Ξέρουμε πολύ καλά, πού πατάμε και πού θέλουμε να πάμε…

 

Κοσμάς Λεοντιάδης

Δεν βρισκόμαστε σε πολιτική και ιδεολογική σύγχυση… Έχουμε πάντα

ξεκάθαρη πολιτική σκέψη και σαφή ταξικό προσανατολισμό δράσης…

Έτσι μόνο τιμάμε τους αγώνες και τις θυσίες των προηγούμενων γενεών…

Έτσι δείχνουμε στις νέες γενιές την προοπτική των σημερινών αγώνων

για έναν άλλο καλύτερο κόσμο…
Μένουμε πιστοί στην πανανθρώπινη ιδεολογία μας και στα ιδανικά μας,

χωρίς ταλαντεύσεις και πεσιμισμούς.

Με πλήρη θεωρητική κάλυψη των αγώνων του σήμερα, αντικρίζουμε

την κοινωνία του αύριο.

Τα όνειρά μας δεν αναζητούν λιμάνι μέσα στα αστικά κοινοβούλια και

δεν ταξιδεύουν μέσω των αστικών εκλογών…

Έτσι βαδίζουμε και έτσι θα συνεχίζουμε μέχρι το τέλος…

Κοιτάμε πάντα μπροστά… Έτσι αντικρίζουμε το μέλλον…

WALTER BENJAMIN, “NO 13”

 

Κατιούσα

Walter Benjamin
No 13
Εξήντα πέντε θέσεις για τα βιβλία και τις πόρνες,
το γράψιμο, την κριτική, τους σνομπ και την επιτυχία
Μετάφραση-Επιλεγόμενα: Κώστας Κουτσουρέλης
Σειρά: Στοχασμοί – Αφορισμοί
Σελίδες: 88 • Σχήμα: 11,9 x 18,9 εκ. •  ISBN: 978-618-5461-12-6 • Τιμή: 9,00 €

ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΣ της «εριστικής» παράδοσης ενός Λίχτενμπεργκ ή ενός Σοπενχάουερ, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν κατέχει θέση ξεχωριστή ανάμεσα στους αποφθεγματογράφους του 20ού αιώνα. Το βιβλίο αυτό περιέχει μια επιλογή από τους περιβόητους αφορισμούς του, οργανωμένη γύρω από το σημαδιακό «Νο 13»: Εξήντα πέντε θέσεις για τα βιβλία και τις πόρνες, το γράψιμο, την κριτική, τους σνομπ και την επιτυχία.

❧

Οι πέντε «δεκατριλογίες» του Μπένγιαμιν θέλουν να προκαλέσουν, να σκανδαλίσουν. Αν ήταν να περιγράψω τον κρίκο που τις συνέχει, θα έλεγα ότι είναι η πολεμική αιχμή. Βάλλουν κατά συναισθηματικών στερεοτύπων και οκνηρών κοινών τόπων, θέλουν να σκορπίσουν την παχύρρευστη εκείνη ομίχλη που κρύβει απ’ τα μάτια μας τα μέσα, τους σκοπούς και τα κίνητρα της γραφής και της τέχνης.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ

❧

Ο ΒΑΛΤΕΡ ΜΠΕΝΓΙΑΜΙΝ γεννήθηκε το 1892 στο Βερολίνο. Από τους σημαντικότερους στοχαστές και δοκιμιογράφους του καιρού του, υπήρξε ακόμη μεταφραστής του Μπωντλαίρ και του Προυστ στα γερμανικά. Mετά την ανάρρηση του Χίτλερ στην εξουσία, ο εβραϊκής καταγωγής Μπένγιαμιν βρήκε καταφύγιο στο Παρίσι. Αυτοκτόνησε τον Σεπτέμβρη του 1940 στο Πορμπόου της Καταλονίας φοβούμενος την παράδοσή του από τους Ισπανούς στις δυνάμεις της Βέρμαχτ, που στο μεταξύ είχαν καταλάβει τη Γαλλία.

Παρότι συνομίλησε με τον μαρξισμό, το πολύκλωνο και πολύτροπο έργο του δεν εντάσσεται εύκολα σε ρεύματα ή σχολές. Ιδίως τα αισθητικά του γραπτά άσκησαν μεγάλη επιρροή.

ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Α.Μ.

 

 Σιγά-σιγά, ερασιτεχνικά θάλεγα μια και ιστορικός δεν είμαι, φωτίζονται και για μένα αυτές οι ιστορίες. Νάναι καλά και το Ιστορικό Τμήμα της ΚΕ του ΚΚΕ. Εχουν κάνει σπουδαία δουλειά και οι επεξεργασίες τους έρχονται και "κουμπώνουν" με τις προσωπικές και οικογενειακές μου εμπειρίες, καθώς και τον στενό κύκλο των συντοπιτών μου.

Το ΕΑΜ ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ σαν Λαϊκό Μέτωπο αλλά στην πράξη γρήγορα διαμορφώθηκε και λειτούργησε βασικά σαν κοινωνικό μέτωπο, Κοινωνική Συμμαχία, όπως επιβεβαιώνεται και από την ανάρτηση εδώ. Η ίδια η ζωή από τότε έδειχνε πως το "εθνικό" μόνο μέσα από το "ταξικό" πια μπορούσε να βρεί τη λύση του.
Με ποιανούς μπορούσες τότε να κάνεις "συμμαχία"; Με αυτουνούς, που την κοπανήσανε στα Κάϊρα, η με τους εγχώριους αντιπροσώπους τους, που κατά 90% ήντουσαν μαυραγορίτες, δοσίλογοι και ταγματασφαλήτες; Οι κρούσεις έγιναν, τα αστικά κόμματα μας γύρισαν την πλάτη κι εμείς βρήκαμε κάτι αστικά κομματίδια να τα βάλουμε στην μόστρα για να μοιάζει με Λαϊκό Μέτωπο, ενώ δεν μπορούσε. Καλή κίνηση ήταν κι αυτή, έστω κι έτσι να τους προκαλείς σύγχυση, αρκεί ...να μην πέφτεις εσύ ο ίδιος θύμα της ίδιας σύγχυσης!
Συμμαχία πραγματική και ουσιαστική μόνο με τους λιμοκτονούντες εργάτες των αστικών κέντρων και με τους χωργιάτες, που ήταν δεμένοι με τις πεζούλες τους, μπορούσες να κάνεις, άντε και με καμπόσους παπάδες, που ζούσαν η αφουγκράζουνταν τα πάθη του ποιμνίου τους. Δηλαδή με το ~80% του πληθυσμού .... Από τον υπόλοιπο αστικό κόσμο, μπορούσες να πάρεις μόνο τους λίγους, που είχαν κοινωνική συνείδηση και αξιοπρέπεια. Οι δίβουλοι μόνο θα σε υπονόμευαν...
...όπως κι έγινε!

