Ήταν ο Κολοκοτρώνης Σαλονικιός; – Οι μπουγάτσες και το νέο χτύπημα “αριστείας” από μέλος της επιτροπής “Ελλάδα 2021”

11-01-2021

Νέα γαστρονομικά και ιστορικά δεδομένα μετά από παρέμβαση – τομή του Αριστείδη Χατζή για τις μπουγάτσες που καταβρόχθιζε εν ώρα μάχης ο Γέρος του Μοριά.

Κατιούσα

Νέα δεδομένα στην ελληνική πολιτική και γαστρονομική ιστορία φέρνει παρέμβαση του καθηγητή Αριστείδη Χατζή, μέλους της επιτροπής “Ελλάδα 2021” και συγγραφέα του βιβλίου “Φιλελευθερισμός”, το οποίο μπορεί να μην έχει καμία σχέση με την ιστορία του 1821, αλλά αποτελεί από μόνο του πιστοποιητικό αριστείας επαρκές για τη θέση.

Ο κύριος καθηγητής λοιπόν, προσπάθησε να διασκεδάσει το ακροατήριό του στα ΜΚΔ μέσω ενός ιστορικού ανεκδότου για το Γέρο του Μοριά, που διέκοψε την κατανάλωση μπουγάτσας, για να ειδοποιήσει τα παλικάρια του ότι οι Τούρκοι υποχωρούσαν στο Βαλτέτσι. Δεν είναι τόσο παράξενο που το μέλος της επιτροπής δε γνώριζε το τοπικό πελοποννησιακό έδεσμα της “μπογάτσας”, που ουδεμία σχέση με το γνωστό αγαπημένο γλυκό, εκτός από την κοινή ετυμολογική ρίζα της ιταλικής focaccia, που στα τουρκικά έγινε pogaca κι από εκεί διαδόθηκε σε διάφορες κουζίνες των Βαλκανίων αλλά και της Ουγγαρίας, με διάφορες παραλλαγές.

Αποτελεί ωστόσο απορίας άξιον που ο κύριος Χατζής, θεώρησε απολύτως λογικό ότι υπήρχε μπουγάτσα στην Πελοπόννησο το 19ο αιώνα, εποχή που δεν υπήρχε ούτε καν στη Θεσσαλονίκη ή στον υπόλοιπο σύγχρονο ελλαδικό χώρο, καθώς όπως είναι γνωστό εισήχθη για πρώτη φορά αρχικά στις Σέρρες από Μικρασιάτες έναν περίπου αιώνα μετά τα γεγονότα όπου συμμετείχε ο Κολοκοτρώνης. Πληροφορία όχι ακριβώς δυσπρόσιτη, καθώς αναβρίσκεται με μια απλή αναζήτηση, εκτός κι αν κάτι μας κρύβουν. Αν μη τι άλλο, το νέο χτύπημα αριστείας μας άνοιξε την όρεξη.

Το ΚΚΕ ανακοίνωσε την διεξαγωγή του 21ου Συνεδρίου του Κόμματος, μες στο 2021

 

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ

1] Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ ανακοινώνει την απόφασή της να προχωρήσει στην προετοιμασία και διεξαγωγή του 21ου Συνεδρίου του Κόμματος, μέσα στο 2021. Με βάση το καταστατικό του Κόμματος, το Συνέδριο διεξάγεται ανά τετραετία. Το προηγούμενο 20ο Συνέδριο είχε πραγματοποιηθεί από τις 30 Μάρτη έως τις 2 Απρίλη 2017. Η ΚΕ, παίρνοντας υπόψη το κύμα πανδημίας και τις δυσκολίες που αυτό αντικειμενικά δημιουργεί, εξαιτίας της ανεπάρκειας και των τεράστιων ελλείψεων του δημόσιου συστήματος υγείας, με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα αστικών κυβερνήσεων και τη διαχείριση της κρίσης εκ μέρους της κυβέρνησης της ΝΔ, επιφυλάσσεται για τη συγκεκριμένη ανακοίνωση της ακριβούς ημερομηνίας διεξαγωγής του Συνεδρίου. Αυτή θα ανακοινωθεί όταν υπάρχουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία και τα επιστημονικά δεδομένα.

2] Τα θέματα του 21ου Συνεδρίου, με βάση το καταστατικό θα είναι: α) Ο απολογισμός δράσης της ΚΕ και όλου του Κόμματος από το 20ο προς το 21ο Συνέδριο, οι βασικές εκτιμήσεις για τις διεθνείς και εγχώριες οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις της περιόδου, η κατάσταση του εργατικού – λαϊκού κινήματος και τα καθήκοντα του Κόμματος έως το 22ο Συνέδριο και β) Η εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής και Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου.

3] Σχετικά με το πρώτο θέμα του Συνεδρίου η Κεντρική Επιτροπή προχωρά ήδη στην επεξεργασία των θέσεων της ΚΕ, που θα δώσει στη δημοσιότητα για να ξεκινήσει η συζήτηση στα εκλεγμένα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος και σε όλες τις Οργανώσεις του Κόμματος και της ΚΝΕ. Στη δημοσιότητα θα δοθούν προς συζήτηση τα εξής κείμενα θέσεων της ΚΕ:

Πρώτο κείμενο: “Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΚΑΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ 20ο ΣΤΟ 21ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ -ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΩΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ- ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ”.
Δεύτερο κείμενο: “Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ – ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ. ΟΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΓΧΩΡΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ”.
Τρίτο κείμενο: “Η ΤΑΞΙΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, Η ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ”.

Το πρώτο από τα κείμενα των θέσεων της ΚΕ θα δημοσιευθεί στο Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 30-31 Γενάρη 2021 και θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα τα επόμενα Σαββατοκύριακα.

Ωμή βία και αντικομμουνισμός από την αστυνομία ενάντια στη διαδήλωση μνήμης για Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ στο Βερολίνο

 

Στην πιο βίαιη παρέμβαση των τελευταίων ετών κατά της διαδήλωσης προς τιμήν των δολοφονημένων κομμουνιστών ηγετών Ρόζα Λούξεμπουργκ και και Καρλ Λίμπκνεχτ προχώρησε η αστυνομία του Βερολίνου την Κυριακή. Πριν ακόμα το πλήθος των περίπου 3000 διαδηλωτών, που τηρούσαν αποστάσεις και φορούσαν μάσκες, ξεκινήσει την πορεία, αστυνομικοί επιτέθηκαν εντελώς απρόκλητα, με ξυλοδαρμούς, κλωτσιές και κεφαλοκλειδώματα. Ένας διαδηλωτής κατήγγειλε πως σύρθηκε στην άσφαλτο από τους αστυνομικούς, οι οποίοι χρησιμοποίησαν και σπρέι πιπεριού. Αυτόπτες μάρτυρες κάνουν λόγο για 10 τραυματίες τουλάχιστον, κάποιοι από αυτούς σοβαρά, αλλά και 35 συλλήψεις. Ανάμεσά στους συλληφθέντες βρέθηκε και ένα 14χρονο κορίτσι, το οποίο φορούσε μάσκα με το σύμβολο της FDJ, της νεολαίας δηλαδή του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος της ΓΛΔ.

