Μια φορά κι έναν καιρό…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ Κ

Στην Ελλάδα του 2017 (έκθεση του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ):
α)Τα 2/3 των νοικοκυριών δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα αναγκαία προς το ζην ή τα καταφέρνουν μετά από δραματικές περικοπές,
β)το 75,3% είδε νέα μείωση των εισοδημάτων του το 2016 έναντι του 2015,
γ)το 32,6 των νοικοκυριών, δηλαδή, πάνω από 1 εκατομμύριο νοικοκυριά έχουν ένα τουλάχιστο άνεργο,
δ)πάνω από 400.000 οικογένειες είδαν ένα τουλάχιστον μέλος τους να μεταναστεύει στο εξωτερικό ενώ 2 εκατομμύρια νοικοκυριά εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο της μετανάστευσης με το ποσοστό στους νέους να ξεπερνάει το 67%,
ε)σχεδόν το 50% των νοικοκυριών, δηλαδή πάνω από 2 εκατομμύρια νοικοκυριά έχουν ως κύρια πηγή εισοδήματος την πενιχρή σύνταξη του παππού ή της γιαγιάς,
στ) το 1 στα 4 νοικοκυριά ζει με τον φόβο ότι θα χάσει το σπίτι του εξαιτίας της αδυναμίας να ανταποκριθεί σε δανειακές και φορολογικές υποχρεώσεις,
ζ) πάνω από το 50% των νοικοκυριών καθυστερούν να λάβουν τις αναγκαίες ιατρικές συμβουλές για την υγεία τους ή να ακολουθήσουν την θεραπεία που ενδείκνυται λόγω οικονομικής αδυναμίας. 
Αυτά συμβαίνουν μετά από:

• Δυο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ.
• Επτά χρόνια Μνημόνια.
• Σαράντα χρόνια ψέματα ΝΔ/ΠΑΣΟΚ.
• Εκατόν είκοσι χρόνια επιτήρησης, ελέγχου, επιτροπείας – ήταν το 1897 όταν αποβιβάστηκαν οι… «θεσμοί» του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου στην Ελλάδα.
• Και διακόσια σχεδόν χρόνια από τότε που «μια φορά κι έναν καιρό (…) κοτζαμπάσηδες, πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες κυβερνούσανε τη χώρα. Καλή ώρα»…

Πηγή: Εφημερίδα Real News 

σαν τα ποντίκια βγαίνουν τη νύχτα

«Καταγγέλλουμε τους φασίστες της ΧΑ που σαν τα ποντίκια βγαίνουν τη νύχτα από τα λαγούμια τους και επιχειρούν να τρομοκρατήσουν το λαό, γράφοντας επαίσχυντα συνθήματα στα γραφεία του ΚΚΕ στον Αγ. Φανούριο Ιλίου». Αυτό αναφέρει σε ανακοίνωση - καταγγελία η Τομεακή Οργάνωση Δυτικών Συνοικιών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ.
Αναλυτικά, αναφέρει:
«Οι ναζιστές εγκληματίες έχουν το θράσος να κυκλοφορούν στο Ίλιον, όταν είναι υπόδικοι για την δολοφονία Φύσσα, για άνανδρες επιθέσεις σε μετανάστες, για τη δολοφονική επίθεση ενάντια στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, όταν προσπαθούν να χύσουν ρατσιστικό δηλητήριο -γιατί μόνο αυτό διαθέτουν- ενάντια σε μετανάστες και πρόσφυγες και τα κατατρεγμένα παιδιά του πολέμου.
Καλούμε τον λαό του Ιλίου να απομονώσει τους φασίστες της ΧΑ.
Να δυναμώσει την αλληλεγγύη του στα προσφυγόπουλα και να οργανώσει την πάλη του ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το σύστημα που τον γεννάει.
Έξω οι φασίστες από τις εργατογειτονιές του Ιλίου».

«Υψηλά» νοήματα...

 «Υψηλά» νοήματα...

Η ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων προκαταβολικά «είναι ζήτημα δημοκρατίας», λέει η κυβέρνηση. Δημοκρατία, δηλαδή, είναι η ψήφιση των αντιλαϊκών μέτρων, των μνημονίων, της κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων με τη «νορμάλ» διαδικασία, οι εργασιακοί χώροι - γκέτο, οι ομαδικές απολύσεις, η απαγόρευση των απεργιών, η δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί, τα δουλεμπορικά, η καταδίκη στην ανεργία, οι εκβιασμοί στο λαό να αποδεχτεί τα αντιλαϊκά μέτρα γιατί αλλιώς έρχεται το χάος... «Πάνω απ' όλα είναι η πατρίδα», λένε η ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, πιέζοντας την κυβέρνηση να κλείσει όπως - όπως την «αξιολόγηση» του μνημονίου, για να μη διακινδυνεύσει ο στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Να μην υπονομεύουν την «εθνική προσπάθεια», τους απαντάει η κυβέρνηση. «Πατρίδα» είναι προφανώς οι επιχειρηματικοί όμιλοι. «Εθνική προσπάθεια» είναι να τους μπουκώσουμε με νέο ζεστό χρήμα και προνόμια. Είναι ιδέα μας ή όσο «χοντραίνουν» οι κόντρες των καπιταλιστικών κρατών, των τμημάτων του κεφαλαίου και των αστικών επιτελείων που προμηνύουν «κόλαση» για το λαό, τόσο «παχαίνουν» τα λόγια με στόχο να στρατευτεί ο λαός στους στόχους του κεφαλαίου; Οπως και να 'χει, όσο εκείνοι «μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει», τόσο το λαό δεν πρέπει να τον «βάζουν στο χέρι».

Ενόχληση; Ποια ενόχληση;

 

Την αγωνία της κυβέρνησης να χαράξει μια πειστική υπερασπιστική γραμμή των αντιλαϊκών της επιλογών, παρουσιάζοντάς τες ως προϊόν «πιέσεων» και «εκβιασμών», εκφράζει ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας. Σε συνέντευξή του, ισχυρίστηκε ότι η διαπραγμάτευση για το κλείσιμο της δεύτερης «αξιολόγησης» έχει «κολλήσει», λόγω της «ενόχλησης κάποιων από την επιτυχία της κυβέρνησης στην επίτευξη των στόχων που όριζε η συμφωνία του 2015», επειδή «δεν θέλουν να αποδεχθούν πως μία κυβέρνηση αριστεράς μπορεί να δώσει λύσεις και διέξοδο» κι επειδή «αποδείξαμε πως οι κυβερνήσεις έχουν το δικαίωμα να κάνουν επιλογές ακόμα και μέσα στα στενά πλαίσια μιας συμφωνίας κι αυτό προφανώς ενοχλεί». Λέει, δηλαδή, ότι η κυβέρνηση τιμωρείται από τους «σκληρούς» του κουαρτέτου, επειδή πήρε κάποια φιλολαϊκά τάχα μέτρα παρά τους περιορισμούς και αυτός είναι λόγος να τη στηρίξει ο λαός. Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο. Μόλις πριν από λίγες ώρες, η κυβέρνηση σχολίαζε από μόνη της ότι η πρόοδος στην εφαρμογή του προγράμματος αναγνωρίστηκε από όλους στο Γιούρογκρουπ, πράγμα το οποίο είπε και δημόσια ο Ντάισελμπλουμ. Επίσης, μόνο τον τελευταίο μήνα να ψάξει κανείς, θα βρει πάμπολλες δηλώσεις θαυμασμού των Ευρωπαίων «εταίρων» για την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να προωθήσει τα συμφωνηθέντα με το μνημόνιο. Ξεχωρίζει ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ, που έλεγε τις προάλλες περιχαρής ότι «η ελληνική κυβέρνηση έπραξε πολλά και κατάφερε πολλά, καθώς πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα για πρώτη φορά επί πολλά, πολλά χρόνια». Για ποια ενόχληση μιλάει, επομένως, ο ΣΥΡΙΖΑ και ποιον προσπαθεί με τέτοιες γαλιφιές να κοροϊδέψει;

Να τσεκάρουν τις «πηγές» τους

 

«(...) Το ζήτημα, όπως έλεγαν απλοί αγρότες στην Iskra, είναι να μην ξεπουλήσουν ξανά και στην κρίσιμη στιγμή τον αγώνα των αγροτών οι γνωστοί αγροτοπατέρες. Οι ίδιοι αυτοί αγρότες της Θεσσαλίας έλεγαν ότι αυτοί οι "αγροτοπατέρες" χρησιμοποιούν κάθε φορά μεγάλα επαναστατικά λόγια, κάνουν λόγο για ανυποχώρητους αγώνες διαρκείας, αλλά την κρίσιμη στιγμή, με κομματική εντολή, βρίσκουν διάφορα προσχήματα για να εκτονώσουν και να σταματήσουν τον αγώνα, προβάλλοντας ως άλλοθι κάποια "ψίχουλα" που δίνει η κυβέρνηση. Αυτό, για παράδειγμα, έγινε και με τους περσινούς σκληρούς αγροτικούς αγώνες, όταν προτάθηκε να φύγουν οι αγρότες από τα μπλόκα και να κατέβουν στην Αθήνα, πράγμα που είχε και ως σκοπό και ως αποτέλεσμα, όχι την αγωνιστική κλιμάκωση της προσπάθειας, αλλά τον τερματισμό του αγώνα με έναν "εύσχημο" τρόπο. Φέτος (...) πρέπει εξαρχής να τεθούν τα αιτήματα, να υπάρξει γενικός συντονισμός και όχι βιλαέτια και να καθοριστεί ο χαρακτήρας και η διάρκεια του αγώνα, ώστε να έχει τη μέγιστη δυνατή αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα». Για να δημιουργήσει εντυπώσεις και να συκοφαντήσει τον αγώνα που συντονίζει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, η «Iskra» βάζει στο στόμα αγροτών αυτά που θα ήθελε η ίδια να πει. Αν, πάντως, μίλησε με «απλούς αγρότες», ας ψαχτεί λίγο μήπως οι «πηγές» της είναι ίδιες με της Χρυσής Αυγής, επειδή τα ίδια γράφουν και αυτοί στα σάιτ τους. Οσο για το «όλοι μαζί», καμιά έκπληξη δεν προκαλεί η ιστοσελίδα της ΛΑΕ. Θέλουν τους μικρομεσαίους αγρότες να διαδηλώνουν με τα αιτήματα των αγροτοκαπιταλιστών, με τους οποίους δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον. Καθαρά πράγματα.