Ο απλός κόσμος, χρείας ποιούσης, γρήγορα έρριξε στα σκουπίδια την αστική-μοναρχοφασιστική προπαγάνδα και προσέγγισε το ΚΚΕ. Ο μισός και βάλε λαϊκός κόσμος τότε, λέγαν "το Κόμμα" και κάνανε το σταυρό τους. Μάλλον βόηθαγε, που ήταν και αμόρφωτοι (μάστιζε τότε η αγραμματοσύνη) άρα αγνοί και δεν τους είχαν κάνει το μυαλό κουρκούτι με τις "θεωρίες" τους οι διάφοροι ταξικά αμφιταλαντευόμενοι, που και τότε το παίζαν "αριστεροί" και "κομμουνιστές". Πιστεύανε σε αυτά, που βλέπανε και όχι στους "καλαμαράδες" και την "αφρόκρεμα", που ήταν κώλος-και-βρακί με τους κατακτητές.
Αλλά ο άλλος μισός, και κύρια στις πόλεις, ανώτεροι υπάλληλοι, αριστοκρατία, επιχειρηματίες και διαννοούμενοι, όσοι από αυτούς προσέγγισαν το ΕΑΜ, "με τις καμπάνες", όπως γλαφυρά είπε ο (μέγας αγκιτάτορας) Ν.Ζ., ήταν διαβρωμένοι από την αστική ιδεολογία και επιρρεπείς στον οπορτουνισμό και τον συμβιβασμό. Και δυστυχώς δεν βρήκαν καμιά καθοδηγητική βοήθεια σε αυτό από τον κομματικό μηχανισμό, την καθοδήγηση, που ήταν εγκλωβισμένη σε μιαν ατελή, και ήδη τότε ξεπερασμένη από τα γεγονότα, γραμμή για τα λαϊκά μέτωπα. Παρόλο, που η ίδια η Γ' Διεθνής, με την αυτοδιάλυσή της, μετέθεσε ρητά τις ευθύνες της στα ίδια τα κόμματα-μέλη της μέχρι τότε. Είχαν και τυπικό δικαίωμα να διορθώσουν την γραμμή αυτή σύμφωνα με την συγκεκριμμένη πραγματικότητα, που αντιμετώπιζαν, και όχι να την διατηρούν σαν "τυφλοσούρτη".

Αυτό ήταν πολύ χαρακτηριστικό στην πατρίδα μου, την Καλαμάτα, που τότε ήταν σχετικά ανεπτυγμένο αστικό βιομηχανικό κέντρο, και είχε αξιόλογη αστική τάξη. Η επιρροή του οπορτουνισμού στις κομματικές δυνάμεις μέσα στην πόλη ήταν εμφανής από τότε, αν και τότε λίγοι μπορούσαν να το δουν αυτό. Λένε, πως και η διαφυγή των δοσιλόγων της πόλης από τον σιδηροδρομικό σταθμό προς τον Μελιγαλά καθόλου "τυχαία", η ..."φιάσκο"(!), όπως λένε τα ΜΜΕ σήμερα καληώρα με τον Παππά, δεν ήταν. Είχαν τις συμβιβαστικές αυταπάτες τους, που δυστυχώς πυροδότησαν την δοσιλογική "αντίσταση" του Μελιγαλά. Το λιντσάρισμα των ίδιων αυτών δοσιλόγων νύχτα στην πλατεία από τον Λαό, όταν ο ΕΛΑΣ τους ξανάφερε δέσμιους πια στην Καλαμάτα, σε χτυπητή αντίθεση με την "χαλαρότητα", που επέτρεψε την διαφυγή τους, δείχνει τις διαφορές, που υπέφωσκαν μέσα στην Κοινωνική Συμμαχία του ΕΑΜ, που η ηγεσία του και το Κόμμα επέμεναν να την λειτουργούν από τα πάνω σαν Λαϊκό Μέτωπο. Για την ιστορία, μέχρι σήμερα έφτασαν τα απομεινάρια της επιρροής του οπορτουνισμού στην Καλαμάτα, ενώ στην περίοδο μετά το αντάρτικο και στην Χούντα-Μεταπολίτευση κυριαρχούσαν στην πόλη οι ΕΔΑ-ίτες, το "Κ"Κεσ μετά και ο Συνασπισμός αργότερα.
Το ΕΑΜ ήταν μια συμμαχία, που η νομοτέλεια την έκανε "Κοινωνική Συμμαχία" και ο υποκειμενικός παράγοντας την λειτούργησε μέχρι το τέλος σαν "Λαϊκό Μέτωπο".

Σεχτάρ ο Τρομερός 

Χρ. Ζαραλίκος: Η ΝΔ ήταν ιδανική για τον νέο Πτωχευτικό Κώδικα – Χρωστάει 309 μύρια και δε χρεοκοπεί ποτέ!

 

Κατιούσα

Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος σχολιάζει την επικαιρότητα της εβδομάδας που πέρασε.

