«Θαυμάστε» τους: ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ συμμαχία και στην Ήπειρο!

 «Θαυμάστε» τους: ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ συμμαχία και στην Ήπειρο!

Θυμάστε την εμετική προβοκάτσια που κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ είχαν στήσει με το περίφημο θέμα της Κόνιτσας και την ξεκάθαρη διάψευση που είχαν λάβει απ' τα τοπικά μέλη του ΚΚΕ; Διαβάστε τώρα και την εξής είδηση:

Η παράταξη «Συμμαχία Ηπειρωτών» που υποστηρίζεται από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ παρουσίασε χθες τους υποψηφίους αντιπεριφερειάρχες.

Η παράταξη έχει έμβλημά της, τη βαλανιδιά.

Υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης στα Γιάννινα είναι ο Μάκης Χατζηεφραιμίδης, πρώην δήμαρχος Κόνιτσας και περιφερειακός σύμβουλος, στην Άρτα ο Κώστας Χαμπίπης, προϊστάμενος στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου και στη Θεσπρωτία ο Θωμάς Δημητρίου, συνταξιούχος μαθηματικός και τέλος στην Πρέβεζα,ο κ. Γιώργος Ζάκας.

(Πηγή: newsbomb μέσω... epirusgate).

Τι έχουν να πουν τώρα όσοι είχαν υιοθετήσει τότε την απαράδεκτη προβοκάτσια ενάντια στο ΚΚΕ; Πήραν την απάντηση τους από την ίδια την συμμαχία που ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε με το ΠΑΣΟΚ (το ΠΑΣΟΚ που κυβερνούσε δεκαετίες, που συγκυβερνά τώρα με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ που δήθεν αντιπολιτεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ). Η πολιτική απατεωνιά και ξεφτίλα σε όλο της το μεγαλείο. Φυσικά, δεν είναι η μοναδική περίπτωση που ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ενώνουν πολιτικά τις δυνάμεις τους. Σε πλήθος συνδικαλιστικών φορέων και οργανώσεων ΠΑΣΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνουν χέρι-χέρι (ενίοτε και με τον Καρατζαφέρη, όπως στην Ικαρία αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). 

Και να θυμίσουμε δύο τελευταία πράγματα:

Υποψήφιος περιφερειάρχης Πελοποννήσου του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Οδυσσέας Βουδούρης (τέως ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ).

Υποψήφιος δήμαρχος Καλαμάτας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Μανώλης Μάκαρης (πρώην στέλεχος της ΝΔ). 

Νεότερα από το ανατολικό μέτωπο: Συνέλαβαν αμερικάνο μισθοφόρο στο Χάρκοβο (video)

 Νεότερα από το ανατολικό μέτωπο: Συνέλαβαν αμερικάνο μισθοφόρο στο Χάρκοβο (video)

Σύλληψη αμερικάνου μισθοφόρου της Blackwater στο Χάρκοβο (έχουμε αναφερθεί ξανά στην παρουσία της στην περιοχή). Στο τέλος του βίντεο ακούγεται να λέει με πεντακάθαρη αμερικάνικη προφορά "I am U.S. citizen"...

Νεότερα από το ανατολικό μέτωπο: Λεηλασία και εμπρησμός τής έδρας τού ΚΚ Ουκρανίας

 Νεότερα από το ανατολικό μέτωπο: Λεηλασία και εμπρησμός τής έδρας τού ΚΚ Ουκρανίας

Ο εμπρησμός στο κτίριο τού ΚΚ έγινε χτες το βράδυ περίπου στις 22:20 (9/4) και, σύμφωνα με το δελτίο τύπου τής πυροσβεστικής τού Κίεβου, η πυρκαγιά εξαπλώθηκε σε τέσσερις ορόφους και κατέστρεψε 220 τετραγωνικά μέτρα από τα γραφεία τού κόμματος. Ευτυχώς δεν υπήρξε καμία απώλεια ζωής. Η πυρκαγιά τέθηκε υπό έλεγχο στις 0:44. Ο γενικός γραμματέας τού ΚΚ Πέτρο Σιμονένκο δήλωσε ότι πρόκειται για μια ακόμα εγκληματική πράξη.

«Οι υπεύθυνοι τού εγκλήματος είναι τα πολιτικά κόμματα και τα μέλη τής εκτελεστικής εξουσίας που σήμερα διευθύνουν τη Βερχόβνα Ράντα». Ο Π. Σιμονένκο υπογραμμίζει ότι τα γεγονότα τής περασμένης νύχτας αποδεικνύουν ένα μόνο πράγμα, ότι «οι εμπρηστές χρησιμοποίησαν ναζιστικές μεθόδους για να συγκαλύψουν τα εγκλήματά τους». Ο Π. Σιμονένκο επίσης υπενθύμισε ότι «οι εμπρηστές δεν κατέστρεψαν μόνο τα γραφεία τής κεντρικής επιτροπής τού ΚΚ, αλλά η πράξη τους συνιστά επίσης επίθεση στα εκ. των ουκρανών πολιτών που ψήφισαν το κόμμα».

«Είδαμε επίσης να καίγονται βιβλία, πράγμα για το οποίο υπάρχει ιστορικό προηγούμενο. Θέλω να υπογραμμίσω για μια ακόμη φορά ότι οι πλιατσικολόγοι έδρασαν ανεμπόδιστα καταστρέφοντας τα γραφεία, καίγοντας βιβλία, τις σημαίες, τα ενθύμια και τα εμβλήματα τής νίκης,[*] προσβάλλοντας έτσι τη μνήμη των προγόνων μας». Και κατέληξε λέγοντας ότι «η Ευρώπη πρέπει να κατανοήσει ότι στην Ουκρανία έχει επιβληθεί ένα φασιστικό καθεστώς που αποτελεί απειλή για την παγκόσμια κοινότητα».

Ο Π. Σιμονένκο κατά την κοινοβουλευτική συνεδρίαση που διεξάγεται αυτή τη στιγμή στο ουκρανικό κοινοβούλιο καταγγέλλει την καταστροφή των κεντρικών κτιρίων τού ΚΚ Ουκρανίας, την αδιαφορία των αρχών απέναντι στα 3 εκ. των ψηφοφόρων που ψήφισαν το ΚΚ Ουκ. και την άμεση συνέργεια των μελών τής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στην καταστροφή και τον εμπρησμό των κτιρίων τής κεντρικής επιτροπής τού κόμματος.

Ο κομμουνιστής ηγέτης καταγγέλλει επίσης την στάση των κληρονόμων του φασισμού που σήμερα λυμαίνονται τις περιοχές που πλήρωσαν το βαρύτερο τίμημα στον αντιφασιστικό αγώνα.

Ο Σιμονένκο καλεί την Ευρώπη να να βγάλει τις παρωπίδες και να αναγνωρίσει τον εθνικιστικό και φασιστικό χαρακτήρα τού σημερινού καθεστώτος τού Κίεβου. Δηλώνει επίσης ότι το κομμουνιστικό κόμμα θα απόσχει από τις κοινοβουλευτικές εργασίες μέχρις ότου διαταχθεί έρευνα για τον εμπρησμό.

Σήμερα στη Ράντα: το Κόμμα των Περιφερειών θα απέχει από κάθε ψηφοφορία μέχρις ότου δοθεί αμνηστία στους διαδηλωτές τής νοτιονατολικής Ουκρανίας που διαδηλώνουν για τα δίκαια αιτήματά τους· όπως ήδη αναφέρθηκε, το ΚΚ Ουκρανίας έχει αναστείλει τη συμμετοχή του στις κοινοβουλευτικές εργασίες έως ότου συλληφθούν οι (γνωστοί στις αρχές) υπεύθυνοι για τον εγκληματικό εμπρησμό τής έδρας του στο Κίεβο.
_____
[*] Αναφέρεται στην επέτειο τής απελευθέρωσης τής Οδησσού 10/4/44.
_____
Πηγή 1, 2 (10/4)

Πηγή: Waltendegewalt μέσω Lenin reloaded

Βλέπε ακόμη:

• Βρωμάει μπαρούτι στην Ουκρανία
• Μόσχα προς Κίεβο: Σταματήστε τις στρατιωτικές προετοιμασίες - Θα οδηγήσετε τη χώρα σε εμφύλιο
• ΗΠΑ και ΕΕ "χαιρετούν"... ναζιστικά!
• Ο ΜΕΛΑΝΣΟΝ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ «ΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΗΝ «ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ» "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ
• ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Στα 38 έφτασαν τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα που υπογράφουν
• Για σοσιαλφασισμό κανείς-τίποτε, κύριοι;
• Ποιοι είναι οι Ναζί στην ουκρανική κυβέρνηση
• ΒΙΝΤΕΟ-"Εθνικιστές" απείλησαν την ελληνικής καταγωγής αντιπρόεδρο της Κριμαίας
• Οι γριές πουτάνες που γέννησαν ο Έμπερτ με τον Κάουτσκι: Ένα οπτικό ανθολόγιο με διδακτικό χαρακτήρα

-- Η ΕΕ, όμως, μας δίνει χρήματα για να γίνονται έργα, μέσω ΕΣΠΑ χρηματοδοτούνται τα προγράμματα εργασίας, παιδικοί σταθμοί κ.λπ. Αρα, λοιπόν, έχει και θετικά, δεν μπορούμε να τα απορρίψουμε όλα. Από πού, όμως, προέρχονται τα χρήματα του ΕΣΠΑ;

