Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ, ΣΤΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ!!

 

18 ΓΕΝΑΡΗ 1943 ...Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΛΗΞΕ Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ ...ΚΙ Ο ΖΟΥΚΟΦ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΑΡΧΗ ...

Λέμε ότι 27/1/44 έληξε ο αποκλεισμός και γράφουμε όλοι τότε τα άρθρα μας για την πολιορκία του Λένινγκραντ. Η αλήθεια είναι ότι ο αποκλεισμός έληξε στις 18/1/1943 (Από 8 Σεπτέμβρη 41 μέχρι 18 Γενάρη 43). Η πολιορκία του Λένινγκραντ είναι αυτή έληξε στις 27/1/1944 (Από 4 Σεπτέμβρη 1941 μέχρι 27 Γενάρη 1944), με την απώθηση των Γερμανικών στρατευμάτων για πάντα.

Εκείνη τη μέρα (18 Γενάρη 1943) ολοκληρώθηκε το σπάσιμο του αποκλεισμού. Εκείνη τη μέρα ο Ζούκωφ πήρε τον τίτλο του Στρατάρχη. Κι η λήξη του αποκλεισμού θεωρήθηκε σαν "ήμισυ του παντός" για την ολοκλήρωση της νίκης στο Λένινγκραντ.
Ο ίδιος ο Ζούκωφ στο χάρτη των επιχειρήσεων (χάρτης 3), έχει τίτλο :

«ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ. ΓΕΝΑΡΗΣ 1943 - ΓΕΝΑΡΗΣ 1944». Συγκεκριμένα από 18/1/43 μέχρι 27/1/44.

Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ.

 

Η επίθεση των Γερμανών στο Λένινγκραντ άρχισε στις 8/9/41. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους στόχους της Βέρμαχτ, όχι μόνο για ψυχολογικούς προπαγανδιστικούς λόγους (Το Λένινγκραντ είναι η πατρίδα της επανάστασης) αλλά και για πολύ πιό συγκεκριμένους στρατηγικούς. 

Το Λένινγκραντ ήταν πολύ μεγάλο βιομηχανικό κέντρο της ΕΣΣΔ. Κι αν έπαιρναν το Λένινγκραντ, θα ένωναν τις δυνάμεις τους με τους συμμάχους τους Φινλανδούς που επιτίθεντο στο Λένινγκραντ από βορά κι έτσι θα σχημάτιζαν ένα νέο βόρειο μέτωπο εναντίον της Μόσχας. 

Οι διαταγές του Χίτλερ για την επιχείρηση αυτή, που είχε την ονομασία «Επιχείρηση Βόρειο Σέλας» (Operation Nordlicht), απέκλειαν οποιαδήποτε χρονοτριβή και διέτασσαν την πλήρη ισοπέδωση της πόλης του Λένιν. Αν τα κατάφερναν ... καλύτερα ας μη το σκεφτούμε, αφού έτσι κι αλλιώς δεν τα κατάφεραν.

Η προέλασή τους που ήταν "κεραυνοβόλα" στην αρχή, σιγά σιγά, με την άμυνα, με τα σαμποτάζ των ανταρτών, με τις εφεδρείες των σοβιετικών, έγινε πολύ αργή. Από κει που προχωρούσαν με ρυθμό 5 χιλιόμετρα τη μέρα, έφτασαν να προχωρούν 1 χιλιόμετρο τη μέρα κι όχι σε όλο το μέτωπο. Μέχρι που στις αρχές Οκτώβρη 1942, οι αιχμάλωτοι πληροφορούσαν τους σοβιετικούς, ότι οι Γερμανοί σκάβουν αμπριά. Σταμάτησαν κι ετοιμάζονταν για χειμώνα και για άμυνα.

Ο Χίτλερ έξαλλος. 

Η τακτική του αναπροσαρμόστηκε. Θα καταστρέφανε λέγανε το Λένινγκραντ και τον πληθυσμό του, με συνεχείς βομβαρδισμούς και με την πείνα. Το επιτελείο του Πολεμικού Ναυτικού των γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων εξέδωσε μυστική ντιρεκτίβα στην οποία αναφερόταν: 

«Ο Φύρερ αποφάσισε να εξαφανίσει το Πέτερμπουργκ από το πρόσωπο της Γης. Μετά την ήττα της Σοβιετικής Ρωσίας δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για την απώτερη ύπαρξη αυτού του πυκνοκατοικημένου σημείου. Προτείνεται να αποκλειστεί στενά η πόλη και με βολές από τα όπλα όλων των διαμετρημάτων, καθώς και με τον αδιάκοπο βομβαρδισμό να ισοπεδωθεί». 

Οι Γερμανοί, οι Φιλανδοί και μια μεραρχία Ισπανών φασιστών, είχαν περικυκλώσει κι αποκλείσει το Λένινγκραντ από όλες τις μεριές.

Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ. Η ΠΕΙΝΑ. Ο «ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ».

Σε μεγάλο βαθμό τα κατάφεραν. Η πείνα θέρισε. Στο Λένινγκραντ πέθαναν από τον πόλεμο και κυρίως από την πείνα, πιό πολλοί άνθρωποι, από το σύνολο των Αγγλικών και Αμερικάνικων δυνάμεων σ’ όλο το Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Η ηρωική άμυνα του Λένινγκραντ διήρκεσε 872 μέρες. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας οι ναζί έριξαν στο Λένινγκραντ 107.000 βόμβες και 159.000 βαριά βλήματα. Η αεροπορία και το πυροβολικό του εχθρού κατέστρεψαν πάνω από 3.000 και επέφεραν ζημιές σε 7.000 περίπου κτίρια. Στις μάχες και τους βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν 16.647 άνθρωποι, 38.702 τραυματίστηκαν, ενώ από την πείνα πέθαναν 641.803 κάτοικοι του Λένινγκραντ .

Όμως οι σοβιετικοί βρήκαν τρόπο να σπάσουν τον αποκλεισμό, αλλά ... μόνο το χειμώνα. 

Έφτιαξαν δρόμο πάνω στην παγωμένη λίμνη Λάτογκα, που ήταν η μόνη επαφή της πόλης με την υπόλοιπη ΕΣΣΔ, που δεν την έλεγχαν οι Γερμανοί. Έστρωσαν και σιδηροδρομική γραμμή πάνω στον πάγο. Πήρε το όνομα "ο δρόμος της ζωής". 

Έτσι μετέφεραν προμήθειες και όπλα. Αλλά πάντα μέσα στην εμβέλεια των Γερμανικών πυροβόλων. Και πάντα με το φόβο ότι ο πάγος ίσως σπάσει. Δείτε το χάρτη 1 που δείχνει τον αποκλεισμό.

 Δείτε και στο χάρτη 3 που είναι σχεδιασμένος "ο δρόμος της ζωής".

Τα εφόδια που ήρθαν από το «δρόμο της ζωής» βοήθησαν στο να διπλασιαστεί η μερίδα ψωμιού για τους πολιορκημένους. Απ' τον ίδιο δρόμο απεγκλωβίστηκαν περίπου ένα εκατομμύριο κάτοικοι του Λένινγκραντ , κυρίως ηλικιωμένοι, παιδιά και τραυματίες. Υπολογίζεται ότι έτσι μεταφέρθηκαν εκτός κλοιού πάνω από 500.000 άμαχοι.

Οι κάτοικοι της πόλης άντεξαν με κάθε τρόπο στην πείνα και τις άλλες στερήσεις. Κι εκτός αυτού βρήκαν και τρόπο να συνεχίσουν την παραγωγή όπλων μέσα στην πολιορκημένη πόλη. 

Μόνο μέσα σε μισό χρόνο, έφτιαξαν 713 τανκς, 480 θωρακισμένα οχήματα, 58 θωρακισμένα τραίνα, πάνω από 3000 πυροβόλα, γύρω στις 10.000 όλμους, 80.000 "κατιούσες". Μάλιστα οι ήρωες του Λένινγκραντ έφτιαξαν κι έστειλαν στη Μόσχα, όταν γινόταν εκεί η μεγάλη μάχη της Μόσχας, πάνω από 1000 πυροβόλα κάθε είδους.

Ο ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ ΖΟΥΚΩΦ.

Τον ίδιο καιρό, πολύ πιό μακριά, εξελίσονταν η μεγάλη μάχη του Στάλιγκραντ. Η μάχη του Στάλιγκραντ δεν είχε λήξει. Αλλά οι Γερμανοί είχαν παγιδευτεί κι η μοίρα τους ήταν στα χέρια του κόκκινου στρατού. Πριν ακόμα λήξει η μάχη, ο Ζούκωφ παίρνει εντολή να πάει στο Λένινγκραντ. 

Η εντολή του Ι. Β. Στάλιν είναι «Πηγαίνετε στο Λένινγκραντ που βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Οι Γερμανοί παίρνοντας το Λένινγκραντ και σμίγοντας με τους Φινλανδούς μπορούν να υπερφαλαγγίσουν και να χτυπήσουν τη Μόσχα». Να πάει να οργανώσει και να διευθύνει τη μάχη για το σπάσιμο του αποκλεισμού της πόλης. Την επιχείρηση "Ίσκρα".

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΙΣΚΡΑ" - ΛΗΞΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ.

 

Δείτε το χάρτη 2. Η Ίσκρα ήταν το «βόρειο» τμήμα της γενικευμένης χειμερινής αντεπίθεσης που εξαπέλυσαν οι σοβιετικοί μετά το θρίαμβο του Στάλιγκραντ. Η επιχείρηση υλοποιήθηκε από τις δυνάμεις του Κόκκινου Στρατού, με στόχο την δημιουργία χερσαίας σύνδεσης στο πολιορκούμενο Λένινγκραντ, από τις 18 Ιανουαρίου. 