Μας αναλύει τη σχέση της θείας κοινωνίας με το προφυλακτικό και το σεξ. Και ότι στις Εκκλησίες γίνεται κάθε Κυριακή ό,τι και στα γήπεδα χωρίς γκολ, αλλά με λαβίδες να γυρνάνε από στόμα σε στόμα.

Διαπιστώνει πως ο Παππάς της ΧΑ την κοπάνησε, πριν Χίτλερ φυτέψει τρεις (σφαίρες στο κεφάλι του) και λέει πως αν ήταν αστυνομικός θα ξεκινούσε την έρευνα από τα αστυνομικά τμήματα και τα μοναστήρια.

Προειδοποιεί ότι με βάση τα μέτρα, ο κορονοϊός είναι σκληρός καριόλης και ξενύχτης. Εξηγεί ότι ο Κυριάκος θέλει δικό του πρόγραμμα, γι’ αυτό βγάζει διαγγέλματα χωρίς λόγο. Και πιστεύει πως με τόσο ικανή κυβέρνηση, κατά λάθος ζούμε όλοι. Αλλά τι είναι η ζωή; Ένα τσιγάρο-δρόμος, στη λεωφόρο με τις ζαρντινιέρες που απέκτησαν φούντες.

Αναγνωρίζει επίσης ότι έκαστος στο είδος του και πως δεν υπήρχε κανείς καταλληλότερος από τη ΝΔ που χρωστάει 309 εκατομμύρια αλλά δε χρεοκοπεί ποτέ, να περάσει τον νέο πτωχευτικό κώδικα. Όσο για εμάς, δεν είμαστε οι μαλάκες της υπόθεσης. Απλώς κάναμε μια λάθος επιλογή και δε γίναμε τραπεζίτες. Και να χρεοκοπούσε η τράπεζα, το πολύ-πολύ να γινόταν κρατική, όπως θα γίνει σύντομα με μια μεγάλη ιδιωτική τράπεζα στη χώρα μας.

Για το τέλος κρατάει μια φιλική συμβουλή για τους ρασοφόρους τραμπούκους: αφήστε ήσυχο το θέατρο Καρέζη. Ήδη αρκετά περνάει με δυο κλούβες ΜΑΤ σταθμευμένες μόνιμα απέξω.

Οι συντάξεις «ξύνουν τον πάτο».

..

Τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Ηλιος» για τις συντάξεις του Οκτώβρη, που δημοσιεύτηκαν προχτές, ήρθαν να επιβεβαιώσουν τη σημαντική υποχώρηση των νέων συντάξεων, σε σύγκριση με αυτές των «παλιών» συνταξιούχων, που είχαν ούτως ή άλλως περικοπεί πάνω από 10 φορές την περίοδο των τριών μνημονίων. Η τωρινή μείωση είναι αποτέλεσμα του νέου υπολογισμού των συντάξεων, που επέβαλε ο νόμος 4387/2016, ο περίφημος νόμος Κατρούγκαλου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι νέες κύριες συντάξεις που εκδόθηκαν αυτόν το μήνα, είναι μικρότερες κατά 16,43% σε σχέση με τη μέση κύρια σύνταξη όλων των υπόλοιπων συνταξιούχων. Συγκεκριμένα, το μέσο ποσό των 10.845 κύριων συντάξεων ΕΦΚΑ και Δημοσίου, που εκδόθηκαν τον Οκτώβρη, είναι μόλις 607,5 ευρώ μεικτά, ενώ η μέση κύρια σύνταξη όλων των υπόλοιπων συνταξιούχων ανέρχεται στα 727 ευρώ μεικτά. Δηλαδή η κύρια σύνταξη των νέων συνταξιούχων υπολείπεται των «παλιών» κατά 120 ευρώ! Ανάλογη είναι η εικόνα και για τις επικουρικές συντάξεις.

* * *

Πρέπει εδώ να καταγραφεί ότι οι συντάξεις που «βγαίνουν» πλέον με τον νόμο Κατρούγκαλου, αντιστοιχούν κατά κανόνα σε περισσότερα χρόνια δουλειάς. Αυτό σημαίνει ότι οι μειώσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες σε σχέση με τους παλιότερους συνταξιούχους, που κι αυτοί πέρασαν από την «πριονοκορδέλα» των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, πληρώνοντας με αβάσταχτες περικοπές την κρίση για λογαριασμό του κεφαλαίου. Με άλλα λόγια, οι νέες συντάξεις «ξύνουν τον πάτο του βαρελιού», προδιαγράφοντας με τα μελανότερα χρώματα το μέλλον για τα εκατομμύρια των σημερινών εργαζομένων.

Εδώ φαίνεται και η μεγάλη χρησιμότητα του νόμου Κατρούγκαλου, που από την πρώτη στιγμή κατήγγειλε το ΚΚΕ και το ταξικό εργατικό κίνημα, ως συνέχεια και «τομή» στις μεταρρυθμίσεις όλων των αστικών κυβερνήσεων σε βάρος των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, κυρίως των νέων εργαζομένων. Ανάμεσα σε άλλα, ο νόμος αυτός ενσωμάτωσε και νομιμοποίησε τις προηγούμενες περικοπές και άνοιξε το δρόμο για μειωμένες συντάξεις στους σημερινούς και μελλοντικούς εργαζόμενους.

* * *

Ταυτόχρονα, η εξέλιξη με τον νόμο Κατρούγκαλο, 4,5 χρόνια μετά την ψήφισή του, καταρρίπτει τον μύθο του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτός δεν έκοψε τάχα τις συντάξεις και πως «αποκατέστησε αδικίες» που είχε το σύστημα. Η αλήθεια είναι ότι στο εξής, η μέση κύρια σύνταξη των νέων συνταξιούχων θα διαμορφώνεται κάτω και από τον κατώτερο μισθό, ενώ η καθήλωση των μισθών όλη την προηγούμενη δεκαετία, μαζί με την εκτίναξη της υποαπασχόλησης και της ευελιξίας, αλλά και η διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα, προδικάζουν ακόμα χαμηλότερες συντάξεις για τις επόμενες γενιές. Αυτό αποτυπώνει άλλωστε και η μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστό του ΑΕΠ σε βάθος χρόνου.