-- Η ΕΕ, όμως, μας δίνει χρήματα για να γίνονται έργα, μέσω ΕΣΠΑ χρηματοδοτούνται τα προγράμματα εργασίας, παιδικοί σταθμοί κ.λπ. Αρα, λοιπόν, έχει και θετικά, δεν μπορούμε να τα απορρίψουμε όλα.
Από πού, όμως, προέρχονται τα χρήματα του ΕΣΠΑ; Τα χρήματα του ΕΣΠΑ είναι χρήματα των λαών των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Προέρχονται από τη φοροαφαίμαξη του λαού, από την περικοπή και εμπορευματοποίηση στοιχειωδών κοινωνικών υπηρεσιών, από την κλοπή του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου, τον οποίο το αστικό κράτος αναδιανέμει προς όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών. Τα λεφτά που συγκεντρώνονται στα κοινοτικά ταμεία από την εισφορά κάθε κράτους έχουν αφαιρεθεί από τους λαούς και αναδιανέμονται στα μονοπώλια. Για τα κοινοτικά πακέτα, όπως και για το ΕΣΠΑ, υπάρχουν σοβαρές κόντρες σχετικά με το ποια τμήματα της πλουτοκρατίας θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος. Και βέβαια αξιοποιούνται και για την υλοποίηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.
Πού πάνε κατά κανόνα αυτά τα χρήματα; Η αρχή για τις χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ είναι μία και μοναδική: Να διαμορφώνουν συνθήκες, ώστε οι καπιταλιστές να εξασφαλίζουν για μεγάλες χρονικές περιόδους υπερκέρδη. Οι επενδύσεις πρέπει να είναι «συμφέρουσες», «αποδοτικές», «ανταγωνιστικές». Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή τους δε γίνεται με κριτήριο τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο έργα ζωτικής σημασίας να μένουν πίσω ή να απορρίπτονται από τη χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ σε σχέση με έργα που εκτελούνται από ιδιώτες ή μέσω ΣΔΙΤ και ενισχύουν την κερδοφορία τους. Κι αυτό γιατί βασική προϋπόθεση για την ενεργοποίηση χρηματοδοτήσεων του ΕΣΠΑ είναι οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Και βεβαίως κανένας ιδιώτης επιχειρηματίας δε θα κάνει έργο για να προσφέρει στο λαό. Το κάνει για να βγάλει κέρδος.
Από αυτή τη σκοπιά το ΕΣΠΑ και τα προηγούμενα κοινοτικά «αναπτυξιακά» προγράμματα έχουν φανερό ταξικό χαρακτήρα. Στην Ελλάδα μεγάλο τμήμα τους - πάνω από 40%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - επιστρέφει άμεσα στους μονοπωλιακούς ομίλους των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών της ΕΕ, ενώ το υπόλοιπο λυμαίνεται η ντόπια αστική τάξη.
Ενα βεβαίως τμήμα τους πηγαίνει και σε ψίχουλα στο λαό με στόχο τη «διαχείριση» και όχι την αντιμετώπιση οξυμένων λαϊκών προβλημάτων.
Και βέβαια είναι λογικό λαϊκές οικογένειες, νέα ζευγάρια να αξιοποιούν έστω και αυτά τα ψίχουλα για να στέλνουν το παιδί τους δωρεάν στον παιδικό σταθμό ή οι μακροχρόνια άνεργοι που πιάνουν δουλειά σε προγράμματα που χρηματοδοτούνται από κονδύλια του ΕΣΠΑ, όπως το πρόγραμμα για την κοινωφελή εργασία (τα λεγόμενα 5μηνα αφού τόσο διαρκεί η εργασία, μετά, οι εργαζόμενοι σ' αυτά ξαναπερνούν στην ανεργία).
Το ΚΚΕ, οι υποψήφιοί του, εξάλλου, παλεύουν ώστε όσο είναι δυνατόν τα όποια κονδύλια δίνονται μέσω της ΕΕ να κατευθύνονται ακριβώς στην κάλυψη τέτοιων εργατικών - λαϊκών αναγκών. Παλεύουμε ώστε όσα χρήματα έχουν φύγει από τις τσέπες των εργαζομένων και έχουν διοχετευθεί σε δημοτικούς και περιφερειακούς προϋπολογισμούς, να αξιοποιούνται για να καλύπτονται λαϊκές ανάγκες.
Η ίδια η ζωή δείχνει ότι έτσι δεν λύνονται οι εργατικές - λαϊκές ανάγκες.
-- Τη στιγμή που προχωράνε οι περικοπές από τους κρατικούς, περιφερειακούς, δημοτικούς προϋπολογισμούς σε υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας, στη βάση και των κατευθύνσεων του κεφαλαίου και της ΕΕ, τα χρήματα του ΕΣΠΑ δεν πρόκειται να καλύψουν ποτέ το σύνολο των αναγκών των λαϊκών οικογενειών για παιδικούς σταθμούς. Οχι μόνο γιατί τα δύο τελευταία χρόνια χιλιάδες παιδιά αποκλείστηκαν από το πρόγραμμα, όχι μόνο γιατί και όσα εντάχθηκαν δεν είναι εξασφαλισμένα για τα επόμενα χρόνια, αλλά και γιατί οι παιδικοί σταθμοί λειτουργούν με όρους «παιδοφυλακτηρίου», με ελάχιστες υποδομές.
-- Τη στιγμή που προωθούνται, με βάση και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η απελευθέρωση των απολύσεων κ.λπ. τα χρήματα του ΕΣΠΑ που αξιοποιούνται για τα λεγόμενα «προγράμματα απασχόλησης» δεν λύνουν την ανάγκη όλοι οι εργαζόμενοι να έχουν δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Το «πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας» μοιράζει ψίχουλα στους εργαζόμενους για πέντε μήνες. Μειώθηκε η ανεργία από την υλοποίηση τέτοιων προγραμμάτων; Οι ανάγκες της εργατικής οικογένειας δεν σταματούν μετά τους πέντε μήνες... Θυμίζουμε επίσης ότι σε μεγάλο ποσοστό οι εργαζόμενοι που εντάχθηκαν στα προγράμματα παρέμειναν για πολλούς μήνες και παραμένουν ακόμα απλήρωτοι...
Ο λαός, λοιπόν, δεν έχει τίποτα να κερδίσει περιμένοντας τα «ψίχουλα του ΕΣΠΑ», όταν η πολιτική της ΕΕ που στηρίζει τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης σαρώνει τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

«Η ΕΕ με την ελεύθερη κίνηση προσώπων δεν δίνει μία διέξοδο ιδιαίτερα στη νεολαία να ψάξει και να βρει δουλειά στο εξωτερικό από το να είναι άνεργη στην Ελλάδα;»

«Η ΕΕ με την ελεύθερη κίνηση προσώπων δεν δίνει μία διέξοδο ιδιαίτερα στη νεολαία να ψάξει και να βρει δουλειά στο εξωτερικό από το να είναι άνεργη στην Ελλάδα;»
-- Η ελευθερία κίνησης εργατικού δυναμικού όχι μόνο δεν είναι «ελευθερία» για τους νέους εργαζόμενους αλλά άλλου είδους δεσμά. Ακόμα και αν φαινομενικά δίνεται προσωρινή διέξοδος από την ανεργία δεν μπορεί να δοθεί απάντηση στη σύγχρονη ανάγκη για σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Γιατί η πολιτική που υλοποιείται σήμερα στην Ελλάδα δεν διαφέρει από την πολιτική που έχει υλοποιηθεί σε άλλες χώρες - μέλη της ΕΕ. Συχνά προβάλλουν τους ονομαστικούς μισθούς που ισχύουν σε μια χώρα, όπως, π.χ., η Γερμανία, και λένε ότι με τέτοιους μισθούς η ζωή θα είναι καλύτερη. Ομως, αυτό δεν σημαίνει ότι καλύπτονται περισσότερες ανάγκες, αφού σε κάθε χώρα είναι διαφορετικοί οι όροι διαβίωσης. Δεν πρέπει επίσης να αγνοείται το γεγονός ότι αυτοί οι μισθοί είναι αποτέλεσμα εντατικής εκμετάλλευσης. Κρύβεται ότι οι καλοί μισθοί όλο και περισσότερο «πολιορκούνται» από την πίεση που ασκεί ο διεθνής ανταγωνισμός. Επίσης, ότι μεγάλα τμήματα εργαζομένων που μεταναστεύουν σε αυτές τις χώρες αμείβονται με μισθούς μικρότερους από τους αντίστοιχους των ντόπιων ακόμα και σε εξειδικευμένη επιστημονική εργασία. Παρά τις υπαρκτές διαφορές λόγω ανισομετρίας στην ΕΕ, ορισμένα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά για την κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ. Στη ναυαρχίδα της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ, στη Γερμανία, περισσότεροι από 7 εκατομμύρια απασχολούνται με 450 ευρώ το μήνα στο πλαίσιο των λεγόμενων minijobs. Στη Μεγάλη Βρετανία η πραγματική ανεργία φτάνει το 13-14%, μαζί με το ένα εκατομμύριο ανέργους που δεν καταγράφονται, γιατί λαμβάνουν διάφορα επιδόματα, και 5% των εργαζομένων που απασχολούνται περιστασιακά και αδυνατούν να βρουν μόνιμη απασχόληση.
-- Η προώθηση της «κινητικότητας» των εργαζομένων (γεωγραφικής, επαγγελματικής και εκπαιδευτικής) αποτελεί στρατηγικό στόχο για την ΕΕ και τις κυβερνήσεις των χωρών - μελών της. Η ΕΕ από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), προβλέπει την ελευθερία κίνησης εργατικού δυναμικού. Μαζί καθιερώθηκαν όμως και οι άλλες 3 ελευθερίες, αυτές της διακίνησης εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίων στο πλαίσιο της ΕΕ. Για παράδειγμα, η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων δίνει τη δυνατότητα στους καπιταλιστές να μεταφέρουν σε άλλες χώρες της ΕΕ τα εργοστάσιά τους, την παραγωγή, με κριτήριο την εξασφάλιση μέγιστου κέρδους. Αυτή τη στιγμή, π.χ., ένα στα τέσσερα ενδύματα που προορίζονται για τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς κατασκευάζεται στη Βουλγαρία (η κινητικότητα αυτή υπήρξε πριν η Βουλγαρία γίνει μέλος της ΕΕ, το 2007, και ενισχύθηκε στη συνέχεια), όπου λειτουργούν 270 ελληνικές επιχειρήσεις με 22.000 εργαζόμενους. Οι Ελληνες επιχειρηματίες είναι στις πρώτες θέσεις των επενδυτών στις βαλκανικές χώρες, γι' αυτό άλλωστε αποσκοπούν στην είσοδο αυτών των κρατών στην ΕΕ. Στο σύνολό τους οι ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη συγκεκριμένη χώρα απασχολούν πάνω από 35.000 άτομα. Αυτή η περιβόητη ελευθερία κίνησης κεφαλαίων άφησε χιλιάδες εργαζόμενους στην Ελλάδα χωρίς δουλειά. Αντίστοιχα παραδείγματα - συνέπειες αυτών των «ελευθεριών» υπάρχουν και σε άλλους κλάδους, όπως η αμυντική βιομηχανία, η ναυπηγική βιομηχανία, η αγροτική παραγωγή κ.ά.
-- Οι εκμεταλλευτές, η ΕΕ, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου παρουσιάζουν σαν «καινοτομία», ως «παράδεισο ευκαιριών» τη μετανάστευση. Ανεξάρτητα από το αν ένας νέος σήμερα μεταναστεύσει ή όχι, πρέπει να κρίνει, να σκεφτεί: Γιατί σήμερα δεν μπορεί να σπουδάσει, να δουλέψει και να ζήσει στη χώρα του και αναγκάζεται να μεταναστεύσει; Σήμερα, στην Ελλάδα, με κεντρικό σχεδιασμό στην οικονομία, με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων σε όλους τους κλάδους, μπορεί να εξασφαλιστεί το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, συνολικά η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών. Αυτή είναι η διέξοδος υπέρ του λαού και της νεολαίας και απαιτεί αποδέσμευση από την ΕΕ με το λαό στην εξουσία. Γι' αυτήν την προοπτική παλεύει το ΚΚΕ, σ' αυτήν την προοπτική συγκεντρώνει δυνάμεις στους καθημερινούς αγώνες.

