Σαν σήμερα, η δολοφονική επίθεση από αγέλη Χρυσαυγιτών σε συνδικαλιστές, κομμουνιστές της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης

Κατιούσα

Σαν σήμερα, στις 12 του Σεπτέμβρη 2013, συνεργείο της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, εργάτες και στελέχη των ταξικών συνδικάτων, που πραγματοποιούσαν αφισοκόλληση για το 39ο Φεστιβάλ ΚΝΕ- Οδηγητή στο Πέραμα (λίγα μέτρα από την πύλη της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος), δέχονται δολοφονική επίθεση από 30 και πλέον Χρυσαυγίτες. Επτά κομμουνιστές συνδικαλιστές τραυματίστηκαν.
Η επίθεση ήρθε μόλις λίγες βδομάδες αφότου οι φασίστες μπράβοι της εργοδοσίας είχαν εκτοξεύσει ανοικτά απειλές κατά του ταξικού συνδικάτου της Ζώνης και στελεχών του ΠΑΜΕ. Η ΚΟ Πειραιά του ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ απάντησαν με άμεσες και μαζικές κινητοποιήσεις.
Έξι μέρες αργότερα, την Τετάρτη 18 του Σεπτέμβρη 2013, δολοφονείται στο Κερατσίνι από τάγμα εφόδου της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, της Χρυσής Αυγής, ο αντιφασίστας μουσικός Παύλος Φύσσας.
«Δεν εφησυχάζουμε την πάλη μας απέναντι στο φασισμό. Απομονώνουμε τους φασίστες όπου και με όποιο τρόπο και με όποια ετικέτα κάνουν την εμφάνισή τους και στοχεύουμε σε αυτούς για τους οποίους δουλεύουν: Βιομήχανους, εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβους, μεγαλεμπόρους, τραπεζίτες και τα λοιπά παράσιτα της κοινωνίας, το σάπιο σύστημά τους», τονίζει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Αττικής και εργαζομένων στη Ναυπηγική Βιομηχανία της Ελλάδας, που καλεί σε κινητοποίηση με αφορμή τα έξι χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου, την Τετάρτη 18 του Σεπτέμβρη 2019, στις 6 το απόγευμα, στην πλατεία Νίκης (Ζαρντέν) στο Κερατσίνι.

Εικόνα – σοκ σε σχολείο στο Μενίδι που λειτουργεί κανονικά! (ΦΩΤΟ)

Από iraklis3

Εικόνα – σοκ σε σχολείο του Μενιδίου! Η κολόνα που φαίνεται στη φωτογραφία που δημοσιεύουμε είναι από το ισόγειο του 7ου Γυμνασίου Αχαρνών, που χτες λειτούργησε κανονικά και από σήμερα ξεκινούν τα μαθήματα. Δεν χρειάζονται πολλές περιγραφές για να καταλάβει, όποιος βλέπει τη φωτογραφία, την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου σχολικού κτιρίου.

Το πρόβλημα, βέβαια, όπως φάνηκε και από τη χτεσινή μέρα έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, έχει έκταση. Σύμφωνα με στοιχεία που ακούστηκαν χτες από εκπροσώπους συλλόγων εκπαιδευτικών και άλλων φορέων στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, «δεν έχει γίνει κανένας αντισεισμικός έλεγχος σε καμία σχολική μονάδα του Μενιδίου»! Επιπλέον: «Στο 4ο Δημοτικό Σχολείο έχουν “φύγει” τσιμέντα και έχει ρωγμές, αλλά ο δήμος τούς είπε να μπουν μέσα. Το ίδιο ισχύει και στο 8ο, στο 14ο, στο 23ο στην Αυλίζα».
Πηγή: Ριζοσπάστης

Να σταματήσει η επέμβαση στη Βενεζουέλα – Επιστολή της Κοινοβουλευτικής και Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ προς τον γγ του ΟΗΕ

Κατιούσα

Αντιπροσωπεία της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ επισκέφθηκε σήμερα, Τετάρτη 11 Σεπτέμβρη,  το γραφείο των Ηνωμένων Εθνών (UN), στις Βρυξέλλες και επέδωσε επιστολή της Κοινοβουλευτικής και Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του Κόμματος, προς τον γγ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.
Το κείμενο της επιστολής είναι το εξής:

«ΠΡΟΣ: κύριο Αντόνιο Γκουτέρες
Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών
Κύριε Γενικέ Γραμματέα,
Η Κοινοβουλευτική και Eυρωκοινοβουλευτική Ομάδα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας (ΚΚΕ), το οποίο έχει συμπληρώσει ήδη 100 χρόνια ζωής και δράσης, ενώνουμε τη φωνή μας με τους χιλιάδες εργαζόμενους της Βενεζουέλας και άλλων χωρών, που καταγγέλλουν την απαράδεκτη και πολύ επικίνδυνη επέμβαση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) και των συμμάχων τους, στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας.
Καταδικάζουμε κατηγορηματικά αυτήν την επέμβαση, που στοχεύει στην ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου της χώρας, Νικολά Μαδούρο, και την επιβολή, στον βενεζουελάνικο λαό, του Χουάν Γκουαϊντό, ανθρώπου των ΗΠΑ στην υπηρεσία των προκλητικών τους σχεδίων στη Βενεζουέλα και την ευρύτερη περιοχή.
Καταδικάζουμε ιδιαίτερα τις απειλές των ΗΠΑ για στρατιωτική επέμβαση κατά της Βενεζουέλας και του λαού της.
Οι εξελίξεις στη χώρα αυτή της Λατινικής Αμερικής, όπως και σε κάθε άλλη χώρα, είναι υπόθεση του ίδιου του λαού της.
Η Κοινοβουλευτική και Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ απαιτούν να σταματήσει η επέμβαση των ΗΠΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και των συμμάχων τους στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας, να σταματήσουν μηχανορραφίες για την ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου της χώρας και κάθε είδους απειλές.
5 Σεπτέμβρη 2019
Με εκτίμηση
Η Κοινοβουλευτική και Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ
Δημήτρης Κουτσούμπας, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας
Αλέκα Παπαρήγα, βουλευτής Επικρατείας
Γιώργος Λαμπρούλης, αντιπρόεδρος της Βουλής, βουλευτής Λάρισας
Θανάσης Παφίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, βουλευτής Αθήνας
Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, βουλευτής Αχαΐας
Λιάνα Κανέλλη, βουλευτής Αθηνών
Χρήστος Κατσώτης, βουλευτής Αθηνών
Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής Β’ Πειραιώς
Γιάννης Γκιόκας, βουλευτής Α’ Ανατολικής Αττικής
Γιάννης Δελής, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης
Λεωνίδας Στολτίδης, βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης
Μαρία Κομνηνάκα, βουλευτής Λέσβου
Μανώλης Συντυχάκης, βουλευτής Ηρακλείου
Νίκος Παπαναστάσης, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας
Γιώργος Μαρίνος, βουλευτής Ευβοίας
Κώστας Παπαδάκης, βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Λευτέρης Νικολάου, βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου»

