«Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων μπαίνουν στο γύψο από τον πολυεθνικό όμιλο "3Ε COCA - COLA"»

 

 

Φωτό αρχείου

«Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων μπαίνουν στο γύψο από τον πολυεθνικό όμιλο 3Ε COCA - COLA», τονίζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων Γάλακτος - Τροφίμων και Ποτών, επισημαίνοντας ότι, «η πολιτική και συνδικαλιστική δράση είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εργαζομένου».

Η Ομοσπονδία στην ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής:

«Το ότι το αστικό Σύνταγμα γίνεται κουρελόχαρτο όταν αυτό στέκεται εμπόδιο στη δράση της εργοδοσίας και των μονοπωλιακών ομίλων, είναι γνωστό. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε η συζήτηση που γίνεται αυτές της μέρες στη Βουλή για την αναθεώρησή του, έτσι ώστε θωρακιστεί ακόμα περισσότερο η κερδοφορία του κεφαλαίου από το οργανωμένο λαϊκό κίνημα.


Τα μονοπώλια είτε με διμερείς συμφωνίες, είτε με "κανονισμούς εργασίας", είτε με ατομικές συμβάσεις, μεταχειρίζονται τους εργαζόμενους σαν ιδιοκτησία τους. 
Έτσι λοιπόν η επιχείρηση "Coca - Cola" επικαλούμενη τον "Κώδικα δεοντολογίας" της επιχείρησης, επιβάλει στους εργαζόμενους να ζητάνε την άδεια του προϊσταμένου τους, για να αναπτύξουν πολιτική δράση και για να ασκήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Συγκεκριμένα, η πολυεθνική διένειμε στο προσωπικό της ένα illustration φυλλάδιο με τον τίτλο "Κώδικας Επιχειρηματικής Δεοντολογίας", όπου αναγράφονταν μια σειρά από ενέργειες, για τις οποίες οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να ζητάνε την άδεια της εργοδοσίας πριν τις πραγματοποιήσουν.

Ανάμεσα στις ενέργειες για τις οποίες απαιτείται "προηγούμενη έγκριση", υπάρχει η ενότητα "πολιτική δραστηριότητα", όπου περιλαμβάνεται και το εξής: 
"Ενθαρρύνουμε την προσωπική συμμέτοχη στην κοινωνία των πολιτών και στην πολιτική διαδικασία. Ωστόσο, η εργασία σας δεν πρέπει να επηρεάζεται από τις προσωπικές πολιτικές σας απόψεις ή τη δραστηριότητα. Εάν σχεδιάζετε να επιδιώξετε ή να αποδεχτείτε ένα δημόσιο αξίωμα, πρέπει να λάβετε προηγούμενη έγκριση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα (Portal) Εγκρίσεων COBC».

Δηλαδή, αν ένας εργαζόμενος θέλει να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές (εθνικές, τοπικές ή άλλες), θα πρέπει πρώτα να πάρει έγκριση από την εργοδοσία και συγκεκριμένα από τον "υπεύθυνο συμμόρφωσης με τον Κώδικα"!

Στον "Κώδικα" της εταιρείας δεν διευκρινίζετε αν το "δημόσιο αξίωμα" αφορά και τη συνδικαλιστική ιδιότητα. Αν δηλαδή, χρειάζεται η έγκριση της εργοδοσίας για να συμμετάσχει κανείς σαν υποψήφιος και στις εκλογές του σωματείου του. Σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με την ερμηνεία, ανοίγει ο δρόμος για να μπουν επιπλέον εμπόδια και στη συνδικαλιστική δράση, ιδιαίτερα σ' αυτή που εναντιώνεται στα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Καλούμε το επιχειρησιακό σωματείο να πάρει θέση για αυτό το αίσχος που καταπατά κατάφορα τις ελευθερίες των εργαζομένων.

Καλούμε τους συναδέλφους να μην υπογράψουν το νέο "φιρμάνι" της εργοδοσίας.

Η πολιτική και συνδικαλιστική δράση είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εργαζομένου».

902.gr

Το πτώμα στην ασφαλιστική εταιρία

Ποιον επενδυτικό κίνδυνο στην ιδιωτική ασφάλιση θα επιλέγατε κ. Μηταράκη;

Από Γιώργος ΜουσγάςΓράφει ο Γιώργος Μουσγάς //

Το πτώμα στην ασφαλιστική εταιρία της Νότιας Αφρικής, τη λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων στην Πολωνία, τις σχεδιαζόμενες μειώσεις 12% των συντάξεων στην Ολλανδία ή τη στοιχειωμένη κληρονομιά του Πινοσέτ στη Χιλή;

Η συγκυρία για τα σχέδια της κυβέρνησης της ΝΔ να εισαγάγει το κεφαλαιοποιητικό σύστημα στην επικουρική κοινωνική ασφάλιση θυμίζουν τον Εβραίο που κίνησε να πάει στο παζάρι και ήταν μέρα Σάββατο! Κι αυτά δεν τα λένε οι αντίπαλοι της διάλυσης της κοινωνικής ασφάλισης απ΄το δικτάτορα Πινοσέτ στη Χιλή, αλλά Μέσα Ενημέρωσης των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, οι οποίες διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιδιωτικοποίηση του εναπομείναντος δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης της χώρας μας.

Στις 30 Νοέμβρη 2019 θα γίνουν κοινές συγκεντρώσεις συνταξιούχων, εργαζομένων, επαγγελματιών, νέων και γυναικών σε όλες τις πόλεις για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά από πρωτοβουλία της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα (ΣΕΑ) των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεων ΙΚΑ, OAEΕ,  ΔΗΜΟΣΙΟΥ, ΠΟΣΕ-ΟΑΕΕ, ΕΛΤΑ, ΟΣΕ, ΠΕΣ-ΝΑΤ, ΠΣΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ, ΠΕΤΟΜ-ΤΕΕ, ΠΟΣΕ-ΕΤΕΑΕΠ και ΕΣΤΑΜΕΔΕ. ΑΘΗΝΑ, Προπύλαια, ώρα 10:30 π.μ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Άγαλμα Βενιζέλου, ώρα 11:00 π.μ.
Πανελλαδική κινητοποίηση των συνταξιούχων στις 14 Δεκέμβρη 2019.

Στις 31/10/2019 η ηλεκτρονική εφημερίδα εφημερίδα Nextdeal -και υπό τον τίτλο «Πόσες ασφαλιστικές Ζωής θα μείνουν;»– έγραψε τα εξής: «Τα μηνύματα δεν είναι και πολύ καλά αυτήν την περίοδο για τα συστήματα συντάξεων. Τα αρνητικά επιτόκια δημιουργούν προβλήματα στις αποδόσεις των συνταξιοδοτικών συστημάτων, με αποτέλεσμα ακόμη και τα πιο ισχυρά και προηγμένα εξ αυτών να προαναγγέλλουν μειώσεις στις παροχές (συντάξεις). Σχετικές ανακοινώσεις έγιναν από τα δύο μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά ταμεία στη Ολλανδία, αλλά και παγκοσμίως, που σημείωσαν ότι ενδέχεται να προχωρήσουν σε περικοπές συντάξεων από τον Ιανουάριο του 2020.Τα αρνητικά επιτόκια προκαλούν τριγμούς και στα κεφαλαιοποιητικά συστήματα συντάξεων, τουλάχιστον πρόσκαιρα. Επίσης επηρεάζουν και τα αποτελέσματα των ασφαλιστικών εταιρειών. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο που στην Ελλάδα εξετάζουμε τη στροφή ενός τμήματος του συνταξιοδοτικού συστήματος, αυτό των επικουρικών συντάξεων για τους νέους ασφαλισμένους, από το αναδιανεμητικό στο κεφαλαιοποιητικό συστημα. Πώς λέει μία παροιμία: “Κίνησε ο εβραίος να πάει στο παζάρι και ήταν ημέρα Σάββατο”».
Η αρνητική απόδοση στα έντοκα γραμμάτια σημαίνει ότι στο τέλος η ονομαστική αξία που θα εισπράξει ο κάτοχος στη λήξη τους θα είναι μικρότερη από την τιμή πώλησης. Αρνητικό επιτόκιο σημαίνει πως προτιμώνται, για παράδειγμα, 0,90 λεπτά του ευρώ αύριο, παρά 1 ευρώ σήμερα. Πρόκειται για «οικονομικά ψυχιατρείου», όπως λένε ακόμα και επιχειρηματίες.
Στις 19.10.2019 η «Καθημερινή», και υπό τον τίτλο «Μείωση συντάξεων στην Ολλανδία εξαιτίας των αρνητικών επιτοκίων» έγραψε τα εξής: «Τα δύο μεγαλύτερα συνταξιοδοτικά ταμεία στη χώρα, αλλά και παγκοσμίως, ανακοίνωσαν αυτή την εβδομάδα το ενδεχόμενο περικοπών στις γενναιόδωρες συντάξεις των Ολλανδών από τον Ιανουάριο του 2020, ενώ άφησαν να εννοηθεί ότι οι περικοπές θα συνεχιστούν και τα επόμενα χρόνια… Τα συνταξιοδοτικά ταμεία παραδοσιακά επενδύουν σε κρατικά ομόλογα, τα οποία θεωρούνται ασφαλές καταφύγιο. Εξαιτίας  όμως των αρνητικών επιτοκίων που έχουν επιβληθεί στην Ευρώπη, τα ολλανδικά ταμεία δυσκολεύονται πλέον να εξασφαλίσουν τις απαιτούμενες αποδόσεις από τις επενδύσεις τους, με τις οποίες και καλύπτουν μεγάλο μέρος των υποχρεώσεών τους. Βάσει του τρόπου με τον οποίο υπολογίζονται οι συντάξεις στην Ολλανδία προκύπτει ότι για κάθε 1% μείωση των επιτοκίων δανεισμού, ο λόγος ανάμεσα στα περιουσιακά στοιχεία και στις υποχρεώσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων μειώνεται κατά περίπου 12%. Για τον υπολογισμό των συντάξεων λαμβάνονται υπόψη το προσδόκιμο ζωής των συνταξιούχων καθώς και το ύψος της σύνταξης που ιδανικά θα τους αντιστοιχούσε…».
Δεν αποδίδει λοιπόν η κεφαλαιοαγορά; Τσεκούρι στις συντάξεις!

