Ορισμένα πράγματα είναι πολύ επικίνδυνα και δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες.
Για τους μπάτσους του χρυσοχουντίδη και του μητσοτάκη στη Νέα Σμύρνη που φωνάζουν:
«Πάμε να τους γαμήσουμε!Τελειώσανε! Πάμε! Θα τους σκοτώσουμε!»
Είναι επικίνδυνοι, η κυβέρνηση ζητά να χυθεί αίμα, η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες, και θα το πληρώσει πολύ ακριβά.
Tο βίντεο δημοσίευσε στο twitter ο φωτορεπόρτερ Μάριος-Ραφαήλ Μπίκος και αναδημοσίευσε η Ελληνοφρένεια στο κανάλι της στο youtube.
.
Οχτώ μέρες μετά τις ισχυρές σεισμικές δονήσεις στο νομό Λάρισας και ενώ συνεχίζονται οι μετασεισμοί, εκατοντάδες οικογένειες βρίσκονται σε απόγνωση. Οσο κυλά ο χρόνος τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η μεγάλη έκταση των ζημιών. Πάνω από 2.000 κτίρια έχουν υποστεί ζημιές, ενώ τουλάχιστον 1.500 σπίτια έχουν κριθεί προσωρινά μη κατοικήσιμα. Δεκάδες επαγγελματικοί χώροι δεν μπορούν να λειτουργήσουν, σχολεία είναι γεμάτα ρωγμές, με γονείς και εκπαιδευτικούς να ανατριχιάζουν στη σκέψη τι θα γίνει «αν συμβεί ένας μεγαλύτερος σεισμός».
Εκατοντάδες οικογένειες από τα χωριά της περιοχής, με μωρά, με μικρά παιδιά, ηλικιωμένους, συνεχίζουν για όγδοη μέρα να μένουν σε σκηνές, αφού οι 50 οικίσκοι και τα 50 τροχόσπιτα που ήρθαν μέχρι χτες δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες τους, ενώ σε κάποια από τα μέρη που στήθηκαν δεν είναι εξασφαλισμένες οι συνθήκες υγιεινής, η ύδρευση, η θέρμανση.
Ολα αυτά τα στοιχειώδη για τη διαβίωση, τις πρώτες μέρες μετά το σεισμό, δεν είναι καθόλου αυτονόητα για τον κρατικό μηχανισμό, γεμίζοντας ανασφάλεια τους σεισμόπληκτους και τις οικογένειές τους. Υπάρχει άλλωστε και η αρνητική εμπειρία της γειτονικής Καρδίτσας, που πλημμύρισε το Σεπτέμβρη, της Λέσβου που χτυπήθηκε το 2017 από τον σεισμό, της Σάμου, ακόμα και περιοχών της Αττικής, όπως η Μάνδρα και το Μάτι. Τις υποσχέσεις και τα μεγάλα λόγια τα παίρνει ο αέρας μόλις υποχωρήσει η δημοσιότητα, οι διαδικασίες αποζημίωσης και αποκατάστασης μπλέκουν σε πολυδαίδαλους μηχανισμούς και μεγάλο μέρος των πληγέντων μένει τελικά ξεκρέμαστο.
Οσο για τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, αποδεικνύονται ήδη σταγόνα στον ωκεανό. Σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες, ούτε καν τα στοιχειώδη, με αποτέλεσμα ούτε τα σπίτια να φτιάχνονται ούτε να στέκονται στα πόδια τους οι σεισμοπαθείς. Και βέβαια, καμία συγκεκριμένη δέσμευση δεν υπήρξε για την αποκατάσταση των ζημιών, τις αποζημιώσεις, αν και πότε θα ξεκινήσουν τα έργα για να θωρακιστεί η περιοχή...
Οι ισχυροί σεισμοί έφεραν στην επιφάνεια την πλήρη έλλειψη έργων αντισεισμικής προστασίας και προσεισμικών ελέγχων, την απουσία ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης των συνεπειών από φυσικές καταστροφές, με όλα τα αναγκαία μέσα και το προσωπικό.
Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου εκλύεται το 50% της σεισμικής ενέργειας της Ευρώπης, κάτι τέτοιο είναι εγκληματικό. Κι εδώ δεν υπάρχει η δικαιολογία της κλιματικής αλλαγής, που προκλητικά επικαλείται το κράτος για να δικαιολογήσει την επιλεκτική ανεπάρκειά του απέναντι σε πλημμύρες και φωτιές. Οι σεισμοί υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα στη χώρα μας και στην περιοχή.
Ο αναγκαίος αντισεισμικός σχεδιασμός, όμως, και τα μέτρα προστασίας δεν αποφέρουν κέρδη και έτσι δεν αποτελούν «επιλέξιμη» δαπάνη, ούτε από τις κυβερνήσεις ούτε από την Ευρωπαϊκή Ενωση, που θεωρεί προτιμότερο να δοθούν αποζημιώσεις σε λαϊκές οικογένειες, ακόμα και εάν χαθούν ανθρώπινες ζωές, από το να δημιουργηθούν υποδομές για να αποφευχθούν καταστροφές.
