«Εγκληματική Οργάνωση» βολεμένων

Η ψεύτικη προεκλογική πόλωση έχει από κάτω της να σιγοκαίει και να φουντώνει η πραγματική ταξική και πολιτική σύγκρουση: Ολοι εναντίον των κομμουνιστών. Αυτό το άγριο αντικομμουνιστικό κλίμα που διαπνέει το φάσμα από τον Πάιατ και τους χρυσαυγίτες, ως τους καρεκλοκένταυρους της ΓΣΕΕ και τους μπράβους τους, χτύπησε ταβάνι με τα χιλιοπαιγμένα πλανάκια βαβούρας στα κανάλια, αλλά κυρίως με το απύθμενο θράσος να αποκαλούνται φάτσα κάρτα στις κάμερες «φασισταριά» οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Η δε ειδεχθής αυτή έκφραση ήρθε τόσο «αυθόρμητα», όσο και η επαγγελματική οργάνωση ενός τέλειου εγκλήματος, σαν κι αυτά που δείχνουν οι περιπέτειες στην τιβί, με πρωταγωνιστές τις... «υπηρεσίες» και «εταιρείες». Εν κατακλείδι που λένε και οι λόγιοι ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα. Η οδηγία της συνδικαλιστικής μαφίας προς τις οργανώσεις των συμφερόντων της, που βαφτίζονται μάλιστα «παράταξή μας», να χρησιμοποιείται παντού η φράση «εγκληματική οργάνωση», ως επιθετικός προσδιορισμός, παντού, του ΠΑΜΕ. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο ηγετικός υπόκοσμος της ΓΣΕΕ επέλεξε για να πλήξει κάθε τίμιο και συνεπή συνδικαλιστή την έκφραση που και ο τελευταίος μη αποκτηνωμένος άνθρωπος στη χώρα μας χρησιμοποιεί, αποδέχεται και κατανοεί ως όρο που ταιριάζει γάντι στη διαβόητη Χρυσή Αυγή.

Στην πραγματικότητα, είμαστε μπροστά στο θαύμα που πέτυχε η αριστερά του Αλέξη. Κι αυτό δεν είναι άλλο από την πρόσληψη της πραγματικότητας σε δύο επίπεδα. Στο πρώτο ο ΣΥΡΙΖΑ, με τη βοήθεια των ΑΝΕΛ και στη συνέχεια των άτακτων προθύμων, μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις, ένα δημοψήφισμα, μια άθλια διεθνή συμφωνία, ένα τρίτο μνημόνιο και μπόλικες αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις χάρισμα, αποδείχτηκε η καλύτερη δεξιά της δεξιάς, το καλύτερο πλυντήριο της ακροδεξιάς και ο μεγαλύτερος συκοφάντης του κομμουνισμού. Μουτζάλωσε αγώνες, θεοποίησε τον οπορτουνισμό, αναγνώρισε ως κοινωνικό εταίρο της εργατικής τάξης τους κεφαλαιοκράτες, εξευτέλισε την αλληλεγγύη των λαών στα τραπέζια των ενεργειακών προνομίων. Στο δεύτερο επίπεδο, όπως λέμε στην επόμενη πίστα του υπαγορευμένου απ' τα μεγάλα αφεντικά που κάποτε λέγονταν ξένοι δάκτυλοι, η κυβερνώσα τάχα μου δήθεν αριστερά παίζει το παιχνιδάκι της συγκρότησης ενός προοδευτικού μετώπου που έχει ως βασικό συστατικό τον αντικομμουνισμό. Γιατί μέτωπο μπορεί να έχουν μόνον οι αστοί και οι υπηρέτες τους, αλλά οι εργάτες ούτε μέτωπο μήτε καν κεφάλι για να σηκώσουν απέναντι στην «εγκληματική οργάνωση» των αδίστακτων οπορτουνιστών, που ανακατεύει το φασισταριό με τους παμίτες, μπας και κάποιος μπερδευτεί και μυρίσει τα γαϊδουράγκαθα σαν να ναι γαρύφαλλα. Για τους παμίτες, για τους κουκουέδες, ακόμα και για τους κουρασμένους δημοκράτες, η αθλιότητα είναι εξόφθαλμη. Ομως, για μεγάλη μερίδα της πολτοποιημένης από τα προβλήματα, τη φτώχεια, την ανασφάλεια, την ανεργία, μάζας του ελληνικού λαού, η χαρακιά σ' αυτούς τους καιρούς κακοφορμίζει ευκολότερα.

Σε αυτόν τον πόλεμο που άνοιξαν οι βολεμένοι, τα μέλη της «εγκληματικής οργάνωσης» των βολεμένων, η απάντηση καθημερινά πια, επίμονα απ' τους δρόμους και τους τόπους δουλειάς ως τις σκοτεινές αλέες του διαδικτύου είναι μία, ενιαία, ιδεολογικά και ιστορικά αποστομωτική στην ποιητική της έκφραση:

«Αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό / Αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου από τα ξένα βήματα / Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνον στον ήλιο / Αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο»

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

"Κοι" ΤΗΣ ΝΔ, ΤΟΥ ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΑΤΕ ΤΟΝ "Κο" Pyatt ΓΙΑ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΑΡΑΞΟ ?!!

 

Δήμος Πατρέων: Οι εκπρόσωποι του ιμπεριαλισμού δε θα ξεπλυθούν από μια αθλητική διοργάνωση
26-03-2019
Ο αθλητισμός ενώνει τους λαούς αναπτύσσει τη φιλιά και τη συνεργασία τους, είναι ένα με το πανανθρώπινο ιδανικό της ειρήνης. Ο εκπρόσωπος του ιμπεριαλισμού στη χώρα μας δεν πρόκειται να ξεπλυθεί από τα εγκλήματα κατά των λαών με τη συμμετοχή του σε μια αθλητική διοργάνωση.

Κατιούσα

Με αφορμή το γεγονός ότι η Δημοτική Αρχή δε συμμετείχε φέτος ως συνδιοργανωτής στον ποδηλατικό δρόμο θυσίας εξαπολύθηκε για μια ακόμη φορά, συντονισμένη επίθεση από τους υποψήφιους δημάρχους της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ, με παρόμοιου περιεχομένου ανακοινώσεις κατά της Δημοτικής Αρχής.

Δεν θα σχολιάσουμε ούτε τις αθλιότητες, ούτε τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποίησαν. Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε τον προκλητικό τρόπο που περιφρονούν τα φιλειρηνικά αισθήματα του πατραϊκού λαού. Τους αγώνες του ενάντια στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, τις κινητοποιήσεις του για τα πυρηνικά στον Άραξο και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις του ενάντια στην επέμβαση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία που αυτές τις μέρες συμπληρώνουν 20 χρόνια.

Όσοι έσπευσαν να καλωσορίσουν τον κύριο Πάιατ όπως ο υποψήφιος Δήμαρχος της ΝΔ, κύριος Παπαδημάτος, αλλά και οι υπόλοιποι υποψήφιοι, όπως ο κ. Αλεξόπουλος του ΚΙΝΑΛ, ο κ. Ρώρος του ΣΥΡΙΖΑ και ο ακροδεξιός κ. Νικολόπουλος, που εκφράζουν την οργή τους για την εικόνα της πόλης και τον τουρισμό της, κάνουν πως δεν βλέπουν ότι οι «φίλοι τους οι Αμερικάνοι» έχουν ήδη στείλει, με τις επεμβάσεις και τους πολέμους χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες και μετανάστες να επισκεφτούν την Πάτρα και το λιμάνι της. Ευτυχώς ο πατραϊκός λαός και η Δημοτική Αρχή έχουν επανειλημμένα και με κάθε ευκαιρία εκφράσει την έμπρακτη την αλληλεγγύη τους.