Επικίνδυνο βήμα εμπλοκής

Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν «τρώει από τα έτοιμα» της προηγούμενης κυβέρνησης, όπως την κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ, μόνο σε ό,τι αφορά την πολιτική στήριξης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αλλά και σε ό,τι αφορά την άλλη όψη αυτής της πολιτικής, την εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ στην περιοχή.
Απόδειξη είναι ο «Στρατηγικός Διάλογος» με τις ΗΠΑ, τον οποίο ξεκίνησε τον περασμένο Δεκέμβρη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ο δεύτερος γύρος θα γίνει στις αρχές Οκτώβρη στην Αθήνα, με τη συμμετοχή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μ. Πομπέο. Η ατζέντα και οι στόχοι του «Διαλόγου» πρέπει να σημάνουν συναγερμό στο λαό.
Ο «Στρατηγικός Διάλογος» αποτελεί «ορόσημο» της εμπλοκής της χώρας στα σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στην εμπέδωση της ευρωατλαντικής «τάξης και ασφάλειας», μέσα από «διευθετήσεις» ανοιχτών ζητημάτων, την αναβάθμιση των «τριμερών» και λοιπών σχημάτων με άλλα καπιταλιστικά κράτη της περιοχής, αλλά και τη μετατροπή όλης της χώρας σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση εφόρμησης για τους Αμερικανούς σε Βαλκάνια, Μέση Ανατολή και Μαύρη Θάλασσα.
Ειδικά γι' αυτό το τελευταίο, μία από τις αιχμές του επερχόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου» είναι η ριζική αναθεώρηση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement - MDCA) του 1990, γνωστή και ως «Συμφωνία για τις βάσεις».
Στόχος είναι η προσαρμογή της Συμφωνίας στα απαιτούμενα των σημερινών, αυξημένων αναγκών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και στα δεδομένα της κλιμακούμενης αντιπαράθεσης με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και κράτη.
Γι' αυτό, πέρα από την επέκταση της Συμφωνίας για τη Σούδα στα 8 ή 10 χρόνια, αντί της ετήσιας ανανέωσης που ισχύει σήμερα, μελετάται επίσης η διεύρυνση της MDCA και με άλλα «σημεία ενδιαφέροντος» για στρατιωτική αξιοποίηση από τις ΗΠΑ.
Τέτοια είναι η αεροπορική βάση της Λάρισας, όπου ήδη σταθμεύουν αμερικανικά κατασκοπευτικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με δυνατότητα να «σαρώνουν» όλη τη γύρω περιοχή, η βάση Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας, όπου εγκαθίστανται εκατοντάδες ελικόπτερα με το «μάτι» στραμμένο στα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, σε ρόλο «κόμβου» για την προώθηση δυνάμεων στη συνοριογραμμή με τη Ρωσία, και βέβαια η βάση του Αραξου, ως εναλλακτική του ΝΑΤΟ για τη φύλαξη πυρηνικών όπλων.
Οι εξελίξεις αυτές γίνονται διπλά επικίνδυνες σε συνθήκες όπου τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια οξύνουν παραπέρα τους ανταγωνισμούς με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών, αγορών, δρόμων εμπορίου και μεταφοράς Ενέργειας, όπως και για τον διαμοιρασμό σφαιρών επιρροής, σε σημεία με μεγάλο ενδιαφέρον για τα μονοπώλιά τους.
Η ελληνική εμπλοκή σε αυτά τα σχέδια και τους ανταγωνισμούς είναι επομένως μαγνήτης κινδύνων για το λαό, είτε μιλάμε για την αντιπαράθεση ΝΑΤΟ - Ρωσίας, που οξύνεται, βάζοντας στην «εξίσωση» και τη διασπορά πυρηνικών πυραύλων, είτε για τα Ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, που με ευθύνη της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων μπλέκονται στους ανταγωνισμούς για την παραμονή της Τουρκίας στο δυτικό στρατόπεδο, είτε για την αντιπαράθεση ΗΠΑ - Ιράν, όπου η Ελλάδα ετοιμάζεται να χωθεί ακόμα βαθύτερα, προσφέροντας πλοία του στόλου της για τη ναυτική δύναμη που στέλνουν οι ΗΠΑ στον Περσικό Κόλπο.
Γι' αυτό, χρειάζεται τώρα σε κάθε χώρο δουλειάς και γειτονιά να δυναμώσουν η ενημέρωση, η συζήτηση, η επαγρύπνηση και η δράση ενάντια στους σχεδιασμούς αυτούς και την παραπέρα εμπλοκή.
Να πάρουν απάντηση τα επικίνδυνα σχέδια και η δηλητηριώδης προπαγάνδα των αστικών επιτελείων ότι η ολοένα και πιο βαθιά εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή και η «ψήφος εμπιστοσύνης» από τους μακελάρηδες σημαίνουν τάχα ασφάλεια για το λαό και διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων της χώρας.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση, χρειάζεται να στηριχτούν πλατιά από σωματεία και φορείς οι αγωνιστικές πρωτοβουλίες ενόψει της άφιξης Πομπέο και της συνέχισης του «Στρατηγικού Διαλόγου», με αιτήματα όπως «όχι» στις βάσεις και τα πυρηνικά, να μην ανανεωθεί - να καταγγελθεί η «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδας - ΗΠΑ», να κλείσουν η βάση της Σούδας και οι άλλες αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, καμία συμμετοχή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό, αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Οι συνεργασίες και ο «μπαμπούλας» του χάους