Τα μακάβρια έξοδα κηδείας στη Ν. Αφρική!

Η Nextdeal (21/11/2019) δημοσίευση την μακάβρια είδηση: «Νότια Αφρική: Πήγαν το πτώμα στην ασφαλιστική για να λάβουν την αποζημίωση!».
Η ανάρτηση έχει ως εξής: «Ένα απίστευτο περιστατικό συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Νότια Αφρική. Οι συγγενείς ενός νεκρού πήγαν το πτώμα στα γραφεία ασφαλιστικής εταιρίας, η οποία ζητούσε διαβεβαίωση ότι ο μακαρίτης ήταν όντως νεκρός ώστε να καταβάλει την αποζημίωση. Όπως μεταδίδει η DailyMail, η εταιρία Old Mutual είχε καθυστερήσει εννέα μέρες να καταβάλλει τα χρήματα από την ασφάλεια ζωής του αποθανόντος, ύψους σχεδόν 2.000 ευρώ, λόγω γραφειοκρατίας.Οι συγγενείς του νεκρού, οι οποίοι δεν είχαν τα απαιτούμενα χρήματα για την κηδεία, αποφάσισαν να λάβουν δραστικά μέτρα. Πήγαν στο νεκροτομείο της επαρχίας και σε συνεννόηση με τους υπαλλήλους εκεί πήραν το πτώμα. Στη συνέχεια, το μετέφεραν μέχρι το υποκατάστημα της ασφαλιστικής και το άφησαν στο πάτωμα, δίνοντας τα έγγραφα του νεκρού στον υπάλληλο. Σύμφωνα μάλιστα με τους μάρτυρες, οι συγγενείς του νεκρού είπαν στους υπαλλήλους ότι θα άφηναν το πτώμα εκεί, μέχρι να πληρωθούν. Έπειτα από συζητήσεις με τα κεντρικά της εταιρίας Old Mutual, αποφασίστηκε να πληρωθούν τα χρήματα της ασφάλειας στους συγγενείς αρκεί να πάρουν το πτώμα από το υποκατάστημα.

Οι δυο κυρίες που μετέφεραν το πτώμα, υποστήριξαν ότι η κίνηση αυτή ήταν ο μόνος τρόπος να αποδείξουν ότι ο θείος τους ήταν νεκρός. “Σκεφτήκαμε ότι εάν τα έγγραφα δεν δίνουν αρκετές αποδείξεις, τότε θα δώσει το ίδιο το πτώμα”, είπαν. Η ασφαλιστική εταιρία αμέσως εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας συγνώμη για την καθυστέρηση. “Αν και οι περισσότερες αποζημιώσεις καταβάλλονται έγκαιρα και οι καθυστερήσεις είναι σπάνιες, είναι σαφές ότι πρέπει να διευκολύνουμε και να επιταχύνουμε τις διαδικασίες αξιολόγησης των πρόσθετων απαιτήσεων, ώστε να μην απογοητεύουμε κανέναν από τους πελάτες όταν μας έχουν ανάγκη. Ενώ περισσότερο από το 99% των έγκυρων αποζημιώσεων κηδείας καταβάλλονται εντός 48 ωρών, πρέπει να προσπαθήσουμε το ποσοστό αυτό να φτάσει το 100%” αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της εταιρίας. “Η αίτηση για αποζημίωση υποβλήθηκε την περασμένη Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου, παραπέμφθηκε για περαιτέρω αξιολόγηση και καταβλήθηκε την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου. Η αποζημίωση δεν καθυστέρησε επειδή η Old Mutual αμφέβαλε ότι υπήρξε θάνατος. Η καθυστέρηση οφείλεται στην περαιτέρω αξιολόγηση” υποστηρίζει η εταιρία η οποία δεσμεύτηκε να λάβει μέτρα ώστε να επιταχύνει και να βελτιώσει τις διαδικασίες επαλήθευσης των απαιτήσεων που χρειάζονται περαιτέρω αξιολόγηση».

Κυβερνητική επιδρομή στα ασφαλιστικά ταμεία της Πολωνίας

Στις 23.11.2019 η «Καθημερινή» είχε ένα εκτενές ρεπορτάζ για τις ρυθμίσεις στο ασφαλιστικό σύστημα της Πολωνίας.
Υπό τον τίτλο «Εθελοντικό το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που εφαρμόζει η Πολωνία» έγραψε τα εξής: «Πρώτα πήραν τα χρήματα από το συνταξιοδοτικό τους ταμείο, κατέστρεψαν δηλαδή τις προοπτικές τους να πάρουν σύνταξη, και τώρα προσπαθούν να τους πείσουν να εμπιστευθούν ένα νέο σύστημα αποταμίευσης με σκοπό τη συνταξιοδότησή τους…Αυτά συμβαίνουν στην Πολωνία, όπου οι εργαζόμενοι που πριν από πέντε χρόνια είδαν να κάνουν φτερά τα κεφάλαια από τα οποία επρόκειτο να χρηματοδοτηθούν οι μελλοντικές συντάξεις τους, καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε πραγματική επιδρομή στο ταμείο τους. Το προηγούμενο συνταξιοδοτικό σύστημα βασιζόταν στο άκρως φιλελεύθερο μοντέλο της Χιλής και αντιμετώπιζε τα περιουσιακά στοιχεία των μελλοντικών συνταξιούχων ως στοιχεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτό το καθεστώς έδωσε στην προηγούμενη κυβέρνηση τη δυνατότητα να ακυρώσει κρατικά ομόλογα αξίας 39 δισ. δολαρίων το 2014. (σ.σ. Η υπογράμμιση δική μας). Προκειμένου να τους προσελκύσει τώρα στο νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που επινόησε και στο οποίο η συμμετοχή είναι εθελοντική, η σημερινή κυβέρνηση της Βαρσοβίας τούς δίνει κίνητρα. Προβλέπει, επίσης, και αντικίνητρα που θα αποθαρρύνουν την αποχώρησή τους από το σύστημα… Από τον Ιούλιο, οπότε τέθηκε το σύστημα στη διάθεση των μεγάλων επιχειρήσεων, η συμμετοχή των εργαζομένων δεν υπερβαίνει το 40%. Η κυβέρνηση έχει, όμως, θέσει τον φιλόδοξο στόχο του 75%. Αυτό σημαίνει πως θα είναι περιορισμένες οι εισροές στην αγορά κεφαλαίων της Πολωνίας, που υπολογίζεται σε 3,9 δισ. δολάρια ετησίως. Οι διαχειριστές κεφαλαίων όμως προσβλέπουν στο νέο σύστημα, ευελπιστώντας πως θα διοχετεύσει κεφάλαια στο χρηματιστήριο της Βαρσοβίας, δίνοντάς του νέα πνοή. Με το νέο σύστημα τοποθετείται το 2% του μισθού των εργαζομένων στο συνταξιοδοτικό ταμείο. Οι εργοδότες θα προσθέτουν μια μηνιαία εισφορά ύψους 1,5% στα κεφάλαια για τις συντάξεις του προσωπικού τους, ενώ η κυβέρνηση θα προσφέρει διαφόρων ειδών μπόνους στα πρώτα στάδια του προγράμματος. Τα μπόνους αυτά θα είναι τα κίνητρα που θα “παρακινήσουν” τους απρόθυμους Πολωνούς να αρχίσουν να αποταμιεύουν. Παράλληλα θα περιορίζουν τις “διαρροές”, καθώς σε περίπτωση αποχώρησης από το πρόγραμμα ο εργαζόμενος θα χάνει τα μπόνους και θα φορολογείται με διαφορετικούς συντελεστές».
Πόρισμα απ’ τη «στοιχειωμένη κληρονομιά του Πινοσέτ»
Στο τέλος του Οκτωβρίου του 2019 η «Ομάδα Εργασίας (ΟΕ) για την Επεξεργασία Προτάσεων για την Αναδιοργάνωση της Επικουρικής Ασφάλισης στην Ελλάδα» παρέδωσε το πόρισμά της στο υπουργείο Εργασίας, το οποίο ανακοίνωσε ότι μέσα στο Γενάρη του 2020 θα καταθέσει και το σχετικό νομοσχέδιο.