Ψηφίζουμε - δυναμώνουμε το ΚΚΕ παντού, γιατί δύναμη είναι και ελπίδα του λαού

Ψηφίζουμε - δυναμώνουμε το ΚΚΕ παντού, γιατί δύναμη είναι και ελπίδα του λαού

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπα, στην εκδήλωση

Ευχαριστούμε όλους και όλες για την παρουσία σας και την ανταπόκρισή σας στο κάλεσμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για την εκδήλωση αυτή σήμερα, κατά την οποία δίνουμε στη δημοσιότητα το ψηφοδέλτιο του Κόμματος για τις ευρωεκλογές. Πρόκειται για μια σημαντική μάχη, την οποία δίνουμε ενιαία, παντού, σε όλη τη χώρα, με στόχο να ισχυροποιηθούν αποφασιστικά, μαζικά τα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ και στις ευρωεκλογές και στις εκλογές για την Τοπική και Περιφερειακή Διοίκηση. Κεντρικό μας σύνθημα είναι «Σπάμε τα δεσμά των μονοπωλίων, της ΕΕ, δυναμώνουμε το ΚΚΕ παντού, γιατί δύναμη κι ελπίδα είναι του λαού».
Το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στις ευρωεκλογές είναι το μόνο που μπορεί να εκφράσει γνήσια τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην ΕΕ.
Να αποτυπώσει την αντίθεση του λαού και της νεολαίας μας απέναντι στην πολιτική αυτής της καπιταλιστικής ένωσης, που στέλνει συνεχώς αντιλαϊκές οδηγίες, φτιάχνει τρόικες, προβλέπει αντιδραστικά μνημόνια διαρκείας, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, την ανταγωνιστικότητά τους, συνθλίβοντας τους λαούς.
Το ΚΚΕ παραμένει η μοναδική συνεπής πολιτική δύναμη, με την πιο καθαρή θέση: Αποδέσμευση από την ΕΕ - Μονομερής διαγραφή του χρέους, για το οποίο δεν ευθύνεται ο λαός μας - Κοινωνικοποίηση του πλούτου, με το λαό στην εξουσία. Αυτή η θέση θωρακίζει την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα απέναντι στους λεγόμενους «ευρωσκεπτικιστές», που τάχα σηκώνουν τη σημαία της αποδέσμευσης, της εξόδου από το ευρώ, στέλνοντας τους εργαζόμενους, το λαό, να παλεύουν κάτω από ξένες σημαίες, τις οποίες σηκώνουν οι δυνάμεις του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου για τα δικά τους συμφέροντα.

Η σφηκοφωλιά των Ευρωπαίων καπιταλιστών ματώνει τους λαούς

Για σκεφτείτε: Τα άλλα κόμματα, άλλα ένθερμα, άλλα με ορισμένη κριτική, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ακόμα από την ίδρυση της ΕΟΚ, υιοθέτησαν τη λογική του μονόδρομου.
Οι πρόδρομοι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κι αν ονομάζονταν (ΕΡΕ, ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ, «ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ» ή ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ) ψήφισαν και με τα δύο χέρια όλες τις αντιδραστικές Συνθήκες, συντάχθηκαν με αυτήν τη σφηκοφωλιά, υπηρέτησαν τους σχεδιασμούς του συστήματος, που μας έφερε οικονομική κρίση, φτώχεια, ανεργία, πολέμους.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης που κινούνται στις ράγες του ίδιου μονόδρομου, της ίδιας στρατηγικής, και που σήμερα θέλουν να φοβίσουν το λαό ότι το σπάσιμο των δεσμών της ΕΕ είναι αρνητικό για τους εργατοϋπαλλήλους, τους ανέργους, τα λαϊκά στρώματα, κρύβουν την αλήθεια για τον ίδιο τον εκμεταλλευτικό και σάπιο χαρακτήρα της καπιταλιστικής αυτής ένωσης. Οταν λέμε ΕΕ δεν εννοούμε την ευρωπαϊκή ήπειρο στην οποία κατοικούν οι λαοί της. Μιλάμε για την ένωση των καπιταλιστών που συγκροτήθηκε από τους ίδιους για να υπερασπίσει τα ιδιοτελή ταξικά συμφέροντά τους, τα κέρδη τους, ματώνοντας τους λαούς.
Ετσι εξηγείται και γιατί στην ΕΕ ούτε υπήρξαν ούτε μπορούν να υπάρξουν ισότιμες σχέσεις ανάμεσα στα κράτη - μέλη της, αφού η αλληλεγγύη μεταξύ των μονοπωλίων αφορά μόνο στη συμφωνία οικονομικής - κοινωνικής επίθεσης στους λαούς. Η σήψη της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικής ένωσης φαίνεται και από το γεγονός ότι σε όλα τα κράτη - μέλη της εμφανίζονται και πολλαπλασιάζονται τα σκάνδαλα, η διαφθορά. Η ΕΕ, με τα περισσότερα κράτη - μέλη της ταυτόχρονα να είναι και μέλη του ΝΑΤΟ, οργανώνει τον πόλεμο με οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά μέσα, διεξήγαγε πόλεμο στο έδαφος της Ευρώπης, συμμετέχει στους σχεδιασμούς επέμβασης σε Ασία, Αφρική, σήμερα στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, πάει χέρι χέρι με τις ΗΠΑ στον αντικομμουνισμό και στην αντιμετώπιση του κινήματος με τη γνωστή τρομο-νομοθεσία και τον αυταρχισμό.

Ο ευρωμονόδρομος καμιά εγγύηση δεν παρέχει στην εδαφική κυριαρχία. Η Κύπρος μπήκε στην ΕΕ - με απόφαση και των Κύπριων κομμουνιστών - με κύρια επιδίωξη να λυθεί το Κυπριακό. Η ΕΕ, αντίθετα, στήριξε το «σχέδιο Ανάν», συνεχίζει να στηρίζει την πολιτική που οδηγεί σε διχοτόμηση.
Η ΕΕ ούτε στο ελάχιστο δεν αντιμετώπισε τις παραβιάσεις στο Αιγαίο από την Τουρκία, η οποία διαπραγματεύεται την ένταξή της σε αυτήν.

Το ΚΚΕ στις πιο κρίσιμες στιγμές πήρε τη μόνη σωστή θέση για το λαό

Το ΚΚΕ έγκαιρα αποκάλυψε ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύγκλιση για τους λαούς με παρεμβάσεις από τα πάνω, αλλά κατάργηση της ΕΕ για όλους τους λαούς με το δικό τους αγώνα, οικοδόμηση μιας Ευρώπης των λαϊκών δικαιωμάτων, της ειρήνης, του σοσιαλισμού.
Το ΚΚΕ έγκαιρα αποκάλυψε ότι μέσα στις συνθήκες των ανταγωνισμών, των ανισότιμων σχέσεων, οι οποίες αναμφίβολα οξύνονται σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, οξύνεται και η διαπάλη ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη.
Σήμερα, για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Ιταλίας πιέζουν τη Γερμανία να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος για τη διαχείριση του χρέους των πιο υπερχρεωμένων κρατών της Ευρωζώνης και για να περιορίσει τα εμπορικά της πλεονάσματα.
Αυτό, όμως, δεν γίνεται για τα συμφέροντα των λαϊκών δυνάμεων, δεν αφορά τους λαούς είτε των ισχυρότερων είτε των πιο αδύναμων καπιταλιστικών οικονομιών. Αναζητούνται, βέβαια, συμβιβασμοί ανάμεσα στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, αλλά κανένας προσωρινός συμβιβασμός δεν μπορεί να αποτρέψει την υλοποίηση αντιλαϊκών μέτρων, την περιοδική εκδήλωση κρίσης μέσα στα πλαίσια της ΕΕ. Τα επόμενα χρόνια θα φανούν πιο καθαρά οι δυσκολίες των κρατών της Ευρώπης, που συμμετέχουν στην ΕΕ, να αντιμετωπίσουν την κρίση, την ασθενική ανάκαμψη που θα προκύψει, τις μεταξύ τους άνισες σχέσεις και ανταγωνισμούς.

Τώρα, λοιπόν, πρέπει οι λαοί να παρέμβουν, για να μην επιτρέψουν σχέδια, που θα δώσουν χρονικό περιθώριο να συνεχίσει η ΕΕ την ορμητική επίθεσή της κατά των εργαζομένων. Να μην μπλεχτούν οι λαοί σε ανταγωνισμούς, που μπορεί να φέρουν πιο κοντά παλιούς και νέους τοπικούς πολέμους είτε στο έδαφος της Ευρώπης είτε στον ευρύτερο χώρο.
Το ΚΚΕ δύο φορές, στις πιο κρίσιμες στιγμές, πήρε τη μόνη σωστή θέση, λέγοντας «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ», «ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ», προβάλλοντας τη μόνη συνεπή θέση για «ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ».
Σ' αυτήν τη βάση, οργάνωσε και στήριξε αγώνες με συγκεκριμένα αιτήματα, προκειμένου να δυσκολέψει την εφαρμογή των κοινοτικών αποφάσεων.
Γι' αυτό ο λαός πρέπει να αρχίσει - και με την ευκαιρία των ευρωεκλογών - να βάζει το δικό του λιθαράκι στο δρόμο της πάλης για τη λαϊκή εξουσία, στο δρόμο των λαών της Ευρώπης, για την Ευρώπη της Λαϊκής Ευημερίας.
Το ΚΚΕ, παρά τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης, παλεύει με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος.
Διαθέτει όλες τις δυνάμεις του στον αγώνα για την οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα σχολεία, στα ΤΕΙ και τα Πανεπιστήμια, στις επαγγελματικές σχολές, στα χωριά, στις γειτονιές, στα συνδικάτα.
Πρωταγωνιστεί καθημερινά στους αγώνες, σε αντίθεση με τον κυβερνητικό - εργοδοτικό συνδικαλισμό, παλιό και νέο, που είναι δεκανίκι της ΕΕ, της μεγαλοεργοδοσίας.