Κατά τη διάρκεια των δέκα, και πλέον, ετών της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας είδαμε κόμματα φαινομενικά διαφορετικής ιδεολογίας να «συνεργάζονται». Από τη συνεργασία ΠΑΣΟΚ με Νέα Δημοκρατία και ΛΑΟΣ, με δοτό Πρωθυπουργό τον τραπεζίτη/τεχνοκράτη Λ. Παπαδήμο,  μέχρι και τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Μπροστά στον «κίνδυνο» της λεγομένης «ακυβερνησίας» έτρεξαν όλοι οι «πρόθυμοι», όλων των πολιτικών χώρων, να «συνεργαστούν» για να «μη βυθιστεί η χώρα στο χάος». Το αποτέλεσμα αυτών των «συνεργασιών» το είδαν, το βίωσαν και το βιώνουν όλοι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα. Μνημόνια, ανεργία, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, εκποίηση δημόσιας περιουσίας και υποδομών, εξαθλίωση κτλ.

Γενικότερα, και σε όλα τα επίπεδα της λεγόμενης «διακυβέρνησης», έχει γίνει της μόδας η λέξη «συνεργασία» και η λέξη «κυβερνησιμότητα ». Οι νέοι Δήμαρχοι στην Κέρκυρα, ακολουθώντας το ίδιο προπαγανδιστικό τέχνασμα, δεν παραλείπουν ποτέ να εμπλουτίσουν έντεχνα κάθε δημοσία τοποθέτησή τους με λέξεις όπως «συνεργασία», «συνεννόηση», «διάλογος» κτλ και να κατηγορήσουν για «άγονη αντιπαράθεση» και για «κομματική άσκηση» όποιον διαφωνεί με την αντιλαϊκή πολιτική που θέλουν να εφαρμόσουν. Για όλους αυτούς τελικά το μόνο «γόνιμο» είναι η συμφωνία και η υπακοή..!

Η χρήση των λέξεων αυτών είναι επικοινωνιακά χρήσιμη για το σύστημα αφού, αξιοποιώντας το «μπαμπούλα» της «σύγκρουσης» και του «χάους», οι πολίτες μπορεί να αποδεχτούν, ή ακόμα και να αποζητούν,  μια καταστροφική για τα συμφέροντα τους «συνεργασία».

Η συνεργασία όμως, που πολλοί ευαγγελίζονται, δεν είναι λύση για πάσα νόσο. Το πρόσφατο παρελθόν των «συνεργατικών», καταστροφικών για το λαό, μνημονίων το αποδεικνύει περίτρανα.  Η λέξη «συνεργασία» λοιπόν από μόνη της, όχι μόνο δεν σημαίνει τίποτα αλλά, μπορεί να αποβεί και καταστροφική. Η συνεργασία είναι μία λέξη που και αυτή έχει ταξικό πρόσημο. Η συνεργασία έχει νόημα μόνο όταν είναι προς όφελος των πολλών.

Όταν ζητείται συνεργασία για αύξηση δημοτικών και ανταποδοτικών τελών, για ιδιωτικοποιήσεις, για διαχείριση των απορριμμάτων σε αντιλαϊκή κατεύθυνση, που όλα αυτά οδηγούν στην περαιτέρω επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου του λαού τότε κάθε προοδευτικός άνθρωπος, κάθε αγωνιστής και ριζοσπάστης οφείλει να μη συνεργαστεί.

Το σύστημα άλλωστε έχει φροντίσει  να παρακάμψει τα προβλήματα της «μη κυβερνησιμότητας». Είτε με το μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές, και  το 3% εκτός Βουλής (ήδη έχει ξεκινήσει η  συζήτηση για να αυξηθεί το ποσοστό εισόδου στη βουλή…), νοθεύοντας με "νόμιμο" τρόπο το εκλογικό αποτέλεσμα, είτε με την αφαίρεση αρμοδιοτήτων από το Δημοτικό Συμβούλιο και την παραχώρησή τους σε επιτροπές που την απόλυτη πλειοψηφία, εκ του νόμου, την παίρνουν μειοψηφείες!

Καμία συνεργασία δε πρέπει να υπάρχει σε αντιλαϊκά και αντεργατικά μετρά  και αυτό δεν είναι «πείσμα» ή «κομματική αγκύλωση», όπως άστοχα και απαξιωτικά ονομάζεται από αυτούς που ζητάνε συνενόχους για εφαρμόσουν συνεργατικά τις πολίτικες της εξαθλίωσης, αλλά υποχρέωση όποιου θέλει να σταθεί στο πλευρό των αδυνάτων. Η μη συνεργασία  στις πολιτικές της εξαθλίωσης δεν είναι «άγονη κομματική άσκηση» αλλά ο μοναδικός γόνιμος τρόπος υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων.

Αυτοί που διαφημίζουν ότι είναι «πάνω από τα κόμματα» έχουν βέβαια τους στόχους τους που δεν είναι μόνο επικοινωνιακοί αλλά και βαθιά πολιτικοί/ιδεολογικοί. Θα ξεπεράσουμε το γεγονός ότι οι περισσότεροι που το επικαλούνται έχουν παρακαλέσει ή/και πανηγυρίσει για το χρίσμα των κομμάτων που τους στηρίζουν και που οι ίδιοι ανήκουν. Κυρίως θα σταθούμε στην αντιδραστική προσπάθεια που κάνουν να αποσυνδεθούν τα προβλήματα από τις πραγματικές αιτίες τους, να αθωωθεί η πολιτική των κομμάτων τους, να θολώσει η σκέψη και η συνείδηση του λαού μας.

