ΗΦΑΙΣΤΟΣ

22 Μαΐ 2019

ΟΗΕ: Η λιτότητα έχει οδηγήσει εκατομμύρια Βρετανούς στη φτώχεια

Από iraklis3

Η λιτότητα έχει οδηγήσει εκατομμύρια Βρετανούς στη φτώχεια, σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα και η οποία καταγγέλλει μια κυβέρνηση που δρα «βάσει ιδεολογίας» και κατά παράβαση των υποχρεώσεών της σύμφωνα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, που συντάχθηκε έπειτα από μια αποστολή 12 ημερών που πραγματοποίησε στη Βρετανία ο αρμόδιος του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ακραία φτώχεια Φίλιπ Άλστον, το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας, δηλαδή 14 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν σε κατάσταση φτώχειας.
Και παρά «τις τραγικές κοινωνικές επιπτώσεις», τα «αναδρομικά» μέτρα λιτότητας που υιοθετούνται από το 2010 από τους Συντηρητικούς που βρίσκονται στην εξουσία «συνεχίζονται με σταθερό ρυθμό», «σε κατάφωρη παραβίαση των υποχρεώσεων (της βρετανικής κυβέρνησης) αναφορικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα». «Σχεδόν το 40% των παιδιών θα αναγκαστούν να ζήσουν σε κατάσταση φτώχειας ως το 2021. Οι τράπεζες τροφίμων εξαπλώνονται, ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί δραματικά (…) το προσδόκιμο ζωή έχει μειωθεί για κάποιες ομάδες ανθρώπων και το σύστημα νομικής βοήθειας έχει αποδεκατιστεί», αναφέρει η έκθεση, σύμφωνα με την οποία «η κυβέρνηση παραμένει αποφασισμένη στην άρνησή της».

Πέντε δήμαρχοι, 15 βουλευτές, δύο ευρωβουλευτές… κι όμως! – Γράφει ο Στέλιος Κανάκης

Από iraklis3

Σε πέντε δήμους είναι πλειοψηφία το ΚΚΕ. Σε μια εποχή που η κεντρική διοίκηση τους έχει στραγγαλίσει οικονομικά και πολιτικά. Κι όμως, σ’ αυτούς τους δήμους δεν γίνονται κατασχέσεις για τα χρέη των απλών δημοτών. Δεν κατάσχονται σπίτια. Οι εργαζόμενοι σ’ αυτούς μονιμοποιούνται και περιορίζεται το αίσχος των εξαμηνιτών και οχταμηνιτών. Σε αντίθεση με την κεντρική κυβερνητική πολιτική, πληρώνονται τους 13ο και 14ο μισθούς. Λαμβάνουν το επίδομα των 174 ευρώ. Οι δημότες τους δεν πληρώνουν στους παιδικούς σταθμούς και χαίρονται δωρεάν τον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Κανένα παιδί σ’ αυτούς τους δήμους δεν έμεινε έξω από παιδικό σταθμό. Μειώθηκαν τα δημοτικά τέλη για τους εργαζόμενους και αυξήθηκαν για τους επιχειρηματίες. Απαλλάσσονται από αυτά οι άνεργοι και οι μη έχοντες. Δημιουργήθηκαν παιδικές κατασκηνώσεις, λαμβάνεται πρόνοια για τους άστεγους, τα παιδιά σιτίζονται, παρέχεται δωρεάν υποστήριξη στους μαθητές μέσα από λαϊκά φροντιστήρια. Με κατ’ οίκον βοήθεια για τους γέροντες και τους ανήμπορους. Εγκαταλελειμμένες εκτάσεις ή άλλες που είχαν αφεθεί στην εκμετάλλευση μεγαλοκαρχαριών και απατεώνων γίνονται πάρκα που τα χαίρονται οι δημότες. Κτίρια ετοιμόρροπα αναστηλώνονται, επισκευάζονται και δίνονται στους δημότες για συλλογική χρήση. Δημοτικές βιβλιοθήκες λειτουργούν, άλλες δημιουργούνται και εμπλουτίζονται. Τα σχολεία σ’ αυτούς τους δήμους δεν έμειναν τους χειμώνες από πετρέλαιο, επισκευάζονται, συντηρούνται και παραδίδονται νέα. Στην Πάτρα μέχρι και οι σιδηροδρομικές γραμμές που χώριζαν την πόλη στα δύο, υπογειοποιούνται σε όλο το μήκος, από το Ρίο ως την έξοδο από την πόλη, νότια.
Πέντε δήμαρχοι μόνο! Σε μια χώρα που τα πάντα γκρεμίζονται και ξεπουλιούνται. Με μια κεντρική διοίκηση που δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο. Κι όμως γίνονται τόσα πολλά. Δείτε τι συμβαίνει σ’ αυτούς τους δήμους. Κοιτάξτε και τους άλλους όπου δεν κυβερνούν οι κομμουνιστές. Τι συμβαίνει στον δήμο της Αθήνας. Στους γύρω δήμους. Σε οποιονδήποτε δήμο της χώρας. Είτε είναι ο δήμαρχος από εκείνους, είτε από τους άλλους, είτε απ’ τους τρίτους – πολλές φορές κι απ’ όλους μαζί. Μία είναι η πολιτική τους:
Τα έσοδα των δήμων αυτών προέρχονται από φόρους του λαού και των εργαζομένων.
Οι δήμαρχοι αυτοί, παράλληλα, δηλώνουν «αδυναμία» να εισπράξουν δημοτικά τέλη από εταιρείες και μεγαλοοφειλέτες που τους οφείλουν εκατομμύρια.
Παιδιά εργαζομένων μένουν έξω από τους παιδικούς σταθμούς και για τα υπόλοιπα πληρώνουν οι γονείς τους.
Όλα είναι εμπόρευμα σ’ αυτούς τους δήμους. Οι εργαζόμενοι σ’ αυτούς πληρώνουν για τον πολιτισμό, τον αθλητισμό.
Σχολεία παρατημένα, χωρίς συντήρηση με τα ταβάνια να πέφτουν σε μαθητές και καθηγητές. Ανέλεγκτη η στατική τους επάρκεια έναντι κάποιου (διόλου απίθανου) σεισμού.
Κατασπαταλούν εκατομμύρια σε εργολάβους ιδιωτικοποιώντας τις υπηρεσίες των δήμων. Χαρίζουν εκατομμύρια σε καταπατητές, «αγοράζοντας» από αυτούς οικόπεδα που έτσι κι αλλιώς ανήκουν στους δήμους.
Το προσωπικό όλων αυτών των δήμων συνεχώς μειώνεται και πάνω από το 35% των δημοτικών υπαλλήλων είναι με 8μηνες συμβάσεις.
Πέντε Δήμαρχοι όλοι κι όλοι. Και δέκα πέντε βουλευτές. Και δύο ευρωβουλευτές. Χωρίς δημαρχιακό αυτοκίνητο, πολλές φορές και χωρίς βουλευτικό, με το δικό τους και την βενζίνη πληρωμένη απ’ τους ίδιους, με τις συγκοινωνίες, άλλοτε με τα πόδια κι έναν απλό μισθό εργαζόμενου. Δείτε το έργο τους. Έπειτα κοιτάξτε γύρω σας. Οφθαλμοφανέστατη η διαφορά. Για την ακρίβεια δεν υφίσταται σύγκριση. Αναρωτηθείτε, πώς αυτοί τα καταφέρνουν; Και γιατί οι άλλοι δεν θέλουν; Καταλήξτε σε συμπέρασμα. Για εσάς πρόκειται και τα παιδιά σας. Γνωρίστε το έργο των κομμουνιστών δημάρχων. Των κομμουνιστών βουλευτών και ευρωβουλευτών. Συναντηθείτε με το βλέμμα τους. Βαδίστε μαζί τους. Ψηφίστε τους!
Ψηφίστε Λαϊκή Συσπείρωση! Κοιτάξτε το μέλλον με τους κομμουνιστές. Ονειρευτείτε μαζί τους έναν άλλο κόσμο – είναι η μόνη λύση. Μπορεί να φαίνεται μακριά, αλλά είναι δίπλα μας.