Η Δημοτική Αρχή, με συνέπεια λόγων και έργων, υλοποιώντας τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, και εκφράζοντας τα φιλειρηνικά αισθήματα του λαού της Πάτρας, έγκαιρα ενημέρωσε τον Ποδηλατικό Όμιλο Πάτρας (Π.Ο.Π.) ότι δε θα συμμετείχε με οποιοδήποτε τρόπο στην διοργάνωση λόγω της συμμετοχής του Αμερικανού πρέσβη. Δεν πρόκειται για έναν οποιοδήποτε εκπρόσωπο χώρας, αλλά για έναν πρεσβευτή, που μπαινοβγαίνει καθημερινά σε υπουργεία και στρατόπεδα, κάνει συναντήσεις με πρόθυμους περιφερειάρχες και δημάρχους για να προωθήσει τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών στη χώρα μας.

Ο αθλητισμός ενώνει τους λαούς αναπτύσσει τη φιλιά και τη συνεργασία τους, είναι ένα με το πανανθρώπινο ιδανικό της ειρήνης.

Ο εκπρόσωπος του ιμπεριαλισμού στη χώρα μας δεν πρόκειται να ξεπλυθεί από τα εγκλήματα κατά των λαών με τη συμμετοχή του σε μια αθλητική διοργάνωση.

Υστερόγραφο της Κατιούσα

Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι, λέει ο θυμόσοφος λαός.

Και να λοιπόν που από το “ευχαριστούμε στις ΗΠΑ”, φτάσαμε στις δικές τους ευχαριστίες, γιατί δεν είναι αχάριστοι απέναντι στους υποτακτικούς τους…

Οι νόμοι της μαρξιστικής διαλεκτικής

Η μαρξιστική διαλεκτική είναι η μόνη επιστημονική μέθοδος γνώσης, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του διαλεκτικού και του ιστορικού υλισμού και είναι η επιστήμη των πιο γενικών νόμων της φύσης, της κοινωνίας και της νόησης. Εχει δε τους δικούς της νόμους, τους οποίους σήμερα παρουσιάζουμε.
1. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ

Πηγή και εσωτερικό περιεχόμενο του προτσές της εξέλιξης είναι η πάλη των αντιθέτων. Ο Β. Λένιν θεωρούσε την παραδοχή των εσωτερικών αντιθέσεων μέσα στα αντικείμενα της φύσης πυρήνα όλης της μαρξιστικής διαλεκτικής ως επιστήμης. «Στην κυριολεξία η διαλεκτική - έγραφε - είναι η μελέτη της αντίφασης που υπάρχει στην ουσία των αντικειμένων». Η πάλη των αντιθέτων αποτελεί ιδιαίτερο είδος αλληλουχίας και αλληλοκαθορισμού των φαινομένων και η αιτία της βρίσκεται στην αντιφατικότητα των φαινομένων και στην αλληλεπίδρασή τους. Τα αντίθετα είναι οι αντιτιθέμενες η μία στην άλλη πλευρές, δυνάμεις, τάσεις των φαινομένων. Αυτά αποκλείουν και συνάμα καθορίζουν το ένα το άλλο. Παράλληλα, τα αντίθετα είναι πλευρές, στοιχεία της αντίφασης που αποτελεί την αμοιβαία σχέση των αντιθέτων. Η διαλεκτική, δηλαδή, εξετάζει το κάθε πράγμα ως άθροισμα και ενότητα των αντιθέτων, αντίθετα προς τη μεταφυσική που απορρίπτει τις εσωτερικές αντιθέσεις της εξέλιξης της φύσης και της κοινωνίας.

Η πάλη των αντιθέτων, που ενυπάρχει στα αντικείμενα και στα φαινόμενα, είναι αντικειμενική νομοτέλεια όλου του υλικού κόσμου, είναι η κινητήρια δύναμη του προτσές της εξέλιξης. Στη φύση, δηλαδή, και στην κοινωνία υπάρχουν εσωτερικές αντιθέσεις, που προσιδιάζουν στα αντικείμενα και στα φαινόμενα. Στην αλληλεπίδραση αυτών των αντιθέτων καθοριστικός είναι ο ρόλος των εσωτερικών αντιθέσεων.
.....
Τι λογής, όμως, είναι αυτή η πάλη των αντιθέτων μέσα στο φαινόμενο; Στο ερώτημα αυτό η σύγχρονη φυσική δίνει απάντηση διαπιστώνοντας, π.χ., ότι στον πυρήνα του ατόμου δρουν αντίθετες δυνάμεις - οι δυνάμεις της έλξης και της απώθησης. Ετσι ο πυρήνας και το περίβλημα του ατόμου βρίσκονται σε σχέση αντίφασης, διότι ο πυρήνας είναι φορτισμένος θετικά, ενώ το περίβλημα, που αποτελείται από ηλεκτρόνια, είναι φορτισμένο αρνητικά. Στον ενόργανο κόσμο οποιοσδήποτε ζωντανός οργανισμός σε κάθε στιγμή του χρόνου παραμένει ο ίδιος, διατηρεί την ποιοτική του προσδιοριστία, ταυτόχρονα όμως είναι και αλλιώτικος επειδή λόγω της ακατάπαυστης εναλλαγής με τις λειτουργίες της αφομοίωσης και της ανομοίωσης των ουσιών ανανεώνεται όλη την ώρα. Στην κοινωνία οι αντίθετες τάξεις με τα αντίθετα συμφέροντα απαρτίζουν ταυτόχρονα την κοινωνική ζωή της. Ενότητα, όμως, των αντιθέτων σημαίνει ότι αυτά αποτελούν τις αναπόσπαστες πλευρές ενός φαινομένου και ότι αλληλοκαθορίζονται. Τα αντίθετα, δηλαδή δεν μπορούν να υπάρξουν το ένα χωρίς το άλλο ούτε είναι δυνατόν, λ.χ., να νοηθεί το αντικείμενο ή το φαινόμενο έξω από την ενότητά του. Δεν είναι δυνατό, δηλαδή, να χωριστεί ο βόρειος πόλος του μαγνήτη από το νότιο ή να υπάρχει αφομοίωση χωρίς την ανομοίωση. Ακόμη η ενότητα των αντιθέτων εκδηλώνεται και με το ότι κάτω από ορισμένες συνθήκες οι αντίθετες πλευρές ισορροπούν. Η ισορροπία είναι σχετική, προσωρινή, στην πορεία της ανάπτυξης διαταράσσεται, πράγμα που οδηγεί στην εξαφάνιση ενός πράγματος και στην εμφάνιση ενός άλλου με μία καινούρια ενότητα των αντιθέτων. Για παράδειγμα, στο νεαρό ζωικό οργανισμό επικρατεί το προτσές της αφομοίωσης, στην ώριμη ηλικία η αφομοίωση και η ανομοίωση ισορροπούν, ενώ στη γεροντική ηλικία επικρατεί το προτσές της ανομοίωσης. Αν η ενότητα είναι σχετική, τόνιζε ο Λένιν, η πάλη τους είναι απόλυτη, όπως απόλυτη είναι η ανάπτυξη και η κίνηση.