Μάλιστα, η αστυνομία του Βερολίνου μέσω τουίτερ, επικαλέστηκε ως αιτία της αδικαιολόγητης βίας, το γεγονός πως κάποιοι διαδηλωτές φορούσαν “απαγορευμένα σύμβολα της FDJ”, αρνούμενοι υποδείξεις των αστυνομικών να τα αφαιρέσουν. Εκτός από δείγμα ακραίου αντικομμουνισμού, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι και ακούσια ομολογία απόλυτης αυθαιρεσίας, αφού η απαγόρευση της FDJ και των συμβόλων θεσπίστηκε επί ψυχρού πολέμου μόνο στην ΟΔΓ, χωρίς να υπάρχει καμία ρητή αναφορά για επέκτασή της στο σύνολο της γερμανικής επικράτειας μετά το 1990. Ενδεικτικές είναι οι αντιφατικές αποφάσεις γερμανικών δικαστηρίων σε παλιότερες υποθέσεις σχετικά με τη δημόσια χρήση αυτών των συμβόλων, αλλά και παλιότερη γνωμοδότηση του υπουργείου Εσωτερικών σύμφωνα με την οποία η απαγόρευση αφορούσε αποκλειστικά την αυτόνομη οργάνωση της FDJ που δρούσε στα εδάφη της Δυτικής Γερμανίας.

Εξάλλου, η ίδια η οργάνωση, σε πολύ πιο περιορισμένη μορφή, εξακολουθεί να δρα με έδρα της το Βερολίνο, συμμετέχοντας στη χθεσινή διαδήλωση και εκδίδοντας ανακοίνωση, όπου κάνει λόγο για “βίαιο εκτροχιασμό” της αστυνομίας ενάντια στην “FDJ και μαζί με αυτήν σε όλες τις αριστερές, επαναστατικές και αντιφασιστικές δυνάμεις”.

Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της αστυνομίας απέναντι στη χθεσινή διαδήλωση έναντι της ανεκτικότητας που αυτή επέδειξε απέναντι στις συγκεντρώσεις των αρνητών του κορονοϊού το περασμένο διάστημα στηλίτευσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας, σημειώνοντας πως “είναι αξιοσημείωτο, ότι η Αστυνομία του Βερολίνου δεν παρενέβη τους τελευταίους μήνες και εβδομάδας, όταν οι λεγόμενοι αρνητές του κορονοϊού δεν τήρησαν κανένα μέτρο προστασίας από τη μόλυνση και κάτω από τα μάτια των αστυνομικών έκαναν χιτλερικό χαιρετισμό στην Αλεξάντερπλατς του Βερολίνου”, προσθέτοντας πως, ανεξάρτητα από την αστυνομική βία, η διαδήλωση απέδειξε πως “μπορούμε και πρέπει να αγωνιζόμαστε και σε συνθήκες πανδημίας”.

Με πληροφορίες από Junge Welt

Το δολοφονικό χέρι του «ορατού εχθρού»...

Στις ΗΠΑ, τη «μητρόπολη» του καπιταλισμού, τα καταγεγραμμένα κρούσματα πλησιάζουν τα 23 εκατ. και οι νεκροί τις 400.000. Στα νοσοκομεία της χώρας νοσηλεύονται αυτήν τη στιγμή πάνω από 130.000 άνθρωποι, προκαλώντας συνθήκες ασφυξίας. Στο Λος Αντζελες της Καλιφόρνιας, την πολιτεία που έχει πληγεί περισσότερο από τον κορονοϊό, καταγράφεται ένας θάνατος από Covid κάθε οκτώ λεπτά, σύμφωνα με τον δήμαρχο της πόλης. Τα νοσοκομεία έχουν φτάσει σε τέτοιο οριακό σημείο, που το υπουργείο Υγείας δίνει οδηγίες για το ποιοι ασθενείς θα νοσηλεύονται και ποιοι όχι.

Σύμφωνα με αυτές, μόλις ένα νοσοκομείο φτάσει σε κατάσταση «κρίσης», μια ομάδα ειδικών αποφασίζει για το πώς θα κατανέμονται οι αναπνευστήρες, ποιοι θα πηγαίνουν στις ΜΕΘ, κ.λπ., όπως εξηγεί το CNN, περιγράφοντας με αυτόν τον ...κομψό τρόπο μια κατάσταση που απεύχεται να ζήσει κάθε υγειονομικός: Τη διαλογή ασθενών με κριτήριο τα διαθέσιμα μέσα για τη διαχείριση μιας νόσου, στην προκειμένη περίπτωση της πανδημίας, που κλείνει έναν χρόνο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μια πρώτη οδηγία που δόθηκε προς τα πληρώματα των ασθενοφόρων, ήταν να μη διακομίζουν στα νοσοκομεία ασθενείς με καρδιακή ανακοπή που δεν έχουν ελπίδες να επιβιώσουν. Δηλαδή, να τους αφήσουν να πεθάνουν στο σπίτι τους! `Η μήπως να τους «διευκολύνουν» μέσα στο ασθενοφόρο; Περιμένοντας αύξηση των θανάτων το επόμενο διάστημα, το κράτος έστειλε στα νοσοκομεία της Καλιφόρνιας φορτηγά - ψυγεία για να στοιβάζουν τους νεκρούς, με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ να προειδοποιεί ότι τα 60 - μέχρι στιγμής - κρούσματα του μεταλλαγμένου κορονοϊού είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

* * *

Στη Βρετανία, που ενέκρινε πρώτη από τις «δυτικές» χώρες τα εμβόλια και ξεκίνησε πριν απ' όλες τους εμβολιασμούς, η επιδημία βρίσκεται ξανά σε έξαρση, εξαιτίας και της νέας μετάλλαξης του ιού. Το Λονδίνο έχει κηρυχθεί σε κατάσταση «μείζονος συμβάντος», με τις αρχές να υπολογίζουν ότι 1 στους 30 κατοίκους έχει προσβληθεί από κορονοϊό. Τα νοσοκομεία κινδυνεύουν να φρακάρουν και εκτιμάται ότι τις επόμενες δύο βδομάδες δεν θα υπάρχουν πλέον κρεβάτια για τους ασθενείς. Ηδη το κράτος αναζητάει «λύσεις» σε μονάδες Πρόνοιας και οίκους ευγηρίας, σε ένα σύστημα Υγείας που θεωρούνταν «πρότυπο» και επιδεικνυόταν με «καμάρι» από το βρετανικό αστικό κράτος.

