Το απίστευτο «σκάνδαλο» των voucher! Πώς κέρδιζαν οι εργοδότες και οι άνεργοι έμεναν με τα… ψίχουλα!

 Το απίστευτο «σκάνδαλο» των voucher! Πώς κέρδιζαν οι εργοδότες και οι άνεργοι έμεναν με τα… ψίχουλα!

Το γεγονός ότι τα προγράμματα voucher ή αλλιώς «Επιταγής Κατάρτισης», αποτελούν από μόνα τους ένα μικρό «σκάνδαλο» -με την έννοια ότι όχι μόνο δε λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας, αλλά αντιθέτως μοιάζουν με… ασπιρίνη για την καταπολέμηση του καρκίνου- είναι γνωστό. Ωστόσο, τα όσα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, καθιστούν το όλο θέμα ακόμη πιο… «σκοτεινό».

Το πλέον ενδεικτικό παράδειγμα αφορά στο πρόγραμμα απασχόλησης του ΟΑΕΔ για 16.220 ανέργους ηλικίας 29 έως 64 ετών, ύψους 112 εκατ. ευρώ, για το οποίο η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Ράνια Αντωνοπούλου πρόσφατα αποφάσισε τον ανασχεδιασμό του.

Το πρόγραμμα αυτό είχε αρχικά σχεδιαστεί από την προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Εργασίας -επί ΝΔ και υπουργίας Γ. Βρούτση- και ο σχεδιασμός του, σύμφωνα με την σημερινή ηγεσία, ήταν το λιγότερο σκανδαλώδης.

Είναι ενδεικτικό ότι σύμφωνα με το πρόγραμμα, όπως είχε σχεδιαστεί, οι κύριοι ωφελούμενοι δεν ήταν οι άνεργοι αλλά οι… πάροχοι της κατάρτισης, δηλαδή τα διάφορα ΙΕΚ και Κέντρα Δια Βίου Μάθησης. Συγκεκριμένα, το 75% των κονδυλίων θα κατέληγε στις τσέπες των παρόχων και μόλις το 25% στους ανέργους! Δηλαδή, ενώ τα κέντρα θα έπαιρναν 84 εκατ. ευρώ, για τους 16.220 ανέργους έμεναν μόλις 28 εκατ. ευρώ. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ενώ τα Κέντρα θα έπαιρναν περίπου 5.400 ευρώ για κάθε άνεργο -όταν σε άλλα αντίστοιχα προγράμματα ο μέσος όρος κόστους του παρόχου δεν υπερέβαινε τα 1.600 ευρώ ανά άνεργο- την ίδια ώρα ο κάθε άνεργος θα έπαιρνε μόλις 1.726 ευρώ!

Αυτό, όμως, είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος. Στην άλλη όψη, αναγράφεται η μέθοδος μέσω της οποίας κέρδιζαν αφειδώς ορισμένοι κλάδοι (και κατ’ επέκταση εργοδότες), όταν άλλοι κλάδοι, εξίσου απαραίτητοι για την ανάπτυξη, έμεναν στα… αζήτητα. Είναι ενδεικτικό ότι σύμφωνα με τον σχεδιασμό του εν λόγω προγράμματος, οι άνεργοι κατευθύνονταν κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστικό τομέα, δηλαδή, στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Συγκεκριμένα 10.000 άνεργοι -ήτοι το 62% του συνόλου- θα παρείχαν επιδοτούμενη εργασία αποκλειστικά στις τεχνικές εταιρίες. Να σημειωθεί ότι με τα voucher οι εργοδότες αποκτούν στην ουσία τσάμπα εργατικό δυναμικό, καθώς επιδοτούνται πλήρως.

Την ίδια ώρα στην προκήρυξη του προγράμματος αναφέρονταν ως πιο δυναμικοί κλάδοι της ελληνικής οικονομίας η πρωτογενής παραγωγή αγροτικών προϊόντων, οι ιχθυοκαλλιέργειες, ο τουρισμός, η ενέργεια και ιδίως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Κι όμως, αντί να κατευθυνθούν προς τα εκεί, οι άνεργοι θα πήγαιναν «σωρηδόν» στον κατασκευαστικό τομέα, κι ας μην αναφερόταν καν ως δυναμικός κλάδος. Έτσι, από το σύνολο των 112 εκατομμυρίων ευρώ, τα 70 εκατομμύρια πήγαιναν στους κατασκευαστές.

Σύμφωνα με όσα έχει ανακοινώσει η σημερινή ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και η αναπληρώτρια υπουργός Ρ. Αντωνοπούλου, το πρόγραμμα θα ανασχεδιασθεί και θα επαναπροκηρυχθεί εντός του επόμενου διμήνου.

Aftodioikisi.gr

Διαβάστε επίσης:

ΟΑΕΔ: Από την προστασία των ανέργων, στην υπηρεσία των επιχειρήσεων

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8086133

ΟΑΕΔ: Στα προγράμματα για τους ανέργους αλλάζει μόνο το «αμπαλάζ»

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8397105

Γραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ: Για τα προγράμματα που απευθύνονται σε άνεργους νέους

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7744256

Η μάχη στο βουνό του Καραβόσταμου

 Η μάχη στο βουνό του Καραβόσταμου

Το Καραβόσταμο είναι ένα όμορφο χωριό της Ικαρίας φημισμένο για την αγάπη με την οποία οι κάτοικοί του περιέβαλαν τους εξόριστους αγωνιστές του Εμφυλίου και για τη μακριά του παράδοση στο δημοκρατικό κίνημα. Στο χωριό αυτό έλαβε χώρα μια σημαντική συμπλοκή κατά τον Εμφύλιο την οποία θα περιγράψουμε ακολούθως.

Πάνω από το Καραβόσταμο, η απότομη πλαγιά του βουνού είναι γεμάτη δέντρα, βράχια και απότομα ρήγματα και δύσκολα μπορεί να πατηθεί. Αποτελεί θα λέγαμε ένα φυσικό οχυρό. Εδώ κατά το 1949 είχε την λούφα της μια οργανωμένη κι ένοπλη διμοιρία του Δημοκρατικού Στρατού Ικαρίας. Μέχρι τότε ισχύει ακόμα η κατά τη γνώμη μας λανθασμένη γραμμή "Οι αντάρτες θα παραμένουν σε λούφα και τα όπλα θα χρησιμοποιούνται μόνο για άμυνα". Οι αντάρτες του ΔΣΕ Ικαρίας είχαν αποκτήσει με τα χρόνια ειδικότητα στην απόκρυψη αλλά υπήρχαν και οι περιπτώσεις που οι χωροφύλακες τους εντόπιζαν κι αναγκάζονταν να δώσουν μάχη. 

Από την περιοχή αυτή στο Καραβόσταμο σπάνια πέρναγε άνθρωπος. Μόνο κάποιος βοσκός που θα έψαχνε κανένα ζώο ή κάποιος τσοπάνος. Λόγω αυτής της πλεονεκτικής της θέσεις η ομάδα των ανταρτών δεν κράταγε συνέχεια οξυμένα όλα τα μέτρα περιφρούρησης της. 