Τάπα Πρωτούλη σε Τζήμερο – “Δε συνομιλούμε με φασίστες και ομοϊδεάτες τους που έχουν βιαιοπραγήσει σε βάρος γυναικών”

Κατιούσα

Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να ψηφίσει κανείς τους συνδυασμούς του ΚΚΕ και της Λαϊκής Συσπείρωσης σε όλες τις φετινές κάλπες, ένας ακόμα είναι πως με ισχυροποιημένη τη δύναμη των κομμουνιστών θα γίνονται είναι λιγότερες οι εμφανίσεις κάθε λογής φασιστοειδών στα τηλεοπτικά πάνελ. Το βέτο του ΚΚΕ στην εμφάνιση του Θάνου Τζήμερου σε προεκλογική συζήτηση της ΕΡΤ προκάλεσε λύσσα στον ίδιο και τους διαδικτυακούς του κολαούζους, με αποτέλεσμα να εξαπολύσουν χυδαίες ύβρεις κατά των κομμουνιστών, αλλά να επιτεθούν και να απειλήσουν τον παρουσιαστή της εκπομπής, Σεραφείμ Κοτρώτσο.
Σε όλο αυτό το ρεσιτάλ βρωμιάς έδωσε απάντηση ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής με τη ΛΑΣΥ, Γιάννης Πρωτούλης, ξεκαθαρίζοντας πως το ΚΚΕ και οι συνδυασμοί που στηρίζει στην τοπική διοίκηση δε θα γίνουν ποτέ συνομιλητές κανενός τζημεροειδούς που ασκεί βία κατά γυναικών, υπαινισσόμενος την παλαιότερη επίθεση του Τζήμερου στην Αλεξάνδρα Μπαλού στο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής το 2017:

«Σχετικά με τις καταγγελίες του Θ. Τζήμερου δήθεν για αποκλεισμό του από τα ΜΜΕ, με αφορμή την τηλεοπτική συζήτηση στην ΕΡΤ1 μεταξύ των υποψηφίων περιφερειαρχών Αττικής, σε ό,τι μας αφορά έχουμε να πούμε το εξής: Το ΚΚΕ και οι υποψήφιοι της “Λαϊκής Συσπείρωσης” δεν συνομιλούν με φασίστες και με κάθε είδους ομοϊδεάτες τους, που έχουν βιαιοπραγήσει σε βάρος γυναικών.
Οι δε απειλές και ύβρεις που εξαπέλυσε ο ίδιος και συνεργάτες του στο διαδίκτυο, προσωπικά κατά δημοσιογράφου της ΕΡΤ και της οικογένειάς του, δείχνουν το ποιόν του συγκεκριμένου πολιτικάντη και γίνονται ακριβώς για να “παίξουν στα ΜΜΕ” που κατά τα άλλα καταγγέλλει.
Άλλωστε πρόκειται για μια ανεκδιήγητη και εκφασισμένη από καιρό προσωπικότητα, που προβάλλεται πολύ περισσότερο από το 0,5% που συγκεντρώνουν τα ψηφοδέλτιά του».

Τσίπρα, το «δεκάρικο» που πέταξες είναι απ’ το αίμα μας!

Από Στέλιος Κανάκης

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Τα έχουν πάρει όλα. Αποθεματικά των ταμείων, εισφορές των ίδιων των εργαζόμενων για το εφ’ άπαξ, μισθούς, δώρα, επιδόματα, τις ίδιες τις δουλειές μας. Το φαγητό, τα φάρμακα, το δικαίωμα στην περίθαλψη και στην υγεία, τη ζεστασιά το χειμώνα και τη δροσιά το καλοκαίρι. Το παρόν πολλών από εμάς και το μέλλον των παιδιών μας. Την αξιοπρέπεια, το θυμό, την αγανάκτησή μας. Την ίδια μας τη λογική, τα ένστικτα της αυτοσυντήρησης που χαίρονται τα ζώα και που εμείς φαίνεται να έχουμε απολέσει. Ποδοπατούν αξίες, εξευτελίζουν ιδανικά, εκμαυλίζουν συνειδήσεις, εκχυδαΐζουν την αισθητική μας, εξαθλιώνουν. Διαμορφώνουν άβουλους πειθαναγκασμένους. Ξεπουλάνε τη χώρα, τη λαϊκή περιουσία. Μας υποδουλώνουν στους εγκληματίες Αμερικανούς, στους Σιωνιστές και στα τσιράκια τους. Έχουν ψαρέψει απ’ τον βούρκο και την κοινωνική ανυπαρξία κάθε σκουπίδι, κάθε κλόουν, κάθε γελοίο υποκείμενο, κάθε υπάνθρωπο. Θρασύτατοι κλέφτες, καταχραστές ολκής. παιδεραστές και παιδόφιλοι, φασίστες αρχιπαπάδες και ειδεχθείς συνειδητοί δολοφόνοι. Δολοφονούν μαζικά, αφανίζουν έναν ολόκληρο λαό. Τα δάκρια απ’ τους πνιγμένους στη Μάνδρα και τους καμένους στο Μάτι δεν έχουν στεγνώσει ακόμη. Πολλοί αυτοκτονούν, άλλοι σκοτώνονται στις φάμπρικες και στα γιαπιά, ψοφάνε σαν τα σκυλιά στους διαδρόμους των εγκαταλελειμμένων νοσοκομείων.
Τώρα οι άθλιοι, με το ανδρείκελο μιας χρήσης, το τσογλάνι τους, πετάνε ένα «δεκάρικο» στους συνταξιούχους. Από τα πολλαπλάσια χρήματα που τους κατάκλεψαν. Από το αίμα μας που αφαίμαξαν, από τον πόνο που μας επέφεραν. Κι επίτηδες, το ρίχνουν κάτω. Να σκύψουν οι γέροντες, ακόμη περισσότερο, να το μαζέψουν. Ίσως αύριο πετάξουν ένα ξεροκόμματο και στους υπόλοιπους. Και κοροϊδεύουν ασύστολα. Χλευάζουν. Καταρρακώνουν.
Πολλοί θα συνεχίσουν να τους ακολουθούν. Για να μη βγουν οι «άλλοι». Κι άλλοι θα ψηφίσουν τους «άλλους» για να φύγουν αυτοί. Και κάποιοι τρίτοι θα ψηφίσουν για… πλάκα κάποιους γελοίους και καραγκιόζηδες. Αποκόμματα της μιας μέρας, καταγέλαστους σχηματισμούς. Το λένε ευθαρσώς: Τους ψηφίζω για πλάκα! Όπως το ‘καναν και σε προηγούμενες εκλογές. Πόση πλάκα μπορεί να έχει η πείνα, η ανεργία, η αναξιοπρέπεια, οι αρρώστιες, το σκάψιμο του λάκκου σου και των παιδιών σου, ο θάνατος…
Κι από πάνω μας πυκνώνουν τα σύννεφα του ολέθρου που από μέρα σε μέρα είναι πολύ πιθανό να μας βρει. Κι απ’ όπου και να φυσήξει ο αγέρας μας κατακλύζει μπαρούτι, οσμή εξαερωμένης σάρκας, ο λυγμός παιδιών που ξεψυχούν από ασιτία, ο ανείπωτος θρήνος των μανάδων, κι άλλα παιδιά που ξεβράζονται – άψυχα κορμάκια, στις ακτές.
Ένα παγκόσμιο, ασύλληπτα παράλογο, απάνθρωπο, δολοφονικό σύστημα που έχει εξαντλήσει κάθε δυνατότητα ανάπτυξης και βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσής του. Και μας ζώνει το φίδι του φασισμού που εκτρέφει για τα δύσκολά του. Και απειλεί να πάρει στον τάφο του την ανθρωπότητα ολάκερη.
Πόσες γενιές πρέπει να εκλείψουν ακόμη για να αφυπνιστούν οι υπόλοιποι; Πόσες φορές ακόμη θα ψηφίσουμε για «πλάκα», πόσοι από εμάς θα (ξανά)αναδείξουν τους δημίους τους, πόσοι θα συνταχθούν με τους δολοφόνους των παιδιών τους; Πόσοι θα εξαπατηθούν για μια ακόμη φορά από αναχωματικούς ψευτοεπαναστάτες;
Πόσα χρόνια θα χρειαστούν ακόμη για να καταλάβουν οι άνθρωποι το προφανές και αυτονόητο:
Όσο κόμματα κι αν υπάρξουν οι πολιτικές είναι δύο. Όλοι αυτοί είναι με την πολιτική του αφανισμού των λαών. Μαζί τραγουδάνε και λικνίζονται, ως ευνουχισμένα γιουσουφάκια, στο “Εμείς είμαστε ο κόσμος…” του ΝΑΤΟ, που μακελεύει λαούς. Κι όμως, ο κόσμος είμαστε εμείς. Ο λαός! Κι απέναντι σ’ όλους αυτούς είναι οι κομμουνιστές. Εμπρός λοιπόν! Με τους κομμουνιστές για να πάρουμε σβάρνα αφεντικά και υπηρέτες, όσο είναι καιρός.