Η επιλεκτικότητα αυτή δεν είναι τυχαία. Το κράτος και όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν ως κόστος την υγεία και την πραγματική προστασία του λαού. Θεωρούν βαρίδια τις κρατικές δαπάνες ακόμα και για στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες, επειδή αφαιρούν πόρους από τα μέτρα στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων και των επενδύσεών τους. Τα πάντα κρίνονται στη ζυγαριά του «κόστους - οφέλους» για το κεφάλαιο, είτε πρόκειται για τη διαχείριση της πανδημίας είτε για την αντισεισμική προστασία είτε για την αποκατάσταση των πληγέντων μετά από μια φυσική καταστροφή.
Το σύνθημα «Κανένας μόνος του», με το οποίο δεκάδες σωματεία, αγροτικοί σύλλογοι και μαζικοί φορείς πρωτοστατούν στην οργάνωση της αλληλεγγύης, αλλά και της αγωνιστικής διεκδίκησης μέτρων ανακούφισης και αποκατάστασης των πληγέντων, δείχνει το δρόμο, για να μη γίνουν οι σεισμόπληκτοι της Λάρισας «στο ίδιο έργο θεατές».
Η αποζημίωση 100% για τις καταστροφές, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, η πλήρης αποκατάσταση σπιτιών, σχολείων και υποδομών με ευθύνη του κράτους, η πραγματική θωράκιση από σεισμούς και άλλες φυσικές καταστροφές, είναι αναγκαίες προϋποθέσεις για τα μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, να αποκαταστήσουν τις περιουσίες τους, να ζουν χωρίς το φόβο ενός επόμενου σεισμού...
«Εκτακτο σχέδιο», «πανστρατιά δημόσιου και ιδιωτικού τομέα», «συνεργαζόμαστε για το καλύτερο» και άλλα παρόμοια συνοδεύουν από προχτές τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για τη δήθεν «ενίσχυση» του συστήματος Υγείας.
Εδώ εντάσσεται και η «εθελούσια παραχώρηση» των δύο ιδιωτικών κλινικών στην Αττική, με την κυβέρνηση να βρίσκει και πάλι ευκαιρία αποθέωσης του ιδιωτικού τομέα, στο πλαίσιο της πολιτικής συμπράξεων με το δημόσιο σύστημα Υγείας. Βεβαίως, η προπαγανδιστική σκόνη που σηκώνουν κυβέρνηση και κλινικάρχες - επιχειρηματικοί όμιλοι της Υγείας δύσκολα κρύβει την πραγματική εικόνα.
Πρώτον, ότι ακόμα και αυτή η «αξιοποίηση» του ιδιωτικού τομέα γίνεται με το αζημίωτο. Δηλαδή με κριτήριο όχι απλά το πώς δεν θα θιγούν τα κέρδη των κλινικαρχών, αλλά το πώς η πανδημία θα γίνει «ευκαιρία» για στήριξη της κερδοφορίας και στον συγκεκριμένο κλάδο. Σε αυτό άλλωστε προσβλέπει η ΠΝΠ που «πέρασε» πέρσι τέτοιο καιρό η κυβέρνηση, με την οποία διπλασιάστηκε το «νοίκι» που θα παίρνουν οι κλινικάρχες όταν «παραχωρούν» κλίνες ΜΕΘ στο δημόσιο σύστημα για τη νοσηλεία μη Covid ασθενών.
Αυτή η πολιτική αποτελεί το «άγιο δισκοπότηρο» όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά για όλα τα αστικά κόμματα. Κάθε φορά που το υπουργείο Υγείας καλείται να απαντήσει γιατί σε αυτές τις κρίσιμες ώρες δεν επιτάσσει τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας, τονίζει ότι δεν υπάρχει περίπτωση «μη αποζημίωσης», ενώ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει θέση για τα παζάρια με τους κλινικάρχες, προτείνοντας αυξήσεις στα ημερήσια νοσήλια ΜΕΘ «λόγω μείωσης του τζίρου» τους.
Δεύτερον, ότι η περιβόητη «συνεργασία» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με τα πολυποίκιλα δωράκια προς τους κλινικάρχες, τα οποία προφανώς φορτώνονται στους φορολογούμενους, τους έρχεται σαν «μάννα εξ ουρανού». Δεν είναι τυχαίες οι επισημάνσεις παραγόντων της «αγοράς», ότι αυτή την περίοδο οι μεγάλες κλινικές έχουν ...αναδουλειές και μπορούν να διαθέσουν κλίνες, βλέποντας ότι «έχουν να λαμβάνουν» ζεστό κρατικό χρήμα, που θα αναπληρώσει τη χαμένη πελατεία τους.
Τρίτον, ότι τα περιβόητα «έκτακτα σχέδια» της κυβέρνησης δεν έρχονται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της μετατροπής του συστήματος Υγείας σε «μιας νόσου». Δεν παύει δηλαδή να ισχύει η περικοπή κατά 80% των χειρουργείων, δεν «θεραπεύονται» οι μεγάλες πληγές που ανοίγουν λόγω των αναβολών σε μια σειρά σημαντικές εξετάσεις ή άλλες σύνθετες ιατρικές πράξεις.