Πρόνοια για «δανειολήπτες»... 

 

Δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στη διακυβέρνηση και ένα από τα «χαρτιά» που παίζουν τα στελέχη τους στους εορτασμούς τους είναι η «ανασυγκρότηση» του κράτους Πρόνοιας, που υποτίθεται ότι έχουν ξεκινήσει, πάντα βέβαια στο «στενό δημοσιονομικό πλαίσιο». Ενα πρώτο σχόλιο είναι ότι όλο και περισσότερο η Πρόνοια ταυτίζεται μόνο με τα ψίχουλα στην ακραία φτώχεια και στους ανήμπορους, ενώ κανονικά θα έπρεπε να αφορά δωρεάν υπηρεσίες με ευθύνη του κράτους προς όλο το λαό, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τους προκατόχους της. Μάθαμε λοιπόν την περασμένη βδομάδα ότι κομμάτι του «κράτους Πρόνοιας» που οικοδομεί ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι και τα «120 γραφεία για την ενημέρωση/υποστήριξη δανειοληπτών». Ομως, είναι σχεδόν αδύνατο να αντιληφθεί κανείς τι σόι Πρόνοια είναι αυτή που «οικοδομεί» ο ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα «υποδέχεται» (ή θα ψάχνει;) δανειολήπτες για να τους «βοηθήσει». Γιατί ο φτωχός έχει ανάγκη από ανακούφιση, ενώ ο «δανειολήπτης» να «ξεχρεώσει». Μάλλον άλλη μια «πρόνοια» προς τις τράπεζες ετοιμάζεται, παρά στο φτωχόκοσμο.

 Ριζοσπάστης

ΜΑΘΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΤ

 ΜΑΘΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΤ

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΚΙΔΑ   

Η Αριστερά ξαναγράφει την ιστορία! Η ιστορία της Αριστεράς θα είναι πιο προχωρημένη κι από την ξαναγραμμένη ιστορία των προκατόχων της! Μέχρι τώρα λοιπόν από την ιστορία των προκατόχων της, την οποία σε πολλά σημεία αν όχι σε όλα ασπαζόταν και η ίδια, ξέραμε ότι:

– Ο Στάλιν ανέβασε τους Ναζί στην εξουσία.

– Ο Χίτλερ και ο Στάλιν ήταν σύμμαχοι.
– Η απόβαση στη Νορμανδία έκρινε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
– Ο Στάλιν δολοφόνησε τους Πολωνούς στο Κατίν.
– Οι ατομικές βόμβες σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι έπεσαν για να τελειώσει ο πόλεμος.

Πρόσφατα όμως μάθαμε και καινούργια πράγματα από την «Αριστερή» ιστορία όπως αυτή διδάσκεται από ντοκιμαντέρ της κρατικής τηλεόρασης. Μάθαμε λοιπόν ότι το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τους Βρετανούς κι όχι από τους Σοβιετικούς!

Ευχόμαστε στους «Αριστερούς» και εις ανώτερα στο ξαναγράψιμο της ιστορίας! Γιατί μπορούν να οδηγήσουν και το ξαναγράψιμο της ιστορίας σε απίστευτα μεγαλεία! Γιατί λοιπόν να μην φτιάξουν ένα ντοκιμαντέρ στην επέτειο της αντιφασιστικής νίκης σύμφωνα με το οποίο στο Στάλινγκραντ τους Γερμανούς τους τσάκισαν οι Αμερικάνοι;! Μπορούν επίσης να βάλουν έναν αμερικανό στρατιώτη να υψώνει την αστερόεσσα στο Ράιχσταγκ! Εύκολα πράγματα!!

Σ. Σηρούς

Οι εξελίξεις «τρέχουν» και απαιτούν ετοιμότητα

Οι εξελίξεις «τρέχουν» και απαιτούν ετοιμότητα

ΤΑΤΣΗΣ

Το Γιούρογκρουπ της περασμένης Πέμπτης ξεχώρισε από τις εξελίξεις τη βδομάδα που πέρασε, χωρίς να περνά σε δεύτερη μοίρα η κινητικότητα στα άλλα μέτωπα. Η συζήτηση στο συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης επιβεβαίωσε ότι η λίστα με τα επόμενα αντιλαϊκά μέτρα έχει καθαρογραφεί από την κυβέρνηση και το κουαρτέτο και πως οι όποιες διαφωνίες συγκεντρώνονται τώρα στα χρονοδιαγράμματα και στη μεθόδευση της εφαρμογής τους, ανεξάρτητα αν αυτό θα γίνει σε αυτό ή σε κάποιο επόμενο στάδιο, από αυτήν ή κάποια άλλη κυβερνητική πλειοψηφία.

Είναι σημαντικό να κατανοηθεί το εξής: Πέρα από τους ανταγωνισμούς και τις αντιθέσεις, ο στόχος της καπιταλιστικής ανάκαμψης στην Ελλάδα είναι κοινός, όχι μόνο για το κεφάλαιο και όλες τις αστικές δυνάμεις στη χώρα μας, αλλά και για όσους στο εξωτερικό εμφανίζονται να συγκρούονται για πλευρές του ελληνικού ζητήματος, που όμως αφορούν συνολικότερα ζητήματα της οικονομικής και πολιτικής διαχείρισης στην Ευρωζώνη, τις σχέσεις και τους ανταγωνισμούς της με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ιδιαίτερα με τις ΗΠΑ.

Μοιράζονται κοινούς στόχους

Από αυτήν τη σκοπιά, τα αντιλαϊκά μέτρα που συζητιούνται ως «προαπαιτούμενα» της «αξιολόγησης» και τα άλλα που προτείνονται για μετά την τυπική λήξη του προγράμματος και συνδέονται με τη διευθέτηση του χρέους, κρίνονται αναγκαία για το κεφάλαιο, επειδή συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και επομένως στη δημιουργία προϋποθέσεων για ανάκαμψη της κερδοφορίας του. Το πρόσφατο εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ, όπου ζητάει ένα «Ελληνικό Μνημόνιο Plus», με μέτρα ίδια με αυτά που συζητιούνται στο Γιούρογκρουπ, είναι ενδεικτικό.
Αποκαλυπτική είναι όμως και η τελευταία έκθεση του ΙΟΒΕ, όπου σημειώνεται ότι «ο στόχος του προϋπολογισμού είναι έωλος, εξαιτίας των καθυστερήσεων στις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις και, ακολούθως, στη βελτίωση των όρων χρηματοδότησης και επενδύσεων». Συνδέοντας παραπέρα την «αξιολόγηση» με τη δημοσιονομική σταθερότητα και την ανάκαμψη της οικονομίας, επισημαίνει ότι «σημείο εκκίνησης για τη συστηματικά ανοδική πορεία της οικονομίας θα πρέπει να αποτελέσει η σταθεροποίηση της οικονομικής πολιτικής (...) Οσο υπάρχει χρονοτριβή στο ξεκαθάρισμα των όρων της ανάπτυξης της οικονομίας, δημιουργείται επιπλέον κόστος και κίνδυνος σε τουλάχιστον τρία ζητήματα».
Με τον πραγματικό σκοπό των μέτρων δεν διαφωνεί καθόλου η κυβέρνηση. Γι' αυτό, άλλωστε, τα περιγράφει με ακρίβεια στην επιστολή που έστειλε ο υπουργός Οικονομικών στο τελευταίο Γιούρογκρουπ. Η προληπτική νομοθέτηση όμως αυτών των μέτρων, τουλάχιστον με τον τρόπο που τίθεται από την πλευρά των «θεσμών», προβληματίζει για τις επιπτώσεις που θα έχει στην ικανότητα της κυβέρνησης να ενσωματώνει τις λαϊκές αντιδράσεις, που σίγουρα θα δυναμώσουν, στο έδαφος της δυσαρέσκειας που μεγαλώνει.
Γι' αυτό προσπαθεί από τη μια να στρώσει το έδαφος για να κατοχυρωθούν ως δεδομένα τα μέτρα με ορίζοντα εφαρμογής πολύ πιο πέρα από το τέλος του προγράμματος και από την άλλη να αποσείσει από πάνω της την ευθύνη, χρεώνοντας στους «θεσμούς», και ιδιαίτερα στο ΔΝΤ, την επιμονή για τη νομοθέτηση μέτρων «εδώ και τώρα», με τη μορφή τελεσιγράφων. Δίνει, μάλιστα, διαστάσεις «ίντριγκας» στους μεταξύ τους υπαρκτούς ανταγωνισμούς, που έχουν μεγαλύτερο βάθος απ' αυτό που παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ και το διακύβευμά τους ξεπερνάει κατά πολύ τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.