Στις 22 Ιανουαρίου, η πρώτη γραμμή μετώπου είχε σταθεροποιηθεί κι άνοιξε με επιτυχία στην πόλη ένα χερσαίο διάδρομο μήκους 8 – 10 χιλιομέτρων στον οποίο οι σιδηροδρομικές γραμμές που κατασκευάσθηκαν επέτρεψαν τον συντομότερο ανεφοδιασμό της πόλης έναντι της παλαιάς διαδρομής μέσω της παγωμένης λίμνης Λάντογκα. Δείτε στους χάρτες 2 και 3, που φαίνεται η επιχείρηση Ίσκρα κι ο παράκτιος διάδρομος που ανοίχτηκε για να επικοινωνεί το Λένινγκραντ με την υπόλοιπη ΕΣΣΔ.

Μετά από το άνοιγμα του παράκτιου διαδρόμου για τον εφοδιασμό της πόλης, οι επιθέσεις του σοβιετικού στρατού συνεχίστηκαν με στόχο της απώθηση των Γερμανών και τη λύση της πολιορκίας της πόλης. Επιχείρηση "Πολικός Αστέρας". Στόχος που δεν ολοκληρώθηκε παρά μόνο ακριβώς ένα χρόνο αργότερα, στις 27 Γενάρη 1944. Δείτε χάρτη 3.

Η νίκη στο Λένινγκραντ υπήρξε ισάξια των νικών στη Μόσχα και στο Στάλιγκραντ. Οι στρατιώτες, οι εργάτες κι οι πολίτες του Λένινγκραντ : Σταμάτησαν τους Γερμανούς και κράτησαν την πόλη. 

Άντεξαν την πείνα και τις κακουχίες. Συνέχισαν κανονικά την παραγωγή όπλων στα εργοστάσια της πόλης. Χτύπησαν τον αποκλεισμό και την πείνα με το "δρόμο της ζωής" πάνω στη λίμνη Λάντογκα. 

Κέρδισαν τον παράκτιο διάδρομο με την επιχείρηση Ίσκρα. Έδιωξαν τους Γερμανούς από το Λένινγκραντ και τους πήγαν μέχρι την πύλη του Βραδεμβούργου.

Την ίδια μέρα που ολοκληρώθηκε η λήξη του αποκλεισμού του Λένινγκραντ, ο Ζούκωφ πήρε τον τίτλο του Στρατάρχη. Δεν ήταν τυχαίο. Μέσα στο Γενάρη του 1943 είχε κερδίσει τη μάχη του Στάλιγκραντ κι είχε τελειώσει τον αποκλεισμό του Λένινγκραντ.

ΤΑ ΡΩΣΙΚΑ ΣΚΥΛΙΑ.

Μια λεπτομέρεια των μαχών, όπως την περιγράφει ο Γερμανός στρατιώτης William Lubbeck, στο βιβλίο του «Στις πύλες του Λένινγκραντ».

«Ο κόκκινος στρατός έστελνε σκυλιά να διασχίσουν τις γραμμές μας. Στα φτωχά εκείνα ζώα είχαν δέσει δυναμίτη γύρω από το κορμί τους και τα είχαν εκπαιδεύσει να τρέχουν και να κρύβονται κάτω από τα οχήματά μας. Όταν έκαναν κάτι τέτοιο, οι κεραίες των πυροκροτητών που βρίσκονταν στις ράχες τους, κάμπτονταν και πυροδοτούσσν τα εκρηκτικά».

ΠΗΓΕΣ.

1. Από το Ριζοσπάστη για την πολιορκία http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3032083

2. Από το Ριζοσπάστη για το δρόμο της ζωής.http://www.rizospastis.gr/story.do…

3. http://www.katiousa.gr/…/poliorkia-tou-leningkrant-echei-a…/

VIDEOS

1. Video της σειράς «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα» Αμερικανοσοβιετικής παραγωγής για την πολιορκία του Λένινγκραντ. Στα Ελληνικά. Διάρκεια 57 λεπτά. https://youtu.be/Vx3XFv-hj4Y

2. Video της σειράς της Ρωσικής τηλεόρασης «WWII. THE WAR SOVIET STORM. Siege of Leningrand». Στα Αγγλικά. Διάρκεια 47 λεπτά. https://youtu.be/-sVPjvZ7YT8

ΒΙΒΛΙΑ

1. Στατάρχη Ζούκωφ Απομνημονεύματα. «Αναμνήσεις και στοχασμοί».
2. Υπουργείο Άμυνας ΕΣΣΔ. Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος
3. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος. Σύγχρονη Εποχή. Συλλογικό έργο. Τόμος δεύτερος.
4. David Irving. Ο πόλεμος του Χίτλερ.
5. B. H. Liddel Hart. Οι Γερμανοί στρατηγοί μιλάνε.
6. Οι πηγές του Βόλγα. Curzio Malaparte
7. Στις πύλες του Λένινγκραντ. Η ιστορία ενός στρατιώτη της Γερμανικής ομάδας στρατιών «Βορράς». William Lubbeck

Για την 7η συμφωνία του Σοστακόβιτς (https://youtu.be/m3G9ZqxcReU ) που γράφτηκε για το Λένινγκραντ και παίχτηκε πρώτη φορά μέσα σ’ αυτό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, θα γράψουμα αναλυτικά άλλη φορά.

Manos Doukas

Γκοτζαμάνηδες του διαδικτύου…

 

Πρωτοσέλιδο της Αυγής το 1992

Από το πρωί διάφοροι λογαριασμοί του ΣΥΡΙΖΑ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης διαδίδουν αισχρώς ψέματα περί δήθεν συμμετοχής του ΚΚΕ στα εθνικιστικά συλλαλητήρια της Κυριακής. Ο κατήφορος του ψέματος δεν έχει πάτο. Να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:

1) Το ΚΚΕ ποτέ δεν έχει συμμετάσχει σε εθνικιστικά συλλαλητήρια! Αντιθέτως, ο πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ, ο "Συνασπισμός" συμμετείχε χέρι-χέρι με εθνικιστές, ακροδεξιούς και φασίστες, το 1992, στα αντίστοιχα συλλαλητήρια, που δονούνταν από τις ιαχές "Φωτιά - φωτιά στα σκοπιανά σκυλιά". Μάλιστα στελέχη του τότε Συνασπισμού δήλωναν ότι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια συμμετείχαν «όλοι πλην 
Λακεδαιμονίων» αναφερόμενοι στη μη συμμετοχή του ΚΚΕ. Αν ψάχνουν για συμμετέχοντες στα εθνικιστικά συλλαλητήρια να τους θυμίσουμε ότι τέτοιους είχαν στα διπλανά τους γραφεία στα υπουργεία μέχρι πριν λίγες μέρες.


2) Το ΚΚΕ είναι ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών γιατί είναι συνώνυμη με την ένταξη της γειτονικής χώρας στον δολοφονικό οργανισμό του ΝΑΤΟ (βλ. άρθρο 2). Δεν είναι τυχαίο ότι η "προοδευτική συμμαχία" των Τραμπ, Μέρκελ, Νετανιάχου, Μπους, Μαραντζίδη, Παπακώστα κ.λπ. πίνουν νερό στο όνομα της κυβέρνησης Τσίπρα, που κουνάει με σθένος τη σημαία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, μετατρέποντας τη χώρα μας σε "μαγνήτη" πολεμικών επιθέσεων.

3) Μετά την επίσημη παραδοχή του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών ότι θα "αξιοποιηθούν" ΜΚΟ και ΜΜΕ για να μειωθεί ο "αντιαμερικανισμός" και ο "αντιΝΑΤΟισμός", μάλλον τα πληρωμένα τρολς του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβαν ήδη δράση…

Υ.Γ. Όσοι απειλούν βουλευτές με μηνύματα και όσοι διαδίδουν ψέματα περί δήθεν συμμετοχής του ΚΚΕ σε εθνικιστικά συλλαλητήρια είναι στην ίδια μεριά: Γκοτζαμάνηδες μηνυμάτων τους είπε η υπουργός της καταστολής, Ο. Γεροβασίλη…

902.gr

Το Facebook κατέβασε εκατοντάδες αντινατοϊκές σελίδες

Κατιούσα

O αμερικανικός κολοσσός του ίντερνετ, Facebook, κατάργησε την Πέμπτη εκατοντάδες σελίδες με αντιΝΑΤΟικό -κυρίως- περιεχόμενο, ισχυριζόμενο ότι είναι ψευδείς και ουσιαστικά διαχειρίζονται από υπαλλήλους του ρωσικού κρατικού πρακτορείου ειδήσεων «Sputnik» (Σπούτνικ).
Συγκεκριμένα ο αμερικανικός κολοσσός του ίντερνετ, δήλωσε ότι οι 364 σελίδες και οι λογαριασμοί που καταργήθηκαν, είχαν σχεδόν 800.000 οπαδούς και είχαν ξοδέψει περίπου 135.000 δολάρια σε διαφημίσεις στην πλατφόρμα από τον Οκτώβρη του 2013 έως αυτόν το μήνα. Οι χώρες που φιλοξενούσαν τους λογαριασμούς ήταν η Ρουμανία, η Λετονία, η Εσθονία, η Λιθουανία, η Γεωργία και η Μολδαβία.
Από την πλευρά του, το «Σπούτνικ» ανέφερε ότι η απόφαση ήταν «σαφώς πολιτική στη φύση της, και συνιστά πρακτικά λογοκρισία» προσθέτοντας ότι επτά σελίδες του πρακτορείου «στις γειτονικές χώρες έχουν αποκλειστεί».
Επιπλέον, το Facebook αφαίρεσε άλλες 107 σελίδες, ομάδες και λογαριασμούς από την Ουκρανία, επίσης με την πρόφαση ότι μετέδιδαν αντιουκρανικό περιεχόμενο ως «μέρος ενός δικτύου» που προέρχεται από τη Ρωσία.
Από: 902.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΗ «ΝΕΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» Οι πρώτες εκτιμήσεις για την Εσχατη Θούλη