Από τις κινητοποιήσεις του λαού της Χιλής ενάντια στη νεοφιλελεύθερη πολιτική Πινέιρα

Με το σχέδιο εισάγονται τα καταστροφικά σχέδια που εφαρμόζονται στην Αμερική και τα οποία επιβλήθηκαν με τη χούντα το Πινοσέτ στη Χιλή στη δεκαετία του 1980. «Το οικονομικό μοντέλο του χουντικού Συντάγματος που δεν τόλμησε να θίξει ούτε η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Μπασελέτ –προβλέπει απορρύθμιση των αγορών και κυριαρχία της ιδιωτικής σφαίρας, με ιδιωτικό σύστημα ασφάλισης αντί κοινωνικού και απολύτως ανεπαρκή κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού σε Υγεία, Παιδεία και Συντάξεις» έγραψε ο «Ελεύθερος Τύπος στις 24.11.2019 για την «αιματηρή κοινωνική αναταραχή, που κλονίζει τη Χιλή συθέμελα απ’ τις 18 Οκτωβρίου 2019». Μάλιστα ο τίτλος του ρεπορτάζ είναι: «Η κληρονομιά του Πινοσέτ στοιχειώνει τη Χιλή».
Στο πόρισμα, μεταξύ των άλλων, αναφέρονται τα εξής: «Η ΟΕ εξέτασε πρόταση ο ασφαλισμένος να διαθέτει την ευκαιρία να επιλέγει εκείνο το επενδυτικό προϊόν που ταιριάζει στο επενδυτικό του προφίλ, βάσει προσωποποιημένων προτάσεων. Ως εκ τούτου, προτάθηκε τα επενδυτικά προϊόντα να είναι διαφοροποιημένα ως προς τον επενδυτικό κίνδυνο. Σε γενικές γραμμές, διατυπώθηκαν τρεις κλίμακες κινδύνου: Χαμηλού, Μεσαίου και Υψηλού επενδυτικού κινδύνου».
Επεξηγώντας αυτά τα τρία επίπεδα κινδύνου ο υφυπουργός Εργασίας Νότης Μηταράκης είπε στο ράδιο του Alpha 98.9 8/11/2019 τα εξής: «Το θεσμικό πλαίσιο στην Ευρώπη αναφορικά με τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, έχει εξελιχθεί πάρα πολύ σε σχέση με αυτό που υπήρχε πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια. Επιπλέον, την εύρυθμη λειτουργία του μηχανισμού θα επιβλέπουν αυστηρά και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς αλλά και η Τράπεζα της Ελλάδος. Πλέον είναι πολύ πιο ασφαλής και πολύ πιο εμπεριστατωμένη η εποπτεία που θα ασκείται πάνω στα επενδυτικά προϊόντα. Σε κάθε περίπτωση, το βαθμό κινδύνου των επενδυτικών προϊόντων, θα τον επιλέγει ο ίδιος ο ασφαλισμένος βάσει των ατομικών του αναγκών».
Αλήθεια κ. Μηταράκη ποιόν απ’ τους παραπάνω ασφαλιστικούς κινδύνους θα επιλέγατε εσείς βάσει των ατομικών σας αναγκών;

