνα; Τί να πούμε για το χθεσινό ξεμπαρκάρισμα στον Πειραιά αραπάδω ν με αγγλική στολή για να πνίξουν στο αίμα το λαό της Αθήνας;

Θα πούμε μονάχα ένα πράγμα: Η Αθήνα δεν λυγάει μπρος σε τίποτα. Η “Αθήνα με σφιγμένα τα δόντια, με την καρδιά ματωμένη αλλά αδούλωτη θα αποδείξει στον κ. Λήπερ και στον κ. Σκόμπυ ότι η “Ελλάδα είναι μια περήφανη και ελεύθερη χώρα και ψυχή αυτής της περήφανης και ελεύθερης Ελλάδας είναι η κ ο σ μ ο ξ α κ ο υ σ μ έ ν η αδούλωτη Αθήνα!

«Ριζοσπάστης», 7 του Δεκέμβρη 1944

Σε μια απ’ τις ιστορικές συνεδριάσεις της Βουλής των Κοινοτήτων τον Δεκέμβρη του ’44, ο Τσόρτσιλ απαντώντας στις επιθέσεις των εργατικών βουλευτών χαρακτήρισε την αντίσταση του λαού της Αθήνας και του Πειραιά σαν «γκανγκστερικό κίνημα ληστών και τροτσκιστών». Την καραμέλα αυτή που της προσφέρθηκε τότε εξακολουθεί η ελληνική αντίδραση να την πιπιλάει μέχρι σήμερα προσπαθώντας να παρουσιάσει το θαύμα της Δεκεμβριανής Αντίστασης σαν «αντεθνικό κίνημα».

Για πρώτη φορά θα μας βρει σύμφωνους, γιατί πραγματικά τον Δεκέμβρη γίνηκε ένα τέτοιο αντεθνικό κίνημα. Από ποιους όμως; Από το λαό που υπερασπίζοντας την ανεξαρτησία και την τιμή  του άρπαξε τα όπλα ή από εκείνους που προσπαθώντας να διαιωνίσουν τα προνόμια της εκμετάλλευσης και της αποικιακής εξάρτησης από καιρό είχαν καταστρώσει τα σατανικά αντιλαϊκά τους σχέδια;

Αν υπήρχαν μερικές αμφιβολίες γ’ αυτό στα μυαλά των απλοϊκών πριν το Δεκέμβρη, στο χρόνο που πέρασε παραχώρησαν την θέση τους στην απόλυτη επίγνωση και βεβαιότητα ότι κινηματίες και εχθροί του λαού ήταν η «ελληνική» δωσίλογη πλουτοκρατία και οι άγγλοι Τόρηδες. Σ’ αυτό βοήθησαν πολύ η δημοσίευση των εκθέσεων του περίφημου ταξίαρχου Εντυ και οι δίκες των Κουίσλιγκς, της Ειδικής και του Μπουραντά. Πάνω απ’ όλα όμως βοήθησε το μεταδεκεμβριανό χάος, το έπαθλο της «νίκης» τους.

Η εξέταση όμως της πολιτικής των Τόρηδων και της προδοτικής συνωμοσίας της ντόπιας αντίδρασης ξεφεύγει από τους σκοπούς αυτού του βιβλίου. Εδώ θα προσπαθήσουμε να δώσουμε τα περιστατικά που αποτέλεσαν την πικρή και αιματηρή πείρα του λαού των Ανατολικών Συνοικιών, πείρα που τον όπλισε με την πίστη και ενέπνευσε τον απαράμιλλο ηρωισμό που έδειξε τις μέρες της Δεκεμβριανής αντίστασης.

Το λαό των συνοικιών μας τον βρήκε η απελευθέρωση κουρελιασμένο, εξαντλημένο, κατακουρελιασμένο, αλλά πιο δυνατό και αποφασισμένο παρά ποτέ. Μήνες πριν από την απελευθέρωση της Αθήνας η πάλη του λαού μας και ο ηρωισμός του ΕΛΑΣ είχαν πετύχει το θαύμα να υπάρχουν λεύτερες συνοικίες μέσα σε μια σκλαβωμένη πρωτεύουσα, τέτοια θαύματα χρειάζονται καθημερινούς αγώνες και σκληρές μάχες. (Μα οι Ανατολικές Συνοικίες πάντα στάθηκαν στην πρώτη γραμμή πάντα πρόθυμες να παλέψουν να χύσουν το αίμα του για την λευτεριά της πατρίδας μας, για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του).

Ετσι οι Ανατολικές Συνοικίες γνώρισαν την λευτεριά και την λαοκρατία όταν ακόμα Γερμανοί και προδότες κυριαρχούσαν στην Αθήνα. Μα αυτό το πέτυχαν πολεμώντας νύχτα μέρα. 49 μάχες έδωσε ο ΕΛΑΣ μας. Χίλιους νεκρούς είχαν οι κατακτητές και οι Ράληδες. 800 παιδιά του λαού πέσανε στον αγώνα. 6000 στα γερμανικά κάτεργα και απ αυτούς γύρισαν 200.
Μα δεν ήταν μόνο αυτό. Και οι συνοικίες μας πλήρωσαν τον φόρο τους στο μαυραγοριτισμό του πλουτοκρατικού μινώταυρου. Και να το αποτέλεσμα. Στους ενήλικες οι φυματικοί και προφυματικοί φτάνουν το 30-40% και απ’ αυτούς το 18-20% χωρίς ελπίδα γιατριάς. Το 75% είναι παιδιά φυματικά, προφυματικά ή αδενοπαθή. Το 15% από αυτά πάσχει από διάφορες άλλες αρρώστιες και μόνο το 10% από αυτό είναι γερό. Κάτι τέτοιες στατιστικές θα αποτελέσουν το βασικότερο μέρος του κατηγορητηρίου των οικονομικών δοσίλογων όταν μεθαύριο η λαϊκή δικαιοσύνη τους κάτσει στο σκαμνί.

Ετσι αντίκρισε ο λαός μας τον ήλιο της απελευθέρωσης. Νικητής μα και σακατεμένος, κουρελιασμένος και ματωμένος. Για μας τα συνθήματα «θάνατο στους προδότες» , «Ψωμί και λευτεριά στο λαό» δεν ήταν απλώς όμορφα λόγια, ήταν οργανική ανάγκη, ήταν συμπεράσματα από την αιματηρή μας πείρα και ήταν, το σπουδαιότερο έπαθλο της νίκης. Όταν οι ατέλειωτες φάλαγγες του λαού μας ξεκινούσαν από τι συνοικίες για να πανηγυρίσουν την απελευθέρωση να διεκδικήσουν το δικαίωμα στην ζωή, να υπερασπίσουν τις λαϊκές ελευθερίες, στην κεφαλή της διαδήλωσης βρίσκονταν οι πεθαμένοι από την πείνα του 41, οι σκοτωμένοι υπερασπιστές της λευτεριάς μας, εκείνοι που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα μπουντρούμια του Παπαγιώργη, της Μέρλιν, της Ελπίδος. Οι λεύτεροι ανεξάρτητη και λαοκρατούμενη Ελλάδα ήταν η δικαίωση της θυσίας των νεκρών και της καθημερινής πάλης των ζωντανών.

Μια τέτοια διαδήλωση ξεκίνησε στις 15 του Οκτώβρη από τα αδούλωτα χώματα της Καισαριανής, του Βύρωνα, του Κατσιποδιού για να γιορτάσει την απελευθέρωση της Αθήνας.

Μπροστά στην χαρά της νίκης, μπροστά στο όραμα της λαϊκής δημοκρατίας που θα γινόταν σε λίγο πραγματικότητα, ίσως να ξεχάσαμε για μια στιγμή την πραγματικότητα.