Προβλέψεις και αβεβαιότητες

Σε κάθε περίπτωση, τα ζητήματα που αφορούν στην Ελλάδα, χωρίς να υποτιμάται η σημασία τους μέσα στο γενικότερο περιβάλλον της οικονομικής και πολιτικής αστάθειας, δεν είναι από τα πρώτα που απασχολούν την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Κρίνοντας από τις προβλέψεις των διεθνών οικονομικών οίκων και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών για την πορεία των μεγαλύτερων οικονομιών παγκόσμια, προκύπτει το συμπέρασμα ότι η ανάκαμψη θα παραμείνει βασανιστικά αναιμική το επόμενο διάστημα στην Ευρωζώνη και στις ΗΠΑ.
Ετσι, σύμφωνα με την «Moody's», η Ευρωζώνη ως σύνολο θα αναπτυχθεί με ρυθμό μόλις 1,3% το 2017 και το 2018, με επιμέρους διαφορές ανάμεσα στα κράτη - μέλη, χωρίς όμως ιδιαίτερες αποκλίσεις. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη θα είναι στο 1,6% το 2017 και το 2018, με τη Γερμανία στο 1,5% και τις δυο χρονιές. Για τις ΗΠΑ, το ΔΝΤ προβλέπει να αναπτυχθούν κατά 2,3% το 2017 και κατά 2,5% το 2018 και για την Κίνα 6% το 2017 και 6,5% το 2018.
Οι προβλέψεις αυτές συνυπάρχουν με μια σειρά από αβεβαιότητες, που ενδέχεται να προκαλέσουν αναθεώρηση προς τα κάτω. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το Brexit και οι όροι με τους οποίους θα γίνει, η πιθανή αναπροσαρμογή των οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών προτεραιοτήτων της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ, η επίδρασή τους στην παγκόσμια οικονομία και στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως το ΝΑΤΟ, η εξέλιξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή και άλλα.
Για την Ελλάδα, μια αντίστοιχη εικόνα αντλούμε από τις Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο του ΚΚΕ, όπου σημειώνονται τα εξής: «Ως παράγοντες αβεβαιότητας που μπορούν να οδηγήσουν σε πιο αρνητική έκβαση, διακρίνονται η ενδεχόμενη επιδείνωση του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος και της πορείας της ΕΕ μετά το Brexit, οι πιθανές αρνητικές επιπτώσεις στον τουρισμό και στο εμπόριο από επιδείνωση του προσφυγικού προβλήματος και της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και οι επιπτώσεις της κυβερνητικής πολιτικής (π.χ. αύξηση έμμεσης φορολογίας, επιβάρυνση λαϊκών στρωμάτων).
Οι συγκεκριμένες επισημάνσεις υπογραμμίζουν την αβεβαιότητα των αστικών προβλέψεων, ιδιαίτερα αν επιδεινωθεί η πορεία της Ευρωζώνης και αυξηθούν οι φυγόκεντρες δυνάμεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι ορισμένες μεγάλες επενδύσεις (π.χ. λιμάνια, σιδηροδρομικές μεταφορές) δεν είναι εύκολο να υλοποιηθούν αν δεν υπάρξει μεσοπρόθεσμος συμβιβασμός ΗΠΑ - ΕΕ - Κίνας - Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή».

Η πραγματικότητα για το λαό

Ολα τα παραπάνω δεν είναι μια πραγματικότητα παράλληλη με αυτήν που ζει στην καθημερινότητά της η εργατική - λαϊκή οικογένεια. Αντίθετα, συνθέτουν τη «μεγάλη εικόνα» που επιδρά άμεσα και με τον πιο καθοριστικό τρόπο στη διαμόρφωση των όρων που ζει και δουλεύει ο εργαζόμενος λαός. Η κρίση και η διαχείρισή της με κριτήριο τα συμφέροντα του κεφαλαίου, όπως και σήμερα η προσπάθεια να ανακτήσει η καπιταλιστική οικονομία ορμητικούς ρυθμούς ανάκαμψης, έχουν οδηγήσει μεγάλα τμήματα του λαού στην ανέχεια, αυξάνοντας τη σχετική και απόλυτη φτώχεια.
Μια ενδεικτική εικόνα δίνουν οι τελευταίες μελέτες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Σε μια από αυτές, η Τράπεζα της Ελλάδας εκτιμάει ότι ο πλούτος των νοικοκυριών υποχώρησε κατά 37,5% από το 2008 έως τις αρχές του 2016, με ανάλογες αρνητικές επιπτώσεις στο επίπεδο διαβίωσης της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Είναι βέβαιο ότι τα μέτρα που τώρα σχεδιάζει η κυβέρνηση μαζί με το κουαρτέτο, θα επιδεινώσουν κι άλλο την κατάσταση, σε συνδυασμό με την «ωρίμανση» αντιλαϊκών νόμων που ψηφίστηκαν προηγούμενα.
Γράφουν σχετικά οι Θέσεις της ΚΕ: «Οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης και τα αντεργατικά μέτρα, που πάρθηκαν με τα γνωστά μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, προκάλεσαν μεγάλες, βαθιές και πιο σταθερές ανατροπές στις συνθήκες ζωής και δουλειάς, στη σύνθεση της εργατικής τάξης, μεγάλου τμήματος των αυτοαπασχολούμενων και μικροϊδιοκτητών στην πόλη και την ύπαιθρο. Διευρύνθηκαν οι γραμμές της εργατικής τάξης με νέα τμήματα από κατεστραμμένα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού. Περισσότερα τμήματα μεσαίων στρωμάτων προσέγγισαν την εργατική τάξη, αυξήθηκαν οι μισοπρολετάριοι. Παράλληλα, εκδηλώθηκε αύξηση της μετανάστευσης, ειδικά των νέων».
Και σε άλλο σημείο: «(...) Η κυβερνητική πολιτική όχι μόνο δεν οδηγεί σε μερική ανάκτηση των μεγάλων απωλειών των λαϊκών στρωμάτων την περίοδο της κρίσης, αλλά αντίθετα επιδεινώνει την κατάσταση του λαού (...) Ακόμα και η όποια ανάκαμψη επέλθει, δεν πρόκειται να απορροφήσει την ανεργία, ούτε να επιφέρει επιστροφή στην προ κρίσης περίοδο σε ό,τι αφορά τις βασικές κατακτήσεις και δικαιώματα της εργατικής τάξης που αποσπάστηκαν στον 20ό αιώνα».

Επαγρύπνηση και ετοιμότητα

Να, λοιπόν, πού βρισκόμαστε σήμερα. Και μιας και η βδομάδα που πέρασε ήταν η επέτειος για τα δυο χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ένα πράγμα που πρέπει να μείνει σαν συμπέρασμα απ' όλα τα παραπάνω, είναι ότι φιλολαϊκή διαχείριση του καπιταλισμού, όπου η αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου θα συμβαδίζει με την ευημερία των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων, δεν μπορεί να υπάρξει. Οπως δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή πολιτική «εντός των τειχών» της εξουσίας του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ.
Αυτό το συμπέρασμα είναι κρίσιμο για τη γραμμή συσπείρωσης και τον προσανατολισμό της πάλης του λαού σήμερα, όπου τα πάντα δείχνουν ακίνητα. Αλλά και σε συνθήκες απότομης ανόδου της ταξικής πάλης, που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα, ούτε όμως και να αποκλείσει, παίρνοντας υπόψη το σύνθετο πλέγμα των αβεβαιοτήτων, των ανταγωνισμών και των δυσκολιών στην ανάκαμψη που ταλανίζουν την αστική τάξη και τη λαϊκή δυσαρέσκεια που μεγαλώνει. Οι εξελίξεις «τρέχουν» και απαιτούν επαγρύπνηση και ετοιμότητα για κάθε ενδεχόμενο...

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ

ΕΞΩΡΑ΄Ί΄ΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΑΝΩΝ

                 ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ

φωτο αρχειου

ΚΥΡΙΑΚΗ  5  ΦΛΕΒΑΡΗ    12μμ

Οι εταιρίες που πλούτισαν από τους ναζί

 Οι εταιρίες που πλούτισαν από τους ναζί

Πάνω από 11.000.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και φυσικά όπου υπάρχει ρατσιμός, εθνικισμός και πόλεμος υπάρχει και το Κεφάλαιο να βγάζει κέρδη από τα ποτάμια αίματος που έχυσαν τα θύματα των ναζί στα στρατόπεδσα συγκέντρωσης [Εβραίοι, Ρομά, Κομμουνιστές, Ομοφυλόφιλοι, Σοβιετικοί, Πολωνοί και πολλές ακόμη ομάδες ανθρώπων].

Οι μαζικές δολοφονίες δεν πήγαν χαμένες, δεν έγιναν απλά για την ικανοποίηση του άσβεστο μίσους των ναζί απέναντι στο διαφορετικό ή στον «άλλον» αλλά και για να γεμίσουν οι τραπεζικοί λογαργιασμοί μεγάλων εταιρειών.

Bertelsmann

Η εταιρία, που ιδρύθηκε το 1835, υπήρξε στενός συνεργάτης του Χίτλερ, καθώς στήριξε έμπρακτα τη ναζιστική προπαγάνδα κυκλοφορώντας βιβλία με αντισημιτικά σύμβολά και προπαγανδιστικά βιβλία που απευθύνονταν στη νεολαία την περιοχής.