Το καλοκαίρι του 1949, ένας τσοπάνος πέρασε ανενόχλητος από τη θέση των ανταρτών. Τους εντόπισε χωρίς να τον δουν και επέστρεψε αργότερα στο χωριό. Τη νύχτα επέστρεψε με ένα απόσπασμα χωροφυλακής και κύκλωσαν την περιοχή. Οι αντάρτες πήραν σύντομα είδηση την περικυκλωτική κίνηση του αποσπάσματος και ξεκίνησαν να ετοιμάζονται για σύγκρουση και για μετακίνηση. Όμως τα βράχια ένα γύρω δεν τους άφηναν να μετακινηθούν τμηματικά ή με σχέδιο υποχώρησης. Οι αντάρτες Διαμαντής και Θάνος που είναι έμπειροι από τη συμμετοχή τους στον ΕΛΑΣ πιάνουν δύο βράχια και κρατούν τους χωροφύλακες μακριά καλύπτοντας την υποχώρηση. Ο χωροφύλακας Γιώργος Πετρόπουλος από την Καρδίτσα θα πέσει νεκρός από τις σφαίρες τους. 

Οι δυνάμεις των χωροφυλάκων είναι όμως πολύ μεγαλύτερες. Σύντομα μια ριπή βρίσκει τον Διαμαντή και τον σκοτώνει επί τόπου. Ο Θάνος θα τραυματιστεί κι αυτός στον μηρό και θα συλληφθεί. Οι χωροφύλακες έσπευσαν αμέσως να ψάξουν τους αντάρτες. Πήραν ότι λίγα λεφτά βρήκαν στις τσέπες του νεκρού και τα έδωσαν στον τσοπάνο. Εκείνος το επόμενο πρωί αγόραζε με τα ματωμένα λεφτά στην αγορά του χωριού. Κανείς δεν του είπε τίποτα, μα ούτε του ξαναμίλησαν. 

Οι ένοικοι του Καραβόσταμου κήδεψαν τον νεκρό αντάρτη σαν να ήταν συχωριανός τους. Αφηγήσεις λένε πως τα λουλούδια δεν προλάβαιναν να μαραθούν στο μνήμα του. 

Ο αγωνιστής του ΔΣΕ Ικαρίας Θάνος, πέρασε από στρατοδικείο στη Σάμο και εκτελέστηκε λίγο αργότερα. 

Σημείωση: Για πρόσθετα στοιχεία αφήστε σχόλιο

Ο ορεινός όγκος του Καραβόσταμου

Χ.Α. υπέρ ευρώ-EE και κατά μηχανισμών ...ΝΔ,ΠΑΣΟΚ!

 Χ.Α. υπέρ ευρώ-EE και κατά μηχανισμών ...ΝΔ,ΠΑΣΟΚ!

Ακολουθούν αποσπάσματα από συνέντευξη του φυρερίσκου της ναζιστικής συμμορίας στο Banking news.
Όποιος έθετε ως δεδομένο πως εκτός από εγκληματίες είναι και πολιτικοί απατεώνες, δικαιώνεται απόλυτα.
Τα δικά μας σχόλια σε παρένθεση με τα κόκκινα γράμματα:
______________

-Τι σημαίνει η συμφωνία για τον ΣΥΡΙΖΑ που επί 4 μήνες διαπραγματεύεται ενάντια στην πολιτική των μνημονίων;

Μιχαλολιάκος: Θα πρόκειται για προδοσία αν ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνήσει σε ένα μνημόνιο. 
[...]

-Αν πάμε σε ρήξη ως χώρα τι θα σημάνει αυτό για τον ΣΥΡΙΖΑ;

Μιχαλολιάκος: Θα πρόκειται για μια εγκληματική ενέργεια εις βάρος του έθνους.
[...]
(σ.σ. Κορώνα κερδίζουμε εμείς- γράμματα χάνουν οι άλλοι...)
[...]
Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εμφανίζεται ένα αριστερό κόμμα, αλλά διατηρεί επαφές με το διεθνώς κεφάλαιο. (Δηλαδή αν ήταν όντως αριστερό κόμμα δεν θα έιχε πρόβλημα ο Φυρερίσκος;)
Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι το μέσο, να αποτελέσει την Κερκόπορτα ώστε το διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο να χτυπήσει την Ευρώπη.(Άλλο δηλαδή το "διεθνές κερδοσκοπικό κεφάλαιο" και άλλο η ΕΕ-"Ευρώπη". Από τον Άλφα Κεντάυρου κατεβαίνουν αυτοί οι "κερδοσκόποι"; Τι μαθαίνει κανείς ρε παιδάκι μου...)
[...]

-Η Χρυσή Αυγή, θα προστάτευε τις ελληνικές τράπεζες που βρίσκονται σε κίνδυνο;

Μιχαλολιάκος: Γνωρίζετε πολύ καλά ότι το κράτος δεν μπορεί να βοηθήσει τις τράπεζες, το κράτος δεν μπορεί να παρέμβει και να προστατέψει τις τράπεζες με όρους κεφαλαίων καθώς τίθεται θέμα κρατικού παρεμβατισμού. (δηλαδή έπρεπε να φάνε και άλλα από τα λεφτά του λαού οι τραπεζίτες μας. Χωρίς ξύλο μολογάνε αυτοί...)
Η λύση της αναπτυξιακής τράπεζας που και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναγγείλει θα ήταν μια λύση (όπα!!!!) αλλά χρειάζεται κεφάλαιο και κυρίως εμπιστοσύνη από τους πολίτες, ώστε να μεταφέρουν τις καταθέσεις τους, σε αυτή την νέα τράπεζα.

-Ευρώ ή δραχμή κύριε Μιχαλολιάκο;

Μιχαλολιάκος: Το ευρώ το έχουμε πληρώσει πανάκριβα, το έχουμε χρυσοπληρώσει.
Δεν τους χρωστάμε αλλά μας χρωστάνε.
Αν φύγουμε από το ευρώ τώρα θα τους κάνουμε δώρο στους ευρωπαίους δανειστές μας.
Η δραχμή είναι εθνικός τελικός στόχος, αλλά όχι τώρα. (στην δευτέρα παρουσία ας πούμε...)
Για να υπάρξει εθνικό νόμισμα θα πρέπει να υπάρχει αυτάρκης εθνική παραγωγή.
Η Ελλάδα έχει κατεστραμμένη εθνική παραγωγή άρα δεν μπορεί να έχει εθνικό νόμισμα.
Η Ελλάδα δεν έχει επιλογή αυτή την στιγμή.
Για την Ελλάδα υπάρχει μόνο ευρώ και με σκληρούς όρους. ("Πάση θυσία στο ευρώ" λοιπόν και οι γιαλατζί "εθνικιστές")
[...]

-Θα έχουμε ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις;

Μιχαλολιάκος: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει βραχυχρόνια.
Δεν κινδυνεύει από την ΝΔ.(άρα δεν κυνδινεύει και από κανέναν σύμφωνα με τον αρχισυμμορίτη)
Η ΝΔ έχει πάρει τον κατήφορο όχι μόνο λόγω Σαμαρά αλλά επειδή η ΝΔ δεν έχει να προσφέρει τίποτε.
Η ΝΔ έχει παγιδευτεί στηρίζοντας το μνημόνιο και αυτό λειτουργεί αποκρουστικά στην κοινωνία.
Η ΝΔ είναι καταδικασμένο κόμμα, έχει πάρει ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.
[...]
Οι μηχανισμοί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ελέγχουν ακόμη το κράτος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνάει αλλά τους μηχανισμούς τους ελέγχουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.(τέτοιο ξέπλυμα στην κυβερνητική πολιτική με εξέπληξε και εμένα...)

Οπου γάμος και Συριζοχαρά η "επαναστατική" ...."Βασίλω" πρώτη !!