Γι’ αυτούς που «φορτώνουν» στον ΕΛΑΣ τη ναζιστική θηριωδία στα Καλάβρυτα

Κατιούσα

Κάποιοι λένε σήμερα στο λαό ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη βαρβαρότητα του συστήματος της εκμετάλλευσης, τη φοροληστεία, την ανεργία, τους πλειστηριασμούς, τη φτώχεια και την εξαθλίωση, δηλαδή την εφ’ όρου ζωής «σταύρωσή» του. Του λένε να μην αγωνίζεται επειδή τον θέλουν υποταγμένο και άβουλο, για να μπορεί να διαιωνίζεται η εκμετάλλευση.
Κάποτε οι «ίδιοι» του έλεγαν, να μην αντισταθεί στους ναζί εισβολείς και πως «αν δεν τους πειράξει δεν θα τον πειράξουν». Καλούσαν το λαό να συνεργαστεί με τους καταχτητές κι αν δε συνεργαζόταν, να μη τους «ενοχλεί», να ανέχεται την κατοχή και να κοιτάει τη δουλειά και το κεφάλι του. Ο καθένας μπορεί να σκεφτεί τι θα είχε συμβεί αν ο λαός μας τους άκουγε….
Η αντικομμουνιστική προπαγάνδα που χτυπάει εδώ και δεκαετίες την παλλαϊκή ΕΑΜική Αντίσταση και το κόμμα που την οργάνωσε και τη στελέχωσε με το πιο εκλεκτό έμψυχο δυναμικό του, το ΚΚΕ, είναι γνωστή για την ικανότητά της να κάνει το άσπρο μαύρο, όχι όμως και για την ισχύ των «επιχειρημάτων» της. Τα ιστορικά γεγονότα όσο και να τα «μαγειρέψουν», για κακή τύχη των «μαγείρων» δεν αλλοιώνονται και δεν καταργούνται (όπως τα δικαιώματα).
Στα πλαίσια αυτά δεν προξενεί εντύπωση η προσπάθεια να χρεώσουν στον ΕΛΑΣ το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, στις 13 του Δεκέμβρη 1943, όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, βάσει προκαθορισμένου σχεδίου, τουφέκισαν όλο σχεδόν τον άρρενα πληθυσμό κι έκαψαν τα σπίτια της κωμόπολης, διαπράττοντας το μεγαλύτερο έγκλημα κατά αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά τα στρατόπεδα του Νταχάου και του Άουσβιτς.
Κάποιοι, ισχυρίστηκαν ότι η ναζιστική θηριωδία διαπράχτηκε μετά το φόνο Γερμανών αιχμαλώτων από τον ΕΛΑΣ.
«Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Και καθόλου απλοϊκή. Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε την αλήθεια αυτή με μαρτυρίες τρίτων, μελετητών των προβλημάτων της κατοχικής περιόδου» σημειώνεται στο βιβλίο του Ηλία Παπαστεργιόπουλου: «Ο Μωρηάς στα όπλα», τόμος Δ’, στο οποίο παρατίθενται αδιάψευστα στοιχεία και μαρτυρίες για τις συνθήκες που έγινε το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων και των άλλων χωριών. Μερικά αποσπάσματα:
«Γράφει, εν πρώτοις, ο Κομνηνός Πυρομάγλου:
«…Μετά την πλήρη κατάληψιν, υπό των Συμμαχικών Στρατευμάτων της Νοτίου Ιταλίας, ως και την απελευθέρωσιν της Βορείου Αφρικής η Πελοπόννησος και η Δυτική Στερεά εθεωρήθησαν υπό του Γερμανικού Επιτελείου “ως πρώτη γραμμή μετώπου ”, εις τα μετόπισθεν της οποίας θα έπρεπε να εξουδετερωθή πάσα ανταρτική κίνησις “εν ανάγκη και να ερημωθή η περιοχή”. Το Γερμανικόν Επιτελείον, φοβούμενον κατάληψιν της Επτανήσου, και αποβάσεις εις τας δυτικάς ακτάς της Ελλάδος (ανεμένετο άλλωστε μία τοιαύτη συμμαχική ενέργεια) απεφάσισε να ενεργήση όχι μόνον εκκαθαριστικάς επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων ανταρτών, αλλά και να περάση δια πυρός και σιδήρου κατοίκους και χωρία της ορεινής περιοχής της Ελλάδος…
…Αι σφαγαί και δηώσεις των Καλαβρύτων δεν υπήρξαν ενέργεια μεμονωμένη των Γερμανών. Υπήρξε μία εκ των ενεργειών ενός γενικωτέρου σχεδίου του Γερμανικού
Επιτελείου, εις βάρος των αμάχων ελληνικών πληθυσμών. Απομόνωσις του δράματος των Καλαβρύτων προδίδει, νομίζομεν, ηθελημένην παραποίησιν ή ηθελημένην εκμετάλλευσιν. Η καταστροφή και σφαγή των Καλαβρύτων έλαβε χώραν την 13ην Δεκεμβρίου 1943 και η εκτέλεσις των Γερμανών αιχμαλώτων εγένετο την νύκτα της 13ης προς την την Δεκεμβρίου 1943. (σ. σ. Οι Γερμανοί ομολογούν ότι η εκτέλεση των Γερμανών αιχμαλώτων έγινε στις 17/12/43)»…
… Υπάρχει και η Διακήρυξη των Γερμανών της Πελοποννήσου: «Την 17.12.1943, εφονεύθησαν και ηκρωτηριάσθησαν κτηνωδώς Γερμανοί στρατιώται υπό κομμουνιστικών συμμοριών εις την περιοχήν Καλαβρύτων – Μαζεΐκων». Τα Καλάβρυτα κατεστράφησαν στις 13/12/1943. Και οι ίδιοι ο Γερμανοί αναφέρουν ότι οι στρατιώτες τους σκοτώθησαν στις 17/12/43, δηλαδή μετά τετραήμερο…
…Οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν την εκτέλεση των Ναζήδων στρατιωτών σαν πρόφαση για να προαποφασισμένα εγκλήματά τους.
(…) Η εντύπωση που προκάλεσε το μακελειό αυτό στον ελληνικό λαό ήταν κατάπληξη, οργή και αγανάκτηση. Στο εξωτερικό, μεγάλες δυνάμεις της παγκόσμιας κοινής γνώμης κινητοποιήθηκαν κατά των χιτλερικών όχι μόνο σε συμμαχικές, αλλά και σε ουδέτερες χώρες. Το ασύλληπτο αυτό έγκλημα στιγματίστηκε παντού και έμεινε σαν μια από τις πιο ατιμωτικές κηλίδες του ναζιστικού καθεστώτος.
Κι όμως, 16 χρόνια αργότερα, μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, βρέθηκαν άνθρωποι που προσπάθησαν να… δικαιολογήσουν το έγκλημα αυτό! Τον Οκτώβριο του 1959 (συζητήσεις της Βουλής της 20ης, 21ης και 22ας Οκτωβρίου 1959), ο τότε αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, Π. Κανελλόπουλος, μιλώντας για τα γεγονότα των Καλαβρύτων, είπε ότι προκλήθηκαν από την… δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση των Γερμανών, επειδή ο ΕΛΑΣ εξετέλεσε Γερμανούς αιχμαλώτους. Τα ίδια είχε υποστηρίξει λίγους μήνες νωρίτερα και ο βουλευτής της ΕΡΕ Β. Παπαρρηγόπουλος.
Στους δύο πολιτικούς, που τοποθέτησαν τη σφαγή των Καλαβρύτων σε επίπεδο, όπου ούτε οι Γερμανοί δεν είχαν τολμήσει ως τότε να τοποθετήσουν, έδωσε αποστομωτική απάντηση στο δημοσιογραφικό όργανο των Οργανώσεων Εθνικής Αντιστάσεως, «Ιστορικόν Αρχείον Εθνικής Αντιστάσεως», ο υπαρχηγός του ΕΔΕΣ Κομνηνός Πυρομάγλου, αποκαλύπτοντας ότι η σφαγή των Καλαβρύτων προηγήθηκε της εκτελέσεως των Γερμανών αιχμαλώτων! Οι αντάρτες είχαν ειδοποιήσει τους Γερμανούς να σταματήσουν τις εκτελέσεις ομήρων στην Πάτρα και το Αίγιο, γιατί, διαφορετικά, θα αναγκάζονταν να εκτελέσουν και αυτοί Γερμανούς αιχμαλώτους, που είχαν στα χέρια τους από τη νικηφόρα μάχη της Κερπινής…
Ο Σμήναρχος Μίχου, που έζησε από κοντά εκείνες τις φριχτές ώρες, μας δίνει συγκλονιστικές εικόνες στις αφηγήσεις του:
«Η ιστορική αλήθεια σχετικά με τις σφαγές των Καλαβρύτων έχει κακοποιηθεί. Γι ’ αυτό νομίζουμε πως είνω απαραίτητο να γραφούν τα παρακάτω κι έτσι να βοηθήσουμε τον ιστορικό του μέλλοντος από την πλευρά της Εθνικής Αντιστάσεως, όπως εμείς την εζήσαμε στους σκληρούς χρόνους της Κατοχής…
Τα γερμανικά τμήματα της Πάτρας αποσύρθηκαν από τα Καλάβρυτα στις 12 Δεκεμβρίου και ταυτόχρονα της Κορινθίας και της Αργολίδας. Της Αιγαλείας έμεινε τελευταίο, για να εκτελέσει το φοβερό έγκλημα. Τα Καλάβρυτα και η περιοχή τους είχαν προγραφτεί. Αρχιδήμιος είχεν ορισθεί ο Λάινγκερ, διοικητής Αιγίου, με βοηθό τον χτηνάνθρωπο Τέννερ…
Οι Γερμανοί αιχμάλωτοι, γύρω στους 100, που είχαν πιαστεί στη μάχη των Ρογών -Κερπινής, μαζί με άλλους που πιάστηκαν σε άλλες επιχειρήσεις, έμεναν στην περιοχή Μαζέικων και χρησιμοποιούντο σε διάφορες εργασίες. Όταν η φάλαγγα της Τριπόλεως πλησίαζε να φτάσει στα Μαζέικα, μεταφέρθηκαν στο θέρετρο Μάζι που βρίσκεται σε οχυρή τοποθεσία. Ενα μικρό τμήμα του 11ου Συντάγματος τις τελευταίες ημέρες της αποχωρήσεως βρέθηκε σε δύσκολη θέση γιατί ένας καταδότης οδήγησε εχθρικό τμήμα σ’ εκείνη την περιοχή.
Η επαρχία ολόκληρη φλεγόταν, οι καπνοί από τα Καλάβρυτα ανέβαιναν στον γκρίζο ουρανό του Χελμού. Και το αίμα ανέβαινε στο κεφάλι. Τους αιχμαλώτους τους εξετέλεσε η φρουρά και τους έριξε σ’ έναν γκρεμό. Υστερα γλίστρησε σ’ ένα μονοπάτι και μόλις πρόλαβε να ξεφύγει την κύκλωση.
Τους νεκρούς οι Γερμανοί τους έπαιρναν πάντα αποχωρώντας. Έτσι στις 15 Δεκεμβρίου η μονάδα της Τριπόλεως πήρε και τους νεκρούς αιχμαλώτους από την περιοχή αυτή του Χελμού, αφού σκότωσε επιτόπου τους Έλληνες οδηγούς – καταδότες.
Αυτή είνω η αλήθεια για τα φοβερά εκείνα γεγονότα»…
…Oι Γερμανοί ήρχισαν διαπραγματεύσεις για την ανταλλαγή των αιχμαλώτων με τους αντάρτες τις οποίες προχώρησαν αρκετά, μέχρι και να συζητήσουν όρους. Μετά αποτόμως τις διέκοψαν. Γιατί;
Θα το γράψω και ίσως είναι η πρώτη φορά που έρχεται εις φως το στοιχείο αυτό, εις ελάχιστους γνωστό: Διέκοψαν τις διαπραγματεύσεις, μόλις επληροφορήθησαν ότι ο επικεφαλής του τμήματος Γερμανός αξιωματικός ήταν νεκρός, αυτοκτονήσας με χειροβομβίδα, την οποίαν ήνοιξεν επί του στήθους του. Τούτο δε διότι όλοι οι άλλοι δεν τους ενδιέφεραν. Ο λόγος δεν ήσαν Γερμανοί οι αποτελούντες το πληγέν τμήμα. Ήσαν “μαζώματα” από «εθελοντάς», Ούγγροι, Τσέχοι, εξωμότες Πολωνοί, Ουκρανοί, Λετονοί. Από κείνους που εχρησιμοποιούσαν στις κατεχόμενες χώρες, (ώστε τα πραγματικά γερμανικά τμήματά των να είναι ελεύθερα για την Ρωσία. Δια τον λόγον αυτόν, μετά μάλιστα την ήτταν των και την ανάλογον κατάσταση’ του ηθικού των, δεν ενδιέφεραν ποσώς τους Γερμανούς. Μία ακόμη απόδειξις τούτου, το ότι οι Γερμανοί ετυφέκισαν οι ίδιοι τον μόνο διασωθέντα Γερμανό (κατά την στολήν βεβαίως), ο οποίος διεσώθη από την σφαγήν των αιχμαλώτων εις το Μάζι Κλειτορίας. Σε ποιον στρατό του κόσμου γίνεται αυτό; Ας αφήσωμεν τον τυφεκισμό του άλλου οπλίτου (Αλσατού αυτού), ο οποίος ήνοιξεν την πόρταν του Σχολείου και άφησε τα γυναικόπαιδα να διαφύγουν τον θάνατον από την πυρά που οι Γερμανοί έβαλαν για να τα κάψουν.
Συμπέρασμα; Οι Γερμανοί ήσαν αποφασισμένοι να τσακίσουν το σύμβολο Καλάβρυτα -Αγία Λαύρα. Διότι δεν ήσαν ανιστόρητοι. Από το σημείο αυτό και πέρα «αφορμές» όσες θέλουμε. Που καμιά όμως δεν πρέπει να αφήνεται σαν «αδικαιολογούσα» το μεγαλύτερο έγκλημα κατ’ αμάχων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά βεβαίως τα στρατόπεδα του Νταχάου και του Άουσβιτς.
(…) Το ίδιο μαρτυρεί και ο Γερμανός διοικητής Σπάιντελ. Στις 29-12-1943 απαντώντας στην από 19-12-1943 αναφορά του Κουίσλιγκ πρωθυπουργού Ι. Ράλλη, με την οποία διεμαρτύρετο και ζητούσε εξηγήσεις για τα «γεγονότα των Καλαβρύτων», δικαιολογεί το έγκλημα με το επιχείρημα της «υποστηρίξεως των ανταρτών από τον πληθυσμόν», δεν μνημονεύει θέμα αιχμαλώτων και μόνο σε μεταγενέστερη έκθεσή του προς τους ανωτέρους του προσφεύγει στο «επιχείρημα Ράλλη» και διασυνδέει την καταστροφή τοιν Καλαβρύτων με την εκτέλεση από τους αντάρτες των αιχμαλώτων. (Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 13-12-1993).
Τέλος, μερικά ακόμα ντοκουμέντα που παραθέτουμε αποδείχνουν περίτρανα το προμελετημένο έγκλημα:
1α.Από το απόρρητο έγγραφο P.Ic. με αριθμό 719 και ημερομηνία 22 Οκτώβρη 1943, που έστειλε ο διοικητής της 117ης γερμανικής μεραρχίας Πεζικού και στρατιωτικός διοικητής Πελοποννήσου Καρλ Φον Λε Σουίρ (απόγονος του Βαυαρού στρατηγού Γουλιέλμου Φον Λε Σουίρ, υπουργού Στρατιωτικών του Όθωνα το 1833) στο Γενικό Επιτελείο του 68ου γερμανικού Σώματος Στρατού, στο Βελιγράδι και που ζητούσε τη ρίψη από την αεροπορία εμπρηστικών βομβών στην περιοχή των Καλαβρύτων (μια ρίψη, που δεν πραγματοποιήθηκε, επειδή δεν υπήρχαν σχετικές διαθέσιμες δυνάμεις της γερμανικής αεροπορίας).
β.Από την απόρρητη διαταγή του Λε Σουίρ, με αριθμό 247 και ημερομηνία 25 Νοέμβρη 1943, προς το 749 Σύνταγμα Πεζικού, ενισχυμένο από τη μονάδα ΑΑ 116, και με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ιούλιο Βέλφιγκερ, στρατιωτικό διοικητή Αχαΐας, στην οποία ορίζονταν ως τόποι «αναγνωριστικής και εκκαθαριστικής επιχείρησης» τα Καλάβρυτα και η γύρω ευρεία περιοχή.
γ.Από την απόρρητη διαταγή του Βέλφιγκερ, με θέμα «επιχείρηση Καλάβρυτα», με αριθμό 96 και ημερομηνία 1 Δεκέμβρη 1943, που συντάχτηκε αμέσως ύστερα από ειδική σύσκεψη Γερμανών αξιωματικών, που έγινε για την επιχείρηση αυτή την ίδια μέρα σε κεντρικό ξενοδοχείο, στην Πάτρα.
2.Την επιδρομή διηύθυνε ο Βέλφιγκερ, με βοηθούς τον διοικητή του 1ου Τάγματος ταγματάρχη Χανς Εμπερσμπέργκερ και τον ίλαρχο Γκνας, ενώ γενικός επόπτης του ναζιστικού κόμματος για την πραγματοποίηση της εν λόγω επιδρομής υπήρξε ο αρχιτρομοκράτης του Αίγιου Αυστριακός λοχίας των Ες Ντε Τέννερ, θεολόγος στο επάγγελμα.
3.Στην επιχείρηση πήραν μέρος και Έλληνες προδότες, όπως φανερώνει συνοπτικό πληροφοριακό κείμενο, που είχε υποβάλει στην ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου ο διαπιστευμένος σ’ αυτή Βρετανός πρεσβευτής Ρέντζιναλ Λίπερ και σύμφωνα με το οποίο «τα γερμανικά στρατεύματα είχαν πετύχει να εκκαθαρίσουν τα Καλάβρυτα και να καταστρέψουν τα πάντα στην πορεία τους, πλαισιούμενα και βοηθούμενα από ελληνικές ομάδες ασφαλείας. Το κείμενο αυτό περιέχεται σε έγγραφο του Φόρεϊν Οφις με αριθμό 311/43074.
4.Η αγγλική στρατιωτική αποστολή στην Πελοπόννησο είχε έμμεση ανάμειξη στα γεγονότα. Όπως αναφέρει συγκεκριμένα ο Άγγλος ιστορικός Μίκαελ Άρτον στον Αχαιό ιστοριοδίφη Δημήτριο Κανελλόπουλο σε επιστολή του, με ημερομηνία 19 Οκτώβρη 1991 ερευνώντας τα αρχεία, του Φόρεϊν Οφις τα σχετικά με τα γεγονότα των Καλαβρύτων, είχε διακρίνει την τότε ύπαρξη εμπιστευτικών επαφών μεταξύ της αγγλικής στρατιωτικής αποστολής και των Ες-Ες και Ες Ντε της Πάτρας, με τη μεσολάβηση αντιπροσώπων του Σουηδικού Οργανισμού Περίθαλψης στην πόλη και Ελλήνων συνεργατών των Γερμανών.
5.Ο Βέλφιγκερ μεταπολεμικά χρημάτισε διευθυντής της Αστυνομίας του Μονάχου, η τύχη του Γκνας και του Εμπερμπέργκερ αγνοείται, ενώ ο Λε Σουίρ αιχμαλωτίστηκε αργότερα από τον σοβιετικό στρατό και πέθανε στην αιχμαλωσία. Ο πτέραρχος Φέλμι, διοικητής του 68ου γερμανικού Σώματος Στρατού και ανώτατος επόπτης της «επιχείρησης Καλάβρυτα», γλίτωσε στη δίκη της Νυρεμβέργης μόνο με 15 χρόνια φυλακή. Ο λοχίας Τέννερ αμέσως μετά τον πόλεμο δούλεψε σε υπηρεσία κατασκοπίας του ΝΑΤΟ για τη νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η Πολωνία και το… ανασφαλιστικό της