Δεν αργήσαμε να ξυπνήσουμε, και το ξύπνημα ήταν σκληρό. Μια βροντή από σφαίρες και χειροβομβίδες, χαρίζοντας τον αιώνιο ύπνο σε εφτά Καισαριανιώτες και δυο Βυρωνιώτες και τραυματίζοντας δεκάδες, μας έκανε να νιώσουμε πως η πανούκλα της προδοσίας μπορούσε να βλάψει ακόμα και πως χρειάζονται σκληροί αγώνες για να ξεκαθαρίσουμε την πατρίδα μας από το φασιστικό άγος. Οι δολοφόνοι συνεργάτες των Γερμανών είχαν πυροβολήσει ενάντια στον άοπλο λαό από τα ξενοδοχεία της Ομόνοιας. Οι ζητωκραυγές και οι αλαλαγμοί της χαράς ανακατεύτηκαν με τα βογκητά των δολοφονημένων. Κάτω απ’ τις πολύχρωμες πανηγυρικές αψίδες και τις σημαίες περνούν τα πτώματα των λαϊκών αγωνιστών, ο ζωηρός χαρούμενος ρυθμός της «λαοκρατίας» ανακατεύεται με το υποβλητικό κρεσέντο του «Πένθιμου Εμβατηρίου».

Την άλλη μέρα σύσσωμος ο λαός των Ανατολικών Συνοικιών κηδεύοντας τα θύματα της πρώτης δολοφονικής πρόκλησης δεν έμοιαζε με τον ξέγνοιαστο λαό της 15ης του Οκτώβρη. Τα πρόσωπα ήταν σοβαρά και τα δόντια σφιγμένα. Παρ’ όλο που δεν είχανε αρχίσει να πέφτουν τα πρώτα φύλλα του φθινοπώρου, είχαμε μπει από από εκείνη την στιγμή στο ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

Οι δολοφόνοι εξακολουθούσαν να κατέχουν τα ξενοδοχεία και ήταν για όλους φανερό πώς οι άγγλοι στρατιώτες που φρουρούσαν τις πόρτες δεν ήταν δεσμοφύλακες αλλά σωματοφύλακες. Ρωτάμε το χαφιέ Παπανδρέα και τον «ένδοξο» στρατηγό Σκόμπυ: πόσους απ τους δολοφόνους των ξενοδοχείων έπιασαν μέχρι τον Δεκέμβρη; Και ρωτάμε το μεταδεκεμβριανο κράτος , που καταδικάζει τους αγωνιστές για φόνους Γερμανών, πότε θα δικάσει τους δολοφόνους των Ελλήνων;

Από τότε ο ορίζοντας σκοτείνιαζε κάθε μέρα περισσότερο. Είχε γίνει πεποίθηση πως προδότες και δωσίλογοι έχοντας την ανοιχτή υποστήριξη των Εγγλέζων προσπαθούσαν να αφοπλίσουν τον λαό και εξοπλίζοντας τα τομάρια της χωροφυλακής, τους τσολιάδες, τους εδεσίτες, χίτες και κάθε λογής φασιστικό κάθαρμα. Τραβούσαν να εγκαθιδρύσουν μια καινούργια 4η Αυγούστου. Το σχέδιο ήταν καλά καταστρωμένο και περιελάμβανε μια σειρά από βρομερές προκλήσεις που θα εξωθούσαν τον λαό στην ένοπλη αντίσταση για να βρει πρόσχημα ο Τσόρτσιλ να χτυπήσει.

 Απόσπασμα από το ημερολόγιο του ελασίτη Κ.Δ & Νοεμβρίου 1977

«… Είναι η μέρα που για πρώτη φορά οι Αγγλοι στρατιώτες προκαλέσανε τον 6ο λόχο του ΙΙΙ τάγματος. Ήταν 7 μ.μ και όλοι οι μαχητές του λαού βρισκόταν στην πλατεία της Νέας Ελβετίας. Ξαφνικά μας ειδοποιούν πως δυο φορτηγά με άγγλους στρατιώτες σταμάτησαν κοντά στην πλατεία. Τρέξαμε αμέσως στην διοίκηση του λόχου στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανών.

Δεν προφτάσαμε να ζυγώσουμε και τρεις Αγγλοι μας πρότειναν τα αυτόματα όπως και μας τα είχανε πολλές φορές προτείνει οι Γερμανοί τσολιάδες. Προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν πώς δεν είναι τιμητικό γ’ αυτούς να χτυπούν τον ΕΛΑΣ που για χρόνια πολεμούσε τους κατακτητές. Άδικα όλα. Μας αφοπλίζουν και μας σπρώχνουν παραπέρα. Η συνοικία όμως ξεσηκώνεται και ο λαός πλησιάζει απειλητικά. Οι Αγγλοι τα χάνουν, βρίσκουν μια ανόητοι δικαιολογία και φεύγουν ντροπιασμένοι ..… Όλα πια άρχισαν να δείχνουν πως προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να βρουν μια δικαιολογία για να μας χτυπήσουν…»

Στις 29 του Νοέμβρη επαναλαμβάνεται η ίδια απόπειρα στην Καισαριανή. Τρία αυτοκίνητα με Εγγλέζους σταματούν κοντά στην διοίκηση του πρότυπου τάγματος και προσπαθούν να αφοπλίσουν τον αντάρτη Λουμπάρ που αντιστέκεται και φωνάζει πως το όπλο το πήρε πολεμώντας τους Γερμανούς και δεν το παραδίδει σε κανέναν. Τρέχει ο διοικητής του προτύπου ταγματάρχης Ορέστης Βαλαλάκης και προσπαθεί να τους εξηγήσει πως η στάση τους απέναντι στον λαό και στον ΕΛΑΣ είναι εχθρική. Οι Άγγλοι όμως είναι αμετάπειστοι. Αφού εξαντλήθηκε κάθε ειρηνικό μέσο συνεννόησης, οι ελασίτες αποφασίζουν να μιλήσουν στους Αγγλους την γλώσσα που φαίνεται να καταλαβαίνουν. Στήνουν τα πολυβόλα και τους διατάζουν να ξεκουμπιστούν. Οι Αγγλοι παύουν ως δια μαγείας να είναι ανένδοτοι μαζεύουν τα βρεγμένα τους και φεύγουν ενώ ολόκληρος ο λαός της Καισαριανής που είχε συγκεντρωθεί εν τω μεταξύ σφυρίζει και τους γιουχάρει.

Τέτοια επεισόδια δεν δείχνουν βέβαια ιδεώδεις συμμαχικές σχέσεις, αλλά αυτό θα έπρεπε να βάλει τους Αγγλους σε σκέψεις. Πως ο λαός αυτός που τους έπνιξε στις 12 Οκτώβρη στα λουλούδια και τους σήκωσε στα χέρια, τους πετάει αργότερα με τις κλωτσιές από τις συνοικίες του; Η απάντηση στο ερώτημα είναι πως ο λαός μας είναι αγγλόφιλος όπως είναι φίλος όλων των ελεύθερων λαών. Του ζήτησαν όμως να γίνει αγγλόδουλος κι αυτό είναι αντίθετο με την εθνική του τιμή και αξιοπρέπεια.

Και οι προκλήσεις δεν έχουν τέλος .. Από τα μέσα του Νοέμβρηχίτες, Παπαγιώργηδες και Μπουραντάδες του 1 τμήματος εγκαθιστούν μπλόκο στο τέρμα Παγκρατίου και στο νοσοκομείο Συγγρού κάνουν έρευνες, απειλούν και βρίζουν τους δημοκρατικούς πολίτες. Στήνουν δολοφονική ενέδρα στην ηρωίδα ελασίτισσα Ευτυχία Μορίκη που σαπίζει σήμερα στις φυλακές.