Η πάλη αυτή, λοιπόν, των αντιθέτων προωθεί την κίνηση και την εξέλιξη των φαινομένων, αποτελώντας και την κύρια πλευρά της αντίφασης. Ετσι, π.χ., η κίνηση των πλανητών γύρω από τον ήλιο και η σταθερότητα του ηλιακού συστήματος είναι αποτέλεσμα της ελκτικής δύναμης, που απομακρύνει τους πλανήτες από τον ήλιο. Αν δεν υπήρχε η πρώτη οι πλανήτες θα χάνονταν στο άπειρο διάστημα και αν δεν υπήρχε η δεύτερη οι πλανήτες θα 'πεφταν πάνω στον ήλιο. Προϋπόθεση, λοιπόν, για την ύπαρξή τους είναι η αντιφατική αλληλεπίδραση των αντιθέτων δυνάμεων. Πηγή, δε, ανάπτυξης στη ζωντανή φύση είναι η αλληλεπίδραση της κληρονομικότητας και της μεταβλητότητας των αντιθέτων τάσεων και ιδιοτήτων στην ανάπτυξη του οργανισμού. Χάρη, δηλαδή, στην κληρονομικότητα ο οργανισμός διατηρεί τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, χάρη όμως στη μεταβλητότητα την ικανότητά του για ανανέωση και προσαρμογή. Ακόμη, κινητήρια δύναμη ανάπτυξης των εκμεταλλευτικών κοινωνιών είναι η πάλη των τάξεων, γιατί μόνο μ' αυτή πραγματοποιείται το πέρασμα σε ανώτερο κοινωνικό σύστημα, αλλά και στη γνώση, η αντίφαση, π.χ., μεταξύ αντικειμενικού και υποκειμενικού, σχετικού και απολύτου κλπ. είναι μορφές της πάλης των αντιθέτων. Εξάλλου, οι αντιθέσεις δεν είναι αμετάβλητες και αποστεωμένες, αλλά αναπτύσσονται και περνούν από στάδια, όπως είναι το αρχικό στάδιο της απλής διαφοράς, το στάδιο του αντιθέτου που είναι στάδιο της αναπτυγμένης αντίφασης, και το στάδιο της σύγκρουσης, όπου η αντίφαση φτάνει στο έπακρο.

2. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΣΟΤΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΕ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ

Το πέρασμα των ποσοτικών αλλαγών σε ριζικές ποιοτικές αλλαγές είναι ένας από τους πιο γενικούς νόμους της εξέλιξης της φύσης και της κοινωνίας. Η μαρξιστική διαλεκτική δείχνει ότι το προτσές της εξέλιξης είναι το πέρασμα από ασήμαντες ποσοτικές αλλαγές σε ποιοτικές αλλαγές, σε ριζικές δηλαδή αλλαγές, που επέρχονται με μορφή αλματικού περάσματος από τη μία ποιοτική κατάσταση στην καινούρια. Η διαλεκτική διδάσκει ακόμη ότι το προτσές της εξέλιξης, παρά τις παλινδρομήσεις, πρέπει να το βλέπουμε με κατεύθυνση πάντοτε προς την ανοδική πορεία της εξέλιξης και το πέρασμα κατά το άλμα ότι συνίσταται στη διακοπή του βαθμιαίου και δεν απέρχεται τυχαία αλλά νομοτελειακά, ως αποτέλεσμα συσσώρευσης ποσοτικών αλλαγών. Στη φύση συντελείται με άλματα το πέρασμα από τη μία στην άλλη κατάσταση, όπως, π.χ., στην περίπτωση της θέρμανσης ή της ψύξης του νερού., ή στην κοινωνία συντελείται με τα άλματα των επαναστάσεων, που είναι η ατμομηχανή της ιστορίας, οι κινητήριες δηλαδή δυνάμεις της.

3. Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΗΣ

Ο νόμος της διαλεκτικής άρνησης συνίσταται στο ότι το καινούριο παίρνει τη θέση του παλιού, δηλαδή το ένα στάδιο αντικαθιστά το άλλο. Αρνηση, δηλαδή, ονομάζεται η διαδικασία του περάσματος από το παλιό στο καινούριο. Η άρνηση έχει καθολικό χαρακτήρα, προσιδιάζει δηλαδή σ' οποιαδήποτε ανάπτυξη στη φύση και στην κοινωνία. Πέφτοντας, π.χ., στη γη ο σπόρος φυτρώνει με την επίδραση της θερμότητας και της υγρασίας και από αυτόν αναπτύσσεται το φυτό που αποτελεί άρνηση του σπόρου. Οπως ο σοσιαλισμός στην κοινωνία αποτελεί άρνηση του καπιταλισμού. Η άρνηση έχει την αιτία της στην ενότητα και την πάλη των αντιθέτων που ενυπάρχουν στα φαινόμενα, αλλά η ίδια η άρνηση αποτελεί τη λύση της εσωτερικής αντίφασης με την υπερνίκηση της παλιάς, συντηρητικής πλευράς και την επικράτηση της καινούριας προοδευτικής πλευράς. Ετσι η ανάπτυξη αποτελεί τη διαδικασία όπου το παλιό υποβάλλεται συνεχώς σε άρνηση και αντικατάσταση από το καινούριο. Δίχως αυτό δεν υπάρχει ανάπτυξη. Δεν υπάρχει όμως χάσμα μεταξύ του παλιού και καινούριου γιατί η διαλεκτική άρνηση διατηρεί ό,τι καλύτερο υπήρξε στο παλιό, αν και το προτσές δε συντελείται με απόλυτα καθαρή μορφή. Μπορεί δηλαδή να διατηρηθούν και επιβιώσεις ή αρνητικά υπολείμματα του παλιού, που βαθμιαία όμως ξεπερνιούνται (επιβιώσεις, π.χ., του καπιταλισμού στη συνείδηση μερικών ανθρώπων που ζουν στη σοσιαλιστική κοινωνία). Το κάθε καινούριο, αναπτυσσόμενο, θα γίνει παλιό αργά ή γρήγορα. Ετσι, νόμος της ανάπτυξης είναι η άρνηση της άρνησης, που στο σοσιαλισμό δε γίνεται με επανάσταση, αλλά με πέρασμα σε νέο στάδιο ανάπτυξης της κοινωνίας.

Μάκης ΠΑΡΕΝΤΗΣ 

Ο πρέσβης κάνει ποδήλατο...

«Ο πρέσβης Πάιατ, μαζί με τους ποδηλάτες από την αμερικανική πρεσβεία, γιόρτασαν την Ημέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας που συμμετείχε στον 41ο Γύρο Θυσίας (Tour of Sacrifice Race). Ο αγώνας, που ξεκινάει από την Πάτρα και τελειώνει στην Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας στα Καλάβρυτα, διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου από τον Ποδηλατικό Ομιλο Πατρών, για να τιμήσει την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Σε σύντομες συνομιλίες με τον περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας κ. Απόστολο Κατσιφάρα και τον δήμαρχο Καλαβρύτων κ. Γιώργο Λάζουρα, ο πρέσβης Πάιατ δήλωσε ότι ήταν χαρά και τιμή τιμή του να συμμετάσχει στον ποδηλατικό γύρο».
Μ' αυτόν τον ...λιτό τρόπο, η αμερικάνικη πρεσβεία ανακοίνωσε την περασμένη Δευτέρα τη συμμετοχή για δεύτερη φορά του πρέσβη των ΗΠΑ στον ποδηλατικό γύρο που ξεκινάει κάθε χρόνο τέτοια μέρα από την Πάτρα. Η «είδηση» προβλήθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ με μακροσκελή αφιερώματα και μελιστάλακτες αναφορές στην «προσιτότητα» και την καλή φυσική κατάσταση του πρέσβη, διανθισμένα με τα απαραίτητα πλάνα και τις φωτογραφίες του Πάιατ να ποδηλατεί και να συζητάει με τον κόσμο, καθώς - όπως γράφτηκε - «μαγνήτισε τα βλέμματα».