Υπάρχει αριστερόμετρο;

Ο Τσίπρας του Μνημονίου και του «αγγελικού» Τραμπ πιάνει στο στόμα του τον... Αρη Βελουχιώτη - Σχόλιο του Νίκου Μπογιόπουλου (Real fm - 20/5/2019)

Σαν σήμερα, στις 21 Μάη του 1942, ο Άρης Βελουχιώτης ορκίζει στην Σπερχειάδα τους πρώτους μαχητές του ΕΛΑΣ. Ο όρκος της πρώτης αντάρτικης ομάδας στη Ρούμελη, γραμμένος από το χέρι του Αρη, έλεγε:

«Εγώ παιδί του ελληνικού λαού, ορκίζομαι να αγωνιστώ πιστά από τις τάξεις του ΕΛΑΣ, χύνοντας και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου, σαν γνήσιος πατριώτης για το διώξιμο του εχθρού από τον τόπο μας, για τις ελευθερίες του λαού μας, κι ακόμα να είμαι πιστός και άγρυπνος φρουρός προστασίας στην περιουσία και το βιος του αγρότη. Δέχομαι προκαταβολικά την ποινή του θανάτου αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του Εθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω αν δεν ξεσκλαβωθεί η Πατρίδα μου και δε γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του».

Αυτόν, τον Σταυραητό της Αντίστασης, έφτασε στο σημείο να πιάσει στο στόμα του ο Τσίπρας στην προεκλογική του ομιλία του στη Λαμία. Ξεπερνώντας ακόμα και τα δικά του στάνταρ πολιτικής ξετσιπωσιάς, έφτασε στο σημείο να πάρει την ιστορική ομιλία του Άρη στη Λαμία το 1944 για να την «πουλήσει» το 2019 σαν «αριστερή κορδέλα» από το μπαλκόνι του αναίσχυντου μαυρογιαλουρισμού.

Ακούστε το σχόλιο του Νίκου Μπογιόπουλου (Real fm – 20/5/2019):

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Στο έλεος των ... «ανώτερων δυνάμεων»

Δεν είναι απλά απόκοσμο, αλλά προκλητικό. Μιλάμε για το νέο σποτ της περιφερειάρχη Αττικής και εκ νέου υποψήφιας του ΣΥΡΙΖΑ Ρ. Δούρου, με το οποίο επιλέγει - υποτίθεται - να δώσει απαντήσεις για την καταστροφή στο Μάτι.
Το σκηνικό δυστοπίας που επιλέγει να στήσει, η δυσφορία που προκαλεί ο στόμφος της, δεν είναι τίποτα μπροστά στην ατάκα που λέει, δείχνοντας μάλιστα προς τον ουρανό (!): «Το πότε θα ξεσπάσει η επόμενη φωτιά εξαρτάται από δυνάμεις ανώτερες από εμάς...»! Και αφού έτσι «προοδευτικά» παραπέμπει τις αιτίες των καταστροφών στη σφαίρα του μεταφυσικού, θυμίζοντας τελετές εξαγνισμού των «στοιχειών» της φύσης, προειδοποιεί ότι θα έρθουν περισσότερες πυρκαγιές «σε βαθμό που δεν έχουμε ξαναδεί»...

***

Αυτές οι λέξεις, που συμπυκνώνουν το «αφήγημα» του ΣΥΡΙΖΑ, όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, της ΕΕ και των επιτελείων τους για να δικαιολογούν την ανυπαρξία σχεδίου και μέτρων ουσιαστικής πρόληψης από φυσικές καταστροφές, καταλήγουν τελικά σε «μέτρα» όπως αυτά για τα οποία «δεσμεύεται» η Δούρου, δηλαδή στο ...εξής ένα: «Επικοινωνία»! Και αυτό που εννοεί είναι η επεξεργασία μιας πράγματι αναγκαίας εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα, με έναν μηχανισμό έγκαιρης προειδοποίησης για την ασφαλή απομάκρυνση του πληθυσμού σε έκτακτες καταστάσεις. Προφανώς τέτοιοι μηχανισμοί είναι αναγκαίοι, όπως και η εκπαίδευση του πληθυσμού για να αντιδρά οργανωμένα σε ακραίες περιπτώσεις, μια έλλειψη που στην περίπτωση της καταστροφής στο Μάτι αποδείχτηκε τραγική.
Ομως ο ισχυρισμός της περιφερειάρχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτό είναι το μόνο που μπορεί να γίνει, μοιάζει σαν απειλή και αποτελεί προσβολή στα θύματα αλλά και στις οικογένειές τους, που ακόμα μαζεύουν τα κομμάτια τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ρ. Δούρου τονίζει, λες και βρίσκεται σε κάποιο χωριό καμιά πενηνταριά χρόνια πριν, ότι «είναι ανθρωπίνως αδύνατο να αποτρέψω την επόμενη φωτιά...». Τι είναι δηλαδή αδύνατο; Να είναι η Πυροσβεστική Υπηρεσία πλήρως στελεχωμένη, να έχουν γίνει στην ώρα τους οι αντιπυρικές ζώνες, να έχουν ληφθεί ακόμα και έκτακτα μέτρα, ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου, να είναι στη θέση τους όλα τα αναγκαία μέσα αεροπυρόσβεσης, να λειτουργούν δηλαδή αποτελεσματικά και να είναι στελεχωμένες όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες. Αυτά προφανώς είναι «αδύνατο» να γίνουν γιατί κοστίζουν και κουτσουρεύουν τα υπερπλεονάσματα...
Με την «αδυναμία αποτροπής» που δηλώνει η περιφερειάρχης, καλεί το λαό να εμπεδώσει ότι από εδώ και πέρα θα είναι εκτεθειμένος σε φυσικά φαινόμενα. Οτι το μόνο που του μένει, είναι είτε να «προσεύχεται» στις «ανώτερες δυνάμεις» για να τον βρει το κακό κάπου «βολικά», είτε να έχει προλάβει η Δούρου να φτιάξει ένα σύστημα «επικοινωνίας»...
Πρόκειται για απαράδεκτη λογική, που βεβαίως δεν είναι εφεύρημα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κι εδώ η κυβέρνηση και οι εκλεγμένοι του αποδεικνύονται «οι πιο καλοί οι μαθητές». Λένε στο λαό να παραιτηθεί από τη δίκαιη διεκδίκηση όλων των αναγκαίων μέτρων πρόληψης από φυσικές καταστροφές. Του λένε ότι δεν είναι δυνατή η πρόληψη, παρά μόνο η διαχείριση μιας καταστροφής και μάλιστα με τα ελάχιστα μέσα. Είναι η άλλη όψη της λογικής «κόστους - οφέλους», με την οποία η ΕΕ απορρίπτει τη χρηματοδότηση αναγκαίων και ολοκληρωμένων παρεμβάσεων για την προστασία της περιουσίας, ακόμα και της ζωής του λαού. Είναι η ίδια λογική που μετατρέπει σε ατομική ευθύνη την πρόληψη και την προστασία από τα φυσικά φαινόμενα.