 Οπου γάμος και Συριζοχαρά η "επαναστατική" ...."Βασίλω" πρώτη !!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ : όπως λέμε .... κάνουμε σα Κυβέρνηση κοινά γυμνάσια με το Ισραήλ ,αλλά βάζουμε τις γκρουπες μας  να ....καταγγελουν τις σφαγές στη Γαζα ....ενα πράμα !....

"Δημιουργική ασάφεια "  ,ή απλά ιδεολογικός ντουβρουτζας ? 

Τίποτα απο τα δυο ! Πουλάμε επαναστατιλικι ,συγκρατουμε συνειδητά δυνάμεις εγκλωβισμένες στις παρυφές της σοσιαλδημοκρατίας ,στηρίζουμε με τα μπούνια την κατάσταση που βιώνει ο λαός με την ΠΦΑ ,χτυπάμε νύχτα μέρα και απο παντού το ΚΚΕ ,όπου είναι και ο εν δυνάμει ο μοναδικός συστημικός αντίπαλος και φυσικός αποδέκτης της λαϊκής οργής που αποφασίζει κάποια στιγμή να αντιδράσει ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ !

Ο ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ ΠΟΥ ΤΡΕΜΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ μην το αγκαλιάσει ο λαός 

Θα πει κάποιος μα συμμετείχαν "κριτικά" ,"καταγγέλλοντας ΕΕ".... "μα γράφουν ΕΞΩ απο ΕΕ " ,"έβαλαν μια πινελιά αξιοπρέπειας "κλπ κλπ ...

Όλα καλά αυτά μα η συγκέντρωση ήταν συγκέντρωση "ενάντια στους εκβιασμούς των δανειστωνε" ... "υπέρ των θέσεων (;) της Ελλάδας" ... "στήριξης των Ελλήνων αντιπροσώπων στην διαπραγμάτευση !" .....κοντολογίς :  συγκέντρωση ΥΠΕΡ ενος"έντιμου -βιώσιμου- επώδυνου ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ" ! 

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ εκει λοιπον οι "επαναστάτες" - όσες "πινελιές" και να νομιζουν οτι βαζουν - απλα το "αριστερο" αλλοθι δινουν στο να δεχτει ο λαος τον "εντιμο-επωδυνο συμβιβασμο" ....Και το κανουν ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ - ΠΑΓΑΠΟΝΤΙΚΑ και ΑΠΑΤΕΩΝΙΣΤΙΚΑ ...

ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝΟΙΚΤΑ ! Οι μάσκες τους έπεσαν φάτσα κάρτα μπροστά στα μάτια  καθε τιμιου αγωνιστη ! 

Θελει ο ανταρσυας να κρυφτει και η χαρα δεν τον αφηνει ...

"πασοκιές" του κερατά εν ολίγοις 

ΜΩΡΑΊ΄ΤΙΚΑ-θανάσιμος τραυματισμός οδηγού

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η απελπιστική κατάσταση του οδικού δικτύου στην Κέρκυρα είναι γνωστή όμως αυτή τη

φορά ήρθε και ένα τραγικό περιστατικό να την επιβεβαιώσει. Ο θανάσιμος τραυματισμός οδηγού

που έπεσε σε λακκούβα στο δρόμο των Μωραϊτίκων αποκαλύπτουν την αδιαφορία της κυβέρνησης,

της Περιφέρειας και του Δήμου σχετικά με την κατάσταση των δρόμων και την ασφάλεια όσων

κυκλοφορούν σε αυτούς.

Ευθύνονται πρώτα και κύρια γιατί η πολιτική της επιχειρηματικότητας και της

ανταγωνιστικότητας που στηρίζουν με κάθε τρόπο είναι αυτή που αντιμετωπίζει ανθρώπους και

καταστάσεις ως εμπορεύματα, ως κέρδος ή χασούρα για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αν το

φτιάξιμο του δρόμου δεν αποφέρει κέρδος σε κάποιους τότε δεν είναι σε προτεραιότητα.

Τι νόημα έχει λοιπόν όταν οι αρχές απλά να αναγνωρίζουν το πρόβλημα; Αυτό θα έλειπε να

μην το αναγνωρίζουν κιόλας!! Το παραμύθι δεν υπάρχουν χρήματα αποκαλύπτεται από τα δικά τους

στοιχεία όταν π.χ. μετράνε τα συνεχώς αυξανόμενα κέρδη του τουριστικού ξενοδοχειακού

κεφαλαίου ακόμα και μέσα στη κρίση.

Ολόκληρη η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν χρήματα συγκεκριμένα για την κάλυψη των

κοινωνικών αναγκών!!! Και όχι γιατί δεν υπάρχουν αλλά γιατί δεν έχουν τέτοιο προσανατολισμό και

ούτε πρόκειται να αποκτήσουν όσο τα κλειδιά της οικονομίας είναι στα χεριά των μεγάλων

επιχειρηματιών ντόπιων και ξένων.

Οι περικοπές στα χρήματα προς την Τοπική Διοίκηση, στις παροχές για υγεία και πρόνοια

εγκυμονούν συνεχώς κινδύνους και τις περισσότερες φορές μόνο από τύχη δεν θρηνούμε θύματα.

Υπάρχουν όμως και φορές που η τύχη τελειώνει.

Το νέο μνημόνιο που ετοιμάζουν θα φέρει ακόμη μεγαλύτερες περικοπές στη

χρηματοδότηση των λαϊκών αναγκών. Η Περιφέρεια και ο Δήμος από την άλλη εφαρμόζουν

αυτούσια την κυβερνητική πολιτική σε τοπικό επίπεδο εξωραΐζοντας κάθε φορά τα προβλήματα.

Η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ καλεί τον κερκυραϊκό λαό να μην συμβιβάζεται με την τραγική

κατάσταση των δρόμων, τα σκουπίδια, την εξαθλίωση των παροχών στην υγεία. Πρέπει να

οργανώσει την πάλη του και να διεκδικήσει όλα όσα του αξίζουν ώστε να καλύπτει τις σύγχρονες

ανάγκες του.

Η ΤΕ Κέρκυρας του ΚΚΕ

22 Ιουνίου 2015 

Γίνονται πράγματα

 Γίνονται πράγματα

Μια σφισσα που έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο (είδες τι ωραία που ακούγεται η ανεργία με την κατάλληλη διατύπωση;) για να καίγεται με διάφορα και να συλλέγει άχρηστες πληροφορίες, την έχει σημαδέψει ανεξίτηλα μια συνέντευξη της πολιτικοποιημένης (έχει κατέβει υποψήφια και με το λαος) ηθοποιού (γιατί διέπλασε τα ήθη πολλών εφήβων) βάνας μπάρμπα, που ασφυκτιούσε στη φτωχική και μικρή σα στηθόδεσμο χώρα μας, κι εξέφραζε το παράπονο πως στην ελλάδα «δε γίνονται πράγματα».

Κι αυτός –από τελείως διαφορετική σκοπιά- είναι κι ο καημός πολλών σφων, που βουλιάζουν κάθε μέρα στη στεριά της μίζερης ρουτίνας μας, ιδίως αν τη συγκρίνουν με το πρόσφατο παρελθόν, που ήταν γεμάτο ενδιαφέροντα γεγονότα και μεγάλες προσδοκίες για όσα θα έρχονταν, αλλά έμειναν από λάστιχο κάπου στη μέση και μας έστησαν στο ραντεβού με την ιστορία.