Και εδώ, τα «πρωτόκολλα» που ενεργοποιήθηκαν προβλέπουν ηλικιακά κριτήρια για την εισαγωγή ασθενών με Covid σε ΜΕΘ. Για τους άλλους, όσο αντέξουν... Παράλληλα, έχουν ακυρωθεί επείγοντα χειρουργεία και δόθηκαν αυστηρότερες οδηγίες για τα επίπεδα έλλειψης οξυγόνου με βάση τα οποία ένας ασθενής θα νοσηλεύεται. Που σημαίνει ότι όσοι δεν εισάγονται τελικά στο νοσοκομείο, θα αντιμετωπίζουν στο εξής μεγαλύτερο κίνδυνο για την επιδείνωση της υγείας τους, ακόμα και για την ίδια τη ζωή τους. Ο ημερήσιος απολογισμός θανάτων τις τελευταίες μέρες ξεπέρασε ξανά τους 1.000 στη Βρετανία...

* * *

Στη Σουηδία, που προβλήθηκε μάλιστα και στη χώρα μας ως «πρότυπο» στη διαχείριση της πανδημίας, η περιοχή της Στοκχόλμης καταγράφει ήδη από τα μέσα Δεκέμβρη πληρότητα 99% στις ΜΕΘ, μολονότι μάλιστα η χώρα ήταν από τις πρώτες που εφάρμοσαν τα πρωτόκολλα για νοσηλεία ασθενών στις ΜΕΘ με απάνθρωπα κριτήρια διαλογής. Από την έναρξη της πανδημίας, περίπου 3.600 υγειονομικοί παραιτήθηκαν στην ίδια περιοχή επειδή ξεπέρασαν τις βιολογικές και ψυχικές αντοχές τους.

Στη σκανδιναβική αυτή χώρα με το πλούσιο σοσιαλδημοκρατικό παρελθόν, μεγάλο μέρος των θανάτων από Covid αφορά ηλικιωμένους που ζουν σε οίκους ευγηρίας ή δέχονται φροντίδα στο σπίτι. Οπως προκύπτει εκ του αποτελέσματος, οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν επαρκή φροντίδα ούτε πρόσβαση στο σύστημα Υγείας. Ερευνα κρατικού οργανισμού επιβεβαιώνει ότι καμία από τις 21 περιφέρειες της Σουηδίας δεν έχει αναλάβει επαρκώς την ευθύνη για τη φροντίδα των προσβεβλημένων από κορονοϊό φιλοξενούμενων σε γηροκομεία, με τουλάχιστον το 1/5 των ασθενών να μην έχει λάβει μεμονωμένη αξιολόγηση από γιατρούς!

Στη διασπορά της νόσου ειδικά σε αυτές τις κατηγορίες συνετέλεσε και η διαδεδομένη χρήση φτηνότερων προσωρινών εργαζομένων, με ωριαία αμοιβή στη φροντίδα ηλικιωμένων, τόσο σε γηροκομεία όσο και σε σπίτια. Τον περασμένο Μάρτη, όταν η πανδημία κορυφωνόταν στην Ευρώπη, το 40% των εργαζομένων στον τομέα της φροντίδας ηλικιωμένων στη Στοκχόλμη ήταν «έκτακτοι και προσωρινοί», που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχουν την απαραίτητη εκπαίδευση και εμπειρία, ενώ καταγγέλλουν και ανεπαρκή προστατευτικό εξοπλισμό από τους εργοδότες, ιδιώτες και κράτος.

* * *

Κανένα άλλοθι δεν υπάρχει γι' αυτήν τη μακάβρια κατάσταση σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, όπου κανείς και πουθενά δεν μπορεί να αισθάνεται θωρακισμένος από την πανδημία, ούτε ασφαλής αν τύχει και νοσήσει. Η κρατική - κυβερνητική ευθύνη περιορίζεται στην αποθέωση της ατομικής ευθύνης, όπως και στη χώρα μας. Η κατάσταση όμως στα ρημαγμένα, ιδιωτικοποιημένα και εμπορευματοποιημένα συστήματα Υγείας είναι το «έμβλημα» ενός συστήματος που σάπισε και δεν παίρνει γιατρειά. Ενός συστήματος που «δουλεύει» για τα κέρδη των λίγων και σ' αυτά υποτάσσει την υγεία και τις ανάγκες των πολλών. Η κατάσταση που ζούμε σήμερα, με τα εμβόλια, τις καθυστερήσεις, τους ανταγωνισμούς και τις παλινωδίες, είναι επίσης αποκαλυπτική.

Η ανωτερότητα του σοσιαλισμού και στην Υγεία, 30 χρόνια μετά την ανατροπή του, επαληθεύεται με αφορμή την πανδημία. Η διαμόρφωση όρων για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών προϋποθέτει άλλη μορφή οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας, κατάργηση των νόμων του κέρδους στην παραγωγή. Ο «ορατός εχθρός», ο καπιταλισμός, έχει εξαντλήσει προ πολλού τον ιστορικό του βίο και αυτό επιβεβαιώνει με τον πιο τραγικό τρόπο η πανδημία. Μόνο που δεν πρόκειται να «αποσυρθεί» εθελοντικά. Η πάλη των λαών είναι αυτή που θα τον ανατρέψει. Κι αυτή η ανάγκη προβάλλει στις μέρες μας όλο και πιο επιτακτικά στο προσκήνιο.

Το κουβανικό φάρμακο Nasalferón τώρα και σε ταξιδιώτες (93% covid19-hit)

 

Με 93% επιτυχία σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό (17.241) και ηλικιωμένους ευπαθείς (1.010) [i] το κουβανικό φάρμακο Nasalferón άρχισε να δοκιμάζεται σε ταξιδιώτες που φτάνουν στη χώρα της Κούβας από το εξωτερικό και τους οικείους τους, ως προληπτικό μέτρο κατά του κορονοϊού. Εσωτερικά τα κρούσματα έχουν εξαλειφθεί και υπάρχουν μόνο σε αφίξεις από το εξωτερικό, κυρίως από ΗΠΑ [ii], 792 από τις 17 Νοεμβρίου μέχρι τώρα.