Οι μοναδικοί που πρέπει να φοβούνται την «ακυβερνησία» είναι αυτοί που ευνοούνται από τις πολιτικές της «κυβερνησιμότητας». «Σταθερότητα» σημαίνει να μπορούν ανενόχλητοι και ανεμπόδιστοι οι λίγοι να εκμεταλλεύονται σταθερά τους πολλούς.

Καμία "κυβερνησιμότητα" δεν είναι αποδεκτή αν έχει ως σκοπό την αύξηση του πλούτου των λίγων και την  περαιτέρω εξαθλίωση των πολλών. Καμία συνεργασία. Ο ρόλος όσων δεν αποδέχονται τη συνέχιση αυτής της κατάστασης είναι να βάζουν εμπόδια στην εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών και όχι να είναι απλά ένα διακοσμητικό δεκανίκι, για αυτό το τελευταίο υπάρχουν ήδη πολλοί πρόθυμοι..

Μπορμπότης Γιάννης

Δημοτικός Σύμβουλος «Λαϊκής Συσπείρωσης»

Εξαγωγή «δημοκρατίας» και στο το Χονγκ Κονγκ

Από iraklis3 

Δύσκολη περίπτωση ανάλυσης οι εξελίξεις στο Χονγκ Κονγκ. Μια αυτόνομη πόλη κράτος με ιδιαίτερες επιρροές στο εξωτερικό (π.χ. εκεί ζουν και εργάζονται 300.000 Καναδοί) η οποία βρισκόταν υπό βρετανικό αποικιακό καθεστώς (αστική δημοκρατία δεν γνώρισε) και που αργότερα επιστράφηκε στην Κίνα (μόλις το 1997) με την πολιτική «μία χώρα, δύο συστήματα». Τώρα γίνονται διαδηλώσεις που ουσιαστικά στρέφονται κατά της κεντρικής κυβέρνησης στην Κίνα. Καθώς η Κίνα δεν είναι και ο κολλητός της Δύσης, το κίνημα βαφτίστηκε από τα δυτικά μέσα ευθέως ως δημοκρατικό. Οι κινεζικές Αρχές δεν προχώρησαν στις κατασταλτικές μεθόδους που χρησιμοποίησε π.χ. ο Μακρόν έναντι των «κίτρινων γιλέκων», ωστόσο ξεκαθάρισαν στους Δυτικούς
να μην επεμβαίνουν στην εσωτερική υπόθεσή της. Ματαίως. Ανάμεσα σε άλλες τοποθετήσεις των ΗΠΑ – ΕΕ χθες είχαμε και τον ΥΠΕΞ της Γερμανίας να συναντάται με 22χρονο «ακτιβιστή» από το Χονγκ Κονγκ.
Με βάση τη μέχρι σήμερα εμπειρία για την ποιότητα του «δημοκρατικού» προϊόντος που εξάγουν ή αγκαλιάζουν οι Δυτικοί σε τρίτα κράτη, ας μας επιτραπεί να διατηρήσουμε τις επιφυλάξεις μας.
Πηγή: Χαραυγή /Παλμ

Έχει πάντα πλάκα να χάνουν οι ΗΠΑ – Ο “σοσιαλισμός των ηλιθίων” και το Μουντομπάσκετ