Υπάρχουν όμως κάποια ευχάριστα διαλείμματα, που σπάνε τη μονοτονία και τη δύναμη της αδράνειας-συνήθειας, σαν εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Και σαν τον χαρταετό που κάνει δύο-τρία τινάγματα, σαν επιθανάτιους ρόγχους, πριν ξαναπέσει παταγωδώς στο έδαφος, μέχρι την επόμενη έφοδο στον ουρανό. Αν μη τι άλλο, οι τελευταίες μέρες ήταν κάπως γεμάτες και γίνονταν πράγματα, όχι απαραίτητα θετικά, πάντως ενδιαφέροντα. Να αρχίσει να κινείται κάτι κι ας είναι κι η άμμος γύρω μας –η κίνηση είναι το παν. Τα συγκεντρώνω και τα παρουσιάζω ανά κατηγορίες.

Κατηγορία φεστιβάλ

Οποιοσδήποτε έχει στοιχειώδεις επαφές με κύκλους πλην λακεδαιμονίων, διαδικτυακά ή δια ζώσης, θα έχει ακούσει τουλάχιστον μια φορά τη γλυκιά καραμέλα για διασπαστικές κινήσεις, πορείες, ακόμα και φεστιβάλ, που όσο πάει κυκλοφορεί σε περισσότερες γραφικές γεύσεις. Πχ γιατί το κουκουέ κάνει διασπαστικό διήμερο μεταναστών και δε συμμετέχει στο αντιρατσιστικό –όπως τις πρώτες χρονιές, όπου οι σφοι έπαιζαν τον κινούμενο στόχο για διάφορους μαύρους, που έψαχναν να εκτονωθούν; Γιατί διάλεξε να κάνει κομματικό συλλαλητήριο (σ.σ.: του παμε) τη μέρα που γιορτάζαμε την επιστροφή της ερτ; Και πάει λέγοντας.

Αυτή τη φορά όμως ήμασταν ένα βήμα μπροστά από τον αντίπαλο, κάνοντας αντιπερισπασμό-διάσπαση στους εαυτούς μας. Το φεστιβάλ αει της οργάνωσης γινόταν τις ίδιες ακριβώς μέρες με το 15^ο μεταναστευτικό διήμερο του κόμματος. Τόσο διασπαστές είμαστε...

Η κε του μπλοκ πρόλαβε μόνο στο φινάλε τον κορακάκη στο πάρκο φιξ, αλλά πρόλαβε να διαπιστώσει ότι υπήρχε πολύς κόσμος, πολλοί μετανάστες (που είναι ακόμα πιο σημαντικό) και πολλά ενδιαφέροντα πιάτα από διάφορες κουζίνες, που αποτελούν επιπλέον κίνητρο για πολλούς σφους –κι ας μην το παραδέχονται ανοιχτά.

Εν τω μεταξύ, στο ίδιο πάρκο, την ίδια μέρα, καλούσε και μια ομάδα αναρχικών, για ένα δικό της διήμερο. Κι ενώ θα περίμενε κανείς να λυθεί με όρους κινήματος, τελικά απλώς άλλαξαν το μέρος διεξαγωγής της δικής τους πρώτης μέρας, οπότε και θα συνέπιπταν οι εκδηλώσεις.

Εναλλακτικά υπήρχε και το φεστιβάλ της κοε, που δεν έχω καταλάβει πολύ καλά αν συνεχίζει να υφίσταται οργανωτικά, αλλά εξακολουθεί να διοργανώνει το φεστιβάλ resistance, όπου το φετινό σύνθημα ήταν «τελικός στόχος η απελευθέρωση» (κι ενδιάμεσα μέτρα στάδια αντί για πρόβατα, ώσπου να αποκοιμηθεί το κράτος). Από το πολιτικό της πρόγραμμα ξεχώρισα μια εκδήλωση με θέμα «είναι εφικτός ένας μετακαπιταλιστικός κόσμος;» και ανάμεσα στους ομιλητές κάποιο στέλεχος της βολιβιανής κυβέρνησης, που είναι ζήτημα βέβαια τι απάντησε, εφόσον ο τίτλος άφηνε ανοιχτό το ερώτημα.

Και δεν έβαζε καν απαγορευμένες λέξεις, πχ σοσιαλισμός, γιατί θα ‘ταν σαν ταινία σοσιαλιστικού ρεαλισμού, που στα δίνει όλα στο πιάτο μασημένη τροφή, και δε σου αφήνει λίγο δικαίωμα στο σασπένς και την αγωνία (θα έχουμε σοσιαλισμό, στάδιο ή κάτι άλλο;) ούτε συγκρίνεται με την ομορφιά (του αγώνα) του (μετα)καπιταλιστικού σουρεαλισμού της κυβερνώσας αριστεράς.

Κατηγορία διαδηλώσεις

Αυτές τις μέρες γίνονται συνεχόμενα συλλαλητήρια από διαδηλωτές που διεκδικούν τη μνημονιακή απόχρωση της προτίμησής τους (μέχρι να φτάσουμε τις πενήντα και τα όρια του σαδομαζοχισμού).

Την περασμένη τετάρτη έκανε σεφτέ μια «αυθόρμητη κι ακομμάτιστη» φιλοκυβερνητική συγκέντρωση, με σύνθημα «γκρεμίζουμε τη διαπραγμάτευση, παίρνουμε τη λιτότητα στα χέρια μας» ή κάτι παρόμοιο. Που θα μπορούσε κάλλιστα να λέγεται memorandum pride, με τη ζωή κάπου στο κέντρο για τη λεζάντα.

Όσο για το καπέλο της υπόθεσης, όπως λέει και ο ζάχαρης, μπορούμε να φτιάξουμε κι εμείς μια αθώα, ακομμάτιστη πρωτοβουλία, με έναν τυχαίο τίτλο για ξεκάρφωμα, πχ λοκομοτίβα για την ανασυγκρότηση του υπερσιβηρικού, και να καλούμε στο αυριανό συλλαλητήριο του παμε.

Ο επίσημος σύριζα συμμετείχε στη χτεσινή συγκέντρωση της αδεδυ, με το εξωκοινοβούλιο, που ανέβηκε στο περιστύλιο της βουλής και προβάρει τους διαδρόμους, για όταν έρθει η ώρα. Είναι ζήτημα βέβαια τι ακριβώς ζητάει η κυβερνώσα αριστερά και από ποιον το διεκδικεί. Αλλά δε θα τα χαλάσουμε εκεί τώρα.

Οι φιλελέδες απάντησαν ενδιάμεσα με ένα φεστιβάλ ηλιθιότητας και τίτλο «μένουμε ευρώπη», ξεχνώντας όσα πιπιλούσαν τόσο καιρό για το κέντρο που μαραζώνει, ερημώνει και οσονούπω κλείνει οριστικά από τις αλλεπάλληλες συγκεντρώσεις. Άμαθοι όπως ήταν από τέτοια, χάζεψαν εντελώς από τις λιγοστές χιλιάδες κόσμου που μαζεύτηκε, με τον πρετεντέρη να κάνει λόγο για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση στα χρονικά! Κι ήταν τόσο το μεθύσι της χαράς τους, που είπαν να το επαναλάβουν σήμερα, για να προσφέρουν ξανά χαρά στον κόσμο του τουίτερ, με νέο, άπειρο υλικό για τρολάρισμα –που καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα αξιοποιηθεί αύριο.