Δίνει μάχες στη Βουλή και το Ευρωκοινοβούλιο. Αντιτάσσεται στα αντιλαϊκά μέτρα, ενημερώνει τους εργαζόμενους, είναι η δική τους φωνή!
Το ΚΚΕ έχει καταθέσει σημαντικές προτάσεις νόμων για την ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών.
Δίνει όλες του τις δυνάμεις για να πάρει σάρκα και οστά το σύγχρονο μήνυμα «κανένας μόνος του στην κρίση, όλοι για έναν και ένας για όλους», για να δυναμώσει η λαϊκή αλληλεγγύη.
Η ΕΕ έφερε φτώχεια, ανεργία και εξαθλίωση παντού.
Ο λαός δεν έχει κανένα λόγο να υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων. Πρέπει να φτιάξει τη δική του ζωή, στον τόπο του, εκφράζοντας τώρα την αντίθεση στην ΕΕ, καταψηφίζοντας τα κόμματα που την στήριξαν και την στηρίζουν.
Η χώρα μας είναι μια πλούσια χώρα και μπορεί να ζήσει το λαό της, μόνο αν φύγουμε από την ΕΕ.
Το ΚΚΕ δεσμεύεται στον ελληνικό λαό, αγωνίζεται μαζί του να ενισχυθεί, να δυναμώσει η κοινωνική Λαϊκή Συμμαχία, κοινωνικοποιώντας τα μονοπώλια, να φτιάξουμε μαζί μια καλύτερη ζωή.

Αυτά που κρύβουν όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου

Η ΕΕ και τα κόμματά της στήριξαν αντιλαϊκές συνθήκες και αποφάσεις και μας έφεραν ως εδώ. Τέτοιες αντιλαϊκές αποφάσεις στο Ευρωκοινοβούλιο ψηφίζουν οι ευρωβουλευτές των κομμάτων της συγκυβέρνησης αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ. Ολοι αυτοί όχι μόνο έβαλαν πλάτη στην υλοποίηση των αποφάσεων της ΕΕ, αλλά αποδυνάμωσαν και εστίες αντίστασης του λαού. Είναι γνωστά «τα έργα και οι ημέρες τους» στο κίνημα, στους δήμους. Παντού έγιναν τορπιλάκατοι των βιομηχάνων και των συμφερόντων των εργοδοτών, εκτοξεύοντας τις τορπίλες τους κατά του λαού.
Τα κόμματα της ΕΕ κρύβουν ότι:
Η ΕΕ αποφασίζει για τις νέες «αγορές» καταστρέφοντας βιοτεχνίες, μικρομάγαζα, φτωχούς αγρότες και εργάτες μαζί.
Η ΕΕ αποφάσισε για το τι θα σπέρνει και το τι θα παράγει ο αγρότης. Αποφάσισε να του πάρουν τα χωράφια οι τράπεζες!
Η ΕΕ αποφάσισε να γεμίσει τα ράφια των σούπερ μάρκετ με εισαγόμενα προϊόντα για να κερδίσουν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια.
Η ΕΕ δεν έχει λόγους να μιλά για εθνική πολιτική στην ελληνική οικονομία, γιατί όλα μπαίνουν στο ζύγι των μονοπωλίων και το τι συμφέρει αυτά.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τρομοκρατούν με το ψευτοδίλημμα «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη», για να κρύψουν ότι το ΝΑΙ ή ΟΧΙ αφορά στην ΕΕ των καπιταλιστών, που καμιά σχέση δεν έχει με την Ευρώπη των λαών.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αφού κορόιδεψαν για χρόνια με τα «χρυσά κουτάλια», κάθε φορά έβαζαν το λαό να ταυτίζει τους στόχους του με τους στόχους του κεφαλαίου. Πότε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, πότε με την ΟΝΕ, το ευρώ, τώρα τρομοκρατούν με το φόβο της «απομόνωσης».
Τρομοκρατούν για να κρύψουν ότι ο ελληνικός λαός, όπως και κάθε λαός, είναι μόνος του μέσα σε αυτή τη λυκοσυμμαχία.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μαζί με το φόβο της απομόνωσης καλλιεργούν και την προσδοκία της ανακούφισης, που δήθεν θα προέλθει από την ανάκαμψη, την ανάκαμψη δηλαδή των λίγων, της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ο λαός μας, όμως, πολύ σωστά λέει πως δεν γίνεται «και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος». Δεν γίνεται και κέρδη για το κεφάλαιο και δικαιώματα για την εργατική τάξη, το λαό.
Ευθύνη έχουν όλα τα κόμματα του ονομαζόμενου «αντιμνημονιακού τόξου», του δήθεν «αντιμερκελισμού», της δήθεν «αντινεοφιλελεύθερης» και «αντιτραπεζικής» εκδοχής της ΕΕ και της Ευρωζώνης, τα κόμματα που κατακρίνουν επικεντρώνοντας σε ορισμένους υπεύθυνους, συγκαλύπτοντας έτσι την ουσιαστική τους στήριξη στην ΕΕ του κεφαλαίου, των μονοπωλίων.

Δεν ωφελεί η μετακίνηση από το ένα κόμμα του ευρωμονόδρομου στο άλλο

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω επιπλέον και της θέσης του ως αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης συνειδητής εξαπάτησης.
Στις ευρωεκλογές χρειάζεται να τιμωρηθεί ο πυρήνας της πολιτικής και της δράσης των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η επιλογή τους υπέρ των μονοπωλίων, υπέρ του μονόδρομου της ΕΕ. Δε συνιστά πραγματική τιμωρία η μετακίνηση από το ένα κόμμα του ευρωμονόδρομου στο άλλο, όπως από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, που εξαπατά το λαό ότι η ΕΕ, από τα μέσα και από τα πάνω, με τις διαπραγματεύσεις και τάχα καλύτερες συμμαχίες, θα μετατραπεί σε «Ευρωπαϊκή Ενωση των λαών». Που έχει βάλει σκοπό του να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του παλιού ΠΑΣΟΚ που σάπισε, έτσι όπως αυτό αποδεικνύεται και από τις μετεγγραφές που έχει κάνει.
Απατηλή και χαμένη για το λαϊκό συμφέρον είναι η ψήφος στα κόμματα που χρόνια καλλιέργησαν την ευρω-λαγνεία. Και τώρα που η ΕΕ αποκαλύφθηκε στα μάτια του ελληνικού και των άλλων λαών, τώρα κάνουν κριτική στην τρόικα, στους Ευρωπαίους, στους ξένους, την ίδια ώρα που συντρώγουν μαζί τους και τους δίνουν όρκους πίστης και υποταγής.
Τα κόμματα που στηρίζουν την ΕΕ πουλάνε στον ελληνικό λαό δήθεν «αντίσταση» και «πατριωτιλίκι» απέναντί της, ενώ συμφωνούν με όλες τις βασικές της επιλογές, τις έχουν ψηφίσει.
Τα κόμματα της αστικής διακυβέρνησης έκλεισαν έναν κύκλο 40 χρόνων που διαχειρίστηκαν τις επιλογές της ΕΕ, όπου οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Σήμερα, το αστικό πολιτικό σύστημα φτιάχνει καινούργια αναχώματα, φυτεύει «ελιές» πλάι σε «ποτάμια», για να ανακόψουν την οργή του λαού, να διασκορπίσουν ανώδυνα σε καταδικασμένους και σε τηλεαστέρες - που σύντομα θα αποδειχτούν μεγάλες φούσκες - την καταδίκη απέναντι στην πολιτική της ΕΕ. Δεν μας ξεγελούν. Αλλωστε, γι' αυτό φτιάχτηκαν αυτά τα εφήμερα σχήματα.

Καμία εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ και τις αυταπάτες που σπέρνει για την ΕΕ

Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ που κοροϊδεύει το λαό για την ΕΕ, κάνει βρώμικο παιχνίδι σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων, σπέρνει αυταπάτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε τη συνθήκη του Μάαστριχτ, στήριξε την ένταξη στην ΟΝΕ. Δεν μπορεί να έχεις ψηφίσει το μεγαλύτερο μνημόνιο των μνημονίων, το Μάαστριχτ, και μετά να λες, δεν είδα, δεν κατάλαβα! Αποτέλεσμα και της δικής του ψήφου, είναι όσα περνάμε σήμερα. Δεν μπορεί να έχει κανείς εμπιστοσύνη στη διγλωσσία του ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια και τα αυτιά μπροστά στις συνέπειες, να γίνεσαι θιασώτης της Ευρωπαϊκής δήθεν ολοκλήρωσης.
Δεν μπορεί να κάνεις πως δεν ξέρεις, ότι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το ΔΝΤ, ο ΟΑΣΑ, πάνε πακέτο. Και να μην λες κουβέντα ότι αυτοί οι οργανισμοί είναι εργαλεία διαχείρισης για τους λίγους στην ΕΕ.
Τι εμπιστοσύνη μπορείς να έχεις σε ένα κόμμα που μέρα με τη μέρα το βλέπεις να μεταμορφώνεται σε ένα άλλο ΠΑΣΟΚ, αυτό που οι ίδιοι οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ εγκατέλειψαν; Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι καν η ριζοσπαστική αριστερά της ΕΔΑ των αγώνων, που καταψήφισε την σύνδεση με την ΕΕ, «το λάκκο των λεόντων» όπως την αποκαλούσε.
Είναι ένα μεταβατικό κόμμα των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας και για αυτό τα εχθρικά προς το λαό μεγαλοσυμφέροντα, έχουν επενδύσει πολλά στην πολιτική του. Είναι κόμμα που πατάει σε δύο βάρκες: Από τη μια σηκώνει ακόμα και «κόκκινες παντιέρες», κατά περίσταση και ακροατήριο, ψαρεύοντας την ιστορική διαδρομή αγωνιστών, ακυρώνοντας τη βαθύτερη ουσία της διαδρομής τους και από την άλλη αγωνιά μαζί με τους βιομηχάνους για την υγεία των κερδών τους.
«Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται» λέει μια λαϊκή ρήση. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα «σούρτα - φέρτα» με την πλουτοκρατία, μας λένε ότι «κακά μαντάτα έρχονται» για τους εργαζομένους και για τον τόπο.