Η παραπέρα συρρίκνωση των συντάξεων, που εγγυάται το κράτος, σε συνδυασμό με τη μετατροπή του συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό, ανοίγει το δρόμο για επέκταση των ιδιωτικών συστημάτων Ασφάλισης, στο πλαίσιο των «τριών πυλώνων». Αλλά και για τη λεγόμενη «ενεργό γήρανση», δηλαδή τη δουλειά μέχρι τον τάφο, την οποία η ΕΕ πλασάρει ως «απάντηση» στο δημογραφικό πρόβλημα και στο δημοσιονομικό «βάρος», όπως αντιλαμβάνονται η εργοδοσία και το κράτος της το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς συντάξεις.

Πάνω σε αυτή την πραγματικότητα πατάει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, για να πάει την επίθεση στην Ασφάλιση ένα βήμα παραπέρα, όπως προβλέπει το «σχέδιο Πισσαρίδη», με την ιδιωτικοποίηση των επικουρικών συντάξεων, που οι βάσεις της τέθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Πάνω σ' αυτά τα ερείπια ετοιμάζονται να στήσουν τους πύργους του τζόγου, με τις εισφορές των νέων ασφαλισμένων να τροφοδοτούν τα παιχνίδια του κέρδους για τα κοράκια των αγορών.

* * *

Η μετατροπή των ασφαλισμένων σε «επενδυτές» είναι η νέα προπαγανδιστική καραμέλα, με την οποία η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις επιχειρούν να παγιδεύσουν τις νέες γενιές. Αλλά ο τζόγος δεν είναι ούτε «εγγύηση» για τα γηρατειά, ούτε ελπίδα για το μέλλον των εργαζομένων. Είναι άπειρα τα παραδείγματα απ' όλο τον κόσμο, που δείχνουν τους κινδύνους για τους ασφαλισμένους από τα κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά συστήματα, επειδή ακριβώς αποτελούν πηγή κέρδους για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και ασφαλιστικά μεγαθήρια.

Γι' αυτό ο αγώνας για αυξήσεις στις συντάξεις και αναπλήρωση όλων των απωλειών, για μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, για σύγχρονους όρους δουλειάς, αμοιβής, ασφάλισης και συνταξιοδότησης, είναι σήμερα αναγκαίο να αγκαλιάσει ακόμα περισσότερους εργαζόμενους, κυρίως τους νέους. Να αποτελέσει αιχμή της πάλης ενάντια στο κεφάλαιο και την πολιτική που στηρίζει τα κέρδη του, στον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού.

Γ. Ζαχ.

Πριν είναι αργά

Μέρα με τη μέρα μετράμε νέα ρεκόρ κρουσμάτων κορονοϊού και μερίδιο αυτού του αυξανόμενου αριθμού είναι και τα κρούσματα στα σχολεία, όπου η κυβέρνηση αρνείται να πάρει ουσιαστικά μέτρα, ρίχνοντας για άλλη μια φορά το μπαλάκι στην ατομική ευθύνη. Τα στοιχεία που ανακοινώνονται από τους αρμόδιους φορείς για τη διάδοση του κορονοϊού στα σχολεία είναι αμφισβητήσιμα, εφόσον δεν γίνεται ουσιαστική ιχνηλάτηση.

Τα σχολεία παραμένουν ουσιαστικά αθωράκιστα κι αυτό αναδεικνύεται ακόμα πιο ανάγλυφα τώρα που τα κρούσματα αυξάνονται στην Εκπαίδευση, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει για το αντίθετο. Τα ίδια ισχυρίζεται άλλωστε και για τους χώρους δουλειάς, ή τα Μέσα Μεταφοράς, που μετατρέπονται σε εστίες υπερμετάδοσης, λόγω της έλλειψης μέτρων ουσιαστικής προστασίας, με ευθύνη της κυβέρνησης και του κράτους.

Ο πλέον χαρακτηριστικός εμπαιγμός είναι ότι ούτε και στις περιοχές που μπαίνουν στο «επίπεδο 4» δεν παίρνεται κάποιο επιπλέον μέτρο στα σχολεία, πέραν της χρήσης μάσκας. Και μπορεί σήμερα να είναι τέσσερις οι περιοχές σε αυτό το επίπεδο, αλλά η εξέλιξη της πανδημίας δείχνει ότι και αυτές θα αυξηθούν.

Αντί λοιπόν να ικανοποιήσει τα αιτήματα γονιών, εκπαιδευτικών και μαθητών για μαζικά τεστ στον μαθητικό πληθυσμό και το εκπαιδευτικό προσωπικό, ειδικά εκεί που διαπιστώνονται κρούσματα, για σχεδιασμένη και ολοκληρωμένη ιχνηλάτηση σε τμήματα και σχολεία, για μέτρα αποσυμφόρησης των αιθουσών και πλήρη υγειονομική στήριξη σε κάθε σχολική μονάδα, η κυβέρνηση παρουσιάζει τη μαγική εικόνα ότι «στο σχολείο δεν κολλάει», αξιοποιώντας στατιστικά στοιχεία μακριά από την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα σχολεία όλων των βαθμίδων, οι οικογένειες και τα παιδιά.

Για παράδειγμα, οικογένειες που ενημερώνονται από το σχολείο ότι ένα τμήμα κλείνει λόγω κρούσματος και δικαιολογημένα ανησυχούν για το μέγεθος της διασποράς, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να περιμένουν στο σπίτι αν θα νοσήσουν και τα δικά τους παιδιά, χωρίς στην πλειοψηφία των περιπτώσεων να τους εξασφαλίζεται άδεια από τη δουλειά.