***

Επειδή όμως έχουμε εκλογές σε λίγες μέρες, ο λαός δεν μπορεί να ψηφίζει με κριτήριο ποιος είναι ο καλύτερος «μάντης κακών». Αυτά ανήκουν σε άλλες, γραφικές εποχές, που οι χωρικοί μελετούσαν τα μερομήνια και έκαναν δεήσεις για να μη συμβεί το «κακό».
Σήμερα, η εξέλιξη της τεχνολογίας δίνει τα μέσα για να μην είναι ο λαός εκτεθειμένος σε φυσικές και «αφύσικες» καταστροφές. Κριτήριο ψήφου λοιπόν πρέπει να γίνει το πώς θα δυναμώσει η πάλη για ουσιαστική προστασία, αποτελεσματική πρόληψη και έγκαιρη αντιμετώπιση των συνεπειών από τις φυσικές καταστροφές. Πώς θα δυναμώσει η πάλη ενάντια στο σύστημα που συνθλίβει τις λαϊκές ανάγκες σε πυροπροστασία, αντιπλημμυρικά και αντισεισμικά έργα, που βάζει στην πρώτη γραμμή μόνο ό,τι αποδίδει κέρδος στο κεφάλαιο. Και εγγυητές για μια τέτοια πάλη είναι το ΚΚΕ, η «Λαϊκή Συσπείρωση» σε δήμους και Περιφέρειες.

Εγγύηση

Τις τελευταίες αυτές μέρες πριν από τις εκλογές, τα εκβιαστικά διλήμματα και οι ψεύτικες προσδοκίες στο λαό από την πλευρά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ χτυπάνε «κόκκινο». Ουσιαστικά, ζητάει «ψήφο εμπιστοσύνης» και «ανοχής» για συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής, που τσακίζει τη ζωή του λαού για να δίνει απλόχερα στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Τις προηγούμενες μέρες, έφτασε να ισχυριστεί ο πρωθυπουργός ότι τάχα το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί «εγγύηση» για το λαό. Οτι θα εξασφαλίσει μείωση φορολογίας, φτηνή Ενέργεια, αξιοπρεπή δουλειά για τους νέους και αποκατάσταση των απωλειών των συνταξιούχων.
Θέλει πολύ θράσος! Να εμφανίζεται ως εγγύηση για το λαό η κυβέρνηση που χέρι χέρι με ΝΔ και ΚΙΝΑΛ, συνεχίζοντας το έργο των κυβερνήσεών τους, εγγυάται στο κεφάλαιο και την ΕΕ στενό «δημοσιονομικό πλαίσιο», περικοπές που συντρίβουν ασφαλιστικά δικαιώματα, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία.
Η κυβέρνηση, που εγγυάται ματωμένα πλεονάσματα, προνόμια για το κεφάλαιο και ψίχουλα στο λαό, από το τραπέζι των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.
Η κυβέρνηση, που εγγυάται ότι θα μείνει απείραχτο όλο το αντεργατικό - αντιλαϊκό μνημονιακό πλαίσιο, που εγγυάται με τις πράξεις της την εφαρμογή όλης της στρατηγικής της ΕΕ, σε όλους τους τομείς (ΚΑΠ, «απελευθέρωση» Ενέργειας κ.λπ.), πολιτική που ξεκληρίζει αγρότες και μικρούς επαγγελματίες, διευρύνει την ενεργειακή φτώχεια κ.ά.
Που η πολιτική της «εγγυάται» στους νέους εργασιακή ζούγκλα και δουλειά - «λάστιχο» με ημερομηνία λήξης, ανεργία και προγράμματα ανακύκλωσής της.
Η ΝΔ, στον ανταγωνισμό της με την κυβέρνηση, φωνάζει υπέρ των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων της ΕΕ και του κεφαλαίου, δεσμεύεται για την υλοποίησή τους, την ίδια ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση τις εφαρμόζει στα μουγκά και κοροϊδεύει το λαό ότι αποτελεί εγγύηση για τα συμφέροντά του.
Από κοντά και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ που ψάχνει ρόλο συγκολλητικής ουσίας στα επόμενα αντιλαϊκά σχήματα, όπως και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.
Απέναντι σε όλους αυτούς, που ο λόγος και η πράξη τους είναι «συμβόλαιο» για το κεφάλαιο, το ζήτημα για το λαό είναι την επόμενη μέρα να δίνει από καλύτερες θέσεις τη μάχη ενάντια σε παλιά και νέα αντιλαϊκά μέτρα, για την ανάκτηση των απωλειών και για να ικανοποιηθούν οι δικές του σύγχρονες ανάγκες.
Να δυναμώσει, με δυο λόγια, η εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση απέναντι στις από χέρι αντιλαϊκές κυβερνήσεις, στην ΕΕ και το κεφάλαιο.
Να δυναμώσει ο αγώνας για τη μόνη ελπιδοφόρα για το λαό προοπτική, για την κοινωνία όπου ο ίδιος θα έχει στα χέρια του την εξουσία και την οικονομία, την Ελλάδα του σοσιαλισμού.
Εγγύηση γι' αυτό μπορεί να είναι μόνο ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ παντού.

Με το κόκκινο γαρύφαλλο της ελπίδας και του αγώνα, για το δίκιο του λαού. Στην τελική ευθεία και λίγες μό

(Άρθρο – ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ)
21/5/2019λις μέρες πριν τις εκλογές της 26^ης Μάη, η ψευτο-αριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας ανάλογες πρακτικές των προκατόχων της (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), δεν διστάζει να ενδυθεί τον ξεφτισμένο «φιλολαϊκό» φερετζέ, σκορπώντας λίγα ακόμα ψίχουλα στους συνταξιούχους. Η κυβέρνηση τα ονομάζει πονηρά ως «13^η σύνταξη», για να ξεχαστούν οι αλλεπάλληλες περικοπές στις συντάξεις που επέβαλλε και η ίδια, συνεχίζοντας την ίδια ανάλγητη αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο κι αυτά τα ψίχουλα προέρχονται απ’ τα ματωμένα πλεονάσματα της φορολεηλασίας του λαού μας, απ’ τα χαράτσια και τις περικοπές μισθών και κοινωνικών δαπανών.

Ο σκοπός τους είναι προφανής ! …Ένα ακόμα τέχνασμα αρπαγής ψήφων της τελευταίας στιγμής. Γνωστό όμως και το έργο! …Παρόμοια ήταν και τα τεχνάσματα της ΝΔ με τα κοινωνικά μερίσματα στην ακραία φτώχεια για «στάχτη στα μάτια».

…Ο λαός όμως έχει πείρα και γνώση ! Μάτωσαν τόσο βαθιά τη ζωή και τα δικαιώματά του, που κάθε προσπάθειά τους να του μοιράσουν προεκλογικά «καθρεφτάκια» για να τον εκμαυλίσουν, θα τους τα γυρίσει μπούμεραγκ.

Η αλήθεια είναι αμείλικτη πια, και την γνωρίζουν ο λαός και οι εργαζόμενοι !

Στα δυο μνημόνια των ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, προστέθηκε κι ένα τρίτο απ’ αυτούς που πούλησαν την πιο φθηνή κάλπικη «αριστερή» ελπίδα για να ξεγελάσουν τον λαό, για να τον δέσουν πιο σφιχτά στα δεσμά των ιμπεριαλιστικών οργανισμών της ΕΕ, του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ και του ΝΑΤΟ. Έδωσαν έτσι την καλύτερη ανάσα ζωής στο άρρωστο καπιταλιστικό σύστημα που σπαράσσεται από την κρίση και τους ανελέητους ανταγωνισμούς του. Ένα σύστημα που τσακίζει τους λαούς της Ευρώπης αλλά τους άλλους λαούς με επεμβάσεις, με πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς προκειμένου να υφαρπάξει πόρους και κέρδη, σπέρνοντας δυστυχία, αίμα και προσφυγιά. Ένα σύστημα που στα δύσκολα επιστρατεύει ακόμα το μαύρο του πρόσωπο, αυτό του φασισμού.