Η υψηλότερης ανάλυσης φωτογραφία της Εσχατης Θούλης, που έχει στείλει μέχρι στιγμής η διαστημοσυσκευή «Νέοι Ορίζοντες». Η λήψη της έγινε από απόσταση 28.000 χλμ., 30 λεπτά πριν την πλησιέστερη προσέγγιση του σκάφους

Αρχισαν να αποκαλύπτονται τα μυστικά της Εσχατης Θούλης, του μικρού ουράνιου σώματος της πολυπληθούς ζώνης Κάιπερ του ηλιακού μας συστήματος, κοντά από το οποίο πέρασε την Πρωτοχρονιά το σκάφος «Νέοι Ορίζοντες». Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα τις πρώτες φωτογραφίες που έστειλε στη Γη η διαστημοσυσκευή από τα βάθη του Διαστήματος και μαζί μ' αυτές κάποιες πρώτες εκτιμήσεις. Οι φωτογραφίες που θα έρθουν τους επόμενους 20 μήνες θα είναι πολύ υψηλότερης ανάλυσης, καθώς οι επιστήμονες φροντίζουν να παίρνουν πρώτα μερικές χαμηλής ανάλυσης, ώστε να σχηματίσουν μια γενική εικόνα για το εξεταζόμενο σώμα, παρά να διακινδυνεύσουν να μην πάρουν καμία ολοκληρωμένη υψηλής ανάλυσης, εξαιτίας ενδεχόμενης οριστικής βλάβης της συσκευής. Αυτό ίσχυε πολύ περισσότερο για τη διαστημοσυσκευή «Νέοι Ορίζοντες» που δύο μέρες μετά το πέρασμα από την Εσχατη Θούλη επρόκειτο να χάσει προσωρινά την επαφή με τη Γη, καθώς θα βρισκόταν πίσω από τον Ηλιο από τη σκοπιά της Γης. Η μετάδοση δεδομένων ήταν προγραμματισμένο να ξαναρχίσει την περασμένη Πέμπτη.
Η Εσχατη Θούλη έχει ασυνήθιστο σχήμα, σαν δύο μπάλες κολλημένες μεταξύ τους, μια μικρότερη και μια μεγαλύτερη, όπως αυτές που φτιάχνουμε για το σώμα και το κεφάλι ενός χιονάνθρωπου, με τη διαφορά ότι το χρώμα της επιφάνειάς της δεν είναι λευκό, αλλά κοκκινωπό, όπως και πολλών άλλων σωμάτων της ζώνης Κάιπερ. Με βάση τις φωτογραφίες, φαίνεται να πρόκειται για ένα «διπλό από συγκόλληση» σώμα, μήκους 31 χιλιομέτρων. Η επιστημονική ομάδα της αποστολής ονόμασε Εσχατη τη μεγαλύτερη σφαίρα (με διάμετρο 19 χλμ.) και Θούλη τη μικρότερη (με διάμετρο 14 χλμ.). Η καταρχήν εκτίμηση των ερευνητών είναι ότι οι δύο σφαίρες ενώθηκαν μετά από σύγκρουση χαμηλής ταχύτητας, ανάλογη με εκείνη της σύγκρουσης δύο αυτοκινήτων που έχει ως μόνη συνέπεια ζημιές στους προφυλακτήρες. Η σύγκρουση συνέβη πιθανότατα στο πρώτο 1% του χρόνου ύπαρξης του ηλιακού συστήματος και με αυτήν την έννοια η Εσχατη Θούλη αποτελεί χρονομηχανή που μας δείχνει μια σκηνή από το πρώτο στάδιο σχηματισμού του ηλιακού συστήματος.

Δεξιά έγχρωμη φωτογραφία της Εσχατης Θούλης, στη μέση ασπρόμαυρη μεγαλύτερης ανάλυσης και αριστερά εικόνα από τη σύνθεση άλλων φωτογραφιών που λήφθηκαν στο υπέρυθρο, το κόκκινο και το γαλάζιο χρώμα. Η έγχρωμη φωτογραφία πάρθηκε από απόσταση 137.000 χιλιομέτρων την Πρωτοχρονιά και δείχνει την κοκκινωπή απόχρωση αυτού του σώματος της ζώνης Κάιπερ

Από την ανάλυση των μέχρι τώρα δεδομένων δεν βρέθηκε καμία ένδειξη για ύπαρξη δακτυλίων ή δορυφόρων διαμέτρου μεγαλύτερης των 1,6 χλμ. που να περιφέρονται γύρω από την Εσχατη Θούλη, η οποία επιπλέον φαίνεται να μην έχει ίχνος ατμόσφαιρας. Η διαστημοσυσκευή «Νέοι Ορίζοντες» κατέχει τώρα το ρεκόρ του πιο απομακρυσμένου από τη Γη περάσματος σε μικρή απόσταση από ουράνιο σώμα.

Κινεζικές επιτυχίες στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης

China National Space Administr

Το ρόβερ «YuTu» κάνει τα πρώτα του «βήματα» στη Σελήνη, μόλις κατέβηκε από τη ράμπα που ανέπτυξε το μητρικό σκάφος «Τσανγκ-ι 4»

«Βλάστησε ο πρώτος σπόρος φυτού στη Σελήνη», «Απίστευτο κι όμως αληθινό» ήταν πριν από λίγες μέρες οι ειδησεογραφικοί τίτλοι σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, όταν η κινεζική διαστημική υπηρεσία ανακοίνωσε την επιτυχή ανάπτυξη σπόρων βαμβακιού, ελαιοκράμβης, arabidopsis, αλλά και φυτών πατάτας, σε πείραμα μίνι βιόσφαιρας που πραγματοποίησε η διαστημοσυσκευή «Τσανγκ-ι 4» («Chang'e 4») στη μη ορατή πλευρά της Σελήνης. Η πρώτη εντύπωση που άφηναν αυτοί οι τίτλοι - δόλωμα ήταν ότι καλλιεργήθηκε βαμβάκι στο φυσικό περιβάλλον της Σελήνης, πράγμα φυσικά αδύνατο, όχι γιατί ο επιφανειακός ρεγκόλιθος δεν είναι βέβαια το καταλληλότερο χώμα για μια τέτοια καλλιέργεια, ούτε λόγω των πολύ υψηλών ή πολύ χαμηλών θερμοκρασιών, ούτε λόγω των προβλημάτων που σχετίζονται με την ...άρδευση. Αρκεί και μόνο ότι το φεγγάρι δεν έχει ατμόσφαιρα και οποιοδήποτε κύτταρο, ζώου ή φυτού θα έσκαγε από την εσωτερική του πίεση και θα αφυδατωνόταν πολύ γρήγορα σε συνθήκες διαστημικού κενού.
Το πείραμα που πραγματοποίησε με επιτυχία το σκάφος της κινεζικής αποστολής ήταν πράγματι μια πρωτιά, όσον αφορά το πού έγινε, δηλαδή μια διαστημοσυσκευή προσεδαφισμένη σε ένα άλλο ουράνιο σώμα, τη Σελήνη. Ωστόσο, το ίδιο κατά βάση πείραμα, η καλλιέργεια φυτών έξω από τη Γη σε μίνι βιόσφαιρες (κουτιά με χώμα από τη Γη και κατάλληλες συνθήκες ατμοσφαιρικής πίεσης, υγρασίας, θερμοκρασίας και φωτισμού) έχει γίνει πάμπολλες φορές σε προηγούμενες διαστημικές αποστολές και συνεχίζει να πραγματοποιείται συχνά και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ). Μάλιστα στον ΔΔΣ και σε προηγούμενους σταθμούς (όπως ο σοβιετικός Μιρ), πραγματοποιείται σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, όχι απλώς σε συνθήκες χαμηλότερης βαρύτητας όπως στη Σελήνη, που έχει το ένα έκτο της γήινης. Κάτι πραγματικά διαφορετικό θα ήταν να είχε αναπτυχθεί το φυτό σε μίνι βιόσφαιρα (σαν θερμοκήπιο) που θα χρησιμοποιούσε ως βάση το έδαφος της Σελήνης και θα φωτιζόταν απευθείας από τις ηλιακές ακτίνες, έστω κι αν το νερό που θα χρησιμοποιούνταν θα προερχόταν από τη Γη. Αυτό ίσως επιτευχθεί σε μελλοντικές αποστολές που θα δημιουργήσουν μόνιμη εγκατάσταση στη Σελήνη.