Αργά ή γρήγορα λοιπόν θα καταφύγουν στα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και να πληρώσουν 70 και 80 ευρώ για να ξέρουν αν είναι ασφαλές να έρχονται σε επαφή και να φροντίζουν παππούδες και γιαγιάδες κ.ο.κ. Κι όλα αυτά επειδή τα πρωτόκολλα για τα σχολεία δεν προβλέπουν τη διενέργεια δωρεάν τεστ αν δεν υπάρχουν «έντονα συμπτώματα»!

Με τον τρόπο αυτό αποκρύπτεται και η πραγματική κατάσταση της πανδημίας στο σχολικό πληθυσμό. Αλλωστε, αν τα πράγματα ήταν όπως τα λέει η κυβέρνηση και η διασπορά δεν ήταν ανησυχητική στους χώρους της Εκπαίδευσης, τότε γιατί κάνει υποχρεωτική τη μάσκα και στα διαλείμματα, εκτός από τις ώρες του μαθήματος; Οι αντιφάσεις στη διαχείριση της πανδημίας συνεχίζονται, αποκαλύπτοντας τα αδιέξοδα της πολιτικής που αποθεώνει την ατομική ευθύνη και παίζει κορόνα - γράμματα την υγεία του λαού και της νεολαίας, με λογικές «κόστους - οφέλους» για το κεφάλαιο.

Παράλληλα, η ίδια η κατάσταση στα σχολεία, ειδικά της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, όπου κάποια τμήματα κλείνουν και εκπαιδευτικοί μπαίνουν σε καραντίνα, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις που ούτως ή άλλως υπάρχουν για μια ακόμη χρονιά, υπονομεύει ακόμα περισσότερο τη μορφωτική διαδικασία, ξεγυμνώνοντας την υποκρισία της κυβέρνησης, που επιτίθεται στις κινητοποιήσεις των μαθητών. Επιβεβαιώνεται δηλαδή για άλλη μια φορά ότι τα σχολεία κλείνουν εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης και ότι είναι δίκαια τα αιτήματα των μαθητών για ανοιχτά και ασφαλή σχολεία, ότι οι μαθητικοί αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη είναι απόλυτα δικαιολογημένοι και χρειάζονται στήριξη από γονείς και εκπαιδευτικούς.

Τα αιτήματα αυτά, που είναι ρεαλιστικά και αναγκαία, γίνονται ακόμα πιο επιτακτικά, όσο τα κρούσματα αυξάνονται στον γενικό πληθυσμό. Εστω και τώρα, λοιπόν, με ευθύνη της κυβέρνησης, να παρθούν μέτρα για άμεσα και δωρεάν τεστ στα σχολεία για εκπαιδευτικούς και μαθητές, ουσιαστική ιχνηλάτηση των κρουσμάτων και όχι φόρτωμα αυτής της διαδικασίας στους εκπαιδευτικούς.

Να μειωθούν οι μαθητές στις τάξεις, να εξασφαλιστεί η κάλυψη, με ευθύνη και δαπάνη του κράτους, του αναγκαίου εξοπλισμού για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση των μαθητών που βρίσκονται σε καραντίνα, όπως και επιπλέον προσωπικό για τις ανάγκες διαμόρφωσης έκτακτου σχολικού προγράμματος και της τηλεκπαίδευσης. Να μη χρεώνεται καμιά μέρα κανονικής άδειας σε εργαζόμενους γονείς, να μη χαθεί κανένα μεροκάματο. Να στηριχτεί ουσιαστικά, με ευθύνη του κράτους, η υγειονομική φροντίδα στα σχολεία. Πριν είναι αργά.

Σοϊγκού: To NATO ενισχύει την παρουσία του κοντά στα σύνορα της Ένωσης Ρωσίας – Λευκορωσίας

 

Φώτο Αρχείου / Μόσχα, Ρωσία / Πηγή: Eurokinissi

Η κατάσταση στα σύνορα της Ένωσης Ρωσίας – Λευκορωσίας με το ΝΑΤΟ παραμένει τεταμένη, καθώς η συμμαχία συνεχίζει να αυξάνει τη στρατιωτική της παρουσία στην περιοχή, δήλωσε την Τρίτη ο Ρώσος υπουργός Άμυνας, Σεργκέι Σοϊγκού. «Η κατάσταση στα δυτικά σύνορα της Ένωσης Ρωσίας-Λευκορωσίας παραμένει δυσάρεστη, καθώς το ΝΑΤΟ συνεχίζει να επεκτείνει την παρουσία του» συνέχισε ο Σοϊγκού.

Από τη μεριά του ο υπουργός Άμυνας της Λευκορωσίας, Βίκτορ Κρέινιν σημείωσε ότι χώρες που συνορεύουν με τη Λευκορωσία ενισχύουν τη συμμετοχή τους σε στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ ενώ αυξάνεται και η παρουσία του αμερικανικού στρατού. «Τα τελευταία χρόνια, η ομάδα εναλλαγής του ΝΑΤΟ στις χώρες που συνορεύουν με τη Λευκορωσία έχει αυξηθεί πάνω από 17 φορές, φτάνοντας τους 10.000 στρατιώτες» υπενθύμισε ο Κρένιν.

Η αποτυχημένη «έγχρωμη επανάσταση» στη Λευκορωσία, που πραγματοποιήθηκε με τη Δυτική υποστήριξη, υποτίθεται ότι θα διατάραζε την Ένωση Ρωσίας-Λευκορωσίας και γενικότερα θα επηρέαζε τις σχέσεις του Μινσκ με τη Μόσχα, δήλωσε την Τρίτη ο Ρώσος υπουργός, Σοϊγκού.