Σφυροδρέπανος

Έχει πάντα πλάκα να χάνει η Αμερική…
Βέβαια αν ρωτήσεις τους Αργεντίνους πχ, που θεωρητικά περίμεναν τις ΗΠΑ στον ημιτελικό, η πραγματική Αμερική είναι η δικιά τους, η Λατινική, και όχι οι Γιάνκηδες που την λυμαίνονται. Αλλά δεν έχει τόση σημασία.
Κάποτε ο Μιτεράν έλεγε πως ο αντι-αμερικανισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων. Το οποίο μπορεί να είχε και μια δόση αλήθειας αν δεν το έλεγε ένας “σοσιαλιστής” -που πήρε και κομμουνιστές πρωθυπουργούς, για όσους πιστεύουν πως αυτό είναι το κρίσιμο σημείο που κάνει τη διαφορά- πρωθυπουργός, που δεν έβγαλε ποτέ τη χώρα του από το ΝΑΤΟ και είχε στρατηγική επιλογή του το αντισοβιετικό στρατόπεδο.
Σήμερα, η ΝΑΤΟϊκή Αριστερά του “σοσιαλιστή” Τσίπρα κατάφερε να φέρει τις σχέσεις των δύο χωρών στο χειρότερο ιστορικά σημείο, κλείνοντας θεωρητικά την “αντι-αμερικανική παρένθεση” της αντιπολίτευσης. Ο αντι-αμερικανισμός μοιάζει ντεμοντέ και πολλοί φιλελέδες (ροζ και γνήσιοι) θα δανειστούν το παλιό ρητό του Μιτεράν, για να ψέξουν όσους γιορτάζουν σήμερα την ήττα της Αμερικής στο μπάσκετ. Ή μάλλον την ήττα των ΗΠΑ.
Τα πράγματα όμως είναι απλά. Το “φονιάδες των λαών Αμερικάνοι” δεν απευθυνόταν ποτέ στο λαό που υποφέρει από την ίδια κυβέρνηση, αλλά στους κυβερνώντες, το κράτος και μια ιμπεριαλιστική υπερδύναμη. Ήταν και είναι αυθόρμητος αντι-ιμπεριαλισμός και όχι ένα τυφλό μίσος προς κάθε τι που έρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού -από εκεί που μας ήρθε πχ και η γιορτή-απεργία της Πρωτομαγιάς.
Και ο αθλητισμός είναι ένα πεδίο που κανείς δεν μπορεί να διαχωρίσει από την πολιτική, όσες φορές κι αν επαναλάβει μονότονα πως αυτά δεν έχουν καμία σχέση. Ο αθλητισμός δεν επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις στην πραγματική ζωή, έχει όμως μια τρομερή συμβολική δύναμη και αυτή ακριβώς είναι που κάνει πολλούς λαούς στον κόσμο να χαίρονται με τα αθλητικά στραπάτσα μιας “υπερδύναμης” που απλώνει την κυριαρχία της σε κάθε γωνιά του πλανήτη, χωρίς προσχήματα και αντίπαλο δέος εδώ και πολλά χρόνια.
Ακόμα και οι Κινέζοι, που είναι τελείως αμερικανάκια -τουλάχιστον αυτοί που έχουν λεφτά για να πάνε στο γήπεδο και δυτικό τρόπο ζωής- υποστήριζαν τον “αδύναμο”, δηλαδή τους Γάλλους και αποδοκίμαζαν τις προσπάθειες των Αμερικάνων. Οι οποίοι σε τελική ανάλυση, ήταν από τις πιο συμπαθητικές ομάδες που έχουμε δει, όχι τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι, όσο κυρίως έξω από αυτό, αν σκεφτεί κανείς την άκρως συμβολική κίνηση που έκαναν στην ανάκρουση του ύμνου τους, στον αγώνα με την Ελλάδα, δίνοντας μήνυμα στη δική τους κυβέρνηση.
Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο. Ο ιμπεριαλισμός θα ηττηθεί σε άλλο στίβο, με άλλου είδους συγκρούσεις και αγώνες, που απαιτούν πραγματικές θυσίες -πολύ πιο σοβαρές από μια βουτιά σε ένα παρκέ. Αλλά κάθε ήττα ενός μεγαθήριου θα σκορπά μικρά δειλά χαμόγελα σε πολύ κόσμο. Όχι γιατί μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αλλά μπορεί να φτιάξει προσωρινά το ηθικό αυτών που παλεύουν για να το κάνουν στην πράξη.
Β’ Ημίχρονο – Το αγωνιστικό κομμάτι
Μετά από τα ορεκτικά στους ομίλους, χωρίς πολλές συγκινήσεις και εκπλήξεις, με πρωταγωνιστές το εξωφρενικά χαμηλό επίπεδο των διαιτητών της ΦΙΜΠΑ, το Μουντομπάσκετ μπήκε στην τελική ευθεία και προσφέρει πραγματικές ματσάρες. Η Γαλλία είχε ήδη δείξει στην τιτανομαχία με την Αυστραλία την κλάση της. Ο Γκομπέρ δείχνει σταθερά τα τελευταία χρόνια ότι μπορεί να παίζει σαν τερματοφύλακας μπροστά από μια μπασκέτα. Και οι ΗΠΑ έδειξαν πως η τρίτη ομάδα του ΝΒΑ μπορεί να νικήσει τους περισσότερους αντιπάλους, αλλά όχι όλους.
Η ψαλίδα παραμένει μεγάλη, αλλά όχι τόσο. Η Γαλλία γίνεται η πρώτη ομάδα που νικάει τους επαγγελματίες του ΝΒΑ -έστω και τη δεύτερη ταχύτητα- μετά την Ελλάδα στη Σαϊτάμα, το 2006. Οι ΗΠΑ μένουν για πρώτη φορά μετά από 16 χρόνια εκτός τετράδας και μεταλλίων. Κι ο Πόποβιτς -μαζί με τον Κερ- είναι πολύ συμπαθής και πολύ μπασκετική φυσιογνωμία, για να κληθεί να πιει αυτό το πικρό ποτήρι. Είναι όμως και ο τελευταίος που φταίει για την αποτυχία, σε μια ομάδα που είδε να της γυρνάνε την πλάτη όλα τα αστέρια πρώτης γραμμής, ο ένας μετά τον άλλον, για να μην τρέχουν καλοκαιριάτικα στην Κίνα. Αν και για τους “τσάκαλους” προπονητές της κερκίδας, θα έπρεπε να παραιτηθεί και να ανοίξει ταβέρνα “τα τρία αδέρφια”, μαζί με τον Τζόρτζεβιτς της Σερβίας και τον Σκουρτόπουλο.
Όλοι περίμεναν να δουν ΗΠΑ και Σερβία στον τελικό, μετά στον ημιτελικό, και τώρα θα τους δουν απλώς στο αεροδρόμιο. Και αν κάποιοι περιμένουν να καταλάβουν ποιος βγήκε κερδισμένος, το μπάσκετ αλά ΝΒΑ ή αυτό της ΦΙΜΠΑ, η αλήθεια είναι διαλεκτική, με αντιφάσεις, και λέει πως προχωράνε αυτοί που ξέρουν να κάνουν και τα δύο, μυαλό μαζί με ταχύτητα και ευστοχία, δηλαδή ολοκληρωτικό μπάσκετ.

Θανάσης Καμπαγιάννης:”Η απόφαση – και η ατομική ευθύνη – είναι τώρα των δικαστών”

Κατιούσα

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος, μέλος της Πολιτικής Αγωγής του αντιφασιστικού κινήματος στη δίκη της Χρυσής Αυγής και δικηγόρος Πολιτκής Αγωγής στην υπόθεση του Συνεργείου, σχολιάζει με αφορμή τη σημερινή εξέλιξη της δίκης για την επίθεση στον κοινωνικό χώρο καθώς και την εισαγγελική πρόταση:
Όλη η πορεία της υπόθεσης του Συνεργείου (από τον Ιούλιο του 2013 μέχρι σήμερα) αναδεικνύει τη θεσμική συγκάλυψη της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, αλλά και την ατομική ευθύνη κάθε πολίτη ξεχωριστά στην αντιμετώπισή της.
Στην απραξία των αστυνομικών δυνάμεων, που κάθονταν απέναντι από το Συνεργείο την ώρα που οι χρυσαυγίτες τα σπάζανε, αντιπαρατέθηκε η κινητοποίηση της κοινωνίας, εκείνων των επώνυμων ή ανώνυμων που κατέγραψαν, φωτογράφισαν, μάζεψαν πινακίδες, κινητοποιήθηκαν με κάθε τρόπο για να βοηθήσουν.