Ένα μικρό σε δύναμη κράτος αντιμετωπίζει τον ιό χωρίς 2ο.. 3ο.. κύμα… και μάλιστα φροντίζει και την πρόνοια επισκεπτών που δεν τους φροντίζει η πατρίδα τους.

Το φάρμακο είναι σε μορφή φiαλίδιου με σταγονίδια για τη μύτη και πάμφθηνο, καθότι χωρίς πατέντα.

Αμερικάνοι «ψυλλιασμένοι» που έχουν τη δυνατότητα τέτοιου ταξιδιού, θα ψάχνουν να αγοράσουν και για το σπίτι, όπως δεκαετίες τώρα, για σοβαρά φάρμακα που είτε δεν διατίθενται, είτε είναι πανάκριβα στις ΗΠΑ (βλέπε σακχαρώδης διαβήτης, καρκίνος πνεύμονα, aids, εμβόλια γρίπης…)

Τα εμβόλια (Soberana) στην Κούβα προχωρούν σταδιακά βάσει των άρτιων ιατρικών πρωτοκόλλων [iii] και όπως είθισται επιστημονικά εδώ και 100 χρόνια για την εξαλειψη επιδημιακών ασθενειών (βλέπε πολυομελίτιδα, διφθερίτιδα, ευλογιά, ιλαρά, γρίπη…). Ωστόσο, τα υπεύθυνα οργανωμένα κράτη γύρω από το συμφέρον του λαού γνωρίζουν το αυτονόητo, ότι η άμεση επιτυχία βασίζεται στη συνολική οργάνωση σε όλα τα επίπεδα πρόληψης και ανάγκης, ώστε να υπάρχουν πλήρεις συνθήκες διαβίωσης τώρα κι όχι όποτε τυχοδιωκτικά επέλθουν.

Σε παρόμοιο ρυθμό κινούνται κι άλλα -μη δυτικά «προτεκτοράτα»- κράτη με λαϊκή ευθύνη κι ενσυναίσθηση πρόνοιας και συνεργασίας (βλέπε ενδεικτικά προσπάθειες από Κίνα, Ρωσία, Κορέα, Λάος, Βιετνάμ, Βενεζουέλα, Σιγκαπούρη, Ν.Ζηλανδία…), ώστε η παγκοσμιοποίηση να αξιοποιείται ως έδαφος για την ανταλλαγή πληροφοριών και αγαθών ανάπτυξης για τη συνολική και αμεσότερη πρόοδο.

Αντιθέτως, στην επάρατη δύση (ΗΠΑ, ΕΕ) η παγκοσμιοποίηση αφορά μόνο την κερδοφορία εταιρειών και το άνοιγμα αγορών σε μονοπώλια. Με αυτόν τον τρόπο, τα φάρμακα και τα εμβόλια πατετάρονται και διατίθενται πανάκριβα με αδιαφανείς αδημοσίευτες συμφωνίες με κράτη και ιδιώτες [iv]. Σε αντίθετη περίπτωση κάνουν εμπάργκο και στρουθοκαμηλίζουν σαν να μην υπάρχει πλανήτης έξω από τη δύση.

Έτσι, διακινδυνεύουν τη λαϊκή υγεία και υπονομεύουν τη δύναμη κι αυθεντικότητα της οργανωμένης επιστήμης, επιτίθενται στους λαούς τους σε βασικά δικαιώματα κι επιβίωση για να μην ξεφύγει κανένα ευρώ/δολάριο από τις «κουτάλες» των φαρμακοβιομηχανιών και των εμπόρων υγείας.

DennisK (Διόνυσος)

Παραπομπές

[i] https://www.telesurenglish.net/news/In-Cuba-All-International-Travelers-to-Receive-Naselferon-20210107-0020.html#

[ii] teleSUR’s exclusive interview with Cuban Doctor Luis Herrera

[iii] http://www.katiousa.gr/politika/diethni/pos-nikise-i-kouva-ton-koronoio/

[iv] http://www.katiousa.gr/koinonia/ygeia/koronoios-i-ee-arneitai-na-dimosiopoiisei-ta-symvolaia-me-tis-etaireies-gia-ta-emvolia

Επέλαση μελανοχιτώνων στη Ρώμη – Μάζωξη με φασιστικούς χαιρετισμούς από την Casapound

 

Επίδειξη δύναμης έκαναν οι φασίστες της Casapound στη Ρώμη, πραγματοποιώντας συγκέντρωση περίπου 300 ατόμων μπροστά από αναμνηστική πλακέτα στη μνήμη τριών νεοφασιστών που δολοφονήθηκαν στις 7 Γενάρη 1978. Οι συγκεντρωμένοι φασίστες σήκωσαν το χέρι τους, ουρλιάζοντας “Παρών”, ενώ κανένα υγειονομικό μέτρο δεν τηρήθηκε, είτε σε ό,τι αφορά τις αποστάσεις, είτε στη χρήση μάσκας από το πλήθος.

H δολοφονία των Φράνκο Μπικογντσέτι, Φραντσέσκο Τσαβάτα και Στέφανο Ρεκιόνι, αποτελεί σημείο αναφοράς για την ιταλική ακροδεξιά εδώ και δεκαετίας. Οι τρεις νεαροί ήταν όλοι τους μέλη της νεολαίας του νεοφασιστικού κόμματος MSI, κι οι δυο πρώτοι πυροβολήθηκαν καθώς έβγαιναν από την έδρα του κόμματος στην οδό Άκα Λαρέντσια, ενώ ο τρίτος πυροβολήθηκε από έναν καραμπινιέρο στη διάρκεια πορείας των φασιστών ως αντίδραση στα γεγονότα, στην οποία σημειώθηκαν έκτροπα, ανάμεσά τους και η επίθεση στο συνεργείο της RAI που κατέφτασε στο σημείο. Ο καραμπινιέρος αργότερα απαλλάχθηκε από κάθε κατηγορία, ενώ οι δράστες των δυο πρώτων δολοφονιών δε συνελήφθησαν ποτέ. Το 1988 εντοπίστηκε το όπλο της εκτέλεσης σε γιάφκα των Ερυθρών Ταξιαρχιών, στοιχείο που δε διαλεύκανε περαιτέρω την υπόθεση. Ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζει πως ο τελευταίος ταυτοποιημένος ιδιοκτήτης του όπλου ήταν αστυνομικός, χωρίς ποτέ να διευκρινιστεί με ποιον τρόπο το οποίο το πιστόλι κατέληξε στα χέρια της ένοπλης οργάνωσης.