Από το λόφο του Αράπη πυροβολούν το κτίριο του προτύπου τάγματος.

Στις 25 του Νοέμβρη Αγγλοι προσπαθούν ν’ αφοπλίσουν μια διμοιρία του προτύπου τάγματος που πήγαινε στο Κατσιπόδι. Γίνεται σύγκρουση και οι Αγγλοι τρέπονται σε άτακτη φυγή κάτω από τα γιουχαΐσματα του πλήθους. Στις 27, 28, 29 Νοέμβρη ηΟρεινή Ταξιαρχία ακροβολίζεται ανάμεσα στην Καισαριανή και τα Κουπόνια για να … κάνει γυμνάσια. Στην διάρκεια των «γυμνασίων» μια σφαίρα βρίσκει τον μικρό Δουρμούση στην κοιλιά και τον τραυματίζει θανάσιμα. Η δολοφονία του Δουρμούση ήταν από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα που διαπράχτηκαν τις παραμονές του Δεκέμβρη, γιατί ο Δουρμούσης δεν ήταν ελασίτης ούτε καν άντρας. Ηταν δώδεκα χρονών παιδί και την ώρα που δολοφονήθηκε έπαιξε στην αυλή του με τέσσερις φίλους του. Ο δολοφόνος του όμως ήξερε ότι όποιον σκοτώσεις στην Καισαριανή «κέρδος» είναι, γιατί όλοι τους είναι «κουκουέδες» Και δεν δίστασε να πυροβολήσει ύπουλα ένα παιδί.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες

 

Αθήνα, 21/12/2012.

Προς όλα τα ΜΜΕ

 

 

Είμαστε γονείς παιδιών με συγγενείς καρδιοπάθειες, που παλεύουμε για να ξανανοίξει το μοναδικό δημόσιο Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο του ΕΣΥ στη χώρα μας, το οποίο αρχικά αφέθηκε να υπολειτουργεί λόγω ελλείψεως επιστημονικού προσωπικού, στη συνέχεια συγχωνεύθηκε και τέλος έκλεισε πριν από 15 περίπου μήνες. Μάλιστα για την καλύτερη και πιο συντονισμένη οργάνωση του αγώνα μας, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε στην ίδρυση  ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΕΣ με την επωνυμία “Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ”. Εκ μέρους, λοιπόν, του ως άνω υπό σύσταση Συλλόγου μας, θέλουμε να σας ενημερώσουμε για τις τελευταίες εξελίξεις στο θέμα της επανέναρξης της λειτουργίας του Παιδοκαρδιοχειρουργικού Κέντρου του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ».

Στις 3/10/2012, το Διοικητικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», μετά από  εντολή του Υπουργού Υγείας, αποφάσισε την επαναλειτουργία του Παιδοκαρδιοχειρουργικού Κέντρου του Νοσοκομείου. 

Όμως, σχεδόν τρεις μήνες από τότε, το Κέντρο δεν έχει ανοίξει. Καμία καρδιοχειρουργική επέμβαση και κανένας καρδιακός καθετηριασμός δεν έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα. Η δικαιολογία μέχρι χθες ήταν ότι χρειάζεται να διοριστούν μερικοί επικουρικοί ιατροί (κυρίως αναισθησιολόγοι), για την στελέχωση του Κέντρου και την κάλυψη της Καρδιοχειρουργικής Εντατικής Μονάδας.

Στις 20/12/2012, όμως, σε συνάντησή μας με τους κ.κ. Πεντέα, Διευθυντή του Γραφείου του Υπουργού Υγείας, και Μπεχράκη, σύμβουλο του Υπουργού Υγείας, πληροφορηθήκαμε με έκπληξη και αγανάκτηση ότι το πρόβλημα, εξ αιτίας του οποίου δεν ανοίγει το Κέντρο, δεν ήταν η έλλειψη αναισθησιολόγων αλλά οι υπάρχοντες γιατροί!!! Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι ο Υπουργός έχει αλλάξει άποψη. Δεν μπορούμε όμως να ξεχάσουμε ότι και όταν έκλεισε το κέντρο το Υπουργείο είχε εσφαλμένη πληροφόρηση, όπως έχει και σήμερα. Και τότε από το κακώς πληροφορημένο Υπουργείο ξεκίνησε το θέμα και τώρα φαίνεται ότι πάλι από εκεί να ξεκινάει. Και τότε έφταιγαν τα εύκολα θύματα οι γιατροί και σήμερα πάλι αυτοί φταίνε. Τέλος και τότε και τώρα, ευνοημένοι από το μέχρι σήμερα αποτέλεσμα είναι τα ιδιωτικά συμφέροντα. Θα ήμασταν ευτυχείς εάν τα ανωτέρω διαψευσθούν αρμοδίως και πολύ περισσότερο θα ήμασταν ευτυχείς εάν η διάψευση συνοδευόταν με το άνοιγμα του κέντρου.

Τέλος, εμείς με την ιδιότητα των γονιών καρδιοπαθών παιδιών, που έχουν χειρουργηθεί ή αναμένουν να χειρουργηθούν στο «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» και με την  δικαιολογημένη αγωνία που μας διακατέχει, έχουμε εκφράσει επανειλημμένα και σε όλους τους τόνους την εμπιστοσύνη μας σε αυτό το Κέντρο και στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αυτού. Σήμερα δηλώνουμε για μια ακόμη φορά ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για να επαναλειτουργήσει το μοναδικό δημόσιο Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντρο της χώρας, απρόσκοπτα και στον βέλτιστο βαθμό, γιατί το έχουν ανάγκη τα παιδιά μας. Καλούμε τον Υπουργό Υγείας να κρατήσει την υπόσχεσή του για την σωστή επαναλειτουργία του Κέντρου και να προβεί στις δέουσες ενέργειες.

 

Εκ μέρους του υπό σύσταση

ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΕΣ “Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ”

                

         Χρυσάνθη Μιχαλοπούλου-Κοκολάκη            Δημήτριος Λόντος

ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΑΦΡΑΓΚΟΥΣ!!!

ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΑΦΡΑΓΚΟΥΣ!!! 



     ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ                            2012-13-14…



…Πάλι αχάραγο στο ποδάρι. Μ’ αφήνουν το άγχος κι η ανασφάλεια να ηρεμήσω μια στάλα; Ψαχουλεύω στα σκοτεινά να βρω τον αναπτήρα. Θυμόμουν ότι τον είχα ακουμπισμένο στο κομοδίνο, δίπλα σ’ ένα απομεινάρι από κερί. Ανάθεμα την φτώχεια που μας καταδίκασαν! Ούτε ηλεκτρικό ρεύμα δεν μπορούμε να έχουμε πια. 

Κάπου δυο χρόνια άνεργη τώρα, χωρίς επιδότηση απ’ το ταμείο ανεργίας πλέον, και με δυο ανήλικα παιδιά στην απόλυτη ευθύνη μου, οικονομικά και κοινωνικά. Τι να πρωτοπλήρωνα και πώς; Με κάνα μεροκάματο που έκανα στη χάση και τη φέξη, κοίταζα να στήσω τσουκάλι και να δίνω έναντι στο νοίκι, μη βρεθούμε πάλι στο δρόμο. 

Σ’ αυτήν την σκέψη αγρίεψε μέσα μου η ανησυχία και το μίσος. Άστεγοι…


Τα βλαστάρια μου άστεγα… Τη μέρα ν’ αναζητούν τροφή και νερό όπως τ’ αδέσποτα σκυλάκια, και τη νύχτα ν’ απαγκιάζουν σε χαρτόκουτα... Όχι! Όχι! Ποτέ!!! Έπρεπε να διώξω αμέσως αυτές τις τρομερές εικόνες απ’ το μυαλό μου. Κανείς! Κανείς δεν είχε δικαίωμα να καταντήσει εμένα και τα παιδιά μου επαίτες! 