Ο πρόεδρος της εταιρίας Heinrich Mohn προχώρησε σε σημαντικές δωρεές στις ειδικές δυνάμεις του Χίτλερ, καθώς ο ίδιος ήταν εκλεκτό μέλος των SS, γεγονός που έδειχνε τη στενή του σχέση με τις ιδεολογίες τους. Μάλιστα, μετά από έρευνα που έγινε για την εξακρίβωση της σχέσης της εταιρίας με το ναζισμό, προέκυψε ότι στα εργοστάσια της στη Λιθουανία και τη Λετονία χρησιμοποιούνταν εργάζονταν σε καθεστώς δουλείας εργάτες εβραϊκής καταγωγής.

Hugo Boss

Ο Hugo Boss, που έχτισε την εταιρία του το 1924, κατηγορήθηκε ότι σχεδίασε μια από τις στολές που φορούσαν οι δυνάμεις των SS, αργότερα ανακαλύφθηκε ότι ο ίδιος δεν δημιούργησε τα σχέδια, ωστόσο ήταν αυτός που τις κατασκεύασε. Σύμφωνα με τις πληροφορίες στη 1 Απριλίου του 1931 ο ίδιος έγινε μέλος του Ναζιστικού κόμματος για δύο λόγους, ο ένας επειδή γνώριζε ότι κάτι τέτοιο θα ωφελούσε σημαντικά την επιχείρησή του και ο άλλος γιατί πίστευε πως ο Χίτλερ ήταν ο μόνος που μπορούσε να σώσει τη Γερμανία.

Λίγα χρόνια αργότερα η επιχείρησή του κέρδισε το πρώτο της σημαντικό κεφάλαιο κατασκευάζοντας τις στρατιωτικές στολές των SS και ρούχα για τη ναζιστική νεολαία. Με την ανάπτυξη της επιχείρησης του αυξήθηκε και η ανάγκη για εργατικό δυναμικό, έτσι οι εταιρία χρησιμοποίησε 140 δούλους, ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε από άλλους 40 κρατούμενους πολέμου που μεταφέρθηκαν από τη Γαλλία. Μετά τον πόλεμο η εταιρία τιμωρήθηκε με πρόστιμο για τη στήριξή της στους ναζί.

IBM 

Η IBM φέρεται να παρείχε πληροφορίες στη ναζιστική κυβέρνηση του Χίτλερ για τον εντοπισμό των Εβραίων. Το σύστημα, που χρησιμοποιούσαν ήταν οι κάρτες που χτυπούσαν οι εργαζόμενοι εκείνη την εποχή, με αποτέλεσμα να ταυτοποιούνται και να απομονώνονται οι Εβραίοι. Η εταιρία παρείχε πρόσβαση στα αρχεία της στον Χίτλερ, που στόχος του, μετά την επικράτησή του στη Γερμανία, ήταν η εκκαθάριση των Εβραίων. Ακόμη, η εταιρία ανέπτυξε και παρείχε πολύτιμες τεχνολογίες στους ναζί, μάλιστα αυτόματα συστήματα της IBM χρησιμοποιούνταν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η IG Farben, που αποτελείται από μικρότερες φαρμακευτικές εταιρίες, όπως η Agfa και η Bayer, είναι η μεγαλύτερη εταιρία παρασκευής όχι μόνο φαρμάκων αλλά και χημικών. Από το 1933 μέχρι το 1944 η IG Farben αποτέλεσε τον μεγαλύτερο ευεργέτη της ναζιστικής κυβέρνησης, δωρίζοντας 81 εκατομμύρια σε αυτή. Η εταιρία μάλιστα εξόπλιζε τους ναζί με πετρέλαιο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες η εταιρία είχε χτίσει παράρτημα πλησίον του Άουσβιτς για να μπορεί να χρησιμοποιεί δωρεάν εργατικά χέρια, μάλιστα υπολογίζεται ότι περισσότερο από 370.000 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή του κατά τη διάρκεια της εργασίας τους στο εργοστάσιο.

Siemens

Η Siemens είναι μια από τις γνωστότερες εταιρίες που χρησιμοποίησε τους φυλακισμένους πολέμου στα εργοστάσιά της. Μάλιστα η εταιρία φέρεται να έχει χρησιμοποιήσει, το 2001, την ονομασία Zyklon B σε μια καμπάνια προώθησης των προϊόντων της στις ΗΠΑ, γεγονός που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και ανάγκασε την εταιρεία να αποσύρει την καμπάνια. Αυτό γιατί το Zyklon B, ήταν το θανατηφόρο αέριο που χρησιμοποιήθηκε στους θαλάμους αερίων, όπου εξοντώθηκαν εκατοντάδες Εβραίοι. 

BMW

Ο Guenther Quandt, ιδρυτής της εταιρίας χρησιμοποιούσε δούλους στα εργοστάσια παραγωγής όπλων. Τον Μάιο του 1933 ο ίδιος έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος, πράγμα που του απέφερε αμέτρητα κέρδη μιας και εξασφάλισε μερικές από τις επικερδέστερες κρατικές συμφωνίες.

Πάντως η αποδοχή της εταιρίας ότι εμπλεκόταν στις θηριωδίες των ναζί, έγινε μόλις το 2001, όταν η κληρονόμος Gabriele Quandt παραδέχτηκε ότι η  περιουσία που χτίστηκε από τον παππού της ήταν αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης περίπου 50.000 αιχμαλώτων πολέμου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο Quandt εξανάγκαζε τους Ρώσους και Ουκρανούς αιχμαλώτους να εργάζονται, απειλώντας τους με εκτέλεση, αφού αναφέρεται ότι στο εργοστάσιο του στο Ανόβερο υπήρχε ειδικός χώρος εκτελέσεων.

Audi

Η Audi, μια από τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες του κόσμου, παραδέχεται ότι την περίοδο της ναζιστικής επικράτησης στη Γερμανία χρησιμοποίησε πάνω από 20.000 σκλάβους στα εργοστάσιά της, παρόλο που οι υπεύθυνοι επικοινωνίας προσπαθούν να αποτάξουν από τη φήμη της τη σκοτεινή αυτή περίοδο. Κατά τις ιστορικές πηγές οι τραυματισμένοι δούλοι και όσοι δεν ήταν πια σε κατάσταση να εργαστούν, οι οποίοι στη πλειοψηφία τους ήταν Γάλλοι κρατούμενοι, αποστέλλονταν στο Φολσενμπούργκ, όπου και εξοντώνονταν, την ίδια στιγμή άλλοι κρατούμενοι έπαιρναν τις θέσεις τους.

Υπολογίζεται πως, πριν από τη λήξη του πολέμου η εταιρία έστειλε περίπου 688 ανθρώπους στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ενώ, αναφέρεται ότι μετά το τέλος του πολέμου η Audi αναγκάστηκε να πληρώσει πρόστιμα εκατομμυρίων δολαρίων.

Daimler-Benz[aka Mercedes]

Η εταιρία που δημιουργεί τα πιο πολυτελή αυτοκίνητα στον κόσμο, φαίνεται να έχει εμπλακεί και αυτή στις θηριωδίες των ναζί. Το 1942, η εταιρία κατασκεύασε εξαρτήματα που χρησιμοποιήθηκαν από τις ναυτικές δυνάμεις και το στρατό, μάλιστα η εταιρία φαίνεται αν αποκαθιστούσε τις βλάβες των οχημάτων των SS.

Στα εργοστάσια της εταιρίας εργάζονταν πολλοί κρατούμενοι, αφού πολλές από τα εργοστάσιά της βρίσκονταν κοντά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Υπολογίζεται ότι περίπου 63.610 κρατούμενοι εργάζονταν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες στα εργοστάσια της εταιρίας και φυλάσσονταν από δυνάμεις των SS.

Deutsche Bank

Στη κορυφή των εταιριών που επωφελήθηκαν από τους κρατούμενους των στρατοπέδων συγκέντρωσης είναι η Deutsche Bank. Η τράπεζα εξαγόρασε και ιδιοποιήθηκε 4.446 κιλά χρυσού που είχαν συγκεντρωθεί από την κεντρική τράπεζα του Χιτλερικού καθεστώτος Reichsbank. Από την τεράστια ποσότητα του χρυσού υπολογίζεται ότι 744 κιλά συγκεντρώθηκαν από τους κρατούμενους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, από τον στρατιωτικό των SS Bruno Melmer.Ακόμη, αναφέρεται ότι η τράπεζα παραχώρησε στον Αδόλφο Χίτλερ δάνειο, που φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του Άουσβιτς. Το 1998 η τράπεζα αποδέχτηκε την ηθική ευθύνη για τις επιχειρηματικές συναλλαγές της ναζιστικής περιόδου.

Chase Bank

H σύμπραξη της Chase Bank ( σήμερα JP Morgan Chase ) , με τους ναζί δεν είναι τόσο περίεργη , αν σκεφτούμε ότι ένας από τους κύριους μετόχους της, ο JD Rockefeller , είχε χρηματοδοτήσει άμεσα ναζιστικά πειράματα ευγονικής πριν από τον πόλεμο . Μεταξύ 1936 και 1941 ,η Chase και άλλες τράπεζες των ΗΠΑ βοήθησαν τους ναζί να τραβήξουν πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια, με δίκτυο προμήθειας πάνω από 1,2 εκατομμύρια δολάρια- εκ των οποίων η Chase τσέπωσε 500.000 δολάρια. Τα χρήματα αυτά ήταν πολλά χρήματα εκείνη την εποχή.