Η «πανστρατιά» λοιπόν για την οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση μεταφράζεται σε μερικές επιπλέον κλίνες από τον ιδιωτικό τομέα, σταγόνα στον ωκεανό των ελλείψεων, που έρχονται να υπηρετήσουν ακόμα περισσότερο την προσαρμογή όλων των δημόσιων νοσοκομείων σε μονάδες Covid, επιβεβαιώνοντας ότι το κριτήριο στη διαχείριση της πανδημίας δεν είναι η προστασία της υγείας και τη ζωής του λαού, αλλά η διασφάλιση όρων κερδοφορίας και ανάκαμψης για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Η κατάσταση στο σύστημα Υγείας θα ήταν σήμερα διαφορετική αν είχαν γίνει πράξη όσα εδώ κι ένα χρόνο προτείνουν και διεκδικούν οι φορείς των υγειονομικών και τα εργατικά σωματεία. Η κυβέρνηση όμως απορρίπτει τα αιτήματά τους, επειδή αντιμετωπίζει ως «κόστος» την προστασία της υγείας του λαού που στερεί κρατικούς πόρους από την ενίσχυση των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο αγώνας για επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας, χωρίς καμιά αποζημίωση, η ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, της νεολαίας σε βασικούς κρίκους υπερμετάδοσης του κορονοϊού, είναι τώρα αναγκαίος όσο ποτέ, κόντρα στην προσπάθεια της κυβέρνησης από τη μια να καλλιεργήσει εφησυχασμό ότι «όπου να 'ναι τελειώνουμε με την πανδημία» και από την άλλη να σπείρει τρόμο και να επιβάλει σιωπητήριο, με ένταση της αστυνομοκρατίας και της κρατικής καταστολής.
Αποφασιστική συνέχεια και σταθμό σ' αυτόν τον αγώνα αποτελεί το παναττικό συλλαλητήριο της ερχόμενης Τετάρτης, με κοινό κάλεσμα Ομοσπονδιών και Συνδικάτων.
Ήταν τέτοιο το αμόκ και η παράκρουση των ένστολων χούλιγκαν, που στοχοποίησαν τους πάντες: διαδηλωτές, περαστικούς, φωτορεπόρτερ, δημοσιογράφους, ακόμα και τους συναδέλφους τους!
Το τελευταίο καταγράφηκε στην κάμερα του ALPHA, με τον ανταποκριτή να προσεγγίζει το σημείο όπου ήταν πεσμένος στο έδαφος ο τραυματίας αστυνομικός και ξαφνικά να περιγράφει έντρομος και σε ζωντανή σύνδεση με το studio, την επίθεση που δέχτηκε μαζί με τους συναδέλφους του από άλλους αστυνομικούς της Ομάδας ΔΡΑΣΗ, που πετούσαν χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, δίπλα ακριβώς από τον τραυματία συνάδελφό τους, με κίνδυνο να του προκαλέσουν ακόμα περισσότερα τραύματα!
Είναι χαρακτηριστικές οι σπαρακτικές φωνές του ανταποκριτή.
Μας ρίχνουν και εμάς! Μας ρίχνουν και εμάς! Ρίχνουν στις αστυνομικές δυνάμεις! Ήρθε μια Ομάδα Δράση, που ρίχνει κρότου-λάμψη εναντίον μας! Για όνομα του Θεού…
Στο βάθος ακούγονται απεγνωσμένες φωνές, που λένε:
-Σταματήστε ρε! Έχουμε τραυματία…
Ο Σρόιτερ λέει από το στούντιο πως οι αστυνομικοί αντί να κυνηγάν τους διαδηλωτές, κυνηγάνε τους δημοσιογράφους (!) -προφανώς για αυτόν, η πρώτη εκδοχή του φαίνεται απολύτως φυσιολογική.
Ο συνάδελφός του όμως δεν έχει ξεπεράσει το σοκ και συνεχίζει:
-Υπήρχαν διμοιρίες εδώ. Έριξαν στις διμοιρίες. Στις δικές τους διμοιρίες! Υπάρχει τραυματίας αστυνομικός!
Ένα άλλο βίντεο είναι διαφωτιστικό για το πώς ξεκίνησαν οι συμπλοκές και πώς ακριβώς τραυματίστηκε ο αστυνομικός της Ομάδας ΔΡΑΣΗ.
Βλέπουμε μια ομάδα 200 περίπου ατόμων που έχει αποκοπεί από τον κύριο όγκο της πορείας και κατεβαίνει προς την κεντρική λεωφόρο. Από τον τρόπο που κινούνται και ενεργούν είναι σχεδόν αυταπόδεικτο ότι πρόκειται για οργανωμένους οπαδούς, με εμπειρία από το γήπεδο και αντίστοιχα σκηνικά συγκρούσεων.
Όπως φαίνεται στο παρακάτω βίντεο, ξαφνικά το συγκεντρωμένο πλάθος διαλύεται άτακτα προς όλες τις κατευθύνσεις. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, καταλαβαίνουμε το γιατί, καθώς μια ομάδα μοτοσικλετιστών της διαβόητης Ομάδας ΔΡΑΣΗ κατευθύνεται πάνω τους με πολύ μεγάλη ταχύτητα και πετά χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, για να τους διαλύσει.
Μόλις φρενάρουν, οι οπαδοί αντεπιτίθενται και “παίρνουν το αίμα τους πίσω” με ένα καθαρά γηπεδικό πέσιμο. Ο αστυνομικός που έτρεχε με φόρα -μαζί με τους συναδέλφους του- προς τους οπαδούς, παραδίδεται για αρκετά δευτερόλεπτα στις ορέξεις του εξαγριωμένου πλήθους, που ξεσπά την οργή του πάνω του, ενώ οι συνάδελφοί του τον εγκαταλείπουν, για να μην έχουν την τύχη του -ή μάλλον την ατυχία του.