Άναψα το κερί κι έβαλα εναλλάξ πάνω απ’ τη φλογίτσα τα χέρια μου να ζεσταθούν. Νά ’χα και λίγο καφέ… Δεν πειράζει. Έχει απομείνει μια στάλα τσάι απ’ τα χτες. Το πίνω κρύο. Μονορούφι. 

Ταμπουρώνομαι στο παλτό μου και βγαίνω έξω. Παραμονή Χριστουγέννων, κι ήθελα ν’ αλλάξω λίγο την ατμόσφαιρα στο σπίτι, έστω και τεχνητά, μ’ ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Στολίδια είχα. Πολλά. Κι όλα ξύλινα μικρούτσικα και μ’ απέραντες θύμησες για μένα. Παλιότερα βέβαια διαθέταμε κι από ’κείνες τις κοκκάλινες χρωματιστές μπάλες, τα ίδιας ποιότητας ασημένια και χρυσά αστεράκια, μα κι ένα ψεύτικο έλατο. Με την κατάσχεση του σπιτιού μας όμως, επειδή δεν μπόραγα να πληρώσω τις δόσεις στην τράπεζα και τα φοροχαράτσια στο κράτος, κατασχέθηκε και μεγάλο μέρος τού νοικοκυριού μας… 

Σα νά ’μασταν κλέφτες μάς πέταξαν έξω, αυτοί που μας κλέψαν το βιος και τη ζωή… Κατέσχεσαν ως και τις δυο βιβλιοθήκες μας. Γεμάτες! Γεμάτες με λογοτεχνικά και ιστορικά αριστουργήματα…! Τι λέω μωρέ… Εδώ δε γλίτωσε τότε μήτε το φτηνοραδιοφωνάκι μας! 


Αυτό(!) και τα βιβλία μου(!), είναι που μού ’χουν λείψει πιότερο απ’ όλα…!!!

Θεέ μου, τι όμορφο πού ’ναι αυτό! Πώς να το κόψω όμως; Είναι πολύ ψηλά. Ούτε καν με την άκρη τού πριονιού δεν το φτάνω. Ουφ…

Φφφφφφ….!!! Ορμά ξάφνου μανιασμένος ο βοριάς κι αγκαλιάζω γερά το λιόδεντρο μη με παρασύρει. Κρατς! Σπάει το φουντωτό κλαρί και κρεμιέται εφαπτόμενο στον κορμό. Ο αγέρας μού χαμογέλασε κι έφυγε από ’κεί πού ’ρθε. Απόλυτη ηρεμία πάλι μες στην παγωνιά. Σα να μη συνέβη τίποτα! 

Επιστρέφοντας μάδαγα τ' ακρινά φύλλα να λευτερώσω τα παρακλάδια για να τα στολίσω. Ώσπου να φτάσω, είχε αρχίσει ν’ ανεβαίνει ψηλά κι ο ήλιος. Πόσο να μας ζέσταινε κι αυτός… Καταχείμωνο κι η θερμοκρασία έπαιζε, ανεβαίνοντας στους 9ο Κελσίου, το πολύ. Και ’κειό το ημιυπόγειο που μέναμε, ανήλιαγο εντελώς. Ήταν όμως το φτηνότερο πού ’χα βρει να νοικιάσω. Εκείνο που δημιουργούσε όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα, ήταν τ’ ανεμοβρόχι. Τα τρία σκαλοπάτια που κατεβαίναμε και το πλατύσκαλο στην είσοδό μας, πλημμύριζαν. 


…Ωχ, τι είν’ αυτά στο πεζοδρόμιο και τα σκαλοπάτια μου; Ξύλα. Βρε τον κύριο βοριά… Τό ’κανε και δω το θαύμα του! Μια χαρά! Φτάνουν για δυο μέρες! Μα… τούτες ’δώ οι σακούλες στο πλατύσκαλο…;;; Τρόφιμα! Γάλατα, μακαρόνια, ρύζι, λάδι, πατάτες… Και χαρτιά υγείας, απορρυπαντικά, σαμπουάν… Και καφές! Και κρέας! Και τυρί! Και… Μια κάρτα με ευχές. Με ευχές και λίγα χρήματα!!!  Υπογραφή: «Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα (ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΟΓΕ, ΜΑΣ)». 

Κι ο ήλιος, τι έκανε ο ήλιος; Μπήκε και φώτισε τ’ ανήλιαγο ημιυπόγειό μας; Πώς; Μα… Τι γράφει τούτο ’δώ το σημείωμα; 

«Συναδέλφισσα στην ανεργοαφραγκία, οι μονοπωλιακοί όμιλοι μέσω των πολιτικών εκφραστών τους και της Ευρωπαϊκής τους Ένωσης, μας κήρυξαν τον πόλεμο με ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματά μας, για να ξεπεράσουν την κρίση τους. Σε καλούμε λοιπόν να προστεθείς στη δύναμή μας, να οργανώσουμε την ταξική αλληλεγγύη ανάμεσά μας, ν’ αντέξουμε ώσπου να τους πάρουμε αμπάριζα ανατρέποντας την εξουσία των μονοπωλίων. Ν’ απαλλαγούμε από δαύτους! Να έχουμε επιτέλους τη δική μας εξουσία, την Εργατική-Λαϊκή Εξουσία μας, εξασφαλίζοντας το παρόν και το μέλλον των σημερινών και αυριανών γενιών! Μόνος του όμως ο καθένας, είναι αδύναμος. Όλοι μαζί οι άνθρωποι του μόχθου, είμαστε ανυπέρβλητη δύναμη! Σε περιμένουμε. Και συγνώμη που αφήσαμε χύμα τα καυσόξυλα, μα είχαμε συνέλευση και βιαζόμασταν. Α, σου συνδέσαμε και το ρεύμα». 


Μα πόσο χαζή ήμουν τόσον καιρό, που δεν ανταποκρινόμουν στο κάλεσμα της Λαϊκής Επιτροπής Αγώνα; Πολύ χαζή!!!

…Πράγματι, μόνο με οργάνωση θα φουντώσει η αλληλεγγύη ανάμεσά μας! Μόνο με οργάνωση θα θεριέψει η αντίστασή μας στην εξαθλίωση που μας καταδικάζουν, και θα κορυφωθεί η αντεπίθεσή μας για να κερδίσουμε τα δίκια μας!!!

-Μάνα, τι έπαθες και παραμιλάς; Σ’ έφαγε το άγχος, ταλαίπωρη… Υπομονή ρε μάνα. Θα σταματήσω το σχολειό και θα ψάξω για δουλειά. 

-Η μοιρολατρία μ’ έφαγε, γιε μου. Μα τώρα πάει πια. Τέρμα η απογοήτευση! Βρήκα δρόμο να περάσουμε! Κι ούτε θα σταματήσεις το σχολειό. Κόντρα στη θέληση των εκμεταλλευτών μας, θα το τελειώσεις και θα σπουδάσεις παραπέρα! Κι εργάτης να γίνεις, να είσαι μορφωμένος εργάτης!

-Αχ… Έχω ανάγκη από φροντιστήριο σε κάποια μαθήματα. Πώς…

-Φροντιστήριο είπες; Α, μάλιστα. Απ’ την ξεροκεφαλιά μου, δε σου είπα ότι η Λαϊκή Επιτροπή Αγώνα οργάνωσε δωρεάν φροντιστήρια για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών. Οπότε, λύθηκε κι αυτό. Συνεχίζεις το σχολειό κανονικά. Είναι δικαίωμα που δε θα επιτρέψεις να στο αφαιρέσουν! Τέλος!