Η επέτειος όμως δεν αποτελεί μόνο όχημα με το οποίο προσπαθούν να κερδίσουν δημοσιότητα “περιθωριακές” νεοφασιστικές οργανώσεις, όπως η Casapound, αλλά και εφαλτήριο για ξέπλυμα και θυματοποίησης της ιταλικής ακροδεξιάς από αστικές πολιτικές δυνάμεις. Πριν ακόμα πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση της Casapound, η Τζόρτζια Μελόνι, ηγέτης του κοινοβουλευτικού κόμματος “Αδερφοί της Ιταλίας”, που αποτελεί ουσιαστικά τον άμεσο, “ευπρεπισμένο” διάδοχο του MSI, έκανε λόγο για “μια τραγωδία που μένει ακόμα χωρίς ενόχους”, ισχυριζόμενη πως “δεν αποδόθηκε καμία δικαιοσύνη” και προσθέτοντας πως “Τιμούμε τη μνήμη αυτών των τριών δολοφονημένων νέων, θυμάτων τρομοκρατίας και πολιτικής βίας και συνεχίζουμε να ζητάμε να ριχθεί άπλετο φως σε μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της εθνικής μας ιστορίας”.

Αλλά και πρώην δήμαρχοι της Ρώμης πρωτοστάτησαν σε προσπάθειες ηρωοποίησης των δολοφονημένων νεοφασιστών. Ο Τζάνι Αλεμάνο, που εξελέγη με τη στήριξη του Μπερλουσκόνι το 2010 πρότεινε να ονομαστεί η περιοχή γύρω από τη δολοφονία με την ένδειξη “Πεσόντες της οδού Άκα Λαρέντσια”. Μια πρόταση που δεν εκπλήσσει, με δεδομένο το παρελθόν του Αλεμάνο ως γραμματέα της νεολαίας του MSI παλιότερα, η οποία ωστόσο είχε πολλά κοινά στοιχεία με εκείνη του αμέσως προηγούμενο δημάρχου, του πρώην κομμουνιστή κεντροαριστερού Βάλτερ Βελτρόνι, ηγετικούς στελέχους της “Ελιάς” τη δεκαετία του ’90, ο οποίος το 2008, με αφορμή την 30η επέτειο του γεγονότος, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να δώσει το όνομα των τριών νεαρών σε δρόμο της πόλης, χαρακτηρίζοντάς το “πολιτικό καθήκων για ολόκληρη την τοπική κοινωνία”. 

Εν τέλει, το 2012, παλιά μέλη του MSI ανήρτησαν με την έγκριση των αρχών την πλακέτα όπου συγκεντρώθηκαν και προχθές οι μελανοχίτωνες, όπου μιλούν για “θύματα πολιτικής βίας”, “δολοφονημένα από το κομμουνιστικό μίσος και τους υπηρέτες του” κράτους. Μια πλακέτα που παραμένει στη θέση της, παρά τις έντονες αντιδράσεις αντιφασιστικών οργανώσεων και μεγάλης μερίδας πολιτών για το περιεχόμενό της.