China National Space Administr

Το «Τσανγκ-ι 4» όπως φωτογραφήθηκε από το «YuTu»

Τα φυτά που αναπτύχθηκαν μέσα στο «Τσανγκ-ι 4», παρά την ασπίδα που προστάτευε το πείραμα από την επικίνδυνη κοσμική ακτινοβολία και την αφιλτράριστη από ατμόσφαιρα ηλιακή ακτινοβολία, δέχτηκαν παρ' όλ' αυτά πολύ μεγαλύτερες δόσεις απ' ό,τι δέχονται στη Γη. Η κινεζική αποστολή μεταφέρει και αυγά φρουτόμυγας (δροσόφιλα), αλλά και μαγιά (μύκητες), που ακόμη δεν είναι γνωστό πώς θα επηρεαστεί η ανάπτυξή τους από τις συνθήκες χαμηλής βαρύτητας και υψηλής ακτινοβολίας. Αν καταφέρουν να αναπτυχθούν θα δημιουργηθεί ένα βραχύβιο οικοσύστημα, όπου οι μύγες θα αναπνέουν το οξυγόνο που θα παράγεται από τα φυτά και θα τρώνε αποσυντιθέμενη φυτική βιομάζα, ενώ οι μύκητες θα καταναλώνουν τα εκκρίματα των μυγών.
Ολα τα συστήματα της κινεζικής διαστημοσυσκευής φαίνεται να λειτουργούν κανονικά και μέσω του επίσης κινεζικού δορυφόρου αναμετάδοσης «Τιτιάο», που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, στέλνουν στη Γη πληροφορίες από την αθέατη πλευρά του δορυφόρου. Το ρόβερ «YuTu», που μετέφερε και ανέπτυξε στη Σελήνη το «Τσανγκ-ι 4» εξερευνά ήδη την περιοχή όπου προσεδαφίστηκε το σκάφος, μέσα στον κρατήρα φον Κάρμαν της λεκάνης Εϊτκεν του νότιου πόλου του φεγγαριού. Αυτές τις μέρες η κινεζική αποστολή διέρχεται την πρώτη σεληνιακή νύχτα διάρκειας δύο γήινων βδομάδων και γι' αυτό τα συστήματα της διαστημοσυσκευής έχουν μπει σε «χειμερία νάρκη», με μια πηγή ραδιοϊσοτόπων, προϊόν ρωσοκινεζικής συνεργασίας, να προσφέρει την απαραίτητη θερμότητα, ώστε τα ηλεκτρονικά να συνεχίσουν να λειτουργούν. Το «Τσανγκ-ι 4» θα πραγματοποιεί επαναλαμβανόμενες μετρήσεις της θερμοκρασίας και θα στείλει τα δεδομένα με το πρώτο φως της νέας σεληνιακής μέρας.

Με επιτυχία αναπτύχθηκαν φυτά βαμβακιού και άλλα φυτά στο βαρυτικό περιβάλλον της Σελήνης, μέσα στην πειραματική συσκευή μίνι βιόσφαιρας, εντός του «Τσανγκ-ι»

Το «Τσανγκ-ι 4» είναι το πρώτο σκάφος που προσεδαφίστηκε ομαλά στην αθέατη πλευρά της Σελήνης. Τις πρώτες φωτογραφίες αυτής της πλευράς της Σελήνης είχε πάρει το σοβιετικό «Λούνα 3» το 1959. Η πρώτη ομαλή προσεδάφιση στη Σελήνη, στην πλευρά που βλέπει προς τη Γη, είχε γίνει το 1966 από τη σοβιετική διαστημοσυσκευή «Λούνα 9». Το πρώτο ρόβερ που κύλησε τις ρόδες του στην επιφάνεια της Σελήνης (και οποιουδήποτε άλλου ουράνιου σώματος) ήταν το σοβιετικό «Λούνοκχοντ 1», το 1970.

Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγές: www.xinhuanet.com, www.nasa.gov

ΑΘΛΗΤΕΣ Το ακριβό τίμημα της επιτυχίας

Associated Press

Το τέλος της επιτυχημένης καριέρας στο τένις για τον Αντι Μάρεϊ περιλάμβανε αφόρητους πόνους και καταπόνηση

Ηταν λίγες μέρες πριν από την επίσημη έναρξη του φετινού Αυστραλιανού «Οpen», παραδοσιακά πρώτου τουρνουά τένις κατηγορίας Grand Slam της χρονιάς και το οποίο διεξάγεται αυτές τις μέρες, όταν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο του αθλήματος, ο 31χρονος Βρετανός Αντι Μάρεϊ, σε επίσημη συνέντευξη Τύπου ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, προκαλώντας αίσθηση. Αναλύοντας τους λόγους της συγκεκριμένης απόφασης, μίλησε για τους αφόρητους πόνους στο ισχίο εδώ και δυο χρόνια και για την κόπωση, ψυχολογική και σωματική, από τις πολλές εγχειρήσεις στις οποίες έχει υποβληθεί τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τις μακροχρόνιες και επίπονες θεραπείες.
«Μπορώ να παίξω, όμως μέχρι ένα σημείο. Ο πόνος δεν με αφήνει να παίξω όσο θέλω. Δεν με αφήνει να απολαύσω την προπόνηση, δεν με αφήνει να απολαύσω τον αγώνα. Θέλω να σταματήσω την καριέρα μου στο φετινό Wimbledon, αλλά πραγματικά δεν ξέρω αν είμαι ικανός να παίζω μέχρι τότε. Παλεύω με τους δαίμονές μου, με τον πόνο», δήλωσε ο κάτοχος δύο Ολυμπιακών μεταλλίων και τριών τίτλων Grand Slam. Λίγες μέρες αργότερα, ο Μάρεϊ αγωνίστηκε στο Αυστραλιανό «Open», όπου αποχαιρέτησε πρόωρα την διοργάνωση, αφού αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Ισπανό Μπαουτίστα Αργκούτ (Νο 25 στην παγκόσμια κατάταξη) με 3-2 σετ.
Λίγες βδομάδες πριν από τις ανακοινώσεις του Μάρεϊ, σε μια άλλη περίπτωση, ένα από τα σπουδαιότερα ονόματα της αμερικανικής γυναικείας κολύμβησης, η Μίσι Φράνκλιν, ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ενεργό δράση μόλις στα 23 της χρόνια, στέλνοντας σχετική επιστολή στο αθλητικό δίκτυο ESPN. Η είδηση «τάραξε τα νερά» της παγκόσμιας κολύμβησης και όχι μόνο, καθώς η Φράνκλιν μετρούσε ήδη 6 Ολυμπιακά μετάλλια (τα 5 χρυσά) και άλλα 15 σε παγκόσμια πρωταθλήματα (τα 11 χρυσά), που της προσέδωσαν το παρατσούκλι του «θηλυκού Φελπς». Ως αιτία για την πρόωρη απόσυρσή της ανέφερε τους έντονους πόνους από τους πολλούς τραυματισμούς από το 2016, ενώ είχε ήδη υποβληθεί σε δύο επεμβάσεις στους ώμους.

Associated Press

Εκτός των πολλών τραυματισμών, η μόλις 23 ετών Μίσι Φράνκλιν χρειάστηκε να αντιμετωπίσει και την κατάθλιψη

Ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αποκαλύψεις της Φράνκλιν για τη μάχη που έδωσε με την κατάθλιψη μετά την αποτυχία της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. «Γύρισα στις προπονήσεις, αλλά άρχισα να εκνευρίζομαι, γιατί οι επεμβάσεις δεν βοήθησαν καθόλου. Πίστευα πως θα μπορέσω να επιστρέψω σε τοπ επίπεδο, αλλά ο πόνος έγινε ακόμα πιο έντονος. Ηταν μεγάλο το διάστημα αποχής πλέον, και μόλις άκουσα ξανά τη λέξη επέμβαση, είπα "αρκετά"», ανέφερε μεταξύ άλλων στην επιστολή της.

Σωματική και ψυχολογική καταπόνηση

Τα δύο παραπάνω περιστατικά έρχονται να προστεθούν στη λίστα με αθλητές ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου οι οποίοι εγκατέλειψαν πρόωρα την ενεργό δράση, εξαιτίας σωματικών ή και ψυχολογικών προβλημάτων. Ειδικά μάλιστα στη δεύτερη περίπτωση, η κολύμβηση φαίνεται να κατέχει τα πρωτεία, αφού τα τελευταία χρόνια αποχώρησαν μια σειρά από μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως ο Αμερικανός Μάικλ Φελπς (26 Ολυμπιακά μετάλλια, 22 χρυσά), ο Αυστραλός Ιαν Θορπ (5 χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια) και η Αμερικανίδα Αμάντα Μπίαρντ (7 χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια), αποκαλύπτοντας παράλληλα το πρόβλημα της κατάθλιψης.
Αντίστοιχα παραδείγματα έχουν υπάρξει και σε άλλα αθλήματα (στίβο, ποδόσφαιρο κ.α.), πολλές φορές με μοιραία αποτελέσματα για τη ζωή του αθλητή. Πολλές είναι επίσης οι περιπτώσεις σοβαρών τραυματισμών, με συνέπειες στην καριέρα ή και στη μετέπειτα σωματική υγεία των αθλητών, κυρίως στα ομαδικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ, χόκεϊ).

Μοιραίες οι λογικές του κέρδους

Οι επιπτώσεις του έντονου πρωταθλητισμού στη σωματική και ψυχική υγεία πλήθους αθλητών, είτε κατά τη διάρκεια της καριέρας τους είτε μετά το τέλος της, έχουν τη ρίζα τους ακριβώς στις λογικές του αθλητισμού - εμπορεύματος, όπου στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος υπέρτατος νόμος είναι το κέρδος. Και στον αθλητισμό κέρδος αποφέρει μόνο η επιτυχία, το κυνήγι της οποίας γίνεται αυτοσκοπός, μέσω ενός αδυσώπητου ανταγωνισμού (και όχι συναγωνισμού), επιφέροντας την ανάλογη πίεση σε αθλητές, προπονητές κ.λπ.
Δεμένοι με «χρυσά» συμβόλαια, αποτελούν μέρος του οικοδομήματος και φυσικά των πρακτικών που αυτό επιτάσσει και οι οποίες καμία σχέση δεν έχουν με τις πραγματικές αξίες του αθλητισμού, δηλαδή την καλλιέργεια της ψυχικής και σωματικής υγείας των αθλητών, την ανάπτυξη της προσωπικότητας, τον συναγωνισμό και την άμιλλα, τη συναδελφικότητα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία χρόνια μια σειρά από ιατρικές έρευνες, τόσο για τα ψυχικά νοσήματα όσο και για τους σοβαρούς τραυματισμούς στον αθλητισμό, συνδέουν τα παραπάνω με τις περιπτώσεις που η ενασχόληση με ένα άθλημα αρχίζει σε μικρή ηλικία. Οπως διαπιστώνεται σε πολλές περιπτώσεις, ιδιαίτερα αθλητών που θεωρήθηκαν ταλέντα, απουσίαζαν πλήρως οι προϋποθέσεις ανάπτυξης μιας πολύπλευρης και ισορροπημένης προσωπικότητας και σταδιακής ψυχικής και σωματικής ωρίμανσης. Αντίθετα, κυριαρχούσαν οι λογικές της «βουτιάς στα βαθιά», της αναζήτησης της γρήγορης επιτυχίας και διάκρισης, με αποτέλεσμα τη ψυχολογική και σωματική καταπόνηση.