-Μαμάκα, ούτε φέτος θα στολίσουμε δεντράκι; Ούτε μελομακάρονα θα φάμε πάλι;

-Σήκω κορούλα μου πάνω. Νίψου, ντύσου, κι έλα να πιεις γάλα. Κι εσύ νεαρέ. Σας ετοιμάζω και φετούλες ψωμάκι με βούτυρο και μαρμελάδα. Έχει και τυράκι. Άντε! Μην καθυστερείτε. 

-Μάνα, δεν πιστεύω να σε μούρλανε η ανεργία… Τι γάλα, βούτυρο, μαρμελάδα και τυρί, ονειρεύεσαι; Πού τα είδες; Μόνο ξερό ψωμί απόμεινε στο ντουλάπι μας.


-Ο Άγιος Βασίλης παιδιά μου! Σηκωθείτε όμως τώρα. Ώρα να πάτε εσείς να πείτε τα κάλαντα, κι εγώ στη συνέλευση της Λαϊκής Επιτροπής τής περιοχής μας. Μετά, θα μαγειρέψουμε, θα φτιάξουμε γλυκά και θα στολίσουμε το δεντράκι μας. Άντε βλαστάρια μου, βιαστείτε!

            Ο γιος μου και η κόρη μου, τρίβοντας τα ματάκια τους να καλανοίξουν, τρέξαν να μου συμπαρασταθούν. Να μου πουν λόγια παρηγόριας, μη φύγει ο εγκέφαλος απ’ τα βάσανα… Νόμισαν τα πουλάκια μου πως τρελάθηκα. Ε, δεν είχαν κι άδικο. Το παραμύθι τού Άη-Βασίλη δε χώραγε στα φτωχόσπιτα, αφού μόνο η μαύρη φτώχεια τα επισκεπτόταν και(!) τα Χριστούγεννα. Τότε όμως συνειδητοποίησαν ότι στο σπίτι υπάρχει φως! Ηλεκτρικό ρεύμα! Πήδηξαν σαν αγριοκάτσικα απ’ τη χαρά τους! 


Αργά το βράδυ, κι όλοι οι χώροι μοσχομύριζαν ακόμη φρεσκοψημένα μελομακάρονα και λαχταριστούς κουραμπιέδες. Ως κι οι φλόγες στο τζάκι, έδειχναν να συνεχίζουν να ρουφάνε τις γλυκές μυρωδιές, χορεύοντας αμέριμνες ονειρεμένο ταγκό. Τα πιτσιρίκια μου όμως δεν τις άφηναν στην ησυχία τους. Σκάλιζαν ολοένα τη φωτιά, σα νά ’ταν το άλλοθί τους. Με πιλάτευαν να τους εξιστορήσω πάλι και πάλι την εμπειρία μου απ’ τη συμμετοχή μου στη συνέλευση της Λαϊκής Επιτροπής Αγώνα. 


Τι εμπειρία κι αυτή! 

Ναι! Πρώτη φορά βγήκα απ’ το καβούκι μου! Κι ήταν υπέροχο συναίσθημα!!! Ένοιωθα κατάβαθα, πως τώρα πια κράταγα εγώ τα γκέμια τής ζωής! Πως δεν σερνόμουν πίσω της! Πάνω απ’ όλα όμως, δεν ήμουν πλέον μόνη σ’ αυτήν τη ζούγκλα! Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς… Ενάμισι εκατομμύριο ανεργοάφραγκοι, κι άλλοι τόσο εργαζόμενοι άφραγκοι. Τεράστια δύναμη σαν μαζωχτεί σε μια γροθιά!!! 
ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΙ ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!



«Ζήτωωωω!!!», ξαναχειροκρότησαν ενθουσιασμένα τα παιδιά μου. Ναι, καταλάβαιναν πως τούτο το δίκαιο όνειρο, μπορούσε να πάρει σάρκα και οστά. Φτάνει να τ’ αποφασίσει ο λαός. 

Μ’ αυτές τις ζητωκραυγές τους, έληξε και η «συνεδρίασή» μας. Ώρα να πλαγιάσουμε πια. Περασμένα μεσάνυχτα… Μα σα νά ’μασταν συνεννοημένοι, στρέψαμε όλοι το βλέμμα στο μεγάλο κλαρί απ’ το λιόδεντρο και δε σαλέψαμε απ’ τη θέση μας. Τόσο όμορφα(!) επιβλητικό… Περήφανο! Μας καθήλωνε κάθε που το κοιτούσαμε.  

Γιόμιζε υπέροχα(!) τη γωνιά λίγο παρέκει απ’ το τζάκι! Στεκόταν ολόρθο μ’ απλωμένα τα παρακλάδια του σαν φτερούγες, κρυφοκαμαρώνοντας για τα «πλούσια» στολίδια του. Τοσοδούλικα, όλα. Ξύλινα και φτιαγμένα με πολύ μεράκι, όντως κλέβαν την παράσταση! Φωτάκια δε διέθετε βέβαια το χριστουγεννιάτικο δεντράκι μας, μήτε κι αστέρι στην κορφή. Ουδόλως όμως έχανε κάτι απ’ την αίγλη του. Άλλωστε, πιο φωτισμένο δεν θα μπορούσε να είναι! Στην κορφή του δέσποζε η κάρτα τής Λαϊκής Επιτροπής Αγώνα! «Καλή και αγωνιστική χρονιά ανεργοάφραγκοι συναγωνιστές!!!». 




ΑΝΕΡΓΟΑΦΡΑΓΚΟΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ!!!

Πώς και πού; Ενημερωθείτε ΕΔΩ!!!

(Μια ευγενική, γιορτινή προσφορά τής συγγραφέως Καλής Γκέλμπεση. Δώρο ψυχής προς τους απανταχού ανεργοάφραγκους με αγωνιστικές ευχές!).
 Αναρτήθηκε από ΑΝΕΡΓΟΙ και ΑΦΡΑΓΚΟΙ

Γ. Παπανδρέου, 1947: «Η Διατήρησις των παρακρατικών Οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί Εθνικήν Ανάγκην»…

Γ. Παπανδρέου, 1947: «Η Διατήρησις των παρακρατικών Οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί Εθνικήν Ανάγκην»… 
Δεκέμβρης 1944
 ΕΛΑΣίτικο οδόφραγμα στην Αθήνα 

 Δύο εξαιρετικά ντοκουμέντα παρουσιάζονται σε αυτό το άρθρο.
 Το πρώτο αφορά την κυνική και ανοιχτή υποστήριξη των παρακρατικών συμμοριών από τον "Γέρο της δημοκρατίας" Γ.Παπανδρέου το 1947, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα του συνθήματος "Παπαντρέου-παππατζή/ Χίτης ήσουνα και'σύ".
Το δεύτερο είναι πιο συγκλονιστικό: Αφορά μία αναφορά του επικεφαλής της Βρετανικής στρατιωτικής αποστολής στην Ελλάδα, (από το 1943 παρακαλώ!) όπου μιλάει για την ανάγκη συνεργασίας (!!!!) με τις κατοχικές αρχές (με τις οποίες η Αγγλία βρίσκεται με κάθε επισημότητα σε εμπόλεμη κατάσταση) ενάντια στο "συμμαχικό" ΕΑΜ, που την ίδια ώρα έχυνε ποτάμια αίματος, στον κοινό υποτίθεται, αντιφασιστικό αγώνα...

 Aπό το βιβλίο του Αρίστου Καμαρινού Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή) / σελίδα 185.