Ας αφήσουν πια την «αριστερή» καραμέλα εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί :

…Είναι αυτοί που μαγάρισαν και καπηλεύτηκαν τα ιερά και τα όσια των μακρόχρονων αγώνων του λαϊκού - εργατικού κινήματος της χώρας μας αλλά των άλλων λαών που πολέμησαν και νίκησαν τον φασισμό. Αυτοί που επιστράτευσαν τους κάθε λογής ψευτο-ιστορικούς Μαραντζίδηδες για να παραποιήσουν την ιστορία, την λαμπρή προσφορά του έπους των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και την ψυχή τους που ήταν το ΚΚΕ. Αυτοί που δε δίστασαν να γίνουν ακόμα και τυμβωρύχοι σε ιερούς τόπους μαρτυρίων, καταθέτοντας λουλούδια στο ματωμένο σκοπευτήριο των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας και αλλού! Αυτοί που νόμισαν πως μπορούν να αποχρωματίσουν ακόμα και το κόκκινο γαρύφαλλο του κομμουνιστή Νίκου Μπελογιάννη και να τον φέρουν στα «μέτρα» τους….

Μπροστά στην κάλπη ο λαός, οι εργαζόμενοι της Κέρκυρας, οι άνεργοι και οι νέοι δυο επιλογές έχουν:

1) Να γυρίσουν την πλάτη σε όλους όσους τους έφεραν να ζουν στην φτώχεια, που τους αφαίρεσαν ένα - ένα τα δικαιώματα στη ζωή, στη μόνιμη σταθερή εργασία, στην ανασφάλεια των προγραμμάτων της ελαστικής απασχόλησης με τους μισθούς πείνας.

Να καταδικάσουν με τον πιο ηχηρό τρόπο τους υποψήφιους δημάρχους και περιφερειάρχες των ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝΑΛ (…μαζί με τους κάθε λογής ψευτο-ανεξάρτητους, αχρωμάτιστους ή «απολίτικους»), που εξειδίκευσαν και εφάρμοσαν ως «καλοί υπάλληλοι» των κυβερνήσεων και της ΕΕ, τις στρατηγικές της ανταγωνιστικότητας-επιχειρηματικότητας. Αυτούς που με ζήλο αποδιάρθρωσαν τις εργασιακές σχέσεις με τα ευρω-ενωσιακά προγράμματα του «Καποδίστρια» του «Καλλικράτη» και «νέου Κλεισθένη» ανοίγοντας συγχρόνως διάπλατα τις πόρτες της τοπικής διοίκησης στους επιχειρηματικούς ομίλους να κερδοφορούν πάνω στις λακές ανάγκες και να ξεκοκαλίζουν τα εκατομμύρια των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ, αδιαφορώντας για τα χάλια στις δομές της υγείας, τις σχολικές υποδομές, το οδικό δίκτυο, τα κέντρα αθλητισμού και πολιτισμού. Αυτούς που δεν έκαναν το παραμικρό έργο αντιπλημμυρικής – αντισεισμικής θωράκισης για την προστασία του λαού, αλλά καυχιούνται για την απορροφητικότητα πόρων του ΕΣΠΑ.

Να καταδικάσουν όλους αυτούς που μας καταδίκασαν να ζούμε μέσα στα σκουπίδια, στρώνοντας έτσι ολοκληρωτικά τον δρόμο για την ολοσχερή ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής - διαχείρισης για χάρη της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Είναι οι ίδιοι που έχουν διαχρονικές ευθύνες για το περιβαλλοντικό έγκλημα στο Τεμπλόνι, οι ίδιοι που αδειοδότησαν τον παράνομο ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη επιβάλλοντας την λειτουργία του με την καταστολή και τα ΜΑΤ.

Να καταδικάσουν όλους αυτούς που συμφώνησαν για τις ιδιωτικοποιήσεις του αεροδρομίου στη FRAPORT, του Ερημίτη, των φιλέτων της δημόσιας περιουσίας, για την σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση του λιμανιού της Κέρκυρας, για τους πολυεθνικούς πετρελαϊκούς κολοσσούς που φέρνουν στο Ιόνιο για να θησαυρίσουν απ’ τους υδρογονάνθρακες.

Να καταδικάσουν την κατάπτυστη απόφαση της Περιφερειακής αρχής (ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ) που έδωσε χείρα βοηθείας στη μεγαλο-εργοδοσία της Επτανήσου, για τη θεσμοθέτηση της λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων ως τις 12 τη νύχτα ! Μια απόφαση που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απ’ τις δηλώσεις του Κ. Μητσοτάκη για θεσμοθέτηση της επταήμερης εργασίας. Όλα αυτά δείχνουν ξεκάθαρα ότι ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ - ΚΙΝΑΛ με τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου παρά τις επιμέρους διαφορές τους, στηρίζουν από κοινού την βασική στρατηγική της ΕΕ για παραπέρα χτύπημα του εργάσιμου χρόνου (π.χ. Αυστρία, Ουγγαρία), για τα κέρδη των λίγων.

2) Η άλλη επιλογή που έχει ο λαός μας είναι η αποφασιστική μεγάλη ισχυροποίηση των συνδυασμών της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ στην Περιφέρεια και στους δήμους της Κέρκυρας – Παξών. Μαζί με την αποφασιστική ισχυροποίηση το ΚΚΕ στις ευρωεκλογές, για να δυναμώσει το κίνημα της λαϊκής αντιπολίτευσης - διεκδίκησης παντού και κυρίως στους αγώνες που είναι μπροστά μας.

Στα ψηφοδέλτια της ΛΑ.ΣΥ. και του ΚΚΕ, δεν υπάρχουν άνθρωποι που κάποιος θα μπορούσε να τους καταλογίσει ψεγάδια ατομικής προβολής ή φιλοδοξιών. Όλοι μάχονται συλλογικά, με γνώμονα το δίκιο του λαού και των εργαζόμενων.

Είναι οι μόνες δυνάμεις που είναι βγαλμένες απ’ το μετερίζι των καθημερινών λαϊκών – εργατικών αγώνων, που υπεράσπισαν και υπερασπίζουν την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, των εργαζομένων και της νεολαίας. Είναι οι δυνάμεις που δεν τα δίπλωσαν και δεν υπέστειλαν τη σημαία του αγώνα, όταν άλλοι μαγεύτηκαν απ’ τις σειρήνες της «αριστερής» αστικής διαχείρισης. Αυτοί οι άνθρωποι θα είναι παρόντες στους αγώνες με το λαό απ’ την επομένη των εκλογών, όταν οι άλλοι θα τα έχουν βρει για να συνεχίσουν το αντιλαϊκό τους έργο από ‘κει που το άφησαν.

Μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε το παράδειγμα του έργου που συντελείται στους πέντε δήμους της χώρας, που ο λαός εμπιστεύθηκε τους κομμουνιστές. Μπορούμε σ’ αυτές τις εκλογές να εκλέξουμε παντού πολύ περισσότερους συμβούλους και δημάρχους κομμουνιστές σαν τον Πελετίδη στην Πάτρα, στο Χαϊδάρι, στην Καισαριανή, στην Πετρούπολη, στην Ικαρία.

Στους ανθρώπους της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ και του ΚΚΕ αξίζει να εμπιστευθείτε την ψήφο σας !

ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ !

Ψηφίζουμε ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ στους Δήμους της Κέρκυρας και των Παξών

Ψηφίζουμε ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ στην Περιφέρεια Ιόνιων Νήσων

Ψηφίζουμε ΚΚΕ στις Ευρωεκλογές

Καλή δύναμη σε όλους, καλή δύναμη στο λαό μας !...

21 Μαΐ 2019

“Μόνο ο θάνατος ήταν χειρότερος από τη ζωή στην ΕΣΣΔ” – Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας αντικομμουνιστής Κούλογλου…

21-05-2019

Η δικτατορία του προλεταριάτου σχεδιάστηκε από το Λένιν, πριν πραγματοποιηθεί από το Στάλιν, για να ποδηγετηθούν τα μη ρωσικά έθνη -που κατάλαβαν γρήγορα την απάτη- και για να πειθαρχηθεί ένας λαός που καλούνταν να ζήσει κάτω από τριτοκοσμικές, άθλιες συνθήκες. Η Σοβιετική Ένωση ήταν η τελευταία αυτοκρατορία…

Κατιούσα

Τώρα που εκδηλώνεται στο μέγιστο βαθμό ο αντικομμουνισμός του ΣΥΡΙΖΑ, είναι καλό να βοηθήσουμε όσους πέφτουν από τα σύννεφα, και να θυμίσουμε τις πολιτικές καταβολές κάποιων στελεχών του. Όπως για παράδειγμα του ευρωβουλευτή Στέλιου Κούλογλου, που τον καιρό των ανατροπών ήταν ανταποκριτής στην υπό διάλυση Σοβιετική Ένωση, γράφοντας μάλιστα το βιβλίο “μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια Σοβιετική Ένωση”.