Το γεγονός ότι οι γερμανικά μάρκα που χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση των σχεδίων των ναζί προήλθε από τους Εβραίους που είχαν εγκαταλείψει τη ναζιστική Γερμανία δεν φαίνεται να ενόχλησε τη Chase – στην πραγματικότητα αύξησαν τις δραστηριότητές τους μετά την Νύχτα των Κρυστάλλων. Η Chase πάγωσε επίσης τους λογαριασμούς των Γαλλοεβραίων στην κατεχόμενη Γαλλία και τα έδωσαν με τη μία στους ναζί, πριν καν οι ναζί το ζητήσουν από την τράπεζα να τους κάνει αυτή τη χάρη.

Ford

Ίδιος ο Henry Ford ήταν ένας περιβόητος αντισημίτης , δημοσιεύοντας μια συλλογή από άρθρα υπό τον τίτλο «Ο Διεθνής Εβραίος : Πρώτο Πρόβλημα στον Κόσμο» .Ο Ford επίσης είχε δική του εφημερίδα, την οποία χρησιμοποιούσε ως ένα όργανο προπαγάνδας , κατηγορώντας τους Εβραίους για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο , ενώ το 1938 τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Γερμανικού Αετού , το υψηλότερο μετάλλιο στη ναζιστική Γερμανία που απονέμεται σε αλλοδαπούς πολίτες .

Η Ford κατασκεύασε το ένα τρίτο των στρατιωτικοποιημένων φορτηγών που χρησιμοποιούνταν από τον γερμανικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου , με ένα μεγάλο μέρος της εργασίας γίνεται από φυλακισμένους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Random House

Μπορεί να μην έχετε ακούσει για την Bertelsmann AG , αλλά θα έχετε ακούσει για τα βιβλία που έχουν εκδοθεί από πολλές θυγατρικές της , συμπεριλαμβανομένης της Random House , της Bantam Books και της Doubleday . Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κυριαρχίας , η Bertelsmann δημοσίευε τη ναζιστική προπαγάνδα και η ναζιστική βιβλιογραφία , όπως το «Αποστείρωση και Ευθανασία : . Συμβολή στην Εφαρμοσμένη Χριστιανική Ηθική » . Είχαν ακόμη δημοσιευθεί έργα του Will Vesper , ο οποίος ήταν πίσω το κάψιμο βιβλίων το 1933.

Kodak

Όταν σκέφτεστε Kodak , σκέφτεστε μία ευτυχισμένη οικογένεια σε φωτογραφίες και αναμνήσεις που αποτυπώνονται στο φιλμ , αλλά αυτό που πρέπει πραγματικά να εξετάσουμε είναι η καταναγκαστική εργασία φυλακισμένων στα στρατόπεδα εξόντωσης που το γερμανικό υποκατάστημα της επιχείρησης χρησιμοποιούσε κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου . Επίσης θυγατρικές της Kodak σε ουδέτερες ευρωπαϊκές χώρες έκαναν βιαστικές μπίζνες με τους ναζί , παρέχοντάς τους τόσο μια αγορά για τα προϊόντα τους και το πολύτιμη ξένο νόμισμα που χρειαζόταν η ναζιστική οικονομία. Η πορτογαλική θυγατρική πχ έστελνε ακόμη και τα κέρδη της στο τράπεζα της Χάγης , η οποία ήταν υπό ναζιστική κατοχή εκείνη τη χρονική στιγμή . Επιπλέον , η εν λόγω εταιρεία έφτιαχνε σκανδάλες, πυροκροτητές και άλλα στρατιωτικά αγαθά για τους ναζί.

Coca-Cola

Η Fanta με γεύση πορτοκάλι είχε αρχικά σχεδιαστεί ειδικά για τους Ναζί . Αυτό έγινε όταν η γερμανική θυγατρική τη Coca-Cola δεν μπορούσε να προμηθευτεί τα συστατικά για το γνωστό αναψυκτικό και έτσι ο διαχειριστής της γερμανικής θυγατρικής της Coca-Cola , Max Keith , ήρθε με ένα νέο ποτό που θα μπορούσε να γίνει με βάση τα διαθέσιμα υλικά .

Το 1941 , έκανε το ντεμπούτο η Fanta στη ναζιστική αγορά. Ο Max Keith δεν ήταν ο ίδιος ο ναζί , αλλά οι προσπάθειές του να διατηρήσει τη λειτουργία της Coca-Cola ζωντανή μέσα του πολέμου σήμαινε ότι η Coca-Cola εισέπραττε κάποια κέρδη από τη ναζιστική αγορά και που μπορούσε να επιστρέψει στην ευρωπαϊκή αγορά πολύ πολύ εύκολα.

Allianz

Η Allianz είναι η δωδέκατη μεγαλύτερη εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στον κόσμο . Ιδρύθηκε στη Γερμανία το 1890 , δεν είναι καμία έκπληξη ότι ήταν η μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία στη Γερμανία , όταν οι Ναζί ήρθαν στην εξουσία . Ως εκ τούτου , έγιναν τσιράκια των ναζί γρήγορα και συμμετείχαν σε μεγάλο βαθμό στο ναζιστικό καθεστώς .Ο CEO τους , Kurt Schmitt , ήταν , επίσης, ο υπουργός Οικονομικών του Χίτλερ , και η εταιρεία ασφάλιζε τις εγκαταστάσεις και το προσωπικό στο Άουσβιτς. Ο Γενικός Διευθυντής τους ήταν επικεφαλής σχεδιασμού της καταβολής των αποζημιώσεων που δόθηκαν στο ναζιστικό κράτος μετά τη Νύχτα Κρυστάλλων, αντί τα χρήματα αυτά να πάνε στους δικαιούχους τους, που ήταν οι Εβραίοι που υπέστησαν το πογκρόμ.

Πηγές: εδώ

αποkollectnews

Είμαστε ακόμα ζωντανοί σαν ΔΟΛ συγκρότημα

 Είμαστε ακόμα ζωντανοί σαν ΔΟΛ συγκρότημα

Σημειώσεις για την επικείμενη αναστολή λειτουργίας των εκδόσεων του ΔΟΛ

Το "Ελεύθερο Βήμα" έπαψε να είναι ελεύθερο μετά την κατοχή -σε αντίθεση με τον ελληνικό λαό, που κι αυτός σύντομα θα ξανασκλαβωνόταν- κι έμεινε σκέτο "Βήμα", για να αποσυνδεθεί από τους δυσάρεστους συνειρμούς και τις μνήμες του δοσιλογικού του παρελθόντος. Οσονούπω μπορεί να πάψει να είναι και "Βήμα" και να υπάρχει γενικώς.

-Το 65' στα Ιουλιανά, δεν είχε κάτι άλλο να πετάξει από τον τίτλο του, κι ο κόσμος έκαιγε τα φύλλα του, εξαγριωμένος με τη στάση του. Το συγκρότημα μπορεί να είναι ΠαΣοΚ, σε όλες τις αποχρώσεις του, από την εποχή του Βενιζέλου, μα ένας εκδότης είναι πάνω απ' όλα με τον εαυτό του και τα δικά του συμφέροντα. Βλέπε πχ και την υπόθεση Κοσκωτά, όπου το ζουμί δεν ήταν στα σκάνδαλα, αλλά στην προσπάθεια άλωσης του τύπου και παραγκωνισμού των μεγαλοεκδοτών.

-Τη δεκαετία του 90' το συγκρότημα βρέθηκε στο απόγειο της δόξας, της κυκλοφορίας των εντύπων του και της ισχύος του, με το Σημίτη, τα ΔΟΛιανά, την είσοδό του στο χρηματιστήριο, την επέκταση των δραστηριοτήτων του, τις "ευγενείς χορηγίες" για το Μέγαρο, που θεμελίωναν επιχειρηματικές συμφωνίες.

-Μόνο στο χώρο του τύπου, το συγκρότημα έφτασε να ελέγχει και να εκδίδει τα εξής έντυπα.
"Βήμα", "Νέα, "Οικονομικός Ταχυδρόμος", "Marie Claire", "Το παιδί μου κι εγώ", "Vita", "Γάμος", "Διακοπές", "National Geographic", "Ram", "Hitech", "Rom", "Marker Hitech", "Αγγελιοφόρος" κι "Αγγελιοφόρος της Κυριακής". Ενώ στις ιδιόκτητες εκτυπωτικές του μονάδες τυπώνονταν δεκάδες άλλα έντυπα, εφημερίδες και περιοδικά. Χώρια η πρόσκαιρη ανάμειξή του στο ALTER κι η εκπομπή του Ψυχάρη στον ΑΝΤ-1, στα μέσα της δεκαετίας του 90'.
Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο ΔΟΛ πληρώνει το γεγονός ότι ζούσε κι εξέδιδε παραπάνω από τις δυνατότητές του...

-Σταδιακά, μαζί με το (παλιό, "ορθόδοξο") ΠαΣοΚ, κλείνουν τα εκδοτικά στηρίγματα της Αλλαγής και τα τελευταία απομεινάρια του κύκλου της Μεταπολίτευσης: Ελευθεροτυπία, ΔΟΛ και φυσικά το Μέγκα, που ήταν το τηλεοπτικό τους δημιούργημα, μαζί με τον Μπόμπολα και το Βαρδινογιάννη.
Αυτό μπορεί να είναι "τέλος εποχής" για τα ΜΜΕ που γνωρίσαμε, όχι όμως για το σύστημα και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί ή για τα παχυλά αμειβόμενα παπαγαλάκια του.