Το δίπολο που πάει να στηθεί είναι πιο γελοίο αλλά και πιο επικίνδυνο από ποτέ. Αύριο ο κόσμος (όπως και στις 11 ιούνη) θα είναι περισσότερος απ’ όσο είχαν αθροιστικά οι δύο πόλοι, αλλά ο μέσος τηλεθεατής δε θα το μάθει ποτέ από τα αντικειμενικά μμε κι η ζωή θα συνεχιστεί μετά το διαφημιστικό διάλειμμα.

Κατηγορία εκδηλώσεις

Έχει παλιώσει λίγο, αλλά διατηρεί τη φρεσκάδα και την αξία του. Μες στο μήνα λοιπόν έγινε μια συνάντηση κορυφής στο στέκι nosotros της άλφα-κάπα στα εξάρχεια, σε μια εκδήλωση όπου μίλησαν μεταξύ άλλων ο χάγιος κι ο μηλιός σχετικά για το κίνημα και την αριστερή κυβέρνηση.

Βιντεάκια από την εκδήλωση και τα όσα είπαν οι ομιλητές μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ιδιαίτερης προσοχής χρήζει η φοβερή τοποθέτηση του συριζαίου ευρωβουλευτή μηλιού –που παραμένει εκτός κυβέρνησης, ως χρυσή εφεδρεία- που λέει πως οι αιχμές των συνδικάτων δεν πρέπει να είναι αντικυβερνητικές (γιατί η κυβέρνηση έχει να αντιμετωπίσει έναν παγιωμένο –sic- καπιταλισμό) αλλά αντισυστημικές, αντικαπιταλιστικές. Δε μας λέει βέβαια τι ακριβώς κάνει το κόμμα κι η κυβέρνησή του για αυτό. Μένει όμως η εκπληκτική αντιστροφή της σχέσης αιτίου-αιτιατού που αποδίδει τη βασική ευθύνη στο εργατικό κίνημα, για να βγει λάδι ο σύριζα. Σα να λέμε, αφού δεν τραβάει το κίνημα από κάτω, τι να σου κάνει και η κυβέρνηση με τις καλές της προθέσεις; Και υποθέτω πως με το ίδιο ακριβώς σκεπτικό, δεν έχει νόημα να βάζουμε αντι-εε αιχμές στο λόγο μας, εφόσον το ζητούμενο είναι να χτυπήσουμε το σύστημα συνολικά κι όχι με ημίμετρα.

Είδες πόσο ωραία γίνεται κουρέλι η διαλεκτική –με τις κατάλληλες διατυπώσεις πάντα;

Αύριο γίνεται στα γραφεία της εσηεα και η παρουσίαση του νέου βιβλίου του πι-πι για την αριστερά, την κυβέρνηση και το κράτος, με ομιλητές τον ένα καλύτερο (σύριζα) από τον άλλον.

Λαφαζάνης, μπιτσάκης, τσακνής, για ξεκάρφωμα ο σκαμνάκης, και συντονιστής ο καλός πασόκος τάσος παππάς.

Κατηγορία δηλώσεις

Το γνωστό χουντικό κατακάθι, νίκος μαστοράκης, είπε ότι ο σύριζα είναι χούντα. Με βάση τις πεποιθήσεις του, αυτό σημαίνει ότι θεωρεί πως έχουμε επανάστασις. Ίσως μάλιστα να προσβλέπει και σε καμιά θέση στην ερτ (πρώην νερίτ και υενεδ), όπου εργαζόταν φιλότιμα επί της προηγούμενης χούντας, με αποκαλυπτικά αστυνομικά ρεπορτάζ.

Ες αύριον τα σπουδαία, στο δρόμο...

Βρε, βρε τα παιδιά της...επανάστασης!!!

 Βρε, βρε τα παιδιά της...επανάστασης!!!

Βλέπω καλά ή με γελούν τα μάτια μου; 

΄Οχι δε γίνεται, δεν είναι δυνατόν!!!

Οι επαναστατικές δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατέλαβαν το περιστύλιο της Βουλής, μετά από αιματηρές μάχες και εκατόμβες νεκρών, τα χειμερινά ανάκτορα έπεσαν και οι επαναστάτες ύψωσαν νικητήριες σημαίες.

 Οι δυνάμεις των αστών έντρομες κρύβονται από χωριό σε χωριό, οδεύοντας προς τα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Η Εκάλη , το Κολωνάκι, τα Βόρεια προάστεια γενικά, άδειασαν. Οι μεγαλοαστοί, εφοπλιστές, βιομηχανοί, κλπ έντρομοι εκλιπαρούν για ένα μεροκάματο, για ένα κομμάτι ψωμί στην ύπαιθρο της Αλβανίας....

Λοιπόν άθλια οπορτουνιστικά κοπρόσκυλα, ποιος σας εμπόδιζε αυτή τη φορά να εισβάλετε στη Βουλή και να κηρύξετε το τέλος του καπιταλισμού;

Μήπως σας εμπόδισε  το ΠΑΜΕ που περιφρούρησε τη Βουλή;

Το παραμύθι της «Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους»

 Το παραμύθι της «Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους»

Παρουσία του Τσίπρα, αλλά χωρίς τον Πάκη (ήταν στα εγκαίνια) η Κωνσταντοπούλου παρουσίασε τα προκαταρκτικά συμπεράσματα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που δημιούργησε ως προσωπικό της μαγαζί (με τη συνδρομή και της Σακοράφα, η οποία όμως είναι ευρωβουλευτίνα και δεν μπορεί να παίξει τόσο στο παιχνίδι της εσωτερικής δημοσιότητας).

Ποιο είναι το πρακτικό αποτέλεσμα αυτής της Επιτροπής; Μόνο τα έξοδα που πληρώνει ο ελληνικός λαός για τον Τουσέν και τους λοιπούς που χρησιμοποιεί η Κωνσταντοπούλου. Γιατί πολιτικά και νομικά το ελληνικό κράτος έχει αναγνωρίσει το σύνολο του χρέους.

Πολιτικά, η αναγνώριση έγινε με τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη. Είχε προηγηθεί, βέβαια, σωρεία δηλώσεων του Τσίπρα και των στελεχών του οικονομικού επιτελείου, με τις οποίες αναγνώριζαν το σύνολο του χρέους και επαναλάμβαναν ότι θεωρούν υποχρέωση του ελληνικού κράτους την αποπληρωμή του. Ο Μπαρουφάκης, μάλιστα, στην πασχαλινή επίσκεψή του στην έδρα του ΔΝΤ, είχε φροντίσει να πει κι εκείνο το περίφημο «στο διηνεκές» (ad infinitum, όπως είναι ο λατινικός όρος του διεθνούς δικαίου). Το ελληνικό κράτος θα πληρώνει τις υποχρεώσεις του στο διηνεκές.

Κάποτε, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ έπαιζε πολιτικά με την περιβόητη ΕΛΕ (Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου), η οποία θα έβρισκε υποτίθεται το τμήμα του χρέους που είναι απεχθές και θα προωθούσε τη διαγραφή του. Αυτό, όμως, κράτησε μέχρι τις εκλογές του 2012. Εκτοτε, το σύνθημα εξαφανίστηκε μαζί με τους «αγανακτισμένους» (ως γνωστόν, αυτό υπήρξε ένα από τα εφευρήματα της «κάτω πλατείας»). Κάποια στιγμή, ο Σταθάκης το είπε ωμά: όσο και να ψάξουμε, δεν πρόκειται να βρούμε πάνω από 5% του χρέους που να μπορεί να θεωρηθεί απεχθές.