Το βιβλίο είναι εμποτισμένο από βαθύ αντικομμουνισμό. Και για όσους τυχόν πιστεύουν πως ο συγγραφέας περιορίζεται σε μια κριτική του “σταλινισμού”, που είναι λάθος να ταυτίζεται με τον αντικομμουνισμό γενικά, μπορούν να δουν παρακάτω τι έγραφε από τότε ο Κούλογλου για την Οχτωβριανή Επανάσταση, μελαγχολώντας ουσιαστικά που δε νίκησε ο Κερένσκι και η επανάσταση του Φλεβάρη, και θεωρώντας ουσιαστικά την εξουσία των μπολσεβίκων μια εκσυγχρονισμένη συνέχεια της τσαρικής Ρωσίας…

Κάτω από την εικόνα, διαβάζετε με δική σας ευθύνη. Ακολουθεί σκληρός αντικομμουνισμός…

Το βασικό επίτευγμα της οκτωβριανής επανάστασης ήταν ότι κατάφερε να διατηρήσει την καταρρέουσα ρωσική αυτοκρατορία με άλλη μορφή. Η Ρωσία -και μετέπειτα η Σοβιετική Ένωση- υπήρξε η τελευταία αυτοκρατορία στην ιστορία της ανθρωπότητας που συνένωσε στο ίδιο κράτος πάνω από 100 έθνη τα οποία μιλούσαν γύρω στις 160 γλώσσες και διαλέκτους και είχαν διαφορετικές θρησκείες. Το πρώτο μεγάλο χτύπημα δόθηκε στην αυτοκρατορία όταν ηττήθηκε στον πόλεμο του 1905 από την Ιαπωνία και κυρίως στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν χάθηκαν η Φιλανδία, η Πολωνία και οι τρεις βαλτικές χώρες. Η Ρωσία δεν μπορούσε πλέον ούτε να κυβερνηθεί από τον Τσάρο ούτε να διατηρήσει τις σφαίρες επιρροής της με τις παλιές μεθόδους. Όπως λοιπόν συμβαίνει συχνά με τις ιδεολογίες, η κομμουνιστική ιδεολογία χρησιμοποιήθηκε για την υλοποίηση των ίδιων ιμπεριαλιστικών σχεδίων της Ρωσίας. Οι μπολσεβίκοι συνέτριψαν βέβαια με τα όπλα την εξέγερση των Ουκρανών που είχαν κηρύξει μέσα στην αναμπουμπούλα του πολέμου την ανεξαρτησία τους και ξανάβαλαν με τη βία στο αυτοκρατορικό μαντρί τα απωλολότα πρόβατα, που ονομάζονται Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν και Κεντρική Ασία, περιοχές που ήθελαν επίσης να ξεφύγουν από την επιρροή της Μόσχας.

Από εκεί όμως και μετά η εφεύρεση της “μεγάλης σοβιετικής οικογένειας” ήταν ιστορικά επιβεβλημένη, ώστε η συνέχιση της ρωσικής αυτοκρατορία με άλλη μορφή, με τη μορφή δηλαδή της Σοβιετικής Ένωσης, να αποκτήσει μια ιστορική νομιμότητα και να βρεθεί ένα modus vivendi μεταξύ των Ρώσων και των υπόλοιπων εκατό εθνοτήτων. Η δε δικτατορία του προλεταριάτου σχεδιάστηκε από το Λένιν, πριν πραγματοποιηθεί από το Στάλιν, για να ποδηγετηθούν τα μη ρωσικά έθνη -που κατάλαβαν γρήγορα την απάτη- και για να πειθαρχηθεί ένας λαός που καλούνταν να ζήσει κάτω από τριτοκοσμικές, άθλιες συνθήκες. Οι υπόλοιπες “αρχές” του μαρξισμού-λενινισμού, ο “προλεταριακός διεθνισμός”, ο αγώνας ενάντια στην παγκόσμια αντίδραση και η προετοιμασία της χώρας απέναντι στην ιμπεριαλιστική απειλή χρησιμοποιήθηκαν για τον ίδιο σκοπό. Στο όνομα της διεθνούς αλληλεγγύης, οι πολίτες καλούνταν να υπομείνουν τα βάρη για να βοηθηθούν άλλοι λαοί, οι οποίοι στέναζαν υπό την μπότα των ιμπεριαλιστών. Παρά το ότι μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την ανακάλυψη των πυρηνικών όπλων ο κίνδυνος επίθεσης εναντίον της ΕΣΣΔ είχε μειωθεί, η επίκληση του ιμπεριαλιστικού κινδύνου δικαιολογούσε και την απομόνωση της χώρας και τη διατήρηση της “πολεμικής οικονομίας”.

“Από το 1917 μας δίδαξαν ότι η ασφάλεια του κράτους ήταν το κυρίαρχο θέμα”, έλεγε ο ακαδημαϊκός και βουλευτής Γιούρι Ριζόφ, απαντώντας στην ερώτηση πώς ο σοβιετικός λαός δέχτηκε αυτή τη μισανθρωπική φιλοσοφία. “Θυμηθείτε το μόνιμο σλόγκαν: η σοσιαλιστική πατρίδα είναι σε κίνδυνο. Το λαό δεν τον έπαιρναν καθόλου υπόψη, παρ’ ότι σε μια πολιτισμένη κοινωνία η πυραμίδα είναι αναποδογυρισμένη: πρώτα έρχονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και η προσωπική ασφάλεια. Το κράτος υπάρχει για να εξυπηρετεί τους πολίτες. Αλλά σ’ εμάς είναι διαφορετικά: ένα εξαθλιωμένο έθνος μπορεί να ελεγχθεί μόνο με τη χρησιμοποίηση του σκιάχτρου κάπου εχθρού. Προσπάθησαν να μας φοβίσουν με την απειλή του θανάτου, γιατί μόνο ο θάνατος είναι χειρότερος από τη ζωή στην ΕΣΣΔ”.

-.-

Το ερώτημα είναι πώς μπόρεσε να βγει μια τέτοια ψυχή από τα βάθη μιας Ρωσίας, από την ιστορία συνηθισμένης, όπως έγραφε ο Πούσκιν, “στην τυφλή ρωσική βία, που είναι χωρίς νόημα και χωρίς έλεος”. Ποιες ήταν αυτές οι οικογενειακές ρίζες, οι παιδικές εμπειρίες που οδήγησαν στη διαμόρφωση ενός ατόμου τόσο διαφορετικού από το ρωσικό μέσο όρο, για να μη μιλήσει κανείς για το μέσο… κομμουνιστικό όρο και δη στην ΕΣΣΔ; Όσο το σκέφτομαι περισσότερο, τόσο καταλήγω σε αυτό που γράφει η Ραΐσα Γκορμπατσόβα μιλώντας γι’ αυτό που παρατήρηση στο σύζυγό της από τα φοιτητικά τους χρόνια: “Το σεβασμό του για τους ανθρώπους και την αξιοπρέπειά τους. Είναι έμφυτο αυτό. Δεν είναι κάτι που μπορεί να καλλιεργηθεί στον άνθρωπο, είμαι σίγουρη γι’ αυτό”.

Φαίνεται παιδαριώδης κοινοτοπία, αλλά από μια τέτοια αφετηρία -αποκτημένη ποιος ξέρει από πού- ξεκίνησε η μεγαλύτερη επανάσταση σε αυτό το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Η πρωταρχική αντίθεση του Γκορμπατσόφ με το κομμουνιστικό σύστημα ήταν ότι δε σεβόταν τους ανθρώπους και την αξιοπρέπειά τους. Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Τα υπόλοιπα, η γκλάσνοστ και η περεστρόικα, η αντίθεση στο κίνημα του Αυγούστου δεν ήταν παρά οι συνέπειες.