-Ούτε κλαίμε, ούτε γελάμε, όπως θα έλεγε κάποτε η Αλέκα. Το (μιντιακό έστω) σύστημα δεν πεθαίνει με το θάνατο ενός συγκροτήματος, όπως η αστική τάξη δεν εξαφανίζεται με τη δολοφονία ή τον τυχαίο θάνατο ενός καπιταλιστή. Αυτοί που θα την πληρώσουν είναι οι εργαζόμενοι που μένουν στο δρόμο, χωρίς δουλειά. Σε αντίθεση με τα παπαγαλάκια που δεν πρόκειται να χαθούν -αλλά πόσα να χωρέσει κι ο ΣΚΑΪ, αν πάρει και τον Πρετεντέρη;

Αυτό από την άλλη δε νομιμοποιεί ακριβώς διάφορες "αριστερές υπογραφές" που θεώρησαν χρέος στο Λαμπράκη (όρκο στη ζωή) να εκφράσουν την αγωνία τους για να σωθεί το συγκρότημα και να συνεχίσει το Ταξίδι του Ψυχάρη.

-Στη σημερινή συγκυρία, υπάρχουν εξελίξεις που μας φαίνονται περίεργες, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να φανεί η σκοπιμότητά τους.
Δεν είναι λίγο περίεργο να κολλάει το ενδιαφέρον του Σαββίδη -αν είναι όντως υπαρκτό; Ή να βγαίνει η ανακοίνωση της επικείμενης αναστολής λειτουργίας, λίγο μετά την (επανα)τοποθέτηση του Μουλόπουλου στο συγκρότημα, εν είδει κυβερνητικού επιτρόπου (όπως στην Τράπεζα Κρήτης); Και οι Συριζαίοι να χαίρονται για το "τέλος της διαπλοκής", έχοντας καταπιεί αμάσητο το διορισμό του Μουλόπουλου;

-Κι από την άλλη, δε μοιάζει τραγική ειρωνεία το άδειασμα του συγκροτήματος από τις τράπεζες, που το στήριζαν συστηματικά όλο αυτό το διάστημα, πχ με χορηγίες για το Μέγαρο;
Σημειώνω από το βιβλίο του Ντένη Αντύπα (βετεράνου δημοσιογράφου, που θήτευσε σε διάφορα διευθυντικά πόστα στο συγκρότημα) για το Λαμπράκη, που μπορείτε να το βρείτε στο παζάρι στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης.

Μεγάλοι χορηγοί και ευεργέτες-δωρητές του Μεγάρου Μουσικής γίνονται κατά καιρούς η Εθνική Τράπεζα (επί διοικήσεων Στέλιου Παναγόπουλου, Γιώργου Μίρκου, Θεόδωρου Καρατζά, Τάκη Αράπογλου), η Εμπορική Τράπεζα (επί διοικήσεων Αδαμάντιου Πεπελάση, Παναγιώτη Πουλή, Κωνσταντίνου Γεωργουτσάκου, Γιάννη Στουρνάρα), η Ιονική (επί προεδρίας Τάκη Αράπογλου, Παναγιώτη Κορλίρα, Χ. Σταματόπουλου), η Eurobank.

Στους δωρητές συναντάμε επίσης τους Αλαφούζους της Καθημερινής, το Βαρδινογιάννη, τον Κόκκαλη, τη Λάτση, τον Μπόμπολα, τον Κοντομηνά, τον Κωστόπουλο της ALPHA BANK, το Φιλίππου της ΦΑΓΕ, τον εφοπλιστή Γουλανδρή, τον Παπαστράτο, την καπνοβιομηχανία Καρέλια, τον Κυριακού του ΑΝΤ-1, τον Κοπελούζο (φυσικό αέριο, σε μεταγενέστερη περίοδο), το Μέγκα, την Τογιότα, το Ίδρυμα Ωνάση, το Τζόνι Γουόκερ, το Μυτιληναίο, το Μαρινόπουλο, το Μόραλη, το Δήμο Αθηναίων επί Έβερτ και...
...τον Κώστα Καίσαρη, τη σεζόν 2000-01.

Η συνέχεια, εντός των ημερών, όπως λέει κι η ανακοίνωση του ΔΟΛ...

Ενδοϊμπεριαλιστικό αλισβερίσι στις πλάτες του συριακού λαού

Ενδοϊμπεριαλιστικό αλισβερίσι στις πλάτες του συριακού λαού

Copyright 2017 The Associated

Από την έναρξη των έμμεσων ενδοσυριακών διαπραγματεύσεων στην Αστάνα

Οι πρώτες (μετά από περίπου εννιά μήνες) ενδοσυριακές διαπραγματεύσεις στην Αστάνα του Καζακστάν που συμπτύχθηκαν σε ένα διήμερο στις αρχές της βδομάδας (23 - 24 Γενάρη), δείχνουν τις αντιθέσεις ανάμεσα σε ισχυρές καπιταλιστικές δυνάμεις.

Η γενικόλογη διακήρυξη περί σεβασμού της ...«ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας» και εξεύρεσης πολιτικής λύσης «με βάση τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ» δεν ήταν το ουσιαστικό αποτέλεσμα της συνάντησης... Ούτε βεβαίως ήταν «είδηση» οι αξεπέραστες (επί του παρόντος) διαφορές των δύο βασικών εμπόλεμων πλευρών, παρά τις μετέπειτα προσπάθειες του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, να υποστηρίξει (την Τετάρτη) πως «ο συριακός στρατός, ένοπλες ομάδες αντικαθεστωτικών και η ρωσική πολεμική αεροπορία» συμφώνησαν να εστιάσουν τις επιθέσεις έναντι των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» και της «Αλ Κάιντα». Δηλαδή, του πρώην «Μετώπου Νούσρα» νυν «Μετώπου Φατέχ αλ Σαμ», με το οποίο συνεργάζονταν αρκετές από τις ένοπλες ομάδες που συμμετείχαν στην αντιπροσωπεία της αντιπολίτευσης, με πρώτο τον «Στρατό του Ισλάμ» του επικεφαλής της Μοχάμεντ Αλούς.

Συνέχιση διαπραγμάτευσης σε Μόσχα και Γενεύη

Επιπλέον, οι διεργασίες που ξεκίνησαν στην Αστάνα αποφασίστηκε να συνεχιστούν ατύπως στη Μόσχα προχτές (Παρασκευή) μέσω της συνάντησης του Σ. Λαβρόφ μόνον με την αντιπροσωπεία της συριακής ένοπλης αντιπολίτευσης και μέσα στο Φλεβάρη στη Γενεύη της Ελβετίας στο πλαίσιο νέων ενδοσυριακών διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και του απεσταλμένου του στη Συρία, Στάφαν ντε Μιστούρα, που στην Αστάνα περιορίστηκε στο ρόλο κυρίως του «παρατηρητή». Ωστόσο σε σχέση με την ημερομηνία έναρξης των νέων παζαριών δεν υπήρχε ξεκάθαρη εικόνα.
Στις προχτεσινές συνομιλίες ανάμεσα στη συριακή ένοπλη αντιπολίτευση και τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών, τελικά δεν προσήλθαν οι ένοπλοι που στηρίζονται ανοιχτά από την Σαουδική Αραβία, αλλά παραβρέθηκαν οι Κούρδοι του Κόμματος Δημοκρατικής Ενωσης (PYD) και του ένοπλου σκέλους τους Μονάδες Λαϊκής Αμυνας (YPD), που η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατικές και παρακλάδια του PKK. Tο θέμα του νέου συριακού συντάγματος φαίνεται να ξεχώρισε αλλά η Ρωσία διέψευσε ότι δέχεται αυτονομία των Κούρδων, όπως την κατηγορούσαν οι ομάδες που δεν προσήλθαν, με αφορμή το σχέδιο που κατέθεσαν οι Ρώσοι στην Αστάνα.