«H αριστοκρατία των Τρικάλων με κορόιδευε, γιατί ήμουν κακοντυμένος και έπαιζα μπουζούκι…»

Κατιούσα

“H αριστοκρατία των Τρικάλων με κορόιδευε, γιατί ήμουν κακοντυμένος και έπαιζα μπουζούκι. Πολλές φορές με προσβάλανε και με κάνανε να ντρέπομαι πολύ. Εγώ όμως τους εκδικήθηκα με τις μετέπειτα επιτυχίες μου. Όλοι αυτοί που με κοροϊδεύανε τότε, έρχονταν στα κέντρα που δούλευα και πετάγανε τα πλούτη τους στα πόδια μου για ένα τραγούδι…”
18 του Γενάρη γεννήθηκε (1915) και την ίδια ακριβώς ημερομηνία το 1984, έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος Βασίλης Τσιτσάνης.
Ο Τσιτσάνης «ήταν από εκείνους τους ανθρώπους, που ο φυσικός τους θάνατος δε βάζει τέλος στην ύπαρξή τους. (…) «ζει και βασιλεύει» στην καθημερινότητά μας. Τα τραγούδια του είναι και θα είναι στο στόμα ολωνών μας. Είτε στη θλίψη, στον καημό, στον πόνο και στο άχτι μας, είτε στον έρωτα, στο κέφι, στο γλέντι, στη χαρά μας. «Όταν έφτιαχνα ένα τραγούδι, ζούσα δυο ζωές. Μια όταν το έγραφα και μια όταν το έπαιζα στον κόσμο», έλεγε ο Τσιτσάνης . Έτσι και κάθε ρωμιός – σήμερα και για πάντα – όποτε λέει ένα τραγούδι του είναι σαν να «ζει» δυο ζωές. Και τη δική του και του Τσιτσάνη. Το έργο του Τσιτσάνη, κατά την άποψη σημαντικών μουσικολόγων αλλά και συνθετών, χρήζει και αξίζει – ιδιαίτερης, μέσα στο είδος του λαϊκού τραγουδιού – συστηματικής μελέτης».*
Ο Βασίλης Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα, στις 18 Γενάρη 1915. Ο θάνατος του πατέρα του σημάδεψε για πάντα τη ζωή του. Τότε πρωτόπιασε στα χέρια του το μπουζούκι του πατέρα του. Ταυτόχρονα αρχίζει να μαθαίνει και βιολί και γρήγορα έγινε δεξιοτέχνης και στα δύο όργανα.
«Ο Τσιτσάνης στη σχολική περίοδο 1932-33 φοιτά στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου Τρικάλων. Καθώς, όμως, όπως αφηγείται ο συμμαθητής και φίλος του Γ. Μπακοβασίλης, «ήταν αγαπητός και περιζήτητος στις γλεντζέδικες παρέες» της γενέτειράς του για το μπουζούκι που έπαιζε, μένει μεταξεταστέος στα μαθηματικά». Ξαναδίνει το μάθημα και το Φλεβάρη του 1934, παίρνει το απολυτήριο. Το Γενάρη του 1935 περνά περιοδεύων κι ύστερα κατεβαίνει στην Αθήνα, με το μπουζούκι του κρυμμένο στο σακάκι, να σπουδάσει Νομικά. Για να επιβιώσει, το «βλαχάκι», όπως τον έλεγαν «οι μάγκες» της Αθήνας, παίζει σε μικρομάγαζα μπουζούκι και τραγουδά «κάτι αλλιώτικα τραγούδια». Αυτή τη χρονιά μπαίνει και στη δισκογραφία με το τραγούδι «Σ’ έναν τεκέ σκαρώσανε» και συμμετοχή στην «Αμαξα» του Περδικόπουλου. Το 1938 ο στρατευμένος πια Τσιτσάνης, υπηρετεί στο Τάγμα Τηλεγραφητών στη Θεσσαλονίκη…»
Μαγεύεται από τις ερμηνείες του Μάρκου Βαμβακάρη. Αρχισε να συνθέτει δικά του τραγούδια και ανάμεσα στα πρώτα του ήταν το «Θα πάω εκεί στην Αραπιά».
Με την κήρυξη του πολέμου «ο Τσιτσάνης επιστρατεύεται. Δίνει στη μάνα του φίλου του Γκανάτσου, την κυρ Αγγέλα, να του φυλάξει το μπουζούκι, «θά ‘ρθω να το πάρω μετά τον πόλεμο» της λέει και στις 30 Οκτώβρη φεύγει με το 20 Τάγμα Μηχανικών για την πρώτη γραμμή του μετώπου. Επιστρέφοντας από το μέτωπο, προβληματίζεται πού να κυνηγήσει το μεροκάματο. Επιλέγει να δουλέψει στη Θεσσαλονίκη, όπου ελπίζοντας σε ένα κομμάτι ψωμί περιοδεύουν και αθηναϊκοί θίασοι, και γενικότερα σε μακεδονικές πόλεις.
Καθώς κλείσανε «Τα κούτσουρα του Δαλαμάγκα», μετά το θάνατο του Δαλαμάγκα, ο συνθέτης με τη Ζωή ανοίγουν ένα δικό τους μικρομάγαζο, το «Ουζερί Τσιτσάνης », όπου εμφανίστηκαν πολλοί ομότεχνοι του Τσιτσάνη στα χρόνια της κατοχής. Στη διάρκεια της κατοχής έγραψε δεκάδες τραγούδια, δούλεψε και σε άλλα μαγαζιά, περιόδευσε σε μακεδονικές πόλεις, παντρεύτηκε τη Ζωή, και έγινε πατέρας (1943).
«Ο Τσιτσάνης δεν είχε στόφα ήρωα. Τις ηρωικές πράξεις τις θαύμαζε στους άλλους. Λίγο πριν φύγουν οι Γερμανοί από τη Θεσσαλονίκη έγραψε δυο τραγούδια – ύμνους για την αντίσταση, που όπως είπε ο ίδιος, κάπου κάπου τα παίζανε στο μαγαζί. Αλλοι λένε πως ήταν παραγγελία από το ΕΑΜ και άλλοι πως τον πίεσαν αντάρτες του ΕΛΑΣ όταν ήταν στην Πύλη Τρικάλων, τον Ιούνιο του 1943», σημειώνει ο συγγραφέας του βιβλίου και παραθέτει γραπτή μαρτυρία του Τσιτσάνη : «Τραγούδια, όπως λένε “αντιστασιακά ” έγιναν στα βουνά. Εγώ έχω γράψει δύο τέτοια, ένα για τους αντάρτες και ένα επαναστατικό, όταν πλησιάζαμε στην απελευθέρωση. Αυτό για τους αντάρτες σε ρυθμό χασάπικο 2/4, το δε επαναστατικό είναι μαρς. Αυτά τα έγραψα την τελευταία χρονιά, πριν την απελευθέρωση και τα τραγουδούσαμε εν κλειστώ κύκλω».
Ο στενός φίλος και συνεργάτης του συνθέτη, Αντρέας Σαμαράς, διηγείται: «Πολλές φορές διάφοροι φίλοι του Βασίλη του κάνανε πρόταση να γίνει μέλος του ΕΑΜ. Ήταν όμως διστακτικός, δεν το αποφάσιζε. Κάποια φορά, άνοιξη του ’44, ήρθε απεσταλμένος από την επιτροπή του ΕΑΜ Επανωμής και τον κάλεσε να τους επισκεφθεί για να μιλήσουνε. Ο Βασίλης αφού το σκέφθηκε πολύ του λέει: “Να τους πεις πως θά ‘ρθω σε λίγες μέρες”. Πράγματι σε κάνα δυο μέρες πήγαμε. Εγώ, ο Βασίλης και η Ζωή. Μας υποδέχτηκαν τα μέλη της επιτροπής του ΕΑΜ. Είχανε πανηγύρι, γιορτές, θέατρο, Καραγκιόζη, σε ένα πάλκο στην πλατεία έπαιζαν τα κλαρίνα και χόρευαν. Εκεί ζούσαν ελεύθεροι. Ολοι ήταν αρματωμένοι. Μας συμπεριφέρθηκαν με μεγάλο σεβασμό. Πολλοί ήξεραν τον Βασίλη και τον παρακάλεσαν να τους παίξει τραγούδια του. Εκεί έγραψε και τα δυο τραγούδια για το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Τα έπαιζε συνέχεια και τα μάθανε και οι κλαρινιτζήδες και τα παίζανε μαζί. Ολοι ήταν ξετρελαμένοι με τον Τσιτσάνη . Εγώ ύστερα από τρεις τέσσερις μέρες έφυγα, γιατί έπρεπε να κοιτάξω και το μαγαζί, για. Ο Βασίλης και η Ζωή ήρθαν ύστερα από μερικές μέρες. Αποφασίστηκε να μείνει έξω από το ΕΑΜ και να το βοηθάει όποτε υπήρχε ανάγκη. Ετσι κι έγινε. Πολλοί βρήκαν καταφύγιο στο “Ουζερί” για μια δυο μέρες».
Παραθέτουμε τον ύμνο του ΕΑΜ, που έγραψε ο Τσιτσάνης:
«Ζήτω το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ.
Χρόνια τώρα πάνω στα βουνά
της Ελλάδος τα γερά τα παιδιά
το ντουφέκι πάντα συντροφιά
πολεμούν για την ελευθεριά.
Ζήτω το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ
της ΕΠΟΝ ο κάθε ήρωας.
Δόξα και τιμή στους τρεις εσάς».
Το 1946, ο Τσιτσάνης εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα δουλεύοντας σε διάφορα μαγαζιά μαζί με φωνές που έγιναν θρύλοι του λαϊκού μας τραγουδιού, όπως η Σωτηρία Μπέλλου και η Μαρίκα Νίνου. Το 1954 στην αίθουσα του «Παρνασσού», ο Τσιτσάνης και η Νίνου ηχογράφησαν για λογαριασμό της «Philips» τον πρώτο μεγάλο δίσκο που γράφτηκε στην Ελλάδα και κυκλοφόρησε στο εξωτερικό.
Με την απελευθέρωση «ανάσανε» όχι μόνο ο λαός αλλά και οι δημιουργοί της λαϊκής μουσικής. Στην εφημερίδα «Λαϊκή Φωνή», οργάνου του Γραφείου της ΚΟ Περιοχής Μακεδονίας του ΚΚΕ, στις 12 Μάη του 1945 αναγγέλλεται: «Από σήμερα Σάββατο στην ταβέρνα “Τ’ Αμπέλι” παίζει ο Τσιτσάνης ». Η χαρά της λευτεριάς δεν κράτησε, δυστυχώς, πολύ. Οι ταγματαλήτες ξανακάνανε την τρομοκρατική εμφάνισή τους και στα λαϊκά μουσικομάγαζα της Θεσσαλονίκης. Το 1946 ο Τσιτσάνης αποφασίζει να κατεβεί, οριστικά, στην Αθήνα. Είναι, άλλωστε, ξακουστός. Αλλά και της Αθήνας τα μαγαζιά δεν τα αφήνουν σε ησυχία τα – πληρωμένα τώρα από την αγγλοκρατία και «εθνικόφρονα» – αποβράσματα.
Χαρακτηριστικό είναι το επεισόδιο που έγινε ένα βράδυ του 1949, στο μαγαζί του «Τζίμη του Χοντρού», όπου έπαιζαν ο Τσιτσάνης με τη Σωτηρία Μπέλλου. Στο μαγαζί, βρίσκονται οι διαβόητοι Χίτες αδελφοί, Κατελαναίοι. Επιδείχνοντας τα όπλα τους, θορυβούν και ειρωνεύονται τη Σωτηρία Μπέλλου, την ώρα που τραγουδά. Εκείνη αντιδρά. Της φωνάζουν «Πες, μωρή παλιοκομμούνι το τραγούδι “Του αϊτού ο γιος”». Αντ’ αυτού η πρώην αντάρτισσα του ΕΛΑΣ, απαντά δεν το ξέρω και αρχίζει να λέει το τραγούδι του Τσιτσάνη , γραμμένο το 1947, «Κάποια μάνα αναστενάζει» (και στη στροφή που το τραγούδι λέει «ο λεβέντης να γυρίσει απ’ τη μαύρη ξενιτιά» το παραφράζει «ο λεβέντης να γυρίσει απ’ τη μαύρη Ικαριά»). Ακολούθησε πανδαιμόνιο. Εκείνη δεν το έβαζε κάτω. Οι Χίτες την έβρισαν ελεεινά, τη χτύπησαν, της κουρέλιασαν τα ρούχα και αιμόφυρτη την πέταξαν στο πάτωμα της τουαλέτας. Η Μπέλλου έφυγε αιμόφυρτη. Κι ο Τζίμης είπε στην κομπανία «κοιτάξτε να βρείτε γυναίκα. Μου το είπαν καθαρά πως αν δε φύγει το κομμούνι θα μου το κάψουν το μαγαζί».
Στη διάρκεια του εμφυλίου και στα μετεμφυλιακά «πέτρινα χρόνια», ανάμεσα στο ογκώδες συνθετικό και στιχουργικό έργο του Τσιτσάνη , περιλαμβάνονται και τραγούδια που εύγλωττα αλληγορούν, μιλώντας για το νέο ηρωικό αγώνα στα βουνά, για τα δεινά και το χαμό αμέτρητων αγωνιστών. Τι άλλο από αλληγορία είναι το τραγούδι «Συννεφιασμένη Κυριακή» (1948). Το τραγούδι και «Για μια κόρη ξελογιάστρα» (1947): «Χτίζουν και γκρεμίζουν κάστρα/ σ’ ένα γλέντι φοβερό/ για μια κόρη ξελογιάστρα,/ κι αν χαθεί πού θα τη βρω./ Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω/ σε βουνά και σε γκρεμό,/ κι όμως ζω να τυραννιέμαι/ στο δικό της τον καημό./ Μου την άρπαξε η μοίρα/ μια βραδιά στο χαλασμό/ θα τη βρω και θα την πάρω/ τό ‘χω βάλει για σκοπό».
Αλληγορία είναι και το «Το ρημαγμένο σπίτι» (1947): «Μπρος στο ρημαγμένο σπίτι/ με τις πόρτες τις κλειστές/ τον καημό μου σιγοκλαίω/ και ματώνουν οι καρδιές./ Ούτε μάνα ούτε αδέρφια/ κι εγώ έρημο πουλί,/ βλέπω αράχνες στο κατώφλι/ και χορτάρια στην αυλή./ Τι να πω και τι ν’ αφήσω/ απ’ την τόση συμφορά;/Ο,τι αγάπησα στον κόσμο/ δε θα δω άλλη φορά».
Η μεγάλη πορεία του Βασίλη Τσιτσάνη έφθασε στο απόγειό της στα μέσα της δεκαετίας του ’50, ενώ το 1980 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Χάραμα» από τους σημαντικότερους της ιστορίας του λαϊκού μας τραγουδιού.
*Από τον Ριζοσπάστη, τα αποσπάσματα από άρθρο της Αριστούλας Ελληνούδη (18/1/2004)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Υποψήφια Περιφερειάρχης με τη Λαϊκή Συσπείρωση Αλεξάνδρα Μπαλού ολοκλήρωσε χθές 17/1/2018 την τριήμερη περιοδεία της στην Κεφαλονιά. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου διήμερου οι σταθμοί της περιοδείας της ήταν οι παρακάτω:

Την Τρίτη 15/1/2019 επισκέφθηκε, συνοδεία κλιμακίου, το Ληξούρι και πιο συγκεκριμένα το ΓΕΛ Ληξουρίου που στεγάζεται στα «κοντέινερ» και τις λοιπές σεισμόπληκτες σχολικές εγκαταστάσεις του. Επιβεβαιώθηκε ότι για την τραγική κατάσταση που βιώνουν τα σχολεία στην Παλική η ευθύνη βαραίνει τόσο την κυβέρνηση όσο και την τοπική διοίκηση (Δήμο-Περιφέρεια) αφού πέντε χρόνια μετά τους σεισμούς οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί στην Παλλική, ζούνε τις συνέπειες στο ακέραιο, καθώς καμία υπόσχεση δεν έχει υλοποιηθεί για επισκευές των σεισμόπληκτων σχολείων (Β΄ Δημοτικό, Γυμνάσιο Αγίας Θέκλης, Γυμνάσιο Ληξουρίου κ.α.) αλλά και  για την ανέγερση νέων κτιριακών  συγκροτημάτων (ΓΕΛ Ληξουρίου, μηχανουργείο ΕΠΑΛ) κλπ.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς στο Λιβάδι όπου έγινε  συζήτηση με τους εργαζόμενους για τις πολιτικές εξελίξεις. Αργότερα επισκέφθηκε το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο Ληξουρίου, όπου ενημερώθηκε από τον Διοικητή κ. Δημουλιό για τα προβλήματα του νοσοκομείου και συζήτησε με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, αναπτύσσοντας τη θέση της ΛΑ.ΣΥ. για την υγεία αλλά και συγκεκριμένα για το Μαντζαβινάτειο. Η συζήτηση  επικεντρώθηκε κυρίως στην ανάγκη να καλυφθούν άμεσα όλες οι θέσεις του οργανισμού του νοσοκομείου, ώστε να επαναλειτουργήσει η παθολογική κλινική και οι άλλες ιατρικές υπηρεσίες του νοσοκομείου απρόσκοπτα και χωρίς να εξοντώνεται το προσωπικό. 

Το μεσημέρι επισκέφθηκε το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Ληξουρίου που στεγάζεται σε «κοντέινερ» στον περιβάλλοντα χώρο του πρώην δημόσιου  ΚΤΕΟ στο Ληξούρι, όπου έγινε συζήτηση με το προσωπικό για τα ιδιαίτερα προβλήματα της Υπηρεσίας, τονίζοντας την ανάγκη  η Π.Υ να ενισχυθεί σε μέσα και προσωπικό.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας το πρόγραμμα περιοδείας συνεχίστηκε στην περιοχή της Σάμης με πρώτη στάση το Κ.Υγείας όπου για μία ακόμα μία φορά τονίστηκε από τους εργαζόμενους η υποστελέχωσή του ως ένα ακόμη παράδειγμα της διάλυσης όλων των δομών Υγείας στο νομό.

Σειρά είχε το Πυροσβεστικό Κλιμάκιο Σάμης όπου έγινε με το προσωπικό γόνιμος διάλογος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το κλιμάκιο και συνολικά η Π.Υ., ενώ ή περιοδεία ολοκληρώθηκε με επίσκεψη στους επαγγελματίες της πόλης.