* * *

Τραγική ειρωνεία: Μια μέρα πριν, στις 24 Μάρτη, συμπληρώνονταν 20 χρόνια ακριβώς από τη μέρα που ξεκίνησε ο βομβαρδισμός της τότε ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, που κράτησε 78 μερόνυχτα και αποτέλεσε το πιο φρικαλέο κεφάλαιο στην πορεία ΝΑΤΟποίησης των Βαλκανίων, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Γι' αυτήν την αιματηρή επέτειο, γι' αυτό το ιμπεριαλιστικό έγκλημα, που άφησε πίσω του χιλιάδες νεκρούς και καμένη γη, που άλλαξε τον χάρτη των Βαλκανίων και έστρωσε το έδαφος για τις επόμενες διαιρέσεις και διενέξεις, κατά τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών, ελάχιστα πράγματα γράφτηκαν και ακούστηκαν στον Τύπο.
Αυτονόητα, πλήρης ήταν η αφωνία και για τις μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις, όπου πρωτοστάτησε το ΚΚΕ, την περίοδο που εξελισσόταν η επέμβαση, όπως και για τη στάση της τότε ελληνικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που συμφώνησε με την επίθεση στο ΝΑΤΟ και τη στήριξε με κάθε τρόπο, δίνοντας γη, αέρα και νερό στη δολοφονική μηχανή να διεξάγει τις επιχειρήσεις της στη Γιουγκοσλαβία.

* * *

Μαζί με τον ποδηλάτη Πάιατ, ειδικά στην ΕΡΤ, χορτάσαμε αυτές τις μέρες να βλέπουμε και το περίφημο σποτάκι που πλασάρει η αμερικάνικη πρεσβεία, για τα επιτεύγματα της συνεργασίας Ελλάδας - ΗΠΑ. Μέσα από τις αφηγήσεις «πετυχημένων» ανθρώπων, που εκμεταλλεύτηκαν τις «ευκαιρίες» της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας, το σποτ διαφημίζει τις διμερείς σχέσεις, που ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και απλώνονται πλέον σε όλους τους τομείς, πέρα από τον οικονομικό και τον στρατιωτικό.
Τον επόμενο χρόνο, μάλιστα, θα υπάρξει και νέα «αναβάθμιση», με τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα εκπαίδευσης «μελλοντικών ηγετών», όπως ανακοίνωσε η αμερικάνικη κυβέρνηση, στο μήνυμά της για την 25η Μαρτίου. Πρόκειται για πρόγραμμα φοίτησης επιλεγμένων σπουδαστών στα πανεπιστήμια και άλλα «εκπαιδευτικά» κέντρα των ΗΠΑ, όπου «ζυμώνονται» με τις αμερικανικές «αξίες» και εξασκούν τις ηγετικές τους ικανότητες, με στόχο να τις αξιοποιήσουν για την «επαγγελματική» τους ανέλιξη στην Ελλάδα. Κάποιοι από αυτούς αργά ή γρήγορα θα βρεθούν στο «pay roll» αμερικανικών οργανισμών και υπηρεσιών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, αναλαμβάνοντας ρόλους στην εμπέδωση της ελληνοαμερικανικής φιλίας, όπως άλλωστε ενημερώνει και το σποτάκι της πρεσβείας.

* * *

Ολα αυτά θα έμοιαζαν ασύνδετα μεταξύ τους, αν τον περασμένο Γενάρη δεν δημοσιοποιούνταν η λεγόμενη Ολοκληρωμένη Εκθεση («Integrated Country Strategy») του αμερικανικού ΥΠΕΞ για την Ελλάδα, την οποία παρουσίασε αναλυτικά ο «Ριζοσπάστης». Εκεί, μεταξύ άλλων, υπήρχε μια ξεχωριστή ενότητα με τον τίτλο «Ενίσχυση και ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών, των εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων μέσω της προώθησης κοινών αξιών για τη μείωση της ξένης επιρροής στους πολιτιστικούς και θρησκευτικούς τομείς, την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και την προώθηση μιας νέας γενιάς ηγετών με ευνοϊκές απόψεις προς τις ΗΠΑ και τις αξίες τους».
Σ' αυτήν προαναγγέλλονταν η στόχευση των «εκπαιδευτικών και πολιτιστικών προγραμμάτων της πρεσβείας (...) για να προωθήσουν μια θετική άποψη των αμερικανο-ελληνικών σχέσεων. Οι Ελληνες πολίτες να κατανοήσουν τις προτεραιότητες των ΗΠΑ στην περιοχή και να υποστηρίξουν τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας με τις ΗΠΑ, τους οικονομικούς δεσμούς και την πολιτική εμπλοκή. Οι ελληνικές ΜΚΟ και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν παραπληροφόρηση που πατρονάρεται από κράτη».

* * *

Να λοιπόν τι είναι αυτό που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Να γιατί η αποσιώπηση της 20ετούς μαύρης επετείου από τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία δεν είναι «αμνησία» ή παράβλεψη, αλλά συνειδητή επιλογή. Οπως και τα «life style» ρεπορτάζ για τον Πάιατ, που όταν δεν ποδηλατεί, συνεργάζεται με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τους υπουργούς της για το πώς θα κάνουν «τη ζωή ποδήλατο» στον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής, προωθώντας τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό, με την ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας.
Αν μάλιστα πάρουμε τοις μετρητοίς τη διαπίστωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ότι «ορισμένα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας είναι ιστορικώς επιφυλακτικά για τη συνεργασία Ελλάδας - ΗΠΑ στην άμυνα, στην οικονομία και τα πολιτικά ζητήματα», τότε με βεβαιότητα μπορούμε να προβλέψουμε ότι το επόμενο διάστημα θα εξαντλήσουν κάθε φανερό και αθέατο μέσο για το ξέπλυμα των ιμπεριαλιστικών σχεδίων ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και τον εξωραϊσμό της ελληνικής συμμετοχής, που μόνο κινδύνους επιφυλάσσει στο λαό, όπως φανερώνουν άλλωστε οι εξελίξεις στην περιοχή μας, με την έξαρση των εθνικισμών και τα σενάρια για νέες αλλαγές συνόρων...