Ολοι μαζί οι συριζαίοι, προεδρικοί και αριστεροπλατφορμικοί, συνασπίστηκαν γύρω από το αίτημα για «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους». Δεν μας ενδιαφέρει αν είναι ή δεν είναι απεχθές, εμείς θέλουμε να γίνει βιώσιμο και για να συμβεί αυτό θα πρέπει να διαγραφεί το μεγαλύτερο μέρος του, έλεγαν όλοι, από Τσίπρα μέχρι Στρατούλη. Προεξοφλούσαν, μάλιστα, ότι θα πετύχουν τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης, η οποία θα πάρει αποφάσεις όπως συνέβη με τη διάσκεψη του Λονδίνου το 1953, που «κούρεψε» το χρέος της Γερμανίας. Κάτι άλλες γραφικότητες, για ζουρνάδες, νταούλια, λύρες και αγορές που θα χορεύουν πεντοζάλη, δεν τις αναφέρουμε καν.

Πολιτικά, τέλειωσε κι αυτό λίγες μέρες μετά την εκλογική νίκη και το σχηματισμό της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Διακηρύχτηκε ως στόχος η αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία όπως γνωρίζουμε προβλέπεται (γενικόλογα) στην απόφαση που πήρε το Eurogroup το Νοέμβρη του 2012. Στα δύο ελληνικά non paper που κατατέθηκαν στα Eurogroup της 11ης και της 16ης Φλεβάρη γίνεται μνεία στην απόφαση του Eurogroup το Νοέμβρη του 2012 και τίποτ’ άλλο. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να θυμίσουμε τις δημόσιες τοποθετήσεις του Μπαρουφάκη ότι το «κούρεμα» είναι… τοξική λέξη.

Ομως, το θέμα είναι κλεισμένο και νομικά. Αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά ένας από τους καθ’ ύλην αρμόδιους υπουργούς.

«Το πρόβλημα, κυρία πρόεδρε, είναι ότι αυτό ήταν απολύτως νόμιμο. Σύμφωνα με την Eurostat, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν ήταν τίποτα παράνομο από όλα αυτά. Ηταν νόμιμος ο τρόπος με τον οποίο παραπλανήθηκαν τα Κοινοβούλια, όχι μόνο εδώ». Αυτά τα είπε ο Μπαρουφάκης, που ήταν καλεσμένος ως ομιλητής στα εγκαίνια της Επιτροπής της Ζωής. Νομικά, λοιπόν, στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης, όλο το χρέος θεωρείται νόμιμο. Αυτό δεν είναι θέση κάποιου οργάνου της ΕΕ, αλλά θέση της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης.

Τότε τι νόημα έχει αυτή η Επιτροπή; Να κοροϊδεύει το λαουτζίκο. Ο Μπαρουφάκης, άσος σ’ αυτού του είδους την προπαγάνδα, το είπε σ’ εκείνη την ομιλία του: «Οπότε τι μπορεί να κάνει αυτή η Επιτροπή; Το βασικό που μπορεί να κάνει είναι να φέρει όλα αυτά τα πράγματα στο φως, να ξέρει ο κόσμος τι έγινε, να ξέρουν οι λαοί της Ευρώπης, οι οποίοι μας δακτυλοδεικτούν, τι συνέβη με τα διόδια, τι συνέβη με την Goldman Sachs, αλλά όχι μόνο αυτό. Να ξέρουν γιατί το ελληνικό δημόσιο χρέος “απογειώθηκε’’»!

Oσοι αφελείς, λοιπόν, σπεύσατε να καταναλώσετε τα παραμύθια της Κωνσταντοπούλου και της παρέας της. Οι υπόλοιποι αναλογιστείτε πως στην Ιστορία υπάρχει μόνο ένα παράδειγμα μονομερούς διαγραφής του χρέους μιας χώρας (μιλάμε για μονομερή διαγραφή, όχι για κουρέματα και αναδιαρθρώσεις που γίνονται με τη σύμφωνη γνώμη –αν όχι με την πρωτοβουλία- των δανειστών). Ηταν η διαγραφή των τσαρικών χρεών από το επαναστατικό καθεστώς των μπολσεβίκων, μετά τη νίκη της Οκτωβριανής Επανάστασης. Η επαναστατική εξουσία της εργατικής τάξης δε λογάριασε τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει το τσαρικό καθεστώς, ούτε το ισχύον διεθνές δίκαιο το διαμορφωμένο σύμφωνα με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Λογάριασε μόνο τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των λαών της πρώην τσαρικής αυτοκρατορίας. Διέγραψε μονομερώς όχι μόνο το χρέος που είχε σωρεύσει το τσαρικό καθεστώς, αλλά και το χρέος άλλων χωρών που κατείχε αυτό το καθεστώς. Δεν χρωστάμε σε κανέναν, δεν μας χρωστάει κανένας, είπαν οι μπολσεβίκοι.

Εχει αυτό καμιά σχέση με τα καραγκιοζιλίκια της Κωνσταντοπούλου και της παρέας της ή με τις αφελείς διακηρύξεις κάποιων ότι είναι δυνατόν, με νομικά μέσα, στο πλαίσιο του ισχύοντος (ιμπεριαλιστικού) διεθνούς δικαίου, να διαγραφεί μεγάλο τμήμα του χρέους του ελληνικού κράτους, επειδή αυτό θα κριθεί απεχθές από μια Επιτροπή, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση της χώρας διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι αναγνωρίζει το χρέος και θα εξακολουθήσει να το πληρώνει στο διηνεκές;