Γράφει ο Αρίστος Καμαρινός:

 Μετά τη δολοφονία των κρατουμένων στις φυλακές Γυθείου στις 21/3/1947 από τους συμμορίτες του Μπαθρέλου, επισκέφτηκε το Γύθειο ο Γεώργιος Παπανδρέου και δήλωσε τα εξής, για να καθησυχάσει προφανώς τους συμμορίτες του παρακράτους της Δεξιάς, που είχαν ανησυχήσει από την παραπλανητική δήλωση της Κυβέρνησης της Αθήνας ότι θα διαλύσει τις παρακρατικές οργανώσεις:
«Εφόσον δεν έχει αποκατασταθεί η έννοια του Κράτους, η διατήρησις των παρακρατικών οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί εθνικήν ανάγκην. Οταν αργότερα επιτευχθεί η δημιουργία ισχυρού κράτους, αι παρακρατικαί οργανώσεις δεν θα έχουν λόγον υπάρξεως».
 (Ριζοσπάστης 21/3/1947)
 [...]
 Για το Δεύτερο Στάδιο της τακτικής των Αγγλοαμερικανών ιμπεριαλιστών -οι στρατιωτικές επεμβάσεις τους, στη Μάχη της Αθήνας και στη μεταβαρκιζιανή περίοδο, κατά το Μονόπλευρο Εμφύλιο- θα μπορούσα πολλά να αφηγηθώ, γιατί το Τάγμα του ΕΛΑΣ στο οποίο υπηρετούσα πήρε μέρος στη «Μάχη της Αθήνας», μέχρι την ημέρα που υποχωρήσαμε. Δεν είναι όμως μέσα στο θέμα μου και γι” αυτό θα περιοριστώ να παραθέσω μόνο όσα μας είπε ο Ταξίαρχος του ΕΛΑΣ Σπύρος Τσικλητήρας, μόνιμος αντισυνταγματάρχης του στρατού προπολεμικά, όταν το Τάγμα μας έφτασε στα υψώματα του Χαϊδαρίου, για να πάρει μέρος στη Μάχη της Αθήνας. 

 Νομίζω ότι, μόνο απ” αυτά που μας είπε ο Τσικλητήρας, στον Τάσο Αναστόπουλο, στρατιωτικό διοικητή του Τάγματος μας, και σε μένα, ο αναγνώστης θα σχηματίσει μια, μικρή έστω, ιδέα για το δεύτερο αυτό στάδιο της τακτικής των ιμπεριαλιστών στη χώρα μας, αμέσως μετά την απελευθέρωση, το Σεπτέμβρη του 1944. 

 Είχαμε, οι τρεις μας, ανέβει σ” ένα ύψωμα, για να μας κατατοπίσει ο Ταξίαρχος για την αποστολή μας (ήταν γενικός διοικητής των στρατευμάτων του ΕΛΑΣ στο μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Αθήνας και Πειραιά) και, αφού μας έδειξε την περιοχή των Σφαγείων, απ” όπου θα άρχιζε τη δράση του το Τάγμα μας, συνέχισε: 

 «…Είναι πολύ σκληρός και εξαιρετικά δύσκολος ο αγώνας που διεξάγουμε κατά των σαράντα περίπου χιλιάδων Άγγλων στρατιωτών που εισέβαλαν στη χώρα μας -νέοι κατακτητές… 

 …Πολύ δύσκολα αντιμετωπίζουμε το πυροβολικό τους, την αεροπορία τους και ιδιαίτερα τα 200 τανκς τους, με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτουμε. …Χρησιμοποιούμε μπουκάλια με βενζίνη για να κάψουμε όσα μπορέσουμε άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματά τους. …Δεν θα συναντήσετε, πιθανότατα, παρά μονάχα Άγγλους στρατιώτες να σας πολεμάνε… 

 Ρίξτε μια ματιά σ” όλη την Αθήνα και τον Πειραιά. …Οι πυρκαγιές που έχουν ανάψει είναι από τις βόμβες των κανονιών των αγγλικών πολεμικών πλοίων που βλέπετε στο Φάληρο και των αεροπλάνων που βομβαρδίζουν συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα, διάφορα στρατηγικά σημεία στην πόλη της Αθήνας και στον περίγυρο της… 

 Κοιτάξτε και την Ακρόπολη. …Τη βεβήλωσαν οι «πολιτισμένοι» Άγγλοι και τα τσιράκια τους, οι συνεργάτες τους Έλληνες, που πριν από λίγο συνεργάζονταν, οι περισσότεροι από αυτούς, με τους Γερμανούς, οι Ταγματασφαλίτες!… 

 Εγκατέστησαν στον Ιερό βράχο βαρείς όλμους και πολυβόλα και μας σφυροκοπάνε από εκεί μέρα-νύχτα, χωρίς να μπορούμε να απαντήσουμε με τα δικά μας όπλα, ή να επιτεθούμε και να τους συντρίψουμε, από το φόβο μήπως χαλάσουμε το αθάνατο μνημείο. …Να φανταστείτε ότι στους κάθετους προς την Ακρόπολη δρόμους δεν μπορούμε να κυκλοφορούμε, γιατί μας βάζουν συνεχώς με τα πολυβόλα τους, και αναγκαζόμαστε να «ανοίγουμε δρόμο», με τρύπες που φτιάχνουμε σε μάντρες και σε κτίρια!… 

 Αυτός είναι ο λόγος που δεν πιάσαμε πρώτοι εμείς την Ακρόπολη, όπως μπορούσαμε να το είχαμε κάνει, πριν την καταλάβουν οι Άγγλοι επιδρομείς…». 

 Το Δεύτερο Στάδιο της τακτικής των Αγγλοαμερικανών ιμπεριαλιστών έληξε στα τέλη Δεκέμβρη, του 1944, όταν η πλάστιγγα στην αναμέτρηση μας με τα αγγλικά στρατεύματα έκλινε υπέρ του αντιπάλου. 

 Ο ΕΛΑΣ άρχισε να υποχωρεί από την Αθήνα στις αρχές του Γενάρη 1945. Στις 11/01/1945 υπογράφτηκε ανακωχή. Στις 20/01/1945 έγινε ανταλλαγή αιχμαλώτων. Στις 12/02/1945 υπογράφτηκε η «Συμφωνία της Βάρκιζας» και στις 28/02/1945 ο ΕΛΑΣ παρέδωσε τα όπλα (που είχαμε πάρει από τους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές) στην κυβέρνηση της Αθήνας, που το κύριο χαρακτηριστικό της ήταν η υποτέλεια στους Αγγλοαμερικανούς ιμπεριαλιστές. 
 [...]
 Όπως ήταν επόμενο, μετά την παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ -όπως προβλεπόταν από τη «Συμφωνία της Βάρκιζας», άρχισε ο Μονόπλευρος Εμφύλιος και συνέχισε ο Εμφύλιος Πόλεμος, τον Ιούλη του 1946- Τρίτο Στάδιο της τακτικής των ιμπεριαλιστών και της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, που είναι το θέμα τούτου του βιβλίου. 

 Πριν κλείσω το εισαγωγικό αυτό σημείωμα, θεώρησα σκόπιμο να παραθέσω εδώ ένα απόσπασμα από το αποκαλυπτικό έγγραφο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, για να πάρει ο αναγνώστης μια ιδέα για το ρόλο της λεγόμενης «Αγγλικής Στρατιωτικής Αποστολής» στην περίοδο της Κατοχής, επικεφαλής της οποίας ήταν ο Ταξίαρχος Έντι: 

 «Χ. -12 Αυστογούυ 1943. Αυστηρά εμπιστευτικό. 85-4 Α.Σ. 