«Μόλις πρόσφατα, έγινε μια προσπάθεια πραγμάτωσης πραξικοπήματος στη Δημοκρατία της Λευκορωσίας, με την πολιτική και οικονομική υποστήριξη της Δύσης […] για να υπάρξει αναταραχή στις σχέσεις Ρωσίας-Λευκορωσίας» δήλωσε ο Σοϊγκού στα υπουργεία Άμυνας της Ρωσίας και της Λευκορωσίας.

Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προκαλέσει σκόπιμα εντάσεις σε πολλές χώρες, χρησιμοποιώντας τις λεγόμενες «έγχρωμες επαναστάσεις».

Μοιράσου το... 

Γόρδιος δεσμός

Το «αφήγημα» της «απομονωμένης Τουρκίας» ξαναζεσταίνει η κυβέρνηση, για να κρύψει από το λαό τα αδιέξοδα και τους κινδύνους από την πολιτική εμπλοκής της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τη στήριξη των ευρωατλαντικών «διευθετήσεων» που προωθούνται στην περιοχή. Κι ενώ όλα «φωνάζουν» για το αντίθετο, συνεχίζει προκλητικά να εμφανίζει τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ ως «εγγυητές» της «σταθερότητας» και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην περιοχή.

Για παράδειγμα, τα αστικά επιτελεία παρουσιάζουν την Τουρκία ως τον «απείθαρχο» ΝΑΤΟικό σύμμαχο, που ενώ συμφώνησε σε μορατόριουμ ασκήσεων για την 28η Οκτωβρίου, εξέδωσε NAVTEX για τη συνέχιση των ερευνών στην Ανατ. Μεσόγειο, μέχρι το όριο του 28ου παράλληλου.

Δεν λένε όμως ότι λίγες μέρες πριν, στη Σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ, όταν τέθηκε το ζήτημα των τουρκικών ερευνών σε περιοχές που επικαλύπτουν ελληνική υφαλοκρηπίδα, ο γγ του ΝΑΤΟ δήλωσε αφοπλιστικά ότι «δεν παίρνει θέση σε νομικά ζητήματα», επαναλαμβάνοντας επί της ουσίας την άποψη των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ ότι οι έρευνες της τουρκικής κυβέρνησης γίνονται σε «διαφιλονικούμενα ύδατα».

Αλλά και σε ό,τι αφορά την ΕΕ, η ελληνική κυβέρνηση αξιοποιεί την ένταση στις γαλλο-τουρκικές σχέσεις για να εμφανίσει την Τουρκία «στριμωγμένη στη γωνία», εξωραΐζοντας το ρόλο της ιμπεριαλιστικής Ενωσης. Προβάλλει μάλιστα τη δήλωση του επιτρόπου Μ. Σχοινά, με αφορμή την αντιπαράθεση Τουρκίας - Γαλλίας, ότι η Τουρκία αδυνατεί να κατανοήσει τον «ευρωπαϊκό τρόπο ζωής».

Η υποκρισία τους χτυπάει «κόκκινο». Λίγες μέρες πριν, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, η πλειοψηφία των κρατών - μελών εξήραν τη σχέση της ΕΕ με τον «στρατηγικό εταίρο» Τουρκία και απέναντι στις αμφισβητήσεις της περιορίστηκαν στα γνωστά ευχολόγια. Ταυτόχρονα, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και το ζήτημα των κυρώσεων αξιοποιούνται ως διαπραγματευτικό εργαλείο στο παζάρι εφ' όλης της ύλης που συνεχίζεται με την τουρκική κυβέρνηση, με τη συμμετοχή και της ελληνικής κυβέρνησης.

Και δεν είναι μόνο αυτό: Η «απόσταση» της Τουρκίας από τον «ευρωπαϊκό τρόπο ζωής», που επικαλείται ο Ευρωπαίος επίτροπος, σε τίποτα δεν εμποδίζει τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και άλλους να της πουλάνε όπλα πολλών δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Ούτε εμποδίζει την ΕΕ να έχει οικονομικές σχέσεις εκατοντάδων δισ. με την Τουρκία ούτε να διαπραγματεύεται μαζί της την επικαιροποίηση της Συμφωνίας για το Μεταναστευτικό, με «προίκα» επίσης πολλών δισ. ευρώ.

Ολα αυτά μόνο «απομόνωση» της Τουρκίας από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ δεν δείχνουν. Το εντελώς αντίθετο συμβαίνει: Η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητά της συνολικά στην περιοχή, αξιοποιώντας και τη στάση των Ευρωατλαντικών συμμάχων και «εταίρων», που δίνει «αέρα στα πανιά» της, παρά τις μεταξύ τους αντιθέσεις.

Ούτε όμως και η κόντρα Γαλλίας - Τουρκίας μπορεί να ιδωθεί έξω από το πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που οξύνονται στην περιοχή και επιδρούν ταυτόχρονα στο εσωτερικό της ΕΕ. Η στρατιωτική κινητικότητα της Τουρκίας στη Β. Αφρική και τη Μέση Ανατολή θίγει τα γαλλικά συμφέροντα, ενώ τα πετρελαϊκά μονοπώλια της Γαλλίας έχουν αποκτήσει προτεραιότητα για έρευνα και γεωτρήσεις σε ελληνικές και κυπριακές θαλάσσιες ζώνες, που αμφισβητεί η Τουρκία.

Αντίθετα, η Γερμανία διατηρεί ισχυρούς οικονομικούς και στρατιωτικούς δεσμούς με την Τουρκία και ενδιαφέρεται περισσότερο απ' όλους για την τήρηση της Συμφωνίας για το Μεταναστευτικό.

Στο κουβάρι αυτών των σκληρών και επικίνδυνων ανταγωνισμών μπλέκεται ολοένα και περισσότερο η χώρα μας, με ευθύνη των κυβερνήσεων και όλων των κομμάτων του ευρωατλαντικού τόξου.