Περιττό να σημειωθεί πως τα κανάλια δεν έδειξαν ποτέ το συγκεκριμένο πλάνο, που δείχνει πώς ακριβώς έγινε όλο το σκηνικό και το “ντου” των αστυνομικών που προκάλεσε την αντίδραση των οπαδών -που είναι ερασιτέχνες σε σχέση με τους ένστολους χούλιγκαν της ΕΛ.ΑΣ.
Στον ΣΚΑΪ φαίνεται ότι απαγορεύεται έστω και η αναφορά στο βίντεο όπου εμφανίζονται μέλη της ομάδας ΔΡΑΣΗ να δηλώνουν ότι πάνε να σκοτώσουν διαδηλωτές.
Θύμα της λογοκρισίας του τηλεοπτικού καναλιού, και συγκεκριμένα του παρουσιαστή της πρωινής εκπομπής Δημήτρη Οικονόμου, έπεσε η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, η οποία επιχείρησε να μεταφέρει τα όσα περιέχονται στο βίντεο, γνωρίζοντας ότι το κανάλι δεν επρόκειτο να το μεταδώσει.
Εν μέσω συνεχών διακοπών και επίμονων ερωτήσεων μόνο για τον τραυματισμό αστυνομικού από τον Δ. Οικονόμου, η βουλευτής του ΚΚΕ λέει: «Έχετε κουράγιο να παίξετε την έκφραση, και την παίρνω επάνω μου, μιας ομάδας αστυνομικών που φωνάζει “Πάμε να τους γαμήσουμε, να τους σκοτώσουμε”;».
Η αντίδραση του παρουσιαστή ήταν ακαριαία: «δε σας επιτρέπουμε να μιλάτε έτσι!». «Δε μας ενδιαφέρει τι λέει το βίντεο!». «Είστε βουλευτής, να το πάρετε πίσω!».
Στις προσπάθειες της Λ. Κανέλλη να εξηγήσει περί τίνος πρόκειται, ο παρουσιαστής με περίσσιο θράσος απαιτεί δημόσια συγγνώμη: «Πρώτα θα πείτε συγγνώμη για αυτό που είπατε και μετά θα πείτε αυτό που θέλετε!».
Και αφού η βουλευτής λέει «Δική μου φράση είναι; Επειδή τη μετέφερα; Ζητώ συγγνώμη που την μετέφερα! Με τον λαό δεν μπορείτε να παίζετε αστυνομικό παιχνίδι…», ο Δ. Οικονόμου δεν την αφήνει να συνεχίσει, την κόβει και στέλνει σε διαφημίσεις με τη φράση «κλείνουμε εδώ, δεν μπορείτε να λέτε τέτοια λόγια στην τηλεόραση».
Ο Δ. Οικονόμου φαίνεται ότι προσβάλλεται πολύ από μία βωμολοχία που μεταφέρεται στην τηλεόραση («τέτοια αθωότητα στις μέρες μας;», που θα έλεγε κι ο Δ. Πουλικάκος), αλλά δεν προσβάλλεται καθόλου με το να ξεστομίζεται αυτή και η απειλή θανάτου από αστυνομικούς, ούτε από την παντελή απουσία κάλυψης του γεγονότος από το κανάλι και την εκπομπή του.
Ο κατάλογος με τα χτεσινοβραδινά κατορθώματα των ένστολων Κασιδιάρηδων της ΕΛ.ΑΣ. δεν έχει τελειωμό.
Ένα ακόμα βίντεο από τη Νέα Σμύρνη δείχνει το ήθος των αφιονισμένων χούλιγκαν αστυνομικών. Ο τραυματισμένος αστυνομικός είναι πεσμένος στο έδαφος, κάποιοι συνάδελφοί του στήνουν ένα μικρό τείχος προστασίας γύρω του, ενώ βλέπουμε επίσης δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ που καλύπτουν τα γεγονότα, κάνοντας τη δουλειά τους.
Ξαφνικά, το σκηνικό αλλάζει, με μια άλλη ομάδα μοτοσικλετιστών της Ομάδας Δράση να πετάει χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, ακριβώς δίπλα από τον τραυματισμένο συνάδελφό τους (!), για να διαλύσει τους δημοσιογράφους!
Οι εκπρόσωποι του Τύπου τρέπονται σε φυγή για να γλιτώσουν από την εκδικητική μανία της ΕΛ.ΑΣ., ενώ ένας από τους αστυνιμικούς ακούγεται καθαρά να τους βρίζει χυδαία.
-Γ…ώ την Παναγία σας, ρε δημοσιογράφοι, μ…νιά!