Πηγή: Κόντρα

Αυτόματο σφαγείο στα κονδύλια για τις λαϊκές ανάγκες

Αυτόματο σφαγείο στα κονδύλια για τις λαϊκές ανάγκες

Τη συγκρότηση ενός ακόμη αντιλαϊκού «θεσμού» ανακοίνωσε και επίσημα ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκης, στο πλαίσιο της παρουσίασης των προτάσεων της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κατά τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (συμβούλιο Γιούρογκρουπ), της περασμένης βδομάδας.
Πρόκειται για τη λειτουργία του «Δημοσιονομικού Συμβουλίου», με στόχο να εντοπίζει έγκαιρα τυχόν δημοσιονομικές αποκλίσεις και «ανισορροπίες», ενεργοποιώντας τους «αυτόματους μηχανισμούς διόρθωσης», που σημαίνουν νέα μέτρα είτε ως προς το σκέλος μείωσης των κρατικών κονδυλίων, είτε αύξησης των αντιλαϊκών φόρων ή συνδυασμό αυτών.
Μάλιστα, όπως αποκάλυψε ο Γ. Βαρουφάκης, θα προβλέπονται τα παρακάτω :
--«Αυτόματο φενάρισμα του ελλείμματος που να είναι θεσμοθετημένο και να εποπτεύεται από το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, πάνω στο οποίο οι θεσμοί και εμείς (η συγκυβέρνηση) έχουμε συμφωνήσει».
--Το νέο κρατικό όργανο θα «εποπτεύει την εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού σε εβδομαδιαία βάση». Ετσι, οι όποιες αποκλίσεις σε σχέση με τους αντιλαϊκούς δημοσιονομικούς στόχους θα «διορθώνονται» άμεσα.
--«Θα προειδοποιεί αν ένας επιμέρους στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα πάει να καταπατηθεί, και αν χρειαστεί θα εφαρμόζονται αυτόματες οριζόντιες μειώσεις σε όλες τις δαπάνες».
Με ξεκάθαρο τρόπο ο υπουργός της συγκυβέρνησης λέει ότι θα επέρχονται αυτόματες μειώσεις σε συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα, στις ήδη ισχνές επιχορηγήσεις προς τα ασφαλιστικά Ταμεία, στους μισθούς στο δημόσιο τομέα κ.λπ., και μάλιστα με «οριζόντιο χαρακτήρα». Και βέβαια η συγκυβέρνηση δίνει έμφαση στην «οριζόντια» μείωση των δαπανών, καθώς αυτή αποτελεί αντιλαϊκό μέτρο που θα έχει άμεση απόδοση για το κρατικό Ταμείο.
Να σημειώσουμε ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα διαμορφώνονται τόσο από την επίτευξη των στόχων για τα κρατικά έσοδα (κάθε είδους φόροι), όσο και από τη μείωση των κρατικών δαπανών. Ετσι, η όποια αστοχία στα έσοδα - όπως για παράδειγμα από την αδυναμία των λαϊκών νοικοκυριών να πληρώσουν τις «ληξιπρόθεσμες οφειλές» στην Εφορία - ενδέχεται να ενεργοποιήσει αντίστοιχης έκτασης «αυτόματη διόρθωση» με «οριζόντιες περικοπές» σε συντάξεις, κάθε είδους επιδόματα κ.λπ.
Η διαμόρφωση «δημοσιονομικού συμβουλίου» έχει προβλεφθεί σε εφαρμοστικό νόμο από προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά η σχετική διάταξη, για την ώρα, παραμένει ανενεργή. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έρχεται όχι μόνο να την εφαρμόσει αλλά και επιπλέον να την εμπλουτίσει, με το «αυτόματο μαχαίρι» δαπανών για λαϊκές ανάγκες. Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, το συγκεκριμένο όργανο θα λειτουργεί με το μανδύα του «ανεξάρτητου φορέα», και θα συγχωνευτεί με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.
Εξάλλου, η ενίσχυση του ρόλου των δημοσιονομικών συμβουλίων στην ΕΕ και την Ευρωζώνη αποτελεί μέρος του σχεδίου για την παραπέρα εμβάθυνση της ΟΝΕ και της ενισχυμένης δημοσιονομικής εποπτείας για όλα τα κράτη - μέλη, και μάλιστα με ειδικές ρήτρες για αυτά που βρίσκονται σε «προγράμματα διάσωσης».

Ο λαός απέναντι στις εξελίξεις...

Ο λαός απέναντι στις εξελίξεις...

Το συλλαλητήριο που οργάνωσαν συνδικάτα και φορείς στην Αθήνα στις 11 Ιούνη

Τις τελευταίες μέρες κλιμακώνεται η προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης με διάφορα μέσα να εκβιάσει τη συναίνεση και την ανοχή του λαού στη συμφωνία που συζητάει με τους δανειστές και η οποία, ανεξάρτητα από το πώς θα καταλήξει, έχει ήδη επιβεβαιώσει το αντιλαϊκό της περιεχόμενο.

Το σκοπό αυτό εξυπηρετούν και οι συγκεντρώσεις που διοργανώνουν ανώνυμοι και επώνυμοι φορείς, οι οποίοι καλούν είτε σε στήριξη της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις είτε στην άσκηση «δημιουργικής κριτικής», με στόχο να «διορθώσει» όπως λένε την πολιτική της. Μια τέτοια συγκέντρωση έγινε την περασμένη Τετάρτη στο Σύνταγμα, ενώ μια ακόμα ετοιμάζεται για σήμερα Κυριακή, με τη συμμετοχή της ΑΔΕΔΥ και ορισμένων ακόμα Ομοσπονδιών.
Το κάλεσμα για τη συγκέντρωση της Τετάρτης διακινήθηκε μέσω facebook, όμως διαφημίστηκε και προπαγανδίστηκε ανοιχτά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το περιεχόμενό της ήταν υποστηρικτικό στην κυβέρνηση, αφού κάτω από το σύνθημα «Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας», οι διαδηλωτές της έδιναν δυο εναλλακτικές λύσεις: Η πρώτη ήταν να υπογράψει η κυβέρνηση μια «έντιμη συμφωνία». Η δεύτερη, αν αυτό δεν γίνει εφικτό, να έρθει σε αντιπαράθεση με τους δανειστές.

«Εντιμη» συμφωνία ή ρήξη - καρικατούρα;

Εχει ενδιαφέρον να δει κανείς τι περιεχόμενο δίνουν οι διοργανωτές αυτής της κινητοποίησης -κατ' επέκταση ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση- στην «έντιμη συμφωνία» ή στη «ρήξη», όπως οι ίδιοι την αποκαλούν.
«Εντιμη συμφωνία» είναι να εφαρμοστεί σταδιακά και όχι μονοκοπανιά η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, με πετσόκομμα των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, μέχρι την τελική κατάργησή τους. Να αυξηθούν οι συντελεστές του ΦΠΑ, αλλά να μην μπουν τώρα στον υψηλό συντελεστή όλα τα προϊόντα πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.
Να παραμείνουν ο ΕΝΦΙΑ, η ειδική εισφορά αλληλεγγύης και η ληστρική φορολόγηση του λαού με τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά για να χρυσωθεί το χάπι, να αυξηθούν κατά λίγο η ειδική εισφορά και οι συντελεστές φορολόγησης για τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις.
«Εντιμος» συμβιβασμός είναι να σκεπάσει η κυβέρνηση τα εναπομείναντα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα με το «σάβανο» μιας συμφωνίας που θα δρομολογεί τη διευθέτηση του χρέους και τη συμμετοχή της ντόπιας πλουτοκρατίας στα επενδυτικά πακέτα που τρέχουν αυτήν την περίοδο.
Από την άλλη, γι' αυτούς που καλούσαν και συμμετείχαν στην ίδια διαδήλωση, «ρήξη» σημαίνει να αρνηθεί η κυβέρνηση να πληρώσει μια από τις επόμενες δόσεις στους δανειστές. Αυτό πρακτικά οδηγεί σε χρεοκοπία, στην επιστροφή σε εθνικό νόμισμα ή στην καθιέρωση διπλού νομίσματος.
Σ' αυτή την περίπτωση, το καινούριο νόμισμα θα υποτιμηθεί, προκειμένου να υποβοηθηθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη. Με τον τρόπο αυτό, όμως, ο πληθωρισμός θα εκτοξευθεί και θα χαντακώσει το λαϊκό εισόδημα, αυτό που θα έχει απομείνει. Μετά από αυτά, το βέβαιο είναι ότι το κράτος θα αναζητήσει ξανά δανεισμό από τις αγορές, που σημαίνει νέα χρέη και δυσβάστακτοι όροι για το λαό.
Δηλαδή, όσα θα γλιτώσει ο λαός από την «έντιμη συμφωνία», θα τα πάθει με τη «ρήξη»! Και οι δυο αυτές εκδοχές δεν αποτελούν λύσεις υπέρ του λαού, αλλά υπέρ του κεφαλαίου. Αλλωστε, η υποτίμηση του νομίσματος, σαν μέσο άσκησης «εθνικής» νομισματικής πολιτικής, είναι γνωστή από το παρελθόν στην Ελλάδα. Ποιος δεν θυμάται την εποχή που η ακρίβεια κατέτρωγε το λαϊκό εισόδημα και η καταπολέμησή της ήταν από τα κυρίαρχα αιτήματα του κινήματος την περίοδο που κυβερνούσε το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ;

Διάλεξε πώς θα χαθείς...