Όπως μας πληροφορεί η «Καθημερινή» η οποία υμνεί την «απελευθέρωση» της κοινωνικής ασφάλισης από το κράτος και από κάθε υποχρέωσή του, το ασφαλιστικό σύστημα της Πολωνίας θριαμβεύει σ αυτόν τον στόχο! Από την πλήρη κρατική εγγύηση και κάλυψη στον σοσιαλισμό, πέρασαν στην πλήρη «ελευθερία» του κράτους και της άρχουσας τάξης να κλέβουν τα αποθεματικά των ταμείων!

Παλιά, με τον σοσιαλισμό, είχαν απλώς σίγουρο ασφαλιστικό, σίγουρες συντάξεις και σίγουρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Απαγορευόταν η αλλοίωση αυτών των δεδομένων και κυρίως η κλοπή τους. Έτσι απλά.

Τώρα απλά ελευθερώθηκε η κλοπή και οι ελεύθεροι Πολωνοί μπορούν να χάνουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα και τα αποθεματικά τους ελεύθερα!

Οι κυβερνήσεις της χώρας έθεσαν σε εφαρμογή, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού, τα «ζηλευτό» ασφαλιστικό σύστημα του Πινοσέτ της Χιλής! Μόλις μαζεύτηκαν αποθεματικά, απλώς τα έκλεψαν! Τώρα ζητάνε από τους εργάτες να πάνε σε ακόμη πιο ανασφαλές σύστημα ατομικής ιδιωτικής ασφάλισης, με κατάθεση των εισφορών στο χρηματιστήριο για να φέρουν… ανάπτυξη και να έχουν… εγγυημένη σύνταξη!

Πως έκλεψαν τα προηγούμενα αποθεματικά ύψους 39 δισεκ.; Τα έκανε το κράτος ομόλογα και σε συνέχεια απλώς «ακύρωσε» τα ομόλογα! Ναι τα ακύρωσε και είναι σαν να μην υπάρχουν! Τόσο απλά εξαφάνισε τις εισφορές! Και στην Ελλάδα το έκαναν, μη παριστάνουμε τους έκπληκτους, απλώς με άλλες μεθοδολογίες και με τελευταίο το «κούρεμα» των αποθεματικών. Δεν τα «ακύρωσαν», τα «κούρεψαν» κατά τα 2/3!

Αύριο οι χρηματιστηριακές της Πολωνίας καθόλου παράξενο να «πτωχεύσουν» και να «ακυρώσουν» όλες τις μετοχές των εισφορών! Έτσι απλά κανείς σε κανέναν δεν θα οφείλει καμία σύνταξη και εισφορά!

Όταν οι εργαζόμενοι και ο λαός υποτιμάνε τη δύναμή τους, η άρχουσα τάξη κάνει ό,τι θέλει. Μέχρι και ωμή κλοπή.

Αερολογίες όλα αυτά;

Διαβάστε τα στην Καθημερινή για να δείτε στην Πολωνία το μέλλον που ονειρεύονται κάποιοι για το ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

https://www.kathimerini.gr/1053132/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/e8elontiko-to-neo-synta3iodotiko-systhma-poy-efarmozei-h-polwnia

 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 23.11.2019 : 22:39 

Εθελοντικό το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που εφαρμόζει η Πολωνία

Ο πρωθυπουργός, Μ. Μοραβιέτσκι, αιφνιδίασε προ ημερών, καθώς πρότεινε αναθεώρηση του πολωνικού συντάγματος για πρώτη φορά μετά τη θέσπισή του, το 1997, για να διασφαλιστούν τα κεφάλαια του νέου συστήματος.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Πρώτα πήραν τα χρήματα από το συνταξιοδοτικό τους ταμείο, κατέστρεψαν δηλαδή τις προοπτικές τους να πάρουν σύνταξη, και τώρα προσπαθούν να τους πείσουν να εμπιστευθούν ένα νέο σύστημα αποταμίευσης με σκοπό τη συνταξιοδότησή τους. Προκειμένου να το επιτύχουν χρησιμοποιούν τη συλλογιστική της λεγόμενης επιστήμης της συμπεριφοράς (behavioral science) για την οποία απονεμήθηκε το Νομπέλ Οικονομίας στον Ρίτσαρντ Τάλερ το 2017: προσφέρουν δέλεαρ αλλά προβλέπουν και ζημία για όσους εγκαταλείψουν το σύστημα.

Αυτά συμβαίνουν στην Πολωνία, όπου οι εργαζόμενοι που πριν από πέντε χρόνια είδαν να κάνουν φτερά τα κεφάλαια από τα οποία επρόκειτο να χρηματοδοτηθούν οι μελλοντικές συντάξεις τους, καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε πραγματική επιδρομή στο ταμείο τους. Το προηγούμενο συνταξιοδοτικό σύστημα βασιζόταν στο άκρως φιλελεύθερο μοντέλο της Χιλής και αντιμετώπιζε τα περιουσιακά στοιχεία των μελλοντικών συνταξιούχων ως στοιχεία του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Αυτό το καθεστώς έδωσε στην προηγούμενη κυβέρνηση τη δυνατότητα να ακυρώσει κρατικά ομόλογα αξίας 39 δισ. δολαρίων το 2014. Προκειμένου να τους προσελκύσει τώρα στο νέο συνταξιοδοτικό σύστημα που επινόησε και στο οποίο η συμμετοχή είναι εθελοντική, η σημερινή κυβέρνηση της Βαρσοβίας τούς δίνει κίνητρα. Προβλέπει, επίσης, και αντικίνητρα που θα αποθαρρύνουν την αποχώρησή τους από το σύστημα.