Άραγε ο κ. Οικονόμου έχει πρόβλημα με το χυδαίο υβρεολόγιο του κάφρου αστυνομικού, που στρέφεται ευθέως ενάντια στον κλάδο του; Ή εφόσον δεν το μεταδίδει η τηλεόραση, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα;
Άραγε οι διευθυντές των ΜΜΕ, που μεταδίδουν αμάσητη τη γραμμή της ΕΛ.ΑΣ. σαν παπαγάλοι, νιώθουν εντάξει απέναντι στους δικούς τους εργαζόμενους που υφίστανται αυτή τη βία;
Και πού να αποδώσουμε αλήθεια αυτό (το πολλοστό στη σειρά) περιστατικό; Είναι άραγε θέμα “κακής εκπαίδευσης”, όπως έλεγε πχ ο Μπογδάνος ή θέμα οδηγιών και καθοδήγησης από την πολιτική τους ηγεσία;
Ρητορικά, ασφαλώς, τα ερωτήματα…
Το βίντεο που ανέβασε στο προφίλ του ο φωτορεπόρτερ Μάριος Ραφαήλ Μπίκος φέρνει στη δημοσιότητα μια ανατριχιαστική στιχομυθία μεταξύ των ένστολων χούλιγκα της ΕΛ.ΑΣ.
Πληροφορούνται από το κέντρο τον τραυματισμό του συναδέλφου τους και δίνουν όρκο εκδίκησης μεταξύ τους, λέγοντας λες και πάνε στον πόλεμο και όχι για να επιβάλουν την τάξη.
-Πάμε να τους σκοτώσουμε! Τελείωσαν. Θα τους γ..σουμε. Θα τους σκοτώσουμε!
Είναι μερικές από τις φράσεις που ακούγονται και δείχνουν την εκδικητική μανία των πορωμένων αστυνομικών. Πολύ πιθανόν να είναι οι ίδιοι ακριβώς που λίγο αργότερα έριχναν κρότου-λάμψης στους δημοσιογράφους, ακριβώς δίπλα από τον τραυματία συνάδελφό τους, θέτοντας σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο την υγεία του.
Άραγε θα νιώσει την ανάγκη να απολογηθεί για όλα αυτά η πολιτική τους ηγεσία; Ή θα κρυφτεί επικοινωνιακά πίσω από τον τραυματισμό του αστυνομικού και το ανέκδοτο που λέγεται Ε.Δ.Ε.;
ς
Με στόχους για την «πιο αποτελεσματική ανάκαμψη», υπολογισμούς για τη «συμμετοχή των γυναικών στην οικονομία» και διαπιστώσεις για τη «μοναδική ευκαιρία» που δημιουργεί η παρούσα κρίση, αναφέρθηκαν στη Μέρα της Γυναίκας η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εννέα πρωθυπουργοί, μεταξύ των οποίων και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Σε κοινό τους άρθρο, αντιμετωπίζουν την «ανάκαμψη» της ευρωπαϊκής οικονομίας ως «ένα τεστ και για τα δικαιώματα των γυναικών», δίνοντας συνέχεια στους «προβληματισμούς» αστικών επιτελείων που συγκλίνουν στο ζήτημα της μεγαλύτερης συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας και αποβλέπουν στο κέρδος των καπιταλιστικών επιχειρήσεων που θα φέρει η αύξηση της γυναικείας απασχόλησης.
Τα σχέδια της ΕΕ και των κυβερνήσεων για την «ανάκαμψη» της καπιταλιστικής οικονομίας, που βρίσκεται σε νέα κρίση υπό το βάρος και της πανδημίας του κορονοϊού, περιλαμβάνουν στόχους, προτάσεις και μέτρα για την προώθηση της «ισότητας των φύλων» που κινούνται σε κατεύθυνση διαμετρικά αντίθετη από τα δικαιώματα και τις ανάγκες των γυναικών.
«Η ισότητα των φύλων είναι, βεβαίως, ηθικά ο σωστός δρόμος», ισχυρίζονται οι συνυπογράφοντες το άρθρο. Το ...ενδιαφέρον τους για την «ισότητα» έχει ήδη αποτυπωθεί ανάγλυφα στους δείκτες της ανεργίας, στη συρρίκνωση του εισοδήματος των εργαζομένων, στην παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων ιδιαίτερα των γυναικών, στην επίθεση στη συλλογική δράση και στα δικαιώματα, που έχει ενταθεί την περίοδο της πανδημίας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στους συντάκτες του κειμένου συμπεριλαμβάνεται και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, όπου οι αρχές απαγόρευσαν κάθε κινητοποίηση με αφορμή την 8η Μάρτη στη Μαδρίτη, επιβεβαιώνοντας ότι οι περιορισμοί, οι απαγορεύσεις και η καταστολή δεν είναι «πατέντα» της ελληνικής κυβέρνησης.
Δίπλα στην «ηθική» πλευρά, προσοχή δίνεται στην «οικονομική πτυχή της ισότητας των φύλων». «Οι κοινωνίες ισότητας των φύλων είναι πλουσιότερες κοινωνίες, με όλη τη σημασία της λέξης. Οι οικονομίες στις οποίες υπάρχει ισότητα των φύλων αποδίδουν καλύτερα, σύμφωνα με όλες τις έρευνες», σημειώνουν και τονίζουν την ανάγκη να αξιοποιηθούν «όλες οι οικονομικές και επιχειρηματικές δυνατότητες των γυναικών», προκειμένου να οδηγήσουν σε «ισχυρότερες, πιο ανθεκτικές οικονομίες και κοινωνίες».
Τα σχέδια για την «ανάκαμψη» φέρνουν μαζί τους μέτρα και ρυθμίσεις που επιτίθενται στα εργασιακά δικαιώματα, στο όνομα της «ισορροπίας» επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, γενικεύουν τις «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης στο σύνολο του εργατικού δυναμικού, βάζουν στο στόχαστρο δικαιώματα και καταδικάζουν τις γυναίκες σε ωράριο και ζωή «λάστιχο».