 «Όλες οι αναφορές που πήρα από τους πράκτορες που έχω κάτω από τις διαταγές μου, βεβαιώνουν ότι και οι δύο πολιτικές και στρατιωτικές οργανώσεις του ΕΑΜ εμπνέονται στη μεγάλη τους πλειοψηφία από ρωσόφιλα αισθήματα και ακολουθούν τις κατευθύνσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος.
  Σύμφωνα με την τελευταία σας εμπιστευτική διαταγή, έδωσα οδηγίες στους Άγγλους και Έλληνες πράκτορες, που εργάζονται κάτω από τις διαταγές μου, να υπονομεύσουν το έργο του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ και να εμποδίσουν, ώστε οι οργανώσεις αυτές να επιτύχουν να εδραιώσουν τη θέση τους και ν” αποκτήσουν δεσπόζουσα επιρροή στην Ελλάδα.
Αυτό όμως είναι απίθανο, δεδομένου ότι οι βασιλόφρονες κι οι υποστηρικτές της 4ης Αυγούστου δεν έχουν καμιά πολιτική δύναμη στη χώρα κι οι αρχηγοί τους μισούνται από τον Ελληνικό λαό. Ο στρατηγός Παπάγος δεν έχει καμιά επιρροή στον Ελληνικό στρατό και θεωρείται γελοίο υποκείμενο. Η οργάνωσή του, δεν αξίζει να γίνεται λόγος γι” αυτή. Σημαντική πρόοδο σημείωσε η πολιτική και στρατιωτική οργάνωση ΕΔΕΣ, ιδίως στην Ήπειρο. Εχει όμως ανάγκη να εφοδιασθεί με πολεμικό υλικό και να υποστηριχθεί ηθικά. Κατά τη γνώμη μου, η ομάδα αυτή θα μας είναι χρήσιμη σαν αντίρροπο εναντίον του ΕΛΑΣ και είναι ενδεχόμενο να την  χρησιμοποιήσουμε εναντίον του ΕΛΑΣ όταν θα έχει δυναμώσει. Μια μέρα θα χρειασθεί να διαλύσουμε τον ΕΛΑΣ… 
 Θεωρώ ότι θα ήταν χρήσιμο για τους πράκτορές μας να έχουν επαφή με αντιπροσώπους της Κυβερνήσεως (Σημ. Α.Κ.: Εννοεί την κυβέρνηση των Κούϊσλινγκ στην περίοδο της Κατοχής), δηλαδή με ανώτερους αξιωματικούς, αστυνομικούς, κλπ. με σκοπό να τους ενσφηνώνουν την ιδέα, ότι έχουν καθήκον και το δικαίωμα να καταγγέλλουν τους Αρχηγούς του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στις αρχές της Κατοχής και να βοηθούν στη σύλληψη των πρακτόρων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, ώστε να  έρθει η στιγμή οι οργανώσεις αυτές να μην μπορούν να βλάψουν τα αγγλικά συμφέροντα…». 

 Υπογραφή, Ταξίαρχος Έντυ.
Πηγή: "Βαθύ κόκκινο"
 Αναρτήθηκε από TRASH

Η κατάντια μας…Μπες στην κλήρωση και κέρδισε μια εξάμηνη σύμβαση εργασίας στο LIDL

Μπες στην κλήρωση και κέρδισε μια εξάμηνη σύμβαση εργασίας στο LIDL... 

 Η κατάντια μας… Μπορείς να γράψεις πολλά κείμενα που θα κάνουν τους άλλους να βουρκώσουν ή και να κλάψουν. Κανένα κείμενο όμως δε μπορεί να με κάνει να βουρκώσω, να ντραπώ, να εξοργιστώ τόσο όσο η πραγματικότητα. Δε θέλω να γράψω τίποτα. Διάβασα αυτό:

«Η Γ΄ τάξη του Γενικού Λυκείου Πύλης διοργανώνει την ετήσια χοροεσπερίδα της, το Σάββατο 22/12/2012 και ώρα 9μ.μ., στο ξενοδοχείο «Πύλη» στην Πόρτα Παναγιά. Τιμή κάρτας: μόνο 12€. Στην τιμή περιλαμβάνεται πλούσιο φαγητό και άφθονο ποτό. Επίσης θα διεξαχθεί λαχειοφόρος αγορά με πολλά δώρα. Το μεγάλο δώρο είναι μια 6μηνη σύμβαση εργασίας στην εταιρία LIDL (αποθήκες Μεγαλοχωρίου). Σας περιμένουμε!».

Δεν ξέρω τι με περιμένει…


Πηγή: kartesios
Από ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ via Oικοδομος
 Κόκκινη προπαγάνδα εκτοξεύθηκε από  yiok-yiok

ΗΠΑ: Στο χείλος του «δημοσιονομικού γκρεμού»

ΗΠΑ: Στο χείλος του «δημοσιονομικού γκρεμού» 

Στο χείλος του «δημοσιονομικού γκρεμού» βρίσκεται η οικονομία των ΗΠΑ εξαιτίας της διαφωνίας μεταξύ του Προέδρου Ομπάμα και της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας στη Βουλή των Αντιπροσώπων για το ύψος της φορολογίας. «Δημοσιονομικός γκρεμός» σε απλή γλώσσα σημαίνει ότι, όπως ορίζει το Σύνταγμα της χώρας, από την 1η Γενάρη θα τεθούν αυτομάτως σε ισχύ περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων άνω των 600 δισ. δολαρίων. Γεγονός που θα σημάνει την είσοδο της αμερικανικής οικονομίας σε στάδιο ύφεσης με όλες τις γνωστές συνέπειες.

ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΤΕΤΑΡΤΗ, ο οίκος αξιολόγησης «Fitch» προειδοποίησε ότι υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών, στερώντας τους το τριπλό Α. Ο άλλος οίκος αξιολόγησης, «Standard & Poor's», ήταν ο πρώτος που υποβάθμισε τις Ηνωμένες Πολιτείες, στερώντας τους το AAA από τον Αύγουστο του 2011.
Τυπικά η διαμάχη εκφράζεται στην άρνηση των ρεπουμπλικάνων να δεχθούν τη φορολόγηση των «πλουσίων» με μεγαλύτερους συντελεστές, όπως προτείνει ο Ομπάμα, ο οποίος επιμένει στη διατήρηση των φοροαπαλλαγών για τα χαμηλότερα εισοδήματα.
Επί της ουσίας πρόκειται για έναν «καυγά» μεταξύ μερίδων του αμερικανικού κεφαλαίου με αντιτιθέμενα συμφέροντα για τον προσανατολισμό της αμερικανικής οικονομίας και κυρίως για την εξωστρεφή ή εσωστρεφή κατεύθυνσή της. Οι αντιθέσεις αυτές οξύνονται ακόμη περισσότερο και από το γεγονός ότι η οικονομία των ΗΠΑ δεν μπορεί να ξεφύγει από το στάδιο της αναιμικής ανάπτυξης εξαιτίας σειράς εσωτερικών και διεθνών παραγόντων.
ΣΥΜΦΩΝΑ, πάντως, με τις τελευταίες πληροφορίες ο Αμερικανός Πρόεδρος κατέθεσε συμβιβαστική πρόταση προς τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων και επικεφαλής των ρεπουμπλικάνων στις συζητήσεις, Τζον Μπένερ, για υψηλότερη φορολογία σε όσους κερδίζουν πάνω από 400.000 δολάρια το χρόνο, με στόχο να αυξηθούν τα έσοδα κατά 1,2 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σε «αντάλλαγμα», ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι διατεθειμένος να συμφωνήσει σε μειώσεις δαπανών 1,22 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και από τα κοινωνικά προγράμματα.
Ωστόσο, συνεργάτης του Τζ. Μπένερ δήλωσε ότι η «οποιαδήποτε κίνηση μακριά από το παρελθόν είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά μια πρόταση που περιλαμβάνει 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα και μόνο 930 δισεκατομμύρια σε περικοπές δαπανών δεν μπορεί να θεωρηθεί ισορροπημένη».
Ο Τζον Μπένερ, στην τελευταία του εισήγηση, για να αποφευχθεί ο «δημοσιονομικός γκρεμός», πρότεινε να αυξηθούν οι υψηλοί συντελεστές για το φόρο εισοδήματος, σε 39,6% από 36%, για τα φυσικά πρόσωπα με καθαρό εισόδημα πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια το χρόνο, σύμφωνα με μια πηγή κοντά στις συζητήσεις. Η πηγή, που ζήτησε να μην κατονομαστεί, τόνισε ότι η αύξηση στο φόρο εισοδήματος θα γίνει ως αντάλλαγμα για σημαντικές μεταρρυθμίσεις και περικοπές δαπανών στην υγειονομική περίθαλψη για τους ηλικιωμένους και τους φτωχούς, καθώς και στα επιδόματα συνταξιοδότησης και Κοινωνικής Ασφάλισης.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
 Αναρτήθηκε από ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ  

ΕΕ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ Εκατομμύρια παιδιά έξω από τα ........σχολεία!!!!!