Κριτήριο αυτής της εμπλοκής είναι τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που ευθυγραμμίζονται με τον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό και το στόχο της ΝΑΤΟικής συνοχής. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, η ελληνική και η τουρκική αστική τάξη συμμετέχουν στο παζάρι για συνολικότερες διευθετήσεις στην περιοχή, που περιλαμβάνουν και τα Ελληνοτουρκικά. Διαμορφώνονται έτσι προϋποθέσεις για έναν φαύλο κύκλο επικίνδυνων συμβιβασμών και αντιπαραθέσεων που κάθε άλλο παρά την ασφάλεια και την ειρήνη στους λαούς της περιοχής εξασφαλίζουν.

Απέναντι σ' αυτές τις επικίνδυνες εξελίξεις μόνο η κινητοποίηση του λαού για απεμπλοκή της χώρας από τα αμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια, σε σύγκρουση με τα συμφέροντα και τις συμμαχίες του κεφαλαίου, μπορεί να λύσει προς όφελός του το «γόρδιο δεσμό».

Με την όρεξη θα μείνουν...

«Τα πάμε καλύτερα από άλλες χώρες στην πανδημία», αλλά το κύριο παραμένει η «ατομική ευθύνη». «Το κράτος κάνει αυτό που πρέπει», αλλά «τώρα πρέπει να συμμορφωθεί η νεολαία». «Ο ιός δεν μεταδίδεται τελικά στα σχολεία και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, και στους χώρους δουλειάς αλλά στις πλατείες...». Τα παραπάνω είναι μερικά από τα πιο πολυφορεμένα επιχειρήματα της κυβέρνησης σχετικά με την εξέλιξη της πανδημίας, σε μια προσπάθεια να «ξεπλυθεί» από τις βαριές ευθύνες που φέρει για το δεύτερο κύμα, το οποίο όλο και φουσκώνει. Ευθύνες που προκύπτουν από το «πρωτόκολλο των πρωτοκόλλων» που ακολουθεί και δεν είναι άλλο από τη διαχείριση της πανδημίας με γνώμονα τον περιορισμό του κόστους για το κράτος και την αύξηση του οφέλους για το κεφάλαιο.

Κοροϊδεύοντας κατάμουτρα το λαό, η κυβέρνηση από τη μια αποποιείται κάθε ευθύνη για τον τρόπο που άνοιξε τον Τουρισμό, για τα αεροπλάνα και τα καράβια που τα γέμιζε ασφυκτικά, για τους χώρους δουλειάς που έχουν μετατραπεί σε εστίες υπερμετάδοσης, και από την άλλη κουνάει ξανά το δάχτυλο στη νεολαία. Από τη μια, συκοφαντεί τους μαθητές και καταστέλλει τους αγώνες τους για τα αυτονόητα, αρνούμενη να ικανοποιήσει και τα πιο στοιχειώδη αιτήματα. Από την άλλη, ισχυρίζεται προκλητικά ότι «στα σχολεία δεν κολλάει», απορίας άξιο από πού το ξέρει, αφού σύμφωνα με τα δικά της πρωτόκολλα δεν γίνεται τεστ ούτε στον συμμαθητή του διπλανού θρανίου μαθητή που διαπιστώθηκε θετικός στον ιό. Και παρόλο που τα σχολεία, σύμφωνα με την κυβέρνηση, είναι πιο ασφαλή από ποτέ, επιβάλλει τη χρήση μάσκας ακόμα και στα διαλείμματα! Αντιφάσεις; Ναι, όμως στο κριτήριο των «αντοχών της οικονομίας» η κυβέρνηση δεν έχει καμιά αντίφαση ή ταλάντευση και μόνο ως αστείο ακούγεται το μότο «πρώτα η υγεία»!

* * *

Τις τελευταίες μέρες όμως όλο και πιο πολύ ακούγεται το προβοκατόρικο επιχείρημα που ρίχνει τις ευθύνες για την έξαρση της πανδημίας στο εργατικό - λαϊκό κίνημα και στις αγωνιστικές παρεμβάσεις του. Πιο χαρακτηριστική τέτοια προσπάθεια είναι η απευθείας σύνδεση της μεγάλης κινητοποίησης στο Εφετείο της Αθήνας, την Τετάρτη 7 Οκτώβρη, για την καταδίκη της φασιστικής Χρυσής Αυγής με τα εκατοντάδες κρούσματα που ανακοινώνονται καθημερινά.

Από τους γνωστούς γελωτοποιούς του «ΣΚΑΪ», που κάθε μεσημέρι πιάνουν μικρόφωνο για να χλευάσουν κάθε λαϊκή διαμαρτυρία, ζητώντας την άμεση καταστολή της, μέχρι «πένες» που συγκρίνουν «μήλα με πορτοκάλια». Οπως γράφει ο Μ. Κοττάκης, για παράδειγμα, η κυβέρνηση «απαγορεύει γιορτές της χριστιανοσύνης» αλλά επιτρέπει την παρουσία «20.000 διαδηλωτών έξω από το Εφετείο» ή «την Εργατική Πρωτομαγιά με την σοβιετικού τύπου συγκέντρωση του ΠΑΜΕ». Προειδοποιεί, μάλιστα, προφανώς ζητώντας «μέτρα», ότι «θα παρακολουθήσουμε μεθαύριο την παρέλαση - συγγνώμη πορεία, των κομμάτων της Αριστεράς στην αμερικάνικη πρεσβεία για το Πολυτεχνείο! (...) Τι ντροπή!».