Οσον αφορά τη χώρα μας, οι προβληματισμοί που συνυπογράφει ο πρωθυπουργός έχουν πάρει σάρκα και οστά στις προτάσεις που περιλαμβάνει το «Σχέδιο Ανάπτυξης» της «Επιτροπής Πισσαρίδη». Η χαμηλή συμμετοχή των γυναικών στην «αγορά εργασίας», σύμφωνα με τα πορίσματα της επιτροπής, μειώνει το «παραγωγικό δυναμικό της χώρας» και συνεπάγεται «οικονομικό κόστος». Η αντιμετώπιση της «υποεκπροσώπησης» των γυναικών περιλαμβάνει την προσήλωση στη «γενική ηλικία συνταξιοδότησης των 67 ετών» χωρίς «εξαιρέσεις» από τους «καθολικούς κανόνες», αλλά και «αναθεώρηση» των ρυθμίσεων που διέπουν τις άδειες μητρότητας.
Οι ισχύουσες άδειες μητρότητας (τοκετού και λοχείας, φροντίδας παιδιού, εξάμηνη άδεια προστασίας της μητρότητας) στοχοποιούνται από την επιτροπή ως ...«αντικίνητρο» που εμποδίζει τις επιχειρήσεις να προσλάβουν γυναίκες. Ετσι, στο όνομα της «διευκόλυνσης» της πληρέστερης ένταξης των γυναικών και της αντιμετώπισης των «θεσμικών ακαμψιών» που τους στερούν τις «ίσες ευκαιρίες» στην αγορά εργασίας, στην ημερήσια διάταξη μπαίνουν νέες περικοπές και εξαιρέσεις.
Στις Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 21ο Συνέδριο του Κόμματος σημειώνεται ανάμεσα σε άλλα: «Συνεχίζει να βρίσκεται στο επίκεντρο της επίθεσης του κεφαλαίου, των αστικών επιτελείων στην ΕΕ και την Ελλάδα, η γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και της τηλεργασίας σε γυναικείο εργατικό δυναμικό, στο όνομα της "συμφιλίωσης της οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής". Ταυτόχρονα, εμπλουτίζονται τα μέτρα για να διαχειριστούν τις οξυμένες συνέπειες από την επέκταση της μισθωτής εργασίας των γυναικών και την έλλειψη κοινωνικής στήριξης της μητρότητας, σε συνθήκες που οι στρατηγικές επιλογές της ΕΕ οδηγούν στη συρρίκνωση και εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών Υγείας - Πρόνοιας (...)
Το έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζονται αυτές οι πολιτικές πρακτικές είναι η παρωχημένη, συντηρητική αντίληψη της ατομικής ευθύνης για τη φροντίδα της οικογένειας, η οποία το πολύ - πολύ να μοιράζεται πιο ισότιμα ανάμεσα στις γυναίκες και τους άνδρες, ενώ ουσιαστικά υποβαθμίζει την κοινωνική ευθύνη για ουσιαστικά μέτρα στήριξης της οικογένειας, που λογαριάζονται με τη λογική του "κόστους" για το αστικό κράτος και του οφέλους για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτό καθορίζει και την όποια λειτουργία υπηρεσιών και δομών φροντίδας βρεφών, νηπίων, ηλικιωμένων, ΑμεΑ, με προσαρμογή τους στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων μητέρων».
Η χτεσινή μεγαλειώδης συγκέντρωση σωματείων, φορέων και κατοίκων στη Νέα Σμύρνη έδωσε μαχητική απάντηση στον κρατικό αυταρχισμό και στην προσπάθεια της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει το λαό, να βάλει στον πάγο τους αγώνες και τις διεκδικήσεις του. Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που κρύβεται πίσω από την κλιμάκωση της αστυνομικής βίας και καταστολής, παράλληλα με την ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης στην Υγεία, στα Εργασιακά, στην Εκπαίδευση.
Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κρύψει η κυβέρνηση της ΝΔ, που με κάθε αφορμή στέλνει μήνυμα κρατικής πυγμής με αποδέκτη το λαό, δίνοντας κάλυψη στην αστυνομική βία και αξιοποιώντας επεισόδια όπως αυτά που στήθηκαν χτες στη Νέα Σμύρνη από ύποπτους μηχανισμούς, με τη συνδρομή προβοκατόρικων στοιχείων, χωρίς να καταφέρουν να αμαυρώσουν τη μεγάλη κινητοποίηση του λαού της Αθήνας.
Αυτό προσπαθούν να κρύψουν όμως και δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσιάζει την κλιμάκωση της καταστολής ως αποκλειστικότητα της «δεξιάς» ΝΔ, ως δείγμα «αποτυχίας» της «νεοφιλελεύθερης» πολιτικής της. Δεν μπορούν να κρυφτούν για παράδειγμα οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ, που ως κυβέρνηση ξανάβγαλε τις «αύρες» στους δρόμους ενάντια σε νεολαίους διαδηλωτές, το χτύπημα αντιιμπεριαλιστικών διαδηλώσεων, ο προπηλακισμός συνταξιούχων κ.λπ.