Συμμαχικές κόντρες

Είναι, επιπλέον, ενδιαφέρον το γεγονός πως οι τρεις χώρες που έπαιξαν το ρόλο του εγγυητή της διαπραγμάτευσης, δηλαδή η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, επιχείρησαν να εμφανιστούν σαν «ισότιμοι εταίροι», ωστόσο οι άνισες δυνατότητές τους, αλλά και οι διαφορές μεταξύ τους, παρά την παράλληλη συνεργασία τους στα διπλωματικά και πολεμικά μέτωπα της Συρίας, δεν ήταν εύκολο να καλυφθούν πίσω από το δικό τους ανακοινωθέν που αναδείκνυε ως αποτέλεσμα των ενδοσυριακών συνομιλιών τη συμφωνία των τριών εγγυητριών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός μηχανισμού επιτήρησης και ενίσχυσης της γενικής εκεχειρίας που εφαρμόζεται στη Συρία από τις 30 Δεκέμβρη. Οι ανακοινώσεις ήταν γενικόλογες μέχρι του σημείου «παρεξηγήσεως», καθώς σχεδόν τίποτε δεν έγινε άμεσα γνωστό σε σχέση με αυτόν τον τριμερή «μηχανισμό επιτήρησης και ενίσχυσης της συμφωνίας εκεχειρίας» στη Συρία.
Είναι χαρακτηριστικές, για παράδειγμα, οι κόντρες Ρώσων - Ιρανών σχετικά με την παρουσία των ΗΠΑ στην Αστάνα. Οι Ιρανοί από νωρίς είχαν εκφράσει κατηγορηματικά την αντίθεσή τους σε οποιαδήποτε συμμετοχή των Αμερικανών, πόσο δε μάλλον επί της νέας κυβέρνησης του Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας είχε αναγορεύσει το Ιράν υπεύθυνο σχεδόν για όλα τα δεινά στη Μέση Ανατολή. Οι Ρώσοι, αντίθετα, είχαν επαφές και με τη νέα κυβέρνηση Τραμπ και επέβαλαν την παρουσία του Αμερικανού πρέσβη στο Καζακστάν, Τζορτζ Κρολ, έστω και στο ρόλο του «παρατηρητή».
Αγεφύρωτες παρέμειναν και οι διαφορές Ιρανών και Σύρων απέναντι στους Τούρκους, μεταξύ άλλων και λόγω της χερσαίας επέμβασης του τουρκικού στρατού, που πραγματοποιείται από τα τέλη Αυγούστου του 2016 στο πλαίσιο της επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη», με πρόσχημα την καταπολέμηση τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους», αλλά απώτερο στόχο την αποτροπή δημιουργίας αυτόνομου «Δυτικού Κουρδιστάν» στα νοτιοανατολικά σύνορά τους.
Η δυσφορία Ιρανών και Σύρων απέναντι στο ρόλο της Τουρκίας και στους στόχους που πασχίζει να προωθήσει η Αγκυρα επί του συριακού εδάφους, για την ώρα, φαίνεται πως είναι «υπό έλεγχο», παρατείνοντας τη συνέχιση της τριμερούς συγκυριακής συνεργασίας στον άξονα Μόσχα - Αγκυρα - Τεχεράνη. Ενα από τα λίγα αλλά ικανά πράγματα που φαίνεται πως τροφοδοτούν τη συνεργασία Αγκυρας - Τεχεράνης είναι η κοινή αντίθεση της αστικής τάξης αμφοτέρων των χωρών μπροστά στο ενδεχόμενο δημιουργίας νέου αυτόνομου κουρδικού κράτους στην περιοχή, καθώς και οι δύο χώρες έχουν στα εδάφη τους πολυάριθμες κουρδικές κοινότητες. Βεβαίως, τίποτε δεν εγγυάται τη συνέχιση της τουρκο-ιρανικής ή της τριμερούς συνεργασίας σε βάθος χρόνου, ιδιαίτερα στην περίπτωση που οι κόντρες μεταξύ τους θεριέψουν πάνω στην αναδιανομή της πίτας, εάν και όταν έρθει η ώρα για «πολιτική επίλυση» του πολέμου στη Συρία.
Είναι, πάντως, ενδιαφέρον το γεγονός πως στα παζάρια της Αστάνα δεν τέθηκε ζήτημα της νέας «αστυνομικής δύναμης» που ετοιμάζει για τη βόρεια Συρία η Τουρκία, εκπαιδεύοντας στο έδαφός της εκατοντάδες Σύρους πρόσφυγες. Ηδη 450 τέτοιοι «Ελεύθεροι Σύροι αστυνομικοί» περιπολούν στη συριακή μεθοριακή πόλη Τζαραμπλούς και εκατοντάδες άλλοι αναμένεται να αναλάβουν την αστυνόμευση και στην πόλη Αλ Μπαμπ, που συνεχίζει να τελεί υπό τον έλεγχο τζιχαντιστών, εάν και όταν ανακαταληφθεί από τα τουρκικά στρατεύματα που την πολιορκούν σε συνεργασία με μισθοφόρους του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού». Αίσθηση προκάλεσαν τα βίντεο που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο από την «εκπαίδευσή» τους στην Τουρκία, στα οποία εμφανίζονται μερικές εκατοντάδες νεαροί με στολές και όπλα να φωνάζουν τα συνθήματα: «Ο Θεός είναι μεγάλος», «Ζήτω η ελεύθερη Συρία», «Ζήτω ο Ερντογάν»...

Πρωταγωνιστές οι Ρώσοι και στη διαπραγμάτευση

Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς τον δεσπόζοντα ρόλο της ρωσικής διπλωματίας στις συνομιλίες της Αστάνα που είχε εκεί ως επικεφαλής τον Αλεξάντερ Λεβαντίεφ, απεσταλμένο του Ρώσου Προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, στη Συρία, ο οποίος τις χαρακτήρισε «γέννηση» ενός νέου διαπραγματευτικού σχήματος. Κάποιοι αναλυτές εκτιμούν ότι και μόνον διά της πραγματοποίησης των ενδοσυριακών συνομιλιών στην Αστάνα το Κρεμλίνο ενίσχυσε την γεωπολιτική επιρροή του στην ευρύτερη περιοχή, δείχνοντας πως δεν είναι ικανό μόνον στο ρόλο της ισχυρής στρατιωτικής δύναμης, αλλά και στο ρόλο εγγυητή και διαπραγματευτή. Ας μην ξεχνάμε πως με τον τρόπο αυτό στην Αστάνα η Ρωσία ανέλαβε για πρώτη φορά πρωταγωνιστικό ρόλο και στη διαπραγματευτική διαδικασία, τον οποίον είχαν έως πριν από λίγο καιρό, κυρίως στη Γενεύη, οι ΗΠΑ σε συνεργασία με τους εταίρους τους σε ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις πετρελαιομοναρχίες του Περσικού Κόλπου.
Απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει ούτε η έντονη ενόχληση που προκάλεσε στην αντιπροσωπεία της συριακής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον Σύρο διπλωμάτη Μπασάρ Τζααφάρι, η απαίτηση του Μοχάμεντ Αλούς, επικεφαλής της αντιπροσωπείας των αντικαθεστωτικών, λίγο μετά την τελετή έναρξης της διαπραγμάτευσης, να συμπεριληφθεί ο συριακός στρατός και η σιιτική οργάνωση «Χεζμπολάχ» στη μαύρη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων που δρουν στη Συρία! Παρ' όλα αυτά, η κυβερνητική αντιπροσωπεία, κυρίως εξαιτίας των πιέσεων των Ρώσων και Ιρανών συμμάχων τους, παρέμεινε στην Αστάνα και ολοκλήρωσε τις έμμεσες συνομιλίες, αποφεύγοντας να απαντήσει στις προβοκάτσιες με αποχώρηση από το τραπέζι.
Με άλλα λόγια, η Ρωσία δείχνει να επιβάλλει, για την ώρα, το ρόλο της σε μια νέα «φόρμουλα» διαπραγμάτευσης στην Αστάνα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και άλλη φορά στο μέλλον. Οχι, βεβαίως, τόσο για να φέρει την ειρήνη στη Συρία, αλλά για να αυξήσει τον γεωπολιτικό ρόλο του Κρεμλίνου, ώστε να προωθήσει και να εξασφαλίσει τα συμφέροντα των ρωσικών μονοπωλίων και της ρωσικής αστικής τάξης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Ο «παράγοντας» Τραμπ

Ωστόσο, κρίσιμο ρόλο σε όλους αυτούς τους σχεδιασμούς αναμένεται να παίξει και ένας πιθανός ανακαθορισμός των σχέσεων ΗΠΑ - Ρωσίας, μετά την ανάληψη των καθηκόντων του νέου Προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ. Είναι ίσως ενδεικτική κάποιων προθέσεων η ανακοίνωση του νέου εκπροσώπου του Λευκού Οίκου Σον Σπάισερ πως οι ΗΠΑ προθυμοποιούνται να πραγματοποιήσουν κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις με τη Ρωσία έναντι τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» στη Συρία, τονίζοντας: «Αν υπάρχει μια δυνατότητα να νικήσουμε το Ισλαμικό Κράτος σε συνεργασία με οποιαδήποτε χώρα, είτε αυτή είναι η Ρωσία είτε κάποια άλλη, και αν έχουμε εθνικό συμφέρον στο θέμα αυτό, τόσο ασφαλώς θα το κάνουμε».
Οπως και να 'χει, οι διαπραγματεύσεις στην Αστάνα δείχνουν πως ήταν μόνον η «προθέρμανση» ενός νέου κύκλου παζαριών που ξεκινά μέσα στον Φλεβάρη στη Γενεύη της Ελβετίας, όπου ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα ξαναμοιράσουν τα χαρτιά στο τραπέζι με απώτερο τον ίδιο στόχο, για τον οποίο προκλήθηκε και το μακελειό στην Συρία: Τον έλεγχο σφαιρών επιρροής, ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς τους.

Αργή συσσώρευση ή χαοτικές συγκρούσεις;

Αργή συσσώρευση ή χαοτικές συγκρούσεις;

Καλλιτεχνική απεικόνιση του αστεροειδούς Ψυχή, που ίσως αποτελεί τον πυρήνα από σιδηρονικέλιο ενός πρωτοπλανήτη

Το 2009, στα υπολείμματα ενός μετεωρίτη που έπεσε στο Μεξικό το 1969, βρέθηκαν ενδείξεις ενός αρχαίου μαγνητικού πεδίου. Οι αστρονόμοι θεωρούσαν ότι αυτό το πεδίο μπορούσε να προέρχεται μόνο από κάποιο μαγνητικό δυναμό, που σχηματίζεται μέσα σε εξαιρετικά θερμό ρέον μέταλλο, στο εσωτερικό ενός πλανήτη, όπως δηλαδή σχηματίζεται το μαγνητικό πεδίο της Γης από τον ρευστό σίδηρο που περιστρέφεται μέσα στον πυρήνα της. Αλλά ο μετεωρίτης του Μεξικού υποτίθεται ότι ήταν τμήμα ενός πρωτοπλανητιδίου (μικροσκοπικού πρωτοπλανήτη), που με βάση το κυρίαρχο μοντέλο για το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος, δεν θα ήταν πολύ θερμό και οπωσδήποτε όχι αρκετά θερμό, ώστε να λιώσει το μέταλλο που περιείχε. Η δυνατότητα το μαγνητικό πεδίο που αποτυπώθηκε στον μετεωρίτη να προερχόταν από τον Ηλιο, ή τον πρωτοπλανητικό δίσκο σκόνης, ή από μεταβατικά μαγνητικά πεδία που είναι δυνατό να δημιουργηθούν κατά τις συγκρούσεις ουράνιων σωμάτων, αποκλείστηκε επιστημονικά.