Την Τέταρτη 16/1 επισκέφθηκε την Πυροσβεστική Υπηρεσία Αργοστολίου όπου και έγινε συζήτηση για  τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Πυροσβέστες, και οι Π.Υπηρεσίες,  εστιάζοντας στα προβλήματα της έλλειψης προσωπικού,  της στέγασης του προσωπικού και του στόλου των οχημάτων, του μηχανολογικού εξοπλισμού, των μισθολογικών προβλημάτων των πυροσβεστών, τα ζητήματα της μετακίνησης του προσωπικού κ.α.

Στην συνέχεια παραβρέθηκε στα δικαστήρια προκειμένου να εκφράσει έμπρακτα την  συμπαράσταση της Λαϊκής Συσπείρωσης στις δύο βοηθούς νοσηλεύτριες που αντιμετώπιζαν την άδικη και αυθαίρετη αυτεπάγγελτη κατηγορία της ευθύνης για την αυτοκτονία ασθενούς που έπασχε από ψυχολογικά προβλήματα. Η δίωξη αυτή, ουσιαστικά φόρτωνε την ευθύνη  στις νοσηλεύτριες  και όχι  στην τραγική κατάσταση που επικρατεί στο κεντρικό Νοσοκομείο του Νομού και στις βαθιές πολιτικές  ευθύνες που αποτελούν και την  πραγματική αιτία του θανάτου της άτυχης ασθενούς.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε πετυχημένη  μαζική σύσκεψη στο Εργατικό Κέντρο  με φίλους και οπαδούς της Λαϊκής Συσπείρωσης  με θέμα τις πολιτικές εξελίξεις και την καλύτερη προετοιμασία της επερχόμενης εκλογικής μάχης. 

Την πέμπτη 17/1 επισκέφθηκε το αεροδρόμιο όπου συνομίλησε με εργαζόμενους  για μισθολογικά και άλλα προβλήματα.  Στην συνέχεια επισκέφθηκε το λατομείο του «Καλαφάτη» και συνομίλησε με εργαζόμενους. Ολοκλήρωσε την περιοδεία σε τράπεζες του Αργοστολίου και κατόπιν αναχώρησε για την Ιθά

Μάρκο Ρίτσο – “Ο Γκράμσι θα αναποδογύριζε στον τάφο του με την ιταλική ψευτοαριστερά”

Κατιούσα

Συνέντευξη στην εκπομπή “Coffee Break” παραχώρησε ο Μάρκο Ρίτσο, αναφερόμενος σε μια σειρά ζητήματα, με επίκεντρο το μεταναστευτικό, το ζήτημα της σύνδεσης των ταξικών αγώνων με τα ατομικά δικαιώματα και την πολιτική της ιταλικής κυβέρνησης. Στο στόχαστρό του βρέθηκε ιδιαίτερα η “ψευτοαριστερά”, στην οποία ο Ρίτσο εντάσσει και όσους δημάρχους εμφανίζονται ως αντιτιθέμενοι στην αντιπροσφυγική πολιτική του Σαλβίνι, κατηγορώντας τους για “πολιτικό αέρα κοπανιστό”. “Είναι να τρελαίνεσαι, ο Γκράμσι θα αναποδογύριζε στον τάφο του”, λέει ο γγ του ΚΚ Ιταλίας, τονίζοντας το γεγονός πως όλοι αυτοί οι δημοτικοί άρχοντες ήταν απόντες από αγώνες για φτηνή λαϊκή στέγαση και εργατικά δικαιώματα. Κατά τη γνώμη του, η πολιτική τους είναι αίτιο που “η ιταλική αριστερά βρίσκεται υπό εξαφάνιση”.
Μάρκο Ρίτσο, κατά τη γνώμη σας έχει ακόμα μέλλον η ιταλική αριστερά; 
Αν ως αριστερά εννοούμε αυτή που αναπτύχθηκε μετά τη διάλυση του ΚΚΙ από πλευράς Οκέτο ( σ.τ.Μ: Ακίλε Οκέτο, τελευταίος ΓΓ του ΚΚΙ, πρωταγωνιστής στη διάλυση του κόμματος και τη μετατροπή του σε κόμμα της “Δημοκρατικής Αριστεράς”) δεν μπορούμε παρά να καταδείξουμε την πλήρη χρεωκοπία της σε συνδυασμό με την ουσιαστική της εξαφάνιση.
Φαίνεται πως σήμερα ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα περνά μόνο μέσα από τους μετανάστες και τους ομοφυλόφιλους, σε σημείο που οι πολιτικοί της αριστεράς ξεχνούν τους εργάτες στα εργασοστάσια και τους εργάτες γης στα χωράφια. Πώς εκτιμάτε αυτή την τάση; 
Οι μάχες για τη χειραφέτηση των καταπιεσμένων είναι η καρδιά της ιστορία των ταξικών αγώνων της ανθρωπότητας.
Της ταξικής πάλης, δηλαδή της σύγκρουσης φτωχών και πλουσίων, ή καλύτερα, για να το πούμε όπως ο Μαρξ, μεταξύ κεφαλαίου κι εργασίας.
Η τωρινή ψευτοαριστερά, ξεπερνώντας αρντητικά τη φιλελεύθερη αριστερά των ΗΠΑ και την ίδια τη σοσιαλδημοκρατία, εγκατέλειψε πλήρως αυτό το πεδίο, ευνοώντας εκείνο των ατομικών δικαιωμάτων, ίδιον της αστικής ιδεολογίας.
Εξηγούμε καλύτερα: Ένα πράγμα είναι να μάχεσαι για το δικαίωμα στην απεργία, για το άρθρο 18, για τις συντάξεις, για τη δημόσια υγεία, για ένα σχολείο μαζικό και για όλους, κι άλλο πράγμα είναι να εστιάζεις, ως ξεκάθαρη εναλλακτική, στα ανθρώπινα δικαιώματα, έστω και σημαντικά, όπως οι γκέι γάμοι και το σύμφωνο συμβίωσης, για να καταλήξεις τελικά σε θέματα τουλάχιστον αμφιλεγόμενα, όπως η παρένθετες μητέρες με ενοικίαση ή τα ελεύθερα ναρκωτικά.
Θεωρώ λοιπόν πως μια πραγματική αριστερά, ή καλύτερα οι κομμουνιστές, πρέπει να παλεύουν για να κάνουν πρωταγωνιστές τους εργάτες, αυτός ο αγώνας θα προωθήσει και τις μάχες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Το να κάνεις το αντίθετο όπως η “φούξια” αριστερά κάνει τελευταία, εκ των πραγμάτων “χαρίζει” την αντιπροσώπευση των λαϊκών τάξεων στη δεξιά.
Σε ό,τι αφορά το περίπλοκο θέμα των μεταναστών θεωρώ πως είναι χρήσιμο να τονίσουμε τη θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος χωρίς να ξεπέφτουμε στη συνεχή εκλογική προπαγάνδα που βλέπει στο ένα άκρο τη Λέγκα του Βορρά και το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κίνημα πέντε αστέρων από την άλλη.
Είμαστε πεπεισμένοι πως οι άνθρωποι δεν είναι “μετανάστες” σαν τα ζώα.
Αν μετακινούνται το κάνουν για να ξεφύγουν από τον πόλεμο ή σε αναζήτηση καλύτερων οικονομικών συνθηκών. Η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και ο ιμπεριαλισμός είναι η πηγή του τεράστιου μεταναστευτικού κύματος εξαιτίας του πολέμου, της εντατικής εκμετάλλευσης και της άνισης ανάπτυξης που οι ιμπεριαλιστικές χώρες επιβάλλουν στις φτωχές χώρες. Μόνο η ανατροπή αυτού του συστήματος θα μπορέσει να διακόψει αυτές τις ιστορικού χαρακτήρα ροές.
Για την κατάσταση στη χώρα μας και για να αποφύγουμε το ρατσισμό και τον πόλεμο μεταξύ των φτωχών, η πρόταση των κομμουνιστών είναι πολύ απλή: η θέσπιση ελάχιστου μισθού, ώστε να μην καταφεύγουν τα αφεντικά σε μειώσεις αμοιβών για να “διατηρήσουν” τις θέσεις εργασίας.
Ο σοσιαλισμός και η ισότητα μεταξύ εργατών κάθε χρώματος είναι η συγκεκριμένη λύση, κι όχι η φιλανθρωπία της καθολικής εκκλησίας και των ιεραρχών και η ακόμα πιο συμφεροντολογική φιλανθρωπία των πολιτικών που σκοπεύουν να επωφεληθούν από το υγιές αίσθημα αλληλεγγύης ενός τμήματος τουλάχιστον του ιταλικού λαού.
Ζω μεταξύ Ιταλίας και Σλοβακίας, όπου το κυβερνητικό κόμμα, το Σμερ, που είναι της αριστεράς, στην Ιταλία θα κατατάσσονταν στην κοινωνική δεξιά: θα μπορούσαν τα αριστερά κόμματα να δημιουργήσουν ένα κόμμα όπως το Σμερ και στην Ιταλία ή θα ήταν δύσκολος ο δρόμος; 
Θεωρώ πως η ανάμειξη δεξιάς και αριστεράς (εννοώ την πραγματική κι όχι αυτή του Ρέντσι και του Δημοκρατικού Κόμματος) είναι στρατηγικό λάθος. Ο πολιτικός εθνικισμός της δεξιάς δε λύνει τα λαϊκά προβλήματα. Τι διαφορά έχει αν σε εκμεταλλεύεται η “ξένη” Άμαζον ή ο “Ιταλός” Μαρκιόνε (εκλιπών πρώην CEO του ομίλου Fiat – Chrysler);
Μια κρίση για τους Σαλβίνι, Κόντε, Ντι Μάιο. 
O πρώτος, αφού εγκατέλειψε την ασύντακτη αυτονομιστική του θεωρία, εναγκαλίστηκε το λαϊκίστικο δεξιό λόγο με αδιαμφισβήτητη επιτυχία και εμείς τον αντιπαλεύουμε με καθαρότητα. Ο πρωθυπουργός [Κόντε] και ο Ντι Μάιο ζουν τη μεγάλη αντίφαση να έχουν προτείνει θέματα σε κάποια από τα οποία μπορεί να συμφωνούμε, όπως σχετικά με την Ilva (σ.τ.Μ βιομηχανία ατσαλιού), ο Tap (σ.τ.Μ αγωγός στην Αδριατική που προκαλεί έντονες αντιδράσεις), o MUOS (σ.τ.Μ νατοϊκό σύστημα δορυφορικής παρακολούθησης που κατά καιρούς έχει προκαλέσει μεγάλες διαδηλώσεις στην Ιταλία), η μείωση των αμυντικών δαπανών, η άρνηση στις νέες γεωτρήσεις για πετρέλαιο κλπ, και τώρα ως κυβέρνηση να κάνουν ακριβώς τα αντίθετα.