Ο λαός δεν πρέπει να ξεχάσει ότι το έδαφος για την ένταση της κρατικής καταστολής στρώνεται χρόνια τώρα από όλες τις αστικές κυβερνήσεις, με τους νόμους που ψηφίζουν, δίνοντας ο ένας την αντιλαϊκή σκυτάλη στον άλλο. Οτι όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, έχουν βάλει το λιθαράκι τους σε αυτήν την κατεύθυνση.
Τέτοιοι είναι οι διαδοχικοί νόμοι για τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος, και ενώ ήδη τα αστικά δικαστήρια βγάζουν «παράνομες» 9 στις 10 απεργίες, ανοίγοντας δρόμο για ακόμα μεγαλύτερη παρέμβαση του κράτους και της εργοδοσίας στα σωματεία, ως την «άλλη όψη» των αντεργατικών ανατροπών και της έντασης της εκμετάλλευσης.
Τέτοια είναι και τα αντιδραστικά νομοθετήματα με στόχο να «θωρακιστούν» οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, από την ποινικοποίηση του αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς επί ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την «αποστείρωση» των πανεπιστημίων από τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος, με «αποκορύφωμα» τον νόμο Χρυσοχοΐδη - Κεραμέως για αστυνομία μέσα στις σχολές, που θα περιφρουρεί το «πανεπιστήμιο - επιχείρηση».
Τέτοια επίσης είναι ο κατάπτυστος νόμος για τον περιορισμό των διαδηλώσεων με στόχο το εργατικό - λαϊκό κίνημα, οι Οδηγίες και κατευθύνσεις της ΕΕ «για την αντιμετώπιση του ριζοσπαστισμού» που μαζί ενσωμάτωσαν στην ελληνική νομοθεσία, βάζοντας στο στόχαστρο την ανατρεπτική αντικαπιταλιστική πάλη του λαού και τη δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων, όπως ήδη γίνεται σε χώρες - μέλη της ΕΕ.
Τέτοιοι είναι οι «τρομονόμοι», που έχουν αποδέκτη το εργατικό - λαϊκό κίνημα, αλλά και το τεράστιο πλέγμα παρακολούθησης και χαφιεδισμού, από τις βάσεις βιομετρικών δεδομένων μέχρι τις παρακολουθήσεις με στόχο την πάλη σωματείων και φορέων. Πάνω εκεί οξύνονται η καταστολή, η τρομοκρατία, η βία απέναντι στον «εχθρό λαό».
Ολα αυτά δεν είναι «εμμονές» μιας κυβέρνησης ή ενός κόμματος, δεν είναι κάποιοι «ακραίοι θύλακες» των δυνάμεων καταστολής που πρέπει να ελεγχθούν, δεν αντιμετωπίζονται με μέτρα «ρύθμισης της καταστολής» όπως προτείνουν διάφορα πολιτικά κόμματα και νομικοί.
Ειδικά τώρα που η λαϊκή δυσαρέσκεια δυναμώνει εξαιτίας της διαχείρισης της πανδημίας σε βάρος των λαϊκών αναγκών, της οικονομικής κρίσης και της ανασφάλειας, η ένταση της καταστολής είναι απαραίτητο συμπλήρωμα των προσπαθειών χειραγώγησης από την κυβέρνηση, το κράτος, τα αστικά επιτελεία.
Δεν θα τους περάσει! Το μήνυμα αυτό στέλνει η «οργανωμένη απειθαρχία» χιλιάδων εργαζομένων, λαού και νεολαίας, που παλεύουν συγκροτημένα μέσα από τα συνδικάτα και τους άλλους φορείς για μέτρα προστασίας της υγείας και των δικαιωμάτων τους, για την υπεράσπιση των λαϊκών ελευθεριών και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Που πρωτοστατούν στον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και την καταστολή, ξεσκεπάζοντας τις ευθύνες της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων για τη θωράκιση του κράτους, που συνθλίβει τις ανάγκες του λαού και απαντά με βία στις δίκαιες διεκδικήσεις του, για να θωρακίσει τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου.
— Ήταν Ιούνης του 2019 όταν επιχειρούσε, ως υποψήφιος βουλευτής του Νότιου Τομέα της B’ Αθήνας, να ψαρέψει στα θολά νερά της ακροδεξιάς γράφοντας στο Twitter πως το επίδομα γέννησης που είχε υποσχεθεί το κόμμα του θα δίνονταν «σε Ελληνόπουλα», διευκρινίζοντας μάλιστα πως προορίζονταν για «παιδιά που γεννιούνται από Έλληνες γονείς» … Όλως τυχαίως, λίγους μήνες πριν, την ίδια πρόταση για επίδομα «σε κάθε νέο Ελληνόπουλο που γεννιέται στην Αθήνα» είχε κάνει ο υποψήφιος της ναζιστικής-εγκληματικής Χρυσής Αυγής για το Δήμο Αθηναίων Κασιδιάρης.
— Ήταν Ιούλης του 2019 όταν σε τηλεοπτική εκπομπή (One Talk) απαντούσε στο ερώτημα «τι είναι κομμουνισμός» αναμασώντας τις γνωστές, μουχλιασμένες αντικομμουνιστικές αερολογίες που ως γνήσιος εκπρόσωπος της τάξης του διδάχθηκε να παπαγαλίζει: «Ο κομμουνισμός δεν είναι δημοκρατία, είναι ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, όπου δεν έχεις δικαίωμα να εκφράσεις ελεύθερα την άποψή σου, να κάνεις ελεύθερα αυτό που θέλεις και ονειρεύεσαι».