Δυναμό

Από παλιά ήταν γνωστό ότι τα πρωτοπλανητίδια περιείχαν ένα βραχύβιο ασταθές ραδιενεργό ισότοπο αργιλίου, το Al¹⁶, που κατά τη φυσική μεταστοιχείωσή του εκπέμπει σημαντικές ποσότητες ενέργειας με τη μορφή θερμότητας. Η θερμότητα αυτή μπορεί να ήταν αρκετή να λιώσει από τα μέσα προς τα έξω πρωτοπλανητίδια που είχαν αποκτήσει κάποιο μέγεθος. Στην περίπτωση αυτή το μέταλλο στο εσωτερικό θα διαχωριζόταν από τα πυριτικά ορυκτά (που έχουν υψηλότερο σημείο τήξης) και θα σχημάτιζε έναν υγρό μεταλλικό πυρήνα. Καθώς το πρωτοπλανητίδιο περιστρεφόταν, ο πυρήνας θα μπορούσε να αρχίσει να περιστρέφεται κι αυτός, δημιουργώντας ένα μαγνητικό δυναμό. Στο ψυχρό εξωτερικό του σώματος, μικρότερα πρωτοπλανητίδια και σκόνη από τον πρωτοπλανητικό δίσκο του ηλιακού συστήματος θα μπορούσαν να συνεχίσουν να συσσωρεύονται, αυξάνοντας το πάχος του στερεού καλύμματος.

Τμήμα του μετεωρίτη, που έπεσε στο Μεξικό το 1969 (μικροσκοπία της διατομής του κάτω αριστερά), ο οποίος δείχνει την ύπαρξη μαγνητισμού στους προδρόμους των πλανητών

Τα εγχειρίδια αστρονομίας συνεχίζουν να γράφουν ότι το ηλιακό σύστημα σχηματίστηκε με μια ήσυχη, αργή, σταθερή διαδικασία, κάτι σαν ένα μενουέτο, που ξεκίνησε πριν 4,567 δισεκατομμύρια χρόνια, με ένα δίσκο αερίων και σκόνης, αποτέλεσμα της περιστροφής ενός πρωταρχικού μοριακού νέφους γύρω από ένα νεαρό άστρο. Τα αέρια και η σκόνη συμπυκνώθηκαν σε χαλίκια, πέτρες, βράχους και τελικά μεγάλα πετρώδη συσσωματώματα διαμέτρου δεκάδων έως εκατοντάδων χιλιομέτρων. Αυτά τα πρωτοπλανητίδια στη συνέχεια συγκρούστηκαν σχηματίζοντας πλανητικά έμβρυα, μεγέθους ανάλογου με εκείνο του πλανήτη Αρη. Αυτά τα έμβρυα, που μεγαλώνοντας απέκτησαν βαρύτητα ικανή να αρχίσει να καθαρίζει την τροχιά της από μικρότερα θραύσματα, είτε προσθέτοντάς τα στη δική τους ύλη, είτε στέλνοντάς τα σε άλλες τροχιές, τελικά συγκρούστηκαν μεταξύ τους και σχημάτισαν τους σημερινούς πλανήτες. Στην πορεία τα συστατικά υλικά αυτών των πλανητών διαχωρίστηκαν σε διάπυρους πυρήνες και πυριτικούς μανδύες, δημιουργώντας συνθήκες στην επιφάνειά τους διόλου φιλικές προς τη ζωή.

Το γοργόν και χάριν έχει

Σύμφωνα όμως με τις νεότερες μελέτες, που στηρίζονται τόσο στον αστεροειδή του Μεξικού, όσο και σε άλλους τέσσερις ανάλογους, καθώς και σε μελέτες που δείχνουν ένα πιο βίαιο παρελθόν για το πρώιμο ηλιακό σύστημα, τα πράγματα εξελίχτηκαν πιο γρήγορα και πιο βίαια. Ο σχηματισμός των πρωτοπλανητιδίων, που θεωρούνταν ότι πραγματοποιήθηκε μέσα σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, θεωρείται τώρα από μερίδα επιστημόνων ότι συνέβη μέσα στα πρώτα 3 εκατομμύρια χρόνια. Αν η ηλικία του ηλιακού συστήματος ήταν μια ημέρα, τότε ο σχηματισμός τους θα είχε ολοκληρωθεί μέσα στο πρώτο λεπτό της μέρας! Η ύπαρξη περισσότερης διαθέσιμης Ενέργειας στα πρώτα μικρά συστατικά τμήματα του ηλιακού συστήματος - Ενέργειας προερχόμενης από το ραδιενεργό αργίλιο και τις πρώιμες συγκρούσεις μεταξύ τους - σημαίνει ότι τα πρωτοπλανητίδια δεν χρειαζόταν να περιμένουν να μεγαλώσουν πολύ, ώστε να αρχίσουν να αποκτούν εσωτερική διαστρωμάτωση. Πρωτοπλανητίδια μικρού μεγέθους θα μπορούσαν να εκδηλώνουν διεργασίες που θεωρούνταν δυνατές μόνο σε ουράνια σώματα μεγέθους πλανήτη, ξεκινώντας από το λιώσιμο, την απομάκρυνση των αερίων και τη μείωση του πορώδους, μέχρι το σχηματισμό μαγνητικών δυναμό και την εμφάνιση ηφαιστειότητας.
Σε αυτήν την κατάσταση πραγμάτων, τα ουράνια σώματα δεν εξελίσσονταν πάντα προς αύξηση του μεγέθους τους. Συχνά μεγαλύτερα σώματα διασπώνταν σε μικρότερα. Αν σχηματίζονταν σώματα μεγέθους πλανήτη εκείνο τον πρώτο καιρό, προσκρούσεις άλλων πρωτοπλανητιδίων μπορεί να τους αφαιρούσαν μεγάλο μέρος του υλικού τους, ή να τα κατέστρεφαν. Τα συντρίμμια στη συνέχεια συγκρούονταν με άλλα σώματα, μεγαλώνοντάς τα έως το πλανητικό μέγεθος. Πλανήτες μπορεί να δημιουργήθηκαν, να κόπηκαν στα δύο και να ξαναδημιουργήθηκαν μέσα σε μόλις 10 εκατομμύρια χρόνια! Επιπλέον, όπως προκύπτει από αυτό το βίαιο μοντέλο για τα πρώτα χρόνια του ηλιακού συστήματος, η επιφάνεια της Γης μπορεί να κρύωσε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα και να μπορούσε να έχει υγρό νερό στην επιφάνεια και στο ανώτερο τμήμα του στερεού φλοιού της. Κάτι τέτοιο θα εξηγούσε τη διαπιστωμένη ύπαρξη κρυστάλλων ζιρκονίου, που σχηματίστηκαν σε υγρό περιβάλλον, πριν από 4,3 δισεκατομμύρια χρόνια.

Τι ψυχή έχει μια Ψυχή

Η με άμεσο τρόπο μελέτη του πυρήνα της Γης είναι κάτι που μάλλον θα μείνει για πάντα στο πεδίο της επιστημονικής φαντασίας. Ισως, όμως, ένας συγκεκριμένος αστεροειδής, υπόλειμμα αρχαίου πρωτοπλανήτη, να είναι ισοδύναμο αντικείμενο προς μελέτη. Πρόκειται για τον αστεροειδή Ψυχή, έναν από τους μεγαλύτερους του ηλιακού συστήματος, με διάμετρο τουλάχιστον 200 χιλιόμετρα, ο οποίος βρίσκεται στην κύρια ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Αρη και Δία. Ολες οι μετρήσεις που έχουμε από ραδιοτηλεσκόπια, δείχνουν ότι πρόκειται για ουράνιο σώμα που αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από σίδηρο και νικέλιο. Ο αστεροειδής Ψυχή φαίνεται να είναι ο ξεγυμνωμένος πυρήνας ενός πρωτοπλανήτη, ένα υπόλειμμα των συγκρούσεων που συνέβαιναν στο πρώιμο ηλιακό σύστημα, συγκροτώντας και καταστρέφοντας ουράνια σώματα. Στην επιφάνειά του ίσως βρίσκονται μικρά υπολείμματα από το πετρώδες εξωτερικό του στρώμα, που θα μπορούσαν να μας δώσουν στοιχεία για τη σύσταση των βαθύτερων τμημάτων του μανδύα των πρωτοπλανητών. Αν υπήρξαν προσκρούσεις μετεωριτών ή κομητών πάνω στο γυμνό μέταλλο, τότε ίσως έχουν δημιουργηθεί οξείς μεταλλικοί λόφοι, που πάγωσαν σε αυτήν τη μορφή πριν προλάβουν να ξαναπέσουν στην επιφάνεια.
Μια ομάδα 75 επιστημόνων έχει ήδη προτείνει στη NASA την αποστολή στον αστεροειδή Ψυχή μιας μικρής διαστημοσυσκευής, προωθούμενης από ηλιακά ιστία και κινητήρα ιόντων, που θα φέρει μαγνητόμετρο για την ανίχνευση μαγνητικών πεδίων, φασματογράφο ακτίνων γάμμα για την ταυτοποίηση χημικών στοιχείων και δύο κάμερες. Η πρόταση πέρασε από το πρώτο φιλτράρισμα και σύντομα η αμερικανική διαστημική υπηρεσία αναμένεται να ανακοινώσει αν θα της δώσει και την τελική έγκριση, οπότε θα προγραμματιστεί για εκτόξευση πιθανότατα το 2021.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Scientific American»