Το μήνυμα

Η πρόσφατη τριμερής Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, με τη συμμετοχή και του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, η τρίτη μέσα σε έναν μήνα συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Τουρκίας και Ελλάδας, όπως και οι δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών περί «δικαιωμάτων» της Τουρκίας στην Ανατ. Μεσόγειο, πρέπει να χτυπήσουν «καμπανάκι» για το λαό.
Αποτελούν, αν μη τι άλλο, «τροχιοδεικτικές βολές» για το μεγάλο παζάρι στο οποίο συμμετέχει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στο πλαίσιο του ευρύτερου αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού για την περιοχή, όπου καθοριστικό ρόλο παίζει η προσπάθεια να κρατηθεί η Τουρκία στο δυτικό στρατόπεδο και να ανακοπεί η παραπέρα συνεργασία της με τη Ρωσία, με τα ανάλογα βέβαια ανταλλάγματα.
Επομένως, η λογική της συνεκμετάλλευσης και των λοιπών «έντιμων» συμβιβασμών που καλλιεργείται από την κυβέρνηση δεν αποτελεί «κλάδο ελιάς».
Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει... Βάζοντας στο τραπέζι ζητήματα που «ακουμπούν» τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου, με αντικείμενο τη μοιρασιά της ενεργειακής λείας ανάμεσα σε μεγάλα μονοπώλια και αναλαμβάνοντας ενεργότερο ρόλο στην αντιπαράθεση της Τουρκίας με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, η ελληνική κυβέρνηση χώνει βαθύτερα το λαό σε επικίνδυνα σχέδια και ανταγωνισμούς που δυναμώνουν στην ευρύτερη περιοχή.
Είναι ερώτημα τι συζητιέται πίσω από τις κλειστές πόρτες για τις «διευθετήσεις» στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό. Το γεγονός ωστόσο ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μιλάει με ιδιαίτερη θέρμη για την επαναδιαπραγμάτευση των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, ως το αναγκαίο υπόβαθρο για να γίνουν «ιστορικά βήματα» μέσα στη χρονιά, δείχνει πολλά για το πόσο μακριά φτάνει ο σχεδιασμός τους.
Αλλωστε, ούτε η κυβέρνηση αρνείται ότι παίζει ρόλο «διαύλου» ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Τουρκία, μεταξύ άλλων προετοιμάζοντας το έδαφος για τις «απαραίτητες παραχωρήσεις» σε ό,τι αφορά την ενεργειακή μοιρασιά στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Τουρκία διαμηνύει ότι «τίποτα δεν μπορεί να γίνει» χωρίς τη συμμετοχή της και υπογραμμίζει τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της και με σειρά παραβιάσεων και παραβάσεων.
Αυτόν το σκοπό υπηρετούν τόσο οι δηλώσεις Κατρούγκαλου - Κοτζιά, ότι η Τουρκία έχει «δικαιώματα» στην Ανατ. Μεσόγειο, όσο και το κάλεσμα του Ελληνα ΥΠΕΞ στην Τουρκία να πάρει ενεργά μέρος στον σχεδιασμό του ενεργειακού χάρτη της περιοχής, που σηματοδοτείται από την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στην τριμερή Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ.
Σε τίποτα δεν αλλάζει την ουσία για το λαό η συζήτηση στα αστικά επιτελεία - που κατά τ' άλλα πανηγυρίζουν για τη «συνέχεια» της εμπλοκής της χώρας στα ευρωατλαντικά σχέδια, ανεξάρτητα από εναλλαγές κυβερνήσεων - για το ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος για τον κοινό στόχο της «αναβάθμισης» της αστικής τάξης στην περιοχή.
Για το λαό, όμως, η ολοένα και βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στο σχεδιασμό ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, με τη μία ή την άλλη μορφή, αποτελεί παράγοντα μεγάλων κινδύνων και θα κληθεί να πληρώσει είτε την παραπέρα επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, με τη χώρα στην «πρώτη γραμμή» της αντιπαράθεσης, είτε τους «έντιμους συμβιβασμούς» των ιμπεριαλιστών, που με βεβαιότητα θα βάλουν στο τραπέζι και τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου.
Ξανά και ξανά επιβεβαιώνεται πως η ειρήνη και η ασφάλεια, όπως και αμοιβαία επωφελείς συνεργασίες με όλους τους γείτονες λαούς, δεν μπορούν να διασφαλιστούν με τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, που «εγγυώνται» κινδύνους και περιπέτειες, αλλά στην Ελλάδα όπου ο λαός θα είναι νοικοκύρης στον τόπο του, χωρίς τα δεσμά του κεφαλαίου, των ΝΑΤΟ - ΕΕ και όλων των ιμπεριαλιστικών ενώσεων. Το μήνυμα αυτό, της αποφασιστικής πάλης για να απεμπλακεί η χώρα από τα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, μπορεί και θα το στείλει η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ παντού.

Καραμπινάτοι ναζιστές – Όταν η Χρυσή Αυγή εξυμνούσε το Γ’ Ράιχ και τα τάγματα ασφαλείας μαζί με Βαυαρούς νεοναζί

Κατιούσα

Μπορεί η Χρυσή Αυγή να προσπαθεί όσο γίνεται να αποστασιοποιηθεί από τις φασιστικές και ναζιστικές τις ρίζες, παραδεχόμενη στην καλύτερη των περιπτώσεων κάποια “νεανικά ολισθήματα”, στην πραγματικότητα παραμένει ένα καθαρά νεοναζιστικό μόρφωμα, που βρίσκεται σε αγαστές σχέσεις με ομοϊδεάτες του σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στη Γερμανία. Στο σχόλιο του, με τίτλο “Πατριώτες για κλάματα”, το γραφείο τύπου της Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ καταγγέλλει πως τον περασμένο Αύγουστο, δηλαδή το 2018 κι όχι χρόνια πριν, κλιμάκιο της ΧΑ επισκέφτηκε την Άνω Βαυαρία και μίλησε στη συγκέντρωση του νεοφασιστικού κόμματος “Ο τρίτος δρόμος” (Der dritte Weg), που μετά βίας κρύβει τις εθνικοσοσιαλιστικές του θέσεις κι αυτό μόνο και μόνο επειδή αυτές απαγορεύονται με βάση το γερμανικό σύνταγμα.
Στη συγκέντρωση αυτή, με στόχο τη σύσφιξη δεσμών μεταξύ φασιστικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη, ενόψει και των ευρωεκλογών, η ΧΑ αναφέρθηκε και στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, όπως και στο χρονικό της δικής της ανόδου, επιχειρώνοντας μεταξύ άλλων να παρουσιάσει τη ναζιστική κατοχή ως μια περίοδο που Γερμανοί και ταγματασφαλίτες πολεμούσαν ενωμένοι κατά του κομμουνισμού:
“Σε αντίθεση με τη σημερινή παρουσίαση της ιστορίας οι Έλληνες δεν ήταν σε καμία περίπτωση συνολικά εχθρικά διακείμενοι προς το Τρίτο Ράιχ (σ.σ, απουσιάζει παντελώς η λέξη κατοχή από το κείμενο. Ήδη από τότε υπήρχαν ομάδες, που πολεμούσαν μαζί με τη Γερμανία κατά του μπολσεβικισμού. Υπό τον πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη υπήρχε για παράδειγμα στι διάρκεια του πολέμου με τα “Τάγματα Ασφαλεάις” μια μονάδα, που διεξήγαγε την πάλη κατά του κομμουνισμού”.
Στη συνέχεια, οι χρυσαυγίτες αναφέρθηκαν σε “μια σειρά εναλλασσόμενων επαναστάσεων που συντάραξαν την Ελλάδα”, κι αναρωτιέται κανείς αν εννοούν ως “επανάσταση” τη θεωρία περί “τριών γυρών” του ΚΚΕ.  χούντα των συνταγματαρχών περιγράφεται ως “μια αντικομμουνιστικής κατεύθυνσης κυβέρνησης, που αγωνίστηκε και για την απελευθέρωση της Κύπρου από την οθωμανική κυριαρχία”. Αν έχετε μείνει άναυδοι από τη χρυσαυγίτικη ξετσιπωσιά, είναι απλώς επειδή δεν έχετε δει τη συνέχεια. Η χούντα … εχμ η κυβέρνηση εννοούν οι φασίστες “απέτυχε” (λέξη φυσικά για το πόσο η “αποτυχία” αυτή σχετίζεται με την “απελευθέρωση” της Κύπρου) και ο “πρόεδρος” Γεώργιος Παπαδόπουλος φυλακίστηκε. Στη συνέχεια ξεκινά μια συγκινητική ιστορία για τη γνωριμία του δικτάτορα με τον επίσης φυλακισμένο Μιχαλολιάκο (αναφέρεται μόνο η πρώτη του φυλάκιση για επεισόδια έξω από τη βρετανική πρεσβεία για το Κυπριακό, κι όχι η επόμενη για συμμετοχή σε ακροδεξιές βομβιστικές επιθέσεις στα τέλης της δεκαετίας του ’70). Εκεί λοιπόν ο Παπαδόπουλος “δίδαξε στο νέο άνδρα κάποια πράγματα ιστορίας και πολιτικής” και ο Μιχαλολιάκος μπήκε στην ΕΠΕΝ. Ακολουθεί το ιστορικό της ίδρυσης της Χρυσής Αυγής το 1985, επειδή ο Μιχαλολιάκος “δεν άντεχε κάποιες εξελίξεις” μέσα στην ΕΠΕΝ και αναλυτική αναφορά στο ρόλο της στα σκοπιανοφάγα συλλαλητήρια του 1992.
Ως σημείο καμπής για την άνοδο της ΧΑ παρουσιάζεται η διεθνής κρίση και παρατίθεται η εκλογική της άνοδος από τις δημοτικές εκλογές της Αθήνας το 2010 ως σήμερα.
Η σύλληψη της ηγεσίας και η δίκη της ΧΑ παρουσιάζονται ως “κύμα καταστολής”, χωρίς φυσικά να αναφέρεται πουθενά η δολοφονία του Παύλου Φύσσα έστω και ως γεγονός. Η ανταπόκριση του “Τρίτου δρόμου”, που οι γερμανομαθείς μπορούν να διαβάσουν ολόκληρη εδώ, κλείνει με τη δέσμευση πως θα παρακολουθεί το δρόμο της ΧΑ “με ενδιαφέρον και παραγωγική συνεργασία”.
Όπως σημειώνει και το σχόλιο της Τ.Ε Λέσβου του ΚΚΕ:

Τι αποκαλύπτεται; Αφενός ότι οι «πατριώτες» της Χρυσής Αυγής μόνο πατριώτες δεν είναι, είναι καραμπινάτοι ναζιστές και υμνούν τους συνεργάτες των ναζί στην Κατοχή. Αφετέρου, ότι ο πραγματικός και ο μοναδικός εχθρός που αναγνωρίζουν είναι οι κομμουνιστές, γιατί αποτελούν τον μοναδικό πραγματικό αντίπαλο στο ναζισμό – φασισμό. Ας αποτελέσει η παραπάνω ανταπόκριση «τροφή» για σκέψη και κριτήριο και για τις εκλογές που έρχονται σε όλες τις κάλπες.

Υψίπεδα Γκολάν. Τι θα επιλέξει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;

Η παράδοση εδάφους για το στήσιμο Ισραηλινού ραντάρ στην Κρήτη, είναι φανερό ότι αναβαθμίζει και κάνει πιο στενές τις στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ. Αυτός είναι ο λόγος που τώρα, το θέμα "Γκολάν", γίνεται "καυτή πατάτα" για την ελληνική κυβέρνηση.

Η υπογραφείσα απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ, να αναγνωρίσει επισήμως ως ισραηλινό έδαφος, τα κατακτημένα με πόλεμο σε βάρος της Συρίας (1967), υψίπεδα του Γκολάν, θέτει εκ των πραγμάτων σοβαρά προβλήματα στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία δεν σταματά να προσφέρει βάσεις στις ΗΠΑ, αυταπατώμενη ότι θα είναι βάσεις κατά της Τουρκίας. Θα αναγνωρίσει σιωπηρώς ή φανερά, ως σωστή και νόμιμη την απόφαση των ΗΠΑ για αλλαγή συνόρων; Θα θεωρήσει πως η δυναμική αντίδραση και σύγκρουση της Τουρκίας κατά ΗΠΑ και Ισραήλ είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επωφεληθεί, από αυτή την αντίθεση, σε βάρος της Τουρκίας; Ή θα ταχθεί ανοικτά υπέρ της Τουρκικής θέσης για παράνομη και απαράδεκτη αλλαγή των συνόρων των κρατών και νομιμοποίηση κατεχόμενου ξένου εδάφους, κόντρα στις αποφάσεις του ΟΗΕ;

Τι θα κάνει;

Το έχουν σκεφτεί καλά αν έχουν πρόθεση να σιωπήσουν ή, ακόμη χειρότερα, να εγκρίνουν τέτοια αλλαγή συνόρων; Μήπως έχουν υπολογίσει πως αν έρθουν τούμπα τα πράγματα και γίνει παρελθόν από την εξουσία ο Ερντογάν και η μερίδα της αστικής τάξης που τον στηρίζει, οι ΗΠΑ μπορεί να θυμηθούν ότι μπορούν να κάνουν ένα "δωράκι" στην "άσωτη κόρη" και αυτό που κάνουν τώρα στο Γκολάν (προηγούμενα με την Ιερουσαλήμ) το κάνουν και στην Κύπρο; Μάλιστα θα έχουν και το προηγούμενο της σιωπηρής ή φανερής συμφωνίας αλλαγής συνόρων από την Ελλάδα! Το σκέφτονται αυτό;

Μήπως, όσο και αν δεν είναι συμβατό με την οξυμένη κατάσταση των σχέσεων, πρέπει να υιοθετήσει στάση αρχών και να ταχθεί με την τουρκική θέση στην περίπτωση του Γκολάν; Μια θέση που αντικειμενικά στρέφεται και κατά της ίδιας της Τουρκίας που κατέχει τη Β. Κύπρο και πολύ θα ήθελε, κατά το πρότυπο του Γκολάν, να την ενσωματώσει κάποια στιγμή ως τουρκικό έδαφος;

Τι θα επιλέξει η κυβέρνηση που έχει ήδη δεθεί χειροπόδαρα από ΗΠΑ και Ισραήλ;

Καραμπινάτοι ναζιστές – Όταν η Χρυσή Αυγή εξυμνούσε το Γ’ Ράιχ και τα τάγματα ασφαλείας μαζί με Βαυαρούς νεοναζί