— Ήταν Οκτώβρης του 2019 όταν, κατά την διάρκεια παρουσίας του σε εκπομπή της ΕΡΤ, δεν έβρισκε ρατσιστικό («Το να λέμε ότι τα ερωτήματα και η ανησυχία είναι ρατσισμός είναι κάτι πολύ χοντρό») το παραλήρημα επιστολής της ΟΝΝΕΔ Πεντέλης στην οποία, μεταξύ άλλων, σημειώνονταν οι εξής… «ανησυχίες»: «Δε θα δεχτούμε την αλλοίωση του πατρογονικού μας πολιτισμού», «Πως θα αντιμετωπίσουμε τα σεξουαλικά πειράγματα των νεαρών μουσουλμάνων έναντι των Ελληνίδων μαθητριών μας…», «Όλοι γνωρίζουν ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δηλώνουν ψεύτικες ηλικίες».
— Ήταν Νοέμβρης του 2019 όταν – και πάλι από τα τηλεοπτικά παράθυρα – υπερασπίζονταν με σθένος το «μπάρμπεκιου πάρτυ κατά της λαθρομετανάστευσης» που έστηναν ακροδεξιές-ρατσιστικές οργανώσεις έξω από την προσφυγική δομή στα Διαβατά.
— Ήταν Σεπτέμβρης του 2020 όταν, σε άλλη μια προσπάθεια του να «βγάλει λάδι» την κυβερνητική πολιτική και το σάπιο σύστημα που υπηρετεί, ο ίδιος τύπος μας ενημέρωνε ότι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας στους νέους οφείλονται στο ότι οι… άνεργοι δεν ξέρουν να ψάχνουν δουλειά, «πάνε απο πολιτικό γραφείο σε πολιτικό γραφείο» και «δεν κάθονται να κάνουν μια σωστή δόμηση βιογραφικού». Αυτά τα… υψηλού επιπέδου μαθήματα πολιτικής προέρχονταν από έναν βουλευτή που… «δόμησε» το βιογραφικό του, μεταξύ άλλων, ως μέλος της ΔΑΠ Νομικής, γραμματέας διεθνών σχέσεων της ΟΝΝΕΔ και πρόεδρος της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
— Ήταν Οκτώβρης του 2020 όταν, έχοντας συμβουλέψει τη νεολαία για το πως θα βρει δουλειά, αποφάσισε να ασχοληθεί με το δημόσιο σύστημα Υγείας υποστηρίζοντας, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ότι δεν υπάρχει λόγος ενίσχυσης των δημόσιων δομών Υγείας με μόνιμο υγειονομικό προσωπικό αφού… «η πανδημία δεν είναι μόνιμη»! Επειδή όσο κι’ αν προσπαθήσουμε δεν θα μπορέσουμε να αποδώσουμε σε όλο του το μεγαλείο το απαύγασμα της ΔΑΠίτικης φιλοσοφίας, παραθέτουμε αυτούσιο το απόσπασμα: «Δηλαδή αν θέλουμε κάποιον να μας κάνει καλά, έχει σημασία αν είναι μόνιμος ή επικουρικός; Ας σοβαρευτούμε επιτέλους… Η πανδημία θα διαρκέσει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Δεν είναι μόνιμη. Για να μας κάνει κάποιος καλά σε μια ΜΕΘ δεν έχει καμία σημασία αν είναι μόνιμος ή αν είναι συμβασιούχος…».
— Ήταν Νοέμβρης του 2020 όταν ο νεόκοπος βουλευτής με το «δομημένο» βιογραφικό και τις διόλου ρατσιστικές απόψεις τα «έβαλε» με την διεθνή επιστημονική κοινότητα, κατηγορώντας την ότι «έχει σταθεί κατώτερη των περιστάσεων» (σε αντίθεση, προφανώς, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων) στη μάχη κατά της πανδημίας και στην έρευνα για το εμβόλιο. Αργότερα, εξαιτίας της εύλογης κατακραυγής που ξεσήκωσε, ανακάλεσε το σχόλιο του…
Σε όλα τα παραπάνω ήρθε χθες να προστεθεί ένα ακόμη κορυφαίο δείγμα «αριστείας»…
Λειτουργώντας με όρους απροκάλυπτου χαφιεδισμού, ως «Αρτέμης Μάτσας» του πολιτικού συστήματος, δημοσιοποίησε «στον αέρα» τηλεοπτικής εκπομπής το ονοματεπώνυμο του ανθρώπου που ξυλοκοπήθηκε άγρια από αστυνομικούς την Κυριακή στη Νέα Σμύρνη. Και αφού με μισόλογα καταδίκασε το ξυλοφόρτωμα του ανθρώπου, έσπευσε στην συνέχεια να… δικαιολογήσει την πράξη των αστυνομικών με το επιχείρημα ότι το θύμα είχε συμμετάσχει σε «επίθεση στο υπουργείο Υγείας σε διαμαρτυρία υπέρ του Κουφοντίνα».
Αυτός είναι ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Κυρανάκης, γέννημα-θρέμμα του αστικού πολιτικού συστήματος και της συνομοταξίας των «αρίστων», εκεί που η «ντροπή» ήταν, είναι και θα παραμείνει άγνωστη λέξη…