Εχοντας, όμως, επίγνωση ότι η πρόσφατη τραυματική εμπειρία έχει κλονίσει βαθύτατα την εμπιστοσύνη των Πολωνών όχι μόνον στα συνταξιοδοτικά προγράμματα αλλά και στον πολιτικό κόσμο της χώρας, ο πρωθυπουργός Ματέους Μοραβιέτσκι αιφνιδίασε προ ημερών πολιτικούς και αναλυτές. Πρότεινε μια άνευ προηγουμένου αναθεώρηση του πολωνικού συντάγματος για πρώτη φορά μετά τη θέσπισή του το 1997. Οπως επισημαίνει ο Πάουελ Μπόρις, εκ των αρχιτεκτόνων του νέου συστήματος και επικεφαλής του κρατικού επενδυτικού ταμείου της Πολωνίας, ζητούμενο της συνταγματικής αναθεώρησης θα είναι να διασφαλισθεί αυτό που θέλει να υποσχεθεί στους Πολωνούς ο κ. Μοραβιέτσκι: πως κανένας πολιτικός δεν θα έχει πρόσβαση σε αυτό το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα, όποια και αν είναι η μελλοντική κυβέρνηση στη Βαρσοβία. Μέχρι στιγμής, οι διαχειριστές κεφαλαίων που έχουν αναλάβει το νέο συνταξιοδοτικό σύστημα, μεταξύ των οποίων και η ΝΝ Investment Partners, αναφέρουν πως η συμμετοχή παραμένει αρκετά περιορισμένη. Από τον Ιούλιο, οπότε τέθηκε το σύστημα στη διάθεση των μεγάλων επιχειρήσεων, η συμμετοχή των εργαζομένων δεν υπερβαίνει το 40%.

Η κυβέρνηση έχει, όμως, θέσει τον φιλόδοξο στόχο του 75%. Αυτό σημαίνει πως θα είναι περιορισμένες οι εισροές στην αγορά κεφαλαίων της Πολωνίας, που υπολογίζεται σε 3,9 δισ. δολάρια ετησίως. Οι διαχειριστές κεφαλαίων όμως προσβλέπουν στο νέο σύστημα, ευελπιστώντας πως θα διοχετεύσει κεφάλαια στο χρηματιστήριο της Βαρσοβίας, δίνοντάς του νέα πνοή.

Με το νέο σύστημα τοποθετείται το 2% του μισθού των εργαζομένων στο συνταξιοδοτικό ταμείο. Οι εργοδότες θα προσθέτουν μια μηνιαία εισφορά ύψους 1,5% στα κεφάλαια για τις συντάξεις του προσωπικού τους, ενώ η κυβέρνηση θα προσφέρει διαφόρων ειδών μπόνους στα πρώτα στάδια του προγράμματος. Τα μπόνους αυτά θα είναι τα κίνητρα που θα «παρακινήσουν» τους απρόθυμους Πολωνούς να αρχίσουν να αποταμιεύουν. Παράλληλα θα περιορίζουν τις «διαρροές», καθώς σε περίπτωση αποχώρησης από το πρόγραμμα ο εργαζόμενος θα χάνει τα μπόνους και θα φορολογείται με διαφορετικούς συντελεστές. Σύμφωνα με τον βραβευθέντα Τάλερ, «παρακίνηση» αποτελεί κάθε πτυχή του προγράμματος που μεταβάλλει τη συμπεριφορά των ανθρώπων κατά προβλεπόμενο τρόπο, χωρίς να απαγορεύει οποιαδήποτε δυνατότητα ή να τροποποιεί σημαντικά τα οικονομικά κίνητρα. Και βέβαια, οι αρχιτέκτονες του καινούργιου συστήματος επιμένουν πως το νέο σύστημα δεν θα επιτρέπει στην κυβέρνηση να βάλει το χέρι στις αποταμιεύσεις των πολιτών, ακόμη και αν ο Μοραβιέτσκι δεν καταφέρει να επιβάλει τη συνταγματική αναθεώρηση.

«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν»

Κατιούσα

Κοιτάζοντας κανείς το ιστορικό των συνεχών εξελίξεων στις «αναβαθμίσεις» που γίνονται στην Παιδεία θα βγάλει πολλά συμπεράσματα.
Αρχικά αν και η ΕΕ, θεσμός ο οποίος καθορίζει τις αλλαγές στο χώρο της Παιδείας, διατυμπανίζει συνεχώς ότι ενισχύεται το κύρος και η αποτελεσματικότητα των Ελληνικών σχολείων και πανεπιστημίων,  η πραγματικότητα αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο. Όσο περνούν τα χρόνια οι μαθητές και οι φοιτητές αντικρίζουν τους εκπαιδευτικούς τους χώρους να υποβαθμίζονται συνεχώς. Με χιλιάδες παραδείγματα να αποδεικνύουν αυτό τον ισχυρισμό. Με χαρακτηριστικά παραδείγματα όπως οι τεράστιες μειώσεις προσλήψεων των καθηγητών αμφότερα, η υποβάθμιση των βιβλίων,  η εγκληματική μείωση και της ελάχιστης διαμονής και εστίασης των φοιτητών. Και ακόμα εκατοντάδες παραδείγματα που υπάρχουν στην Ελληνική «κανονικότητα» που αποδεικνύουν το γεγονός ότι το μόνο που αναπτύσσεται τελικά είναι… ο στρατός.
Παρ’ όλα αυτά, μετά από μια πιο ψύχραιμη ματιά στα κιτάπια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το πιο κατακριτέο «έγκλημα» που έχει διαπραχθεί είναι η πνευματική κατακρεούργηση των μαθητικών συνειδήσεων. Πράξη η οποία δεν ξεφύτρωσε μαγικά σαν μανιτάρι αλλά αποτελεί σταδιακή, επαναλαμβανόμενη και κυρίως ύπουλη ενέργεια των αγαπητών «φίλων μας». Για να εκτιμηθεί πραγματικά το πόσο επιζήμια είναι αυτή η πράξη, αρκεί να δει κανείς πλάνα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Πριν από ακριβώς 46 χρόνια οι μαθητές διεκδικούσαν έξοδο από την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ ενώ πλέον διεκδικούν…τυρόπιτες. Υπερβολικό θα το θεωρήσει κανείς γιατί ήταν «άλλες εποχές» και «τότε είχαμε Χούντα». Η σκέψη αυτή όμως είναι εν μέρει λάθος. Και το επιχείρημα μου δίνεται με μια θρυλική φράση του Χαρίλαου Τρικούπη,  την περιβόητη «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Αλλά «επτωχεύσαμεν» με πανομοιότυπο τρόπο του άλλοτε 1893 . Δηλαδή η Ελληνική Παιδεία πτώχευσε όπως ακριβώς ολάκερη η Ελλάδα το ’93. Οι διαχρονικοί «γνωστοί-άγνωστοι» παρέσυραν αργά και οδυνηρά την χώρα στο χείλος του γκρεμού.
Ας γυρίσουμε όμως στην σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα (ή κανονικότητα για κάποιους άλλους), όπου οι πληγές της υποβάθμισης της Παιδείας έχουν γίνει ακόμα πιο βαθιές. Τι να πρωτοπούμε; Για το πρόσφατο συλλαλητήριο στα Γιαννιτσά από «απεγνωσμένους» μαθητές που ζητούσαν να φύγουν οι «λαθρομετανάστες»; Για τις χρυσές δουλειές των φροντιστηρίων που τις έχει προκαλέσει δειλά-δειλά το ίδιο το σχολείο και η πολιτεία; Ή για την απογοητευτική και αποκαρδιωτική κατάσταση των περισσότερων 15μελων και 5μελων της χώρας που η μόνη τους ασχολία είναι οι χοροί και οι εκδρομές.
Το «Νέο» Λύκειο, λοιπόν, απέτυχε γιατί μπήκαν και εφαρμόστηκαν λάθος στόχοι και πολιτικές διαχείρισης. Διότι όσο καταργείται η σύγχρονη ιστορία από τα μαθήματα και όσο προβάλλεται ως αναγκαιότητα η ειδίκευση και όχι η γενική γνώση τόσο οι μαθητές θα συμβαδίζουν πλάι πλάι με νεοναζί εγκληματίες.  Είναι αποκαρδιωτικό να κάνουμε τα παιδιά απολιτικοποιημενα όντα και μόνο ειδικευόμενους εργάτες καθώς τα παραπάνω παραδείγματα θα αυξάνονται και θα οξύνονται συνεχώς. Κλείνω με μια σπουδαία φράση του Αριστοτέλη, ώστε ο καθένας μας να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα: «ο άνθρωπος είναι πολιτικό ζώο, αν σταματήσει να είναι πολιτικό είναι μόνο ζώο».

Ο συνιδρυτής της Διεθνούς Αμνηστίας Luis Kutner ήταν πληροφοριοδότης του FBI

Από Πάνος Αλεπλιώτης 

Γράφει ο Πάνος Αλεπλιώτης // 

Συντέλεσε στην δολοφονία ηγέτη της οργάνωσης “Μαύροι Πάνθηρες”.