Για να τεκμηριώσει τα παραπάνω, ο αρθρογράφος επικαλείται μια «ιχνηλάτηση» που υποτίθεται ότι έχει στα χέρια του ο Χαρδαλιάς, η οποία (πάλι υποτίθεται) αποδίδει στο Εφετείο μεγάλο μέρος της έκρηξης κρουσμάτων στο Λεκανοπέδιο, «αλλά ουδείς τολμά να το καταγγείλει μην τυχόν και τον πουν "φασίστα"». Συνεχίζει το κρεσέντο ανορθολογισμού λέγοντας ότι «η ιχνηλάτηση προ μηνών δεν έδειξε τίποτε για την Θεία Κοινωνία (σε αντίθεση με το Εφετείο) παρά την προπαγάνδα των εχθρών της Εκκλησίας, αλλά πάλι δεν το λέει κανείς». Και κάπου στα πολλά, πετάει κι ένα ...λεβέντικο γι' αυτούς «που αιματοκύλισαν το έθνος για να πάρουν με τα όπλα την εξουσία».

* * *

Βεβαίως, ακόμα και με βάση τους αριθμούς της πανδημίας καταρρέουν τα παραπάνω γελοία επιχειρήματα, αφού αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά στα εκατοντάδες κρούσματα σε όλη τη χώρα, είτε υπάρχει ...Εφετείο είτε όχι, που δείχνουν ότι έχει ξεφύγει η κατάσταση με ευθύνη της κυβέρνησης. Η Κοζάνη, οι Σέρρες, η Λάρισα, τα Γιάννενα όπου γίνεται χαμός δεν είχαν καμιά κινητοποίηση στιλ Εφετείου ...έχουν όμως χώρους δουλειάς όπου δεν τηρούνται τα μέτρα προστασίας, έχουν γηροκομεία, έχουν σχολεία και βέβαια έχουν Μέσα Μαζικής Μεταφοράς...

Κακά τα ψέματα... Τέτοιες τοποθετήσεις κάνουν φανερό ότι η ίδια η κυβέρνηση αλλά και διάφοροι κύκλοι προσπαθούν να αξιοποιήσουν την πανδημία και τις ειδικές συνθήκες που φέρνει σαν ένα ακόμα εργαλείο έντασης της καταστολής και περιορισμού της λαϊκής δράσης. Σαν ένα ακόμα εργαλείο για να «ξηλωθεί» κάθε εμπόδιο στην ασυδοσία της εργοδοσίας, κάθε εμπόδιο στην ένταση της επίθεσης από το κράτος και την κυβέρνηση. Γι' αυτό έχουμε δει και γελοίες παρεμβάσεις της αστυνομίας, όπως σε μεγάλο εμπορικό κέντρο, που ενώ κατάπιε «αμάσητες» τις καταγγελίες εργαζομένων ότι αναγκάζονταν να πάνε για δουλειά ακόμα και με πυρετό υπό την απειλή της απόλυσης, εμφανίστηκε μόνο για να εμποδίσει ενημέρωση του σωματείου, στο όνομα της «κοινωνικής αποστασιοποίησης».

Ο μόνος λόγος που αναπαράγονται τέτοια επιχειρήματα είναι για να πέσει «σιωπητήριο» στους αγώνες των εργαζομένων, για να ανασταλούν οι κινητοποιήσεις και οι διεκδικήσεις, που ως βασικό τους περιεχόμενο έχουν τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας της υγείας του λαού. Αυτό είναι λοιπόν που ενοχλεί: Το ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία, παρά την προπαγανδιστική ομοβροντία κυβέρνησης και αστικών επιτελείων, δεν «κλείνουν το στόμα», αντίθετα εκφράζουν τη δυσπιστία τους απέναντι στην κυβέρνηση και το κράτος, διεκδικούν την προστασία της ζωής, της υγείας, των δικαιωμάτων τους.

Οσοι ορέγονται λοιπόν μια τέτοια «αναστολή διεκδικήσεων» θα μείνουν με την όρεξη. Το εργατικό κίνημα έχει δείξει τι σημαίνει πάλη με τήρηση όλων των απαραίτητων μέτρων προστασίας, τι σημαίνει δηλαδή «οργανωμένη - πειθαρχημένη απειθαρχία».

Aρχίσαμε…

 

Ελένη Γερασιμίδου

Δεν ξέρω πώς άρχισε αυτός ο ζουρνάς με τα ηλικιακά μεγέθη που τόση θλίψη σκόρπισε από την αρχή της πανδημίας σε μας τους άνω και βάλε… σε σημείο που να αναρωτιόμαστε -σε παραλήρημα- αν φταίμε που μεγαλώσαμε, αν φταίμε που η ζωή μάς πλούτισε και με παθήσεις, αν φταίμε και που υπάρχουμε στην τελική.

Έτσι, κάθε φορά που τα δεδομένα ζορίζουν, δώστου και μια απειλή: Εγκλεισμός!

Μας νοιάζονται που είμαστε τόσο ατίθασοι και πάμε κόντρα στο σύστημα υγείας, βγαίνοντας στο δρόμο -πχ στις 7-10 έξω από το Εφετείο- ή προσπαθώντας να κάνουμε τα τζόβενα κυκλοφορούμε ελεύθεροι και συνεχίζουμε να δουλεύουμε, ενώ μας τακτοποίησαν με τα αναδρομικά για όλη την υπόλοιπη ζήση μας.

Μας νοιάζονται όλους και γέρους και νέους κουνώντας μας το δάκτυλο για τον κίνδυνο του ιού που ευδοκιμεί μόνο εκεί που διεκδικούν οι πολίτες -οι συμπολίτες κατά τον Πρωθυπουργό- τα αυτονόητα.

Όχι, δεν θέλει κανείς μας να νοσήσει. Και τόσον καιρό, σας ορκίζομαι έκοψα και τα πάρτι και τις κραιπάλες και μόνο περπατάω και κάνω πρόβες για να παίξω με 15 θεατές, τους Γέρους στις “Καρέκλες” του Ιονέσκο, ανεξαρτήτως επιδότησης θέσεων ή όχι. Καλά διαβάσατε. Υπάρχουν και πράματα -και ρόλοι- που μας χρειάζονται ακόμα.

Και πάψτε να μας νοιάζεστε τόσο… με τρομοκρατία επειδή μεγαλώσαμε.