Προφήτες... και Αγωνίες ΤσιπροΚούλη... «Προφητική» χαρακτηρίστηκε από διάφορους αναλυτές η κοινή επιστολή που υπέγραψαν την περασμένη Κυριακή 10 πρώην υπουργοί Αμυνας των ΗΠΑ, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, ζητώντας από τις Ενοπλες Δυνάμεις να μην εμπλακούν «στην επίλυση εκλογικών διαφορών» και «στη διαδικασία μεταβίβασης της εξουσίας», προειδοποιώντας μάλιστα ότι όσοι το επιδιώξουν «θα βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρές συνέπειες από επαγγελματική και δικαστική σκοπιά». Το σίγουρο είναι ότι τα δέκα αυτά γεράκια, που έχουν υπηρετήσει από την πρώτη γραμμή την αμερικανική πολιτική μέσα και έξω από τη χώρα, δεν διαθέτουν κάποιο ιδιαίτερο ...χάρισμα. Ούτε βέβαια η παρέμβασή τους ήταν «να 'χαμε να λέγαμε». Αντίθετα, όπως και άλλα στοιχεία που βγήκαν αυτές τις μέρες με οξύτητα στην επιφάνεια, αντανακλά τη βαθιά ενδοαστική διαίρεση και σύγκρουση στις ΗΠΑ. Οι πρώην υπουργοί Αμυνας απευθύνονται «υπερκομματικά» στο στράτευμα και προειδοποιούν, επειδή γνωρίζουν καλά ότι στο εσωτερικό του υπάρχουν δυνάμεις διαθέσιμες και ικανές να «εμπλακούν στη μετάβαση της εξουσίας», υπερασπιζόμενες στην αντιπαράθεση τα συμφέροντα τμημάτων της αστικής τάξης που σ' αυτήν τη φάση συνδέονται πιο στενά με την πολιτική του Τραμπ. Δεν είναι ούτε συγκυριακή, ούτε προφητική η παρέμβασή τους. Απλά έρχεται να επιβεβαιώσει ότι στο αμερικανικό σύστημα, ακόμα και στον πιο σκληρό πυρήνα του, όπως είναι οι Ενοπλες Δυνάμεις ή τα Σώματα Ασφαλείας, δρουν περισσότερα από ένα κέντρα, που το ένα δεν μπορεί να αγνοήσει το άλλο. Η σύγκρουση αυτή είναι ξένη προς τα συμφέροντα του λαού, ο οποίος θα βυθίζεται στη δίνη της όσο δεν αξιοποιεί τον βαθύ αστικό διχασμό για να διευρύνει τα ρήγματα και να χαράξει δρόμο προς όφελός του. Προς επιβεβαίωση των παραπάνω, έρχεται μια δημοσκόπηση στις ΗΠΑ που καταγράφει «εν θερμώ» τις αντιδράσεις για την κατάληψη του Καπιτώλιου από οπαδούς του Τραμπ. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, ένας στους πέντε Αμερικανούς είδε θετικά την εισβολή στο Καπιτώλιο, ενώ μόλις ένας στους δύο θεωρεί «εξτρεμιστές» όσους την οργάνωσαν και την πραγματοποίησαν. Από τους ψηφοφόρους όλων των κομμάτων, μόνο έξι στους δέκα απαντάνε κατηγορηματικά ότι η κατάληψη του κυβερνητικού κτιρίου συνιστά απειλή για τη δημοκρατία. Οσο για τον «απομονωμένο Τραμπ», το 45% των ψηφοφόρων του κόμματός του τάσσεται υπέρ της εισβολής στο Καπιτώλιο και σχεδόν οι μισοί από το σύνολο των ερωτηθέντων διαφωνούν με τη βίαιη απομάκρυνσή του από την προεδρία. Είναι φανερό ότι η διαίρεση της αμερικανικής κοινωνίας, αντανάκλαση της σκληρής ενδοαστικής σύγκρουσης, είναι βαθιά και σε πολλές περιπτώσεις διαπερνά τα «στεγανά» του ενός ή του άλλου κόμματος. Αυτό δείχνουν άλλωστε από τη μια οι διαφοροποιήσεις στελεχών των Ρεπουμπλικάνων, ακόμα και του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, και από την άλλη η επικρότηση ή ανοχή μιας μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος στα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Δεν είναι επομένως «οι ιδιοτροπίες του Τραμπ» ο καταλύτης των εξελίξεων, όπως προσπαθούν να το παρουσιάσουν και στην Ελλάδα τα αστικά κόμματα και επιτελεία. Είναι η κρίση και τα αδιέξοδα ενός συστήματος σάπιου, που γίνονται πλέον πιο εμφανή ακόμα και στην πιο ισχυρή καπιταλιστική χώρα του πλανήτη. Δεν θα σχολιάσουμε το γεγονός ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας έσπευσαν από τους πρώτους σε όλο τον κόσμο να εκφράσουν την ανησυχία τους για τα επεισόδια στο Καπιτώλιο. Θα σταθούμε μόνο στο τι είπαν. Ο μεν Μητσοτάκης διαβεβαίωσε ότι «η αμερικανική δημοκρατία είναι ανθεκτική, με βαθιές ρίζες, και θα ξεπεράσει αυτήν την κρίση». Επομένως, ο ελληνικός λαός μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Ο «στρατηγικός διάλογος» με τις ΗΠΑ δεν κινδυνεύει, η χώρα μας θα παραμείνει ακλόνητο προπύργιο στα πολεμικά σχέδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών και όσες συμμαχίες οικοδόμησε η αστική τάξη στην περιοχή με τη σφραγίδα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, διατηρούν στο ακέραιο την αξία τους στο χρηματιστήριο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ο Τσίπρας πάλι είδε «ντροπιαστικές εικόνες ακροδεξιάς βίας» που «αποδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι να προστατεύουμε τη δημοκρατία κάθε μέρα παντού». Αρα η αντιπαράθεση στις ΗΠΑ είναι ανάμεσα στην «ακροδεξιά που πρέπει να ηττηθεί» και στη δημοκρατία, την οποία εκφράζει ο Μπάιντεν. Κατ' αναλογία, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, στη χώρα μας και σε όλη την ΕΕ συγκρούεται η «πρόοδος» της σοσιαλδημοκρατίας με τη «συντήρηση» του νεοφιλελευθερισμού, με την πρώτη να δίνει ισχυρότερες εγγυήσεις για τη θωράκιση της δημοκρατίας. ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ «διαβάζουν» τα γεγονότα κατά τα «καλά και συμφέροντα» της αστικής τάξης που υπηρετούν, εκφράζοντας τις πιο ενδόμυχες ανησυχίες της για τις εξελίξεις στην πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη. Οχι βέβαια από ...φιλοσοφικό ενδιαφέρον, αλλά ως έκφραση της αγωνίας της για τις αναταράξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα που προκαλεί η όξυνση των ανταγωνισμών, των κρίσεων και των αδιεξόδων του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Αναρτήθηκε απο bandiera rossa

 

«Προφητική» χαρακτηρίστηκε από διάφορους αναλυτές η κοινή επιστολή που υπέγραψαν την περασμένη Κυριακή 10 πρώην υπουργοί Αμυνας των ΗΠΑ, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, ζητώντας από τις Ενοπλες Δυνάμεις να μην εμπλακούν «στην επίλυση εκλογικών διαφορών» και «στη διαδικασία μεταβίβασης της εξουσίας», προειδοποιώντας μάλιστα ότι όσοι το επιδιώξουν «θα βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρές συνέπειες από επαγγελματική και δικαστική σκοπιά». Το σίγουρο είναι ότι τα δέκα αυτά γεράκια, που έχουν υπηρετήσει από την πρώτη γραμμή την αμερικανική πολιτική μέσα και έξω από τη χώρα, δεν διαθέτουν κάποιο ιδιαίτερο ...χάρισμα. Ούτε βέβαια η παρέμβασή τους ήταν «να 'χαμε να λέγαμε».

 Αντίθετα, όπως και άλλα στοιχεία που βγήκαν αυτές τις μέρες με οξύτητα στην επιφάνεια, αντανακλά τη βαθιά ενδοαστική διαίρεση και σύγκρουση στις ΗΠΑ. 

Οι πρώην υπουργοί Αμυνας απευθύνονται «υπερκομματικά» στο στράτευμα και προειδοποιούν, επειδή γνωρίζουν καλά ότι στο εσωτερικό του υπάρχουν δυνάμεις διαθέσιμες και ικανές να «εμπλακούν στη μετάβαση της εξουσίας», υπερασπιζόμενες στην αντιπαράθεση τα συμφέροντα τμημάτων της αστικής τάξης που σ' αυτήν τη φάση συνδέονται πιο στενά με την πολιτική του Τραμπ. 

Δεν είναι ούτε συγκυριακή, ούτε προφητική η παρέμβασή τους. Απλά έρχεται να επιβεβαιώσει ότι στο αμερικανικό σύστημα, ακόμα και στον πιο σκληρό πυρήνα του, όπως είναι οι Ενοπλες Δυνάμεις ή τα Σώματα Ασφαλείας, δρουν περισσότερα από ένα κέντρα, που το ένα δεν μπορεί να αγνοήσει το άλλο. 

Η σύγκρουση αυτή είναι ξένη προς τα συμφέροντα του λαού, ο οποίος θα βυθίζεται στη δίνη της όσο δεν αξιοποιεί τον βαθύ αστικό διχασμό για να διευρύνει τα ρήγματα και να χαράξει δρόμο προς όφελός του.

Προς επιβεβαίωση των παραπάνω, έρχεται μια δημοσκόπηση στις ΗΠΑ που καταγράφει «εν θερμώ» τις αντιδράσεις για την κατάληψη του Καπιτώλιου από οπαδούς του Τραμπ. 