Στις 23 Νοεμβρίου 1969, ένας από τους ηγέτες της οργάνωσης “Μαύροι Πάνθηρες” ο Fred Hampton μίλησε σε συνάντηση που διοργάνωσε η “Διεθνής Ένωση Γυναικών για Ειρήνη και Ελευθερία” στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις. 

Μεταξύ αυτών που συμμετείχαν ήταν ο Luis Kutner, δικηγόρος και συνιδρυτής της Διεθνούς Αμνηστίας. 
Ο Kutner ήταν πληροφοριοδότης του FBI, και μετά την συνάντηση ισχυρίστηκε στον προϊστάμενο του στο FBI, ότι ο Hampton «ήταν σε έξαψη, σαν να ήταν κάτω από την επιρροή ναρκωτικών”. 
Ισχυρίστηκε ακόμη πως στην ομιλία του ο Hampton είπε ότι ο πρόεδρος Nixon ήταν “μέλος του καπιταλιστικού κατεστημένου” και ότι ” Ο Νίξον πρέπει να πεθάνει “.
 Ο Kutner δήλωσε αργότερα πως μίλησε στο FBI λόγω της «πιθανής παραβίασης του ομοσπονδιακού νόμου». 
Λίγες μέρες αργότερα, το FBI μπήκε στο σπίτι του Hampton, ηλικίας μόλις 21 ετών και τον δολοφόνησε στον ύπνο του. 

«Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» και του ρουφιανοχαφιεδισμού

«Σαν αντικείμενο της σημερινής μου ομιλίας διάλεξα, να το πω έτσι, τη βλάβη που επιφέρει σ’ όλους τους ανθρώπους η χρήση του καπνού. Εγώ ο ίδιος καπνίζω, η γυναίκα μου όμως με πρόσταξε να σας ομιλήσω για τις βλαβερές συνέπειες του καπνού. Έτσι, λοιπόν, δεν έχω τίποτα να σας πω»…

    Πρόκειται για ένα απόσπασμα από τον κωμικοτραγικό μονόλογο του Ιβάν Ιβάνοβιτς Νιούχιν, ο οποίος δεν είναι παρά ο «άνδρας της γυναίκας του», όπως συστήνεται στο ακροατήριό του. Ενα ακροατήριο που κλήθηκε να παραβρεθεί σε μια διάλεξη κατά του καπνίσματος, αλλά βρέθηκε να παρακολουθεί το «παραμιλητό» ενός δυστυχισμένου ανθρώπου.

    O Νιούχιν αν και τρέμει από το φόβο μήπως η γυναίκα του παραφυλάει και τον ακούει από τα παρασκήνια, εντούτοις κάνει την αποκοτιά να ανέβει στο βήμα. Κι αντί για το κάπνισμα αρχίζει να μιλάει για τα νιάτα του. Για τα απραγματοποίητα όνειρά του. Για τις σπουδές του. Και να εξιστορεί τη μοναξιά και την καταπίεση σε μια συμβίωση με μια γυναίκα που τον καταδυναστεύει για 33 χρόνια, ζώντας σε ένα σπίτι με εφτά κόρες, που όλες τους έχουν γεννηθεί στις 13 του μηνός, που το σπίτι του είναι στο νούμερο 13 και έχει 13 παράθυρα…

    Ο Νιούχιν μας – σε αυτό το υπέροχο μονόπρακτο του Τσέχοφ «Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού » – καταλήγει τη διάλεξή του, αναφωνώντας: «Μίλησα και ξαλάφρωσε η ψυχή μου».

    Προφανώς, η «διάλεξη» του Τσέχοφ δεν βοήθησε ποτέ κανέναν να κόψει το κάπνισμα (σε αντίθεση – πιθανώς – με τα μέτρα του κ. Κικίλια…). Παραμένει, όμως, ένα διαμάντι της παγκόσμιας δραματουργίας, που περιγράφει, με άλλον τρόπο, όσα εννοούσε ο Καζαντζίδης στο «η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο που δεν το γουστάρω κι όμως το φουμάρω». Καταστάσεις, δηλαδή, για τις οποίες ουδεμία ευθύνη φέρουν οι υπουργοί Υγείας (Παιδείας, Εργασίας, Οικονομικών κλπ.) και οι κυβερνήσεις. `Η, μήπως, φέρουν;…

• Το τσιγάρο, το κάπνισμα – για να επιστρέψουμε στο θέμα μας – είναι μια συνήθεια κακή, ένα πάθος επιβλαβές, ένας εθισμός που μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά αποτελέσματα, μια εξάρτηση ανθυγιεινή. Ίσως και αντιαισθητική.

    Μ’ αυτήν την έννοια, το μέλημα της πολιτείας, του κράτους και της κυβέρνησης να προφυλάξει την υγεία μας από το κάπνισμα (θα μπορούσε να) είναι συγκινητικό.

    Αδυνατούμε, ωστόσο, να αντιληφθούμε το διχασμό προσωπικότητας που διέπει τους «άγγελους – φύλακές μας».

    Πώς γίνεται, δηλαδή, οι ίδιοι άνθρωποι, που τρέμουν μην και πάθει τίποτα η υγεία μας από το κάπνισμα, να μη σκέφτονται τις συνέπειες που έχει για την υγεία μας να μας κόβουν τους μισθούς;

    Πώς και δεν σκέφτονται την υγεία των ανθρώπων, όταν τους κόβουν τις συντάξεις, ή όταν εφαρμόζουν πολιτικές που επιτρέπουν στις Novartis να κερδοφορούν (εντίμως και νομίμως, φυσικά) πάνω στον πόνο και στην αρρώστια;

    Αφού νοιάζονται για την υγεία του λαού, γιατί αφήνουν κενές 25.000 οργανικές θέσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία;

    Γιατί, τόσο υπέρμαχοι της δημόσιας υγείας που είναι, να παρακολουθούν με τόση στωικότητα το φαινόμενο οι βιομήχανοι να προκαλούν πολλαπλασιασμούς των καρκίνων στις περιοχές που ρυπαίνουν με τα απόβλητά τους;

    Αφού επιθυμούν τον απεγκλωβισμό των ανθρώπων από τις  «βλαβερές συνέπειες του καπνού », γιατί απαγορεύουν στα ασφαλιστικά ταμεία να καλύπτουν την αναγκαία φαρμακευτική αρωγή για τη διακοπή του καπνίσματος;

    Γιατί αδιαφορούν παντελώς με ό,τι έχει σχέση με αυτό που λέγεται «Αγωγή Υγείας»;

• Δεν ξεχνάμε από πού έλκει την καταγωγή της όλη αυτή η πολυδιαφημιζόμενη (και ζωγραφισμένη με τα χρώματα της φιλανθρωπίας) αντικαπνιστική «σταυροφορία». 

    Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε ότι ο «θατσερισμός» με τις δικές του απαγορεύσεις κατά του καπνίσματος ή ο ναζισμός με την απαγόρευση του καπνίσματος να ξεκινά από τα γραφεία των ναζί, ουδέποτε κατεγράφησαν ως φιλάνθρωπος πολιτική…

    Ομοίως, δυσπιστούμε τα μάλα απέναντι στις αντικαπνιστικές εκστρατείες που έχουν για θεωρητικό υπόβαθρο της υστερικές αμερικανιές του «Θείου Σαμ».

    Ο «Θείος Σαμ», αμείλικτος ων απέναντι στο τσιγάρο, δεν φαίνεται να πολυβασανίστηκε ποτέ με το ερώτημα τι θα συμβεί στην υγεία των ανθρώπων (όσων δηλαδή ανθρώπων επιβιώνουν των «παράπλευρων απωλειών»), ούτε όταν ρίχνει βόμβες με απεμπλουτισμένο ουράνιο στα Βαλκάνια, ούτε όταν βομβαρδίζει με βόμβες φωσφόρου τη Φαλούτζα, ούτε όταν ελέγχει το 95% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, μέσω του Αφγανιστάν…

• Το τσιγάρο, το κάπνισμα είναι μια τραγική εξάρτηση. Που απειλεί, που σκοτώνει.

    Ωστόσο η επικήρυξη αυτού του θανάσιμου εχθρού, του τσιγάρου, μοιάζει να αξιοποιείται ως «απενοχοποιημένη» φόρμουλα για την εμπέδωση των «επικηρύξεων» – και μάλιστα μαζικού τύπου – σαν μια πρακτική συμβατή με την δημοκρατία, την νομιμότητα και την ασφάλεια.

    Αλλά δεν είναι μόνο η λογική της «επικήρυξης» που – για το καλό μας – τα επιτελεία του «σωφρονισμού» πάνε να μας την «κεράσουν» σαν αγαθή τακτική.

    Τα «σωφρονιστήρια» με πρόσχημα το κάπνισμα, εθίζουν την κοινωνία στο χαφιεδισμό. Έφτασαν να διαφημίζουν στα ΜΜΕ τετραψήφιους αριθμούς για να καταδίδουν οι «νομοταγείς» τους «λάθρα καπνίζοντες»…

    Μέχρι τώρα είχαμε ενεργητικούς και παθητικούς καπνιστές. Συμπαθητικούς ή αντιπαθητικούς καπνιστές. Συμπαθητικούς ή αντιπαθητικούς αντικαπνιστές. Αλλά τώρα πρέπει να αρχίσει η εξοικείωσή μας και με την έννοια του… συμπαθητικού νομοταγή καταδότη.