Κατιούσα

Μπορεί η Χρυσή Αυγή να προσπαθεί όσο γίνεται να αποστασιοποιηθεί από τις φασιστικές και ναζιστικές τις ρίζες, παραδεχόμενη στην καλύτερη των περιπτώσεων κάποια “νεανικά ολισθήματα”, στην πραγματικότητα παραμένει ένα καθαρά νεοναζιστικό μόρφωμα, που βρίσκεται σε αγαστές σχέσεις με ομοϊδεάτες του σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στη Γερμανία. Στο σχόλιο του, με τίτλο “Πατριώτες για κλάματα”, το γραφείο τύπου της Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ καταγγέλλει πως τον περασμένο Αύγουστο, δηλαδή το 2018 κι όχι χρόνια πριν, κλιμάκιο της ΧΑ επισκέφτηκε την Άνω Βαυαρία και μίλησε στη συγκέντρωση του νεοφασιστικού κόμματος “Ο τρίτος δρόμος” (Der dritte Weg), που μετά βίας κρύβει τις εθνικοσοσιαλιστικές του θέσεις κι αυτό μόνο και μόνο επειδή αυτές απαγορεύονται με βάση το γερμανικό σύνταγμα.
Στη συγκέντρωση αυτή, με στόχο τη σύσφιξη δεσμών μεταξύ φασιστικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη, ενόψει και των ευρωεκλογών, η ΧΑ αναφέρθηκε και στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, όπως και στο χρονικό της δικής της ανόδου, επιχειρώνοντας μεταξύ άλλων να παρουσιάσει τη ναζιστική κατοχή ως μια περίοδο που Γερμανοί και ταγματασφαλίτες πολεμούσαν ενωμένοι κατά του κομμουνισμού:
“Σε αντίθεση με τη σημερινή παρουσίαση της ιστορίας οι Έλληνες δεν ήταν σε καμία περίπτωση συνολικά εχθρικά διακείμενοι προς το Τρίτο Ράιχ (σ.σ, απουσιάζει παντελώς η λέξη κατοχή από το κείμενο. Ήδη από τότε υπήρχαν ομάδες, που πολεμούσαν μαζί με τη Γερμανία κατά του μπολσεβικισμού. Υπό τον πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη υπήρχε για παράδειγμα στι διάρκεια του πολέμου με τα “Τάγματα Ασφαλεάις” μια μονάδα, που διεξήγαγε την πάλη κατά του κομμουνισμού”.
Στη συνέχεια, οι χρυσαυγίτες αναφέρθηκαν σε “μια σειρά εναλλασσόμενων επαναστάσεων που συντάραξαν την Ελλάδα”, κι αναρωτιέται κανείς αν εννοούν ως “επανάσταση” τη θεωρία περί “τριών γυρών” του ΚΚΕ.  χούντα των συνταγματαρχών περιγράφεται ως “μια αντικομμουνιστικής κατεύθυνσης κυβέρνησης, που αγωνίστηκε και για την απελευθέρωση της Κύπρου από την οθωμανική κυριαρχία”. Αν έχετε μείνει άναυδοι από τη χρυσαυγίτικη ξετσιπωσιά, είναι απλώς επειδή δεν έχετε δει τη συνέχεια. Η χούντα … εχμ η κυβέρνηση εννοούν οι φασίστες “απέτυχε” (λέξη φυσικά για το πόσο η “αποτυχία” αυτή σχετίζεται με την “απελευθέρωση” της Κύπρου) και ο “πρόεδρος” Γεώργιος Παπαδόπουλος φυλακίστηκε. Στη συνέχεια ξεκινά μια συγκινητική ιστορία για τη γνωριμία του δικτάτορα με τον επίσης φυλακισμένο Μιχαλολιάκο (αναφέρεται μόνο η πρώτη του φυλάκιση για επεισόδια έξω από τη βρετανική πρεσβεία για το Κυπριακό, κι όχι η επόμενη για συμμετοχή σε ακροδεξιές βομβιστικές επιθέσεις στα τέλης της δεκαετίας του ’70). Εκεί λοιπόν ο Παπαδόπουλος “δίδαξε στο νέο άνδρα κάποια πράγματα ιστορίας και πολιτικής” και ο Μιχαλολιάκος μπήκε στην ΕΠΕΝ. Ακολουθεί το ιστορικό της ίδρυσης της Χρυσής Αυγής το 1985, επειδή ο Μιχαλολιάκος “δεν άντεχε κάποιες εξελίξεις” μέσα στην ΕΠΕΝ και αναλυτική αναφορά στο ρόλο της στα σκοπιανοφάγα συλλαλητήρια του 1992.
Ως σημείο καμπής για την άνοδο της ΧΑ παρουσιάζεται η διεθνής κρίση και παρατίθεται η εκλογική της άνοδος από τις δημοτικές εκλογές της Αθήνας το 2010 ως σήμερα.
Η σύλληψη της ηγεσίας και η δίκη της ΧΑ παρουσιάζονται ως “κύμα καταστολής”, χωρίς φυσικά να αναφέρεται πουθενά η δολοφονία του Παύλου Φύσσα έστω και ως γεγονός. Η ανταπόκριση του “Τρίτου δρόμου”, που οι γερμανομαθείς μπορούν να διαβάσουν ολόκληρη εδώ, κλείνει με τη δέσμευση πως θα παρακολουθεί το δρόμο της ΧΑ “με ενδιαφέρον και παραγωγική συνεργασία”.
Όπως σημειώνει και το σχόλιο της Τ.Ε Λέσβου του ΚΚΕ:

Τι αποκαλύπτεται; Αφενός ότι οι «πατριώτες» της Χρυσής Αυγής μόνο πατριώτες δεν είναι, είναι καραμπινάτοι ναζιστές και υμνούν τους συνεργάτες των ναζί στην Κατοχή. Αφετέρου, ότι ο πραγματικός και ο μοναδικός εχθρός που αναγνωρίζουν είναι οι κομμουνιστές, γιατί αποτελούν τον μοναδικό πραγματικό αντίπαλο στο ναζισμό – φασισμό. Ας αποτελέσει η παραπάνω ανταπόκριση «τροφή» για σκέψη και κριτήριο και για τις εκλογές που έρχονται σε όλες τις κάλπες.

Καραμπινάτοι ναζιστές – Όταν η Χρυσή Αυγή εξυμνούσε το Γ’ Ράιχ και τα τάγματα ασφαλείας μαζί με Βαυαρούς νεοναζί