Σύμφωνα με τα ευρήματά της, ένας στους πέντε Αμερικανούς είδε θετικά την εισβολή στο Καπιτώλιο, ενώ μόλις ένας στους δύο θεωρεί «εξτρεμιστές» όσους την οργάνωσαν και την πραγματοποίησαν. Από τους ψηφοφόρους όλων των κομμάτων, μόνο έξι στους δέκα απαντάνε κατηγορηματικά ότι η κατάληψη του κυβερνητικού κτιρίου συνιστά απειλή για τη δημοκρατία. Οσο για τον «απομονωμένο Τραμπ», το 45% των ψηφοφόρων του κόμματός του τάσσεται υπέρ της εισβολής στο Καπιτώλιο και σχεδόν οι μισοί από το σύνολο των ερωτηθέντων διαφωνούν με τη βίαιη απομάκρυνσή του από την προεδρία. 

Είναι φανερό ότι η διαίρεση της αμερικανικής κοινωνίας, αντανάκλαση της σκληρής ενδοαστικής σύγκρουσης, είναι βαθιά και σε πολλές περιπτώσεις διαπερνά τα «στεγανά» του ενός ή του άλλου κόμματος. Αυτό δείχνουν άλλωστε από τη μια οι διαφοροποιήσεις στελεχών των Ρεπουμπλικάνων, ακόμα και του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, και από την άλλη η επικρότηση ή ανοχή μιας μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος στα γεγονότα των τελευταίων ημερών. 

Δεν είναι επομένως «οι ιδιοτροπίες του Τραμπ» ο καταλύτης των εξελίξεων, όπως προσπαθούν να το παρουσιάσουν και στην Ελλάδα τα αστικά κόμματα και επιτελεία. Είναι η κρίση και τα αδιέξοδα ενός συστήματος σάπιου, που γίνονται πλέον πιο εμφανή ακόμα και στην πιο ισχυρή καπιταλιστική χώρα του πλανήτη.

Δεν θα σχολιάσουμε το γεγονός ότι Μητσοτάκης και Τσίπρας έσπευσαν από τους πρώτους σε όλο τον κόσμο να εκφράσουν την ανησυχία τους για τα επεισόδια στο Καπιτώλιο. 

Θα σταθούμε μόνο στο τι είπαν. 

• Ο μεν Μητσοτάκης διαβεβαίωσε ότι «η αμερικανική δημοκρατία είναι ανθεκτική, με βαθιές ρίζες, και θα ξεπεράσει αυτήν την κρίση». Επομένως, ο ελληνικός λαός μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Ο «στρατηγικός διάλογος» με τις ΗΠΑ δεν κινδυνεύει, η χώρα μας θα παραμείνει ακλόνητο προπύργιο στα πολεμικά σχέδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών και όσες συμμαχίες οικοδόμησε η αστική τάξη στην περιοχή με τη σφραγίδα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, διατηρούν στο ακέραιο την αξία τους στο χρηματιστήριο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. 
• Ο Τσίπρας πάλι είδε «ντροπιαστικές εικόνες ακροδεξιάς βίας» που «αποδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι να προστατεύουμε τη δημοκρατία κάθε μέρα παντού». Αρα η αντιπαράθεση στις ΗΠΑ είναι ανάμεσα στην «ακροδεξιά που πρέπει να ηττηθεί» και στη δημοκρατία, την οποία εκφράζει ο Μπάιντεν. Κατ' αναλογία, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, στη χώρα μας και σε όλη την ΕΕ συγκρούεται η «πρόοδος» της σοσιαλδημοκρατίας με τη «συντήρηση» του νεοφιλελευθερισμού, με την πρώτη να δίνει ισχυρότερες εγγυήσεις για τη θωράκιση της δημοκρατίας. 

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ «διαβάζουν» τα γεγονότα κατά τα «καλά και συμφέροντα» της αστικής τάξης που υπηρετούν, εκφράζοντας τις πιο ενδόμυχες ανησυχίες της για τις εξελίξεις στην πρώτη ιμπεριαλιστική δύναμη. 

Οχι βέβαια από ...φιλοσοφικό ενδιαφέρον, αλλά ως έκφραση της αγωνίας της για τις αναταράξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα που προκαλεί η όξυνση των ανταγωνισμών, των κρίσεων και των αδιεξόδων του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος.

Σαν τον Σίσυφο – Το μπλουζ του σκουπιδιάρη

 

…

Ένα τραγούδι, που είναι το μπλουζ του σκουπιδιάρη και όλης της εργατικής τάξης.
Το αλιεύσαμε από τη σελίδα της ΔΑΣ του Δήμου Θεσσαλονίκης στο Facebook.

Μουσική: Ηλίας Σωφρονίδης
Στίχοι: Φώτης Μαραντζίδης
Μπουζούκι-Τραγούδι: Ηλίας Σωφρονίδης

Στίχοι

Σαν το Σίσυφο ανεβαίνω
κατεβαίνω τα στενά
σέρνω σκούπα, σέρνω κάδους
σέρνω όλη τη βρωμιά

Πάλι βρέχει, μες στον ήλιο
είτε χιόνι και φυσά
δεν πειράζει πάλι λέω
πρέπει να βγει το τονάζ

Και τον Σάββα λιώσαν ρόδες
μιας Μερσέντες χρυσαφιάς
η Μαρίνα χωρίς χέρι
μες στη πόλη τριγυρνά

Οι δημάρχοι τραγουδάνε
μ’ όλα τα αφεντικά
δεν βαριέστε σ’ όλους λένε
αρκεί να βγει η δουλειά

Κι άλλα αδέλφια μας σκοτώνουν
πάλι τα αφεντικά
είτε είσαι οικοδόμος
είτε είσαι πακετάς

Σκουπιδιάρηδες, εργάτες
πιάστε δρόμους και στενά
και ο Βάρναλης μας το ‘πε
θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.

Βασίλης Τσιάρτας: ρατσιστής και φασιστόμουτρο

 

Είναι γνωστό πως ο Βασίλης Τσιάρτας αηδιάζει εύκολα. Άλλοτε είναι οι κομμουνιστές, άλλοτε οι μετανάστες, πάντα κάτι βρίσκει να του φέρνει αναγούλα.

Φυσικά, δεν θα τον ακούσετε ποτέ να αηδιάζει με τις αιτίες που δημιουργούν τους μετανάστες ή με τη φτώχεια και την αδικία την οποία αντιπαλεύουν οι κομμουνιστές.