Ε.Ε.: Εκατομμύρια παιδιά έξω από τα ........σχολεία!!!!! 

Σε όλη την Ευρωπαική Ένωση εκατομμύρια παιδιά λαικών οικογενειών -νέοι άνθρωποι που φαινομενικά έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους και το μέλλον τους ανήκει- πετιούνται έξω από τα σχολεία και τις σχολές, και ...τοποθετούνται στις ουρές της ανεργίας. Η πρόωρη εγκατάλειψη της εκπαίδευσης αυξάνει τις έτσι και αλλιώς μεγάλες πιθανότητες να μείνει ένας νεός άνεργος.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του "Επενδυτή" και στοιχεία του Cedefop, στην ΕΕ το 2011 το 13,5% των νέων ηλικίας μεταξύ 18-24 ετών έχει εγκαταλείψει πρόωρα το εκπαιδευτικό σύστημα. Από αυτούς το 55% είναι άνεργοι. Στην Ελλάδα το 13% των νέων δεν ολοκληρώνει το σχολείο και το 56% εξ' αυτών είναι άνεργοι. Σε 21 από τις 27 χώρες της ΕΕ το ποσοστό της ανεργίας των νέων που δεν έχουν ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση κυμαίνεται από 40% έως 82% (στη Βουλγαρία). Και σε χώρες δίχως μνημόνια και δημοσιονομικά χρέη, τα ποσοστά των νέων ανέργων που δεν έχουν τελειώσει το γυμνάσιο είναι ιδιαιτέρως υψηλά, πχ στη Βρετανία (55%), στο Βέλγιο (54%), στη Φινλανδία (52%), στη Γερμανία (50%).
 902,gr

Ναζιστική προπαγάνδα στην Ελλάδα - Μια μικρή σύγκριση

Ναζιστική προπαγάνδα στην Ελλάδα - Μια μικρή σύγκριση

Το παρακάτω φωτογραφικό αφιέρωμα παρουσιάζει φωτογραφικό υλικό από τις αφίσες της ναζιστικής προπαγάνδας στην Ελλάδα της Κατοχής. Κατά την περίοδο της Κατοχής, οι κυβερνήσεις Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου και Ράλλη συνεργάστηκαν αγαστά με τους κατακτητές ενάντια στο μαχόμενο ελληνικό λαό. Μέρος της συνεργασίας αυτής υπήρξε και η προπαγάνδα μέσω εντύπων, αφισών και τρικ που εξυμνούσαν τον κατακτητή και στοχοποιούσαν το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τους συμμάχους. Η έντυπη προπαγάνδα περνούσε μέσα από τη Γενική Ασφάλεια Αθηνών του Μπουραντά αλλά και τη Γκεστάπο. Τυπώνονταν στο Υπουργείο Εσωτερικών και στόχο της είχε να μεταφέρει το βάρος της διαμαρτυρίας του ελληνικού λαού μακριά από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Τα μοτίβα της είναι αντικομμουνιστικά και παρουσιάζουν σημαντική ομοιότητα με αυτά της αστικής προπαγάνδας του Εμφυλίου. Αυτή λοιπόν τη σχέση και σύνδεση θα επιχειρήσουμε να καταδείξουμε παρακάτω.

Αφίσα της Γερμανικής Κατοχής

Αφίσα του Εμφυλίου

Στις παραπάνω περιπτώσεις στόχος της προπαγάνδας γίνεται ο αντάρτης του ΕΛΑΣ ή του ΔΣΕ. Η ανώτατη μορφή ταξικής πάλης, η ένοπλη σύγκρουση, αποτέλεσε και αποτελεί το σοβαρότερο κίνδυνο των συμφερόντων της αστικής τάξης που εκπροσωπούνταν επάξια από το κυβερνητικό της επιτελείο τόσο στην Κατοχή όσο και τον Εμφύλιο. Στις αφίσες, ο αντάρτης παρουσιάζεται ως κτήνος που κρατά  ματωμένα μαχαίρια, φορά φυσίγγια και έχει γένια. Ουδεμία αλλαγή δεν έχει επέλθει στην αντίληψη του πως μοιάζει για την αστική τάξη και τα όργανά της ο λαϊκός μαχητής. Ο αντάρτης σε κάθε περίπτωση δεν έχει σχέση με την πατρίδα και δεν προέρχεται από το λαό της. Είναι ένα ανθρωπόμορφο κτήνος χωρίς ίχνος πατριωτισμού που θέλει να επιβάλει με τη βία την εξουσία του. Χαρακτηριστική είναι και η ενιαία φρασεολογία: Ληστοσυμμορίτης, Κομμουνιστοσυμμορίτης κτλ.

Αφίσα της Κατοχής

Αφίσα του Εμφυλίου

Το κλασικό αρχέτυπο του κομμουνιστικού τέρατος που έχουμε αναδείξει και σε παλαιότερο άρθρο μας. Στην ναζιστική αφίσα το τέρας δεν μπορεί παρά να μοιάζει με τον τερατόμορφο Εβραίο, ενώ στην μετεμφυλιακή αφίσα με χταπόδι. Η ουσία πάντως παραμένει ίδια. Ο κομμουνισμός προωθείται από μια παγκόσμιας κλίμακας συνωμοσία που περιλαμβάνει κάθε φορά ότι η ιστορική και πολιτική συνθήκη επιβάλλει, τους Άγγλους, την ΕΔΑ, την ΕΣΣΔ αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, το Κατίν ή ακόμα και την καταστροφή του κόσμου... 

Κατοχική αφίσα

Έκδοση της Ασφάλειας Αθηνών του Εμφυλίου

Τέλος, στην αντικομμουνιστική προπαγάνδα έρχεται η "παρουσίαση της αλήθειας". Αναφερόμαστε φυσικά σε περιπτώσεις που κάποια υποτίθεται αντικειμενική πηγή ξεσκεπάζει ή αποκαλύπτει την αλήθεια για τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού. Και στις δύο περιπτώσεις η αναφορά γίνεται στην ΕΣΣΔ και το έντυπο προέρχεται από την Ασφάλεια Αθηνών (επί Κατοχής παράρτημα της Γκεστάπο). Σκοπός αυτού του είδους της προπαγάνδας είναι να αποπροσανατολίσει και να δημιουργήσει αμφιβολίες ως προς την ποιότητα ζωής, τα δικαιώματα των πολιτών και τις αξίες του σοσιαλισμού στις χώρες που αυτός εφαρμόστηκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόμοιες αφίσες, όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλο μας άρθρο, υιοθέτησε και ο διεθνής αντικομμουνισμός στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου αλλά και σήμερα.