Οι δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι απέναντι στην ΕΕ και το κεφάλαιο

Αλλιώς μιλά στη Βουλή, με τρόπο που να δημιουργεί εντυπώσεις στο λαό ότι έχει πολιτική δήθεν με ριζική διαφορά από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, κι αλλιώς μιλά στα διεθνή φόρα, που δίνει εξετάσεις στα μονοπώλια και φαίνεται να παίρνει «καλό» βαθμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ δε δεσμεύεται, στην περίπτωση που γίνει κυβέρνηση, ούτε καν για αναπλήρωση των απωλειών του λαού τα τελευταία χρόνια. Την ίδια ώρα δεσμεύεται ότι θα δώσει νέες κρατικές ενισχύσεις, κρατικό χρήμα, στους δήθεν «υγιείς επιχειρηματίες» που θα σέβονται τη νομοθεσία, δηλαδή όλη αυτή τη νομοθεσία που έχει ψηφιστεί ελέω μνημονίου προς όφελός τους!
Για ποιο πράγμα ακριβώς δεσμεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ, το λένε τα ίδια του τα κεντρικά στελέχη:
Οταν για παράδειγμα ο Σταθάκης λέει ότι η έκτακτη εισφορά είναι μία «τεχνική λεπτομέρεια», που «δεν είναι το βασικό πρόβλημα του φορολογικού συστήματος», και ότι «οι Ελληνες πληρώνουν λιγότερους φόρους»!
Οταν ο Δραγασάκης λέει ότι «η κρίση είναι δική μας». Οταν ο ίδιος επίσης απαντά ότι «το πρόγραμμα είναι υπό διαρκή εξέταση» και ότι «χρειάζεται μια στρατηγική προσαρμόσιμη»! Καταλαβαίνει κι ο πιο καλόπιστος και αφελής ότι τα εκστομίζουν αυτά όντας στην αντιπολίτευση, φανταστείτε τι έχει να γίνει άμα κληθούν να κυβερνήσουν!
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει περάσει στην απέναντι πλευρά από το λαό, στην πλευρά της αστικής τάξης παρασύροντας με τη διγλωσσία του ριζοσπάστες αγωνιστές ότι τάχα μια δυνατή «ευρωπαϊκή αριστερά» θα κάνει τις αγέλες των λύκων, περίπου αρνιά. Δεν υπάρχει όμως απόφαση και οδηγία της ΕΕ που δεν οδήγησε στη συγκέντρωση του πλούτου, δηλαδή του κεφαλαίου, στην αρπαγή κατακτήσεων, στην καταστροφή αυτοαπασχολούμενων, επαγγελματιών, βιοτεχνών, εμπόρων, αγροτών, χωρίς καμία άλλη προοπτική εργασίας.
Ο ευρωμονόδρομος, στον οποίο υποκλίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει και αποδοχή των δεσμεύσεων της ΕΕ, υποταγή στο στόχο της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Καμιά αλλαγή προέδρου στην Κομισιόν δεν μπορεί να αλλάξει τον αντιδραστικό - αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ, γιατί αυτή ιδρύθηκε και λειτουργεί για να θωρακίσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων σε βάρος των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων. Οι διεθνείς σύμμαχοι και τα στηρίγματα που επικαλείται, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Μεσογειακού Νότου, είναι εχθροί του λαού.
Καλλιεργεί μεθοδικά την υποστολή των αγώνων της εργατικής τάξης, προτείνει «εργασιακή ειρήνη». Στην πράξη γίνεται νεκροθάφτης των τελευταίων κατακτήσεων που έχουν απομείνει. Οι αγωνιστές, οι ριζοσπάστες, όσοι νοιώθουν ότι παρασύρθηκαν, όσοι τον εμπιστεύτηκαν πριν 2 χρόνια, τώρα, όσο είναι ακόμα νωρίς, μπορούν να προβληματιστούν, να δουν χωρίς συναισθηματισμούς και ψεύτικες ελπίδες, την αλήθεια, να συμπορευτούν σε αυτή τη μάχη με το ΚΚΕ, δίνοντάς του μεγαλύτερη δύναμη από αυτή που είχε τα προηγούμενα χρόνια.
Τέτοια δύναμη έτσι ώστε η εργατική τάξη, και τα σύμμαχα μαζί της λαϊκά στρώματα, να γίνουν πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση στα συμφέροντα των μονοπωλίων και της λυκοσυμμαχίας της ΕΕ, για να ανοίξει δρόμος της Ελλάδας και της Ευρώπης της φιλολαϊκής ανάπτυξης, με το λαό πραγματικά στην εξουσία.

Ψήφος εναντίωσης στο σύστημα που γεννά την ανεργία και τα λουκέτα

Φίλες και Φίλοι,
Απευθυνόμαστε στον άνεργο που είναι μέρος της εργατικής τάξης που πετάχτηκε στο δρόμο και με αποφάσεις της ΕΕ. Αυτές υλοποίησαν τα κόμματα της ΕΕ στην Ελλάδα. Ο θυμός των ανέργων και των οικογενειών τους μόνο με ψήφο στο ΚΚΕ μπορεί να πιάσει τόπο. Αυτό φοβούνται. Δυναμώνοντας και ψηφίζοντας το ΚΚΕ ισχυροποιείς την κινητήρια δύναμη των ταξικών αγώνων. Οποια άλλη επιλογή, δίνει φιλί και ανάσα στον καπιταλισμό αυτόν που γεννά την ανεργία.
Το ΚΚΕ δεν ξημεροβραδιάζεται στα σαλόνια της ΕΕ, όπως οι διάφοροι κουτοπόνηροι λεξιπλάστες, δημαγωγοί της σοσιαλδημοκρατίας του ΣΥΡΙΖΑ που αλλάζουν θέσεις σαν τα πουκάμισα, υποσχόμενοι στους ανέργους, με περίσσιο θράσος το πολύ πολύ να τους βρουν μια θέση στα «κοινωνικά πτωχοκομεία» της βαρβαρότητας του καπιταλισμού!
Ο τεράστιος πλούτος που βγήκε με τον ιδρώτα των εργαζομένων δε βγήκε για να κοιμάται ο λαός στα «κοινωνικά υπνωτήρια», να τρώει στα συσσίτια, στα δήθεν «κοινωνικά παντοπωλεία», να τρέχει για την υγεία του στα «κοινωνικά ιατρεία», να ντύνεται με τα περισσεύματα του καθενός.
Απευθυνόμαστε στον αυτοαπασχολούμενο που κλείνει την επιχείρησή του, όχι γιατί φταίει ο ίδιος, αλλά γιατί τον ανάγκασε η πολιτική της ΕΕ και των κομμάτων της, γιατί στηρίζουν τον ανταγωνισμό ο οποίος είναι αδυσώπητος. Ισχύει στον καπιταλισμό ότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.
Οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις της ΕΕ στην παραγωγή και το σύστημα διάθεσης γέμισαν με εκατοντάδες αλυσίδες καταστημάτων τροφίμων, υπηρεσιών, τις γειτονιές. Πέταξαν στο δρόμο χιλιάδες οικογενειακές επιχειρήσεις και μαζί με τους επαγγελματίες και λιγοστούς εργαζομένους που είχαν.
Ποιοι έβαλαν στο στόχαστρο τους επαγγελματοβιοτέχνες; Δεν ήταν οι πολιτικές αποφάσεις της ΕΕ; Δεν ήταν οι «υγιείς επιχειρηματίες» που επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ; Οι ελεύθεροι επαγγελματίες γνωρίζουν καλά και από τα μέσα το ρόλο της ΕΕ. Δεν πρέπει να έχουν πλέον καμία αυταπάτη.
Η συμπόρευση με το ΚΚΕ είναι μονόδρομος. Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι κοινός τόπος, να εκφράσουν τώρα, την αντίθεσή τους στην ΕΕ. Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι καταδίκη των κομμάτων που κλείδωσαν το λουκέτο των μαγαζιών τους!