Απέναντι στις συγκεντρώσεις στήριξης της κυβέρνησης, έγινε την περασμένη Πέμπτη μια μαζική κινητοποίηση στο Σύνταγμα, με το σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη», στην οποία συμμετείχαν ανάμεσα σε άλλους βουλευτές και στελέχη της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ. Με τον ίδιο τίτλο, είχε εμφανιστεί μια αντίστοιχη ομάδα στην Κύπρο, την περίοδο που ξεδιπλώνονταν τα σενάρια για χρεοκοπία της χώρας.
Επίσημα, στην κινητοποίηση στο Σύνταγμα εμφανιζόταν να καλεί μια «ομάδα πρωτοβουλίας» μέσω facebook. Ωστόσο, η πείρα από παλιότερες τέτοιες κινητοποιήσεις, η παρουσία διαδηλωτών με ομοιόμορφες πικέτες, που έγραφαν συνθήματα στα ελληνικά και στα αγγλικά, το «στήσιμο» των διαδηλωτών στο χώρο του Συντάγματος και βέβαια η παρουσία τόσων κομματικών στελεχών της αντιπολίτευσης, δείχνουν ότι υπήρξε σοβαρή και οργανωμένη προσπάθεια να είναι μαζική η κινητοποίηση.
Σ' αυτό συνέβαλε με βεβαιότητα και η εργοδοσία, τουλάχιστον από κάποιους χώρους, παρεμβαίνοντας είτε άμεσα στους εργαζόμενους είτε έμμεσα, όπως έγινε στην περίπτωση των τραπεζοϋπαλλήλων, που το εργοδοτικά σωματεία τους καλούσαν να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση.
Κεντρικό αίτημα της συγκέντρωσης ήταν να μη διανοηθεί η κυβέρνηση να θέσει σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Δηλαδή, να υπογράψει τώρα συμφωνία με τους δανειστές, για να απομακρυνθεί κάθε ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ.
Ορισμένα από τα συνθήματα που γράφονταν στις πικέτες είναι ενδεικτικά για το περιεχόμενο της κινητοποίησης: «Ναι στην πρόταση Γιούνκερ», «Συμφωνία τώρα», «Ναι στην Ελλάδα της επιχειρηματικότητας», «Ναι στην ΕΕ, όχι στην απομόνωση», «Ελλάς - Ευρώπη - Δημοκρατία», «Οχι στους εθνικούς τραμπούκους», «Οχι στις μονομερείς ενέργειες της κυβέρνησης», «Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται». Μεταξύ άλλων, ζητούσαν να καταργηθεί και ο συνδικαλισμός στο Δημόσιο.
Απ' όσα καταγράφηκαν στα ρεπορτάζ, προκύπτει ότι την Πέμπτη στο Σύνταγμα διαδήλωσε ένας κόσμος που υπερασπίζεται μαχητικά την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ και των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά και άλλοι, που βλέπουν με καχυποψία τους χειρισμούς της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και αντιμετωπίζουν με φόβο το ενδεχόμενο, εξαιτίας αυτών των χειρισμών, να βρεθεί η χώρα εκτός ευρώ ή ΕΕ.
Σε κάθε περίπτωση, το περιεχόμενο της κινητοποίησης, που θα επαναληφθεί αύριο Δευτέρα, ήταν πέρα για πέρα αντιδραστικό. Στην πραγματικότητα, αίτημα των διαδηλωτών ήταν να εφαρμοστεί εδώ και τώρα όλο το αντιλαϊκό πακέτο της διαπραγμάτευσης, που θα οδηγήσει τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού βαθύτερα στη φτώχεια. Ιδεολογήματα που «άκμασαν» στην πάνω πλευρά του Συντάγματος την περίοδο που γίνονταν οι «πλατείες», επανήλθαν με άλλο προκάλυμμα, παραμένοντας όμως το ίδιο αντιδραστικά και επικίνδυνα για το πραγματικό συμφέρον του λαού.

Ο δρόμος που συμφέρει το λαό

Αν οι διαδηλωτές της Πέμπτης μας φώναζαν να ορμήσουμε στο στόμα της «Σκύλλας» των προτάσεων Γιούνκερ, οι διαδηλωτές της Τετάρτης μας καλούσαν να πηδήξουμε αυτόβουλα και με πανηγυρισμούς στα κοφτερά σαγόνια της «Χάρυβδης», που ακούει στο όνομα «σχέδιο της κυβέρνησης 47+8 σελίδων». Αυτό είναι το «ζουμί» των δυο κινητοποιήσεων.
Ο λαός δεν πρέπει να πέσει στο λάκκο, να εγκλωβιστεί στο ψευτοδίλημμα για το ποια πολιτική θα συνεχίσει να τον χαντακώνει. Υπάρχει άλλος δρόμος και τον έδειξαν οι μεγάλες λαϊκές διαδηλώσεις στις 11 Ιούνη, που διοργανώθηκαν με αποφάσεις 700 και πλέον συνδικάτων και φορέων του κινήματος, με κορυφαία αυτή στο Σύνταγμα.
Για την επιτυχία αυτής της συγκέντρωσης και άλλων 60 σε όλη τη χώρα, δούλεψαν για δυο και πλέον μήνες εκατοντάδες συνδικαλιστικά στελέχη του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σε όλη τη χώρα, άνθρωποι δοκιμασμένοι στους ταξικούς αγώνες.
Οι συγκεντρώσεις αυτές έγιναν με κεντρικό σύνθημα: «Οι ζωές μας δεν σηκώνουν άλλα μέτρα. Οι ανάγκες μας δεν μπορούν να περιμένουν! Εδώ και τώρα, κόντρα στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς να διεκδικήσουμε: Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Αμεση επαναφορά με νόμο του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ. Κάλυψη όλων των απωλειών. Αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Κατάργηση των αντεργατικών νόμων. Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων».
Πρόκειται για αιτήματα που απαντούν σ' αυτό που έχουν ανάγκη σήμερα η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, για να πάρουν ανάσα από την καταχνιά της κρίσης και των αλλεπάλληλων αντιλαϊκών νόμων που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια.
Η ικανοποίηση αυτών και άλλων αιτημάτων προϋποθέτει δυνάμωμα της ταξικής πάλης. Προϋποθέτει να γίνει πλειοψηφία στο κίνημα η γραμμή σύγκρουσης με την εργοδοσία, το κεφάλαιο, την ΕΕ, την εξουσία τους, τα κόμματά τους, αλλιώς θα μένουν απλά συνθήματα.
Επομένως, στην πραγματικότητα, δυο δρόμοι ανοίγονται μπροστά στο λαό. Ο ένας είναι η υποταγή στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και στη διαρκή επιδείνωση της ζωής που αυτή φέρνει σε όλες τις εκδοχές της.
Ο άλλος είναι ο δρόμος της αντεπίθεσης, της ανασυγκρότησης του κινήματος, της σύγκρουσης με την εργοδοσία και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντά της, σε όλες τις παραλλαγές. Ο δρόμος της αμφισβήτησης όχι μόνο της ΕΕ, αλλά του καπιταλιστικού «μονόδρομου», της ίδιας της εξουσίας του κεφαλαίου.