Τα πράγματα πρέπει να ειπωθούν με το όνομά τους, όσο οδυνηρά και αν είναι για την αριστερά: ο υπαρκτός σοσιαλισμός ήταν το σύστημα από το οποίο ο Τζορτζ Όργουελ είχε εμπνευστεί το περίφημο 1984. Σε ένα τέτοιο απρόσωπο, ισοπεδωτικό σύστημα, όπως σε κάθε ολοκληρωτικό σύστημα, η αντίσταση στην εξουσία δεν είναι θέμα πολιτικών απόψεων, είναι κυρίως θέμα ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αν δεν υπήρξαν πολλοί διαφωνούντες στη Σοβιετική Ένωση, δεν είναι επειδή όλοι συμφωνούσαν πολιτικά με το καθεστώς. Είναι ότι το τελευταίο είχε επιδοθεί συστηματικά στη δημιουργία του “νέου ανθρώπου”, δηλαδή στην καταστροφή και τον εξανδραποδισμό των υπαρκτών ανθρώπων. Η αντίσταση σε αυτήν τη γιγαντιαία, σατανική επιχείρηση δεν μπορεί να στηριχτεί σε πολιτικές διαφωνίες. Ο σημαντικότερος Σοβιετικός “διαφωνών”, ο ανεπανάληπτος Αντρέι Ζαχάροφ, ξεκίνησε τη δική του αντίσταση αντιδρώντας στην υποκρισία και τα ψέματα της αστικής προπαγάνδας. Οι αναμνήσεις του είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα της προσπάθειας ενός ανθρώπου να διατηρήσει την ακεραιότητά του, αντιμέτωπος με ένα ολοκληρωτικό σύστημα.

(…) Ο κομμουνισμός ήταν ακριβώς αυτό. Δίδασκε ότι στο όνομα της ιδέας θα έπρεπε να περάσει το άτομο σε δεύτερη μοίρα. Λες και αυτή η ιδέα δεν έγινε για να ικανοποιήσει τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος την ιδέα. Όσο καλή και αν είναι θεωρητικά η ίδια η ιδέα, είναι βέβαιο ότι θα αποτύχει. Αλλά στην περίπτωση του μαρξισμού -και εκτός από ορισμένες πολύ εύστοχες και πνευματώδεις κριτικές της οικονομίας και των ιστορικών γεγονότων- είναι η ίδια η βασική ιδέα που πάσχει. Γιατί το λάθος του βρίσκεται στην ίδια την επαγγελία της ιδανικής, κομμουνιστικής κοινωνίας, του επίγειου παραδείσου. Τέτοια κοινωνία ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει. “Η ιδανική κοινωνία δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί παρά μόνο σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης”, είχε πει εξαιρετικά εύστοχα ο κορυφαίος Πολωνός αντικαθεστωτικός Άνταμ Μίχνικ, σε μια συναρπαστική συνομιλία του με το Γιαρουζέλσκι. Αλλά από τη στιγμή που κάποιος πιστέψει στην ύπαρξή της, στην “ιστορική αναγκαιότητα” του ερχομού της, επιτρέπονται τα πάντα: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και οι άνθρωποι είναι ασήμαντες ποσότητες…

Ο Γκορμπατσόφ αρνήθηκε αυτή την αρχή. Τα υπόλοιπα μαζί με τις παλινωδίες ή την εγκατάλειψη των φίλων έχουν να κάνουν με την πολιτική και τον κυνισμό της. (…) Ακόμη όμως και έτσι, σε αυτήν την προσωπικότητα, μιας από τις μεγαλύτερες του αιώνα μας, η ιστορία έχει ήδη χαρίσει μια περίοπτη θέση. Ποιος μπορεί να κατηγορήσει ένα χειρουργό, που έκανε τομή στο σώμα ενός βαριά άρρωστου για να τον σώσει, έστω και αν δεν το κατάφερε τελικά ή δεν ήξερε από την αρχή της επέμβασης το μέγεθος της ασθένειας που θα συναντούσε ή ότι η ίδια η ασθένεια ήταν ανίατη; Έστω και αν ο ασθενής απεβίωσε, η 6χρονη εγχείριση πέτυχε, απαλλάσσοντας την ανθρωπότητα από τη μυρωδιά του σαπισμένου πτώματος.

(…) Με τη διαστρέβλωση που προκάλεσε στα μυαλά των Ρώσων ο κομμουνισμός, το έργο ήταν τόσο μεγάλο και η εγχείριση τόσο δύσκολη, ώστε ένας άνθρωπος δεν μπορούσε να τα καταφέρει όλα. Έστω και χωρίς τη θέλησή του, ο Γκορμπατσόφ έβγαλε τη χώρα από τον κομμουνισμό και άνοιξε το δρόμο. Γι’ αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία ότι ο χειρουργός απεπέμφθη μετά την εγχείριση. Όπως έγραφε εξαιρετικά εύστοχα η Ισβέστια την ημέρα της παραίτησής του: Ήρθε (το 1985). Και το γεγονός ότι ήρθε είναι πολύ σημαντικότερο από το γεγονός ότι φεύγει”.

Kείμενο του δημοσιογράφου Χρήστου Κορφιάτη

Posted on 20 Μαΐου 2019 by lascorfu

Το παρακάτω κείμενο του δημοσιογράφου Χ. Κορφιάτη, τέθηκε υπόψη της κερκυραϊκής εφημερίδας «Ενημέρωση» και της ιστοσελίδας μας.

«Η Αριστερά είναι εδώ!»

Φανταζόταν κανείς το 2014, στις προηγούμενες τοπικές εκλογές δηλαδή, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε να κατεβάσει υποψήφιο συνδυασμό στις δημοτικές εκλογές του 2019 στην πόλη μας και σε ολόκληρη την Κέρκυρα; Ή σε πόσον συντηρητικό εκπεσμό θα είχε περιπέσει το 2019 η περιφερειακή Αρχή Ιονίων Νήσων, εκπίπτοντας ανερυθρίαστα ακόμη και σε ρόλο πολιτικού «ντίλερ» πετρελαϊκών ομίλων, ωσάν να ήταν η κυρία Ρόδη Κράτσα ή ο κ. Σ. Σπύρου της παράταξης της Δεξιάς;

Φανταζόταν επίσης ποτέ κανείς, για να το πούμε κι αυτό, ότι ο πρόεδρος του απερχόμενου περιφερειακού συμβουλίου Ιονίων Νήσων θα έγραφε σε κερκυραϊκό ιστότοπο ότι… «Κερκυραίος και μάγκας δεν γίνεται» (!) και για τον λόγο αυτό οφείλουμε να εκλέγουμε τον κ. Γαλιατσάτο που «ευτυχώς δεν είναι Κερκυραίος»;

Οι αριστεροί ψηφοφόροι στην πόλη μας έχουν, κατά τη γνώμη μου, δύο πολύ καλές λύσεις τόσο σε περιφερειακό επίπεδο όσο και σε δημοτικό. Είτε ασπάζονται λίγες είτε ασπάζονται πολλές από τις θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.

Λέγοντας αριστεροί εννοώ, φυσικά, τους πολίτες που αισθάνονται αριστεροί και δεν έχουν απαρνηθεί ούτε ξεχάσει τους μεγάλους αγώνες και τα οράματα της Αριστεράς σ’ αυτόν τον τόπο για μια καλύτερη ζωή με αξιοπρέπεια και για το δημόσιο συμφέρον. Όσους δεν μπορούν με τίποτα να χωνέψουν ότι το περιφερειακό σκέλος της Τοπικής Διοίκησης, ως πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ, χρηματοδοτεί αδρά ακόμη και τις πλουσιότερες οικογένειες της Κέρκυρας, με το αιτιολογικό ότι οι πολυτελέστατες και μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις τους θεωρούνται… μικρομεσαίες με τα μέτρα της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Όσους, επίσης, διαβλέπουν ότι είναι απαραίτητο να υπάρξουν ισχυροί πυλώνες αντίστασης στην εξελισσόμενη επέλαση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων στην Κέρκυρα. Όσους δεν μπορούν να χωνέψουν ότι τα δημοτικά τέλη τους μετατρέπονται αθόρυβα σε πανάκριβες αμοιβές εκατομμυρίων ευρώ σε εργολάβους καθαριότητας σήμερα και σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους διαχείρισης απορριμμάτων αύριο. Ότι όλη η ζωή μας εμπορευματοποιείται επειδή δήθεν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς και στην πραγματικότητα με σκοπό λίγοι να μαζεύουν από την τσέπη μας και απ’ όλες τις ομορφιές του τόπου μας πολύ χρυσάφι.