    «Μα – θα μας πουν οι κυβερνώντες – όταν ζητούμε από έναν πολίτη να καλεί τις αρχές επειδή υπέπεσε στην αντίληψή του ένα έγκλημα, ένας φόνος, μια ληστεία, μια εγκατάλειψη σε τροχαίο κοκ είναι ρουφιανιά, είναι χαφιεδισμός;».

    Απαντούμε: Όχι, αυτό δεν είναι ρουφιανιά. Ρουφιανοποίηση και χαφιεδοποίηση της κοινωνίας είναι να οδηγείται να μην μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι έγκλημα και τι δεν είναι «έγκλημα». Να διαμορφώνονται πολίτες που δεν θα έχουν ως αντίληψη τι αντικειμενικά είναι έγκλημα, αλλά να γίνονται τσιράκια και βαποράκια του «Μεγάλου Αδελφού» για ό,τι εκείνος βαφτίζει «έγκλημα» και ό,τι εκείνος νομοθετεί σαν «αξιόποινη παραβατικότητα». Να θεωρούν «εγκληματικό» ό,τι ο «Big Brother» θέτει στο στόχαστρο της «απαγόρευσης» και που για την τήρησή της τι πιο νομοταγές από το να κατασκευάζει καταδότες για να «καρφώνουν»: Από το ότι είσαι κομμουνιστής, παλιότερα, μέχρι το να μην κάθεσαι να τις τρως από τα ΜΑΤ στο άγαλμα του Τρούμαν ή ότι καπνίζεις, σήμερα.   

    Ρουφιανοποίηση και χαφιεδισμός είναι – στη θέση της αγωγής, της ευπρέπειας, της ευγένειας, της φιλικής ατομικής παρατήρησης ή της ηχηρής συλλογικής επιταγής «σβήστο σε παρακαλώ» προς τον μαλάκα που καπνίζει χωρίς να σέβεται τον διπλανό του που ενοχλείται – εσείς να βάζετε το «παρακαλώ περιμένετε» του ρουφιανοτηλέφωνου (που το χρεώνεται κιόλας)…

    Ρουφιανοποίηση και χαφιεδισμός – αντί της Παιδείας, της πλατιάς, επίμονης και διαρκούς καμπάνιας που καλλιεργεί ατομική και κοινωνική συνείδηση ενάντια στο τσιγάρο – είναι η «απαγόρευση» που το κράτος χρησιμοποιεί πίσω από το γλυκόπιοτο «σου κόβω το κάπνισμα» για να εμπεδώσει την αποδοχή κλίματος «σου κόβω το βήχα».

    Ρουφιανοποίηση και χαφιεδισμός είναι να ξέρεις ότι στο Μετρό, ή στα λεωφορεία, ή στην εντατική, ή στο ασανσέρ δεν καπνίζει ποτέ κανείς, κι αυτό χωρίς να χρειάζεται κανένα ρουφιανοτηλέφωνο και κανένα μπαξίσι προς τον «χωροφύλακα». Αλλά εσείς δεν θέλετε ως δύναμη επιβολής του «απαγορεύεται» την κοινωνική – ούτε καν την υπηρεσιακή σας – εγρήγορση. Θέλετε την διάχυση – σαν τον καπνό – μιας αντίληψης που εισάγει τον νομιμόφρονα χαφιεδισμό και το ρουφιανιλίκι σαν αρμό κοινωνικής συμβίωσης και σεπτής συμπεριφοράς.            

• Ο εθισμός στο κάπνισμα σκοτώνει. Το τσιγάρο βλάπτει την υγεία.

    Όχι στο τσιγάρο, λοιπόν. Που σημαίνει ότι ο αγώνας και η απόφαση για την απαλλαγή από αυτόν τον βραχνά δεν μπορεί παρά να είναι (και πρέπει να είναι) μια συλλογική και ατομική επιλογή, που αντανακλά τη συνειδητή χειραφέτηση από επιβλαβή πάθη και εξαρτήσεις. Μια προσπάθεια που δίπλα της η οργανωμένη πολιτεία στέκεται αρωγός – με όλα τα μέσα – της απεξάρτησης. Οχι «δεσμοφύλακας».

    Αντιθέτως, αυτοί που είτε στην Ελλάδα, είτε διεθνώς, ηγούνται του «αντικαπνιστικού ιππικού», χρησιμοποιούν το τσιγάρο ως προπέτασμα καπνού για να ξεδιπλώσουν όχι πολιτικές Υγείας, αλλά πολιτικές που, όπως η νικοτίνη επεμβαίνει στο νευρικό σύστημα, έτσι κι αυτές στοχεύουν να εθίσουν στο «στρατωνισμό», στην «άνωθεν επιβαλλόμενη πειθαρχία», στον καταναγκασμό της «αποστειρωμένης ορθότητας».

• Οι καπνιστές – όσοι έχουν σώας τας φρένας – αισθάνονται (αισθανόμαστε) ως μέγιστη υποχρέωση να απαλλάξουν τους εαυτούς τους και τους διπλανούς τους από αυτή την άχρηστη και επιβλαβή συνήθεια.

    Στην προσπάθειά τους αυτή οι καπνιστές, σε αγαστή συναντίληψη με τους μη καπνιστές, θα ήταν εξίσου ανθυγιεινό με το κάπνισμα αν σταματούσαν να θεωρούν και να υπενθυμίζουν ότι επιβλαβές για την κοινωνία, εκτός του τσιγάρου, είναι το να υφίστανται οι άνθρωποι και την υποκρισία.

    Επιβλαβές για την υγεία των ανθρώπων είναι το να «φουμάρουν» και το φαρισαϊσμό εκείνων που κόπτονται για την υγεία του λαού.

    Ενός λαού που – οι ίδιοι οι οποίοι ενδιαφέρονται για την υγεία του – τον έχουν ρίξει στη «γόπα», στην «τράκα» και τον γύρισαν στην εποχή που τα περίπτερα, λόγω της φτώχειας, πούλαγαν τα τσιγάρα χύμα…

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΙΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΘΥΜΑΤΑ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ

ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ

ΚΑΙ

ΛΑΣΥ ΔΗΜΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ & ΔΙΑΠΟΝΤΙΩΝ ΝΗΣΩΝ

Απαράδεκτη και επικίνδυνη συνεχίζει να είναι η κατάσταση στη γέφυρα του Ποταμού. Για το έργο στο ποτάμι αλλά και στη γέφυρα έχουν γίνει προεκλογικές εξαγγελίες, έχουν βγει πολλές φωτογραφίες με χαμογελαστούς επίσημους μπουλντόζες και κασκέτα, έχει περάσει από προϋπολογισμό σε προϋπολογισμό, από κάθε περιφερειακή αρχή, έχει ξεκινήσει πολλές φορές μέχρι σήμερα και έχει σταματήσει άλλες τόσες.

Για λόγους πρόληψης μέχρι σήμερα έχουν διακοπεί τα δρομολόγια των μαθητών προς το σχολείο αφού δεν μπορεί να περάσει από τη γέφυρα λεωφορείο πάνω από συγκεκριμένο φορτίο. Αυτή είναι η λύση που σκέφτηκαν οι αρμόδιοι και καθάρισαν.

Αλήθεια δεν ξέρουν ότι σε αυτό τον στενό δρόμο διπλής κατεύθυνσης τα παιδιά αναγκάζονται να περπατάνε μέσα στη σούδα, όταν δε βρέχει;

Δεν ξέρουν ότι απέναντι από το σχολείο βρίσκεται παρατεταμένο το άγημα των κάδων στενεύοντας ακόμα περισσότερο το δρόμο;

Δεν ξέρουν ότι με όλα τα προβλήματα της περιοχής, τα πλημμυρικά φαινόμενα δημιουργούν για τα παιδιά θανάσιμες παγίδες.

Δεν αντιλαμβάνονται ότι μια γέφυρα ετοιμόρροπη, όταν δέχεται συνεχώς την επιβάρυνση των οχημάτων που διέρχονται ανεξάρτητα από το φορτίο τους κάποια στιγμή μπορεί να καταρρεύσει;

Δεν μπορούν να τοποθετήσουν μια σχάρα πάνω από τη σούδα για να περπατάνε τα παιδιά;

Δεν μπορούν να τοποθετήσουν προσωρινά μια σιδερένια γέφυρα για την ασφάλεια όλων των ανθρώπων;

Ως «Λαϊκή Συσπείρωση» θα θέσουμε το θέμα στο επόμενο Περιφερειακό και Δημοτικό συμβούλιο ώστε να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν.

Η περιφερειακή αρχή, όπως όλες μέχρι σήμερα, με πολύ μεγάλη ευκολία διέθεσε 1.800.000 για εκθέσεις, σήριαλ και διαφημίσεις στο όνομα της τουριστικής προβολής.

Η απαίτησή μας είναι η ολοκλήρωση του έργου!

Τα δικαιώματα των παιδιών δεν εξαντλούνται με ευχές και ωραία λόγια κατά την ημέρα του παιδιού, ούτε αρχίζουν και τελειώνουν με τις διαγραμμίσεις έξω από τα σχολεία.

Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρονται ασφαλώς μέχρι την πόρτα του σχολείου και να φοιτούν σε ένα ασφαλές και σύγχρονο περιβάλλον.

Απευθυνόμαστε σε γονείς, εκπαιδευτικούς, στους κατοίκους της περιοχής αλλά και στα παιδιά. Η διεκδίκηση της λύσης είναι στα χέρια σας. Εμείς φέρνουμε στο φως το πρόβλημα με στόχο μαζί με όλους εσάς να πετύχουμε την οριστική του λύση.