Στην ραθυμία των ανακριτικών υπαλλήλων που διερευνούσαν τις πλημμεληματικές πράξεις με τη δικογραφία να καταλήγει στο αρχείο αγνώστων δραστών, στάθηκε η επιμέλεια των ειδικών εφετών-ανακριτριών της υπόθεσης της εγκληματικής οργάνωσης που κυνήγησαν τις αποδεικτικές ουρές, ταυτοποίησαν το αμάξι του Λαγού, έδεσαν την κατηγορία και παρέπεμψαν τους κατηγορούμενους στο ακροατήριο.
Και έτσι θα είναι και στο ακροατήριο: στην απροθυμία της εισαγγελέως να μπει στην ουσία της υπόθεσης, προτείνοντας με νομικούς συλλογισμούς – που ήταν δικής της επιλογής και όχι αναγκαστικό αποτέλεσμα της αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα όπως εσφαλμένα γράφεται, μπορεί να αντιταχθεί η απόφαση του δικαστηρίου, με μία δικαστική σύνθεση που μέχρι σήμερα έχει δείξει την πρόθεση να διερευνήσει σοβαρά και σε βάθος την υπόθεση (12 δικάσιμοι από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα), συγκεντρώνοντας επιπλέον έγγραφα, εξετάζοντας μάρτυρες, κλπ, συμπληρώνοντας τις πλημμέλειες της προδικασίας.
Σαν πολιτική αγωγή, ζητήσαμε από τους δικαστές να τελέσουν το καθήκον τους, με τον τρόπο και στο ύψος του πήχυ που έθεσαν οι πολίτες. Η απόφαση – και η ατομική ευθύνη – είναι τώρα δική τους.
Την Παρασκευή 13/9, 8:30πμ (κτίριο 13, αίθουσα 3) λοιπόν: η ανακοίνωση της απόφασης για το Συνεργείο.
Στη φωτογραφία: οι άνδρες της ΔΙΑΣ παρακολουθούν το σπάσιμο του Συνεργείου χωρίς να παρέμβουν, κατ’ εντολή του Κέντρου. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από γιατρό που βγήκε στο παράθυρο του ιατρείου του και κατέθεσε ως μάρτυρας.

Στο στόχαστρο η συλλογική δράση

Οι αντιδραστικές αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο, που προωθεί η κυβέρνηση, με τον μανδύα του «εκδημοκρατισμού» και του «εκσυγχρονισμού», βάζουν στο στόχαστρο τον πυρήνα της συλλογικής οργάνωσης και δράσης των εργαζομένων, πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Το παραπέρα χτύπημα του απεργιακού δικαιώματος, η παρέμβαση του αστικού κράτους για να αφαιρέσει από τη Γενική Συνέλευση το δικαίωμα να αποφασίζει και να οργανώνει απεργία, η ενίσχυση του φακελώματος των εργαζομένων έρχονται να «κουμπώσουν» στην τεράστια αντιαπεργιακή νομολογία των αστικών δικαστηρίων και στις «βέλτιστες πρακτικές» που ακολουθούνται σε όλη την ΕΕ για την επίθεση στη συνδικαλιστική δράση.
Αυτό που επιδιώκεται στην πραγματικότητα, είναι η πλήρης μετατροπή των συνδικάτων σε έναν ξεδοντιασμένο γραφειοκρατικό μηχανισμό, απόλυτα ελεγχόμενο από το αστικό κράτος και την εργοδοσία.
Επιχειρούν να δώσουν συντριπτικό χτύπημα στη δυνατότητα των εργαζομένων να αντιπαλεύουν συλλογικά την κλιμάκωση της αντεργατικής επίθεσης, να παλεύουν οργανωμένα για σύγχρονους όρους δουλειάς και αμοιβής.
Δεν τους αρκεί που 9 στις 10 απεργίες βγαίνουν ήδη παράνομες από τα δικαστήρια, θέλουν να βάλουν «στο γύψο» συνολικά το συνδικαλιστικό κίνημα, επιβεβαιώνοντας και απ' αυτήν την πλευρά ότι η περιβόητη «ανάπτυξη για όλους», η στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας προϋποθέτει το παραπέρα τσάκισμα των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων.
Ετσι, με την επιβολή ηλεκτρονικών ψηφοφοριών για τις απεργίες, επιχειρούν να χτυπήσουν την ίδια τη συλλογική δράση των εργαζομένων, το όπλο τους απέναντι στις συγκεντρωμένες δυνάμεις του κεφαλαίου.
Καθόλου τυχαία επιδιώκουν να χτυπήσουν τη δύναμη των ίδιων των Γενικών Συνελεύσεων. Βάζουν στο στόχαστρο την κορυφαία διαδικασία, όπου οι εργαζόμενοι ενημερώνονται και συζητούν συλλογικά, συνδιαμορφώνουν τα αιτήματα και το σχέδιο δράσης, συνειδητοποιούν στην πράξη τη δύναμη της ενότητάς τους απέναντι στην επίθεση της εργοδοσίας.
Απέναντι στις ψηφοφορίες των Γενικών Συνελεύσεων, που έρχονται ως επιστέγασμα μιας τέτοιας συλλογικής διαδικασίας, ως ψηφοφορίες ενός ζωντανού σώματος, κυβέρνηση και εργοδοσία επιχειρούν με τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες την απομόνωση των εργαζομένων, να τους βάλουν να πατάει ο καθένας ξεκομμένος ένα κουμπί, ακόμα πιο ευάλωτος στις πιέσεις και τα ιδεολογήματα της εργοδοσίας.
Αλλά και η επιβολή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις αρχαιρεσίες σωματείων στόχο έχει να διευκολύνει ακόμα περισσότερο την απευθείας παρέμβαση της εργοδοσίας.
Ας σκεφτεί κανείς το χαρακτηριστικό παράδειγμα του περιβόητου «κλαδικού σωματείου» - εργοδοτικού μηχανισμού στα σούπερ μάρκετ, όπου χωρίς καμία απολύτως δράση, χωρίς έδρα, χωρίς ανακοινώσεις, χωρίς συνελεύσεις, εμφανίζονται να ψηφίζουν χιλιάδες εργαζόμενοι, στελέχη της εργοδοσίας οργανώνουν τις «αρχαιρεσίες», μπαίνουν υποψήφιοι και εκλέγονται αντιπρόσωποι σε δευτεροβάθμιες οργανώσεις και στη ΓΣΕΕ.
Πλέον, με την ηλεκτρονική ψηφοφορία, γλιτώνουν την εργοδοσία και... από τα έξοδα μετακίνησης των εργαζομένων, που τους υποχρεώνει να πηγαίνουν «πακέτο» και να ψηφίζουν τα στελέχη της. Γλιτώνουν (ή έτσι νομίζουν...) από τις ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις που αποκαλύπτουν και βάζουν εμπόδια στην απάτη.
Καμώνονται επίσης τους ανήξερους για το συνδυασμένο φακέλωμα που συνεπάγονται το ηλεκτρονικό μητρώο των μελών των συνδικάτων και οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες.
Στόχος τους είναι η δημιουργία μιας τεράστιας βάσης δεδομένων, στην οποία θα έχουν πρόσβαση η εργοδοσία και το κράτος, για να ξέρουν ανά πάσα στιγμή ποιοι εργαζόμενοι είναι συνδικαλισμένοι και πού, ποιοι πληρώνουν συνδρομές και ποιοι όχι, ποιοι ψηφίζουν και τι, σε ποιες ψηφοφορίες κ.ο.κ.
Ολα αυτά την ώρα που εκλεγμένοι συνδικαλιστές και άλλοι αγωνιστές απολύονται, μετακινούνται τιμωρητικά και διώκονται με μηνύσεις για τη συμβολή τους σε αγώνες.
Συνεργός σε αυτήν την άθλια επίθεση, με δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ του ηλεκτρονικού φακελώματος, έσπευσε να δηλώσει η συνδικαλιστική μαφία στη ΓΣΕΕ, οι εργατοπατέρες που όλο το προηγούμενο διάστημα έδωσαν ρεσιτάλ για τον ίδιο στόχο, για να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου στους χώρους δουλειάς και να μπάσουν απευθείας στα συνδικάτα και στις διαδικασίες τους τους εργοδότες, τους κρατικούς μηχανισμούς και την αστυνομία.
Απέναντι στη νέα επίθεση χρειάζεται άμεση και δυναμική απάντηση! Με τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα και τα Συνδικάτα που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ οργανώνοντας την αντεπίθεση, δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την ενημέρωση των εργαζομένων, για να γίνουν πλατιά κατανοητά ο χαρακτήρας και το μέγεθος της επίθεσης, αλλά και η δύναμη που έχει ο ταξικός, μαζικός αγώνας για να τους χαλάσει τα σχέδια!