Κατιούσα

Μπορεί η Χρυσή Αυγή να προσπαθεί όσο γίνεται να αποστασιοποιηθεί από τις φασιστικές και ναζιστικές τις ρίζες, παραδεχόμενη στην καλύτερη των περιπτώσεων κάποια “νεανικά ολισθήματα”, στην πραγματικότητα παραμένει ένα καθαρά νεοναζιστικό μόρφωμα, που βρίσκεται σε αγαστές σχέσεις με ομοϊδεάτες του σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στη Γερμανία. Στο σχόλιο του, με τίτλο “Πατριώτες για κλάματα”, το γραφείο τύπου της Τομεακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ καταγγέλλει πως τον περασμένο Αύγουστο, δηλαδή το 2018 κι όχι χρόνια πριν, κλιμάκιο της ΧΑ επισκέφτηκε την Άνω Βαυαρία και μίλησε στη συγκέντρωση του νεοφασιστικού κόμματος “Ο τρίτος δρόμος” (Der dritte Weg), που μετά βίας κρύβει τις εθνικοσοσιαλιστικές του θέσεις κι αυτό μόνο και μόνο επειδή αυτές απαγορεύονται με βάση το γερμανικό σύνταγμα.
Στη συγκέντρωση αυτή, με στόχο τη σύσφιξη δεσμών μεταξύ φασιστικών δυνάμεων σε όλη την Ευρώπη, ενόψει και των ευρωεκλογών, η ΧΑ αναφέρθηκε και στην πρόσφατη ελληνική ιστορία, όπως και στο χρονικό της δικής της ανόδου, επιχειρώνοντας μεταξύ άλλων να παρουσιάσει τη ναζιστική κατοχή ως μια περίοδο που Γερμανοί και ταγματασφαλίτες πολεμούσαν ενωμένοι κατά του κομμουνισμού:
“Σε αντίθεση με τη σημερινή παρουσίαση της ιστορίας οι Έλληνες δεν ήταν σε καμία περίπτωση συνολικά εχθρικά διακείμενοι προς το Τρίτο Ράιχ (σ.σ, απουσιάζει παντελώς η λέξη κατοχή από το κείμενο. Ήδη από τότε υπήρχαν ομάδες, που πολεμούσαν μαζί με τη Γερμανία κατά του μπολσεβικισμού. Υπό τον πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη υπήρχε για παράδειγμα στι διάρκεια του πολέμου με τα “Τάγματα Ασφαλεάις” μια μονάδα, που διεξήγαγε την πάλη κατά του κομμουνισμού”.
Στη συνέχεια, οι χρυσαυγίτες αναφέρθηκαν σε “μια σειρά εναλλασσόμενων επαναστάσεων που συντάραξαν την Ελλάδα”, κι αναρωτιέται κανείς αν εννοούν ως “επανάσταση” τη θεωρία περί “τριών γυρών” του ΚΚΕ.  χούντα των συνταγματαρχών περιγράφεται ως “μια αντικομμουνιστικής κατεύθυνσης κυβέρνησης, που αγωνίστηκε και για την απελευθέρωση της Κύπρου από την οθωμανική κυριαρχία”. Αν έχετε μείνει άναυδοι από τη χρυσαυγίτικη ξετσιπωσιά, είναι απλώς επειδή δεν έχετε δει τη συνέχεια. Η χούντα … εχμ η κυβέρνηση εννοούν οι φασίστες “απέτυχε” (λέξη φυσικά για το πόσο η “αποτυχία” αυτή σχετίζεται με την “απελευθέρωση” της Κύπρου) και ο “πρόεδρος” Γεώργιος Παπαδόπουλος φυλακίστηκε. Στη συνέχεια ξεκινά μια συγκινητική ιστορία για τη γνωριμία του δικτάτορα με τον επίσης φυλακισμένο Μιχαλολιάκο (αναφέρεται μόνο η πρώτη του φυλάκιση για επεισόδια έξω από τη βρετανική πρεσβεία για το Κυπριακό, κι όχι η επόμενη για συμμετοχή σε ακροδεξιές βομβιστικές επιθέσεις στα τέλης της δεκαετίας του ’70). Εκεί λοιπόν ο Παπαδόπουλος “δίδαξε στο νέο άνδρα κάποια πράγματα ιστορίας και πολιτικής” και ο Μιχαλολιάκος μπήκε στην ΕΠΕΝ. Ακολουθεί το ιστορικό της ίδρυσης της Χρυσής Αυγής το 1985, επειδή ο Μιχαλολιάκος “δεν άντεχε κάποιες εξελίξεις” μέσα στην ΕΠΕΝ και αναλυτική αναφορά στο ρόλο της στα σκοπιανοφάγα συλλαλητήρια του 1992.
Ως σημείο καμπής για την άνοδο της ΧΑ παρουσιάζεται η διεθνής κρίση και παρατίθεται η εκλογική της άνοδος από τις δημοτικές εκλογές της Αθήνας το 2010 ως σήμερα.
Η σύλληψη της ηγεσίας και η δίκη της ΧΑ παρουσιάζονται ως “κύμα καταστολής”, χωρίς φυσικά να αναφέρεται πουθενά η δολοφονία του Παύλου Φύσσα έστω και ως γεγονός. Η ανταπόκριση του “Τρίτου δρόμου”, που οι γερμανομαθείς μπορούν να διαβάσουν ολόκληρη εδώ, κλείνει με τη δέσμευση πως θα παρακολουθεί το δρόμο της ΧΑ “με ενδιαφέρον και παραγωγική συνεργασία”.
Όπως σημειώνει και το σχόλιο της Τ.Ε Λέσβου του ΚΚΕ:

Τι αποκαλύπτεται; Αφενός ότι οι «πατριώτες» της Χρυσής Αυγής μόνο πατριώτες δεν είναι, είναι καραμπινάτοι ναζιστές και υμνούν τους συνεργάτες των ναζί στην Κατοχή. Αφετέρου, ότι ο πραγματικός και ο μοναδικός εχθρός που αναγνωρίζουν είναι οι κομμουνιστές, γιατί αποτελούν τον μοναδικό πραγματικό αντίπαλο στο ναζισμό – φασισμό. Ας αποτελέσει η παραπάνω ανταπόκριση «τροφή» για σκέψη και κριτήριο και για τις εκλογές που έρχονται σε όλες τις κάλπες.

Όταν οι ξεδιάντροποι μιλάνε για ντροπή!

Πανό της ντροπής χαρακτήρισε ο κ. Αλεξόπουλος το πανό που ανάρτησε η Επιτροπή Ειρήνης για να δηλώσει την αντίθεσή της στη συμμετοχή του Αμερικανού πρέσβη στον ποδηλατικό γύρο «θυσίας».

Και εξαπέλυσε μια ψυχροπολεμικού τύπου επίθεση στη Δημοτική Αρχή κάνοντας αναφορές για προγραφές, πιθανές διώξεις πολιτικών αντιπάλων κτλ.

Είναι δικαίωμα του στελέχους του ΠΑΣΟΚ, μέλους της ΚΕ του ΚΙΝΑΛ να νιώθει ντροπή για οτιδήποτε θέλει.

Δικαίωμά μας και εμάς να ρωτάμε:

Κύριε Αλεξόπουλε, νιώσατε καθόλου ντροπή ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ όταν ο Κ. Σημίτης ευχαριστούσε τους Αμερικάνους για τα Ίμια δυο μέρες μετά τον θάνατο τριών Ελλήνων, σηματοδοτώντας το «γκριζάρισμα του μισού Αιγαίου;

Νιώσατε ντροπή όταν η κυβέρνησή σας είχε κάνει όλη τη Βόρεια Ελλάδα Νατοϊκή βάση για τα στρατεύματα που μακέλεψαν τον λαό της Γιουγκοσλαβίας;

Νιώσατε ντροπή όταν χαριεντιζόσαστε με τον Αμερικανό πρέσβη στο γραφείο σας, τον πρέσβη που ήταν στην Ουκρανία όταν οι φασίστες ανέτρεψαν την κυβέρνηση με τις πλάτες των Αμερικάνων και δολοφόνησαν εν ψυχρό εκατοντάδες δημοκράτες;

Νιώθετε καθόλου ντροπή όταν βλέπετε τις εικόνες των πνιγμένων παιδιών στο Αιγαίο όταν δεν λέτε κουβέντα για το ποιος ευθύνεται;

Για τις καταγγελίες ότι σκοπεύουν να εγκαταστήσουν πυρηνικά στον Άραξο είπατε τίποτα στον πρέσβη ή ντραπήκατε;

Νιώσατε καθόλου ντροπή που υπερασπίζεστε τον εκπρόσωπο της κυβέρνησης που θέλει να χτίσει τείχος για να μην περνάνε οι πρόσφυγες που δημιουργεί αυτός και οι όμοιοί του,

που δεν θα χαλάσει τις σχέσεις με την Σαουδική Αραβία για μια δολοφονία δημοσιογράφου, που οργανώνει πραξικόπημα στην Βενεζουέλα;

Τέλος, για το γεγονός ότι η ανακοίνωσή σας είναι ίδια μα ακριβώς ίδια με του Νικολόπουλου ντρέπεστε ή είστε περήφανος; Είναι στα πλαίσια του «όλοι μαζί μπορούμε»;

Για να τελειώνουν τα αστεία, ο πρέσβης των ΗΠΑ δεν είναι απλός πολίτης, αθλητής, τουριστική ατραξιόν, τιμητής των αγώνων ανεξαρτησίας. Είναι ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Και γι’ αυτό κανένας σας δεν λέει κουβέντα. Αυτό δεν είναι εξωστρέφεια είναι δουλοπρέπεια.

Οι πατρινοί έχουν αποδείξει ότι είναι φιλόξενοι.

Το απέδειξαν, κύριε Αλεξόπουλε, με τον τρόπο που φέρονται στους πρόσφυγες, αυτούς που οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ κατέστρεψαν τις χώρες τους και θαλασσοπνίγονται για να γλιτώσουν.

Για όλα αυτά νιώθει κανένας από αυτούς ντροπή;

Στέλιος Παλαρμάς