Ο Βασίλης Τσιάρτας αηδιάζει μόνο με οτιδήποτε «αλλοιώνει» τον ελληνικό πολιτισμό. Για όλα τα άλλα δεν υπάρχει χώρος στην «κοφτερή» κριτική του.

Μπορεί οι θάνατοι από τον κορονοϊό να έχουν ξεπεράσει στη χώρα μας τους 5.000, αλλά το γεγονός αυτό δεν αποτελεί σημαντικό λόγο για να κάνει κριτική στην κυβέρνηση, στον τρόπο που διαχειρίζεται την πανδημία ή στα μέτρα που (δεν) παίρνει.

Τελευταίο του «ανδραγάθημα» η νέα επίθεση στον Γιάννη Αντετοκούνμπο, επειδή βρίσκεται σε αφίσα της Επιτροπής «Greece 2021» για τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση.

Δεν θα έπρεπε να βρίσκεται, υποστηρίζει, γιατί έτσι «αλλοιώνεται ο εορτασμός».

Βέβαια, δεν τον είδαμε να παρατηρεί την ίδια «αλλοίωση» όταν εμφανίστηκαν στην ιστοσελίδα της Επιτροπής φασίστες, δικτάτορες και δοσίλογοι, όπως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο Σπύρος Μαρκεζίνης και ο Γεώργιος Τσολάκογλου, ως ηγέτες του ελληνικού κράτους, δίπλα σε εκλεγμένους πρωθυπουργούς. (Περισσότερα εδώ)

Ούτε εμφάνισε την ίδια ευαισθησία όταν ανέβηκε στην ιστοσελίδα της Επιτροπής (έστω και για λίγες ώρες) κείμενο που εμφάνιζε τον σπουδαίο αγωνιστή Γρηγόρη Λαμπράκη ως θύμα «παροξυσμικού λαϊκισμού». (Περισσότερα εδώ)

«Δούλος είναι εκείνος που δεν μπορεί να πει τη σκέψη του», γράφει ο Ευριπίδης. Και με αυτή την έννοια ο Βασίλης Τσιάρτας δεν είναι δούλος. Είναι όμως κάτι χειρότερο: ρατσιστής και φασιστόμουτρο. Και, όπως λέει και ο Αχιλλέας στον Οδυσσέα, «χίλιες φορές θα προτιμούσα να είμαι ο τελευταίος δούλος πάνω στη γη παρά ο βασιλιάς του κάτω κόσμου».

Όπου βασιλιάς, βάλτε φασιστόμουτρο για την περίπτωση του Τσιάρτα.

Βρήκε ο φασίστας τη γενιά του και αγαλλίασε η καρδιά του

 

Ναι, αλλά για το Καπιτώλιο δε λέτε τίποτα…

Η φαιά εκδοχή του γνωστού δεξιού κλισέ για τη Μαρφίν απευθύνεται ως ένα βαθμό στο ίδιο ακριβώς ακροατήριο, και οι καταδικασμένοι για την εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής το γνωρίζουν πολύ καλά. Πρώτος έσυρε το χορό μέσα από τον Κορυδαλλό ο τέως υπαρχηγός της οργάνωσης, Ηλίας Κασιδιάρης, αφήνοντάς μας μεταξύ άλλων να αναρωτιόμαστε για την ευκολία με την οποία οι εν λόγω κρατούμενοι έχουν πρόσβαση σε κινητά και δη με ίντερνετ.

Ο Κασιδιάρης μας καλεί να θρηνήσουμε για τους – εν μέρει ένοπλους – εισβολείς του Καπιτωλίου, οι οποίοι σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη και ιδίως στις ΗΠΑ, υπό κανονικές συνθήκες δε θα μένανε ζωντανοί ούτε για δείγμα, ιδιαίτερα δε αν είχαν λάθος χρώμα δέρμα ή ιδεολογία. Επιπλέον, οι τρεις από αυτούς πέθαναν για ιατρικούς λόγους, και τουλάχιστον ένας κατάφερε επί της ουσίας να πάθει ηλεκτροπληξία από το τέιζερ που κουβαλούσε (το τέιζερ είναι απαραίτητο εξάρτημα κάθε πατριώτη εξάλλου), μπαίνοντας από νωρίς στα φαβορί για το Darwin award του 2021. Όσο για την Άσλι Μπάμπιτ, βετεράνο της Πολεμικής Αεροπορίας με πλούσια δράση υπέρ του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ακόμα και η οικογένειά της έκρινε σώφρον να μην ξεσηκώσει θόρυβο για το θέμα, με την πεθερά της να δηλώνει ότι “Πραγματικά δεν ξέρω γιατί αποφάσισε να το κάνει αυτό”.

Τη σκυτάλη πήρε ο φυγόποινος Γιάννης Λαγός, που κρύβεται πίσω από την ευρωβουλευτική του ασυλία, χάρη στη σκανδαλώδη ανοχή της ΕΕ, που ενάντια σε μεγαλόστομες διακηρύξεις δεν έχει κάνει τίποτε για να κινηθούν οι διαδικασίες άρσης της ασυλίας του. Ο Λαγός μάλιστα ανακαλύπτει και “φυλετικό” κίνητρο στον πυροβολισμό της Μπάμπιτ, η οποία προσπάθησε να σκαρφαλώσει μέσα από το σπασμένο παράθυρο αν και έβλεπε προτεταμένο το όπλο προς την πλευρά των εισβολέων, προφανώς βέβαιη για την ασυλία που απολάμβαναν, καθώς ο άντρας της ασφαλείας ήταν Αφροαμερικανός. Καταλαβαίνουμε την αγανάκτηση του ναζί, στην τελική τόσοι λευκοί αστυνομικοί και στρατιωτικοί βρίσκονταν όχι μόνο μεταξύ των μπουκαδόρων, αλλά και μεταξύ των επιφορτισμένων για τη φύλαξη του κτιρίου, οι οποίοι διευκόλυναν τους “πατριώτες” και έβγαλαν και ωραιότατες σέλφι.

Δεν ξέρουμε βέβαια αν οι δυο νεοναζί πρόλαβαν να πληροφορηθούν ότι τελικά χθες υπέκυψε στα τραύματά του κι ένας από τους αστυνομικούς που κάποιος “αντίπαλος της ΝΤΠ” αντιμετώπισε φέρνοντάς του έναν πυροσβεστήρα στο κεφάλι. Μπορεί να περιμένουν πρώτα να πληροφορηθούν το χρώμα του δέρματός του ή να ετοιμάζουν κάποιο δακρύβρεχτο λογύδριο ενάντια στην ενδοοικογενειακή βία.