Με ισχυρό ΚΚΕ υπάρχει ελπίδα και προοπτική

Δίνουμε τη μάχη με μαχητικότητα και αισιοδοξία. Αντιπαλεύουμε το συμβιβασμό και τη μοιρολατρία, την απογοήτευση. Λέμε στο λαό μας:
ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ - ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ταυτόχρονα ψήφος αντίστασης και προοπτικής. Η ψήφος στο ΚΚΕ μπορεί να δώσει φτερά και δύναμη και στο ευρωπαϊκό κίνημα των εργαζομένων.
Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος καταδίκης των αντικομμουνιστικών διώξεων, της υποκίνησης υπαρκτών και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων στα κράτη - μέλη, ψήφος κατά του ναζισμού - φασισμού, του ρατσισμού και του εθνικισμού, κατά των στρατοπέδων των ξένων εργατών.
Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος κατά της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της ΕΕ, πέρα από προσχήματα, σε βάρος των λαών της Αφρικής, του σχεδίου για τον δήθεν εκδημοκρατισμό της Μέσης Ανατολής, των αντιδραστικών επιλογών κατά των λαών της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα της «κοινής θέσης της ΕΕ» κατά της Κούβας. Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι ψήφος που χαλάει τα σχέδια των καπιταλιστών και όσων πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, να απομονώσουν το ΚΚΕ, να ανακόψουν την επίδρασή του στην ανασύνταξη του εργατικού, του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη. Το ΚΚΕ, με συνέπεια και συνέχεια, έδρασε από κοινού με άλλα Κομμουνιστικά, Εργατικά Κόμματα, με δυνάμεις που αντιτίθενται στην ΕΕ και στην επίθεση του κεφαλαίου, στην Ευρώπη.
Οι λαοί της Ευρώπης μπορούν να καταφέρουν κοινό χτύπημα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού.
Είναι σημαντικό, την άλλη μέρα από τις ευρωεκλογές, η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις - κεντροδεξιές και κεντροαριστερές - να μετράνε απώλειες, να έχει δεχτεί πλήγμα η πολιτική τους.
Αυτό το πλήγμα μπορεί να δοθεί με την υπερψήφιση των Κομμουνιστικών Κομμάτων, ριζοσπαστικών, γνήσια αντικαπιταλιστικών - αντιμονοπωλιακών δυνάμεων στην Ευρώπη, που αντιπαλεύουν την ΕΕ και τις ταξικές επιλογές της σε βάρος των εργαζομένων της Ευρώπης και εκτός αυτής.
Οι ευρωεκλογές μπορούν να συμβάλλουν σε μια στροφή στο συσχετισμό προς όφελος του λαού. Με ισχυρό ΚΚΕ για μια πραγματικά ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, μια ισχυρή αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική λαϊκή συμμαχία για την εργατική - λαϊκή εξουσία.
Υπάρχει η πρόταση διεξόδου, η δυνατότητα οργάνωσης της παραγωγής και της κοινωνίας από το λαό, για το λαό. Αυτό που ακόμα λείπει είναι η αποφασισμένη, λαϊκή θέληση για σύγκρουση με τις δυνάμεις που την εμποδίζουν.
Η διέξοδος από την κρίση είναι:
Να κοινωνικοποιηθούν ο ορυκτός πλούτος, η Ενέργεια, οι Τηλεπικοινωνίες, οι Μεταφορές, το εμπόριο, η γη, οι καπιταλιστικές αγροτικές, κτηνοτροφικές επιχειρήσεις, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, να γίνουν λαϊκή περιουσία. Δίπλα στον κοινωνικοποιημένο τομέα της οικονομίας να οργανωθεί ο παραγωγικός αγροτικός συνεταιρισμός.
Με αυτά τα εργαλεία μπορεί η εργατική - λαϊκή εξουσία να σχεδιάσει κεντρικά την οικονομία, να δώσει δύναμη στην ανάπτυξη των κλάδων και της περιφέρειας, να αναπτύσσονται αναλογικά αγροτική, βιομηχανική παραγωγή, κοινωνικές υπηρεσίες με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών σε όλο και ευρύτερο επίπεδο. Αυτή η κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία, στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, είναι η μόνη που μπορεί να δώσει οριστική λύση στην ανεργία. Να καταργήσει την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Παιδεία, στον Πολιτισμό, στον Αθλητισμό, να αναπτύξει αποκλειστικά δημόσιες, δωρεάν, αναβαθμισμένες, σύγχρονες κοινωνικές υπηρεσίες. Να προστατεύσει τη μητρότητα, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, να διαμορφώσει προϋποθέσεις ελεύθερου χρόνου για όλους τους εργαζομένους, ιδιαίτερα για τις γυναίκες, να ευνοήσει τη συμμετοχή τους στα όργανα της εργατικής εξουσίας, από κάτω έως πάνω. Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟ ΛΑΟ - ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ.
Η αποδέσμευση, που προβάλλει το ΚΚΕ, είναι ενταγμένη στον άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού, στο δρόμο της ενοποίησης της Ευρώπης προς όφελος των λαών. Ο δρόμος του ΚΚΕ είναι ο διεθνιστικός δρόμος των λαών. Το ΚΚΕ προτείνει το δρόμο μιας πραγματικής διεξόδου για το λαό από την κρίση και τους πολέμους. Ολοι οι άλλοι δρόμοι έχουν δοκιμαστεί.

Να φτάσει παντού το αισιόδοξο, ανατρεπτικό, ελπιδοφόρο μήνυμα του ΚΚΕ

Αυτές τις θέσεις του ΚΚΕ μπορούν να εκφράσουν και να φέρουν κοντά στο λαό, να τις κάνουν πράξη και στο ευρωκοινοβούλιο, με προτάσεις νόμων και παρεμβάσεις, οι υποψήφιοι στο ευρωψηφοδέλτιο του ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ δεν έχει δεσμεύσεις, είναι ελεύθερο να υπερασπίσει τα λαϊκά συμφέροντα και στην Ευρώπη, γιατί δεν δεσμεύεται από καμιά αντιλαϊκή υπογραφή, από καμιά άτιμη συναλλαγή.
Στο ψηφοδέλτιο που σας παρουσιάζουμε σήμερα, βρίσκονται αγωνιστές και αγωνίστριες της ζωής, των λαϊκών αγώνων, κοντά στο λαό, στη νεολαία, αγωνιστές της δουλειάς, της επιστήμης, της τέχνης, της μόρφωσης.
Ανάμεσά τους βρίσκονται μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, αλλά και αγωνιστές και αγωνίστριες συνεργαζόμενοι μαζί του, με τις ιδιαίτερες απόψεις τους, αποφασισμένοι όμως να συμπορευτούν με το ΚΚΕ, στις ερχόμενες μάχες για το καλό του λαού μας.
Είναι άνθρωποι που δραστηριοποιούνται σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου.
Εργάτες στα εργοστάσια, υπάλληλοι σε μαγαζιά, στο δημόσιο, επαγγελματίες, αγρότες, καλλιτέχνες, διανοούμενοι, επιστήμονες, καθηγητές Πανεπιστήμιου, ένστολοι από τις Ενοπλες Δυνάμεις, το πυροσβεστικό σώμα.
Αγωνιστές που πριν μερικά χρόνια μπορεί να βρίσκονταν σε άλλα κόμματα ή ήταν ανένταχτοι.
Ανάμεσά τους είναι εργαζόμενοι συνδικαλιστές από το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, πρόεδροι μεγάλων Ομοσπονδιών του ιδιωτικού τομέα, πρόεδροι κλαδικών συνδικάτων, Εργατικών Κέντρων, στελέχη του ΠΑΜΕ.
Επίσης στο ψηφοδέλτιο βρίσκονται αρκετοί από τον αγροτικό χώρο, εκλεγμένοι σε ομοσπονδίες αγροτικών συλλόγων από την ΠΑΣΥ. Βρίσκονται νέοι και νέες της ΚΝΕ και των νεολαιίστικων αγώνων, του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος.
Το ψηφοδέλτιό μας τιμούν με την παρουσία τους πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, καθηγητές από την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, επιστήμονες από διάφορους κλάδους. Μαζί μας δίνουν τη μάχη άνθρωποι από το χώρο του Πολιτισμού και του Αθλητισμού.
Στο ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ φυσικά βρίσκονται οι 2 μέχρι σήμερα ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, που έδωσαν για πολλά χρόνια τη μάχη στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο, μέσα στη χώρα μας.
Τέλος, και δεν είναι τυχαίο ότι τους άφησα στο τέλος, παρότι τιμούν το ψηφοδέλτιο, συναγωνιστές από το χώρο των ένστολων, τόσο από τις Ενοπλες Δυνάμεις, όσο και από το Πυροσβεστικό Σώμα.
Με τη συμβολή όλων μπορούμε να φέρουμε το αισιόδοξο, ανατρεπτικό, ελπιδοφόρο μήνυμα του ΚΚΕ, απ΄ άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα. Ψηφίζοντας, ενισχύοντας το ΚΚΕ παντού, ακριβώς γιατί δύναμη κι ελπίδα είναι του λαού.

KK ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ Καταγγέλλει το κάψιμο των γραφείων του από τους φασίστες

KK ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Καταγγέλλει το κάψιμο των γραφείων του από τους φασίστες

Το ΚΚ Ουκρανίας καταγγέλλει το κάψιμο των κεντρικών γραφείων του χτες στο Κίεβο (ήταν σε κατάληψη από τις 22 Φλεβάρη) από ένοπλες φιλοφασιστικές δυνάμεις.
Οπως σημειώνει: «Οι εισβολείς προσπαθούν να δυσφημίσουν τους κομμουνιστές και να τους ενοχοποιήσουν, και για αυτό ψάχνουν τα αρχεία στα γραφεία της ΚΕ, που χρησιμοποιούν δήθεν ως έδρα της "επιτροπής κάθαρσης" που έχουν στήσει, εμφανιζόμενοι ως "επαναστάτες"». Ταυτόχρονα, καταγγέλλει τις ουκρανικές αρχές γιατί δεν κάνουν τίποτε γι' αυτήν την κατάσταση, αφού «η αντιλαϊκή κυβέρνηση στηρίζει τις φιλοφασιστικές δυνάμεις».
Επίσης σημειώνεται: «Στα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα συνεχίζεται η αντικομμουνιστική υστερία με κραυγές "να τελειώνουμε με τους κομμουνιστές και την ιδεολογία τους στην Ουκρανία", "να τελειώνουμε με τις αριστερές δυνάμεις". Ετσι προχώρησαν στην ολοκληρωτική καταστροφή και το κάψιμο των γραφείων. Οι "επαναστάτες" δεν σταμάτησαν τον εμπρησμό τους, παρόλο που δίπλα από τα γραφεία υπήρχαν κατοικίες, γραφεία, ένα ξενοδοχείο και μια τράπεζα στα οποία θα μπορούσε να επεκταθεί η φωτιά».
Και το ΚΚ Ουκρανίας, καταλήγοντας εκτιμά: «Τα συγκεκριμένα γεγονότα αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι οι "επαναστάτες" δεν έχουν καμία σχέση με τις ευρωπαϊκές αξίες και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στο όνομα της οποίας άλλαξαν την κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα, εκπροσωπούν τη μη ανοχή στην αντίθετη γνώμη και τον εξτρεμισμό που οδηγεί στη διάλυση της Ουκρανίας».

Οχήματα ειδικού σκοπού

 Οχήματα ειδικού σκοπού

Ας μιλήσουμε σήμερα για οχήματα. Όλοι γνωρίζουμε τα οχήματα τύπου Sport Utility Vehicle, αν και οι περισσότεροι τα λέμε απλώς SUV δίχως να ξέρουμε τι σημαίνουν τα αρχικά που χρησιμοποιούμε. Πόσοι από μας, όμως, γνωρίζουμε τα "οχήματα" τύπου Special Purpose Vehicle, πιο γνωστά στους φίλους τους ως SPV; Πώς; Σας έπιασα αδιάβαστους; Αφήστε με, λοιπόν, να σας εξηγήσω.