Η Αμερική του Κολόμβου τους .............

Σπουδαίος εξερευνητής, πρώτος Ευρωπαίος που πάτησε στην Αμερική, μεταλαμπαδευτής πολιτισμού. Έτσι παρουσιάζεται ο Χριστόφορος Κολόμβος στα σχολικά βιβλία εδώ και πολλούς αιώνες.

 Η πραγματικότητα, ωστόσο δεν είναι μόνο αυτή. Τα εγκλήματα που διέπραξε ο Γενοβέζος θαλασσοπόρος εις βάρος των ιθαγενών της αμερικανικής ηπείρου ήταν φρικιαστικά. Κι όμως, μέχρι σήμερα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό άγνωστα στο ευρύ κοινό. Τον Αύγουστο του 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος σάλπαρε από το ισπανικό λιμάνι με τρία πλοία. Σκοπός του ήταν να κάνει τον γύρο του κόσμου και να αποδείξει ότι η Γη είναι σφαιρική. 

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο θαλασσοπόρος παρατήρησε στο βάθος του απέραντου ωκεανού να εκτείνεται μια μεγάλη στεριά. Όντας πολλές εβδομάδες στη θάλασσα και εφόσον χάρτες την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν, τόσο ο ίδιος όσο και το πλήρωμά του πίστεψαν ότι είχαν φτάσει στην Ινδία. Ως εδώ η ιστορία είναι γνωστή. 

Το σημείο που προσάραξαν για πρώτη φορά τα τρία ευρωπαϊκά πλοία ήταν οι σημερινές Μπαχάμες και το διπλανό νησί της Ισπανιόλα, η σημερινή Αϊτή. Την εποχή εκείνη, τα νησιά κατοικούνταν από ιθαγενείς τριών φυλών. Στο ημερολόγιό του ο Κολόμβος περιέγραψε τους ντόπιους ως ψηλόλιγνους, έξυπνους, ευγενικούς και εξαιρετικά φιλόξενους. Δεν διέθεταν όπλα, ούτε είχαν φυλακές στο νησί. Η καθημερινότητά τους χαρακτηριζόταν από γαλήνη και αρμονία. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως αναφέρει ο εξερευνητής, δεν δίστασαν να εμπιστευτούν κατευθείαν τους ξένους που έφτασαν ξαφνικά στον τόπο τους. 

Δέχθηκαν να δουλέψουν αφιλοκερδώς για μέρες προκειμένου να επισκευάσουν το πλοίο του Κολόμβου που είχε σοβαρά προβλήματα, ενώ προσέφεραν στους θαλασσοπόρους εφόδια και στέγη. Δεν μπορούσαν ποτέ να φανταστούν την ανταμοιβή που τους επιφύλασσε ο Γενοβέζος. Βασανιστήρια, φόνοι και σκλαβιά Ο Κολόμβος αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την ευγένεια και την εργατικότητα των ανυποψίαστων ιθαγενών με τον πιο φρικτό τρόπο. 