Οδοφράγματα και ένταση μεταξύ κατοίκων και αστυνομίας για το ΧΥΤΥ Γραμματικού

1

Κατιούσα

Δυναμικά αντέδρασαν οι κάτοικοι του Γραμματικού μετά την απόφαση για “δοκιμαστική” λειτουργία του ΧΥΤΥ στην περιοχή τους. Απέκλεισαν το δρόμο προς το σημείο, εμποδίζοντας τα απορριματοφόρα που πήγαιναν να αδειάσουν σκουπίδια, καθώς δεν πείθονται από τους ισχυρισμούς πως θα εναποτεθούν “μικρές ποσότητες απορριμάτων”. Στο σημείο κατέφτασε η αστυνομία, κάτι που προκάλεσε ένταση και αντιπαραθέσεις με τους κατοίκους. Επιπλέον, από χθες τα σχολεία του Μαραθών τελούν υπό κατάληψη για το ίδιο ζήτημα.
Θέση πήρε και το ΕΚ Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής, που καλεί το λαό, τους φορείς και τα σωματεία της περιοχής να συνεχίσουν την πάλη τους κατά του ΧΥΤΑ – ΧΥΤΥ Γραμματικού, που έρχεται ως νέο χτύπημα στην περιοχή, μετά τις φονικές πυρκαγιές στο Μάτι το περασμένο καλοκαίρι. Απαιτεί ακόμα ενιαίο κρατικό φορέα διαχείρισης απορριμάτων και ζητά να μπει φρένο στο πάρτι ιδιωτικοποίησης στον ευαίσθητο αυτό τομέα.

Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Ανακοινώθηκε τις προηγούμενες μέρες, μέσω της γνωστής τακτικής με διαρροές στον Τύπο, η δοκιμαστική λειτουργία του ΧΥΤΑ – ΧΥΤΥ Γραμματικού, με υπολείμματα από το ΚΔΑ Κορωπίου. Παρουσιάζεται, μάλιστα, για να μετριάσει την κατάσταση, ότι οι πρώτες ποσότητες που θα εναποτίθενται στη μονάδα θα είναι μικρές, με σκοπό να “χρυσώσουν το χάπι” στις αντιδράσεις των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συνεχίζει και αυτή τη βρώμικη δουλειά, της υποβάθμισης της ζωής του λαού της περιοχής, που έρχεται να ολοκληρωθεί, μετά και την καταστροφική πυρκαγιά της 23ης Ιούλη στο Μάτι και τη Ραφήνα, με τους 100 νεκρούς, τους δεκάδες τραυματίες και τους εκατοντάδες ψυχικά πληγωμένους.
Με αυτή την ενέργεια ολοκληρώνει το έγκλημα που ξεκίνησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, σε αγαστή συνεργασία με τα μονοπώλια και τους εργολάβους, με μόνο κριτήριο το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας. Σε όλο αυτόν το σχεδιασμό, ευθύνη έχουν και η Τοπική και η Περιφερική Διοίκηση, που χέρι-χέρι με τις κυβερνήσεις στήριζαν είτε με την αδράνειά τους, είτε με τις αποφάσεις τους, άμεσα και έμμεσα, την ολοκλήρωση του έργου και κυρίως την προώθηση της ιδιωτικοποίησης.
Το Εργατικό Κέντρο Λαυρίου – Ανατολικής Αττικής έχει από χρόνια τοποθετηθεί εναντία στα ΧΥΤΑ – ΧΥΤΥ σε Κερατέα, Κορωπί και Γραμματικό, με βασική γραμμή τη δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμάτων, την ανακύκλωση στην πηγή, στην παραγωγή και στην προώθηση των προϊόντων και των τροφίμων, τη δημιουργία χώρων εναπόθεσης των υπολειμμάτων που θα καθοριστούν με επιστημονικό τρόπο, παίρνοντας υπόψη την ποιότητα ζωής, την επιβάρυνση των προτεινόμενων περιοχών.
Το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι ζήτημα πάλης του λαϊκού κινήματος, γιατί αφορά πρώτα από όλα την υγεία και την ποιότητα ζωής των λαϊκών στρωμάτων και πιο ειδικά των κατοίκων του Λεκανοπέδιου Αττικής, καθώς και την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος που επιχειρείται με την ιδιωτικοποίηση.
Καλούμε τα σωματεία, τους φορείς, τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους αγρότες, τη νεολαία της ευρύτερης περιοχής να εκφράσουν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους στους κατοίκους του Μαραθώνα, Γραμματικού, Βαρνάβα και να δώσουν συνέχεια στον αγώνα τους, διεκδικώντας τώρα:

• Να μην τεθεί σε λειτουργία, ούτε δοκιμαστική ούτε πλήρη, το έργο του ΧΥΤΑ στο Γραμματικό.

• Η αποκομιδή των απορριμμάτων να παραμείνει στις υπηρεσίες των δήμων, χωρίς τη δυνατότητα εκχώρησης σε ιδιώτες, με πλήρη εκσυγχρονισμό και κρατική χρηματοδότηση όλου του παγίου και κινητού εξοπλισμού.

• Απόλυτη διασφάλιση σταθερής και μόνιμης εργασίας όλων των εργαζομένων στην καθαριότητα, με πλήρη δικαιώματα ανεξαρτήτως της σχέσης εργασίας τους.

• Δημιουργία ενιαίου δημόσιου φορέα για τη λειτουργία όλων των μονάδων και προγραμμάτων διαχείρισης των απορριμμάτων.

• Μέτωπο κατά της ιδιωτικοποίησης των απορριμμάτων και της δράσης του μεγάλου κεφαλαίου στον τομέα αυτό. Μέτωπο κατά της οδηγίας της ΕΕ 2008/98 και του ν. 4042/12 που στέλνει “ζεστό” χρήμα στα ταμεία των μονοπωλίων, την ίδια ώρα που λίγα χιλιόμετρα μακριά, συνάνθρωποί μας, 7 μήνες μετά τις πυρκαγιές, δεν έχουν αποζημιωθεί στο 100% και ζουν στην αβεβαιότητα».

Δήλωση για το θέμα έκανε και ο Γιάννης Πρωτούλης, υποψήφιος Περιφερειάρχης της ΛΑΣΥ:

«Η κυβέρνηση να σταματήσει το δόγμα “νόμος και τάξη” απέναντι στις κινητοποιήσεις και το δίκαιο αίτημα των κατοίκων του Γραμματικού και της ευρύτερης περιοχής, τους οποίους, μαζί με τη διοίκηση Δούρου, πολιτικά εξαπάτησαν και εκμεταλλεύτηκαν με τον πιο αισχρό τρόπο. Μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι, θα είναι ένα ακόμα έγκλημα για τους κατοίκους της περιοχής.
Η “Λαϊκή Συσπείρωση” της Περιφέρειας Αττικής έχει με συνέπεια και σταθερότητα, από χρόνια, τοποθετηθεί εναντία στα ΧΥΤΑ – ΧΥΤΥ σε Κερατέα, Κορωπί και Γραμματικό, με βασική γραμμή τη δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα ολοκληρωμένης διαχείρισης απορριμάτων, την ανακύκλωση στην πηγή, στην παραγωγή και στην προώθηση των προϊόντων και των τροφίμων, τη δημιουργία χώρων εναπόθεσης των υπολειμμάτων, που θα καθοριστούν με επιστημονικό τρόπο, παίρνοντας υπόψη την ποιότητα ζωής, την επιβάρυνση των προτεινόμενων περιοχών. Για να κλείσει το αίσχος της χωματερής στη Φυλή.
Το σχέδιο διαχείρισης των σκουπιδιών, που έχουν ψηφίσει, είναι μια υγειονομική βόμβα για το λαό της Αττικής και χρυσωρυχείο για μια χούφτα επιχειρηματικούς ομίλους, που θα το διαχειρίζονται και εκμεταλλεύονται με ένα και μόνο κριτήριο: Το καπιταλιστικό κέρδος.
Καλούμε τα σωματεία, τους φορείς, τη νεολαία της ευρύτερης περιοχής να εκφράσουν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους στους κατοίκους του Μαραθώνα, Γραμματικού, Βαρνάβα.
Το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι ζήτημα πάλης του λαϊκού κινήματος, γιατί αφορά πρώτα από όλα την υγεία και την ποιότητα ζωής των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, που επιχειρείται με την ιδιωτικοποίηση».