Και, πρώτα-πρώτα, μη βιάζεστε να "δείτε" πίσω από τον όρο "Special Purpose Vehicle" τίποτε θηριώδη τετράτροχα, σαν αυτά που οφείλεις να οδηγείς αν θέλεις να πας για σκι στην Αράχωβα ή για καφέ στο Κολωνάκι. Διότι τα "οχήματα" τύπου SPV δεν έχουν...ρόδες. Δηλαδή, εδώ που τα λέμε, δεν είναι καν αυτοκίνητα. Σας μπέρδεψα περισσότερο, ε;

Πάμε από την αρχή. Μάλλον έχετε ακούσει να γίνεται λόγος για "Εταιρείες Ειδικού Σκοπού". Αυτές οι εταιρείες είναι η τελευταία λέξη τής μόδας για όσους θέλουν να ασχοληθούν με γρήγορες και αποτελεσματικές δουλειές, εκμεταλλευόμενοι την πρεμούρα τής κυβέρνησης να προσελκύσει επενδύσεις, μια πρεμούρα που την οδηγεί στο ξεπούλημα νησιών, παραλιών, ορέων, λαγκαδιών, ακινήτων, κινητών και εν γένει παντός υλικού ή άυλου πράγματος που μπορεί να πουληθεί.

Οι Εταιρείες Ειδικού Σκοπού δεν είναι καινούργιο φρούτο, αφού προβλέπονται από την νομοθεσία μας εδώ και πολλά χρόνια. Απλώς, τώρα τελευταία γνωρίζουν πιένες, σε συνδυασμό με τις διαδικασίες fast-track που έχουν θεσμοθετηθεί προκειμένου να διευκολύνουν τους πάσης φύσεως επενδυτές. Ως εκ τούτου, γι' αυτές τις εταιρείες έχουν προβλεφθεί ορισμένα εξαιρετικά θελκτικά κίνητρα, όπως ευνοϊκώτερη φορολόγηση και ταχύτατες διαδικασίες αδειοδότησης. Για την σύστασή τους αρκεί μια ΚΥΑ (κοινή υπουργική απόφαση) των υπουργών Ανάπτυξης, Μεταφορών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομικών, ενώ έχει ήδη προβλεφθεί ότι μπορούν να υλοποιούν και αποκλειστικά ιδιωτικές επενδύσεις και όχι μόνο ΣΔΙΤ (συμπράξεις δημόσιου & ιδιωτικού τομέα) όπως παλιότερα.

Ε, λοιπόν, αυτές οι εταιρείες που αποκαλούνται στα ελληνικά Εταιρείες Ειδικού Σκοπού, δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που οι αγγλοσάξωνες ονομάζουν Special Purpose Vehicle. Μη ρωτήσετε από πού κι ως πού η εταιρεία αποκαλείται vehicle, δηλαδή όχημα. Δεν έχετε ακούσει για "προγράμματα (συγγνώμη, πρότζεκτς) που τρέχουν" ή για "επενδύσεις που -επίσης- τρέχουν"; Πρόκειται για έναν βλακωδέστατο ελληνοαγγλισμό, ο οποίος χρησιμοποιείται από αναλφάβητους που δεν έχουν υπ' όψη τους το -ακριβέστατο- ελληνικό ρήμα "υλοποιώ". Κι αφού οι επενδύσεις "τρέχουν", τί καλύτερο από το να χρησιμοποιείται για την υλοποίησή τους το κατάλληλο "όχημα";

Πάμε τώρα στην ουσία. Οι ΕΕΣ (ή SPV, πείτε τις όπως θέλετε) δεν είναι παρά εταιρείες-κελύφη, οι οποίες συστήνονται για να κάνουν μια συγκεκριμένη δουλειά και χρησιμοποιούνται για να προστατέψουν την μητρική εταιρεία από οποιονδήποτε κίνδυνο, κυρίως χρηματοοικονομικό. Αν κάτι δεν πάει καλά κατά το "τρέξιμο της επένδυσης", η μητρική εταιρεία την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και απλώς αφήνει την SPV της να βουλιάξει.

Δεν θα είμαστε πολύ υπερβολικοί αν υποστηρίξουμε ότι οι SPV χρησιμοποιούνται εκεί όπου δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι οφσόρ. Δείτε τις αποκρατικοποιήσεις τού ΤΑΙΠΕΔ και θα διαπιστώσετε ότι όλες, από Ελληνικό μέχρι ΟΠΑΠ κι από Αστέρα μέχρι Σχινιά, όλες μα όλες γίνονται μέσω SPV. Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι όλες οι πολυδιαφημισμένες τουριστικές επενδύσεις που προγραμματίζουν τα διάφορα ξένα επενδυτικά κεφάλαια (funds), αναλαμβάνονται από SPV.

Πάμε παρακάτω. Στην "Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού", στο κεφάλαιο όπου ασχοληθήκαμε με τo "Σκάνδαλο Enron", γράφαμε: "Στην πράξη, η Enron έκανε κάτι σαν...δημιουργική λογιστική: χρησιμοποιούσε πολλές εταιρείες-βιτρίνες, στις οποίες μετέφερε τα ελλείμματα και τα χρέη, ώστε να εμφανίζει διογκωμένα αποτελέσματα. Στόχος αυτής της -έμμεσης- παραποίησης των ισολογισμών της ήταν η αύξηση της ελκυστικότητας της μετοχής της, ώστε να "φουσκώσει" η χρηματιστηριακή αξία τής εταιρείας". Αυτές οι "εταιρείες-βιτρίνες", για τις οποίες κάναμε λόγο τότε, δεν ήσαν παρά... Εταιρείες Ειδικού Σκοπού. Πώς αλλοιώς θα γινόταν αποτελεσματικώτερα η "μεταφορά ελλειμμάτων και χρεών" αν δεν χρησιμοποιούνταν τα κατάλληλα...οχήματα;

Η ιστορία τής Enron συνιστά μια από τις μεγαλύτερες χρηματοοικονομικές απάτες στην ιστορία τού καπιταλισμού. Το ερώτημα είναι πόσο γνώστες τής ιστορίας είναι οι υπουργοί που συνυπογράφουν τις ΚΥΑ με τις οποίες ιδρύονται οι Εταιρείες Ειδικού Σκοπού στην "Νέα Ελλάδα" του Αντώνη και της παρέας του...

Η ανάκριση

 Η ανάκριση

Κάλλιο αργά παρά ποτέ λέει ο θυμόσοφος λαός. Όταν λοιπόν είδαμε πως ο θίασος του καζάκου έρχεται στα χανιά για να ανεβάσει την ανάκριση του πίτερ βάις, δεν χρειάστηκε δεύτερη κουβέντα για την απόφαση. Στην πορεία μάλιστα νικήθηκαν κι οι όποιοι ενδοιασμοί περί πιθανής… «απεργοσπασίας» (λευκής από την πλευρά μας ως θεατές κι από τη δική τους ως ηθοποιοί), καθώς η παράσταση έδενε άριστα με το απεργιακό κλίμα της χτεσινής ημέρας κι αναδείκνυε μια σημαντική διάσταση για το εργατικό κίνημα και την πάλη του ενάντια στο φασιστικό κίνδυνο.

Η ανάκριση είναι στην ουσία μια ντοκιμαντερίστικη αφήγηση των «ανδραγαθημάτων» των ναζί στο κολαστήριο του άουσβιτς. Και για εμάς τους αμύητους αποτελεί μια καλή εισαγωγή στην κατανόηση της έννοιας της μπρεχτικής αποστασιοποίησης –που με έχει μπερδέψει περισσότερο και από τη διαλεκτική.

Ο βάις καταγγέλλει τη ναζιστική φρίκη και βάζει το θεατή σε μια σκληρή ψυχική δοκιμασία. Δε στοχεύει όμως στο συναίσθημά του, παρά τα πολύ έντονα συναισθήματα που προκαλεί στο κοινό κατά τη διάρκεια του έργου, αλλά στην ενεργοποίηση της συνείδησης και του προβληματισμού του. Δε στοχεύει στα κλαμένα πρόσωπα –και είναι αρκετοί αυτοί που δακρύζουν στην παράσταση- ή στο σφίξιμο της καρδιάς, αλλά στις σφιγμένες γροθιές, που παλεύουν και διεκδικούν. Δεν ενδιαφέρεται για τις καλλιτεχνικές φόρμες, αλλά για την ανάλυση του θέματός του. Δε στέκεται στο προσωπικό δράμα των θυμάτων, αλλά το χρησιμοποιεί ως όχημα για να αναδείξει την ουσία του φασισμού, τα αίτια που τον γεννάνε.

Η ανάκριση δεν αποσκοπεί σε μια προσωρινή ταύτιση του θεατή με τους ήρωες του έργου, που σχεδόν δεν αναφέρονται ονομαστικά. Αλλά στο ταρακούνημά του, δίνοντάς του υλικό να σκεφτεί μετά το τέλος της παράστασης. Με αυτή την έννοια, ο ιστορικός-δημοσιογραφικός (επι)λογος του μπογιόπουλου στο κλείσιμο της παράστασης, δεν έρχεται ως κάτι παράταιρο, αλλά ως επιστέγασμα όσων έχουμε παρακολουθήσει πριν κι επιπλέον τροφή για σκέψη κι επεξεργασία. Το έργο δε θέλει να υποδείξει κάποιο έτοιμο συμπέρασμα στο θεατή, ούτε καταλήγει σε εύκολο από σκηνής διδακτισμό. Αντιθέτως, αποφεύγει το σύνηθες αίσιο τέλος και την πολυπόθητη κάθαρση για το κοινό. Ο θεατής καλείται να αναζητήσει τη λύτρωση έξω από την αίθουσα και το «μύθο», στην πραγματική ζωή με τις πράξεις του και τον αγώνα του.

Ίσως λοιπόν το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της τεχνικής αυτής, ακόμα και αν δεν αποδιδόταν στο υψηλότερο επίπεδο ή δεν απευθυνόταν σε κοινό με θεατρική παιδεία και καλλιέργεια, να ήταν σε κάποια θέατρα της σοβιετικής επαρχίας, όπου όσοι ενσάρκωναν το ρόλο πχ του καπιταλιστή ή του κουλάκου, μόλις και μετά βίας γλίτωναν τις επιθέσεις και το λιντσάρισμα από τους εξαγριωμένους θεατές, που έπαιρναν πολύ στα σοβαρά αυτό που έβλεπαν και σχεδόν κυριολεκτικά τη φράση «πάρε την υπόθεση (του έργου) στα χέρια σου».