Πήρε τους άντρες ως σκλάβους και τους έβαλε να δουλεύουν νυχθημερόν στα ανεξερεύνητα αμερικανικά ορυχεία για την εξόρυξη χρυσού. Παράλληλα, αναδιαμόρφωναν τον τόπο τους για να προετοιμάσουν την εγκατάσταση των νέων κατοίκων που θα κατέφθαναν από την Ευρώπη. Ο Κολόμβος αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την ευγένεια και την εργατικότητα των ανυποψίαστων ιθαγενών με τον πιο φρικτό τρόπο. Οι συνθήκες ήταν άθλιες και οι άνθρωποι αντιμετωπίζονταν ως άψυχες μηχανές. Ο Κολόμβος διέταζε φριχτά βασανιστήρια για όσους δεν ήταν πλήρως αποδοτικοί και δεν τηρούσαν τις καθορισμένες προθεσμίες. 

Συχνή πρακτική των στρατιωτών ήταν να τους κόβουν τα χέρια και ύστερα να τα δένουν στο λαιμό τους. Άλλοι πέθαιναν από την ασιτία και την εξάντληση, ενώ καταγράφηκαν και περιστατικά μαζικών αυτοκτονιών. Οι γυναίκες και τα παιδιά φυσικά δεν γλίτωσαν από τις φρικαλεότητες των Ευρωπαίων κατακτητών. Τα μικρά κορίτσια ηλικίας 9 και 10 ετών ήταν τα πρώτα που μπήκαν στο στόχαστρο του θαλασσοπόρου. Διενήργησε ένα παιδομάζωμα και πούλησε τις μικρές ως σκλάβες του σεξ για την εκτόνωση των αντρών του. Τα κορίτσια αυτών των ηλικιών ήταν στην κορυφή των προτιμήσεων των ευρωπαίων στρατιωτών. 

Την επόμενη χρονιά, στο δεύτερο ταξίδι του στην αμερικανική ήπειρο, ο Κολόμβος πλέον ήταν πολύ πιο συνειδητοποιημένος και προετοιμασμένος. Αυτή τη φορά κατέφθασε με δεκαεπτά πλοία και περισσότερους από δώδεκα χιλιάδες άντρες. Μαζί του έφερε επίσης κανόνια και ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά. Η νέα ποινή των ντόπιων που επιχειρούσαν να ξεφύγουν, ήταν η επίθεση από τα άγρια σκυλιά. Τα ζώα έκαναν επίθεση στους ανθρώπους που έτρεχαν πανικόβλητοι να γλιτώσουν, κόβοντάς τους τα χέρια και τα πόδια, ενώ ήταν ακόμη ζωντανοί. Μάλιστα, έχει  καταγραφεί ότι όποτε οι κατακτητές ξέμεναν από κρέας για να ταΐσουν τα ζωντανά, έπαιρναν τα μωρά των ιθαγενών και τους τα πετούσαν ως τροφή! 

Άλλη συχνή μορφή τιμωρίας των ανυπάκουων ήταν να τους καίνε ζωντανούς. Οι υπόλοιποι ιθαγενείς παρακολουθούσαν τρομοκρατημένοι τις φρικαλεότητες. Το τραγικό αποτέλεσμα Όλοι οι άντρες των νησιών πάρθηκαν ως δούλοι. YouTube Όλοι οι άντρες των νησιών έγιναν δούλοι. Οι μισοί οδηγούνταν στα ορυχεία χρυσού και οι άλλοι μισοί μεταφέρονταν στην Ευρώπη για να πουληθούν. Τα γυναικόπαιδα πωλούνταν κατευθείαν ως σκλάβοι του σεξ. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο Κολόμβος, όντας Καθολικός, πίστευε ακράδαντα το δόγμα που πρόσταζε ότι η υποδούλωση των χριστιανών ήταν ανεπίτρεπτη. Γι’ αυτό τον λόγο είχε απαγορεύσει το βάπτισμα όσων ιθαγενών επιθυμούσαν να αλλαξοπιστήσουν. Έτσι, ο θαλασσοπόρος δεν είχε ενδοιασμούς και τύψεις για όσα διέπραττε εναντίον τους. Ο Κολόμβος, όντας Καθολικός, πίστευε ακράδαντα το δόγμα που πρόσταζε ότι η υποδούλωση των χριστιανών ήταν ανεπίτρεπτη. Επιπλέον, δεν είχε απλώς το ρόλο αυτού που πρόσταζε τους άντρες του να διενεργούν τα βασανιστήρια. Όταν κάποτε ο Κολόμβος έπιασε ένα ντόπιο να κλέβει λίγο καλαμπόκι για να φάει, δίχως να διστάσει, του έκοψε ο ίδιος τα αφτιά και τη μύτη για παραδειγματισμό. Και παρόμοια περιστατικά υπήρξαν πολλά.

 Αρκετοί ήταν οι στρατιώτες που δεν άντεξαν την αναίτια και αλόγιστη βιαιότητα του Γενοβέζου και αποχώρησαν από το πλευρό του. Ένας από αυτούς, ονόματι Μπαρτολομέ Ντε Λας Κάσας, άφησε πίσω του γλαφυρές περιγραφές των όσων βίωσε υπηρετώντας ως Ισπανός στρατιώτης. Αποφάσισε, μάλιστα, να μείνει στην Αμερική, να χριστεί καθολικός ιερέας και να γίνει προστάτης των ιθαγενών. 

Βέβαια, δεν κατάφερε πολλά. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι, πριν την άφιξη του Κολόμβου το 1492, ο πληθυσμός μόνο του νησιού της Ισπανιόλα ανερχόταν στα τρία εκατομμύρια. Είκοσι χρόνια μετά την ισπανική εισβολή, οι εναπομείναντες ιθαγενείς ήταν μόλις 60 χιλιάδες. Ύστερα από πενήντα χρόνια, δεν είχε απομείνει κανείς. Όπως έγραφαν για πολλά χρόνια τα σχολικά βιβλία «εκπολιτίστηκαν»!...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/ta-egklimata-toy-kolomvoy-poy-den-graftikan-pote-sta-scholika-vivlia-akrotiriaze-toys-antres-epairne-ta-10chrona-koritsia-os-sklaves-toy-sex-kai-erichne-ta-mora-os-trofi-sta-skylia/