Έχουν δύο εξαιρετικά καλές λύσεις, πιστεύω, όσοι αισθάνονται αριστεροί, προοδευτικοί πολίτες. Αρκεί να αφήσουμε τα μάτια μας να δουν καθαρά. Στα πρόσωπα της Αλεξάνδρας Μπαλού και του Γιάννη Μπορμπότη η Αριστερά είναι δυνατή εδώ!

Όρθια. Περήφανη. Με το μέρος του μικρού, Μέγα λαού που ξημεροβραδιάζεται στη βιοπάλη. Αντάξια των καλύτερων αγωνιστικών παραδόσεων της Κέρκυρας και των Επτανήσων, του Ριζοσπαστισμού, των σύγχρονων αγωνιστών που αρνήθηκαν να γίνουν κολαούζοι των μεγάλων συμφερόντων και είτε έμειναν στις γραμμές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας είτε δοκίμασαν διαφορετικούς δρόμους δεν έγιναν πιόνια των ισχυρών και του άδικου συστήματος ούτε έγιναν απολογητές και συναδαιτημόνες της εξουσίας τους.

Δεν αναφέρομαι μόνο στον Σπύρο Καλοδίκη, τον Αλέκο Πρίφτη, τον Νάσο Βλάσση, τον Σταύρο Κωνσταντά ή τον Λέοντα Αυδή, για να σταθώ σε Κερκυραίους-σύμβολα του Κάπα Κάπα Έψιλον, που όσα κι αν αντιμετώπισαν στη ζωή τους έμειναν στο Κόμμα αυτό ή έδωσαν κιόλας τη ζωή τους γι’ αυτό. Αναφέρομαι και στον Γιώργο Τζήλιο, τον Μεμά Πρίφτη, τον Βασίλη Άνθη και τόσους άλλους έντιμους αγωνιστές, οι οποίοι όποιες άλλες αριστερές ιδέες κι αν ασπάστηκαν δεν τάχθηκαν με το σύστημα και τους οικονομικά ισχυρούς. Δεν πέρασαν στην απέναντι πλευρά, όπως έχει κάνει ο υποτίθεται αριστερός συνδυασμός του κ. Γαλιατσάτου, που ήδη στη βόρεια Κέρκυρα, μετά την εκποίηση του Ερημίτη στην αμερικανική εταιρεία NCH Capital με δώρο φορολογική επιχορήγηση 4,1 εκατ. ευρώ, δικαίως συχνά αποκαλείται σατιρικά όχι ΑΝΑΣΑ, αλλά ΑΝΑΣΑ Capital.

Οι συνδυασμοί που έχουν επικεφαλής στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων την Αλεξάνδρα Μπαλού και στον Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας τον Γιάννη Μπορμπότη είναι πια αδιαμφισβήτητα, κατά τη γνώμη μου, η κερκυραϊκή Αριστερά, που δεν δίπλωσε τις σημαίες. Που έχει παραμείνει Αριστερά. Με τον λαό. Με τους πολλούς.

Οι ενωτικός λόγος, οι προοδευτικές θέσεις άμεσης εφαρμογής, οι ικανότητες και οι αρετές των δύο αυτών προσώπων έχουν γίνει, νομίζω, εμφανείς τις τελευταίες εβδομάδες. Έχει γίνει φανερό, επίσης, ότι ηγούνται συνδυασμών με άξια στελέχη, είτε κομμουνιστές είτε άλλους αριστερούς και προοδευτικούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων πρώην μελών του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΛΑΕ με επίσης φρέσκες ιδέες, που μάχονται σταθερά, μερικοί με βαρύ προσωπικό κόστος, ακόμη και νηχθημερόν όπως λέμε, με πείσμα και πίστη, για τα συμφέροντα των πολλών. Δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία των αγωνιστών, αλλά ίσως γι’ αυτό τους βγάζω το καπέλο για την υπεύθυνη, σεμνή, γεμάτη σεβασμό στους πολίτες, με αυτοπεποίθηση, με φλόγα, με πίστη προεκλογική εκστρατεία τους. Εκφράζω τη χαρά μου για το γεγονός ότι θα έχω τη δυνατότητα στην αγαπημένη μου Γαρίτσα να ρίξω στην κάλπη ψηφοδέλτια που έχουν αυτούς επικεφαλής και μαζί τους, πριν απ’ όλους ίσως, τον Μπάμπη Χαραλάμπους. Τυχαίνει να γνωρίζω και τους τρεις καλά.

Περίμενες κάτι διαφορετικό, αφού είναι στελέχη του ΚΚΕ, θα ρωτούσαν ίσως κάποιοι φίλοι αυτού του Κόμματος. Δεν είναι τόσο απλά πάντα τα πράγματα. Ούτε υποτιμώ κανέναν άλλο αγωνιστή του χώρου. Έχουν όμως πάντα όλοι οι υποψήφιοι ενός χώρου τις ίδιες προσωπικές διαδρομές, ικανότητες και αρετές; Κάνουν εξίσου για όλες τις δουλειές όλοι; Δεν ξεχωρίζουν κάποιοι;

Συγχαρητήρια στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, νιώθω την ανάγκη να πω, που επέλεξε να υποστηρίξει τέτοιους υποψήφιους, που ανέδειξε τέτοια στελέχη, που διασώζει με τον καλύτερο τρόπο την τιμή και την υπόληψη της Αριστεράς στην Κέρκυρα!

Που μας δίνει τη δυνατότητα τις 26 Μαΐου στην πόλη της Κέρκυρας να ψηφίσουμε πολύ άξιους αριστερούς εκπροσώπους μας στην Περιφέρεια και τον Δήμο μας, καταψηφίζοντας τους εκπροσώπους της ψευδεπίγραφης, πλουτοκρατικής Αριστεράς, όπως φυσικά κι εκείνους που υπηρετούν τα ίδια μεγάλα συμφέροντα με άλλους μανδύες.

Που έχουμε τη δυνατότητα, όπως φαίνεται ότι μπορεί να συμβεί με την Αλεξάνδρα Μπαλού και τη «Λαϊκή Συσπείρωση Ιονίων Νήσων», να είμαστε παρόντες και τις 2 Ιουνίου στην τελική μάχη για την περιφερειακή Αρχή Ιονίων Νήσων. Δεν θα εκπλαγούμε καθόλου αν το δίδυμο Αλεξάνδρα Μπαλού – Μπάμπης Χαραλάμπους στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, ως πρόσωπα που ηγούνται του συνδυασμού, διεκδικήσει την τελική νίκη τις 2 Ιουνίου. Μη ξεχνάμε ότι το ποσοστό του συνδυασμού υπό τον Μπάμπη Χαραλάμπους στη πόλη και στα χωριά της Κέρκυρας το 2014 είχε ανέλθει σε 20%.

Επίσης, πιστεύουμε ότι και ο δημοτικός συνδυασμός υπό τον Γιάννη Μπορμπότη θα τύχει ευρείας υποστήριξης.

Ευσεβείς πόθοι, θα πείτε ίσως κάποιοι. Ίσως ναι, ίσως όχι. Επιτρέψτε μου όμως να πιστεύω ότι η Κέρκυρα διαθέτει και αληθινή Αριστερά και πολλούς ψηφοφόρους που θα επιλέξουν αξίες. Να πιστεύω, επίσης, ότι είναι μάγκες και αναγνωρίζουν τη μαγκιά οι Κερκυραίοι!

Κερκυραίοι κομμουνιστές και φίλοι του ΚΚΕ στη Μακρόνησο