Οι μόνοι που αναφέρονται ονομαστικά στο έργο είναι οι βασανιστές κι εκτελεστές του στρατοπέδου. Στις οθόνες της σκηνής εμφανίζεται μάλιστα μια φωτογραφία τους με τις χρονολογίες γέννησης και θανάτου τους και τις ποινές που τους επιβλήθηκαν. Και εκεί διαπιστώνεις δύο πράγματα: αφενός πως πολλά καθάρματα έζησαν αρκετά για να προλάβουν την πτώση του τείχους και την «ενοποίηση» της γερμανίας, για να νιώσουν «ιστορικά δικαιωμένοι» -αν και είχαν ήδη «δικαιωθεί» κι «αποκατασταθεί» από τις αρχές της δυτικής γερμανίας, στελεχώνοντας σε μεγάλο βαθμό τον κρατικό της μηχανισμό*. Κι αφετέρου πως τελικά τους επιβλήθηκαν αστείες ποινές κάθειρξης, ενώ οι πραγματικοί ένοχοι (τα γερμανικά –κι όχι μόνο- μονοπώλια της κρουπ, της μπάγερν, κτλ) απουσίαζαν από το εδώλιο.

(*κι εκεί αναπόφευκτα κάνεις ορισμένες συγκρίσεις με… την πάλη των τάξεων που έμεινε ιστορικά αδικαίωτη και τους δικούς μας ήρωες. Πχ το μολότοφ που έφυγε πλήρης ημερών το 86’ και σχετικά μακάριος, πριν από την τελική εκδήλωση της αντεπανάστασης. Ή τη θρυλική απασιονάρια που έφυγε επίσης πλήρης ημερών, τρεις μέρες μετά την πτώση του τείχους. Και δε γίνεται να μην αναλογιστείς την τρομερή σημειολογία και την επίδραση της είδησης στον οργανισμό της –και βασικά στα ψυχικά της αποθέματα. Και προπαντός τους βετεράνους του κόκκινου στρατού, οι οποίοι έχουν μπει στο στόχαστρο των ναζί και των επίσημων αρχών, που παίρνουν εκδίκηση αντιστρέφοντας τους ρόλους της Ανάκρισης).

Οι βασανιστές του στρατοπέδου είναι εκ των τελευταίων τροχών της αμάξης, εκτελεστικά όργανα μιας μηχανής, που σκοτώνει όχι μόνο από μίσος ή ιδεολογία αλλά κυρίως γιατί απέτυχε να πείσει τον κόσμο ότι έχει κάποιο όραμα. Αμετανόητοι ιδεολόγοι χωρίς όμως ιδιαίτερη ιδεολογική κατάρτιση, καθώς δέχονταν διαταγές, υπακούοντας απλώς το νόμο –και δεν είναι δικό τους λάθος που ο νόμος άλλαξε. Με καρικατουρίστικα στοιχεία και κουσούρια που θυμίζουν σε πολλά σημεία τις σύγχρονες φιγούρες του αντικομμουνιστικού εσμού, οι οποίες πάσχουν από επιλεκτική αμνησία, διαπνέονται από θρασύδειλο κυνισμό και τσαμπουκαλεύονται εκ του ασφαλούς και με άνωθεν προστασία.

Η ανάκριση έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό που ξεκινά ήδη από το σχολείο και τη μισή ιστορία που μαθαίνουμε. Πόσοι γνωρίζουν άραγε τις φρικιαστικές λεπτομέρειες για τους θαλάμους αερίων και τις απεγνωσμένες κραυγές των θυμάτων που συνεχίζονταν κάποιες φορές για αρκετά λεπτά; Ή για τη στενή διασύνδεση του άουσβιτς με τις βιομηχανίες της περιοχής; Για την αδρή χρηματοδότηση των ναζί από τα μεγαλύτερα γερμανικά –και όχι μόνο- μονοπώλια, που επένδυσαν πολιτικά στην επικράτηση του φασισμού; Για τη μεταχείριση των εβραίων και των σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου; Για τα γενετικά πειράματα στις γυναίκες κρατούμενες του στρατοπέδου; Ή κι ευρύτερα για τα ολοκαυτώματα δεκάδων χωριών στη σοβιετική επικράτεια από τους ναζί (βασικό θέμα της ταινίας του κλίμοφ «έλα να δεις»); Και για την πολλαπλάσια ένταση και κλίμακα των πολεμικών επιχειρήσεων στο ανατολικό μέτωπο του β’ παγκόσμιου, με τους σοβιετικούς να σηκώνουν σχεδόν μόνοι τους από τις συμμαχικές δυνάμεις το βάρος της απόκρουσης του ναζισμού;

Αξίζει να συγκρίνουμε αυτό το κενό με τις «γνώσεις» μας, τον καταιγισμό πληροφοριών και έγκυρων ρεπορτάζ για τη σοβιετική ένωση: τα γκουλάγκ, την εξίσωση με το φασισμό, το διαδεδομένο μύθο για τις σφαίρες που περίμεναν όσους πολεμιστές υποχωρούσαν ή επέστρεφαν από την αιχμαλωσία. Και γενικώς με την αστική ευαισθησία για τα «εκατομμύρια θύματα του σταλινισμού» και του «κόκκινου ολοκληρωτισμού», τον χυδαίο συμψηφισμό και τη ντροπαλή αποσιώπηση των ναζιστικών εγκλημάτων.

Ίσως στο μέσο θεατή φανεί το έργο πολύ.. στρατευμένο, γραμμένο από κομμουνιστές για κομμουνιστές. Ο συγγραφέας του ήταν μαθητής του μπρεχτ, οι πρωταγωνιστές-κρατούμενοι του στρατοπέδου μέλη του κκ γερμανίας, ο φασισμός καταγγέλλεται ως η πιο επιθετική κι απροκάλυπτη εκδοχή του καπιταλισμού. Κομμουνιστές είναι εξάλλου κι οι περισσότεροι θεατές κάθε παράστασης, αλλά κι αρκετοί από τους συντελεστές της: ο καζάκος, ο μπογιόπουλος, ο ορκόπουλος ως γιατρός σε προηγούμενες παραστάσεις –που είναι και στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος που ανακοινώθηκε σήμερα. Ίσως πάλι ένας κόσμος να ψάχνει στις εξόδους του κάτι ανάλαφρο και διασκεδαστικό, ως καταφύγιο από τα προβλήματά του και να αποφεύγει ένα έργο που θεωρεί ότι θα τον ψυχοπλακώσει.

Στην πραγματική ζωή όμως δεν υπάρχουν τέτοιες νησίδες και καταφύγια. Και η φασιστική απειλή ξαναθεριεύει όσο ποτέ άλλοτε τα τελευταία χρόνια. Εφόσον λοιπόν αναγνωρίζουμε την αξία και την επικαιρότητα του έργου, ας αναλογιστούμε τα εξής: ποιος άλλος –αν όχι ο θίασος του κομμουνιστή καζάκου- θα ανέβαζε στις μέρες μας ένα τέτοιο δύσκολο και «αντιεμπορικό» έργο; Ποιος άλλος –αν όχι οι φίλοι του κόμματος- θα γέμιζε τις θεατρικές αίθουσες, με ομαδικά εισιτήρια για συντρόφους και ραντεβού που θυμίζουν προσυγκεντρώσεις; Ποιος άλλος –αν όχι οι κομμουνιστές- θα έδινε μια τέτοια διαλεκτική κι αμφίδρομη σχέση μεταξύ της τέχνης για το λαό και του λαού που στηρίζει από το υστέρημά του αυτούς τους καλλιτέχνες;

Και σε τελική ανάλυση, τι θα ήταν το αντιφασιστικό κίνημα σήμερα, χωρίς τους κομμουνιστές και τη δράση τους, καρφί στο μάτι των αφεντικών και των σκυλιών που τα φυλάνε;

Για δες κάτι "παρεούλες"!

 Για δες κάτι "παρεούλες"!

Ρίξτε μια ματιά σε αυτό το δημοσίευμα του σημερινού ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ....

«Ανεξάρτητοι» και μη, υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι σε εκδήλωση της Χρυσής Αυγής!

Οι διασυνδέσεις αλλά και οι «ευκολίες» που παρέχονται στη φασιστική Χρυσή Αυγή σε τοπικό επίπεδο ήταν ήδη γνωστές. Κάτι τέτοιο φάνηκε και από την εκδήλωση των ναζιστών την περασμένη Κυριακή στη Μάνδρα, όπου όχι μόνο τους παραχωρήθηκε το παλιό δημαρχείο της πόλης από τον δήμαρχο Μάνδρας - Ειδυλλίας, Γ. Δρίκο (εκλέχτηκε με τη στήριξη της ΝΔ, ενώ σήμερα δηλώνει «ανεξάρτητος» πάλι όμως με την στήριξη της ΝΔ), αλλά έδωσαν το «παρών» ο αντιδήμαρχος, ο πρόεδρος Οργανισμού του Δήμου, μέλη του νυν δημοτικού συμβουλίου αλλά και υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι. Την παρουσία τους κατέγραψαν επίσης διάφοροι που δηλώνουν υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι της Γιάννας Κριεκούκη («ανεξάρτητης» με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ) αλλά και του Θανάση Πανωλιάσκου, ο οποίος έχει την επίσημη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Σχολιάζοντας αυτήν την εξέλιξη η Κομματική Οργάνωση Μάνδρας - Ειδυλλίας του ΚΚΕ σημειώνει: «Ολοι αυτοί οι δήθεν ανεξάρτητοι επίδοξοι σωτήρες υποψήφιοι δήμαρχοι, αποδείχτηκε ότι δεν είναι και τόσο ανεξάρτητοι, πέρα από το ότι στηρίζονται και στηρίζουν πολιτικές και κόμματα, έχουν υποψήφιους που στηρίζουν τη φασιστική ιδεολογία. Εργαζόμενε, άνεργε, συνταξιούχε, απομόνωσε τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, έχει εγκληματική ιδεολογία και δράση και αξιοποιείται από το σύστημα για να τρομοκρατήσει όποιον σηκώνει κεφάλι. Τσάκισε το φασισμό και το σύστημα που τον γεννάει. Δεν έχεις καμιά δουλειά με τις παρατάξεις που στηρίζουν τα τσιράκια της μεγαλοεργοδοσίας. Κάνε το βήμα στήριξε - ψήφισε στο Δήμο Μάνδρας - Ειδυλλίας τον υποψήφιο δήμαρχο Μπάμπη Θεοδώρου και στην Περιφέρεια Αττικής τον υποψήφιο Περιφερειάρχη Θανάση Παφίλη».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Ακούω τα συμπεράσματά σας....